Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 146/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 7, 9, 107 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 1, 2, 5, 6, 8
journal: Dz.U. 1946 nr 53 poz 298
law: Dekret z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości.
article: Par. 2 i 3
journal: Dz.U. 1948 nr 55 poz 439
law: Rozporządzenie Ministra Odbudowy z dnia 10 listopada 1948 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości o mocy dowodowej planów i dokumentów przy ustalaniu granic nieruchomości.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. określa, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. K. S. kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, IV. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata J. W., Kancelaria Adwokacka [...] ul. [...] w K. kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta C decyzją z dnia [...] 2008r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 8 ust. 1 i art. 9 dekretu z dnia 13 września 1946r. o rozgraniczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1946r. Nr 53, poz. 298 ze zm.), art. 52 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze. zm.), art. 107 kpa, art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości obejmującej parcele katastralne l.kat 2457, 2456, 2455, które w operacie ewidencji gruntów i budynków gminy C obręb A zniosły się wzajemnie do działki oznaczonej obecnie nr 2455/2, objętej KW [...], stanowiącej własność: A. K. S., względem nieruchomości sąsiednich obejmujących:

- dz. nr 2450/1 - własność M. i K. G.;

- dz. nr 2451/1 i 2465 - własność B. Z.

Burmistrz wskazał, że ustalenie przebiegu granic nastąpiło na podstawie czynności przeprowadzonych w dniu 19 lipca 1985r., (sporządzonego protokołu granicznego oraz szkicu granicznego stanowiącego jego integralną część) oraz w dniu 27 maja 1988r. Prace geodezyjne zostały zarejestrowane w składnicy geodezyjnej i kartograficznej prowadzonej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w C za nr [...] i [...].

Organ l instancji podał, że w dniu 10 lipca 1985r. zostało wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości obejmującej wówczas parcele katastralne l.kat. 2457, 2456, 2455, stanowiące własność A. K. S. względem parcel l.kat. 3854, 2450/4, 2450/1, 2451/2, 2451/1, 2456, 2525/1, 2452/1, 2452/2, 2458, 2465. Z treści postanowienia o wszczęciu postępowania wynika, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek A. K. S., lecz w aktach brak jest tego wniosku. Pomimo tego Burmistrz uznał, że dwa pisma A. K. S. (z 2 stycznia 1985r. - wniosek o przeprowadzenie pomiarów i ustalenie granicy parceli nr 2457 położonej na terenie wsi A oraz z 2 maja 1986r. o dokończenie pomiarów parceli 2457 oraz o ustanowienie dodatkowo trzech punktów granicznych wzdłuż granicy parceli nr 2455 z parcelami nr 2451/1 i 2465) skierowane do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych Oddział w C oraz oświadczenia i żądania A. K. S. składane w toku postępowania, a w szczególności złożone do protokołu rozprawy z dnia 23 kwietnia 2008r. należy uznać za dowody pośrednie, iż w 1985r. wniosek o wszczęcie postępowania był złożony i skutkował on wszczęciem postępowania i wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. Burmistrz wyjaśnił, że postanowienie z dnia 10 lipca 1985r. zostało opatrzone znakiem sprawy [...] i pod takim numerem została zarejestrowana sprawa w spisie spraw dotyczącym rozgraniczeń nieruchomości (poświadczona kserokopia spisu spraw w aktach). Natomiast w operacie geodezyjnym nr [...] jest wpięte postanowienie, które opatrzone jest znakiem sprawy [...] z [...] 1985r. W obydwu przypadkach postanowienia zostały wystawione odręcznie poprzez wypełnienie druków na papierze ozalidowym. Zdaniem Burmistrza należy przypuszczać, że przy ich wypełnianiu pomylono się i błędnie wpisano znak, który winien brzmieć [...]. W pozostałej treści odszukane egzemplarze postanowienia są zgodne.

Czynności geodezyjne zostały przeprowadzone, a dokumentacja geodezyjna z tych czynności - operaty geodezyjne zostały złożone w składnicy dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej. Jednakże postępowanie powyższe nie zostało zakończone w sposób przewidziany przepisami prawa, co wskazał A. K. S. w swoim piśmie z dnia 1 stycznia 2006r. Po odszukaniu akt sprawy znak: [...] oraz uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w C stwierdzono, iż brak jest decyzji orzekającej o rozgraniczeniu przedmiotowej nieruchomości na wszystkie odcinki granic, bądź innej decyzji, która kończyłaby wszczęte postępowanie administracyjne, jak również dokumentów potwierdzających zawarcie ugody. Burmistrz uznał, że z zebranych w toku postępowania dokumentów wynika, iż granice w/w nieruchomości na odcinkach z dwoma nieruchomościami sąsiednimi wymagają zatwierdzenia poprzez wydanie stosownej decyzji tj:

1) od punktu 4 do punktu 5 (odcinek granicy względem nieruchomości obejmującej działkę 2450/1) został ustalony na podstawie zebranych dokumentów tj. mapy katastralnej km. 4 i opisany w protokole granicznym złożonym w dokumentacji geodezyjnej zarejestrowanej za nr [...];

2) od punktu 13 przez 14 do 3563 (pkt leśny) (odcinki granicy względem nieruchomości obejmującej działki nr 2451/1 i 2465) ustalone na zgodne oświadczenie stron, przy uczestnictwie zainteresowanych stron na gruncie o czym świadczą podpisy złożone w protokole granicznym złożonym w dokumentacji geodezyjnej zarejestrowanej za nr [...].

Zainteresowane strony, które wzięły udział w czynnościach ustalenia przebiegu granic na gruncie w dniu 19 lipca 1985r. oraz w dniu 27 maja 1988r. zgodnie oświadczyły, że ustalone granice uznają za obowiązujące i nie kwestionują ich przebiegu, co potwierdziły własnoręcznymi podpisami w protokołach granicznych spisanych na tę okoliczność. [...] 2006r. Burmistrz Miasta C wydał decyzję orzekającą o rozgraniczeniu, lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2006r. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W toku ponownie prowadzonego postępowania organ l instancji ustalił, że sprawa rozgraniczenia nieruchomości obejmującej obecnie działkę nr 2455/2 nie została zakończona, zatem zachodzą przesłanki do zakończenia postępowania rozgraniczeniowego na odcinkach granicy z nieruchomościami sąsiednimi obejmującymi dz. nr 2450/1; 2451/1 i 2465 i w dniu [...] 2007r. wydał decyzję orzekającą o rozgraniczeniu. Jednak na skutek odwołania SKO decyzją z dnia [...] 2007r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że należy wyjaśnić kwestię granicy pomiędzy dz. nr 2455/2 i nr 2450/6, uzupełnić akta sprawy o dokumenty z których wynikałoby, iż wskazane przez ten organ osoby jako strony postępowania, są następcami prawnymi właścicieli działek podlegających rozgraniczeniu, przeprowadzić rozprawę połączoną z oględzinami celem wyjaśnienia stanowisk stron w kwestii przebiegu granic pomiędzy działkami objętymi niniejszym postępowaniem.

W ponownym postępowaniu Burmistrz dokonał następujących ustaleń:

- nieruchomość będąca przedmiotem rozgraniczenia na dzień 10 lipca 1985r. obejmowała parcele oznaczone nr 2455, 2456, 2457;

- na skutek zmian wprowadzanych w operacie ewidencji gruntów i budynków parcele te w 1988r. zniosły się do działki nr 2455/1;

- następnie w 2002r. działka ta wraz z działkami nr 2451/2, 2452/6 zniosły się wzajemnie i otrzymały nowe oznaczenie 2455/2 o pow. 1,9749 ha;

- działka nr 2455/2 aktualnie figuruje operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu A jako własność A. K. S.; - działka nr 2450/4 o pow.0,1390 ha w 1998r. zmieniła powierzchnię i oznaczenie na 2450/6 o pow.0,1422 ha i aktualnie figuruje w operacie ewidencji gruntów zgodnie z wpisem do księgi wieczystej nr KW [...] jako własność B. i B. P., którzy są następcami prawnymi A. K. - na podstawie umowy sprzedaży z 1997r.

- nieruchomość obejmująca działkę nr 2450/1 zgodnie z wpisem do księgi wieczystej nr KW [...] stanowi własność M. i K. G., będących właścicielami na podstawie umowy sprzedaży z 1999r., przy czym spadkobiercami po poprzednim właścicielu (nieżyjącym) T. P., zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego, są: J. P., G. P. zd. P., H. T. zd. P. I. J. P. - każdy po 1/4części;

- działki nr 2451/2 i 2456 zniosły się do działki oznaczonej obecnie nr 2455/2 stanowiącej własność A. K. S.;

- nieruchomość obejmująca działkę nr 2458 uległa podziałowi na działki oznaczone nr 2458/2 i 2458/3;

- nieruchomość obejmująca działkę nr 2525/1 stanowi własność Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo C (KW [...]);

- działka nr 2452/1 zmieniła oznaczenie na 2452/6, następnie zniosła się do działki nr 2455/2 - własność A. K. S.;

- nieruchomość obejmująca działkę nr 2452/2 uległa podziałowi na 2452/7, 2452/8 i 2452/9;

- nieruchomość obejmująca działkę nr 3854 stanowi własność Gminy C (KW [...]);

- nieruchomość obejmująca działki nr 2465, 2451/1 stanowi własność B. Z. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego o nabyciu spadku po F. K. z 2006r. i umowy działu spadku i zniesienia współwłasności z 2007r., zgodnie z wpisem do księgi wieczystej nr KW [...].

Burmistrz ustalił, że w odniesieniu do granic w/w nieruchomości na odcinkach z nieruchomościami sąsiednimi wymienionymi w postanowieniu z dnia [...] 1985r., zostały wydane następujące rozstrzygnięcia:

- decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 1998r. orzekająca o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej dz. nr 2450/4 stanowiącej własność B. i B. P. (obecnie oznaczona nr 2450/6) względem sąsiedniej nieruchomości oznaczonej nr 2455/1 - własność A. K. S. (która powstała ze zniesienia parcel l.kat 2455,2456,2457 obecnie oznaczona nr 2455/2;

- decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 2003r. orzekająca o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości obejmującej działkę nr 3854, wpisanej w KW [...], stanowiącej własność Gminy C względem m.in. sąsiedniej nieruchomości obejmującej dz. nr 2455/2 - wł. A. K. S. (obecnie jest prowadzone nowe postępowanie w celu ustalenia przebiegu granicy na tym odcinku- znak sprawy [...]);

- decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 2006r. orzekająca o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości obejmującej parcele katastralne 1.kat. 2457, 2456, 2455, które w operacie ewidencji gruntów i budynków gminy C obręb A wraz z innymi zniosły się wzajemnie do działki oznaczonej obecnie nr 2455/2, objętej KW [...], stanowiącej własność A. K. S. względem nieruchomości sąsiednich obejmujących działki nr 2456 i 2451/2, które uległy zniesieniu do działki 2455/2 - wł. A. K. S. (decyzja stała się ostateczna z dniem 19 października 2006r.);

- decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 2006r. orzekająca o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości obejmującej parcele katastralne l.kat. 2457, 2456, 2455, które w operacie ewidencji gruntów i budynków gminy C obręb A wraz z innymi zniosły się wzajemnie do działki oznaczonej obecnie nr 2455/2, objętej KW [...], stanowiącej własność A. K. S. względem nieruchomości sąsiednich obejmujących dz. nr 2525/1,. nr 2452/1 (zmieniła oznaczenie na 2452/6),dz. nr 2452/2 (uległa podziałowi na 2452/7, 2452/8, 2452/9), dz. nr 2458 (uległa podziałowi na 2458/2 i 2458/3) - decyzja stała się ostateczna dniem 2 listopada 2006r.). Organ l instancji wskazał, że w dniu 23 kwietnia 2008r. na rozprawie administracyjnej połączonej z oględzinami i przy udziale biegłego geodety osoby uczestniczące w rozprawie zgodnie podały, że granice pomiędzy nimi nigdy nie były przedmiotem sporu. Geodeta w obecności zainteresowanych stron odszukał punkty graniczne określające położenie granic pomiędzy nieruchomością obejmującą dz. nr 2455/2 (obecnie) a nieruchomościami sąsiednimi obejmującymi dz. ozn. nr 2450/6 (obecnie), 2450/1, 2456, 2451/1 i potwierdził, iż położenie punktów granicznych jest zgodne z opisem na szkicach polowych z 19 lipca 1985r. i 27 maja 1988r. Do protokołu zostały zgłoszone wnioski przez A. K. S. o wyłączenie pracownika Urzędu Miejskiego w C, powołanie do sprawy Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej jako następcę prawnego Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w C oraz właściciela nieruchomości obejmującej dz. nr 2452/9. Ponadto podniósł on, że nie występował nigdy o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego i nie zgadza się na rozgraniczenie objęte zakresem niniejszego postępowania oraz żąda rozgraniczenia całości jego nieruchomości. B. P. złożył oświadczenie, iż granica pomiędzy nieruchomościami będącą jego własnością a własnością A. K. S. nie była przedmiotem sporu pomiędzy sąsiadami. S. K. złożyła oświadczenie, z którego wynika, iż granica pomiędzy nieruchomością, której była poprzednim właścicielem (obecnie będącej własnością córki) a nieruchomością A. K. S. przebiega w taki sam sposób odkąd pamięta, tj. od lat 1970-tych, tak została ustalona w 1985r. i jej przebieg jest nadal taki sam. Ponadto oświadczyła, że granica nie była przedmiotem sporu z właścicielem nieruchomości obejmującej dz.nr 2455/2.

Burmistrz stwierdził, że Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nie jest następcą prawnym Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych, zaś właściciel nieruchomości sąsiedniej obejmującej dz. nr 2452/9 nie jest stroną postępowania z uwagi na fakt, iż granica pomiędzy nieruchomością oznaczoną obecnie nr 2455/2, a nieruchomością nr 2452/9 (która powstała z podziału dz. Nr [...] - działka wykazana na postanowieniu z dnia [...] 1985r.) została ustalona i zatwierdzona decyzją znak [...] z dnia [...] 1988r. Dlatego wydano decyzję z dnia [...] 2006r. o umorzeniu postępowania w stosunku do nieruchomości obejmującej m.in. dz. nr 2452/2.

W dniu 5 maja 2008r. Burmistrz Miasta C odmówił wyłączenia D. K., pracownika Urzędu Miejskiego, gdyż w jego ocenie nie zaszły przesłanki wymienione w art. 24 § 1 kpa.

Burmistrz przytoczył treść art. 8 ust. 1 dekretu z dnia 13 września 1946r. o rozgraniczeniu nieruchomości, który stanowi, iż po dokonaniu czynności, wymienionych w art. 4-6, powiatowa władza miernicza orzeka o rozgraniczeniu. Ponadto art. 6 dekretu stanowi, że przy ustalaniu granic bierze się pod uwagę znaki, ślady graniczne, odpowiednie plany i dokumenty oraz punkty dowiązania. Jeżeli zaś brak jest tych danych lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się granicę na mocy zgodnego oświadczenia obu stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie złoży. Burmistrz podkreślił, że wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 8 ust. 1 dekretu o rozgraniczeniu jest trybem wyjątkowym i może być zastosowane tylko w wypadkach określonych w art. 6 ust. 1 i 2 tego dekretu. W ocenie Burmistrza zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji orzekającej o rozgraniczeniu przedmiotowej nieruchomości względem nieruchomości sąsiednich obejmujących działki oznaczone nr 2450/1 oraz 2451/1 i 2465:

- wynikające z art. 6 ust. 1 dekretu o rozgraniczeniu nieruchomości w stosunku do ustalenia odcinka granicy z nieruchomością obejmującą dz. nr 2450/1, który został ustalony w oparciu o mapę katastralną km. 4;

