Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2315/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt. 2, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania J. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. K. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł. skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W przedłożonym formularzu skarżący podniósł, iż jest osobą bezrobotną i nie posiada żadnych źródeł utrzymania. Jedyny składnik majątku wymieniony w formularzu stanowi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o pow. [...] m2. Skarżący podał przy tym, iż mieszkanie jest obciążone obowiązkiem spłaty kredytu na rzecz spółdzielni mieszkaniowej w kwocie 58 tysięcy złotych. Ponadto ciąży na nim konieczność spłaty części wartości mieszkania wobec byłej małżonki w kwocie 46 tysięcy złotych. Jest tez zobowiązany do wypłacania alimentów na dwóch synów w wysokości odpowiednio: 280 zł. i 250 Euro miesięcznie. W tej sytuacji jakiekolwiek środki uzyskane z dorywczych prac przeznacza na zapłatę należnych alimentów.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o

przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie:

a/ zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu skarżącego w ewidencji osób bezrobotnych,

b/ wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy – w przypadku, jeżeli posiada rachunki bankowe,

c/ dokumentów potwierdzających wskazaną w Formularzu PPF wysokość ciążących na skarżącym zobowiązaniach z tytułu zasądzonych alimentów,

d/ dokumentu potwierdzającego wskazaną w Formularzu PPF wysokość ciążącego na skarżącym zobowiązania z tytułu kredytu mieszkaniowego.

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego skarżący przedłożył:

a/ zaświadczenie z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 2 sierpnia 2010 r. potwierdzające, iż skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna od dnia 6 listopada 2007 r.,

b/ pismo wystosowane do skarżącego przez Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 7 października 2010 r. informujące, iż kwota niespłaconego wkładu budowlanego na dzień 30 września 2010 r. wyniosłaby 8 076 zł. (przy jednorazowej spłacie – nominalna wartość zadłużenia z tytułu niespłaconego wkładu budowlanego wynosi 53 839 zł.),

c/ kopie dowodów wpłaty kwoty 280 zł. tytułem alimentów na rzecz jednego z synów (w piśmie przewodnim skarżący wyjaśnił, iż nie posiada

stosownego odpisu orzeczenia sądu),

d/ postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 czerwca 2008 r. dotyczące podziału majątku pomiędzy skarżącym a jego byłą żoną, na mocy którego to rozstrzygnięcia skarżącemu przyznano na własność spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu i zasądzono od niego tytułem spłaty wobec byłej żony kwotę 43 401 zł., w czterech równych ratach.

Skarżący nie przedłożył natomiast wyciągów z rachunku bankowego, nie wyjaśnił także, czy jakikolwiek rachunek bankowy posiada.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.

zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie

skarżący został wezwany do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń

zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, przy czym odpowiedź skarżącego była niepełna. Skarżący nie przedłożył bowiem wyciągów z rachunków bankowych. Nie wskazał przy tym, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych.

Nie jest więc wiadome na etapie rozpoznawania wniosku, czy skarżący posiada rachunki bankowe, ani jakie operacje były wykonywane na tych rachunkach oraz jaka była wysokość salda w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym, skoro skarżący nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów w zakresie dotyczącym kwestii posiadanych rachunków bankowych i dokonywanych na nich operacji, brak było możliwości ustalenia, czy wypełnia przesłanki art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt niedopełnienia obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów uzasadnia natomiast oddalenie wniosku o

przyznanie prawa pomocy (tak też wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt I OZ 895/09). Jeszcze raz podkreślić należy, iż zawarte w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (tak J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.