Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 810/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. P. i A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z 15 listopada 2022 r. T. P. i A. P., reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, adw. I. G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 17 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego oraz projektu zagospodarowania działki i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej sieci P. Sp. z o.o. nr [...], na działce położonej w miejscowości M., jedn. ewid. [...], obręb [...], dz. nr ewid. gruntów [...].

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") jest zasadą, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – wprowadzającym swoisty wyjątek od tej zasady – po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji przez sąd ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi przywołane wyżej niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana.

Co więcej – jak to przekonująco wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 listopada 2018 r. o sygn. akt I FSK 1233/17 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA"): "Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą".

Jak z powyższego wynika, wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo ewentualne stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji takie niebezpieczeństwo niesie, tego warunku nie spełnia. Aby uprawdopodobnić, że ww. przesłanki rzeczywiście występują, wnioskodawca winien zarówno powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, jak i przedstawić dowody (dokumenty) uprawdopodabniające te okoliczności.

W rozpoznawanej sprawie skarżący – notabene reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika – swojego wniosku w ogóle nie uzasadnili. W motywach skargi nie można wyodrębnić argumentacji, która odnosiłaby się do okoliczności świadczących o tym, że zostały spełnione przesłanki pozytywne warunkujące uwzględnienie wniosku, o jakich stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji nie jest możliwa ocena wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację skarżących. Przedstawiona w skardze argumentacja, mająca w ocenie strony skarżącej uzasadniać uwzględnienie skargi, nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy jeszcze zaznaczyć, że Sąd nie jest władny wzywać wnioskodawcę do uzupełnienia złożonego wniosku w zakresie jego motywów, gdyż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie stanowi wymogu formalnego takiego wniosku, lecz materialnoprawną przesłankę jego uwzględnienia. Stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym, ani ewentualnemu wzywaniu do jego uzupełnienia, a tylko ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.

Podkreślić również należy, że wstrzymanie wykonania zasadniczo może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych (por. np. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 5 do art. 61). W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie ma cech wykonalności w powyższym rozumieniu, gdyż nie nakłada ona na żadną ze stron postępowania, a w szczególności na skarżących, nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, dobrowolnie bądź przymusowo,.

Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, przy czym stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.