Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 422/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: § 10 ust. 2a pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 371
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek  pandemii COVID-19

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Asesor sądowy Anna Komorowska-Kaczkowska Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne za okres od marca do kwietnia 2021 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez G. W. (dalej jako: "strona", "skarżąca") jest decyzja Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. (dalej jako: "organ", "ZUS", "Zakład") z [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 - dalej jako: "kpa") oraz art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r., poz. 1842 - dalej jako: "ustawa o COVlD-19" ) w związku z art. 31zy ust. 1 ustawy o COVlD-19 i § 10 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych w skutek pandemii COVlD-19 (Dz.U. z 2021 r., poz. 371 - dalej jako: "Rozporządzenie o COVlD-19"), którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z [...] odmawiającą stronie prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od 1 marca 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r.

Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny.

Skarżąca 8 maja 2021 r. złożyła na formularzu RDZ-B7 wniosek o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 marca 2021 r. do 31 kwietnia 2021 r. We wniosku wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą, której przeważający rodzaj na dzień 31 marca 2021 r. określa kod PKD 5610A. Oświadczyła również, że przychód z tej działalności uzyskany w marcu 2021 r. był niższy o co najmniej 40 % w stosunku do przychodu uzyskanego we wrześniu 2020 r.

W wydanej [...] decyzji nr [...] Zakład odmówił stronie prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 marca 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r.

W uzasadnieniu organ przytoczył treść § 10 ust. 2a pkt 1, § 11 pkt 4 i 5 Rozporządzenia o COVlD-19. Następnie stwierdził, że według danych z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG) strona dokonała 2 listopada 2020 r. zmiany branży działalności w sekcji Polskiej Klasyfikacji (PKD) z symbolu 55.10Z (hotele i podobne obiekty zakwaterowania) na symbol 56.10.A (restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne). Tymczasem jednym z warunków uzyskania zwolnienia w opłacaniu składek jest to, aby przychód z przeważającej działalności w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego, lub w lutym 2020 r. lub we wrześniu 2020 r. Skoro więc podany we wniosku numer PKD nie został potwierdzony w otrzymanym z GUS wykazie według stanu na ostatni dzień miesiąca, w porównaniu do którego nastąpił spadek przychodu lub na ostatni dzień miesiąca go poprzedzającego (we wrześniu 2020 r. obowiązywał numer przeważającej działalności PKD 55.10.Z.) - stronie nie przysługuje prawo do zwolnienia.

Pismem, które wpłynęło do ZUS 7 czerwca 2021 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując że restauracje i hotele są jednym z najbardziej dotkniętych skutkami pandemii sektorów gospodarki w kraju. Wskazała, że warunkiem zwolnienia z opłacania składek jest posiadanie odpowiedniego kodu PKD, natomiast [...] aktualnie posiada kod PKD 5610Z oraz wcześniej posiadał kod 5510Z. Oba te kody są w wykazie przedsiębiorstw, które odniosły najwięcej strat oraz są uprawnione do otrzymania w/w zwolnień z opłacania składek.

W wyniku ponownej analizy sprawy, decyzją z [...] Zakład odmówił skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za marzec i kwiecień 2021 r., podtrzymując stanowisko, że nie spełniała ona warunków do przyznania zwolnienia. Jak bowiem ustalono, wskazany we wniosku kod PKD 56.10.A został dodany 21 grudnia 2020 r., wobec czego brak jest możliwości porównania przychodu z działalności oznaczonej kodem PKD 56.10.A do poprzedniego roku, ponieważ kod PKD obowiązujący we wrześniu 2020 r. to 55.10.Z. W konsekwencji należało uznać, że stronie nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2021 r.

W skardze złożonej na powyższą decyzję skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją z [...] oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zarzucając wadliwe przyjęcie przez Zakład, że stronie nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacania składek za wnioskowany okres. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że skarżąca prowadzi hotel oraz restaurację, które są ze sobą ściśle związane i stanowią główny/jedyny przychód z prowadzonej przez skarżącą działalności. Przychody uzyskiwane w latach 2020 i 2021 r. związane były z oboma ww. sektorami działalności i nie ma możliwości ich rozgraniczenia. Zatem zarówno przychody we wrześniu 2020 r. jak i w marcu i kwietniu 2021 r. pochodziły z tego samego źródła. Co istotne, oba kody PKD zarówno przed zmianą 21 grudnia 2020 r., jak i po zmianie, znajdowały się na liście działalności, które miały możliwość uzyskania zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Ustawodawca wyjaśnił pojęcie "przeważającej działalności" w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie polskiej klasyfikacji działalności PKD (Dz. U. 251, poz. 1885), w którym wskazał, że przeważającą działalnością jednostki statystycznej jest działalność posiadająca największy udział wskaźnika (np. wartość dodana, produkcja brutto, wartość sprzedaży, wielkość zatrudnienia lub wynagrodzeń) charakteryzującego działalność jednostki. W badaniach statystycznych zalecanym wskaźnikiem służącym do określenia przeważającej działalności jest wartość dodana. Zatem działalnością przeważającą, w rozumieniu wyżej wymienionych przepisów jest działalność mająca największy udział w ogólnej działalności podmiotu mierzona kryterium sprzedaży. Rozporządzenie przewiduje także możliwość ustalania przeważającej działalności w oparciu o kryterium liczby pracowników lub wielkości wynagrodzeń. Pełnomocnik zwrócił przy tym uwagę, że istotą "tarczy antykryzysowej" powinna być pomoc dla obywateli i polskiej gospodarki w dobie epidemii koronawirusa. Przepisy tarczy antykryzysowej nakierowane powinny być na rzeczywistą pomoc. Prowadzona przez skarżącą dokumentacja podatkowa w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów nie wyodrębnia oddzielnie przychodów z usług hotelowych i usług gastronomicznych (przepisy nie przewidują takiego obowiązku). W szczególności część klientów korzystających z usług [...] kupowało równocześnie usługi hotelowe jak i gastronomiczne. Dlatego trudne jest rozdzielenie przychodów z tych dwóch rodzajów działalności. Istotne jest jednak, że przychody osiągnięte we wrześniu 2020 r. wyniosły 116.982,93 zł. Natomiast w marcu 2021 r. przychody wyniosły 43.362,34 zł a w kwietniu 2021 r. 59.578,11 zł. Spadek przychodów w stosunku do września 2020 r. wyniósł więc w marcu 2021 r. 62,9 % a w kwietniu 2021 r. 49,07 % uprawniał skarżącą do zwolnienia z obowiązku opłacania składek.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymał stanowisko przedstawione w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kryteria sądowej kontroli zaskarżonych aktów organów administracji publicznej zostały wyznaczone przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - dalej jako: ppsa, zgodnie z którym decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Równocześnie w myśl art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem niemającym tu zastosowania).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach Sąd nie stwierdził takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością jej uchylenia.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] odmawiająca zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek należnych za okres od 1 marca 2021 r. do 31 kwietnia 2021 r.

Możliwość skorzystania przez płatnika ze zwolnienia z obowiązku opłacania składek wynika z przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, ze zm.). W przepisie art. 31zo wskazane zostały okresy i warunki zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Natomiast zgodnie z art. 31zy ust. 1 ustawy o COVlD-19, Rada Ministrów upoważniona została, w celu przeciwdziałania COVlD-19, do określenia w drodze rozporządzenia innych okresów zwolnienia z tytułu nieopłaconych składek, niż określone w art. 31zo ust. 1-3 dla wszystkich albo niektórych płatników składek, którzy byli uprawnieni do zwolnienia z tytułu nieopłaconych składek na podstawie art. 31zo ust. 1-3 lub objęcia tym zwolnieniem innych płatników składek, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami COVlD-19.

W niniejszej sprawie materialnoprawną podstawę zaskarżonej w sprawie decyzji stanowiły zatem przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVlD-19 (Dz. U. z 2021 r. poz. 371), wydanego na podstawie powołanego wyżej art. 31zy ust. 1 ustawy o Covid-19.

