Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 76/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2008 r. postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

K. W. pismem z dnia [...] maja 2009 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej polegającą na nierozpatrzeniu wniosku z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie uchylenia bądź unieważnienia decyzji [...] Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podając, iż pismem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia [...] listopada 2008 r., wskazując, że pismo [...] Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem nie służy od niego odwołanie. Podkreślił, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2255/06 (LEX nr 342573), że skoro strona postępowania, prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych odwołania, braków nie uzupełniła, organ winien był pozostawić podanie bez rozpoznania, co stanowi czynność materialno-techniczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności pozostaje w zwłoce.

Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W niniejszej sprawie K. W. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego uchylenia bądź unieważnienia pisma [...] Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] (nazwanego przez skarżącego decyzją) o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego.

Zdaniem Sądu, nie można podzielić stanowiska skarżącego, że w świetle art. 64 § 2 k.p.a. pismo pozostawiające wniosek bez rozpoznania jest decyzją administracyjną. Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a., organ administracji załatwia sprawę przez wydanie decyzji, podczas, gdy do pozostawienia podania bez rozpoznania dochodzi wówczas, gdy nie można tej sprawy załatwić. Stosownie zaś do art. 104 § 2 k.p.a. decyzje nie zawsze rozstrzygają sprawę co do jej istoty, lecz także w inny sposób kończą sprawę w danej instancji, lecz pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie kończy sprawy, która przecież nawet się nie rozpoczęła.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skoro możliwość zaskarżenia bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, co oznacza że zaskarżanie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Lexis Nexis Warszawa 2005, s. 85), to zaskarżenie bezczynności Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o uchylenie bądź unieważnienie pisma [...] Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego, które nie jest decyzją administracyjną i wobec tego na tego typu akt nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalne. Podkreślić należy, że stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego.

Jednocześnie należy wskazać, że Sąd odrzucając skargę na bezczynność organu w przedmiocie wniosku z dnia [...] listopada 2008 r. dotyczącego uchylenia bądź unieważnienia pisma [...] Kuratora Oświaty w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego nie oceniał prawidłowości sposobu jego załatwienia.

W związku z tym skarga K. W. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2008 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.