Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1086/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z [...] r., wydaną w wyniku kolejnego rozpatrzenia wniosku (poprzednie decyzje były uchylane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.) Zastępca Wójta Gminy K. określił S. T., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: "A" z siedzibą w Z., środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na suszeniu wstępnie odwodnionych osadów ściekowych w tunelach foliowych na działce nr [...] na terenie Gminy W. (obręb ewidencyjny R.).

Decyzja, jak wynika z jej części nagłówkowej, wydana została na podstawie m.in. art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie t.j.: Dz. U. 2016, poz. 353 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie "ustawą o udostępnianiu informacji").

Od decyzji tej zostały wniesione odwołania przez Stowarzyszenie "|B" z siedzibą w K. oraz przez Gminę W.

Stowarzyszenie zarzuciło organowi I instancji:

naruszenie art. 82 i art. 85 ustawy o udostępnianiu informacji poprzez brak analizy kwestii oddziaływania transgranicznego przedsięwzięcia;

naruszenie art. 82 ust. 1 pkt 4 w związku z ust. 2 pkt 1-3 ww. ustawy poprzez brak rozstrzygnięcia co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przed wydaniem pozwolenia na budowę;

powierzchowne rozważenie kwestii odorowej,

brak uszczegółowienia warunków przyszłej inwestycji poprzez przeniesienie parametrów z raportu do decyzji,

Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Z kolei Gmina W. zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji poprzez przyjęcie, że zachodzi zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdy tymczasem - w ocenie strony - takiej zgodności nie sposób przyjąć. W obszernym uzasadnieniu Gmina W. wskazała poszczególne uchybienia organu I instancji przy wydawaniu decyzji i wniosła o uchylenie w całości tej decyzji i orzeczenie o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia lub o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W toku postępowania odwoławczego Stowarzyszenie "B" nadesłało dodatkowo "Opinię w sprawie budowy instalacji do suszenia ustabilizowanych osadów ściekowych w tunelach foliowych na terenie Gminy W. (obręb R.)", opracowaną przez prof. dr hab. Z. S. oraz mgr inż. K. T.

Nadto wniosek o dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu na prawach strony zgłosiło stowarzyszenie "C" w K. Koło Miejskie w G. Postanowieniem z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. dopuściło stowarzyszenie do udziału na prawach strony w ww. postępowaniu administracyjnym.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną i odmówiło przedsiębiorcy S. T. określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na suszeniu wstępnie odwodnionych osadów ściekowych w tunelach foliowych na działce [...] na terenie Gminy W. (obręb ewidencyjny R.).

W uzasadnieniu Kolegium obszernie zrelacjonowało dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i przytoczyło oraz omówiło odnoszące się do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przepisy ustawy o udostępnianiu informacji. Następnie wskazało, że w sprawie nie doszło do zmiany kwalifikacji prawnej przedsięwzięcia, dokonanej w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) sprzed ich nowelizacji rozporządzeniem z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dniem 1 sierpnia 2013 r. (Dz. U. 2013, poz. 817). Przedsięwzięcie zostało zatem zakwalifikowane jako określone w § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. stanowiącego, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m. in.: instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów.

Kolegium wskazało, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia jest decyzją związaną. Z treści przepisów ustawy wynika, że właściwy organ jest zobowiązany do wydania takiej decyzji, w każdym przypadku, gdy zwróci się o to w sposób prawem przewidziany strona, za wyjątkiem przypadków enumeratywnie wymienionych w przepisach prawnych, stanowiących podstawę wydania decyzji negatywnej odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań. Wydanie decyzji negatywnej tj. odmawiającej określenia środowiskowych warunków na realizację przedsięwzięcia następuje m.in. w przypadku niezgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli został on uchwalony.

