Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 452/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2, ust. 1 pkt 11
journal: Dz.U. 2015 poz 149
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...]maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] Wojewoda W. po rozpoznaniu odwołania R. P. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] marca 2015r., nr [...].

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył następujące okoliczności faktyczne:

R. P. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P.w dniu [...] października 2013r., jako osoba bezrobotna.

Decyzją z dnia [...]listopada 2013r. Starosta P. orzekł o uznaniu R. P. za osobę bezrobotną z dniem [...] października 2013r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...]2 listopada 2013r.

Decyzją z dnia [...] listopada 2014r. Starosta P. orzekł o utracie przez R.P.prawa do zasiłku z dniem [...] listopada 2014r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Decyzją z dnia [...] lutego 2015r. Starosta P. orzekł o utracie przez R. P. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lutego 2015r. z powodu podjęcia przez niego zatrudnienia.

W dniu [...]lutego 2015r. R. P. zwrócił się do PUP w P. z wnioskiem o wyłączenie z ewidencji osób bezrobotnych z dniem [...]lutego 2014r. w związku z podjęciem umowy o dzieło w dniu . lutego 2014r. Jednocześnie bezrobotny wyjaśnił, że "nie posiadał wiedzy, że podjęcie pracy to też wykonywanie umowy o dzieło". Zainteresowany do wniosku załączył kopię umowy o dzieło z dnia [...] lutego 2014r. na wykonanie ram zdjęć prezesów Izby Notarialnej w P., kopie rachunku do umowy o dzieło oraz kopię PIT-11 za 2014r., który potwierdza przychód z umowy o dzieło w wysokości 526 zł.

Starosta P. postanowieniem z dnia . marca 2015r. wszczął postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2014r. oraz decyzją Starosty P. z dnia [...] lutego 2015r.

Decyzją z dnia [...] marca 2015r. Starosta P. orzekł o :

- uchyleniu decyzji z dnia [...] listopada 2014r. w sprawie utraty przez bezrobotnego prawa do zasiłku,

- uchyleniu decyzji z dnia [...] lutego 2015r. w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej przez R. P.,

- utracie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku od dnia [...] lutego 2014r. w związku z podjęciem zatrudnienia.

R. P. odwołał się od wskazanej decyzji podnosząc, iż "przyjmując do wykonania dzieło i uzyskując 526 zł brutto wynagrodzenia był on przekonany, że nie narusza ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ponieważ z przepisów wynika, że osoba bezrobotna może uzyskiwać przychód, jeśli nie przekroczy połowy minimalnego wynagrodzenia". Zainteresowany wyjaśnił, iż "nie miał świadomości, że przychód może być wyłącznie z innego tytułu niż zatrudnienie, praca zarobkowa czy działalność gospodarcza i nie było jego zamiarem wyłudzenie nieważnego zasiłku dla bezrobotnych i gdyby miał taką wiedzę, to nie pozbawiałby się zasiłku w całym roku dla jednorazowego przychodu w wysokości 526 zł".

W dalszej części uzasadnienia organ po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazał, że na mocy art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 149 z późn. zm., dalej jako "ustawa"), "inna praca zarobkowa oznacza wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych".

Organ wyjaśnił, że odwołujący w dniu rejestracji w PUP w P. potwierdził na druku specjalnego "Oświadczenia" przyjęcie pouczenia o braku możliwości posiadania statusu osoby bezrobotnej w sytuacji wykonywania innej pracy zarobkowej, w tym umowy o dzieło. Zainteresowany został pouczony, iż w przypadku wykonywania umowy o dzieło następuje utrata statusu osoby bezrobotnej. Odwołujący w dniu [...] października 2013r. także na druku Karty Rejestracyjnej został poinformowany, iż osoba bezrobotna nie może wykonywać innej pracy zarobkowej, a fakt podjęcia takiej pracy należy zgłosić z ciągu 7 dni (Część, pkt 1 i pkt 18, ppkt e).

Wobec powyższego, należy skonstatować, iż odwołujący był prawidłowo pouczony o niemożności uzyskania statusu osoby bezrobotnej, gdy pozostawał w stosunku pracy.

