Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 5/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1 pkt 7, art. 194 par. 4,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego

i wniesioną od wyroku z dnia 20 września 2007 r. oddalającego skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.

Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu

w dniu 14 kwietnia 2008 r. Jednocześnie pouczono stronę, że na postanowienie przysługuje zażalenie, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego.

W dniu 21 kwietnia 2008 r. (data nadania) skarżący wniósł osobiście podpisane zażalenie na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2008 r. W treści uzasadnienia skarżący przyznał, że wniósł osobiście podpisaną skargę kasacyjną, ponieważ oddalono jego wnioski o przyznanie prawa pomocy, co spowodowało, że "postanowił bronić swoich praw przed sądem II instancji osobiście na co zezwala mu akt najwyższy jakim jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej". Wskazał przy tym, że regulacja zawarta w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "nie może się odnosić tylko

i wyłącznie do ludzi zasobnych finansowo, ale również do ludzi takich jak skarżący". Z tego też powodu wniósł on zażalenie, prosząc jednocześnie "o umożliwienie skarżącemu dochodzenia swoich praw przed sądami osobiście".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie takie – na ogólnych zasadach – wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia i powinno ono czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie (art. 194 § 2 i § 3 ppsa).

Ponadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl więc tego przepis takie zażalenie powinno być sporządzone przez prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub w sprawach obowiązków podatkowych – doradcę podatkowego, a nadto przez będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem – sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych.

Podkreślić również trzeba, że zgodnie z orzecznictwem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z wymienionych wyżej osób jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.).

Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie należy do kręgu osób, które są uprawnione do sporządzenia zażalenia. Sporządzone zatem przez skarżącego zażalenie należy uznać za niedopuszczalne.

W świetle powyższych uwag Sąd w oparciu o art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 194 § 4 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.