Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 79/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200, art. 205 par. 2 w zw.z par. 6 pkt 3 Rozp.Ministra Sprawiedliwości z dn.28.09.2002 r.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 107 par. 3, art. 11, art. 107 par. 3, art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 10 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16  art. 17
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65  art. 57 ust. 3, art. 58
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 24 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca) Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości na rok 2010 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz strony skarżącej [...] ([...]) złotych kosztów postępowania; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm.) oraz na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2008 Nr 170, poz. 1051 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] roku w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości na rok 2010 dla W. P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu [...] roku W. P. /dalej skarżąca, strona/ wystąpiła z wnioskiem do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2010. W sekcji VII. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku strona zadeklarowała dwadzieścia cztery działki ewidencyjne wykorzystywane rolniczo. W sekcji VIII. Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych wskazała do płatności JPO i UPO (jednolita płatność obszarowa i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych) osiemnaście działek rolnych od C(C1) do W(W1) o łącznej powierzchni [...] ha.Wezwaniem z dnia [...] roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do złożenia wyjaśnień w sprawie wykrytych nieprawidłowości polegających na tym, że działka ewidencyjna o identyfikatorze nr [...] nie znajduje się w ewidencji gruntów oraz suma powierzchni działek rolnych deklarowanych na działce ewidencyjnej o identyfikatorze nr [...] jest większa od sumarycznej powierzchni dopuszczalnych typów użytków (uprawnionych do uzyskania uzupełniającej płatności obszarowej) występujących na tej działce ewidencyjnej. Ponadto suma powierzchni działek rolnych, powierzchni niezgłaszanej oraz zalesionej deklarowanych na działce ewidencyjnej o identyfikatorze [...] jest większa od sumarycznej powierzchni dopuszczalnych typów użytków (uprawnionych do uzyskania jednolitej płatności obszarowej) występujących na tej działce ewidencyjnej.Skarżąca złożyła korektę wniosku, w której podtrzymała swoją dotychczasową deklarację w przedmiocie działek rolnych E i H oraz załączyła dwa wypisy i wyrysy z rejestru gruntów działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...], według stanu na dzień [...] roku.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. decyzją nr [...] z dnia [...] roku przyznał stronie płatności na rok 2010 w wysokości [...] zł, w tym: dla jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł,uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał m.in., iż powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła dla JPO i UPO - [...] ha, jednakże w wyniku kontroli administracyjnej wniosku, przeprowadzanej w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG), ustalono, że powierzchnia stwierdzona działek rolnych E (działka ew. nr [...]), I (działka ew. nr [...]), S (działka ew. nr [...]) Ł1 (działka ew. nr [...]) wynosi odpowiednio: [...]ha, [...]ha i [...]ha, [...]ha wobec powierzchni deklarowanych, wynoszących odpowiednio: [...] ha, [...]ha, [...]ha i [...]ha. Tym samym całkowita powierzchnia stwierdzona dla grupy upraw JPO wynosiła [...] a UPO a [...] ha. Z uwagi na opisane zawyżenie powierzchni na podstawie art.57 ust.3 akapit pierwszy Rozporządzenia Komisji /WE/ Nr 1122/2009 dokonano pomniejszenia płatności do powierzchni stwierdzonej.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na podstawie art.156 § 1 pkt 2,art.157§ 1 i art.158§ 1 k.p.a. stwierdził z urzędu nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...] r. ze względu na błędnie ustaloną powierzchnię kwalifikującą się do przyznania płatności na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w gminie K. W. w obrębie Z. albowiem organ pierwszej instancji przyznał płatność do powierzchni zadeklarowanej przez stronę [...]ha, natomiast maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony w systemie identyfikacji działek rolnych dla tej działki wynosi [...]ha. W związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji ze względu na naruszenia prawa, organ pierwszej instancji zobowiązany został do wydania nowej decyzji w sprawie przyznania skarżącej płatności na rok 2010 w oparciu o stwierdzony stan faktyczny z uwzględnieniem wartości maksymalnego kwalifikowanego obszaru wyznaczonego w systemie identyfikacji działek rolnych.

Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. przyznał stronie płatności na rok 2010 w wysokości [...] zł, w tym: dla jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę [...] zł, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. Weryfikacja wniosku wykazała, że powierzchnia referencyjna PEG (powierzchnia ewidencyjno – gospodarcza) ustalona na podstawie art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str.16) jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku do płatności JPO i UPO. Zgodnie z art.7 ust.1a ustawy o płatnościach bezpośrednich w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.Natomiast zgodnie z art.57 ust.3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji /WE/Nr 1122/2009 w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana/kwalifikowana/ we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Powierzchnia deklarowanych działek rolnych kwalifikowana do JPO i UPO wynosiła [...] ha, a powierzchnia stwierdzona w kontroli administracyjnej - kontroli na miejscu - wyniosła [...] ha. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że Dyrektor D. Oddziału Regionalnego stwierdził z urzędu nieważność decyzji z [...]r. ze względu na błędnie wyznaczoną powierzchnię kwalifikującą się do płatności działki rolnej E położonej na działkach ewidencyjnych [...] / powierzchnia deklarowana [...] ha /,[...] /powierzchnia deklarowana [...] ha/,[...]/powierzchnia deklarowana [...]ha/ i [...]/powierzchnia deklarowana [...]ha / o powierzchni [...]ha. Płatność została przyznana do powierzchni [...]ha, natomiast maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony w systemie identyfikacji działek rolnych dla w/w działki wynosi [...]ha / powierzchnię działki [...] zmniejszono do [...]ha, a działki [...] do [...] ha /.W rezultacie powierzchnia, do której przysługuje płatność obszarowa wyniosła [...] ha. Ponieważ w wyniku sprawdzania wniosku ustalono, że powierzchnia zadeklarowana przekracza powierzchnię stwierdzoną na obszarze JPO i UPO o 0,7568% organ pierwszej instancji przywołał § 17 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowi, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku o płatności obszarowe, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnia stwierdzoną. Wskutek powyższego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał jednolitą płatność obszarową i uzupełniającą płatność obszarową na rok 2010 w pomniejszonej wysokości.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W., wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie płatności do wnioskowanej wysokości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła m.in. błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a także przepisów prawa, które miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia sprawy, w tym art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 107 § 1 i 3 kpa w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu odwołania strona podniosła, że organ I instancji nie podał, w uzasadnieniu swojej decyzji, merytorycznej argumentacji w zakresie przeprowadzonej - lecz bliżej nieokreślonej co do daty, jej zaistnienia i sposobu przeprowadzenia - "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu" , która miała zostać przeprowadzona przy użyciu systemu informacji geograficznej. Skarżąca w toku postępowania administracyjnego wnioskowała o wyjaśnienie w jaki sposób dokonano przeprowadzenia kontroli. W ocenie skarżącej organ wydał decyzję nie dokonując w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a oparł się jedynie na wynikach "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu", przeprowadzonej najprawdopodobniej po okresie, w którym na działkach oznaczonych numerem ewidencyjnym [...] i [...] znajdowały się zadeklarowane zasiewy. Dla weryfikacji wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności podstawowej znaczenie ma stan zasiewów istniejący na działkach w roku kalendarzowym, w którym złożono wniosek oraz w czasie, w którym faktycznie uprawy te znajdują się jeszcze na działkach. Organ nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji daty przeprowadzenia "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu", w oparciu o wyniki której dokonał ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Okoliczność podania daty przeprowadzenia kontroli, zdaniem skarżącej, ma o tyle istotne znaczenie, że organ ma co najmniej wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi się kieruje przy załatwianiu sprawy oraz dokładnie wskazać w uzasadnieniu decyzji dowody, na których się oparł dokonując określonych ustaleń. Brak podania w/w okoliczności nie daje możliwości jakiejkolwiek merytorycznej weryfikacji w zakresie zasadności i prawidłowości podjętej decyzji. Ponadto posługiwanie się przez organ określeniem "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu" nie pozwala nie tylko stwierdzić okoliczności związanych z datą przeprowadzenia kontroli, ale również rodzaju tej kontroli w świetle zapisu art. 30 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach systemów wsparcia bezpośredniego, który stanowi, że Agencja przeprowadza kontrole zarówno administracyjne jak i kontrole na miejscu. W odwołaniu skarżąca podniosła również, że decyzja określająca wysokości przyznania płatności została wydana w oparciu o zupełnie odmienne ustalenia, aniżeli wcześniejsze, na których oparto decyzję z dnia [...] roku. W obu przypadkach decyzje wydawał ten sam organ w oparciu o kontrole administracyjne przeprowadzane w różnych okresach. Dane pozyskane w wyniku kontroli przeprowadzonej w 2010 roku są zupełnie inne aniżeli dane pozyskane w wyniku "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu" stanowiących podstawę ustaleń, w oparciu o które wydano decyzję. z [...] r. W ocenie skarżącej wobec takiej rozbieżności tj. ustaleniami tego samego organu, a także danymi zadeklarowanymi przez samą skarżącą, podtrzymanymi przez nią podczas składania wyjaśnień w organie, organ weryfikujący uprawniania do płatności winien przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych zmierzać do wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności, czego organ jednak nie dokonał.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. nie znalazł podstaw do uwzględnienia powyższego odwołania, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję.

Przechodząc do uzasadnienia prawnego organ odwoławczy zwrócił uwagę, że warunki przyznawania płatności do gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), nazywana w dalszej części decyzji ustawą.Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy działką rolną jest działka w rozumieniu art.2 pkt 1 rozporządzenia nr 1122/2009, o powierzchni nie mniejszej niż [...] ha;

Stosownie do treści art. 3 ust. 1-3 ustawy z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej:1/stoi na straży praworządności;2/jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;3/udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;4/zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. 3. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Wedle art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu [...] roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:1.posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2.wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;3.został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

1a. jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.Zgodnie z ust. 4 pkt 1 omawianego artykułu wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności.

Dalej organ wywodził, że stosownie do art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000.W myśl art. 6 ust. 1 drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki referencyjnej. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar. GIS funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych. W przypadku gdy stosuje się różne systemy współrzędnych, w obrębie każdego z państw członkowskich są one kompatybilne. Państwa członkowskie zapewniają ponadto wiarygodny sposób identyfikacji działek rolnych, a w szczególności wymagają złożenia pojedynczego wniosku zawierającego szczegółowe dane lub wraz z określonymi przez właściwe organy dokumentami umożliwiającymi lokalizacje oraz pomiar każdej działki rolnej.Stosownie do art. 28 ust. 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia kontrole administracyjne, o których mowa w art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, pozwalają na wykrywanie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrywanie za pomocą narzędzi informatycznych, w tym kontroli krzyżowych, które: c) dotyczą zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy.Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy płatności obszarowe oraz płatność do krów i owiec są przyznawane na wniosek rolnika. Wedle ust. 2 wniosek o przyznanie płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (w roku 2010 do dnia 17 maja, ze względu na fakt, iż ostatni dzień składania wniosku przypada na dzień wolny od pracy). Termin, o którym mowa w ust. 2 nie podlega przywróceniu (ust. 3). Wedle ust. 4 omawianego artykułu we wniosku o przyznanie płatności obszarowych rolnik podaje wszystkie grunty rolne będące w jego posiadaniu, niezależnie od tego, czy ubiega się o przyznanie płatności obszarowych do tych gruntów. W przypadku gdy Komisja Europejska, działając w trybie art. 141 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009, upoważni Rzeczpospolitą Polską do przedłużenia terminu,o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw rozwoju wsi może określić, w drodze rozporządzenia, w danym roku, dłuższy termin składania wniosków o przyznanie płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec, mając na względzie umożliwienie otrzymania przez rolników należnych im płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec (ust. 5).

