Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1144/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art.134
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, Sędzia NSA Ryszard Pęk (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3599/15 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie) z dnia 26 października 2015 r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz B. sp. z o.o. w W. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrok sądu I instancji.

1.1. Wyrokiem z 19 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3599/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana "skarżącą spółką") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 26 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.

2. Przedstawiony przez sąd I instancji stan faktyczny i prawny sprawy.

2.1. W uzasadnieniu wyroku sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotem skargi w tej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 26 października 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 27 lipca 2015 r. nr [...] odmawiającą uchylenia w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 18 września 2012 r. Nr [...], która została wydana w związku z odwołaniem wniesionym przez skarżącą spółkę od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z 14 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r.

3. Skarga kasacyjna.

3.1. W skardze kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej spółki, zaskarżając powyższy wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej: "ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"), zarzucił:

3.1.1. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 134 § 1 w związku z art. 138 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy przez wskazanie w sentencji wyroku, że skargę oddalono w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r., podczas gdy postępowanie dotyczyć powinno decyzji utrzymującej w mocy decyzję ostateczną odmawiającą uchylenia decyzji, która została wydana w związku z odwołaniem wniesionym od decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r., co spowodowało nieobjęcie rozstrzygnięciem zawartym w sentencji wyroku istoty rozpoznawanej przez sąd I instancji sprawy i wykroczenie poza granice przedstawionej mu sprawy, bowiem skarga nie dotyczyła odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.

3.1.2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji przez jego niezastosowanie na skutek oparcia rozstrzygnięcia na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym.

3.1.3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej przez oddalenie skargi, mimo naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej przez dokonanie oceny stanu faktycznego z pominięciem nowych dowodów i okoliczności przedstawionych przez skarżącą spółkę.

3.2. Wskazując na powyższe podstawy pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

3.3. Dyrektor Izby Skarbowej nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.

4. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym (art. 182 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), zważył, co następuje:

4.1. Skarga kasacyjna jest uzasadniona.

4.2. W szczególności uzasadniony jest podniesiony w pkt 3.1.1. skargi kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania, a to art. 134 § 1 w związku z art. 138 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 138 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu.

Wymagane przez powołany wyżej przepis określenie przedmiotu zaskarżenia powinno zawierać precyzyjne oznaczenie, jakiego aktu lub czynności organu administracji publicznej dotyczy wyrok (por. A. Kabat, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. wyd. V, Warszawa 2013, Komentarz do art. 138).

4.3. W zaskarżonym wyroku sąd I instancji w sposób niebudzący żadnych wątpliwości określił przedmiot zaskarżenia wskazując, że jest nim "decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 26 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.".

Tymczasem, z treści wniesionej skargi wynikało, że wskazaną w niej "decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 26 października 2015 r. nr [...]" utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 27 lipca 2015 r. Nr [...]. Ta ostatnia decyzja została wydana w trybie wznowienia postępowania i odmówiono nią uchylenia w całości ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 września 2012 r. Nr [...], która została wydana w związku z odwołaniem wniesionym przez skarżącą spółkę od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z 14 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r.

4.4. Odnotować w tym miejscu należy, że w odrębnej skardze skarżąca spółka zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 18 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.

Sprawę powyższą zarejestrowano pod sygnaturą akt III SA/Wa 3112/15 i zakończono ją wyrokiem z 9 stycznia 2017 r., którym oddalono wniesioną przez skarżącą spółkę skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. "w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.".

4.5. Błędne określenie przedmiotu sprawy w zarządzeniach z 31 grudnia 2015 r. (k. 1) i z 19 stycznia 2017 r. (k. 35) oraz w zaskarżonym wyroku spowodowało, że w niniejszej sprawie, oznaczonej sygnaturą akt III SA/Wa 3599/15, ponownie oddalono skargę na decyzję "(...) w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.". Nie rozpoznano natomiast skargi na decyzję w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r.

Powstały błąd dostrzegł, jak się wydaje sąd I instancji, bowiem w pkt 1.1. uzasadnienia wyroku zaskarżonego w niniejszej sprawie przyjął, że "(...) przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. (...) odmawiająca uchylenia w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 września 2012 r. Nr [...], która została wydana w związku z odwołaniem wniesionym przez B. Sp. z o.o. (dalej: spółka/skarżąca) od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 14 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r.".

Powyższe nie zmieniało jednak wskazanego w sentencji zaskarżonego wyroku przedmiotu sprawy, tj. "odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.".

4.5. Wynikający z art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek rozstrzygnięcia "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę.

W przedstawionych wyżej realiach sąd I instancji rozpoznał sprawę, w której przyjął, że jej przedmiotem była decyzja odmawiająca odmowę uchylenia w całości decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. Tymczasem skargę wniesiono w sprawie, której przedmiotem była decyzja odmawiająca odmowę uchylenia w całości decyzji ostatecznej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r.

W świetle tego co zostało wyżej przedstawione rację ma skarżący kasacyjnie, że sąd I instancji nie rozpoznał sprawy przedstawionej mu do rozstrzygnięcia, natomiast rozstrzygnął sprawę nie objętą skargą.

Powyższe uchybienie powodowało, że przedwczesną stała się ocena pozostałych zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, gdyż sąd I instancji nie przeprowadził kontroli zaskarżonej decyzji "dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r."

4.6. Z podanych wyżej powodów, stosownie do przepisu art. 185 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, uchylając zaskarżony wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego kasacyjnie określono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm).