Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 19/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 139 poz 1 rozporz. (WE) 852/2004
law: Rozporządzenie (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych
article: art. 27 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 122 poz 851
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity
article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 136 poz 914
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Dorota Hurman, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi "W." sp. z o.o. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wykonania nakazu utrzymania właściwego stanu sanitarno-higienicznego zakładu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. decyzją nr [...] z dnia [...] po zapoznaniu się z treścią protokołu kontroli sanitarnej, sporządzonego w dniu 19 maja 2010 r. nr [...] przez przedstawiciela Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. w piekarni przy ul. M. [...] w K. W. - działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz.U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 z późn.zm.), art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914.), rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 kwietnia 2004 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137 poz. 966 z późn. zm.), załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31 grudnia 2008), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), nakazał:

"W." Sp. z o. o., przy ul. M. [...] w K. W. przestrzegać wymagań higienicznych:

1. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny sufitu w pomieszczeniu hali produkcji pieczywa, poprzez zlikwidowanie łuszczącej się farby.

2. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny ściany nad i pod stołem produkcyjnym oraz przy piecu do wypieku pieczywa w hali produkcji pieczywa, poprzez zlikwidowanie ubytków glazury.

3. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny listwy maskującej przewody elektryczne nad stołem produkcyjnym w pomieszczeniu produkcji pączków, poprzez zlikwidowanie ubytków i uszkodzeń.

4. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny sufitu w magazynie mąki Nr I, poprzez zlikwidowanie wykwitów pleśni.

5. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny sufitu oraz połączenia ścian z sufitem w pomieszczeniu magazynu mąki nr II, poprzez zlikwidowanie wykwitów pleśni.

6. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny cokołów ścian w magazynie mąki nr II, poprzez zlikwidowanie ubytków.

7. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny listwy łączącej ściany z sufitem w komorze chłodniczej na surowce, poprzez zlikwidowanie ubytków w panelach.

8. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny ścian i sufitu w pomieszczeniu sanitarnym, poprzez zlikwidowanie wykwitów pleśni.

9. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno - techniczny ścian w szatni pracowników, poprzez zlikwidowanie wykwitów pleśni pod oknem i we wnęce, zacieków i plam oraz cokołów przy ścianach poprzez zlikwidowanie uszkodzeń glazury.

10. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny podręcznego drewnianego podestu do składowania surowców za urządzeniami produkcyjnymi w pomieszczeniu hali produkcji pieczywa, poprzez zlikwidowanie uszkodzeń.

11. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny desek na obrzeżach wózków do pieczywa w hali produkcji pieczywa, poprzez zlikwidowanie ubytków.

12. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny drewnianego blatu stołu produkcyjnego w hali produkcji pączków, poprzez zlikwidowanie ubytków.

13. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny drewnianych desek produkcyjnych na obrzeżach używanych w pomieszczeniu wypieku pączków, poprzez zlikwidowanie ubytków.

14. Zapewnić prawidłowe warunki składowania pojemników transportowych w pomieszczeniu myjni opakowań transportowych, poprzez wyposażenie pomieszczenia w podesty lub wózki jezdne.

15. Zapewnić prawidłowe znakowanie produkowanego i wprowadzanego do obrotu handlowego pieczywa pakowanego do opakowań jednostkowych, poprzez podanie na etykiecie lub opakowaniu, co najmniej następujących informacji:

- nazwy środka spożywczego,

- składników występujących w środku spożywczym wg składników malejących, poprzedzony wyrażeniem "skład" lub "składniki",

- daty minimalnej trwałości lub terminu przydatności do spożycia,

- danych identyfikujących: osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która: produkuje lub paczkuje środki spożywcze lub wprowadza środki spożywcze do obrotu,

- zawartości netto opakowanego środka spożywczego,

- warunków przechowywania,

- oznaczenia partii produkcyjnej,

- % zawartości składników, które wyszczególniono w nazwie produktu,

- nazwy lub numeru oraz zasadniczej funkcji technologicznej którą ta substancja pełni w środku spożywczym, w przypadku użycia dozwolonej substancji dodatkowej.

16. Dokonać przeglądu i uaktualnienia dokumentacji systemu HACCP, poprzez weryfikację wyznaczonych punktów kontrolnych i krytycznych punktów kontroli.

Termin wykonania: dla pkt 1,2, 3,4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 określił do dnia 31 maja 2011 r.

Uzasadniając decyzję podał, że w wyniku przeprowadzonej w piekarni przy ul. M. [...] w K. W. kontroli stwierdzono uchybienia higieniczne szczegółowo określone w protokole z dnia 19 maja 2010 r., Nr [...]. W związku z powyższym zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego i zapewniono prawo czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Podniósł, że podczas przeprowadzonej kontroli sanitarnej w piekarni, przy ul. M. [...] w K. W. stwierdzono między innymi:

- W hali produkcji pieczywa: Sufit miejscami z łuszczącą się farbą. Nad i pod stołem produkcyjnym duży ubytek glazury. Ponadto przy piecu do wypieku pieczywa ubytek glazury.

