Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1378/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40 ust. 1, ust. 2 pkt 3, ust. 12, art. 4 pkt 23
journal: Dz.U. 2017 poz 2222
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jedn.
article: art. 2 pkt 16b i 16c
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.
article: art. 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1260
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty
article: art. 115
journal: Dz.U. 2016 poz 2134
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jedn.
article: art. 133 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 370, art. 195, art. 369
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. ref. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi B. S. i J. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 1378/18

UZASADNIENIE

|Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: "GDDKiA", "Dyrektor", "organ odwoławczy") decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2018 |

|r., wydaną na podstawie art. 20 pkt 8, art. 40 ust. 12 pkt 1 w zw. z art. 40 ust. 6 i ust. 2 pkt 3 i art. 40d ustawy z dnia 21 marca |

|1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2222 ze zm. - dalej: "u.d.p."), § 1 pkt 3, § 2 pkt 5, § 4 ust. 2 pkt 2 |

|rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których|

|zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (Dz. U. z 2014 r., Nr 1608 ze zm. - dalej: "rozporządzenie") oraz 138 § 1 |

|pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonu w K. GDDKiA Oddziału w L. - działającego z upoważnienia |

|GDDKiA - z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] wymierzającą solidarnie J. S. i B. S. karę pieniężną w wysokości 55.927,50 złotych za zajęcie |

|pasa drogowego drogi krajowej nr [...] odcinek L. – K. w Gminie Miasto K. (działka nr ewid. [...] obręb ewidencyjny [...]- dalej: "działka nr|

|ewid. [...]"), km 355+540, strona lewa, poprzez umieszczenie w ww. pasie drogowym reklamy jednostronnej o treści: "[...]...", bez zezwolenia |

|zarządcy drogi, w okresie od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] marca 2016 r. o łącznej powierzchni 20,57 m2, w tym 18,0 m2 |

|powierzchni reklamy i 2,57 m2 powierzchni pasa drogowego zajętego na prawach wyłączności. |

|Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. |

|W dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie objazdu przedmiotowego odcinka drogi służby drogowe stwierdziły ustawienie jednostronnej reklamy |

|o treści "[...]...". Reklama zlokalizowana została w całości w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...] odc. K. – K., w miejscowości K., w km|

|355+540, strona lewa, w obszarze zabudowanym, bez zezwolenia zarządcy drogi. |

|W tym dniu służby drogowe dokonały obmiaru powierzchni reklamy i jej lokalizacji. |

|Na podstawie posiadanych dokumentów przez organ, tj. mapy sytuacyjno- wysokościowej, wskazań przez biegłego sądowego geodetę przebiegu |

|granicy podczas wznowienia granicy w 2010 r. pomiędzy działkami nr [...] a działką nr [...], której Skarb Państwa jest zarządcą oraz |

|przeprowadzonych pomiarów w terenie pasa drogowego i obmiaru reklamy, wykonanej z miejsca jej lokalizacji dokumentacji fotograficznej |

|oraz szkicu technicznego organ ustalił, co następuje: |

|1) granica pasa drogowego drogi krajowej nr 19 usytuowana jest w odległości 19,46 m od osi jezdni drogi, czyli 15,10 m od zewnętrznej |

|krawędzi nawierzchni jezdni wyznaczonej krawężnikiem, |

|2) w km 355+540 po lewej stronie drogi krajowej Nr [...], w odległości 8,0 m od krawędzi jezdni (wyznaczonej krawężnikiem) ustawiona jest|

|reklama jednostronna. Tablica reklamowa zamontowana jest na konstrukcji metalowej, powiązanej z gruntem dwoma słupami stalowymi, każdy |

|słup posiada podporę metalową umocnioną do gruntu (obciążoną) elementami betonowymi. Elementy betonowe ułożone na gruncie o wymiarach |

|1,10 m x 1,25 m = 7,37 m2 i 1,0 m x 1,20 m = 1,20 m2. Reklama posiada wymiary: szerokość 6,0 m, wysokość 3,0 m. Powierzchnia jednej |

|strony reklamy wynosi 18,0 m2. Odległość 8,0 m dotyczy wewnętrznej krawędzi reklamy, natomiast jej zewnętrzna krawędź (maksymalnie |

|wysunięty element w stosunku do jezdni) zlokalizowana jest w odległości 11,0 m od zewnętrznej krawędzi jezdni, |

|3) obmiary w terenie w świetle posiadanego dokumentu geodezyjnego (map sytuacyjno - wysokościowych) potwierdziły, że reklama w całości |

|zlokalizowana jest w pasie drogowym drogi krajowej. |

|Strony postępowania organ ustalił w oparciu o uzyskany ze Starostwa Powiatowego w K., Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami |

|wykaz podmiotów i działek dla działki nr [...]. Przedmiotowa działka zlokalizowana jest w miejscowości K. w obrębie ewidencyjnym K., na |

|której to działce w budynku pod szyldem "[...]" prowadzona jest działalność gospodarcza. |

|Przedmiotowa reklama powiązana jest z działalnością gospodarczą prowadzoną na ww. działce. |

|W wykazie podmiotów i działek - dla działki nr [...]widnieje Gmina Miasto K. oraz Państwo S. J. W. i S. B. |

|Gmina Miasto K. poinformowała zarządcę drogi, że nie jest inwestorem ani współinwestorem przedmiotowej reklamy "[...]". |

|Na podstawie wpisów dokonanych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej strona postępowania została określona |

|jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą "[...]". W związku z powyższym w stosunku do współwłaścicieli działki nr [...] J. S.|