Kolegium wskazało w tej mierze, że zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. uchwalonego uchwałą Rady Gminy W. w dniu [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...]. [...], Nr [...], poz. [...] z późn. zm. - w skrócie: "mpzp"), przedmiotowa działka położona jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem SKU - tereny komercyjno- produkcyjne (§ 3 ust. 1 pkt 6 mpzp). Przepis § 16 pkt V mpzp określa przeznaczenie i warunki zagospodarowania terenu oznaczonego symbolem SKU. Wskazany przepis brzmi:

V. - STREFA "SKU" z wyłączeniem terenów grupy "0"- komunikacyjne:

SKU

Przeznaczenie podstawowe:

zabudowa komercyjno-produkcyjna i inżynierii,

usługi inne.

Przeznaczenie uzupełniające:

obiekty zaplecza administracyjno-socjalnego,

parkingi i garaże oraz dojazdy nie wydzielone,

urządzenia i sieci uzbrojenia terenu.

Jednocześnie § 13 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. a mpzp stanowi, że uwzględniając potrzeby ochrony zdrowia ludzi i środowiska przyrodniczego, funkcjonowania terenów zabudowy mieszkaniowej i usługowej oraz ustaleń zawartych w § 11 i § 12, określa się ogólne zakazy oraz zasady i nakazy dla wszystkich terenów objętych planem:

Zakazy te dotyczą m.in.:

1) realizacji i użytkowania obiektów budowlanych i urządzeń, uciążliwych dla sąsiednich terenów,

2) gromadzenia odpadów z wyjątkiem odpadów wytworzonych w wyniku działalności prowadzonej na własnym terenie, przeznaczonych do wykorzystania na tym terenie; z zastrzeżeniem, że okres gromadzenia takich odpadów nie może być dłuższy niż wynika to z obowiązujących przepisów szczególnych z zakresu gospodarki odpadami,

Kolegium dokonało badania planowanego do realizacji przedsięwzięcia zakwalifikowanego zgodnie z wyżej powołanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. jako instalacja związana z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów i stwierdziło, że polegać ono będzie na budowie instalacji do suszenia ustabilizowanych osadów ściekowych w 60 tunelach foliowych techniką niskotemperaturową, w której temperatura nie przekracza 60°C. Z pisma wnioskodawcy z 9 czerwca 2015 r. wynika, że do instalacji kierowane będą przede wszystkim ustabilizowane osady ściekowe (odpad o kodzie 19 08 05), ale nie wyklucza się suszenia odpadów z produkcji napojów alkoholowych i bezalkoholowych, tj. z przemysłu piwowarskiego takie jak: osady z zakładowych oczyszczalni ścieków (odpad o kodzie 02 07 05) oraz wytłoki, osady moszczowe i pofermentacyjne, wywary (odpad o kodzie 02 07 80).

Kolegium zaakcentowało, że jak wynika z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wszystkie wskazane przez wnioskodawcę odpady przeznaczone do odzysku w instalacji do suszenia osadów ściekowych będą pozyskiwane przez niego ze źródeł zewnętrznych i przywożone na teren planowanej do realizacji instalacji. Nie będzie on ich wytwórcą.

