Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 928/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 36j ust. 3, art. 4, art. 5 ust. 1, art. 36a-36h,
journal: Dz.U. 2016 poz 1570
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych - tekst jedn.
article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt VI SA/Wa 92818 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka- Klimas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant referent Alberta Dybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] marca 20018 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: organ, GINB), po rozpatrzeniu odwołania T. Sp. z o.o. z siedzibą w m. [...] (dalej: skarżąca, spółka, producent) od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: organ I instancji, WINB) z [...] grudnia 2017 r. nr [...] o nałożeniu na ww. producenta kary pieniężnej w wysokości 12 000 złotych za wprowadzenie do obrotu wyrobu budowlanego: [...] grzejnik łazienkowy (dalej: wyrób budowlany), z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1570), polegającym na umieszczeniu oznakowania CE na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych, utrzymał w mocy ww. decyzję.

W dniach [...] lutego - [...] marca 2017 r. upoważnieni pracownicy WINB przeprowadzili u sprzedawcy: O. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], miejsce kontroli: O. Sp. z o.o., Centrum Dystrybucyjne, [...] kontrolę m.in. wyrobu budowlanego: [...] grzejnik łazienkowy (530 mm x 855 mm), którego producentem jest skarżąca. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE i w deklaracji właściwości użytkowych (v. protokół kontroli nr [...]). Pobrane przez kontrolujących próbki wyrobu budowlanego zostały przekazane akredytowanemu laboratorium - Instytut Energetyki, Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w [...], Laboratorium Badawcze Grzejników i Armatury. Badania laboratoryjne udokumentowano w sprawozdaniu z badań nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., z którego wynika, że ww. grzejnik łazienkowy nie spełnia wymagań w zakresie normatywnych mocy cieplnych dla ΔT=50K i ΔT= 30K. Nominalna moc cieplna dla ΔT=50K i moc cieplna dla ΔT= 30K nie jest zgodna z mocą zadeklarowaną przez producenta w deklaracji właściwości użytkowych nr [...] z dnia [...] października 2016 r.

Z uwagi na powyższe w dniu 6 kwietnia 2017 r. WINB wszczął postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowego wyrobu budowlanego, o czym pismem z 6 kwietnia 2017 r. zawiadomił kontrolowanego sprzedawcę i producenta. Jednocześnie organ poinformował ww. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Decyzją z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] WINB umorzył postępowanie w sprawie wyrobu budowlanego, bowiem jak wynika z uzasadnienia decyzji producent dobrowolnie wycofał go z obrotu.

W konsekwencji powyższego w dniu 18 września 2017 r. WINB wszczął postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia na producenta kary pieniężnej za umieszczenie oznakowania CE na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych nr [...] z [...] października 2016 r., o czym zawiadomił producenta. Jednocześnie organ poinformował o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W związku z otrzymanym zawiadomieniem producent poinformował organ, że razem z dystrybutorem podjęli decyzję o wstrzymaniu produkcji modelu do wyjaśnienia przyczyn powstałej niezgodności oraz zaznaczył, że zaistniałe zdarzenie było jednostkowym incydentem i wiązało się jedynie z nieznacznym przekroczeniem deklarowanych wartości. Nadmienił, że spółka zleciła ponowne badania grzejnika.

Decyzją z [...] grudnia 2017 r. WINF nałożył na producenta karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za wprowadzenie do obrotu wyrobu budowlanego z naruszeniem przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, polegającym na umieszczeniu oznakowania CE na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych.

Pismem z 2 stycznia 2018 r. producent wniósł odwołanie od ww. decyzji.

Z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, pismem z 18 stycznia 2018 r., GINB wezwał producenta do wskazania ilości (partii) obejmującej ww. wyrób budowlany, wykazujący niezgodność stwierdzoną badaniami zleconymi przez organ wojewódzki i przedstawienie stosownych dowodów w tym zakresie, przedstawienie dokumentacji handlowej stwierdzającej ilość ww. wyrobu budowlanego niezgodnego z wymaganiami ustawy dostarczonego przez producenta w celu dystrybucji lub zastosowania w ramach działalności handlowej odpłatnie lub nieodpłatnie oraz przesłania tłumaczenia protokołu badania wyrobu budowlanego: z [...] lutego 2014 r. (H., s.r.o., Czechy) i z [...] sierpnia 2017 r. (H. [...], Niemcy) wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

