Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1126/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od czynności cywilnoprawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego z dnia 6 listopada 2012 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], którą określono J. F. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości [...] zł od umowy pożyczki [...] zł zawartej w dniu 10 sierpnia 2006 r.

W piśmie z dnia 6 lipca 2012 r., skierowanym do tutejszego Sądu, pełnomocnik podatnika (skarżącego) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając to żądanie, wskazał, że w toku egzekucji przedstawionego wyżej zobowiązania podatkowego zostało zajęte prawo majątkowe stanowiące wierzytelność z rachunku bankowego skarżącego (na dowód tego złożył odpisy tytułu wykonawczego i zawiadomienia o tym zajęciu). Następnie podniósł, że "w związku z prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą, wykonanie decyzji może prowadzić do negatywnych i nieodwracalnych skutków o charakterze gospodarczym, w tym w szczególności utraty płynności finansowej, która w okresie kryzysu gospodarczego może zmusić skarżącego nawet do zupełnego wycofania się z rynku". Odwołując się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwrócił uwagę, że szkoda znaczna to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, zaś trudne do odwrócenia skutki, to takie następstwa, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z tego też powodu wyraził przekonanie, że "wykonanie decyzji prowadzić będzie do wyrządzenia znacznej szkody, a w konsekwencji także do nieodwracalnych skutków ekonomicznych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji wstrzymanie wykonania stanowi wyjątek od tej zasady i już z tego powodu może ono znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach nadzwyczajnych. Potwierdza to art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, iż sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, gdyż brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347].

Jeżeli zatem pełnomocnik strony podnosi, że nieuwzględnienie jego żądania "może prowadzić do negatywnych i nieodwracalnych skutków o charakterze gospodarczym", to twierdzenia te powinien poprzeć stosownymi w tym zakresie dokumentami ukazującymi jej sytuację, zwłaszcza stan finansowy i majątkowy, to jest wysokość obrotu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, aktualny bilans dochodów i strat, relacje aktywów do pasywów itd. [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347]. Tymczasem dokumentów takowych w aktach sprawy brak, w szczególności nie zostały one złożone wraz z rozpoznawanym wnioskiem. Przy tym nie ulega wątpliwości, że samo wykazanie zastosowania względem strony środka egzekucyjnego jest niewystarczające dla oceny jej rzeczywistej zdolności płatniczej.

W tym stanie rzeczy nie jest więc możliwe ustalenie, czy powołane w uzasadnieniu wniosku okoliczności stanowią realne zagrożenie, a jeśli tak, to czy ich wystąpienie może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki i dlatego na podstawie ostatnio przytoczonego przepisu orzeczono jak w sentencji.