Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1635/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Dnia 6 listopada 2007 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: - zwolnić skarżącego od wpisu sądowego


UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2007 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący M.S. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) czerwca 2007 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że zgodnie z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS od 18 maja 2007 r. został uznany za osobę trwale niezdolną do samodzielnej egzystencji. Jak oświadczył ponadto nieuleczalne schorzenie układu nerwowego skutkuje naruszeniem działania narządów ruchu, co uniemożliwia mu poruszanie się. W związku z istniejącym stanem rzeczy jedyny dochód jaki uzyskuje z emerytury przekracza jego możliwości finansowe w opłaceniu kosztów sądowych.

Z rubryki 7 nadesłanego formularza wynika, że skarżący poza oszczędnościami na lokacie w wysokości 8 000 zł nie posiada żądnego majątku, ani przedmiotów wartościowych.

Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skarżący nadesłał zaświadczenie ZUS w Warszawie, z którego wynika, iż uzyskuje on świadczenie emerytalne w wysokości 1462 zł miesięcznie oraz zestawienie wydatków koniecznych wskazujące, że ponosi miesięcznie ok. 1440 zł na utrzymanie mieszkania i wyżywienie. Dodatkowo w piśmie z dnia 21 października 2007 r. skarżący oświadczył, iż oszczędności zgromadzone na lokacie terminowej w wysokości 8 000 zł służą jako zabezpieczenie na wypadek konieczności poniesienia dodatkowych wydatków życiowych oraz kosztów związanych z wyposażeniem w wózek inwalidzki wobec postępującej choroby.

Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (a takim zakresem objęty jest wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny.

Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono w dwóch aspektach. Z jednej strony uwzględniono wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą 100 zł ( wpis sądowy od skargi) z drugiej realne możliwości finansowe skarżącego.

Należy zważyć, że złożone przez skarżącego oświadczenie co do stanu zdrowia, wysokości stałych dochodów oraz wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania oraz chorobą wskazuje na to, że po stronie skarżącego istnieje sytuacja, w której nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Koszty ponoszone przez skarżącego na zakup lekarstw w związku z trwałą chorobą znacznie obniżają uzyskiwane przez skarżącego dochody z emerytury, natomiast oszczędności zgromadzone na lokacie terminowej służą, jak wykazał skarżący, do ewentualnego zaspokojenia dodatkowych wydatków związanych z pogarszającym się stanem jego zdrowia. Powyższe okoliczności uzasadniają przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.