Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1483/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 7,8,9,11
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Danuta Kania (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] czerwca 2014 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego S. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej "k.p.a.", art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), dalej: "u.d.i.p.", utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. S. K. zwrócił się do Wójta Gminy M., na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii uzasadnienia decyzji: (1) o częściowym umorzeniu podatku rolnego za rok 2012 w kwocie 2042,00 zł oraz odsetek w wysokości 149,00 zł M. K. z D., (2) o umorzeniu podatku od nieruchomości za rok 2012 w kwocie 1162,00 zł oraz odsetek w wysokości 156,00 zł C. N. z P..

Wskazując formę przekazania informacji wyżej wymieniony wniósł o opublikowanie odpowiedzi (wraz z podaniem pełnej treści pytań) na stronie internetowej Urzędu Gminy M. w zakładce "Pytanie do Wójta".

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., sprostowaną postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., Wójt Gminy M. - powołując w podstawie prawnej art. 5 ust. 1 (lub 2), art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. - odmówił udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem S. K. z dnia [...] maja 2014 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), dalej: "u.f.p.", zarząd jednostki samorządu terytorialnego podaje do publicznej wiadomości wykaz osób prawnych i osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków i opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia. Działając w trybie ww. przepisu, w dniu [...] kwietnia 2014 r. Wójt Gminy M. opublikował wskazane dane w formie tabelarycznej.

Następnie organ wskazał, iż zgodnie z treścią art. 5 ust. 2 u.d.i.p., dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Zdaniem organu, w niniejszej sprawie uzasadniona jest odmowa udzielenia żądanych informacji, bowiem uzasadnienia decyzji, których udostępnienia żąda wnioskodawca, obejmują szczegóły dotyczące osobistej sytuacji rodzinnej i majątkowej osób fizycznych, których przedmiotowe decyzje dotyczyły.

W odwołaniu od powyższej decyzji S. K. wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji zarzucając naruszenie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 14 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie wnioskowanej informacji publicznej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie znalazło podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania.

Motywując powołaną na wstępie decyzję wskazało, iż w myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych (i tylko ta informacja) stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. udostępnieniu podlega treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Tylko więc treść aktów administracyjnych zawierających informację publiczną podlega udostępnieniu. Decyzja administracyjna jest dokumentem urzędowym, jednak nie jest to wystarczająca przesłanka do udostępnienia decyzji w trybie u.d.i.p. Dostęp do akt administracyjnych jest uregulowany w trybie art. 73 k.p.a. i przysługuje stronie postępowania.

Kolegium wskazało, iż podziela pogląd organu I instancji, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy (nie ma innego trybu dostępu do niej) i nie funkcjonuje w obiegu publicznym. Zgodnie z art. 37 u.f.p., Wójt Gminy M. podał do publicznej wiadomości wykaz osób, którym w zakresie podatków i opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę zobowiązań na raty. Informacja o wysokości umorzenia podatku dla M. K. i C. N. funkcjonuje już w obiegu publicznym.

Nadto Kolegium zaznaczyło, iż zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 51 ust. 1 Konstytucji RP, nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczących jego osoby. Uzasadnienie decyzji w sprawie umorzenia należności podatkowych obejmuje opis sytuacji życiowej, osobistej, zdrowotnej i materialnej wnioskodawców jako niezbędnych przesłanek do umorzenia podatku. Prywatność osoby fizycznej nie jest chroniona wówczas, gdy chodzi o informacje o osobach pełniących funkcje publiczne, mające związek z pełnieniem tych funkcji. W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie ma miejsca.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. S. K. zarzucił naruszenie:

- art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w postaci wskazanej we wniosku z dnia [...] maja 2014 r.,

- art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez uznanie, że informacja żądana we wniosku w całości podlega ograniczeniu ze względu na prawo do prywatności,

- art. 7 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak właściwego i rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji, nakazanie podmiotowi obowiązanemu wykonanie wniosku zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W motywach skargi skarżący wskazał, iż z lakonicznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji odnośnie zaistnienia przesłanek odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Kolegium nie odniosło się jednak w żaden sposób do stanu faktycznego sprawy, omawiając poglądy orzecznictwa "luźno związane" z przedmiotem sprawy, wskazując m.in. na charakter akt administracyjnych jako informacji publicznej.

