Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2561/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu protokołu kontroli postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. poinformował D. K., że wydanie z akt sprawy odpisu protokołu kontroli może nastąpić jedynie na żądanie Sądu w toczącym się postępowaniu cywilnym.

D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. pismo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 5.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi.

Przede wszystkim zauważyć należy, że pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. posiada cechy postanowienia organu administracji publicznej.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, jeśli pismo wydane w sprawie administracyjnej zawiera choćby tylko niezbędne elementy właściwe dla decyzji administracyjnej, winno być ono traktowane jako decyzja administracyjna w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej k.p.a.). Ważna jest wówczas nie jego forma, lecz treść. Do niezbędnych elementów decyzji orzecznictwo zalicza takie jej składniki, jak: określenie autora, adresata, rozstrzygnięcie i podpis osoby reprezentującej organ (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1860/10).

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz treść art. 124 k.p.a. określającego elementy, jakie powinno zawierać postanowienie, przyjąć należy, że niezbędnymi składnikami postanowienia są: określenie autora, adresata, rozstrzygnięcie i podpis osoby reprezentującej organ. Wszystkie te składniki zawiera kwestionowane w niniejszej sprawie pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., zatem należało je potraktować jako postanowienie wydane w trybie art. 74 § 2 k.p.a.

Wskazać trzeba, że stosownie do art. 74 § 2 k.p.a., odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

W niniejszej sprawie zaskarżeniu podlega postanowienie wydane przez organ I instancji. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył na kwestionowane postanowienie zażalenia do organu wyższego stopnia. Tym samym, nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.), w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do państwowego powiatowego inspektora sanitarnego – państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. Aby przysługujące skarżącemu w niniejszej sprawie środki zaskarżenia zostały wyczerpane, powinien złożyć zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W.

Na ocenę dopuszczalności wniesienia skargi nie ma wpływu okoliczność, że organ nie pouczył skarżącego o przysługującym mu środku zaskarżenia. Skarżący może natomiast wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, powołując się na ww. uchybienie organu.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.