Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1033/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116 par i 2, art. 210  par 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013 r., wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. orzekł o odpowiedzialności podatkowej M. S. jako byłego prezesa zarządu "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013 r. w łącznej kwocie 988.169 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 306.874 zł oraz kosztami postepowania egzekucyjnego w kwocie 67.257,56 zł.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z [...]r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano w szczególności, że spółka w deklaracjach VAT-7 za I i II kwartał 2013r. zadeklarowała podatek od towarów i usług w wysokościach odpowiednio 3.582 zł i 253 zł, który został przez spółkę uiszczony w terminie. Decyzją z [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił spółce "A" zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. w kwocie 442.007 zł oraz za II kwartał 2013 r. w kwocie 549.997 zł, decyzja ta jest prawomocna. Po uwzględnieniu wpłat spółki w kwotach odpowiadających zadeklarowanemu podatkowi zaległości w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013r. wynoszą 438.425 zł plus odsetki 142.644 zł, za II kwartał 2013r. – 549744 plus odsetki 164.230 zł. Koszty prowadzonego wobec spółki postępowania egzekucyjnego wyniosły 67.257,56 zł.

M. S. pełnił funkcję Prezesa Zarządu Spółki "A" w okresie od 23 kwietnia 2012r. do 17 października 2013r. W dniu 18 października 2013r. uchwałą nr 1 zgromadzenia wspólników "A" M. S. został odwołany z pełnionej funkcji. Jednocześnie powołano nowego prezesa zarządu Y. C. (obywatela Ukrainy), który w tym dniu nabył od skarżącego 100% udziałów w spółce.

W związku z brakiem wpłat z tytułu podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. określonych w decyzji Dyrektora UKS w Ł. z [...]r. wystawiono tytuły wykonawcze. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego spółki w banku A okazało się bezskuteczne wobec braku środków na rachunku. Pod adresem siedziby spółki nie stwierdzono jakichkolwiek składników majątkowych spółki. W wyniku zawiadomień o zajęciu wierzytelności skierowanych do szeregu central banków na terenie kraju uzyskano informację, że jedynie bank B S.A. prowadził rachunek na zlecenie spółki i w związku z realizacją zajęcia dokonana została spłata w dniu 3 lutego 2015r. w kwocie 1.322,50 zł. Z informacji uzyskanych od właściwych organów wynika, że spółka nie posiada żadnych nieruchomości, pojazdów, nie była też stroną czynności cywilnoprawnych.

Spółka w składanych deklaracjach w podatku dochodowym od osób prawnych w 2012r. wykazała stratę w wysokości 60.981,57 zł w 2013r. i 2014r., dochód w wysokości odpowiedni 27.319,45 oraz 25.462,29 zł a w 2015r. stratę w wysokości 4.084,96 zł. Zysk za lata 2013-2014 został w całości przeznaczony na pokrycie straty z roku 2012. Z informacji dodatkowej załączonej do sprawozdania za 2013 rok wynika, że wartości niematerialne i prawne oraz żadne trwałe aktywa nie znajdują się w posiadaniu spółki, która nie realizuje inwestycji długoterminowych, nie posiada gruntów własnych, jak i w użytkowaniu wieczystym. Spółka nie posiada siedziby pod zgłoszonym adresem, nie zrealizowała obowiązków aktualizacji danych w zakresie miejsc prowadzenia działalności, siedziby, przechowywania dokumentacji, aktualnych udziałowców oraz członków zarządu. W toku prowadzonych czynności nie udało się nawiązać kontaktu z Y. C., który nie legalizował pobytu na terytorium RP i jedynie dwukrotnie (w 2010 i 2012 r.) uzyskał zezwolenie MRG (mały ruch graniczny) umożliwiające pobyt na terytorium RP na obszarze konkretnie wskazanych powiatów przygranicznych województwa [...] i [...]. Z uwagi na bezskuteczność Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem z [...]r. umorzył prowadzone wobec spółki postępowanie egzekucyjne.