Zgodnie z § 10 ust. 2a tego rozporządzenia (w wersji aktualnej na dzień złożenia przez stronę wniosku, tj. 8 maja 2021 r.) zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia 1 marca 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. albo za okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVlD-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami:

1) 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z,

2) 47.41.Z, 47.42.Z, 47.43.Z, 47.51.Z, 47.52.Z, 47.53.Z, 47.54.Z, 47.59.Z, 47.64.Z, 47.65.Z, 47.71.Z, 47.72.Z, 47.75.Z, 47.77.Z, 77.29.Z, 77.39.Z, 96.02.Z, 96.09.Z

- którego przychód z tej działalności (podkreślenie Sądu) w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

Oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1-2b, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 listopada 2020 r. (ust. 3 § 10 Rozporządzenia o COVlD-19).

Przystępując do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji wskazać należy, że w stanie faktycznym sprawy bezspornym było, iż skarżąca we wniosku z 8 maja 2021 r. o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek wskazała, że na dzień 31 marca 2021 r. prowadzi przeważającą działalność określoną kodem PKD 56.10A oraz że jako punkt odniesienia dla wykazania spadku przychodów wskazała okres września 2020 r. Natomiast z dokonanych przez organ ustaleń wynika, że skarżąca 21 grudnia 2020 r. dokonała zmiany kodu przeważającej działalności na PKD 56.10.A i że według stanu na 30 września 2020 r. przeważającą działalnością skarżącej według zapisów w rejestrach była działalność wg PKD 55.10Z.

Okoliczności te znajdują pełne potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy i nie kwestionuje ich również skarżąca.

Wobec tak poczynionych ustaleń faktycznych, odnoszonych do stanu prawnego sprawy, Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że skarżąca nie spełniła przesłanek do przyznania zwolnienia z opłacania składek, albowiem z uwagi na zmianę profilu przeważającej działalności niemożliwym stało się porównanie spadku przychodów między wrześniem 2020 r. a marcem 2021 r. w tym sektorze działalności skarżącej, który stanowił przeważającą sferę jej przedsiębiorstwa.

Sąd nie neguje, że zarówno poprzednio zgłoszona przed przez skarżącą w CEDiG podstawowa działalność, tj. określona kodem 55.10Z (hotele i podobne obiekty zakwaterowania), jak też ta, która obecnie figuruje w CEDiG jako przeważająca tj. o symbolu o symbolu 56.10.A (restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne) - objęte były zakresem przedmiotowym zwolnienia, o którym mowa w § 10 ust. 2a Rozporządzenia o COVlD-19. Niemniej jednak, zdaniem Sądu, treść tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że porównanie przychodu i stwierdzenie jego spadku, przeprowadza się dla tego samego rodzaju działalności, klasyfikowanego jako przeważający. Oczywistym jest zatem, że zmiana kodu przeważającej działalności na PKD 56.10.A wyklucza możliwość porównania osiągniętego przychodu w ramach klasyfikowanej ściśle działalności w marcu 2021 r. z wrześniem 2020 r., a co za tym idzie, powoduje utratę prawa do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w tym przepisie. Za takim poglądem opowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wydanym na tle analogicznego stanu faktycznego i prawnego wyroku z 5 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 720/21 (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazując, że wykładnia językowa i posłużenie się przez ustawodawcę sformułowaniem "z tej działalności" wskazuje na wyłączną interpretację działalności sklasyfikowanej w ramach jednego kodu działalności przeważającej prowadzonej przez płatnika (...).

Ubiegając się zatem o zwolnienie z opłacania składek za wnioskowany okres, skarżąca zobowiązania była wykazać, że na dzień 31 marca 2021 r., prowadziła działalność oznaczoną kodem PKD 56.10.A jako rodzaj przeważającej działalności i że przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w marcu 2021 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego z tej samej działalności we wrześniu 2020 r. Wymogom tym skarżąca nie sprostała. Jak bowiem słusznie stwierdził organ, brak jest możliwości porównania przychodu z działalności oznaczonej kodem PKD 56.10.A do poprzedniego roku, ponieważ kod PKD obowiązujący we wrześniu 2020 r. to 55.10.Z.