- W hali produkcji pączków: Listwa maskująca przewody elektryczne nad stołem produkcyjnym z ubytkami, uszkodzona. Pojedyncze ubytki w okafelkowaniu ścian przy drzwiach wejściowych - kafle odklejone. Ponadto ubytki w cokołach wykonanych z glazury.

- W magazynie mąki I: Sufit w magazynie mąki z wykwitami pleśni.

- W magazynie mąki II: Sufit w pomieszczeniu z miejscowymi wykwitami pleśni. Połączenie ścian z sufitem z miejscowymi wykwitami pleśni.

- W komorze chłodniczej na surowce: Listwy łączące ściany z sufitem wykonanym z paneli, uszkodzone i z ubytkami.

Podał, że pomieszczenia, w których odbywa się produkcja i przechowywanie żywności należy utrzymywać w dobrym stanie technicznym - zgodnie z załącznikiem II rozdziału I ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z dnia 30 kwietnia 2004 r. z późn. zm.). W pomieszczeniach, w których przygotowuje się, poddaje obróbce lub przetwarza środki spożywcze, wystrój musi spełniać wymagania dobrej praktyki higienicznej, w tym ochronę przed zanieczyszczeniem w całym toku procesu produkcyjnego i po produkcyjnego. W szczególności:

Powierzchnie ścian i sufitów muszą być utrzymane w dobrym stanie technicznym i winny być łatwe do czyszczenia i dezynfekcji. Wymaga to stosowania gładkiej, bez uszkodzeń powierzchni zgodnie z załącznikiem II, rozdziału II ust. 1 lit. b, c rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (UE L 139 z dnia 30 kwietnia 2004 r. z późn. zm.). Powierzchnie połączenia ścian muszą być utrzymane w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia oraz w miarę potrzeby do dezynfekcji - zgodnie z załącznikiem II, rozdziału II ust. 1 lit. a, b rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z dnia 30 kwietnia 2004 r. z późn. zm.).

Następnie stwierdzono:

- W hali produkcji pieczywa : Podręczny drewniany podest do składowania surowców za urządzeniami produkcyjnymi - uszkodzony. Część desek wózków do pieczywa na obrzeżach zniszczona, z ubytkami.

- W hali produkcji pączków: Blat drewniany stołu produkcyjnego z pojedynczymi ubytkami. Drewniane deski produkcyjne na obrzeżach zniszczone z ubytkami.

Wszystkie powierzchnie wraz z powierzchniami wyposażenia, w obszarach, w których pracuje się z żywnością, a w szczególności, te pozostające w kontakcie z żywnością muszą być w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia i dezynfekcji. Wymaga to stosowania gładkiej, bez uszkodzeń powierzchni - zgodnie z załącznikiem II, rozdziału II ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych. Wszystkie przedmioty i sprzęt pozostający w kontakcie z żywnością muszą być tak skonstruowane, ( z takich materiałów ) i utrzymywane w tak dobrym porządku, stanie i kondycji technicznej, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia, zgodnie z załącznikiem II, rozdziału V ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych.

Organ stwierdził ponadto, że w wyniku kontroli ustalono, że produkowane w zakładzie pieczywo pakowane do opakowań jednostkowych nie jest znakowane. Na opakowaniach jednostkowych brak oznakowania co między innymi narusza § 2 ust. 1 pkt 1,2,3,5,6,7,8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137 poz. 966 z późn. zm.). Ostatecznie stwierdził, że wykazane uchybienia stanowią naruszenie przepisów: art. 5, załącznik II i rozdział I ust. 1, załącznik II: rozdział II.

Organ uznał ostatecznie, że w opisywanym powyżej stanie rzeczy, mając na względzie ochronę zdrowia ludzkiego oraz z uwagi na fakt, że stwierdzone uchybienia higieniczne stanowią naruszenie przepisów:

art. 5, załącznik II: rozdział I ust. 1, załącznik II: rozdział II ust. 1 lit. b, c, f, rozdział VI ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze. zm.) w związku z art. 59 ust.1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia ( Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914);

§ 2 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8; § 5 ust. 1, ust. 2; § 6 ust. 1, § 9 ust. 1 .pkt 1; § 10 ust. 1, ust. 3;

§ 11 ust.1 pkt 1, ust. 2, ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137 poz. 966 z późn. zm.);

załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31 grudnia 2008 r.), należało orzec jak w sentencji decyzji.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła "W." spółka z.o.o. w K. W.

Zakwestionowała w nim obowiązek określony w pkt 15 decyzji dotyczący znakowania produkowanego i wprowadzonego do obrotu handlowego pieczywa pakowanego do opakowań jednostkowych. Podniósła, że powołane przepisy rozdziału II w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych nie mają zastosowania, ma natomiast zastosowanie § 17 ust. 1 w/w rozporządzenia, z którego wynika, że strona nie posiada obowiązku oznakowania pieczywa pakowanego bezpośrednio przy sprzedaży.

Zarzuciła ponadto, że obowiązki określono w pkt 6, 7, 10-13 oraz 14 nie mają podstawy w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności żaden przepis rozporządzenia 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych nie nakłada takich obowiązków.

