Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 691/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 147, art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, asesor WSA Michał Podsiadło (spr.), Protokolant sekr. sąd. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2022 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w odniesieniu do działek z obrębu [...]położonych w miejscowości G. gmina [...]oznaczonych nr ewid. [...] (powstałej z podziału działki nr ewid. [...]) oraz [...]i [...] (powstałych w wyniku podziału działki nr ewid. [...]), 2. oddala skargę w pozostałej części, 3. zasądza od Rady Gminy [...]na rzecz Wojewody [...]kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego.


UZASADNIENIE

1. W dniu [...] maja 2004 r. Rada Gminy w M.1. podjęła uchwałę

nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębów wsi C.1., C.2., H., M.2., T., P. oraz G. w Gminie M.1. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr 181, poz. 4700, dalej: "uchwała" lub "plan miejscowy").

2. Pismem z 30 kwietnia 2018 r. Wojewoda [...], działając na podstawie

art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515, ze zm.; dalej: u.s.g.), w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r.

o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139, ze zm.; dalej: "u.z.p."), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. uchwałę, zarzucając jej naruszenie art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy z 3 lutego 1995 r.

o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 1995 r. Nr 16, poz. 78, ze zm.; dalej: u.o.g.r.l.) w związku z art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. "a" u.z.p., poprzez brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, dla działek oznaczonych obecnymi numerami ewidencyjnymi: [...] z obrębu [...], położonych w miejscowości G., gmina M.1., objętych ww. planem miejscowym. W związku z powyższym Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej, w odniesieniu do działki oznaczonej numerem ewidencyjnym:

1) [...] z obrębu [...], położonych w miejscowości G., gmina M.1.;

2) [...] i [...] z obrębu [...], położonych w miejscowości G., gmina M.1., powstałych w wyniku podziału działki nr ew. [...];

3) [...] z obrębu [...], położonej w miejscowości G., gmina M.1., powstałej w wyniku podziału działki nr ew. [...];

4) [...]i [...] z obrębu [...], położonych w miejscowości G., gmina M.1. powstałej w wyniku podziału działki [...];

5) [...] z obrębu [...], położonej w miejscowości G., gmina M.1., powstałej w wyniku podziału działki nr ew. [...], w części ewidencyjnie leśnej;

6) [...] z obrębu [...], położonych w miejscowości G., gmina M.1. powstałej w wyniku podziału działki [...];

7) [...]z obrębu [...], położonej w miejscowości G., gmina M.1., powstałej w wyniku podziału działki nr ew. [...], w części ewidencyjnie leśnej;

8) [...] z obrębu [...], położonej w miejscowości G., gmina M.1.,

w części ewidencyjnie leśnej;

9) [...] i [...]z obrębu [...], położonej w miejscowości G., gmina M.1., w zakresie w jakim usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem 2MRj w części ewidencyjnie leśnej;

oraz o zasądzenie na rzecz Wojewody [...] kosztów postępowania według norm przepisanych.

2.1. W ocenie organu nadzoru, przy podejmowaniu przedmiotowej uchwały, naruszony został tryb sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz właściwość organów, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a u.z.p., co na mocy art. 27 ust. 1 u.z.p., w związku z art. 85 ust. 2 ustawy o p.z.p., winno skutkować nieważnością uchwały Nr [...]Rady Gminy w M.1. z dnia [...] maja 2004 r. w części dotyczącej działek oznaczonych obecnie numerami ewidencyjnymi: [...]z obrębu [...], w miejscowości G., gmina M.1..

2.2. Wojewoda wskazał, że stosownie do art. 7 w związku z art. 26 u.z.p., miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym uchwalanym przez organ stanowiący gminy, tj. radę gminy. Art. 94 Konstytucji RP stanowi, iż organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie

i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów, a zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa ustawa. W przypadku aktów prawa miejscowego z zakresu planowania przestrzennego, tj. w odniesieniu do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w dacie podejmowania przez Radę Gminy

w M.1. skarżonej uchwały, regulację zasad, trybu oraz właściwości organów określała u.z.p. Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.z.p., w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się postanowienia przepisów szczególnych odnoszących sic do obszaru objętego planem i przedmiotu jego ustaleń. Ponadto z art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a u.z.p., jednoznacznie wynika, iż organ sporządzający projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzgadnia go, stosownie do jego zakresu, z organami właściwymi do uzgadniania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, na podstawie przepisów szczególnych. Oznacza to, że zgodnie z wolą ustawodawcy, organy gminy sporządzając projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zobligowane były do uwzględnienia w nim postanowień wynikających z przepisów szczególnych, odnoszących się do obszaru objętego planem, w tym przypadku przepisów u.o.g.r.l. Zgodnie z ww. ustawą, gruntami leśnymi, są grunty: określone jako lasy w przepisach o lasach, zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej oraz grunty pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych (art. 2 ust. 2 u.o.g.r.l.). Stosownie do dyspozycji art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przeznaczenie gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagające zgody, o której mowa

w ust. 2 tego artykułu, może być dokonane jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sporządzonym w trybie określonym w przepisach u.z.p. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l. (w brzmieniu z [...] maja 2004 r.), przeznaczenie na cele nieleśne gruntów leśnych, nie stanowiących własności Skarbu Państwa, " (...) wymaga uzyskania zgody wojewody wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej". W ocenie Wojewody, w przedmiotowej sprawie, organ sporządzający plan miejscowy nie uzyskał stosownej zgody na zmianę przeznaczenia, a zatem nie był uprawniony do dokonywania zmiany przeznaczenia w odniesieniu do ww. działek. Uznać również należy, że w tym stanie prawnym naruszona została właściwość organów, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a u.z.p.

2.3. W skardze wyjaśniono, że z wnioskiem o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały "w części dotyczącej zapisów przeznaczenia działki [...]

z obrębu [...] położonej w miejscowości G., gm. M.1.", zwrócił się do Wojewody [...], Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W., załączając do ww. wniosku: kserokopię zgody Wojewody S. z dnia 25 lutego 1994 r., kserokopię pisma Urzędu Gminy M.1. z dnia 11 sierpnia 2017 r. znak: RI.6724.1.197.2017. JP, wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...]Rady Gminy M.1. z dnia [...] maja 2004 r. (Dz. Urz. Woj. [...]Nr 181, poz. 44700) oraz kserokopię mapy do celów projektowych złożonej przy wniosku z dnia 31 sierpnia 2017 r. Wojewoda [...], działając na wniosek Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W., przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające, w wyniku, którego ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.