|i B. S. (dalej: "skarżący", "strona") pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. zostało wszczęte z urzędu postępowania administracyjne w |

|sprawie zajęcia opisanego wyżej pasa drogowego. |

|Po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy, działający w imieniu Dyrektora, Kierownik Rejonu w K. GDDKiA Oddziału w L., decyzją z |

|dnia [...] marca 2016 r. nałożył na skarżących karę pieniężną w wysokości 55.927,50 zł za zajęcie opisanego wyżej pasa drogowego. |

|Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją działającego w imieniu Dyrektora Zastępcy Dyrektora Oddziału GDDKiA w L. z dnia [...] |

|sierpnia 2016 r. nr [...]. |

|Decyzja powyższa była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, VI SA/Wa 2096/16, który wyrokiem z dnia 5 |

|kwietnia 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję. |

|Sąd wskazał, że w sprawie będącej przedmiotem orzekania nie zostało wyjaśnione w sposób nie budzący wątpliwości kto jest stroną tego |

|postępowania. Sąd zarzucił, że organ II instancji sam nie przeprowadził postępowania, a oparł się w całości na postępowaniu organu I |

|instancji. Następnie Sąd podniósł, że organ nie wyjaśnił kwestii kto był właścicielem reklamy do dnia [...] lutego 2016 r., a kto jest |

|nim po tej dacie, w sytuacji gdy własność reklamy została przeniesiona przez B. S. na inny podmiot na podstawie faktury VAT nr [...] z |

|dnia [...] lutego 2016 r. |

|Wykonując wytyczne Sądu określone w ww. wyroku organ przeprowadził postępowanie, a w szczególności: |

|1) wyznaczył i przeprowadził w dniach [...] grudnia 2017 r. oraz [...] stycznia 2018 r. rozprawę administracyjną, na którą zostały wezwane |

|zarówno strony, jak i potencjalny nabywca konstrukcji,na której była umieszczona reklama, |

|2) zażądał dodatkowych wyjaśnień i przedłożenia dokumentów, zarówno od stron postępowania, jak i od podmiotu który był adresatem |

|faktury VAT nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r., |

|3) wystąpił do organów administracji skarbowej celem ustalenia czy ww. faktura VAT została rzeczywiście zaewidencjonowa przez podmiot |

|zbywający i nabywający konstrukcję pod reklamę (pismem z dnia [...] października 2017 r. zarządca drogi został poinformowany, że ww. |

|informacje nie zostaną udostępnione z uwagi na tajemnicę skarbową); |

|4) dokonał analizy przedłożonych dokumentów stanowiących dodatkowe dowody w sprawie. |

|W toku ponownie prowadzonego postępowania GDDKiA decyzją z dnia [...] maja 2018 r. utrzymał w mocy decyzję wydaną w jego imieniu przez |

|Kierownika Rejonu w K. GDDKiA Oddział w L. |

|Dyrektor wskazał, że w związku z odmową udzielenia mu informacji przez Urząd Skarbowy zwrócił się do Prezesa Spółki [...]. Sp. z o.o. – |

|I. Z., która poinformowała organ, iż [...] Sp. z o.o. przekształciła się w spółkę [...] Sp. z o.o. oraz oświadczyła, że: "analizując |

|dokumentację księgową spółki nie stwierdzono wpływu ani zaksięgowania faktury VAT nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. wystawionej przez |

|[...]. Nie odnotowano również przyjęcia do ewidencji nośnika posadowionego na działce nr [...]. Powyższe nie wyklucza ewentualności zajścia|

|transakcji, przy czym celem takiej transakcji mógłby być demontaż nośnika i posadowienie go w innym miejscu, nie ma bowiem dokumentów |

|wskazujących na plany eksploatacji nośnika w miejscu objętym zapytaniem". |

|Na wezwanie organu pismem z dnia [...] lutego 2018 r. [...] Sp. z o.o. wyjaśniła, że w dokumentach księgowych nie odnotowała płatności |

|6.750 zł na rzecz B. S. [...],[...] L. tytułem zakupu konstrukcji reklamowej o wymiarach 3mx6m w miejscowości K. ul. [...] przy drodze |

|krajowej nr [...] L. - K. |

|W dniu [...] marca 2018 r. pełnomocnik skarżących przesłał dowód w postaci wyciągu z ewidencji dostaw za luty 2016 r. prowadzonej przez |

|skarżącą oraz deklarację VAT za luty 2016 r. wnioskując, aby dokumenty te włączyć w poczet materiału dowodowego przedmiotowej sprawy, |

|na okoliczność zbycia przez skarżącą w dniu [...] lutego 2016 r. reklamy "[...]". |

|Natomiast pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. poinformował, że: |

|B. S. i J. S. nie zawierali umów majątkowych małżeńskich; |

|Reklama "[...]" w K. została sprzedana na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r., przy czym żądana informacja, czy |

|należność z powyższego tytułu została uiszczona na rachunek bankowy skarżącej, zostanie niezwłocznie przedstawiona po jej uzyskaniu od |

|skarżącej. |

|Organ pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wyznaczył termin dostarczenia powyższych dowodów, jednak do dnia [...] maja 2018 r. dowody |

|potwierdzające dokonanie transakcji sprzedaży reklamy w postaci przelewu bankowego nie zostały przedłożone. |

|W toku ponownego rozpatrzenia sprawy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ doszedł do przekonania, iż: |

|- reklama jednostronna o treści "[...]..." była zlokalizowana w pasie drogowym drogi krajowej nr [...] działka nr ewid. [...], km 355+540, |