Spółka "A" nie złożyła wniosku o jej rozwiązanie, czy likwidację lub wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego – rejestru przedsiębiorców, nie wpłynął również wniosek o ogłoszenie upadłości spółki. W ocenie organu najpóźniej 25 lipca 2013r. (termin płatności podatku od towarów i usług za II kwartał 2013r.) zaistniała przesłanka niewypłacalności spółki, skarżący powinien więc złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego do 8 sierpnia 2013r. (art. 10, 11 i 21 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze). Spółka od dnia 25 kwietnia 2013 r. posiada wymagalne i nieuregulowane zobowiązania w podatku od towarów i usług.

Zostały więc spełnione przesłanki z art. 116 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa do orzeczenia o odpowiedzialności strony za zaległości podatkowe spółki "A" Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. Zaległości te powstały w czasie pełnienia przez M. S. funkcji prezesa zarządu spółki, egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna, strona nie złożyła we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości i nie wykazała, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jej winy. M.S. nie wskazał mienia spółki z którego egzekucja umożliwiałaby zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Określenie zobowiązań w podatku od towarów i usług w drodze decyzji wymiarowej nastąpiło już po zbyciu przez skarżącego udziałów w spółce i odwołaniu z funkcji prezesa zarządu, jednak okoliczność ta z uwagi na treść art. 116 § 2 O.p. nie ma znaczenia w sprawie – termin płatności tych zobowiązań upływał w czasie pełnienia przez M. S.. obowiązków członka zarządu spółki. Spółka nie wypełniła obowiązku złożenia sprawozdania finansowego za 2012r. spowodowało niemożność dokonania oceny zaistnienia przesłanki niewypłacalności spółki wg stanu na dzień 31 grudnia 2012r. Ze sprawozdania finansowego spółki za 2013r. wynika niewypłacalność spółki w związku z tym, iż wartość zobowiązań przekroczyła wartość majątku spółki. Niewypłacalność ta rozumiana jako zaprzestanie regulowania wymaganych zobowiązań wystąpiła już w lipcu 2013r. Brak jest podstaw do przyjęcia, że spółka nadal prowadzi działalność i posiada jakikolwiek majątek.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję M. S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Strona skarżąca podniosła następujące zarzuty:

Naruszenie art. 210 ustawy ordynacja podatkowa poprzez:

brak "podpisu osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego";

złożenie parafki pod decyzją przez osobę co do upoważnienia której, na datę przeprowadzenia czynności z art. 200 u.o.p. brak było informacji w aktach sprawy.

Naruszenie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie decyzji przed ostatecznym rozstrzygnięciem w przedmiocie wniosku podatnika o zawieszenia postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania pomimo, że rozpatrzenie sprawy i wydanie zaskarżonej decyzji uzależnione było od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Naczelnika[...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. poprzez prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonego przez pełnomocnika M. S. wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją UKS z dnia [...]r. UKS [...], i w konsekwencji rozpoznanie sprawy i wydanie zaskarżonej decyzji, pomimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia ww. wniosku o wznowienie a nawet przed ostatecznym rozstrzygnięciem w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie.

Naruszenie art. 116 § 1,2,4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędne uznanie, iż w niniejszym przypadku zachodzą przesłanki odpowiedzialności M.S. za zobowiązania podatkowe Spółki A Sp. z o.o. w sytuacji, gdy jak wynika z okoliczności sprawy pomimo braku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki nie można M. S. przypisać winy w jego niezgłoszeniu, albowiem na datę odwołania M. S. z zarządu spółki:

nie posiadała ona żadnych nieuregulowanych zobowiązań;

posiadała majątek w postaci maszyn i urządzeń wskazanych w treści odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz niniejszej skargi;

nie można przypisać M. S. winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, albowiem decyzja UKS wydana została z uwagi na braki dokumentacji spółki już po jego odwołaniu ze składu zarządu, a w konsekwencji powyższych ewentualny obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał po dacie odwołania M. S. z Zarządu spółki.