- wynikające z art. 6 ust 2 dekretu o rozgraniczeniu nieruchomości w stosunku do ustalenia odcinków granicy z nieruchomością obejmującą dz. nr 2451/1, 2465, które zostały ustalone na zgodne oświadczenie stron zgodnie ze stanem użytkowania na gruncie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. K. S. podnosząc, iż decyzja ta została wydana na podstawie podrobionych i sfałszowanych dokumentów geodezyjnych, znajdujących się w zasobach operatu geodezyjnego nr [...], wobec czego wnosi o uchylenie tej decyzji. Przede wszystkim jednak odwołujący wniósł o wstrzymanie postępowania rozgraniczeniowego, gdyż -jak podał - po dwukrotnym umorzeniu śledztwa przez Prokuratora Rejonowego złożył w Sądzie Rejonowym akt oskarżenia przeciwko R. K. - Burmistrzowi Miasta oskarżając go o to, że posługując się podrobionymi i sfałszowanymi dokumentami geodezyjnymi, przechowywanymi w zasobach Starostwa Powiatowego (tak jakby były prawdziwe), wydał w dniu [...] 2006r. decyzję oznaczoną znakiem: [...]. Odwołujący się zaznaczył, że sprawa przed sądem nie zakończyła się jeszcze prawomocnym orzeczeniem. Odwołujący podkreślił, że i zaskarżona decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 2008r. została również wydana na podstawie tych samych podrobionych i sfałszowanych dokumentów przechowywanych w zasobach PODGiK Starostwa Powiatowego w C.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 grudnia 2008r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 52 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, art. 6, art. 8 ust. 1 i art. 9 dekretu z dnia 13 września 1946r. o rozgraniczeniu nieruchomości, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie 6 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 i art. 9 dekretu o rozgraniczeniu nieruchomości po stwierdzeniu przez organ l instancji, iż w dokumentacji z czynności przeprowadzonych na wniosek A. S. z dnia 10 lipca 1985r. brak jest decyzji orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości, tj. dz. 2455/2 względem działek: 2450/1, 2451/1 i 2465, która kończyłaby wszczęte postanowieniem z dnia [...] 1985r. postępowanie administracyjne. Kolegium wyjaśniło, że przepisy przejściowe i końcowe ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dotyczące rozgraniczenia nieruchomości, przewidywały w art. 52 prowadzenie postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, wszczętego przed dniem wejścia w życie ustawy, według przepisów dotychczasowych, tj. dekretu z dnia 13 września 1946r. o rozgraniczeniu nieruchomości. Zdaniem Kolegium organ l instancji zasadnie przyjął, że w sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 6 ust. 1 i 2 dekretu. Ponadto w ocenie Kolegium organ l instancji w toku ponownego rozpatrywania sprawy, wypełnił zalecenia Kolegium zawarte w decyzji z dnia [...] 2007r. zobowiązujące organ do wyjaśnienia kwestii dotyczącej rozgraniczenia działki 2455/2 na odcinku z działką nr 2450/6, uzupełnienia dokumentów (z których wynikałoby, iż wskazane przez organ osoby jako strony postępowania, są następcami prawnymi właścicieli działek podlegających rozgraniczeniu, którzy w toku tego postępowania zmarli), przeprowadzenia rozprawy połączonej z oględzinami celem wyjaśnienia stanowisk stron w kwestii przebiegu granic pomiędzy działkami objętymi postępowaniem. Kolegium uznało ustalenia organu l instancji za prawidłowe i dlatego przeprowadzone postępowanie nie budzi zastrzeżeń.

Odnośnie zarzutów odwołania, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie podrobionych i sfałszowanych dokumentów, Kolegium wyjaśniło, iż tego rodzaju oskarżenia nie mogły być brane pod uwagę w sprawie, gdyż nie zostały one udowodnione przez odpowiednie organy. Nie mogło też być wstrzymane na wniosek odwołującego się postępowanie rozgraniczeniowe, które zostało już zakończone poprzez wydanie przez organ l instancji decyzji.

Skargę na decyzję SKO wniósł A. K. S., nie wskazując na naruszenie konkretnych przepisów prawa, zarzucając, że decyzje obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa, które miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem skarżącego został też naruszony jego interes prawny i dlatego domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podał, że ze względu na swoją sytuację rodzinną i zdrowotną nie był w stanie szczegółowo i wyczerpująco uzasadnić swojej skargi.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010r. pełnomocnik skarżącego w uzupełnieniu skargi wskazał na sprzeczność przebiegu granicy między działkami 2455/2 i 2450/1 z treścią zaskarżonej decyzji, oraz sprzeczność operatu będącego podstawą wydanej decyzji z rzeczywistym stanem na dzień orzekania a to wobec zmiany powierzchni działki skarżącego w stosunku do wielkości powierzchni w dniu sporządzania operatu. Nadto skarżący zarzucił, że rozgraniczenie powinno objąć również przebieg granicy jego działki na odcinku przylegającym do drogi gminnej, w przeciwnym wypadku orzeczenie o rozgraniczeniu jest bezprzedmiotowe z tego względu, że granice z działkami stanowiącymi własność M. i K. G. oraz B. Z. nigdy nie były sporne. Podał także, iż w 1984 r. wnosił o wytycznie granicy w związku z planowana budowa ogrodzenia, co nie jest tożsame z rozgraniczeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) ppsa), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) ppsa). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 ppsa), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów dekretu z dnia 13. 09. 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz.U. z 1946 r. Nr 53, poz. 298), w związku z art. 52 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027), zwanej dalej Pgik. Przepis art. 52 Pgik stanowi, że postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się według przepisów dotychczasowych. Przed tą datą tryb i sposób rozgraniczania nieruchomości uregulowany był przepisami dekretu z dnia 13.09. 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości zwanego dalej dekretem. Jego art. 9 stanowił, że do postępowania rozgraniczeniowego przed władzami mierniczymi stosuje się przepisy o postępowaniu administracyjnym, o ile przepisy dekretu nie stanowią inaczej. Powyższe regulacje oznaczają, że w sprawach o rozgraniczenie nieruchomości, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, postępowanie prowadzi się według przepisów dekretu i stosuje się w tych sprawach przepisy kpa. Rozgraniczenie, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 1 i 2 dekretu, przeprowadzało się z urzędu lub na wniosek osób zainteresowanych. Ust. 2 i 3 tego przepisu zawierały katalog sytuacji, w których rozgraniczenie przeprowadzało się z urzędu. Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z przepisu tego wynika, że prawo procesowe przyjmuje zasadę oficjalności , dopuszczając możliwość wszczęcia postępowania z urzędu, a oprócz tego istnieją sytuacje, gdy administracja publiczna może kształtować stosunki prawne wyłącznie na wniosek jednostki. W takich przypadkach do wszczęcia postępowania niezbędny jest wniosek strony. Wydając zaskarżoną decyzję organy uznały, że skarżący w 1985 r. wniósł o rozgraniczenie nieruchomości stanowiącej jego własność, tj. działki oznaczonej obecnie nr 2455/2, względem nieruchomości stanowiących parcele l.kat. 3854, 2450/4, 2450/1, 2451/2, 2451/1, 2456, 2525/1, 2452/1, 2452/2, 2458, 2465. Wniosek taki wynika zdaniem organu z treści postanowienia z-cy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami UMiG o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego z dnia 10.07.1985 r. [...], z pism skarżącego z dn. 2.01.1985r. i z 2.05.1986r. skierowanych do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych, z oświadczeń i żądań skarżącego złożonych do protokołu rozprawy w dniu 23.04.2008 r. Wskazując na istnienie wniosku o dokonanie rozgraniczenia organy powołały również treść pisma skarżącego z dnia 1 stycznia 2006 r., w którym skarżący wnosił o "przywrócenie stanu poprzedniego granicy ul. G. w A na odcinku przylegającym do działki nr 2455/2" stanowiącej jego własność do stanu sprzed 19.07.1985r., nadto podawał, że wniósł w styczniu 1985 r. o rozgraniczenie swojej nieruchomości z drogą gminną - ul. G., w związku z uzyskaniem pozwolenia na budowę ogrodzenia działki 2457 obecnie 2455/2. Ocenę przyjętego przez organ stanowiska w kwestii treści złożonego przez skarżącego wniosku należy poprzedzić następującymi uwagami:

w razie wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek, obowiązkiem organu jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. W przypadku postępowania wszczynanego na wniosek, o tym, jaki jest rodzaj i zakres żądania decyduje wyłącznie strona. W razie wątpliwości organ mając na względzie postanowienia art. 7 i 9 kpa powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska, ponieważ to strona a nie organ decyduje ostatecznie o charakterze i zakresie żądania. Kwestia ta była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych (por. wyroki: NSA z 4.04.2002 r. l SA 2188/00, Lex nr 81741, z 26.02.2009 r. l OSK 554/08, Lex nr 518252, WSA w Gdańsku z 14.01.2009 r. II SA/Gd 786/08, Lex nr 481487). W wyroku z dnia 26.07.2006 r. II OSK 1004/05 (Lex nr 266429) NSA stwierdził: "Wniosek wszczynający postępowanie administracyjne, w przypadku wątpliwości co do treści żądania, stanowi postawę do podjęcia przez organ ustaleń w zakresie rzeczywistej woli osoby, od której pochodzi. Postępowaniu temu towarzyszy należyte i wyczerpujące poinformowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. W przeciwnym razie mamy do czynienia z naruszeniem art. 7 i art. 9 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na istotę rozstrzygnięcia". Organ administracji publicznej nie jest władny do zmiany żądania strony lub jego kwalifikacji prawnej, które należy oceniać na podstawie treści wniesionego przez nią pisma (por. wyrok NSA z 11 czerwca 1990 r. l SA 367/90, ONSA 1990, Nr 2-3, poz. 47). Zasadniczym jednak warunkiem prowadzenia przez organ postępowania na wniosek, jest istnienie stosownego wniosku strony, zawierającego żądanie rozstrzygnięcia sprawy, w momencie wszczęcia postępowania, jego kontynuacji i zakończenia, przy czym w przypadku uruchomienia postępowania odwoławczego będzie to wydanie decyzji przez organ drugiej instancji. Co do biegu i kontynuacji postępowania administracyjnego w przypadku cofnięcia wniosku w sytuacji, gdy w sprawach wszczynanych tylko na wniosek jedyny wnioskodawca wniosek cofa, organ administracji traci kompetencję do dalszego prowadzenia postępowania, które powinno zostać umorzone. Natomiast w przypadku postępowań, które mogą być wszczęte zarówno na wniosek jak i z urzędu, kontynuowanie postępowania w przypadku cofnięcia wniosku winno być uzasadnione jednoczesnym zaistnieniem przesłanek wynikających z przepisów prawa materialnego, warunkujących prowadzenie postępowania z urzędu i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia pomimo braku wniosku osoby legitymowanej.