Organ zaznaczył iż zgodnie z art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności: tożsamość rolnika; system lub systemy pomocy, których dotyczy wniosek; identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 do celów systemu płatności jednolitej; szczegóły pozwalające na identyfikacje wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnie wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie w stosownych przypadkach, ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana; oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów pomocy.W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 niniejszego rozporządzenia (ust. 2).Zgodnie z ust. 3 w celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit, d), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informacje na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikacje, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.Natomiast w myśl art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyłączeniem pomocy z tytułu ziemniaków skrobiowych i nasion, jak przewidziano w tytule IV rozdział 1 sekcje 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwu-krotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru.

Dyrektor Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR we W. zważył,że przedmiotem postępowania odwoławczego jest decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] roku w sprawie przyznania płatności bezpośredniej na rok 2010, z uzasadnienia której wynika m.in., iż powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie JPO i UPO wyniosła [...]ha, natomiast powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej wyniosła [...]ha. Decyzja ta wydana została po uprzednim przeprowadzeniu przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR postępowania kasacyjnego, w wyniku którego została wyeliminowana z obrotu prawnego, uprzednia decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] roku w sprawie przyznania płatności bezpośredniej na rok 2010 dla wnioskodawczyni.

Po ponownym przeanalizowaniu sprawy organ odwoławczy stwierdził iż w niniejszej sprawie priorytetowe znaczenie ma weryfikacja przez organ danych, zawartych we wniosku złożonym przez stronę, oraz jej wynik w odniesieniu do możliwości uzyskania płatności bezpośredniej.

Mając na względzie treść odwołania oraz stan faktyczny w sprawie organ odwoławczy podniósł, że kluczowym jest więc wyjaśnienie sposobu ustalania i uznawania powierzchni zgłoszonych-deklarowanych przez wnioskodawców gruntów rolnych (co zostało częściowo wskazane przez organ I instancji w rozstrzygnięciu), w szczególności w sytuacji, gdy dane te są inne niż ustalone w trakcie obsługi wniosku przez organy Agencji, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, a rozstrzygnięcie decyduje o wysokości przyznanych płatności.

Organ II instancji zważył,że organy Agencji mają możliwość weryfikacji danych poprzez wykorzystywanie wszelkich metod, zmierzających do poprawnej analizy danych poprzez przeprowadzenie m.in. kontroli administracyjnych wnioskodawcy.Weryfikacja danych przez organ, czyli tzw. kontrola administracyjna odbywa się w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS. Podstawą prawną do kontroli wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej z wykorzystaniem omawianej bazy LPIS stanowi, cytowany już w stanie prawnym niniejszej decyzji, art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009.W uzasadnieniu organ dalej wyjaśniał, że system Identyfikacji Działek Rolnych (ang. Land Parcel Identification System - LPIS) to system pozwalający na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikowalności, tzn. powierzchni uprawnionej do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocy oraz kontroli w zakresie nakładania się deklaracji dla poszczególnych działek rolnych, zadeklarowanych przez jednego beneficjenta. Podstawą działania systemu LPIS jest baza danych działek referencyjnych (działek odniesienia), umożliwiających lokalizację działek rolnych zgłaszanych przez rolników do systemu płatności. System LPIS jest, zgodnie z art. 15 rozporządzeniem nr 73/2009 komponentem zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, natomiast konieczność jego budowy z wykorzystaniem technologii geograficznych systemów informacyjnych, wynika z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009.Przy budowie LPIS, za działkę odniesienia przyjęto działkę ewidencyjną, ze względu na jednolitość danych źródłowych, ciągłość na obszarze całego kraju oraz systematyczność w aktualizowaniu danych dotyczących zmiany granic ewidencyjnych oraz użytkowania gruntów.W celu jednoznacznej identyfikaqi działka rolna (uprawy), deklarowana przez rolnika w LPIS/GIS, jest ściśle powiązana z bazą referencyjną, w skład której wchodzą dane opisowe ewidencji gruntów i budynków oraz dane graficzne GIS (ortofotomapy ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych). Identyfikacja działki rolnej opiera się na:-kodach terytorialnych TERYT, które są jednoznaczne i unikalne w skali całego kraju;-numerze działki ewidencyjnej z ewidencji gruntów i budynków, na której jest położona;-oznaczeniu działki rolnej w danym wniosku pomocowym.LPIS funkcjonuje w pełnej wersji wektorowej (cyfrowej) jako zintegrowana baza danych, w której:-została opracowana cyfrowa ortofotomapa dla powierzchni całego kraju;-na podstawie zdjęć lotniczych i satelitarnych opracowano mapy powierzchni nieobjętych płatnościami - tak zwane pola zagospodarowania PZ;-została opracowana wektorowa (numeryczna) mapa granic działek ewidencyjnych;-bazy graficzne zostały zintegrowane z bazą opisową działek ewidencyjnych z ewidencji gruntów i budynków.Tym samym system LPIS/GIS stanowi w ARiMR jedną centralną bazę danych, zasilaną jw. z kilku źródeł danych, przez co granice i powierzchnie działek ewidencyjnych (referencyjnych) stanowią uniwersalną bazę do wyliczenia powierzchni odniesienia w LPIS dla różnych schematów pomocowych.Baza ta stanowi jedno z głównych narzędzi jakimi organy Agencji winny się posługiwać w trakcie przeprowadzania kontroli administracyjnych wniosków zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, które mają na celu weryfikację zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi przez producentów rolnych we wniosku a m.in. powierzchniami działek zawartych w referencyjnym systemie LPIS, to na podstawie tych ostatnich, jako spełniających wymogi unijne i krajowe, należy kwalifikować powierzchnie do uzyskania płatności. Tym samym w przypadku stwierdzenia, iż powierzchnia zgłaszana do płatności przez wnioskodawcę jest większa niż wynika to z danych LPIS, redukuje się ją o rozpoznane powierzchnie nieuprawnione, a dopłaty są naliczane do właściwej powierzchni. Efekt takiego wnioskowania znajduje potwierdzenie bezpośrednio w art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, zgodnie, z którym kwota pomocy musi zostać ograniczona do powierzchni stwierdzonej na podstawie danych ustalonych dla działki referencyjnej w systemie LPIS.

