Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 332/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 2, art. 3, art. 4
journal: Dz.U. 1997 nr 142 poz 950
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 listopada 1997 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
Teza: Jedynie przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 1-4 ustawy z dnia 24.01.1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych stanowią podstawę do przyznania uprawnień kombatanckich.

TEZY

Jedynie przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 1-4 ustawy z dnia 24.01.1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych stanowią podstawę do przyznania uprawnień kombatanckich.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi Z. U. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...]09.2003 r., nr [...], na podstawie art. 1 – 4 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24.01.1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. nr 42, poz. 371 z późn. zm.) – odmówił Panu Z. U. przyznania uprawnień kombatanckich z uwagi na brak represji w rozumieniu cytowanej powyżej ustawy.

Na skutek wniosku Pana Z. U. o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...]04.2004 roku, nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...]09.2003 roku, nr [...] uznając, iż wskazane przez stronę okoliczności nie spełniają przesłanek zawartych w ustawie o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku wywiódł Pan Z. U., podkreślając iż na skutek wybuchu pocisku w październiku 1944 roku utracił wzrok i odniósł rany na ciele – co zdaniem skarżącego, stanowi podstawę przyznania mu uprawnień kombatanckich.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowią artykuły 1 – 4 ustawy z dnia 24.01.1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity: Dz.U. nr 142, poz. 950 z 1997 roku z późn. zm.). Wyżej wymienione przepisy w sposób enumeratywny wskazują kto jest kombatantem i jaką działalność uznaje się za kombatancką.

W konkretnej sprawie podnoszona przez skarżącego okoliczność utraty wzroku

w wieku 12 lat oraz obrażeń ciała w wyniku wybuchu pocisku w października 1944 roku – jest tragicznym następstwem działań wojennych. Jednak dramat życiowy, który spotkał Pana Z. U. nie ma odniesienia do przesłanek wyszczególnionych w art. 1 – 4 cytowanej powyżej ustawy.

W związku z powyższym organ, nie mając podstawy prawnej, nie mógł przyznać skarżącemu uprawnień kombatanckich. Należy dodać, że podkreślane przez Pana Z. U. uzyskane przez niego inwalidztwo wojenne – nie stanowi podstawy do automatycznego przyznania mu uprawnień kombatanckich, bowiem ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego – takich rozwiązań nie przewiduje.

Sąd także nie podzielił zarzutu skarżącego o naruszeniu Konstytucji RP –

w szczególności art. 19.

Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270

z 2002 roku).