Tymczasem skarżący nie wnioskował o udostępnienie mu akt postępowania, lecz decyzji administracyjnych wydanych w indywidualnych sprawach, które stanowią informację publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) i ust. 2 u.d.i.p.). Informacją publiczną jest bowiem nie tylko treść decyzji administracyjnej, lecz również jej postać (nośnik informacji), a zatem wnioskodawca ma prawo domagać się udostępnienia kopii decyzji. Inną natomiast kwestią jest dostęp do danych podlegających ustawowej ochronie (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Organ w przypadku ochrony prywatności powinien dokonać zanonimizowania takich informacji zawartych w dokumencie. Nie mogą jednak zostać zanonimizowane okoliczności mające wpływ na udzielenie umorzenia należności. Z przepisu art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.f.p. wynika, że organ ma obowiązek podać do publicznej wiadomości wykaz osób prawnych i osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków i opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia. Podanie do publicznej wiadomości ww. wykazu nie narusza przepisów o tajemnicy skarbowej, a więc jest to przepis wyznaczający ograniczenie prawa do prywatności. Powyższe oznacza, że ustawodawca dopuszcza wprost nie tylko udostępnienie informacji na temat sposobu gospodarowania mieniem publicznym, ale również dopuszcza, w określonych warunkach, ujawnienie informacji na temat przyczyn udzielenia ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożenia na raty spłaty należności. Podana przyczyna musi być rzeczywista, odpowiadająca w swojej treści przyczynom stojącym u podstaw korzystnego dla podatnika rozstrzygnięcia. Ogólnikowe i nieweryfikowalne podanie przyczyn zastosowania swoistego przywileju wybranego grona osób - a taki charakter ma wykaz przedstawiony przez Wójta Gminy M. - nie spełnia warunków wskazanych w powołanym przepisie.

Skarżący wskazał, że nie istnieją również żadne inne przeszkody w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej, w szczególności wynikające z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Wnioskodawca nie domaga się bowiem udostępnienia indywidualnych danych w rozumieniu art. 293 § 1 ww. ustawy, lecz decyzji administracyjnych ze szczególnym uwzględnieniem ich uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazało, iż uzasadnienie decyzji w sprawie umorzenia należności podatkowych musi zawierać opis i ocenę sytuacji życiowej, osobistej, zdrowotnej i materialnej wnioskodawców, a te okoliczności stanowią prawem chronioną prywatność danej osoby. Proponowana w skardze anonimizacja decyzji w sytuacji, gdy wnioskodawca wskazuje nazwiska podatników jest bezskuteczna. Przepisy art. 31 ust. 3 i 61 ust. 3 Konstytucji RP stanowią o ochronie wolności człowieka i praw innych osób, co znajduje odzwierciedlenie w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Polega ona na kontroli legalności, tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2014 r. - oceniana w świetle powyższych kryteriów - zasługuje na uwzględnienie.

Poza sporem jest, że informacja, objęta wnioskiem z dnia [...] maja 2014 r., posiada walor informacji publicznej. Skarżący domagał się bowiem udostępnienia - w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej - kopii uzasadnień dwóch decyzji administracyjnych: (1) o częściowym umorzeniu podatku rolnego za rok 2012 w kwocie 2042,00 zł oraz odsetek w wysokości 149,00 zł M. K. z D., (2) o umorzeniu podatku od nieruchomości za rok 2012 w kwocie 1162,00 zł oraz odsetek w wysokości 156,00 zł C. N. z P.. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Skoro udostępnieniu ma podlegać "treść i postać", w jakiej utrwalona została informacja publiczna, należy przyjąć, że udostępnieniu podlega sam dokument urzędowy lub jego kserokopia, po uprzednim podjęciu działań uniemożliwiających zapoznanie się z danymi chronionymi prawem. Zatem w przypadku wniosku o udostępnienie dokumentu urzędowego nie wystarczy poinformowanie wnioskodawcy o jego treści. Informacja taka może być udostępniona po uwzględnieniu ograniczeń, o których mowa w art. 5 u.d.i.p., a dokument tak spreparowany traci charakter indywidualny, będąc równocześnie ważną informacją o sposobie działania podmiotu zobowiązanego oraz treści i formie podejmowanych przez niego rozstrzygnięć (v. I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, LexisNexis, wyd. 2, Warszawa 2012, s. 16 - 17).

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W myśl ust. 2 tego przepisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Przewidziane w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na potrzebę ochrony prywatności nie oznacza bezwzględnego zakazu udostępniania informacji zawierających dane podlegające ochronie. Nawet w sytuacji, gdy decyzje administracyjne zawierają takie właśnie informacje (tzw. dane wrażliwe), mogą zostać udostępnione w postaci kserokopii, z której usuwa się takie elementy. Wyłączenie pewnych danych ze względu na prywatność osoby fizycznej z treści udostępnianej informacji publicznej nie powoduje przy tym nadania tej informacji charakteru informacji przetworzonej. Innymi słowy, konieczność ochrony danych podlegających ochronie na podstawie art. 5 u.d.i.p. nie zwalnia organu z udostępniania informacji publicznej. Organ powinien natomiast ograniczyć dostęp do danych podlegających ochronie (np. ze względu na prywatność osoby fizycznej), co w praktyce oznacza udostępnienie dokumentu odpowiednio zanonimizowanego, czyli takiego, w którym dokonano zatarcia danych dotyczących i odnoszących się do osób prywatnych. Dopiero w przypadku uznania przez organ, że istnieje potrzeba ochrony prywatności określonej osoby, a celu tego w dostateczny sposób nie spełni anonimizacja danych wrażliwych osób uczestniczących w postępowaniu (wobec których została wydana decyzja administracyjna), to wówczas organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien - w oparciu o art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - wydać decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, powołując się na ograniczenia zawarte w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Jednakże swe stanowisko w tym zakresie organ powinien należycie umotywować (art. 107 § 3 k.p.a.).

