Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1947/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 8 i ust. 5, art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi S. J. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B. pismem z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] (data wpływu: 15 lutego 2010 r.), zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. o uzgodnienie projektu decyzji o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budowie wiaty gospodarczej, budowie budynku gospodarczego wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, w ramach działki oznaczonej nr ew. [...] w obrębie Z. w B. .

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. , postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...], działając na podstawie art. 36 Kpa, przedłużył postępowanie administracyjne w sprawie uzgodnienia przedmiotowej inwestycji do dnia 28 maja 2010 r. Orzekający organ uznał, że z uwagi na położenie obszaru inwestycyjnego we fragmencie Polany [...] o luźnej zabudowie mieszkaniowo - zagrodowej - sąsiedztwo jednej działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym (dz. nr [...]), bezpośrednie sąsiedztwo obszaru inwestycji z obszarem oznaczonym na mapie jako wody, położenie obszaru inwestycji w krajobrazie rolniczym - grunty uprawiane, odłogowane - krajobraz otwarty, cenne dla przedmiotu ochrony obszaru Natura 2000, potrzebę weryfikacji w terenie informacji o charakterystyce przyrodniczej obszaru inwestycji i jej otoczenia, konieczne będzie przeprowadzenie oględzin na gruncie.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. , odmówił uzgodnienia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji stwierdzając, że budowa inwestycji będzie naruszać § 5 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" (Dz. Urz. Woj. [...], z 2005 r., Nr [...], poz. [...] zez zm.). Ponadto, zdaniem organu, realizacja planowanej inwestycji wpłynie negatywnie na obszar Natura 2000 "[...] ", a w szczególności na orlika krzykliwego, który nie wykorzystuje do żerowania działek położonych w sąsiedztwie zabudowań. W ocenie organu, powstająca zabudowa doprowadziłaby do porzucenia terytorium i bezpowrotnej utraty siedliska lęgowego i żerowiska.

Pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. S. J. złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, wnosząc o jego zmianę i uzgodnienie warunków zabudowy dla ww. inwestycji.

Generalny Dyrektora Ochrony Środowiska po dokonaniu analizy materiału dowodowego postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Na wydane rozstrzygnięcie S. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżącego wybudowanie planowanej inwestycji nie wpłynie negatywnie na środowisko oraz obszar Natura 2000. Skarżący wskazał, iż zamierza realizować przedmiotową inwestycję w korelacji z siedliskami różnych gatunków roślin i zwierząt znajdujących się na tym terenie, nie zmieniając rolnego przeznaczenia działki, tak aby teren nie stracił charakteru terenu otwartego.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] maja 2010 r., w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż naruszają one prawo w sposób rażący uzasadniający konieczność stwierdzenia ich nieważności.

Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budowie wiaty gospodarczej, budowie budynku gospodarczego wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, w związku z jego położeniem w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...] ", dla którego obowiązuje rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...] " (Dz. Urz. Woj. [...], z 2005 r., Nr [...], poz. [...] zez zm.). oraz Obszaru Natura 2000 "[...] ".

Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia przez organ I instancji, decyzję o warunkach zabudowy wydaje (z wyjątkiem terenów zamkniętych) wójt, burmistrz, prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

W myśl art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzję wydaję się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy.

Artykuł 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi zaś, iż uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane.

Z treści powyższych przepisów wynika, iż wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy jest uzależnione od jej uzgodnienia przez inny organ, zajęcie zaś stanowiska przez ten organ powinno nastąpić najpóźniej w ciągu 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. Jeżeli organ uzgadniający nie zajmie stanowiska w sprawie we wskazanym terminie, to rozstrzygnięcie uważa się za uzgodnione z upływem terminu 2 tygodni. W przepisie art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalono, iż początkiem 2- tygodniowego terminu, w którym organ powinien zając stanowisko jest dzień doręczenia pisma (wniosku) o uzgodnienie organowi I instancji.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż planowana inwestycja z uwagi na jej położenie w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...] " oraz obszaru Natura 2000 "[...] ", wymagała uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

Z akt sprawy wynika, iż wniosek Wójta Gminy B. o jej uzgodnienie z dnia 11 lutego 2010 r. wpłynął do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. w dnu 15 lutego 2010 r. Tym samym dwutygodniowy termin na dokonanie uzgodnienia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. upływał w dniu 1 marca 2010 r. Organ wydał zaś rozstrzygnięcie w dniu [...] maja 2010 r., a więc po upływnie ustawowego terminu do jego wydania.

Faktu tego nie zmienia wydanie przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. postanowienia z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...], którym to organ przedłużył postępowanie administracyjne w sprawie uzgodnienia przedmiotowej inwestycji do dnia [...] maja 2010 r. Należy mieć bowiem na uwadze, iż tryb uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez właściwy organ obarczony jest terminem prawa materialnego, będącym terminem zawitym, a co za tym idzie, nie podlegającym przedłużeniu ani przywróceniu. Po jego upływie organ uzgadniający traci kompetencje do orzekania (w tym wydania postanowienia o odmowie uzgodnienia). W art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustawodawca wskazał wyraźnie, że jeżeli organ nie zajmie stanowiska w sprawie w terminie 2 tygodni, uzgodnienie uważa się za dokonane. Przyjęte rozwiązania prawne nie dają podstaw do kwalifikowania terminu ustawowego wprowadzonego w art. 53 ust. 5 cyt. ustawy jako terminu instrukcyjnego. Regulując w taki właśnie sposób uzgodnienia, ustawodawca godzi się z ryzykiem utraty przez organ kompetencji do odmowy uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Mając na uwadze, iż wraz z upływem terminu 2 tygodni uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy należało uznać za dokonane, odmowne rozstrzygnięcia jakie zapadły po tej dacie wydane zostały z naruszeniem art. 53 ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro bowiem przepis art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazywał Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w B. zająć stanowisko najpóźniej w ciągu 2 tygodni dni od dnia doręczenia pisma (wniosku) o dokonanie uzgodnienia, to zajęcie negatywnego stanowiska po tym terminie jest nie do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności.

Uwzględniając fakt, że organ odwoławczy wydając postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające uzgodnienia przedmiotowej inwestycji nie dostrzegł upływu terminu do wydania przez ten organ uzgodnienia należy uznać, iż również zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Zarówno bowiem zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji dotyczą sprawy, która z mocy prawa zakończyła się już wydaniem pozytywnego uzgodnienia.

Przyjmując, że postanowienie odmawiające uzgodnienia przedmiotowej inwestycji zostało wydane po upływie 2 - tygodniowego terminu do jego wydania, zbędną stała się ocena pozostałych zarzutów skargi, albowiem brak było podstaw do wydania odmownego uzgodnienia, a przedłożony przez Wójta Gminy B. projekt decyzji o warunkach zabudowy w warunkach niniejszej sprawy uważa się za uzgodniony.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Jednocześnie w oparciu o przepis art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.