Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1337/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183 par. 1, art. 174,184,193,153,170
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. WSA Marian Wolanin (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 816/16 w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 816/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R.P.na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik R.P.zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej ppsa, polegające na niezgodnym z żądaniem i zebranym materiałem dowodowym ustaleniu stanu sprawy przez:

- błędne przyjęcie, że przedmiotem sprawy jest żądanie zmian w bazie danych operatu ewidencyjnego w sytuacji, gdy skarżący żąda sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w drodze zastąpienia błędnego numeru [...]działki, o pow. 0,41 ha położonej w miejscowości B., występującego w dokumentach geodezyjno-prawnych sporządzonych w latach 1982-1995 r. numerem [...], którym wymieniona działka została zgodnie z prawem wyróżniona w dokumentach składających się na operat pomiarowy z dnia [...]kwietnia 1980 r., sporządzonym w związku z podziałem działki nr [...], o pow. 3,16 ha, przeprowadzonym w celu wyodrębnienia i przydzielenia O.G. - na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy O. z dnia [...] lutego 1980 r., Nr [...]- gruntu rolnego, o pow. 0,41 ha do bezpłatnego użytkowania, jako niezbędnego do korzystania z budynków - domu, obory i stodoły, znajdujących się na wyodrębnionej działce, natomiast nigdy nie wystąpiło zdarzenie prawne i nie istnieją tytuły prawne, które mogłoby wskazywać na potrzebę zmiany wyróżnienia numerycznego przedmiotowej działki,

- niedokonanie ustaleń, że w stanie sprawy występowały już na początkowym etapie postępowania administracyjnego i występują nadal podstawy do sprostowania w trybie art. 113 § 1 kpa, wskazanej oczywistej omyłki pisarskiej wobec przedstawienia przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym dowodów na tę okoliczność w postaci poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów kompletnych operatów technicznych i pomiarowych, wypisów z rejestru gruntów oraz wyrysów z map ewidencyjnych sporządzanych sukcesywnie na przestrzeni lat 1982 - 1995, których oryginały znajdują się w stałej dyspozycji Starosty L. złożone w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i § 2 ppsa, polegające na nieuwzględnieniu skargi przez zastosowanie art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 10 ust. 1 pkt 2, § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) w sytuacji, gdy dla sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie jest wymagane powołanie się na akt normatywny, ani przedłożenie przez wnioskodawcę tytułu prawnego, w szczególności prawomocnego orzeczenia sądu, wpisu w księgach wieczystych, decyzji administracyjnej, aktu notarialnego, wpisu w innych rejestrach publicznych i dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej.

W skardze kasacyjnej zarzucono też naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, § 10 ust. 1 pkt 2, § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 12 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wobec niezgodnego z żądaniem skarżącego ustalenia, że przedmiotem sprawy jest żądanie dokonania wpisów w ewidencji gruntów oraz z uwagi na to, że dla sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie jest wymagane przedstawienie przez wnioskodawcę dokumentów geodezyjno-prawnych określonych w tych przepisach.

Skarżący kasacyjnie wskazał również, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisu ustrojowego art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), wobec niedokonania przez Sąd kontroli w pełnym zakresie legalności czynności organów obydwu instancji, w szczególności Sąd nie ocenił, że:

- operat pomiarowy z dnia [...].09.1991 r. i jego część składowa - wstępny projekt podziału działki nr [...], o pow. 0,70 ha, z dnia [...].09.1991 r., sporządzony został przez geodetę E.T. bez wskazania na uzasadnienie przeprowadzenia tej czynności tytułu prawnego wymaganego przez art. 20 § 1 i art. 22 § 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz bez powołania się na udokumentowane zmiany w bazie danych ewidencyjnych, o czym stanowi § 45 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, lecz tylko z enigmatycznym stwierdzeniem, że wstępny podział "uzgodniono i akceptowano", zaś operat wykonano "dla Delegatury w L. Oddziału Państwowego Zasobu Geod.-Kart", wskazana na należącej do operatu "mapie projektu podziału" decyzja Naczelnika Gminy w O. Nr [...], z dnia [...] maja 1975 r., w sprawie przekazania w zamian za rentę gospodarstwa rolnego położonego w odległości około dwóch kilometrów przez A. i B.P., nie pozostaje w żadnym związku z podziałem działki nr [...], o pow. 0,70 ha wyodrębnionej na wniosek Geodety Gminnego z dnia [...].10.1982 r. na podstawie dokumentów składających się na operat techniczny z dnia [...]listopada 1982 r. w sprawie podziału działki nr [...], o pow. 2,40 ha,

