Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 304/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Inga Gołowska Sędziowie WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant Julia Mejer po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 12 stycznia 2021r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję ZUS z dnia 11 sierpnia 2020r., nr [...] o odmowie umorzenia Z. M. należności z tytułu składek.

Wobec nie wskazania przez skarżącego w skardze, daty i numeru zaskarżonej decyzji – zarządzeniem z dnia 25 marca 2021r. referendarz sądowy WSA w Krakowie, wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji oraz oznaczenie numeru PESEL.

W wykonaniu ww. zarządzenia, pismem z dnia 19 maja 2021r. wezwano skarżącego na prawidłowy adres o usunięcie ww. braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 25 maja 2021r.

W dniu 28 maja 2021r. skarżący nadał w placówce pocztowej pismo, w którym podał swój numer PESEL i doprecyzował, że zaskarża do Sądu decyzję z dnia 11 sierpnia 2020r. o nr [...] (tj. decyzję organu I instancji).

Dodatkowo odnotować należy, ze w przedmiotowej sprawie decyzja organu II instancji z dnia 12 stycznia 2021r. została doręczona skarżącemu w dniu 21 stycznia 2021r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi, upływał w dniu 22 lutego 2021r. Tymczasem skarżący uczynił to w dniu w dniu 24 lutego 2021r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Z kolei art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z treści art. 58 § 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie, skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję pierwszoinstancyjną, tj. decyzję Zakład Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2020r., nr [...]. Od tej decyzji przysługiwał środek zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z którego to prawa skarżący skorzystał. W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ZUS wydał decyzją z dnia 12 stycznia 2021r., nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 11 sierpnia 2020r.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezpośrednio na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

Ponadto Sąd wskazuje, że w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Odnotowania zatem wymaga, że w przedmiotowej sprawie, decyzja organu II instancji z dnia 12 stycznia 2021r. została doręczona skarżącemu w dniu 21 stycznia 2021r., w konsekwencji trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi, upływał w dniu 22 lutego 2021r. Tymczasem skarżący uczynił to dopiero w dniu w dniu 24 lutego 2021r., czyli po terminie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.