Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1931/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska Sędziowie NSA Marek Gorski NSA Małgorzata Gorzeń (spr.) Protokolant Kinga Czernis po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. T. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 7 września 2001 r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargę


UZASADNIENIE

3 I SA/Gd 1931/01

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w przedmiocie uznania za prawidłowe zgłoszenia celnego A.T. – Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowego "[...]".

W uzasadnieniu decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł wskazał, że jednolitym dokumentem administracyjnym SAD z dnia 18.03.1999 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar zgłoszony jako "Koncentrat sojowy [...]", któremu przypisano kod PCN 2309 90 97 9 i stawkę celną 20%.

W dniu 07.09.2000 r. A.T. złożył wniosek o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji towaru, wskazując jako prawidłowy kod 2304.

Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia 23.01.2001 r. uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za prawidłowe.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, wnosząc o zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do pozycji 2304.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Prezes GUC podniósł, że stosowana obecnie w Polsce Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz.U. Nr 11, poz. 62 z dnia 07.02.1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r."

8-znakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Wskazał również Prezes GUC, że niesporne jest, iż przedmiotem importu był towar o nazwie handlowej "[...]", o następującym składzie procentowym:

- Białko ogólne 64% min.

- Wilgotność 7% max.

- Popiół 6%

- Tłuszcz surowy 1%

- Włókno surowe 4%

- Węglowodany:

- rozpuszczalne 2%

- nierozpuszczalne 15%

Jest to produkt powstały w drodze wodno alkoholowej ekstrakcji śruty sojowej (ekstrakcja tłuszczy ze strąków soi przy pomocy wodnego roztworu heksanu, następnie testowanie produktu wysoką temperaturą i ponowna ekstrakcja wodnym roztworem etanolu) poddanej następnie prażeniu i zmieleniu. Skład preparatu oraz jego przeznaczenie (produkt używany do karmienia zwierząt) wskazują, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie był towar klasyfikowany, zgodnie z regułą nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do kodu PCN 2309 90 97 9 Taryfy celnej.

W świetle "Wyjaśnień do Taryfy celnej" (tom I, str. 226) stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz.U. Nr 74, poz. 830 z dnia 09.09.1999 r.), pozycja 2309 (preparaty stosowane do karmienia zwierząt) obejmuje słodzoną paszę i przetworzone produkty pokarmowe dla zwierząt, składające się z mieszaniny kilku składników pokarmowych i przeznaczone:

1) do zaopatrywania zwierząt w racjonalną i zrównoważoną dzienną dietę (pasza treściwa);

2) do utrzymania odpowiedniej dziennej diety przez uzupełnienie podstawowej paszy produkowanej w gospodarstwie rolnym w substancje organiczne i nieorganiczne (pasza uzupełniająca); lub

3) do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających.

Pozycja obejmuje produkty przeznaczone do karmienia zwierząt, uzyskane w wyniku przetworzenia materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że tracą cechy charakterystyczne dla produktu wyjściowego. Niniejsza pozycja obejmuje preparaty znane w handlu jako "premiksy", które są zazwyczaj złożonymi mieszaninami, składającymi się z kilku substancji (czasami zwanymi dodatkowymi), których rodzaj i proporcje zmieniają się w zależności od przewidywanej produkcji zootechnicznej. Substancje te dzielą się na:

1) Ułatwiające trawienie i zapewniające wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie; są to: witaminy lub prowitaminy, aminokwasy, antybiotyki, kokcydiostatyki, pierwiastki śladowe, emulgatory, substancje smakowe, substancje pobudzające apetyt, itd.;

2) Konserwujące paszę (szczególnie substancje tłuszczowe) aż do momentu spożycia jej przez zwierzę, są to: stabilizatory, przeciwutleniacze itd.,

3) Służące jako nośnik i składające się z jednej lub kilku organicznych substancji odżywczych (mąka lub mączka maniokowa lub sojowa, śruty, drożdże, różne pozostałości przemysłu spożywczego itd.) lub substancji nieorganicznych

(np. magnezyt, kreda, kaolin, sól, fosforany).

Strona żąda zastosowania wobec importowanego produktu kodu PCN 2304 00 00 0. Uzasadniając powyższą klasyfikację stwierdziła, iż sporny towar jest śrutą poekstrakcyjną. Pozycja 2304 obejmuje makuchy i inne pozostałości stałe, mielone lub nie lub w postaci gałek, pozostałe z ekstrakcji oleju sojowego. Pozostałości objęte niniejszą pozycją, powstałe po ekstrakcji oleju z ziarna soi za pomocą rozpuszczalników lub za pomocą prasy lub obrotowej prasy, mogą występować w postaci kawałków, mączek lub gałek.