|strona lewa, bez zezwolenia zarządcy drogi, w okresie od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] marca 2016 r. Jej łączna powierzchnia |

|wynosiła 20,57 m2. Reklama ta dotyczyła planowanej wówczas działalności gospodarczej na działce nr ewid. [...] usytuowanej poza pasem |

|drogowym w pobliżu miejsca lokalizacji tej reklamy; |

|- B. S. i J. S. nie uzyskali zezwolenia w formie decyzji administracyjnej na lokalizację reklamy w pasie ww. drogi krajowej nr [...]; |

|- konstrukcja reklamowa, na której umieszona została reklama o treści "[...]..." została zamontowana i rozebrana na zlecenie skarżącej, |

|co wynika z oświadczenia złożonego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] kwietnia 2016 r.; |

|- zarządca drogi pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wzywał strony do przedłożenia umowy zawartej z ww. firmą zewnętrzną niemniej strony|

|nie przedłożyły takiej umowy, gdyż jak wynika z wyjaśnień J. S. umowy takiej nie zawierali - notatka służbowa z dnia [...] kwietnia 2016 |

|r. |

|- pełnomocnik stron w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. wyjaśnił, że B. S. i J. S. nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. W tym |

|kontekście, organ odwoławczy powołując się na art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U z 2017 r.,|

|poz. 682 - dalej: "k.r.i.o.") ustanawiający wspólność majątkową małżeńską oraz art. 33 ww. kodeksu wskazujący na przedmioty należące do|

|majątku osobistego każdego z małżonków przyjął, że umieszczona w pasie drogowym reklama stanowi składnik majątku wspólnego małżonków B.|

|i J. S., co doprowadzało organ odwoławczy do konkluzji, że skarżący są współwłaścicielami przedmiotowej reklamy na zasadach małżeńskiej|

|wspólności ustawowej łącznej. |

|Następnie Dyrektor wskazał, że organ pierwszoinstancyjny, pomimo braku dowodów świadczących o wspólności majątkowej, nie popełnił |

|błędu uznając J. S. za stronę przedmiotowego postępowania administracyjnego i adresata skarżonej decyzji, skoro jest on |

|współwłaścicielem przedmiotowej reklamy. |

|W toku prowadzonego postępowania dowodowego zarówno B. S. jak i J. S. skutek w postaci zawarcia umowy sprzedaży konstrukcji reklamowej |

|wywodzili głównie z treści faktury z dnia [...] lutego 2016 r. wystawionej przez "[...],[...]". |

|Z treści wpisów w CEIDG dotyczących prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej wynika, że w dniu [...] lutego 2016 r. |

|działalność ta nie była zawieszona zaś jako główne miejsce jej wykonywania wskazano adres [...], co prowadzi do wniosku, że skarżąca była|

|uprawniona do wystawienia faktury o takiej treści. |

|Ponadto organ zwrócił uwagę, że z dokumentu tego nie wynika, aby faktura ta została skutecznie doręczona nabywcy, tj. spółce [...] Sp. z |

|o.o. (obecnie [...] Sp. z o.o.). W świetle zaś złożonych oświadczeń przez [...] z o.o. na podstawie dokumentacji tej spółki nie można |

|stwierdzić wpływu lub zaksięgowania ww. faktury VAT z dnia [...] lutego 2016 r., ani tym bardziej przyjęcia do ewidencji nośnika |

|posadowionego na działce nr [...]. Spółka ta nigdy nie potwierdziła też, że doszło do skutecznego przeniesienia własności konstrukcji |

|reklamowej przez skarżącą ww. spółce. |

|W tym stanie rzeczy Dyrektor uznał, że wystawiona przez B. S. faktura VAT nr [...], oraz wyciągi z prowadzonej przez nią w ramach |

|działalności gospodarczej ewidencji VAT za miesiąc luty 2016 r., są dokumentami sporządzonymi wyłącznie przez tę stronę, co oznacza że |

|nie może stanowić wystarczającego dowodu dla ustalenia, że pomiędzy B. S. a [...] Sp. z o.o. doszło do zawarcia umowy sprzedaży |

|konstrukcji reklamowej na ww. działce nr ewid. [...], tj. do złożenia przez obie strony w tym zakresie zgodnych oświadczeń woli |

|zmierzających do przeniesienia własności ww. konstrukcji reklamowej. Spółka [...] z o. o. nie potwierdziła bowiem faktu zawarcia takiej |

|umowy, ani też faktu doręczenia jej ww. faktury VAT nr [...]. W konsekwencji nawet jeśliby przyjąć, jak podnosi to pełnomocnik strony, że|

|sprzedaż konstrukcji reklamowej została dokonana właśnie w oparciu o ww. fakturę, to z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika,|

|że jej oświadczenie w tym zakresie nie zostało nigdy skutecznie złożone drugiej stronie umowy, tj. spółce [...] Sp. z o.o. |

|Ponadto organ zauważył, że ww. faktura VAT z dnia [...] lutego 2016 r. dotyczyła sprzedaży jedynie konstrukcji reklamowej, a nie reklamy,|

|co wynika wprost z treści tego dokumentu. Spółka [...] Sp. z o. o. w ww. piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. wyraźnie zaakcentowała, iż |

|nie stwierdziła wpływu ani zaksięgowania tej faktury i nie przyjęto do ewidencji "nośnika" posadowionego na działce nr ewid. [...]. |

|Następnie w piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. ww. spółka również wskazała jednoznacznie, że nie odnotowała w swych dokumentach |

|księgowych płatności w kwocie 6.150 zł na rzecz B. S. tytułem zakupu konstrukcji reklamowej o wymiarach 3 m x 6 m, a wiec nie reklamy -|

