Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 115/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji w części
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4, art. 39 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 § 1 i 4, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2012r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2012r. znak [...] w części dotyczącej zasiłku celowego na malowanie pokoju, kuchni i korytarza oraz zasiłku celowego na opłacenie rzeczoznawcy (mistrza malarskiego) w sprawie kosztów i zakresu malowania, II. określa, że zaskarżona decyzja w części określonej w punkcie I nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 2, art. 3, art. 7, art. 8, art. 39, art. 106 ust. 1 i 4, art. 107 ust. 1, 4 i 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.), odmówił M. C. przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów dowozu i prania odzieży w wys. 200 zł miesięcznie w miesiącu kwietniu i maju 2012 r., zasiłku celowego na malowanie pokoju, kuchni i korytarza oraz zasiłku celowego na opłatę rzeczoznawcy (mistrza malarskiego) w sprawie kosztów i zakresu malowania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wnioskiem z [...] kwietnia 2012 r. M. C. zwrócił się o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów dowozu i prania odzieży w wys. 200 zł miesięcznie w kwietniu i maju 2012 r. oraz pokrycie kosztów malowania pokoju, kuchni i korytarza. Podczas wywiadu środowiskowego dodatkowo wystąpił o powołanie i opłacenie rzeczoznawcy (mistrza malarskiego), który określiłby zakres i koszt malowania. Organ ustalił, że strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej dochód stanowi zasiłek stały w wys. [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca nie ponosi kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania tzn. nie płaci czynszu ani rachunków za energię elektryczną i gaz. Każdorazowo otrzymuje decyzje o przyznaniu pomocy finansowej na opłacenie rachunków. Organ zaznaczył, że zwracając się o pomoc finansową na pokrycie kosztów dowozu i prania odzieży w wys. 200 zł miesięcznie strona nie określiła miejsca, w którym dokonywane miałoby być pranie. Jednocześnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. uzyskał zasiłek celowy w kwocie 350 zł na zakup pralki, lecz od decyzji tej wnioskodawca odwołał się i w związku z tym wykonanie decyzji zostało wstrzymane. Zdaniem organu strona wnosząc odwołanie od tej decyzji odrzuciła możliwość zakupu pralki używanej i zdecydowała się niejako, iż będzie prała odzież poza miejscem zamieszkania, narażając się na koszty z tym związane.

Odnosząc się do kwestii przyznania pomocy finansowej na malowanie mieszkania i wyceny tego malowania organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej (dalej: u.p.s.) rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Zgodnie natomiast z art. 39 ust. 2 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Organ ustalił, że w dniu [...] kwietnia 2007 r. Sąd Rejonowy w P. [...] wydał wyrok, którym orzekł o eksmisji wnioskodawcy z zajmowanego mieszkania z prawem otrzymania lokalu socjalnego. Ustalił też, że strona jest na liście osób oczekujących na przyznanie lokalu socjalnego. Jednocześnie stwierdził, że mieszkanie, które obecnie zajmuje strona wymaga remontu, który zdaniem organu nie zalicza się do kategorii "drobnych remontów". Pomoc społeczna nie ma zaś obowiązku zaspokajania każdej zgłoszonej przez klienta potrzeby. W celach pomocy społecznej w szczególności nie mieści się finansowanie remontów w lokalu, do którego brak tytułu prawnego. Tym bardziej w pojęciu niezbędnej potrzeby nie mieści się sfinansowanie wynagrodzenia rzeczoznawcy.

