Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 827/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia 7 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; 2/ zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego J. M. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 21 stycznia 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 124 a w związku z art. 124 ust. 1 i 2, art. 113 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Firma A z siedzibą w T. w pkt 1 ograniczył sposób korzystania z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obr. Ł. , gm. Ł., obj. KW [...], stanowiącej współwłasność spadkobierców zmarłej M. M. M., c. J. i J., tj. J. M., A. M. K., K. M. K., G. M. B., W. S. M., M. M. -dzieci S. i M. - oraz nieustalonych następców prawnych zmarłego S. M., s. W. i M. - poprzez zezwolenie Firma A z siedzibą w T., na założenie i przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu średniego cieśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 na długości 55,00 m w strefie kontrolowanej 1 m (po 0,5 m po obu stronach gazociągu od jego osi) o polu jej powierzchni 55,00 m2, w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Ł. i C. gm. Ł., T. , gm. O. D. oraz K. , gm. K. [...] o przebiegu zakreślonym na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, stanowiącej załącznik do ww. decyzji, na warunkach określonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko - zatwierdzonym uchwałą Nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z dnia 28 lutego 2007 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego nr 302 z dnia 24 kwietnia 2007 r.); w pkt 2 - o tym, iż ww. decyzja stanowi podstawę do dokonania właściwego wpisu w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomość. Starosta [...], stosownie do art. 124a ustawy o gospodarce nieruchomościami w przedmiotowym postępowaniu uwzględnił również fakt, iż nieuregulowany stan prawny przedmiotowej nieruchomości uniemożliwił przeprowadzenie rokowań w pełnym zakresie, bowiem nieznane są wszystkie podmioty praw rzeczowych do przedmiotowej nieruchomości. W takim przypadku odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 115 u.g.n., które obligują Starostę [...] aby podał do publicznej wiadomości informację o zamiarze wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia prawa własności do nieruchomości. W związku z powyższym Starosta [...] w ogłoszeniu z 30 września 2019 r. powiadomił o zamiarze wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], w obr. Ł. , gm. Ł.. Ponadto organ wezwał osoby, którym przysługują inne prawa rzeczowe do przedmiotowej nieruchomości, aby w terminie 2 miesięcy od daty ukazania się ww. ogłoszenia zgłosili się do Zespołu ds. Gospodarki Nieruchomości Starostwa Powiatowego w N. celem wykazania swoich praw rzeczowych do przedmiotowej nieruchomości. Z uwagi na bezskuteczny upływ 2 m-cy od dnia dokonania ww. obwieszczenia, organ I instancji zawiadomieniem z 16 grudnia 2019 r. znak [...] wszczął postępowanie w przedmiotowej sprawie, stosownie do treści art. 124a w zw. z art. 114 ust. 4 u.g.n. Rozpatrując przedmiotową sprawę organ I instancji uznał, że zostały spełnione przesłanki zastosowania przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n.

