Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 672/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1-3, art. 7
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 6 ust. 1, art. 12 ust. 3, art. 26 ust. 1, art. 28 ust. 1 lit. c i ust. 2, art. 57 ust. 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 14, art. 15, art. 17, art. 19 ust. 2, art. 20
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 24 ust. 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Dnia 8 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Marek Sachajko Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], przyznającej Spółce X w K., zwanej dalej skarżącą, wnioskodawcą, bądź stroną, płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 w wysokości [...] zł, w tym jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Strona złożyła w dniu [...] maja 2012 roku wniosek o przyznanie płatności do Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) o powierzchni [...] ha i do Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) o powierzchni [...] ha. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. zawiesił postępowanie w sprawie przyznania tych płatności powołując się na fakt, iż do Sądu Okręgowego w [...] wpłynął akt oskarżenia dotyczący wyłudzenia dotacji unijnych przeciwko m.in. [...], która w imieniu skarżącej złożyła wniosek o przyznanie płatności, a także przeciwko jej wspólnikowi.

Na skutek wniesionego zażalenia Dyrektor Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie uzasadniając, iż rozstrzygnięcie sprawy karnej zawisłej przed Sądem Okręgowym w [...] jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art.97 § 1 pkt 4 Kpa. Wymaga bowiem ustalenia, czy [...] składając jako wspólnik beneficjenta wniosek o dopłaty nie posługiwała się podrobionymi lub przerobionymi dokumentami.

W następstwie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem o sygn. akt III SA/Go 540/13 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że w oparciu o wskazane przez organ okoliczności nie da się w żadnym razie ustalić w jakim związku przyczynowym i zarazem materialnoprawnym pozostaje rozpoznanie sprawy karnej i administracyjnej, zwłaszcza, że akt oskarżenia przeciwko [...] i innym dotyczy lat 2004–2010, a nie 2012 roku. Podkreślono również, że treść aktu oskarżenia, a zwłaszcza stawianego tam zarzutu nie pozwala na stwierdzenie, że zarzucane jej czyny dotyczą działań podejmowanych w imieniu Spółki.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Dyrektor Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił postanowienie z dnia [...] lutego 2013 r. o zawieszeniu postępowania wskazując, że niezbędna jest ponowna analiza okoliczności wynikających z ustaleń prokuratorskich.

W dniu [...] stycznia 2014 r. przekazano wniosek skarżącej do Biura Powiatowemu ARiMR w K. zgodnie z właściwością, bowiem spółka rolna zmieniła siedzibę i zgodnie z wpisem do ewidencji producentów obecna siedziba mieści się w K..

Dnia [...] sierpnia 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. wydał decyzję o przyznaniu skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, że w wyniku kontroli administracyjnej stwierdzono, iż powierzchnia deklarowana działek do jednolitej płatności obszarowej wynosiła [...] ha, natomiast w wyniku kontroli administracyjnej opartej na systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS/GIS) wyniosła [...] ha. W konsekwencji uwzględniając powstałe różnice przyznano płatności w pomniejszonej wysokości.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył pełnomocnik spółki podnosząc, że powierzchnia wskazana przez stronę we wniosku o dopłaty jest powierzchnią wynikającą z ewidencji gruntów, a postępowanie winno być przeprowadzone zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy poparł stanowisko organu I instancji, wyjaśniając w tym zakresie, że system LPIS ma na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację działek rolnych i ich położenia, kontrolę prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrolą jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie zidentyfikowanych, potencjalnych beneficjentów. System ten jest systemem referencyjnym powstałym w oparciu o przepisy wspólnotowe, a opracowany jest na podstawie ewidencji gruntów, map, danych geograficznych, technik komputerowych, ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. Wyjaśniono też, że dla wniosków o dopłaty na rok 2012 obowiązywał przepis art. 124 ust.1 rozporządzenia Rady Nr 73/2009 zgodnie z którym obszar użytków rolnych nowego Państwa Członkowskiego objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część wykorzystywanych użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 roku. Natomiast zgodnie z wynikami kontroli i z obrazem ortofototomapy z dnia [...] czerwca 2004 roku na działce w tym okresie znajdował się las, co wskazuje na brak użytkowania całej działki zgodnie z dobrą kulturą rolną w dniu 30 czerwca 2003 roku i faktu tego nie zmienia okoliczność, że las wykarczowano później, co już jest widoczne na obrazie ortofotomapy w roku 2014. Zaskarżona decyzja właściwe zatem odzwierciedla obszar zatwierdzony będący podstawą redukcji płatności bezpośrednich.

