Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 323/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono akt nadzoru
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 9, art. 10, art. 11
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 91 ust. 5
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 148
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Sekretarz Sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 4 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie nieważności uchwały w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego 1/ uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze, 2/ zasądza od Wojewody na rzecz Gminy kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z 4 lutego 2011 r., którym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591) i art. 28 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) stwierdzono nieważność uchwały Rady Gminy z 29 grudnia 2010 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K.

Powody wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia i zarzuty skargi należy poprzedzić zwięzłym opisem stanu sprawy tj. przedstawieniem kolejnych czynności podejmowanych przez organy gminy w ramach uchwalania studium. Z przedstawionej dokumentacji prac planistycznych wynika, że procedura sporządzania studium w gminie K. przebiegała w następujący sposób:

W dniu 31 marca 2006 r. Rada Gminy na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym i art. 9 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. W jej wykonaniu Wójt Gminy w dniu 5 kwietnia 2006 r. ogłosił w prasie oraz przez obwieszczenie o podjęciu uchwały i poinformował, że zainteresowani mogą składać na piśmie w siedzibie Urzędu Gminy wnioski dotyczące studium w terminie do 9 maja 2006 r. O podjęciu uchwały w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia studium Wójt zawiadomił również właściwe instytucje i organy. Po rozpatrzeniu wniosków został opracowany projekt studium. Był on wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 29 grudnia 2008 r. do 29 stycznia 2009 r. W dniu 22 stycznia 2009 r. w Urzędzie Gminy odbyła się dyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie rozwiązaniami. Łącznie do projektu studium wniesiono wówczas 321 uwag, w których właściciele działek położonych na terenie objętym projektem studium wnioskowali w większości o zmianę ustaleń projektu studium dla ich nieruchomości polegającą na włączeniu działek w obszar zainwestowania, w tym na cele budowlane i rekreacji, zamiast przeznaczenia ich na obszary rolnicze i zieleni krajobrazowej. Większość uwag odnosiła się do terenu K. B.

W dniu 27 lutego 2009 r. Wójt ogłosił, że w związku z wejściem w życie w dniu 15 listopada 2008 r. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 1199, poz. 1289) powstała konieczność dostosowania do jej wymogów procedury sporządzania i uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz że w związku z tym po przeprowadzeniu strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, projekt studium zostanie ponownie wyłożony do publicznego wglądu. W dniu 11 kwietnia 2009 r. ogłoszono w prasie oraz przez obwieszczenie o ponownym wyłożeniu do publicznego wglądu w okresie od 28 kwietnia do 10 czerwca 2009 r. projektu studium uzupełnionego o prognozę oddziaływania na środowisko, poinformowano o terminie dyskusji publicznej oraz o możliwości wnoszenia uwag do studium w terminie do 2 lipca 2009 r. W dniu 28 maja 2009 r. przeprowadzono dyskusję publiczną Po tym wyłożeniu do projektu studium wniesiono 285 uwag, w których właściciele działek położonych na terenie objętym projektem ( głównie położonych na terenie K. B). wnioskowali w większości o zmianę ustaleń projektu studium dla ich nieruchomości polegającą na włączeniu działek w obszar zainwestowania, w tym na cele budowlane i rekreacji, zamiast przeznaczenia ich na obszary rolnicze i zieleni krajobrazowej.

Jak wynika ze sporządzonej dokumentacji (wykazów uwag) wniesione uwagi nie zostały uwzględnione przez Wójta. Sporządzony projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych uwag organ wykonawczy przedstawił Radzie Gminy.

W dniu 29 grudnia 2009 r. Rada podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. W podstawie prawnej tej uchwały powołano art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Integralną częścią uchwały uczyniono dwa załączniki: załącznik nr 1: lista nieuwzględnionych uwag, złożonych do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (wyłożenie I i II), załącznik nr 2: lista uwag złożonych do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, których sposób rozpatrzenia przez Wójta Gminy został odrzucony przez Radę Gminy (wyłożenie I i II). W załącznikach 1, 2 wymieniono numer każdej uwagi, jej przedmiot, rozstrzygnięcie Wójta wraz z uzasadnieniem oraz rozstrzygnięcie Rady podjęte w wyniku głosowania (w załączniku nr 1 podtrzymane rozstrzygnięcie Wójta, a w załączniku nr 2 odrzucone rozstrzygnięcie Wójta). W § 3 podjętej uchwały wskazano: "W związku z odrzuceniem przez Radę Gminy sposobu rozpatrzenia przez Wójta Gminy części uwag wniesionych do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i wymienionych w załączniku nr 2 do niniejszej uchwały, zobowiązuje się Wójta Gminy do przeprowadzenia ponownej i szczegółowej analizy tych uwag w celu możliwości ich uwzględnienia w projekcie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego" W § 4 wykonanie uchwały powierzono Wójtowi. W jej uzasadnieniu wyjaśniono, że ze względu na dużą ilość uwag ( 606) jakie wpłynęły do projektu Rada zdecydowała o ich rozstrzygnięciu osobną uchwałą.