Dokonując oceny okoliczności sprawy w powyższym zakresie organ winien jednak mieć świadomość, że ustrojodawca, formułując w art. 61 Konstytucji RP zasadę "prawa do informacji publicznej", wyznaczył tym samym podstawowe reguły wykładni tego uprawnienia. Jeżeli bowiem stanowi ono prawo konstytucyjne, to ustawy określające tryb dostępu do informacji powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom i innym osobom i jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki powinny być rozumiane wąsko. Oznacza to stosowanie w odniesieniu do tych ustaw takich zasad wykładni, które sprzyjają poszerzaniu, a niezawężaniu obowiązku informacyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 14 listopada 2003 r., sygn. akt II SAB 199/03; z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11, publ. https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W realiach niniejszej sprawy organy administracyjne zadecydowały o potrzebie ochrony prywatności osób, w stosunku do których wydane zostały objęte wnioskiem decyzje o umorzeniu należności podatkowych. Podkreślenia wymaga, że możliwość rozstrzygnięcia sprawy decyzją na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) oznacza konieczność stosowania się do zasad tego postępowania (z przewidzianymi w tym przepisie wyjątkami). Tym samym organ ma obowiązek m.in. prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), należycie i wyczerpująco informować stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy (art. 9 k.p.a.), starannie umotywować swoje stanowisko w sprawie poprzez wyważenie interesu społecznego oraz interesu strony (art. 7 k.p.a.), sporządzić uzasadnienie rozstrzygnięcia zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji administracyjnej, co należy podkreślić, ma istotne znaczenie z punktu widzenia zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.), zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśnić stronom zasadność przesłanek, jakimi kierują się przy załatwianiu sprawy. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy.

Wskazane powyżej zasady postępowania administracyjnego zostały przez organy orzekające w niniejszej sprawie w sposób istotny naruszone, co czyni uzasadnionym zarzut skargi w odnośnym zakresie. Uzasadnienia obu wydanych w sprawie decyzji są lakoniczne, ogólnikowe, nie odnoszą się do konkretnych okoliczności sprawy zainicjowanej wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, świadczących o potrzebie wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej. Tym samym wydane rozstrzygnięcia zostały podjęte z naruszeniem procesu subsumcji prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy do określonej normy prawnej.

Motywując rozstrzygnięcie o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, podjęte w dniu [...] czerwca 2014 r., organ I instancji zawarł jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że "uzasadnienia decyzji, których udostępnienia żąda wnioskodawca, obejmują szczegóły dotyczące osobistej sytuacji rodzinnej i majątkowej osób fizycznych, których przedmiotowe decyzje dotyczyły".

Z kolei organ II instancji, utrzymując w mocy ww. decyzję, ograniczył się w zasadzie do wskazania, że "uzasadnienie decyzji w sprawie umorzenia należności podatkowych obejmuje opis sytuacji życiowej, osobistej, zdrowotnej i materialnej wnioskodawców jako niezbędnych przesłanek do umorzenia podatku". Pozostałą część uzasadnienia decyzji stanowią w istocie kwestie nie związane z istotą podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Przede wszystkim, jak zasadnie zauważył skarżący, przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie była całość akt administracyjnych zakończonych wydaniem decyzji o umorzeniu należności podatkowych wobec osób wymienionych we wniosku, lecz wyłącznie uzasadnienia przedmiotowych decyzji. Niezrozumiałe w tym kontekście są zatem uwagi poczynione przez organ odwoławczy na gruncie powołanych orzeczeń sądów administracyjnych, w kwestii dostępu do akt postępowania administracyjnego (jako całości), zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżący nie posiadał przymiotu strony postępowania w sprawach zakończonych wydaniem ww. decyzji. Nie dotyczą również istoty sprawy uwagi organu odnośnie wypełnienia przez Wójta Gminy M. obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.f.p. Zgodnie z tym przepisem zarząd jednostki samorządu terytorialnego podaje do publicznej wiadomości wykaz osób prawnych i osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków i opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia. Okoliczność, że organ opublikował uprzednio dane określone w ww. przepisie, pozostaje bez wpływu na obowiązek prawidłowej realizacji wniosku informacyjnego na gruncie u.d.i.p. Wniosek ten bowiem nie dotyczył danych już opublikowanych w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.f.p., lecz całej treści uzasadnień decyzji administracyjnych wskazanych we wniosku. Z tego względu, stwierdzenie organu odwoławczego, że "informacja o wysokości umorzenia podatku dla Pana M. K. i C. N. funkcjonuje już w obiegu publicznym" nie może stanowić uzasadnienia dla odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, skoro wysokość kwot podlegających umorzeniu była znana wnioskodawcy i została wskazana w treści wniosku.

Marginalnie w tym miejscu, mając na względzie argumentację skargi, zauważyć należy, że ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie podlegała prawidłowość realizacji przez Wójta obowiązku publikacji danych, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f) "u.f.p.", lecz prawidłowość zastosowania przez organ przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec złożonego wniosku z dnia [...] maja 2014 r.

Niezależnie od powyższego, dokonując oceny zaskarżonej decyzji, Sąd orzekający powziął uzasadnione wątpliwości co do faktu zapoznania się organu odwoławczego z treścią informacji (uzasadnień decyzji) objętych wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. U podstaw tych wątpliwości legła zarówno ogólnikowa - wręcz lakoniczna - forma odniesienia się organu do istoty sprawy, tj. do motywów odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych, jak i treść tego odniesienia. Organ odwoławczy wskazuje bowiem, iż uzasadnienie decyzji w sprawie umorzenia należności obejmuje m.in. opis sytuacji zdrowotnej wnioskodawców, tymczasem w treści uzasadnień decyzji objętych wnioskiem brak jest jakichkolwiek danych dotyczących stanu zdrowia osób, wobec których umorzono należności, czy też członków ich rodzin. Uzasadnienia te zawierają w istocie stosunkowo ogólne i ograniczone w swym zakresie informacje na temat sytuacji rodzinnej i materialnej wnioskodawców. Wątpliwości Sądu w powyższym zakresie znajdują niejako potwierdzenie w treści odpowiedzi na skargę, gdzie organ odwoławczy zawarł sformułowanie, iż "uzasadnienie decyzji w sprawie umorzenia należności podatkowych musi zawierać opis i ocenę sytuacji życiowej, osobistej, zdrowotnej i materialnej wnioskodawców (...)". Podkreślenia wymaga, że weryfikacji organu w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji publicznej nie podlega hipotetyczna decyzja organu o umorzeniu należności podatkowych, która (co do zasady) powinna zawierać wskazane elementy, lecz konkretne, wymienione we wniosku decyzje (ich uzasadnienia), co do których treści organ powinien się w sposób indywidualny i konkretny odnieść.

Z powyższych względów zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie podaje się weryfikacji Sądu z punktu widzenia kryteriów legalności. W istocie bowiem organy nie wyjaśniły, jakie okoliczności - w odniesieniu do każdej z decyzji wymienionych we wniosku z dnia [...] maja 2014 r. - zdeterminowały konieczność wyłączenia dostępu do całości treści ich uzasadnień, a także z jakich powodów anonimizacja ewentualnych danych wrażliwych zawartych w uzasadnieniach tych decyzji byłaby niewystarczająca z punktu widzenia ochrony prywatności osób fizycznych, wobec których wydano ww. decyzje. Nie poparte szerszą argumentacją stwierdzenie organu odwoławczego, zawarte zresztą w odpowiedzi na skargę, a nie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że anonimizacja decyzji byłaby bezskuteczna skoro nazwiska podatników są znane, nie sanuje powyższych uchybień.

Rozpatrując ponownie wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2014 r. Wójt Gminy M. będzie obowiązany uwzględnić powyższą ocenę prawną w kontekście możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej odpowiednio zanonimizowanej. Zważy, iż ewentualna odmowa dostępu do informacji publicznej wymaga należytego umotywowania stosownie do wymogów określonych w art. 107 § 3 w związku z art. 11 k.p.a.

Organ weźmie również pod uwagę, że istotą realizacji przez podmiot zobowiązany obowiązku informacyjnego na gruncie przepisów u.d.i.p. jest udostępnienie informacji publicznej wnioskodawcy, nie zaś innym osobom poprzez np. zamieszczenie treści żądanej informacji na stronach internetowych organu (urzędu). Z tego względu, realizacja wniosku z dnia [...] maja 2014 r. w sposób powyżej wskazany może nastąpić wyłącznie wobec skarżącego, nie zaś wobec innych osób, które z wnioskiem tym nie występowały.

Mając na uwadze wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.