Jeśli idzie o obowiązki nałożone w pkt 6 i 7 to przepisy rozdziału II załącznika II rozporządzenia dotyczą wyłącznie pomieszczeń, w których się przygotowuje, poddaje obróbce lub przetwarza środki spożywcze. Magazyn, w którym stwierdza się ubytki w cokołach ścian i listwach nie jest takim pomieszczeniem. Ponadto wskazane uszkodzenia nie stanowią zagrożenia dla składowego surowca.

Odnośnie zaś obowiązków wskazanych w pkt 10-13 zaskarżonej decyzji dodatkowo podniosła, że rozporządzenie nie zakazuje użytkowania drewnianych przedmiotów, które są w piekarni używane od wieków i nigdy nie stanowiły zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności. Stwierdziła również, że oczywistym jest, że drewniane powierzchnie są w mniejszym stopniu gładkie, nieprzepuszczalne niż ze stali nierdzewnej, co ich nie dyskwalifikuje. Pojedyncze ubytki w drewnianych urządzeniach są ich naturalną właściwością i nie stanowią zagrożenia dla żywności. Od wieków ludzie wykorzystują drewniane stoły i podesty z ich naturalnymi ubytkami w piekarniach.

Podniosła, że organ w żaden sposób nie wykazał, aby rzekome uchybienia stanowiły nawet potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa produkowanej żywności, a nałożone obowiązki stanowią zbyteczne superflum nie mające podstawy w przepisach rozporządzenia oraz jego cechach wyartykułowanych w preambule.

D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu odwołania strony w części nakazującej stronie wykonanie obowiązków o treści:

6. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny cokołów ścian w magazynie mąki nr II poprzez zlikwidowanie ubytków.

7. Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny listwy łączącej ściany z sufitem w komorze chłodniczej na surowce, poprzez zlikwidowanie ubytków w panelach.

10.Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny podręcznego drewnianego podestu do składowania surowców za urządzeniami produkcyjnymi w pomieszczeniu hali produkcji pieczywa poprzez zlikwidowanie uszkodzeń.

11.Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny desek na obrzeżach wózków do pieczywa w hali produkcji pieczywa poprzez zlikwidowanie ubytków.

12.Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny drewnianego blatu stołu produkcyjnego w hali produkcji pączków poprzez zlikwidowanie ubytków.

13.Zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny drewnianych desek produkcyjnych na obrzeżach używanych w pomieszczeniu wypieku pączków poprzez zlikwidowanie ubytków.

14.Zapewnić prawidłowe warunki składowania pojemników transportowych w pomieszczeniu myjni opakowań transportowych poprzez wyposażenie pomieszczenia w podesty lub wózki jezdne.

15.Zapewnić prawidłowe znakowanie produkowanego i wprowadzanego do obrotu handlowego pieczywa pakowanego do opakowań jednostkowych ...

- działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1032, Nr 170, poz. 1217, Nr 171, poz. 1225 i Nr 220, poz. 1600) oraz:

- art. 138 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, z 2002r. Nr 113, poz. 984 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z 2002r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 78, poz. 682, Nr 181, poz. 1524 i 64 poz. 565) uchylił obowiązek z pkt 15 i umorzył postępowanie oraz utrzymał w mocy obowiązki z punktu 6, 7, 10, 11, 12, 13 i 14.

Uzasadniając swoją decyzję przedstawił obowiązki nałożone przez organ na skarżącą spółkę a także zasadnicze motywy odwołania.

Rozpoznając zaś odwołanie strony stwierdził, że w czasie kontroli sanitarnej przeprowadzonej dnia 19 maja 2010r. w Piekarni i Sklepie Piekarniczo-Cukierniczym należącym do strony, zostały stwierdzone liczne uchybienia dotyczące m.in. stanu sanitarno-porządkowego oraz stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń produkcyjnych zakładu oraz sprzętu, braku znakowania produkowanych środków spożywczych, nieprawidłowego zabezpieczenia zakładu przed szkodnikami, a także niewłaściwego przechowywania odzieży pracowników. Z uwagi na fakt, że kontrola ta wykazała tak liczne nieprawidłowości, które stanowiły zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. w dniu [...] wydał decyzję nr [...] nakazującą usunięcie uchybień ujętych w 55 punktach. Nie wykonanie ww. decyzji skutkowałoby wydaniem decyzji o unieruchomieniu zakładu.

W dniu 1 czerwca 2010 r. kontrola sprawdzająca, przeprowadzona w obiekcie (protokół kontroli nr [...]), potwierdziła wykonanie wszystkich nałożonych obowiązków oprócz pkt 3 dot. książeczek zdrowia zatrudnionych pracowników.

W toku dalszego postępowania w dniu [...] wydano decyzję administracyjną nr [...] dotyczącą pozostałych nieprawidłowości wyszczególnionych w protokole kontroli nr [...] z dnia 19 maja 2010 r., w której nałożono na stronę m.in. obowiązki o treści wskazanej w sentencji decyzji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że zasadne jest odwołanie strony w zakresie pkt 15 dlatego też umorzył nałożony w nim obowiązek.

