Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1371/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 ust. 1, art. 138 ust. 2, art. 59 pkt 4.
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2012 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. cofającą [...]sp. z o.o. z siedzibą w R. (skarżącej w niniejszej sprawie), zezwolenie udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] w części dotyczącej punktu gry na automatach o niskich wygranych mieszczącego się w Z. przy ul. [...] (bez numeru).

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją nr [...]/[...]/[...]-[...]/[...]/[...] z dnia [...] listopada 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. udzielił skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 205 punktach na terenie województwa [...]. Decyzja ta została następnie przedłużona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r.. nr [...]/[...]/[...]/[...]/[...]/[...]/[...].

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego II w W. poinformował Dyrektora Izby Celnej w W., że w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w Z. przy ul. [...] skarżąca zaprzestała działalności objętej ww. zezwoleniem.

Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej punktu mieszczącego się w Z. przy ul. [...] (bez numeru). Skarżącej został wyznaczony siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy. Skarżąca nie złożyła wyjaśnień.

Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]-[...]-[...]-[...]/[...]/[...]/[...] na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) w związku z art. 8 i art. 59 pkt 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.,) cofnął skarżącej, zezwolenie udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...]/[...]/[...][...]/[...]/[...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] w części dotyczącej punktu gry na automatach o niskich wygranych mieszczącego się w Z. przy ul. [...] (bez numeru).

Organ wskazał w uzasadnieniu, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki z art. 59 pkt 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.), zgodnie z którym organ właściwy w sprawie udzielania koncesji lub zezwoleń, w drodze decyzji cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części w przypadku zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej. W punkcie gry na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w Z. przy ul. [...]skarżąca zaprzestała i nie wykonywała działalności objętej zezwoleniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r., przedłużonym decyzją z dnia [...] października 2009 r., przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Organ podkreślił, iż zaprzestanie działalności nie było następstwem działania siły wyższej, o czym świadczy dokonane przez stronę zgłoszenie zawieszenia eksploatacji automatu [...]nr fabryczny [...]/[...]/[...]/[...] z dnia [...] października 2009 r.

Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w związku z art. 121 § 1 i § 2 w związku z art. 124 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 w związku z art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez niewyjaśnienie w zaskarżonej decyzji zastosowanej przez organy normy, w tym między innymi znaczenia określenia zaprzestanie prowadzenia działalności;

- art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie doszło do zaprzestania prowadzenia działalności objętej zezwoleniem przez okres 6 miesięcy w sytuacji, gdy Spółka prowadziła działalność;

- art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 52 ust. 2 pkt 4 ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że przepis ten ma w tej części zastosowanie do działalności prowadzonej w zakresie gier na automatach o niskich wygranych i nie uwzględnienie, że ustawa o grach i zakładach wzajemnych wprowadzała mechanizm cofania zezwolenia w przypadku zawieszenia prowadzonej działalności i nie było jej znane pojęcia zaprzestania lub niewykonywania działalności użyte w ustawie o grach hazardowych, a zatem odpowiednie stosowanie art. 59 ustawy o grach hazardowych prowadzi do wniosku, że pkt 4 tego artykułu nie powinien być stosowany w zakresie o którym mowa w art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, zwłaszcza wobec treści art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych i wobec faktu, że pozostawienie, tzw. "martwych punktów" nie powoduje negatywnych skutków.

Dyrektor Izby Celnej w W. po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...]kwietnia 2012 r. nr [...]-I[...]-[...]-[...]/[...]/[...]/[...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 oraz na podstawie art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy

W ocenie organu bezspornym jest, że skarżąca dokonanymi czynnościami niewykonywała działalności objętej zezwoleniem, co potwierdza zgromadzony materiał dowodowy.

Organ podkreślił, że działalność w zakresie urządzania gier jest szczególnym rodzajem działalności, która ze względu na swój charakter wymaga szczególnej kontroli i nadzoru. Istotnym elementem nadzoru i kontroli nad rynkiem gier hazardowym jest zapewnienie prowadzenia tej działalności zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym. Na podmiocie, który uzyskał zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych spoczywa obowiązek prowadzenia tej działalności zgodnie z przepisami prawa, uzyskanym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem gier na automatach o niskich wygranych.

