Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1285/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c,  art. 200, art. 209
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 59 par. 1 pkt 2, art. 59 par.  3-5
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA Inga Gołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. D. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie egzekucji administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2021r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia P. D. Sp. z o.o. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 4 września 2020 r., nr [...] orzekające o:

1) odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...], [...], [...], W- 05.9.2017, [...], [...] z dnia 29 marca 2017r.,

2) odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego przez zobowiązaną Spółkę wniosku o wstrzymanie egzekucji administracyjnej, z uwagi na bezprzedmiotowość złożonego wniosku

- działając na podstawie art. 59§1 pkt 2, art. 59§3-5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2020r., poz. 1427 ze zm. dalej-u.p.e.a.) oraz art. 8§1 i art. 138§1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021r., poz. 735 dalej-K.p.a.)- utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W zaskarżonym postanowieniu wskazano, że na podstawie wskazanych wyżej tytułów wykonawczych organ egzekucyjny podjął czynności zmierzające do wyegzekwowania zaległości z tytułu opłat za zajęcie pasa drogowego. O wszczęciu egzekucji administracyjnej Spółka została poinformowana poprzez doręczenie/w tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Polska Kasa Opieki S.A. w ocenie organu przesyłka zawierająca przedmiotowe zawiadomienie została skutecznie doręczona Spółce w dniu 5 czerwca 2017r. zgodnie z art. 44 K.p.a. - po dwukrotnym awizowaniu przesyłki. W dniu 5 sierpnia 2020r. Spółka złożyła pismo, w treści którego wskazała, iż dotyczy ono tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z dnia 29 marca 2017r. oraz, iż "wszczęte przez tut. Wydział postępowania egzekucyjne przedstawione w/w tytułów są bezpodstawne i bezprawne".

Spółka wskazała, że co do decyzji Prezydenta Miasta K. w przedmiocie opłaty za zajęcie pasa drogowego (stanowiących podstawę tytułu wykonawczego) brak jest dowodów na okoliczność, iż decyzje te weszły do obrotu prawnego oraz iż mają one charakter "nietaktu".

Organ wywiódł następnie, iż tytuły wykonawcze zostały wystawione prawidłowo, na podstawie ostatecznych decyzji PMK, które zostały podpisane przez osobę upoważnioną. Decyzje te nie były kwestionowane przez Spółkę. W tym stanie faktycznym i prawnym, zarzuty zażalenia należy uznać za bezzasadne. Organ wywiódł, też iż na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji brak jest podstaw do zawieszenie postępowania. Takie działanie może wynikać jedynie z uznania dokonanego z urzędu (nie zaś na wniosek), zaś organ nie widzi podstaw do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie w terminie ustawowym złożyło Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w K.. W zażaleniu podniesiono, iż przedmiotem zażalenia jest pkt l rozstrzygnięcia opisanego na wstępie. Wskazano, iż organ l instancji niezasadnie przyjął, że decyzje na których oparte tytułu wykonawcze weszły do obrotu prawnego z uwagi na brak dowodów ich doręczenia stronie, a nadto przy braku dowodu, czy decyzja taka została w ogóle wydana także z tej przyczyny, że jej egzemplarz nosi cechy ,,nieaktu", bowiem nie została podpisana przez osobę upoważnioną do wydawania decyzji w imieniu organu I instancji, co w istocie stanowi o "nieistnieniu obowiązku", a konsekwencji stanowi obrazę art. 59§1 pkt 2 u.p.e.a. Dalej podniesiono, iż organ błędnie określił podmiot zobowiązanego, albowiem podmiotem w stosunku do którego została wydana decyzja jest faktycznie Przedsiębiorstwo Budowalne D. Sp. z o.o. [...] Spółka Komandytowa NIP [...], a nie Przedsiębiorstwo Budowalne D. Sp. z o.o. NIP [...] co skutkuje obrazą przepisu art. 59§1 pkt 4 u.p.e.a.

W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o umorzeniu egzekucji prowadzonej wobec Spółki Przedsiębiorstwo Budowane D. Sp. z o.o. ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Przekazując akta sprawy do Kolegium, organ I instancji odniósł się do zarzutów odwołania. Wskazano, iż zarzut naruszenia art. 59§1 pkt 4 u.p.e.a. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie doszło do błędu co do osoby zobowiązanej. Wszystkie tytuły wykonawcze zostały wystawione na komplementariusza Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia wskazało, że zgodnie z przepisem art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego

Art. 59§1 u.p.e.a. wymienia enumeratywnie przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego w całości albo w części, tj. w przypadku:

1) niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego;

2) niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym;

3) niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27;

4) śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek:

a) jest ściśle związany ze zobowiązanym,

b) nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona wyłącznie z prawa majątkowego, które wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;

5) gdy postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

6) gdy z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wystąpi wierzyciel;

7) gdy odrębne ustawy tak stanowią.

