Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 657/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24a ust. 1
journal: Dz.U. 1991 nr 80 poz 350
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 listopada 2007r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 657/07

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia W.F. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł. z tytułu prowadzenia w roku 2004 r działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu organ przywołał przebieg postępowania i wskazał, że podatnik w 2004 r. prowadził działalność gospodarczą na terenie miast L., W., R., G.-D. i B., w firmach:

• W. F. Firma Usługowo- Handlowa "M.-F.",

• Niepubliczny Zakład Pielęgnacyjno - Opiekuńczy,

• Ośrodek Kształcenia Pielęgniarek i Położnych,

• oraz "A", Sklep medyczny.

Działalność gospodarcza obejmowała, w szczególności prowadzenie kursów kwalifikacyjnych, wykonywanie usług medycznych oraz prowadzenie sklepów ze sprzętem medycznym. Dochody uzyskane z ww. działalności podlegały opodatkowaniu na zasadach ogólnych, określonych ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

W wyniku kontroli podatkowej , przeprowadzonej, co do prawidłowości rozliczeń z budżetem w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004 r. zostały stwierdzone nieprawidłowości w ewidencjonowaniu zdarzeń gospodarczych, rzutujące na rozliczenie podatku dochodowego od osób fizycznych za kontrolowany okres.

W związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., decyzją z dnia [...] nr [...] określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w roku 2004 w kwocie [...] zł.

Organ wskazał, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie ewidencjonowania przychodu z działalności gospodarczej polegały przede wszystkim na zaniżeniu przychodu w łącznej kwocie [...] zł, wskutek nie wykazania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów kontrolowanego okresu - przychodu wynikającego z dokumentów źródłowych zgromadzonych w toku kontroli podatkowej, w szczególności z rejestrów sprzedaży za poszczególne miesiące 2004 r. oraz faktur VAT, w tym w jednym przypadku różnicy kwotowej i faktur korygujących VAT, stanowiących załączniki do protokołu kontroli, szczegółowo wymienionych w powołanej decyzji organu pierwszoinstancyjnego. Stwierdzono m. innymi :

-zawyżenie przychodu w łącznej kwocie [...] zł, na które złożyły się błędne przeniesienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów kwoty wynikającej z dowodu źródłowego;

-brak zaksięgowania wysokości opłat za przesyłki pocztowe;

- niezasadne zaewidencjonowanie kwoty dotyczącej zakupu towarów w zakresie kosztów uzyskania przychodów, powodujące w rezultacie ich zaniżenie na łączną kwotę [...] zł;

- zawyżenie kosztów uzyskania przychodów w łącznej wysokości [...] zł, wskutek ustalonych na podstawie dowodów źródłowych nieprawidłowości księgowania, w tym :

-brak zaksięgowania poszczególnych wydatków, w tym m.in. kosztów przesyłek pocztowych;

- dwukrotne zaewidencjonowanie wynagrodzeń;

-zaksięgowanie w nieprawidłowej wysokości wynagrodzeń z tytułu umów o dzieło i zlecenie,

-błędnego przeniesienia kwot wynikających z faktur, w tym w szczególności w wysokościach brutto, a nie netto na które opiewały te dokumenty,

-zaniżenie na podstawie okazanych do kontroli dokumentów kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników,

-nieprawidłowe zaksięgowanie na podstawie list płatniczych zasiłków wychowawczych i rodzinnych finansowanych w formie dotacji celowej z budżetu Państwa

-niezaksięgowanie zakupów towarów wynikających z dowodów źródłowych,

-zaksięgowanie faktur, w których jako nabywcę określono U.F.

Stwierdzone nieprawidłowości w części dotyczącej kosztów objęły także:

-błędne zaewidencjonowanie w podatkowej księdze dopłat do szkoły na dzieci;

-zarachowanie w ciężar kosztów wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego, na podstawie dokumentu, który nie daje podstawy do pomniejszenia przychodów, gdyż brak jest odniesienia do samochodu, którego dotyczy.

Wysokość kosztów uzyskania przychodów po korekcie organu pierwszoinstancyjnego wyniosła łącznie [...] zł, natomiast przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej [...] zł.

Z kolei weryfikacja zeznania podatkowego za rok 2004, druk PIT-36L, wykazała, iż podatnik nie dokonał odliczeń z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. W tym zakresie, w postępowaniu podatkowym ustalono na podstawie załącznika do pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w L. z dnia [...] nr [...] , iż skarżący w roku 2004 tytułem składek na własne ubezpieczenie zdrowotne wpłacił kwotę [...] zł.

