Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1719/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 57 par. 1, art. 178, art. 194 par. 3, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 821/17 odrzucające skargę w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia zażalenie oddalić


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 821/17 (dalej postanowienie z 6 września 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2017 r.) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości 1. odrzucił skargę, 2. zwrócił ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej E. W. kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 2 maja 2017 r. E. W. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z [...] marca 2017 r.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 2 czerwca 2017 r. I SA/Wa 821/17 wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie 7 odpisów skargi. Jednocześnie zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł.

Odpis ww. wezwania doręczono skarżącej dnia 20 czerwca 2017 r.

Skarżąca dnia 21 czerwca 2017 r. uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł, jednakże nie nadesłała 7 odpisów skargi,

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 ppsa). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyjmując, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie siedmiu egzemplarzy odpisów skargi. Odpis ww. wezwania doręczono skarżącej dnia 20 czerwca 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie siedmiu odpisów skargi upłynął bezskutecznie w dniu 27 czerwca 2017 r. Skarżąca, mimo wyznaczonego terminu, nie złożyła brakujących odpisów. Wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie i z tego względu skarga podlegała odrzuceniu (k. 2-9, 13-14, 17-18, 19, 20 akt sądowych).

E. W. w zażaleniu zarzuciła postanowieniu z 6 września 2017 r. naruszenie: art. 49 § 1 ppsa przez jego niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy i niewezwanie strony do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci niedołączenia wymaganej liczby odpisów skargi; art. 58 § 1 pkt 3 ppsa przez jego zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i odrzucenie skargi mimo braku uprzedniego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu podniosła, że pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. otrzymała jedynie zarządzenie z dnia 2 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł (k. 38-38v akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 47 § 1 w związku z art. art. 57 § 1 ppsa do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym skargi z powodu niedołączenia odpisów skargi można mówić wówczas, gdy strona składając skargę nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów skargi i z tego względu skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie przez nadesłanie odpisów skargi, sąd skargę odrzuca (art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).

W niniejszej sprawie prawidłowo wezwano skarżącą zarządzeniem z 2 czerwca 2017 r., I SA/Wa 821/17 do nadesłania 7 odpisów skargi. W piśmie sądowym z 13 czerwca 2017 r., prawidłowo wykonującym owo zarządzenie, doręczonym dnia 20 czerwca 2017 r. zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin, którego przekroczenie skutkować miało odrzuceniem skargi (k. 1, 17-18, 19 akt sądowych). Skarżąca w zakreślonym terminie nie nadesłała 7 egzemplarzy odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem.

Za tym, że przesyłka zawierała wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie siedmiu egzemplarzy odpisów skargi, przemawia zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, podpisane przez skarżącą, na którym wykazano także to wezwanie; zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 2 czerwca 2017 r. z adnotacją sekretarza sądowego o wykonaniu punktu III i IV zarządzenia; odpis pisma z 13 czerwca 2017 r., zatytułowanego "Wezwanie". Zwrotne potwierdzenie odbioru pisma jest dokumentem urzędowym zarówno na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej jak i przepisów kpa, z którym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8.6.2016 r., I SA/Gd 396/16, Lex 2090637). Powyższe wezwania, prawidłowo wysłane jednym listem dnia 14 czerwca 2017 r., doręczono skarżącej dnia 20 czerwca 2017 r. (k. 1, 17-18, 19 akt sądowych). Skarżąca nie podważyła skutecznie wiarygodności dokumentu urzędowego, potwierdzającego doręczenie skarżącej obu wezwań dnia 20 czerwca 2017 r., jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest pogląd, że potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie to może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi.

Zwrócić należy uwagę na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w uchwale składu siedmiu sędziów z 18.12.2013 r., I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/39, z aprobująca glosą K. Celińskiej-Grzegorczyk, OSP 2014/9/ 84). Stwierdzono w niej, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".

Przeciwko twierdzeniu skarżącej, zawartym w zażaleniu, przemawia i to, że także zażalenie z 13 września 2017 r. skarżąca nadesłała do Sądu z niewystarczającą liczbą odpisów. Zarządzeniem z 22 września 2017 r. I SA/Wa 821/17 Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącą do nadesłania 2 odpisów zażalenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzenie z 22 września 2017 r. zostało prawidłowo wykonane pismem sądowym z 26 września 2017 r., doręczonym skarżącej dnia 29 września 2017 r. Także na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zaznaczono, że przesyłka zawiera odpis wezwania do uiszcz. wpisu sądow.; wezwanie do usunięcia braków zażalenia. Sposób wykonania zarządzenia z 22 września 2017 r., w tym dokonane adnotacje starszego inspektora sądowego, odpowiadają sposobowi wykonania zarządzenia z 2 czerwca 2017 r. (art. 106 § 5 ppsa w zw. z art. 244 § 1 i art. 231 kpc; k. 38, 50, 54-54v, 59, 72v akt sądowych).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji.