Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 328/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.1 i par.3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Ł. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 grudnia 2019 r. P. Ł. (dalej skarżący) wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2020 r., doręczonym w dniu

9 stycznia 2020 r. (k. 13 akt sądowych), skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W piśmie z dnia 15 stycznia 2020 r. cofnął wniesioną skargę, wniósł o umorzenie postępowania i wskazał, że przyczyną cofnięcia skargi jest udzielenie odpowiedzi przez organ na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej zwanej dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona stronie skarżącej w dniu 9 stycznia 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 16 stycznia 2020 r. (czwartek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w oznaczonym terminie nie została opłacona.

Okoliczność ta, stosownie do powołanych przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi. Bez znaczenia jest, że przed upływem terminu do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi,

w piśmie z 15 stycznia 2020 r. skarżący cofnął skargę. Wniosek o cofnięcie skargi nie podlega w takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć bowiem można skargę skutecznie wniesioną, a więc dopuszczalną, wolną od braków formalnych i fiskalnych.

W orzecznictwie podkreśla się, że zarówno dopuszczalność skargi, jak i spełnienie warunków formalnych i fiskalnych jej wniesienia, podlegają ocenie już na wstępnym etapie, a stwierdzenie, że chociaż jeden z tych warunków nie został spełniony skutkuje odrzuceniem skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone, gdyż skarga nie została skutecznie złożona. Natomiast spełnienie powyższych warunków pozwala na nadanie skardze biegu i tylko tego rodzaju skutecznie wniesiona skarga może zostać cofnięta (por. np. postanowienia NSA: z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87;

z 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z 25 kwietnia 2012 r., II OSK 928/12; z 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowoadministracyjnych, CBOSA). Nadto należy zwrócić uwagę, że dla skarżącego zarówno odrzucenie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowoadoministracyjnego wywołuje tożsame skutki – w obu bowiem przypadkach postępowanie zostaje zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym, bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, publ. CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.