Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 162/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 88 ust. 3a pkt 4a, art. 106j ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Urszula Zięba Protokolant Julia Mejer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2022 r. sprawy ze skargi N.-R. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 3 grudnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r.,styczeń, kwiecień, czerwiec, lipiec, sierpień 2015 r., skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 3 grudnia 2021r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania "N. " Sp. z o.o. w O. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 24 marca 2020r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] 2019, określającej w podatku od towarów i usług:

-za grudzień 2014r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...] zł,

-za styczeń 2015r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł,

-za kwiecień 2015r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł,

-za czerwiec 2015r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł,

-za lipiec 2015r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł,

-za sierpień 2015r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł- działając na podstawie przepisu art. 233§1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020r., poz. 1325 ze zm. dalej-O.p.)- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Na podstawie upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 15 marca 2017r. w N. Sp. z o.o. została przeprowadzona kontrola podatkowa w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okresy od grudnia 2014r. do sierpnia 2015r., która została zakończona w dniu 4 lutego 2019r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi protokołu kontroli z dnia 31 stycznia 2019r. Na podstawie ustaleń, w związku z nie złożeniem przez N. Sp. z o.o. korekt deklaracji, postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. nr [...] z dnia 2 lipca 2019r., w dniu 19 lipca 2019r. wszczęte zostało postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 2014r. oraz za styczeń, kwiecień, czerwiec, lipiec i sierpień 2015r.

Organ stwierdził że N. Sp. z o.o. w deklaracjach podatkowych złożonych za w/w okresy zawyżyła podatek naliczony podlegający odliczeniu, na skutek ujęcia w nich wartości wynikających z faktur VAT nie dokumentujących rzeczywiście zrealizowanych na rzecz tej spółki transakcji gospodarczych, wystawionych przez:

• "P. " P. W., [...], G. , ul. [...],

• P. K. W., [...], ul. [...],

• "E. " Sp. z o.o. [...], [...]

Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. w dniu 24 marca 2020r. wydał dla N. Sp. z o.o. decyzję, którą za miesiące objęte postępowaniem określił wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy lub (za grudzień 2014r.) do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

N. Sp. z o.o. złożyła odwołanie, w którym zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie :

1.art. 106j ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, ze zm., dalej-u.p.t.u.) w zakresie w jakim Organ I instancji uznał, że obowiązek korekty faktury zaliczkowej oraz podatku VAT z niej wynikającego wiązać należy z okolicznością wypowiedzenia umowy, a nie z okolicznością zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty tytułem przelanej uprzednio zaliczki, jak również, że-okoliczność zwrotu pieniędzy w sytuacji wypowiedzenia urnowy jest bez znaczenia dla możliwości wystawienia faktury korygującej,

2.art. 187§1 i art. 191 w zw. z art. 210§4 O.p. poprzez zaniechanie oceny wszystkich zgromadzonych dowodów w sprawie, w szczególności brak wyjaśnienia Stronie przyczyn dla których następującym dowodom odmówił wiarygodności lub dał im wiarę -co istotnie wpłynęło na wynik sprawy - w zakresie oceny transakcji zawieranych w badanym okresie z "E. " Sp. z o.o. :

-nakaz zapłaty z dnia 30.11.2017r. sygn. akt: [...] zobowiązujący E. Sp. z o.o. do zapłaty na rzecz N. Sp. z o.o. kwoty [...] zł, zaopatrzony w klauzulę wykonalności - na okoliczność braku zatrzymania wpłaconych przez Kontrolowaną zaliczek jako sui generis odszkodowania za odstąpienie od umowy, w związku z powyższym korekta podatku naliczonego i należnego wynikającego z wystawionych i zaliczkowych faktur VAT jest możliwa dopiero po zwrocie pieniędzy na rzecz N. ,

-opinia A. w K. z dnia 16.12.2019r., sporządzona

na zlecenie Prokuratury Okręgowej w K. do sprawy [...] i włączona do akt jako dowód w postępowaniu,

-wydruk z portalu orzeczeń sądów administracyjnych sentencji wyroku WSA w Warszawie z dnia 11.02.2019r. sygn. akt: V SA/Wa 538/18 na okoliczność uchylenia w całości decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 31.01.2018r., utrzymującą w całości zaskarżoną decyzję Organu I instancji z dnia 5.12.2016r. Nr [...],

-protokół zajęcia ruchomości w sprawie [...] sporządzony przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] wraz ze zleceniem wyceny ruchomości, na okoliczność egzekucji prowadzonej przeciwko E. Sp. z o.o., jak i zajęcia rzeczy, które były wytwarzane dla Kontrolowanej,

-oświadczenie E. Sp. z o.o. z dnia 28.09.2015r. na okoliczność wytworzenia maszyn i urządzeń na rzecz N. Sp. z o.o. oraz przeniesienia tytułu własności,

-pisma z dnia 29.02.2016r. oraz 07.03.2016r., wraz z potwierdzeniem nadania, pomiędzy W. Sp. z o.o. oraz N. Sp. z o.o. na okoliczność próby odzyskania wytwarzanych urządzeń na rzecz Kontrolowanej, jak i dochowania należytej staranności i sprawdzenia procesu produkcyjnego przez W. Sp. z o.o.,

-umowy z dnia 27.08.2015r. pomiędzy E. Sp. z o.o. a C. Sp. z o.o. na okoliczność realizowania zlecenia na rzecz N. Sp. z o.o.,

-umowy z dnia 12.09.2015r. pomiędzy E. Sp. z o.o. a

M. P. S. na okoliczność realizowania zlecenia na rzecz N. Sp. z o.o.,

3.art. 216§1 i 2w zw. z art. 180§1 i art. 181§1 O.p. poprzez brak włączenia do akt sprawy szczegółowych protokołów Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z czynności kontrolnych w N. Sp. z o.o. związanych z udzieloną spółce dotacją oraz lakoniczne powoływanie się na te dowody w zaskarżonej decyzji celem uzasadnienia prezentowanego stanowiska, co bezpośrednio świadczy o naruszeniu art. 187§1 O.p.,

4.art. 187§1 O.p. poprzez brak przesłuchania świadka J. N. na okoliczność potwierdzenia przyjęcia od K. W. gotówką kwoty [...] zł, co wynika ze zmienionych zeznań podejrzanego K. W. złożonych w Prokuraturze Okręgowej w K. w dniu 17.12.2018r. i ich oceny w kontekście obowiązków podatkowych N. Sp. z o.o., brak przesłuchania [...] J. N. w kontekście relacji gospodarczych pomiędzy N. Sp. z o.o. a P. "[...]" K. W. oraz "[...]" P. G..

5.art. 187§ 1 w zw. z art. 210§4 O.p. poprzez brak wskazania konkretnych dowodów z których wynika brak wprowadzenia przez W. S. do "[...]" Sp. z o.o. rozdrabniacza marki [...] i poprzestaniu w związku z tym na ogólnym stwierdzeniu, że "tak wynika z przeprowadzonego badania",

6.art. 88 ust. 3a pkt 4a u.p.t.u. w zakresie w jakim Organ I instancji uznał, że faktury wystawione przez P. "[...]" K. W. oraz "[...]" P. W. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych,

7.art. 193§6 O.p. w zakresie w jakim Organ I instancji uznał księgi podatkowe Odwołującej, tj. rejestry zakupu za XII 2014r. i za I, IV, VI, VII i VIII 2015r. za nierzetelne, gdyż zawarte w nich zapisy nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego, a w związku z rym nie mogą stanowić dowodu tego, co wynika z zawartych w nich zapisów, w części dotyczącej stwierdzonych nieprawidłowości.

Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie Organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Odwołanie zostało złożone w terminie, przy uwzględnieniu zawieszenia do dnia 23.05.2020r. biegu terminów procesowych spowodowanego pandemią wirusa SARS-CoV-2, zgodnie z art. 68 ust. 7 ustawy z dnia 14.05.2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020r. póz. 875).

Organ II instancji w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji podał, że N. Sp. z o.o. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 03.10.2012r. Kapitał zakładowy od początku wynosi 5.000 zł.

Udziałowcami Spółki względnie zarządzie Spółki zasiadali (w różnych okresach): B. i O. N., B. N., B. i J. N. B. i O. N., B. N., J. N., A. M., T. B..J. N. ([...] B. N. i [...] O. N.) był również prokurentem w Spółce w okresie 10.09.2014r. - 29.09.2016r.

Spółka zgłosiła prowadzenie działalności gospodarczej od l listopada 2012r., w zakresie: "Obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne", objętym PKD [...], pod adresem: O., ul. [...] l, będącym jednocześnie adresem jej siedziby. Na podstawie złożonych deklaracji rocznych o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-4), stwierdzono, że w okresie, którego dotyczy zaskarżona decyzja, spółka zatrudniała l pracownika.

Przedmiot sprawy związany jest z inwestycją, której Spółka miała dokonać w O., a która uzyskała dotację z [...] Agencji Rozwoju Regionalnego (umowa o dofinansowanie z dnia 05.06.2014r.). Inwestycja ta dotyczyła wdrożenia innowacyjnej technologii produkcji wyrobów dla branży petrochemicznej. Przy czym Spółka nigdy nie uzyskała pozwolenia na budowę zakładu będącego przedmiotem tej inwestycji. Z akt sprawy wynika, że inwestycja ta miała być realizowana na działce w O., przy ul. [...].

Organu I instancji zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego z wymienionych na wstępie faktur. W toku postępowania stwierdzono bowiem, że:

1) Spółka nie planowała w rzeczywistości rozpoczęcia opodatkowanej działalności gospodarczej w zakresie z jakim związane są kwestionowane zakupy,

2) część z maszyn w ogóle nie znalazła się w posiadaniu Spółki,

3) zakup maszyn odbywał się w ciągu różnych firm, a firma wystawiająca faktury na rzecz Spółki została organizatorowi tych dostaw wskazana przez spółkę N. jako ta, która ma wystawić faktury,

4) roboty budowlane zafakturowane przez K. W. były częściowo wykonane przez inne firmy. Ciąg firm również został wygenerowany sztucznie (w jego ramach znalazła się również firma należąca do zięcia J. N.),

5) Spółka wypłacając kwoty jako zaliczki na rzecz firmy E. Sp. z o.o. zdawała sobie sprawę z tego, że inwestycja ta nigdy nie zostanie zrealizowana, a podejmowane czynności mają upozorować jej przygotowywanie, Spółka ta zlecając wykonanie tych prac wiedziała już na dzień podpisania umowy (10.06.2015r.), że nie ma co zlecać tej firmie, ponieważ :

-prace projektowe zadania inwestycyjnego zleciła za pośrednictwem innej firmy

W. S., tj. A. Sp. z o.o. firmie C. Sp. z o.o. (co miało miejsce dopiero w dniu 03.07.2015r.),

-Spółka wiedziała, że nie ma decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej inwestycji.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po analizie akt przedmiotowej sprawy, zgodził się z oceną dokonaną w tym zakresie. Ustalenia w tej kwestii zostały bowiem oparte na dokładnie i szeroko zgromadzonym materiale dowodowym. Do akt postępowania włączono protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2014r. Zgodnie z jego treścią w sierpniu 2014r. Spółka nie zatrudniała żadnych pracowników, zaś od dnia 2.09.2014r. zatrudniła jedną osobę (B. O.) na stanowisku dyrektora technicznego. W deklaracji VAT-7 złożonej za sierpień 2014r. wykazana została dostawa towarów o wartości netto [...] zł (za dostawę drewna opałowego pozyskanego z wycięcia drzew na nieruchomości przy ul. [...] w O., na rzecz firmy [...] z R.) oraz nabycie środków trwałych o wartości netto [...] zł i nabycie towarów i usług pozostałych o wartości netto [...] zł (sporządzenie aktu notarialnego, usługi księgowe, sporządzenie ekspertyzy). Środkiem trwałym nabytym w tym miesiącu było prawo wieczystego użytkowania działki gruntowej nr ewid. [...] o powierzchni [...] ha, położonej w O. przy ul. [...] oraz prawo własności posadowionych na działce czterech budynków. Nabycie to udokumentowane zostało aktem notarialnym z dnia 20.08.2014r. oraz fakturą VAT z tej samej daty wystawioną przez Kancelarię O. "[...]" Sp. z o.o., [...], ul. [...]. Fakturę wystawił [...] zarządu tej spółki P. G. (pomimo, iż zgodnie z rejestrem przedsiębiorców został w nim ujawniony jako prezes zarządu tej spółki dopiero z dniem 19.11.2015r.). Za zakup ten należność w łącznej kwocie [...] zł zapłacono w formie dwóch przelewów bankowych.

Do protokołu tej kontroli podatkowej załączono oświadczenie B. N. z dnia 13.10.2014r., z którego wynika, że prace związane z budową zakładu przerobu surowców wtórnych na komponenty paliwowe będą realizowane do 30.06.2015r. Uruchomienie planowane jest na początku lipca 2015r. Budowa instalacji będzie wymagała zezwolenia budowlanego. Na obecnym etapie są wykonywane projekty. Zakup nieruchomości i prace związane z inwestycją przebiegają zgodnie z harmonogramem umowy nr [...] W dniu 13.10.2014r. pracownicy organu podatkowego przeprowadzili oględziny tej nieruchomości stwierdzając, że znajdowały się na niej cztery budynki, jeden silos, różne elementy betonowe oraz kilka drzew. W dacie oględzin na działce trwały prace ogrodzeniowe, ogrodzono działkę z dwóch stron-jedną stronę płytami metalowymi (wjazd), zaś drugą siatką. Zgodnie z wyjaśnieniami obecnej podczas oględzin B. N. działka wraz z budynkami wykorzystana będzie do realizacji inwestycji służącej wytwarzaniu komponentów paliwowych z odpadów tworzyw sztucznych. Oświadczyła również, że znajdujący się na działce silos jest zniszczony, nie nadaje się do niczego i w przyszłości zostanie rozebrany.

