Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 573/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] r. znak: [...] określającą W. M. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok w wysokości [...] zł.

Skarżący W. M., wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku odmowy wstrzymania wykonania przez organ podatkowy. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że kwota żądana przez organy podatkowe jest znaczna dla skarżącego i obecnie nie do udźwignięcia bez szkody dla podatnika i członków jego rodziny.

Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w S., postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej: "p.p.s.a.") odmówił wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z kolei, stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zgodnie z art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, także decyzji organu I instancji, lecz pod warunkiem, że wywołuje ona skutki materialnoprawne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1468/13, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stosownie do treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Podkreślić należy, że to Skarżący powinien poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczająca sama wzmianka o znacznej wysokości zobowiązania podatkowego.

Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sadowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Niezbędne jest, wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał zaistnienia żadnej z przesłanek zawartych w ww. przepisie. W szczególności, Skarżący nie wykazał okoliczności, które mogłyby uzasadniać powstanie znacznej szkody, w rozumieniu uszczerbku w majątku, będącego skutkiem wykonania powyższych decyzji, w tym realnych kosztów, jakie musiałby ponieść, nie opisał również swojej sytuacji materialnej.

Sąd analizując akta sprawy, ustalił na podstawie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2012, że skarżący zadeklarował dochody z tytułu pracy w Urzędzie Gminy O. w wysokości [...] zł, z kolei, jak wynika z treści postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. znak: [...], skarżący zadeklarował w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2014 rok dochód w wysokości [...] zł. Z urzędu wiadomym jest, że w zeznaniu podatkowym za 2013 r. – PIT 37 (złożonym do Urzędu Skarbowego w D. ), że Skarżący zadeklarował dochód z tytuł wynagrodzenia za pracę (Urząd Gminy O.) w wysokości [...] zł.

Wskazać przy tym należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość powodującą określony skutek finansowy. Ponadto podkreślić należy, że wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że wyrządzona może zostać znaczna szkoda lub spowodowane trudne do odwrócenia skutki. Brak środków finansowych pozwalających na jednorazowe uregulowanie zobowiązania podatkowego nie stanowi podstawy uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.