Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 67/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2, art. 3  ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok od nieruchomości położonej w miejscowości K., działka nr 199/9 Gmina Z., w kwocie 105.076 zł.

W sprawie ustalono, iż postanowieniem z dnia [...] roku Wójt Gminy Z. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za miesiące od maja do grudnia 2011 roku, od nieruchomości położonej w miejscowości K. działka nr 199/9, Gmina Z. Ustalono, iż w dniu 18 lutego 2011 r., zgodnie z zapisem wynikającym z aktu notarialnego nr Rep. [...] nr [...] spółka stała się właścicielem gruntów rolnych działki nr 199/9 położonych w miejscowości K. o ogólnej powierzchni - 40,0021 ha. Z odpisu z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców wynika, że A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest wpisana do Rejestru Przedsiębiorców w KRS i w przedmiocie działalności ma wpisany kod PKD "08, 12, Z, Wydobywanie żwiru i piasku, wydobywanie gliny i kaolinu". Na podstawie zdjęć z dnia 18 kwietnia 2011 r., pisma Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia 4 maja 2011 roku, pisma Inżyniera Kontraktu Budowy Autostrady A1 T-S z dnia 9 maja 2011 roku, pisma Inżyniera Rezydenta i Kierownika Projektu Unijnego Budowy Autostrady A1 T-S z dnia 14 lipca 2011 roku, protokołu kontroli podatkowej z dnia 24 stycznia 2012 roku, decyzji Starosty [...] z dnia [...] roku oraz z protokołów oględzin - wynika, że Spółka kupiła przedmiotową nieruchomość na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz to, że w 2011 r. od kwietnia do grudnia Spółka na ww. nieruchomości prowadziła działalność gospodarczą polegającą na wydobyciu kopalin (piasku), ze znajdujących się na niej złóż (głównie potrzebnego do budowy autostrad A1 i A2).

Poza tym z raportu końcowego pomiaru geodezyjnego uprawnionego geodety mgr inż. P. W. i z opinii geologicznej geologa górniczego mgr inż. A. Z. - wynika, że zajęta pod działalność gospodarczą jest część powierzchni działki tj. 254.217 m (25,4217 ha). Jednocześnie w/w nieruchomość gruntowa nie podlegała podatkowi rolnemu z uwagi na przedmiotowe zwolnienie z tego podatku (art. 12 ust. 1 w/w ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym m.in. grunty R V i R VI).

Wobec powyższych ustaleń, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.) oraz Uchwały NR LV/598/10 Rady Gminy Zgierz z dnia 7 października 2010 r. w sprawie określenia stawek w podatku od nieruchomości na terenie Gminy Zgierz na 2011 rok Wójt Gminy Z. decyzją z dnia [...] roku określił Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością A. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok od miesiąca maja (tj. miesiąca następnego po kwietniu) do grudnia, od nieruchomości położonej w miejscowości K. działka nr 199/9, Gmina Z. od następujących przedmiotów opodatkowania tj. - od gruntów związanych zajętych pod działalność gospodarczą o pow. 254.217 m2 x stawka 0,62 zł x 8 miesięcy (od 01.05 do 31.12.2011 r.) = 105.076,00 zł.