Organ podkreślił, że przepisy ustawy nie pozwalają na jakąkolwiek interpretację rozszerzającą, ponieważ osoba bezrobotna nie może jednocześnie wykonywać umowy o dzieło, a bezrobotny w żaden sposób przed dniem [...]lutego 2015r. nie powiadomił organu zatrudnienia, iż od dnia [...]lutego 2014r. wykonywał umowę o dzieło. Podstawowym wymogiem, który określa ustawodawca dla posiadania statusu osoby bezrobotnej jest brak zatrudnienia lub wykonywania innego rodzaju pracy zarobkowej, ponieważ wszystkie instrumenty rynku pracy skierowane są do osób nie mających jakiejkolwiek pracy. Wobec powyższego odwołujący nie miał prawa do posiadania statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] lutego 2014r., ponieważ od tego dnia wykonywał umowę o dzieło. Starosta P., gdy wyszły na jaw nowe okoliczności sprawy w postaci wykonywania innej pracy zarobkowej i jednoczesnego posiadania statusu osoby bezrobotnej miał podstawy do wznowienia postępowania w sprawie.

Dalej organ wskazał, że na mocy art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. dalej – "Kpa"), "W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (...)".

Na mocy art. 151 § 1 pkt 2 Kpa "Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy".

W ocenie Wojewody W. Starosta P. zgodnie z prawem uchylił poprzednio wydane decyzje i orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]lutego 2014r., tj. z dniem wykonywania przez bezrobotnego umowy o dzieło.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł R. P. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy poprzez błędną wykładnię, mianowicie nieprawidłowe przyjęcie, iż wykonanie umowy o dzieło przez skarżącego było w istocie wykonywaniem innej pracy zarobkowej, co w konsekwencji eliminowało możliwość posiadania przez skarżącego statusu bezrobotnego; podczas gdy według prawidłowej wykładni należało przyjąć, iż wykonanie przedmiotowego dzieła nie miało charakteru pracy zarobkowej.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że choć ustawodawca wskazał, iż "inna praca zarobkowa oznacza wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych" to jednak należy analizować stan prawny całościowo. Wobec czego jak trafnie wskazuje się w doktrynie: "Nie wydaje się, że praca dorywcza, krótkotrwała, przynosząca niewielkie dochody zmienia na tyle materialne położenie osoby ją podejmującej i jej pozycję społeczną, iż przestaje ona być bezrobotną" [(Góral Z. (red.), Bielak-Jomaa E., Drabek A., Paluszkiewicz M., Staszewska E., Włodarczyk M., Wrocławska T.; Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Praktyczny komentarz]. Wszak należy zwrócić uwagę na fakt, iż żadna osoba mająca świadomość uzyskiwanego przychodu z tytułu zasiłku dla osoby bezrobotnej nie zrezygnuje z tego, na rzecz jednorazowego, na dodatek jakże niskiego zarobku, jak to było w przedmiotowym stanie faktycznym. Zasadnym zatem wydaje się twierdzenie, iż nie każda umowa cywilnoprawna będzie oznaczała inną pracę zarobkową. Już przy analizie zwrotu "zarobkowa" nasuwa się wniosek, iż celem takiej usługi ma być pewna trwalsza lub choćby znaczniejsza zmiana stanu majątkowego, która w konsekwencji uzasadniałaby przyjęcie, iż taka osoba faktycznie nie jest bezrobotną.

Skarżący podniósł, iż utrata statusu bezrobotnego może być wynikiem między innymi aktywizacji zawodowej osoby, która taki status posiadała. W przedmiotowym stanie faktycznym trudno mówić o aktywizacji. Choć rozmiar i wysokość uzyskanych przychodów w kontekście pozbawienia statusu bezrobotnego pozostają kwestią nieistotną, to jednak należy zwrócić uwagę, iż w przedmiotowej sprawie tak niewielka kwota uzyskana z wykonania określonego dzieła świadczy o braku aktywizacji zawodowej. Co więcej czas trwania umowy o dzieło pomiędzy R. P., a Izbą Notarialną w P., tj. 6 dni - wskazuje, iż nie była to forma zarobkowania, ani tym bardziej przejaw aktywizacji zawodowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej "Ppsa") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą po wznowieniu postępowania organ:

- uchylił decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie utraty przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia [...] listopada 2014 r.

- uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. w sprawie utraty przez skarżącego statusu bezrobotnego z dniem [...] lutego 2015 r.

- orzekł o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku od dnia [...] lutego 2014 r. w związku z podjęciem zatrudnienia.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały w szczególnym trybie postępowania administracyjnego jakim jest wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Przedmiotem takiego postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy już wcześniej rozstrzygniętej ostateczną decyzją, wydaną w postępowaniu zwykłym. Granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania wyznaczona jest zakresem sprawy administracyjnej zakończonej decyzją administracyjną, a celem wznowieniowego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej, oraz - w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej - doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa. Decyzje wydane po wznowieniu postępowania dotyczą w końcowym rezultacie bytu prawnego decyzji ostatecznych wydanych w trybie zwykłym (por. uchwała NSA z dnia 2 grudnia 2002 r., sygn. akt OPS 11/02, dostępna w internetowej bazie orzeczeń NSA).

Z treści art. 149 § 1 Kpa wynika jednoznacznie, że wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 Kpa). W rozpatrywanej sprawie przywołany tryb został zachowany.

Postanowieniem z dnia .... marca 2015 r. organ wznowił postępowania.

Jako podstawę wznowienia postępowania organ przyjął okoliczność, że skarżący zawarł w dniu [...] lutego 2014 r. podpisał umowę o dzieło.

Biorąc pod uwagę powyższe organ prawidłowo stwierdził, że od tego dnia skarżący nie spełniał warunków, wynikających z ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 149 z późn. zm., dalej jako "ustawa") do posiadania statusu osoby bezrobotnej.

Powyższa informacja o podjęcia zatrudnienia, prawidłowo została uznana za "nową okoliczność faktyczną" w sprawie, istniejącą w dniu wydania wymienionych wcześniej decyzji i nieznaną organowi, w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy ilekroć w niej jest mowa o bezrobotnym - oznacza to osobę, o której mowa między innymi w art. 1 ust. 3 pkt 1, tj. obywateli polskich poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, która ponadto, spełnia pozostałe warunki przewidziane w tym przepisie.

Sformułowana w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy definicja osoby bezrobotnej jest skonstruowana z dwóch części. W pierwszej z nich, wskazuje się na swego rodzaju przesłanki pozytywne, a więc na warunki, które muszą być spełnione, by można było uzyskać (zachować) status bezrobotnego. Druga część, zawiera zespół przesłanek negatywnych, w więc okoliczności, które uniemożliwiają nabycie (zachowanie) tego statusu. Z ich zestawienia jednoznacznie wynika, że nie każda osoba rejestrująca się w urzędzie pracy może być uznana za osobę bezrobotną. Wszystkie niezbędne wymogi muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak któregokolwiek z nich wyklucza nabycie czy zachowanie omawianego specyficznego status osoby bezrobotnej. Nie jest możliwe odstąpienie od tych wymogów nawet ze względu na szczególne uwarunkowania konkretnej sprawy.

Podkreślić należy, iż kwestia statusu bezrobotnego, nie zależy od uznania organów orzekający, bowiem brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy jest kategoryczne, dlatego żadne inne okoliczności, poza wymienionymi w ustawie, nie mogą mieć zatem istotnego znaczenia przy jej rozstrzyganiu. Podkreślić należy, że status osoby bezrobotnej jest w pełni zdefiniowaną instytucją prawną, a nie stanem faktycznym wynikającym z braku wykonywania pracy zarobkowej. Dla uzyskania statusu osoby bezrobotnej konieczne jest nie tylko niezatrudnienie, ale także nie wykonywanie innej pracy zarobkowej, czy też nie uzyskiwanie miesięcznie przychodu z innych źródeł niż praca zarobkowa. Jeżeli ktokolwiek aktywizuje swoją sytuację zawodową, to nie może zarazem pozostawać osobą o statusie bezrobotnego i korzystać z zasiłku dla bezrobotnych wypłacanych ze środków przeznaczonych na łagodzenie skutków bezrobocia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 702/12 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 861/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA).