W odwołaniu skarżący wydanej decyzji zarzucił błędne wyliczenie wysokości zobowiązania podatkowego. Skarżący przyznał, że istotnie nie wykazał w podatkowej księdze przychodów i rozchodów żadnej wartości sprzedaży ( sklep w L.i sklep w R.) wynikającej z przedłożonych do kontroli rejestrów sprzedaży VAT, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, co pozwoliło stwierdzić, że przychód z tego tytułu został zaniżony.

Jednocześnie skarżący wyjaśnił, iż dla prawidłowego rozliczenia refundacji artykułów medycznych z Narodowego Funduszu Zdrowia ( NFZ) pracownik "zdejmował" z magazynu sprzedany towar za pomocą paragonu i na ten sam towar wystawiana była faktura do NFZ, stąd nie zaksięgowano sprzedaży wynikającej z poszczególnych paragonów, gdyż sprzedaż ta została już raz ujęta w fakturach wystawionych do NFZ. Tę nieprawidłowość skarżący określił jako błąd techniczny, w wyniku którego wartości z tych faktur wynikające, obejmujące wartości sprzedaży z poszczególnych paragonów zostały już raz zaksięgowane.

W opinii strony prawidłowa wysokość zaniżonego przychodu ze sprzedaży w ww. sklepach stanowi kwotę [...] zł, ( powstałą jako różnica między sprzedażą wykazaną w fakturach dla NFZ a paragonami) jak również kwotę [...] zł. z tytułu wystawionych w tym okresie faktur na osoby fizyczne. Dowodami potwierdzającymi słuszność powyższego twierdzenia w opinii strony są :

1/ faktury VAT wystawione dla Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ);

2/ wydruki rejestrów sprzedaży;

3/ kserokopie faktur wystawionych na osoby fizyczne;

4/ zestawienie sporządzone przez podatnika .

W opinii skarżącego, sprzedaż do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych została, poza drobnymi błędami, wykazana w prawidłowej wysokości.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie uznał argumentów skarżącego zawartych w odwołaniu i decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L..

W uzasadnieniu organ stwierdził, że skarżący nie przedłożył konkretnych dowodów, na żadnym z etapów postępowania w sprawie, które potwierdziłyby zasadność wysuwanego twierdzenia, iż w celu ustalenia prawidłowej wartości osiągniętego z powyższego tytułu przychodu winna być wzięta pod uwagę różnica między wartością paragonów wykazanych w przedmiotowych rejestrach a sprzedażą wynikającą z faktur, w których jako nabywcę wskazano Narodowy Fundusz Zdrowia.

Organ dodatkowo podał, że z dowodów zgromadzonych sprawie, w tym dokumentów nadania kasom rejestrującym numeru ewidencyjnego i zawiadomień Urzędu Skarbowego o miejscu instalacji kas rejestrujących, wynika, iż w 2004 r. skarżący nie używał kasy fiskalnej. Kasy te zostały zainstalowane w L. przy ul. M. 46 dopiero z dniem [...] ., a w R. przy ul. G. 3 z dniem [...].

Strona w skardze do Sądu wniosła o uchylenie decyzji i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucając:

1. popełnienie istotnego błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na bezzasadnym przyjęciu przez organy podatkowe, iż zaniżono wartość przychodu uzyskanego z prowadzonej w 2004 r. działalności gospodarczej w wyniku sprzedaży prowadzonej w sklepach medycznych w L. i R., gdyż większość osiągniętego z powyższego tytułu przychodu została wykazana poprzez zaksięgowanie wszystkich faktur refundacyjnych, wystawionych na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia.

2. niezasadne przyjęcie, że łączna kwota należności z tytułu składek zapłaconych przez skarżącego Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych wyniosła w 2004 r. - [...]zł zamiast [...] zł.

