Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SO/Wa 196/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. B. w przedmiocie "zobowiązania Naczelnej Rady Adwokackiej i Rzecznika Dyscyplinarnego do rozpatrzenia sprawy" postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2005 r. E. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wniosek w przedmiocie "zobowiązania Naczelnej Rady Adwokackiej

i Rzecznika Dyscyplinarnego do rozpatrzenia sprawy".

W uzasadnieniu wniosku podał, iż pomimo dwukrotnej interwencji Ministerstwa Sprawiedliwości oraz wystąpienia Rzecznika Praw Obywatelskich, Naczelna Rada Adwokacka nie rozpoznała sprawy wyciągnięcia sankcji wobec adwokata - obrońcy E. B.

Stosownie do treści art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153,

poz. 1270 ze zm./ do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153,

poz. 1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli precyzuje przepis § 2 i 3 powołanego przepisu.

W ocenie Sądu, żądania zawarte we wniosku będącym przedmiotem niniejszego postępowania nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

/Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./. Wprawdzie art. 3 § 3 tej ustawy przewiduje właściwość sądu administracyjnego, jeżeli przepisy szczególne przewidują taką kontrolę, jednakże przedmiotowe przepisy przewidują jedynie kontrolę orzeczeń dyscyplinarnych i to tylko niektórych.

Podkreślić bowiem należy, iż postępowanie dyscyplinarne wobec adwokatów prowadzone jest zgodnie z zasadami określonymi: w ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /t. j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r., poz. 1058 ze zm./,

w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lipca 1998 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do adwokatów i aplikantów adwokackich /Dz. U. Nr 99,poz. 635 ze zm./, zaś w sprawach nieuregulowanych

w powyższych aktach prawnych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Brak jest uregulowania dopuszczającego ingerencję sądu administracyjnego w zakresie zobowiązania organu do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

Stosownie do regulacji art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając na względzie powyższe, jak również brak odrębnych regulacji ustawowych w przedmiotowym zakresie, Sąd na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153,

poz. 1270 ze zm./, orzekł jak w sentencji.