|nośnika informacji wizualnej. |

|A zatem w świetle ustalonego stanu faktycznego - w ocenie Dyrektora - gdyby nawet doszło do sprzedaży konstrukcji reklamowej na |

|podstawie ww. faktury, i transakcja ta jak wynika to z tego dokumentu dotyczyłaby jedynie samej konstrukcji reklamowej, to faktura ta |

|nie mogłaby stanowić podstawy do uznania, iż [...] Sp. z o. o. wraz z konstrukcją nabyła reklamę - nośnik informacji wizualnej i stała |

|się jej właścicielem, co w konsekwencji pozwoliłoby organowi na wymierzenie ww. spółce kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia |

|zarządcy drogi, poprzez umieszczenie w tym pasie reklamy (nośnika informacji wizualnej) w okresie od dnia [...] lutego 2016 r. do [...] |

|marca 2016 r. |

|Ze zgromadzonych dokumentów jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości - w ocenie Dyrektora - wynika, że od dnia [...] stycznia |

|2016 r. do dnia [...] marca 2015 r. w pasie drogowym drogi krajowej nr [...] umieszczona była reklama o treści "[...]...", bez zezwolenia |

|zarządcy drogi, która reklamowała planowaną wówczas działalność gospodarczą prowadzoną przez jedną ze stron postępowania. |

|W dalszej części uzasadnienia Dyrektor wskazał, że droga krajowa nr [...] zakwalifikowana została zarządzeniem nr [...] Generalnego |

|Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie ustalenia klas istniejących dróg krajowych do dróg głównych |

|ruchu przyspieszonego (klasa GP). |

|Odcinek drogi krajowej, na którym została zlokalizowana reklama jest oznaczony znakami pionowymi D-42, D-43 obszaru zabudowanego, |

|zdefiniowanego w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. |

|W związku z tym, właściciel przedmiotowej reklamy, przed jej umieszczeniem w pasie drogowym, winien dodatkowo w trybie art. 39 ust. 3 |

|uzyskać decyzję administracyjną udzielającą zezwolenia na lokalizacje reklamy w pasie drogowym drogi krajowej lub podpisać umowę z |

|zarządcą drogi krajowej, na podstawie której mógłby umieścić ją w tym pasie. |

|Jedna ze stron postępowania B. S., jak wyjaśnił jej pełnomocnik w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r., jest osobą fizyczną prowadzącą |

|działalność gospodarczą. Zatem od takiej osoby wymagana jest większa staranność przy dokonywaniu wszelkiego rodzaju czynności prawnych |

|niż od zwykłych obywateli. Tego bowiem wymaga należyta staranność i dbałość o własne interesy, czego od osób prowadzących działalność |

|gospodarczą można i należy wymagać. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że osoba prowadząca działalność gospodarcza jest bowiem |

|profesjonalnym przedsiębiorcą wobec czego powinna być świadoma skutków prawnych podejmowanych (bądź zaniechanych) działań. |

|Następnie organ wskazał, iż podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy o drogach publicznych w brzmieniu obowiązującym |

|na dzień jej wydania. Treść art. 40 ust. 1 i 2 ww. ustawy ma istotne znaczenie, bowiem do tego przepisu m.in. odwołuje się ustawa w |

|ust. 12 wskazując sankcję administracyjne za zajęcie pasa drogowego, natomiast stawki opłat za zajecie powierzchni pasa drogowego |

|reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2011 r. Stosując powyższą podstawę prawa w niniejszej sprawie |

|wymierzona została kara pieniężna w wysokości 55.927,50 zł. |

|Powyższą karę wyliczono: |

|a) przyjmując stawkę opłaty za zajecie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym reklamy o powierzchni 18 m2 |

|niepodświetlanej, za każdy dzień zajęcia tego pasa drogowego wysokości 4,0 złote, mnożąc odpowiednio przez powierzchnię reklamy, liczbę|

|dni zajęcia pasa drogowego oraz przez liczbę 10 jako - krotność ustalonej opłaty zajęcia pasa drogowego (18,0 m2 * 4,0 zł * 75 dni * 10|

|= 54.000 zł); |

|b) przyjmując stawkę opłaty za zajecie 1 m2 pozostałych elementów pasa drogowego, za każdy dzień zajęcia, której wysokości wynosi 1,0 |

|zł, mnożąc przez powierzchnię zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności, tj. 2,57 m2, liczbę dni zajęcia pasa drogowego oraz przez |

|liczbę 10 jako - krotność ustalonej opłaty zajęcia pasa drogowego (2,57 m2* 1,0 złotych x 75 dni * 10 = 1927,50 zł). |

|Pozycje z punktu "a" i punktu "b" dodano (54.000 zł + 1927,50 zł = 55.927,50 zł). |

|Zdaniem organu ponownie rozpatrującego przedmiotową sprawę organ I instancji błędnie zakwalifikował powierzchnię 2,57 m2 (powierzchnia |

|zajęta przez betonowe elementy, obciążające urządzenie reklamowe) jako zajęta na prawach wyłączności. |

|Powierzchnie tę powinien dodać do powierzchni bocznej reklamy. Zgodnie z definicją reklamy, tj. urządzenia reklamowego przez który |

|należy "rozumieć przedmiot materialny przeznaczony lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i |

|zamocowaniami (...)", a więc iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy reklamy powinien |

|być wliczony do jej całkowitej powierzchni. Powierzchnia całkowita 20,57 m2 powinna zostać przemnożona przez stawkę w wysokości 4,0 zł,|

|liczbę dni zajęcia pasa drogowego oraz krotność. |

|Mając jednak na uwadze przepis art. 139 k.p.a. Dyrektor w toku ponownego rozpatrzenia sprawy nie mógł zmienić skarżonej decyzji w |

|części wymierzonej kary pieniężnej. |

|Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli - reprezentowani przez profesjonalnego |

|pełnomocnika - skarżący B. i J. S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, tj. decyzji z dnia [...] |

|marca 2016 r. oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. |

|Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj.: |

|art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez: |

|niewyjaśnienie przez organy administracji publicznej orzekające w niniejszej sprawie całości stanu faktycznego leżącego u podstaw |

|wydania zaskarżonej decyzji; |

|brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organy administracji publicznej orzekające w sprawie materiału dowodowego |

|umożliwiającego wydanie decyzji w rozpatrywanej sprawie; |

|przekroczenie przez organy administracji publicznej granic swobodnej oceny dowodów; |

|- co w konsekwencji spowodowało niewłaściwe ustalenie stron postępowania administracyjnego oraz ustalenie, że skarżący ponoszą |

|odpowiedzialność z tytułu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia za cały okres od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia |

|[...] marca 2016 r., a także błędne ustalenie przedmiotu umowy sprzedaży reklam z dnia 1 lutego 2016 r. |

|2. art. 86 w związku z art. 67 § 1 i § 2 pkt 2 i art. 72 § 1 k.p.a., polegającego na zastąpieniu dowodu z przesłuchania stron notatką |

|urzędową zawierającą ustne wyjaśnienia strony postępowania, co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia |

|przedmiotowej sprawy. |

|W uzasadnieniu skargi strona skarżąca rozszerzyła i uszczegółowiła podniesione zarzuty. |

|Strona skarżąca wskazała m. in., iż mając precyzyjne wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydane w sprawie o |

|sygn. akt VI SA/Wa 2096/16, organ administracji wydając zaskarżoną decyzję nie sprostał swojemu zadaniu. Aktualne zatem pozostają |

|zarzuty skarżących, kwestionujące zarówno prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie w stosunku do J. S., jak też obarczenie |

|odpowiedzialnością skarżących za zajęcie pasa drogowego, bez zezwolenia, za cały okres wskazany w zaskarżonej decyzji. |

|Organ administracji, powołując się na przepisy art. 31 i 33 k.r.i.o., doszedł do przekonania, iż przedmiotowe urządzenie reklamowe |

|posadowione, bez zezwolenia, w pasie drogi krajowej Nr [...], stanowiło składnik małżeńskiego majątku wspólnego skarżących, co oznaczało,|

|iż skarżący byli współwłaścicielami tegoż urządzenia reklamowego. Powyższe, zdaniem organu administracji, przesądza o odpowiedzialności|

|solidarnej skarżących za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...]. Jednak, zgodnie z art. 30 k.r.i.o., oboje małżonkowie są |

|odpowiedzialni solidarnie za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb |

|rodziny. Zwykle potrzeby rodziny to normalne, codzienne potrzeby rodziny, wymagające bezwzględnie zaspokojenia bez potrzeby |

|podejmowania przez małżonków specjalnych decyzji. Zakres zastosowania ww. przepisu obejmuje więc m. in. opłacanie należności związanych|

|z korzystaniem z mieszkania, wydatki na naprawę urządzeń domowych, zakup żywności, ubrań, środków czystości, prasy, książek, biletów |

|komunikacji miejskiej, zabawek dla dzieci, pomocy szkolnych, opłacanie czesnego z tytułu nauki dziecka, wydatki na leczenie członków |

|rodziny. Natomiast za zobowiązania zaciągnięte w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny nie można uznać |

|zobowiązań zaciągniętych w związku z działalnością gospodarczą małżonka, chociaż jej rezultaty miały służyć zaspokajaniu zwykłych |

|potrzeb rodziny. |

|Mając na uwadze normatywną treść przepisu art. 30 § 1 k.r.i.o., nie ma powodu - w ocenie strony skarżącej - aby uznać, iż |

|odpowiedzialność solidarna małżonków krystalizuje się również, jeżeli źródłem odpowiedzialności są inne tytuły, niż zobowiązania |

|umowne. |

|Odpowiedzialność z tytułu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest odpowiedzialnością administracyjną, w związku z|

|czym solidarnej odpowiedzialności w tym przypadku należy szukać albo w przepisach proceduralnych albo w przepisach prawa materialnego. |

|Skoro przepisy kreujące odpowiedzialność z tytułu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, nie zawierają reguł |

|dotyczących odpowiedzialności solidarnej małżonków, to uprawnione jest sięganie do zasad tejże odpowiedzialności uregulowanych w |

|k.r.i.o., jak i w k.c.. |

|W związku z powyższym w zaskarżonej decyzji, organy administracji nie tylko nie ustaliły kwestii własności reklamy "[...]", ale też |

|szerzej, nie ustaliły podmiotu, który faktycznie zajął pas drogowy bez wymaganego zezwolenia. Strona skarżąca podniosła również, że z |

|punktu widzenia zasad logicznego rozumowania, a także z punktu widzenia doświadczenia życiowego, że skoro reklama dotyczyła hotelu i |

|restauracji "[...]", przedmiotu działalności gospodarczej B. S., a J. S. nie prowadzi wyżej opisywanej działalności gospodarczej, to nie |

|powinien być uznawany za podmiot, który faktycznie zajął pas drogowy bez wymaganego zezwolenia na reklamę nieswojej działalności. |

