Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1157/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak / spr. / Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2006 r. sprawy ze skargi J. B. i W. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. B. i W. B. kwotę 10 /dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 kwietnia 2003 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania W. B. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2001 r. w części dotyczącej rozstrzygnięcia i nakazał W. B. oraz J. B. - współwłaścicielom działki nr [...] w K. wykonanie rozbiórki budynku o charakterze garażu, wykonanego jako dobudowa do budynku mieszkalnego nr [...] wraz z fundamentami i kanałem rewizyjnym, na działce nr [...].

W toku postępowania administracyjnego ustalono, na podstawie przeprowadzonych przez organ l instancji w dniu [...].06.2001 r. oględzin na działce nr [...], iż na działce tej istnieje budynek o charakterze garażu, wykonany w 2000 r. jako dobudowa do budynku mieszkalnego nr [...] wraz z fundamentami i kanałem rewizyjnym, bez pozwolenia na jego budowę.

Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Sądu wnieśli J. B. i W. B., wnosząc o jej uchylenie. Skargę poparł uczestnik postępowania sądowego R. B., wg skarżącej aktualny właściciel nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za zasadną, ale nie z powodów podnoszonych przez skarżących. Jak bowiem prawidłowo podniesiono w zaskarżonej decyzji, stwierdzenie samowoli budowlanej zobowiązywało organy nadzoru budowlanego do zastosowania przepisu art.48 Prawa budowlanego i bez znaczenia jest, w tym przypadku, sytuacja rodzinno-majątkowa osób zobowiązanych do rozbiórki.

Organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że na działce nr [...] istnieje budynek o charakterze garażu, wykonany w 2000 r. jako dobudowa do budynku mieszkalnego nr [...] wraz z fundamentami i kanałem rewizyjnym, bez pozwolenia na jego budowę. Fakt ten nie jest kwestionowany przez skarżących i obligował organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki.

Badając jednak z urzędu zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z prawem, nie będąc -jak wyżej podniesiono - w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi, Sąd stwierdził, iż orzekające w sprawie organy nieprawidłowo nałożyły obowiązek z art.48 prawa budowlanego jedynie na dwóch współwłaścicieli nieruchomości. Działka nr [...], na której znajduje się obiekt objęty nin. postępowaniem, był w dniu wydania zaskarżonej decyzji własnością trzech współwłaścicieli, następców prawnych K. B.: W. B., J. B. i R. B. ( k. 16 akt adm.). W aktach brak jakiejkolwiek informacji o dacie urodzenia R. B., jedynie z zawiadomienia o wszczęciu postępowania i uzasadnienia organu l instancji wynika, iż w dniu wydania decyzji tj. [...] listopada 2001 r. był on niepełnoletni.

W decyzji, wydanej w dniu 15 kwietnia 2003 r., organ II instancji w żaden sposób nie wyjaśnił dlaczego nie nałożył obowiązku rozbiórki również na R. B., skoro jest on współwłaścicielem działki. Nie wiadomo także, czy doręczając W. B. zawiadomienie z dnia [...].01.2003 r. , czy też zaskarżoną decyzję, doręczał je, podobnie jak organ l instancji, również jako przedstawicielowi ustawowemu małoletniego uczestnika R. B., czy też pominął tego uczestnika postępowania (co stanowiłoby podstawą do wznowienia postępowania). Nie zostało również wyjaśnione, czy w dacie wydania zaskarżonej decyzji R. B. był jeszcze małoletni.

Wyjaśnienie powyższych kwestii było niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji zgodnej z prawem.

Stosownie do treści art.145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami), Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie ww. przepisu i art. 135 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie l sentencji wyroku. W punkcie II -orzeczono na podstawie art. 152 ww. ustawy, a o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy.