Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1072/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt. 2, art. 239
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r., nr [...], Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na podstawie przepisów art. 13 § 2a, 14 g § 1, 228 § 1 pkt 2 i 239 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze. zm., dalej powoływana jako ustawa O.p.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia tego organu z dnia [...]r., nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii podatku od towarów i usług.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Postanowienie z [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii podatku od towarów i usług zostało wysłane stronie i odebrane przez upoważnionego pracownika Spółki, A.S., za potwierdzeniem odbioru, w dniu 10 sierpnia 2017 r. Postanowienie zawierało pouczenie, że zgodnie z art. 165a § 2 w zw. z art. 14h O.p. stronie służy od niego zażalenie, które powinno być wniesione w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

Przewidziany ustawowo, termin na złożenie zażalenia od ww. postanowienia organu upłynął stronie [...] r.

Spółka, pismem z [...] r.(data nadania 23 sierpnia 2017 r.), które wpłynęło do organu 28 sierpnia 2017 r. zaskarżyła postanowienie i jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Natomiast wydanym tego samego dnia postanowieniem, nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach podając, że zaskarża oba postanowienia organu z [...] r.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- - art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę budzenia zaufania do organów podatkowych,

- art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, przez bezzasadne przyjęcie, iż wyjazd na urlop członka zarządu, stanowi zawinione zachowanie, uzasadniające odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie skargi w całości odniesiono do postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu. W treści skargi nie zakwestionowano faktu uchybienia terminowi do złożenia zażalenia na postanowienie organu z [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Przedstawił przebieg postępowania administracyjnego, a odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze stwierdził, że w pełni podtrzymuje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Powtórzył przy tym motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a. ). Ponadto sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli została wydana : z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa , dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą ( art. 145 § 1 pkt 3 tej ustawy w związku z art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej).

Nadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.).

Oceniając zaskarżone postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w K. z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że wydane rozstrzygnięcie jest prawidłowe, bowiem nie można organowi zarzucić naruszenia przepisów prawa procesowego. Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez ten organ argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa są całkowicie chybione.

Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość postanowienia wydanego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia tego organu z dnia [...] r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidulanej w kwestii podatku od towarów i usług.

Bezspornym w rozpatrywanej sprawie jest skuteczne doręczenie stronie skarżącej postanowienia z dnia [...] r. Korespondencja w tej sprawie została wysłana przez pocztę na prawidłowy adres strony i odebrana przez upoważnionego pracownika Spółki w dniu 10 sierpnia 2017 r. Fakt doręczenia postanowienia w tym dniu wynika z akt administracyjnych.

Postanowienie zawierało wyraźne i zrozumiałe pouczenie o sposobie i trybie wniesienia zażalenia.

Organ podatkowy prawidłowo zatem ustalił, że wobec doręczenia stronie postanowienia w dniu 10 sierpnia 2017 r., termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem [...] r. Tymczasem zażalenie wpłynęło do organu w dniu 28 sierpnia 2017 r. z datą nadania na poczcie 23 sierpnia 2017 r., a zatem po terminie.

Strona skarżąca w istocie nie kwestionowała tego faktu, uważała natomiast, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn przez nią niezawinionych. Jednak kwestia ta była przedmiotem oceny organu w zakresie wniosku o przywrócenie terminu.

Należy wskazać, że postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, odmówił Spółce przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia tego organu z [...] r., nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii podatku od towarów i usług. Skarga na postanowienie organu w tym przedmiocie została oddalona nieprawomocnym wyrokiem z 7 marca 2018 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1071/17.

Skoro zatem strona skarżąca w skardze nie podała żadnych zarzutów przeciwko samemu postanowieniu o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, a Sąd w równoległym postępowaniu oddalił skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, skarga w rozpoznawanej sprawie nie mogła być uznana za zasadną. Stwierdzenie uchybienia terminowi nie stoi na przeszkodzie rozpoznaniu wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W wyroku z 1 października 2009 r. (I FSK 854/08, LEX nr 537058) NSA zauważył, że treść art. 228 § 1 pkt 2 O..p. wskazuje wyraźnie, że "stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Tym samym organ podatkowy wobec nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu nie tylko jest uprawniony, lecz wręcz obowiązany do wydania postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p."

Należy przy tym dodać, że do zażaleń odpowiednie zastosowanie mają przepisy odnoszące się do odwołań (art. 239 O.p.).

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.