Odnosząc powyższe uwagi do kontrolowanego postępowania i treści zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że organy naruszyły przepisy art. 7 i 9 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mamy bowiem do czynienia z sytuacją, w której od złożenia wniosku o rozgraniczenie, który to fakt organ uznaje za okoliczność zaistniałą w 1985 r., oraz od czynności wykonanych przez uprawnionych geodetów, do złożenia przez skarżącego pisma z 1.01.2006 r. minął okres -odpowiednio - 21 i 18 lat, zaś od złożenia wniosku do wydania decyzji ostatecznej - 23 lata. W piśmie z 1.01.2006 r. skarżący wnosił o "przywrócenie stanu poprzedniego granicy ul. G. w A na odcinku przylegającym do działki nr 2455/2" stanowiącej jego własność do stanu sprzed 19.07.1985r., nadto podawał, że wniósł w styczniu 1985 r. o rozgraniczenie swojej nieruchomości z drogą gminną - ul. G., w związku z uzyskaniem pozwolenia na budowę ogrodzenia działki 2457 obecnie 2455/2. Skarżący wskazywał, że postępowanie to nigdy się nie zakończyło. Z kolei w trakcie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu 23.04.2008r. skarżący oświadczył, że nie występował nigdy o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego a nadto, że "w stosunku do granic stron postępowania nic nie ma", (k. 412 akt adm.). Wreszcie w toku postępowania odwoławczego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym skarżący złożył obszerne pismo, twierdząc że 12. 03. 1984 r., w związku z otrzymaniem pozwolenia na budowę ogrodzenia zlecił wykonanie prac geodezyjnych Wojewódzkiemu Biuru Geodezji i Terenów Rolnych i pismo to nie było wnioskiem o rozgraniczenie, natomiast 28.04.1988r. rozszerzył zakres swojego zlecenia o ustalenie dodatkowo przebiegu granic swoich działek nr 2455 i 2456 względem działek sąsiednich o nr 2451/2, 2451/1 i 2465. W piśmie tym skarżący zawarł również wniosek o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta C z dnia [...] 2008 r. [...] jako zbędnej w sytuacji, gdy strony postępowania oświadczyły, że granice jego nieruchomości nigdy nie były przedmiotem sporu. Pomimo takiego stanu sprawy, oraz treści składanych przez skarżącego wskazanych wyżej oświadczeń, organy nie powzięły żadnych wątpliwości co do woli skarżącego kontynuowania wszczętego w 1985 r. postępowania, w zakresie objętym zaskarżonym rozstrzygnięciem. Już sama treść pisma skarżącego z 1.01.2006 r. powinna była skłonić organ do ustalenia zakresu mającego się kontynuować postępowania, skoro w piśmie tym mowa jedynie o przebiegu granicy miedzy działką skarżącego, a działką stanowiącą drogę gminną. Przyznać jednak również trzeba, że w toku postępowania skarżący składał szereg pism, w których kwestionował czynności organu zmierzające do rozstrzygnięcia sprawy, zarówno podejmowane po wszczęciu postępowania, tj. w latach 1985-1988, jak i te podejmowane po złożeniu przez skarżącego pisma z 1.01.2006 r., z czego mogłaby z kolei wynikać wola podtrzymywania wniosku o dokonanie rozgraniczenia w zakresie objętym zaskarżonym rozstrzygnięciem. Sytuacja taka obligowała więc organ do ustalenia rzeczywistego, jednoznacznego stanowiska skarżącego w kwestii kontynuowania postępowania. Było to tym bardziej uzasadnione, że skarżący nie był w toku postępowania poinformowany, iż warunkiem prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego wszczętego na podstawie przepisów dekretu z 1946 r. nie było istnienie sporu co do przebiegu granic w potocznym tego słowa znaczeniu a decyzja o rozgraniczeniu wydana na podstawie art. 6 ust.1 lub 2 w zw. z art. 8 ust. 1 zapadła w przypadku braku sporu co do przebiegu granic. Sam więc brak sporu co do przebiegu granic nie mógłby stanowić podstawy do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Podstawę taką stanowiłoby natomiast cofnięcie wniosku o rozgraniczenie, skoro postępowanie nie było prowadzone z urzędu. Wówczas jednak, tj. w przypadku kontynuowania postępowania przez organ pomimo cofnięcia wniosku czy też jego modyfikacji, należałoby poinformować strony postępowania, że toczy się ono z urzędu pomimo braku wniosku uprawnionych stron, oraz wskazać wyraźną podstawę prowadzenia postępowania z urzędu, wynikająca z przepisów dekretu, Jednak organ nie uzyskał w tej kwestii jednoznacznego stanowiska skarżącego, względnie pozostałych stron postępowania w przypadku cofnięcia wniosku przez skarżącego. Trzeba stwierdzić, że przepisy art. 7 i 9 kpa zostały naruszone w takim samym stopniu przez organ l instancji, jak i przez organ odwoławczy, skoro to w piśmie złożonym w toku postępowania odwoławczego skarżący wskazywał na zbędność wydawania decyzji w przedmiocie rozgraniczenia. Obowiązkiem obydwu organów było w takiej sytuacji ustalenie, wobec istnienia uprzednio wydanych decyzji w przedmiocie rozgraniczenia, oraz toczącego się postępowania o rozgraniczenie działki skarżącego z działką stanowiąca drogę gminną (co wynika z akt postępowania i z uzasadnienia decyzji organu l instancji), czy skarżący wniosek o rozgraniczenie swojej nieruchomości z nieruchomościami M. i K. G. i B. Z. podtrzymuje, czy też go cofa. Prawidłowo natomiast ustalił organ, że wniosek o dokonanie rozgraniczenia został przez skarżącego w 1985 r. złożony i rozszerzony w 1988r. Nie był bowiem niczym innym, w świetle treści obowiązującego art. 1 dekretu o rozgraniczeniu nieruchomości, wniosek o -jak to nazwał skarżący w swoich pismach - "o ustanowienie granic"(pismo z 2.01.1985 r.) i "o ustanowienie punktów granicznych" (pismo z 28.04.1988r).