M. C. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Podniósł, iż za przyznaną kwotę 350 zł nie był w stanie zakupić pralki. Używane pralki kosztują bowiem w komisach ok. 500 zł. Dlatego wniósł odwołanie od decyzji przyznającej pomoc w tym zakresie i jednocześnie wniósł o pokrycie kosztów prania odzieży, do czasu zakupu pralki. Zaznaczył, że ze względów zdrowotnych często musi zmieniać bieliznę i pościel, nie jest też w stanie samodzielnie dowozić do ludzi, którzy mu pomagają namoczonej bielizny. W tym kontekście odwołujący uznaje odmowę pokrycia kosztów dowozu i prania odzieży, a także odmowę przyznania w większym wymiarze pomocy na zakup pralki za niegodziwość ze strony organu I instancji. Odnosząc się do kwestii malowania odwołujący się podał, że już kilka lat temu prosił pracownika socjalnego o środki na malowanie, lecz spotkał się z odmową ze względu na brak środków. Strona nie zgodziła się z twierdzeniem organu, że malowanie ścian jest wielkim remontem. Zaznaczył przy tym, że zwrócił się o wycenę malowania, bowiem to pracownik socjalny nie był w stanie dowiedzieć się ile może ono kosztować. Zdaniem odwołującego jego żądanie przyznania środków na malowanie mieszkania mieści się w pojęciu drobnego remontu określonego w art. 39 ust. 2 u.p.s. Ponadto dodał, że konieczność pomalowania mieszkania nie ma nic wspólnego z orzeczoną wobec niego eksmisją. Fakt, iż przyznano mu lokal socjalny oznacza jedynie, że oczekuje na liście do jego otrzymania i z jego wyliczeń wynika, że lokal taki otrzyma dopiero za 8-10 lat. Wskazał, że o tym fakcie informuje na bieżąco pracownika socjalnego. Zdaniem odwołującego fakt zaś braku tytułu prawnego do mieszkania jest bez znaczenia, bowiem w mieszkaniu tym nadal będzie zamieszkiwał przez najbliższe lata.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy powtórzył argumentację zaprezentowaną przez organ I instancji. Dodał też że pomoc społeczna w postaci zasiłku celowego nie ma charakteru obligatoryjnego, lecz wyłącznie jest to świadczenie, którego przyznanie zależy każdorazowo od uznania administracyjnego organu.

M. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję SKO w P. W jej uzasadnieniu zarzucił organom I i II instancji naruszenie art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s. Poza argumentacją powołaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji wyjaśnił, że na dzień 11 października 2012 r. był na [...] miejscu na liście oczekujących na lokal socjalny i z obliczeń pracowników "Zasobów Komunalnych" wynika, że bardzo długo będzie on oczekiwał na otrzymanie lokalu, zważywszy, że rocznie przyznawanych jest ok. 40 lokali. Skarżący nie zgodził się też z twierdzeniem, że malowanie pokoju, kuchni i korytarza nie jest drobnym remontem, ani nie podzielił oceny, że mieszkanie wymaga gruntownego remontu. Wyjaśnił, że w pokojach ma cyklinowane deski na podłogach, w dobrym stanie instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną i gazową, wykładziny w korytarzu i kuchni, łazienkę w kafelkach, wszystkie szyby w oknach, a ze ścian nie odpada tynk.

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 21 marca 2013 r. skarżący M. C. wskazał, że podtrzymuje skargę, a ponadto, że zgodnie z życzeniem organu zakupił używaną pralkę, która kosztowała ponad 500 zł. Skarżący podał, że musiał na ten cel dołożyć z własnych środków 150 zł kosztem środków przeznaczonych na zakup lekarstw. Pralka ta w niedługim czasie zepsuła się i jest to awaria na tyle poważna, że nie ma sensu jej naprawiać i w tej sytuacji znowu jest bez pralki. Skarżący podniósł też, że stan jego zdrowia uniemożliwia mu samodzielne wymalowanie mieszkania i dlatego złożył wniosek nie tylko o zakup farb, ale też o wykonanie malowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważy, co następuje.

Skarga okazała się zasadna w części dotyczącej zasiłku celowego na malowanie pokoju, kuchni i korytarza oraz zasiłku celowego na opłacenie rzeczoznawcy (mistrza malarskiego) w sprawie kosztów i zakresu malowania.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega, więc na zbadaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przy czym należy zauważyć, iż na podstawie art. 134 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności.