Pismem z 5 lutego 2018 r. producent udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie, w którym poinformował, że wyrób wykazujący niezgodność, stwierdzoną badaniami zleconymi przez organ wojewódzki (partia produkcyjna oznaczona jako [...]), obejmował 16 szt. i został wprowadzony do obrotu w całości do kontrolowanego sprzedawcy. Przy piśmie producent przekazał: wydruk z systemu produkcyjnego spółki z [...] stycznia 2018 r., fakturę VAT nr [...] z [...] stycznia 2017 r. oraz tłumaczenia przysięgłe na język polski protokołu badania wyrobu budowlanego: z [...] lutego 2014 r. (H., s.r.o., Czechy) i z [...] sierpnia 2017 r. (H. [...], Niemcy).

Pismem z 18 stycznia 2018 r. GINB zwrócił się do wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego o wskazanie ewentualnych kontroli, przeprowadzonych w okresie od 1 stycznia 2017 r., które wykazały nieprzestrzeganie przez producenta przepisów ustawy o wyrobach budowlanych.

Po rozpatrzeniu odwołania, GINB decyzją z [...] marca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję WINB z [...] grudnia 2017 r.

W uzasadnieniu organ przywołał treści art. 4, art. 5 ust. 1, art. 36b, art. 36j ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych oraz art. 2 pkt 19 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustalającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz.U.L 88 z 4.4.2011, s. 5 ze zm.) oraz dokonał omówienia podstawy prawnej decyzji. Odwołując się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli (nr [...]) wskazał, że producent wystawił w dniu [...] października 2016 r. dla przedmiotowego wyrobu budowlanego (oznakowanego CE) deklarację właściwości użytkowych Nr [...], w której jako normę, którą zastosował do oceny zasadniczych charakterystyk wskazał EN 442-1:2014. Wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium potwierdziły deklarowaną przez producenta szczelność pod działaniem ciśnienia (według p. 5.4 normy EN 442-1:2014) i odporność na działanie ciśnienia (według p. 5.6 ww. normy). Badanie nominalnej mocy wykazało niezgodność z deklaracją producenta, bowiem wykazało normatywną nominalną moc cieplną dla ΔT=50K na poziomie 610 W - niższa o 5,1% (moc zadeklarowana 643 W) i moc cieplną dla ΔT= 30K na poziomie 326 W – niższa o 4,4,% (zadeklarowana 341 W).

Powyższe zdaniem GINB potwierdza, że przedmiotowy wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych, albowiem nie posiada właściwości, która spełniałaby zadeklarowaną przez producenta nominalną moc cieplną i tym samym działanie producenta wypełnia dyspozycję art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych.

Odwołując się do treści art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych, organ podkreślił, że ustalając wysokość kary wziął pod uwagę wszystkie kryteria ustawowe określone w treści ww. przepisu, czyli stopień, okoliczności naruszenia przepisów ustawy, liczbę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnionych na rynku krajowym niezgodnych z wymaganiami ustawy, uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.

W ocenie organu, istotne znaczenie z punktu widzenia oceny stopnia naruszenia przepisów ustawy mają obowiązujące dla poszczególnych wyrobów budowlanych systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych. Im wyższy system, tym wpływ wyrobu na spełnienie podstawowych wymagań związanych z bezpieczeństwem obiektów budowlanych jest wyższy. Nadmienił, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy producent zastosował do oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych przedmiotowego grzejnika system 3, zgodnie z Tabl. ZA.2 normy zharmonizowanej EN 442-1:2014 (por. deklarację właściwości użytkowych Nr [...]), będący jednym z niższych systemów. Przedmiotowy wyrób nie spełnia dwóch (z czterech przebadanych) deklarowanych przez producenta właściwości użytkowych jednak mając na uwadze, że zakres odstępstw faktycznych od wartości deklarowanych jest nieznaczny (1,1% i 0,4% ponad poziom dopuszczalny normą) stopień naruszenia przez producenta przepisów ustawy organ uznał za niski.

Przyjął również, że niewielka ilość wyrobu budowlanego wprowadzonego do obrotu (16 szt.) niezgodnego z wymaganiami ustawy, przemawia za obniżeniem kary .

