Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 868/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. z/s w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2015 r.


UZASADNIENIE

H. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB [...]") z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego w kwocie 49.255,30 zł. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżąca wskazała, że wykonanie powyższego postanowienia organu powiatowego mogłoby narazić ją na nieuzasadnioną szkodę w jej majątku, a także że zaskarżone postanowienie wydane zostało bez podstawy prawnej z uwagi na wydaną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzję z dnia [...] listopada 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 09 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10).

Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego. To na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona czynność w razie wykonania mogłaby narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (za: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia wskazała, w sposób lakoniczny, na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na niebezpieczeństwo narażenia skarżącej na nieuzasadnioną szkodę. Jednakże nie przedstawiła ona żadnych dokumentów uprawdopodobniających możliwość wyrządzenia w majątku spółki wskazanej przez nią szkody, czy też wystąpienia nieodwracalnych skutków, jak choćby świadczących o wprowadzeniu przez nią rygorystycznej polityki finansowej lub o aktualnej kondycji finansowej spółki.

Na podstawie posiadanych dokumentów Sąd nie jest w stanie ustalić czy wykonanie postanowienia PINB z dnia [...] października 2015 r. faktycznie spowoduje w posiadanym przez spółkę majątku znacznej szkody. Należy w tym miejscu ponadto podkreślić, że dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia bez znaczenia pozostaje fakt, czy zostało ono wydane z naruszeniem prawa i stopień prawdopodobieństwa wyeliminowania go z obrotu.

Sąd zauważa zatem, że przedstawione przez skarżącą okoliczności nie uzasadniają w żadnym stopniu zasadności wstrzymania wykonania ww. postanowienia PINB. Również materiały zgromadzone w przedstawionych sądowi aktach administracyjnych nie wskazują na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania ww. aktu.

W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie uzasadniła w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności postanowienia PINB z dnia [...] października 2015 r., poprzez nienależyte wykazanie ziszczenia się którejkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia zasadności ustalenia wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.