Zgodnie z załączoną do protokołu kontroli decyzją Urzędu Miasta w O. z dnia 22.07.2014r. organ ten zezwolił na wycinkę drzew na opisywanej działce M. K. zamieszkałemu w M., zaś jego pełnomocnikiem w tym postępowaniu był W. S. zamieszkały w R.. M. K. jest [...] Państwa N. , zaś W. S. był uprzednio pracownikiem w B. Sp. z o.o. będącej własnością J. N..

Opisywany zakup sfinansowany został w części pożyczką w kwocie [...] zł, którą udzieliła Spółce B. N. (jedyny wówczas udziałowiec), zgodnie z umową z dnia 23.08.2014r. zawartą ze strony Spółki z jej [...] J. N.. Pozostała część należności sfinansowana została ze środków pochodzących z dotacji przyznanej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Inwestycja, którą miała prowadzić N. Sp. z o.o. była objęta refundacją na podstawie "Umowy o dofinansowanie nr [...] w ramach działania 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym osi priorytetowej 4 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013" zawartą w K. w dniu 5 czerwca 2014r. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości, reprezentowaną przez [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. (MARR) z siedzibą w K., pełniącą funkcję Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF) w województwie [...].

Przedmiotem umowy było udzielenie spółce dofinansowania na realizację Projektu "Wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji wyrobów dla branży [...]". Jak wynika z pisma MARR z 24.03.2017r. - projekt realizowany na podstawie ww. umowy o dofinansowanie polegał na utworzeniu nowego przedsiębiorstwa i wdrożeniu innowacyjnego procesu technologicznego do produkcji zasadniczo ulepszonego produktu (...). Przedmiotem dofinansowania w ramach umowy miał być zakup nieruchomości zabudowanej wraz z adaptacją i remontem nieruchomości, zakup maszyn i urządzeń tworzących ciąg technologiczny, w tym: linii do przygotowania i obróbki wstępnej surowca, systemu podajników i pras załadowczych układu przygotowania i wstępnej obróbki surowca, dwóch komór reakcyjnych w ramach układu reaktora, systemu czujników [...]/aparatury kontrolno-pomiarowej z lejem zasypowym i mieszadłem w ramach układu reaktora, zestawu palników gazowych (lub olejowych) do rozgrzewania komory reakcyjnej, systemu schładzania/skraplania węglowodorów z automatycznym pomiarem przepływu produktu gotowego, systemu automatycznego czyszczenia komory reakcyjnej, zbiorników produktu gotowego wraz z systemem pomiarowym ilości sprzedaży, układu awaryjnego odprowadzania gazu i instalacji do odzysku gazu technicznego wraz z kominem i systemem odbioru ciepła oraz nabycie infrastruktury pomocniczej. Całkowity koszt realizacji projektu wynosić miał [...] zł, w tym kwota wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem to [...] zł, dofinansowanie - [...] zł. Projekt miał być realizowany w okresie od 1 czerwca 2014r. do 30 czerwca 2015r.

Umowa ta była [...]-krotnie aneksowana (aneks nr [...] zawarto 30 marca 2016r.), w tym [...]-krotnie w zakresie terminu zakończenia realizacji projektu, określając ostatecznie czas realizacji projektu na okres od dnia l czerwca 2014r. do dnia 31 lipca 2016r., przy czym okres kwalifikowalności wydatków zakończył się w dniu 31 grudnia 2015r. Spółka nie otrzymała zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu do końca I kwartału 2017r. Z tytułu zawarcia w/w umowy w lipcu 2014r. wypłacona została zaliczka w kwocie [...] zł, natomiast w marcu 2015r. w kwocie [...] zł. N. Sp. z o.o. otrzymała więc łącznie na podstawie tej umowy środki pieniężne w kwocie [...] zł.

Realizacja tej umowy była dwukrotnie kontrolowana przez [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A., pełniącą funkcję Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF): 13 listopada 2014r. oraz 17 grudnia 2015r. W toku każdej z tych kontroli stwierdzono nieprawidłowości, polegające:

•w przypadku kontroli z 13.11.2014r. - na braku zapłaty za prace badawczo-rozwojowe, opisane we wniosku o dofinansowanie,

•w przypadku kontroli z 17.12.2015r. stwierdzono, m. in.:

-brak realizacji zaleceń pokontrolnych wydanych po kontroli z 13.11.2014r,

-brak w miejscu realizacji Projektu środków trwałych w postaci pras ślimakowych i prasy załadowczej, które miały być przedmiotem nabycia w dniu 22.12.2014r.,

-nie realizowanie zapisów umów zawartych z dostawcami towarów i usług w zakresie

stosowania kar umownych w związku z nieterminową realizacją umowy,

-niedozwolona zmiana umowy zawartej z kontrahentem polegająca na wydłużeniu terminu realizacji zamówienia,

-nieprawidłowo przeprowadzone postępowanie na wybór dostawców podzespołów

instalacji do przetwarzania odpadowych tworzyw sztucznych na komponenty paliwowe

oleju opałowego (skierowano zapytania do trzech przedsiębiorców, z których dwóch nie prowadziło działalności gospodarczej w zakresie przedmiotu zamówienia).

W związku z powyższym, w zakresie postępowania ofertowego nałożono korektę finansową, polegająca na obniżeniu wydatków wynikających z dokumentów księgowych, dotyczących ww. wydatku, o [...]%, tj, o kwotę [...] zł. Dodatkowo w raporcie pokontrolnym RIF poinformowała PARP o realnym zagrożeniu realizacji projektu oraz zarekomendowała przeprowadzenie kontroli doraźnej w miejscu realizacji projektu w celu potwierdzenia, że będzie on realizowany. W związku ze stwierdzonymi w toku tych kontroli nieprawidłowościami, które przez Spółkę nie zostały poprawione, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wydała dwie decyzje :

a)nr [...] z dnia 5.12.2016r., którą określiła kwotę do zwrotu w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

b)nr [...] z dnia 12.06.2018r., którą określiła kwotę do zwrotu w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Minister Inwestycji i Rozwoju, po rozpatrzeniu odwołania złożonego od pierwszej z tych decyzji, decyzją z dnia 31.01.2018r. nr [...] podtrzymał decyzję tę w całości. Od decyzji tej została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 11.02.2019r. sygn. akt: V SA/Wa 538/18 uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji. Zgodnie z uzasadnieniem wyroku rozstrzygnięcie to spowodowane zostało przyczynami formalnymi, w postaci pominięcia przez organ odwoławczy przy doręczaniu w toku postępowania pism ustanowionego przez Stronę pełnomocnika.

W toku prowadzonego postępowania odwoławczego, pismem z dnia 25 września 2020r., wystąpiono do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z prośbą o przekazanie informacji, czy zostały zakończone postępowania odwoławcze odnośnie wydanych dla "N. " Sp. z o.o. decyzji nr [...] i nr [...] W odpowiedzi z dnia 2 października 2020r. poinformowano, że Minister Funduszy i Polityki Regionalnej, jako organ II instancji, wydał w dniu 2 marca 2020r. decyzję nr [...], którą podtrzymał decyzję tej agencji nr [...] z dnia 5 grudnia 2016r. Na powyższą decyzję N. Sp. z o.o. złożyła skargę do sądu administracyjnego, która nie została jeszcze rozpatrzona. Poinformowano ponadto, że postępowanie odwoławcze od decyzji nr [...] z dnia 12 czerwca 2018r. jest nadal w toku.

Z uzasadnienia załączonej do tego pisma decyzji nr [...] wynika, że Minister Funduszy i Polityki Regionalnej zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji odnośnie konieczności zwrotu przez Spółkę kwoty nierozliczonej zaliczki w wysokości [...] zł, ponieważ ostatni wniosek o płatność został przez nią złożony w dniu 31.12.2015r. Do tej daty Spółka nie przedłożyła dokumentów rozliczających zaliczkę ani nie dokonała zwrotu nierozliczonej jej części. Pozostała kwota w wysokości [...] zł jest wynikiem nałożenia korekty finansowej za naruszenie przez Spółkę zasady konkurencyjności przy udzielaniu zamówienia w ramach realizowanego projektu, poprzez udzielenie zamówienia bez uprzedniego wystosowania zapytań ofertowych do trzech potencjalnych dostawców zamówienia. Zgodzono się w tym zakresie ze stanowiskiem organu I instancji, że co prawda Spółka wystosowała zapytania ofertowe do trzech podmiotów, jednakże dwa z nich ([...] i [...] nie prowadziły faktycznie działalności gospodarczej w przedmiocie zamówienia, zapytania te nie zostały więc skierowane do potencjalnych dostawców. Z kolei E. Sp. z o.o., której oferta została wybrana, nie wykonała zleconych jej prac w terminie rozliczenia zaliczki, a nie przedstawiono dokumentów uzasadniających przedłużenie okresu j ej rozliczenia.

Organy ustaliły, że instalacja przerobu tworzyw sztucznych ostatecznie nie została przez N. Sp. z o.o. nigdy zainstalowana, ani tym bardziej oddana do użytku, a na działce przy ul. [...] w O. Spółka w późniejszych latach składowała odpady.

W dniu 26 października 2016r. do Centralnego Biura Śledczego Policji w W. wpłynęło zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa działania w zorganizowanej grupie przestępczej, oszustwa oraz wyłudzenia dotacji na szkodę Unii Europejskiej i Skarbu Państwa przez powiązane ze sobą firmy, w tym m. in.: N. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. i A. Sp. z o.o., złożone przez C. Sp. z o.o.

Do "protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, złożenia wniosku o ściganie i przesłuchania w charakterze [...] osoby zawiadamiającej", sporządzonego w dniu 17 stycznia 2017r. K. W. ([...] zarządu ww. spółki) zeznał, że na podstawie umowy z dnia 3.07.2015r. zawartej z A. Sp. z o.o. (reprezentowanej przez W. S.), C. Sp. z o.o. miała być wykonawcą prac projektowych zadania inwestycyjnego pn. "[...]". Miejscem lokalizacji przedmiotu projektu miała być siedziba firmy N. Sp. z o.o. w O. , ul. [...]. Warunki zawarcia umowy negocjowane były z J. N.. Do podpisania umowy J. N. wskazał jednak firmę [...], jako generalnego wykonawcę inwestycji. Negocjacje odbywały się na terenie przyszłej inwestycji, w obecności W. S. . Na poczet realizacji projektu spółka C. otrzymała zaliczkę w wysokości [...] zł. W trakcie przygotowań do wykonania zleconego zadania świadek kilkukrotnie (w lutym, maju-czerwcu, sierpniu, listopadzie-grudniu 2015r.) przebywał na terenie, na którym miał powstać ww. zakład. Wykonał wtedy szereg zdjęć dokumentujących stan nieruchomości i składowanych na jej terenie urządzeń. W dniu jego pierwszej wizyty, 10 lutego 2015r., świeżo odnowiony był budynek biurowy spółki (w toku kontroli stwierdzono, że budynek ten nie był własnością spółki N. , która korzystała w tym okresie z biurowca należącego do innej spółki, w której udziałowcem również był jej właściciel). W budynku, w którym miał być magazynowany surowiec, miała znajdować się sterownia oraz rozdzielnia elektryczna, nie było żadnych urządzeń, budynek był zdewastowany, nie nadający się do produkcji przemysłowej. W dniu 4 sierpnia 2015r. hala ta była już po remoncie, który jednak ograniczył się do ocieplenia elewacji i likwidacji części okien. Teren wokół hali był niezagospodarowany, niewyrównany. W bliskim sąsiedztwie hali znajdowało się zabezpieczone plandeką foliową urządzenie typu shredder - rozdrabniacz. Jego elementy nosiły liczne i wyraźne ślady korozji. W opinii świadka urządzenie to było przestarzałe i mogło zostać zakupione po cenie złomu. Jego wartość świadek oszacował na ok. [...] zł. Na terenie posesji znajdowała się również suszarnia oraz transportery taśmowe. W ocenie świadka suszarnia była nowa, taśmociągi były po remoncie lub nowe. Szacunkowa wartość transporterów została określona przez świadka na ok. [...] zł za sztukę. Poczynione obserwacje pozwoliły świadkowi na stwierdzenie, że urządzenia znajdujące się na terenie Spółki są niepotrzebne z punktu widzenia projektowanej instalacji lub są to stare urządzenia z "importu", bez większej wartości. W jego opinii faktury za nie mogą być bez pokrycia rzeczowego, a z pewnością wartościowego.

