Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 133/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2 art. 239
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej orzekającej o odpowiedzialności podatkowej jako byłego prezesa zarządu za zaległości Sp. z o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 133/19

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził, iż zażalenie S. G. z dnia [...].10.2018 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...].02.2018 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności własnej decyzji nieostatecznej z dnia [...].01.2018 r. orzekającej o odpowiedzialności podatkowej S. G. - byłego Prezesa Zarządu Sp. z o.o. A za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I-III kwartał 2013 r. oraz październik 2013 r. w łącznej kwocie 81.220.936,00 zł, odsetki za zwłokę naliczone na dzień wydania ww. decyzji w łącznej kwocie 29.646.443,00 zł, a także koszty postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego w wysokości 5.789.009,10 zł, zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...].01.2018 r. wydaną na rzecz S. G., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. orzekł o jego odpowiedzialności podatkowej jako byłego Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe spółki. W dniu 29.01.2018 r. strona złożyła odwołanie od powyższego orzeczenia. Decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...].08.2018 r. utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia [...].02.2018 r., uznanym za doręczone (na podstawie art. 150 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa) w dniu 22.03.2018 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. nadał decyzji nieostatecznej z dnia [...].01.2018 r. rygor natychmiastowej wykonalności. W dniu 23.10.2018 r., do Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęło zażalenie z dnia 04.10.2018 r. (data nadania przesyłki), w którym podatnik zarzucił Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G., iż w chwili wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie nie istniały obiektywne przesłanki do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. W treści zażalenia strona złożyła również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...].02.2018r.

W dniu [...].12.2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wydał postanowienie, którym odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Zażalenie strony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenie zostało przekazane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia 22.10.2018 r. (data wpływu do Izby Administracji Skarbowej w Ł. w dniu 23.10.2018 r.).

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. powołując się na art. 239a, art. 239b § 3, art. 236 § 2 pkt 1 oraz art. 12 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przypomniał, że postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. zostało wysłane S. G. na adres: B. 15, [...-...] L.. Operator pocztowy w dniu 23.03.2018 r. zwrócił organowi pierwszej instancji przedmiotową przesyłkę, po wcześniejszym jej awizowaniu w dniach 08.03.2018 r. i 16.03.2018 r. z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".

Następnie organ odwoławczy powołując się na treść art. 148 § 1, art. 150 § 2, art. 150 § 3, art. 150 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa podkreślił, że w zgromadzonym materiale dowodowym znajduje się koperta zaadresowana do S. G., B. 15, [...-...] L., zawierająca postanowienie organu pierwszej instancji, na której znajdują się pieczątki: "adresata nie zastałem, awizowano dnia 08.03.2018r." oraz podpis doręczyciela, "awizo powtórne 16.03.2018r." oraz podpis doręczyciela i "zwrot nie podjęto w terminie 23.03.2018 r." wraz z podpisem doręczyciela. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdują się adnotacje: "z powodu niemożności doręczenia w sposób wskazany w punkcie l (adresatowi, pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi...), przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP K. l w dniu 08.03.2018r. (zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tym UP umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata)"

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. zauważył, iż postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...].02.2018r., zostało uznane za doręczone stronie w dniu 22.03.2018 r.

W świetle powyższego stwierdzono, iż 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia od ww. postanowienia zaczął biec od dnia 23.03.2018 r. i upłynął z dniem 29.03.2018 r. Natomiast S. G. zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. wniósł w dniu 04.10.2018r., a zatem po upływie terminu przewidzianego przepisami powyższej ustawy. Reasumując, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził, że S. G. nie zachował ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] .02.2018 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności własnej decyzji nieostatecznej z dnia [...] .01.2018 r. orzekającej o odpowiedzialności podatkowej S. G. za zobowiązania spółki. Natomiast uchybienie ustawowego terminu do dokonania tej czynności powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia organu pierwszej instancji. Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżący wniósł skargę (błędnie zatytułowaną zażaleniem) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżący podniósł, iż organ drugiej instancji błędnie wskazał datę wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu. Według skarżącego takie działanie organu podważa zaufanie obywateli do organów. Ponadto wskazał, że decyzji organu jest dla niego niezrozumiała i zdecydowanie narusza prawo, ponieważ nie daje szansy n sprawiedliwy osąd i merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W związku z powyższym wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i jego uwzględnienia.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżanego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolując zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że postanowienie to nie narusza prawa, w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] grudnia 2018 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie organu – Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej orzekającej o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego – byłego Prezesa Zarządu A Sp. z o.o. za zaległości podatkowe spółki w podatku VAT za wskazane okresy 2013 r.