M. S. wskazał majątek z którego możliwa jest egzekucja.

4. naruszenie art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy ordynacja podatkowa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...]r., znak sprawy [...] wydanej z naruszeniem art. 121,123 i art. 200 ustawy ordynacja podatkowa;

5. naruszenie art. 121, 123, 200 ustawy ordynacja podatkowa poprzez pozbawienie podatnika rzeczywistej możliwości aktywnego udziału w postępowaniu i pozornym - formalnym przeprowadzeniu czynności znajomienia podatnika z materiałem dowodowym sprawy w sytuacji, gdy mimo wystosowaniu w czerwcu 2017r. zawiadomienia w trybie art. 200 u.o.p. od blisko pół roku pozostały nierozpoznane wnioski dowodowe podatnika na okoliczności opisane w art. 116 u.o.p. i nie stały one rozpoznane do dnia wydania decyzji, co w dacie czynności z art. 200 wskazywało, iż organ przeprowadzi wnioskowane dowody;

6. naruszenie art. 188 w zw. z art. 121, 123, 200 ustawy ordynacja podatkowa, przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo, iż tenże organ wydał decyzję przed upływem terminu jaki udzielono podatnikowi do powiedzenia się w sprawie materiału dowodowego w sprawie i zgłoszenia wniosków dowodowych, a także przed otrzymaniem materiałów, o które organ podatkowy I instancji wystąpił do prokuratury w B.;

7. naruszenie art. 188 w zw. z art. 120, 121, 122, 123 ustawy ordynacja podatkowa, poprzez odmowę przeprowadzenia niżej wymienionych dowodów, pomimo iż przedmiotem niniejszych dowodów były okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a nie zostały one stwierdzone innymi dowodami w toku stępowania:

a- dopuszczenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka przesłuchania Y. C. na okoliczność ustalenia na datę zaprzestania pełnienia przez M. S. funkcji Prezesa Zarządu; stanu finansowego spółki; posiadania przez spółkę pełnej dokumentacji finansowej w tym faktur kosztowych; posiadania przez spółkę majątku w postaci maszyn najmowanych na rzecz kontrahentów; braku wymagalnych zobowiązań łątkowych jak i cywilnoprawnych; sposobu realizacji przez spółkę obowiązku zapłaty za zakupione maszyny; dochodowości spółki na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; braku doręczenia decyzji UKS i składanych deklaracji podatkowych.

b- dopuszczenie dowodu z przesłuchania w charakterze strony M. S. na okoliczność: stanu finansowego spółki na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; posiadania przez spółkę pełnej dokumentacji finansowej w tym faktur kosztowych; posiadania przez spółkę majątku w postaci maszyn wynajmowanych na rzecz kontrahentów; braku wymagalnych zobowiązań podatkowych jak i cywilnoprawnych; sposobu realizacji przez spółkę obowiązku zapłaty za zakupione maszyny; dochodowości spółki na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; wskaźników bieżącej płynności na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; wskaźników szybkiej płynności na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; wskaźników niewypłacalności na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; aktywów trwałych na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie; aktywów obrotowych na datę zaprzestania pełnienia funkcji w zarządzie;

c- wystąpienie do Prokuratury Okręgowej w B. o kopię dokumentów znajdujących się w aktach sprawy o sygn. akt: [...], tj. kopię faktur kosztowych, w których odbiorcą była spółka A sp. z o.o., oraz załączenie tych dokumentów do akt niniejszej sprawy;

d- załączenie do akt sprawy kopii wszystkich odpraw celnych dokonywanych przez spółkę A Sp. z o.o. wraz ze wszystkimi załącznikami za okres od 1 stycznia 2013r. do chwili obecnej.

8. błędne i niepoparte żadnymi dowodami, a jedynie wysnute w oparciu o własne analizy finansowo rachunkowe organu podatkowego ustalenie, iż w dacie pełnienia przez M. S. funkcji członka zarządu Spółki znajdowała się ona w stanie niewypłacalności w sytuacji, gdy prawidłowa, wykonana zgodnie z zasadami sztuki rachunkowej i wiedzy ekonomicznej analiza zgromadzonych rzez organ podatkowy materiałów wskazuje, iż w dacie zakończenia pełnienia rzez M. S. funkcji w zarządzie spółka osiągała zyski na poziomie 93.000 zł, nie miała żadnych wymagalnych zobowiązań wobec kontrahentów, nie toczyło się wobec niej żadne postępowanie podatkowe, egzekucyjne ani żadne inne postępowanie, które mogłoby prowadzić do uznania jej za niewypłacalną, jak również nie zaistniały przesłanki do ogłoszenia jej upadłości. W tej dacie Spółka była także właścicielem majątku o wartości kilku milionów złotych;

9. Wydanie decyzji w oparciu o własne (błędne) przekonania i analizy organu podatkowego co do stanu wypłacalności spółki w sytuacji gdy ewentualne ustalenia w tym zakresie wymagały wiedzy specjalnej osoby posiadającej równo uprawnienia, jak i kompetencje do dokonanej oceny w oparciu o dane dzień odwołania M. S. z funkcji Prezesa Zarządu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 210 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 201 ze zm.) decyzja zawiera podpis osoby upoważnionej z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Zaskarżona decyzja spełnia powyższe warunki, wskazano w niej w szczególności stanowisko służbowe oraz imię i nazwisko osoby, która podpisała decyzję.

W zakresie rozstrzygania spraw podatkowych uprawnienia dyrektor izby administracyjnej skarbowej, jako organu podatkowego przysługują także radcy skarbowemu, wykonującemu czynności orzecznicze w tym organie (art. 13 § 2c O.p. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 marca 2017r.). Podpis radcy skarbowego posiada wystarczające cechy indywidualne pozwalające na ocenę, czy pochodzi on od określonej osoby.

Skarżący w toku niniejszego postępowania złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora UKS w Ł. z dnia [...]r., w której określono spółce "A" zobowiązanie w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. Organy podatkowe trafnie oceniły, że złożenie takiego wniosku nie powodowało konieczności zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy zawiesza postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że zagadnienie wstępne występuje w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie rozstrzygnięte. Decyzja Dyrektora UKS w Ł. z dnia [...]r. jest prawomocna i brak jest podstaw do przyjęcia, że bez rozstrzygnięcia wniosku o wznowienie postępowania nie było możliwe rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki "A".

Nie jest też trafny zarzut naruszenia art. 116 § 1,2 i 4 O.p. poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki "A" w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. Skarżący podnosi, że w chwili jego odwołania z funkcji prezesa zarządu spółka nie posiadała ona żadnych nieuregulowanych zobowiązań. Jednak z ostatecznych decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. mających charakter dokumentu urzędowego (art. 194 § 1 O.p.) wynika, że spółka posiada zaległości w podatku od towarów i usług za I oraz II kwartał 2013r. a więc powstałe w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji prezesa zarządu spółki (art. 116 § 2 O.p.). Spółka w określonych prawem terminach złożyła deklaracje VAT-7K za I i II kwartał 2013 r. i zapłaciła podatek wynikający z deklaracji. Skarżący pomija jednak okoliczność, że zobowiązanie w podatku od towarów i usług nie powstaje na skutek złożenia deklaracji, ale z mocy prawa (wskutek zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania – art. 21 § 1 pkt 1 O.p.). Decyzja organu podatkowego określająca to zobowiązanie w innej wysokości niż podana w deklaracji jest decyzją deklaratoryjną – potwierdzającą wysokość zobowiązania powstałego z mocy prawa. Wysokość zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług za pierwsze dwa kwartały 2013r. wynika z ostatecznej decyzji i skarżący nie może skutecznie podnosić, iż spółka w październiku 2013r. nie posiadała nieuregulowanych zobowiązań.

Okoliczność, że spółka w październiku 2013r. posiadała urządzenia i maszyny o znacznej wartości pozostaje bez znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Istotne jest bowiem to, czy spółka posiadała mienie w czasie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Niezrozumiały jest zarzut, że M. S. wskazał majątek, z którego możliwa jest egzekucja.

