Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 817/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie o zawieszeniu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2018 r. o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Ł.S. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. kwotę 100,00 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 13 lutego 2018 r. pod pozycją 707. D.Cz.


UZASADNIENIE

Ł.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji pracy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych w sprawach sygn. akt I OSK 2772/17 i I OSK 2989/17 od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 wydanych w sprawach, których przedmiotem była kontrola zgodności z prawem złożonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycji pracy, innym funkcjonariuszom tej jednostki organizacyjnej. Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na fakt, że wyżej wskazane rozstrzygnięcia zapadły w zbliżonym stanie faktycznym, jak i prawnym, a ponadto z uwagi na istotną rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego.

W zażaleniu na to postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jego uchylenie.

Zaskarżonemu postanowieniu organ administracji zarzucił:

1. błędną wykładnię art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przez przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innych postępowań sądowoadministracyjnych o sygn. akt I OSK 2772/17 i I OSK 2989/17, podczas gdy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym;

2. błędną wykładnię art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. toczącego się ze skarg kasacyjnych zarejestrowanych pod sygn. akt I OSK 2772/17 i I OSK 2989/17 od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 września 2017 r. w sprawach sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17, którymi sąd odrzucił skargi innych funkcjonariuszy na złożoną propozycję pracy nie ma charakteru prejudycjalnego;

3. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia zależności (ścisłego i opartego na przepisach prawa) pomiędzy wynikiem toczącego się postępowania kasacyjnego w sprawie o sygn. akt I OSK 2772/17 i I OSK 2989/17 a postępowaniem w niniejszej sprawie, w sytuacji gdy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w innej sprawie choćby o analogicznym stanie faktycznym i prawnym będzie wiązał na podstawie art. 190 p.p.s.a. jedynie w sprawie, w której został wydany – co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W rozpatrywanej sprawie sąd stwierdził, że sytuacja taka ma miejsce. Podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności przemawiają za jego uwzględnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) przyjął, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego zażalenie jest oczywiście uzasadnione i podlegało uwzględnieniu.

Nadto Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2772/17 oddalił skargę kasacyjną wniesioną w sprawie sygn. akt III SA/Łd 757/17, natomiast postanowieniem z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 2989/17 oddalił skargę kasacyjną wniesioną w sprawie sygn. akt III SA/Łd 797/17.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 195 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Podstawę zwrotu wpisu od zażalenia stanowił art. 225 p.p.s.a.

D.Cz.