Niezależnie od wskazanych naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów dekretu z dnia 13.09.1946 r. o rozgraniczaniu nieruchomości. Art. 5 dekretu stanowił, że niezwłocznie po wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego powiatowa władza miernicza wyznaczy do przeprowadzania czynności ustalenia granic mierniczego, który podejmuje czynności określone w pkt. 1-3 ust.1 tego przepisu. Zatem wyznaczenie mierniczego mogło nastąpić tak w orzeczeniu wszczynającym postępowanie, jak i niezwłocznie po jego wydaniu. Jak wynika z treści postanowienia z dnia 10.07.1985 r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego (k. 533 akt adm.) do przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych wyznaczony został uprawniony geodeta L. S., który przeprowadził czynności ustalenia granic działki skarżącego z działkami stanowiącymi własność T. P. J. S., A. K. i UMiG w C, natomiast szkic podstawowy sporządził S. W. (protokół graniczny z 19.07.19856 r. k. 525-523 akt adm.). Natomiast czynności ustalenia granic działki skarżącego z działkami stanowiącymi własność J. J., S. i F. K. i Lasów Państwowych (ALP, działka nr 2525/1) zostały przeprowadzone w dniu 27.05.1988r. przez geodetę A. W., który nie był wyznaczony do ich przeprowadzenia, co wynika z akt postępowania. Został więc naruszony przepis art. 5 ust. 1 dekretu, ponieważ czynności ustalenia granic przeprowadziła osoba do tego nieupoważniona. Nadto operat pomiarowy Nr [...] sporządzony w oparciu o czynności przeprowadzone przez A. W. nie zawiera podpisu osoby sprawdzającej. Art. 6 ust. 1 dekretu stanowi, ze przy ustalaniu granic bierze się pod uwagę znaki, ślady graniczne, odpowiednie plany i dokumenty oraz punkty dowiązania, zaś ust. 2 stanowi, że jeżeli brak jest danych wymienionych w ust. 1, lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się granice na mocy zgodnego oświadczenia obu stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie złoży. Z uzasadnienia decyzji Burmistrza Miasta C wynika, że przebieg granicy miedzy działka skarżącego a działką nr 2450/1 stanowiąca własność M. i K. G. został ustalony na podstawie zebranych dokumentów tj. mapy katastralnej km.4 i opisany w protokole granicznym złożonym w dokumentacji geodezyjnej zarejestrowanej za nr [...]. Z dokumentacji tej, wpisanej do ewidencji w składnicy geodezyjnej w dniu 30.07.1985 r. wynika, że w protokole granicznym (k.525 akt adm.) stwierdzono zgodność położenia punktów granicznych istniejących oraz zastabilizowanych w trakcie wykonywania pracy geodezyjnej w punktach wyznaczonych na podstawie miar granicznych pobranych z pierworysu mapy kat. km.4, czego nie zakwestionowały strony postępowania. Obowiązujące w dacie sporządzania w/w operatu Rozporządzenie Ministra Odbudowy z dnia 10.11.1948 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości o mocy dowodowej planów i dokumentów przy ustalaniu granic nieruchomości (Dz.U. z 1948 r. Nr 55, poz. 439) w § 3 stanowiło, że plany wymienione w § 1 ust. 1 pkt.a) -tj. mapy katastralne, plany, oraz mapy pomiarowe posiadają moc dowodową przy ustalaniu granic nieruchomości tylko wówczas, gdy zostały sporządzone przez wskazane w tym przepisie osoby, władze lub urzędy. Operat pomiarowy [...] zawiera potwierdzony za zgodność z mapą katastralną wyrys - szkic podstawowy, natomiast brak w operacie potwierdzonej za zgodność kopii mapy katastralnej, z której wynikałoby, że posiadała ona moc dowodową przy ustalaniu granic nieruchomości w dacie wykonywania operatu, czyli odpowiadającej warunkom przewidzianym w §3 rozporządzenia. Natomiast granice ustalone protokółem granicznym z daty 27.0501988r. (będącym podstawą sporządzenia operatu pomiarowego Nr [...]) zostały ustalone na podstawie zgodnych oświadczeń stron, oraz w oparciu o operaty pomiarowe wymienione w tym protokole (k. 514 akt adm.). W aktach znajduje się tylko jeden z powołanych operatów, tj. [...], brak operatu [...] i szkicu nr 174 z operatu pomiarowego lasu [...]. Powyższe naruszenia przepisów dekretu o rozgraniczeniu nieruchomości, oraz rozporządzenia z dnia 10.11.1948r. miały wpływ na wynik sprawy, ponieważ powodują one niekompletność dokumentacji stanowiącej podstawę rozgraniczenia i sporządzenie jej w części przez osobę nieuprawnioną. Nie wynika też z uzasadnienia zaskarżonej decyzji aby organy dokonały sprawdzenia, czy będące podstawą ustalenia granic operat i szkic posiadały moc dowodową zgodnie z wymogami § 2 rozporządzenia z dnia 10.11.1948r. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z art. 107 § 1 kpa stwierdzić należy, że została wydana z naruszeniem tego przepisu. Jednym z bezwzględnie obowiązujących elementów decyzji administracyjnej, określanych mianem "osnowy" jest jej rozstrzygnięcie, które stanowi o przyznaniu prawa, jego ustaleniu, określeniu usunięciu sporu, określeniu, zezwoleniu itp. Jednolite są poglądy zarówno doktryny i orzecznictwa co do konieczności sformułowania rozstrzygnięcia w sposób precyzyjny i jasny. Treść rozstrzygnięcia nie może wynikać pośrednio z uzasadnienia wydanej decyzji (por. G. :Łaszczyca, Cz. Martysz A. Matan Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz t.ll , 2.wydanie wyd."LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2007, kom. do art. 107, J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz 9. wyd. Wyd. C.H. Beck W-wa 2008, kom. do art. 107 i podane tam orzecznictwo). Utrzymana zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja Burmistrza Miasta nie odpowiada powyższym wymogom. W jej rozstrzygnięciu orzeczono o rozgraniczeniu nieruchomości skarżącego z działkami nr 2450/1, 2451/1 i 2464 położonymi w gminie C obrębie A, wskazując daty sporządzenia protokołów granicznych, oraz oznaczenia zarejestrowanych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej prac geodezyjnych. W uzasadnieniu decyzji natomiast wskazano na przebieg ustalonych granic poprzez wymienienie punktów granicznych i powołanie numerów dokumentacji geodezyjnej. Skoro jednak przedmiotem postępowania było, zgodnie z przepisem prawa materialnego tj. art. 6 dekretu ustalenie granic, to dokonane ustalenie granic poprzez wskazanie punktów granicznych powinno znaleźć odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu, natomiast dokumentacja geodezyjne - kartograficzna stanowiąca podstawę ustalenia granic powinna stanowić integralną część decyzji. Obowiązek taki wynikał zarówno z treści art. 107 § 1 kpa, jak iż art. 11 dekretu, który stanowił, że prawomocne orzeczenia władzy mierniczej o rozgraniczeniu wydane w trybie niniejszego dekretu mają moc wyroków sądowych. Sformułowanie rozstrzygnięcia w taki sposób, jak to uczynił organ l instancji jest tylko opisem dokonanych przez organ w toku postępowania czynności, zaś przebieg granicy wynika wyłącznie z uzasadnienia decyzji i dokumentacji, która nie stanowi integralnej części decyzji.

