Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 486/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 4, art. 34, art. 35
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: par. 12 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 486/11

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi J. H. jest decyzja Wojewody [...] z [...].03.2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i wykonania robót budowlanych. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z 21.06.2010 r. (data wpływu do organu) D. T. i P. T., współwłaściciele działki nr 2800 położonej w L. przy ul. K., wystąpili do Starostwa Powiatowego [...] o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji określonej jako rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego zlokalizowanego na w/w działce ze zmianą sposobu użytkowania na budynek usługowo-handlowy oraz przyłącz wodociągowy. W toku postępowania zastrzeżenia wobec planowanej inwestycji wniosła J. H., w szczególności eksponując jej niekorzystny wpływ na działkę sąsiednią oznaczoną nr 2801. Starosta [...] postanowieniem z [...].07.2010 r. nałożył na wnioskodawców obowiązek uzupełnienia braków w projekcie budowlanym, a w konsekwencji uznania, że wzywani braków tych nie uzupełnili, decyzją z [...].08.2010 r. odmówił pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli D. T. i P. T., w wyniku czego Wojewoda [...] decyzją z [...].10.2010 r. nr [...] uchylił odmowną decyzję organu I instancji, a sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego Starosta [...] wadliwie nie dążył do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w trybie art. 64 § 2 ustawy z 14.06.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1098 ze zm., zwana dalej k.p.a.). W szczególności brak było wyjaśnienia kwestii posiadania przez inwestorów prawa do dysponowania tytułem prawnym do działki 2108, aby wykonać prace budowlane polegające na ociepleniu zlokalizowanego w granicy między działką nr 2800 a 2801 przebudowywanego budynku mieszkalnego. Wyeksponowano konieczność sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymogami decyzji o warunkach zabudowy, zausterkowano ponadto brak wyjaśnienia kwestii legitymacji strony u J. H., albowiem z zalegającego materiału dowodowego w aktach wynikać miało, że wyłącznym właścicielem działki nr 2801 był C. H.

W wyniku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, iż C. H. nie żyje, a osobami widniejącymi w operacie ewidencji gruntów jako współwłaściciele działki są J. H. i jej 17-letni syn A. H. Wezwani do uzupełnienia wniosku inwestorzy poinformowali organ I instancji na piśmie, że ściana ich budynku mieszkalnego zlokalizowana w granicy z działką nr 2801 będzie ocieplana od środka, zatem nie będą prowadzić żadnych robót z wykorzystaniem działki sąsiedniej.

Decyzją z [...].11.2010 r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę D. T. i P. T. na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą sposobu jego użytkowania na budynek usługowo-handlowy (kategoria obiektu XVII) oraz pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego na działce nr 2800 w L. przy ul. K. W podstawie prawnej tej decyzji przywołano art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4, 36 ustawy z 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 r., poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. Decyzją zobowiązano inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie rozbudowy, zobowiązano kierownika robót do prowadzenia dziennika budowy, umieszczenia w widocznym miejscu tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia o danych dotyczących bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, zaś jako obszar oddziaływania obiektu podano działki nr 2800 i 2801. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie zrekapitulowano przebieg postępowania oraz podnoszone na etapie jego prowadzenia zastrzeżenia J. H. Co się tyczy podnoszonego przez stronę zarzutu zlokalizowania rozbudowy w odległości 1,5m od granicy z działką nr 2801, to wskazano, iż taka lokalizacja obiektu wynika z treści decyzji Burmistrza [...] ustalającego warunki zabudowy. Ponadto analiza przedłożonego projektu budowlanego w aspekcie uwag zgłaszającej zastrzeżenia strony, w ocenie Starosty [...] nie daje podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego.

Od decyzji organu I instancji odwołanie wniosła J. H. domagając się zmiany usytuowania projektowanej rozbudowy tak, aby znajdowała się ona w odległości 3m od granicy wschodniej działki inwestorów. Odwołująca się wskazała, że wydana w sprawie decyzja Burmistrza [...] ustalająca warunki zabudowy pod przedmiotową inwestycję naruszać ma § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm., zwane dalej rozp. MI). J. H. naprowadza dalej, iż od tej decyzji odwoływała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ale organ ten w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia przywołał wyrok sądu administracyjnego, z którego z kolei wynikać ma, że organy orzekające w sprawach ustalania warunków zabudowy nie mają obowiązku badania zgodności istniejącej zabudowy z prawem budowlanym. Działka przeznaczona pod zabudowę znajdować się ma w pasie zabudowy jednorodzinnej, działki są długie i wąskie, zabudowa zaplanowana w odległości 1,5m od granicy z działką sąsiednią ograniczy dostęp światła na jej posesję, ogród warzywny oraz podwórze. Ponadto spadek działki w kierunku północnym spowoduje, że po opadach teren nie będzie wysychał.

Rozpoznając to odwołanie Wojewoda [...] wpierw zobowiązał inwestorów do uzupełnienia akt o aktualny wypis i wyrys z ewidencji gruntów obejmujący działkę przeznaczoną pod inwestycję i działki sąsiednie oraz trzy egzemplarze projektu budowlanego. Organ wezwał ponadto W. K. (projektanta o specjalności konstrukcyjno-budowlanej) do osobistego stawienia się i złożenia wyjaśnień w zakresie przyjętych rozwiązań przestrzennych oraz części architektoniczno-budowlanej. W wyniku tych wezwań inwestorzy uzupełnili materiał aktowy o żądane dokumenty, zaś wezwany projektant miał dokonać sprostowań oraz korekt, eliminując braki oraz nieścisłości w przedłożonym opracowaniu projektowym. Wojewoda zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami strony, z możliwości tej skorzystała J. H., która podtrzymała zarzut nieprawidłowego usytuowania rozbudowy, nadto nie zgodziła się, aby usytuować dwa klimatyzatory od strony działki 2801, motywując to obawą hałasu. Dodatkowo wywodziła m. in., że wykorzystano nieaktualną mapę, albowiem nie uwzględniono wyciętego drzewa w granicy z działką nr 2799, a także istniejącego w granicy działek 2800 i 2801 ogrodzenia.

Opisaną na wstępie decyzją Wojewoda [...] powołując się na dyspozycję art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 7, 10 i 77 k.p.a., a także art. 28, 32, 33 ust. 1, 34 ust. 4, 35, 36, 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 1, art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243 z 2010 r., poz. 1623 ze zm., zwana dalej Upb) uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielił pozwolenia na budowę i wykonanie robót budowlanych D. T. i P. T. pod rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek usługowo-handlowy wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., elektryczną, centralnego ogrzewania, klimatyzacyjną oraz pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego na działce nr 2800 w L. przy ul. K. W obszernym uzasadnieniu organ odwoławczy wpierw dokonał szczegółowej rekapitulacji stanu faktycznego sprawy. Przywołując materialnoprawne podstawy wyrzekania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wskazano, że inwestorzy przedłożyli w toku postępowania cztery egzemplarze projektu budowlanego, sporządzonego przez uprawnione osoby, wraz z niezbędnymi opiniami i zaświadczeniem. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji nie odniósł się szczegółowo do wszystkich kwestii, na jakie wskazywał wojewoda w decyzji kasacyjnej, to zaś uzasadniało wydanie decyzji reformatoryjnej, tj. ponowne rozpoznanie wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę oraz wydanie decyzji merytorycznej. W wyniku analizy akt dokonano uzupełnienia i korekty projektu budowlanego. Wojewoda wyjaśnił, iż inwestorzy spełnili wymogi przewidziane w art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 33 ust. 2 Upb, przedkładając cztery egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także ostateczną decyzję o warunkach zabudowy. Dokonano sprawdzenia w trybie art. 35 ust. 1 Upb nie dopatrując się wadliwości lub uchybień. Zasadniczy argument odwołania wskazujący na miejsce usytuowania rozbudowy budynku uznano za nietrafny, argumentując w ten sposób, iż eksponowano treść art. 64 w zw. z art. 55 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., zwana dalej Upizp). Zaprojektowanie rozbudowy w odległości 1,5m od granicy działki odwołującej się uznano za zgodne z treścią § 12 ust. 2 rozp. MI, nadto uwzględniające ustalenia decyzji o warunkach zabudowy. Argumentacji J. H. o konieczności stosowania § 12 ust. 3 pkt 1 rozp. MI wojewoda nie podzielił, wskazując, że działka inwestorów "utraciła swoją dotychczasową funkcję zabudowy mieszkaniowej, bowiem przeznaczona została na teren o funkcji usługowej". Dodatkowo wskazano, wobec zarzutów odwołania, że projekt zagospodarowania mapy sporządzono na aktualnej mapie geodezyjnej, nadto inaczej rozwiązano kwestię instalacji klimatyzacyjnej, poprzez rezygnację z umieszczenia klimatyzatorów na ścianie zewnętrznej budynku inwestorów.

Skargę na powyższą decyzję wniosła J. H. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, a to § 12 ust. 3 pkt 1 rozp. MI, wnosząc o uchylenie decyzji organu odwoławczego, a także o wstrzymanie jej wykonania. Ten ostatni wniosek Sąd rozpoznał postanowieniem z 21.09.2011 r. odmawiając wstrzymania wykonania, po uprzednim uzależnieniu jego uwzględnienia od wniesienia kaucji zabezpieczającej roszczenia inwestorów. Zdaniem skarżącej, przywołując dyspozycję § 12 ust. 3 pkt 1 rozp. MI wobec faktu, iż działka inwestorów jest szersza niż 16m, odległość od granicy z działką sąsiednią winna wynosić minimum 3m. Nie znajdować ma uzasadnienia oparcie rozstrzygnięcia organu architektoniczno-budowlanego na decyzji Burmistrza [...], który zlokalizował sporny budynek inwestorów w odległości 1,5m od granicy z jej działką. J. H. podkreśla obowiązek Wojewody czuwania nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, w tym także cyt. rozp. MI. Nie zgadza się ponadto skarżąca z wywodami Wojewody o utracie mieszkalnego charakteru przez działkę uczestników, wobec faktu zaprojektowania na niej budynku o charakterze również usługowym.

Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując prezentowane wywody w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W ocenie Sądu skarga nie jest uzasadniona.

Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia były przepisu Upb oraz przepisy rozp. MI. W myśl art. 32. ust. 4 Upb "Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwolenia, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 33. ust. 2 pkt 1-3 Upb). Zgodnie z art. 34 Upb "Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane" (ust. 1), zaś "Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych" (ust. 2). W myśl art. 34 ust. 3 Upb "Projekt budowlany powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; 3) stosownie do potrzeb: a) oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych, b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych". Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 Upb).

Obowiązki organu architektoniczno-budowlanego rozpatrującego wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego normuje art. 35 Upb. W myśl ust. 1 cyt. przepisu "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7". W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 Upb), w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Upb).

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo zastosował cyt. przepisy prawa materialnego, przeprowadzając na etapie postępowania odwoławczego uzupełnienie materiału dowodowego, a także wzywając inwestorów oraz projektanta o dokonanie niezbędnych uzupełnień i poprawek projektu.

Zasadniczym argumentem strony skarżącej jest dezawuowanie ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy w aspekcie zlokalizowania rozbudowy budynku inwestorów. Niesporne jest w sprawie, iż Burmistrz [...] decyzją z [...].11.2009 r. nr [...] ustalił inwestorom warunki zabudowy dla inwestycji pn. rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego ze zmiana sposobu użytkowania na usługowo-handlowy wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr 2800 przy ul. K. w L. Decyzja powyższa w wyniku wniesienia odwołania została utrzymana w mocy przez SKO decyzją z [...].12.2009 r.[...]. Tej ostatniej, jak wynika z oświadczenia pełnomocnika substytucyjnego skarżącej nie zaskarżono do sądu administracyjnego, zatem decyzja ustalająca warunki zabudowy stała się decyzją prawomocną. Z treści decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez burmistrza (k. 23-25 akt I instancji) wynika, że rozbudowę na działce nr 2800 zaprojektowano w odległości 1,5m od wschodniej granicy działki, tj. od strony działki stanowiącej współwłasność skarżącej J. H. i jej syna. W myśl art. 64 ust. 1 Upizp do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się odpowiednio m.in. art. 55 tej ustawy, stanowiący iż decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Trafnie więc skonstatował Wojewoda [...], że był w tym aspekcie związany ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy. Sąd nie podziela przy tym zasadniczego zarzutu skargi, jakoby w ten sposób udzielenie pozwolenia na budowę naruszało przepis § 12 ust. 3 pkt 1 rozp. MI.

§ 12 ust. 1 cyt. rozp. MI określa, co następuje: "Jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) 4m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy" (ust. 1); "Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu" (ust. 2); "W zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: 1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16m" (ust. 3 pkt 1). Przepis, który w ocenie skarżącej został naruszony to § 12 ust. 3 pkt 1 rozp. MI, zdaniem Sądu strona skarżąca pomija jednak fakt, że może on być stosowany tylko w odniesieniu do "zabudowy jednorodzinnej", co w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Nie mają tu znaczenia nietrafne wywody zawarte w zaskarżonej decyzji, jakoby działka inwestorów "utraciła swoją dotychczasową funkcję zabudowy mieszkaniowej, bowiem przeznaczona została na teren o funkcji usługowej" (s. 13 decyzji II instancji). Z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy wynika, że teren planowanej inwestycji znajduje się na styku staromiejskiej zabudowy, działka przylega do ul. K. stanowiącej dojazd do centrum usługowo-administracyjnego, od północy przylega do terenu zabudowanego pawilonem handlowym. Zastosowanie przeto miał przepis § 12 ust. 2 rozp. MI, odwołujący się do ustaleń zwartych w decyzji o warunkach zabudowy, gdzie odległość od granicy zaprojektowano, na przewidziane dyspozycją cyt. przepisu 1,5m. Jak wynika z załącznika graficznego do decyzji o warunkach zabudowy (k. 26 akt I instancji), na działce inwestorów istniał budynek gospodarczy zlokalizowany wzdłuż granicy z działką sąsiednią i bliżej niej, niż obecnie projektowana rozbudowa, przeznaczony wobec planowanej inwestycji do rozbiórki. Warto także zwrócić uwagę, iż na działce skarżącej (nr 2801) zlokalizowany jest budynek gospodarczy tuż przy granicy z działką nr 2802.

Skoro Wojewoda [...] przeprowadził postępowanie nie dotknięte zasadniczymi uchybieniami proceduralnymi, nadto prawidłowo ocenił, iż inwestorzy spełnili warunki przewidziane dyspozycją art. 32 ust. 4 Upb, zaś sprawdzenie przeprowadzone w trybie art. 35 ust. 1 cyt. ustawy zasadnie prowadziło do wniosku, że warunki przewidziane tym ostatnim przepisem zostały zachowane, to zgodnie z art. 35 ust. 4 Upb nie mógł odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Te ustalenia prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja prawa nie naruszała w stopniu nakazującym jej uchylenie, co z kolei implikowało oddalenie skargi na zasadzie art. 151 Ppsa.