Organ odwoławczy ponownie badając sprawę przeprowadził postępowanie wyjaśniające korzystając z danych LPIS i stwierdził, iż działka rolna E, położona m.in. na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] oraz działka rolna I położona na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowane przez stronę faktycznie mają inną - mniejszą powierzchnię niż ta, którą wykazano we wniosku. Stwierdzony w wyniku kontroli administracyjnej areał przedmiotowych działek rolnych wyniósł odpowiednio: [...] ha i [...] ha, przez co łączna powierzchnia kwalifikująca się do płatności zmniejszyła się w stosunku do powierzchni deklarowanej o [...] ha.

Odnosząc się do zarzutów strony podnoszonych w odwołaniu iż powierzchnia, deklarowanych działek rolnych została ustalona z naruszeniem przepisów prawa, głównie poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, który wyrażał się w naruszeniu art. 3 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 107 kpa organ odwoławczy stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy decyzji określone w art. 107 kpa, a uzasadnienie zawiera szczegółowe i kompletne wyjaśnienie podstawy prawnej wydanej decyzji, zawiera też wyjaśnienie, które działki pomniejszono, wskazując konkrety areał.Organ podniósł, że ustalając powierzchnię spornych działek organ oparł się na ortofotomapie i w oparciu o nią ustalił powierzchnię działki rolnej E i I. Art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku wskazuje, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000. Ponadto dostępna organom ARiMR ortofotomapa cyfrowa tj. zdjęcie powierzchni ziemi wykonywane z samolotu lub satelity i przetworzone do postaci metrycznej jest opracowaniem geodezyjnym wykonanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.Organ odwoławczy zważył, iż w ramach prowadzonego postępowania organy orzekające nie stosują w pełni przepisów kpa, w tym zasady, że na nich spoczywa obowiązek dokładnego wyjaśniania wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem reguł dowodzenia przyjętych w kpa. Jest odwrotnie niż to przewidują przepisy kpa. Zgodnie bowiem z art. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 (w postępowaniu dotyczącym przyznania płatności), są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Dlatego też w ocenie organu II instancji strona nie udowodniła, że dokonany przez organ pomiar jest nieprawidłowy, nie przedstawiła żadnych dowodów, które miałyby wpływ na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Trafnie więc przyznano płatność do powierzchni stwierdzonej.

W ocenie organu skoro w przedmiotowej sprawie różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi więcej niż [...] ha tj. [...] ha,to zasadnym było przyznanie płatności JPO do powierzchni pomniejszonej. Kwota JPO została obliczona następująco: powierzchnia zadeklarowana we wniosku: [...] ha;powierzchnia stwierdzona po kontroli na miejscu (powierzchnia spełniająca warunki przyznania płatności): [...] ha;różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, tj. powierzchnia zawyżona: [...] ha;powierzchnia, dla której przyznano płatność z uwzględnieniem pomniejszenia: [...] ha - 2 x [...] ha = [...] ha;płatność wyliczona w wyniku zastosowania sankcji: [...] ha x [...] zł = [...] zł.Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha uprawy w 2010 roku została określona w rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 listopada 2010 roku w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2010 rok (Dz. U. z 2010, Nr 213, poz. 1402) i wynosi 562,09 zł. Organ odwoławczy uwzględniając sposób prowadzenia postępowania oraz zastosowanie przepisów prawnych stwierdził, iż decyzja będąca przedmiotem odwołania rozstrzyga o uprawnieniu strony odwołującej w sposób prawidłowy, a płatności zostały wyliczone i przyznane w sposób niebudzący wątpliwości.

W. P. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego AR i MR z dnia [...]r.,zarzucając: I 1.naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy a to:art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności, na których organ orzekający oparł swoje ustalenia w zakresie stwierdzenia, że powierzchnia działek rolnych kwalifikowana do jednolitej płatności obszarowej oraz do uzupełniającej płatności podstawowej wynosiła [...] ha, a prawidłowym było ustalenie, że powierzchnia ta wynosiła [...] ha, czyli była taka jak w deklaracji złożonej we wniosku o przyznanie płatności na rok 2010, podczas gdy z przepisów tych wynika, że organ administracji publicznej mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, 2. art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji w części odnoszącej się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji z dnia [...]roku, w szczególności poprzez nieodniesienie się w sposób merytorycznie wyczerpujący do dowodów, na których oparto zaskarżone rozstrzygnięcie, w szczególności niewskazaniu rodzaju przeprowadzonej kontroli oraz daty przeprowadzenia "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu", w oparciu o wyniki której to kontroli organ ustalił inną powierzchnię działek rolnych kwalifikowaną do jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności podstawowej, aniżeli powierzchnia zadeklarowana przez skarżącą, a także powierzchnia ustalona w toku kontroli poprzedzającej wydanie decyzji nr [...] z dnia [...] roku, podczas gdy expressis verbis z przepisu tego wynika, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, a ad casum niniejszej sprawy wskazanie m.in. daty przeprowadzenia kontroli ma istotne znaczenie dla weryfikacji wydanej decyzji w świetle ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach systemów wsparcia bezpośredniego w tym w szczególności treści jej art. 7 ust.1 i ust. 2;II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to: art. 3 ust. 2 pkt. 1 i pkt. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach systemów wsparcia bezpośredniego polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całości zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz w tym zakresie wydanie decyzji jedynie w oparciu o wyniki bliżej nieokreślonej co do daty jej zaistnienia i sposobu przeprowadzenia "kontroli administracyjnej / kontroli na miejscu", przeprowadzonej przez organ przy użyciu systemu informacji geograficznej, pomimo że skarżąca podczas składanych wyjaśnień złożyła zastrzeżenia co do tych wyników, a ponadto wyniki przedmiotowej kontroli w sposób istotny różniły się także od wyników kontroli przeprowadzonej przez organ Agencji, w oparciu o które to wyniki organ ten wydał w tej samej sprawie decyzję nr [...] z dnia [...] roku, podczas gdy zgodnie z powołanymi przepisami organ prowadzący postępowanie ma obowiązek stać na straży praworządności i w ramach tego obowiązku w przypadku stwierdzenia rozbieżności pomiędzy deklaracją rolnika a danymi ustalonymi podczas kontroli weryfikując uprawnienia do płatności powinien zmierzać do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych. Wiosła więc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i jej uzasadnieniu. W nawiązaniu do zarzutów strony skarżącej organ dodatkowo podniósł, że w niniejszej sprawie oprócz kontroli administracyjnej nie była przeprowadzana kontrola na miejscu w zakresie weryfikacji wniosku o przyznanie płatności. Kontrola administracyjna jest takim typem kontroli wniosku, którego celem jest sprawdzenie danych zawartych we wniosku z danymi zawartymi w systemie agencji rolnej, sprawdzenie podanych przez rolnika danych i kontrola danych z wniosków wprowadzonych do rejestru z innymi rejestrami zewnętrznymi, a potwierdzeniem wykonania takiej kontroli jest raport załączony w dokumentach sprawy. Ponadto organ podkreślił, że złożone przez skarżącą w trakcie toczącego się postępowania przed organem pierwszej instancji wyrysy z mapy ewidencyjnej oraz wypis z rejestru gruntów dotyczący działek ewidencyjnych nr [...][...][...] jako dowody w sprawie nie mogły być przez organ uwzględnione przy ustalaniu areału zadeklarowanych działek rolnych. O zakresie uprawnień do płatności nie decyduje powierzchnia działek ewidencyjnych lecz działek rolnych, bo do tych terenów przysługują płatności obszarowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 przywołanego przepisu). Sądy administracyjne kierując się kryterium legalności dokonują zatem oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Rozstrzygając w granicach danej sprawy, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że ma prawo a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, Nr 1270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).