2.3.1. W dacie podejmowania skarżonej uchwały, tj. w dniu [...] maja 2004 r., nie tylko działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...] z obrębu [...], położona

w miejscowości G., gm. M.1., oznaczona była w ewidencji gruntów,

w części, jako las klasy VI o powierzchni 0,2296 ha, ale również inne działki stanowiły, w całości lub w części, użytek ewidencyjnie leśny. Jak wynika z wypisów z rejestru gruntów załączonych do pisma Starosty M.1. z dnia 20 grudnia 2017 r., znak: G.6620.11.171.2017, według stanu z [...] maja 2004 r., w miejscowości G., gmina M.1., również ówczesna działka oznaczona numerem ewidencyjnym:

– [...] o powierzchni 0,2815 ha stanowiła w całości grunty leśne klasy VI (LsVI);

– [...] o powierzchni 0,5063 ha stanowiła w całości grunty leśne klasy VI (LsVI);

– [...] o powierzchni 0,5063 ha stanowiła w całości grunty leśne klasy VI (LsVI);

– [...] o powierzchni 0,2839 ha stanowiła grunty leśne klasy VI o powierzchni 0,1192 ha (LsVI), grunty rolne zabudowane klasy VI o powierzchni 0,1250 ha (Br-RVI) oraz nieużytki o powierzchni 0,0379 ha (N);

– [...] o powierzchni 1,3403 ha stanowiła grunty leśne klasy VI o powierzchni 1,3196 ha (LsVI) oraz pastwiska trwałe klasy V o powierzchni 0.0207 ha (PsV);

– [...] o powierzchni 1,3500 ha stanowiła grunty leśne klasy V o powierzchni 0,9300 ha (LsV) oraz grunty leśne klasy VI o powierzchni 0,4200 ha (LsVI);

– [...] o powierzchni 0,3133 ha stanowi w części grunty leśne na powierzchni 0,0876 ha wcześniej zaś na powierzchni 0,0900 ha;

– [...]o powierzchni 1,5755 ha stanowiła grunty leśne klasy V o powierzchni 0,5762 ha (LsV), grunty leśne klasy VI o powierzchni 0,7220 ha (LsVI), grunty orne klasy IVa o powierzchni 0,1918 ha (RIVa) oraz grunty orne klasy VI o powierzchni 0,0855 ha (RVI).

2.3.2. Wojewoda [...] dodał, że pismem z 11 grudnia 2017 r. wystąpił do Wójta Gminy M.1. z prośbą o przekazanie kopii części tekstowej i graficznej ww. uchwały, oraz o udzielenie informacji, czy w procedurze sporządzania planu miejscowego zostały uzyskane decyzje w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych dla ww. działek z obrębu [...] położonych w miejscowości G., gm. M.1., na cele nieleśne. Wójt Gminy M.1., w piśmie z 25 stycznia 2018 r. przekazał kopię części tekstowej uchwały Nr [...] Rady Gminy M.1. z dnia [...] maja 2004 r. wraz z oryginalną częścią graficzną oraz kopie zgód" (...) na zmianę przeznaczenia dla przedmiotowych działek zawarte w decyzjach Wojewody S. znak: [...]z 25.02.1994 r., znak: [...] z [...].05,1992 r., znak: [...] z [...].03.1993 r. oraz decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...].05.2016 r ".

2.3.3. Organ nadzoru zauważył, iż dla działki o nr ew. [...], otrzymano zgodę

na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne decyzją Nr [...] Marszałka Województwa [...] z [...] maja 2016 r. Zgoda ta została wydana 12 lat po uchwaleniu planu miejscowego i została uzyskana na potrzeby ewentualnie nowego planu miejscowego, nie zaś do planu, który obowiązuje. Tak więc dopiero uchwalenie nowego planu miejscowego, w procedurze którego uzyskano ww. zgodę skutkować będzie "konsumpcję" przedmiotowej decyzji, co zresztą nie tylko wynika

z art. 7 ust. 1 u.o.g.r.l., ale również z samej zgody.

2.3.4. Dokonana przez organ nadzoru analiza ustaleń planu miejscowego z 2004 r. potwierdziła, iż działka, według stanu z daty podjęcia uchwały, oznaczona numerem ewidencyjnym:

– [...] i [...], usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 3MNu,ZR stanowiąc "tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej z dopuszczeniem zabudowy rekreacyjnej";

– [...], [...], [...] i [...] usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu, stanowiąc "tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej",

– [...] usytuowana jest w pasie 16 m od strony zachodniej na terenie oznaczonym symbolem 4MNu, stanowiąc "tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej", w pozostałym zakresie na terenie oznaczonym symbolem 2MRj, stanowiącym " teren zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych ";

– [...] usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem 4MNu, stanowiąc ,, tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej" oraz częściowo (w pasie około 15 m) na terenie oznaczonym symbolem 2MRj, stanowiącym "teren zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej

i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych";

– [...] usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem RL, stanowiąc " tereny leśne" oraz częściowo (w pasie około 10 m od strony wschodniej) na terenie oznaczonym symbolem 2MRj, stanowiącym" teren zabudowy zagrodowej

z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych":

– [...] usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem 2MRj, stanowiącym "teren zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinne i wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych";

– [...]usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem RL, stanowiąc "tereny leśne" oraz częściowo (w pasie około 95 m) na terenie oznaczonym symbolem 2MRj, stanowiącym " teren zabudowy zagrodowe! z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej

i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych".

2.3.5. Wojewoda [...] uznał, że biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy oraz dokonaną analizę zapisów ewidencji gruntów, zmiana przeznaczenia w planie wykazanych gruntów leśnych na cele nieleśne, wymagała tym samym uzyskania zgodywłaściwego organu, w procedurze sporządzenia projektu planu (w trybie art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a u.z.p.). Tymczasem, takiej zgody organ wykonawczy Gminy M.1. nie był w stanie przedłożyć.

2.3.6. Ponadto Wojewoda wskazał, że stosownie do dyspozycji art. 7 ust. 1 u.o.g.r.l., przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne, może być dokonane jedynie

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 2 pkt 2 i 5 ww. ustawy, każdy grunt ewidencyjnie leśny, niezależnie od wielkości jego powierzchni, wymaga uzyskania zgody stosownych organów, na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne. Ustawa powyższa nie wprowadza ograniczeń dotyczących wielkości powierzchni gruntów leśnych, dla jakiej zgoda jest wymagana,

a dla jakiej wymóg jej uzyskania nie obowiązuje. To decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 7 ust. 2 ww. ustawy, rozstrzyga kwestię dopuszczalności przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze lub, jak w przedmiotowej sprawie, przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i stanowi podstawę do dokonania zmian\ przeznaczenia w planie miejscowym, o ile jest decyzja pozytywna, tj. akceptująca dokonanie zmiany i przeznaczenia.

2.3.7. Skarżący, na podstawie pisma Starosty M.1. 20 grudnia 2017 r., znak: G.6620.11.171.2017 wskazał, że w odniesieniu do wskazanych poniżej działek, zarówno w dacie podejmowania skarżonej uchwały, tj. w dniu [...] maja 2004 r., jak również według stanu z 20 grudnia 2017 r., stwierdzono występowanie gruntów leśnych. I tak działka, położona w miejscowości G. gm. M.1., oznaczona obecnym numerem ewidencyjnym:

– [...] o powierzchni 0,2503 ha stanowi grunty leśne klasy VI (LsV) na powierzchni 0,2503 ha oraz grunty zabudowane (B) na powierzchni 0,0207 ha, zaś w dacie podjęcia uchwały w całości jako Br-LsVI; w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest ona usytuowana na terenie oznaczonym symbolem 3MNu, ZR;

– [...] o powierzchni 0,1275 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ew. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy V (LsV), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 3MNu,ZR;

– [...] o powierzchni 0,1540 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 3MNu,ZR;

– [...] o powierzchni 0,1374 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi grunty leśne klasy VI o powierzchni 0,1101 ha (LsVI) oraz nieużytki

o powierzchni 0,0273ha (N), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w pasie

o szerokości 16 metrów od strony zachodniej na terenie oznaczonym symbolem 4MNu, w pozostałym zakresie na terenie oznaczonym symbolem 2MRj;