Odwołanie od tej decyzji złożyli A. K. i J. M. zarzucając naruszenie art. 10 K.p.a. oraz art. 28 K.p.a., poprzez niezapewnienie skarżącym czynnego udziału w postępowaniu oraz brak umożliwienia wypowiedzenia się jej co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem zaskarżonej niniejszym pismem decyzji, z jednoczesnym prowadzeniem postępowania przez organ administracyjny w sposób niezapewniający poczucia zaufania jego uczestników do władzy publicznej oraz z pominięciem zasady równego traktowania. W ocenie skarżących organ administracyjny I instancji, gdy tylko powziął wiedze, iż skarżący wyrażają wątpliwości co do zgodności z prawem realizowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim rurociąg miałby przebiegać przez działki ew. nr [...] oraz [...], obręb Ł. i w tym zakresie domagają się przeprowadzenia oględzin na ww. działkach, względnie opinii właściwego biegłego, co wyrazili w treści złożonych pism z dnia 15 stycznia 2020 r. (w załączeniu obydwa pisma) (...) zamiast odnieść się do treści pism Skarżącej oraz wskazanego wyżej uczestnika postępowania, sporządził jeszcze tego samego dnia zaskarżoną decyzję, przy czym publikował (ogłosił) ją dopiero w dniu 23 stycznia 2020 r. Zdaniem skarżącej, ww. działanie organu administracyjnego, ukierunkowane nie na należyte wyjaśnienie sprawy, lecz na jak najszybsze jej zakończenie, stanowi poważne naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, jako że uniemożliwia stronom postępowania czynny udział w postępowaniu, którego przedmiotem jest przecież ograniczenie ich prawa własności nieruchomości, tj. podstawowego prawa zapewnionego przez Konstytucję. Ponadto strony skarżące zarzuciły naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak dogłębnego wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, z pominięciem słusznego interesu skarżących, a także braku odniesienia się do twierdzeń skarżących, wyrażonych w pismach procesowych z dnia 15 stycznia 2020 r., doręczonych przed dniem opublikowania (ogłoszenia) decyzji, tj. przed dniem 23 stycznia 2020 r., w sytuacji, gdy skarżący są ustalonymi współwłaścicielami działki ew. nr [...] w obr. Ł. , obj. KW [...], a podniesione przez nich wątpliwości co do zgodności lokalizacji gazociągu z przepisami prawa nie zostały przez organ administracyjny wyjaśnione. Wskazać należy, że instalacja gazociągu może wiązać się z koniecznością wycięcia posadzonych przez rodzinę skarżących na dz. ew. nr [...] w obr. Ł. w gm. Ł. drzew (orzechów), w wieku odpowiednio 60 oraz 45 lat, ponadto planowany przebieg gazociągu prawdopodobnie nie uwzględnia również lokalizacji istniejącego gminnego rurociągu do przesyłu wody pitnej. Co więcej, organ nie poczynił również ustaleń w zakresie możliwości odmiennej lokalizacji gazociągu.