Z zeznań świadka wynikało, że opracowywanie przez jego spółkę projektu zakładu trwało do lutego 2016r. W dniu 4 kwietnia 2016r. przedstawiciel C. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę zakładu wraz z dokumentacją projektową do Starostwa Powiatowego w O., o czym powiadomiono zleceniodawcę. Od tego momentu pan S. zaprzestał jakiegokolwiek kontaktu ze spółką C. . Ze względu na niezgodność projektu z "charakterystyką przedsięwzięcia" stanowiącą załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydanej dla projektowanego zakładu w dniu 27 listopada 2013r., decyzja o pozwoleniu na budowę nie została wydana. Świadek podkreślił, że decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych nie została spółce udostępniona przez inwestora przed rozpoczęciem prac nad projektem. W jej miejsce przedstawiono jedynie pismo Prezydenta Miasta O., z którego wynikało, że inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto, ze Starostwa Powiatowego w O. [...] uzyskał informację, że pełnomocnictwo udzielone przez J. N. dla przedstawiciela spółki C. zostało cofnięte, a projekt budowy zakładu recyklingu odpadów został wypożyczony przez J. N. ze Starostwa Powiatowego w O.. Za wyjątkiem zaliczki w kwocie [...] zł spółka ta nie otrzymała zapłaty za wykonaną dokumentację i projekt. W związku z powyższym, wypożyczenie przez J. N. projektu i swobodne nim dysponowanie, zostało potraktowane jako kradzież dokumentacji, skutkiem czego było złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

Zdaniem K. W. "działanie Pana N. i S. miało na celu wyłącznie pozyskanie środków z dotacji z Unii Europejskiej i nigdy nie zamierzali uruchomić projektowanej przeze mnie instalacji. Panowie nie posiadali żadnego biznesplanu, nie mieli pojęcia o opłacalności inwestycji i całego procesu technologicznego. Nie wiedzieli nawet komu mieli "sprzedać"'produkty"J. ;''

[...]

a moje pytanie W tej kwestii twierdzili, że zastanowią się jak powstanie zakład. Cały projekt opracowywany był w celu wyłudzenia dotacji."

K. W. był ponadto w dniu 30.07.2019r., w toku prowadzonego śledztwa, przesłuchany w charakterze świadka. Uzupełniając wówczas wcześniej podane informacje zeznał m. in., że dla potrzeb sporządzanego projektu nie otrzymali od inwestora wyników prac badawczo - rozwojowych i szczegółów technologii, jaka miała być zaprojektowana. N. Sp. z o.o., poza oświadczeniem o dysponowaniu nieruchomością na potrzeby budowlane, pełnomocnictwem i wynikami badań geotechnicznych nie przekazała im żadnych dokumentów technologicznych. Od prezesa spółki A. - W. S. otrzymali natomiast wytyczne technologiczne, miały one jednak charakter szkicowy, zawierały wiele rysunków odręcznych, stanowiły ogólny zbiór informacji przekazywanych na ich żądania. Zeznał również, że projekt zakładał dużą wydajność instalacji, z którą wiązała się bardzo duża ilość potrzebnego surowca, wynosząca około [...] m3 na dobę. Na zadane inwestorowi pytanie, skąd będzie dostarczany ten surowiec, zapewnił go, że będzie go dostarczać firma. Żartował, że ogołocą całą Polskę z [...]. Odnośnie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej inwestycji, która jest bardzo ważna przy takich inwestycjach, dopytywali, czy w ślad za przekazanym im pismem Prezydenta Miasta O. o odstąpieniu od wydania tej decyzji, są jakieś dokumenty, jakieś załączniki, chcieli również uzyskać wniosek o wydanie tej decyzji wraz z załącznikami. Usłyszeli wówczas, że nic więcej nie mają. Gdy w toku prowadzonych prac projektowych otrzymali w końcu od inwestora tę decyzję środowiskową z prośbą o dostosowanie do niej projektu, nie zgodzili się na to, ponieważ po analizie treści decyzji i zawartych w niej rozwiązań stwierdzili, że instalacja nie będzie działać. Napisali natomiast inwestorowi wytyczne jak należy zmienić decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, aby była zgodna z projektem, z tego co wie wniosek o zmianę tej decyzji nie uwzględnił ich uwag. Na pytanie, dlaczego instalacja ta nie została uruchomiona zeznał, że trudno mu powiedzieć, z tego co wie N. nie otrzymała pozwolenia na budowę, więc z formalnego puntu widzenia spółka nie mogła rozpocząć inwestycji.

Wyjaśnienia zbieżne z powyższymi zostały ponadto złożone w dniu 18.01.2017r., do "protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, złożenia wniosku o ściganie i przesłuchania w charakterze świadka osoby zawiadamiającej" przez J. R.-pracownika spółki C. , który zajmował się przegotowaniem projektu zleconego przez A. Sp. z o.o.

[...] ten zeznał, że W. S. przedstawił im jako własny projekt procesowy, w którym część technologiczna była kopią z opracowania zrealizowanego przez ich spółkę dla T. Sp. z o.o. lub K. S.. z o.o. Gdyby osoba ta rzeczywiście była twórcą technologii przerobu odpadów na paliwa, lub jeśli miałby jakiekolwiek pojęcie na tematy z tym związane, byłaby w stanie odpowiadać w każdej chwili, bez zastanowienia, na pytania zadawane w tych kwestiach. Trudności w uzyskiwaniu tych informacji utwierdziły go w przekonaniu, że S. ma jedynie powierzchowną wiedzę na ten temat i nie ma żadnego doświadczenia w projektowaniu tego typu instalacji.

Spółka zorientowała się, że uczestniczą jako projektanci w przedsięwzięciu, które jest co najmniej dziwne. Po pierwsze, jego zdaniem, całe przedsięwzięcie z punktu biznesowego było co najmniej dyskusyjne. Jego skala, czyli instalacja działająca w systemie ciągłym, przerabiająca [...] ton odpadów na dobę wymagała stałych dostaw wyselekcjonowanego surowca, to było bardzo trudne do utrzymania. Poza tym proces wymagał użycia 1KW energii do przerobu l kg surowca, co oznacza, że proces zużywałby ok. 48 MW energii na dobę. Przykładowo duży wieżowiec mieszkalny w okresie zimy i mrozów zużywa 0,5 MW energii (cieplnej i elektrycznej) na godzinę. Chociaż energia potrzebna do tego procesu częściowo jest w nim wytwarzana, jednak do jego uruchomienia potrzeba dostarczyć bardzo duże ilości gazu z sieci. Technologia ta jest opłacalna w krajach, gdzie jest dotowana przez państwo lub samorząd terytorialny, względnie, gdy produkty finalne są zwolnione z podatku akcyzowego. Inna instalacja, którą projektowali, pomimo wieloletnich starań, nie uzyskała zwolnienia z akcyzy. Zdziwili się, że spółka w ogóle dostała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla tak dużego przedsięwzięcia. Dziwne było też to, że oni otrzymali ją dopiero po wezwaniu Starostwa do uzupełnienia braków, po trzech latach od jej wydania.

Podobne wyjaśnienia złożył A. K., będący [...] B. N. i pracujący dla N. Sp. z o.o. na zasadzie samozatrudnienia, w trakcie przesłuchania w charakterze podejrzanego przeprowadzonego w dniu 12.03.2018r. Odnośnie umowy z C. Sp. z o.o. zeznał bowiem wówczas, że spółka ta na zlecenie pana S. przygotowywała projekt instalacji. Z tego co wie, to projekt ten nie nadawał się do realizacji w miejscu planowanej inwestycji. Projekt nie odpowiadał [...], tj. załącznikowi do decyzji środowiskowej.

W. S.. w trakcie przesłuchania w charakterze podejrzanego przeprowadzonego w dniu 12.10.2017r. Odnośnie umowy z C. Sp. z o.o. zeznał wówczas, że na początku 2014r. razem z J. N. udał się do jej siedziby na spotkanie. "N. powiedział, że lepiej będzie jak umowa będzie na mnie tj. na moją spółkę A. . Nie zastanawiałem się wtedy, dlaczego nie chce podpisać na siebie umowy. Powiedział, że wrzucę sobie w koszty tę umowę (...). Szczegóły tej umowy dogadywał N. pomimo że była ona na mnie. On dostarczał do C. mapki i inne dane. Konsultował z nimi projekt. Umowa opiewała na kwotę [...] lub [...] tysięcy złotych. Ja wpłaciłem zaliczkę do Chemiprojektu w kwocie [...] tyś. złotych. Poszło to przelewem z mojego rachunku spółki A. do C. . Zgodnie z ustaleniami ja miałem tę kwotę wrzucić w koszt instalacji jaką miałem wykonać. Pozostałą kwotę dla C. miałem wpłacać gdy N. przeleje mi zaliczki. Tego jednak nie uczynił do chwili obecnej. C. skierował

sprawę dosądu. De facto miałem źa

ale projekt miał stać się własnością N. . Nie wiem dlaczego tak zrobiłem ".

W trakcie tego przesłuchania zeznał ponadto : "nie wiem dlaczego zgodziłem się podpisać umowę z C. na swoją spółkę. Teraz podejrzewam że od samego początku współpracy z N. miał on na celu mnie i inne osoby oszukać. Nie miał zamiaru wywiązywać się z umowy ze mną ".

W konsekwencji złożonego zawiadomienia Prokuratura Okręgowa w K. wszczęła śledztwo sygn. [...], w toku którego postanowieniem z dnia 9.10.2017r. przedstawiła zarzuty J. N. m. in. o to, że:

1. w okresie od grudnia 2013r. do 16 stycznia 2017r. w W., K., W., O., C., i innych nieustalonych do chwili obecnej miejscach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, kierował zorganizowaną grupą, mającą na celu popełnienie przestępstw przeciwko mieniu i obrotowi gospodarczemu, w tym na szkodę dysponującej środkami Europejskiego Funduszu Regionalnego i środkami Skarbu Państwa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, w której udział brali w różnej konfiguracji personalnej: B. N., [...], W. S., J. B., P. G. i inne nieustalone do chwili obecnej osoby, które wykonywały określone czynności zgodnie z przyjętym podziałem ról i zadań, tj. o przestępstwo z art. 258§1 k.k.

2. w okresie od 11 grudnia 2013r. do 16 stycznia 2017r. w W., K., W., O., C., i innych nieustalonych do chwili obecnej miejscach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu jednego, z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w celu uzyskania dotacji w łącznej kwocie [...] zł wspólnie i w porozumieniu z B. N., O. N., W. S., J. B., M. K., P. G. i innymi, do chwili obecnej nie ustalonymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, jako osoba faktycznie zarządzająca sprawami spółki N. sp. z o.o. z siedzibą w O., w zamiarze doprowadzenia dysponującej środkami Europejskiego Funduszu Regionalnego i środkami Skarbu Państwa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości (...) w łącznej kwocie [...] złotych, poprzez wprowadzenie w błąd pracowników Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości oraz [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z siedzibą w K. jako Regionalnej Instytucji Finansującej, co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zawartej w dniu 5 czerwca 2014r. umowy [...] (...) przedkładając za wnioskiem o udzielenie dotacji w dniu 11.12.2013r. nierzetelny dokument poświadczający dysponowanie środkami własnymi, stanowiące okoliczność istotną z punktu widzenia przyznania dofinansowania, w postaci umowy przyrzeczenia pożyczki w kwocie [...] zł z dnia 12.12.2013r. zawartej pomiędzy N. Sp. z o.o. a N. Sp. z o.o. oraz składając w tym samym miejscu i czasie nierzetelne oświadczenie o posiadaniu wystarczających środków finansowych gwarantujących płynną i terminową realizację projektu oraz wprowadził w błąd pracowników Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości oraz [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A co do rzeczywistego przeznaczenia środków pochodzących z dotacji, "stanowiącychT okoliczność istotnąi""dla uzyskania wsparcia (...). Kolejnym elementem tego zarzutu było polecenie M. K. jako sprzedającemu, a P. G. działającemu w imieniu [...] "A. " Sp. z o.o. jako kupującemu zawarcie w dniu 12.08.2014r. pozornej umowy sprzedaży za cenę [...] zł prawa wieczystego użytkowania działki nr [...] w O. oraz posadowionych na niej budynków, a następnie polecenie P. G. działającemu w imieniu [...] "A. " Sp. z o.o. jako sprzedającemu, a B. N. działającej w imieniu N. Sp. z o.o. jako kupującej zawarcie w dniu 20.08.2014r. pozornej umowy sprzedaży tej działki za cenę [...] zł. Zarzucono również, że działając jako prokurent N. Sp. z o.o. zawarł w dniu 02.12.2014r. z P. W. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą P. umowę dostawy urządzeń, a w szczególności zakupionego uprzednio od W. S. faktycznie zarządzającego sprawami A. Sp. z o.o., używanego rozdrabniacza marki Z. typu [...] rok produkcji 2008, bębnowej suszarni tworzyw sztucznych ze stali podwyższonej jakości oraz systemu podajników i pras załadowczych układu przygotowania i wstępnej obróbki, które to urządzenia z uwagi na parametry, stan techniczny i stopień zużycia nie mogły stanowić w pełni sprawnego elementu budowy linii technologicznej dla realizacji projektu "Wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji wyrobów dla branży petrochemicznej", tj. o przestępstwo z art. 297§1 k.k. i art. 286§1 k.k., w zw. z art. 294§1 k.k. w zw. z art. 11 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

J. N. w toku tego śledztwa był kilkukrotnie przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, w trakcie tych czynności nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. W toku śledztwa zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez J. N. i wykonywanie jego poleceń w celu wyłudzenia dotacji z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości postawiono również m. in. W. S., P. W., K. W., P. G. i M. K..

