Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 169/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, par. 2, art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. sprawy ze skargi L. A. i A. B. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie powołania komisji rozwoju gospodarczego, ochrony środowiska i komunikacji Rady Gminy D., ustalenia zakresu jej działania i składów osobowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Podczas sesji Rady Gminy D. w dniu [...] r., Rada Gminy podjęła opisaną w sentencji postanowienia uchwałę o zmianie uchwały w sprawie powołania komisji rozwoju gospodarczego, ochrony środowiska i komunikacji Rady Gminy D., ustalenia zakresu jej działania i składów osobowych

Pismami z dnia [...] r. S. A., M. D., K. P., B. S., M. S., D. S., J. W. i U. Z. wezwali Radę Gminy D. do usunięcia naruszenia prawa, poprzez zmianę opisanej powyżej uchwały z dnia [...] r.

Na sesji w dniu [...] r. Rada Gminy D. podjęła uchwały uznające wniesione wezwania do usunięcia naruszenia prawa za bezzasadne.

Pismem z dnia [...] r. L. A., S. A., A. B., M. D., K. P., B. S., M. S., D. S., J. W. i U. Z. wnieśli skargę na opisaną w osnowie niniejszego orzeczenia uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] r.

Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy z dnia [...] r. wezwano skarżących L. A. i A. B. do wykazania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wyczerpania toku instancji, wymaganego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, tj. przedstawienia wystąpienia do Rady Gminy D. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa kwestionowaną uchwałą.

Powyższe wezwanie A. B. odebrał w dniu [...] r., natomiast L. A. – w dniu [...] r.

Pismem z dnia [...] r. L. A. wyjaśniła, że została wybrana w skład komisji rozwoju gospodarczego i w związku z tym, wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie składała. Jednocześnie wskazała, że wezwanie takie złożyli inni radni.

A. B. nie udzielił do dnia dzisiejszego odpowiedzi na wezwanie Sądu, natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął w dniu [...] r. (piątek).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.).

Artykuł 52 § 1 p.p.s.a. ustanawia natomiast zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Artykuł 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jedynie jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W przypadku skarg na uchwały podjęte przez organ gminy, szczególny tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na taką uchwałę przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.), ustanawiający wymóg bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa – organu, który podjął kwestionowaną uchwałę, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Oznacza to, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest warunkiem formalnym niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na akty normatywne stanowione przez organy samorządowe.

Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 87 tezy 75 i 76 oraz str. 236 tezy 5 i 6).

Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący L. A. i A. B. nie wyczerpali przewidzianej przepisami proceduralnymi drogi instancyjnej. Podkreślić należy, że skarżąca L. A. w wykonaniu wezwania Sądu przyznała, że w zakresie zaskarżonej uchwały nie wniosła uprzednio wezwania do usunięcia naruszenia prawa. A. B. nie odpowiedział natomiast, w wyznaczonym przez Sąd terminie, na wezwanie dotyczące wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi. Zauważyć przy tym trzeba, że nie można za wystarczające uznać złożonego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez inne niż skarżący osoby, bowiem wymóg wyczerpania administracyjnego toku instancji dotyczy każdego podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego.

W świetle opisanych okoliczności, przyjąć należy, że w dacie składania skargi do Sądu, skarżący L. A. i A. B. nie dopełnili obowiązku wyczerpania drogi administracyjnej, a zatem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargi ich, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.