Strona, powołując się na pismo Departamentu Środków Taryfowych i Pozataryfowych GUC

nr DST-I-4040-335/2000/924/1/RK z dnia 14.04.2000 r. twierdzi, iż skoro wg tego pisma "za śrutę poekstrakcyjną spełniającą wymogi pozycji 2304 Taryfy celnej należy uznać śrutę otrzymaną po ekstrakcji oleju z ziarna soi za pomocą rozpuszczalników, poddaną procesowi odbenzynowienia i testowania" to również przedmiotowy produkt powinien być klasyfikowany do pozycji 2304.

Organ II instancji podniósł, iż preparatu "[...]" nie można uznać za śrutę sojową poekstrakcyjną, klasyfikowaną do kodu 2304 00 00 0, ponieważ jest to preparat uzyskany ze śruty sojowej poekstrakcyjnej, którą poddano działaniu temperatury i kolejnej ekstrakcji.

Właściwą w tym przypadku jest pozycja 2309. Zgodnie z uwagą do działu 23 Taryfy celnej "pozycja 2309 obejmuje produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone, otrzymane w wyniku przetworzenia materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że utraciły one podstawowe cechy materiału wyjściowego, przy czym są to produkty inne niż pozostałości, odpady i produkty uboczne takiego przetwarzania", a klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, tj. dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie

z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów.

Sporny towar stanowi preparat uzyskany ze śruty sojowej poekstrakcyjnej, poddanej powtórnej ekstrakcji, działaniom temperatury i procesom mechanicznym. Dlatego nie może być on klasyfikowany do pozycji 2304. Prawidłowa jest klasyfikacja przedmiotowego towaru do pozycji 2309.

Skargę na powyższą decyzję wniósł A. T. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej je decyzji I instancji, zarzucając zaskarżonym decyzjom naruszenie obowiązującego prawa, a w szczególności przepisów zawartych w Dziale 23 Taryfy celnej (załącznik rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej Dz.U. Nr 107, poz. 1217) poprzez niewłaściwą, niezgodną z wiedzą naukową interpretację przedstawionych do odprawy preparatów, a tym samym niewłaściwe ich zaklasyfikowanie.

W uzasadnieniu skargi A. T. wskazał, że dnia 07.09.2000 r. Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe [...], na podstawie pisma Departamentu Środków Taryfowych i Pozataryfowych Głównego Urzędu Ceł DST-I-4040-335/200/924/1/RK z dnia 14.04.2000 r., stanowiącego odpowiedź do Krajowej Izby Producentów Drobiu i Pasz (załącznik 1), złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie zgłoszeń celnych na podstawie dokumentów SAD obejmujących procedurą dopuszczenia do obrotu koncentrat sojowy [...] i [...]. Mimo składanych wyjaśnień i przedstawianych dokumentów, Urząd Celny decyzją z dnia 23.01.2001 r., uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za prawidłowe. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego Główny Urząd Ceł decyzjami z dnia 07.09.2001 r. utrzymał zaskarżone decyzje w mocy. Główny Urząd Ceł zwraca uwagę na fakt nie zapoznania się przez PPH

[...] z materiałem dowodowym. Być może dla GUC jest to istotny fakt, natomiast dla skarżącego mało ważny, ponieważ rozmowa z urzędnikami celnymi Głównego Urzędu Ceł w zakresie materiału dowodowego nigdy nic nie wnosiła. Takie rozmowy w przypadku innych decyzji GUC skarżący odbył dwukrotnie.

Wskazał skarżący, że w uzasadnieniu decyzji Główny Urząd Ceł określa zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Z tej informacji wynika, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy Celnej z przyporządkowaną stawką celną. Jak więc jest możliwa rozbieżność nie tylko wśród urzędników celnych dokonujących bezpośrednio odpraw celnych, ale przede wszystkim Działów Taryfikacji Urzędów Celnych.

Z opisanych przez Urząd Celny odpraw celnych wynika, że odpowiednim dla przedmiotowych produktów jest kod PCN 2309 90 97 9 obejmujący produkty używane do karmienia zwierząt: pozostałe z obowiązującą stawką 20%, traktując [...] i [...] jako dodatek paszowy. Innego zdania był Urząd Celny, który produkty te zaklasyfikował do kodu PCN 2106 10 20 0, obejmującego przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone: koncentraty proteinowe i teksturowane substancje proteinowe – nie zawierające tłuszczów mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi lub zawierające w masie mniej niż 1,5% tłuszczu mleka, 5% sacharozy lub izoglukozy, 5% glukozy lub skrobi SAD z 02.02.2000 r.

