Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1409/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art.246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) stycznia 2015 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

J. J. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i synem, posiada mieszkanie o pow. 59,5 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. około 4,5 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż nie uzyskuje dochodów, zaś jego zona otrzymuje wynagrodzenie w wysokości około 3.500 zł brutto. W uzasadnieniu podniósł, iż nie jest nigdzie zatrudniony z uwagi na to, że sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym synem, zaś rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia jego żony.

W dodatkowym oświadczeniu z dnia 26 maja 2015 r. wskazał, iż otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności syna w wysokości 153 zł miesięcznie. Wnioskodawca przedstawił miesięczne wydatki rodziny, na które składają się: opłaty za mieszkanie – około 750 zł, opłaty za media – około 350 zł, wydatki na wyżywienie – około 1.200 zł, opłaty za szkołę – około 400 zł, wydatki na ubranie – około 300 zł, leczenie i rehabilitacja – około 500 zł. Do pisma załączył kopię decyzji o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego, kopię zaświadczenia o zarobkach żony oraz wyciąg łączony z rachunku bankowego.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż trzyosobowa rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z wynagrodzenia żony, a nadto z zasiłku pielęgnacyjnego na niepełnosprawnego syna, który wymaga stałej opieki, leczenia i rehabilitacji. Uwzględniając łączną wysokość dochodów rodziny skarżącego i porównując ją z wydatkami niezbędnymi z utrzymaniem i leczeniem przyjąć należało, iż wnioskodawca nie jest w stanie partycypować w kosztach sądowych w jakiejkolwiek części.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.