W wykonaniu uchwały Rady Gminy z 29 grudnia 2009 r. A z S. na zlecenie Wójta sporządziła dokument o nazwie: "Analiza uwag do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy, których sposób rozpatrzenia przez Wójta Gminy został odrzucony przez Radę Gminy". Stwierdzono w niej m. in. że "Rozstrzygnięcia Rady Gminy w stosunku do uwag złożonych podczas I i II wyłożenia są w wielu przypadkach różne i sprzeczne ze sobą. Uwagi dotyczące szeregu działek z I wyłożenia zostały zakwalifikowane do listy nieuwzględnionych (załącznik nr 1 do uchwały rady) z kolei uwagi z II wyłożenia dotyczące tych samych działek zostały zakwalifikowane do listy uwag, których sposób rozpatrzenia przez Wójta został odrzucony przez Radę Gminy ( załącznik nr 2 do uchwały Rady". Opisane wyżej rozbieżności w rozstrzygnięciach Rady w odniesieniu do tych samych działek zobrazowano graficznie (str. 14 analizy). W analizie szczegółowo przedstawiono wszystkie uwagi z załącznika nr 2 uchwały z 29 grudnia 2009 r. i wskazano na różne uwarunkowania uniemożliwiające w opinii pracowników A ich uwzględnienie. We wnioskach analizy zaproponowano cztery warianty rozwiązania zaistniałej sytuacji: 1/ ponowne przedstawienie Radzie projektu studium bez wprowadzenia zmian wynikających z uwag zawartych w załączniku nr 2 i zmianę stanowiska Rady wyrażonego w uchwale z dnia 29 grudnia 2009 r., 2/ uwzględnienie uwag, których sposób rozstrzygnięcia przez Radę Gminy był jednoznaczny, czyli w stosunku do których nie było różnych rozstrzygnięć Rady w ramach pierwszego i drugiego wyłożenia do publicznego wglądu; 3/ uwzględnienie w projekcie studium wszystkich uwag, których sposób rozpatrzenia przez Wójta został odrzucony przez Radę Gminy (również w odniesieniu do tych działek co do których Rada podjęła sprzeczne rozstrzygnięcia) 4/ zmianę stanowiska Rady i odrzucenie sposobu rozpatrzenia przez Wójta kolejnych uwag w celu zapewnienia możliwości rozwoju D. w kierunku wschodnimi i stworzenia w tym rejonie nowego kompleksu zabudowy (str. 16-20 analizy).

Rada Gminy uchwałą nr [...] z 29 grudnia 2010 r. powołując art. 12 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uchyliła w całości własną uchwałę z 29 grudnia 2009 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. W uzasadnieniu, powołując się na wyżej opisaną analizę uwag do projektu studium stwierdzono, że uwzględnienie przez Radę Gminy wybranych uwag dotyczących 58 pojedynczych działek powoduje brak spójnej polityki przestrzennej. Działki te, przeważnie o powierzchni ok. 500 m2, zostały jakby przypadkowo wybrane, nie tworzą jednolitego, zwartego terenu, są położone obok i między działkami, których dotyczyły uwagi odrzucone przez Radę. Nieprawidłowa jest w ocenie Rady sytuacja, w której w odniesieniu do sąsiadujących ze sobą działek o niewielkiej powierzchni i takich samych uwarunkowaniach, raz dopuszcza się możliwość zabudowy (głosowanie dotyczące uwag złożonych w pierwszym wyłożeniu, a drugim razem nie dopuszcza się możliwości zabudowy (głosowanie dotyczące uwag złożonych w drugim wyłożeniu). Zasada powinno być, że każdy właściciel nieruchomości powinien mieć zagwarantowaną równość traktowania w polityce przestrzennej gminy.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. Rada Gminy uchwaliła uchwałą z dnia 29 grudnia 2010 r. nr [...]. Uchwała została podjęta na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Studium składające się z części tekstowej i graficznej (rysunek 1 "Kierunki zagospodarowania przestrzennego" i rysunek 2 "Uwarunkowania") stanowi załącznik nr 1 do uchwały. Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowi zaś załącznik nr 2. Tekst uchwalonego studium liczący 183 strony oraz załączniki w tym załącznik nr 2 liczący 178 stron znajduje się w dokumentacji planistycznej na płycie CD. W załączniku nr 2 wymieniono każdą uwagę, jej przedmiot, rozstrzygnięcie Wójta wraz z uzasadnieniem i rozstrzygnięcie Rady Gminy.