Kolegium oceniło, że skoro zgodnie z cyt. § 13 ust. 1 pkt 4 mpzp, dla całego obszaru ujętego w planie gminy W. obowiązuje zakaz gromadzenia odpadów z wyjątkiem odpadów wytworzonych w wyniku działalności prowadzonej na własnym terenie, przeznaczonych do wykorzystania na tym terenie; to zapis ten wyraźnie dotyczy także terenu o oznaczeniu SKU, na którym położona jest działka o nr [...]. W obowiązującej ustawie o odpadach, jak również w ustawie o odpadach obowiązującej w chwili uchwalania ww. mpzp, a także w analizowanym mpzp brak definicji pojęcia "gromadzenie odpadów". Wobec tego należy przyjąć słownikowe rozumienia pojęcia "gromadzenie", tj.: zbierać i składać w jednym miejscu jakieś rzeczy/przedmioty/substancje, pozostawiać je gdzieś w większej ilości lub liczbie. Kolegium stoi na stanowisku, że niedopuszczalne jest przy tym dokonywanie wykładni powyżej wskazanego pojęcia "gromadzenie odpadów" w oparciu o definicję legalną "magazynowania odpadów" zawartą we wskazanej ustawie o odpadach. Wykładnia przepisów mpzp podlega wykładni literalnej i niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca. Wobec tego wskazać należy, że niewątpliwe na działce [...] ma miejsce gromadzenie odpadów w większej ilości. Wnioskodawca zamierza bowiem przywozić na teren instalacji odpady, (nie jest ich wytwórcą), i poddawać je procesowi odzysku. Składa je zatem w jednym miejscu. Jak wynika z raportu osady po rozładunku mają zostać wprowadzone do tuneli foliowych, które są konstrukcją stelażową zbudowaną z rur metalowych ocynkowanych pokrytą transparentną folią za pomocą ładowarki kołowej. W tunelach podłoże dla osadu stanowić będzie płyta z instalacją ogrzewania podłogowego. W celu przyspieszenia procesu suszenia do złoża osadów wykorzystywana będzie przewracarka, która ma spełniać funkcję plantowania i równomiernego rozgarniania pryzm świeżego osadu oraz przewracania całej objętości suszonego złoża, dzięki czemu ma następować intensyfikacja odparowywania wody w celu zapobieżenia tworzeniu się stref beztlenowych. Jednorazowe zasypanie wszystkich tuneli odpadem w postaci komunalnych osadów ściekowych wyniesie ok. 6 660 m3. Równocześnie z akt sprawy, w tym z przedłożonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, że zgromadzony odpad nie będzie przeznaczony do wykorzystania na ww. terenie, tj. terenie działki o nr geodez. [...]. Zatem we wskazanych tunelach w istocie zgromadzone będą odpady w powyżej przedstawionym rozumieniu pojęcia "gromadzenie odpadów". Z tych powodów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdza, że planowane przedsięwzięcie nie jest zgodne z mpzp gminy W., a to z przepisem ww. § 13 ust. 1 pkt 4 mpzp zakazującym - w sposób wyraźny i jednoznaczny - na terenach komercyjno - produkcyjnych oznaczonych na rysunku planu symbolem SKU gromadzenia odpadów z wyjątkiem odpadów wytworzonych w wyniku działalności prowadzonej na własnym terenie, przeznaczonych do wykorzystania na tym terenie.

Nadto Kolegium dokonało badania planowanego do realizacji przedsięwzięcia pod kątem zapisów zawartych w § 13 ust. 1 pkt 1 mpzp, w którym zawarto zakaz, obowiązujący na całym obszarze ujętym w mpzp, realizacji i użytkowania obiektów budowlanych i urządzeń, uciążliwych dla sąsiednich terenów. Z raportu przedłożonego w sprawie wynika, iż planowane przedsięwzięcie będzie źródłem emisji do środowiska w zakresie:

oddziaływania akustycznego spowodowanego 1/. pracą ładowarek kołowych, 2/. pracą przewracarek doczepionych do ciągników rolniczych pracujących w tunelach foliowych, 3/. hałasem komunikacyjnym towarzyszącym ruchowi dojazdowo-wyjazdowemu samochodów ciężarowych (przywóz osadów, odbiór wysuszonego osadu),