– [...]o powierzchni 0,1663 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,1663 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,1200 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...]o powierzchni 0,0638 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0638 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI) ), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0656 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsV), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0657 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0698 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0699 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0723 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...]o powierzchni 0,0722 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0861 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0861 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0738 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0737 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0800 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0960 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...] o powierzchni 0,0950 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 4MNu;

– [...]o powierzchni 0,0960 ha (powstała w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) stanowi grunty leśne klasy VI (LsVI) na powierzchni 0,0818 ha oraz pastwiska trwałe (PsV) na powierzchni 0,0142 ha, zaś w planie miejscowym usytuowana jest w całości na terenie oznaczonym symbolem 2MRj;

– [...] o powierzchni 1,3500 ha stanowi w całości grunty leśne, zaś w planie miejscowym częściowo usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem 2MRj;

– [...] o powierzchni 0,3133 ha stanowi w części grunty leśne na powierzchni 0,0876 ha wcześniej zaś 0,0900, zaś w planie miejscowym usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem 2MRj;

– [...]o powierzchni 1,5755 ha stanowi grunty leśne klasy V o powierzchni 0,5762ha (LsV), grunty leśne klasy VI o powierzchni 0.7220ha (LsVI), grunty orne klasy IVa

o powierzchni 0.1918ha (RIVa) oraz grunty orne klasy VI o powierzchni 0.0855ha (RVI), zaś w planie miejscowym usytuowana jest w pasie o szerokości 95 metrów od strony wschodniej na terenie oznaczonym symbolem 2MRj w tym także

w obrębie gruntów leśnych, w pozostałym zakresie na terenie lasów (RL).

2.3.8. Odnosząc się do stanowiska gminy wyrażonego m.in. w piśmie z 25 stycznia 2018 r. znak:RI.6724.1.332.2017.JP Wojewoda [...] podkreślił, że:

– działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...] uzyskała co prawda zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, zgodnie z decyzją Marszałka Województwa [...] z [...] maja 2016 r. znak: [...], na mocy, której dokonano zgody na zmianę funkcji wcześniej wydanej decyzji Wojewody S. z [...] lutego 1994 r. znak: [...], jednakże zgoda ta, zgodnie z pkt 2 decyzji, wyrażona została do sporządzanego obecnie projektu planu miejscowego w oparciu o uchwały Rady Gminy M.1. Nr [...] z [...] kwietnia 2010 r., zmienionej uchwałą Nr [...] z [...] kwietnia 2013 r.; organ nadzoru wskazuje, że zgoda Wojewody S. dotyczyła zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na tereny istniejącej zabudowy letniskowej, obecna decyzja Marszałka zmienia tę decyzję na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usługowej i letniskowej (MN/U/ML);

– organ wykonawczy gminy przyznaje, iż nie dysponuje zgodą na zmianę przeznaczenia dla działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...];

– w zakresie działek oznaczonych symbolami: [...], [...] oraz częściowo [...] brak podstaw prawnych do uznania, że istnieje możliwość przenoszenia poprzednich rozwiązań planistycznych, bez konieczności ubiegania się o decyzję na zmianę przeznaczenia; fakt, iż tereny te w planie miejscowym uchwalonym na podstawie uchwały Nr [...] z [...] marca 1999 r. przeznaczone zostały pod tereny zabudowy rekreacyjnej nie upoważniał do dokonywania zmiany przeznaczenia na "tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej"; organ nadzoru wskazuje, że organy gminy M.1. posiadają wiedzę co do konieczności uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia, także w przypadku określenia w nowym planie innego przeznaczenia, co potwierdza fakt złożenia wniosku o zmianę wcześniejszych decyzji w zakresie funkcji danego terenu i skutecznego jej uzyskania w odniesieniu np. do działki nr ew. [...] – zob. decyzja Marszałka Województwa [...] z [...] maja 2016 r. znak: [...];

– w zakresie części działki nr ew. [...] usytuowanej na terenie 2MRj, to wskazać należy, że dla działki tej de facto nie uzyskano, żadnej zgody na zmianę przeznaczenia; z decyzji Wojewody S., znak: [...] z [...] maja 1992 r., na którą powołuje się gmina wynika, że zgoda ta odnośnie wsi G. dotyczyła jedynie terenów objętych konturami: 2MRMN z przeznaczeniem pod zabudowę zagrodową i jednorodzinna na powierzchni 0,04 ha oraz 8 MRMN na powierzchni 0,43 ha a więc łącznie jedynie na powierzchni 4700 m2; tymczasem z dołączonego do pisma fragmentu rysunku planu z 1994 r. wynika, że część tej działki położona była na terenie R-0 i to jedynie w pasie około 70 m od drogi; tymczasem w planie z 2004 r. pas terenu pod zabudowę 2MRj obejmował szerokość blisko 90 m; powyższe oznacza, iż w odniesieniu do ww. części działki również nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia;

– w zakresie części działki nr ew. [...]usytuowanej na terenie 2MRj, to wskazać należy, że dla działki tej de facto nie uzyskano, żadnej zgody na zmianę przeznaczenia; z decyzji Wojewody S., znak: [...] z [...] maja 1992 r., na którą powołuje się gmina wynika, że zgoda ta odnośnie wsi G. dotyczyła jedynie terenów objętych konturami: 2MRMN z przeznaczeniem pod zabudowę zagrodową i jednorodzinna na powierzchni 0,04 ha oraz 8 MRMN z przeznaczeniem na istniejącą zabudowę zagrodową i jednorodzinną na powierzchni 0,43 ha a więc łącznie jedynie na powierzchni 4700 m2; tymczasem z dołączonego do pismafragmentu rysunku planu z 1994 r. wynika, że działka ta

w ogóle nie była położona na terenie R-O, który obejmował pas terenu o szerokości niespełna 70 m od drogi; tymczasem w planie z 2004 r. cała działka została przeznaczona pod zabudowę 2MRj; powyższe oznacza, iż w odniesieniu do ww. części działki również nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia;

– w zakresie działki nr ew.: [...], [...] i [...]usytuowanych w całości lub w części na terenie 2MRj, to wskazać należy, że dla działek tych de facto nie uzyskano, żadnej zgody na zmianę przeznaczenia; z decyzji Wojewody S., znak: [...] z [...] maja 1992 r., na którą powołuje się gmina wynika, że zgoda ta odnośnie wsi G. dotyczyła jedynie terenów objętych konturami: 2MRMN z przeznaczeniem pod zabudowę zagrodową i jednorodzinną na powierzchni 0,04 ha oraz 8 MRMN z przeznaczeniem na istniejącą zabudowę zagrodową i jednorodzinną na powierzchni 0,43 ha a więc łącznie jedynie na powierzchni 4700 m2; tymczasem z dołączonego do pisma fragmentu rysunku planu z 1994 r. wynika, że wschodnia granica działki nr ew. [...] przebiega w odległości około 80 m od zachodniej linii rozgraniczającej drogi, zaś pas terenu z przeznaczeniem pod R-O według planu z 1994 r. obejmuje teren o szerokości niespełna 70 m od tej drogi; z kolei cała szerokość działki [...] wynosi 80 metrów, zaś pas pod tereny R-O niespełna 70 m, przy czym grunty ewidencyjnie leśne znajdują się właśnie w części zachodniej działki (za zabudowaniami gospodarczymi); analogiczna sytuacja dotyczy działki nr ew. [...]; powyższe oznacza, iż w odniesieniu do ww. działek, bądź ich części również nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia, przy czym działka ta dotychczas jest niezabudowana.

