Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1702/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego T. D. kwotę 760 zł. (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku K. i T. K., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku warsztatu ślusarskiego z zapleczem administracyjno-socjalnym na działce przy ul. O. [...] w W.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedłożony projekt budowlany jest zgodny z warunkami decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej z upoważnienia Prezydenta W. oraz z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W., zatwierdzonego Uchwałą Rady W. nr [...] z dnia [...] września 1992 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] października 1992 r.

Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i posiada zapewnienie dostaw energii, wody, gazu i odprowadzania ścieków. Zgodnie z wymogiem rzeczoznawcy ds. sanitarno-higienicznych inwestor przedstawił projekt wentylacji mechanicznej.

Organ stwierdził także, że projekt nie należy do obiektów mogących, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1490), znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem nie mieści się w kategoriach obiektów wyliczonych w tymże rozporządzeniu.

Odwołanie od decyzji Prezydenta W. złożył właściciel sąsiedniej działki T. D., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Odwołujący wskazał na uciążliwość i szkodliwość dla mieszkańców planowanej inwestycji budynku warsztatu ślusarskiego o pow. 250m² z halą warsztatową. Warsztat prowadzący usługi i produkcję wyrobów stalowych powoduje hałas, który oddziałuje na system nerwowy prowadząc do chorób ludzi zamieszkujących w sąsiedztwie. Odwołujący podkreślił, że dąży do zachowania walorów użytkowych, stanowiącej jego własność działki nr [...] przy ul. K. w W. i jej wartości handlowej, jako działki pod zabudowę mieszkaniową.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2004 r.

W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...].06.2003 r., w której zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych, jednocześnie dopuszczając lokalizowanie urządzeń usługowych I i II stopnia obsługi ludności. W obszarze wyklucza się jednak lokalizowanie obiektów, których uciążliwość i szkodliwość dla środowiska wykracza poza granice inwestycji.

Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji [...] z dnia [...] września 2003 r., którą utrzymano w mocy w/w decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Planowana inwestycja nie należy do obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ponieważ nie mieści się w kategoriach obiektów wyliczonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24.09.2002 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1490) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwestionowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Natomiast w związku z zarzutem, że realizacja przedmiotowej inwestycji może zmniejszyć wartość rynkową sąsiedniej działki, Wojewoda [...] wskazał, że odwołujący może się zwrócić o ochronę swoich praw na drogę postępowania cywilnego.

Od decyzji Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył T. D., wnosząc o uchylenie decyzji organu I i II instancji przytaczając argumentację powołaną uprzednio w odwołaniu, a w szczególności, że funkcjonowanie zakładu ślusarskiego powoduje hałas wykraczający poza granice inwestycji, co narusza zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego do 31 grudnia 2003 r. Plan ten określał bowiem, że w obszarze przedmiotowej inwestycji preferuje się przede wszystkim utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych, a wyklucza lokalizowanie obiektów, których uciążliwość i szkodliwość wykraczałoby poza granice terenu inwestycji.

Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podnosząc, jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd badał, w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż organy obu instancji naruszyły przepis prawa materialnego art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jedn. Tekst Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.). Przepis ten stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ administracyjny ma obowiązek wydania w terminie określonym w art. 35 kpa decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o pozostającą w obrocie prawnym decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ zobowiązany jest więc sprawdzić czy spełnione zostały wymagania zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a więc czy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest ważna. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ może udzielić pozwolenia na budowę. Natomiast nie można wydać pozwolenia na budowę, gdy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu utraciła ważność.

Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych wniosek o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego został złożony przez inwestora T. K. w dniu [...] kwietnia 2002 r. Natomiast do wniosku tego inwestor dołączył egzemplarz projektu budowlanego i decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której termin ważności został określony do dnia 31 grudnia 2001 r. Jak z tego wynika wniosek inwestora o pozwolenie na budowę został złożony po upływie terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W tej sytuacji Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. nałożył na inwestorów K. i T. K. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji, m.in. poprzez dostarczenie aktualnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestorzy złożyli nowy wniosek w dniu [...] marca 2003 r. i uzyskali decyzję Prezydenta W. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w dniu [...] czerwca 2003 r. Decyzja ta została zaskarżona przez T. D. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] września 2003 r. utrzymało ją w mocy (sygn. [...]).

Rozpoznając wniosek o pozwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia 2002 r. Prezydent W. oceniał przedłożony projekt budowlany w zakresie ustaleń decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu czym naruszył przepis art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Skoro bowiem decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Burmistrza Gminy W. z dnia [...] grudnia 2000 r. utraciła ważność, to Prezydent W. winien wydać decyzję o odmowie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie było natomiast w tej sytuacji uzasadnione nałożenie przez Prezydenta W. na inwestora obowiązku uzyskania aktualnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. nr [...] a następnie "czekanie" na tę decyzję. Po uzyskaniu nowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] czerwca 2003 r. inwestor powinien złożył nowy wniosek o pozwolenie na budowę z zachowaniem wymogów określonych w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.

Mając na uwadze, że organy obu instancji naruszyły przepis prawa materialnego, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Na mocy art. 152 orzeczono jak w punkcie II wyroku, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 ww. ustawy.