Wojewoda w dniu 4 lutego 2011 r. podjął dwa rozstrzygnięcia nadzorcze. Jednym stwierdził nieważność uchwały Rady z 29 grudnia 2010 r. o uchyleniu uchwały z 29 grudnia 2009 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do studium. Drugim stwierdził nieważność uchwalonego przez Radę studium.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność studium Wojewoda stwierdził, że uchwała w przedmiocie studium została podjęta z istotnym naruszeniem art. 9, 10, 11 i 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co skutkuje koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie nieważności uchwały w całości. Wskazał, że proces uchwalania studium składa się ze ściśle określonej sekwencji czynności: podjęcie uchwały o przystąpieniu do opracowywania studium i zainicjowanie udziału społeczeństwa w procedurze jego opracowywania, sporządzenie projektu studium, konsultacje profesjonalne, konsultacje społeczne, przedstawienie projektu studium radzie gminy. Na wszystkich tych etapach projekt studium musi być weryfikowany i badany w niezmienionym istotnie kształcie na każdym z etapów. Naruszenie tej zasady oznacza naruszenie procedury uchwalania studium i skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy. Istotnym etapem w pracach nad uchwalaniem studium jest rozpatrzenie i rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag zgłoszonych w toku konsultacji społecznych. Uwagi te mają charakter indywidualny, zatem także rozstrzygnięcie o sposobie ich rozpatrzenia winno mieć charakter indywidualny. Rozstrzygnięcie rady powinno mieć charakter merytoryczny i towarzyszyć mu powinna ocena zasadności uwag, w której wyniku uwaga ma być odrzucona albo uwzględniona. Rada nie może zatem ograniczyć się do rozpatrzenia listy uwag nieuwzględnionych przez organ sporządzający projekt studium, ale musi się zapoznać z ich treścią i poddać głosowaniu poszczególne uwagi z listy. W tej materii Wojewoda powołał się na stanowisko doktryny i orzecznictwo sądowoadministracyjne. Wskazał, że w wyroku z 20 kwietnia 2010 r. w sprawie II OSK 337/10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu studium musi mieć charakter merytoryczny, a więc rada musi ocenić zasadność wniesionej uwagi czego efektem będzie jej uwzględnienie lub odrzucenie (nieuwzględnienie). Rozstrzygając o sposobie rozpatrzenia uwag-niezależnie od tego czy nastąpi to w jednym głosowaniu dotyczącym również studium – rada musi opowiedzieć się, czy uwagi uwzględnia, czy też nie. Dalej wskazując, że podziela zawarte w w/w wyroku stanowisko stwierdza, iż wymóg oceny merytorycznej wszystkich uwag w czasie uchwalania badanej uchwały nie został spełniony, co uzasadnia stwierdzenie, że została ona podjęta z naruszeniem trybu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ zauważył również, że wobec stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy z 29 grudnia 2010 r. w sprawie uchylenia uchwały własnej z 29 grudnia 2009 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do studium, ustalenia studium przyjętego badaną uchwałą są sprzeczne z uchwałą Rady Gminy z 29 grudnia 2009 r., co stanowi naruszenie trybu procedury planistycznej, określonej w art. 11 ustawy. W ocenie organu nadzoru nie bez znaczenia dla ważności badanej uchwały jest nadto kwestia rozciągnięcia w czasie procesu uchwalania studium, uchwała o przystąpieniu do jego sporządzania została bowiem podjęta 31 marca 2006 r. W tym czasie zmieniły się uwarunkowania będące przesłanką określenia kierunków zagospodarowania przestrzennego, jak i zmianie uległy przepisy prawa. Nie bez znaczenia jest również zdaniem Wojewody zbyt duża odległość czasowa między przeprowadzaniem konsultacji społecznych czy profesjonalnych, a momentem uchwalenia studium, co powoduje, że ten etap procedury nie pozwolił w pełni uwzględnić najbardziej aktualnych kwestii faktycznych i prawnych w toku prowadzonych konsultacji. Ponadto w ocenie organu nadzoru pozostawienie w obrocie prawnym uchwały Rady Gminy z dnia 29 grudnia 2010 r. w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K., poprzedzonej uchwałą Rady Gminy z dnia 29 grudnia 2010 r. w sprawie uchylenia uchwały Rady Gminy z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K., w stosunku do której organ nadzoru również podjął rozstrzygnięcie nadzorcze, stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie procedury uchwalania studium z uwagi na ominięcie etapu głosowania nad sposobem rozpatrzenia uwag.

