Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 272/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 35 ust 1
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2020 r. sprawy ze skargi K. [...] w D. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej za realizację operacji "Zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem na potrzeby gospodarki wodno-ściekowej". oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym pismem z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], [...] Samorząd Województwa Z. (dalej: "organ"), działając na podstawie przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 217 ) zwana dalej "ustawą", w związku z przepisem § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 1182 ze zm.) zwanego dalej: "rozporządzeniem", odmówił przyznania pomocy na realizację operacji pn. "Zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem na potrzeby gospodarki wodno-ściekowej w gminie D.", o którą ubiegał się K. (dalej jako: "Wnioskodawca", "Skarżąca") we wniosku o przyznanie pomocy dla operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014-2020.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z § 2 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operacje w zakresie budowy, przebudowy lub wyposażenia obiektów budowlanych służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz na zakup i montaż urządzeń oraz instalacji kanalizacyjnych lub wodociągowych. Przytoczył także treść § 5 rozporządzenia, w myśl którego, pomoc na realizację operacji jest przyznawana w formie refundacji części kosztów kwalifikowalnych, do których zalicza się koszty:

1) ogólne, o których mowa w art. 45 ust. 2 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487 i 865, z późn. zm.), zwane dalej "kosztami ogólnymi",

2) budowy, przebudowy lub wyposażenia obiektów budowlanych służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania ścieków:

a) oczyszczalni ścieków,

b) ujęć wody i stacji uzdatniania wody,

c) systemów kanalizacji zbiorczej dla ścieków komunalnych,

d) przydomowych oczyszczalni ścieków,

e) zbiorowych systemów zaopatrzenia w wodę,

f) instalacji do osadów ściekowych,

3) zakupu nowych urządzeń i materiałów służących realizacji operacji,

4) zakupu usług służących realizacji operacji,

5) podatku od towarów i usług (VAT), o którym mowa w art. 69 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 1303/2013

- które są uzasadnione zakresem operacji oraz niezbędne do osiągnięcia jej celu.

2. Koszty, o których mowa w ust. 1, przekraczające kwotę kosztów kwalifikowalnych określoną w umowie, nie są uznawane za koszty kwalifikowalne.

Dalej w rozstrzygnięciu organ wskazał, że tytuł operacji, którą zamierzał zrealizować wnioskodawca, brzmi: "Zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem na potrzeby gospodarki wodno - ściekowej w gminie D.". W zestawieniu rzeczowo - finansowym operacji zostały ujęte następujące pozycje: zakup samochodu asenizacyjnego, zakup ciągnika do wozu asenizacyjnego, zakup wozu asenizacyjnego. W planowanych kosztach operacji - ujętych we wniosku o przyznanie pomocy - ww. elementy zostały uwzględnione w rubryce IV. 1.8 zakup nowych urządzeń i materiałów służących realizacji operacji.

Zdaniem organu, w cytowanym § 2 rozporządzenia określone zostały oczekiwane przez Ustawodawcę rodzaje operacji (ich zakres), które mają być realizowane w ramach rozporządzenia. Zwrócono też uwagę, że ww. przepis przewiduje realizację operacji w zakresie rozwijania infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej (obiekty budowlane i instalacje), zaś wyposażenie i urządzenia mogą być przedmiotem operacji, pozostając w ścisłym związku (funkcjonalnym) z ww. infrastrukturą wodno - kanalizacyjną.

Zdaniem organu, powyższe znajduje potwierdzenie w ww. katalogu kosztów kwalifikowalnych, w którym brak jest wyszczególnienia jednostkowych pozycji jak: urządzenia czy środki transportu, jak to ma miejsce np. w ramach operacji realizowanych na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2019 r., poz. 664 ze zm.).

