Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 820/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego na należnym za miesiące od marca 2005r. do lipca 2006r. postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 lutego 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego na należnym za miesiące od marca 2005r. do lipca 2006r. uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej R. P. kwotę 119,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu został przesłany pełnomocnikowi skarżącej B. P. w dniu 10 marca 2008r. Wyrok został skutecznie doręczony pełnomocnikowi w dniu 12 marca 2008r.

Pismem z dnia 26 marca 2008r. , nadanym w placówce pocztowej w dniu 27 marca2008r. skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku z dnia 20 lutego 2008r. o rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów przejazdu do sądu pełnomocnika. W uzasadnieniu podniesiono, iż w złożonym na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej B. P. w piśmie z dnia 20 lutego 2008r. zatytułowanym " Uzupełnienie skargi", skarżąca wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów przejazdu pełnomocnika do sądu w wysokości 80,00 zł .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Z powyższego przepisu wynika , że strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu 2 tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy jego doręczenie następuje z urzędu - w ciągu 2 tygodni od daty doręczenia. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu na podstawie art. 142 § 1 w związku z art. 141 § 1 i 2 p.p.s.a. doręczono stronom z urzędu.

Z uwagi na powyższe początek biegu terminu należy liczyć od dnia doręczenie stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponieważ w przedmiotowej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 marca 2008r. należy stwierdzić, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upływał z dniem 26 marca 2008 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym zatem było złożenie wniosku do dnia jego upływu, tj. do dnia 26 marca 2008 r. włącznie. Z akt sprawy wynika, iż strona złożyła wniosek z dnia 26 marca 2008r. nadając go w placówce pocztowej w dniu 27 marca 2008r. W tych warunkach - mając na uwadze wskazane przepisy - należy uznać, że złożenie wniosku nastąpiło z przekroczeniem ustawowego, czternastodniowego terminu do jego wniesienia.

Sąd pragnie zauważyć, iż wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., a w związku z tym nie mogą mieć do niego zastosowania, poprzez odesłanie zawarte w art. 64 § 3, przepisy art. 58 § 1 pkt 2, dające podstawę do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. W pozostałych wypadkach ustawa pozwala na odrzucenie pisma w postępowaniu sądowym tylko wtedy, kiedy wyraźnie o tym stanowi (np. art. 88, 178, 220 § 3, 259 § 2, 280 § 1 p.p.s.a.). Skoro nie jest możliwe odrzucenie takiego wniosku, to należy go oddalić, mimo że zgodnie z art. 85 czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.(zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.)

Jednocześnie wskazać należy, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze niż żądała tego strona, przysługuje jej na to postanowienie zażalenie (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Postępowanie sądowo-administracyjne" wyd. LexisNexis, Warszawa 2007, wydanie II, s.250 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). W przedmiotowej sprawie strona nie skorzystała z tego środka zaskarżenia przedstawiając tutejszemu Sądowi pismo zatytułowane "Wniosek skarżacej o uzupełnienie wyroku...". Nawet gdyby jednak pismo to stanowiło zażalenie Sąd zwraca uwagę , iż zgodnie z § 2 art. 194 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W przedmiotowej sprawie jak wskazano wyżej odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 marca 2008r. zatem termin do złożenia zażalenia upływał z dniem 19 marca 2008 r. Z uwagi na fakt , iż pismo skarżącej nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 27 marca 2008r. zażalenie takie podlegałoby odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Dodatkowo Sąd pragnie wyjaśnić, że bez względu na powyższe okoliczności powodujące oddalenie wniosku ze względu na złożenie go po terminie, iż w przedmiotowej sprawie stronie nie przysługuje zwrot kosztów przejazdu jej pełnomocnika do Sądu. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 1 p.p.s.a. za niezbędne koszty postępowania prowadzonego przez stronę osobiście albo w jej imieniu przez pełnomocnika, nietrudniącego się zawodowo udzielaniem pomocy prawnej uznano poniesione koszty sądowe (tj. opłaty sądowe: wpis i opłaty kancelaryjne oraz zwrot wydatków - art. 211-213 p.p.s.a.), koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, przy czym dwie ostatnie pozycje nie mogą przekraczać łącznie wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego, wynikającego z odrębnych przepisów. Wskazać jednak należy , że z przepisów odrębnych, których stosowanie w tej materii nakazuje § 3 komentowanego artykułu wynika, że odszkodowanie za utracony zarobek, a także zwrot kosztów podróży przysługuje stronie wówczas, gdy jej stawiennictwo w sądzie wynika z wezwania sądu ( art. 2 i 3 w zw. z art. 13 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym, Dz. U. Nr 49, poz. 445 z późn. zm.). Wskazać należy , że w przedmiotowej sprawie strona ani jej pełnomocnik nie zostali przez Sąd wezwani. Zgodnie z art. 91 § 2 p.p.s.a. pismem z dnia 18 stycznia strona została zawiadomiona o terminie rozprawy , jednocześnie poinformowana o tym, że obecność na niej nie jest obowiązkowa. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 91 § 3 przewiduje możliwość wezwania stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy. Wynika to z zasady, iż sąd administracyjny pierwszej instancji wydaje wyrok na podstawie akt sprawy i w jej granicach, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a.) i tylko wyjątkowo może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów (art. 106 § 3 p.p.s.a.) (zob. S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek " Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", wydawnictwo LexisNexis , Warszawa 2007, wyd. I, s. 158-159). W niniejszej sprawie z możliwości wezwania stron lub ich pełnomocników Sąd jednak nie skorzystał. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż pełnomocnik na rozprawie w dniu 20 lutego 2008r. złożył pismo zatytułowane "Uzupełnienie skargi", gdyż z powodzeniem pismo to mogło zostać przesłane do Sądu pocztą.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.