Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 315/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części obejmującej ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzkim Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika postępowania M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi G. L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania p o s t a n a w i a : przyznać stronie M. L. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 315/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr SO-1.621.26.2013.KS i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Szczecin z dnia [...] r. nr [...] . Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu G. L. oraz uczestnikowi postępowania (stronie) M. L.

W dniu [...] r. M. L. złożyła do akt wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym na formularzu PPF skarżąca podała, że od [...] r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Nie ma żadnych dochodów. Pomagają jej rodzice. Syn J. L. dostaje z Funduszu Alimentacyjnego miesięcznie kwotę [...] zł netto. Nie ma żadnego majątku, ani oszczędności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2).

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).

Jak wynika z akt uczestniczka tego postępowania na prawach strony – M. L., wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.

W zaistniałych okolicznościach należało ustalić, czy w sprawie została spełniona przesłanka przyznania stronie prawa pomocy w zakresie częściowym, określona w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Sąd dokonał analizy sytuacji materialnej i życiowej wnioskodawczyni na podstawie oświadczeń i informacji zawartych we wniosku, a także w oparciu o akta sprawy i ogólną wiedzę oraz doświadczenie życiowe.

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją sądową przewidzianą dla osób ubogich, tzn. bez dochodów lub z niewielkim dochodem, bez oszczędności i majątku, znajdujących się naprawdę w trudnej sytuacji finansowej, ekonomicznej, bytowej.

Sąd ocenił, że, strona nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika zatrudnionego z wyboru bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, albowiem aktualnie nie uzyskuje dochodów, korzysta z pomocy rodziców, otrzymuje jedynie świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego na syna. Nie posiada też żadnych oszczędności z których mogłaby skorzystać. Sytuacja bytowa i ekonomiczna M. L. uzasadnia udzielenie jej pomocy ze strony Państwa.

Wobec powyższego Sąd uznał, że M. L. spełnia przesłankę przyznania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i na tej podstawie prawnej orzekł jak w postanowieniu.