Organ wskazał również, że zgodnie z cytowanym § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia pomoc na realizację operacji jest przyznawana w formie refundacji części kosztów kwalifikowalnych, do których zalicza się koszty zakupu nowych urządzeń i materiałów służących realizacji operacji. Literalne brzmienie cytowanego przepisu - tym bardziej w kontekście wskazanego powyżej § 2 rozporządzenia - jednoznacznie wskazuje, iż zakup samych urządzeń (nawet przy przyjęciu, że może chodzić tutaj o środki transportu - do czego faktycznie sprowadza się planowana operacja) nie może stanowić odrębnej operacji i nie może być jedynym kosztem we wniosku o przyznanie pomocy. Zdaniem organu, koszt kwalifikowalny, w omawianym zakresie, może być za takowy uznany jedynie wówczas, kiedy w ramach realizacji operacji następuje także zakup materiałów (co wpisuje się w ogólny zakres operacji realizowanych na podstawie rozporządzenia).

W piśmie wskazano także, że przedstawiony powyżej sposób rozumienia omawianego przepisu potwierdza interpretacja Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2016 r. [...], wskazująca w szczególności, iż "jeżeli wóz asenizacyjny/ciągnik z beczką asenizacyjną jest niezbędnym urządzeniem służącym do realizacji operacji, ich zakup może stanowić koszt kwalifikowalny operacji. Niemniej jednak zakup urządzenia takiego jak wóz asenizacyjny czy ciągnik z beczką asenizacyjną nie może stanowić odrębnej operacji i nie może być jedynym kosztem operacji".

W konsekwencji organ uznał, że skoro wniosek o przyznanie pomocy złożony w dniu [...] października 2019 roku uwzględnia jedynie koszt zakupu: samochodu asenizacyjnego, ciągnika i wozu asenizacyjnego (czyli urządzeń) i w świetle omawianego przepisu § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia to nie może być uznany za koszt kwalifikowalny.

W skardze wywiedzionej na powyższe rozstrzygnięcie Samorządu Województwa Z. z dnia [...] lutego 2020 r. strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżanego rozstrzygnięcia organu oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego według norm przewidzianych.

Powyższemu rozstrzygnięciu zarzuciła:

naruszenie § 5 rozporządzenia poprzez przez naruszenie zasady działania organu na podstawie przepisów prawa m.in. przez dopuszczenie się nadinterpretacji przepisów prawa mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie;

naruszenie § 16 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia poprzez jego niezasadne zastosowanie i uznanie, że skarżący nie spełnił warunków przyznania pomocy;

naruszenie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez naruszenie zasady działania organu i dokonanie dowolnej interpretacji przepisów w sytuacji kiedy wnioskodawca spełniał warunki do przyznania pomocy.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że organ dokonał nadinterpretacji cytowanego powyższej przepisu określającego koszt kwalifikowalny operacji. Skarżąca wskazała w szczególności, że z określonego rozporządzeniem katalogu kosztów kwalifikowalnych nie wynika, że zakup pojazdów musi być powiązany z realizacją operacji polegającej na rozwijaniu infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej w rozumieniu budowy, przebudowy w obiekty budowlane i instalacje oraz, że wyposażenie i urządzenia będące przedmiotem operacji, muszą pozostawać w ścisłym związku (funkcjonalnym) z ww. infrastrukturą wodno - kanalizacyjną. Skarżąca podniosła także, że z omawianego przepisu nie wynika, że zakup nowych urządzeń musi być powiązany z zakupem materiałów służących realizacji operacji. Skarżąca przeprowadziła ponadto wywód dotyczący znaczenia - w omawianym § 5 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia - spójnika "i", uzasadniając, że "zakup urządzeń i materiałów" nie musi wystąpić łącznie.