emisji zanieczyszczeń do powietrza takich jak: 1/. emisja niezorganizowana podczas procesu suszenia niskotemperaturowego osadów ściekowych, 2/. zorganizowana emisja zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z projektowanej kotłowni, 3/. emisja niezorganizowana (komunikacyjna) spowodowana transportem wewnętrznym, choć - jak to wskazane zostało w raporcie - nie spowodują one ponadnormatywnego pogorszenia stanu środowiska akustycznego ani ponadnormatywnego obciążenia powietrza atmosferycznego. Jednocześnie z załączników graficznych do raportu wynika, iż stężenia amoniaku, benzo(a)piranu, dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, siarkowodoru, pyłu zawieszonego, a także hałas wykroczą poza granice terenu, na którym planowane jest do realizacji przedsięwzięcie. Pomimo zatem, że oddziaływanie przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska nie przekroczy dopuszczalnych prawem poziomów zanieczyszczeń i emisji do środowiska, to jednak uciążliwości w postaci emisji zanieczyszczeń do powietrza, hałasu oraz gazów wywołujących uciążliwości zapachowe będą rozchodzić się na tereny sąsiednie. Jednoznaczność dokonanych ustaleń potwierdzają załączniki graficzne dołączone do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia obrazujące rozchodzenie się wskazanych powyżej emisji poza granice terenu, na którym planowane jest do realizacji przedsięwzięcie. Z tej to przyczyny Kolegium stwierdziło, iż planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a to zapisem § 13 ust. 1 pkt 1 mpzp zakazującym - w sposób wyraźny i jednoznaczny - na terenach komercyjno - produkcyjnych oznaczonych na rysunku planu symbolem SKU realizacji i użytkowania obiektów budowlanych i urządzeń, uciążliwych dla sąsiednich terenów.

Pismem z dnia 28 września 2016 r. S. T., reprezentowany przez r. pr. B. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji, domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji poprzez jego nie zastosowanie, wskutek odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji, pomimo istnienia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

art. 77 ust. 1 w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy poprzez pominięcie w treści decyzji postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. oraz ustaleń zawartych w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, dopuszczających realizację inwestycji,

art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 85 ustawy o udostępnianiu informacji poprzez nie wskazanie faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyny dla której odmówił wiarygodności mocy dowodowej opinii urbanistycznej sporządzonej przez dr inż. arch. K. K., jak również mgr inż. arch W. Ch. wskazujących na zgodność planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie wskazanie w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, uzgodnieniu RDOŚ oraz PIS w G.,

art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez wydanie orzeczenia bez wyczerpującego rozpatrzenia całego zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz art. 8 k.p.a. poprzez załatwienie sprawy w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do administracji publicznej.

W uzasadnieniu pełnomocnik rozwinął ww. zarzuty podnosząc m.in., iż proces niskotemperaturowego suszenia komunalnych osadów ściekowych, jaki ma być prowadzony na przedmiotowej inwestycji, ukierunkowany będzie na przekazywanie ich do procesu odzysku. Tym samym przedmiotem planowej przez skarżącego inwestycji nie jest gromadzenie odpadów ukierunkowane na ich zbieranie i składowanie w jednym miejscu, jak w sposób całkowicie błędny ustaliło Kolegium, lecz ich odzysk. Nadto ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące zakazu gromadzenia odpadów nie wprowadzają zakazu realizacji określonej funkcji, a nakładają jedynie określone reżimy prowadzenia procesów technologicznych w obrębie funkcji produkcyjnych.

Pełnomocnik podniósł nadto, że sam organ w treści zaskarżonej decyzji przywołał treść raport odziaływania na środowisko, w którym w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wskazano, iż realizacja inwestycji nie spowoduje ponadnormatywnego pogorszenia stanu środowiska akustycznego, ani ponadnormatywnego obciążenia powietrza atmosferycznego. Brak zatem w niniejszej sprawie jakichkolwiek dowodów, które nie tylko udowadniałyby ale również uprawdopodabniałyby twierdzenie organu, iż emisje związane z planowanym przedsięwzięciem będą stanowić jakąkolwiek uciążliwość dla sąsiednich terenów.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2016, poz. 718 zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, odpowiada obowiązującemu prawu, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem składu orzekającego, nie może zostać uwzględniona. Trafnie bowiem zaskarżoną decyzją Kolegium uchyliło zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną i odmówiło przedsiębiorcy S. T. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: "A" określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na suszeniu wstępnie odwodnionych osadów ściekowych w tunelach foliowych na działce [...] na terenie Gminy W. (obręb ewidencyjny R.). W sposób przekonujący organ II instancji wykazał zaistniałe w sprawie okoliczności, a wydana decyzja została szczegółowo, szeroko i wnikliwie uzasadniona i nie budzi wątpliwości co do ustaleń okoliczności faktycznych i prawnych.

