Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 72/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6481
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1  ppkt c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Adam Lipiński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2017 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz skarżącego J. W. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2016 r. J. W. wystąpił do Ministra Rozwoju i Finansów, w trybie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2016 r., poz. 352) o udostępnienie informacji w zakresie kopi porozumień zawartych przez Polskę w latach 2006-2015 w ramach procedur wzajemnego porozumiewania się uregulowanych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Minister Rozwoju i Finansów odmówił wyrażenia zgody na ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego.

W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 23 ust. 1 pkt 4, art. 6 ust. 2 i 3, art. 25 ust. 1 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego oraz art. 107 Kpa.

Uzasadniając decyzje organ przyjął, że będące w posiadaniu Ministra Rozwoju i Finansów porozumienia, żądane przez zainteresowanego, spełniają przesłanki przedmiotowe do uznania ich za informację sektora publicznego, w rozumieniu przepisów tej ustawy (art. 2). Jednakże prawo do ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego nie ma charakteru bezwzględnego. Ograniczają je przepisy art. 6 ustawy o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego.

Porozumienia kończące procedurę wzajemnego porozumiewania się są zawierane pomiędzy właściwymi organami państw - stron właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przekazanie informacji w trakcie procedury odbywa się na podstawie przepisu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczącego wymiany informacji, zgodnie z którym wszelkie informacje uzyskane przez umawiające się państwo będą stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tego państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w postanowieniach sądowych. J. W. nie zalicza się do grona podmiotów wymienionych w przepisach umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Również wskazany przez niego cel pozyskania informacji nie mieści się w wymienionym, nie podlegającym poszerzeniu katalogu celów.

J. W. zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając organowi naruszenie art. 107 § 3 Kpa oraz art. 293 ustawy Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego a także naruszenie art. 6 ust. 2 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.

Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Rozwoju i Finansów działając na podstawie art. 127 § 3 i 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymał w mocy poprzedzającą decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ uznał zarzuty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy za niezasadne, omawiając z osobna każdy z nich i podtrzymał w całości argumentację zawarta w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2016 r.

J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

przepisów prawa procesowego, tj. art. 107 § 3 Kpa, poprzez jego niezastosowanie, podlegające na niewyczerpującym wyjaśnieniu podstaw odmowy wyrażenia zgody na udzielenie informacji w kontekście tajemnicy skarbowej i prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy;

przepisów prawa materialnego, tj.:

art. 293 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, poprzez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że tajemnicą skarbową objęte są zanonimizowane informacje w nim wymienione, podczas gdy anonimizacja pozbawia informacji ochrony w postaci tajemnicy skarbowej;

art. 6 ust. 2 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przekazanie zanonimizowanej informacji może naruszać prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, podczas gdy anonimizacja uniemożliwia naruszenie wskazanych dóbr.

W konkluzji skargi J. W. wniósł o:

1. rozpoznanie niniejszej skargi w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę, stosownie do art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego;

2. uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej;

3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o jej oddalenie, argumentują jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2017 r. skarżący podtrzymał twierdzenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skargę należy uwzględnić, jednakże nie z przyczyn w niej podniesionych.

Zaskarżona decyzja została wydana z wadą stanowiąca przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie mógł odnieść się do konkretnych zarzutów skargi.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że obie kontrolowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzje, tj. decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz utrzymana nią w mocy, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzja poprzedzająca z dnia [...] października 2016 r. zostały podpisane, za pomocą podpisu elektronicznego, przez te sama osobę – Dyrektora L. G.

W związku z powyższym istota sporu sprowadza się do braku zastosowania przez organ przesłanki wyłączenia, wynikającej z art. 24 § 1 pkt 5 Kpa, podczas ponownego rozpatrywania sprawy, w trybie art. 127 § 3 Kpa.

Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 Kpa pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu decyzji w niższej instancji. W doktrynie przyjmuje się, że reguła określona w art. 24 § 1 pkt 5 Kpa ma zastosowanie także do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 Kpa, a więc do sytuacji, w której pracownik naczelnego organu administracji publicznej lub samorządowego kolegium odwoławczego brał udział w wydaniu przez ten organ decyzji w pierwszej instancji, następnie zaskarżonej do tego samego organu wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy (tak m.in. A.Wróbel /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, oraz: J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 183; podobnie: Cz. Martysz /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Martysz i A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I Zakamycze 2005 ).

Pogląd ten znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku NSA z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 213/06 oraz w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. akt II GPS 2/06.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, poprzez fakt podpisania zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji przez tę samą osobę, przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji nastąpiło naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania, co z kolei, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje konieczność uchylenia podjętej z taka wadą zaskarżonej decyzji.

Zatem Minister Rozwoju i Finansów ponownie rozpatrzy wniosek J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. z art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c) oraz w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.