Art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy precyzuje, że zakaz świadczenia innej pracy zarobkowej - oznacza zakaz wykonywania pracy lub świadczenia usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych. Bezrobotnym może być jedynie osoba niepozostającą w stosunku pracy czy stosunku służbowym oraz niewykonująca innej pracy zarobkowej w rozumieniu przywołanego art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy i to niezależnie od wysokości uzyskiwanego z tego tytułu przychodu.

W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, iż w dniu [...] lutego 2014 r. zawarł umowę o dzieło. W ocenie skarżącego powyższe nie oznacza jednak, iż wykonywał inna pracę zarobkową. W tym miejscu odnosząc się do zarzutu strony, iż wykonanie zawartej umowy o dzieło nie miało charakteru pracy zarobkowej wskazać należy, że samo podjęcie i wykonywanie zatrudnienia na podstawie umowy o dzieło w świetle definicji ustawowej stanowi inną pracę zarobkową. Natomiast fakt uzyskania niskiego dochodu z tego tytułu nie ma znaczenia przy ocenie czy skarżący wykonywał inna pracę zarobkową.

W wyroku z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 1123/07 (baza orzeczeń NSA) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że definicja osoby bezrobotnej nie zawiera zwrotów niedookreślonych i nie pozostawia miejsca na dowolną ich interpretację. W rozumieniu ustawy osobą bezrobotną jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, czyli niewykonująca pracy i nieświadcząca usług na podstawie między innymi umowy agencyjnej, umowy zlecenia i umowy o dzieło (art. 2 ust. 1 pkt 11). Przesłanki nieuzyskiwania miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę nie można rozpatrywać w oderwaniu od tych podstawowych warunków uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Zatem tylko osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, która jednocześnie nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, może być uznana za osobę bezrobotną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przy analizie statusu bezrobotnego nie ma znaczenia kwestia wysokości uzyskanego przez skarżącego w ramach zawartej umowy o dzieło przychodu.

O uznaniu za osobę bezrobotną nie decyduje bowiem charakter wykonywanej pracy zarobkowej ani to, czy przynosi ona wymierny dochód, lecz sam fakt podjęcia w tym przypadku innej pracy zarobkowej, w rozumieniu definicji określonej w ustawie. Fakt zawarcia umowy zlecenia lub agencyjnej bez względu na wysokość wynagrodzenia, skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. II SA/Op 206/12, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA).

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż uzyskane informacje w pełni uprawniły organ do wznowienia postępowania, a w konsekwencji uchylenia wydanych w sprawie decyzji i orzeczenie o utracie statusu bezrobotnego i prawa od zasiłku od momentu podjęcia innej pracy zarobkowej tj. od dnia [...] lutego 2014 r.

W ocenie składu orzekającego organ, wbrew zarzutom skargi, dokonał prawidłowej interpretacji art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy i w konsekwencji prawidłowo zastosował art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.

Mając na uwadze treść powołanych na wstępie przepisów, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Oba kontrolowane akty zostały wydane przez organy właściwe do rozpatrzenia sprawy, w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu, spełniają w szczególności wymogi wynikające z art. 7 Kpa, 77 § 1 Kpa, 80 Kpa. Organy II instancji szczegółowo odniósł się do zarzutów podniesionych przez stronę. Treść decyzji organu drugiej instancji świadczy przy tym zarówno o wykonaniu obowiązków kontrolnych, jak i związanych z ponownym merytorycznym rozpatrzeniem sprawy.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że organy obu instancji orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły, że skarżący od dnia [...] lutego 2014 r. nie spełnia przesłanek osoby bezrobotnej, wyrażonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 i w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy i orzekły o uchyleniu decyzji i o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.