|Przedmiotowa reklama z punktu widzenia J. S. była co najmniej obojętna, mając na uwadze jego aktywność życiową. |

|Przechodząc do kwestii zbycia przedmiotowej reklamy, na rzecz [...] Sp. z o.o. w L. (obecnie [...] Sp. z o.o. w L.) strona skarżąca |

|zauważyła, że organy administracji kompletnie pominęły kwestię, iż rzeczona reklama została zdemontowana i przeniesiona przez ww. |

|spółkę w inne miejsce, gdzie tam jest do dnia dzisiejszego wykorzystywana, właśnie w celach reklamowych. Jest to o tyle istotne, iż |

|organy administracji orzekające w niniejszej sprawie, błędnie oceniły przedmiot umowy sprzedaży tejże reklamy. |

|Otóż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazano, iż przedmiotem transakcji z dnia [...] lutego 2016 r. było zbycie jedynie konstrukcji |

|reklamowej, a nie reklamy. Zauważyć jednak należy, że zamiarem stron zawierających przedmiotową umowę było zbycie całości urządzenia |

|reklamowego, tj. nośnika informacji wraz z elementami konstrukcyjnymi, czego dowodem, jest to, iż nabywca urządzenia reklamowego w |

|całości zdementował i przeniósł konstrukcję stojącą w pasie drogowym. |

|Organy administracji orzekające w niniejszej sprawie doskonale o tym wiedziały, gdyż w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] września |

|2016 r. (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] maja 2016 r. (znak: [...]) wymierzając J. S. i B. S. karę pieniężną w |

|wysokości 4.471,20 zł za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...] odcinek L. – K. w Gminie Miasto K., poprzez pozostawienie, bez |

|zezwolenia zarządcy drogi, w ww. pasie drogi elementów betonowych (krawężniki, płyty betonowe) po demontażu reklamy, stwierdziły |

|właśnie, demontaż tejże reklamy. |

|W związku z czym - zdaniem strony skarżącej - nie budzi najmniejszej wątpliwości, iż przedmiotem zbycia reklamy z dnia [...] lutego 2016 |

|r. była reklama w rozumieniu przepisów art. 4 pkt 23 u.d.p., czyli urządzenie zawierające nośnik informacji wraz z konstrukcją |

|umożliwiającą zamocowanie reklamy do podłoża. |

|Odnosząc się do faktu zbycia reklamy na podstawie faktury z dnia [...] lutego 2016 r., organy administracji stanęły na stanowisku, że nie|

|doszło do przedmiotowej transakcji. Tylko w jakim celu została sporządzona powyższa faktura, która następnie została ujęta w księgach |

|rachunkowych skarżącej, następnie w deklaracji VAT - 7 za luty 2016, jak też nasuwa się pytanie, po co skarżąca miałaby dokonywać |

|zapłaty podatku od towarów i usług wykazanego w tejże fakturze VAT. Skarżąca podniosła, że nie może odpowiadać za zaniedbania, które |

|były najpewniej po stronie jej kontrahenta, w szczególności za ewentualne zagubienie egzemplarza faktury dedykowanego dla odbiorcy |

|faktury. |

|W skardze podniesiono, że organ administracji wyciągając negatywne wnioski dla skarżących, poczynione w oparciu o pismo z dnia [...] |

|listopada 2017 r. Prezesa Spółki [...] Sp. z o.o., nie wziął pod uwagę całej treści tegoż pisma, gdyż autor tego pisma nie wykluczył |

|zajścia przedmiotowej transakcji. Nie zostało zatem wykluczone, że sprzedana reklama została przeniesiona w inne miejsce. |

|W ocenie strony skarżącej, nie budzi żadnych wątpliwości, mając na uwadze niejednoznaczne w treści pismo z dnia [...] listopada 2017 r., |

|iż źródłem tej niejednoznaczności, jest obawa [...] Sp. z o.o. przed uznaniem ją za odpowiedzialną z tytułu kary pieniężnej za zajęcie |

|pasa drogowego bez zezwolenia, zarówno w niniejszej sprawie, jak i w sprawie zakończonej decyzją dnia [...] września 2016 r. |

|Skoro zatem przedmiotowa reklama, w dniu [...] lutego 2016 r., została zbyta, to skarżący nie ponoszą odpowiedzialności za zajęcie pasa |

|drogowego bez zezwolenia, za okres poczynając od powyższej daty. |

|Odnosząc się do ostatniego zarzutu podniesionego w niniejszej skardze, strona skarżąca wskazała, iż organy administracji w niniejszej |

|sprawie poczyniły szereg ustaleń mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w oparciu o notatkę służbową zawierającą ustne |

|wyjaśnienia J. S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ustalenia te są istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż z jednej strony |

|dotyczą lokalizacji reklamy przy drodze krajowej Nr [...], zaś z drugiej strony dotyczą ustaleń podmiotowych, tj. kręgu podmiotów |

|będących stroną w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Działanie organów administracji publicznej, polegające na zastąpieniu |

|dowodu z przesłuchania stron, czy też ze świadków notatką urzędową zawierającą ustne wyjaśnienia strony postępowania (zeznania |

|świadka), co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, jest w całej rozciągłości |

|kwestionowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. |

|Skoro organ administracji uznawał za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia pozyskane od jednej ze stron postępowania |

|administracyjnego winien przeprowadzić dowód z przesłuchania strony w formie określonej w przepisach art. 67 § 1 i § 2 k.p.a., a nie |

|opierać się na notatce służbowej, której charakter wyklucza moc dowodową. |

|W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w |

|uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. |

|Na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018 r. pełnomocnik skarżących złożył dokumenty na okoliczność zawarcia umowy sprzedaży urządzenia |