Skarżąca wskazała także, że pomoc uwarunkowana jest zakresem operacji i celem, a zakup pojazdów asenizacyjnych ma wpływ na gospodarkę wodno - kanalizacyjną i służy osiągnięciu celu operacji. Zdaniem Skarżącej wyłączeniem zakupu takich pojazdów z kategorii kosztów kwalifikowalnych i powiązanie zakupu z koniecznością budowy, przebudowy lub wyposażenia obiektów lub zakupu materiałów, de facto ogranicza korzystanie z programu PROW, który w swoim założeniu realizowany jest w małych gminach wiejskich lub miejscowościach poniżej 5 tyś. mieszkańców.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast po myśli § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie bowiem z jej art. 35 ust. 2, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W rezultacie rzeczą sądu administracyjnego w realiach badanej sprawy, która dotyczy odmowy przyznania Skarżącej pomocy dla przedsięwzięcia pn. ""Zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem na potrzeby gospodarki wodno-ściekowej w gminie D." było ustalenie, czy dokonujący oceny wniosku o przyznanie pomocy organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do stanu faktycznego. Co istotne – zaskarżona czynność jest kontrolowana przez Sąd pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ww. ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do oceny zasadności odmowy przyznania Skarżącej wnioskowanej przez nią pomocy z uwagi na określenie przedmiotu operacji niezgodnie z zakresem udzielanej pomocy w oparciu o ww. przepisy. Spór w istocie dotyczy kwestii, czy operacja zatytułowana "Zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem na potrzeby gospodarki wodno-ściekowej w gminie D.", polegająca na zakupie ww samochodu i wozu z ciągnikiem oraz planowane w ramach realizacji tak określonej operacji wydatki na zakup tego samochodu i wozu mogą być finansowane z pomocy na operację typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014-2020, jak wywodzi skarżąca w oparciu o zapis § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Organ wywodzi, że tego rodzaju zakup wskazany przez Skarżącą musi służyć realizacji, operacji o jakiej mowa w § 2 rozporządzenia.

W tym zakresie Sąd podzielił twierdzenia organu co do zasadności podjętej odmowy z uwagi na brzmienie § 2, § 4 i § 5 przywołanego wyżej rozporządzenia. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w jakimkolwiek stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy, a zawłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie - odmowa przyznania pomocy finansowej Skarżącej, jest prawidłowe.

Przechodząc do kontroli zaskarżonej informacji wskazać zatem należy, że w niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy, tj. wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, pomoc jest przyznawana w razie spełnienia warunków określonych nie tylko w wymienionych przepisach unijnych i w przepisach ustawy, ale również w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Pomoc przyznawana jest na wniosek (art. 22), zgłoszony w terminie zakreślonym ogłoszeniem lub przepisach wykonawczych (art. 23), który powinien być rozpatrzony w terminie nie dłuższym niż niezbędny do należytego wyjaśnienia sprawy (art.24).

Szczegółowe warunki przyznawania pomocy na poszczególne działania określa minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia (art. 45 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy), w tym, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwrotu pomocy w ramach poszczególnych działań, (...) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski o przyznanie pomocy.

Na podstawie zawartej w ostatnio wskazanym przepisie delegacji ustawowej dla ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, wydane zostało ww. rozporządzenie, które określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy. W § 1 pkt 1-3 rozporządzenia wskazano, że określa ono formę i tryb składania wniosków (...), szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski, kryteria wyboru operacji. Pomoc jest przyznawana na operacje z zakresu budowy lub wyposażenia obiektów budowlanych służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz zakup i montaż urządzeń oraz instalacji kanalizacyjnych lub wodociągowych (§ 2), może ubiegać się o nią gmina (§ 3 pkt 1), itd. Tryb przyznawania pomocy, określony w § 8 rozporządzenia, wskazuje, że wniosek o przyznanie pomocy jest składany w formie pisemnej, na formularzu udostępnionym wcześniej przez organ. Dalej wskazano, że wniosek o przyznanie pomocy zawiera niezbędne dane, do jej przyznania, a w szczególności informacje o dołączonych do wniosku dokumentach potwierdzających spełnienie warunków przyznania pomocy (§ 9 ust.1 pkt 8). Do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy (§ 9 ust.2).

