Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak Nowakowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi M. K., D. M., T. S. w przedmiocie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SAB/Wa 7/10

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. M. K., D. M., T. S. złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] spowodowaną brakiem czynności w sprawie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 kwietnia 2007 r. oddalającego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2006 nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. W. w W. zaadaptowanego samowolnie na cele gastronomiczne – bar resteuracyjny. Skarga kasacyjna na ww. wyrok została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 października 2008 r.

W odpowiedzi na skargę na bezczynność Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że po zwrocie z Sądu akt administracyjnych - w dniu 16 stycznia 2009 r., przeprowadzono kontrolę wykonania decyzji z 28 sierpnia 2006 r. nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku. Kontrola nie wykazała by w lokalu prowadzona był działalność gastronomiczna.

W dniu [...] maja 2009 r. został wystawiony tytuł wykonawczy nakazujący przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku. W dniu 26 maja 2009 r. przeprowadzono kolejną kontrolę, która wykazała prowadzenie działalności gastronomicznej w przedmiotowym budynku. Postanowieniem z [...] maja 2009 r. Nr [...] PINB [...] nałożył na inwestora grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10 000 zł. Postanowienie to zostało uchylone przez organ odwoławczy, który jednocześnie umorzył postępowanie egzekucyjne.

Z uwagi na dalsze niewykonywanie obowiązku wynikającego z decyzji z [...] sierpnia 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] ponownie wszczał postępowanie egzekucyjne w administracji. Kontrola z dnia 24 listopada 2009 r. nie pozwoliła na ustalenie, że w lokalu prowadzona jest działalność gastronomiczna, jednakże kontrola z 4 grudnia 2009 r. wykazała już prowadzenie takiej działalności. Z tego względu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. PINB [...] nałożył na inwestora M. J. grzywnę w celu przymuszenia.

W dniu 14 grudnia 2009 r. M. K., D. M., T. S. oraz A. T. złożyli wymienioną na wstępie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu.

Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] spowodowanej niewykonaniem nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku nałożonego decyzją z [...] sierpnia 2006 r.

Z przedmiotu sprawy wynika, że dla oceny zasadności skargi właściwe są przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 ze zm.). Ustawa ta reguluje bowiem sposób postępowania wierzycieli w przypadku uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków oraz prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowanie przez nie środków przymusu służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia wykonania obowiązków, o których mowa w art. 2 tej ustawy (art. 1 pkt. 1 i 2 ustawy).

Ustawa ta posiada własne rozwiązania prawne regulujące kwestie bezczynności organu egzekucyjnego w podejmowaniu czynności egzekucyjnych. Ustawą z dnia 6 września 2001 r. wprowadzono do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji art. 6 § 1a, który upoważnia do złożenia skargi na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku.

Postanowienie w tej sprawie wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.

Przepis ten zatem wprowadza szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym.

Innymi słowy podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony wnosi skargę na bezczynność do organu wyższego stopnia (w tym wypadku do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego), który - odmiennie niż w art. 36 i 37 kodeksu postępowania administracyjnego ma obowiązek ustosunkować się - w formie postanowienia do skargi na bezczynność. W przypadku jej oddalenia wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Po jego rozpoznaniu przez organ wyższego rzędu - w oparciu o art. 2 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie ten etap został pominięty. Skarżący nie złożyli skargi na bezczynność organu stopnia powiatowego do organu wyższego stopnia ([...]WINB), tym samym organ ten nie wydał postanowienia oddalającego skargę (uznającego skargę na bezczynność za bezzasadną). Uprawniona strona nie złożyła zażalenia w tym trybie, lecz bezpośrednio skargę do Sadu. Powyższe wskazuje na to, że skarga została złożona bez wyczerpania środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe musiało skutkować odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.

Wobec powyższego oparciu o art. 58 §1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.