W piśmie z dnia 24.09.2020r. wystąpiono do Prokuratury Okręgowej w K. o przekazanie informacji o stanie tego śledztwa. W odpowiedzi na to pismo, zarządzeniem z dnia 27.10.2020r. zezwolono na wgląd w akta tego, prowadzonego nadal, śledztwa oraz na wykonanie ich kopii w celu wykorzystania jako dowód w prowadzonym postępowaniu odwoławczym. Dodatkowe materiały dowodowe uzyskane w ten sposób zostały włączone do akt sprawy postanowieniem z dnia 09.11.2020r.

Organ przedstawił ustalenia odnośnie kwestionowanych dostawców:

1. P. P. W. G., ul. [...], [...],

N. Sp. z o.o. w ewidencji zakupu za grudzień 2014r. ujęła dwie faktury wystawione przez tego przedsiębiorcę, mające dokumentować dostawę maszyn, a łączny podatek naliczony w tych fakturach wyniósł [...] zł.

W odpowiedzi na wystosowane przez Spółkę zapytanie, w dniu 27.11.2014r. P. złożyło ofertę, która przewidywała realizację zamówienia w cenie [...] zł netto, w czasie [...] miesiąca od daty podpisania urnowy, z okresem gwarancji [...] miesięcy. Oferta P. W. uznana została przez Spółkę za najkorzystniejszą. Do oferty dołączono specyfikację techniczną, z której wynikało, że przedmiotem dostawy miały być: r. (s. ) marki Z. typ [...] rok produkcji 2008 - [...] szt, bębnowa suszarnia tworzyw sztucznych wykonana ze stali o podwyższonej jakości – walec o długości [...] mm i średnicy [...] mm, system podajników i pras załadowczych układu przygotowania i wstępnej obróbki surowca,

w tym pras ślimakowych. Z ofertą P. W. złożył oświadczenie, że oferowany przez niego rozdrabniacz firmy Z. został nabyty w Polsce, w dniu 7.11.2014r., od A. Sp. z o.o.

W dniu 02.12.2014r. zawarto umowę pomiędzy N. Sp. z o.o. i przedsiębiorstwem określonym w umowie jako "W. P. [...]", z siedzibą w G. ul. [...], o numerach: NIP [...], REGON [...] (właściwych dla P. W.) i reprezentowanego przez P. W. jako [...]. Przedmiotem umowy miała być dostawa urządzeń zgodnie ze specyfikacją załączoną do oferty z 27.11.2014r., a łączne wynagrodzenie za nie określono na [...] zł netto.

W aktach znajduje się protokół dostawy towaru, z którego wynika, że w dniu

16.12.2014r. P. P. W. dostarczyła do siedziby N. Sp. z o.o. towar, będący przedmiotem umowy dostawy z dnia 02.12.2014r. Zgodnie z pkt 3 protokołu, potwierdza on dostarczenie do siedziby N. Sp. z o.o. towaru określonego w specyfikacji technicznej do ww. umowy i stanowi podstawę do wystawienia faktury VAT.

W dniu 22 grudnia 2014r. P. W. wystawił faktury VAT nr [...] oraz [...], w których określił datę sprzedaży na dzień 22.12.2014r. Spółka dokonała, w formie przelewów bankowych, zapłat za te faktury w dniach od 16 do 23 grudnia 2014r.

Zgodnie z przedstawioną przez Spółkę dokumentacją przyjęcie do używania ww. maszyn nastąpiło w dniu 22.12.2014r., natomiast, z informacji pokontrolnej sporządzonej przez [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. wynika, iż w dniu 17 grudnia 2015r., w miejscu realizacji projektu nie było środków trwałych: pras ślimakowych - dwóch o długości [...] mm i średnicy [...] mm, czterech o długości [...] mm i średnicy [...] mm oraz prasy załadowczej (walec o wymiarach [...] m). Również z zeznań [...] K. W. ([...] wynika, że w sierpniu 2015r., nie było na terenie Spółki żadnych pras. W trakcie pobytu w spółce, w dniu 4 sierpnia 2015r., widział tam jedynie zabezpieczone plandeką foliową urządzenie typu [...] - rozdrabniacz, suszarnię oraz transportery taśmowe. Rozdrabniacz nosił liczne i wyraźne ślady korozji.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. przeprowadził wobec P. W. kontrolę podatkową oraz postępowanie podatkowe w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2014r., które zakończyło się wydaniem w dniu 27.06.2019r. decyzji nr [...] Decyzją tą określono wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe oraz kwotę podatku podlegającego wpłacie na podstawie art. 108 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług, w wysokości [...] zł z tytułu wystawienia na rzecz N. Sp. z o.o. faktur nie dokumentujących rzeczywistych dostaw towarów. Zgodnie z informacją tego organu z dnia 09.09.2019r. od w/w decyzji nie zostało wniesione odwołanie, jest więc ona ostateczna. Do akt postępowania prowadzonego wobec N. Sp. z o.o. włączono, poza tą decyzją, również główne dowody będące podstawą jej wydania.

W toku postępowania prowadzonego przez ten organ P. W. w sposób celowy i świadomy unikał kontaktu z nim, poprzez nie odbieranie korespondencji, nie wyznaczenie pełnomocnika, nie przedłożenie - pomimo wielu wezwań - żadnych dokumentów do kontroli, ponadto po wszczęciu kontroli zmienił adres zamieszkania na W., gdzie również nie odbierał żadnej korespondencji. W związku z powyższym wydając wobec tej osoby decyzję oparto się na dowodach zgromadzonych przez organ, w tym w szczególności uzyskanych od innych organów podatkowych, z Prokuratury Okręgowej w K. oraz z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.

Na podstawie zgromadzonego w ten sposób materiału dowodowego stwierdzono, że faktury wystawione przez tę osobę na rzecz N. Sp. z o.o. nie dokumentują rzeczywistych operacji gospodarczych, wobec czego rozliczenie ich w deklaracji VAT-7 spowodowało zawyżenie podatku należnego. Równocześnie do dokumentów tych znajdzie zastosowanie norma prawna wynikająca z art. 108 ust. 1 u.p.t.u. Z uwagi na nie przedłożenie przez tę osobę żadnych dokumentów i ewidencji, nie uznano prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony mający wynikać z zadeklarowanych nabyć dokonanych w grudniu 2014r.

Prokuratura Okręgowa w K. postawiła P. W. w dniu 07.03.2018r. zarzuty o to, że biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie J. N. zawarł dla pozoru umowy dostawy, których przedmiotem miała być sprzedaż N. Sp. z o.o. urządzeń, podczas gdy w rzeczywistości urządzenia te zostały nabyte i dostarczone przez W. S., czym wprowadził w błąd pracowników Polskiej Agencji Rozwoju Przemysłu co do rzeczywistego przedmiotu umowy i co do rzeczywistej wartości tych urządzeń, a okoliczność ta miała istotne znaczenia dla przyznania płatności raty dotacji. Zarzucono również, że w ramach firmy P. wystawił na rzecz N. Sp. z o.o. dwie potwierdzające nieprawdę faktury (nr [...] i nr [...]), mające dokumentować dostawę urządzeń, które w rzeczywistości zostały na polecenie J. N. zakupione i dostarczone przez W. S. działającego w imieniu A. Sp. z o.o., czym ułatwił J. N. narażenie na uszczuplenie podatku od towarów i usług w łącznej kwocie co najmniej [...] zł.

P. W. w dniu 20.03.2018r. został przesłuchany w charakterze podejrzanego. Z jego zeznań wynika, że w dniu 02.12.2014r. została zawarta umowa dostawy pomiędzy N. Sp. z o.o. a P. z/s w G. . W związku z nią została wystawiona faktura nr [...] z 22.12.2014r. na kwotę [...] zł. Faktura ta dotyczyła sprzedaży rozdrabniacza i suszarni. Urządzenia te dostarczał na teren spółki N. pośrednik W. S.. Ten sarn mężczyzna zawoził tam również taśmociągi, których dostawę dokumentowała druga faktura z 22.12.2014r., nr [...] na kwotę [...] zł. "Taśmociągi były kupione od W. S. na fakturę od firmy A. . Natomiast suszarnia i rozdrabniacz były kupione na umowę sprzedaży". W toku przesłuchania podejrzany przedłożył oryginały umów sprzedaży z dnia 19.12.2014r. o numerach [...] i [...], w których jako sprzedawca figurowała A. Sp. z o.o. Zeznał, że na okoliczność tych umów nie otrzymał żadnych faktur. J. N. znał z widzenia wcześniej, a osobiście poznał go, kiedy "zaczepił" go w banku w C.. Słyszał, że prowadzi jakieś inwestycje i zapytał go, czy ma jakąś pracę, którą mógłby wykonać dla niego. Zeznał następnie : "Z tego co pamiętam, to (N. ) dał mi jakieś druki i powiedział do mnie, żebym się z tym zaznajomił jeśli się zdecyduję, to żeby złożyć ofertę. Z dokumentacji tej dowiedziałem się, że inwestycja dotyczyć będzie recyklingu. Ja to wywnioskowałem po nazwie firmy, czyli N. Sp. z o.o. W tych dokumentach były urządzenia, określone parametry i po prostu jak zacząłem drążyć temat, to się okazało, że ten temat maszyn i urządzeń jest mi znajomy.

W. S. przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu 12.10.2017r., zeznał m. in. że " urządzenie shredder - czyli po polsku rozdrabniacz jest to urządzenie, które załatwiłem panu N. , zakupione w [...], za pośrednictwem firmy z [...] z P. T.. Ja tą ofertę znalazłem w Internecie. Ja kupiłem to urządzenie za około 100 tysięcy złotych. (..) Jeśli chodzi o to urządzenie N. powiedział mi: Panie W. , ja podstawię jakąś firmę, której Pan to sprzeda, a N. od niej to urządzenie odkupi. Ja nie wiem co stało się dalej z tym urządzeniem, z tego co -widzę jest na terenie inwestycji. Ja rozliczyłem fakturę, którą wystawiłem firmie kupującej. Nazwy tej firmy nie pamiętam, była to firma z C.. Była to prawdopodobnie firma P. , która handlowała meblami. (...) Wszystkie okazane mi na zdjęciach elementy zostały dostarczone przez moją firmę. N. namówił mnie na to, żebym ja sprzedał je firmie P. z C., która następnie dostarczyła je firmie N. . Moim zdaniem N. wykonał taki przekręt z uwagi na to, że on od początku nie chciał wybudować żadnego zakładu przerobu odpadów na komponenty paliwowe, a uzyskał dotacje zupełnie na inne cele, a nie na realizację tej inwestycji".

W. S. przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanego w dniu 30.07.2020r., na pytanie dlaczego spółka A. sprzedała rozdrabniacz [...] firmie P. w dniu 22.12.2014, skoro on zakupił go od R. R. w dniu 09.01.2015r., zeznał, że co do daty, to w ogóle nie było rozmowy na ten temat. Nie wie, dlaczego taka data została wpisana, on z pewnością zakupił to urządzenie 09.01.2015r. i transakcja ta została zaksięgowana w 2015r. Odnośnie podajników taśmowych wyjaśnił ponadto, że zostały one wykonane z nowych podzespołów, pod zamówienie N. do tej instalacji. N. wskazał mu, na kogo ma wystawić fakturę, była to firma [...]. N. poganiał ich żeby to wykonali, bo będzie miał kontrolę z Agencji i żeby mu ta dotacja nie przepadła. Na pytanie, dlaczego nakazał A. R. wystawienie faktury nie na faktycznie wykonane zbiorniki, lecz na podajniki taśmowe, wyjaśnił, że do zakładu A. R. wszedł komornik, przez co nie mógł on wykonać zleconych prac. Wcześniej zlecił tej osobie wykonanie reaktora, lecz przed wejściem komornika zdążył wykonać jedynie zbiorniki. Otrzymał na tą okoliczność od niego [...] zł. Reaktora nie zrobił, podejrzany odebrał natomiast od niego wykonane prawie w całości zbiorniki. R. nie mógł już wystawiać faktur, zaproponował więc, że na te przekazane wcześniej pieniądze wystawi fakturę na te podajniki. Będzie to wyglądało tak, że podejrzany zrobił te podajniki, a on wystawi na nie fakturę, natomiast na te zbiorniki nie wystawi faktury. On na tym stracił, bo reaktor był dużo droższy, pieniędzy tych nigdy nie odzyskał. Reaktor miał być z przeznaczeniem dla innej firmy, nie mającej nic wspólnego z inwestycją N. .

J. R., przesłuchany w dniu 30.07.2019r. w charakterze świadka w toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w K., zeznał, że zgodnie z projektowaną przez C. Sp. z o.o. dla Strony instalacją rozdrobniony surowiec magazynowany miał być w magazynie pośrednim znajdującym się w budynku, zaś reaktor z całą resztą instalacji miał być zlokalizowany na zewnątrz, aby zapobiec skutkom samozapłonu gazowych produktów reakcji. Rozdrobniony surowiec z magazynu pośredniego według ich projektu miał być podawany transporterem ślimakowym do leja zasypowego, który znajdował się w budynku, skąd systemem podajników ślimakowych miał być dozowany do reaktora. Na zadane w związku z tą wypowiedzią pytanie prokuratora, skąd zatem ujawnione na terenie inwestycji cztery podajniki otwarte i czy stanowiły one element projektowanej instalacji, świadek ten zeznał, że " ujawnione przeze mnie na terenie inwestycji podajniki taśmowe nie zostały przewidziane przez nas do wykorzystania w takiej formie. Łatwo to sprawdzić, gdyż podajniki podane przez nas w projekcie nie są tożsamej z podajnikami ujawnionymi na terenie tej inwestycji".

