Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 827/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 220 poz 1414
law: Ustawa z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Ibrom,, WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. A. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany nazwiska 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody na rzecz M. A. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu (...) października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga (...) na decyzję Wojewody L. z dnia (...) listopada 2012 r. (...)utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w (...) z dnia (...)sierpnia 2012 r. (...)orzekająca o odmowie zmiany nazwiska poprzez dopisanie przed nazwiskiem przyimka "von".

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że została ona wydana w następującym stanie sprawy.

Kwestia zmiany nazwiska odwołującego była przedmiotem rozpatrzenia przez organ odwoławczy jak i przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W wyroku z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 35/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie od samego początku było wadliwe ukierunkowane, bowiem winno być prowadzone pod kątem art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie imienia i nazwiska, a nie pod kątem art. 4 ust. 1 pkt. 4 ww. ustawy. Sąd zobowiązał organ do przeprowadzenia postępowania w tym zakresie.

Organ I instancji pismem z dnia (...) czerwca 2012 r. wezwał stronę do przedłożenia dokumentów potwierdzających używanie przyimka "von" przed nazwiskiem (...) oraz do osobistego stawienia się w organie celem przesłuchania w trybie art. 86 k.p.a.

Na wezwanie organu, skarżący przedłożył dokumenty wyszczególnione w zaskarżonej decyzji i pisemne oświadczenie z dnia (...) lipca 2012 r., w którym wylicza dokumenty jego zdaniem potwierdzające posługiwanie się przez niego nazwiskiem z przyimkiem "von" i oświadcza, że są to wszystkie dokumenty, które jest w stanie obecnie dołączyć.

Organ I instancji po analizie materiału dowodowego ponownie odmówił zmiany nazwiska.

Zdaniem organu przedstawione przez odwołującego się nie wykazują szczególnych okoliczności uzasadniających zmianę nazwiska, poprzez dopisanie przyimka "von".

Dokumenty rozliczeniowe (faktury i dowody wpłaty) i inne dokumenty adresowane na (...) w ocenie organu nie potwierdzają faktu powszechnego używania przez skarżącego nazwiska (...) z przyimkiem "von" i identyfikowania go jako osoby w środowisku w którym przebywa.

Organ wyjaśnił, że motywy zmiany nazwiska skarżącego polegającej na dopisaniu przyimka "von" przed nazwiskiem wynikają z jego subiektywnego przekonania, mają cechy kaprysu i ekstrawagancji.

Powyższą decyzję zaskarżył (...) wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uchylając poprzednie decyzje wydane w sprawie, co nastąpiło wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r. wydanym w sprawie III SA/Lu 35/12, zawarł w uzasadnieniu tegoż wyroku ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania.

Przede wszystkim wskazał, że organy decyzyjne winny zbadać, czy nie zachodzi podstawa do zmiany nazwiska przewidziana w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (Dz. U. Nr 220 poz. 1414 – dalej jako ustawa).

W tym celu stosownie do art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należało dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

W ocenie sądu, konieczne było też przesłuchanie strony w trybie art. 86 k.p.a. w celu oceny motywów prowadzących skarżącego do złożenia w wniosku o zmianę nazwiska.

Ocena powyższa oraz wskazania co do dokonanego postępowania wyrażone w powyższym orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia co jednoznacznie wynika z treści art. 153 p.p.s.a.

Nie ulega wątpliwości, że organy ponownie rozpatrując sprawę nie zastosowały się do wskazań sądu co do dalszego postępowania, a szczególności nie przeprowadziły dowodu z przesłuchania strony w trybie art. 86 k.p.a. w celu "oceny motywów prowadzących (...) do złożenia wniosku o zmianę nazwiska". Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia (...) czerwca 2012 r. wzywające skarżącego do osobistego stawienia się w dniu (...) lipca 2012 r. o godz. (...)celem przesłuchania w charakterze strony w trybie art. 86 k.p.a., to jednak brak jest protokołu tegoż przesłuchania.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ orzekający ocenił, że "motywy zmiany nazwiska polegające na dopisaniu przedrostka "von" przed nazwiskiem wynikają z jego subiektywnego przekonania, mają cechy kaprysu i ekstrawagancji".

Twierdzenie to jest przedwczesne bowiem dopiero przesłuchanie skarżącego w trybie art. 86 k.p.a. na tę okoliczność, zgodnie ze wskazaniami sądu, mogłyby stanowić podstawę do takiej oceny.

W świetle powyższych rozważań niezależnie od zarzutów zawartych w skardze zachodziła podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ przesłucha (...) na powyższe okoliczności w trybie art. 86 k.p.a. Oceni także pozostałe dowody zebrane w sprawie co pozwoli na rozstrzygnięcie czy zachodzą przesłanki do kolejnej zmiany nazwiska skarżącego zawarte w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniał art. 200 p.p.s.a.