W badanej sprawie Spółka wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego, w oparciu o postanowienia art. 59§1 pkt 2 u.p.e.a. tj. niewykonalność obowiązku pieniężnego. Jak wynika z materiału dowodowego, tytuły wykonawcze wskazane przez Spółkę zostały wystawione na podstawie prawomocnych decyzji wydanych z upoważnienia Prezydenta Miasta K., i tak:

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...] i został odebrany przez Prokurenta Przedsiębiorstwa Budowlanego D. Sp. z o.o. w dniu 16 kwietnia 2012r. - dowód w postaci podpisów na decyzji znajdujący się w aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu 2 kwietnia 2012r. - dowód aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu 4 maja 2012r. - dowód aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu 16 maja 2012r. - dowód aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu l czerwca 2012r. - dowód aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu 10 lipca 2012r. - dowód aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu 14 sierpnia 2012r. - dowód aktach sprawy,

- tytuł wykonawczy o numerze [...] został wystawiony dnia 29 marca 2017r. w oparciu o decyzję nr [...], która została odebrana przez Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. w dniu 5 czerwca 2012r. - dowód aktach sprawy.

Jak wynikało z materiału dowodowego, a także informacji posiadanych przez Kolegium, od w/w decyzji nie zostały złożone odwołania do Kolegium, a także wobec tych rozstrzygnięć nie wszczęto postępowań w oparciu o tryby nadzwyczajne przewidziane w kpa tj. wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji. Nadto Kolegium nie dopatrzyło się w decyzjach Prezydenta Miasta K. wskazanych powyżej uchybień mogących świadczyć o ich wadliwości. Kolegium zauważa, iż decyzji wymienione powyżej posiadają wszystkie elementy określone w art. 107§1 K.p..a Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy poddając analizie akta sprawy stwierdza, iż tytułu wykonawcze nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z dnia 29 marca 2017r. zostały wystawione w sposób prawidłowy.

Trafne jest stanowisko organu I instancji, iż nie zaszła przesłanka nieistnienia obowiązku prawnego określona w art. 59§1 pkt 2 u.p.e.a. Wystąpienie przesłanek stanowiących podstawę umorzenia postępowania obliguje zawsze do takiego zakończenia postępowania egzekucyjnego, bez względu na to, czy zostaną one stwierdzone z urzędu, czy też wyjdą na jaw w wyniku zgłoszonych zarzutów, bądź też w inny sposób zostaną zakomunikowane organowi egzekucyjnemu. Natomiast w badanej sprawie, Kolegium podziela stanowisko organu I instancji, iż w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie w/w tytułów wykonawczych nie zachodzi żadna z przesłanek umorzenia postępowania, określonych w art. 59§1 u.p.e.a.

Zasadnie również organ I instancji orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego przez zobowiązaną wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych. Wskazać należy, iż u.p.e.a. nie zna instytucji "wstrzymania" tego postępowania na wniosek dłużnika, czego domagała się Odwołująca. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 października 1999r., sygn. akt: III SA 7798/98, uprawnienia "wstrzymania czynności egzekucyjnych" wynikające ze wskazanego przez niego w skardze art. 23 u.p.e.a. przysługują organowi sprawującemu nadzór nad organem egzekucyjnym. Mogą być one wykorzystywane wyłącznie w ramach tego nadzoru - kontroli prawidłowości działania organu egzekucyjnego -w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Wskazany przepis nie daje natomiast żadnych bezpośrednich uprawnień dłużnikowi poddanemu egzekucji. W konsekwencji wniosek zobowiązanego do organu nadzoru o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego może jedynie stanowić impuls do podjęcia przez ten organ czynności nadzorczych z urzędu. Celem tego przepisu jest możliwość uwzględnienia, w toku postępowania egzekucyjnego, zaistniałych indywidualnych okoliczności, uzasadniających czasowe zaprzestanie prowadzenia egzekucji, stanowiące odstępstwo od zasady możliwe najszybszego wykonania zobowiązania. Okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego na tej podstawie muszą mieć charakter szczególnie wyjątkowy, co oznacza, że powinny w sposób oczywisty odbiegać od występujących powszechnie.

W trybie zmierzającym do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych w oparciu o art. 23§6 nie jest możliwe kwestionowanie działań organu egzekucyjnego. Uprawnienie organu nadzoru do wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez nadzorowany organ egzekucyjny powstaje zarówno w przypadku rozpatrywania zażalenia na postanowienia egzekucyjne, jak i w przypadku przeprowadzenia z urzędu czynności kontrolnych u nadzorowanego organu egzekucyjnego. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy. Natomiast uznanie administracyjne to przyznanie organom administracji możliwości wyboru spośród dwóch lub więcej dopuszczalnych przez ustawę, a równowartościowych prawnie, rozwiązań, zgodnie z celami w ustawie określonymi. Kolegium nie dopatrzyło się jakichkolwiek uchybień po stronie organu I instancji również w tym zakresie.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła Spółka, zarzucając rażącą obrazę przepisów postępowania o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a to art. 59§1 pkt 2 kpa, poprzez pominięcie zarzutu, iż kwestionowane tytuły wykonawcze nie weszły do obrotu prawnego, albowiem nie zostały podpisane przez osobę uprawnioną a tym samym noszą one cechy "NIEAKTU".

