Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1832/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art 185 w zw. z art. 182 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt II SA/Po 365/07 odrzucające skargę P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt II SA/Po 365/07, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarga została wniesiona z jednodniowym uchybieniem terminu do jej wniesienia. Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona P. B. w dniu 4 lipca 2007 r., zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję mijał w dniu 3 sierpnia 2007 r., zaś skargę złożono bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 6 sierpnia 2007 r.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł P. B., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ppsa oraz art. 83 § 1 ppsa w związku z art.. 111 § 1 i 2 kc poprzez błędne przyjęcie, że skarga wniesiona została po ustawowym terminie do jej wniesienia.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że pełnomocnik skarżącego osobiście wniósł skargę bezpośrednio do organu ostatniego dnia terminu do jej wniesienia czyli 3 sierpnia 2007 r. Na potwierdzenie tej okoliczności przedłożono kserokopię skargi z prezentatą organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa zasadą jest, że Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu nie jest kwestia terminu doręczenia skarżącemu decyzji organu II instancji, ani też dzień na który przypadał ostatni dzień ustawowego terminu, w którym należało złożyć skargę. Kwestią sporną jest natomiast to czy skarga została złożona w dniu 3 sierpnia 2007 r. (piątek), w ostatnim dniu terminu, czy też w dniu 6 sierpnia 2007 r. (poniedziałek), a zatem z jednodniowym uchybieniem terminu do jej wniesienia. Z akt niniejszej sprawy nie wynika jednoznacznie, iż termin do wniesienia skargi został przekroczony o jeden dzień, bowiem prezentata organu zarówno na skardze, jak i na kserokopii przedstawionej przez pełnomocnika jest niewyraźna. W aktach sprawy znajduje się natomiast kwit z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stanowiący dowód opłaty od przedmiotowej skargi, na którym widnieje data 3 sierpnia 2007 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności pozwalałyby uznać, że skoro opłata od skargi została wniesiona ostatniego dnia terminu, to skarga również w tym terminie została prawidłowo złożona w siedzibie organu, a zatem odrzucenie skargi przez Sąd I instancji było przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu nie odniósł się do faktu opłacenia skargi 3 sierpnia 2007 r., zaś zasada logicznego rozumowania nakazuje zastanowić się nad takim działaniem pełnomocnika, które mogłoby stanowić uzasadnioną podstawę do odmiennej oceny sytuacji przez Sąd I instancji.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 w związku z art. 182 § 1 ppsa.