Na skutek złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt III SA/Po 136/15, uchylił powyższą decyzję i decyzję ją poprzedzającą. W uzasadnieniu Sąd wskazał w szczególności, że regulacja z art. 124 ust.2 rozporządzenia nr 73/2009 nie mogła stanowić podstawy do przyjęcia, że warunkiem przyznania płatności obszarowych w 2012 r. było wykazanie dobrej kultury rolnej na deklarowanych działkach na dzień 30 czerwca 2003 roku. Skoro nie było zatem podstaw do przyjęcia, że ten warunek znajduje oparcie w przepisach unijnych, to jednocześnie jest też sprzeczny z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich, który stanowi, że warunkiem przyznania płatności jest utrzymywanie gruntów rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności. W konsekwencji przyjąć należało, że w postępowaniu o przyznanie płatności istotne znaczenie ma rzeczywisty areał gruntów objętych wnioskiem i okoliczność utrzymywania ich w stanie zgodnym z normami w roku kalendarzowym, w którym beneficjent ubiega się o ich przyznanie, a nie ich stan na dzień 30 czerwca 2003 r.

Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego w K. ARiMR przyznał skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 w wysokości [...] zł, w tym jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że powierzchnie JPO i UPO zostały ustalone w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 i art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z informacją z dnia [...] stycznia oraz z [...] lutego 2016 r. na temat aktualnej wartości PEG ustalono powierzchnie mniejsze ([...] ha) od pierwotnie zadeklarowanych ([...] ha) o [...]%. Odnośnie UPO powierzchnia deklarowana wynosiła [...] ha, natomiast stwierdzona w kontroli administracyjnej – [...] ha, a różnica procentowa wyniosła [...]%. Początkowa kwota wynosząca [...] zł została pomniejszona zgodnie z art. 4 ust. 1 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 24 lipca 2012 r. zatwierdzającej przyznawanie krajowych uzupełniających płatności bezpośrednich w Polsce za rok 2012 o [...] zł – kwota po obniżeniu wyniosła [...] zł. JPO w wysokości [...] zł została przekazana w dniu [...] września 2014 r., a w wysokości [...] miała być dopiero przekazana, natomiast w zakresie UPO odnośnie przekazanych w dniu [...] września 2014 r. w wysokości [...] zł zostanie wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia kwot nadmiernie pobranych płatności ([...] zł).

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca, reprezentowana przez adwokata, stwierdziła, że wpisana we wniosku powierzchnia ustalona została na podstawie wypisów z rejestru gruntów i własnych ustaleń; taka też powierzchnia była uprzednio podawana we wnioskach o przyznanie płatności i nie było to kwestionowane. W ocenie pełnomocnika organ naruszył art. 7 i 77 k.p.a.

W piśmie z dnia [...] marca 2016 r., również określonym jako odwołanie, wskazano, że w wydanej uprzednio decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. także umniejszono płatności z powodu nieprawidłowości dokonanych w oparciu o pomiary PEG, jednak ustalenia były różne od obecnych – ze wskazaniem różnic dla poszczególnych działek, co świadczy o dowolności poczynionych przez organ ustaleń.

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] maja 2016 r., wskazaną we wstępie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że dostępna w systemie ZSZiK ortofotomapa cyfrowa tj. zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992" tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów tj. stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Ortofotomapa jest jedynym prawnie dostępnym instrumentem weryfikacji powierzchni działek rolnych deklarowanych do płatności. Nadto powierzchnie użytków rolnych określone w systemie Ewidencji Gruntów i Budynków nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej. Organy obu instancji zobowiązane wyrokiem sądu uznały powierzchnię wynikającą z rzeczywistej powierzchni wyznaczonej na dzień wykonania obrazu ortofotomapy, tj. [...] lipca 2014 r. Ponadto zgodnie z wyrokiem sądu, ponownie zweryfikowano czy wszystkie grunty rolne były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w roku w którym Skarżąca ubiegała się o płatność. W wyniku analizy materiału dowodowego z informatyczną bazą danych ZSZiK stwierdzono, iż dla poszczególnych działek rolnych powierzchnia uprawniona do płatności jest większa, niż to ustalono w uchylonej decyzji, natomiast dla innych działek rolnych powierzchnia, którą uznano do płatności uchyloną decyzją, jest większa niż wynika to z maksymalnej powierzchni ewidencyjno - gospodarczej. Obraz ortofotomapy z roku 2014 jednoznacznie wskazuje, iż powierzchnia rzeczywiście użytkowana rolniczo jest mniejsza niż to było zadeklarowane we wniosku. W uchylonej decyzji I instancji powierzchnia PEG została wyznaczona na poziomie większym, jednakże podczas ponownej weryfikacji sprawy, powierzchnia PEG zapisana w referencyjnej bazie danych jednoznacznie wskazuje, że powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo jest mniejsza niż była zadeklarowana.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 78 § 1 w zw. z art. 9 Kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z kontroli na miejscu, co miałoby istotne znaczenie dla sprawy i wyjaśniłoby jednoznacznie rozbieżności co do powierzchni PEG działki [...], a nadto naruszenie art. 7, 77 § 1 i 8 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nie zebranie całokształtu materiału dowodowego, w szczególności dokumentów z protokołów z kontroli z lat poprzednich.

