Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 6/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Edward Kierejczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia PRU [...] Sp. z o.o. w Zabierzowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2004 r. sygn. akt VI SA/WA 50/04 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2003 r. sygn. akt GL-725/I/A/P/1-8/2003 rozstrzygającej o udzieleniu zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach postanawia: - oddalić zażalenie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem WSA odmówił wstrzymania wykonania powyższej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia 1 października 2003 r. o udzieleniu [...] Sp. z o.o. w Warszawie zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w Poznaniu przez okres sześciu lat i odmowie udzielenia takiego zezwolenia siedmiu innym podmiotowym, wśród których był również skarżący. Swoje rozstrzygnięcie WSA uzasadnił brakiem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) niezbędnych do wstrzymania wykonania decyzji. Otóż ta decyzja nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ nie nadaje się do wykonania. Nie chodzi tu bowiem o cofnięcie przyznanych uprawnień, lecz o odmowę ich przyznania. Wstrzymanie wykonania decyzji w części udzielającej zezwolenia [...] spowodowałoby natomiast zablokowanie możliwości korzystania z niego przez ten uprawniony podmiot. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła mu naruszenie art. 61 § 3 powołanej ustawy i wniosła o jego zmianę z uwzględnieniem kosztów postępowania. W jej ocenie WSA błędnie odróżnia dwa rozstrzygnięcia dokonane jedną decyzją pozostające ze sobą w ścisłym związku, ponieważ uwzględnienie roszczenia jednego podmiotu wywołuje negatywne rozstrzygnięcie dla pozostałych. Zdaniem skarżącej trudne do odwrócenia skutki powstają także w razie utrzymywania się przez dłuższy czas sytuacji gospodarczej podmiotu dysponującego zezwoleniem przynoszącym znaczne dochody w porównaniu z sytuacją podmiotu pozbawionego takich uprawnień. Taka sytuacja zaistniała w tej sprawie i utrzymuje się od 1994 r. wskutek negatywnego załatwienia wszystkich 28 jej wniosków o udzielenie zezwolenia na prowadzenie salonów gier. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 61 § 3 tej ustawy daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy np. wskutek nakazanej nią rozbiórki spornego obiektu. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające istocie szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania, z których zastosowaniem nie można zwlekać aż do sądowej kontroli legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie zaistniał wypadek wielości stron w postępowaniu administracyjnym, gdzie do ich roszczeń mających charakter spornych interesów podmiotów ubiegających się o to samo zezwolenie, minister ustosunkował się w jednej decyzji. W takiej sytuacji chodzi o jedną sprawę administracyjną tożsamą pod względem przedmiotowym, w której rozstrzygnięcie odnosi się do wielu podmiotów (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz. Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2003, s. 342-345). Z powyższych względów skarżący, co do zasady, mógł ubiegać się o wstrzymanie wykonania decyzji również w części dotyczącej udzielenia zezwolenia [...]. Wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania jej wykonania, zaskarżone postanowienie WSA mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiadało prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w związku z art. 184 powyższej ustawy orzekł jak w sentencji.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 11 lutego 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Edward Kierejczyk

po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia PRU [...] Sp. z o.o. w Zabierzowie

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 8 grudnia 2004 r. sygn. akt VI SA/WA 50/04

w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów

z dnia 19 grudnia 2003 r. sygn. akt GL-725/I/A/P/1-8/2003

rozstrzygającej o udzieleniu zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach

postanawia:

- oddalić zażalenie -

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym postanowieniem WSA odmówił wstrzymania wykonania powyższej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia 1 października 2003 r. o udzieleniu [...] Sp. z o.o. w Warszawie zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w Poznaniu przez okres sześciu lat i odmowie udzielenia takiego zezwolenia siedmiu innym podmiotowym, wśród których był również skarżący. Swoje rozstrzygnięcie WSA uzasadnił brakiem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) niezbędnych do wstrzymania wykonania decyzji. Otóż ta decyzja nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ nie nadaje się do wykonania. Nie chodzi tu bowiem o cofnięcie przyznanych uprawnień, lecz o odmowę ich przyznania. Wstrzymanie wykonania decyzji w części udzielającej zezwolenia [...] spowodowałoby natomiast zablokowanie możliwości korzystania z niego przez ten uprawniony podmiot.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła mu naruszenie art. 61 § 3 powołanej ustawy i wniosła o jego zmianę z uwzględnieniem kosztów postępowania. W jej ocenie WSA błędnie odróżnia dwa rozstrzygnięcia dokonane jedną decyzją pozostające ze sobą w ścisłym związku, ponieważ uwzględnienie roszczenia jednego podmiotu wywołuje negatywne rozstrzygnięcie dla pozostałych. Zdaniem skarżącej trudne do odwrócenia skutki powstają także w razie utrzymywania się przez dłuższy czas sytuacji gospodarczej podmiotu dysponującego zezwoleniem przynoszącym znaczne dochody w porównaniu z sytuacją podmiotu pozbawionego takich uprawnień. Taka sytuacja zaistniała w tej sprawie i utrzymuje się od 1994 r. wskutek negatywnego załatwienia wszystkich 28 jej wniosków o udzielenie zezwolenia na prowadzenie salonów gier.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 61 § 3 tej ustawy daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy np. wskutek nakazanej nią rozbiórki spornego obiektu. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające istocie szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania, z których zastosowaniem nie można zwlekać aż do sądowej kontroli legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej jest niedopuszczalne.

W rozpoznawanej sprawie zaistniał wypadek wielości stron w postępowaniu administracyjnym, gdzie do ich roszczeń mających charakter spornych interesów podmiotów ubiegających się o to samo zezwolenie, minister ustosunkował się w jednej decyzji. W takiej sytuacji chodzi o jedną sprawę administracyjną tożsamą pod względem przedmiotowym, w której rozstrzygnięcie odnosi się do wielu podmiotów (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz. Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2003, s. 342-345).

Z powyższych względów skarżący, co do zasady, mógł ubiegać się o wstrzymanie wykonania decyzji również w części dotyczącej udzielenia zezwolenia [...] Wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania jej wykonania, zaskarżone postanowienie WSA mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiadało prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w związku z art. 184 powyższej ustawy orzekł jak w sentencji.