Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 135/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt I OPS 4/17.


UZASADNIENIE

[...] S.A. z siedzibą w W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez Miasto [...] z mocy prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w P. w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć tego rodzaju związek, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Wojewoda [...] decyzją z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stwierdził nieodpłatne nabycie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez Miasto [...] prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w P. w obrębie [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] uznając, że choć przedmiotowa nieruchomość oznaczona jest w ewidencji gruntów jako "inne tereny komunikacyjne, kolejowe itp. (bez dróg publicznych)", to jednak przedsiębiorstwu państwowemu [...] S.A. w dniu komunalizacji nie przysługiwał do tej nieruchomości żaden tytuł prawny, a zatem stała się ona w dniu 27 maja 1990 r. mieniem Miasta [...]. Decyzja ta utrzymana została w mocy zaskarżoną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] listopada 2017 r. W ocenie organu odwoławczego, mając na względzie, że [...] S.A. nie wylegitymowały się jakimkolwiek indywidualnym aktem dotyczącym nieruchomości, który kreowałby ich prawo zarządu, to należała ona do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego i jako taka podlegała komunalizacji w trybie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32 poz. 19 ze zm.).

Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej wnioskiem z [...] lipca 2017 r. nr [...] wystąpił o podjęcie w pełnym składzie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały wyjaśniającej przepisy prawne, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, o następującej treści: Czy brak możliwości wykazania zarządu nieruchomością w oparciu o dokumenty, o których mowa w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U Nr 22, poz. 99 ze zm.), wobec uchylenia ww. ustawy, wyłącza możliwość dowodzenia istnienia zarządu nieruchomością na podstawie innych środków dowodowych stosownie do art. 75 i art. 76 § 3 w zw. z art. 76 § 1 i § 2 i w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23) dla wykazania, że określona nieruchomość nie należała na dzień 27 maja 1990 r. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym ustawę o pracownikach samorządowych?

W przypadku negatywnej odpowiedzi na powyższe pytanie, wniesiono o wyjaśnienie: "Czy do wykazania zarządu nieruchomością wykonywanego w dniu 27 maja 1990 r. przez państwowe jednostki organizacyjne znajduje zastosowanie katalog środków dowodowych określony w § 4 i § 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz.U. Nr 23, poz. 120)?".

Pytanie to zostało zarejestrowane pod sygn. akt I OPS 4/17.

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie udzielenie odpowiedzi na wspomniane zagadnienia prawne będzie miało bezpośrednie przełożenie na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.