We wniesionej skardze Gmina zarzuciła, iż organ nadzoru nie miał podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie studium. W ocenie skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych – art. 91 ust. 2 i 5 ustawy o samorządzie gminnym i materialnych – art. 9, 10, 11 i 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 107 § 3 kpa w związku z art. 8, 9 i 10 kpa. Uzasadniając zarzuty skargi wskazano, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego zostało doręczone Wójtowi Gminy w tym samym dniu, co rozstrzygnięcie nadzorcze, co oznacza, że Wójt nie miał praktycznie możliwości zajęcia stanowiska wobec zgłaszanych zastrzeżeń. W ocenie skarżącej Wojewoda nie wskazał żadnych argumentów wskazujących na rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały. Powołując się na art. 91 ustawy o samorządnie gminnym podniesiono w skardze, że treść uchwały ma znaczenie dla postępowania nadzorczego tylko, gdy jest sprzeczna z przepisami prawa. Sprzeczność ta musi być oczywista i bezpośrednia, a zaistnienia takiej sprzeczności Wojewoda nie wykazał. Zdaniem skarżącej Wojewoda nie miał podstaw do przyjęcia, że uchwalenie studium nastąpiło z naruszeniem art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem w toku procedury planistycznej nie dopuszczono się naruszenia zasad sporządzania studium, właściwości organów i trybu jego sporządzania. Uzasadniając to twierdzenie Gmina przedstawiła w skardze po kolei czynności podejmowane w toku procedury planistycznej. Zarzuciła, iż stanowisko Wojewody nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego odpowiadającego wymogom prawa. Wskazano ponadto, że żaden przepis prawa nie określa ram czasowych sporządzenia studium.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wskazując, poza argumentami zawartymi w rozstrzygnięciu nadzorczym, że skarżąca miała prawo do wzięcia udziału w postępowaniu nadzorczym, przepisy prawa nie rozstrzygają o sposobie powiadamiania stron o toczącym się postępowaniu, a zatem uznać należy, że wybór sposobu zawiadamiania stron należy przyznać organowi nadzoru. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego nadane zostało 3 lutego 2011 r. , zaś rozstrzygnięcie nadzorcze w dniu 4 lutego 2011 r. i skutecznie doręczone skarżącej. Organ nadzoru spełnił zatem wymogi art. 91 ust. 1 w związku z art. 61 par. 1 kpa. Organ wskazał ponadto w nawiązaniu do zarzutów skargi, że w postępowaniu nadzorczym nie prowadzi się postępowania dowodowego z znaczeniu ścisłym, co wynika zez specyfiki tego postępowania – organ nadzorczy badając uchwałę organu gminy, prowadzi postępowanie wyjaśniające. Rozstrzygnięcie nadzorcze nie ma charakteru merytorycznego i dlatego nie dadzą się tu zastosować przepisy o postępowaniu dowodowym z kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać, że nieprawomocnym wyrokiem z 2 czerwca 2011 r. wydanym w sprawie II SA/Gd 322/11 tut. Sąd uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały z 29 grudnia 2010 r. uchylającej wcześniejszą uchwałę z 29 grudnia 2009 r. w sprawie rozpatrzenia uwag. Powody i motywy tego orzeczenia zawarte są w jego uzasadnieniu, stąd zbędnym jest ich ponowne przytaczanie. Wyjaśnić trzeba jedynie, że Sąd uznał, iż Rada Gminy w prowadzonej procedurze uchwalania studium władna była uchylić wcześniejszą swoją uchwałę w przedmiocie rozpatrzenia uwag.

