Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 189/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2007 roku postanawia przyznać skarżącej A. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 189/12

Uzasadnienie

Pismem z dnia 19 stycznia 2012 r. A. M. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2007 roku. W związku z wezwaniem do wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż jej jedyny majątek stanowi zabudowana nieruchomość oraz cysterna [...], które są przedmiotem licytacji w postępowaniu egzekucyjnym. Wyjaśniła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza została zlikwidowana w lipcu 2011 r., a od co najmniej kilkunastu miesięcy nie przynosiła ona żadnych dochodów. Obecnie, jak wyjaśniła, utrzymuje się wraz z mężem ze świadczeń emerytalnych uzyskiwanych przez nią i przez męża. Podniosła ponadto, iż oboje z mężem są chorzy i ponoszą zwiększone wydatki na leki (ok. 400 zł). Mąż choruje na cukrzycę i dnę moczanową. Nadmieniła także, iż została wpisana do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem S. M. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącej 442,34 zł (po potrąceniach komorniczych) oraz jej męża (1.539,54 zł). Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 90 m2 oraz nieruchomości (4.800 m2), które – jak zaznaczyła uprzednio są przedmiotem licytacji w postępowaniu egzekucyjnym.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowią świadczenie emerytalne skarżącej i jej męża w łącznej wysokości 1.981,88 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty zakupu leków i zabezpieczenia świadczeń zdrowotnych, które wyliczyła na ok. 400 zł. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w tym w szczególności wpisu od skargi, wynoszącego 26.980 zł, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest nie do poniesienia przez skarżącą. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.