Zeznanie tej osoby świadczy o kompletnej nieprzydatności podajników taśmowych dla potrzeb uruchomienia przez Spółkę opisywanej instalacji, potwierdzeniem tej tezy jest również treść zaprezentowanej poniżej opinii naukowców z [...] w K., odnosząca się do możliwości zastosowania otwartych przenośników do transportu mocno rozdrobnionego surowca z tworzyw sztucznych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. przeprowadził ponadto w dniu 27.06.2018r. przesłuchania osób zatrudnionych w firmie P. w 2014r. : M. G., M. J., A. J. i J. L.. Osoby te zgodnie zeznały, że w 2014r. firma ta zajmowała się produkcją frontów meblowych, z nowych maszyn kupiła wyłącznie laserową oklej arkę do mebli, pracownicy ci nie mieli natomiast żadnej wiedzy odnośnie transakcji mających dotyczyć opisywanych urządzeń i nie widzieli ich w siedzibie tej firmy. J. Ł. zeznał co prawda, że w firmie był rozdrabniacz, który był kilkukrotnie użyty do rozdrabniania odpadów produkcyjnych oraz nieczynna suszarnia do frontów lakierowanych, wyjaśnił jednakże, że urządzenia te były nadal w siedzibie firmy, gdy w 2015r. odchodził z pracy w niej, ponadto suszarnia była tam już w 2013r. gdy podejmował zatrudnienie i przez cały czas nie była uruchamiana.

Organ ustalił, że w grudniu 2014r. P. miała, zgodnie z fakturami, wystawionymi przez A. Sp. z o.o., zawrzeć następujące transakcje :

• faktura nr [...] z dnia 19.12.2014r. na kwotę netto [...] zł, podatek [...] zł, brutto [...] zł - za podajniki taśmowe z nakładkami w ilości [...] sztuk oraz jeden komplet składający się z [...] sztuk (zapłata 30.12.2014r., w kwocie [...] zł),

• faktura nr [...] z dnia 19.12.2014r. na kwotę netto [...] zł, podatek [...] zł, brutto [...] zł - za suszarnię bębnową obrotową do tworzyw sztucznych (zapłata 30.12.2014r.),

• faktura zaliczkowa VAT marża nr [...] z 31.12.2014r. - na wartość [...] zł, w tym wartość marży brutto [...] zł - zaliczka dotyczyła sprzedaży rozdrabniacza, którego zakup nastąpił w styczniu 2015r., (wpłaty zaliczek nastąpiły: 17.12.2014r. - 257.000 zł, 30.12.2014r. -[...] zł).

Z analizy zapisów księgowych i oświadczeń księgowej A. Sp. z o.o. wynika, że podajniki taśmowe opisane na fakturze nr [...], spółka ta miała nabyć na podstawie faktury nr [...] wystawionej przez [...], z siedzibą w G., NIP [...], wystawionej 17 grudnia 2014r., na wartość netto [...] zł, podatek [...] zł. Przedmiot tej faktury jest tożsamy z towarami opisanymi na fakturze nr [...] wystawionej przez A. Sp. z o.o.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. pozyskał dokumenty, które wskazują, że wystawiona przez A. R. faktura nie dokumentowała rzeczywistych dostaw towaru w niej wskazanego. Powyższe ustalono konfrontując treść umowy o wykonanie usługi, zawartej między A. Sp. z o.o. i [...] w dniu 18 września 2014r. z treścią zeznań A. R., złożonych w charakterze [...] w dniu 30 lipca 2019r. oraz z treścią korespondencji mailowej przedłożonej przez niego do protokołu przesłuchania. Z zawartej między ww. podmiotami umowy wynika bowiem, że jej przedmiotem było zbudowanie przez wykonawcę (A. R. ) układu obrotowego bębna wraz z dennicami i ramą nośną oraz innych podzespołów, zgodnie ze stanowiącą załącznik do umowy specyfikacją. Wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy zostało ustalone na [...] zł netto. Na poczet umowy, w dniu 25 września 2014r., wykonawca otrzymał zaliczkę w kwocie brutto [...] zł, co udokumentowano fakturą nr [...] Z zeznań A. R. wynika, że zakres wykonanych przez niego robót odpowiadał treści zawartej umowy, a wykonane przez niego urządzenia były sukcesywnie odbierane przez kierowców wynajętej przez A. firmy transportowej.

A. Sp. z o.o. nie nabyła towaru wyszczególnionego w wystawionej przez A. R. fakturze nr [...], w dacie i okolicznościach w niej wskazanych, dokument ten nie dokumentuje rzeczywistej dostawy podajników taśmowych, między wskazanymi w niej podmiotami. A. Sp. z o.o. nie dysponowała zatem w grudniu 2014r. towarem, rzekomo odsprzedanym następnie P. . Tym samym, również faktura nr [...], wystawiona przez [...] nie dokumentuje rzeczywistej dostawy towaru.

Ze zgromadzonych dowodów wynika, że nabycie rozdrabniacza przez A. Sp. z o.o. nastąpiło między 9 a 14 stycznia 2015r., bowiem w dniu 9 stycznia 2015r. towar ten zakupił W. S. jako osoba fizyczna, na podstawie umowy zawartej z R. R. zamieszkałą w P. T.. W dokumentacji spółki A. nie stwierdzono dowodu przeniesienia własności tego urządzenia na tę spółkę. Sprzedaż rózdrabniacza przez A. Sp. z o.o. na rzecz P. miała natomiast mieć miejsce w dniu 14.01.2015r., co dokumentować miała faktura VAT marża nr [...] ("procedura marży-rozliczenie zaliczki marży [...]"). Na fakturze tej figuruje data wystawienia (14.01.2015r.) oraz dokonania lub zakończenia dostawy towarów (14.01.2015r.) Z treści umowy z 9.01.2015r. wynika, że do dnia jej zawarcia rozdrabniacz pozostawał we władaniu sprzedawcy, a kupujący zobowiązał się do protokolarnego odebrania nabytego urządzenia w dniu podpisania umowy lub w terminie najbliższych trzech dni po jej podpisaniu. Ustalenia powyższe dowodzą, że firma [...] nie mogła w dniu 22.12.2014r. dysponować rozdrabniaczem i dokonać jego dostawy na rzecz N. Sp. z o.o.

Pochodzenie suszarni bębnowej, mającej być przedmiotem dostawy zgodnie z fakturą nr [...] z dnia 19.12.2014r. wystawioną przez A. Sp. z o.o. również jest niemożliwe do ustalenia. Z oświadczenia księgowej tej spółki wynika, że towar ten został wyprodukowany przez spółkę we własnym zakresie. Z zeznań złożonych przez W. S. w dniu 20 października 2017r. w Prokuraturze Okręgowej w K. wynika natomiast, że urządzenie to zostało przez niego nabyte (nie pamięta od kogo), przy czym w dokumentacji spółki A. za okres lipiec 2014r. - marzec 2018r. brak jest dowodu zakupu suszarni bębnowej do tworzyw sztucznych. Ponadto z zeznań W. S. wynika, że majątek trwały spółki A. w 2014r. nie pozwalał na wyprodukowanie takiego urządzenia we własnym zakresie przez tę spółkę.

Urządzenia odpowiadające nazwą przedmiotom faktury nr [...] wystawionej przez [...] na rzecz N. Sp. z o.o. znajdowały się na terenie spółki w sierpniu 2015r., co wynika z zeznań K. W.. Nie pochodziły one jednak od wskazanego na tej fakturze dostawcy. Natomiast z urządzeń wymienionych na fakturze nr [...], zarówno w sierpniu jak i w grudniu 2015r. (co wynika z protokołu kontroli PARP-u) na terenie inwestycji nie stwierdzono pras ślimakowych i prasy załadowczej. Zważywszy, że urządzenia takie nie zostały również nabyte i zafakturowane przez A. Sp. z o.o. na rzecz firmy P. , zasadnym jest stwierdzenie, że urządzenia te faktycznie nigdy nie były przedmiotem dostawy na rzecz N. Sp. z o.o.

Przedstawiony powyżej stan faktyczny pozwolił organowi na stwierdzenie, że towar zafakturowany na rzecz Spółki przez [...] nie był przedmiotem dostawy realizowanej w okolicznościach opisanych na tych fakturach, tzn. w dacie sprzedaży, cenie, asortymencie i od podmiotu na nich wskazanego. Faktury te nie dokumentują rzeczywistych dostaw towarów w nich opisanych. Stwierdzenie to zgodne jest z decyzją wydaną wobec P. W. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., potwierdzeniem jego słuszności jest również treść zarzutów postawionych w toku śledztwa prowadzonego m. in. wobec osób zaangażowanych w przedstawione powyżej operacje i zeznania przez te osoby składane, z których wynika, że prowadzona przez P. W. firma P. została wykorzystana jako podmiot w fakturowym łańcuchu dostaw, w celu znacznego podniesienia wartości zafakturowanych na rzecz N. Sp. z o.o. towarów, co umożliwiło tej spółce staranie się o wyższą kwotę dofinansowania.

Na skutek "pośrednictwa" P. W. kwota wydatków kwalifikujących się do objęcia dotacją z tytułu nabycia ww. urządzeń wzrosła bowiem z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł, tj. o ponad [...]%.

Za całkowicie niewiarygodne uznać należy zeznania składane przez tę osobę o tym, iż "przypadkiem" zetknął się z J. N. i W. S. i handlował we współpracy z nimi urządzeniami. Zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy świadczy również o tym, iż rzeczywista wartość tych urządzeń była o wiele niższa niż ujęta w księgach podatkowych Spółki, ich faktyczne pochodzenie było całkowicie inne niż wynika to z posiadanych przez nią dokumentów, a ponadto istnienia części tych maszyn (pras ślimakowych i prasy załadowczej) jakoby nabytych od P. W. nigdy w siedzibie Spółki nie stwierdzono.

2. P. K. , ul. [...].

N. Sp. z o.o. w rejestrach zakupu za kwiecień i czerwiec 2015r. ujęła wartości wynikające z dwóch faktur VAT wystawionych przez K. W. i mających dokumentować "zakup i nabycie robót i materiałów budowlanych związanych z adaptacją, remontem budynków oraz przystosowaniem do instalacji maszyn i urządzeń - zgodnie z umową z 01.04.2015r." Podatek naliczony w tych fakturach wyniósł łącznie [...] zł. Zgodnie z treścią tej umowy, zawartej ze strony Spółki przez prokurenta J. N., roboty wykonywane przez firmę K. W. obejmować miały:

a) wymianę drzwi, w tym na automatycznie opuszczane,

b) wymianę okien,

c) wykonanie posadzki pod specjalistyczne urządzenia i maszyny,

d) wymianę instalacji elektrycznej na spełniającą wymogi p. poż. zakładu i montaż instalacji teletechnicznej,

e) wymianę instalacji wodociągowej,

f) wymianę instalacji kanalizacyjnej,

g) wykonanie instalacji p. poż. i odgromowej,

h) wykonanie wentylacji mechanicznej,

i) wykonanie instalacji C.O. z wewnętrzną kotłownią,

j) zabudowanie metalowej konstrukcji na wysokości ok. 5 m celem umożliwienia dozoru produkcji i montażu urządzeń technologicznych, k) wydzielenie części socjalnej, tj. wymurowanie ścianek działowych i wyłożenie glazurą i

terakotą, montaż urządzeń,

Zgodnie z zapisem umowy Wykonawca był zobowiązany wykonać przedmiot umowy zgodnie ze specyfikacją (załącznik nr [...]) i poleceniami inwestora (...). Przedmiot umowy wykonany miał być z materiałów dostarczonych przez wykonawcę na jego koszt (ust. 4). Umowa nie przewidywała możliwości korzystania z podwykonawców. Na poczet wykonania usług wymienionych w umowie, w dniach 16 oraz 29 kwietnia 2015r. Spółka wypłaciła zaliczkę w wysokości [...] zł brutto, zgodnie z fakturą nr [...] W dniu 25.06.2015r. wystawiona została faktura końcowa nr [...] Po rozliczeniu uprzednio przekazanej zaliczki do zapłaty pozostało [...] zł, które zostało zapłacone w dniu 26.06.2015r.

Do faktur tych nie dołączono żadnej specyfikacji wykonanych robót. Wartość ww. robót, jako "nakłady na remont budynku" Spółka przyjęła do używania w dniu 25.06.2015r., na podstawie dowodów [...] nr [...] i [...]

Zgodnie z wyjaśnieniami K. W., złożonymi w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez pracowników Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K., zakres wykonanych robót był zgodny z ustalonym w umowie. Roboty wykonane zostały w okresie od l kwietnia do 25 czerwca 2015r. Koszty skalkulowano na podstawie wizji lokalnej, uwzględniając oczekiwanie inwestora co do obiektu i zakresu robót. Firma W. posiada długoletnie doświadczenie w wykonywaniu tego typu prac, dlatego też mogli dość szczegółowo oszacować ich wartość. Nie sporządzono szczegółowego oficjalnego kosztorysu planowanych robót, a uwzględniono ich wartość w drodze szacunkowych zestawień uwzględniających także koszty podwykonawców oraz marżę i wykonawcy, które były następnie akceptowane przez inwestora.