Dla potrzeb rozstrzygnięcia obu spraw ze skarg Gminy na rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody Sąd zażądał od skarżącej uzupełnienia przedstawionej dokumentacji o protokoły z przebiegu sesji Rady Gminy w toku których podjęto unieważnione przez Wojewodę uchwały ( protokoły te są także dostępne na stronie www.bip.krokowa.pl.) Wojewoda unieważniając uchwałę w sprawie studium zarzucił bowiem Radzie m. in. naruszenie trybu sporządzenia studium stwierdzając, iż "wymóg oceny merytorycznej wszystkich uwag w czasie uchwalania badanej uchwały nie został spełniony". Zdaniem Sądu powyższe stwierdzenie organu nadzoru bez odniesienia się do dokumentu z przebiegu sesji jest gołosłowne i już samo w sobie świadczy o naruszeniu przez organ nadzoru przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa i to w stopniu, który mógł mieć wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z protokołu nr [...] z przebiegu obrad sesji Rady z 29 grudnia 2010 r. wynika, iż uchwalenie studium poprzedzało nie tylko uchylenie uchwały w sprawie uwag z 29 grudnia 2009 r., ale również ponowne rozpatrzenie wszystkich wniesionych do projektu uwag. Z protokołu wynika, że wszystkie uwagi (wniesione w ramach I i II wyłożenia projektu studium) zostały zaprezentowane radnym. Odbyło się również głosowanie dotyczące uwag. Dlatego zupełnym nieporozumieniem jest powoływanie się przez Wojewodę w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia na wyrok NSA w sprawie II OSK 337/10. Stan faktyczny w przywołanej sprawie był całkowicie odmienny. Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła uchwały rady gminy uchwalającej studium bez uprzedniego rozpatrzenia uwag tj. bez ich omówienia i bez przeprowadzenia odrębnego głosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który rozpatrywał w I instancji skargę Wojewody na uchwałę w sprawie studium uznał, iż dyskusja nad projektem uchwały, której załącznikiem była lista nieuwzględnionych przez organ wykonawczy uwag i głosowanie nad studium spełniało warunek jednoczesności rozstrzygnięcia o uwagach. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną organu nadzoru nie podzielił tego stanowiska i uznał, iż sąd I instancji wadliwie zinterpretował art. 12 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazane wyroki sądów obu instancji z uzasadnieniami także są dostępne na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl. Powoływanie się przez Wojewodę na stanowisko zaprezentowane w wyżej podanym orzeczeniu NSA w okolicznościach niniejszej sprawy nie było uprawnione. Zdaniem Sądu stwierdzenie Wojewody, że przed uchwaleniem studium Rada nie rozpatrzyła uwag i tym samym naruszyła tryb procedowania nad uchwalonym aktem jest gołosłowne, nie poparte jakąkolwiek argumentacją z wyjątkiem powołania się na orzeczenia sadowoadministracyjne nie przystające jednak do stanu sprawy. W tym zakresie Sąd podziela zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ nadzoru art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 7 i 77 § 1 i 107 § 3 kpa w związku z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym.

Dodatkowo zauważyć trzeba, że w niniejszej sprawie zarzut braku merytorycznego rozpatrzenia uwag jest niezasadny również i z innych względów. Otóż wszystkie zgłoszone uwagi nie uwzględnione przez organ wykonawczy były rozpatrywane przez Radę faktycznie dwukrotnie. Najpierw były przedmiotem sesji odbytej w grudniu 2009 r. W jej wyniku Rada postanowiła co do dziewięciu uwag "odrzucić rozstrzygnięcie Wójta", wskutek czego zobowiązała Wójta "do ich ponownej i szczegółowej analizy (...) w celu możliwości ich uwzględnienia w projekcie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego". Następnie na sesji w grudniu 2010 r. z powodów podanych w uzasadnieniu uchwały uchylającej uchwałę w sprawie rozpatrzenia uwag i przed uchwaleniem studium Rada ponownie merytorycznie rozpatrywała uwagi. Pomijając wadliwość samego wyniku rozpatrzenia uwag w uchwale z 29 grudnia 2009 r. w formie "odrzucenia rozstrzygnięcia Wójta", (na co wskazano szerzej w uzasadnieniu do wyroku w sprawie II SA/Gd 322/11) w praktyce oznaczało to powtórzenie przez Radę czynności rozpatrywania uwag wniesionych do projektu studium.

