Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1806/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1, art. 252 § 1, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.

W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony.

Działająca przez pełnomocnika E. Z., mimo wezwania pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. do złożenia w terminie 14 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, to jest: wyciągów z rachunków bankowych, zaświadczenia wskazującego wysokość dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej, oświadczenia w sprawie pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, oświadczenia dotyczącego statusu matki skarżącej jako osoby bezrobotnej, oświadczenia wyjaśniającego, skąd wnioskodawczyni i jej matka aktualnie czerpią środki na bieżące utrzymanie, oświadczenia, czy skarżąca lub jej matka otrzymują świadczenia z pomocy społecznej, oświadczenia dotyczącego nieruchomości, w której mieszkają, a także oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym - nie złożyła wymaganych dokumentów.

Mając powyższe na względzie, w pierwszej kolejności należy wskazać, że z treści art. 246 § 1 ppsa jednoznacznie wynika, że to na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania w tym zakresie. Zatem, jeżeli storna nie przedkłada na wezwanie dokumentów niezbędnych do oceny jej sytuacji rodzinnej i majątkowej, to brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania mającego na celu ustalenie tej sytuacji.

Oświadczenie zawarte we wniosku z dnia 10 stycznia 2011 r. nie pozawala na dokonanie pełnej oceny możliwości płatniczych i stanu majątkowego skarżącej. W szczególności brak jest możliwości ustalenia wysokości środków, jakimi dysponuje na utrzymanie siebie i matki, a także wielkości niezbędnych wydatków w dwuosobowym gospodarstwie domowym.

Odstępując od złożenia wskazanych wyżej dokumentów skarżąca nie usunęła więc wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w przedmiotowym wniosku. Tym samym uniemożliwiła dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.