Ofertę złożono w odpowiedzi na zapytanie ofertowe nr [...] W dniu 31.03.2015r. przeprowadzono negocjacje między inwestorem a wykonawcą, co udokumentowano protokołem, wynagrodzenie było ryczałtowe, obejmujące wszystkie ww. Fakt wykonania prac budowlanych oraz ich odbiór stwierdzono w kolejnym protokole z dnia 25.06.2015r. K. W. zeznał, że na budowie w O. pracowało średnio od [...] do [...] osób. W zakresie materiałów poniesiono koszty o wartości około [...] zł netto. Poniesiono również koszty sprzętu budowlanego, rusztowań, koszty transportu materiałów w wysokości około [...] zł netto. Pracownicy firmy dojeżdżali na budowę w O. dwoma samochodami firmowymi. Koszty dojazdu obciążały firmę. Nie były najmowane lokale mieszkalne na ten cel, w związku z tym nie było kosztów zakwaterowania. Na miejscu inwestycji rozliczono [...] roboczogodzin przez cały okres trwania robót budowlanych. Ze strony inwestora prace nadzorowała B. N., a ze strony [...] i K. W.. Przy wykonywaniu robót skorzystano z usług podwykonawcy, tj. firmy A. , ul. [...], [...]. Podwykonawca ten nie korzystał z usług kolejnych podwykonawców. Zdaniem K. W. firma [...] posiadała osobowe i techniczne możliwości niezbędne do wykonania tych prac. Z firmy podwykonawcy w prace zaangażowane były trzy osoby plus właściciel. Osoby te na bieżąco współpracowały z pracownikami firmy W. przy wykonywaniu wszystkich czynności opisanych w umowie z inwestorem, wymieniając się zadaniami. W tym zakresie firma A. korzystała też nieodpłatnie ze sprzętu wykonawcy. Podwykonawca dokonywał też zakupów materiałów niezbędnych w procesie budowlanym. Wszystkie wykonane prace zostały zbadane w zakresie należytej staranności i nie zgłoszono w związku z tym żadnych uwag. Wartość robót budowlanych wykonanych przez podwykonawcę wynosiła 1.000.000 zł netto.

K. W. pracowników firmy A. spotkał na sąsiedniej budowie w O., gdzie wykonywali roboty budowlane. Przedsiębiorstwo to nie było przez nikogo polecane.

M. K. wystawił na rzecz K. W. dwie faktury : zaliczkową nr [...] z 14.04.2015r. oraz końcową nr [...] z 30.06.2015r., obydwie na wartość netto [...] zł plus podatek [...] zł. Zapłaty za te faktury dokonano w dniach: 20.04.2015r. - [...] zł, 30.04.2015r. - [...] zł oraz 02.07.2015r. - [...] zł.

W trakcie czynności sprawdzających przeprowadzonych w firmie A. przez pracowników [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. okazano zlecenie nr [...] wystawione przez firmę "W. " dla firmy A. w dniu 01.04.2015r., które nie było podpisane przez żadną ze stron. Reprezentujący w toku tych czynności M. K. pełnomocnik (M. M.) złożył wyjaśnienie, iż jego mocodawca wykonywał prace na rzecz K. W. przy pomocy zarejestrowanych zleceniobiorców : [...], firmy P. (G. , ul. [...], [...]) oraz osobiście, tzw. metodą gospodarczą. Ponadto firma A. wspierana była przy realizacji podwykonawstwa przez firmę G. Sp. z o.o. w W..

Z dokumentacji M. K. wynika, że w okresie 01.04 - 25.06.2015r. poniósł wydatki na zakup towarów handlowych, materiałów oraz usług obcych (kolumna 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów) w wysokości [...] zł, w tym na zakup samochodu osobowego w cenie [...] zł oraz koszty wynagrodzeń (kolumna 12 księgi) w wysokości [...] zł. W tym samym czasie M. K. wykonywał równocześnie remont własnej nieruchomości, położonej w O. w sąsiedztwie działki, na której miał świadczyć roboty w charakterze podwykonawcy. Wartość robót zafakturowanych na rzecz firmy "W. " wyniosła [...] zł netto.

Biorąc pod uwagę wartość zarejestrowanych przez tę osobę w okresie kwiecień -czerwiec 2015r. kosztów (i zakładając, że wszystkie były związane wyłącznie z robotami podwykonawczymi), uzyskany zysk z tej transakcji sięgnąłby [...]%. Na podobną wartość wycenił koszty własne K. W., uzyskując na opisywanej transakcji rentowność na zbliżonym poziomie.

Prokuratura Okręgowa w K. postawiła K. W. w dniu 07.03.2018r. zarzuty o to, że biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie J. N. zawarł dla pozoru umowę o roboty budowlane, podczas gdy w rzeczywistości roboty te zostały faktycznie wykonane przez P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą G. , a okoliczność wykonania tych robót budowlanych miała istotne znaczenie dla przyznania płatności raty dotacji. Zarzucono również, że polecił wystawienie na rzecz N. Sp. z o.o. faktury poświadczającej nieprawdę zakresie wykonania tych robót budowlanych, zaś okoliczność wystawienia tej faktury miała istotne znaczenie dla przyznania płatności raty dotacji oraz ułatwiła J. N. narażenie na uszczuplenie podatku od towarów i usług.

K. W. w dniu 12.03.2018r. został przesłuchany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się wówczas do postawionych mu zarzutów. Z jego zeznań wynika natomiast, że J. N. zna od dwudziestu kilku lat. Wykonywał dla niego roboty kamieniarskie. J. N. poprosił go, żeby złożył ofertę na wykonanie ogrodzenia w O. i jego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza.

Zeznał również, że "roboty wykonał mój podwykonawca. Nie przypominam sobie i nie jestem w stanie rozstrzygnąć bez zapoznania się z dokumentacją mojej firmy czy podwykonawcą była firma pana G. , W. czy inna firma.

W trakcie kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego przeprowadzonego w dniu 17 grudnia 2018r. K. W. przyznał się do popełnienia czynu opisanego w pkt 2 zarzutu, tj. wystawienia faktury VAT poświadczającej nieprawdę. Opisał wówczas szczegółowo przebieg tej "transakcji", potwierdzając, że nigdy nie widział rzekomego podwykonawcy i nie zlecał mu wykonania żadnych robót. Już po wykonaniu robót przez nieznanego mu wtedy wykonawcę, otrzymał od J. N. protokoły odbioru robót, opis robót, umowę z podwykonawcą, firmą G. , fakturę wystawioną przez firmę G. na rzecz jego firmy oraz umowę jego firmy z N. Sp. z o.o. Po przeglądnięciu tych dokumentów i stwierdzeniu że są one wystarczające do wystawienia faktury VAT za roboty budowlane, polecił księgowej wystawić fakturę na rzecz N. Sp. z o.o., a sam podpisał protokół odbioru robót i umowę. Na rzecz firmy G. dokonał przelewu kwoty [...] zł. J. N. przekazał mu dowód wypłaty gotówkowej, firmowany przez [...], na rzecz G. w kwocie [...] zł, co razem dało pełną kwotę wynikająca z faktury G. . W rzeczywistości K. W. nie przekazywał G. żadnych pieniędzy w gotówce, gdyż nigdy go nie widział na oczy. Po otrzymaniu przelewu od N. Sp. z o.o, na pełną wartość wynikającą z wystawionej dla tej spółki faktury, zatrzymał sobie ok. [...] zł, na poczet zapłaty do urzędu skarbowego podatku VAT należnego od tej transakcji i kwoty przelanej do G. , a resztę w wysokości [...] zł oddał w gotówce do rąk własnych J. N..

Podejrzany zeznał również, że wyraża skruchę z powodu tego, co zrobił. "Nie miałem świadomości, że J. N. starał się o jakąkolwiek dotację. O dotowaniu tej inwestycji dowiedziałem się w chwili ogłoszenia mi zarzutów przez Prokuratora. Jako powód takiego zabiegu w jakim ja brałem udział, J. N. wskazał mi chęć uniknięcia wysokich podatków. Ja z tego interesu nie osiągnąłem żadnych dochodów, bo VAT musiałem zapłacić Skarbowi Państwa ".

P. G.. w toku przeprowadzonego w dniu 11.10.2017r. przesłuchania w charakterze podejrzanego, zeznał, że J. N. nakazał mu zawarcie umów opisanych w postawionym zarzucie. W tym okresie prowadził firmę ogólnobudowlaną, w ramach której wykonywał dużo prac dla J. N., m. in. zbudował w C. dwa domy, jeden dla niego, a drugi dla [...]. Kilkanaście lat wcześniej wykonywał prace w jego hotelu B. w C.. J. N. poprosił go o wykonanie prac porządkowych na działce w O. polegające na wycince drzew oraz zezłomowanie elementów

stalowych konstrukcji, kominów i zbiorników. Na te prace chyba nie było żadnej oficjalnej umowy z jego firmą. W pierwszym etapie jego wynagrodzenie było procentowe od należności otrzymanych za sprzedaż złomu.

On wystawiał faktury firmom odkupującym od niego wytworzone odpady, które mu za nie płaciły. Nie wystawiał natomiast faktur na faktycznego właściciela prawa wieczystego użytkowania tego terenu. On się w ten sposób umówił z J. N.. Po uzyskaniu przez J. N. środków na budowę w O. przetwórni odpadów zlecił jego firmie wykonanie na tej działce ogrodzenia, założenie kilku bram i szlabanów. Obiecał mu, że zapłaci za te prace z uzyskanych z dofinansowania środków. Oni w tym zakresie również nie zawierali umowy. W tym czasie wykonywał prace w mieszczącym się na działce poza ogrodzonym terenem zakładu rafineryjnego budynku biurowym, ich zleceniodawcą była firma J. Sp. z o.o. Te prace też nie były w pełni zapłacone. Na zlecenie N. Sp. z o.o. wykonywał natomiast monitoring w kilku budynkach, automatykę do bram, poprawiali zniszczone drogi, usuwali fundamenty budynków i wykonywali przyłącza energetyczne.

P. G. zeznał również, że wspólnie z żoną nabyli udziały w K. Sp. z o.o. Spółka ta kupiła od M. K. nieruchomość w O., było to konsultowane z Panem N., który chciał aby oni ją nabyli i następnie sprzedali do N. Sp. z o.o. Mieli potrącić sobie należności N. wobec jego firmy, stąd różnica w cenie. Wystawił w tym celu faktury ze swojej firmy na rzecz spółki A. . J. N. załatwiał wszystkie formalności związane z tymi transakcjami, był również obecny przy podpisywaniu obu aktów notarialnych. W ten wymyślony przez N. sposób uzyskał płatności (za prace) wykonane na działkach w O.. On w tym zakładaniu spółek skupił się wyłącznie na odzyskaniu swoich pieniędzy za pracę w O., nie wnikał jaki był interes realizacji transakcji w ten sposób dla J. N. . Osoba ta jest mu winna kilkaset tysięcy złotych. Wie, że większość podmiotów, dla których formalnie wykonywał prace jest niewypłacalna.

Z zeznań P. G. wynika zatem, że to jego firma wykonywała w obiektach firmy N. przynajmniej część robót, które fakturował następnie K. W.. Taki stan faktyczny wynika również z zeznań, złożonych w Prokuraturze Okręgowej w K. w dniu 08.04.2019r. w charakterze świadka przez B. O. - pracownika spółki N. . Potwierdził on wówczas, że kojarzy P. G., którego firma wykonywała ogrodzenie i monitoring, nie kojarzy natomiast P. W. i K. W..

Zeznania tych osób potwierdzają i w logiczny sposób uzupełniają zeznania złożone przez K. W. w dniu 17.12.2018r., w związku z czym zasadnym było danie im wiary. Na szczególną uwagę zasługują ponadto zeznania P. G. odnośnie okoliczności nabycia przez N. Sp. z o.o. nieruchomości w O., ponieważ również ta transakcja odbywała się w sztuczny, zaaranżowany przez J. N. sposób, z wykorzystaniem firmy G. oraz z udziałem zięcia J. N., a celem tych działań było wyłącznie dokumentacyjne podniesienie wartości tej nieruchomości, w związku z ubieganiem się o dotację.

O fikcyjności dokonania przez Spółkę opisywanych nabyć od K. W. świadczą również inne okoliczności. W toku przeprowadzanych przez organ pierwszej instancji kontroli podatkowej i postępowania podatkowego żadna ze stron umowy zawartej z firmą W. nie przedstawiła specyfikacji technicznej zamówionych robót, mającej stanowić załącznik nr l do tej umowy. Specyfikacja taka zapewne nigdy nie powstała, bowiem w kwietniu 2015r. Spółka nie dysponowała jeszcze projektem budowy przyszłego zakładu recyklingu (umowa dotyczącą wykonania takiego projektu została zawarta dopiero 3 lipca 2015r.). Wobec jego braku Spółka nie mogła sporządzić rzetelnej specyfikacji robót koniecznych dla właściwego przygotowania pomieszczeń przyszłego zakładu recyklingu odpadów. Z kolei, bez tego dokumentu, bez projektu zagospodarowania powierzchni remontowanych budynków, bez wiedzy na temat planowanych do zamontowania urządzeń, ich gabarytów oraz wymagań teletechnicznych, niemożliwym było należyte wykonanie umówionych robót. Wykonawca nie posiadał wiedzy koniecznej dla właściwego sformułowania treści zlecenia dla podwykonawcy. Pomimo jednak, że zawarta umowa nie zawiera żadnych wskazań w tym zakresie, mogących stanowić jednocześnie podstawowe kryterium oceny czy zlecenie zostało wykonane prawidłowo i zgodnie z wymaganiami zamawiającego, dokonano odbioru rzekomo wykonanych prac, nie wnosząc zastrzeżeń.