|reklamowego w dniu [...] lutego 2016 r. przez Panią B. S. i spółka [...] Sp. z o.o. (obecnie [...] Sp. z o.o.) oraz fotografię na okoliczność|

|przeniesienia zbytego urządzenia w inne miejsce. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

|Skargę należało oddalić. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Ustalenia organu dokonane w tej sprawie mają oparcie w materiale |

|dowodowym, a ich ocena prawna nie budzi zastrzeżeń. |

|Zgodnie z art. 40 ust. 1 u.d.p. zajęcie pasa drogowego na cele inne niż wymienione w tym przepisie wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w |

|drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z treścią art. 40 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy dotyczy to m.in. umieszczania w pasie drogowym |

|reklamy, której definicję zawiera art. 4 pkt 23 u.d.p. |

|Przepis ten stanowi, że reklama to umieszczone w polu widzenia użytkownika drogi tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe w |

|rozumieniu art. 2 pkt 16b i 16c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. |

|1073 i 1566), a także każdy inny nośnik informacji wizualnej, wraz z jej elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami, niebędący znakiem |

|drogowym, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z |

|2017 r. poz. 1260 i 1926), ustawionym przez gminę znakiem informującym o obiektach zlokalizowanych przy drodze, w tym obiektach |

|użyteczności publicznej, znakiem informującym o formie ochrony zabytków lub tablicą informacyjną o nazwie formy ochrony przyrody w |

|rozumieniu art. 115 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r. poz. 2134, z późn. zm.). |

|Zgodnie z art. 40 ust. 12 u.d.p. na zarządcy drogi spoczywa obowiązek wymierzenia w drodze decyzji administracyjnej kary pieniężnej w |

|wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6. |

|Organ prawidłowo zastosował ww. przepisy w okolicznościach faktycznych sprawy. |

|Reklama posadowiona na działce ewid. nr [...] to reklama w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu. Fakt, że tablicę reklamową posadowiono|

|w pasie drogowym także nie budzi wątpliwości. Stała bowiem na działce Skarbu Państwa, która znajdowała się w użytkowaniu GDDKiA. |

|W ramach kontrolowanej sprawy o przebiegu zajętego pasa drogowego świadczą takie dowody, jak mapy i szkic sytuacyjny z wyraźnym |

|wskazaniem linii granicznych pasa drogowego i zaznaczeniem usytuowania obiektu skarżącej oraz zdjęcia tegoż obiektu. Wykazanie w |

|powyższy sposób kolizji tablicy reklamowej z wyznaczonym pasem drogowym jest - zdaniem Sądu - wystarczające. |

|Także okres zajęcia pasa drogowego został prawidłowo ustalony w postępowaniu administracyjnym na podstawie danych wynikających ze |

|znajdujących się w aktach dowodów w postaci dokumentacji fotograficznej. |

|Wbrew zarzutom skargi, organ prawidłowo wyjaśnił również kwestie związane z jej własnością, co istotne dla prawidłowego określenia |

|strony postępowania. |

|I tak, na dzień orzekania organu w aktach sprawy do ww. okoliczności odnosiła się jedynie faktura z dnia [...] lutego 2016 r. oraz |

|oświadczenie prezesa zarządu spółki, którą to spółkę skarżący wskazywali jako nabywcę reklamy. Z oświadczenia tego nie wynika jednak, |

|że skarżący sprzedali tej spółce sporną konstrukcję. Spółka, która miała nabyć nośnik nie odnotowała wypłaty z tego tytułu na rzecz |

|skarżących, ani nie stwierdziła wpływu lub zaksięgowania faktury VAT nr [...]. |

|Podkreślić w tym miejscu należy, że sama faktura nie jest dowodem na zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego, czy zawarcia |

|umowy. Dlatego dowód ten nie mógł mieć przesądzającego znaczenia w sprawie. |

|Dowód z dokumentu pt. "[...]" z dnia [...] lutego 2016 r., został przedłożony przez skarżących dopiero w postępowaniu sądowym. Sąd |

|przeprowadził dowód z tego dokumentu, niemniej dowód ten nie mógł podważyć już dokonanych w sprawie ustaleń przez organ. Po pierwsze |

|organ nie dysponował tym dowodem w postępowaniu administracyjnym, a - zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo |

|o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) - Sąd orzeka na podstawie akt sprawy, co oznacza, iż bierze |

|on pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia). Sąd nie może zatem czynić |

|samodzielnych ustaleń faktycznych, opartych na materiale dowodowym, którego w aktach sprawy nie było. |

|Po drugie z dokumentu tego nie wynikają bezsporne okoliczności związane np. z datą przejścia prawa własności tablicy reklamowej na inny|

|podmiot, czy w ogóle z zawarciem przez skarżących umowy w wskazanym wyżej lub innym zakresie, jej przedmiotu czy warunków. |

|Po trzecie - jak trafnie podnosi organ, nawet nie wiadomo, kto i w czyim imieniu ten dokument podpisał. |

|Nie ma zatem pewności czego dotyczy dokument pt. "[...]" z dnia [...] lutego 2016 r. |

|Skarżący nie przedstawili zatem bezspornego dowodu na zbycie spornej reklamy. Brak także dowodów na - eksponowane w stanowisku |

|skarżących - przeniesienie reklamy przez nabywcę w inne miejsce. O takich okolicznościach na pewno nie przesądza przedłożone na |

|rozprawie zdjęcie, które jak trafnie wskazał pełnomocnik organu, mogło być zrobione w każdym czasie i w każdym miejscu. Nie wiadomo |