W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie znalazło podstaw do uchylenia kwestionowanego rozstrzygnięcia i wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej sprowadzają się w istocie do pominięcia w wydanej decyzji pisma Urzędu Statystycznego w K. z dnia [...] r. Organ odwoławczy uznał je jednak za bezpodstawne i wskazał, że dowód ten nie był istotny dla rozstrzygnięcia sprawy zwłaszcza wobec faktu, że w rodzajach działalności wg PKD spółka miała wpisane w 2011 r. 68 różnych jej rodzajów, a nie tylko wynikający z pisma z dnia 15 marca 2012 r.(kod PKD 08,12,Z Wydobywanie żwiru i piasku, wydobywanie gliny i kaolinu)" Dodatkowo organ stwierdził, iż w całości podziela ustalenia organu I instancji, wyrażone w wydanej decyzji. W szczególności wskazano, że z dokumentów zgromadzonych w czasie wszczętego postępowania podatkowego wynika, iż z działki gruntu nr 199/9 wydobywane było specjalistycznym sprzętem technologicznym kruszywo naturalne -piasek, które wywiezione zostało na budowę autostrady A2 , następnie wyrobiska ziemne powstałe w wyniku eksploatacji kruszywa zostały zasypane materiałem ziemnym przywiezionym z budowanej w pobliżu autostrady A2. Grunty te zostały poddane procesom degradacji i dewastacji i następnie rekultywacji, dokonano obniżenia powierzchni terenu poprzez usunięcie, przemieszczenie odstawę mas ziemnych stanowiących dolne warstwy gleby i podglebie. Dokonano działań sprzecznych z warunkami rolniczego wykorzystania terenu, przekształcając naturalną powierzchnię ziemi i dewastując wierzchnią warstwę gleby, a następnie alimentując w tym obszarze odpadowe masy ziemne ( wynika to z opinii geologicznej, sporządzonej na podstawie oględzin w/w nieruchomości w dniach 23-24.04.2012 r.). Jak wynika z powyższego wartość użytkowa gruntów rolnych działki nr 199/9 położonej w miejscowości K. o powierzchni 25,4217 ha zmalała wskutek prowadzonej wadliwej działalności rolniczej i do momentu zakończenia działań zmierzających do odtworzenia walorów użytkowych terenu jako gruntów rolnych na powierzchni 25,4217 ha jest użytkowaniem nierolniczym. Organ wskazał, że działalność prowadzona przez Spółkę na w/w gruntach ma charakter działalności przemysłowej - gospodarczej (art .2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. O swobodzie działalności gospodarczej - Dz.U. z 2010r.Nr 220 póz. 1447 ze zm.), jest prowadzona w sposób ciągły i zorganizowany, przy użyciu ciężkiego sprzętu technologicznego, na szeroką skalę o czym świadczy ilość wydobytego kruszywa naturalnego -piasku oraz obszar gruntów zajęty pod tę działalność.

Natomiast z opinii geologicznej dotyczącej terenów niekorzystnie przekształconych na terenie działki nr 199/9 położonych w miejscowości K. sporządzonej przez uprawnionego geologa A. Z. wynika ,iż na obszarze gruntów o powierzchni 254.217 m² odbywało się pozyskiwanie kruszywa naturalnego bez uzyskania wymaganych prawem decyzji administracyjnych i koncesji. Jak wynika z powyższego grunty rolne działki nr 199/9 położonej w miejscowości K. są w posiadaniu przedsiębiorcy i zostały poprzez czynności faktycznie zajęte w kwietniu 2011 r. na prowadzenie działalności gospodarczej przemysłowej, innej niż działalność rolnicza, co zostało potwierdzone w opinii geodezyjnej oraz w opinii geologicznej sporządzonej na podstawie oględzin w/w nieruchomości z dnia 23-24.04.2012 r. W związku z powyższym organ uznał, że grunty te winny być zadeklarowane do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawek podatkowych od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków. Podatnik zaś, jako właściciel wymienionych nieruchomości miał obowiązek bez wezwania uiścić za dane przedmioty opodatkowania podatek od nieruchomości, w terminach do 15-tego każdego miesiąca 2011r, w równych ratach płatnych po -13.134,50 zł począwszy od maja 2011 r. Jednak obowiązkowi pomimo ustawowego obowiązku Spóła nie złożyła w terminie stosownej deklaracji na podatek od nieruchomości na 2011 r. i nie dokonała wpłaty -105.076,00 zł należnego podatku za 2011 r. na konto organu podatkowego.

W skardze do sądu administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podnosząc zarzuty naruszenia:

I - przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy:

art. 122 O.p. poprzez niesłuszne uchylenie się od wszechstronnego wyjaśnienia rzeczywistej podstawy faktycznej i prawnej wydanego rozstrzygnięcia oraz niesłuszne zaniechanie podjęcia wszelkich działań zmierzających do bezstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i dokonania prawidłowych ustaleń w sprawie co do podnoszonej przez stronę okoliczności związanej z nieprowadzeniem działalności gospodarczej na przedmiotowych użytkach rolnych,

art. 187 § 1 O.p. w zw. z art. 122 O.p. poprzez niesłuszne nie wzięcie pod uwagę całego materiału dowodowego sprawy związanego ze zgłoszeniem przez stronę w marcu 2011 r. do organu administracji publicznej zamiaru wykonywania czynności związanej z wymianą gruntu pod przyszłą plantację drzew oraz dokumentacji technicznej z tym związanej z punktu widzenia dopuszczalności zakwalifikowania takich czynności jako prowadzenie działalności gospodarczej,

art. 191 O.p. poprzez uchylenie się od wszechstronnej i wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie oraz braku dokonania oceny dokumentu urzędowego (pismo Urzędu Statystycznego w K. z 15.03.2012 r.) wbrew domniemaniu prawnemu z niego wynikającego z punktu widzenia dyspozycji art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w sytuacji gdy czynności podejmowane przez skarżącą nie są działalnością usługową, działalnością gospodarczą,

art. 191 O.p. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w zakresie oparcia się na założeniu że rodzaj wpisów do PKD danego podmiotu determinuje to czy prowadzi dany podmiot działalność gospodarcza na spornej nieruchomości rolnej,

art. 191 O.p. w zw. z art. 210 § 4 O.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek jakimi kierował się organ określając zobowiązanie podatkowe skarżącej zakres od maja do 31 grudnia 2011 r., w sytuacji gdy skarżąca na części przedmiotowej nieruchomości rolnej podejmowała czynności w oparciu o zawiadomienie Starosty [...] co do wymiany gruntów pod plantację drzew i miała w tym zakresie wydaną decyzję Starosty zezwalająca na taki proces do 31 grudnia 2015 r.

art. 199 O.p. w zw. z art. 122 O.p. i art. 187 O.p. poprzez niesłuszne zaniechanie przesłuchania w charakterze strony Prezesa Zarządu co najmniej co do okoliczności podnoszonych przez niego, w zastrzeżeniach do protokołu kontroli podatkowej oraz w zakresie wyjaśnienia niej zarobkowego charakteru prowadzonych czynności na spornej nieruchomości rolnej, zakresu powierzchni nieruchomości związanej z tymi czynnościami w 2011 r.,

art. 191 O.p. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w zakresie uznania, że powierzchnia nieruchomości na której w 2011 roku skarżąca dokonywała czynności i zgłoszonych do Starostwa jako wymiana gruntów pod plantację drzew, może być oparta na obliczeniach dokonanych w 2012 roku przez biegłych geodetę i geologa,

art. 194 § 1 O.p. w zw. z art. 187 § 1 O.p. poprzez niesłuszne nieuwzględnienie w procesie podejmowania decyzji domniemania prawnego wynikającego ze złożonego w imieniu strony dokumentu urzędowego -Urzędu Statystycznego w K.-jako organu uprawnionego do dokonywania wiążącej wykładni przepisów prawa w zakresie klasyfikacji działalności gospodarczej w Polsce, a w konsekwencji nie przeprowadzenie przeciw dowodu, który pozwalałby na obalenie domniemania prawnego,

art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. poprzez brak sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego, które miałoby walor doniosłości prawnej w świetle przepisów Ordynacji podatkowej przeciwko rozstrzygnięciu organu l instancji,

10. art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez niesłuszne utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji l wnikliwego i rzetelnego rozpatrzenia wszystkich zarzutów sformułowanych w odwołaniu.