W uzasadnieniu skargi strona domagała się ustalenia, podobnie jak w postępowaniu odwoławczym, faktycznej wartości zaniżonego przychodu poprzez przyjęcie, iż kwota ta stanowi różnicę między sumą łącznej sprzedaży osiągniętej przez wyżej wymienione sklepy ( nie zaksięgowaną ) a sumą łącznej wartości wszystkich faktur refundacyjnych, wystawionych na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia ( zaksięgowanych). Strona podniosła, że sprzedaż realizowana przez wskazane wyżej sklepy, powołana w miesięcznych rejestrach sprzedaży detalicznej, która faktycznie nie była zaksięgowana obejmowała głównie artykuły medyczne. Ich cena była w całości lub w części refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Paragon, który klient otrzymywał z tytułu zakupu artykułu medycznego objętego refundacją, zawierał faktyczną cenę produktu, podczas gdy zapłata obejmowała jedynie część należności w zależności od wartości refundacji, a różnica między ceną refundowanego produktu a kwotą zapłaconą przez klienta obciążała następnie Narodowy Fundusz Zdrowia na podstawie faktury i załączanego dowodu zakupu przez klienta w postaci wniosku o zaopatrzenie i raport statystyczny.

Jednocześnie skarżący wskazał, że wszystkie te faktury zostały mu zapłacone przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Na skutek zaś ewidentnej pomyłki księgowej nie została zaksięgowana wartość przychodu ze sprzedaży, wynikającego z miesięcznych raportów sprzedaży detalicznej. W efekcie nastąpiło uszczuplenie obejmujące jedynie różnicę między łączną wartością sprzedaży wynikającą z nie zaksięgowanych raportów sprzedaży detalicznej a łączną kwotą zaksięgowanych należności wynikającą z zapłaconych przez Narodowy Fundusz Zdrowia faktur refundacyjnych.

Zdaniem strony błędem było jedynie nie wykazanie przychodu naliczonego od kwot płaconych w części nie refundowanej.

Na okoliczność przedstawienia rzeczywistej wartości uszczuplenia przychodu strona załączyła do skargi zestawienie, przedstawiane już na etapie postępowania odwoławczego. Przedłożono do skargi ponadto zaświadczenie wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia [...] na poparcie wskazywanej rzeczywistej kwoty składek zapłaconych przez Skarżącego w wysokości [...] zł.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zdaniem organu przedstawione w skardze argumenty, stanowiące w swej istocie, powielenie wyjaśnień wniesionych na etapie postępowania odwoławczego jak i do protokołu kontroli – pismem z dnia 05 kwietnia 2007 r., nie zostały poparte wiarygodnymi dowodami, same w sobie nie mogą prowadzić do uwzględnienia roszczeń skarżącego. Organ podniósł, że kserokopie dokumentów załączonych do skargi, były już przedmiotem analizy na wszystkich etapach postępowania w sprawie, począwszy od postępowania kontrolnego.

Odnośnie zaś zarzutu bezzasadnego przyjęcia przez organy podatkowe kwoty składek zapłaconych przez skarżącego Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w roku 2004 w łącznej kwocie [...] zł, podczas gdy, jak podnosi skarżący, w rzeczywistości wpłacono z tego tytułu [...] zł. Organ podał, że podatnik w złożonym zeznaniu podatkowym za 2004 r. PIT-36 L nie dokonał odliczenia składek ani na ubezpieczenie społeczne, ani na ubezpieczenie zdrowotne. Organ podniósł, że organ podatkowy pierwszej instancji, w prowadzonym postępowaniu podatkowym, wystąpił do właściwego inspektoratu ZUS o podanie danych dotyczących wysokości i terminów dokonywanych przez skarżącego wpłat z wyżej wymienionego tytułu, gdyż w wyjaśnieniach pokontrolnych skarżący wskazywał na okoliczność dokonywania wpłat z tytułu składek ZUS i deklarował przedstawienie w tym zakresie dowodów.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...], pismem z dnia [...] nr [...] w odpowiedzi na zapytanie organu pierwszoinstancyjnego wskazał, że w kontrolowanym okresie skarżący wpłacił jedynie kwotę [...] zł tytułem składek na własne ubezpieczenie zdrowotne. Organ podniósł, że w postępowaniu odwoławczym ustalenia dotyczące płaconych składek nie były przez stronę kwestionowane. Na etapie postępowania przed sądem administracyjnym, organ podatkowy nie ma natomiast możliwości zweryfikowania załączonego do skargi zaświadczenia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania administracji publicznej pod kątem zgodności tych działań z prawem.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa, co oznacza, że skarga podlega oddaleniu.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organy podatkowe zasadnie uznały, że podatnik zaniżył przychód w łącznej kwocie [...] zł, z tytułu niezaewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów przychodu ze sprzedaży towarów, w prowadzonych przez podatnika sklepach medycznych w R. przy ul. G. i w L. przy ul. M. i z tego tytułu określiły wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 w wysokości [...] zł.

