Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 153/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154  par. 1 i  par. 2  w zw. z  art. 154  par. 6,  art. 151,  art. 200 i  art. 205  par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt I SAB/Wa 58/21 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J. B. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt I SAB/Wa 58/21. Wyrokiem z 9 czerwca 2021 r. Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z 21 sierpnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia, że decyzja Prezydium Rady Narodowej w [...] - Wydział Gospodarki Mieszkaniowej z [...] listopada 1969 r., nr [...] jest ostateczna - w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku z 9 czerwca 2021 r., przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wniosła także o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi podała, że wyrokiem z 16 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...] oraz postanowienie Prezydenta [...] z [...] października 2018 r., nr [...] odmawiające wydania wnioskowanego zaświadczenia.

Wskazała, że akta sprawy zostały przekazane organowi 8 lipca 2019 r. Zgodnie z art. 217 § 3 kpa organ powinien rozpoznać wniosek do 15 lipca

2019 r. Wobec nierozpoznania sprawy wniosła skargę na bezczynność organu. Wyrokiem z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt I SAB/Wa 58/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę i zobowiązał Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy wpłynął do organu 1 września 2021 r., a zatem rozstrzygnięcie powinno nastąpić najpóźniej do 1 października 2021 r. Zaznaczyła, że Prezydent [...] nie wykonał wyroku we wskazanym terminie. Dlatego pismem z 21 października 2021 r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku. Powyższe wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi. Skarżąca zaznaczyła, że do dnia wniesienia skargi organ nie zakończył postępowania i nie rozpoznał wniosku.

Podniosła, że przyznanie sumy pieniężnej jest uzasadnione ponad trzyletnim oczekiwaniem na wydanie zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym. Organ wskazał, że realizując zalecenia zawarte w wyroku Sądu z 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 468/19 zwrócił się do: Ministerstwa Infrastruktury, Ministerstwa Rozwoju i Archiwum Akt Nowych o pomoc w ustaleniu, czy decyzja z 7 listopada 1969 r. została zaskarżona i czy istnieją informacje o rozpoznaniu odwołania. Kwerenda nie przyniosła rezultatu, o czym poinformował pismami z 28 lipca 2020 r. i 27 maja 2020 r. Organ zaznaczył, że opóźnienia w rozpatrywaniu spraw są spowodowane, m.in. bardzo dużą ilością wpływającej korespondencji w sprawach odszkodowawczych za nieruchomości objęte działaniem dekretu z [...] października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...]. Waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które powinny być ustalone w toku tych postępowań, nie pozwala na dotrzymanie ustawowych terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie. Organ podkreślił, że o kolejności rozpatrzenia spraw nie może decydować tylko aktywność procesowa strony i ilość składanych skarg. Dodał, że prowadzi kilka tysięcy spraw, a zatem nakładanie przez Sąd w każdej tego typu sprawie sankcji finansowych ze środków publicznych byłoby nieuzasadnione, a przede wszystkim nie spełniałoby roli wskazanej w przepisie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga, w zakresie w jakim zarzuca Prezydentowi [...] niewykonanie prawomocnego wyroku, jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi grzywny, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki.

Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do art. 154 § 6 ppsa, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 zd. 2 ppsa). Uwzględniając skargę Sąd, stosownie do treści art. 154 § 7 ppsa może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt I SAB/Wa 58/21 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia - w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu 1 września 2021 r. (data stempla wpływu akt do organu) i od tej daty rozpoczął bieg termin wyznaczony wyrokiem, w jakim sprawa powinna być rozpoznana. W konsekwencji termin ten upłynął 1 października 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwania przez skarżącą organu do wykonania prawomocnego wyroku, pismem z 21 października 2021 r., Prezydent nie rozpoznał wniosku o wydanie zaświadczenia. W sprawie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ppsa i wymierzenie organowi grzywny. Biorąc pod uwagę ponad pięciomiesięczną zwłokę w wykonaniu wyroku ze skargi na bezczynność Sąd uznał, że grzywna w wysokości 2.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa, spełniając funkcję represyjno - dyscyplinującą.

Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 9 czerwca

2021 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyznaczony w wyroku z

9 czerwca 2021 r. termin załatwienia sprawy został przez organ znacznie przekroczony. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 217 § 3 kpa zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w zw. z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o przyznanie sumy pieniężnej. Suma ta, poza funkcją represyjną i prewencyjną, ma znaczenie kompensacyjne. Oznacza to, iż ma ona na celu zadośćuczynienie za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. Użycie przez ustawodawcę czasownika "może" w treści art. 154 § 7 ppsa oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. Podkreślić trzeba, że przyznanie stronie od organu określonej sumy pieniężnej ma niejako zrekompensować stratę, jaką poniosła na skutek bezczynności organu. W związku z tym wniosek o przyznanie sumy pieniężnej winien zawierać uzasadnienie, w którym skarżąca powinna nawiązać do krzywdy wywołanej bezczynnością lub przewlekłością postępowania. Z treści skargi, nie wynika, aby skarżąca doznała w związku z bezczynnością organu krzywdy lub szkody którą należałoby zrekompensować. Dlatego w tej części Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa (pkt 3 sentencji wyroku).

W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.

Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art.119 pkt 2 w zw. z art. 120 ppsa.