Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 923/96
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 1998-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 3
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: par. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 1993 nr 132 poz. 635
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych.
Teza: Stwierdzenie, iż przepis par. 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego /Dz.U. nr 132 poz. 635/ jest sprzeczny z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./, oznacza, iż przepis ten nie mógł stanowić podstawy do oceny, iż podatnik w 1994 r. podjął nową samodzielną działalność gospodarczą, co w konsekwencji było przyczyną określenia wysokości należnego podatku na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego.

TEZY

Stwierdzenie, iż przepis par. 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego /Dz.U. nr 132 poz. 635/ jest sprzeczny z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./, oznacza, iż przepis ten nie mógł stanowić podstawy do oceny, iż podatnik w 1994 r. podjął nową samodzielną działalność gospodarczą, co w konsekwencji było przyczyną określenia wysokości należnego podatku na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za uzasadnioną.

Stan faktyczny sprawy jest niesporny, zaś zarzut strony skarżącej sprowadza się głównie do naruszenia przepisu par. 1 ust. 2 pkt 1b i par. 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych. Sąd w zasadzie nie kontroluje aktów normatywnych stanowiących podstawę prawną zaskarżonych decyzji jednak w toku badania legalności tych decyzji może dokonać pośredniej kontroli legalności aktów normatywnych stopnia niższego niż ustawa i w przypadku stwierdzenia sprzeczności z ustawą pominąć je w swoim rozstrzygnięciu.

W orzeczeniu z dnia 27 czerwca 1957 r. 3 CR 702/56 /OSN 1958 nr 3 poz. 79/ Sąd Najwyższy stwierdził, że "sędziowie podlegający tylko ustawom są uprawnieni do kontroli legalności rozporządzeń wykonawczych pod kątem widzenia ich zgodności z ustawami" co prowadzi w konsekwencji do odmowy zastosowania przez Sąd przepisu wykonawczego jeżeli w jego ocenie jest on sprzeczny z ustawą.

W rozpoznawanej już uprzednio sprawie Naczelny Sąd Administracyjny na tle podobnego jak w niniejszej sprawie stanu faktycznego wyraził pogląd, że przepis par. 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych /Dz.U. nr 132 poz. 635/ pozostaje w sprzeczności z unormowaniem zawartym w art. 24 ust. 3 /ostanie zdanie/ ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.

Takie samo stanowisko zajął również w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 stycznia 1997 r. I SA/Gd 628/96 Sąd w obecnym składzie w całości podziela pogląd jak również argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 sierpnia 1996 r. SA/Gd 2693/95 jak i w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 stycznia 1997 r. I SA/Gd 828/96.

Stwierdzenie, iż przepis par. 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego jest sprzeczny z art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznacza, iż przepis ten nie mógł stanowić podstawy do oceny, iż podatnik w 1994 r. podjął nową samodzielną działalność gospodarczą, co w konsekwencji było przyczyną określenia wysokości należnego podatku na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego.

W tej sytuacji skarżący z tytułu prowadzonej w 1994 r. działalności gospodarczej winien zostać opodatkowany z wyłączeniem ryczałtu na zasadach ogólnych wynikających z przepisów cytowanej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z tych względów Sąd na mocy art. 22 ust. 2 pkt 1, art. 29 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł jak w sentencji wyroku.