Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2345/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4
journal: Dz.U. 2014 poz 915
law: Ustawa z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy, E. J., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: "[...] w K. (dalej "Przedsiębiorca") - od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w S. z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] nakładającej na ww. przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 450 zł z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w związku z brakiem uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości co do ich wysokości u uniemożliwiający ich porównanie oraz w związku z naruszeniem § 3 ust. 1, 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121), z uwagi na brak w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznienia cen jednostkowych towarów, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Ww. decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Inspektorzy reprezentujący [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w S., przeprowadzili dniach [...] lutego i [...] marca 2018 r. czynności kontrolne w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. w sklepie z artykułami przemysłowymi "[...]" w S. przy ul. [...], należącym do E. J.. W toku kontroli stwierdzono, w przypadku dwóch towarów rozbieżność pomiędzy ceną uwidocznioną na towarze a ceną uwidocznioną w wyłożonej w sklepie gazetce reklamowej zatytułowanej "[...] ważna do [...].02.2018 r." Nadto sprawdzono 30 rodzajów towarów paczkowanych przeznaczonych do sprzedaży według masy i objętości podlegających, zgodnie z obowiązującym prawem, wymogowi uwidocznienia takich cen i stwierdzono, że na wywieszkach lub w innej formie dostępnej dla kupującego ceny jednostkowe tych towarów nie zostały uwidocznione.

Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia [...] lutego 2018 r. i [...] marca 2018 r. nr [...] oraz poprzez wykaz towarów sprawdzonych w zakresie uwidaczniania cen, fotografię informacji dotyczących cen jednostkowych, gazetkę informacyjną stanowiące załączniki do protokołu. Pismem z dnia 9 marca 2018 roku został stronie postępowania przekazany ww. protokół. W odpowiedzi E. J. wniosła uwagi do protokołu, na które pismem z dnia 30 marca 2018 roku [...] WIIH wystosował odpowiedź. Następnie w dniu 5 kwietnia 2018 roku organ I instancji wystosował wystąpienie pokontrolne zobowiązujące przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w odpowiedzi na które pismem z dnia 20 kwietnia 2018 roku strona stwierdziła, że towary w jej placówce są prawidłowo oznakowane. W dniu 26 kwietnia 2018 roku [...] WIIH ponownie wskazał na konieczność usunięcia nieprawidłowości. W odpowiedzi strona wskazała, że nie zgadza się z dokonaną interpretacją i wniosła o wydanie decyzji, od której będzie możliwość złożenia stosownego odwołania.

[...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z dnia 14 czerwca 2018 r. poinformował Przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu ocenach wobec stwierdzenia w placówce handlowej należącej do strony niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ww. ustawy.

W dniu [...] lipca 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach wydał decyzję nr [...]nakładającą na Przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 450 zł, z uwagi na uwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości co do ich wysokości i uniemożliwiający ich porównanie oraz w związku z naruszeniem § 3 ust. 1,2 i § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121, dalej jako : "Rozporządzenie Ministra Rozwoju") z uwagi na to, iż w miejscu sprzedaży detalicznej ceny jednostkowe towarów nie zostały uwidocznione.

Przedsiębiorca złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, względnie o przekazanie sprawy organowi I instancji. W ocenie Strony, zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz § 3 ust. 1,2 i § 4 i § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju oraz art. 7, 11 oraz 77 kpa.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] października 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że czynności kontrolne przeprowadzone w sklepie "[...]" należącym do Strony, wykazały, iż ww. przedsiębiorca nie wykonał obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach i uwidaczniał ceny w sposób niejednoznaczny.

Prezes UOKiK powołał się na art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zgodnie z którym – w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Podkreślił, że niezrealizowanie tego obowiązku zgodnie z art. 6 ust 1 ww. ustawy powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Zaznaczył, że przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Biorąc pod uwagę ust. 3 ww. artykułu Prezes UOKiK uznał, że kara w wysokości 450 zł jest odpowiednia i zastosowana prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich kryteriów nałożenia sankcji w tym stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności oraz wielkości obrotów i przychodu.