O tym, że roboty wskazane w opisywanej umowie faktycznie nie zostały wykonane przez K. W. oraz jego fakturowego podwykonawcę, świadczą również przedstawione wcześniej zeznania K. W.. Przebywał on na terenie Spółki w dniach 10 lutego oraz 4 sierpnia 2015r. Z poczynionych przez niego wówczas obserwacji wynikało, że w międzyczasie został wyremontowany budynek, w którym miał być magazynowany surowiec, miała znajdować się sterownia oraz rozdzielnia elektryczna. Remont ten ograniczył się jednak tylko do ocieplenia elewacji i likwidacji części okien. Teren wokół hali był wciąż niezagospodarowany, niewyrównany.

Ten stan potwierdziły zeznania złożone w dniu 12.12.2019r. przez A. M., pełniącą funkcję prezesa zarządu N. Sp. z o.o. w okresie od 14.11.2017r. do 18.09.2018r. Opisała ona miejsce prowadzenia działalności przez Spółkę (wg stanu na 2017r.) jako działkę ogrodzoną nową siatką i blachą falistą (niebieską lub szarą). Budynek biurowy oraz produkcyjny oraz dwa inne budynki były z cegły, bez okien. W jej ocenie nadawały się do rozbiórki.. Na tej nieruchomości była trawa wysokości 2 metrów i krzaki, teren był zaniedbany. W pomieszczeniu, z którego korzystali był cieknący dach i rozbite niektóre okna. W budynku były wyłącznie wylewki. Budynek wyglądał tak jakby był niedawno po remoncie, z uwagi na jego zabrudzenie. Okna i drzwi były pobrudzone farbą i tynkiem, przy czym drzwi nie były zamontowane, leżały z boku. Doprowadzili wówczas pomieszczenia biurowe do stanu użytkowania, położyli w nich wykładzinę, zrobili pod nią wylewki. Ponadto wysprzątali i podłączyli instalację sanitarną. Toaleta była, lecz nie podłączona do sieci sanitarnej. Miejsce działalności N. Sp. z o.o. nie nosiło żadnych znamion inwestycyjnych, były tam stare meble nie nadające się do użytku, stosy materacy, stare rowery i resztki po tzw. remoncie. Spółka posiadała urządzenia, które w jej ocenie były stare, niekompletne i nie nadające się do funkcjonowania z docelowym zakresem działalności N. . Zeznała również, że jako prezes N. Sp. z o.o., świadomie przedłożyła do kontroli tabelę amortyzacyjną środków trwałych spółki oraz nakładów inwestycyjnych, pomimo że - w jej ocenie - nie pokrywała się ona ze stanem faktycznym, zarówno pod względem poniesionych nakładów, jak i wyposażenia, którego tak naprawdę nie było. Nie złożyła sprawozdania finansowego tej spółki za 2017r. ponieważ dokumenty, które dostała od księgowej, w jej ocenie były nieprawdziwe i niekompletne.

3. "E. " Sp. z o.o. [...], [...].

N. Sp. z o.o. w rejestrach zakupu za czerwiec, lipiec i sierpień 2015r. ujęła wartości wynikające z pięciu faktur VAT wystawionych przez "E. " Sp. z o.o. i mających dokumentować przekazanie "zaliczek na wykonanie usługi zgodnie z urnową z 10.06.2015r." Podatek naliczony w tych fakturach wyniósł łącznie [...] zł.

Spółka, reprezentowana przez prokurenta J. N., zawarła w dniu 10.06.2015r. z E. Sp. z o.o., reprezentowaną przez W. S., umowę dostawy nr [...], której przedmiotem miało być wyprodukowanie i dostarczenie przez dostawcę nowej, nieużywanej i sprawnej technicznie instalacji do przetwarzania odpadowych tworzyw sztucznych na komponenty paliwowe oleju opałowego o parametrach opisanych w specyfikacji stanowiącej Załącznik nr l do umowy, wraz ze "[...]" stanowiącym załącznik nr [...] do umowy. Przedmiot umowy obejmował wyprodukowanie instalacji, w skład której wchodzić miały: komory reakcyjne, czujniki i aparatura kontrolno - pomiarowa, system sterowania procesem, zbiornik paliwa, zespół palników gazowych, system schładzania i skraplania, system automatycznego oczyszczania komór, układ awaryjnego odprowadzenia gazu.

Projektowana instalacja miała być zgodna z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu, stanowiącym załącznik do umowy o dofinansowanie nr [...], zawartej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości w dniu 5 czerwca 2014r. Dostawca instalacji zobowiązany był do kompleksowego montażu instalacji zgodnie z rysunkiem technologicznym rozlokowania maszyn i urządzeń oraz podłączenia i rozruchu technologicznego instalacji. Zakończenie budowy kompletnej instalacji miało nastąpić do 15 listopada 2015r. Aneksem z 15.06.2015r. termin zakończenia przesunięto do 30 listopada 2015r., a aneksem z 02.09.2015r. - do 31 grudnia 2015r.

N. Sp. z o.o. jako inwestor zobowiązana została m. in. do przekazania terenu pod budowę, zapewnienia dróg dojazdowych do miejsca wykonywania prac oraz przestrzeni montażowej oraz zgłoszenia prac budowlanych zgodnie z obowiązującym prawem. Umowa przewidywała łączne wynagrodzenie dostawcy w kwocie [...] zł netto, plus należny podatek VAT. Strony uzgodniły fakturowanie częściowe za realizację przedmiotu umowy, w transzach płatnych na podstawie faktur zaliczkowych, w terminach: transza I - [...] zł, płatna do 7 dni od dnia zawarcia umowy, transza II - [...] zł, płatna do 15 lipca 2015r., transza III - [...] zł, płatna do 15 sierpnia 2015r., transza IV- [...] zł, płatna do 10 września 2015r., transza V- [...] zł, płatna do 30 września 2015r., transza VI- [...] zł, płatna do 15 października 2015r., transza VII- [...] zł, płatna do 31 października 2015r.,

transza VIII- [...] zł, płatna na podstawie faktury końcowej w terminie 30 dni od daty podpisania protokołu bezusterkowego odbioru końcowego całego przedmiotu umowy.

Aneksami do tej umowy wydłużono następnie płatność zaliczek obejmujących transze od VI do VIII odpowiednio do : 15.11.2015r., 20.12.2015r. oraz końcowe rozliczenie do dnia 31.12.2015r. W następnym dniu po podpisaniu tej umowy, tj. 11.06.2015r. wykonawca złożył oświadczenie, że nie ma możliwości wykonania zamawianych urządzeń, w związku z czym zmieniono termin realizacji umowy. Wykonawca nie wniósł ponadto zabezpieczenia należytego wykonania tej umowy, w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, pomimo zapisu o takim obowiązku zawartym w § 8a umowy. Pomimo tego N. Sp. z o.o. wypłacała tej spółce kolejne transze płatności. W wykonaniu powyższej umowy, N. Sp. z o.o. przelała transze wynagrodzenia od nr I do V, w łącznej kwocie [...] zł, w tym podatek w kwocie [...] zł, w terminach:

• 05 czerwca 2015r. - kwota [...] zł,

• 24 czerwca2015r. -kwota [...] zł,

• 01 lipca 2015r. - kwota [...] zł,

• 02 lipca2015r. -kwota [...] zł,

• 02 lipca2015r. -kwota [...],

• 29lipca2015r. -kwota [...].

Tytułem otrzymania tych zaliczek E. Sp. z o.o. wystawiła opisane na wstępie faktury VAT. Spółka, poza fakturami, nie okazała żadnych innych dokumentów związanych z realizacją tej umowy, w tym wymienionych w § 2, tj: specyfikacji mającej stanowić załącznik nr 1 do umowy, blokowego rzutu poziomego oraz przekroju pionowego poprzecznego i podłużnego lokalizacji instalacji w miejscu wskazanym przez Inwestora z naniesionymi blokami wchodzącymi w skład instalacji, który winien być przekazany przez Dostawcę w ciągu 14 dni od podpisania umowy, protokołu przejęcia przez Wykonawcę terenu do montażu urządzeń, Dokumentacji Techniczno - Ruchowych (w tym wytycznych doprowadzenia mediów), które winny były być opracowane i przekazane do 15 października 2015r.

N. Sp. z o.o. pismem z dnia 29.12.2015r., skierowanym do E. Sp. z o.o., wyraziła zaniepokojenie stanem realizacji umowy. Poinformowała, iż w związku z tym, że zapłaciła kwotę [...] zł tytułem zaliczek, a jednocześnie do tej pory nie otrzymała faktur dotyczących VI i VII transzy płatności i nie otrzymała jakiegokolwiek zawiadomienia o gotowości przekazania i montażu urządzeń stanowiących elementy składowe całej instalacji, zarządza kontrolę procesu produkcji. Wniesiono o przygotowanie wszelkiej dokumentacji związanej z realizacją umowy, w tym potwierdzającej aktualny zakres (ilość i rodzaj wyprodukowanych urządzeń oraz potwierdzających zakres prac zleconych podwykonawcom, wartość tych prac oraz stan rozliczeń na dzień 5 stycznia 2016r. oraz przygotowanie dokumentu gwarancji na dzień 5 stycznia 2016r.

E. Sp. z o.o., pismem z dnia 04.01.2016r., zawiadomiła natomiast Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości o niewypłacalności N. Sp. z o.o. W piśmie tym podniesiono, że zawarta z N. Sp. z o.o. umowa nie została do dnia sporządzenia tego pisma wykonana, z przyczyn leżących po stronie Inwestora, który nie wywiązał się z obowiązków w niej przewidzianych, m. in. w zakresie braku zapłaty zaliczek w przewidzianych terminach, braku odpowiedniego przygotowania terenu pod budowę dróg dojazdowych, fundamentów pod zbiorniki. Nie przedłożono również dokumentów niezbędnych do uruchomienia instalacji i jej zgodnego z prawem funkcjonowania, tj. dokumentacji w zakresie projektu budowlanego oraz wydanego na jej podstawie pozwolenia na budowę. Zdaniem autora tego pisma przyznana dla N. Sp. z o.o. dotacja nie była należycie wykorzystana, gdyż wypłacane przez PARP zaliczki nie były wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem.

Prokuratura Okręgowa w K. postawiła W. S. w dniu 09.10.2017r. zarzuty m. in. o to, że biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu uzyskania korzyści majątkowej oraz w celu uzyskania przez J. N. dotacji w kwocie [...] zł, działając wspólnie i w porozumieniu z tą osobą oraz z innymi osobami wymienionymi w zarzucie, doprowadził [...] Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie [...] zł, poprzez wprowadzenie w błąd pracowników tej agencji co do rzeczywistego przeznaczenia środków uzyskanych z dotacji oraz co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zawartej z tą agencją umowy, w ten sposób, że jako osoba faktycznie zarządzająca A. Sp. z o.o. zbył W. P.

prowadzącemu działalność pod nazwą P. urządzenia, które z uwagi na parametry, stan techniczny i sposób zużycia nie mogły stanowić w pełni sprawnego elementu budowy linii technologicznej dla realizacji projektu objętego dotacją, a następnie w dniu 15 kwietnia 2015r. jako prezes A. Sp. z o.o. złożył zamówienie na zrealizowanie zakresu prac projektowych "[...]" oraz w dniu 3 lipca 2015r. zawarł umowę na realizację tego projektu, a umowy tej nigdy nie miał zamiaru dotrzymać.

W. S. nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. W trakcie przesłuchania zeznał, że przed świętami [...], J. N. przyjechał do niego z wizytą, w trakcie której nakłaniał go do wystawienia mu faktury na kwotę [...] zł, rzekomo na urządzenia lub instalacje. Gdy odmówił wystawienia takiej faktury, N. - wyszedł, rzucając na schodach "pożałujesz pan, panie W. ". Kilka dni po tej wizycie N. zaprosił go do swojego hotelu pod C., w trakcie której na pytanie czego chce, jego żona wyjaśniła : "panie W. , jakbyśmy panu wpłacili [...] złotych to pan wpłaci pieniądze wskazanej przez nas firmie na jej konto. Zrobiłby pan tak kilka razy. Przelewałby pan kilka razy te pieniądze na wskazane przez nas konta, a ostatnia rata te [...] złotych miałaby zostać u pana na koncie firmowym". Poprosił B. N., żeby mu ten mechanizm opisała na kartce, którą następnie schował. Oświadczył, że taki mechanizm uważa za oszustwo, że żadnych pieniędzy nie przyjmie i nie przekaże dalej. Po tych słowach opuścił hotel N. i więcej się już z nimi nie widział.