Sąd, badając legalność zaskarżonych decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryteria, uznał, iż naruszają one prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.

Materialnoprawną podstawą wydanej w sprawie decyzji jest ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.,), a szczególności jej art. 39 ust. 1 i 2. W myśl tych przepisów w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, zasiłek ten może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw mieszkania. Zasiłek celowy należy do fakultatywnych form pomocy społecznej, co oznacza, że świadczenie to może, ale nie musi zostać przyznane, nawet w przypadku spełnienia przez wnoszącego o taki zasiłek przesłanek do jego przyznania. Spełnienie przez wnioskodawcę warunków ustawowych, zarówno co do kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 u.p.s., jak i w zakresie wystąpienia jednej z przesłanek wymienionych w art. 7 pkt 1-15 u.p.s. (np. ubóstwo, długotrwała choroba, czy niepełnosprawność) nie jest równoznaczne z obowiązkiem przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej. Przyznanie bądź odmowa przyznania przedmiotowego świadczenia, ze względu na jego uznaniowy charakter, uzależnione jest dodatkowo od oceny organu dokonanej w ramach art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 4 u.p.s. Przepis art. 2 ust. 1 u.p.s. konstytuuje zasadę pomocniczości w pomocy społecznej, zgodnie z którą obowiązkiem organów pomocy społecznej jest przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych osobom i rodzinom, ale tylko wówczas, gdy osoby i rodziny nie są w stanie ich pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Ponadto zaś jak stanowi przepis art. 3 ust. 4 u.p.s. potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

Mając na względzie powołane przepisy należy stwierdzić, że jeden z celów, który miałby zostać zaspokojony żądanym przez skarżącego zasiłkiem celowym został zaspokojony przed wydaniem decyzji przez organy w niniejszej sprawie. Przypomnieć należy, że skarżący zwrócił się m.in. o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów dowozu i prania odzieży w wysokości 200 zł miesięcznie. Istotą zatem żądania była pomoc w umożliwieniu prania odzieży przez skarżącego. Organy orzekające w niniejszej sprawie trafnie stwierdziły, że cel ten został zrealizowany, albowiem decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Prezydent Miasta P. przyznał skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 350 zł z przeznaczeniem na zakup pralki. Tym samym skarżącemu organ pomoc społecznej umożliwił zaspokojenie żądanej potrzeby polegającej na umożliwieniu prania odzieży we własnym mieszkaniu. W związku z tym w ocenie Sądu organy trafnie i w granicach przysługującego im uznania administracyjnego odmówiły przyznania pomocy w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów dowozu i prania odzieży.

Jednocześnie stwierdzić należy, że organy orzekające z naruszeniem przepisów prawa materialnego (art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s.) i naruszeniem przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.) uznały, że żądanie skarżącego przyznania mu zasiłku celowego w postaci sfinansowania malowania pokoju, kuchni i korytarz wykracza poza zakres niezbędnych potrzeb bytowych, o których mowa w art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s.