|także jaki obiekt jest na nim uwidoczniony. |

|Okolicznościom podnoszonym w ww. zakresie przez pełnomocnika skarżących m.in. w skardze przeczą twierdzenia samej skarżącej zawarte we |

|wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Pani B. S. wskazał tam, że w dniu [...] marca 2016 r. to ona zleciła firmie montującej konstrukcję|

|natychmiastowe rozebranie tejże konstrukcji. Powyższe zatem oznacza, że już po dacie wynikającej z faktury (tj. [...] lutego 2016 r.) |

|skarżąca wciąż mogła reklamą dysponować. |

|Tak więc uprawnione jest stanowisko organu, że właścicielami nośnika w okresie istotnym w okolicznościach faktycznych sprawy, byli |

|oboje skarżący. |

|W tym zakresie organ prawidłowo wskazał, że pozostawali oni w małżeńskiej wspólności majątkowej (wspólność ustawowa), a sporna reklama |

|stanowiła składnik ich majątku wspólnego (nie zawierali bowiem majątkowych umów małżeńskich); byli zatem współwłaścicielami reklamy. |

|Bez wpływu na taki stan rzeczy pozostaje fakt, że tylko Pani B. S. prowadziła działalność gospodarczą, którą za pomocą nośnika |

|reklamowała. Fakt ten nie zmienia bowiem ww. kwestii majątkowych (własnościowych). |

|W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa materialnego dotyczącego zasad odpowiedzialności współwłaścicieli rzeczy (reklamy) za zajęcie|

|pasa drogowego bez zezwolenia Sąd uznaje, że skoro w ustawie o drogach publicznych brak szczególnych regulacji dotyczących |

|odpowiedzialności współwłaścicieli za zobowiązania powstałe na podstawie tej ustawy - to uzasadnione jest sięgnięcie do unormowań |

|zawartych w innych gałęziach prawa. |

|I tak, nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 195 k.c własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom |

|(współwłasność). Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę właśnie jako |

|współwłasność łączna (wspólność bezudziałowa). |

|Według art. 370 k.c. jeżeli kilka osób zaciągnęło zobowiązanie dotyczące ich wspólnego mienia, są one zobowiązane solidarnie, chyba że |

|umówiono się inaczej. Art. 369 k.c. stanowi zaś, że zobowiązanie jest solidarne, jeżeli to wynika z ustawy lub z czynności prawnej. |

|W teorii prawa podnosi się, że solidarność z ustawy powstaje zarówno gdy przepis wyraźnie stanowi, że odpowiedzialność jest solidarna |

|jak i gdy solidarność - w braku odmiennego uregulowania odpowiedzialności - jest dorozumiana lub domniemana przez ustawę (por. A. |

|Rzepecka - Gil, Kodeks cywilny. Komentarz. Zobowiązania - część ogólna; LEX/el., 2011; komentarz do art. 369). |

|W ocenie Sądu odnośnie stosunków publicznoprawnych przyjąć należy, że zobowiązanie współwłaścicieli powstające z mocy prawa bądź z |

|decyzji administracyjnej należy traktować tak jak zobowiązanie zaciągnięte przez wszystkich współwłaścicieli. A zatem - stosownie do |

|treści art. 370 k.c. - jako zobowiązanie, za które współwłaściciele ponoszą odpowiedzialność solidarnie. |

|Pogląd, że brak stosownych regulacji w tym zakresie w aktach prawa administracyjnego daje podstawę do sięgnięcia do przepisów prawa |

|cywilnego i odpowiedniego zastosowania w tym przypadku rozwiązań normujących odpowiedzialność współwłaścicieli za zobowiązanie |

|zaciągnięte względem ich wspólnego mienia w stosunku do osób trzecich został wyrażony także w wyrokach WSA w Kielcach z dnia 17 lutego |

|2011 r., I SA/Ke 718/10, oraz WSA w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2012 r., I SA/Bd 918/12, a także wyrokach NSA z dnia 21 listopada 2012|

|r., II GSK 1702/11, oraz z dnia 19 marca 2013 r., II FSK 1180/11. |

|Odpowiadając na postawione w skardze zarzuty naruszenia prawa polegające na zastąpieniu dowodu z przesłuchania stron - notatką służbową|

|zawierającą ustne wyjaśnieniu strony postępowania Sąd zauważa, że w skardze nie wskazano, że nieprzesłuchanie skarżących w charakterze |

|stron (dowód subsydiarny) miało wpływ na wynik sprawy. Skarżący mieli bowiem zapewniony czynny udział w prowadzonym postępowaniu, |

|zostali np. wezwani na rozprawę administracyjną w dniu 25 stycznia 2018 r., na którą się jednak nie stawili, ani nie stawił się ich |

|pełnomocnik. Brak zatem podstaw do formułowania zarzutów w tym zakresie wobec organu. |

|Reasumując, organ administracji rozpatrzył całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego i ocenił go w kontekście przesłanek |

|nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie w nim reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi. Nie doszło w |

|sprawie do naruszenia zasady ochrony słusznego interesu skarżącej, zasady zaufania obywateli do organów państwa. Wydając |

|rozstrzygnięcie organ działał na podstawie przepisów prawa, prowadził postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów i podjął |

|wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Organ wziął pod uwagę zgromadzone w toku |

|postępowania dowody, łącznie je ocenił, a odnosząc je do podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia sformułował wnioski, które mieszczą|

|się w granicach swobodnej oceny dowodów. |

|Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz wobec niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na |

|treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia |

|2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302). |

| |