Sąd zauważa przy tym, że skarżąca w złożonym do organu wniosku sama podała kod PKD przeważającej działalności określając go na kod PKD 56.10A, jak też wskazała referencyjny okres porównawczy (wrzesień 2020 r.). Jednocześnie na żadnym etapie postępowania skarżąca nie podnosiła, że podany kod PKD jest nieprawidłowy. Co ważne, jak wynika z akt sprawy, pismem z 9 czerwca 2021 r. organ poinformował skarżącą o możliwości czynnego udziału w każdym stadium prowadzonego postępowania wyjaśniającego, podając dodatkowo numer kontaktowy do pracownika organu w razie ewentualnych pytań lub wątpliwości strony. Skarżąca z uprawnień tych nie skorzystała, nie przedstawiła również jakichkolwiek dowodów, czy informacji, które wskazywałyby, że stan faktyczny objęty wpisem w rejestrze REGON jest wątpliwy. Wobec zatem braku kontrdowodów strony w tym zakresie uznać należy, że organ przeprowadził wystarczające postępowanie dowodowe dla oceny spełnienia warunku, o którym mowa w § 10 ust. 2a, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007.

Bez wpływu na wynik sprawy pozostają również argumenty skargi, że obie sfery działalności skarżącej, tj. hotel i restauracja są ze sobą ściśle związane i stanowią główny/jedyny przychód z tej działalności. Po pierwsze, to skarżąca podejmowała decyzje związane ze zmianą kodu PKD przeważającej działalności i chociaż istnieje niewątpliwie funkcjonalny związek między dwoma profilami działalności skarżącej, jednak nie sposób zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącej, że nie ma możliwości ich rozgraniczenia. Należy zauważyć, że nawet jeśli część klientów kupowało jednocześnie zarówno usługi hotelowe, jak i gastronomiczne, dla profesjonalnego przedsiębiorcy nie powinno nastręczać żadnych trudności wyliczenie przychodu dla każdej z tych usług odrębnie. Podkreślić przy tym trzeba, że warunkiem skorzystania z prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek jest udokumentowanie spadku przychodów z przeważającej działalności. Jeśli zatem płatnik składek ubiega się o pomoc Państwa w tym zakresie, to do niego należy podjęcie starań w celu sprostania warunkom zwolnienia, co w tym przypadku sprowadzało się do dochowania należytej staranności w dokumentowaniu zdarzeń mających wpływ na powstanie przychodu. Nie ma również racji pełnomocnik skarżącej wywodząc, że skoro w stosunku do całej (traktowanej jednolicie) działalności strony we wnioskowanym okresie wystąpił spadek przychodów o ponad 40 % wobec przychodów notowanych we wrześniu 2020 r., okoliczność ta uprawniała skarżącą do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Brzmienie § 10 ust. 2a Rozporządzenia o COVlD-19 wyraźnie bowiem wskazuje, że zwolnienie z opłacania składek może być przyznane wyłącznie wówczas jeśli płatnik prowadził na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności (podkreślenie Sądu), określonymi w tym przepisie kodami. Brak jest zatem podstaw prawnych do przyjęcia, by punktem odniesienia dla oceny spadku przychodów była łączna suma przychodów z dwu lub więcej branż, składających się na działalność gospodarczą.

Reasumując, Sąd stwierdza, że w kontrolowanej decyzji organ prawidłowo orzekł, że skarżącej nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2021 r. Skoro bowiem skarżąca prowadziła działalność gospodarczą w przeważającym zakresie PKD 56.10A wskazanym we wniosku o zwolnienie z opłacania składek za marzec i kwiecień 2021 r., lecz nie prowadziła działalności w tym zakresie we wrześniu 2020 r., który we wniosku sama wybrała i wskazała jako punkt odniesienia dla wykazania spadku przychodów, to tym samym nie spełniła warunku do otrzymania wnioskowanego zwolnienia.

W tym stanie rzeczy, ponieważ zarzuty skargi okazały się niezasadne, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.