Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 475/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ponownego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 i 2012 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił W.J. przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2013 r. (k. ... akt sądowych).

Pismem nadanym w placówce pocztowej dnia [...] sierpnia 2013 r. skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia, zatytułowany "zażalenie", w którym wniósł m.in. o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W treści pisma wnioskodawca podkreślił bardzo trudną sytuację finansową i majątkową jego rodziny, w skład której wchodzi dwóch jego nieletnich synów podlegających obowiązkowi szkolnemu. Wskazał on m.in., że należące do niego dom oraz samochód są zajęte przez dwóch komorników sądowych, stąd istnieje możliwość oddania ich pod zastaw. W związku z tym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów postępowania sądowego. Niezależnie od tego wskazał on, że w niniejszym przypadku zachodzą okoliczności świadczące o konieczności przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego. Otóż, przez okres niemal dwóch miesięcy przebywał on na budowie w odległości niemal 500 km od K., w miejscowości J. w powiecie l. Realizowane przez niego prace dekarskie odbywały się w systemie robót ciągłych od świtu do zmierzchu, łącznie z sobotami i niedzielami. W związku z tym skarżący nie był w stanie przybyć do K., by odszukać w swoim domu dokumenty postępowania sądowego oraz sporządzić i złożyć w Sądzie stosowne zażalenie; w przeciągu całego biegu siedmiodniowego terminu przebywał we wskazanej odległości od K., gdzie nie miał dostępu do akt sprawy, ani nawet ich sygnatury. Niniejsze zaś pismo procesowe skarżący sporządził i wysłał listem poleconym w dniu [...] czerwca 2013 r., tj. w pierwszym dniu miesiąca, gdy przyjechał z terenu budowy do K. i gdy miał fizyczną możliwość zapoznania się z dokumentacją sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, któremu strona uchybiła bez swojej winy.

W art. 86 i 87 p.p.s.a. zostały wskazane przesłanki, których łączne zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia wniosku. Należy do nich uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnienie uchybionej czynności.

Mając powyższe na uwadze w pierwszym rzędzie Sąd ocenił, iż spełnione zostały przesłanki formalne warunkujące rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W szczególności stwierdzić należy, iż strona dokonała czynności, której dotyczył wniosek – złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2013 r.

Jednocześnie jednak, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił ani braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu od wskazanego postanowienia, ani też dochowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Przede wszystkim należy stwierdzić, że twierdzenia skarżącego dotyczące okoliczności, które miały uniemożliwić mu złożenie sprzeciwu we właściwym terminie są gołosłowne. Wnioskodawca na przedstawił Sądowi żadnych dokumentów, które mogłyby umożliwić ocenę, czy uchybił on terminowi bez swojej winy, a ponadto – w jakich granicach czasowych istniała po jego stronie potencjalna przeszkoda uniemożliwiająca mu dokonanie wspomnianej czynności w terminie. Samo enigmatyczne wskazanie przez skarżącego, że dzień [...] czerwca 2013 r. był "pierwszym dniem miesiąca, gdy przyjechał on z terenu budowy do K." – nie uprawdopodabnia ani tego, że uprzednio strona nie miała możliwości wniesienia sprzeciwu, ani tego, że z tą datą ustąpiła przyczyna uchybienia terminowi. Co więcej, z akt sprawy wynika, iż – wbrew temu, co podniósł skarżący we wniosku – sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został przezeń nadany dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r. W związku z tym nawet w przypadku przyjęcia za uwiarygodnione twierdzeń strony, analizowany wniosek należałoby uznać za wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego, odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej we wniosku, należy zwrócić uwagę, że skarżący wniósł skargę w niniejszej sprawie w dniu [...] marca 2013 roku (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), zatem miał świadomość, że po tej dacie będą podejmowane przez Sąd istotne czynności zmierzające do jej rozpoznania. W związku z tym, opuszczając na okres dwóch miesięcy miejsce zamieszkania, którego adres został wskazany w skardze jako adres do korespondencji, skarżący powinien był dołożyć należytej staranności i podjąć odpowiednie czynności umożliwiające mu zarówno odbieranie korespondencji sądowej, jak i podejmowanie czynności procesowych w toku postępowania. To w jego interesie było takie zorganizowanie odbioru korespondencji, aby uniknąć ewentualnych ujemnych skutków procesowych związanych z niemożnością osobistego podejmowania czynności.

W tej sytuacji Sąd orzekł, w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.