Z powyższych względów nie można przyjąć, iż w niniejszej sprawie Rada uchwaliła studium z naruszeniem art. 12 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. bez uprzedniego rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag.

Sąd podzielił również argumentację Gminy, iż organ nadzoru nie uzasadnił w ogóle stanowiska, że uchwała w sprawie studium została podjęta z istotnym naruszeniem art. 9, 10, 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Owszem wyeliminowanie przez Wojewodę uchwały z 29 grudnia 2010 r. uchylającej wcześniejszą uchwałę w sprawie rozpatrzenia uwag naruszyło tryb uchwalenia studium, ale nastąpiło to dopiero na skutek bezpodstawnych działań organu nadzoru, a nie wskutek czynności organów gminy. Zupełnie niezrozumiałe jest stanowisko pełnomocnika Wojewody przedstawione na rozprawie, iż wyeliminowanie uchwały z 29 grudnia 2010 r. w przedmiocie uchylenia wcześniejszej uchwały powinno skutkować uchwaleniem studium w wersji uwzględniającej dziewięć zgłoszonych uwag. Podkreślić należy, że w uchwale z 29 grudnia 2009 r. nie doszło do uwzględnienia dziewięciu uwag, których "sposób rozpatrzenia przez Wójta został odrzucony". Można uznać jedynie, że uwagi te zostały przekazane organowi wykonawczemu do ponownego rozpatrzenia. Wprawdzie ustawa nie przewiduje takiego sposobu rozstrzygnięcia Rady, jednak w niniejszej sprawie kwestia ta nie ma większego znaczenia, albowiem Rada uznając niezasadność swojego wcześniejszego stanowiska ponownie – po uchyleniu własnej uchwały- rozstrzygnęła o sposobie rozpatrzenia wszystkich uwag, czym niejako "naprawiła" procedowanie nad studium.

Zdaniem Sądu zarzut organu nadzoru odnoszący się do "zbyt dużej odległości czasowej pomiędzy przeprowadzeniem konsultacji społecznych czy profesjonalnych, a momentem uchwalenia studium" nie jest zasadny. Oczywiście w okolicznościach konkretnej sprawy nie sposób wykluczyć, że długotrwałość procedury i jej rozciągnięcie w czasie może w pewnych sytuacjach doprowadzić do wadliwości uchwalonego aktu, nie mniej jednak w rozpatrywanej sprawie Wojewoda tego nie wykazał. Ustawa nie określa żadnego terminu do uchwalenia aktu od momentu podjęcia uchwały o przystąpieniu do jego sporządzania. Byłoby to zresztą trudne. Jest to bowiem zależne od wielu czynników m. in. od obszaru gminy (art. 9 ust. 3 ustawy o planowaniu...), rodzajów terenów, sprzeczności występujących na terenie gminy interesów, ilości zgłoszonych w toku procedury uwag, a także dochodów gminy...itp. Wskazując zatem taki powód unieważnienia uchwały w sprawie studium jak długotrwałość procedury jego uchwalania Wojewoda powinien był wykazać jednoznacznie, że był to czynnik, który miał istotny wpływ na przyjęte rozwiązania planistyczne. Stwierdzenie o braku uwzględnienia najbardziej aktualnych kwestii faktycznych i prawnych w toku prowadzonych konsultacji jest ogólnikowe i nieuzasadnione.

Na zakończenie należy także nadmienić, że stanowisko Wojewody jakoby doręczenie skarżącej zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego na dzień przed podjęciem rozstrzygnięcia nadzorczego czyniło zadość wymogom prawa nie jest prawidłowe. To wadliwe działanie Wojewody nie miało jednak istotnego wpływu ani na wynik postępowania nadzorczego, ani na treść wyroku. Zaskarżone rozstrzygnięcie podlegało bowiem uchyleniu z przyczyn podanych wyżej.

Reasumując, organ nadzoru nie wykazał dostatecznych powodów dla podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naruszył podane w skardze przepisy, a zwłaszcza art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z tego względu Sąd na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w/w ustawy