Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 655/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3, art. 89 ust. 1 pkt 3, art. 89 ust. 4 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 165
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński,, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 lutego 2019 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], wymierzającą J. P.(dalej jako: "Skarżący") karę pieniężną w wysokości 100.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie A. poza kasynem gry tj. w lokalu – kiosku przy bloku nr [...], ul. [...] w A. Utrzymana w mocy sankcja wymierzona została przy powołaniu w podstawie decyzji przepisów art. 2 ust. 3-5, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 pkt 3, art. 90 ust. 1 pkt 1 i ust 2, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 165 ze zm., dalej jako "u.g.h.").

W dniu [...] kwietnia 2017 r. funkcjonariusze celni przeprowadzili w ww. lokalu kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych. W protokole z kontroli wskazano, że zatrzymany automat jest urządzeniem elektronicznym, realizuje wygrane pieniężne i rzeczowe, gry na tym automacie zawierają element losowości.

Na tej podstawie organ pierwszej instancji wszczął postępowanie, w trakcie którego jako dowód dopuścił sporządzone przez Dział Laboratorium Celne P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. sprawozdanie, z których wynika, że: gry prowadzone są na urządzeniu elektronicznym, w tym komputerowym; automat realizuje wygrane pieniężne za pomocą urządzenia wypłacającego; automat umożliwia uzyskanie wygranej rzeczowej, polegającej na rozpoczęciu nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej w postaci punktów uzyskanych w poprzedniej grze; gry zawierają elementy losowości, a uzyskiwane wyniki są nieprzewidywalne i niezależne od woli i zręczności grającego; w celu rozpoczęcia gry na automacie konieczne jest jego zakredytowanie przez grającego poprzez wprowadzenie monet do akceptora monet.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, że przedmiotowe automaty spełniają kryteria ustawowe określone w przepisach art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h., co potwierdzają oględziny zewnętrzne oraz opinie sporządzone w postępowaniu karnym. Organ ten doszedł do przekonania, że gry na przedmiotowym urządzeniu są grami na automacie w rozumieniu u.g.h., a Skarżący urządzał je poza kasynem gry.

Organ wskazał na dowód w postaci umowy najmu powierzchni lokalu z dnia [...] listopada 2011 r. zawartej pomiędzy J. S. (wynajmujący) a Skarżącym (najemcą) od dnia [...] grudnia 2011 r. do dnia [...] lutego 2013 r. Z upływem okresu najmu umowa ulega automatycznie przedłużeniu na następny okres, jeżeli żadna ze stron nie wypowie jej pisemnie w czasie trwania okresu najmu. Czynsz najmu wynosił 650 zł miesięcznie. Wynajmowany lokal miał być wykorzystywany przez najemcę wyłącznie na cele usługowo-gastronomiczne.

W dniu [...] czerwca 2017 r. przesłuchiwana J. S. zeznała m.in. że wynajęła kiosk Skarżącemu i to on płaci jej czynsz; nie zmieniała warunków umowy; z tego co wie, Skarżący nie podnajmował lokalu nikomu innemu; była w lokalu kilkukrotnie i widziała tam automaty do gier; pod koniec kwietnia przyszła do niej nieznajoma kobieta i zaproponowała wynajem lokalu, J. S. nie rozumiała, w jakim celu jest jej potrzebny ten lokal, a umowa została zerwana w dniu [...] maja 2017 r.

W pisemnych wyjaśnieniach z dnia [...] kwietnia 2018 r. Skarżący wskazywał, że: w związku z wejściem ustawy hazardowej, nakazał ludziom którzy przywozili automaty i je obsługiwali zabranie ich; znana mu tylko z imienia kobieta zajmująca się obsługą automatów i kwestiami formalnymi zaproponowała mu, że uda się do J. S. w celu zawarcia z nią umowy na wydzierżawienie całego lokalu, a Skarżący z żoną wynajmą od reprezentowanej przez nią firmy część lokalu wykorzystywaną jako bar.

Do powyższych wyjaśnień Skarżący dołączył kserokopię umowy najmu części lokalu z dnia [...] kwietnia 2017 r. zawartą pomiędzy C. s.r.o. spółka z/s w P. a B. J. P. do prowadzenia działalności gastronomicznej. Skarżący nie zgadzał się, że był posiadaczem zależnym lokalu, w którym znajdowały się trzy automaty do gier.

W oparciu o powyższe organ uznał, że to Skarżący urządzał gry na automatach hazardowych. Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie wymierzył Skarżącemu karę pieniężną, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 3 i art. 89 ust. 4 pkt 3 u.g.h.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Skarżący, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 122 w zw. z art. 125 § 1 w zw. z art. 188 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, dalej jako: "o.p."), polegające na nieuwzględnieniu zarzutu naruszenia tychże przepisów i uznaniu za prawidłowe nierozpatrzenie wniosku dowodowego o potwierdzenie, czy spółka C. s.r.o. zaprzecza, czy potwierdza zawarcie umowy ze Skarżącym;

2. art. 187 § 1 o.p., polegające na nieprawidłowej i fragmentarycznej analizie materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji uznaniu, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające nałożenie grzywny na Skarżącego, m. in. przez zaniechanie powtórnego przesłuchania świadków U. B. i J. S.

Na tej podstawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł

o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., w odpowiedzi na wniosek Skarżącego, WSA w Białymstoku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej również jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Badając legalność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier.

W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry. Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.g.h. urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 3 u.g.h. 3. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zakres definicji legalnej gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h., według którego grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Stosownie zaś do art. 89 ust. 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega: urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia (pkt 1); urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry (pkt 2); posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa (pkt 3); posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego (pkt 4); dostawca usług płatniczych, który nie przestrzega zakazu, o którym mowa w art. 15g (pkt 5); uczestnik gry hazardowej urządzanej bez koncesji, bez zezwolenia lub bez zgłoszenia (pkt 6); przedsiębiorca telekomunikacyjny, który nie wypełnił obowiązków wynikających z art. 15f ust. 5 (pkt 7); urządzający grę hazardową, której urządzanie stanowi monopol państwa (pkt 8).

Według przepisu art. 89 ust. 4 u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa: w ust. 1 pkt 1 – a) w przypadku gier na automatach - 100 tys. zł od każdego automatu, b) w przypadku gier innych niż określone w lit. a i c – 5 -krotność opłaty za wydanie koncesji lub zezwolenia, c) w przypadku gier urządzanych bez dokonania wymaganego zgłoszenia - do 10 tys. zł; w ust. 1 pkt 2 - wynosi: a) w przypadku gier urządzanych na podstawie koncesji lub zezwolenia - do 200 tys. zł, b) w przypadku gier urządzanych na podstawie zgłoszenia - do 10 tys. zł;

w ust. 1 pkt 3 i 4 - wynosi 100 tys. zł od każdego automatu; w ust. 1 pkt 5 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 6 - wynosi 100% uzyskanej wygranej niepomniejszonej o kwoty wpłaconych stawek; w ust. 1 pkt 7 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 8 - wynosi do 500 tys. zł; w ust. 3 - wynosi do 100 tys. zł.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 3 ww. ustawy grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości.

W ocenie Sądu organy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy zasadnie nałożyły na Skarżącego jako posiadacza zależnego lokalu w A., w którym znajdował się niezarejestrowany automat do gier A. karę pieniężną w orzeczonej wysokości.

W sprawie w toku kontroli oraz przeprowadzonych badań Działu Laboratorium Celnego P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. bezspornie ustalono cechy automatu, losowy charakter urządzanych gier oraz fakt, że automat umożliwia uzyskiwanie i wypłacanie wygranych pieniężnych. Dodatkowo przedmiotowy automat do gier był eksploatowany w lokalu gastronomicznym, bez wymaganego zezwolenia/koncesji oraz nie był zarejestrowany przez naczelnika urzędu celno-skarbowego zgodnie z art. 23a ust. 1 u.g.h.

Sąd uznał za bezzasadne zarzuty skargi mający charakter procesowy. Oceniając przeprowadzone w sprawie postępowanie Sąd podkreśla, że na organy nałożony został obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i 187 § 1 o.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest nie tylko zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, ale również ich prawidłowa ocena. Oceny tej organ powinien dokonać na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 o.p.). Dowodem jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 o.p.). Przeprowadzane dowody powinny być przydatne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i mają zbliżać sprawę do jej wyjaśnienia. Wyniki rozpatrzenia dowodów, dające obraz stanu faktycznego, powinny być przekonująco umotywowane i znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, obrazując proces myślowy, który doprowadził do podjęcia określonych ustaleń i w konsekwencji wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy nie uchybiły powyższym zasadom postępowania podatkowego i dołożyły wszelkich starań, by dokładnie ustalić stan faktyczny sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, podjęto wszelkie działania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Dokonując oceny wiarygodności zgromadzonych dowodów organy nie były skrępowane żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonały jej w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na wiedzy, doświadczeniu życiowym, prawach logiki, wzajemnych relacjach między poszczególnymi dowodami, z uwzględnieniem całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1825 z późn. zm.) posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

Za prawidłowością oceny uznania Skarżącego za posiadacza zależnego przemawiają następujące skutecznie niepodważone dowody i fakty, wynikające ze skrupulatnie przeprowadzonego postępowania dowodowego:

- strona prowadziła działalność gospodarczą w przedmiotowym lokalu w dniu kontroli ([...] kwietnia 2017 r.) w ogólnodostępnym pomieszczeniu barowym przy ścianie którego stał niezarejestrowany automat do gier,

- z umowy najmu zawartej w dniu [...] listopada 2011 r. pomiędzy Panią J. S. (właścicielem) a Skarżącym; powyższe potwierdziła ww. osoba w złożonych zeznaniach z dnia [...] czerwca 2017 r. i w wyjaśnieniach w odpowiedzi na pismo organu z dnia [...] kwietnia 2018 r.; dowodem może być w tym przypadku również faktura nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., dotycząca opłaty czynszu za kwiecień 2017 r. w wysokości 500 zł przez Skarżącego. Zresztą zgodnie z § 8 umowy najemcy nie wolno oddawać podmiotu najmu w podnajem osobom trzecim.

Kluczowe i przekonujące w sprawie są również zeznania Pani J. S., która zeznała w dniu [...].06.2017 r. do protokołu przesłuchania m.in.: "(...) Właścicielem lokalu przy ulicy [...] bez numeru jestem ja i mój były mąż S. S.(...) Ja wynajęłam ten kiosk dla J. P. (...) W kiosku miał on prowadzić działalność polegającą na prowadzeniu baru. Lokal ten dzierżawi do chwili obecnej J. P.. On też płaci dla mnie czynsz za dzierżawę, z reguły płaci gotówką 650 złotych miesięcznie. W kwietniu lub marcu tego roku my nie zmienialiśmy żadnych warunków umowy. Z tego co wiem, P. nie podnajmował lokalu nikomu innemu. Zgodnie z umową nie miał takiego prawa. Ja kilkakrotnie byłam w lokalu J. P. i widziałam tam automaty do gier. Ja się tym nie interesowałam. To był interes P. W tym roku nikt nie proponował mi wynajmu mojego lokalu. Nie zawierałam żadnych innych umów na dzierżawę lokalu. Z tego co pamiętam, pod koniec kwietnia przyszła do mnie nieznajoma kobieta i zaproponowała mi podpisanie umowy na wynajem mojego lokalu. Ona tłumaczyła, w jakim celu jest ten lokal potrzebny ale ja nie rozumiałam o co chodzi. Ja podpisałam tę umowę, ale nie wiem co w niej było. Umowa została zerwana [...] maja 2017 roku. w ten sposób, że przyjechała ponownie ta kobieta, zabrała umowę i powiedziała, że przyjdzie do mnie pismo. Przyszła faktura, którą dołączam do akt. Więcej tej kobiety nie widziałam. Nie posiadam z nią żadnego kontaktu. Ja nie wiem czy w tym okresie stały w lokalu automaty. W tym czasie P. też się ze mną nie kontaktował. W chwili obecnej P. nadal prowadzi działalność w moim lokalu. Jesteśmy na etapie wypowiedzenia umowy najmu. Nie wiem czy w chwili obecnej stoją tam automaty. Za fakturę, która przyszła pocztą ja nie otrzymałam żadnych pieniędzy(...)". Organ pismem z dnia [...].04.2018 r. zwrócił się do Pani J. S. z prośbą o złożenie wyjaśnień: Czy oprócz sporządzonej umowy najmu zawartej [...].11.2011 r. z Panem J. P., podpisała Pani inną umowę najmu lokalu znajdującego się przy ul. [...] (kiosk przy bloku nr [...]) w A.? W odpowiedzi na ww. pismo Pani J. S. złożyła wyjaśnienie o następującej treści: "Jestem właścicielką kiosku przy ul. [...]. Oprócz umowy z J. P. nie podpisywałam żadnej innej umowy. Nie mam żadnych innych umów". Ponadto Pani J. S. w odpowiedzi na pismo organu z dnia [...].04.2018 r. nadesłała m.in. fakturę nr [...] z dnia [...].04.2017 r. dotycząca opłaty czynszu za lokal w kwietniu 2017 r. w wysokości 500 zł przez Pana J. P.. Z notatki służbowej z dnia [...].04.2018 wynika, że lokal gastronomiczny B. w A., w którym przeprowadzono kontrolę w dniu [...].04.2017 r., w wyniku której zatrzymano 3 urządzenia do gier składał się z trzech pomieszczeń: sali barowej, toalety i zaplecza. Urządzenia do gier stały w ogólnodostępnym dla klientów pomieszczeniu barowym przy ścianie i nie były w żaden sposób wydzielone, oddzielone trwałymi ścianami od części gastronomicznej, z której korzystali klienci baru.