Odnosząc się do dyrektywy wymiaru kary jaką jest uprzednie naruszenie przepisów ustawy organ stwierdził, że z poczynionych przez niego ustaleń wynika, że

począwszy od 1 stycznia 2017 r. (data wejścia w życie przepisów dotyczących kar pieniężnych), organy nadzoru budowlanego nie stwierdziły nieprzestrzegania przez producenta przepisów ustawy o wyrobach budowlanych w zakresie takich samych wyrobów ([...] grzejnik łazienkowy 530 mm x 855 mm). Stwierdzono natomiast nieprzestrzeganie przez producenta przepisów ustawy o wyrobach budowlanych w zakresie innych wyrobów: [...] WINB poinformował, że przeprowadził kontrolę wyrobu budowlanego: grzejnik łazienkowy [...] 710 x 500, w toku której stwierdzono nieprawidłowości w zakresie informacji towarzyszących oznakowaniu CE. Producent podjął działania naprawcze po kontroli, a przed wszczęciem postępowania administracyjnego; [...] WINB wskazał, że w toku kontroli przeprowadzonej u sprzedawcy: M. Sp. z o.o., sp.k. z siedzibą w m. [...], stwierdzono nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE, które zostały usunięte przez producenta w trakcie kontroli.

Uwzględniając powyższe organ uznał, że uzyskane informacje jedynie nieznacznie wpływają na zwiększenie wysokości kary pieniężnej.

Miarkując wysokość kary pieniężnej organ uwzględnił ponadto współpracę producenta z organem wymierzającym sankcję i jego przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.

Zdaniem GINB, stopień naruszenia przepisów ustawy (niski), jak również okoliczności łagodzące (liczba wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu niezgodnych z wymaganiami ustawy i współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie) oraz okoliczność nieznacznie obciążającą (uprzednie naruszenie przepisów ustawy), wysokość kary pieniężnej orzeczona przez organ I instancji jest adekwatna do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia producenta, co przemawiało za utrzymaniem w mocy decyzji z [...] grudnia 2017 r.

Odnosząc się do przedłożonych przez producenta wraz z odwołaniem badań: protokół z [...] lutego 2014 r. (H., s r.o., Czechy) i z [...] sierpnia 2017 r. (H. [...], Niemcy) organ stwierdził, że nie mają one wpływu na wysokość orzeczonej kary pieniężnej. Podkreślił, że żadne z tych badań nie zostało przeprowadzone w ramach procedury badania próbki kontrolnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych.

Organ nadmienił również, że producent nie wniósł zastrzeżeń do procedury badawczej ani do sprawozdania z badań przeprowadzonych przez Instytut Energetyki, Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w [...]. Podkreślił, że również on nie ma zastrzeżeń do dokonanej przez ww. laboratorium oceny wyniku badania.

W skardze na ww. decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca zarzuciła organowi:

1. naruszenie przepisów postępowania tj.:

a. art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 140 kpa, polegające na braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego i tym samym selektywny stosunek do zebranego materiału dowodowego, poprzez całkowite pominięcie przez GINB w swych rozważaniach dowodu z dokumentacji handlowej (Faktury VAT [...] z [...] stycznia 2017 r.) oraz uznanie, że materiał dowodowy w postaci protokołu badania wyrobu budowlanego z [...] lutego 2014 r. (H., s. r. o., Czechy) oraz protokołu badania wyrobu budowlanego z [...] sierpnia 2017 r. (H. [...], Niemcy), nie ma wpływu na wysokość orzeczonej kary, co jednocześnie stanowiło naruszenie zasad postępowania administracyjnego opisanych w art. 7 kpa (zasady prawdy obiektywnej), art. 8 kpa (zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa) oraz art. 11 (zasady przekonywania);

b. art. 81 kpa w zw. z art. 140 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu przez GINB wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, w szczególności dowodów przeprowadzonych z urzędu, które organ poczytał na niekorzyść skarżącego, tym samym oparcie rozstrzygnięcia na okolicznościach faktycznych, które nie mogły zostać uznane za udowodnione, co jednocześnie stanowiło naruszenie zasad opisanych w art. 8 kpa (zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa) oraz w art. 10 § 1 kpa (zasady czynnego udziału stron w postępowaniu);

c. art. 107 § 3 kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób uniemożliwiający prześledzenie argumentacji GINB w zakresie pominięcia przez ten organ w swych rozważaniach dowodu z dokumentacji handlowej (Faktury VAT [...] z [...] stycznia 2017 r.), a także w zakresie proporcjonalności nałożonej kary w stosunku do stopnia przewinienia, co jednocześnie stanowiło naruszenie zasad opisanych w art. 8 kpa (zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa) oraz art. 11 kpa (zasady przekonywania i proporcjonalności);

2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych, poprzez uwzględnienie przez GINB (a także organ I instancji), jako dyrektyw wymiaru kary pieniężnej jedynie tych literalnie wyrażonych w ww. przepisie, przy jednoczesnym pominięciu innych, istotnych z punktu widzenia wymiaru kary okoliczności, takich jak: stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa oraz wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła.

