Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 232/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6069 Inne o symbolu podstawowym 606
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 2 i art. 148
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie: WSA Janusz Bociąga WSA Barbara Pasternak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 grudnia 2018 r. [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. ([...]) na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 1 kpa odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w zakresie przyczyny polegającej na podnoszonym przez wnoszącą niewzięciu udziału w postępowaniu bez własnej winy (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) oraz w zakresie podniesienia faktu nabycia przez A. C. współwłasności działek nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N uzasadniającego zdaniem wnoszącej zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Organ wskazał, że A. C. złożyła w dniu 20 czerwca 2018 r. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zatwierdzenia "Dodatku do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla zadania "Budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami przy ul. Ł w K na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N" zakończonej decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016r. (znak [...]), jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.

Badając treść wniosku o wznowienie postępowania uzupełnionego następnie pismem z dnia 27.08.2018r. (data wpływu 29.08.2018r.) ustalono, iż w zakresie przyczyny wznowienia polegającej na podnoszonym przez wnoszącą niewzięciu udziału w postępowaniu bez własnej winy (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) oraz w zakresie podnoszonego nabycia przez nią współwłasności działek [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N uzasadniającego (zdaniem wnoszącej) zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wniosek ten złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 148 k.p.a. W pozostałym zakresie nie stwierdzono uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W myśl art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym to strona dowiedziała się o decyzji. O istnieniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016r. znak: [...] zatwierdzającej "Dodatek do dokumentacji geologiczno - inżynierskiej dla zadania "Budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami przy ulicy Ł w K na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...] obr. [...]" N A. C. wiedziała już co najmniej w dniu złożenia przez nią odwołania od ww. decyzji tj. dnia [...] 2016 r. Należy również przyjąć, iż wiedza wnoszącej o nabyciu przez nią współwłasności działek nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N została powzięta w dniu ich nabycia, tj. w dniu 15.09.2016r., co znacznie przekracza przewidziany przez art. 148 k.p.a. termin jednego miesiąca.

Jak wynika z wniosku i uzupełniającego go pisma z dnia 27.08.2018r. mniemanie wnoszącej, iż zachowała ona termin, o którym mowa w art. 148, wynika wyłącznie z faktu, iż miesiąc przed złożeniem przedmiotowego wniosku powzięła od adwokata wiedzę o możliwości złożenia wniosku w zakresie wznowienia postępowania. Zostało to wyraźnie wyartykułowane i zawarte na str. 2 w treści pisma z dnia 27.08.2018r. Wywody uzasadniające jej zdaniem zachowanie terminu w istocie odnoszą się do kwestii uprawdopodobnienia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

W oparciu o przedłożone przez stronę wyjaśnienia brak jest możliwości przyjęcia, iż uprawdopodobniony został brak winy wnoszącej w uchybieniu terminowi. Jak podnosi się w orzecznictwie zarówno nieznajomość prawa, jak i oczekiwanie na poradę prawną nie mogą stanowić podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (por. II SA/Op 699/10, III SA 101/96, I SA/Lu 1219/96).

Od powyższego postanowienia A. C. złożyła zażalenie. Podniosła, że postanowienie przedstawia nieprawdziwy obraz sytuacji. W jej ocenie nie uchybiła żadnemu terminowi, a taka nieprawdziwa informacja jest zawarta w treści rozstrzygnięcia. Nie ma również jej zdaniem podstaw do odmowy przywrócenia terminu.

Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 grudnia 2018 r., [...] na podstawie art. 58 § 1 i 2, art. 59 oraz art. 144 w zw. z art. 148 § 1 i 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymano zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy.

Organ odwoławczy podał, co następuje:

W niniejszej sprawie A. C. wniosła w dniu 18 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego; data wpływu do organu - 20 czerwca 2018 r.) wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. 2017 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia dodatku do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla zadania pn: "Budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami przy ul. Ł w K na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb nr [...] N". Wniosek swój A. C. oparła na przesłankach z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. i wskazała, iż dochowała 30-dniowego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Podniosła, iż wiedzę na temat okoliczności wznowienia uzyskała w dniu 18 maja 2018 r. z treści skargi kasacyjnej oraz wiadomości mailowej adwokata, którą otrzymała w tym dniu. W skardze kasacyjnej natomiast wskazano na kardynalny błąd organów administracji oraz WSA w Krakowie, który polegał na mylnym określeniu kręgu stron postępowania. Jako nową okoliczność w sprawie wnioskodawczyni podała niewiedzę organu, iż krąg stron postępowania dla zatwierdzenia dodatku od dokumentacji geologiczno-inżynierskiej jest większy, niż krąg stron postępowania dla zatwierdzenia projektu robót geologicznych, a także iż zastosowano niewłaściwe w sprawie przepisy dotyczące ustalania kręgu stron postępowania. Jednocześnie, z A. C. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania.