Sąd podziela stanowisko organu, że powyższej oceny nie może zmienić przedstawiona przez Skarżącego umowa najmu części lokalu, zawarta w dniu [...] kwietnia 2017 r. pomiędzy C. s.r.o. spółka z siedzibą w P. (wynajmujący) a B. J. P. z siedzibą w A. (najemca) dotycząca najmu części lokalu położonego w A. przy ul. [...] przy bloku nr [...] o powierzchni 40 m2 do prowadzenia działalności gastronomicznej. Zgodnie z § 3 umowy najemca płacić będzie wynajmującemu za najem części lokalu czynsz najmu w ryczałtowej w wysokości 500 zł miesięcznie.

Z przedłożonej do złożonych wyjaśnień umowy nie wynika aby wynajmujący posiadał tytuł prawny do władania przedmiotowym lokalem. Brak w sprawie również dowodów potwierdzających płatności z firmą.

Przeprowadzenie dowodu czy ww. Spółka zawarła umowę ze Skarżącym w ocenie Sądu jest bezzasadne. Dowody zebrane w sprawie są wystarczające do prawidłowej i obiektywnej oceny stanu faktycznego w sprawie. Tym bardziej, że właściciel lokalu wielokrotnie podkreślał, że nie zawarł żadnej innej umowy w zakresie rozporządzania lokalem.

W ocenie Sądu dowód w postaci ww. umowy jest typowym przykładem na próbę obejścia prawa i uniknięcia odpowiedzialności Skarżącego za faktyczne i pozaprawne działania w lokalu w którym znajdowały się trzy automaty do gier (w tym przedmiotowy).

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że Pani J. S. "zawarła umowę z jakimś podmiotem zagranicznym, ale osoba która przywiozła jej umowę, potem tę umowę zabrała". Z akt sprawy wynika (protokół przesłuchania Pani S. J. z dnia [...].06.2017 r.), że "(...) Z tego co pamiętam, pod koniec kwietnia przyszła do mnie nieznajoma kobieta i zaproponowała mi podpisanie umowy na wynajem mojego lokalu, ona mi tłumaczyła w jakim celu jest ten lokal potrzebny, ale ja nie rozumiałam o co chodzi. Ja podpisałam tą umowę, ale nie wiem co w niej było. Umowa została zerwana [...] maja 2017 roku, w ten sposób, że przyjechała ponownie ta kobieta, zabrała umowę i powiedziała, że przyjdzie do mnie pismo i przyszła faktura, którą dołączam do akt(...)". Z zeznań wynika, że nie była to umowa z podmiotem zagranicznym (rachunek [...] z dnia [...].04.2017 dotyczył firmy K. sp. z o.o. z P.) a umowę zawarto pod koniec kwietnia 2017 r. W związku z tym, organ zasadnie uznał, że podnoszone zarzuty w tym zakresie są bezzasadne, ponieważ kontrola w lokalu w A. przy ul. [...] przy bloku nr [...] była przeprowadzona w dniu [...].04.2017 r.

Reasumując, zarzuty skargi Sąd uznał za bezzasadne. Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że Skarżący, jako posiadacz zależny lokalu w A., w którym znajdował się niezarejestrowany automat do gier i w którym prowadzona była działalność gastronomiczna podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych a wysokość tej kary wynosi 100 000 zł od każdego automatu (art. 89 ust. 4 pkt 3 ustawy).

W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi i stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).