Przystępując do szczegółowych rozważań należy w pierwszej kolejności wskazać, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia jest, jak to słusznie wskazało Kolegium, co do zasady decyzją związaną. Właściwy organ jest bowiem zobowiązany do wydania takiej decyzji, w każdym przypadku, gdy zwróci się o to w sposób prawem przewidziany strona, za wyjątkiem przypadków enumeratywnie wymienionych w przepisach prawnych, stanowiących podstawę wydania decyzji negatywnej odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań. Jednym z powodów, z uwagi na które organ nie tylko uprawniony jest ale zobligowany do wydania decyzji negatywnej odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań jest niezgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli został on uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji) Zgodnie z zasadami wykładni przepisów prawnych, przepis o charakterze wyjątku podlega interpretacji ścieśniającej. W rozpatrywanej kwestii oznacza to, że właściwy organ wydaje decyzję negatywną jedynie w sytuacji, gdy wykaże jednoznacznie niezgodność planowanego przedsięwzięcia z zapisami obowiązującego planu. Zdaniem Sądu Kolegium poprawnie ustaliło, że sprzeczność taka istnieje i jednoznacznie ją wykazało. Wskazać zatem należy, że działka o nr geodezyjnym [...], na której planowana jest realizacja przedsięwzięcia, położona jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem SKU - tereny komercyjno-produkcyjne (§ 3 ust. 1 pkt 6 mpzp). Przepis § 16 pkt V mpzp określa przeznaczenie i warunki zagospodarowania terenu oznaczonego symbolem SKU. Jako przeznaczenie podstawowe wskazuje zabudowę komercyjno-produkcyjna i inżynierii i usługi, a jako przeznaczenie uzupełniające obiekty zaplecza administracyjno-socjalnego, parkingi i garaże oraz dojazdy nie wydzielone, urządzenia i sieci uzbrojenia terenu.

Istotne ograniczenia, odnoszące się m.in. do strefy SKU zawiera § 13 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. a mpzp, który stanowi, że uwzględniając potrzeby ochrony zdrowia ludzi i środowiska przyrodniczego, funkcjonowania terenów zabudowy mieszkaniowej i usługowej oraz ustaleń zawartych w § 11 i § 12, określa się ogólne zakazy oraz zasady i nakazy dla wszystkich terenów objętych planem:

Zakazy dotyczą:

1) realizacji i użytkowania obiektów budowlanych i urządzeń, uciążliwych dla sąsiednich terenów, /.../

4) gromadzenia odpadów z wyjątkiem odpadów wytworzonych w wyniku działalności prowadzonej na własnym terenie, przeznaczonych do wykorzystania na tym terenie; z zastrzeżeniem, że okres gromadzenia takich odpadów nie może być dłuższy niż wynika to z obowiązujących przepisów szczególnych z zakresu gospodarki odpadami.

Mając na uwadze powyższe zapisy mpzp Kolegium wywiodło, że planowane do realizacji przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jako instalacja związana z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów. Polegać ono ma na budowie instalacji do suszenia ustabilizowanych osadów ściekowych ( o kodzie 19 08 05) w 60 tunelach foliowych techniką niskotemperaturową, w której temperatura nie przekracza 60°C. Zgodnie z zapisami przedłożonego w sprawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko proces niskotemperaturowego suszenia komunalnych osadów ściekowych sklasyfikowano jako proces odzysku R12 - wymiana odpadów w celu poddania ich któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R11. Jak wynikało z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wszystkie wskazane przez wnioskodawcę odpady przeznaczone do odzysku w instalacji do suszenia osadów ściekowych mają być pozyskiwane przez niego ze źródeł zewnętrznych i przywożone na teren planowanej do realizacji instalacji. Nie będzie on ich wytwórcą.

