Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2050-2051/99
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 2001-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 9, art. 50 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
Teza: Budowa przyłącza energetycznego nie stanowiącego części obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowi bowiem przypadek robót budowlanych o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

TEZY

Budowa przyłącza energetycznego nie stanowiącego części obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowi bowiem przypadek robót budowlanych o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Grzegorza S. i Hilarego S. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G.-W. z dnia 15 września 1999 r. (...) w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego - uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N.-S. z 8 lipca 1999 r. (...); (...).


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G.-W. decyzją z dnia 15 września 1999 r. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w w N.-S. z dnia 8.07.1999 r. nakazującą Wandzie i Hilaremu S. oraz Grzegorzowi S. na usunięcie wykonanego przyłącza elektrycznego ziemnego od działki nr 610 do działki nr 141/22 w L.

W motywach powyższej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił co następuje:

Wizja lokalna przeprowadzona przez inspektorów nadzoru budowlanego w dniu 21 czerwca 1999 r. w obecności stron ujawniła, że inwestor wykonał podziemnym kablem przyłącze energetyczne od drogi stanowiącej działkę nr 610 do terenu własnej działki nr 141/22 w L. Trasa przyłącza zgodnie z załącznikiem mapowym nr 1 przebiega przez teren działek o nr 80/6, 141/31, 141/30.

Na budowę niniejszego przyłącza energetycznego inwestorzy nie posiadają pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.

Przepis art. 48 Prawa budowlanego stanowi, że organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. W świetle tego przepisu obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego w warunkach samowoli.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Grzegorz S. i Hilary S. Skarżący podnieśli, że przedmiotowe przyłącze wykonali za zgodą Zakładu Energetycznego S.A. w W., który dokonał przyłączenia do sieci i zasilenia placu budowy, nie żądając żadnych pozwoleń.

Zgodnie z opinią wskazanego wyżej Zakładu Energetycznego prąd budowlany podłączony ze skrzynki budowlanej do działki nr 141/22 w L., którą zasilany jest plac budowy nie jest linią docelową, co potwierdza także Zakład Energetyczny S.A. w Z.-G. Jest to prowizoryczne podłączenie na czas budowy, które zostanie zdemontowane po zakończeniu budowy. Nie wymaga ono zatem pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/, zgodnie z którym właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

Treść cytowanego wyżej przepisu oznacza, że ma on zastosowanie do obiektu budowlanego lub jego części. Obiektem budowlanym jest natomiast zgodnie z art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego:

a/ budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

b/ budowla stanowiąca całość techniczno-użytkowa wraz z instalacjami i urządzeniami,

c/ obiekt małej architektury.

Przyłącze energetyczne należy do urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym, o których mowa w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego. Nie jest ono zatem obiektem budowlanym. W sytuacji gdy takie przyłącze nie jest trwale połączone z obiektem budowlanym, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie to nie stanowi ono również części obiektu budowlanego w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego /por. podobnie w sprawie przyłącza wodociągowego - uchwała NSA z dnia 15 lutego 2000 r. OPS 20/99/. To oznacza, że w rozpoznawanej sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 48 Prawa budowlanego.

Z twierdzeń skarżącego zdaje się wynikać, że sporne przyłącze wykonane zostało na potrzeby budowy i na czas jej trwania. W aktach administracyjnych znajduje się decyzja udzielająca skarżącemu pozwolenia na budowę na terenie przedmiotowej działki domu letniskowego. Wobec tego wymagało rozważenia, czy wykonanie spornego przyłącza nie było związane z przystąpieniem przez inwestora do prac przygotowawczych o których mowa w art. 41 ust. 2 Prawa budowlanego tj. z realizacją pozwolenia na budowę i czy rozpoczęcie dostaw energii na potrzeby ewentualnej budowy spełniało wymagania, o których mowa w art. 41 ust. 5 Prawa budowlanego.

W wypadku ustalenia, że wykonanie przez skarżącego spornego przyłącza energetycznego w okolicznościach rozpoznawanej sprawy wymagało jednak uzyskania pozwolenia na budowę organ administracji winien zastosować w sprawie postanowienia art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Budowa przyłącza energetycznego nie stanowiącego części obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowi bowiem przypadek robót budowlanych o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Skoro zatem w sprawie nie wyjaśniono wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia a nadto wadliwie zastosowano przepisy prawa materialnego to zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja organu I instancji musiały ulec uchyleniu.

Dlatego na podstawie art. 22 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 3, art. 29 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.