Natomiast w ocenie organu nałożenie w decyzji obowiązku określonego w pkt 14 znajduje uzasadnienie w przepisach rozporządzenia 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych - załącznik II rozdział I ust. 2 lit b i c. Z przepisu tego wynika, że wyposażenie pomieszczeń żywnościowych ma chronić przed gromadzeniem się brudu, kontaktem z materiałami toksycznymi, strząsaniem cząstek brudu do żywności i tworzeniem się kondensacji niepożądanej pleśni na powierzchni, a także umożliwiać dobrą praktykę higieny włącznie z ochroną przed zanieczyszczeniem.

Opakowania transportowe gromadzone w myjni muszą być chronione przed zanieczyszczeniem, a stosowanie podestów lub wózków jezdnych pozwoli na spełnienie wymagań określonych w ww. rozporządzeniu. Ponadto ten sposób przechowywania pozwoli na prawidłowe prowadzenie zabiegów higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniu myjni. W świetle powyższego nałożenie tego obowiązku było zasadne.

W kwestii nałożenia obowiązków określonych w pkt 6 i 7 stwierdził, że strona w odwołaniu wskazała jedynie na powołanie przez PPIS we W. w uzasadnieniu decyzji - załącznika II rozdziału II rozporządzenia 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych, podczas gdy uzasadnienie prawne odnoszące się do pkt 6 i 7 zawiera również powołanie przepisu zawartego w załączniku II rozdziału I ust. 1 ww. rozporządzenia, które mówi o ogólnych wymaganiach dla pomieszczeń żywnościowych.

Zatem, powyższe zarzuty nie mają uzasadnienia, ponieważ zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej z dnia 16.02.2009 r. dotyczących wykonania niektórych przepisów rozporządzenia 852/2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (pkt 9.5) - pojęcie "pomieszczenia żywnościowe" nie ogranicza się do pomieszczeń w których pracuje się ze środkami spożywczymi lub je przetwarza. Zarówno magazyn mąki jak i komora chłodnicza są pomieszczeniami, które zgodnie załącznikiem II rozdziału I ust. 1 rozporządzenia 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych - muszą być utrzymywane w czystości oraz dobrym stanie i kondycji technicznej.

Również znajdują tutaj zastosowanie przepisy zawarte w załączniku II rozdział I ust. 2 lit. a, b i c ww. rozporządzenia 852/2004, bowiem mowa w nich o wyposażeniu, wystroju i konstrukcji pomieszczeń żywnościowych, które muszą w odpowiedni sposób chronić przed zanieczyszczeniami dostającymi się z powietrza, chronić przed gromadzeniem się brudu, tworzeniem się kondensacji niepożądanej pleśni na powierzchni a także umożliwiają dobrą praktykę higieny włącznie z ochroną przed zanieczyszczeniem, w szczególności ze zwalczaniem szkodników. Stwierdzone w czasie kontroli ubytki w panelach i cokołach ścian nie tylko mogą gromadzić brud i zanieczyszczenia, ale stwarzać warunki do bytowania w nich już obecnych w zakładzie szkodników i ich larw. Prawidłowo prowadzona i wdrożona Dobra Praktyka Higieniczna powinna uwzględniać nie tylko sposób postępowania ze szkodnikami w zakładzie, ale również takie aspekty jak szczelność np. drzwi, okien, listw i wszelkich miejsc które stanowią potencjalne miejsce bytowania szkodników. Zatem zasadnym jest doprowadzenie wystroju pomieszczenia żywnościowego do takiego stanu sanitarno-technicznego, który uniemożliwiałby powstanie wyżej opisanych zagrożeń.

Odnosząc się do zastrzeżeń odwołującej się od obowiązków określonych w pkt 10, 11, 12 i 13 – organ powołał treść załącznika II rozdział II pkt 1 lit. f w/w rozporządzenia.

Ponadto stwierdził, że zgodnie z załącznikiem II rozdział V ust. 1 lit b. sprzęt pozostający w kontakcie z żywnością musi być tak skonstruowany oraz wykonany z takich materiałów i utrzymany w tak dobrym porządku, stanie i kondycji technicznej, aby zminimalizować jakiekolwiek ryzyko zanieczyszczenia.

Nałożenie ww. obowiązków jest więc zasadne, ponieważ opis nieprawidłowości w protokole kontroli wyraźnie wskazuje, że używane:

- drewniany podest do składowania surowców,

- drewniany blat stołu produkcyjnego

- drewniane deski produkcyjne

- deski na obrzeżach wózków do pieczywa były zniszczone i posiadały ubytki.

Ubytki w ww. drewnianych powierzchniach stanowią nie tylko zagrożenie zanieczyszczenia produkowanej żywności np. kawałkami drewna, ale również gromadzenia się zanieczyszczeń i resztek poprodukcyjnych. Stan ten uniemożliwia utrzymanie sprzętu w odpowiedniej czystości, a w konsekwencji stanowi źródło zanieczyszczeń m.in. pleśnią.