Wojewoda decyzją z dnia 7 maja 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n., starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z kolei ust. 3 powołanego przepisu wskazuje, iż: udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1 Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. W świetle powyższego podkreślić należy, iż ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: tego aby zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz tego, aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie ww. decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Jak ustalił organ I instancji, działki nr [...] w obr. Ł. , gm. Ł., o pow. 0,2100 ha, objęta księgą wieczystą nr [...], stanowi współwłasność spadkobierców zmarłej M. M. M., c. J. i J., tj. J. M., A. K., K. K., G. B., W. M., M. M. oraz nieustalonych następców prawnych zmarłego S. M., s. W. i M.. W niniejszej sprawie, z uwagi na nieustalenie wszystkich spadkobierców współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości - zmarłego S. M. - nie było możliwości skutecznego przeprowadzenia rokowań, bowiem nieznane są wszystkie podmioty, którym przysługują udziały w prawie własności tej nieruchomości. W tym przypadku odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 114 ust. 3 zd. 1 i ust. 4 w związku z art. 124a i art. 113 ust. 7 u.g.n., zgodnie z którymi przepisy art. 124 ust. 1-2 i 4-71 art. 124b oraz art. 125 i art. 126 stosuje się odpowiednio do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Do postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z tych nieruchomości stosuje się art. 114 ust. 3 i 4, art. 115 ust. 3 i 4 oraz art. 118a ust. 2 i 3 (art. 124a u.g.n.). W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym informację o zamiarze wywłaszczenia starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości oraz na stronach internetowych starostwa powiatowego, a także przez ogłoszenie w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Jeżeli ograniczenie dotyczy części nieruchomości, ogłoszenie zawiera również informację o zamiarze wszczęcia postępowania w sprawie podziału tej nieruchomości (art. 114 ust. 3 u.g.n.). Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3, nie zgłoszą się osoby, które wykażą, że przysługują im prawa rzeczowe do nieruchomości, można wszcząć postępowanie w sprawie podziału i postępowanie wywłaszczeniowe, (art. 114 ust. 4 u.g.n.). Przepisy dotyczące nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym stosuje się również, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje i nie przeprowadzono lub nie zostało zakończone postępowanie spadkowe (art. 113 ust. 7 u.g.n.). Wskazać w tym miejscu należy, iż jak wynika z uregulowań prawnych zawartych w Kodeksie cywilnym, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność) - art. 195 Kodeksu cywilnego - zaś po myśli art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Kluczowym jest jednak, iż co prawda stosownie do treści art. 198 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli, to jednak zgodnie z art. 199 powołanego kodeksu, do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Instytucja uregulowana w art. 124 ust. 1 u.g.n. odnosi się zawsze do określonej (terytorialnie) części nieruchomości, w której udział przysługuje niepodzielnie każdemu ze współwłaścicieli, zaś do dokonania czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu (a za taką należy niewątpliwie uznać ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, tj. instytucji odpowiadającej w swej istocie służebności gruntowej - por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 2872/15) wymagana jest zgoda wszystkich uprawnionych osób. Z tych też względów w przepisie art. 124a u.g.n. całkowicie zrezygnowano z odesłania do art. 124 ust. 3 u.g.n., statuującego obowiązek poprzedzenia złożenia wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przeprowadzeniem rokowań. Celem stwierdzenia realizacji drugiej ze wskazanych na wstępie przesłanek, tj. zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym lub -w przypadku jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, należy wskazać, iż inwestycja zamierzona na działce nr [...] w obr. Ł. , gm. Łącko, polegająca na wybudowaniu gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225, w związku z planowaną realizacją zadania inwestycyjnego pn. "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Ł. i C. gm. Ł., T. , gm. O. D. oraz [...], gm. K. [...] -jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko uchwalonego przez Radę Gminy Łącko - uchwałą Rady Gminy Łącko nr [...] z 28 lutego 2007 r. z późniejszymi zmianami. Zgodnie z wypisem i wyrysem z ww. planu miejscowego, przedmiotowa działka -w części przeznaczonej na wybudowanie gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 - znajduje się w terenie oznaczonym symbolem 4UC18 - teren zabudowy usług komercyjnych. Zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 4 ww. planu miejscowego, na terenie oznaczonym w planie symbolem UC (obejmującym działkę nr [...]) -jego ustalenia jako przeznaczenie dopuszczalne ustalają możliwość lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanych z zagospodarowaniem terenu. W ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż wybudowanie gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 mieści się w pojęciu "realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej". Z kolei art. 6 pkt 2 tej regulacji przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. Z powyższego wynika więc, iż planowana inwestycja stanowi wypełnienie przesłanki zawartej w art. 124 ust. 1 u.g.n., tzn. "zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym". Również wymóg zasięgu lokalnego omawianego zamierzenia, jako inwestycji celu publicznego, jest zdaniem organu odwoławczego spełniony w przedmiotowej sprawie, bowiem przy uwzględnieniu zasięgu tej inwestycji, ma ona służyć zaopatrywania ludności w gaz na znacznym obszarze. W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego należy przyjąć, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych wart. 124 ust. 1 w związku z art. 124a u.g.n., uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na ograniczenie sposobu korzystania niezbędnej do tego nieruchomości. Mając na uwadze wątpliwości co do przebiegu trasy gazociągu wskazać należy, iż zamierzenie to jest zgodne z wytycznymi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującym dla terenów oznaczonych symbolem 4UC18, a ponadto inwestor we wniosku z dnia 28 maja 2019 r. znak: [...] wskazuje, iż: "Budowa sieci gazowej ma za zadanie zapewnić dostęp do ekologicznego paliwa gazowego mieszkańcom C. i Ł. . Trasa projektowanego gazociągu została wyznaczona po przeprowadzeniu dokładnej wizji lokalnej (...) wybierając lokalizację gazociągu, kierowano się minimalizacją uciążliwości, a przede wszystkim aspektami technicznymi oraz obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Mając na uwadze m.in. możliwie najmniejsze obciążenie działki objętej wnioskiem projektowany gazociąg zlokalizowano możliwie najbliżej granicy działki z istniejącym pasem drogowym, przy uwzględnieniu istniejącego zagospodarowania. Projektowany gazociąg, jako obiekt infrastruktury podziemnej nie zmienia sposobu zagospodarowania działki. Po realizacji inwestycji teren zostanie przywrócony do stanu poprzedniego (...) Przebieg projektowanego gazociągu przez działkę objętą wnioskiem jest wyznaczony na podstawie szeregu uwarunkowań techniczno-ekonomicznych. Zmiana trasy projektowanych urządzeń i wyniesienie ich poza działkę skutkowałaby: - koniecznością zmiany trasy na działkach sąsiednich, a co za tym idzie zmian przedstawionych warunków w zakresie prowadzonych negocjacji z właścicielami działek sąsiednich, bądź zawartych już umów, - wprowadzenie dodatkowych punków zmiany kierunku przebiegu gazociągu (kolan i łuków), spowodowane próbą zmiany przebiegu w obrębie przedmiotowej działki, a następnie powrotu na uzgodnioną już trasę w dalszej części gruntów objętych zakresem inwestycji. Przyczyniłoby się to do powstania dodatkowego ryzyka pojawienia się potencjalnych miejsc awarii na połączeniach kształtek. Wiązałoby się to również ze zwiększeniem długości i obszaru strefy kontrolowanej-, - utrudnieniami bądź brakiem możliwości zapewnienia bezpośredniego dostępu do sieci gazowej potencjalnym odbiorcom. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż obowiązkiem organu rozpatrującego wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości nie jest kompetentny do oceny rozwiązań projektowych planowanej inwestycji, ani spełnienia przez dane zamierzenie wymogów technicznych określonych przepisami prawa, bowiem jest to materia należąca do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej. Ponadto zwrócić należy uwagę na stanowisko judykatury, przedstawione np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/PO 921/16, zgodnie z którym: "(...) w przypadku wszczynania na wniosek przedsiębiorcy przesyłowego postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. organ jest w szczególności związany określonymi przez wnioskodawcę: rodzajem planowanej inwestycji oraz związanym z tym zakresem żądanego ograniczenia, także w aspekcie przestrzennym (tu: wymiarami, a zwłaszcza szerokością "pasa ograniczania") (...) Organ nie może natomiast sam władczo korygować treści wniosku i bez zgody wnioskodawcy zmieniać parametry ustalonego ograniczenia (...) możliwość "wpływania" przez organ na inwestora w celu korekty żądanego przezeń zakresu ograniczenia - pod rygorem odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia -jest tylko swoiście jednokierunkowa. Wydając decyzje w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. winien natomiast ustalić czy dana inwestycja jest zgodna planem miejscowym bądź decyzją lokalizacyjną. W związku z powyższym należy wskazać, iż zgodnie z treścią § 35 pkt ,2 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko; zatwierdzonego Uchwałą nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z dnia 28 lutego 2007 r., prowadzenie nowych ciągów uzbrojenia i lokalizowanie obiektów i urządzeń w liniach rozgraniczających istniejących i projektowanych dróg, dojść pieszych i pieszo - jezdnych oraz w terenach, których przeznaczenie podstawowe i dopuszczalne określono w rozdziale II niniejszej uchwały pod warunkiem, że nie będą naruszać pozostałych ustaleń planu z wyłączeniem sytuacji szczególnych wynikających z uwarunkowań lokalnych". Z kolei § 8, ust. 4; ww. planu miejscowego przewiduje: 1) zachowanie proporcji, aby łączna powierzchnia terenów związanych z przeznaczeniem dopuszczalnym nie stanowiła więcej niż 30% powierzchni działki lub terenu objętego inwestycją (z wyłączeniem ust. 3 pkt 1,2, 5 i 6 oraz terenów zwartego zainwestowania wsi); 2) dla obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 2, 5 i 6 oraz terenów zwartego zainwestowania wsi - zachowanie proporcji, aby łączna powierzchnia terenów związanych z przeznaczeniem dopuszczalnym nie stanowiła więcej niż 48% powierzchni działki lub terenu objętego inwestycją; 3) wskaźnik powierzchni zabudowy nie może przekroczyć 60% terenu inwestycji, za wyjątkiem terenów zwartego zainwestowania wsi, dla których obowiązują ustalenia zawarte w § 33 ust. 2 pkt 10; 4) wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej min. 35% terenu inwestycji, za wyjątkiem terenów zwartego zainwestowania wsi, dla których obowiązują ustalenia zawarte w § 33 ust. 2 pkt II; 5) istniejące obiekty pozostawia się do utrzymania i przebudowy zgodnie z ustaleniami przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego dla tego terenu; nie dotyczy to obiektów, które ze względu na stan techniczny wymagają rozbiórki; 6) zachowanie obiektów, stanowiących wartość historyczną i kulturową, w tym szczególnie wpisanych do rejestru zabytków. Wszelka działalność inwestycyjna, w tym prace remontowe lub zmiana funkcji muszą być prowadzone pod nadzorem służb konserwatorskich, zgodnie z przepisami odrębnymi; 7) dla projektowanej zabudowy oraz budynków przebudowywanych i zagospodarowania działek ustala się następujące wymogi: a) ograniczenie wysokości zabudowy zgodnie z § 33 niniejszej uchwały, b) zapewnienie odpowiedniej ilości miejsc parkingowych w ramach działki lub terenu objętego inwestycją, zgodnie z § 34." W odniesieniu do powyższego wskazać należy, iż przedmiotowa inwestycja obejmuje ok. 2,7 % powierzchni nieruchomości (wraz ze strefą kontrolowaną), a zatem mieści się w normach narzuconych przez MPZP. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do udzielenia Firma A z siedzibą w T. wnioskowanego zezwolenia, zaś zarzuty odwołujących się nie mogły zostać uwzględnione. W tych okolicznościach należy wskazać, iż Starosta Nowosądecki prawidłowo ograniczył sposób korzystania z części przedmiotowej nieruchomości, a zatem należało utrzymać w mocy powyższe rozstrzygnięcie.

