Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 3416/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 63 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2010 nr 107 poz 679
law: Ustawa z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych.
article: art. 3 § 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3070/14 w sprawie ze skargi W. S., T. J. na czynność Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia wyrobu postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3070/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę W. S. i T. J. na czynność Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia wyrobu.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że w dniu [...] czerwca 2008 r. W. S. i T. J. prowadzący działalność w ramach spółki cywilnej W., wystąpili do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyborów Medycznych i Produktów Biobójczych z wnioskami o wpis do Rejestru Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (...) wyrobów rehabilitacyjnych z dzianin wełnianych.

Pismami z dnia [...] listopada 2009 r. Prezes Urzędu poinformował o odmowie rejestracji wyrobów medycznych objętych wnioskami, a w kolejnym piśmie zawiadomił ponadto o wykreśleniu wpisu dokonanego na rzecz skarżących o nr [...]. W pismach wskazano, że wyroby objęte ww. zgłoszeniami nie są wyrobami medycznymi w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2010r. Nr 107, poz. 679).

Pismem z dnia 7 grudnia 2009 r. skarżący złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), polegającego na nieuzasadnionej odmowie wpisu do ww. Rejestru objętych zgłoszeniami wyrobów i nieuzasadnionym wykreśleniu z Rejestru wyrobów medycznych wpisanych do Rejestru pod numerem [...].

W odpowiedzi Prezes Urzędu podtrzymał stanowisko przedstawione w pismach z dnia [...] listopada 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 468/10, stwierdził bezskuteczność zaskarżonych czynności Prezesa Urzędu. Wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 2159/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu na ww. wyrok Sądu I instancji.

W związku z powyższym, organ pismem z dnia 1 października 2013 r., na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych, wezwał stronę do uzupełnienia dokumentacji zgłoszeń.

Strona pismem z dnia 21 października 2013 r. poprosiła o wyznaczenie dodatkowego 14-dniowego terminu na dokonanie zgłoszenia.

Organ pismem z dnia [...] listopada 2013 r. poinformował stronę o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem z dnia 1 października 2013 r.

Kolejnym pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. strona wniosła odwołanie – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o wydanie decyzji. Wobec faktu, że pismo nie zostało podpisane, organ wezwał stronę do uzupełnienia tego braku.

W dniu 17 stycznia 2014 r. wpłynął do organu podpisany przez stronę wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o wydanie decyzji.

Organ pismem z dnia [...] lutego 2014 r. poinformował stronę, że pismo Prezesa Urzędu z 28 listopada 2013 r. nie jest decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i stronie nie służy odwołanie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Strona pismem z dnia 5 marca 2014 r. kolejny raz złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o wydanie decyzji, a w piśmie z dnia 6 maja 2014 r. poinformowała organ, że jeżeli nie przysługuje jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to wniosek strony należy potraktować jako skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., uzasadniając odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., stwierdził, że zaskarżone w sprawie pismo Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013 r. nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pismo to w żaden sposób nie ustala bowiem jakiegokolwiek obowiązku, jak również nie umożliwia realizacji konkretnego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, a stanowi jedynie informację Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych o zaistniałym stanie sprawy.

Sąd zwrócił też uwagę, że skarżący zarządzeniem z dnia 27 marca 2014 r. zostali wezwani do podpisania skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 27 kwietnia 2015 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarga została podpisana jedynie przez W. S. Tymczasem, wbrew stanowisku W. S., z § 5 aneksu zawartego w dniu 16 maja 2008 r. do umowy spółki cywilnej z dnia [...] sierpnia 2003 r. zawartej pomiędzy W. S. a T. J., nie wynika, jakoby W. S. posiadał pełnomocnictwo do reprezentowania spółki cywilnej W. przed sądami administracyjnymi.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł W. S. Postanowieniu zarzucił:

I. Naruszenie prawa materialnego, w szczególności:

a) art. 63 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, a w konsekwencji wezwanie skarżącego do uzupełnienia dokumentacji zgłoszenia, w sytuacji gdy zgłoszenie dokonane przez skarżącego już wcześniej zostało zarejestrowane, a następnie bezprawnie uchylone, w związku z czym w aktach dot. zgłoszenia znajdował się komplet dokumentów niezbędnych do pozytywnego rozpoznania zgłoszenia, zatem w konsekwencji nieuzasadnione było wezwanie do uzupełnienia kompletnego zgłoszenia,

II. Naruszenie prawa proceduralnego, w tym w szczególności:

a) art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. mające istotny wpływ na wydane orzeczenie, polegające na błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, że pismo Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013r. nie należy do kategorii spraw określonych w tym przepisie, podczas gdy wskutek decyzji zawartej w tymże piśmie, skarżący pozbawieni zostali prawa do realizacji swoich uprawnień, w szczególności prawa określonego przez WSA w wyroku w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 468/10 utrzymanego następnie wyrokiem NSA w sprawie o sygn. akt II GSK 2159/11, do ponownego rozpatrzenia zgłoszenia wyrobów medycznych.

Wobec powyższego W. S. wniósł o zmianę w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającej go czynności Prezesa Urzędu z dnia [...] listopada 2013r. poprzez dokonanie wpisu zgodnie ze zgłoszeniem w Rejestrze pod nr [...] i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed Sądem I instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie, o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającej go czynności Prezesa Urzędu z dnia [...] listopada 2013 r. oraz przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej odniesiono się również do stwierdzenia Sądu I instancji, że skarga nie została prawidłowo podpisana przez obu skarżących. W tym zakresie wskazano, że jeden ze skarżących – T. J. – w trakcie trwania postępowania przestał być wspólnikiem spółki cywilnej. W jego miejsce wstąpiła J. S. Z § 5 aneksu do umowy spółki cywilnej wynika zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, że to W. S. był wspólnikiem będącym uprawnionym do reprezentacji spółki m. in. przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu jest, czy pismo Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013 r. - informujące o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku strony, z powodu nieuzupełnienia - stanowi inny niż określony w pkt 1-3 art. 3 § 2 p.p.s.a. akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), a w konsekwencji, czy jego legalność, tj. zgodność z prawem, może zostać skontrolowana w procedurze sądowoadministracyjnej.

