Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 574/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów~Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 135/17 w przedmiocie odrzucenia skargi na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 135/17 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.S. (dalej jako "Skarżąca") na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 października 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 3 lutego 2017 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania - wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 20 lutego 2017 r. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

Zarządzeniem z dnia 24 maja 2017 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 9 czerwca 2017 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi.

W ocenie Sądu, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że w sprawie nie odnotowano wpływu wpisu, nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu Skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako rażąco naruszającego prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżąca została skutecznie wezwana do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić.

Ponadto należy podkreślić, że w niniejszym zażaleniu Skarżąca nie zawarła żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.