Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 615/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J.Ś. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 2 grudnia 2003 r. nr XXXIV/269/IV/2003 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, stawek opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wysokości opłat dodatkowych oraz sposobu ich pobierania postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J.Ś. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. J.Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 2 grudnia 2003 r. nr XXXIV/269/IV/2003 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, stawek opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wysokości opłat dodatkowych oraz sposobu ich pobierania.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Niniejsza skarga została złożona w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca

1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.z 2016 r. poz. 446 zwanej dalej "u.s.g."). Z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. wynika,

iż złożenie skargi na uchwałę organu gminy zwolnione jest z obowiązku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zauważyć jednak trzeba,

że zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, oraz przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że w przypadku uchwał wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe.

Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została wydana przed dniem 1 czerwca 2017 r., a więc zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzemieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z powyższego wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wezwał Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa, co czyni złożoną przez niego skargę niedopuszczalną. Sąd zauważa, iż nawet gdyby przyjąć, że takim było pismo z dnia 24 stycznia 2017 r. skierowane do Prezydenta Miasta, to skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na uchybienie wynikającego z 53 § 2 p.p.s.a. terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sad orzekł na podstawie

art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.