Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1623/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 16
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Instytutu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z [...] maja 2014 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z [...] grudnia 2013 r., którą to decyzją zarządził dokonanie wpisu w rejestrze uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych pod numerem wpisu uczelni: "[...]" pod którym wpisana została [...] Szkoła Wyższa [...] z/s w [...]:

1) w rubryce drugiej pn. "Data wydania decyzji zarządzającej wpis" – wpisu w brzmieniu: "2013-12-[...]",

2) w rubryce dziewiątej pn. "Imię i nazwisko oraz data rozpoczęcia i zakończenia kadencji rektora uczelni albo organu zarządzającego związku uczelni" wpisu w brzmieniu: "dr M.Z., kadencja od: 2013-09-[...] do 2017-08-[...]".

Jako podstawę materialnoprawną decyzji organ podał art. 30 ustawy z 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 i 742) oraz § 4 ust. 1 i 2, § 7 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. w sprawie sposobu prowadzenia oraz szczegółowego trybu udostępnienia rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych (Dz. U. Nr 207, poz. 1234).

W motywach uzasadnienia organ podał, że rektor pismem z 10 września 2013 r. wystąpił do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z wnioskiem o dokonanie zmian wpisu w rejestrze uczelni niepublicznych, polegającego na umieszczeniu danych nowo wybranego rektora i okresu kadencji. Wskazał, że dr M. Z. został powołany do pełnienia funkcji rektora uchwałą senatu z [...] września 2013 r. i jest to dokument stanowiący podstawę wpisu. Wyjaśnił, że dla organu podstawą wpisu w rejestrze były dokumenty określone w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 29 września 2011 r. w sprawie sposobu prowadzenia oraz szczegółowego trybu udostępniania rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych i stwierdził, że decyzja o wpisie czyni zadość wymogom w nim określonym. Zaznaczył, że decyzja o wpisie nie ma charakteru konstytutywnego, ma charakter techniczno – deklaratoryjny. Wyjaśnił, że zarzuty dotyczące nieprawidłowości w sposobie powołania rektora, zarzuty odnoszące się do ważności uchwały o jego powołaniu, w postępowaniu rejestrowym nie mają znaczenia.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Instytutu [...] Sp. z o.o. z/s w [...] do tutejszego Sądu.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, strona skarżąca zarzuciła naruszenie zasad postępowania – art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 78, art. 81, art. 140 K.p.a. Nadto naruszenie rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 29 września 2011 r. w sprawie sposobu prowadzenia oraz trybu udostępniania rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych, poprzez dokonanie wpisu w rejestrze uczelni, pomimo braku właściwych dokumentów, będących podstawą dokonania takiego wpisu.

Skarżąca wniosła o zmianę wpisu w rejestrze, jako nieaktualnego oraz ustalenie osób uprawnionych do występowania w imieniu organów jednoosobowych uczelni. W uzasadnieniu podniosła zarzuty dotyczące błędów formalnych i braków uchwały o powołaniu rektora. Twierdziła, że nieprawidłowości te nie zostały wyjaśnione, a zatem wydanie decyzji o dokonaniu wpisu w rejestrze było przedwczesne i legalizujące bezprawnie wybranego rektora. Wskazywała, że brak uchwały założyciela o powołaniu rektora zgodnie ze statutem uczelni wskazuje na niezgodne z prawem powołanie M. Z. do pełnienia funkcji rektora.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że kwestie powoływania i odwoływania organów jednoosobowych uczelni niepublicznej reguluje art. 80 ust. 1 i 2 ustawy, który stanowi, że organy jednoosobowe uczelni powołuje i odwołuje założyciel lub organ wskazany w statucie po zasięgnięciu opinii senatu uczelni. Zgodnie zaś z § 24 pkt 1 statutu uczelni, rektora powołuje i odwołuje senat. Podniósł, że podstawą wpisu do rejestru są złożone do akt rejestrowych dokumenty. Podkreślił, że ocena ważności uchwały nie stanowi elementu postępowania rejestrowego. Nadzór ministra właściwego wykonywany jest zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, tj. z poszanowaniem autonomii uczelni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem strona skarżąca nie posiada przymiotu strony, nie legitymuje się dowodem na okoliczność przeniesienia pozwolenia na utworzenie szkoły (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 3294/15). Podkreślić należy, iż Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z [...] czerwca 2014 r. uchylił decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] lipca 2012 r., przenoszącą pozwolenie na utworzenie [...] Szkoły Wyższej [...]z/s w [...] na rzecz strony skarżącej - Instytutu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Tego typu sytuacja zachodzi w realiach niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 32 powołanej ustawy, w postępowaniu stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Natomiast w myśl art. 50 tej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Legitymację do złożenia skargi oparto na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej".

Tego typu cech nie posiada w przedmiotowej sprawie strona skarżąca. W skardze trudno dopatrzyć się jakiegokolwiek interesu prawnego, w powiązaniu z przepisami prawa materialnego.

Dlatego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu (vide: pogląd przedstawiony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 października 1993 r., sygn. SA/Dr 767/93-ONSA 1994r., Nr 4, poz. 144).

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w kontekście art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.