Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 384/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 199, 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a : przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargi J.K. i M.G. na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie nakazu rozbiórki

Następnie postanowieniem wydanym w dniu 1 grudnia 2015 r. Sąd odrzucił osobiście sporządzoną przez M.G. skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 29 lipca 2015 r.

Odpis wydanego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia sporządzonym przez adwokata lub radcę prawnego został doręczony skarżącemu w dniu 10 grudnia 2015 r.

W dniu 16 grudnia 2015 r. M.G. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku. Jego miesięczny dochód stanowi kwota [...] zł i jest to świadczenie integracyjne wypłacane przez Centrum Integracji Społecznej "[...]", którego skarżący jest uczestnikiem.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. zatem to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

W niniejszej sprawie, z oświadczenia złożonego przez skarżącego wynika, że znajduje się on w trudnej sytuacji materialnej. Jest on uczestnikiem Centrum Integracji Społecznej "[...]" z którego otrzymuje świadczenie integracyjne w wysokości [...]zł, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.

Z uwagi na powyższe referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca ze względu na swoją sytuację osobistą oraz materialną i dochodową nie ma obiektywnej możliwości poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.

W konsekwencji powyższego, należało orzec jak w sentencji.