Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 937/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi  wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. Z. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2012 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, na którego w dniu 23 lutego 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata K. Z.

Pismem z dnia 10 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 2400 zł. powiększoną o należny podatek VAT - zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), a w przypadku nieuwzględnienia tej kwoty, o zasądzenie kosztów w wysokości 150% stawki minimalnej na zasadzie § 19 pkt.1 ww. rozporządzenia.

Wyrokiem z dnia 16 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę I.P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2011 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.

Stosownie do art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł.

Ponadto, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.

Mając na uwadze treść powyższych przepisów, w ocenie Sądu w sprawie zasadne jest przyznanie adwokatowi kosztów zastępstwa procesowego w łącznej kwocie 240 złotych powiększonej o podatek VAT, ustalonej zgodnie ze stawkami minimalnymi wskazanymi w powołanym wyżej § 18 ust. 1 pkt. 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Podkreślić należy, że przedmiotowa sprawa dotyczyła odmowy potwierdzenia skarżącej prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W tego typu sprawach przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, ale określenie, czy stronie przysługują określone prawa, czy też nie. Dlatego też w sprawach tych Sąd nie pobiera wpisu stosunkowego liczonego od wartości przedmiotu zaskarżenia, ale wpis stały w oparciu o § 2 ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Sąd nie może również przychylić się do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia wg stawek podwyższonych do kwoty 150% stawki minimalnej. W ocenie Sądu nie przemawiają za tym ani stopień zawiłości sprawy, ani nakład pracy poczynione przez pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu zapoznał się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją oraz sporządził w dniu 24 kwietnia 2012 r. pismo procesowe, w którym wskazał na możliwość skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego i stanowisko swoje w tym przedmiocie obszernie uzasadnił. Na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. skarżącą reprezentował adwokat D. W., działający z substytucji adwokata K. Z.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 224 w związku z art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

,