Zdaniem organu nie budzą wątpliwości użyte w przepisie art. 59 pkt 4 pojęcia "zaprzestania" i "niewykonywanie", które nie są tożsame. Okres niewykonywania działalności był dłuższy, niż wskazane w przepisie 6 miesięcy, co potwierdza pismo Naczelnika Urzędu Celnego II w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. Dlatego zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego przejawiający się w niewyjaśnieniu pojęć zaprzestanie prowadzenia działalności jest niezasadny. Cofnięcie zezwolenia nie zależy od uznania administracyjnego, lecz od zaistnienia przesłanki w postaci zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności i jedynym wyjątkiem od obowiązku zastosowania tego przepisu przez organ jest ustalenie, że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzuciła jej naruszenie:

- art. 210 § 1 pkt 6) i § 4 w zw. z art. 121 § 1 i 2 w zw. z art. 122 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 w zw. z art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez niewyjaśnienie w zaskarżonej decyzji treści zastosowanej przez organ normy, w tym m.in. znaczenia określenia zaprzestanie lub niewykonywanie działalności, poprzez niezweryfikowanie wszystkich przejawów prowadzenia działalności przez strony w zakresie, w którym cofnięto zezwolenie i ograniczenie tych przejawów tylko i wyłącznie do faktu czynnej eksploatacji automatów do gier;

- art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie doszło do zaprzestania ewentualnie niewykonywania działalności objętej zezwoleniem przez okres dłuższy niż 6 miesięcy w sytuacji, gdy fakt taki nie miał miejsca, a co najmniej - nie wykazano, aby taki fakt miał miejsce oraz, że jedynym przejawem prowadzenia działalności objętej zezwoleniem, może być czynna eksploatacja automatów do gier o niskich wygranych w sytuacji, gdy przejawy prowadzenia działalności mogą być znacznie szersze, co prowadzi do wniosku, że brak czynnej eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych nie musi świadczyć o zaprzestaniu lub niewykonywaniu prowadzenia działalności, a także przyjęcie, że zawieszenie eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych, ewentualnie zawieszenie prowadzenia działalności jest równoznaczne z zaprzestaniem lub nie wykonywaniem działalności objętej zezwoleniem,

- art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. w zw. z art. 52 pkt 2 ppkt 4) ustawy o grach i zakładach wzajemnych poprzez przyjęcie, że przepis ten ma w tej części zastosowanie do działalności prowadzonej w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych i nie uwzględnienie, że ustawa o grach i zakładach wzajemnych wprowadzała mechanizm cofania zezwolenia w przypadku zawieszenia prowadzonej działalności i nie było jej znane pojęcie zaprzestania lub niewykonywania działalności użyte w ustawie o grach hazardowych, a zatem odpowiednie stosowanie art. 59 u.g.h. prowadzi do wniosku, że pkt 4) tego artykułu nie powinien być stosowany w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, zwłaszcza wobec faktu, że pozostawienie tzw. "martwych punktów" nie powoduje żadnych negatywnych skutków, oraz wobec faktu, iż przepis ten nie dotyczy sytuacji, w której zawieszono eksploatację automatu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1268) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej, przy czym ta kontrola zgodnie z § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.)

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 138 ust. 2 ww. ustawy do podmiotów, o których mowa w art. 129 ust. 1, do których zalicza się skarżąca, co bezsporne, stosuje się odpowiednio art. 58 i art. 59, z tym, że organem właściwym jest organ właściwy do udzielania zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, tj. Dyrektor Izby Celnej w W.

Zgodnie z art. 59 ustawy o grach hazardowych organ właściwy w sprawie udzielania koncesji lub zezwoleń, w drodze decyzji cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadkach w tym przepisie wskazanych w tym w przypadku, o którym mowa w pkt 4 tj. zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba, że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej.

Skoro zatem organ powziął, w związku z pismem Urzędu Celnego II w W. z dnia [...] 01.2012 r. informację, iż skarżąca we wskazanym punkcie nie prowadzi działalności to był zobligowany do wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia i rozstrzygnięcia bez konieczności uprzedniej oceny celowości zastosowania powołanego przepisu.