Wobec powyższego w pełni podzielić należy stanowisko Kolegium, iż planowana inwestycja pozostaje w sprzeczności z zapisami obowiązującego planu miejscowego. Skoro bowiem zgodnie z cyt. § 13 ust. 1 pkt 4 mpzp, dla całego obszaru ujętego w mpzp gminy W., a zatem także dla terenu oznaczonego symbolem SKU na rysunku planu, obowiązuje zakaz gromadzenia odpadów z wyjątkiem odpadów wytworzonych w wyniku działalności prowadzonej na własnym terenie, to niewątpliwym jest, że ww. przepis wyraźnie zakazuje gromadzenia odpadów także na terenie o oznaczeniu SKU, na którym położona jest działka o nr [...]. Słusznie też Kolegium zauważyło, że w obowiązującej ustawie o odpadach, jak również w ustawie o odpadach obowiązującej w chwili uchwalania ww. mpzp, a także w analizowanym mpzp brak definicji pojęcia "gromadzenie odpadów", przyjąć należy zatem słownikowe rozumienia pojęcia "gromadzenie", tj.: zbierać i składać w jednym miejscu jakieś rzeczy/przedmioty/substancje, pozostawiać je gdzieś w większej ilości łub liczbie. Odróżnić też należy pojęcie "gromadzenia odpadów" od ich zdefiniowanego w prawie "magazynowania". Gromadzenie może bowiem być jedynie chwilowe, nie musi stanowić nadto ostatecznego celu działalności a jedynie etap wyłącznie przejściowy. Skoro zatem na działce [...] ma mieć miejsce gromadzenie odpadów w większej ilości albowiem wnioskodawca zamierza przywozić na teren instalacji odpady, (nie jest ich wytwórcą), a zatem je gromadzić, a następnie poddawać je procesowi odzysku to inwestycja sprzeczna jest z wyrażonym w planie zakazem. Podkreślenia wymaga, iż jak wynika z raportu osady po rozładunku od razu mają zostać wprowadzone do tuneli foliowych, które są konstrukcją stelażową zbudowaną z rur metalowych ocynkowanych pokrytą transparentną folią, za pomocą ładowarki kołowej. W tunelach podłoże dla osadu stanowić będzie płyta z instalacją ogrzewania podłogowego. W celu przyspieszenia procesu suszenia do złoża osadów wykorzystywana będzie przewracarka, która ma spełniać funkcję plantowania i równomiernego rozgarniania pryzm świeżego osadu oraz przewracania całej objętości suszonego złoża, dzięki czemu ma następować intensyfikacja odparowywania wody w celu zapobieżenia tworzeniu się stref beztlenowych. Jednorazowe zasypanie wszystkich tuneli odpadem w postaci komunalnych osadów ściekowych wyniesie ok. 6 660 m3. Równocześnie z akt sprawy, w tym z przedłożonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynikało, że zgromadzony odpad nie będzie przeznaczony do wykorzystania na ww. terenie, tj. terenie działki o nr [...]. Zatem we wskazanych tunelach w istocie zgromadzone będą odpady w powyżej przedstawionym rozumieniu pojęcia "gromadzenie odpadów". Nie można w tej mierze uwzględnić sformułowanego w skardze zarzutu, iż celem planowanego przedsięwzięcia nie jest gromadzenie odpadów lecz ich odzysk. Zakaz przywołany powyżej obejmuje bowiem wszelkie gromadzenie odpadów nie zaś jedynie działalność, dla której gromadzenie owo jest celem ostatecznym. W konsekwencji niewątpliwym jest, iż jednym z etapów działalności będzie zgromadzenie odpadów w jednym miejscu, a dopiero potem działania mające na celu ich odzysk. Nie można także uwzględnić sformułowanego przez pełnomocnika skarżącego zarzutu nie wzięcia pod uwagę przez Kolegium opinii urbanistycznej, postanowienia RDOŚ i PPIS albowiem to organ wydający decyzję ocenia zgodność inwestycji z planem miejscowym i uczynił to poprawnie na podstawie porównania zapisów planu i danych raportu.