Podniósł skarżący w uzasadnieniu, że według GUC, [...] jest produktem powstałym "w drodze wodno – alkoholowej ekstrakcji śruty sojowej (ekstrakcja ze strąków soi przy pomocy wodnego roztworu heksanu, następnie testowanie produktu wysoką temperaturą i ponowna ekstrakcja wodnym roztworem etanolu) poddanej następnie prażeniu". Skarżący wskazuje, że nie można przeprowadzić "ekstrakcji strąków", ponieważ procesowi temu podlegają rozdrobnione nasiona, a proces działania wysoką temperaturą nosi nazwę toastowania. Na tej podstawie skarżący sądzi, że pracownik GUC nie posiadał dostatecznej wiedzy technologicznej w zakresie przetwórstwa i produkcji pasz.

Przedstawiona przez GUC interpretacja Taryfy celnej oraz "Wyjaśnień do Taryfy celnej" mija się z prawdą, bowiem w takim rozumieniu importowane zboża, śruty zbożowe i wiele innych substancji dodawanych do pasz powinno być zaliczone do PCN 2309, a w rzeczywistości tak nie jest. Pozycja 2309 obejmuje produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone, otrzymane w wyniku przetwarzania materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że utraciły one podstawowe cechy oryginalnego materiału, przy czym są to produkty inne niż roślinne pozostałości, odpady i produkty uboczne takiego przetwarzania. W załączeniu przedłożył skarżący wykaz dodatków paszowych, przekazany przez GUC do Polskiego Związku Producentów Pasz, na które istnieją inne kody celne aniżeli 2309.

Organ II instancji w kolejnym akapicie podaje: "pozycja 2304 obejmuje makuchy i inne pozostałości stałe, mielone lub nie w postaci gałek, pozostałe z ekstrakcji oleju sojowego. Zdaniem skarżącego śruta sojowa poekstrakcyjna mieści się pod tym określeniem.

W załączeniu przedłożył decyzję GUC uznającą mączkę sojową do kodu PCN 2304.

Z pisma Departamentu Środków Taryfowych i Pozataryfowych Głównego Urzędu Ceł z dnia 14.04.2000 r. wynika, że "za śrutę sojową należy uznać śrutę otrzymaną po ekstrakcji oleju z ziarna soi za pomocą rozpuszczalników, poddaną procesowi odbenzynowania i toastowania".

Z tego wynika, że nie jest wykluczony kolejny proces toastowania, czy też powtórna ekstrakcja. Urząd Celny pobrał próbki [...] i starał się udowodnić, że poekstrakcyjna śruta sojowa musiała być poddana innym procesom technologicznym niż wymienione lub posiada inne dodatki podnoszące poziom białka. Skoro jednak takich procesów nie wykazano i nie udowodniono, GUC uznał powtórną ekstrakcję i toastowanie za dodatkowe procesy, zmieniające jakość poekstrakcyjnej śruty sojowej i należy ją zataryfikować do kodu PCN 2309. Wygląd oraz właściwości [...] nie odbiegają od innych naturalnych produktów uzyskanych ze śruty sojowej. Nie zgadza się skarżący z końcową interpretacją GUC odnośnie utraty podstawowych cech materiału wyjściowego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem

1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej... pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rację ma organ celny twierdząc, że organy celne dokonują klasyfikacji taryfowej towarów wg przepisów Taryfy celnej, która przyjęła nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzoną w Brukseli dnia

14 czerwca 1983 r. (zał. do Dz.U. z 1997 r., Nr 11, poz. 62). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta, oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, iż dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę i zasada ta jest między stronami bezsporna.

Dla celów prawnych, jak słusznie podkreślił organ celny, klasyfikację taryfową ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działu Taryfy celnej oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej, a także z wyjaśnieniami do Taryfy celnej, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. Nr 74, poz. 830).

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że podstawy klasyfikacji taryfowej nie może stanowić pismo Departamentu Środków Taryfowych i Pozataryfowych GUC z dnia 14.04.2000 r., które skarżący wskazuje jako podstawę wniosku o uznanie zgłoszeń celnych za nieprawidłowe. Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącego,

z pisma tego wynika, że "za śrutę poekstrakcyjną spełniającą wymogi pozycji 2304 Taryfy celnej należy rozumieć śrutę otrzymaną po ekstrakcji oleju z ziarna soi za pomocą rozpuszczalników i poddaną procesowi odbenzynowania i tostowania", ale również to, "że do kodu PCN 2304 nie będzie klasyfikowana śruta poekstrakcyjna, która została dalej przetworzona tzn. poddana innym procesom niż odbenzynowienie i tostowanie". A zatem pismo z dnia 14.04.2000 r. nie uprawniało skarżącego do wniosków wysuwanych w skardze.