Na tędecyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. M. zarzucając naruszenie:

1/ art. 138 § 1 kpa w zw. z art. 10 kpa oraz w zw. z art. 8 kpa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu administracyjnego I instancji w sytuacji, gdy organ ten nie zapewnił skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu w związku z pozbawieniem go realnej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenia własnych wniosków dowodowych przed wydaniem decyzji, naruszając jednocześnie zasadę, która zobowiązuje organ do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania;

2/ art. 138 § 1 kpa w zw. z art. 7, art. 77 § 1 kpa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu administracyjnego I instancji w sytuacji gdy nie dokonano dogłębnego wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, z pominięciem słusznego interesu skarżącego, polegającego na zaniechaniu wezwania skarżącego do zajęcia stanowiska w sprawie, w tym wypowiedzenia się co do twierdzeń i wniosków dowodów podanych przez stroną inicjującą postępowanie oraz do złożenia przez skarżącego wniosków dowodowych, w sytuacji gdy skarżący jest ustalonym współwłaścicielem działki ew. [...] w obr. Ł. , obj. KW [...], a przez to należało oczekiwać, że może on być w posiadaniu wiedzy/dokumentów istotnych dla przedmiotowego postępowania,

3/ art. 7, art. 77 kpa poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sprawie, skutkujące błędnym przyjęciem, że planowana inwestycja jest w całości zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, na dowód czego organ administracyjny II instancji wskazuje, że skoro sama inwestycja obejmuje ok. 2,7 % powierzchni nieruchomości, to tym samym określone w § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego maksymalne proporcje powierzchni terenów związanych z przeznaczeniem dopuszczalnym niewątpliwie nie zostały przekroczone, tymczasem działka nr [...] jest zabudowana domem jednorodzinnym oraz zabudowaniami gospodarczymi o powierzchni, które mogą łącznie stanowić mogą nawet 40 % powierzchni działki, przez co ustalenie, czy proporcje określone w § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zostały przekroczone, wymaga analizy powierzchni planowanej inwestycji z uwzględnieniem istniejącej już zabudowy działki nr [...],

4/ art. 138 § 1 kpa w zw. z art. 40 § 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu administracyjnego I instancji w sytuacji gdy decyzja organu administracyjnego I instancji została doręczona bezpośrednio do rąk skarżącego, tj. z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, jako że dokument pełnomocnictwa został przedłożony organowi administracyjnemu w dniu 22 stycznia 2020 r., przed ogłoszeniem decyzji oraz przed jej nadaniem u operatora pocztowego;