Zanim jednak Sąd przejdzie do rozważań w tym zakresie najpierw pragnie odnieść się do kwestii rozstrzygniętej w niniejszej sprawie, a dotyczącej odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego na opłacenie rzeczoznawcy (mistrza malarskiego) w sprawie kosztów i zakresu malowania. Zauważyć należy, iż skarżący we wniosku z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyraźnie określił swe żądanie, wskazując, iż wnioskuje o udzielenie pomocy m.in. na malowanie mieszkania (k. 1 akt adm. I inst.). We wniosku skarżący nie wskazał natomiast, by wnosił również o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów (opłacenie) wyceny remontu. W piśmie z dnia 8 maja 2012 r. wskazał on, że wnosi o powołanie "komisji w sprawie malowania mieszkania", jednakże z pisma tego nie wynika, by skarżący chciał objąć żądaniem przyznania zasiłku celowego koszty wyceny remontu dokonanej przez rzeczoznawcę – mistrza malarskiego (k. 3 akt adm. I inst.). Podobnie rzecz się ma z oświadczeniem skarżącego złożonym w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 18 maja 2012 r. Z wywiadu wynika, że skarżący prosił o powołanie rzeczoznawcy, który oszacowałby koszt malowania mieszkania, bowiem sam nie jest w stanie określić jaki to będzie koszt. Jednocześnie skarżący wskazał, że oszacował koszt malowania z zakupem farb na kwotę 1500 zł i o taką kwotę wnioskuje. Skarżący poprosił jednak by wyceny dokonał mistrz malarski. W ocenie Sądu zarówno z treści wniosku, jak i późniejszych oświadczeń złożonych przez skarżącego nie można wywieść, by wnosił on – w ramach wniosku o zasiłek celowy – o pokrycie kosztów, czy sfinansowanie wyceny remontu dokonanej przez rzeczoznawcę – mistrza malarskiego. Z wypowiedzi skarżącego wynika jedynie, że nie jest on w stanie precyzyjnie podać, jaki może być koszt remontu i dlatego prosi o dokonanie tej wyceny przez specjalistę. W związku z tym wydaje się, że postępowanie administracyjne w tym zakresie (zasiłku celowego na opłacenie rzeczoznawcy) od początku prowadzone było pomimo braku jego przedmiotu (art. 105 § 1 k.p.a.).

Wracając do kwestii odmowy przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów malowania mieszkania (pokoju, kuchni i korytarza), Sąd pragnie w pierwszej kolejności stwierdzić, że brak tytułu prawnego do mieszkania nie powinien być przeszkodą do uznania, że malowanie zajmowanego przez skarżącego mieszkania stanowi niezbędną potrzebę bytową w rozumieniu art. 39 ust.1 i 2 u.p.s. Warunek posiadania tytułu prawnego do lokalu (mieszkania) nie jest wymieniony wśród przesłanek pozytywnych, od których ziszczenia zależy jest przyznanie zasiłku celowego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 4/05, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto dostrzec należy, że sam organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyraźnie wskazał, że regularnie przyznaje skarżącemu zasiłki celowe na pokrycie kosztów rachunków za energię elektryczną i gaz ponoszonych za eksploatację zajmowanego mieszkania, do którego skarżący nie posiada tytułu prawnego. Niezrozumiałe zatem jest, dlaczego w decyzji z [...] kwietnia 2012 r. organ uznał, że brak tytułu do mieszkania wyłącza prawo do zasiłku celowego.

