Wyrok NSA oz. w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1310/96
NSA oz. w Lublinie
Data orzeczenia: 1998-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 17 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lutego 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Teza: Zażalenie na postanowienie o unieważnieniu licytacji, wydane w oparciu o art. 107 par. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./, jest niedopuszczalne.

TEZY

Zażalenie na postanowienie o unieważnieniu licytacji, wydane w oparciu o art. 107 par. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./, jest niedopuszczalne.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie jego zgodności z prawem /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ stwierdzić należy, że zgodnie z art. 17 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ na postanowienia wydane w toku egzekucji administracyjnej lub dotyczące postępowania administracyjnego służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa tak stanowi, zaś art. 107 par. 3 ani inny przepis cytowanej ustawy nie przewidują dopuszczalności zażalenia na wydane w trybie art. 107 par. 3 tej ustawy postanowienie o unieważnieniu licytacji.

Wobec powyższego zażalenie na postanowienie o unieważnieniu licytacji wydane w oparciu o art. 107 par. 3 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest niedopuszczalne, co winien stwierdzić organ odwoławczy postanowieniem wydanym w trybie art. 134 Kpa.

Wbrew stanowisku Izby Skarbowej przedstawionemu w odpowiedzi na skargę, wszczęcie postępowania odwoławczego powoduje jedynie środek zaskarżenia przewidziany prawem i tylko tak wszczęte postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu w trybie art. 138 par. 1 pkt 3 Kpa w razie, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe. Nie można przyjąć, że niedopuszczalność wniesionego zażalenia powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego.

Pomimo wskazanego wyżej naruszenia prawa /art. 134 Kpa, art. 138 par. 1 pkt 3 Kpa/ skarga podlega jednak oddaleniu, gdyż ma ono charakter naruszenia przepisów postępowania, które nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Zarówno bowiem postanowienie wydane w trybie art. 134 Kpa, jak i wydane w trybie art. 138 par. 1 pkt 3 Kpa, w związku z art. 17 par. 1 i art. 18 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, są rozstrzygnięciami formalnymi powodującymi, że nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania zażalenia.

Skoro zaskarżone postanowienie narusza wprawdzie wskazane wyżej przepisy postępowania, jednak naruszenie to nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, skargę należało oddalić na zasadzie art. 27 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.