Zatem organ uznał, że zarzuty odwołania co do pkt 6, 7, 10, 11, 12, 13, 14 nie zasługują na uwzględnienie.

Skargę na powyższą decyzję wniosła "W." spółka z o.o. w K. W. Zarzuciła jej rażące

a) naruszenie prawa materialnego – ust. 2 lit. b i c rozdziału I załącznika II rozporządzenia 852/2004 Parlamentu Europejskiego z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie, higieny środków spożywczych – poprzez przyjęcie iż pojemniki transportowe będące składnikami wyposażenia pomieszczeń żywnościowych powinny być dodatkowo zabezpieczone poprzez składowanie ich na podestach;

b) naruszenie prawa materialnego – ust. 1 i 2 rozdziału I załącznika II wyżej wymienionego rozporządzenia – poprzez przyjęcie iż powierzchnie w pomieszczeniach żywnościowych, w których nie przygotowuje się, nie poddaje obróbce lub przetwarza środki spożywcze muszą być gładkie (bez ubytków);

c) naruszenie prawa materialnego wyżej wymienionego Rozporządzenia – poprzez przyjęcie, iż zabronione jest używanie podestów i stołów drewnianych w pomieszczeniach żywnościowych,

d) naruszenie prawa materialnego – art. 1 ust. 2 lit. c w/w rozporządzenia poprzez jego nie zastosowanie – w związku z powyższym wniosła o uchylenie w części wskazanej w pkt 1 zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie podniosła, rozwijając zarzut skargi w pkt d, że postępowanie kontrolne wykazało, że produkowane przez spółkę pieczywo w przeważającej mierze bo w około 90% jest sprzedawane w sklepach firmowych, a tylko ok. 10% produkcji do odbiorców zewnętrznych – sklepów detalicznych.

W związku z powyższym wskazane rozporządzenie 852/2004, na którym opierają się decyzja organu I i II instancji nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie albowiem nie stosuje się rozporządzenia do bezpośrednich dostaw, dokonywanych przez producenta małych ilości surowców do konsumenta końcowego lub lokalnego zakładu detalicznego bezpośrednio zaopatrującego konsumenta końcowego.

W związku z powyższym adresatem obowiązków wynikających z powołanego rozporządzenia nie może być strona.

Odnośnie zaś obowiązków nałożonych na stronę skarżący przywołał wszystkie zarzuty zawarte w odwołaniu.

Dodatkowo ustosunkowując się do obowiązku z pkt 14 decyzji stwierdził, że przechowywanie pojemników na podestach, jak twierdzi organ, pozwoli na prawidłowe prowadzenie zabiegów higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniach myjni, aczkolwiek nie wyklucza utrzymania czystości w pomieszczeniach bez utrzymywania w nich podestów. Wskazał, że czynności porządkowe w myjni odbywają się wówczas gdy pojemniki z produkcją są przewożone do sklepów i w przypadku składowania w myjni podestów należałoby w pierwszej kolejności je odsunąć, co powoduje dodatkowe trudności i zwiększa ryzyko gromadzenia się w myjni zanieczyszczeń.

Zaś do pkt 6 i 7 decyzji podniósł, że przepis ust. 1 rozdziału I załącznika II przewidujący ogólne wymagania dla pomieszczeń żywnościowych nie wskazuje, iż powierzchnie w magazynie surowców winny być gładkie, bez ubytków. Powyższe szczególne wymagania przewidziane zostały w pomieszczeniach gdzie przygotowuje się żywność (rozdział II). Gdyby prawodawca europejski chciał aby wszystkie pomieszczenia żywnościowe w zakładzie produkcyjnym miały powierzchnię gładką zawarłby odpowiedni przepis w rozdziale I załącznika II.

W związku z obowiązkiem określonym w pkt 10-13 stwierdził, że używanie drewnianych podestów nie umożliwi utrzymania ich w czystości, wymaga zwiększonej dbałości w ich czyszczeniu, w porównaniu do przedmiotów ze stali nierdzewnej. Wskazana przez organ możliwość zanieczyszczenia żywności kawałkami drewna jest czysto hipotetyczne, albowiem powierzchnie drewniane zostały uprzednio wyheblowane.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając swoje stanowisko w sprawie powołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W przedmiocie zaś zarzutu podnoszonego w pkt d skargi organ stwierdził, że podnoszona przez skarżącą kwestia dostaw bezpośrednich nie pozostaje w związku ze sprawą albowiem działalność prowadzona w zakładzie skarżącej nie stanowi dostaw bezpośrednich a omawiane rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich etapów produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu sądowoadministracyjnemu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Skarżący wniósł skargę na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] Nr [...], w części nakazującej stronie wykonanie obowiązków określonych w tej decyzji nr 6, 7, 10, 11, 12, 13 i 14.

Podstawowe przepisy, na których oparto rozstrzygnięcie i które mają zastosowanie w niniejszej sprawie to Rozporządzenie 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych (wraz z załącznikami) (Dz.U. UEL z 2004r. Nr 139 poz. 1) oraz art. 12 ust. 2 pkt 1, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 ze zm.), art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 1010r. Nr 136 poz. 914).

Zarzut skargi, który winien być rozpoznany w pierwszej kolejności to twierdzenie, że organy naruszyły prawo materialne – art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych, poprzez jego niezastosowanie.

Według zainteresowanego stan faktyczny przez niego wskazany uzasadnia, zgodnie z powołanym przepisem, stwierdzenie, że przepisy powyższego rozporządzenia nie mają do niego zastosowania. Uznanie zarzutu za trafny musiałoby doprowadzić do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie oparto na niewłaściwych przepisach, zastosowano przepisy, które nie mają zastosowania do skarżącej.

Jednakże zarzut powyższy nie jest uzasadniony. Powołany art. 1 omawianego rozporządzenia określa zakres obowiązywania przepisów przez określnie pozytywne (ust. 1) i negatywne (ust. 2). Ust. 1 art. 1 mówi, że rozporządzenie ma zastosowanie w odniesieniu do wszystkich etapów produkcji, przechowywania i dystrybucji żywności oraz do wywozu, bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych wymogów odnoszących się do higieny żywności, oraz że ustanawia ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych z uwzględnieniem, w szczególności, zasad wymienionych w tym przepisie (art. 1 ust. 1). Art. 1 ust. 2 lit. c stanowi, że niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do: "bezpośrednich dostaw dokonywanych przez producenta, małych ilości surowców do konsumenta końcowego lub lokalnego zakładu detalicznego bezpośrednio zaopatrującego konsumenta końcowego".

Z przytoczonego art. 1 ust. 2 lit. c wynika zatem, że rozporządzenie nie ma zastosowania do dostawców i jednocześnie producentów "małych ilości surowców".

Art. 2 ust. 1 lit. b omawianego rozporządzenia stwierdza że "surowiec" oznacza produkty produkcji pierwotnej w tym produkty ziemi, pochodzące z hodowli, polowań, połowów.

Jako oczywiste należy przyjąć, że wyroby ciastkarskie i piekarnicze w postaci bułek czy chleba nie są surowcami, o których mówi rozporządzenie.

W tych okolicznościach bezcelowe jest rozważanie istnienia dalszych elementów wynikających z omawianego art. 1 ust. 2 lit. c albowiem jak wynika z brzmienia powyższego przepisu, muszą one zaistnieć kumulatywnie. Brak jednego elementu, w przypadku niniejszej sprawy – surowca, wyłącza możliwość zastosowania tego przepisu.

Tym samym nie ma znaczenia twierdzenie skarżącego, iż nie dostarcza środków spożywczych do przedsiębiorstw hurtowych a jedynie do własnych sklepów firmowych – około 90% całej sprzedaży, i lokalnych zakładów detalicznych bezpośrednio zaopatrujących konsumenta końcowego i jest to mniej niż 10% produkcji. Przedmiotem bowiem dostawy nie są surowce, a co sam stwierdza zainteresowany środki spożywcze.

Te zaś jak wynika z art. 1 ust. 1 rozporządzenia podlegają w zakresie higieny ustanowionym ogólnym zasadom dla przedsiębiorstw sektora spożywczego.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Nr 852/2004, stosuje się również definicje ustanowione w rozporządzeniu /WE/ nr 178/2002.

Art. 2 rozporządzenia 178/2002 (Dz.U. UE. z 2002.31.1) stanowi że "żywność lub "środek spożywczy" oznacza jakiekolwiek substancje lub produkty, przetworzone, częściowo przetworzone lub nieprzetworzone, przeznaczone do spożycia przez ludzi lub, których spożycia przez ludzi można się spodziewać.

"Środek spożywczy" obejmuje napoje, gumę do żucia i wszelkie substancje łącznie z wodą, świadomie dodane do żywności podczas jej wytwarzania, przygotowania lub obróbki (...)". "Środek spożywczy" nie obejmuje a) pasz, b) zwierząt żywych, chyba że mają być one wprowadzone na rynek dla spożycia przez ludzi, c) roślin przed dokonaniem zbiorów, d) produktów leczniczych (...), e) kosmetyków (...), f) tytoniu i wyrobów tytoniowych (...), g) narkotyków lub substancji psychotropowych (...), h) pozostałości i kontaminantów.

Art. 3 pkt 2 rozporządzenia Nr 178/2002 mówi, że : "przedsiębiorstwo spożywcze" oznacza przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne typu non-profit lub nie, prowadzące jakąkolwiek działalność związaną z jakimkolwiek etapem produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności.

Powyższe definicje dają podstawę do stwierdzenia, że skarżący jako producent ciast oraz pieczywa jest przedsiębiorstwem sektora spożywczego a co zatem idzie zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 852/2004 stosuje się do niego ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych. Taki obowiązek wynika również z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2010, nr 130, poz. 914).

Zatem nie jest trafny zarzut zainteresowanego, że zastosowano niewłaściwe przepisy. Nie jest również uzasadniony zarzut, iż obowiązki nałożone na stronę nie mają podstawy w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.