Odnosząc się do treści odwołania Prezes UOKiK uznał, że argumenty wskazane przez stronę, mówiące o tym, iż towary sprzedawane w jej placówce miały być sprzedawane na sztuki nie zasługują na uwzględnienie. Potwierdziła to analiza akt sprawy, zgodnie z którą w placówce należącej do strony postępowania towary obligatoryjnie podlegające uwidocznieniu cenami jednostkowymi ( a więc inne niż te, które korzystają z wyjątków ujętych w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju) nie były oznakowane w sposób zgodny z obowiązującym prawem. Organ podkreślił, że towary przeznaczone do sprzedaży sprzedawane były – zgodnie z umieszczonym na nich oznakowaniem – według objętości, czy innej jednostki miary, w związku z czym na podstawie obowiązujących przepisów – w szczególności § 4 ust. 1 pkt 1-4 rozporządzenia Ministra Rozwoju – sprzedawca obowiązany był do uwidaczniania cen jednostkowych a obowiązek ten dotyczy wszystkich towarów sprzedawanych według wskazanych w ww. przepisie jednostek miar – wbrew twierdzeniom strony. Organ podkreślił jednocześnie, że produkty w opakowaniach jednostkowych, na których określono nominalną ilość produktu w opakowaniu nie są sprzedawane na sztuki, bowiem klient kupuje konkretną ilość wyrobu opakowanego w jedną sztukę opakowania jednostkowego, natomiast towar sprzedawany na sztuki to takie przedmioty które ze swej właściwości nie posiadają możliwości przeliczenia na jakiekolwiek miary.

Prezes UOKiK zaznaczył, że okoliczność iż produkty kwestionowane podczas kontroli były sprzedawane w konkretnym opakowaniu np. butelka płynu do kąpieli, nie oznacza, że jest to jedna sztuka. Jest to np. jedno opakowanie zawierające 200 ml tegoż produktu. Tym samym podkreślił, iż cena jednostkowa powinna stanowić przelicznik ceny do jednostki miary ( w tym przypadku cenę za 1 litr lub 100 ml) – dzięki czemu realizowany jest cel legislacji w zakresie przekazania komunikatu zapewniającego konsumentowi prostą i niebudzącą wątpliwości informację o faktycznej cenie produktu, może one bowiem porównać cenę tego samego produktu w mniejszym i większym opakowaniu. Nie było więc istotne w tym przypadku, że konsument nie kupuje towaru na litry czy gramy bowiem nie uwidaczniając cen jednostkowych strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów, w tym porównania stosowanych w swojej placówce cen z cenami produktów tego samego rodzaju, oferowanych przez innych przedsiębiorców.

W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczności wskazane w treści odwołania Strony nie stanowiły podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji, na podstawie której wymierzono Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 450 zł.

Powyższa decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2018 r. została zaskarżona przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz § 3 ust. 1,2 i § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług poprzez przyjęcie, że uwidocznione w miejscu sprzedaży ceny nie były jednoznaczne, budziły wątpliwości co do ich wysokości i uniemożliwiały porównanie.

Ponadto Skarżąca zarzuciła organowi błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że towary w sklepie należącym do Skarżącej są przeznaczone do sprzedaży według masy, objętości, długości czy powierzchni, podczas gdy w rzeczywistości sprzedawane są na sztuki oraz pominięcie faktu, że etykieta produktu sprzedawanego na sztuki wraz z umieszczoną informacją o cenie za sztukę zawiera wszystkie wymagane informacje.

Z uwagi na powyższe zarzuty Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Organ administracji, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że w kontrolowanym sklepie "[...]" należącym do Skarżącej, przedsiębiorca nie wykonał należycie obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez dopuszczenie do zaistnienia rozbieżności między ceną uwidocznioną na zakwestionowanych towarach, a ceną tych towarów uwidocznioną w gazetce reklamowej. Uwidocznienie ww. cen nastąpiło w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen, co dokumentuje protokół kontroli znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy. Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów administracji obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidoczniał u cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło konsumentom porównanie cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że ustalony w sprawie stan faktyczny świadczył zatem o naruszeniu art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, co w konsekwencji dało pełną podstawę do wymierzenia Skarżącej kary pieniężnej, w oparciu o przepis art. 6 ust. 1 cyt. ustawy za stwierdzone naruszenie, która nie została ustalona przez organ w nadmiernej wysokości.

Konkludując, w działaniach organów obu instancji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny obowiązujących przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona argumentacja jest wyczerpująca. Organy obu instancji w toku postępowania zbadały wszystkie istotne okoliczności sprawy i uzasadniły swoje stanowisko w zakresie wymaganym przez przepisy postępowania, w szczególności art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.