W niniejszej sprawie wniosek Skarżącej określał, że operacja pn. Zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem na potrzeby gospodarki wodno-ściekowej w gminie D., służy poprawie warunków życia mieszkańców gminy D. w miejscowościach (...) poprzez zakup samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem.

Wskazać zatem należy, że zgodnie z § 4 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operację, która (...) spełnia następujące warunki: 1) będzie realizowana w zakresie określonym w § 2; (...).

Zgodnie z § 2 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operacje w zakresie budowy, przebudowy lub wyposażenia obiektów budowlanych służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz na zakup i montaż urządzeń oraz instalacji kanalizacyjnych lub wodociągowych.

Jak wynika z § 2 rozporządzenia jest to pomoc szczególna, a jej zakres przedmiotowy i podmiotowy jest ograniczony. Przedmiotowy, bo musi być nakierowana na operacje w zakresie budowy, przebudowy lub wyposażenia obiektów budowlanych służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz na zakup i montaż urządzeń oraz instalacji kanalizacyjnych lub wodociągowych. O ile zgodzić się można z ogólnym stwierdzeniem, że każda inwestycja służy poprawie warunków życia mieszkańców, to nie każda inwestycja może być finansowana w ramach tego programu. Bezspornie służy ten program tworzeniu nowych obiektów, modernizowania już istniejących obiektów, czy to poprzez przebudowę, czy też wyposażenia już istniejących obiektów czy też wyposażenia nowo budowanych obiektów.

Od strony podmiotowej o pomoc tą może ubiegać się wyłącznie gmina, spółka, w której jedynymi udziałowcami są jednostki samorządu terytorialnego lub związek międzygminny.

Jeśli zaś chodzi o refundację kosztów to obejmuje ona budowę, przebudowę lub wyposażenia obiektów budowlanych służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania ścieków takich jak a) oczyszczalni ścieków, b) ujęć wody i stacji uzdatniania wody, c) systemów kanalizacji zbiorczej dla ścieków komunalnych, d) przydomowych oczyszczalni ścieków, e) zbiorowych systemów zaopatrzenia w wodę, f) instalacji do osadów ściekowych – vide § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia; ponadto refundacja obejmuje zakup nowych urządzeń i materiałów służących realizacji operacji – vide § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, przy czym te wszystkie wydatki są uzasadnione zakresem operacji oraz niezbędne do osiągnięcia jej celu.

Zapis w zakresie przyznania pomocy na koszty kwalifikowalne, w tym rodzaj tychże wydatków podlegających refundacji jest katalogiem zamkniętym.

Pomoc zatem przyznawana w formie refundacji części kosztów kwalifikowalnych obejmuje wydatki na wytworzeniu przedmiotu, o którym mowa w § 2 rozporządzenia oraz wydatki enumeratywnie wymienione w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia, które służą realizacji inwestycji czyli są niezbędne do tego aby powstała inwestycja, o której mowa w § 2 rozporządzenia. Co istotne sam ustawodawca w powołanym § 5 ust. 1 rozporządzenia sprecyzował, że koszty które są refundowane zarówno te w ramach tworzenia - inwestycji (pkt 1) jak i pomagające w tworzeniu - inwestycji ale jej nie tworzące (pkt 3), muszą być uzasadnione zakresem operacji oraz muszą być niezbędne do osiągnięcia celu tej operacji.

Zapisy przywołanych regulacji są jasne i czytelne, nie wymagają żadnych zabiegów interpretacyjnych. Sam zapis przywołanych przepisów wskazuje, że nie jest uzasadniony pogląd Skarżącej, że ustawodawca nie wskazał, że sporny zakup urządzeń i materiałów, o których mowa § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia ma służyć realizacji operacji.