Przypomnieć należy, że organ I instancji nałożył na skarżącego następujące obowiązki, które utrzymał w mocy organ II instancji:

6. zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny cokołów ścian w magazynie mąki nr II poprzez zlikwidowanie ubytków,

7. zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny listwy łączącej ściany z sufitem w komorze chłodniczej na surowce, poprzez zlikwidowanie ubytków w panelach,

10.zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny podręcznego drewnianego podestu do składowania surowców za urządzeniami produkcyjnymi w pomieszczeniu hali produkcji pieczywa poprzez zlikwidowanie uszkodzeń, 11.zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny desek na obrzeżach wózków do pieczywa w hali produkcji pieczywa poprzez zlikwidowanie ubytków.

12.zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny drewnianego blatu stołu produkcyjnego w hali produkcji pączków poprzez zlikwidowanie ubytków,

13.zapewnić prawidłowy stan sanitarno-techniczny drewnianych desek produkcyjnych na obrzeżach używanych w pomieszczeniu wypieku pączków poprzez zlikwidowanie ubytków,

14.Zapewnić prawidłowe warunki składowania pojemników transportowych w pomieszczeniach myjni opakowań transportowych poprzez wyposażenie pomieszczenia w podesty lub wózki jezdne.

Organy jako podstawę nałożonych obowiązków wskazały załącznik Nr II do omawianego rozporządzenia Nr 852/2004. Określa on ogólne wymogi higieny dla wszystkich przedsiębiorstw sektora spożywczego, z wyjątkiem przypadków gdy ma zastosowanie załącznik I. Przepisy powyższe wobec tego, że skarżący jest przedsiębiorcą sektora spożywczego – o czym była mowa wyżej, mają do niego zastosowanie. Rozdział I załącznika II wskazuje na ogólne wymagania dotyczące pomieszczeń żywnościowych – innych niż wymienione w rozdziale III. Rozdział III określa wymagania dotyczące ruchomych i/lub tymczasowych pomieszczeń (jak duże namioty, stragany, ruchome punkty sprzedaży) pomieszczeń używanych głównie jako prywatne domy mieszkalne, ale gdzie regularnie przyrządza się żywność w celu wprowadzenia do obrotu i automatów ulicznych.

Mając na uwadze treść rozdziału II – mówiącego o szczególnych wymaganiach dla pomieszczeń, w których są przygotowywane, poddawane obróbce lub przechowania środki spożywcze (za wyjątkiem miejsc spożywania posiłków oraz obiektów wymienionych w rozdziale III) – należy stwierdzić, że rozdział I dotyczy wszystkich pomieszczeń żywnościowych (innych niż wymienione w rozdziale III).

Stan faktyczny ustalony przez organ I instancji a dotyczący ubytków w cokołach ścian w magazynie mąki nr II oraz ubytki w panelach listwy łączącej ściany z sufitem w komorze chłodniczej na surowce nie był kwestionowany.

W tym stanie rzeczy uzasadnione jest nakazanie wykonania obowiązków określonych w pkt 6 i 7 decyzji organu I instancji, poprzez nakazanie zlikwidowania powyższych ubytków. Wskazanie jako podstawy prawnej rozdziału I ust. 1 i 2 pkt a i b załącznika II do rozporządzenia 852/2004 jest prawidłowe albowiem przepisy powyższe stanowią, że pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej (ust. 1). Wyposażenie, wystrój, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych:

a) pozwala na odpowiednie utrzymanie, czyszczenie i/lub dezynfekcję, zapobieganie lub minimalizowanie dostawania się zanieczyszczeń pochodzących z powietrza, oraz zapewnienia odpowiedniej przestrzeni pozwalającej na higieniczne przeprowadzanie wszelkich działań,

b) ma ochronić przed gromadzeniem się brudu, kontaktem z materiałami toksycznymi, strząsaniem cząstek brudu do żywności, tworzeniem się kondensacji pleśni na powierzchni (ust. 2 pkt a i b).

Niewątpliwie ubytki w glazurze i listwach panelowych przy suficie powodują gromadzeniem się brudu nie tylko w części gdzie są ubytki, ale również, albo przede wszystkim w miejscach uszkodzeń, taki stan nie ułatwia utrzymania czystości, utrudnia czyszczenie, dezynfekcję.

Nałożone zatem obowiązki znajdują potwierdzenie w powołanych przepisach prawa. Podobnie jak obowiązek określony w pkt 14 decyzji, a dotyczący wózków jezdnych lub podestów. Obowiązek powyższy został nałożony po stwierdzeniu, że plastikowe pojemniki na pieczywo są bezpośrednio składane na posadzce. Uzasadnienie tego obowiązku znajduje się w pkt b, art. 2 ust. 2 rozporządzenia, a także w pkt c, który mówi, że pomieszczenia powinny być wyposażone tak aby umożliwiały dobrą praktykę higieny, włącznie z ochroną przed zanieczyszczeniem oraz, w szczególności, ze zwalczeniem szkodników.

Skarżący zwalcza powyższy obowiązek podnosząc przede wszystkim utrudnienia w utrzymaniu czystości pomieszczenia, w związku ze znajdowaniem się w pomieszczeniu wózka lub podestu. W ocenie Sądu twierdzenia powyższe nie zasługują na uwzględnienie. Mycie pomieszczenia nie odbywa się jednocześnie na całej powierzchni, a etapami, pozwoli to na przesunięcie wózka, podestu z powierzchni nieumytej, na część już uporządkowaną.

