Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 531/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-08-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a I. przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca J. S. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku strona skarżąca dołączyła potwierdzenia odbioru emerytury swoje i małżonki oraz dwa zaświadczenia lekarskie dotyczące stanu zdrowia swojego i małżonki.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realnie istniejące możliwości finansowe strony wnoszącej

o przyznanie prawa pomocy.

Koszty niniejszego postępowania tworzyć będą jego koszty sądowe oraz koszt ustanowienia adwokata.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych ( 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292, 80 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia strony skarżącej oraz złożonych przez nią dokumentów źródłowych wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wraz z małżonką, z którą zamieszkuje w dwu pokojach o łącznej powierzchni [...] m2, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i emerytury małżonki w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi, więc [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania w gospodarstwie domowym strony skarżącej, wynoszą [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania wykazując jednocześnie, iż poniesienie przez nią pełnych kosztów niniejszego postępowania zagraża jej i jej małżonce uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego.

Miesięczne dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto zaś stałe miesięczne koszty utrzymania wynoszą [...] złotych. Tak więc po poniesieniu przez stronę skarżącą stałych miesięcznych kosztów utrzymania realnie do dyspozycji jej oraz jej małżonki pozostaje kwota [...] złotych. Porównując wysokość tej kwoty do wysokości poszczególnych potencjalnych opłat sądowych i opłat kancelaryjnych, które strona skarżąca może być zobowiązana ponieść w toku niniejszego postępowania stwierdzić należy, że strona skarżąca ma realną możliwość ich poniesienia bez narażania siebie oraz małżonki na uszczerbek w koniecznych kosztach utrzymania. Jednocześnie porównanie wysokości minimalnego wynagrodzenia adwokata do wysokości środków finansowych pozostających do dyspozycji strony skarżącej po poniesieniu stałych miesięcznych wydatków, przy równoczesnym uwzględnieniu wysokości poszczególnych kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem wskazuje, że poniesienie wraz z kosztami sądowymi kosztów minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek

w koniecznych stronie skarżącej i jej małżonce kosztach utrzymania. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym i jednocześnie uznał, że strona skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania a mianowicie kosztów minimalnego wynagrodzenia adwokata.

Decydując o zakresie przyznanego stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym referendarz sądowy uwzględnił zarówno wysokość kosztów sądowych jak i koszów ustanowienia adwokata oraz to, że koszty sądowy w toku postępowania występują sukcesywnie, co daje stronie skarżącej uwzględniając to, iż prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi każdorazowo nie przekroczą one kwoty 100 złotych realną szansę poczynienia oszczędności celem ich poniesienia. Natomiast koszty minimalnego wynagrodzenia adwokata, co do zasady płatne są jednorazowo.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.