Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 14/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od złożonej w tut. Sądzie skargi na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika J. S., złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku strona podała, że nie posiada żadnego majątku i tym samym przychodów, ani środków finansowych, które pozwoliłoby pokryć koszty sądowe.

Jedyna nieruchomość w postaci działek nr [...] została zbyta w 2010 roku, aby w ten sposób zwolnić Spółkę z długu, wynikającego z zawartej umowy pożyczki. Na skutek działania Gminy L. zajęta została cała wierzytelność Spółki w postaci czynszu dzierżawnego za wynajem ww. nieruchomości. To spowodowało całkowity paraliż Spółki, ponieważ wystawienie faktury pociągało za sobą obowiązek zapłaty podatku VAT i dochodowego. Spółka nie otrzymując środków wynikających z faktury nie miała możliwości regulowania zobowiązań podatkowych i innych wynikających z jej działalności. Sprawiłoby to narastanie dalszych zobowiązań w tym i podatku od nieruchomości - genezy niniejszego postępowania. Aby temu zapobiec należało sprzedać nieruchomość, ponieważ w ten sposób odpadły zobowiązania wynikające z faktury (podatek VAT i dochodowy) jak i podatek od nieruchomości. Dodatkowo zbycie nieruchomości spowodowało zwolnienie spółki długu z tyt. zaciągniętej pożyczki. Brak możliwości działania spółki spowodował jej zawieszenie.

Z uwagi na zbycie jedynej nieruchomości Spółki i zawieszenie jej działalności od 2010 r. nie wystąpił żaden obrót i dochód. Z tego także powodu nie mógł i nie był sporządzany bilans i rachunek zysków i strat. Z powodu roszczeń Gminy L. rachunki spółki zostały zajęte w 2008 r. i od chwili zajęcia wszelkie ewentualnie wpływające środki przekazywane były wierzycielowi. Zajęcie przez Gminę L. jedynego dochodu i wierzytelności spółki skutkowało brakiem jakichkolwiek wpływów. Rosły koszty utrzymania rachunków. Umowa o ich prowadzenie została wypowiedziana. Z powyższych powodów w kasie Spółki nie zaewidencjonowano żadnych środków. Aby nie generować niemożliwych do poniesienia kosztów związanych z egzystencją Spółki została ona zawieszona postanowieniem z 30.07.2010 r.

W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, że kapitał zakładowy Spółki obecnie wynosi [...] zł, nie posiada środków trwałych. Nie podała danych dotyczących wyniku finansowego za ostatni rok obrotowy i wyjaśniła w tym zakresie, że z uwagi na zawieszoną działalność nie prowadzi księgowości. Pełnomocnik Spółki oświadczył, że Spółka nie posiada rachunków bankowych.

Do wniosku strona dołączyła dokumenty potwierdzające brak aktualnego numeru VAT (VIES) oraz wydruk z centralnej informacji KRS z 27.12.2017 potwierdzający zawieszenie działalności gospodarczej od dnia 01.08.2010 r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Na uwadze należy mieć fakt, że skarżąca Spółka ubiegała się przed WSA w Szczecinie o prawo pomocy w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem z jej skarg, w tym w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 295/17 oraz I SAB/Sz 16/17, w których postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 czerwca 2017 r. oraz z dnia 11 grudnia 2017 r. zwolniono ją od kosztów sądowych.

Znaną w związku z tym z urzędu jest okoliczność umorzenia postępowania przymuszającego (w trybie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 20.08.1994 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym) przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Gospodarczy KRS, potwierdzona złożonym do akt sprawy I SA/Sz 295/17 postanowieniem Sądu Rejonowego [...] VIII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 16.12.2014 r.

Podkreślić należy, iż skarżąca Spółka powołuje w sprawie takie same okoliczności, które zostały podniesione we wniosku w sprawie I SA/Sz 295/17, I SAB/Sz 16/17 i II SAB/Sz 166/17.

Mając na uwadze powyższe ustalono, że Spółka zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w 2010 r., co wynika z aktualnego na dzień wydania postanowienia odpisu KRS, a jej sytuacja finansowa nie zmieniła się od tamtej pory – w dalszym ciągu nie uzyskuje przychodów, nie posiada majątku ani środków pieniężnych. Ponadto – jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego [...] VIII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 16.12.2014 r. Spółka nie wypełnia obowiązków sprawozdawczych wynikających z ustawy o rachunkowości oraz obowiązków wynikających z ustawy o KRS (nie przedkłada sprawozdań finansowych), a także umorzono wobec niej postępowanie przymuszające, z uwagi na bezskuteczność egzekucji zaległości z tytułu grzywien nakładanych przez sąd rejestrowy za niewypełnianie obowiązków rejestrowych. Z tego też względu, mając również na uwadze złożone oświadczenie o nieprowadzeniu księgowości, referendarz sądowy odstąpił od wzywania skarżącej do nadesłania dokumentów źródłowych obrazujących jej sytuację finansową.

W oparciu o przedstawione wyżej okoliczności stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe, realizując postulat zapewnienia dostępu strony do Sądu, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.