Skarżący podkreślił, że gmina M.1. nie może skutecznie powoływać się na zgodę z roku 1992 bowiem zgoda ta obejmowała jedynie 400 m2 gruntów leśnych

z przeznaczeniem na teren 2MRMN oraz 4700 m2 gruntów leśnych dla już istniejącej zabudowy w ramach konturu 8MRMN. Nie stanowi o uzyskaniu zgody na zmianę przeznaczenia sporządzenie planu miejscowego w roku 1999 i przeznaczenie tego terenu na cele zabudowy letniskowej, a organ gminy nie jest w stanie takiej zgody przedstawić. Powyższe może świadczyć co najwyżej, iż plan z 1999 r. również sporządzony został z naruszeniem trybu sporządzania planu miejscowego. Co więcej

w kolejnym planie zamiast zabudowy zagrodowej dokonano przeznaczenia ww. terenów na "tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej ".

2.4. Brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia ww. działek leśnych na cele inne niż leśne, bądź uzyskanie jej dla innego przeznaczenia (funkcji) stanowi naruszenie trybu postępowania przy sporządzaniu planu miejscowego i w oparciu

o art. 27 ust. 1 u.z.p., w związku z art. 85 ust. 2 ustawy o p.z.p., skutkuje nieważnością uchwały Rady Gminy M.1. Nr [...], we wnioskowanej w petitum skargi części. W tym kontekście, należało uznać, że na etapie opracowania obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M.1., przyjętego zaskarżoną uchwałą, w odniesieniu do działek z obrębu [...], położonych w miejscowości G., gmina M.1., oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...]doszło do naruszenia trybu sporządzania planu miejscowego oraz naruszenia właściwości organów co skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności uchwały w odniesieniu do wskazanych powyżej działek.

3. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy M.1. wniosła o jej odrzucenie bądź oddalenie.

3.1. Rada wskazała, że działka [...] w miejscowości G. objęta jest decyzją Wojewody S. [...]z dnia [...] lutego 1994 r. Decyzja ta obejmuje również działki [...]w G.u. Obszar odpowiadający działkom w przedmiotowej decyzji 6ZR. Zgoda została wydana do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Gminy w M.1. z dnia [...] września 1994 roku, a odpowiadający kontur terenu na rysunku planu to ZR. W celu identyfikacji położenia obszaru 6ZR ze zgody Wojewody S. załączono również pismo BOP7322/22/93 z 07.10.1993 r. oraz fragment rysunku Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M.1. zatwierdzonego Uchwałą Gminnej Rady Narodowej Nr [...] z dnia [...] lutego 1989 r., (Dz. Urz. Woj. S. Nr 5 poz.45 z 1989 r.), o którym mowa w przedmiotowym piśmie. Należy zauważyć, że decyzja z dnia 25 lutego 1994 roku wskazywała położenie obszaru, dla którego została wydana i nie odnosiła się do konkretnego przeznaczenia terenu. Zapisy u.o.g.r.l. obowiązującej na dzień uchwalenia planu z 1994 roku, jak również obecnie, nie wprowadzają konieczności określenia konkretnego przeznaczenia na jakie zostaje wydana zgoda na zmianę przeznaczenia. Na podstawie analizy stosowanej praktyki w ówczesnym okresie zgody zawierały jedynie określenie położenia obszaru, nie określano natomiast na jaki cel były wydawane. Jednocześnie informuję, iż decyzja [...]z dnia 25 lutego 1994 r. została zmieniona decyzją Marszałka Województwa [...] [...] w związku trwającą procedurą sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez Gminę M.1. wszczętego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy M.1. z dnia 29 kwietnia 2010 r., zmienioną uchwałą Nr [...] z [...]kwietnia 2013 r., zmienioną uchwałą Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Należy nadmienić, iż działka [...] w miejscowości G. objęta jest tą samą zgodą co działki co działki sąsiednie, co do których zgoda na zmianę przeznaczenia została uznana przez organy Wojewody i Marszałka Województwa [...], w zakresie działek [...], [...], że dla niniejszych działek co prawda w zasobie archiwalnym Gminy nie odnaleziono zgód na zmianę przeznaczenia aczkolwiek z uwagi na upływ czasy tj. 14 lat od wejścia w życie miejscowego planu działki te zostały zainwestowane i podzielone w sposób zgodny z przeznaczeniem w miejscowym planie straciły one swój charakter zwartego konturu leśnego. Stanowią one przedmiot odrębnej własności różnych osób prywatnych, które nie mają znaczenia dla racjonalnej gospodarki leśnej. Uchylenie dla nich miejscowego planu spowodowały by straty materialne i prawne dla właścicieli nieruchomości. W zakresie działek [...], [...], [...], [...], kwestia zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne ww. działkach, została rozstrzygnięta w procedurach miejscowych planów obowiązujących przed planem z 2004 roku. Poprzednio obowiązującym planem był miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Gminy M.1.

z 3 marca 1999 roku (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 26 poz. 742 z dnia 30 kwietnia 1999 r.),

w którym to planie przedmiotowe działki znajdowały się w terenie oznaczonym symbolem 5 ZR – tereny zabudowy rekreacyjnej. Tereny przeznaczone na cele inwestycyjne z planu z 1999 roku, zostały przeniesione do aktualnie obowiązującego planu. Ponadto działka [...] w części objęta jest zgodą [...] z dnia [...] maja 1992 r. w zakresie działek [...], że objęte są one decyzją Wojewody S. [...] z dnia[...]maja 1992 r. Zgoda została wydana do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w M.1. z [...]września 1994 r., a odpowiadający kontur terenu na rysunku planu to R-0 strefa rolno- osadnicza). Tereny przeznaczone pod zabudowę, dla których uzyskano zgodę na zmianę przeznaczenia w planie

z 1994 r. zostały przeniesione do aktualnie obowiązującego planu z Uchwały Nr [...]Rady Gminy M.1. z [...] maja 2004 roku. Grunt leśny na działkach nr [...], [...]tylko we fragmencie znajduje się w terenie zabudowy w planie z 2004 r. (uchwała nr [...]), pozostała część działki to teren leśny, zatem zgoda nie była wymagana. Na działce nr [...] teren leśny występuje tylko na fragmencie działki, dla której obowiązywała powyższa zgoda. Dla pozostałej części działki zgoda nie była wymagana.

3.2. Organ gminy zauważył, że zgodnie z przepisami u.o.g.r.l. obowiązującej na dzień uchwalenia planu z 1989, 1994, 1999 r., jak również obecnie, nie wprowadzają konieczności określenia konkretnego przeznaczenia na jakie zostaje wydana zgoda na zmianę przeznaczenia. Na podstawie analizy stosowanej praktyki w ówczesnym okresie zgody zawierały jedynie określenie położenia obszaru, nie określano natomiast na jaki cel były wydawane.