W lakonicznym uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że ortofotomapa jest niewystarczającym dowodem i skarżąca kosiła i utrzymywała w dobrej kulturze rolnej prawidłową, zadeklarowaną we wniosku powierzchnię. Ponadto organ posługuje się nieaktualną ortofotomapą, bowiem zakrzewienia z działki [...] zostały usunięte, co miały potwierdzać załączone do skargi mapy (których jednak nie załączono). Należało przeprowadzić kontrolę na miejscu oraz skorzystać z protokołów i dowodów z lat ubiegłych, również zgłaszanych do płatności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wskazując ponadto, iż sprawa dotyczy roku 2012, a ortofotomapa została wykonana dnia [...] sierpnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W rozpatrywanej sprawie spór sprowadza się w istocie do rozstrzygnięcia, czy organy zasadnie przyjęły zmniejszoną powierzchnię dla obliczenia płatności w stosunku do deklarowanej przez stronę skarżącą.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko prezentowane w uzasadnieniu organów co znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie administracyjnym m.in. rozważania wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 485/16.

We wskazanym wyroku Sąd wskazał, że stosownie do art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (UE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE nr L 316 z 02.12.2009 r. ze zm.; dalej w skrócie zwanego rozporządzeniem 1122/2009), dla jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Informacje na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną, stosownie do art. 12 ust. 3 rozporządzenia 1122/2009, zawierają z góry ustalone formularze przekazywane producentowi rolnemu zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1290/2008, (WE) nr 247/2006, nr (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1982/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, ze zm., zwane poniżej rozporządzaniem 73/2009). Materiał graficzny przekazany rolnikowi, zgodnie z tymi przepisami, wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.

W myśl art. 17 rozporządzenia nr 73/2009 państwa członkowskie ustanawiają system identyfikacji działek rolnych na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000. System ten wchodzi w skład systemu administrowania i kontroli (zwanego systemem zintegrowanym), który musi być obowiązkowo prowadzony przez każde państwo członkowskie (art. 14 i art. 15 rozporządzenia 73/2009). System zintegrowany obejmuje skomputeryzowaną bazę danych, system identyfikacji działek rolnych (LPIS), system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności, wnioski o pomoc, zintegrowany system kontroli, jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika, który składa wniosek o pomoc.

Powinnością organu jest weryfikacja warunków kwalifikowalności, o czym mowa w art. 20 rozporządzenia 73/2009. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy (ust.1). Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych (ust.2).

Zgodnie zaś z art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1122/2009, kontrole administracyjne, m.in. kontrole krzyżowe, pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych. Kontrole te dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy. Według ust. 2 art. 28 - wykazanie nieprawidłowości w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i, w stosownym przypadku, przeprowadzenie kontroli na miejscu.

Jak z tego wynika zasadniczym sposobem weryfikacji wniosków jest przede wszystkim prowadzenie kontroli administracyjnej na podstawie danych zawartych w systemie informatycznym, nie zaś kontroli na miejscu.