Skuteczne uruchomienie postępowania wznowieniowego jako trybu nadzwyczajnej weryfikacji decyzji ostatecznej uwarunkowane jest spełnieniem ściśle określonych przesłanek formalnych. W myśl art. 148 § 1 K.p.a. - podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z kolei zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania ma charakter prekluzyjny. W razie uchybienia mu może być więc przywrócony na ogólnych zasadach z art. 58 k.p.a. Orzeka o tym organ właściwy do wznowienia postępowania. Zgodnie natomiast z art. 58 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Podkreślić należy, iż wszystkie przesłanki z powyższego artykułu powinny zostać spełnione łącznie, aby organ właściwy mógł przywrócić termin zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Jak wyżej wskazano, wniosek o wznowienie postępowania A. C. oparła w pierwszej kolejności na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W tym przypadku termin do złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż uzasadnione jest twierdzenie, iż o decyzji Prezydenta Miasta kończącej postępowanie w sprawie zatwierdzenia dodatku do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla zadania pn.: "Budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami przy ul. Ł w K na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb nr [...] N" A. C. wiedziała już co najmniej w dniu złożenia przez nią odwołania od tej decyzji. Nastąpiło to w dniu 18 października 2016 r. W następstwie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. stwierdziło jego niedopuszczalność. Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 594/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę od ww. postanowienia Kolegium. Zatem termin do wznowienia postępowania na podstawie powyższej przesłanki został przekroczony, gdyż wniosek został złożony dopiero w dniu 18 czerwca 2018 r.

Termin ten, co już powyżej zaznaczono, wynosi jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zwrócić uwagę należy, iż za nowe okoliczności Wnioskodawczyni uznaje de facto błędne ustalenie kręgu stron postępowania, co skutkowało brakiem uwzględnienia jej jako strony. Powtórzyć należy, iż odwołanie zostało złożone przez nią od przedmiotowej decyzji w dniu 18 października 2016 r. Jak słusznie wskazał także organ I instancji, wiedza wnoszącej o nabyciu przez nią współwłasności działek [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N (z czego wywodzi wnioskodawczyni swoje prawo do wznowienia postępowania) została powzięta w dniu ich nabycia, tj. w dniu 15 września 2016 r.

Jednak należy zauważyć, iż jako dzień dowiedzenia się o nowej okoliczności wnioskodawczyni podaje datę uzyskania informacji w tym zakresie od swojego pełnomocnika - co nastąpiło w dniu 18 maja 2018 r. Wskazała przy tym, iż zachowała 30-dniowy termin do złożenia wniosku. W istocie jednak wskazuje w ten sposób, jak prawidłowo uznał organ I instancji, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminowi (na marginesie należy wskazać, iż błędne zastosowanie przepisu, co wpływa na ustalenie kręgu stron, nie może być uznane za nową okoliczność faktyczną czy nowy dowód w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.).

Kolegium wskazuje w ślad za orzecznictwem sądów administracyjnych, iż nieznajomość prawa, czy oczekiwanie na poradę radcy prawnego nie jest przesłanką uprawdopodobniającą brak winy strony w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 530/16). Zatem nie można uznać, iż został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Niezależnie od tego Kolegium zwróciło uwagę, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powinien być złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Skoro tak, to Wnioskodawczyni terminu tego nie dochowała, gdyż złożyła wniosek dopiero po upływie 30 dni od ustania przeszkody do złożenia wniosku.

W tym stanie rzeczy Kolegium stwierdziło, iż w niniejszej sprawie powyżej opisane warunki do przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania nie zostały spełnione.

