Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 717/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 marca 2010r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) na rzecz adwokat M. K. – M. 292, 80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złote tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta W., na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4, art.147 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) orzekł, po rozpoznaniu wniosku I. S. z dnia [...], o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...], zatwierdzającą plan realizacyjny i udzielającą pozwolenia na budowę zewnętrznej sieci wodociągowej wraz z przyłączami wodociągowymi w miejscowości P. G., gmina K., dla Społecznego Komitetu Budowy Wodociągu w P. G., gmina K.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji, po otrzymaniu wniosku I. S. z dnia [...], Starosta W., któremu wniosek ów przekazano według właściwości zwrócił się do wnioskodawczyni o udzielenie informacji, kiedy dowiedziała się o wydaniu ostatecznej decyzji [...] kończącej postępowanie, wznowienia którego się domaga.

W odpowiedzi na powyższe pismo wnioskodawczyni pismem z dnia [...] wniosła o zawieszenie postępowania, oświadczając jednocześnie, iż podtrzymuje składane na przestrzeni lat oświadczenie, iż decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] nie została jej doręczona i że nie brała udziału w postępowaniu. W związku z ponownym wnioskiem o złożenie powyżej wskazanego oświadczenia, I. S. poinformowała organ, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...].

Organ zwrócił uwagę na okoliczność, że w obu złożonych w odpowiedzi na pismo organu oświadczeniach, I. S. powołała się na sygnaturę akt [...], która – co sprawdził organ – stanowiła numer pisma wydanego przez Starostę W. z dnia [...], którym poinformowano I. S. o wydaniu decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] Powyższe oznacza, że wnioskodawczyni o wydaniu przedmiotowej decyzji dowiedziała się wcześniej niż jeden miesiąc od dnia złożenia wniosku o wznowienie. Okolicznością potwierdzającą stwierdzony wyżej fakt jest postanowienie NSA z dnia 15 maja 1997 r. sygn. akt IV SA 231/97 odrzucające wniosek I. S. w przedmiocie wniosku kompetencyjnego między organami administracji państwowej i samorządowej w przedmiocie odszkodowania za zniszczenia na gruntach stanowiących jej własność, przez Społeczny Komitet Budowy Wodociągu i Telefonizacji.

Powyższe okoliczności wskazują, że I. S. uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], bowiem o rozstrzygnięciu tym dowiedziała się co najmniej w roku 1997, a z pewnością w 2002 r., wniosek natomiast złożony został w dniu [...], co stanowi naruszenie art. 148 § 2 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

We wniesionym od powyższej decyzji odwołaniu I. S. wskazała, że decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] była dla niej krzywdząca, podobnie jak okoliczności towarzyszące wydaniu kwestionowanego aktu, wiążące się z kilkakrotnym wtargnięciem na grunt odwołującej się. Podniosła ona również, że pisma w tej sprawie wnosiła do Wójta już od kilku lat. Nie uzyskała również obiecanego jej odszkodowania za zajęcie należącej do niej nieruchomości.

Odwołująca się podniosła, ze brak jest kompletnej dokumentacji dotyczącej postępowania, wznowienia którego się domaga. Wskazała również na istniejące w jej przekonaniu porozumienie pomiędzy Wójtem Gminy a ówczesnym Urzędem Rejonowym, obecnie Starostwem.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, iż nie narusza ona prawa.

Organ odwoławczy zauważył, iż kwestia zachowania terminu wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a. musi zostać udowodniona przez stronę. W przedmiotowej sprawie, jak wskazał Wojewoda, skarżąca bez wątpienia uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, na co dowody znajdują się w aktach archiwalnych Wojewody [...], a są to m. in. pismo Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], którym Wojewoda informował I. S., że pismo jej z dnia [...] adresowane do Wojewody, dotyczące braku odpowiedzi na wnioski dotyczące wypłacenia odszkodowania z tytułu budowy sieci wodociągowej w miejscowości P. G. zostało przekazane do Przewodniczącego Rady Gminy K., a także wniosek I. S. z dnia [...] skierowany do NSA, w którym odwołująca się zawarła informację, że na skutek działania Społecznego Komitetu Budowy Wodociągu i Telefonizacji zniszczono jej pole. Wniosek ten został odrzucony przez ww. sąd postanowieniem z dnia 15 maja 1997 r. sygn. akt IV SA 231/97.

Na powyższą decyzję I. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Skarżąca podniosła, że domagała się stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji z dnia [...], organy rozpatrujące sprawę błędnie uznały jej wniosek, jako złożony w przedmiocie wznowienia postępowania. Skarżąca nie zgodziła się ponadto z twierdzeniem o uchybieniu przez nią terminowi, podnosząc, że organy nie wzięły pod uwagę wnoszonych przez nią wcześniej w tej sprawie pism.

Skarżąca podniosła, że decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...] wydana została z naruszeniem prawa oraz to, że nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jak również nie wyraziła zgody na wejście na należący do niej grunt, położony w P. G. Wskazała, że po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy uznała, iż jest ona niekompletna.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej jest odmowa wznowienia postępowania i w tym zakresie Sąd bada zgodność zaskarżonej decyzji z prawem. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 149 § 3 k.p.a., z powodu złożenia żądania wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze.

Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie organy administracji przeprowadziły prawidłowy i logiczny wywód, w którym udowodniły, że dowody zgromadzone w sprawie w tym wyjaśnienia skarżącej co do daty uzyskania przez nią wiedzy o istnieniu decyzji z dnia 26 listopada 1991 r. wskazują, że uchybiła ona terminowi jednego miesiąca określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Jako przykład można przytoczyć pismo z dnia [...] Starosty W. nr [...], które zawiera informację o powyższej decyzji z 1991 r. Skarżąca zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru odebrała pismo to [...] Wniosek o wznowienie postępowania skarżąca złożyła dopiero w dniu [...], a więc po ponad 2 latach. Kolejnym dowodem może być to, że skarżąca dowiedziała się w dniu [...], kiedy wniosła do Wojewody [...] o stwierdzenie jej nieważności.

Nie ma wpływu na wynik sprawy okoliczność, że w skardze do Sądu skarżąca określiła, iż wniosła od początku o stwierdzenie nieważności decyzji z [...]. Sprawa rozpoznawana przez Sąd dotyczyła postępowania w związku z żądaniem skarżącej zawartym we wniosku z dnia [...]. W podaniu tym skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...], z uwagi na to, że nie brała udziału w tym postępowaniu, a więc w oparciu o przesłankę zawartą w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 tej ustawy w związku z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.)