Dokonana zgodnie z przedstawionymi kryteriami sądowa kontrola zaskarżonego aktu wykazała – niezależnie od zarzutów skargi - konieczność zastosowania w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lic. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po myśli przywołanego przepisu zaskarżony akt podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaznaczyć bowiem trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd ocenia prawidłowość zastosowania przy załatwianiu sprawy przepisów postępowania administracyjnego. Przepisy te rzutują na prawidłowość stanu faktycznego, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić zasadność zastosowania konkretnych norm prawa materialnego.

Sąd mając na uwadze treść art. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2008 Nr 170, poz. 1051 ze zm. zwanej dalej ustawą o płatnościach), stwierdza, że dokonując wskazanej kontroli należało mieć na względzie, że działania organów administracji publicznej uprawnionych do prowadzenia postępowania i podejmowania orzeczeń, podporządkowane są przede wszystkim zasadzie praworządności zawartej w art. 6 k.p.a. i w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wymaga ona bezwzględnej zgodności z prawem każdej czynności procesowej, w tym - podejmowanej przez organ administracji publicznej w ramach przyznanych kompetencji – czynności orzeczniczej. Dla realizacji zasadniczego celu postępowania administracyjnego jakim jest rozstrzygnięcie sprawy, pierwszorzędne znaczenie ma ustalenie obowiązującej normy prawa, odpowiedniej dla rozstrzygnięcia danej sprawy. Jak już zaś zaznaczono niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania normy prawnej jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. W ścisłym związku z przywołaną wyżej zasadą praworządności pozostaje określona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej. W doktrynie podkreśla się wynikający z tej zasady nakaz dla organów administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa (W. Dawidowicz "Ogólne postępowanie administracyjne", s.108). Zasada prawdy obiektywnej nakłada więc na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązek określenia z urzędu jakie dowody są niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz obowiązek przeprowadzenia tych dowodów z urzędu.

Z powyższą zasadą skorelowane są regulacje zawarte w art. 3 ust.2 pkt ustawy o płatnościach. Według wskazanego przepisu organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, tak aby ustalony stan faktyczny zgodny był z rzeczywistością. To czy dana okoliczność została udowodniona, można zaś ocenić jedynie na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Organ nie może więc pomiąć przy ocenie materiału dowodowego żadnego dowodu, również zgłaszanego dopiero w odwołaniu. Stanowisko organu prowadzącego postępowanie – po przeprowadzaniu koniecznych czynności procesowych - winno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym stosownie do art. 107 § 3 k.p.a.

Nie mniej istotna jest obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.), która wprowadza obowiązek dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej i stanowi o istocie postępowania odwoławczego. Kontrola instancyjna organu odwoławczego obejmuje więc legalność rozstrzygnięcia sprawy przez organ pierwszej instancji oraz ocenę przez ten organ stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z art. 140 k.p.a. w postępowaniu odwoławczym, w sprawach nieuregulowanych, znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Organ drugiej instancji, rozpoznając odwołanie, nie jest związany ani ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ pierwszej instancji, ani żądaniami zawartymi w odwołaniu. Niemniej, podkreślić należy, że organ drugiej instancji obowiązany jest rozpatrzyć sprawę w jej całokształcie, a to nakłada na niego obowiązek zbadania i odniesienia się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu. Z powyższego wynika więc, że zakres postępowania odwoławczego nie jest węższy niż zakres postępowania przed organem pierwszej instancji, a organ odwoławczy ma nie mniejsze obowiązki. Przede wszystkim zobligowany jest dążyć z urzędu, tak jak organ pierwszej instancji, do wykrycia prawdy obiektywnej, czyli do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy (art. 7 k.p.a.). Powinien też ocenić całe postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przed organem pierwszej instancji, a zwłaszcza materiał dowodowy zebrany przez ten organ. W sytuacji, gdy stwierdzi braki w postępowaniu lub pewne niejasności, może i powinien przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, o ile oczywiście nie zostaną przekroczone granice zakreślone art. 136 k.p.a.