Ocena tego pisma wymaga zwrócenia uwagi, że skierowano je do strony w związku z uprzednim wezwaniem przez organ na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych pismem z dnia 1 października 2013 r.

W myśl powołanego art. 63 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych - zamieszczonego w rozdziale 7 tej ustawy, w którym uregulowano zgłoszenia i powiadomienia dotyczące wyrobów - jeżeli zgłoszenie albo powiadomienie jest niekompletne lub zawiera błędy, Prezes Urzędu wzywa jednokrotnie podmioty do uzupełnienia lub poprawienia zgłoszenia albo powiadomienia, w terminie nie krótszym niż 7 dni.

Zgodnie zaś z art. 63 ust. 2 tej ustawy, nieuzupełnienie lub niepoprawienie zgłoszenia lub powiadomienia w terminie, o którym mowa w ust. 1, jest równoznaczne z niedokonaniem zgłoszenia lub powiadomienia.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle literalnej treści przytoczonych regulacji - skoro nieuzupełnienie zgłoszenia lub powiadomienia jest równoznaczne z niedokonaniem zgłoszenia lub powiadomienia - skutek ten powstaje z mocy prawa.

Jak już wskazano i co jest poza sporem, zaskarżone do WSA w W. pismo skierowano do strony wobec niewykonania w wyznaczonym terminie wezwania wystosowanego na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych. Uznać należy zatem, że w istocie stanowiło ono jedynie informację o zaistnieniu powstałego z mocy prawa skutku prawnym.

Nie bez znaczenia jest przy tym, że brak jest podstaw prawnych by przyjąć, że organ zobligowany jest do udzielania tego typu informacji.

W tym stanie rzeczy, wbrew wywodom zawartym w skardze kasacyjnej, zgodzić należy się z Sądem I instancji, że skierowane do strony pismo nie jest prawem przewidzianym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone pismo nie kreuje bowiem uprawnień czy obowiązków strony, nie podlega tym samym kontroli sądowoadministracyjnej.

Odnosząc się do wywodów strony skarżącej kasacyjnie, należy zauważyć, że brak jest też podstaw prawnych by uznać, że Sąd I instancji w sprawie wszczętej skargą strony na ww. pismo mógł kontrolować zasadność wezwania dokonanego na podstawie powołanego już art. 63 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych. Argumenty uzasadnienia skargi kasacyjnej, dotyczące braku konieczności uzupełnienia zgłoszenia, nie mogą być więc uznane za skuteczne. Nie dotyczą one bowiem zasadniczej kwestii, czyli dopuszczalności zaskarżenia pisma zawierającego informację o skutkach, o których mowa w art. 63 ust. 2 ustawy o wyrobach medycznych.

Postawiony Sądowi I instancji zarzut naruszenia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. – przez błędne uznanie, że pismo Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013r. nie należy do kategorii spraw określonych w tym przepisie – jest więc niezasadny.

W konsekwencji zachodziły podstawy odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mimo braku zarzutu naruszenia tego przepisu wskazać jednak wypada, że zgodnie z nim, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca.

Nawet jeżeli - jak twierdzi autor skargi kasacyjnej uzasadniając sformułowany w jej punkcie 1. zarzut naruszenia prawa materialnego - organ posiada "komplet dokumentów niezbędnych do pozytywnego rozpoznania zgłoszenia" zaskarżenie pisma Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2013 r. nie jest w tym celu właściwym i dopuszczalnym środkiem prawnym.

Z uwagi na brak stosownych zarzutów poza rozważaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje, którzy ze wspólników spółki cywilnej, wobec zmian w jej składzie, w istocie wnieśli skargę do WSA w W.

Odnosząc się jednak do twierdzeń sformułowanych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, dotyczących prawidłowości podpisania skargi w imieniu jej wspólników, trzeba wskazać, że skuteczna reprezentacja spółki cywilnej wymaga współdziałania wszystkich wspólników. Zgodnie z art. 865 § 2 Kodeksu cywilnego, każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. A contrario, jeżeli sprawa przekracza zwykły zarząd - a zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie do sądu administracyjnego skargi, która dotyczy działalności gospodarczej spółki, jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd - dla prawidłowego umocowania do złożenia takiej skargi konieczna jest zgoda wszystkich wspólników.

Tymczasem ze złożonych dokumentów nie wynika, by któryś ze wspólników spółki cywilnej W. miał umocowanie pozostałych wspólników do występowania przed sądami administracyjnymi. Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej z § 5 aneksu do umowy spółki cywilnej wynika jedynie, że W. S. jest uprawniony do reprezentacji spółki przed: "wszystkimi organami administracji państwowej, organami samorządu terytorialnego, urzędami, instytucjami, przedsiębiorstwami państwowymi, podmiotami gospodarczymi, osobami fizycznymi i prawnymi". W powyższym katalogu nie wymieniono sądów. W związku z powyższym również stanowisko Sądu I instancji o braku pełnomocnictwa W. S. do reprezentowania spółki cywilnej W. przed sądami administracyjnymi było prawidłowe.

Z przedstawionych wyżej względów, skarga kasacyjna - nie mając usprawiedliwionych podstaw - nie mogła zostać uwzględniona.

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał natomiast o kosztach postępowania kasacyjnego, bowiem zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a takim jest właśnie postanowienie o odrzuceniu skargi.