W ocenie strony powołane uchybienia w procedowaniu doprowadziły do zbudowania błędnej podstawy faktycznej wydanego rozstrzygnięcia, a co w efekcie skutkowało dokonaniem błędnej subsumpcji, a więc nastąpiło również z obrazą przepisów prawa materialnego.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. tj:

art. 1a ust 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez jego błędną wykładnię w okolicznościach przedmiotowej sprawy,

art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach przedmiotowej sprawy w zakresie rozumienia pojęcia działalności gospodarczej,

art.13 ust 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm. oraz Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz.U.2006.49.356) poprzez ich niesłuszne nie zastosowanie w okolicznościach przedmiotowej sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W pierwszym rzędzie podkreślić należy, że organy podatkowe nie popełniły błędu ustalając stan faktyczny sprawy.

W kontekście celu w postaci właściwego zastosowania prawa materialnego decydujące znaczenie miało ustalenie ziszczenia się przesłanek opodatkowania spornych działań spółki skarżącej podatkiem od nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust.2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają tylko te użytki rolne, które są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.

Nie jest sporna między stronami okoliczność, że przedmiotowa działka gruntu o powierzchni 40,0021 ha, oznaczona nr 199/9, położona w miejscowości K. stanowi użytek rolny w rozumieniu cytowanego przepisu ustawy podatkowej. Charakter rolny gruntu wynika wprost z wypisu z rejestru gruntów wydanego przez Starostwo Powiatowe w Z. w dniu 22 marca 2011r.

W tej sytuacji istota sporu tkwi w tym, jakiego rodzaju działalność była prowadzona na przedmiotowej działce gruntu przez spółkę skarżącą w roku 2011. Stwierdzenie, że było to działalność gospodarcza powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Cytowana ustawa o podatkach i opłatach lokalnych sama nie zawiera definicji działalności gospodarczej, lecz w art. 1a ust. 1 punkt 4 odsyła w tym względzie do ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 672 ze zmianami).

Zgodnie powołanym przepisem działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Jednym z rodzajów działalności gospodarczej wymienionym w cytowanym przepisie jest więc wydobywanie kopalin ze złóż. Wydobywanie kopalin to proces prowadzący do pozyskiwania kopalin (Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej. Komentarz, red. A. Powałowski, Warszawa 2007, s. 24-26).

W myśl art. 6 punkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. nr 228, poz. 1947 ze zmianami obowiązującym do końca roku 2011 złożem kopaliny było takie naturalne nagromadzenie minerałów i skał oraz innych substancji stałych, gazowych i ciekłych, których wydobywanie mogło przynieść korzyść gospodarczą. Piasek i żwir jako kopalina są wymienione wprost w załączniku do tej ustawy pod pozycją 28, co w związku z podziałem kopalin przeprowadzonym w art. 5 ust. 1-3 cytowanej ustawy oznacza, że są traktowane jako kopaliny pospolite.

W toku postępowania podatkowego organy wykazały ponad wszelką wątpliwość, że działania prowadzone na przedmiotowej nieruchomości przez spółkę skarżąca miały charakter działalności gospodarczej.

Opierając się w głównej mierze na niepodważonej przez stronę skarżącą opinii geologicznej uprawnionego geologa A. Z. i geodety uprawnionego P. W.. organy podatkowe ustaliły, że na powierzchni 25,42 ha dokonano usunięcia i przemieszczenia, a tym samym dewastacji wierzchniej, próchniczej warstwy gleby, następnie obniżenia powierzchni terenu poprzez usunięcie, przemieszczenie i odstawę mas ziemnych kruszywa naturalnego – piasku. Ustalono także, że masy piasku zostały odtransportowane w kierunku budowy odcinka autostrady A1, natomiast w obszarze wyrobisk po wydobytym kruszywie dokonano alimentacji mas ziemnych, prawdopodobnie z obszaru budowy autostrady A1.

Innymi słowy na wymienionej części przedmiotowej działki przekształcono naturalną powierzchnię ziemi, zdewastowano wierzchnią próchniczą warstwę gleby a następnie alimentowano w to miejsce odpadowe masy ziemi z budowy autostrady.