Stanowisko organu prowadzącego postępowanie – po przeprowadzaniu koniecznych czynności procesowych - winno zaś znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. Zadaniem uzasadnienia stanowiącego integralny składnik decyzji jest bowiem wyjaśnienie jej dyspozytywnej części jakim jest rozstrzygnięcie (tak NSA w wyroku z dnia 12 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Kr 856/98, LEX nr 43041). Winno ono zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na mocy art. 107 § 3 tego aktu prawnego. Mocą tej zasady organ administracji obowiązany jest do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do realizacji decyzji bez stosowania środków przymusu. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Obowiązkiem organu odwoławczego przy uzasadnianiu decyzji jest więc ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Nie wykonanie tego obowiązku stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a to z kolei skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji. Postawiona powyżej teza znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie sądowoadmniastracyjnym. W wyroku z dnia 9 kwietnia 2001 r., sygn. akt V SA 1611/00, LEX nr 80635 NSA stwierdził, że pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy.

W wyniku kontroli legalności zaskarżonej decyzji w przedstawionym aspekcie, Sąd stwierdza, iż nie doszło w kontrolowanej sprawie do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Tymczasem tylko prawidłowo ustalony faktyczny, poprzedzony zebraniem zupełnego (kompletnego) materiału dowodowego, może być podstawą zastosowania właściwej normy prawa materialnego i tym samym trafności merytorycznej rozstrzygnięcia.

Materialnoprawne przesłanki uprawniające rolnika do płatności zostały określone w art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach, którego zapis stanowi, że rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu [...] roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009,przy czym rolnik musu spełniać warunki wymienione w punktach od 1 do 3 tego przepisu.

Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało oparte, jak to wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, na danych o powierzchni działek rolnych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), który pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, określenie jej aktualnej powierzchni i na kontrolę pod względem kwalifikowalności w odniesieniu do danego schematu pomocy.

Podstawę prawną kontroli administracyjnej wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS stanowią przepisy prawa wspólnotowego, a w szczególności art. 17 rozporządzenia nr 73/2009 stanowiący, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) – ortoobrazów lotniczych lub zdjęć satelitarnych (tzw. system LPIS), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 wynika, że kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, a według art. 24 ust. 1 lit. c) dotyczą one zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy. Według art. 57 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji/WE/ nr 1122/2009 w przypadku, gdy obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczenia pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw. Natomiast w świetle art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowi, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku o płatności obszarowe, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnia stwierdzoną.

Przytoczone regulacje wskazują, że dane dotyczące działek rolnych zawarte w LPIS powinny być dokładne, rzetelne i aktualne. Nie może ulegać wątpliwości, że w przypadku stwierdzenia rozbieżności pomiędzy deklaracją rolnika a danymi wyznaczonymi na podstawie ortofotomapy organy weryfikujące uprawnienia do płatności winny zmierzać do ustalenia stanu rzeczywistego, co powinno nastąpić przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Na mocy przepisu art. 3 ust. 2 i 3 omawianej ustawy, w postępowaniu administracyjnym dotyczącym m.in. płatności JPO UPO. niektóre z zasad postępowania dowodowego wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego zostały wyłączone lub ograniczone, w szczególności w zakresie rozkładu ciężaru dowodu co do zaistnienia określonych faktów postanowiono (art. 3 ust. 3), że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jednak równocześnie w powołanych przepisach ustawodawca nakazuje organom Agencji stanie na straży praworządności, wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz, na żądanie stron udzielanie im niezbędnych informacji i zapewnienie czynnego udziału w postępowaniu. Obowiązek strzeżenia praworządności a następnie wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oznacza, że ten materiał dowodowy musi pozwalać na wyjaśnienie wszystkich wątpliwości w sprawie, a w szczególności na wyczerpujące odniesienie się do zarzutów i twierdzeń strony. Dokonana w art. 3 ust. 3 ustawy o wspieraniu modyfikacja zasad dowodzenia nie może być bowiem pojmowana jako niczym nieograniczony obowiązek strony prezentacji i oferowania dowodów potwierdzających jej twierdzenia. Oznacza ona zdaniem Sądu, że na Agencji Rolnej istotnie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów mających wspierać stanowisko strony. Konieczność odniesienia się do wszystkich zarzutów strony, a zwłaszcza takich, których rozpatrzenie mogłoby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, jednoznacznie wynika z treści art. 107 par. 3 k.p.a. zaś określone w art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach przerzucenie ciężaru dowodu określonego faktu na osobę, która z faktu tego wywodzi skutki prawne nie może prowadzić do naruszenia przez organy obowiązku przestrzegania zasady praworządności, w której mieści się również obowiązek oparcia rozstrzygnięcia na stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistością. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z Opola z dnia 26 maja 2010, sygn. akt I SA/Op 171/10)

Najważniejszym aspektem rozpatrywanej sprawy jest ustalenie czy dane systemu LPIS są na tyle wystarczającym dowodem, aby zostały w całości i wyłącznie wzięte pod uwagę przy wydaniu decyzji w sprawie przyznania płatności JPO i UPO na rok 2010. Zdaniem Sądu orzekającego w tej sprawie, biorąc pod uwagę przywołane reguły postępowania, nie można zgodzić się z tak postawioną hipotezą. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zawarte w bazie LPIS/GIS dane stanowią podstawę do określenia powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności obszarowych, jednakże nie oznacza to, że nie podlegają one weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie. Wręcz przeciwnie, jak każdy dowód w sprawie powinny być oceniane przez organ, a w sytuacji gdy nie odpowiadają stanowi faktycznemu powinny zostać odpowiednio zmodyfikowane. Przywołać w tym miejscu uzasadnienia należy art. 75 k.p.a. zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty zeznania świadków , opinie biegłych i oględziny. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, skoro określona we wniosku powierzchnia gruntów kwalifikująca się do dopłat została zakwestionowana, organ odwoławczy obowiązany był skorzystać ze wszystkich dostępnych źródeł dowodowych, także wnioskowanych przez stronę.

Zgłoszenie przez stronę w odwołaniu zarzutów przeciw ustaleniom organu pierwszej instancji co do powierzchni spornych działek obligowało organ odwoławczy do przeprowadzenia dowodów pozwalających na odparcie lub uwzględnienie tych zarzutów. Tym bardziej, że w postępowaniu i w treści odwołania skarżąca formułowała wniosek o dokonanie pomiaru działek rolnych wszelkimi, dostępnymi środkami dowodowymi, jak i składając wyrysy mapy ewidencyjnej i wypisy z rejestru gruntów. Stosownie do art. 78 § 1 k.p.a.-żądanie strony przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mającą znaczenie dla sprawy. Prawu strony do żądania przeprowadzenia dowodu odpowiada obowiązek organu administracji publicznej ustosunkowania się do żądania strony, dokonania oceny, czy przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy oraz, przy ocenie pozytywnej, przeprowadzenie żądanego przez stronę dowodu. Organy w swoich decyzjach w ogóle nie odniosły się do żądań strony i przedłożonych przez stronę dokumentów. Dopiero na skutek wniesionej do Sądu skargi, organ w piśmie procesowym, wyjaśnił dlaczego odmówił mocy dowodowej złożonym przez stronę dokumentom, twierdząc, że o zakresie uprawnień do płatności nie decyduje powierzchnia działek ewidencyjnych lecz działek rolnych, a potwierdzeniem kontroli administracyjnej wniosku jest raport załączony w dokumentach sprawy. Podniesienie dopiero w odpowiedzi na skargę okoliczności, które powinny być zawarte w uzasadnieniu stanowiska organu jest uchybieniem pozbawiającym stronę możliwości ustosunkowania się to tych okoliczności w toku postępowania. Pomimo dokonanych zastrzeżeń co do rzetelności dokonanego przez organ pomiaru organ odwoławczy nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego, stwierdzając autorytatywnie, że dokonane ustalenia powierzchni spornych działek E i I w oparciu o system identyfikacji działek rolnych jest prawidłowy. Organ II instancji nie wyjaśnił w uzasadnieniu, na jakiej podstawie rozpoznając ponownie sprawę dokonał weryfikacji ustalonej powierzchni ani sposobu dokładnego przedstawienia obliczeń dokonanych pomniejszeń poszczególnych działek w sposób czytelny dla adresata decyzji. Słuszny jest więc zarzut skarżącej, że decyzja określająca wysokości przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a która została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją, została wydana w oparciu o zupełnie odmienne ustalenia, aniżeli wcześniejsze, na których oparto decyzję z dnia [...] roku i że w obu przypadkach decyzje wydawał ten sam organ w oparciu o kontrole administracyjne przeprowadzane w różnych okresach, a dane pozyskane w wyniku kontroli w 2010r. są zupełnie inne aniżeli dane pozyskane w wyniku kontroli stanowiących podstawę ustaleń, w oparciu o które wydano decyzję utrzymaną w mocy przez zaskarżoną decyzję. Rację ma też skarżąca, że organ nie ustosunkował się w sposób merytorycznie wyczerpujący do dowodów, na których oparł zaskarżone rozstrzygnięcie, w szczególności nie wskazał rodzaju przeprowadzonej kontroli oraz daty przeprowadzenia "kontroli administracyjnej - kontroli na miejscu", w oparciu o wyniki której ustalił inną powierzchnię działek rolnych kwalifikowaną do płatności obszarowej. Wytłumaczenia tych rozbieżności organ rozpoznający odwołanie nie dokonał.

Brak odniesienia się do znaczących prawnie zarzutów skarżącej i jej wniosków dowodowych uchybia wymogom, jakim powinno odpowiadać uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Wyrazem oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego są ustalenia faktyczne wyrażone w kończącej postępowanie decyzji administracyjnej (art. 107 § 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu decyzji powinno więc znaleźć się pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, tak aby strona postępowania była zapoznana i przekonana co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego oraz co do zasadności samej treści podjętej decyzji. Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 7 k.p.a.).

Ocena zaskarżonej decyzji według kryterium zgodności z prawem, w ocenie składu orzekającego, pozwala twierdzić, że przy wydaniu rozstrzygnięcia nie wyjaśniono istotnych okoliczności faktycznych, mających wpływ na wynik sprawy, co uchybia regule proceduralnej dającej się wyprowadzić z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Nie można bowiem nie zauważyć, że trzykrotne próby ustalenia przez organy rolne powierzchni kwalifikowanej do dopłat bezpośrednich spowodowały rozbieżności, których organy nie wyjaśniły i nie wskazały przyczyn takiego stanu rzeczy.Skarżąca w dniu [...] roku wystąpiła z wnioskiem do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2010. W sekcji VII. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku strona zadeklarowała dwadzieścia cztery działki ewidencyjne wykorzystywane rolniczo. W sekcji VIII. Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych wskazała do płatności JPO i UPO osiemnaście działek rolnych od C(C1) do W(W1) o łącznej powierzchni [...] ha.Podczas pierwszej weryfikacji wniosku ustalono, że powierzchnia stwierdzona działek rolnych E (działka ew. nr [...]), I (działka ew. nr [...]), S (działka ew. nr [...]) Ł1 (działka ew. nr [...]) wynosi odpowiednio: [...]ha, [...]ha i [...]ha, [...]ha wobec powierzchni deklarowanych, wynoszących odpowiednio: [...] ha, [...] ha, [...] ha i [...] ha.Organ stwierdził, że powierzchnia ustalona na podstawie systemu informacji geograficznej wynosiła [...] ha dla JPO i [...] ha dla UPO, zaś różnica / 0,45ha dla JPO i 0,46ha dla UPO – dopisek Sądu/ procentowa między powierzchnią zadeklarowaną działek rolnych, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej stanowiła dla JPO 0,1575% a dla UPO 0,161%,co spowodowało przyznaniem płatności decyzją z dnia [...]r. w pomniejszonej wysokości do powierzchni stwierdzonej. Decyzją z dnia [...]r.organ II instancji stwierdził z urzędu nieważność decyzji z dnia [...] r.ze względu na błędnie ustaloną powierzchnię kwalifikującą się do przyznania płatności na działce ewidencyjnej nr [...] – działka rolna E. albowiem organ pierwszej instancji przyznał płatność do powierzchni zadeklarowanej przez stronę [...] ha,natomiast maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony w systemie identyfikacji działek rolnych dla tej działki wynosi [...] ha.Różnica wynosiła w pomiarach tej działki [...] ha. Natomiast w wyniku ponownego rozpoznania sprawy w uzasadnieniu decyzji z [...] r.organ pierwszej instancji wskazał, że ze względu na błędnie wyznaczoną powierzchnię kwalifikującą się do płatności działki rolnej E położonej na działkach ewidencyjnych [...] / powierzchnia deklarowana [...] ha /,[...]/powierzchnia deklarowana [...] ha/,[...] /powierzchnia deklarowana [...] ha/ i [...] /powierzchnia deklarowana [...] ha / o powierzchni [...] ha. płatność została przyznana do powierzchni [...] ha, natomiast maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony w systemie identyfikacji działek rolnych dla tej działki wynosi [...]ha / powierzchnię działki [...] zmniejszono do [...] ha, a działki [...] do [...] ha /.W rezultacie powierzchnia, do której przysługuje płatność obszarowa wyniosła [...] ha. Wyliczona procentowa różnica miedzy powierzchnią deklarowaną [...]ha działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną [...]ha wyniosła 0,7568%, co skutkowało przyznaniem płatności dla JPO i UPO w pomniejszonej wysokości o kwotę przypadającą na dwukrotnie wykrytą różnicę, która to różnica stanowiła, jak wyliczył, to z kolei organ drugiej instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r. [...]ha, a skarżąca otrzymała dopłaty unijne z sankcją do powierzchni [...]ha.

