Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 99/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4 i 4a,  art. 52 par. 1,2,3 i 4, art. 53 par. 2,  art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej działając z upoważnienia Ministra Finansów w indywidualnej interpretacji z dnia [...] stwierdził, że stanowisko A. K. przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Przedmiotowa interpretacja została doręczona pełnomocnikowi strony T. D. wraz ze stosownym pouczeniem w dniu 4 listopada 2008r.

Następnie w odpowiedzi na wezwanie strony z dnia 17 listopada 2008r., do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, Dyrektor Izby Skarbowej działając z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wskazana odpowiedź została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 12 grudnia 2008r., wraz z pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia skargi.

W dniu 16 stycznia 2009r. (data stempla k. 23v), A. K. złożyła za pośrednictwem właściwego organu - skargę na przedmiotową interpretację z dnia 28 października 2008r. Strona nie wnosiła o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 52. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§3).

Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia

Jak wyżej wskazano odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów, na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poprzez zmianę indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, została doręczona pełnomocnikowi strony - T. D. w dniu 12 grudnia 2008r., co skutkowało tym, iż 30 dniowy termin przysługujący na wniesienie skargi o jakim stanowi art. 53 ( 2 p.p.s.a., upływał w dniu 12 stycznia 2009 r.

Wobec powyższego należało przyjąć, że skarga A. K.do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nadana w placówce pocztowej w dniu 16 stycznia 2009 r., została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Artykuł 58 ( 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.