Skarżąca jak ustaliły organy odwołujące się do wskazanych dowodów tj. w/w pisma Urzędu Celnego i zgłoszenia zawieszenia eksploatacji automatu w punkcie gry na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w Z. przy ul. [...]zaprzestała i nie wykonywała działalności objętej zezwoleniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...]/[...]/[...]-[...]/[...]/[...] z dnia [...] listopada 2003 r., przedłużonym decyzją nr [...]/[...]/[...]/[...]-[...]/[...]/[...]/[...] z dnia [...] października 2009 r. przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Niewykonywanie działalności nie było następstwem działania siły wyższej, o czym świadczy dokonane przez skarżącą w dniu [...] października 2009 r. zgłoszenie dotyczące zawieszenia eksploatacji automatu [...]o nr fabrycznym [...]/[...]/[...]/[...] od dnia [...]listopada 2009 r. Organ słusznie zatem uznał, że od tej daty należy liczyć 6 miesięczny materialno-prawny termin określony w art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych.

Sposób obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym oraz warunki ich dochowania zostały uregulowane w art. 12 ustawy - Ordynacja podatkowa. Stosownie do postanowień art. 12 § 3 przywołanej ustawy terminy materialne określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu miesiąca. Tak, więc okres sześciomiesięczny zaprzestania przedmiotowej działalności, wynikający z art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych w przypadku punktu zlokalizowanego w Z. przy ul. [...] (bez numeru) rozpoczął swój bieg [...] listopada 2009 r. i upłynął [...] maja 2010 r.

Podkreślić przy tym należy, iż w istocie skarżąca ustaleń faktycznych organu nie kwestionuje. Podkreśla jedynie, iż przejawy prowadzenia działalności w powyższym zakresie mogą być szersze i w braku niezweryfikowania wszystkich tych przejawów dopatruje się wadliwość procesowej decyzji twierdząc, iż brak czynnej eksploatacji automatów nie może świadczyć o zaprzestaniu lub niewykonywaniu działalności.

W tym zakresie uwzględniania jednak wymaga okoliczność, iż przedmiotem zezwolenia, co bezsporne jest prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, której istotą jest eksploatacja tych automatów, a nie jak uznaje strona np. uiszczanie opłat z tytułu posiadania zezwolenia i podejmowania różnego rodzaju czynności organizacyjnych w punkcie gier. Z tego tez względu ustalenia poczynione przez organy w rozpoznawanej sprawie uzasadniały zastosowanie art. 59 pkt 4 powołanej ustawy.

Podkreślenia wymaga, przy tym, że przepis art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. jest skonstruowany w ten sposób, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie zależy w żaden sposób od uznania administracyjnego, lecz od zaistnienia przesłanki w postaci zaprzestania działalności lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy przedmiotowej działalności. Jedynym wyjątkiem od obowiązku zastosowania tego przepisu przez organ administracji publicznej jest ustalenie, że zaprzestanie bądź niewykonywanie tej działalności jest następstwem siły wyższej a taki stan rzeczy, co trafnie ustalił organ, a strona w tym zakresie stanowiska organu nie podważa, w sprawie nie zachodzi.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego przejawiający się w niewyjaśnieniu przez organ pojęć "zaprzestanie" i "niewykonywanie" działalności. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, organ powołując się na definicję tych pojęć zamieszczoną w Słowniku współczesnym języka polskiego pod red. prof. dr. hab. Bogusława Dunaja, w wyczerpujący sposób wyjaśnił ich znaczenie i wskazał że użyte w przepisie art. 59 pkt 4 pojęcie "zaprzestania" to zaprzestanie działalności w ogóle w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Natomiast "niewykonywanie" oznacza sytuację, która wystąpiła w niniejszej sprawie, tzn. ustalono w sposób bezsporny, że skarżąca faktycznie nie urządzała gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gry w Z. przy ul. [...], a przerwa w nieprowadzeniu tej działalności była dłuższa niż sześć miesięcy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie nosi znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.