3.3. Organ dodał, że stosownie do art. 91 ust. 1 u.s.g. Wojewoda [...] jako organ nadzoru uprawniony był do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy M.1. w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia. O wykonaniu obowiązku przedłożenia Wojewodzie [...]emu zaskarżonej Uchwały Rady Gminy świadczy fakt jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 2004 r. nr 181, poz. 4700. Na tym etapie Wojewoda nie stwierdził nieważności uchwały, co może wskazywać na to , że zaskarżona uchwała Rady Gminy została podjęta zgodnie z prawem, co również uzasadnia wniosek o oddalenie skargi. Wobec niewykonania w terminie przez Wojewodę [...] obowiązku wynikającego z art. 91 ust. 1 u.s.g. organ nadzoru może jedynie stosownie do przepisu art. 93 u.s.g. zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

4. Wyrokiem z 11 września 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1591/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w odniesieniu do działek z obrębu [...] położonych

w miejscowości G. gmina M.1. oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...]; [...] i [...] powstałych w wyniku podziału działki numer ewidencyjny [...]; [...] powstałej w wyniku podziału działki [...]; [...]i [...] powstałych w wyniku podziału działki [...]; [...] powstałej w wyniku podziału działki [...] w części ewidencyjnie leśnej; [...] powstałych w wyniku podziału działki [...]; [...]powstałej w wyniku podziału działki ewidencyjnej [...] w części ewidencyjnie leśnej; [...] w części ewidencyjnie leśnej; [...] i [...]w zakresie w jakim usytuowane są na terenie oznaczonym symbolem 2MRj w części ewidencyjnie leśnej. Sąd stwierdził, że Rada Gminy M.1. nie uzyskała zgody na zmianę przeznaczenia opisanych wyżej działek na cele nieleśne, mimo że obowiązek ten miał charakter jednoznaczny i bezwzględny.

5. Wyrokiem z 24 lutego 2022 r. sygn. akt II OSK 5[...]9, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. wyrok w odniesieniu do działek z obrębu [...] położonych w miejscowości G. gmina M.1. oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...], [...], [...], [...]i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zaś w pozostałej części skargę kasacyjną oddalił.

5.1. NSA uznał, że ww. wyrok wydany został bez weryfikacji istotnych okoliczności sprawy i z pominięciem zebranego w sprawie materiału dowodowego. Brak odniesienia się przez Sąd Wojewódzki do zawartej w aktach dokumentacji w zakresie kwestii spornych występujących w sprawie sprawił, że przedwczesne było wnioskowanie co do naruszeń prawa, skutkujących stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały

w części oznaczonej w sentencji zaskarżonego wyroku. Zdaniem NSA, WSA w sposób ogólnikowy wyraził akceptację dla stanowiska przedstawionego w skardze przez Wojewodę, jednak nie przeprowadził własnej oceny w zakresie istotnych ustaleń faktycznych i nie wypowiedział się co do spornych kwestii materialnoprawnych.

5.2. W ocenie NSA, obowiązkiem WSA było zweryfikowanie twierdzeń organu

na podstawie zgromadzonego w aktach materiału dowodowego, w tym powołanych decyzji w konfrontacji z wcześniej obowiązującymi planami miejscowymi. Skoro Rada Gminy wywodziła, że zmiana przeznaczenia części działek ewidencyjnych nastąpiła

w procedurach planistycznych poprzedzających plany miejscowe uchwalone w 1994 r.

i 1999 r. (wcześniej w 1989 r.), to należało ustalić – czy oraz jakie konkretnie działki ewidencyjne uzyskały przeznaczenie nieleśne na podstawie decyzji Wojewody z 1992 r. i 1994 r. NSA dodał, że dla oceny skuteczności zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne znaczenie miało nie tylko wydanie decyzji zezwalających na taką zmianę lecz wprowadzenie takich ustaleń do planu miejscowego. Tego zaś nie uwzględniono

w zaskarżonym wyroku, ani bowiem Wojewoda, ani też WSA nie wskazał na ustalenia faktyczne dotyczące przeznaczenia spornych działek ewidencyjnych we wcześniejszych planach miejscowych. Zdaniem NSA kwestia ta miała zasadnicze znaczenie dla oceny, czy w ogóle przedmiotowe grunty wymagały uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia, a zwłaszcza czy w uchwalonym planie z [...] maja 2004 r. dokonano zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne. Nie ulega przecież wątpliwości, że uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów w trybie art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l. byłoby potrzebne tylko w sytuacji, gdy w projekcie planu miejscowego przewidziano przeznaczenie dotychczasowych gruntów leśnych na cele nieleśne. Dlatego

w rozpoznawanej sprawie kluczowym zagadnieniem było to, czy objęte skargą działki ewidencyjne uzyskały zmianę przeznaczenia z leśnego na nieleśne we wcześniejszych planach miejscowych, a nie tylko to, czy w procedurze planistycznej poprzedzającej podjęcie uchwały z [...] maja 2004 r. udzielono zgody, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l.

5.3. NSA wskazał, że aby można było stwierdzić, że przedmiotowa uchwała przyjęta została z naruszeniem procedury skutkującym stwierdzeniem jej nieważności, należało w pierwszej kolejności wyjaśnić, czy w istocie nastąpiła zmiana przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, przy czym w tym zakresie nie mogły być wyłącznie miarodajne dane z ewidencji gruntów, lecz należało uwzględnić dotychczasowe przeznaczenie spornych gruntów we wcześniejszych planach miejscowych

w powiązaniu z decyzjami wojewody z 1992 r. i 1994 r. NSA przypomniał, że w przypadku gruntów leśnych zapisy w ewidencji gruntów nie mają decydującego znaczenia dla oceny czy dany grunt jest gruntem leśnym, gdyż o tym decyduje wyłącznie to, czy spełnia on przesłanki z art. 3 ustawy o lasach w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l. Ponadto dane z ewidencji gruntów – potwierdzające leśny charakter spornych działek gruntowych – nie zwalniały od wyjaśnienia w niniejszej sprawie, czy w poprzednich procedurach planistycznych nastąpiła zmiana ich przeznaczenia na cele nieleśne.

5.4. W ocenie NSA, WSA powinien również odnieść się merytorycznie do niejasnego stanowiska Wojewody, który w skardze stwierdził m.in., że "Brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia ww. działek leśnych na cele inne niż leśne, bądź uzyskanie jej dla innego przeznaczenia (funkcji) stanowi naruszenie trybu postępowania przy sporządzaniu planu miejscowego i w oparciu o art. 27 ust. 1 u.z.p. w związku

z art. 85 ust. 2 u.z.p., skutkuje nieważnością uchwały Rady Gminy M.1. Nr XVIII/262/04, we wnioskowanej w petitum skargi części". W ocenie NSA, obowiązkiem WSA było jednoznaczne określenie wobec których działek ewidencyjnych przyjął, że naruszenie procedury polegało na braku zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne. Po drugie, rzeczą WSA było wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku czy za naruszenie procedury uznał przypadki, gdy zgoda była udzielona, ale nie dla funkcji ustalonej w przedmiotowym planie (zabudowa mieszkaniowa), lecz dla innej funkcji (zabudowa rekreacyjna). Z uzasadnienia wyroku powinno jednoznacznie wynikać, czy według WSA mimo zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne (pod zabudowę rekreacyjną, letniskową) we wcześniejszych planach (planie) wymagane było uzyskanie zgody przed uchwaleniem kontrolowanego planu, a jeżeli tak, to jakich działek ewidencyjnych taka sytuacja dotyczyła. W szczególności weryfikacji wymagało stanowisko Wojewody (odnoszące się m.in. do działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...]), zgodnie z którym: "brak podstaw do uznania, że istnieje możliwość przenoszenia poprzednich rozwiązań planistycznych, bez konieczności ubiegania się o decyzję na zmianę przeznaczenia". Brak oceny WSA w powyższym zakresie sprawił, że nie zostały w istocie rozstrzygnięte zasadnicze sporne kwestie odnoszące się do wykładni i zastosowania przepisów art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. w związku z art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a) u.z.p.

