Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 508/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2,  art. 58 par. 3,  art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hieronim Sęk, , po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pełnomocnik strony skarżącej - dor.pod. K. T. wniósł 28 lutego 2009 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. (k. 47 akt sądowych). W skardze wskazał, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 29 stycznia 2009 r.

Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 28 stycznia 2009 r.

W treści decyzji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Zarządzeniem z 26 marca 2009 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia dokumentu z którego wynikałaby data odbioru zaskarżonej decyzji w dniu 29 stycznia 2009 r.

Pełnomocnik strony do nadesłanego pisma procesowego z dnia 18 kwietnia 2009 r. załączył między innymi - kopertę listu poleconego, na której uwidoczniono datę awizowania, w tym awizowania powtórnego z dnia 22 stycznia 2009 r. oraz dwa zawiadomienia (pierwsze oraz powtórne). Na przedstawionej kopercie umieszczono również datę odbioru listu poleconego w dniu 29 lutego 2009 r. opatrzona podpisem – K. T.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "P.p.s.a.") do skutecznego wniesienia skargi do Sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie.

Wprawdzie w treści skargi, jak i na nadesłanej kopercie, w której doręczono zaskarżoną decyzję, pełnomocnik Skarżącego wskazał, że zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 29 lutego 2009 r., jednakże twierdzenie to jest sprzeczne z informacjami na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Potwierdzenie to, jako dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż pełnomocnik skarżącego osobiście odebrał przesyłkę w dniu 28 stycznia 2009 r. (osobiście pokwitował jej odbiór). Taka datę doręczenia potwierdził również doręczyciel. Podkreślić należy, iż zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje domniemaniem jego autentyczności i zgodności z prawdą. Wskazać co prawda trzeba, iż możliwe jest obalenie prawdziwości dokumentu urzędowego, jednakże pełnomocnik strony tego nie uczynił. Informację o dacie odbioru przesyłki umieszczoną na kopercie przez samego zainteresowanego (pełnomocnika) uznać należało jako prywatną notatkę osoby, która ją sporządziła – odbiorcy, nie nadającą jej "urzędowego" charakteru.

W związku z powyższym wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 27 lutego 2009 r. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak z jednodniowym opóźnieniem.

Skarga jako spóźniona podlega więc odrzuceniu. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji.