Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 463/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1a, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. przyznać K. W. prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka .


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE

Skarżący K. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką i babką, którą się opiekuje oraz bratem, bratową i ich dwójką małoletnich dzieci. Zaznaczył, iż jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nie ma żadnych oszczędności, a na dochód gospodarstwa domowego składa się emerytura matki w kwocie 842,87 zł brutto, renta babki wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 904,70 zł netto oraz zasiłek dla bezrobotnych pobierany przez brata w kwocie 635 zł brutto. Dodał, że jedyny jego majątek to dom jednorodzinny o pow. 122 m2 stanowiący współwłasność z bratem, w którym wszyscy zamieszkują oraz działka siedliskowa zabudowana budynkiem obory i stodoły, również stanowiąca współwłasność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżący K. W. jest w niniejszej sprawie zwolniony z obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Wynika to wprost z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako p.p.s.a., zgodnie z którym, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Powyższe oznacza, iż skarżący w niniejszym postępowaniu toczącym się w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie ma obowiązku uiszczania żadnych kosztów sądowych.

W konsekwencji uznania, że strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć jako bezprzedmiotowe w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Bezprzedmiotowość wniosku o zwolnienie od kosztów pozostaje jednak bez wpływu na drugie z żądań, a mianowicie ustanowienie adwokata. W myśl art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, to jest poprzez ustanowienie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Analizując kondycję majątkową skarżącego, w kontekście przywołanej wyżej regulacji Sąd uznał, iż jest on osobą, której wniosek zasługiwał w tym zakresie na uwzględnienie. Do konkluzji tej prowadzi przede wszystkim wysokość miesięcznych dochodów strony, liczba osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym oraz wysokość miesięcznych kosztów jego utrzymania. Już bowiem w drodze zwykłej obserwacji można wyprowadzić wniosek, że utrzymanie za kwotę około 3.000 zł miesięcznie siedmiu (w tym dwóch małoletnich i jednej niepełnosprawnej w podeszłym wieku) osób, nie pozwala na wygenerowanie środków w celu opłacenia zawodowego pełnomocnika.

Mając na względzie powyższe Sąd, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowił dla strony adwokata.