5.5. W sytuacji gdy nie zostały w sprawie zweryfikowane istotne ustalenia faktyczne, to przedwczesna była konstatacja WSA, że wymienione wyżej przepisy zostały naruszone z konsekwencją stwierdzenia nieważności planu w oznaczonej części. NSA wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA dokona analizy co do treści

i skutków decyzji Wojewody z [...] maja 1992 r. i [...] lutego 1994 r. (w przedmiocie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne) w powiązaniu z planami miejscowymi, o ile obejmowały przedmiotowe działki przed podjęciem spornej Uchwały z [...] maja 2004 r. W zależności od dokonanych ustaleń, WSA oceni, które z działek objętych skargą wymagały uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia z leśnego na nieleśne, z rozróżnieniem okoliczności odnoszących się do działek ewidencyjnych oznaczonych numerami: (a) – [...], (b) – [...], [...], [...], [...], (c) – [...].

5.6. NSA zaznaczył, że rozstrzygając sprawę WSA powinien rozważyć, czy w razie potrzeby stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały, rozstrzygnięcie może

w konkretnym przypadku dotyczyć części działek ewidencyjnych, zwłaszcza działek

nr [...] i [...] obejmujących niewydzielone części (Br) zabudowy na gruntach rolnych i (Ls) gruntów leśnych. NSA przypomniał również, że nie każde naruszenie trybu postępowania wywołuje skutek nieważności uchwały, albowiem skarga organu nadzoru powinna dotyczyć istotnego naruszenia prawa przez gminę, podlega ocenie sądu.

5.7. W ocenie NSA w części dotyczącej działek nr [...], [...] oraz [...]-[...] zasadne było stwierdzenie nieważności uchwały, skoro nie zostały przez organ gminy przedstawione żadne dokumenty podważające twierdzenia Wojewody, iż wymienione działki objęte przedmiotowym planem wymagały uzyskania zgody na zmianę ich przeznaczenia na cele nieleśne, a brak wymaganej decyzji stanowił naruszenie art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W świetle art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Z art. 151 p.p.s.a. wynika natomiast, że w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

6.1. W pierwszej kolejności należało podnieść, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę

z uwagi na uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrokiem z 24 lutego 2022 r. sygn. akt sygn. akt II OSK 5[...]9) wyroku WSA w Warszawie z 11 września 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1591/18 i przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania.

6.2. Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Należy zatem przypomnieć, że związanie sądu administracyjnego w rozumieniu art. 190 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organami administracji publicznej. Zarówno

w orzecznictwie jak i doktrynie przyjmuje się, że "związanie wykładnią prawa" oznacza wykładnię przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania

z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią

z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości (por. wyrok WSA

w Warszawie z 23 lipca 2012 r., VI SA/Wa 967/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

6.3. Z wydanego w niniejszej sprawie wyroku NSA wynika przede wszystkim to, że na obecnym etapie postępowania, kontroli Sądu poddany jest zaskarżony plan miejscowy wyłącznie w odniesieniu do działek o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W pozostałym zakresie, tj. w odniesieniu do działek o nr ew. [...], [...] oraz [...] wydany poprzednio wyrok WSA w Warszawie z 11 września 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1591/18 stał się prawomocny na skutek oddalenia skargi kasacyjnej w tym zakresie. W tym miejscu należy zaznaczyć, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela wypowiedzi zawarte w uzasadnieniu ww. wyroku NSA, odnoszące się w szczególności do kwestii merytorycznych, i przyjmuje je za własne.

7. Przystępując do kontroli zaskarżonej uchwały w zakresie wynikającym z ww. wyroku NSA, należy w ślad za tym Sądem przypomnieć, że nie każde naruszenie trybu postępowania wywołuje skutek nieważności uchwały, albowiem skarga organu nadzoru powinna dotyczyć istotnego naruszenia prawa przez gminę, co podlega ocenie sądu. Należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że art. 27 u.z.p. "nie wprowadzał kryterium "istotności" naruszenia trybu postępowania, to jednak w świetle przepisów art. 91 ust. 4 w zw. z art. 93 ust. 1 u.s.g. należy założyć, że skarga organu nadzoru powinna dotyczyć istotnego naruszenia prawa przez gminę, co oczywiście podlega ocenie sądu (por. Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, pod red. R. Hausera, Z. Niewiadomskiego, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 765)".

7.1. W orzecznictwie wskazuje się, że istotne naruszenie trybu postępowania prowadzi do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, jakie zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego (por. wyrok NSA z 25 maja 2021 r. sygn. akt II OSK 1874/18, LEX nr 3279905.). Ponadto, istotne naruszenie zasad sporządzenia planu miejscowego, to naruszenie podstawowych wartości, które wiążą przy jego sporządzeniu (zob. wyrok NSA

z 4 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 3593/18, LEX nr 3080492. Z kolei Interpretując przesłankę istotności naruszenia trybu, podkreślić należy, że dla jej ustalenia decydujące znaczenie będzie miał wpływ naruszenia na treść planu. Ocena zaistnienia tej przesłanki wymaga zatem odrębnych rozważań w każdym indywidualnym przypadku, uwzględniających przede wszystkim, że celem omawianej regulacji jest zagwarantowanie praw podmiotów, które mogą zostać naruszone w wyniku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Trzeba przy tym mieć na uwadze, że wolą ustawodawcy było pozostawienie organom gminy uprawnienia do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (aktów prawa miejscowego), przy jednoczesnym nałożeniu obowiązku przestrzegania reguł stanowienia prawa. Wobec rygorystycznego uregulowania procesu uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego, a szczególnie wobec konieczności przestrzegania poszczególnych etapów jego stanowienia, samodzielność gminy doznaje pewnego rodzaju ograniczenia (por. wyrok NSA z 12 listopada 2019 r. sygn. akt II OSK 3184/17, LEX nr 2778517). W tym zakresie podnosi się, że istotne naruszenie trybu ma miejsce również wtedy, gdy organy planistyczne naruszają formalne prawa określonych w ustawie podmiotów, a w szczególności gdy nie są przestrzegane regulacje gwarantujące zainteresowanym podmiotom wypowiedzenie się w zakresie projektowanych ustaleń planu miejscowego (por. wyrok NSA

z 26 października 2016 r., II OSK 137/15, LEX nr 2206931). Ponadto, naruszenie trybu sporządzania planu, które wyraża się w naruszeniu przepisów określających tzw. procedurę planistyczną, jest zdarzeniem, które następuje w określonym czasie w toku postępowania planistycznego. Natomiast ocena, czy naruszenie to jest istotne, może uwzględniać okoliczności nie tylko z czasu tego zdarzenia, ale także okoliczności, które powstały wcześniej lub później. Należy bowiem mieć na uwadze, że ustawowe zasady

i tryb sporządzania planu mają na celu zapewnienie uchwalenia zgodnie z prawem prawidłowego planu miejscowego, przy przestrzeganiu zasad i trybu sporządzania planu na każdym etapie postępowania planistycznego. Ocena czy naruszenie trybu sporządzenia planu jest istotne powinna być dokonywana pod kątem tego celu (zob. wyrok NSA z 11 kwietnia 2012 r., II OSK 52/12, LEX nr 1410763). W ocenie Sądu, istotne naruszenie trybu postępowania planistycznego musi być ponadto niewątpliwe, aby uzasadniało stwierdzenie nieważności tego aktu prawa miejscowego. Sąd nie może stwierdzić nieważności aktu prawa miejscowego, korzystającego z domniemania legalności, w sytuacji, w której dokumentacja stanowiąca podstawę oceny tego aktu nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, że do naruszenia prawa rzeczywiście doszło.