Jak wynika z akt administracyjnych w wyniku postępowania kontrolnego stwierdzono, iż podatnik w podatkowej księdze przychodów i rozchodów nie wykazał żadnej wartości sprzedaży z prowadzonej działalności gospodarczej w ww. sklepach, a wynikającej z przedłożonych do kontroli rejestrów sprzedaży VAT.

Organ zatem prawidłowo uznał, że w ten sposób doszło do zaniżenia przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że strona w odwołaniu jak i w skardze nie zakwestionowała faktu braku niezaewidencjonowania przychodu z ww. sklepów. Zarzut strony ogranicza się wyłącznie do wysokości zaniżonego przychodu. Zdaniem strony w celu ustalenia prawidłowej wartości osiągniętego z powyższego tytułu przychodu winna być wzięta pod uwagę jedynie różnica między wartością paragonów wykazanych w przedmiotowych rejestrach a sprzedażą wynikającą z faktur, w których jako nabywcę wskazano Narodowy Fundusz Zdrowia. Według strony jest to kwota [...] zł oraz faktury na osoby fizyczne na kwotę [...] zł. W opinii strony dowodami na tą okoliczność mają być faktury VAT wystawione dla NFZ, wydruki rejestrów sprzedaży i kserokopie faktur wystawionych na osoby fizyczne oraz sporządzone przez podatnika zestawienie wartości z nich wynikających.

Zdaniem Sądu stanowisko strony nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając niniejszą sprawę należy przede wszystkim wskazać, że w prawie podatkowym funkcjonuje jako zasada potrzeba należytego udokumentowania rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. W sytuacji, gdy podatnik z danego faktu chce dla siebie wywieźć określone, korzystne dla siebie skutki prawne musi ten fakt należycie udokumentować.

Obowiązek poprawnego sporządzania dokumentów wynika z brzmienia art. 24a ust. 1 cyt. ustawy z dnia 21 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. ) , gdzie ustawodawca wyraźnie nakłada na podatnika obowiązek prawidłowego dokumentowania zdarzeń gospodarczych. Obowiązek ten jest realizowany jest poprzez prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, (z zastrzeżeniem ust. 3 i ust. 5,) i to w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za dany rok podatkowy. Co oznacza, że obowiązkiem skarżącego było rzetelne, a więc zgodne ze stanem rzeczywistym prowadzenie księgi podatkowej.

Jak wynika z akt sprawy podatnik nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, co zostało bezspornie stwierdzone.

Zgodnie z obowiązującą regułą dowodową, w sytuacji, gdy podatnik nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu i powołuje się na określone fakty, z których zamierza wywodzić skutki prawne to winien te okoliczności udowodnić. Zatem twierdzenia podatnika winny być przez niego udowodnione, przy pomocy dowodów, które potwierdziły by podniesioną przez niego okoliczność.

Podatnik oprócz ogólnych twierdzeń nie przedstawił żadnego dowodu, który by przemawiał za słusznością twierdzeń. Nie wskazał ani jednego przypadku, który by potwierdził fakt, iż paragony zawierają kwoty już raz opodatkowane w wystawionych fakturach dla NFZ. Ponadto należy stwierdzić, że podatnik na etapie postępowania nie udzielił żadnych wyjaśnień, które znalazłyby potwierdzenie w materiale dowodowym.

Sąd dokonał wnikliwej oceny materiału dowodowego załączonego do akt sprawy i na jej podstawie stwierdza, że organy podatkowe zasadnie uznały, że z załączonych do odwołania jak i skargi dokumentów nie można wyprowadzić twierdzenia, że zaniżony przychód stanowi różnicę pomiędzy zestawieniem sprzedaży a fakturami dla NFZ, gdyż dokumenty te nie zawierają takich informacji, które by ten fakt potwierdziły.

Należy stwierdzić, że wyszczególnione w przedstawionych dokumentach kwoty w żaden sposób się nie pokrywają , co oznacza, że nie można powiązać wartości przychodu wynikającego z faktur wystawionych dla NFZ z wartościami wynikającymi z rejestrów sprzedaży prowadzonej w sklepach w L. przy ul. M. i w R. przy ul. G.