Na powyższe postanowienie skargę wniosła A. C. W uzasadnieniu wskazała, że z treści zarówno postanowienia organu I instancji, jak i II instancji, wynika, że oba te organy dokonały tylko częściowego i nieprawidłowego rozpoznania sytuacji. Zdaniem skarżącej organy obu instancji odniosły się do uchybienia przez nią, jako stronę postępowania, terminowi, natomiast żaden z organów nie zanalizował od jakiego czasu skarżącej przysługiwał status strony postępowania, a tym samym od jakiego dnia przepisy dotyczące terminów, które w opinii organów naruszono, zaczęły obowiązywać skarżącą. W konsekwencji wniosła o uchylenie obu postanowień.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu, odnośnie zarzutów skarżącej stwierdził, że są one bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Przedmiotem sprawy był bowiem wniosek o wznowienie postępowania z powodu m.in. braku uznania skarżącej za stronę postępowania, a przepisy w tym zakresie przewidują określone warunki, które muszą zostać spełnione, aby wniosek był skutecznie złożony – w szczególności zalicza się do nich zachowanie określonych terminów.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2018.2107 ) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treścią art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018.1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Orzekanie - w myśl art.135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.

Kontrolując zaskarżone postanowienie w tak zakreślonych granicach Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w zakresie przyczyny polegającej na niewzięciu udziału w postępowaniu bez własnej winy oraz w zakresie podniesienia faktu nabycia przez A. C. współwłasności działek nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N, uzasadniającego zdaniem A. C. zaistnienie przesłani, o której mowa w art. 145 §1 pkt 5 kpa.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła w dniu 20 czerwca 2018 r. (data nadania) wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. ([...]) wraz z wnioskiem o wznowienie tego postępowania.

Uzasadniając wniosek podała, że w sprawie zakończonej ww. decyzją przysługiwał jej przymiot strony postępowania, w którym nie brała udziału bez swojej winy. Jednocześnie jednak skarżąca wskazała, że w terminie otwartym do złożenia odwołania w dniu 18 października 2016 r., wniosła ten środek zaskarżenia od decyzji organu I instancji. Podała, że działając na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 5 i 4 kpa wnosi o wznowienie postępowania, podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu z dnia 18 października 2016 r.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zatem termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania ma charakter zawity. Podlega on jednak przywróceniu na wniosek strony, złożony stosownie do przepisu art. 58 Kpa.

Z kolei zgodnie z ww. przepisem art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 Kpa). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 Kpa).

Wyjaśnić należy, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż jest to termin, który nie podlega przywróceniu. Z art. 58 § 2 kpa wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu.

Z kolei kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Konieczna jest zatem ocena, czy w sytuacji, w jakiej skarżąca się znalazła (przy dochowaniu najwyższej staranności), mogła dokonać czynności procesowej w terminie przepisanym prawem.

Przywrócenie terminu zgodnie z art. 58 kpa jest instytucją procesową, której zastosowanie uzależnione jest m.in. od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wymaga udowodnienia istnienia faktu. Prawdopodobieństwo, inaczej niż udowodnienie, jest środkiem dowodowym, który nie musi dawać pewności, lecz tylko wiarygodność twierdzenia o jakiejś okoliczności faktycznej. O braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy wywiązanie się z takiego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przyczyna uchybienia terminu musi zatem być niezależna od strony (a przy tym istnieć przez cały okres uchybienia terminu). Od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. Przywrócenie terminu jest niemożliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Artykuł 58 § 1 kpa nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. Oznacza to, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).

Reasumując, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest łączne spełnienie trzech przesłanek, co oznacza, że niespełnienie choćby jednej z nich skutkować powinno odmową przywrócenia terminu. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przez zainteresowanego z wnioskiem o przywrócenie terminu i jednocześnie dopełnienie czynności, której się nie dopełniło w terminie. Po drugie, we wniosku należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. I po trzecie, prośbę o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu to złożenia wniosku o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o wznowienie postepowania, rzecz jednak w tym, że wniosek ten nie został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Nawet bowiem, gdyby przyjąć, że skarżąca o uchybieniu terminowi dowiedziała się od pełnomocnika w dniu 18 maja 2018 r.(jak wynika z treści pisma skarżącej z dnia 27 sierpnia 2018 r.), to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 25 maja 2018 r. Przedmiotowy wniosek został zaś złożony przez skarżącą w dniu 20 czerwca 2018 r., a więc po upływie 7 dniowego terminu do złożenia wniosku. Inaczej bowiem liczy się termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności (7 dniowy termin określony w art. 58 kpa), a inaczej termin do dokonania danej czynności – w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 148 kpa w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Niezależnie od powyższego, skarżąca nie uprawdopodobniła również braku winy w niedochowaniu czynności. Zgodzić się w tej kwestii ze stanowiskiem organów administracji, że oczekiwanie na poradę radcy prawnego nie jest przesłanką uprawdopodabniającą brak winy strony w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej.

Mając na uwadze powyższe należało uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

W związku z powyższym, na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.