Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 821/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę /-/ P. Daniel


UZASADNIENIE

Datowanym na dzień 29 sierpnia 2022 r. pismem M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę: "Na przyzwolenie Burmistrza na budowę, (2014) rozbudowę (2019) z naruszeniem prawa, wbrew wydanej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych i prowadzenie niedopuszczalnej nocnej działalności stacji paliw w K. ulica [...] a następnie urzędnicze legalizowanie samowoli budowlanej, jaką jest stacja paliw stanowiąca element przeszło trzyhektarowego kompleksu samowoli budowlanych w centrum miasta".

Pismem z dnia 10 października 2022 r. M. C. doprecyzował, że przedmiotem zaskarżenia jest: "stanowisko przedstawione przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w piśmie z dnia 20.06.2022 r., (sygnatura [...]) Regionalny Dyrektor potwierdzając zarzuty skarżących, że stacja paliw w K. ulica [...] została wybudowana z rażącym naruszeniem prawa, niezgodnie z obowiązującą decyzją o uwarunkowaniach środowiskowych wydaną na podstawie postanowień Regionalnego Dyrektora, mając wiedzę, że stacja paliw z uwagi na nielegalną budowę bez projektu zamiennego i niedopuszczalną prawnie rozbudowę do pięciu dystrybutorów na paliwo ciekle stanowi samowolę budowlana, legalizuje dalsza nielegalna działalność stacji paliw".

Odpowiadając na skargę Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga dotyczy pisma z 20 czerwca 2022 r. w którym organ wniósł do Burmistrza K. o rozważenie wszczęcia postępowania egzekucyjnego co do warunku zawartego w decyzji środowiskowej dot. godzin funkcjonowania stacji paliw ewentualnie o uporządkowanie formalne sprzeczności pomiędzy warunkiem, a faktyczną eksploatacją przedsięwzięcia (tom [...], karta [...]). Ponadto skarga obejmuje brak wystąpienia przez Regionalnego Dyrektora do Urzędu Regulacji Energetyki o wstrzymanie działalności stacji paliw. Pismo Regionalnego Dyrektora z 20 czerwca 2022 r. zostało wysłane do wiadomości Międzyosiedlowego Zespołu Interwencyjnego w dniu 12 sierpnia 2022 r. i doręczone 19 sierpnia 2022 r. (tom [...], karty [...] oraz [...] a i b).Wobec powyższego, z uwagi na upływ terminu do wniesienia skargi organ wniósł o jej odrzucenie.

Ponadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że sprawa dotyczy stacji paliw w K.. Pismem z dnia 09 listopada 2021 r. Międzyosiedlowy Zespół Interwencyjny wystąpił do organu o to, aby ten wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej. Wnioskujący zarzuca decyzji Burmistrza K., że została wydana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, wykluczając w ten sposób udział społeczeństwa. Przedmiotowej decyzji zarzuca również brak ujęcia w niej warunków, wymogów i obowiązków ciążących na inwestorze. Zdaniem wnioskodawcy Burmistrz K. nie egzekwuje tez zawartych w uzasadnieniu decyzji. Wnioskujący twierdzi również, że obecnie stacja paliw funkcjonuje bez wymaganej decyzji środowiskowej "wobec podłożenia i wykorzystania dla realizacji inwestycji A. O. decyzji wydanej dla innego inwestora i innego projektu". Wszystko to, zdaniem wnioskującego, sprawia, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Regionalny Dyrektor niniejszą sprawę zbadał, zgodnie ze swoimi kompetencjami, pod względem prawidłowości wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i po dokonaniu szeregu czynności sprawdzających doszedł do przekonania, że nie ma uzasadnienia do wystąpienia do właściwych organów z wnioskiem o wszczęcie nadzwyczajnych trybów postępowania (stwierdzenia nieważności tudzież wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie). Argumentację dla której organ nie widzi podstaw we wniesieniu wniosku przedstawiono w piśmie z 27 lipca 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas skarga podlega odrzuceniu.

Skarga niniejsza podlegała odrzuceniu bowiem przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu aktów organów administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. Katalog zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów organów administracji publicznej sformułowany został w art. 3 § 2-3 p.p.s.a. Wedle tej regulacji działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) a w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia 20 czerwca 2022 r., skierowane do Burmistrza K., którym zawiadomiono organ, że w decyzji o pozwoleniu na budowę nie został zawarty warunek decyzji środowiskowej polegający na ustaleniu czasu pracy stacji paliw, nie kwalifikuje się do powyższego katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Brak jest przy tym jakiegokolwiek przepisu szczególnego, który przewidywałby kontrolę sądu administracyjnego nad tego typu korespondencją, która nie należy do władczych form decydowania o prawach i obowiązkach strony, ani też nie rozstrzyga żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Zaskarżone pismo nie stanowi zatem ani decyzji administracyjnej, ani nie jest jednym z postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt 2-3 p.p.s.a. Nie można go również zakwalifikować jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a-7 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia

/-/ P. Daniel