Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 131/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194  par. 3 i  art. 46  par. 3,  art. 178 w zw z  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I zażalenia A. H. na zarządzenie Przewodniczącego Składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 131/16 pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od tego zażalenia.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8.08.2016 r. pozostawiono bez rozpoznania złożony przez T. K. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego umocowującego do działania w imieniu skarżącej A. H.

W następstwie wniesionego od tego zarządzenia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25.10.2016 r. (sygn. akt II FZ 660/16) zwrócił ww. zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celem usunięcia dostrzeżonych braków formalnych tego zażalenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokument pełnomocnictwa (k. 27) nie uprawniał T. K. do reprezentowania skarżącej A. H. w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Mając na uwadze stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25.10.2016 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9.11.2016 r., pismem z dnia 16.11.2016 r., wezwano T. K. do złożenia pełnomocnictwa, umocowującego ją do działania w imieniu skarżącej A. H. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].12.2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz pod rygorem odrzucenia zażalenia na zarządzenie z dnia 8.08.2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to doręczono T. K. w dniu 21.11.2016 r.

W dniu 28.11.2016 r. (data stempla pocztowego) T. K. przedłożyła pełnomocnictwo udzielone jej przez A. H. do działania w sprawie ze skargi na ww. postanowienie z dnia 17.12.2015 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu.

Przepis art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość m.in. wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym. Kierując się tym odesłaniem należy w dalszej kolejności wskazać, że z treści art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Mając na uwadze stanowisko jakie w sprawie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, kwestionując umocowanie T. K. do działania w imieniu skarżącej A. H. w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym powołanego na wstępie zarządzenia z dnia 8.08.2016 r., pismem z dnia 16.11.2016 r. wezwano T. K. do złożenia prawidłowo zredagowanego pełnomocnictwa (tj. jako dotyczącego sprawy ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].12.2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym), z którego dodatkowo wynikałoby umocowanie T. K. do działania w imieniu skarżącej A. H. m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W odpowiedzi na to wezwanie T. K. nadesłała pełnomocnictwo umocowujące ją do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Powyższa okoliczność oznacza, że brak formalny zażalenia na zarządzenie z dnia 8.08.2016 r. w postaci wykazania należytego umocowania do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie został uzupełniony.

Mając na uwadze powyższe, jak również fakt pouczenia T. K. o procesowych konsekwencjach zaniechania wykazania umocowania do działania w sprawie w postępowaniu zażaleniowym, wniesione przez nią zażalenie na zarządzenie z dnia 8.08.2016 r. należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 194 § 3 i art. 46 § 3 p.p.s.a. oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w pkt I postanowienia.

Zawarte w pkt II postanowienia orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia znajduje swoja podstawę w treści art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma odrzuconego.