W pierwszej kolejności, należy stwierdzić , że istotą postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia jest jedynie ustalenie faktu, czy zażalenie zostało wniesione w terminie, a zatem czy w kontrolowanej sprawie organ odwoławczy miał podstawy do uznania naruszenia terminu. Art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 239 Op. nakłada na organ odwoławczy obowiązek badania terminowości wniesienia zażalenia i stwierdzenia w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia.

Sąd wskazuje, iż wśród ustawowych terminów, których zachowanie jest koniecznym warunkiem skutecznego dokonania określonych czynności procesowych Ordynacja podatkowa wymienia m.in. termin do wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Op. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Zważyć również należy, że stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia następuje z urzędu, a w postępowaniu w tym przedmiocie, organ zobowiązany jest określić dwie daty, datę doręczenia postanowienia i datę upływu terminu do złożenia zażalenia. W jego toku następuje ocena skuteczności doręczenia postanowienia i upływ tego terminu.

Jak wynika z akt sprawy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.- G. z [...] lutego 2018 r. tzw. "rygorowe" zostało doręczone stronie 22.03.2018 r. na wskazany adres zamieszkania tj. B. 15 , [...-...] L.. Doręczenie nastąpiło w trybie art. 150 Op. a więc przez tzw. "awizo". Z reguł wynikających z tego przepisu wywieść należy ,że w sytuacji niemożności doręczenia pisma osobom fizycznym w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń lub w sytuacji nieobecności adresata pod wskazanymi miejscami czyli tzw. nieobecności adresata ( art. 149 Op. ) operator pocztowy w niniejszej sprawie Poczta Polska przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o tym wraz z możliwością jego odebrania w terminie 7 dni umieszcza się w miejscach opisanych w § 2 art. 150 Op. , m.in. oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach zamieszkania adresata . W przypadku niepodjęcia pisma w ww. terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma we wskazanym miejscu ( art. 150 § 3 Op.). Niepodjęcie pisma we wskazanym terminie powoduje ,że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu ( 14 dni) , a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Przesyłka zawierająca postanowienie organu z [...] lutego 2018 r. o nadaniu decyzji nieostatecznej z dnia [...]stycznia 2018 r. rygoru natychmiastowej wykonalności adresowana do strony ( znajdująca się w aktach sprawy I SA/Łd 134/19 ze skargi podatnika na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia ) posiada pieczątki oraz podpisy doręczyciela informujące o dwukrotnym awizowaniu ( 8.03.i 16.03 .2018 r.). Konsekwencją tej sekwencji adnotacji doręczyciela na osi czasu wraz z kolejną adnotacją " zwrot nie podjęto w terminie 23.03.2018 r." jest uznanie jej za doręczoną podatnikowi w dniu 22.03.2018 r. Sąd podziela zasadność uznania przesyłki za doręczoną w podanym przez organ dniu. Odnotować należy ,że strona nie kwestionuje prawidłowości adresowania przesyłki , także tego, że jej nie odebrała w terminie awizacyjnym. Zarzutem skargi objęte jest natomiast postanowienie rygorowe , które wedle strony podjęte zostało bez uzasadnionych przesłanek a wadliwości zaskarżonego postanowienia upatruje wobec jego wydania przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zarzuty te nie mogły odnieść skutku. Słusznie podnosi organ ,że przepis art. 228 §1 pkt 2 Op. nie pozostawia uznaniu organu możliwości rozstrzygania o uchybieniu terminowi , gdyż wręcz zobowiązuje go do jego stwierdzenia w przypadku gdy taka sytuacja zaistnieje. W judykaturze podnosi się , że każde nawet nieznaczne przekroczenia terminu , stanowi samoistna podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie ( por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2007 r., sygn. akt I FSK 534/06 ) .

Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny sprawy sąd stwierdza, że organ odwoławczy zasadnie przyjął, że sporną przesyłkę doręczono skarżącemu w dniu 22 marca 2018 r. Wobec tego termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 29 marca 2018 r. Tymczasem zażalenie zostało wniesione 4 października 2018 r. ( data stempla pocztowego). Oznacza to ,że termin do jego wniesienie nie został dotrzymany.

Podzielić należy zarzut skargi dotyczący podanego terminu daty wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, jako wskazanego nieprawidłowo, 11 grudnia zamiast 12 grudnia 2018 r. , jednakże uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.

Z powodów wyżej wskazanych, Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie a to obligowało do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.

db