Ponadto organy obu instancji pominęły podnoszoną przez skarżącego istotną okoliczność, że wskutek wyroku o eksmisję z przyznanym lokalem socjalnym oczekuje on na odległym miejscu w kolejce do uzyskania lokalu socjalnego. Fakt ten zaś powoduje, że wysoce prawdopodobne jest, że skarżący w najbliższej przyszłości nie zmieni miejsca zamieszkania, a tym samym uzasadnione jest utrzymanie mieszkania w dobrym stanie. W związku z tym, w przypadku ustalenia, że zajmowane przez niego mieszkanie wymaga remontu, na którego pokrycie kosztów skarżący włożył wniosek, zasadne byłoby przyznanie zasiłku celowego. W ocenie Sądu organy obu instancji z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. nie ustaliły stanu faktycznego, a mianowicie nie wyjaśniły w jakim stanie technicznym jest zajmowany przez skarżącego lokal mieszkalny, nie dały temu wyrazu w materiale dowodowym, a uzasadnienia swych decyzji sprowadziły do lakonicznej konstatacji, że mieszkanie, które skarżący zajmuje wymaga remontu, który nie zalicza się do kategorii "drobnych remontów". Wskazać należy, iż jedną z głównych zasad postępowania administracyjnego jest określona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej. Zgodnie z tą zasadą organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organ ma zatem obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością (art. 77 k.p.a.), a samo postępowanie administracyjne prowadzić tak by pogłębić zaufanie obywateli do organów praworządnego państwa (art. 8 k.p.a.). W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1981r., SA 810/81, ONSA 1981/1/45). Z kolei uzasadnienie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady ogólnej przekonywania (art. 11 k.p.a.). Powinno nadto umożliwiać organom nadzoru i sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Natomiast zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zatem obowiązkiem organu jest przeanalizowanie każdego przeprowadzonego dowodu, a następnie wskazanie w uzasadnieniu decyzji - zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. - faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Organy I i II instancji pomimo wniosku skarżącego sprowadzającego się do pokrycia kosztów drobnego remontu polegającego na malowaniu mieszkania (a precyzyjnie: pokoju, korytarza i kuchni) uznały arbitralnie, bez zgromadzenia jakichkolwiek dowodów, że mieszkanie to wymaga gruntownego remontu i niecelowe jest przyznawanie środków na samo jego malowanie. W uzasadnieniach swych decyzji organy nie wyjaśniły, dlaczego remont, na pokrycie którego środki wnioskuje skarżący jest niecelowy. W przeprowadzonym w dniu 18 maja 2012 r. wywiadzie środowiskowym pracownik socjalny stwierdził zaś, że mieszkanie wymaga gruntownego odnowienia ścian, miejscami farba odpada ze ścian, jednak nie zalicza się to do kategorii drobnych remontów. Organy nie wykazały, dlaczego ich zdaniem samo odnowienie ścian w mieszkaniu nie można uznać za drobny remont. Tymczasem w odwołaniu skarżący podał, że jego zamiarem jest jedynie odświeżenie ścian. W skardze do sądu uzupełnił, że zajmowane przez niego mieszkanie nie wymaga – jak twierdził organ I instancji – gruntownego remontu, bowiem posiada w dobrym stanie wszelkie instalacje, podłogi i szyby w oknach.

Niewątpliwie, zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s., drobne remonty czy naprawy w mieszkaniu dotyczą możliwości koniecznego dla wnioskującego niezbędnego "zamieszkiwania" w nim w sensie możliwości wypełniania w tym "mieszkaniu" funkcji życiowych przez wnioskującego (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 938/11, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu w zakresie pojęcia "drobnego remontu" mieści się więc m.in. odnowienie ścian w mieszkaniu, na które składa się m.in. malowanie połączone ze szpachlowaniem po ubytkach po starej zużytej farbie. Remont bowiem w tym zakresie ma jedynie na celu zwykłe odnowienie mieszkania i utrzymanie go we właściwym stanie technicznym, nie zmierza zaś do podniesienia standardu zamieszkiwania.

Mając na względzie powyższe Sąd z uwagi na wykazane naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s.) i procesowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.) uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w części dotyczącej zasiłku celowego na malowanie pokoju, kuchni i korytarza oraz zasiłku celowego na opłacenie rzeczoznawcy (mistrza malarskiego) w sprawie kosztów i zakresu malowania. O powyższym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a.

Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji kierując się treścią art. 153 p.p.s.a. zobowiązany będzie do wnikliwego ustalenia w oparciu o zebrane dowody, czy zamierzony przez skarżącego zakres remontu zajmowanego przez niego mieszkania, który miałby zostać sfinansowany ze środków pomocy społecznej jest celowy, w kontekście aktualnego stanu technicznego mieszkania, czy konieczny jest generalny remont tegoż mieszkania, który przekracza przyjętą w niniejszej sprawie definicję drobnego remontu. Organ I instancji związany przy tym będzie oceną prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu wyroku. Również odnośnie kwestii opłacenia rzeczoznawcy (mistrza malarskiego) w sprawie określenia kosztów i zakresu malowania organ I instancji powinien oprzeć się na wytycznych i ocenie prawnej sformułowanej przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Organ I instancji powinien przy tym mieć na względzie, że stosownie do art. 77 § 4 k.p.a. fakty możliwe do ustalenia przez organ z urzędu, jak ceny usług malarskich nie wymagają opinii biegłego.

O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.