7. Punktem wyjścia dla oceny zarzutów Wojewody jest art. 20 ust. 1 u.o.g.r.l., zgodnie z którym – w dacie uchwalenia zaskarżonej uchwały – przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa

w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przy czym, przez przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne rozumie się ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych (art. 4 pkt 6 u.o.g.r.l.).

7.1. W ocenie Sądu, decyzja o wyrażeniu zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów rolnych lub leśnych na cele nierolnicze i nieleśne ma specyficzny charakter wynikający z usytuowania tej zgody

w systemie prawa jako pewnego rodzaju instytucji stanowiącej koniczne ogniwo wstępne, aby gmina mogła zrealizować swoje zamierzenie planistyczne polegające

na tym, że w akcie o charakterze prawa materialnego obowiązującym na ściśle określonym obszarze tej gminy, chce grunty rolne/leśne przeznaczyć na cele odmienne od ich dotychczasowego charakteru i przeznaczenia (por. wyrok WSA we Wrocławiu

z 21.11.2018 r. sygn. akt II SA/Wr 661/18, LEX nr 2583717). Ponadto, zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne udzielona na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 u.o.g.r.l. jest "skuteczna", o ile na jej podstawie w ustaleniach planu rada gminy postanowi o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i tylko

w takim zakresie w jakim, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym dany teren, dojdzie do zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Warunkiem nieleśnego wykorzystania gruntów leśnych jest "skonsumowanie" zgody w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (zob. wyrok WSA

w Warszawie z 22 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 770/17, LEX nr 2480413).

W związku z tym dla oceny swobody planistycznej rady gminy, niezbędne jest szczegółowe ustalenie treści zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów, a w szczególności czy decyzja ta została udzielona pod jakimikolwiek warunkami, czy też właściwy organ tak sformułował swoją zgodę, że wynika z niej możliwość zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na jakikolwiek inny sposób zagospodarowania. Konieczne jest także zweryfikowanie, czy zgoda ta została "skonsumowana" w planie miejscowym uchwalonym w wyniku procedury, w toku której została uzyskana. W sytuacji takiej jak mająca miejsce w niniejszej sprawie, niezbędne jest jednak również sprawdzenie, czy przeznaczenie gruntów określone w zaskarżonej uchwale odpowiada warunkom zgody i rozwiązaniom zawartym w poprzednio obowiązującym planie.

8. W pierwszej kolejności Sąd przystąpił zatem do oceny legalności zaskarżonej uchwały w odniesieniu do działek o nr ew. [...] (powstałej z podziału działki nr ewid. [...]) oraz [...]i [...] (powstałych w wyniku podziału działki nr ewid. [...]).

8.1. W zaskarżonym planie, działki te są położone na obszarze 4MNu – tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej. Z kolei w ewidencji gruntów według stanu z daty uchwalenia planu

– co wynika z akt administracyjnych – działki te stanowią "Lasy LsVI". W odniesieniu do tych gruntów, Rada Gminy wskazywała, że w poprzednim planie miejscowym z 3 marca 1999 r. działki te znajdowały się w terenie oznaczonym symbolem 5 ZR – tereny zabudowy rekreacyjnej. Zdaniem Rady Gminy, taka kwalifikacja tych nieruchomości została przeniesiona z ww. planu miejscowego z 1999 r. do zaskarżonego MPZP

z 2004 r. Tymczasem zdaniem skarżącego Wojewody, przeznaczenie tych terenów

w planie z 1999 r. pod tereny zabudowy rekreacyjnej nie upoważniało do zmiany ich przeznaczenia na tereny 4MNu.

8.2. W dacie wydania zaskarżonej uchwały, działki o nr ew. [...] o powierzchni 0.5063 ha oraz o nr ew. [...] o powierzchni 0,5063 ha stanowiły w całości grunty leśne klasy VI (LsVI), co wynika z akt administracyjnych i nie było kwestionowane przez Radę Gminy. Nie jest również przedmiotem sporu, że w planie miejscowym przyjętym uchwałą nr [...] z [...] marca 1999 r., działki te znajdowały się w terenie oznaczonym symbolem 5 ZR – tereny zabudowy rekreacyjnej. W związku z tym, aby działki te przeznaczyć na obszar 4MNu – tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej, Rada Gminy musiała dysponować zgodą właściwego organu wydaną w toku procedury planistycznej z 1999 r. albo bez żadnych warunków albo pod warunkami, które spełnia zarówno przeznaczenie tych gruntów pod zabudowę rekreacyjną, jak i przeznaczenie ich tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej. Takiej zgody Rada Gminy jednak nie okazała.

8.3. Zdaniem Sądu, nie sposób zaakceptować stanowiska Rady, że rozwiązania

z planu miejscowego z 1999 r. zostały przeniesione do zaskarżonej uchwały.

W kontekście gruntów leśnych, podlegających kwalifikowanej ochronie prawnej, niewątpliwe jest bowiem, że zabudowa rekreacyjna oraz zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna cechują się różnym wpływem na środowisko przyrodnicze. Przy czym intensywność oddziaływania zabudowy mieszkaniowej na to środowisko jest co do zasady silniejsza niż zabudowy rekreacyjnej. Zatem gdyby w zaskarżonej uchwale "powtórzono" sposób zagospodarowania ww. działek przewidziany w planie miejscowym z 1999 r., czyli gdyby działki te nadal znajdowały się w terenie zabudowy rekreacyjnej, to Sąd nie miałby podstaw do kwestionowania legalności zaskarżonej uchwały w tym zakresie (z uwagi na granice skargi niemożliwa jest bowiem ocena legalności ww. planu miejscowego z 1999 r. w toku tego postępowania).

8.4. Zatem w niniejszym przypadku, analiza porównawcza zaskarżonej uchwały oraz planu miejscowego z 1999 r. połączona z nieprzedłożeniem przez Radę Gminy zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych, która umożliwiałaby ich przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, skutkował stwierdzeniem wydania zaskarżonej uchwały z naruszeniem art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l. w zakresie dotyczącym działek o nr ew. [...] (powstałej z podziału działki nr ewid. [...]) oraz [...]i [...] (powstałych w wyniku podziału działki nr ewid. [...]) z obrębu [...] położonych w miejscowości G. w gminie M.1.. Ocena taka uzasadniała stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w tej części na zasadzie art. 27 ust. 1 u.z.p. w związku z art. 147 § 1 p.p.s.a.

9. Następnie Sąd przeanalizował treść decyzji Wojewody z 29 maja 1992 r.

i 25 lutego 1994 r. w przedmiocie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne w powiązaniu z planami miejscowymi uchwalonymi przed 2004 r., które obejmowały działki oznaczone aktualnie numerami ew. [...] oraz [...].