Nie budzi wątpliwości, zdaniem Sądu, że poszczególne przepisy rozporządzenia należy odczytywać w ich wzajemnej zależności, jako te które całościowo regulują warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa". Poszczególne zapisy rozporządzenia nie można, jak chciałaby Skarżąca, odczytywać w oderwaniu od przedmiotu regulacji.

Skoro zatem ustawodawca w treści rozporządzenia posługuje się określonym zwrotem i definiuje go, to nie można pomijać tych definicji. I tak jest w przypadku zwrotu "operacja" gdzie ustawodawca w § 2 rozporządzenia wskazał, że operacja, na którą to pomoc jest przyznawana, polega na budowie, przebudowie lub wyposażeniu obiektów budowlanych, służących do zaopatrzenia w wodę lub odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz na zakup i montaż urządzeń oraz instalacji kanalizacyjnych lub wodociągowych.

Słuszne jest zatem stanowisko organu, że przepis określający katalog kosztów kwalifikowalnych należy odczytywać w powiązaniu z przepisem § 2 i § 4 pkt 1 rozporządzenia, wskazującymi na jakiego rodzaju operacje pomoc jest przyznawana.

Zasadnie zatem przyjął organ, że o kosztach kwalifikowalnych, o których mowa § 5 ust. 1 rozporządzenia można mówić w sytuacji gdy jest inwestycja, o której mowa w § 2 rozporządzenia.

Mając powyższe na uwadze zgodzić się należy zatem z organem, że zakup wskazanych przez Skarżącą samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem bez powiązania z inwestycją - operacją polegającą na wybudowaniu, przebudowie obiektu budowlanego wraz z jego wyposażeniem, nie stanowi przedmiotu operacji o którym mowa w § 2 rozporządzenia. Tak określony przedmiot operacji nie jest tym, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy i rozporządzenia. Zakup bowiem samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem nie jest inwestycją związaną z tworzeniem, ulepszaniem, rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, nie odnosi się do inwestycji w infrastrukturę tj. w obiekt budowlany czy w urządzenia oraz instalację kanalizacyjną lub wodociągową podlegającą montażowi.

Uzasadnione jest zatem stanowisko organu, że warunki przyznania pomocy nie zostały przez Skarżącą spełnione w związku z tym uzasadniona była odmowa przyznania pomocy.

W ocenie Sądu, który w całości przyjmuje stanowisko organu, w świetle przedstawionej wyżej wykładni w zakresie definicji przedmiotu operacji prawidłowe zakwalifikowanie kosztów kwalifikowanych w tym zakupu nowych urządzeń i materiałów służących realizacji operacji tj. samochodu i wozu asenizacyjnego z ciągnikiem przede wszystkim wymaga odniesienia do zakresu operacji prowadzonej w zakresie budowy, przebudowy, wyposażenia obiektów budowlanych czy instalacji, urządzeń kanalizacyjnych lub wodociągowych. Brak tego typu działań powoduje, że Skarżąca nie może skutecznie domagać się pomocy.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy odmowa przyznania pomocy powinna zawierać wyjaśnienie okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu. Wnioskodawca powinien uzyskać szczegółową, jasną, rzetelną i przejrzystą analizę. Informacja musi zawierać powody, które zadecydowały o odmowie przyznania pomocy z powołaniem się przez organ na konkretne, istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności. Formułowane w informacji stwierdzenia co do zaistnienia określonych stanów mających znaczenie prawne winny być poparte stosownym wywodem pozwalającym na poznanie toku rozumowania organu. Te wymogi spełnia informacja z dnia [...] lutego 2020 r.

Mając powyższe na uwadze nie jest uzasadniony zarzut naruszenia § 5 i § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 27 ust. 1 ustawy.

Na marginesie podnieść też należy, że organ wskazał na ewentualną operacje która służyłaby Skarżącemu do realizacji zamierzonego celu jakim jest nabycie wozu asenizacyjnego wraz z ciągnikiem.

Uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów Sąd skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.