Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 64/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 200, art. 205 §2 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 2, §14 ust. 2 pkt 1 lit c i §14 ust. 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. i A.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących A.W. i A.W. kwotę 577 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ I. Kucznerowicz


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 17 listopada 2009r. wydał postanowienie sygn. akt II OZ 998/09 uchylające punkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 września 2009r. sygn. akt IV SAB/Po 39/09 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi A.W> i A.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności postanowienia i przekazujące w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania. W powyższym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, co oznacza, iż ponownemu rozpoznaniu podlegają zgłaszane przez radcę prawnego G.W. wnioski o:

1. zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika, kosztów sądowych i kosztów udzielonego pełnomocnictwa – opłaty skarbowej (vide skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. – k. 4 akt)

2. zasądzenie na rzecz skarżących niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości 460 zł. obejmujący wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące 360 zł. (3 x stawka minimalna) i opłatę sądową w wysokości 100 zł.(vide skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2009r. sygn. II SAB/Po 52/08 odrzucające skarga na bezczynność – k. 43 akt), który wnioskodawca uzasadnił nakładem pracy włożonym w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy bezczynności SKO w K., która okazała się być niezwykle prawnie skomplikowaną.

Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W świetle powyższego oczywistym jest zasadność przyznania skarżącym zwrotu kosztów obejmujących wpis od skargi wynoszący 100 zł. i wpis od skargi kasacyjnej wynoszący 100 zł., uiszczone przez skarżących zgodnie z §2 ust. 1 pkt 6 oraz §3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), oraz uiszczoną opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Odnosząc się do zgłaszanych wniosków dotyczących zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika, stwierdzić należy, że zasady ustalania wysokości zwrotu niezbędnych kosztów postępowania uregulowane są w art. 205 ppsa, który w § 2 przewiduje, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Stosownie do treści art. 205 § 3 ppsa zawierającego delegację do stosowania odrębnych przepisów w zakresie ustalania wysokości przysługujących należności stronie, do określania stawek opłat za czynności radców prawnych reprezentujących stronę stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej rozporządzenie). Zgodnie z treścią § 2 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w cytowanym powyżej przepisie, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Mając powyższe na uwadze, ustosunkowując się do wniosków dotyczących zasądzenia na rzecz skarżących niezbędnych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz kosztów postępowania kasacyjnego w zakresie dotyczącym wynagrodzenia pełnomocnika wynoszącego 360 zł. (3 x stawka minimalna) stwierdzić należy, iż nakład pracy radcy prawnego jak i rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy nie uzasadniają w ocenie Sądu przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej niż stawki minimalne określone w §14 ust. 2 pkt 1 lit c i §14 ust. 2 lit. b rozporządzenia. Udział pełnomocnika w całym postępowaniu ograniczał się bowiem do korespondencji z Sądem i złożenia skargi i właściwych środków zaskarżenia orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (skarga kasacyjna i zażalenie). Powyższe w ocenie Sądu nie uzasadnia przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej od minimalnej.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji.

/-/ I. Kucznerowicz

JH