Na posadzce osadzają się różne odpady, kurz i nieczystości, chodzą ludzie. Pojemniki są przesuwane, przenoszone tak, że te znajdujące się na spodzie mogą być przenoszone na inne, na które spada to co się osadziło się z posadzki. Zawnioskowane wózki lub podesty co najmniej zmniejszą takie ryzyko.

Dodać w tym miejscu należy, że protokół kontroli sanitarnej z dnia 19 maja 2010 r. wskazuje na ogromne zaniedbania higieniczne w pomieszczeniach Zakładu, stwierdzono między innymi także liczne pajęczyny, mole i mrówki.

Należy też zauważyć, że istotnie, co podkreśla skarżący, wskazane przepisy nie nakładają obowiązku, aby pojemniki transportowe miały być dodatkowo zabezpieczone poprzez składowanie ich na podestach. Ustawodawca określił w ust. 1 i 2 rozdziału I załącznika II ogólne wymagania dotyczące pomieszczeń. Organ sanitarny mając na uwadze stan pomieszczeń i rodzaj prowadzonej działalności przedsiębiorstwa i posiadając na podstawie art. 27 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 122 poz. 851 ze zm.) uprawnienie do nakazania w drodze decyzji, usunięcia w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień może w zależności od zastanej sytuacji nakładać określone obowiązki. Nie wszystkie mogą być normowane, niektóre mogą wynikać ze zdrowego rozsądku i mieścić się w ogólnych zasadach utrzymania porządku – np. określonych w załączniku II rozdziału I omawianego rozporządzenia. W ocenie Sądu wskazany nakaz ma taki charakter.

Reasumując tę część decyzji Sąd stwierdza, że omawiany obowiązek przyczyni się do poprawienia się stanu higienicznego przewożonego pieczywa i w żaden sposób nie utrudni w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

Jeśli idzie o wykonanie obowiązków określonych w pkt 10 – 13 decyzji organu I instancji, polegających na usunięciu ubytków w drewnianym podeście, deskach na obrzeżach wózków, drewnianego blatu stołu produkcyjnego, deskach produkcyjnych, to podstawę do nich nałożenia stanowi załącznik II rozdział II ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Nr 852/2004. Stanowi on, że ,,powierzchnie (wraz z powierzchniami wyposażenia) w obszarach, w których pracuje się z żywnością, a w szczególności te pozostające w kontakcie z żywnością, muszą być w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia, w miarę potrzeby do dezynfekcji. Wymaga to stosowania gładkich zmywalnych, odpornych na korozję oraz nietoksycznych materiałów, chyba, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą, zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie."

Wynika z niego jednocześnie, że powierzchnie wyposażenia, które są w kontakcie z żywnością muszą być w dobrym stanie i łatwe do czyszczenia – co wymaga gładkich materiałów, ubytki w drewnie które stwierdzono, niekwestionowane przez skarżącego, powodują, co zresztą przyznaje zainteresowany większy wysiłek w utrzymaniu takich powierzchni w czystości.

Dodać też należy, iż z uwagi na rodzaj produkcji, używane składniki – mąka, woda, tłuszcze, są artykułami pylnymi (mąka), łatwo penetrującymi każdą szczelinę drewna – uszkodzone drewniane powierzchnie wymagają dużych i trudnych zabiegów higienicznych.

Zatem skoro drewniane, wymienione przez organy wyposażenia pomieszczeń, w których ustawodawca przewidział szczególne wymagania, nie są łatwe do czyszczenia – to organy mając na uwadze powołany przepis rozporządzenia a także uprawnienie przewidziane w art. 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej Pracy miały obowiązek nakazania wykonania czynności likwidujących ubytki.

Podkreślić również należy, że zarzuty skargi dotyczące nieuprawnionych żądań organu zlikwidowania drewnianych elementów, czy stołu do produkcji nie znajdują potwierdzenia w treści decyzji.

Organ nie nakazał usunięcia drewnianych elementów, a tylko zlikwidowanie ubytków, czyli zapewnienia takiego ich stanu, o jakim mówi powołany ust. 1 lit f załącznika II rozdział II rozporządzenia.

Dodać też należy, że drewniane przedmioty, o których mowa w decyzji w pkt 10 – 13 znajdują się jak wynika z opisu na hali produkcji pączków, hali wypieków pączków (pkt 12 i 13), hali produkcji pieczywa (pkt 11), zaś podręczny drewniany podest do składowania surowców za urządzeniami produkcyjnymi w pomieszczeniu hali produkcji pieczywa (pkt 10). Zatem w pomieszczeniach, o których mowa w rozdziale II załącznika II, w których obowiązują szczególne wymagania. Żaden z drewnianych przedmiotów opisanych w decyzji nie znajduje się w pomieszczeniu magazynowym jak wynikałoby to z twierdzeń skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie uchybia przepisem prawa i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.