Zestawiając wynik kontroli powierzchni kwalifikowanych do płatności gruntów będących podstawą wydania decyzji z dnia [...]r. ([...]ha) z efektem osiągniętym w tym zakresie, który legł u podstaw wydania decyzji w dniu [...]r. ([...]ha), nietrudno dostrzec różnicę wynoszącą [...]ha [...]ha. oraz [...]ha do powierzchni deklarowanej [...]ha Tymczasem ani z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, ani z akt administracyjnych przekazanych Sądowi, nie wynika jakie zdarzenia zaistniałe w okresie od grudnia 2010r. do września 2011r. spowodowały, że mierzona powierzchnia, której wcześniej brakowało [...] i o, [...] ha w stosunku do powierzchni deklarowanej, powiększyła się w ciągu kilku miesięcy do [...]ha. Nie jest przy tym jasny zakres postępowania wyjaśniającego w sprawach dopłat za 2010., skoro organy poprzestały tu jedynie na ustaleniu powierzchni według systemu informacji geograficznej, systemu LPIS/GIS, i za każdą kontrolą administracyjną organy podawały inne wskazania pomiaru powierzchni z bazy danych agencji rolnej. Podnieść również należy, że w poszczególnych kontrolach wniosku skarżącej dokonywano również pomiarów różnych działek rolnych i działek ewidencyjnych, a ostateczne ustalenie powierzchni działek E i I, o których pisze w uzasadnieniu organ odwoławczy są niejasne i nieczytelne. Z raportów kontroli włączonych do akt administracyjnych nie wynika jednoznacznie w jaki sposób ustalono powierzchnię spornych działek, która w efekcie końcowym dała sumę zmniejszenia powierzchni zadeklarowanej o [...] ha. Brak materiału dowodowego w aktach sprawy na tę okoliczność, brak jednoznacznych ustaleń organu, jak też możliwości porównania twierdzeń organu uniemożliwia także Sądowi dokonanie kontroli z prawem zaskarżonej decyzji. Jest to istotne naruszenia przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy i z tej przyczyny skutkuje uwzględnieniem skargi i uchyleniem decyzji.

W ocenie Sądu dopiero wyjaśnienie przez organy zasygnalizowanych kwestii i odniesienie się do nich przy ponownym rozpatrywaniu sprawy w sposób zrozumiały dla adresata decyzji, stworzy możliwość racjonalnego odniesienia się do działań organów.

Z przedstawionych rozważań wynika, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymagań przepisanych prawem, koncentrując się na rozważaniach dotyczących mocy i znaczenia systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), wykorzystywanego w kontroli administracyjnej kwalifikowalności wniosków o pomoc obszarową, ze wskazaniem na jego szczególną dokładność i wykorzystywanie narzędzi informatycznych. Poczynione wyjaśnienia nie pociągnęły za sobą przedstawienia oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Zasadności powyższych ogólnych stwierdzeń Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie kwestionuje, jednak zauważa, że w okolicznościach rozważanego przypadku, gdy strona zgłaszała konkretne zarzuty, wnioski dowodowe podważające aktualność danych ujawnionych w systemie LPIS, organ obowiązany był je zbadać i ocenić ich zasadność, a następnie dać temu jednoznaczny wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie ulega wątpliwości, że obowiązkiem organu administracyjnego rozpoznającego sprawę jest zebranie i ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 kpa.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ obowiązany będzie uzupełnić wytknięte braki w postępowaniu, w szczególności wyjaśnić kwestię powierzchni gruntów kwalifikujących się do dopłat. W miarę potrzeby organ rozważy możliwość dokonania kontroli na miejscu w gospodarstwie skarżącej celem zaktualizowania danych znajdujących się w systemie LPIS lub wykorzysta inne, jakie uzna za stosowne, środki dowodowe, celem wyczerpującego odniesienia się do podnoszonych przez stronę zarzutów.

Skoro wszczęte skargą postępowanie sądowe pozwoliło stwierdzić naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało – stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. – orzec jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, uchylając zaskarżoną decyzję. Podstawę orzeczenia w punkcie trzecim sentencji stanowił art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania w punkcie drugim wyroku rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 6 pkt 3) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu [...]zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa [...]zł i koszty zastępstwa prawnego [...]zł.