Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 691/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 20 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2009 roku, luty i marzec 2010 roku oraz określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za styczeń 2010 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A.Rz.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w R., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2009 roku, luty i marzec 2010 roku oraz określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za styczeń 2010 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 6.208 zł Spółka wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym, na urzędowym formularzu PPPr, oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, że przedmiot prowadzonej przez nią działalności gospodarczej stanowią: sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, produkcja pozostałej odzieży i dodatkowej odzieży, obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne, demontaż wyrobów zużytych, odzysk surowców z materiałów segregowanych, sprzedaż hurtowa drewna, zakładanie stolarki budowlanej, pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich, sprzedaż hurtowa metali i rud metali oraz produkcja bielizny. Wskazała przy tym, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 2.040.000 zł, nie posiada środków trwałych, w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w wysokości

-39.426,22 zł. Natomiast saldo posiadanego przez nią rachunku na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosi 0 zł.

Z kolei w uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 25 marca 2015 roku została otwarta likwidacji A Sp. z o.o. Obecnie Spółka nie prowadzi faktycznie żadnej działalności gospodarczej. W związku z tym nie osiąga jakichkolwiek przychodów, a w konsekwencji nie posiada środków pieniężnych na rachunku bankowym, niezbędnych do poniesienia kosztów sądowych, w tym kosztów wpisu od skargi. Jednocześnie skarżąca podała, że Spółka nie posiada majątku, z którego zadysponowania można by uzyskać środki niezbędne do pokrycia kosztów sądowych. Majątek obrotowy został przekazany do utylizacji z powodu jakiejkolwiek możliwości jego sprzedaży. Należności krótkoterminowe od pozostałych jednostek są nieściągalne. Strata z lat ubiegłych wynosi – 1.986.970,82 zł. Po uwzględnieniu tej straty własny kapitał Spółki wynosi 153.249,71 zł jako odzwierciedlenie w aktywach nieściągalnych należności wnioskodawcy. Zobowiązania Spółki wynoszą 54.203,42 zł. Do wniosku załączono bilans oraz rachunek zysków i strat Spółki.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".

Przepis art. 244 tej ustawy stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje, zgodnie z § 2 tego artykułu, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast, według § 3 powołanego artykułu, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie prawnej i innej jednostce organizacyjnej, w tym także spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, określa natomiast przepis art. 246 § 2 p.p.s.a. I tak, przyznanie pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy jednostka ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Podkreślić przy tym należy, iż zawarty w przepisie art. 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych dokumentów wynika, że przedmiot działalności gospodarczej skarżącej stanowią sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, produkcja pozostałej odzieży i dodatkowej odzieży, obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne, demontaż wyrobów zużytych, odzysk surowców z materiałów segregowanych, sprzedaż hurtowa drewna, zakładanie stolarki budowlanej, pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich, sprzedaż hurtowa metali i rud metali oraz produkcja bielizny. Uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 25 marca 2015 roku została otwarta likwidacji A Sp. z o.o. Obecnie Spółka nie prowadzi faktycznie żadnej działalności gospodarczej. W ostatnim roku obrotowym skarżąca poniosła stratę w wysokości

-39.426,22 zł. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 2.040.000 zł. Spółka nie posiada środków trwałych, majątek obrotowy został przekazany do utylizacji z powodu jakiejkolwiek możliwości jego sprzedaży. Należności krótkoterminowe od pozostałych jednostek są nieściągalne. Strata z lat ubiegłych wynosi – 1.986.970,82 zł. Po uwzględnieniu tej straty, jak podaje skarżąca, własny kapitał Spółki wynosi

153.249,71 zł jako odzwierciedlenie w aktywach nieściągalnych należności wnioskodawcy. Z kolei zobowiązania Spółki wynoszą 54.203,42 zł. Aktualnie Spółka nie osiąga jakichkolwiek przychodów, nie posiada zatem środków pieniężnych na rachunku bankowym, niezbędnych do poniesienia kosztów sądowych.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznać należało, że skarżąca wykazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Spełnienie zaś tej przesłanki uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

A.Rz.