Z kolei okres, w którym miała miejsce taka działalność wynika, jak trafnie przyjęły organy, z oświadczenia prezesa zarządu skarżącej spółki, zgodnie z którym cały proces wymiany gruntu rozpoczął się na przełomie sierpnia i września 2011 r., lecz około 10 kwietnia 2011 r. na przedmiotowych gruntach rozpoczęto wydobycie "nieurodzajnej ziemi celem wywiezienia jej na drogi dojazdowe do w/w działki położone w gminie S.". Jest to dowód świadczący o tym, że w kwietniu 2011r. sporna działalność była już wykonywana.

Potwierdzeniem trafności powyższej konstatacji organów podatkowych jest treść pisma Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r., z którego wynika, że podczas wizji spornej nieruchomości odbytej w dniu 26 kwietnia 2011 r. stwierdzono świeże ślady wydobywania kruszywa naturalnego w postaci piasku, zaś w dacie wizji "na składowisku piasku trwały prace prowadzone koparką, związane z niwelacją wierzchowiny składowiska i załadunkiem piasku na samochody technologiczne"

Jak wynika z protokołu kontroli w dacie jego sporządzania prace te trwały nadal. (protokół kontroli podatkowej z dnia 10 stycznia 2012 r.). W tej sytuacji organy były uprawnione do przyjęcia, że działalność gospodarcza rozpoczęła się w kwietniu 2011r.

O zorganizowanym i zarobkowym charakterze działalności spółki skarżącej najlepiej świadczą pisma Biura Inżyniera Kontraktu Budowy Autostrady A1 T-S do Starostwa i Starosty Powiatowego w Z. z dnia 9 maja 2011r. i 14 lipca 2011r. wskazujące na pilne i znaczne zapotrzebowanie na piasek wydobywany na działce 199/9 w miejscowości K..

Wymowa powyższych dowodów jest niepodważalna, wobec czego trafnie organy podatkowe oceniły je jako wiarygodne i zbudowały w oparciu o nie stan faktyczny. Wywiodły mianowicie na ich podstawie, że w roku 2011 w okresie od kwietnia do grudnia włącznie na obszarze 25,42 ha spółka skarżąca prowadziła zorganizowaną i ciągłą działalność gospodarczą w postaci wydobywania piasku z zalegujących tam złóż tego kruszywa.

Zasadnie organy uznały, że wykonywanie tego rodzaju działalności oznacza zajęcie wymienionej powierzchni działki na tę działalność, co w konsekwencji powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Trafnie też przyjęły do opodatkowania okres od maja do grudnia 2011 r. Czynności składające się na wykonywania działalności gospodarczej spółka skarżąca rozpoczęła w kwietniu 2011 r. W myśl art. 6 ust.1 ustawy podatkowej obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku to jest w rozpoznawanej sprawie obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstał w maju 2011 r. Z akt sprawy nie wynika, by spółka skarżąca przerwała lub zaprzestała prac, w czasie od kwietnia do grudnia 2011 r. wobec czego przyjęcie tego okresu do opodatkowania nie wykracza poza ramy logiki i zasad doświadczenia życiowego.

Jest faktem, ze spółka skarżąca konsekwentnie w toku całego postępowania podatkowego twierdziła, że w roku 2011 na spornej nieruchomości dokonywała wymiany gruntów w celu uzyskania parametrów niezbędnych do założenia plantacji drzew, niemniej organy podatkowe nie popełniły błędu uznając powyższą tezę za bezzasadną.