W oparciu o powyższy zarzut wniosła o:

- o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.

Uzasadniając skargę wskazano, że SKO w K. utrzymało w mocy postanowienie organu l instancji odmawiającego umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z dnia 29 marca 2017r. oraz o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego przez zobowiązaną Spółkę wniosku o wstrzymanie egzekucji administracyjnej z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

SKO przy rozpoznaniu odwołania nie dokonało żadnej prawnej analizy zarzutu, że decyzje administracyjne, na których oparto tytuły wykonawcze nie weszły do obrotu prawnego z uwagi na brak tych dokumentów i podpisu uprawnionej osoby, co skutkuje tym, że ich egzemplarze noszą cechy "nieaktu" o czym rozstrzygał już w tej samej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jakoby decyzje wymienione w odwołaniu "posiadają wszystkie elementy określone w art. 107§1 K.p.a." nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia w tej sprawie wobec braku jakiejkolwiek analizy tego istotnego zagadnienia prawnego.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm. dalej-p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd wydał wyrok na podstawie akt sprawy na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym (art. 133§1 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a). Zgodnie z art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Sąd był uprawniony do oceny działań organu w toku postępowania administracyjnego do dnia wniesienia skargi, ale z uwzględnieniem stanu sprawy na dzień orzekania. W przypadku tego rodzaju skarg, skierowanie ich do rozpoznania w powyższym trybie nie jest uzależnione od wniosku strony.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest ocena prawidłowości stanowiska organu egzekucyjnego, dotyczącego odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 29 marca 2017r. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujących zaległości z tytułu opłat za zajęcie pasa drogowego.

Zdaniem strony skarżącej postępowanie egzekucyjne powinno być umorzone ze względu na brak doręczenia decyzji stronie, brak dowodu, że decyzja w ogóle została wydana będących podstawą prowadzenia egzekucji. W toku postępowania strona podnosiła, że organ błędnie określił podmiot zobowiązany gdyż podmiotem w stosunku do którego wydano decyzję jest Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. spółka komandytowa NIP [...] a nie Przedsiębiorstwo Budowlane D. Sp. z o.o. NIP [...].

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019r., poz. 2070 ze zm.), do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie i dlatego zastosowanie znajdują przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 lipca 2020r.

Wedle art. 59§1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał,

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego,

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Powyższy przepis enumeratywnie określa przesłanki stanowiące podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wystąpienie którejkolwiek z nich oznacza konieczność umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Przenosząc powyższe regulacje na grunt przedmiotowej sprawy oraz mając na uwadze zarzuty sformułowane w skardze w pierwszej kolejności wskazać należy, że decyzja Prezydenta Miasta K. została skierowana do Spółki D. mającej siedzibę przy ul. [...] w K.. Tymczasem z treści tytułów wykonawczych wynika, że skierowano je do Spółki D. mającej siedzibę w K. ale przy ul. [...].

Pełnomocnik strony skarżącej w złożonym zażaleniu wyraźnie wskazał, że są dwa podmioty Przedsiębiorstwa Budowlane D. i każdy z nich ma odrębny nr NIP i adres ale także formę organizacyjno-prawną. Jedna ze spółek to spółka z o.o. druga natomiast to spółka z o.o. spółka komandytowa.

Skoro funkcjonują dwa podmioty o identycznych nazwach lecz różnych numerach NIP to należało to zweryfikować, tym bardziej, że z akt wynikają też różne adresy tych Spółek.

Zadaniem Sądu przy dokonywaniu oceny czy organy egzekucyjne niezasadnie odmówiły umorzenia postępowania egzekucyjnego bez sprawdzenia czy w sprawie mamy do czynienia z właściwymi podmiotami.

W ocenie Sądu w tytule wykonawczym nieprawidłowo wskazano podmiot, na którym ciąży obowiązek wynikający z decyzji administracyjnej, jak również postępowanie egzekucyjne nie było prowadzone względem Spółki wskazanej w decyzji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ prawidłowo określi podmiot w stosunku do którego powinna być prowadzona egzekucja administracyjna.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie organu I instancji gdyż było to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy.

O kosztach w oparciu o art. 200 w zw. z art. 209 p.p.s.a. Na kwotę 100,00 zł składa się zwrot wpisu uiszczonego tytułem skargi.