Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 37/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. M. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. M.K.


UZASADNIENIE

A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 marca 2018 roku skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone skarżącemu w trybie awizo w dniu 28 marca 2018 roku (vide: zarządzenie z dnia 5 kwietnia 2018 roku, k. 22).

Pismem z dnia [...] skarżący wniósł na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. o przywrócenie terminu, uiszczając jednocześnie wpis sądowy i składając własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi. Skarżący wyjaśnił, że w dniach 24 lutego – 28 marca 2018 roku przebywał w [...] Centrum A w M. Rodzina nie informowała go o przychodzących pismach i nie miał możliwości odbierania korespondencji, zatem uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. Na potwierdzenie okoliczności pobytu w szpitalu strona przedłożyła kopię historii choroby, zawierającą dane dotyczące hospitalizacji.

W piśmie z dnia [...], w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 19 kwietnia 2018 roku, skarżący wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 13 kwietnia 2018 roku. W tym dniu skarżący poprzez kontakt telefoniczny z pracownikiem Sekretariatu WSA w Łodzi uzyskał informację o stanie przedmiotowej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, powoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek o przywrócenie terminu musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1 - § 4 p.p.s.a., a zatem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Wniosek skarżącego podlega uwzględnieniu, bowiem spełnia wszystkie warunki formalne określone w art. 87 § 1 - § 4 p.p.s.a. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący złożył do Sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu tj. powzięcia wiadomości o stanie sprawy, jednocześnie skarżący przedłożył własnoręcznie podpisany odpis skargi, uiścił wpis od skargi, a ponadto uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi zatem o tego rodzaju niezależne od strony okoliczności, którym nie była w stanie przeciwdziałać pomimo dołożenia należytej staranności. Tak rozumiane pojęcie winy w uchybieniu terminu jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA z 14 lutego 2007 r., II OZ 91/07, z 29 maja 2009 r., II FZ 115/09 oraz z 10 czerwca 2015 r., II GZ 265/15; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zaliczyć można w szczególności nagłą chorobę strony, uniemożliwiającą wykonanie czynności we właściwym terminie. Wnioskodawca powinien jedynie uprawdopodobnić brak winy, co jest równoznaczne z wykazaniem istnienia uzasadnionego przypuszczenia co do potencjalnego wystąpienia skutku. Wnioskodawca powinien zatem przekonać sąd, o co najmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminowi.

W niniejszej sprawie jak wynika z przedłożonej w sprawie historii choroby, skarżący w okresie od dnia 24 lutego 2018 roku do dnia 28 marca 2018 roku tj. m.in. w trakcie biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, przybywał w [...] Centrum A w M. W tym czasie nie miał możliwości odbioru korespondencji, a rodzina nie informowała go o przychodzącej korespondencji. W tej sytuacji skarżący nie miał możliwości podpisania skargi i uiszczenia wpisu sądowego, bowiem nie miał wiedzy o skierowanym do niego wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tej sytuacji z oczywistych względów niemożliwe było także skorzystanie z osób trzecich. Niedochowanie terminu było tym samym w rozpatrywanym przypadku niezawinione.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

M.K.