Rozporządzenie nr 1122/2004 uchyliło z dniem 1 stycznia 2010 r. rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U. L 141, s. 18). Trzeba podkreślić, że na gruncie art. 24 ust. 2 powołanego rozporządzenia 796/2004 – o podobnym brzmieniu jak cytowany ustęp 2 art. 28 rozporządzenia 1122/2009 – zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie C-485/12 Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, w świetle którego to rozporządzenie należy interpretować w ten sposób, że jeżeli automatyczne kontrole krzyżowe mające na celu zweryfikowanie kwalifikowalności do pomocy działek zadeklarowanych we wniosku rolnika o płatność jednolitą są ze względu na aktualizację systemu identyfikacji działek rolnych uzupełniane weryfikacją na podstawie nowych zdjęć lotniczych prowadzącą do stwierdzenia nieprawidłowości w deklaracji tegoż rolnika, to właściwy organ nie jest zobowiązany do przeprowadzenia inspekcji terenowej, lecz dysponuje, zgodnie z art. 24 ust. 2 tego rozporządzenia, uprawnieniami dyskrecjonalnymi w odniesieniu do środków, które w konsekwencji należy przyjąć. W szczególności organ ten nie może być zobowiązany do przeprowadzenia pomiaru na terenie danych działek, jeżeli nie ma on wątpliwości co do danych pomiarowych, które zaczerpnął z dostępnych mu zdjęć lotniczych. Jakkolwiek rozporządzenie nr 796/2004 nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie, lecz zważywszy na to, że brzmienie uregulowań prawnych zawartych w obowiązującym w sprawie stanie prawnym, to jest art. 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1122/2009 (w zbiegu z przepisami art. 15 ust. 1, art. 17 i art. 29 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009, które także były przedmiotem analizy Trybunału w przywołanym orzeczeniu) – nie różni się znacząco od treści art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004, należy przyjąć, że cytowana teza nie straciła na aktualności pod rządami obecnego prawa. Zatem w sytuacji gdy ustalenia poczynione w toku kontroli administracyjnej oparte na zaktualizowanej ortofotomapie nie nasuwają żadnych wątpliwości co do wielkości powierzchni działki, nie zachodziły podstawy by organ z urzędu bądź na wniosek strony był zobligowany do przeprowadzenia kontroli na miejscu.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy ustalenia organów administracyjnych obu instancji, że powierzchnia stwierdzona działek rolnych kwalifikowanych do płatności na rok 2012 była mniejsza od zadeklarowanej, zostały dokonane właśnie na podstawie art. 17 rozporządzenia 73/2009, to jest z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo w oparciu o ostatnio sporządzoną ortofotomapę, wykonaną na podstawie zdjęć lotniczych z dnia [...] lipca 2014 r.

Jak podkreślono, kontrole administracyjne zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009 mają na celu ujawnianie nieprawidłowości, w szczególności poprzez stosowanie narzędzi informatycznych co jest cechą tego rodzaju kontroli i jej bezwzględnym wymogiem prawnym, nadto muszą być jej poddane wszystkie wnioski (art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 1 rozporządzenia), kontrola na miejscu zaś ma jedynie charakter uzupełniający.

Twierdzenia skargi o nieprawidłowych technikach pomiarowych i niewłaściwym obliczeniu powierzchni PEG nie zostały poparte rzeczową, konkretną argumentacją ani dowodami. Niezrozumiałe są twierdzenia pełnomocnika skarżącej, że organ posłużył się nieaktualną ortofotomapą, ze wskazaniem na istniejące kilka lat wcześniej zakrzewienia, w sytuacji gdy dla płatności na 2012 r. organ posłużył się ortofotomapą wykonaną dnia [...] sierpnia 2014 r.

Skoro organ zasadnie nie powziął żadnych wątpliwości co do danych pomiarowych, które uzyskał legalnie z dostępnych i uaktualnianych źródeł w prowadzonej - zgodnie z prawidłowo przywołanymi i szczegółowo opisanymi w uzasadnieniu decyzji unormowaniami - bazie danych LPIS/GIS wprowadzonych do Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) oraz ze zdjęć lotniczych, to nie mógł być zobowiązany do przeprowadzenia pomiarów działek w terenie. Nie można uznać by zachodziły jakiekolwiek przesłanki przemawiające za wdrożeniem kontroli na miejscu. Nie doszło w takim kontekście do uchybienia normom art. 20 ust. 1-2 rozporządzenia nr 73/2009 oraz art. 26 ust. 1 i art. 57 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009, a także art. 7 z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.; zwanej dalej w skrócie także "ustawą").

Strona nie przedstawiła w toku postępowania administracyjnego miarodajnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń jakoby powierzchnia kwalifikująca się do płatności w ramach spornych działek była zgodna z deklaracją zawartą we wniosku.

W tym miejscu podkreślić należy, że ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w stosunku do reguł określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, modyfikuje w sposób istotny obowiązki organu właściwego do wydawania decyzji i pozycję strony postępowania co wynika z uregulowania zawartego w art. 3 ust. 1 powołanej ustawy. Jak stanowi przywołany przepis, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, stosowanie do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Na tle unormowań w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy, który określa, że organ stoi na straży praworządności oraz art. 3 ust. 2 ustawy, który w pkt 2 nakłada na organ obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący trzeba wskazać, że odmiennie niż w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej nie ma obowiązku działania z urzędu celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W postępowaniu o płatności rolne ustawodawca odstąpił od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 k.p.a. Wobec tego już z tej racji nie mógł organ naruszyć tych norm postępowania.

Ponadto organ nie z urzędu, a jedynie na wniosek strony udziela jej niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków (art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 ustawy).

Sąd nie dopatrzył się naruszenia cytowanych norm prawa.

Wobec braku wadliwości zaskarżonej decyzji, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) Sąd skargę oddalił.