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty i wnosiła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji WINB z [...] grudnia 2017 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja GINB z [...] marca 20018 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję WINB z [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącą/producenta kary pieniężnej w wysokości 12 000 złotych za wprowadzenie do obrotu wyrobu budowlanego: [...] grzejnik łazienkowy (dalej: wyrób budowlany) z naruszeniem przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, polegającym na umieszczeniu oznakowania CE na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych.

W sprawie bezsporne jest, że skarżąca naruszyła przepisy ustawy o wyrobach budowlanych umieszczając na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych oznaczenie CE. Zastrzeżenia strony budzi jednak sposób prowadzenia przez organ postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oraz zastosowany przez niego sposób interpretacji katalogu dyrektyw, którymi należy kierować się przy nakładaniu przedmiotowej kary. W ocenie skarżącej ograniczenie zakresu rozpoznania sprawy wyłącznie do dyrektyw literalnie wskazanych w treści art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych, z pominięciem równie istotnych z punktu widzenia wymiaru kary okoliczności wskazanych przez skarżącą (tj. wartość wyrobu budowlanego, potencjalne korzyści jakie mógłby odnieść producent, a nie odniósł z uwagi na wycofanie wyrobu) miało wpływ na jej wysokość. Zdaniem strony orzeczona przez organ kara jest rażąco niewspółmierna do stwierdzonego naruszenia a sposób jej wymierzenia nie buduje zaufania obywateli do organów państwa.

Zgodnie z art. 4 ustawy o wyrobach budowlanych wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu co oznacza, że jego właściwości użytkowe umożliwiają prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma on być zastosowany w sposób trwały, spełnienie podstawowych wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Nr 305/2011. W świetle art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, jeżeli wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną, producent sporządza deklarację właściwości użytkowych przy wprowadzeniu takiego wyrobu do obrotu. Z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011 wynika m.in. że oznakowanie CE umieszcza się na wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4 i 6, oraz że poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE producent wskazuje, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

W niniejszej sprawie wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną EN 442-1:2014 Grzejniki i konwektory - Część 1: Wymagania i warunki techniczne (wprowadzoną do zbioru Polskich Norm normą PN-EN 442-1:2015-02 o tym samym tytule), dlatego też powinien spełniać wymagania określone ww. rozporządzeniem.

Zgodnie z art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych, producent, który umieszcza oznakowanie CE albo znak budowlany na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej deklaracji, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 36a-36h, nakłada, w drodze decyzji, właściwy organ prowadzący postępowanie (art. 36j ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych).

Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] października 2016 r. producent wystawił dla przedmiotowego wyrobu budowlanego (oznakowanego CE) deklarację właściwości użytkowych Nr [...], w której jako normę, którą zastosował do oceny zasadniczych charakterystyk wskazał EN 442- 1:2014. Przeprowadzone na zlecenie WINB przez akredytowane laboratorium - Instytut Energetyki, Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w [...], Laboratorium Badawcze Grzejników i Armatury badania wykazały, że przedmiotowy wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych, albowiem nie posiada on właściwości, która spełniałaby zadeklarowaną przez producenta nominalną moc cieplną dla ΔT=50K na poziomie 643 W (moc zbadana 610 W - niższa o 5,1%) i moc cieplną dla ΔT= 30K na poziomie 341 (moc zbadana 326 W - niższa o 4,4,%). Jak wynika ze sprawozdania nr [...] moc w obu przypadkach moc cieplna zbadana nie powinna być niższa więcej niż o 4 % w stosunku do mocy zadeklarowanej przez producenta.