- wyróżnienie numerem [...]działki gruntu rolnego, o pow. 0,41 ha w części rysunkowej dokumentu geodezyjno - prawnego zatytułowanego: "[...]" nastąpiło z błędnym wskazaniem tytułu prawnego - postanowienia Sądu Rejonowego sygn. akt [...] - nie posiadającego znaczenia dla wyróżnienia numerycznego tej działki,

- w dokumencie geodezyjno-prawnym zatytułowanym: "[...]" wpisanie nr [...]w części rysunkowej i opisowej jest rażąco niezgodne z powołaną podstawą prawną - decyzją Naczelnika Miasta i Gminy O. Nr [...], z dnia 1990.03. [...], w której mowa jest o działce nr [...], o pow. 0,41 ha,

- przywrócenie działce o pow. 0,41 ha jej pierwotnego wyróżnienia numerycznego z roku 1980 i oznaczenie jej na powrót liczbą naturalną [...], jak w 1980 r., nastąpiło bez tytułu prawnego, tylko ze stwierdzeniem w zawiadomieniu z dnia [...].02.2009 r.: "Opis zmiany: usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym", przy czym zawiadomienie to nie zostało doręczone skarżącemu ani jego pełnomocnikowi,

- Sąd nie dokonał kontroli działań organów administracji publicznej na przestrzeni lat 1982 -1995 w zakresie wyróżniania numerycznego działek powstałych w wyniku kolejnych podziałów działek powstałych na skutek podziału w 1980 r. działki nr [...], o pow. 3,16 ha, w szczególności działki nr [...], o pow. 0,41 ha, pod względem zgodności z przepisami § 42 pkt 2 lit. a i b Instrukcji Ministra Rolnictwa z dnia 21 kwietnia 1955 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i § 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono opis dotychczasowego postępowania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne.

We wniosku z dnia [...]sierpnia 2011 r. skarżący kasacyjnie wystąpił do Starosty L. o doprowadzenie ewidencji gruntów i budynków do stanu zgodnego z prawem poprzez usunięcie rozbieżności między stanem prawnym a treścią ewidencji gruntów, sporządzenie operatu technicznego, w którym poprawione zostaną po kolei wszystkie błędne oznaczenia i zapisy oraz o doręczenie pełnomocnikowi wnioskodawcy powołanego operatu technicznego.

Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu do zarzutów kasacyjnych, przedmiotem sprawy nie jest więc jedynie sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, lecz wymieniony powyżej szereg czynności. Potwierdził to również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w prawomocnym wyroku z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 685/12, wydanym ze skargi R.P.na uprzednią decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie rozpatrzenia – powołanego wyżej - wniosku skarżącego z dnia [...]sierpnia 2011 r. Sąd stwierdził bowiem, że skarżący żądał w istocie rozstrzygnięcia o prawie własności nieruchomości - strona 7 uzasadnienia wyroku – do czego organ ewidencyjny nie ma uprawnień. Sąd wyraził również swoją ocenę prawną co do podstaw uwzględnienia wniosku skarżącego wskazując, że skarżący nie przedstawił żadnego aktualnego dokumentu pochodzącego od sądu lub innego uprawnionego organu, który mógłby stanowić podstawę ujawnienia zmiany zapisów w ewidencji gruntów i budynków. Ocena ta jest wiążąca w niniejszej sprawie z mocy art. 153 oraz art. 170 ppsa, zwłaszcza, że została podtrzymana przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 829/13, zaś stan prawny i faktyczny przyjęty w podanych rozstrzygnięciach nie uległ zmianie.

W podanych orzeczeniach sądy oceniły również okoliczność, że skarżący wykazał przysługiwanie prawa własności jedynie do działki nr [...]. Nie wykazał natomiast przysługiwania takiego prawa do pozostałych działek gruntu objętych wnioskiem z dnia [...]sierpnia 2011 r., co oznacza, że nie posiada interesu prawnego do ubiegania się o dokonanie jakichkolwiek zmian wobec tych działek gruntu.

W świetle przedstawionych powyżej, wiążących w niniejszej sprawie, ocen prawnych sądów administracyjnych, zarzuty kasacyjne nie wskazują jakichkolwiek nowych okoliczności, lecz zmierzają do podważenia tego wszystkiego co było już przedmiotem oceny sądowoadministracyjnej, dlatego nie zasługują na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.