Podkreślenia wymaga w tym momencie, że zapisy planu nie zostały zakwestionowane w drodze skargi na uchwałę Gminy i pozostają w obrocie prawnym.

W konsekwencji uznania, iż z uwagi na sformułowany w planie zakaz gromadzenia odpadów inwestycja niewątpliwie jest z planem tym sprzeczna, a tym samym organ zobligowany był do odmowy wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania, znaczenie jedynie wtórne ma drugi argument Kolegium dotyczący § 13 ust. 1 pkt 1 mpzp, w którym zawarto zakaz, obowiązujący na całym obszarze ujętym w mpzp, realizacji i użytkowania obiektów budowlanych i urządzeń, uciążliwych dla sąsiednich terenów. Zdaniem Kolegium z raportu przedłożonego w sprawie wynikało, iż planowane przedsięwzięcie będzie źródłem emisji do środowiska w zakresie oddziaływania akustycznego spowodowanego 1/. pracą ładowarek kołowych, 2/. pracą przewracarek doczepionych do ciągników rolniczych pracujących w tunelach foliowych, 3/. hałasem komunikacyjnym towarzyszącym ruchowi dojazdowo-wyjazdowemu samochodów ciężarowych (przywóz osadów, odbiór wysuszonego osadu). Wystąpi także emisja zanieczyszczeń do powietrza takich jak: 1/. emisja niezorganizowana podczas procesu suszenia niskotemperaturowego osadów ściekowych, 2/. zorganizowana emisja zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z projektowanej kotłowni, 3/. emisja niezorganizowana (komunikacyjna) spowodowana transportem wewnętrznym,

- choć, jak to wskazane zostało w raporcie, nie spowodują one ponadnormatywnego pogorszenia stanu środowiska akustycznego ani ponadnormatywnego obciążenia powietrza atmosferycznego. Jednocześnie z załączników graficznych do raportu wynikało, iż stężenia amoniaku, benzo(a)piranu, dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, siarkowodoru, pyłu zawieszonego, a także hałas wykroczą poza granice terenu, na którym planowane jest do realizacji przedsięwzięcie. Pomimo zatem, że oddziaływanie przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska nie przekroczy dopuszczalnych prawem poziomów zanieczyszczeń i emisji do środowiska, to jednak uciążliwości w postaci emisji zanieczyszczeń do powierza, hałasu oraz gazów wywołujących uciążliwości zapachowe będą rozchodzić się na tereny sąsiednie. Jednoznaczność dokonanych ustaleń potwierdzały załączniki graficzne dołączone do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia obrazujące rozchodzenie się wskazanych powyżej emisji poza granice terenu, na którym planowane jest do realizacji przedsięwzięcie.

Zdaniem Sądu sformułowane powyżej uwagi i oceny dokonane przez Kolegium są co do zasady poprawne, choć jednocześnie Kolegium nie uzasadniło wystarczająco twierdzenia, że niewątpliwe, przekraczające granice działki emisje będą stanowić uciążliwości, o jakich mowa w mzpm. Jak to już jednak wskazano powyżej kwestia ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia wobec niewątpliwej sprzeczności inwestycji ze sformułowanym w planie bezwzględnym zakazem gromadzenia nie wytworzonych w wyniku własnej działalności przedsiębiorcy odpadów.

Sąd nie dopatrzył się też w postępowaniu odwoławczym zarzucanego w skardze naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym art. 7, 8, 77 oraz art. 107 k.p.a. Prowadzone przez organ II instancji postępowanie wbrew twierdzeniom skargi prowadzone było wnikliwie, wykazało wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, a wydana przez organ decyzja, obszernie uzasadniona, zawiera wszystkie wymagane prawem elementy

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi uznając ją za niezasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.