W pierwszym rzędzie podkreślić należy, jak uczynił to zresztą organ odwoławczy, że nie można wykluczyć, iż tego rodzaju działalność spółka skarżąca prowadziła na spornej nieruchomości, lecz już po wydobyciu kruszywa w postaci piasku za pomocą metody szczegółowo opisanej w opinii geologicznej. Nie zmienia to jednak sytuacji, że uprzednio na tej nieruchomości była prowadzona działalność gospodarcza polegająca na pozyskiwaniu kruszywa. Zważyć przecież należy, że powołany przez organy protokół kontroli został sporządzony w dniu 10 stycznia 2012 r. a więc już po zamknięciu roku podatkowego 2011. Przeprowadzone w jego trakcie oględziny miejsca zdarzenia (nieruchomości w miejscowości K.) ze swej istoty nie mogą dać odpowiedzi na pytanie, czy wówczas (w styczniu 2012 r.) była tam prowadzona działalność gospodarcza przypisana stronie przez organy czy działalność polegająca na wymianie gleby na własnym gruncie w celu założenia plantacji drzew, jak twierdzi sama strona.

Jedno jednak nie budzi żadnych wątpliwości, co trafnie zaakcentowały organy. Na przedmiotowym gruncie miało miejsce zakrojone na szeroką skalę zorganizowane i ciągłe wydobycie piasku na potrzeby pobliskiej autostrady. W tym zakresie opinia biegłego geologa jest precyzyjna i jednoznaczna, poparta specjalistyczną wiedzą fachową

Oceny powyższej nie zmienia okoliczność, że w świetle przywoływanego przez stronę skarżącą pisma Urzędu Statystycznego w K. z dnia 15 marca 201 r. działalność polegająca na wymianie gruntów na własnym gruncie w celu założenia plantacji drzew nie ma charakteru usługowego, wobec czego nie jest klasyfikowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu PKD.

Jak wyżej wskazano nawet gdyby rzeczywiście działalność taka była także wykonywana, to mogło to dotyczyć stycznia 2012 r., kiedy miała miejsce wzmiankowana kontrola podatkowa. Natomiast uprzednio, z całą pewnością prowadzono działalność gospodarczą tj. wydobycie piasku. Skoro strona skarżąca nie wskazała żadnych dowodów, które pozwoliłyby ograniczyć czas wykonywania tej działalności do poszczególnych miesięcy roku 2011 lub wskazać, że w danych miesiącach działalność w ogóle nie była wykonywana organy były uprawnione do przyjęcia, że miała ona miejsce w ciągu wszystkich kolejnych miesięcy tego roku poczynając od kwietnia. Uzasadnia to ustalenie zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2011 poprzez przyjęcie do wyliczeń okres od maja do grudnia 2011 r.

Nie ma racji strona skarżąca wywodząc, że organy podatkowe przyjęły błędne założenie, iż wpisanie przez spółkę do PKD w 2011r. 68 kodów PKD przemawia za tym, że spółka skarżąca prowadzi działalność gospodarczą. Wbrew temu stanowisku organy bynajmniej nie przyjęły założenia, iż ilość kodów PKD determinuje charakter działalności wykonywanej przez stronę skarżącą.

Mało tego organy te nawet nie próbowały przyporządkować ustalonej przez siebie działalności spółki do określonego kodu PKD, lecz zadowoliły się stwierdzeniem , że charakter tej działalności mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa wyżej. Sąd I instancji zgadza się z tym stanowiskiem i opowiada za tezą, że przypisanie prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 2 ust. 2 cytowanej ustawy podatkowej nie wymaga podawania kodu PKD tego rodzaju działalności, a jedynie spełnienia przesłanek tej działalności, o których mowa wyżej.

Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy podnoszona w skardze okoliczność, że spółka skarżąca jest adresatem decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] zezwalającej na prowadzenie odzysku odpadów innych niż niebezpieczne na terenie spornej nieruchomości. Decyzja ta rozstrzyga zgodnie z wnioskiem strony skarżącej możliwość wymiany gleby nieurodzonej zalegającej na działce 199/9 na glebę próchniczą nadającą się do założenia plantacji drzew.

Tymczasem, jak wyżej wskazano w toku postępowania podatkowego ustalono, że działalność spółki skarżącej była odmienna od wykazanej we wniosku o zezwolenie na prowadzenie odzysku odpadów. Polegała na usunięciu wierzchniej próchniczej warstwy gleby i wydobywaniu piasku.

