Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1075/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda ( spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Małgorzata Płocharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 października 2005 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. Nr [...].


UZASADNIENIE

G. S. złożył wniosek o przyznanie zasiłku celowego na remont mieszkania w kwocie [...] zł.

Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 7 pkt 4, art. 8 ust.1 pkt 1 , art. 39 ust.1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej /Dz.U. Nr 64, poz. 593/ przyznał G. S. pomoc społeczną w postaci zasiłku celowego w kwocie [...] zł. na częściowe pokrycie wydatków związanych z remontem mieszania /[...]/.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie przeprowadzonego wywiadu stwierdzono trudną sytuację materialno-bytową spowodowaną bezrobociem. Dochód wnioskodawcy wynosi [...] zł /zasiłek okresowy/ nie przekracza kryterium dochodowego.

Z uwagi na fakt, że świadczenia z pomocy społecznej mają charakter wspomagający i uzupełniający – przyznana pomoc finansowa jest jedynie uzupełnieniem i nie zaspakaja wszystkich potrzeb w pełnym zakresie i w pełnej wysokości, bowiem środki którymi dysponuje Ośrodek są ograniczone.

W odwołaniu od tej decyzji G. S. podnosił, że w przeprowadzonym wywiadzie szczegółowo opisano bardzo trudne warunki mieszkaniowe. We wniosku odwołujący przedstawił wykaz kosztów związanych z remontem, który jest niezbędny bowiem odwołujący przez okres pond [...] lat przebywał w Zakładzie Karnym /który opuścił [...]r./. Zdaniem odwołującego przyznanie kwoty [...] zł jest kpiną z jego sytuacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że z akt sprawy i przeprowadzonego w dniu [...]r. wywiadu wynika, że G. S. spełnia wymogi do świadczeń z pomocy społecznej. Faktycznie znajduje się w trudnej sytuacji materialnej /bezrobocie/, a pomieszczenie /[...]/ które zajmuje wymaga remontu.

Ze względu na ograniczone środki pomocy społecznej i stale wzrastającą ilość osób z nich korzystających zapewnienie w pełni potrzeb bytowych osób kwalifikujących się do świadczeń z pomocy społecznej jest niemożliwe przyznanie zasiłku w wyższej wysokości.

Organ II instancji nie stwierdził zatem podstaw do zmiany decyzji dodatkowo wskazując, że w ramach swoich kompetencji uprawniony jest wyłącznie do badania czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a nie ma uprawnień do zmiany decyzji w zakresie wysokości przyznanego zasiłku celowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G. S. podtrzymał zarzuty zawarte w odwołaniu i dodatkowo podniósł, że ze wzglądu na wiek /[...] lata/ niepełnosprawność ma problemy ze znalezieniem pracy.

Samorządowe Kolegium wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje:

Wobec złożenia przez skarżącego wniosku o zmianę zaskarżone decyzji należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sądy administracyjne w zakresie swojej kompetencji nie mają uprawnień do merytorycznego rozstrzygania sprawy, a zatem wniosek skarżącego o zmianę decyzji nie może zostać uwzględniony.

Na podstawie art. 39 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej /Dz.U. Nr 64, poz. 593/ w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy.

Świadczenie to nie ma charakteru obowiązkowego i jego otrzymanie następuje w ramach uznania administracyjnego.

Kontrola legalności decyzji uznaniowej dokonywana przez Sąd sprowadza się do zbadania, czy nastąpiło wyczerpujące zebranie materiału dowodowego, czy wyjaśniono okoliczności faktyczne, oraz czy po wszechstronnym i wnikliwym rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego dokonano prawidłowej oceny przesłanek warunkujących przyznanie zasiłku celowego.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że skarżący po odbyciu kary pozbawienia wolności [...]r. opuścił zakład karny, jest osobą bezrobotną. Zamieszkuje w [...] /rozpoczęta budowa/, w której zajmuje [...] pomieszczenia w wymagające kapitalnego remontu. Mieszkanie jest zaniedbane, występuje wilgoć bowiem podczas pobytu skarżącego w Zakładzie Karnym /przez [...] lat/ nie było ogrzewane. Konieczne jest zabezpieczenie dachu, który podczas deszczu przecieka.

Organy obu instancji powyższych okoliczności zdaniem Sądu nie uwzględniły przyznając zasiłek celowy w kwocie [...] zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie wydatków związanych z remontem mieszkania tj. [...].

Powyższe uchybienie stanowi naruszenie art. 3 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy.

Organy obu instancji ustalając wysokość zasiłku celowego powołały się na ograniczone możliwości Ośrodka.

Ustalenie, że Ośrodek Pomocy Społecznej nie dysponuje odpowiednimi środkami finansowymi na wypłatę świadczeń o charakterze fakultatywnym nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy i jest jedynie ogólnikowym stwierdzeniem, bez jakiegokolwiek poparcia co stanowi naruszenie art. 107 § 3 kpa.

Niezależnie od powyższego za niezasadne należy uznać stanowisko organu II instancji, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę, że organ odwoławczy "nie posiada kompetencji do zamian wysokości przyznanej pomocy" bowiem przepis art. 138 § 3 skierowany został przez art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.