9.1. W toku postępowania planistycznego zakończonego przyjęciem zaskarżonej uchwały, decyzją z [...] września 2003 r. znak: [...] Wojewoda [...] wyraził zgodę na przeznaczenie w planie miejscowym niektórych gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa "na cele nieleśne a mianowicie: drogi gminne (KG), drogi dojazdowe (KD), zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna" oraz nie wyraził zgody na przeznaczenie w tym planie innych gruntów leśnych "na cele nieleśne a mianowicie: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (MN), drogi publiczne gminne (KG), drogi dojazdowe (KD), zabudowa zagrodowa (MRj)". Wśród gruntów leśnych objętych ww. decyzją nie było żadnego ze znajdujących się na terenie działek ewidencyjnych wskazanych w punkcie 9 tego uzasadnienia.

9.2. W decyzji Wojewody S. z [...] lutego 1992 r. znak: [...], organ ten "wyraża zgodę na zmianę przeznaczenia grubntów leśnych prywatnej własności objętych następującymi konturami: (...) wieś G.: - 2 MR MN – zabudowa zagrodowa i jednorodz. – 0,04 ha; - 8 MR MN – isniej. zabud. zagrod. i jednor. - 0,43 ha". Z kolei z decyzji Wojewody S. z [...] lutego 1994 r. znak: [...] wynika, że organ ten wyraził "zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa, położonych w następujących konturach: (...) wieś G. – 6 ZR – teren istniej. zabudowy letnisk. – 4,78 ha". Rada Gminy wskazywała, że zgody te wydano w toku procedury planistycznej zakończonej przyjęciem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w drodze uchwały Rady Gminy M.1. nr III/24/94 z 19 września 1994 r. Należy zaznaczyć, że w decyzjach tych, Wojewoda Siedlecki nie określił żadnych warunków, pod którymi mogła nastąpić zmiana przeznaczenia ww. gruntów na cele nieleśne. W szczególności nie sprecyzowano, aby zmiana przeznaczenia tych gruntów na cele nieleśne mogła nastąpić wyłącznie na inne skonkretyzowane w tych decyzjach przeznaczenie. W ocenie Sądu oznacza to, że Wojewoda S. pozostawił organom planistycznym swobodę w zakresie nowego przeznaczenia tych gruntów leśnych, do którego mogło dojść w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Analizując plany miejscowe poprzedzające zaskarżoną uchwałę, Sąd stwierdził, że ww. decyzje zostały "skonsumowane".

9.3. Sąd uwzględnił, że działka nr [...] została w zaskarżonej uchwale zlokalizowana na terenach 3MNu,ZR – tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej z dopuszczeniem zabudowy rekreacyjnej. Analiza akt postępowania planistycznego doprowadziła Sąd do przekonania, że działka ta była objęta zgodą na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne zawartą w ww. decyzji Wojewody S. z 25 lutego 1994 r. Sąd wskazuje, że decyzja ta nie wskazuje wprost działki po jej numerze ewidencyjnym, jednak odnosi się do istniejącej w dacie wydania tej decyzji lokalizacji działki, wynikającej z rysunku Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M.1., zatwierdzonego uchwałą Gminnej Rady Narodowej nr [...] z [...] lutego 1989 r. (Dz. Urz. Woj. S. Nr 5 poz. 45). Ponadto nie można się zgodzić ze skarżącym Wojewodą co do tego, że zgoda Wojewody S. ograniczała dopuszczalną zmianę przeznaczenia tego terenu wyłącznie na tereny istniejącej zabudowy letniskowej. Poza kognicją Sądu w niniejszej sprawie pozostają natomiast kwestie dotyczące ewentualnej zmiany tej decyzji lub inne okoliczności, które nastąpiły po dacie uchwalenia zaskarżonej uchwały. Sąd nie jest zatem uprawniony do oceny przyczyn orzekania przez Marszałka Województwa [...] w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów znajdujących się na ww. działce, które miały miejsce

w ostatnich latach. Wobec powyższego Sąd uznał, że skoro w 1994 r. została wydana decyzja zezwalająca na zmianę przeznaczenia tej działki, z której nie można jednoznacznie wyczytać warunków ograniczających tę zmianę.

9.4. Działka nr [...]w zaskarżonym planie znalazła się na terenach 4MNu – tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej oraz (pas ok. 15 m) 2MRj – teren zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych. Działka nr [...] w zaskarżonej uchwale znalazła się w całości w obszarze 2MRj – teren zabudowy zagrodowej

z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych. Z kolei działka nr [...] w zaskarżonej uchwale została przewidziana w obszarze RL – tereny leśne oraz (pas 10 m od strony wschodniej) 2MRj – teren zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych. Natomiast działka nr [...]znalazła się na terenach leśnych RL (pas 95 m) oraz 2MRj – teren zabudowy zagrodowej

z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych. Z kolei działka

nr [...] znalazła się w obszarze 4MNu – tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej (16 m od zachodu),

a pozostała część: 2MRj – teren zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy, jednorodzinnej wolnostojącej

i bliźniaczej oraz usług nieuciążliwych. W ocenie Sądu, w tym przypadku grunty znajdujące się na tych działkach zostały objęte zgodą na zmianę przeznaczenie na nieleśny, zawartą w decyzji Wojewody S. z [...] lutego 1992 r. Na rysunku planu uchwalonego w wyniku tej zgody w 1994 r. działki te znalazły się w obszarze R-O strefa rolno osadnicza. Rada Gminy nie powieliła tego samego przeznaczenia

w zaskarżonej uchwale, jednak jak już wyżej wskazano, decyzja Wojewody S. z 1992 r. nie ograniczała swobody planistycznej Rady Gminy w taki sposób, że uniemożliwiałaby przeznaczenie ww. działek. Sąd dodatkowo zaznacza, że nie cały obszar wszystkich tych działek podlegał zmianie przeznaczenia na cele nieleśne.

9.5. Uznając, że nie ma podstaw do zarzucenia Radzie Gminy istotnego naruszenia trybu uchwalania zaskarżonej uchwały w odniesieniu do działek o nr ew. [...] oraz [...], Sąd miał również na uwadze, że istotne w tej sprawie decyzje Wojewody S. zostały wydane w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku, a ich treść i forma odbiega od aktualnych standardów orzeczniczych. Podobnie rzecz się ma z rysunkami i mapami zalegającymi w aktach postępowania, jak również częściami graficznymi planów miejscowych poprzedzających ten przyjęty zaskarżoną uchwałą. Dokumenty te nie umożliwiają tak precyzyjnej weryfikacji ich treści, jak ma to miejsce w przypadku aktualnie tworzonych cyfrowych map planistycznych. Dlatego też Sąd nie miał podstaw aby rozstrzygnąć spór między stronami dotyczący umiejscowienia lub braku umiejscowienia danej działki ewidencyjnej w danym terenie wskazanym w decyzji Wojewody S., w taki sposób aby móc stanowczo obalić domniemanie legalności zaskarżonej uchwały w pełnym zakresie.

10. Biorąc to wszystko pod uwagę, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w odniesieniu do działek z obrębu [...] położonych w miejscowości G. gmina M.1. oznaczonych nr ewid. [...] (powstałej z podziału działki nr ewid. [...]) oraz [...]i [...] (powstałych w wyniku podziału działki nr ewid. [...]). W pozostałym zakresie skarga została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a., albowiem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do jednoznacznego stwierdzenia istotnego naruszenia prawa. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.