Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 78/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 184, art. 197 par. 2, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1113/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r. nr 1401-IEW1.4250.5.2021.5.AD w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt. III SA/Wa 1113/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 marca 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2022 r. wezwano Stronę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 300 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ w zakreślonym terminie Skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła brakującej części wpisu sądowego od skargi, to skargę, w ocenie Sądu, należało odrzucić na podstawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.").

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 58 § 1 punkt 3 P.p.s.a., polegające na jego zastosowaniu w sytuacji, gdy terminowi na uzupełnienie braków formalnych uchybiono z przyczyn niezawinionych przez pełnomocnika, co pełnomocnik wykazał we wniosku o przywrócenie terminu złożonym w terminie ustawowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przystępując do oceny podniesionego zarzutu należy przede wszystkim przypomnieć, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było nieuzupełnienie wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2022 r., wzywające do uzupełnienia wpisu od skargi w zakreślonym terminie i zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego, doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 maja 2022 r. (k. 28 akt). Z potwierdzenia rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie wynika, że wpis został uzupełniony w dniu 2 czerwca 2022 r. W związku z powyższym słusznie Sąd pierwszej instancji ocenił, że uiszczenie uzupełnionego wpisu nastąpiło po upływie wskazanego w zarządzeniu terminu (wskazana okoliczność też jest bezsporna). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do argumentacji zawartej w zażaleniu, to wskazać należy, że odnosi się ona do kwestii braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Przesłanki oceny uchybienia terminu do dokonania czynności z art. 86 P.p.s.a. nie są tożsame z przesłankami odnoszącymi się do odrzucenia skargi z art. 220 § 3 P.p.s.a., w związku z czym nie mogą stanowić skutecznej podstawy kwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżąca w zażaleniu nie podważała prawidłowości doręczenia zarządzenia wzywającego do uzupełnienia brakującego wpisu, nie zakwestionowała też poprawności wezwania pod względem formalnym. Skutek w postaci odrzucenia skargi nie jest zależny od tego, czy strona nie wykonała w terminie wezwania z przyczyn od niej niezależnych, czy zawinionych. Norma zawarta w art. 220 § 3 P.p.s.a. nie daje sądowi prawa do uznaniowego określenia skutków zaniechania strony, jednoznacznie nakazuje odrzucenie skargi. Tym samym, skoro nie budzi wątpliwości, że Skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia wpisu i pouczona o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym prawidłowo spowodowało odrzucenie jej skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Należy także zauważyć, że pełnomocnik spółki błędnie przywołał w zażaleniu podstawę odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. WSA w Warszawie orzekał na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., będącego podstawą odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu. Nie stosował i w konsekwencji nie mógł też naruszyć wskazanego w zażaleniu art. 58 § 1 punkt 3 P.p.s.a., który nakłada na sąd obowiązek odrzucenia skargi gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.