Istotne jest również to, że na przywołanych fakturach NFZ jako sprzedawca widnieje Firma Usługowo- Handlowa "M-F" L. ul. P. oraz Niepubliczny Zakład Pielęgnacyjno — Opiekuńczy W. ul. O. a nie ww. wskazane sklepy.

Sąd uznaje za nieprawdopodobny i sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego przedstawiony przez stronę fakt, że ww. sklepy przez cały rok 2004 w znacznej większości sprzedawały towary refundowane przez NFZ.

Należy podkreślić, że w roku 2004 strona nie używała kasy fiskalnej, co wynika z dowodów załączonych do sprawy, kasa fiskalna w L. została zainstalowana w dniu [...] . a w Rypinie w dniu [...]..

Kserokopie dokumentów dołączonych przez stronę do skargi nie wnoszą nic nowego do sprawy ponieważ były już one przedmiotem analizy zarówno na etapie kontroli podatkowej jak i postępowania podatkowego. Nie znajduje uzasadnienia twierdzenie strony, że pracownik sklepu "zdejmował" z magazynu sprzedany towar za pomocą paragonu, na ten sam towar była wystawiana faktura do NFZ. Jeżeli byłoby tak istotnie to wartości wynikające z tych dwóch dokumentów pokrywałyby się. Strona uznała, że takie zachowanie było jedynie błędem technicznym , a sprzedaż do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych została poza drobnymi błędami wykazana w prawidłowej wysokości.

W żaden sposób nie można zgodzić się z tym twierdzeniem strony. Paragony nie mogły stanowić dowodu zdejmowania towaru z magazynu. Paragon otrzymywał kupujący na potwierdzenie zakupu określonego towaru. Dlatego też skarżący nie mógł wprowadzić w tym roku nowej, nieznanej dotąd i niezgodnej z przepisami praktyki przyjmowania od klientów niższej kwoty niż ta, która wynikała z wydanego paragonu.

Paragon jest bowiem jednym z dowodów dokumentujących przychód uzyskany w formie gotówkowej. Dlatego też przedstawiona w skardze argumentacja w tym zakresie jest nielogiczna i pozbawiona podstaw prawnych.

W odniesieniu do weryfikacji zeznania podatkowego za rok 2004, co odliczeń z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne – należy stwierdzić, że organ oparł się na zaświadczeniu, jakie otrzymał z ZUS – u w dniu [...]. z którego wynikało, że podatnik wpłacił na własne ubezpieczenie zdrowotne kwotę [...]zł. Natomiast w odwołaniu od decyzji I instancji ta okoliczność nie została przez podatnika zakwestionowana. Należy zauważyć, że zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] 2007r. które zostało przedstawione na rozprawie zostało załączone dopiero na etapie skargi. A zatem w dacie wydawania zaskarżonej decyzji organ nie był w jego posiadaniu.

Reasumując należy stwierdzić, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie podatkowe. Strona brała udział na każdym etapie postępowania. Podkreślenia wymaga fakt, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wezwał stronę w trybie art. 189 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa do przedłożenia dowodów będących w jej posiadaniu, mających znaczenie dla sprawy (wezwanie z dnia [...] nr [...] .

Jednocześnie z uwagi na zamiar wniesienia przez stronę nowych dowodów w sprawie, organ pierwszoinstancyjny przesunął termin zakończenia postępowania podatkowego (postanowienie z dnia [...] nr [...] ). Jak wynika z akt sprawy poza ogólnymi twierdzeniami formułowanymi na wszystkich etapach postępowania w sprawie, podatnik nie przedstawił nowych dowodów, które mogłyby przyczynić się do pozytywnego rozstrzygnięcia.

Wiarygodność zaś wyjaśnień strony oceniana była na tle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. Ogólnie sformułowane wyjaśnienia i zestawienia, pozostające w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, nie poparte wiarygodnymi dowodami nie mogą wykreować prawa do innego ustalenia wysokości przychodu, jak ustalony przez organy podatkowe.

W konkluzji należy stwierdzić, że brak jest jednak jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia, iż przedmiotowe rejestry obejmują wartości wykazane w fakturach do NFZ.

Reasumując, wobec braku należytego udokumentowania zdarzeń gospodarczych i nie dysponowania przez podatnika jakimikolwiek dowodami na poparcie wysuwanych tez, które podważyłyby zawarte w protokole pokontrolnym ustalenia, Sąd nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe, Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę oddalił.

I. Najda – Ossowska D. Dudra E. Kruppik – Świetlicka