Odnośnie do zarzutów sformułowanych na rozprawie stwierdzić należy, że nie mogły one mieć wpływu na ocenę zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa. Jak wynika z dokumentacji geodezyjnej, ustalenie przebiegu granicy z działka nr 2450/1 nastąpiło w oparciu o operat pomiarowy [...]. Ze szkicu wykonany w trakcie sporządzania protokołu granicznego, oraz szkicu podstawowy i polowego (k. 525, 526 akt adm.) wynika, że granice z działką nr 2450/1 wyznaczają punkty graniczne 4 i 5, co strony biorące udział w ustaleniu, w tym skarżący przyjęły bez zastrzeżeń. Natomiast dane zawarte w operacie pomiarowym [...] nie były podstawą ustalenia granicy z działką 2450/1. Zarzut dotyczący przebiegu granic z działka 2450/1 nie był podnoszony przez skarżącego w toku postępowania. W kwestii natomiast powierzchni działki skarżącego, która to powierzchnia uległa zmianie od czasu wykonania dokumentacji geodezyjnej, wskazać należy, ze postępowanie rozgraniczeniowe nie ma na celu ustalania ani korygowania powierzchni działek a ustalanie granic nie zmierza do dopasowywania ich przebiegu do żądanej przez uczestników tego postępowania powierzchni działki. Powierzchnia działki jest wielkością stanowiącą funkcję przebiegu jej granic a nie odwrotnie. Ubocznie tylko zauważyć należy, iż powierzchnia nieruchomości należy do danych faktycznych wykazywanych w dziale I-O księgi wieczystej, które same przez się nie tworzą stanu prawnego nieruchomości, co wynika z przepisów art. 5, 26 i 27 Ustawy z dnia 6.07.1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361).

W ponownie prowadzonym postępowaniu organy winny przede wszystkim ustalić treść i zakres wniosku skarżącego, pouczając o treści art. 1, 2 i 6 dekretu a w razie podtrzymania przez skarżącego wniosku o rozgraniczenie uzupełnić postępowanie eliminując jego braki wynikające z naruszenia wskazanych wyżej przepisów dekretu i rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 10.11.1948r. Należy mieć na uwadze, że w związku regulacją zawartą w art. 52 Pgik postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości, wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Skoro zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w sposób uzasadniający wyeliminowanie jej, jak i decyzji ją poprzedzającej z obrotu prawnego, należało na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. Wobec uwzględnienia skargi orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., że uchylone decyzje nie mogą być wykonywane. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i art. 250 ustawy.