Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 988/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 132, art. 129 par. 2, art. 107 par. 3, art. 8 i 9
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński ( spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007r. sprawy ze skargi Jana Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2006r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 988/06

Uzasadnienie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania Jana Ż., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego w kwocie 54,35 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu decyzji powołano się na uregulowania zawarte w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.).

Wskazano m.in., że skarżący spełnia ustawowe warunki dotyczące tytułu prawnego, dochodu, powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu, bowiem średni miesięczny dochód odwołującego został wykazany na kwotę 379,10 zł miesięcznie, tytułem prawnym jest własność lokalu, natomiast powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 33,17 m2.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy wysokość dodatku stanowi różnicę między wydatkami, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym. W rozpatrywanej sprawie wydatki ponoszone na lokal stanowią kwotę 111,22 zł wraz z ryczałtem za brak instalacji gazowej, a 15% dochodów to 56,87 zł, a zatem różnica 111,22 zł – 56,87 zł. Wynika z tego, że dodatek został wypłacony prawidłowo, a argumenty strony podane w odwołaniu nie mogą być uwzględnione. Organ prawidłowo sprostował pomyłkę i wydał nową właściwą decyzję. Jakkolwiek kwota dodatku nie pokrywa wszystkich kosztów, to jednak przepisy ustawy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie przewidują żadnych wyjątków.

Skargę na powyższą decyzję złożył Jan Ż. Wskazał na różne decyzje wydawane w jego sprawach, które przyznawały dodatek w różnej wysokości. Zakwestionował także kompetencje Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić wobec naruszenia przepisów procesowych w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

1. Konkretyzacja prawa materialnego może nastąpić tylko wówczas, gdy stan faktyczny ustalony jest w sposób niewątpliwy. Najpierw należy ustalić dokładnie stan faktyczny, a potem zastosować przepis prawa materialnego. Decyzja jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego, procesowego i ustrojowego.

2. Nie wiadomo w jakim trybie została wydana decyzja organu I instancji – chodzi o decyzję Prezydenta Miasta B. z [...] 2006 r. nr [...]. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 132 K.p.a., co wskazuje na zastosowanie tzw. samokontroli organu w trybie odwoławczym. Aby ten tryb zastosować odwołanie musi być wniesione w terminie. Tymczasem z akt sprawy nie wynika, kiedy decyzja z dnia [...] 2006 r. nr [...] została skarżącemu doręczona. Brak bowiem zwrotnego potwierdzenia odbioru lub innej informacji o dacie odbioru decyzji. Nie pozwala to na ocenę, czy odwołanie zostało wniesione w terminie i czy decyzja ta została wydana w trybie odwoławczym. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ sprostował pomyłkę. Okoliczności te świadczą o naruszeniu art. 132 i 129 § 2 K.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

3. Decyzja organu I instancji i w mniejszym stopniu organu II instancji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 K.p.a. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie decyzji organu I instancji składa się z 2 zdań, odsyłając w tym zakresie do załącznika.

Lakoniczne uzasadnienie decyzji narusza przepisy art. 8 i 9 K.p.a.

4. Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734ze zm.) nie należy do prostych w odbiorze aktów prawnych. Zawiera szereg szczegółowych rozwiązań, które należy odczytywać łącznie z uregulowaniami rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.).

Załącznikiem do decyzji jest tabela stanowiąca swoisty algorytm, to jednak w sytuacji kwestionowania wysokości dodatku mieszkaniowego konieczne jest ustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do poszczególnych wyliczeń. W załączniku do decyzji przyjmuje się za pewnik określone dane, jednakże nie zawsze – jak w rozpatrywanej sprawie - wiadomo skąd się wzięły. Podstawę ustalenia wysokości dochodów są pełne 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające datę złożenia wniosku. W rozpatrywanej sprawie wniosek został złożony [...] 2006 r. Według skarżącego otrzymane rozliczenie za c.o. i wodę obejmuje okres od października do kwietnia 2006 r. Już chociażby ta okoliczność wskazuje na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy albowiem nie wiadomo jaka część podanej kwoty została uwzględniona w dokonanych wyliczeniach. Nie wyjaśniono w decyzji dlaczego wzrósł czynsz za lokale komunalne (kiedy zmieniła się uchwała Rady Miasta w sprawie ustalania wysokości stawek czynszu).

Uzasadnienie decyzji powinno być dla strony przekonywujące. Wywód prawny musi być jasny. Źródłem skarg i odwołań jest często niewłaściwe uzasadnienie decyzji. Sąd odnosi wrażenie, że ma to miejsce i w tej sprawie.

W toku dalszego postępowania należy uzupełnić braki postępowania odwoławczego ustalając okoliczności wniesienia odwołania i uzasadnić decyzje prawidłowo, nie zapominając o przestrzeganiu zasad ogólnych postępowania w tym przepisu art. 10 § 1 K.p.a.

5. Uzasadnia to, na mocy art. 145 § 1 pkt lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.