Wskazywany przez skarżącego kod PCN 2304 zgodnie z uwagami zawartymi w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej obejmuje makuchy i inne pozostałości stałe powstałe po ekstrakcji oleju z ziarna soi za pomocą rozpuszczalników lub za pomocą prasy lub obrotowej prasy ślimakowej. Pozycja ta obejmuje również nie teksturowaną odtłuszczoną mąkę sojową nadającą się do spożycia przez ludzi, nie obejmuje jednak: osadów olejowych ani koncentratów białkowych otrzymanych przez usunięcie pewnych składników odtłuszczonej mąki sojowej (używanych jako dodatki do produktów żywnościowych) i teksturowanej mąki sojowej. Tylko więc produkty (w tym mąka sojowa), spełniające ww. warunki zawarte w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom I), mogą być zakwalifikowane do kodu PCN 2304. Zatem mąka sojowa w zależności od tego czy jest mąką sojową teksturowaną odtłuszczoną czy też nie, będzie klasyfikowana do kodu PCN 2304 lub innego. Powyższe uwagi podkreślają specyfikę systemu kodowania w klasyfikacji taryfowej towarów celnych, kierującego się zasadami wynikającymi z ww. aktów prawnych i stanowiącego domenę Urzędów Celnych.

Biorąc zatem pod uwagę produkt będący przedmiotem sporu, który wg wyjaśnień producenta jest koncentratem białkowym z preparowanej soi, o składzie różnym niż skład mąki sojowej (k. 14 i 15 akt), otrzymywanym zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego – w wyniku wodno – etanolowej ekstrakcji pozostałości po ekstrakcji oleju z ziarna soi, mającej na celu usunięcie i/lub inaktywację wielu antyżywieniowych faktorów negatywnie oddziałujących na młode zwierzęta (pismo skarżącego z dnia 16.12.2000 r. oraz zał. nr 5 do pisma skarżącego z dnia 04.10.2000 r.) należy stwierdzić iż organy celne prawidłowo przyjęły, że produkt ten nie może być klasyfikowany do kodu PCN 2304.

Uznając za prawidłowy kod PCN 2309 90 97 9 – wskazany w dokumencie SAD – organy celne podniosły, że skład preparatu i jego przeznaczenie (produkt używany do karmienia zwierząt) wskazują, że przedmiotem importu był towar klasyfikowany, zgodnie z regułą nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do kodu PCN 2309 90 97 9.

Zdaniem Sądu orzekającego, klasyfikacja ta jest uprawniona.

Z uwagi 1 do działu 23 taryfy celnej wynika bowiem, że pozycja 2309 obejmuje produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone, otrzymane w wyniku przetworzenia materiałów roślinnych lub zwierzęcych, w takim stopniu, że utraciły one podstawowe cechy oryginalnego materiału, przy czym są to produkty inne niż roślinne pozostałości, odpady i produkty uboczne takiego przetwarzania.

Zgłoszony towar ma właściwości określone w tej uwadze, gdyż jest on wynikiem przetworzenia materiałów roślinnych tj. nasion soi, które w wyniku przetworzenia utraciły podstawowe cechy oryginalnego materiału (ww. nasion) i nie są pozostałością, odpadem lub produktem ubocznym takiego przetworzenia, a efektem dalszego przetwarzania tych pozostałości.

Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze zarzutu innego zaklasyfikowania "sojowego koncentratu [...]" w dołączonym do skargi dokumencie SAD z 02.02.2002 r. i objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu przez Urząd Celny, należy wskazać, że nie oznacza to, iż jest to prawidłowa klasyfikacja, która winna mieć wpływ na ocenę w niniejszej sprawie.

Zgodnie bowiem z treścią art. 83 Kodeksu celnego, organy celne są uprawnione do zweryfikowania danych zawartych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towaru w ramach tzw. kontroli postimportowej. Kontrola ta może być przeprowadzona na wniosek lub z urzędu. Ponadto należy podnieść, że ewentualne błędy przy klasyfikacji taryfowej w innych zgłoszeniach nie mogą skutkować w niniejszej sprawie.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na mocy art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.