W swoich zeznaniach skarżący podał, że nie wie, co stało się z majątkiem spółki po sprzedaży przez niego udziałów. Skarżący po sprzedaży udziałów w spółce przypadkowej osobie (skarżący miał spotkać nabywcę tylko jeden raz przy sprzedaży udziałów) nie miał informacji o aktualnej siedzibie firmy i nie wiedział, czy spółka nadal działa – nie mógł więc wskazać mienia spółki, z którego egzekucja miała umożliwić spłatę zaległości podatkowych. Bezskuteczność egzekucji potwierdza postanowienie o jej umorzeniu.

Wbrew zarzutom skargi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano też, na podstawie jakich przepisów skarżący był zobowiązany do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki w sierpniu 2013r. Organ wskazał w szczególności na przepisy art. 10,11 i 21 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze. Zgodnie z tymi przepisami upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Dłużnika uznaje się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Dłużnika będącego osobą prawną uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Dłużnik jest zobowiązany, nie później niż w terminie 2 tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości.

Spółka nie uregulowała swoich zobowiązań w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. powstałych z mocy prawa i potwierdzonych ostateczną decyzją. Zobowiązania te nie zostały przez spółkę prawidłowo zadeklarowane i uiszczone, zachodziły więc podstawy do uznania spółki za niewypłacalną. Zgodnie z art. 21 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze termin do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości upływał z dniem 8 sierpnia 2013r.

Zdaniem skarżącego spółka "A" w 2013r. (jak i 2012r.) znajdowała się w dobrej sytuacji finansowej. Nie potwierdza tego zebrany materiał dowodowy. Spółka w 2012r. wykazała stratę w wysokości ponad 60.000 zł a dochód wykazany w latach 2013-2014 nie pozwalał nawet na pokrycie starty z 2012r. Twierdzenia, że w rachunku przychodów za 2013r. nie uwzględniono liczonego w setkach tysięcy złotych dochodu z tytułu najmu maszyn są gołosłowne. Skarżący wskazuje, że spółka posiadała maszyny o wielomilionowej wartości i przynosiła dochody liczone w setkach tysięcy złotych. Równocześnie jednak skarżący sprzedał 100% udziałów w spółce za kwotę 55.000 złotych nieznanej osobie i nie dostrzega w tym żadnych sprzeczności. Dokonana przez stronę analiza stanu finansowego spółki nie uwzględnia też obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. w wysokości określonej w ostatecznej decyzji.

Nie są też zasadne zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Organ I instancji na podstawie art. 200 § 1 O.p. wyznaczył stronie termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego a pełnomocnik strony zapoznał się z zebranym materiałem dowodowym w dniu 20 grudnia 2016r. Decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...]r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 200 § 1 O.p. Wprawdzie w dniu 23 grudnia 2016r. do akt postepowania załączono materiały przesłane przez Prokuraturę Okręgową w B., ale materiały te w żadnym stopniu nie stanowiły podstawy do ustaleń przyjętych w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. i nie miały żadnego wpływu na wynik sprawy.

W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wskazał z jakich przyczyn przesłuchanie w charakterze świadka Y. C. okazało się niemożliwe. Obecny prezes zarządu spółki "A" nie reaguje nie tylko na wezwania organów podatkowych, ale również sądu rejestrowego, a wszelkie próby kontaktu ze spółką okazały się bezskuteczne. Skarżący był dwukrotnie przesłuchany w charakterze strony, miał też możliwość przedstawienia swojego stanowiska w toku prowadzonego postępowania. W rozpoznawanej sprawie organy nie mają możliwości i uprawnień do weryfikacji określającej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013r. i wszelkie dowody zmierzające do takiej weryfikacji nie mogły zostać przeprowadzone.

Zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego, została wydana w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy, a przy jej wydawaniu nie naruszono przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) należało orzec jak w sentencji wyroku.

ak