Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2865/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W.L. (dalej jako "Skarżący"), pismem z 26 listopada 2019 r., wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 marca 2020 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 4 marca 2020 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

Skarżący pismem z dnia 27 marca 2020 r. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie lub zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 października 2020 r. sygn. akt II FZ 500/20 oddalił ww. zażalenie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 16 grudnia 2020 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 21 stycznia 2021 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 3 marca 2020 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika.

Starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2021 r. zapadłym pod sygn. akt III SPP/Wa 103/21 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu złożonego sprzeciwu, postanowieniem z dnia 26 maja 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Skarżący pismem z dnia 21 czerwca 2021 r. złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lipca 2021 r. odrzucił ww. zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu wniesionego zażalenia, postanowieniem z dnia 5 października 2021 r. sygn. akt III FZ 636/21 oddalił zażalenie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 21 grudnia 2021 r. Skarżący został wezwany pismem z tego samego dnia do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 3 marca 2020 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącego wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 28 grudnia 2021 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 5 stycznia 2022 r. Z uwagi na to, że Skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 12 stycznia 2022 r.

Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 9 lutego 2022 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a.

Z kolei art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.

Przepis art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. W sytuacji, gdy Skarżący przesyłki nie odebrał, należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 11 stycznia 2022 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 12 stycznia 2022 r. i upłynął z dniem 18 stycznia 2022 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.

Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 9 lutego 2022 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.