Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 575/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w O. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. z siedzibą w O. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru.

W/w decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą wymierzono skarżącej należności celne przywozowe w wysokości 11.338 zł, odsetki wynikające z art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) oraz podatek od towarów i usług w wysokości 80.961 zł.

Skarżąca w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości wskazując na diametralne rozbieżności w zakresie kwalifikacji celnej importowanych przez spółkę książek wynikające z dotychczas wydawanych decyzji jak i znaczną kwotę należności nałożonych zaskarżonym do sądu rozstrzygnięciem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W toku tego badania uwzględnieniu podlegają z kolei wszystkie istotne w tej materii okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. II OZ 184/05, baza Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to dwie różne kwestie.

O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję.

Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Niemniej jednak, dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oceniając złożony wniosek na tle okoliczności sprawy Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.

Brak skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżącej może bowiem spowodować, że do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, zostanie ona obciążona obowiązkiem uiszczenia należności, który to obowiązek w sposób znaczny wpłynąłby na jej sytuację finansową.

Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.