5/ art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 124a ugn, w zw. z § 8 ust. 4 pkt 1 w zw. z § 8 ust. 3 pkt 3-4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko, zatwierdzonego uchwałą nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z dnia 28 lutego 2007 r., polegające na ograniczeniu sposobu korzystania z działki ew. nr [...] w obr. Ł. , obj. KW [...] w sposób niezgodny z planem miejscowym, tj. z naruszeniem zasady, iż jako zagospodarowanie terenu i warunki zabudowy dla Gminy Łącko ustala się, zachowanie proporcji, aby łączna powierzchnia terenów związanych z przeznaczeniem dopuszczalnym nie stanowiła więcej niż 30 % powierzchni działki, w sytuacji gdy zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 3 ww. MPZP, jako przeznaczenie dopuszczalne terenu ustala się możliwość lokalizacji budynków mieszkalnych i w związku z tym, jako że na działce nr [...] zlokalizowane są budynki mieszkalne oraz gospodarcze, posadowienie linii przesyłowej gazu, skutkować będzie przekroczeniem powyższego limitu 30 % powierzchni działki dla przeznaczenia dopuszczalnego terenu.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.

Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 7 maja 2020 r. utrzymując w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 21 stycznia 2020 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, oznaczonej, jako działka ewidencyjna nr [...] w obr. Ł. , gm. Ł., obj. KW [...], stanowiącej współwłasność spadkobierców zmarłej M. M. M., c. J. i J., tj. J. M., A. M. K., K. M. K., G. M. B., W. S. M., M. M. - dzieci S. i M. - oraz nieustalonych następców prawnych zmarłego S. M., s. W. i M. - poprzez zezwolenie Firma A z siedzibą w T., na założenie i przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu średniego cieśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 na długości 55,00 m w strefie kontrolowanej 1 m (po 0,5 m po obu stronach gazociągu od jego osi) o polu jej powierzchni 55,00 m2, w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Ł. i C. gm. Ł., T. gm. O. D. oraz K. , gm. K. [...]", o przebiegu zakreślonym na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, stanowiącej załącznik do ww. decyzji, na warunkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko - zatwierdzonym uchwałą Nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z dnia 28 lutego 2007 r.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Istotą decyzji wydawanej na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest ograniczenie uprawnień właściciela nieruchomości poprzez zobowiązanie go do udostępnienia tej nieruchomości celem wykonania przez inny podmiot robót budowlanych, określonych w decyzji. Zezwolenie takie daje inwestorowi prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Możliwość takiego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest przy tym zawężona wyłącznie do robót wymienionych w art. 124 ust. 1 u.g.n. Przepis powyższy może znaleźć zastosowanie, gdy spełnione zostaną przewidziane w nim trzy przesłanki. Pierwsza to przedsięwzięcie rozumiane, jako zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Druga z przesłanek, to brak zgody na taką inwestycję właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości i wcześniejsze przeprowadzenie rokowań. Trzecia natomiast, to zgodność zamierzenia z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Rozpoznając sprawę na podstawie tych kryteriów Sąd stwierdza, że warunek zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie został spełniony. Organy obu instancji dokonując swoich ustaleń naruszyły przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., gdyż nie przeprowadziły wszechstronnie postępowania dowodowego, aby stwierdzić spełnienie przesłanek ustawy do wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, w zakresie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, znajdujący swój wyraz w wyroku NSA z dnia 21 marca 2017 r. I OSK 1493/15, zgodnie z którym plan miejscowy, aby stwarzać podstawę do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 u.g.n., musi nie tylko dopuszczać realizację celu publicznego, ale też w sposób precyzyjny określać lokalizację takiej inwestycji poprzez wskazanie nieruchomości, przez które ma ona przebiegać, oraz granic terenu, jaki może być pod nią zajęty. Zgoda na zajęcie nieruchomości może być odnoszona do inwestycji, której realizacja jest przewidziana w planie miejscowym i w tym planie został ustalony jej przebieg. Usytuowania inwestycji nie można ustalić wyłącznie na podstawie ogólnych zapisów planu miejscowego." Podobne stanowisko zajmowały m.in. WSA w Krakowie w wyroku z 25 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr; WSA w Gdańsku w wyroku z 26 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 713/13; WSA w Rzeszowie w wyroku z 29 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 3/12; WSA w Gliwicach w wyroku z 25 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 626/14. W uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 21 marca 2017 r. przyjętą tezę argumentowano w sposób następujący: "Zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych, z uwagi na szczególny, zbliżony do rozstrzygnięcia o wywłaszczeniu, charakter decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., przesłanki ograniczenia korzystania z nieruchomości należy interpretować ściśle. W przepisie tym ustawodawca posłużył się określeniem, iż ograniczenie ma nastąpić "zgodnie z planem miejscowym". Normę tę należy odczytywać w powiązaniu z treścią art. 112 ust. 1 u.g.n., zgodnie z którym, wywłaszczenie (a także ograniczenie korzystania z nieruchomości) możliwe jest na obszarze przeznaczonym w planie miejscowym na cele publiczne. Z takiego sformułowania przepisu wynika jasno, że nie wystarczy ogólna zgodność realizacji celu publicznego z uregulowaniami planu. Koniecznym jest, aby konkretny przepis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazywał, że na konkretnej nieruchomości ma być lub może być realizowany konkretny cel publiczny. Plan miejscowy, aby stwarzać podstawę do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 u.g.n., musi zatem nie tylko dopuszczać realizację celu publicznego, ale też w sposób precyzyjny określać lokalizację takiej inwestycji, poprzez wskazanie nieruchomości, przez które ma ona przebiegać oraz granic terenu, jaki może być pod nią zajęty. Zgoda na zajęcie nieruchomości może być odnoszona do inwestycji, której realizacja jest przewidziana w planie miejscowym, tzn. w tym planie został ustalony jej przebieg. Usytuowania inwestycji nie można ustalić wyłącznie na podstawie ogólnych zapisów planu miejscowego. Wymóg zachowania zgodności ograniczenia wynikającego z decyzji o czasowym zajęciu nieruchomości z planem miejscowym lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego odnosi się przede wszystkim do obszaru nieruchomości, który objęty został przeznaczeniem pod budowę publicznych urządzeń infrastruktury technicznej, lub na którym ustalona została lokalizacja tego typu inwestycji. Tylko bowiem wobec takiej części obszaru nieruchomości może być wydana decyzja o zezwoleniu na czasowe jej zajęcie, która jest niezbędna dla posadowienia na nim tych urządzeń oraz wykonania związanych z tym posadowieniem robót budowlanych.

W ocenie składu orzekającego odpowiedź na pytanie czy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości następuje zgodnie z planem miejscowym wymaga oceny w konkretnym przypadku tak stanu faktycznego danej sprawy jak i postanowień planu miejscowego, z uwzględnieniem w szczególności takich okoliczności jak jego treść w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej przedmiot ograniczenia, charakter inwestycji, a także data jego sporządzenia (przyjęcia).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 4 uchwały Rady Gminy Łącko nr [...] z dnia 28 lutego 2007 r. na terenie oznaczonym w planie symbolem UC (obejmującym działkę nr [...]) jego ustalenia jako przeznaczenie dopuszczalne ustalają możliwość lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanych z zagospodarowaniem terenu. Zdaniem organu wybudowanie gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 mieści się w pojęciu "realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej". Jednak w ocenie Sądu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rodzaj inwestycji jest niedookreślony. Zapis, że dopuszcza się lokalizację urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanych z zagospodarowaniem terenu nie oznacza, że dopuszcza się lokalizacje tego konkretnego gazociągu. Zapis ten należy odnosić do infrastruktury związanej z zagospodarowaniem działki zgodnie z jej podstawowym i dopuszczalnym przeznaczeniem. Samo wskazanie, że dopuszcza się lokalizację urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanej z zagospodarowaniem terenu, bez wskazania szczegółowo warunków jej zagospodarowania uniemożliwia wydanie decyzji.

Stwierdzone uchybienia w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji powodują, że zapadły one w wyniku naruszenia przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego - art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy albowiem w bezpośredni sposób zdeterminowały merytoryczne rozstrzygnięcie, które nie było prawidłowe.

Obowiązujący plan miejscowy nie określa przebiegu nowej linii gazowej, nie precyzuje czy taki gazociąg średniego ciśnienia w ogóle może powstać w tym miejscu.

Z powyższych przyczyn, w ponownym postępowaniu organ dokona oceny planowanej inwestycji pod kątem jej zgodności z planem miejscowym, stosując się do wyżej przytoczonych poglądów prawnych i stosownie do dokonanej oceny, rozstrzygnie sprawę.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" oraz art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a. oraz art. 205 § 2 P.p.s.a.