Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 159/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 38 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 147 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: art. 7, art. 8, art. 35, art. 36
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant: Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 stycznia 2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 8 ust. 1, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 4-5, art. 147 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję Starszego Pracownika Socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 15 września 2004r. przyznająca B. P. świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego na miesiąc wrzesień 2004r. w wysokości 92,20 zł.

W uzasadnieniu wskazano, iż przesłanką pozwalającą na przyznanie pomocy w formie bezzwrotnej jest spełnienie przez ubiegającego się kryteriów dochodowych określonych w art.8 ust. l ustawy. Przepis art.38 ust. l pkt 2 ustawy stanowi, że zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418,00 zł miesięcznie (art. 38 ust.2 pkt l ustawy). W tym miejscu należy wskazać, iż kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosi 461,00 zł.

Zgodnie z art.147 ust. l pkt l ustawy w 2004 r. minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej - 20% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, przy czym kwota zasiłku okresowego nie może być mniejsza, niż 20 zł. miesięcznie (art.38 ust.4 ustawy). Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy (art.38 ust.5 ustawy).

Jak wynika z akt sprawy B. P. jest osobą samotnie gospodarującą, a zatem w jego przypadku ustawowe kryterium dochodowe wynosi 461 zł. Z treści wywiadu rodzinnego wynika, iż odwołujący się nie osiąga żadnych dochodów, a zatem - nie przekraczając powyżej wskazanego kryterium dochodowego - spełnia przesłankę umożliwiającą korzystanie z tej formy pomocy społecznej.

Ponieważ zasiłek okresowy w przypadku rodziny ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby - przy czym obowiązująca w 2004 r., minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej 20% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby i nie może być mniejsza, niż 20 zł. miesięcznie - to uznać należy, iż przyznana w niniejszej sprawie pomoc w kwocie 92,20 zł. czyni zadość obowiązującym przepisom prawa (suma ta w istocie stanowi 20% kwoty stanowiącej różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem osoby odwołującego się).

Wyznacznikami ustalenia wysokości zasiłku okresowego (oraz okresu na jaki ma on być przyznany) są - z jednej strony - sytuacja materialna wnioskodawcy i cel na jaki zasiłek jest przyznawany, a z drugiej strony - możliwości finansowe organów pomocy społecznej. Należy zaznaczyć, iż ośrodki pomocy społecznej przyznają pomoc finansową w ramach posiadanych środków i możliwości - udzielając pomocy ośrodki muszą kierować się zarówno potrzebami wszystkich osób ubiegających się o pomoc, jak też potencjalnymi możliwościami wnioskodawców zaspakajania potrzeb we własnym zakresie.

Skargę na powyższą decyzję wniósł B. P. zarzucając naruszenie art. 7, 8, 28, 35 i 36 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Okoliczności faktyczne sprawy są bezsporne, a wynika z nich, że skarżący, będąca osobą samotną, bezrobotną, bez jakichkolwiek dochodów spełnia określone w przepisach ustawy o pomocy społecznej kryterium dochodowe i ma uprawnienia do ubiegania się o przyznanie świadczeń pieniężnych z tej pomocy.

Przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest przyznanie B. P. zasiłku okresowego w wysokości 92,20 zł na miesiąc wrzesień 2004r. w oparciu o wniosek złożony w dniu 1 września 2004r.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego:

1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;

2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.

Ustęp 2 cytowanego powyżej przepisu stanowi, iż zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie. Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium osoby samotnie gospodarującej stanowi kwotę 461 zł.

W świetle regulacji art. 147 ust. 1 pkt 1 ustawy w 2004 r. minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej - 20 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż w skarżącemu zasiłek okresowy mógł zostać przyznany w maksymalnej wysokości 461 zł, a w minimalnej 92,20 zł. Wnioskowane świadczenie zostało przyznane skarżącemu w wysokości 92,20 zł, a więc w najniższej możliwej kwocie. Zostało ono także przyznane na okres jednego miesiąca.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7 i 8 Kpa, jednakże Sąd nie dopatrzył się naruszenia tych przepisów. Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd bada sprawę analizując całość przedstawionych akt i należy zauważyć, iż skarżący od maja 2004r. w każdym miesiącu objęty jest pomocą w formie zasiłku okresowego w takiej wysokości. Dodatkowo organ pomocy społecznej wydaje pozytywną decyzję na niemal każdy wniosek o pomoc celową. Świadczy to niewątpliwie o dokładnym rozeznaniu sytuacji skarżącego. Nie ma także podstaw do uznania, iż orzekające w sprawie organy naruszyły przepis art. 28 kpa i jak to wskazał skarżący "załatwiły sprawę przedmiotowo". Skarżący skorzystał z uprawnienia jakie daje mu ustawa o pomocy społecznej i zwrócił się o pomoc w formie zasiłku okresowego, organy po prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, a w szczególności sytuacji materialno- życiowej skarżącego, taką pomoc mu przyznały.

Skarżący zarzucił także naruszenie art. 35 i 36 Kpa, które to przepisy dotyczą terminów załatwiania spraw. Sąd dokonuje w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji i postępowania które wydanie tej decyzji poprzedziło. Natomiast skarżący nie może w tym postępowaniu skutecznie podnosić zarzutu związanego z brakiem zachowania przez organ odwoławczy terminu do rozpatrzenia jego odwołania.

W związku z powyższym, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.