Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 533/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 i art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pan J. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia

20 marca 2020 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do podania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższą przesyłkę nie została przez skarżącego podjęta. Przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 30 czerwca 2020 r. oraz 8 lipca 2020 r. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2020 r. przesyłkę awizowaną w dniu 30 czerwca

2020 r. pozostawiano w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 14 lipca 2020 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi,

jak również nie uiścił wpisu od skargi (vide: notatka urzędowa specjalisty

ds. księgowości z dnia 27 lipca 2020 r.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r.

poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a," sąd nie podejmie żadnej czynności

na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo,

aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z powyższego przepisu wynika,

że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym

przez niego terminie. W razie nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd.

Dodatkowo wskazać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w przepisie art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma

w postępowaniu sądowym.

Stosownie natomiast do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd jest uprawniony

do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że odpisy zarządzenia o wezwaniu

do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do podania numeru PESEL, zostały doręczone stronie skarżącej zastępczo w trybie art. 73 § 4 w związku z art. 73 § 1 p.p.s.a. Przepisy te stanowią, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma stronie w trybie art. 67 § 2 p.p.s.a., regulującego sposób wykonywania doręczeń względem osób prawnych, pismo uważa się za doręczone, jeżeli w ciągu czternastu dni od złożenia go w placówce pocztowej nie zostanie podjęte. Zawiadomienie

o złożeniu pisma (awizo), w oparciu o art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w ciągu siedmiu dni, art. 73 § 3 p.p.s.a przewiduje pozostawienie powtórnego zawiadomienia (powtórne awizo) o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

Próby doręczenia skarżącemu odpisu zarządzenia o wezwaniu

do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do podania numeru PESEL miały miejsce w dniach: 30 czerwca 2020 r. oraz 8 lipca 2020 r. Czternastodniowy termin na odebranie przesyłki, liczony od dnia 30 czerwca 2020 r., upłynął zatem w dniu

14 lipca 2020 r. Z tym dniem należało uznać doręczenie przesyłki za skuteczne. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 21 lipca 2020 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący, pomimo upływu terminu, nie uzupełnił braków skargi.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3

i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.