Negatywny wynik badań oraz nieprawidłowości formalne dotyczące informacji umieszczonej na wyrobie i deklaracji właściwości użytkowych stanowiły podstawę do nałożenia na producenta kary pieniężnej stosownie do brzmienia art. 36b ustawy o wyrobie budowlanym.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wysokości nałożonej przez organ kary wskazać należy, że w treści art. 36 b ustawy o wyrobach budowlanych ustawodawca określił wyłącznie górne granice kar, pozostawiając uznaniu administracyjnymi właściwego organu wysokość nakładanych kar w konkretnym przypadku. W celu prawidłowego ustalenia tej wysokości ustawodawca stworzył katalog dyrektyw, którymi należy kierować się przy jej nakładaniu. Ustalając wysokość kary organ zobowiązany jest uwzględnić kryteria ustawowe określone w art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych tj.: stopień, okoliczności naruszenia przepisów ustawy, liczbę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnionych na rynku krajowym niezgodnych z wymaganiami ustawy, uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.

W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skarżącej organ miarkując wysokość kary prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary określone w treści art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych i szczegółowo odniósł się do poszczególnych przesłanek wpływających na zwiększenie lub zmniejszenie wysokości kary pieniężnej. Każda z nich została opisana w uzasadnieniu decyzji, a następnie dokonano podsumowania zastosowanych kryteriów.

Kierując się kryteriami ustawowymi organ słusznie uznał, że istotne znaczenie z punktu widzenia oceny stopnia naruszenia przepisów ustawy mają obowiązujące dla poszczególnych wyrobów budowlanych systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych. Im wyższy system, tym wpływ wyrobu na spełnienie podstawowych wymagań związanych z bezpieczeństwem obiektów budowlanych jest wyższy. W przypadku przedmiotowego wyrobu budowlanego producent zastosował do oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych przedmiotowego grzejnika system 3, zgodnie z Tabl. ZA.2 normy zharmonizowanej EN 442-1:2014, będący jednym z niższych systemów. Przedmiotowy wyrób nie spełnia dwóch (z czterech przebadanych) deklarowanych przez producenta właściwości użytkowych. Przyjmując, że zakres odstępstw faktycznych od wartości deklarowanych jest nieznaczny (1,1% i 0,4% ponad poziom dopuszczalny normą) organ prawidłowo uznał, że stopień naruszenia przepisów ustawy jest w badanej sprawie niski, a to wpływa wysokość kary.

Organ uwzględnił również niewielką liczbę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu (16 szt.) i wskazał, że przemawia to za obniżeniem kary.

Ustalając wysokość kary organ wziął ponadto pod uwagę uzyskane od WINB informacje dotyczące nieprzestrzegania przez producenta przepisów ustawy o wyrobach budowlanych w zakresie innych wyrobów budowlanych. Wskazując, że stwierdzone nieprawidłowości miały wyłącznie formalny charakter i zostały dobrowolnie usunięte przez producenta, jedynie nieznacznie wpłynęły na zwiększenie wysokości kary pieniężnej.

Jako okoliczność łagodzącą i skutkującą obniżeniem kary organ wziął pod uwagę współpracę producenta z organem wymierzającym sankcję, przyczyniło się to bowiem do szybkiego zakończenia postępowania.

Zdaniem Sądu, stopień naruszenia przepisów ustawy (niski), jak również okoliczności łagodzące (liczba wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu niezgodnych z wymaganiami ustawy i współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie) oraz okoliczność nieznacznie obciążającą (uprzednie naruszenie przepisów ustawy) powodują, że wysokość kary pieniężnej orzeczona w niniejszym postępowaniu jest adekwatna do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia producenta.

Za bezzasadny Sąd uznał zarzut dotyczący naruszenia art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych poprzez ograniczenie zakresu rozpoznania sprawy wyłącznie do dyrektyw wymienionych literalnie w treści ww. przepisu. Jak wcześniej wskazano miarkując wysokość kary organ zobowiązany jest uwzględnić kryteria ustawowe wskazane przez ustawodawcę w celu prawidłowego ustalenia wysokości kary. Nie jest on jednak zobowiązany do rozpatrywania innych, pozaustawowych kryteriów tj. wartość zakwestionowanego wyrobu budowlanego, czy ewentualne korzyści producenta utracone z uwagi na wycofanie wyrobu budowalnego z obrotu.

Na koniec odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia zasad postępowania w rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, że nie znajdują one uzasadnienia. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie relewantnych przepisów prawa i zawiera - zgodnie z dyspozycją art.107 § 3 kpa - uzasadnienie faktyczne i prawne, oparte na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekającego w sprawie organu. W toku postępowania nie doszło do naruszenia art. 10 kpa bowiem skarżąca informowana była o przebiegu postępowania oraz aktywnie w nim uczestniczyła.

Z tych względów, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.