Jeśli więc nawet po zakończeniu powyższej działalności spółka skarżąca dokonała alimentacji gleby próchniczej w miejsce gleby usuniętej, lub przywrócenia tego samego humusu, spod którego wydobywała w roku 2011 kruszywo to pozostaje to bez znaczenia dla spełnienia przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej, o czym mowa wyżej, a w konsekwencji opodatkowania spornej nieruchomości podatkiem od nieruchomości.

Nie ma też racji strona skarżąca wywodząc, że organy podatkowe nie wzięły pod uwagę zastrzeżeń do protokołu kontroli zgłoszonych przez stronę w piśmie z dnia 24 stycznia 2012 r. Zarówno w zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji organy wyraźnie wskazują, że nie dają wiary twierdzeniom strony co do charakteru działań przedsięwziętych na spornej nieruchomości oraz, że opierają swe ustalenia o niepodważoną opinię biegłego geologa i geodety.

Co do braku przesłuchania Prezesa Zarządu spółki skarżącej to zważyć należy, że w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi brak jest wniosku o przesłuchanie wymienionej osoby jak również okoliczności, które miałyby zostać wyjaśnione za pomocą owego źródła dowodowego. Z kolei wobec wystarczającego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy sąd I instancji jest zdania, że organy nie miały obowiązku z urzędu przeprowadzać omawianego dowodu.

Nie jest uzasadnione twierdzenie strony skarżącej zawarte w skardze, zgodnie z którym w roku 2011 spółka skarżąca nie uzyskiwała żadnych przychodów, zaś czynności omawiane w rozpoznawanej sprawie nie były przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT. Wbrew twierdzeniom strony cytowana wyżej ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej nie wprowadziła przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej w postaci osiągania przychodów z tej działalności.

Podobnie zresztą ustawa z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych w art. 2 ust. 2 nie uzależnia powstania obowiązku podatkowego od osiągnięcia przychodu z gruntu zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje akcentowana w skardze okoliczność, że umorzono postępowanie administracyjne w sprawie zgłoszenia robót w zakresie przygotowania terenu pod planowaną inwestycję. Decyzja w tym przedmiocie pozostaje poza polem rozważań organów podatkowych w postępowaniu wymiarowym w podatku od nieruchomości.

Z tożsamych przyczyn nietrafne jest stanowisko strony skarżącej co do przestrzegania przez nią przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2011 r. o odpadach oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami. Przestrzeganie tych przepisów mogłoby mieć znaczenie gdyby w istocie spółka skarżąca wykonywała działalność, którą zgłaszała. Pozostaje jednak obojętne dla wyników podatkowego postępowania wymiarowego.

Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności uznać należało, że zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania są niezasadne. Organy zebrały wszystkie niezbędne dla rozstrzygnięcia dowody i oceniły je nie wykraczając poza granice zasady swobodnej oceny dowodów.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji jest całkowicie wystarczające dla potrzeb rozstrzygnięcia. Organy wskazały, na jakich dowodach się oparły, w szczególności powołując opinię biegłego geologa i geodety, dlaczego odmówiły dania wiary wersji przedstawionej przez stronę skarżąca. Sąd I instancji w całości akceptuje przedstawioną w tychże uzasadnieniach argumentację i wnioski tak w zakresie ustaleń faktycznych jak i oceny dowodów zaprezentowane w uzasadnieniach decyzji wydanych w rozpoznawanej sprawie.

Organy podatkowe nie naruszyły też przepisów prawa materialnego wymienionych w skardze. Przeciwnie, na podstawie oceny legalności decyzji przyjąć należy, że zastosowanie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w tym zwłaszcza art. 2 ust.2, art. 3 ust.1, art. 4 ust.1 i 6 ust.1 jest w pełni uzasadnione przyjętym stanem faktycznym sprawy.

W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami) należało orzec jak w sentencji.

J.B.