W. S. przesłuchiwany w charakterze podejrzanego w dniu 30.07.2020r., powtórzył wówczas treść poprzednio złożonych wyjaśnień. Uzupełniająco podał, iż pana N. poznał w 2013r., na odbytym wówczas spotkaniu ten wyjaśnił mu, że ma teren w O., gdzie planuje zbudować zakład recyclingu. Upewniał się, czy N. posiada wszystkie stosowne pozwolenia na budowę, w tym z Ochrony Środowiska, na co ten odpowiedział, że to wszystko leży po jego stronie i to załatwi. Jego spółka A. wyłożyła kwotę [...] zł zaliczki dla C. na zrobienie projektu tej instalacji, zrobił to w imieniu N. . N. zapewniał go, że gdy dostanie dotację, to zwróci tę zaliczkę, przepisze umowę na swoją firmę oraz ureguluje resztę należności firmie C. . Jak miał podpisać umowę z tą osobą, doradzono mu, żeby założył osobną spółkę do tego celu, gdyż J. N. chodziło tylko o pieniądze z dotacji, a nie o budowanie zakładu. Doradzały mu w ten sposób osoby zatrudnione w [...] które znały J. N. .

Wyjaśnił, że po spotkaniu z N. w ich hotelu w C., gdzie namawiali go do przyjęcia na konto spółki kwoty [...] zł, zaczął wysyłać do nich pisma przygotowane przez prawników, powiadomił również PARP, że N. nie wywiązuje się z umowy. Potem otrzymał od niego pismo z żądaniem zwrotu [...] zł. Pewnego dnia otrzymał pismo z sądu z Ł. w sprawie prawomocnego wyroku, że ma mu zwrócić [...] zł. On wcześniej nie otrzymywał żadnej korespondencji z sądu, ustalił, że pisma z sądu dochodziły do K. na pocztę, skąd wracały jako zwroty. Na jednym piśmie było czytelne potwierdzenie jego odbioru, okazało się, że była to osoba zupełnie postronna, nie mająca związku ze sprawą, chłopak ten odesłał do sądu z powrotem pismo adresowane do niego. Jego prawnik odwoływał się kilkukrotnie od tego wyroku, ale było już za późno.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. przeprowadził w E. Sp. z o.o. kontrolę podatkową w zakresie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015r., w toku której ustalono, że w związku z zawarciem umowy z 10 czerwca 2015r. ze spółką N. , celem stworzenia pozorów jej realizacji, E. Sp. z o.o. zawarła szereg umów dotyczących wykonania przez podmioty trzecie czynności objętych zakresem umowy.

Okoliczności faktycznie nie wskazują jednak aby celem działania tej spółki było wyprodukowanie i dostarczenie przedmiotowej instalacji technologicznej. Podjęte działania oceniono jako służące tworzeniu pozorów prowadzenia typowej działalności gospodarczej, w celu uzyskania korzyści podatkowej. Pomimo upływu terminu przewidzianego w umowie jej przedmiot nie został wytworzony. Ponadto podjęto się realizacji tej umowy pomimo braku wniesienia przez dostawcę zabezpieczenia należytego jej wykonania w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, co przeczy logice i zasadom dbałości o status materialny zleceniodawcy. Podsumowując stwierdzono, iż nie wystąpiła dostawa towarów na rzecz N. Sp. z o.o.

W toku kontroli podatkowej nie stwierdzono bezpośrednich transakcji zawartych pomiędzy A. Sp. z o.o. i N. Sp. z o.o.

W toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w K. przesłuchano, w dniu 06.12.2019r. w charakterze świadka pracownika Urzędu Skarbowego w K., J. R., która prowadzi kontrolę podatkową wobec A. Sp. z o.o. w zakresie podatku VAT za okres VII 2014r. - III 2018r. Spółka ta od kwietnia 2015r. zmieniła swoją siedzibę na [...] pod tym adresem znajdują się budynki po byłej cegielni, nie jest tam prowadzona żadna działalność gospodarcza. W toku kontroli stwierdzono, że doszło do poświadczenia nieprawdy w fakturach wystawianych przez A. Sp. z o.o.

W toku tego śledztwa został przesłuchany w dniu 17.01.2017r., w charakterze świadka, T. P.. będący pracownikiem [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B.. Świadek ten zeznał, że W. S., reprezentujący E. Sp. z o.o. zamówił w tej spółce w 2015r. 4 szt. stalowych dwupłaszczyznowych zbiorników o pój. 30 tyś. litrów do paliwa, przy czym dwa miały być przeznaczone na benzynę, a dwa na olej napędowy. Dodatkowo w sierpniu 2015r. zamówił zbiornik o pojemności 10 mł. Odnośnie pierwszego z tych zamówień [...] w dniu 01.07.2015r. przedstawiła ofertę o wartości [...] zł netto, po jej otrzymaniu W. S. przysłał zamówienie. Po zaakceptowaniu zamówienia została wystawiona faktura pro forma i sporządzono rysunek techniczny zamówionego zbiornika, który został zaakceptowany przez W. S. w dniu 19.08.2015r. Jednocześnie prowadzone były rozmowy dot. zbiornika 10 mł, oferta na ten zbiornik została złożona w dniu 24.08.2015r., a W. S. potwierdził ją w dniu 26.08.2015r. Na ten zbiornik wystawiono fakturę pro forma z dnia 28.08.2015r. o wartości [...] zł brutto, która została w całości uregulowana. Wszystkie zbiorniki miały być wykonane do 30.09.2015r. W mailu z dnia 30.10.2015r. [...] Sp. z o.o. poinformowała W. S. , że zbiorniki są gotowe do odbioru. Zbiorniki te nie zostały przez W. S. odebrane, z tego co wie, tłumaczył to tym, że miał problemy z firmą, która zamówiła u niego te instalacje. Na poczet tych zbiorników z firmy E. Sp. z o.o. wpłynęła w dniu 28.07.2015r. kwota [...] zł brutto jako przedpłata do 4 szt. zbiorników o pój. 30 mł oraz kwota [...] zł brutto od komornika przy Sądzie Rejonowym w B. tytułem wyroku z dnia 27.12.2016r. W dniu 25.05.2016r. wysłali do tej spółki maiła z informacją, że zbiorniki są przechowywane na terenie firmy i E. Sp. z o.o. powinna je odebrać w ciągu 14 dni, po tym czasie zostaną naliczane opłaty za ich magazynowanie w wysokości 450 zł za szt. miesięcznie. Na to pismo W. S. nie odpowiedział. Ostatecznie 4 zbiorniki zostały przez tę spółkę sprzedane innych podmiotom w 2017r., zaś zbiornik o pój. 10 mł jest nadal w jej posiadaniu. Do E. Sp. z o.o. wysłano natomiast pisemne informacje o odstąpieniu od umowy.

W toku w/w śledztwa został także przesłuchany w dniu 01.03.2018r., w charakterze świadka, T. K.. będący prezesem zarządu W. Sp. z o.o. z siedzibą w G. . Świadek ten zeznał, że w styczniu 2015r. nawiązał kontakt z W. S. reprezentującym E. Sp. z o.o. S. , jako przedstawiciel firmy A. , zamówił pierwszy reaktor do Ś. (gdzie miał powstać zakład przerobu odpadów na zlecenie firmy M. Sp. z o.o.). 20 sierpnia 2015r. doszło do podpisania umowy ze S. jako reprezentantem E. Sp. z o.o., której przedmiotem było wykonanie dwóch reaktorów oraz kopuł wg dokumentacji technicznej dostarczonej przez zamawiającego. Umowa opiewała na kwotę [...] zł netto za jeden reaktor. On razem z A. N., będącym [...] spółki W. żeby móc wykonać taki reaktor zdobyli specjalistyczne uprawnienia spawalnicze. Ponadto firma musiała posiadać certyfikat, że może wykonywać tego typu konstrukcje. Koszty zdobycia tych uprawnień i certyfikatu wyniosły około [...] zł. Po podpisaniu umowy W. S. dostarczył im materiał w postaci prostych blach. Reaktory według tego co mówił W. S. miały służyć do utylizacji tworzyw sztucznych, które miały być przerabiane na produkty petrochemiczne. W trakcie obróbki dostarczonych blach wystawili fakturę zaliczkową na kwotę [...] zł brutto, należność ta została przez S. zapłacona w formie przelewu. W trakcie dalszych prac związanych z budową reaktora rozmawiali z nim o kolejnych przelewach, nie chciał wystawiać faktury bez pewności, że zostanie ona uregulowana, gdyż wiązało się to z koniecznością odprowadzenia podatku. Po wykonaniu pierwszego reaktora poinformował S. , że jest gotowy do odbioru, wtedy on odpowiedział, że nie ma pieniędzy i czeka aż N. mu zapłaci. W tym momencie wstrzymał budowę drugiego reaktora. Tak naprawdę rozmowy o zapłacie za wykonany reaktor trwają do dzisiaj. Na wykonanie pierwszego reaktora poświęcili około 4 miesiące.

Na pytanie, czy ktoś zwrócił się do niego o wydanie tego reaktora zeznał, że A. K. telefonicznie zażądał jego wydania. Dzwonił w imieniu J. N.. Próbował ich przekonać, że to N. Sp. z o.o. jest właścicielem tego reaktora, na co odpowiedział, że umowę podpisał z E. Sp. z o.o. i nie wyda tych przedmiotów. W późniejszym czasie otrzymali ponadto od N. Sp. z o.o. pismo podpisane przez prokurenta J. N. z żądaniem wydania tego reaktora. On wysyłał do S. wezwania, żeby zapłacił za wykonany reaktor, który cały czas twierdził, że nie płaci mu N. . Reaktory te miały zostać zamontowane na terenie spółki N. w O.. T. K. był tam około 2-3 razy i jak zeznał oni to mieli montować tam na miejscu i jeździł zobaczyć jakie są postępy prac. Kiedy tam przyjechał pierwszy raz na placu było pusto. Jeden z pierwszych elementów, jaki się tam pojawił to kopuła od ich reaktora. W czasie kiedy tam był trwały jakieś drobne w skali całej inwestycji prace remontowo-budowlane, zrobili biurowiec, ogrodzenie i szlaban. J. N. proponował mu również wykonanie zadaszenia nad reaktorami, ale nie podjął się wykonania tych prac. Łącznie na tej inwestycji stracił co najmniej [...] zł brutto, na kwotę tę składają się koszty zakupu materiałów dodatkowych do wykonania instalacji, koszty maszyn i urządzeń oraz koszty pracownicze. Świadek zeznał również, że "z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że wydaje mi się, że ta instalacja miała nigdy nie powstać. Wg mojej oceny J. N. nigdy nie miał zamiaru tak naprawdę rozkręcić tego interesu ".

A. K., przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu 12.03.2018r. zeznał, że reaktory zostały przez spółkę W. S. zamówione w spółce W. , 4 kolumny rektyfikacyjne zamówione zostały w spółce [...] spod P., nigdy nie kontaktował się z tą firmą, rozmawiał tylko z ich prawnikiem. W firmie [...] z B. zostały zamówione zbiorniki magazynowe na produkt gotowy. Szafy sterujące zostały zamówione chyba od J. T. z firmy C. . Nie zna szczegółów rozliczeń między W. S. i tymi firmami. Próbował się dowiedzieć od nich, jaki jest stan zamówienia oraz ile do tej pory W. S. im zapłacił, ale te firmy odmawiały udzielenia takich informacji. On z polecenia J. N. podjął próbę ratowania inwestycji i "dogadania się" z firmami od których W. S. zamówił elementy instalacji. Nie doszło jednak do podpisania takiego trójstronnego porozumienia, gdyż W. S. zablokował możliwość podpisu takiej umowy.

Z protokołu przesłuchania J. N. w charakterze świadka z dnia 06.09.2016r., jak i z protokołu oględzin nieruchomości w O. wykonanych w dniu 07.06.2017r., dokonanych w trakcie prowadzonej w Spółce N. kontroli podatkowej, wynika, że instalacja, będąca przedmiotem umowy z 10 czerwca 2015r. nie została na terenie Spółki zamontowana i uruchomiona. W dniu 29 września 2017r. N. Sp. z o.o. złożyła wykonawcy oświadczenie o odstąpieniu od opisywanej umowy. W dniu 25.09.2017r. Spółka wystąpiła do Sądu Okręgowego w Ł. o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i zasądzenie od E. Sp. z o.o. kwoty [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi. Nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym został wydany przez Sąd w dniu 30.11.2017r. N. Sp. z o.o. nie dopełniła obowiązków wynikających z opisywanej umowy, tj. nie przygotowała terenu pod budowę i dróg dojazdowych oraz nie wykonała fundamentów pod zbiorniki, nie uzyskała również pozwolenia na budowę tego obiektu, dlatego też nie mogła dokonać przewidzianego tą umową zgłoszenia rozpoczęcia prac budowlanych.

Umowa na wykonanie przez C. Sp. z o.o. projektu tej instalacji, która również zobowiązywała ten podmiot do uzyskania pozwolenia na budowę zawarta została w dniu 03.07.2015r. Zgodnie z "Harmonogramem realizacji projektu" stanowiącym załącznik nr l do tej umowy spółka ta miała uzyskać prawomocne pozwolenie na budowę do dnia 31.12.2015r. Faktycznie projekt instalacji został wykonany w lutym 20lor., a o wydanie pozwolenia na budowę wystąpiono w dniu 04.04.2016r., przy czym z uwagi na niezgodność projektu z decyzją środowiskową i nie dokonanie zmiany tego projektu - pomimo wezwania w tym zakresie przez Starostwo Powiatowe w O. - pozwolenie na budowę tego zakładu nie zostało nigdy wydane.

Zgodnie z umową zawartą z E. Sp. z o.o. budowa tego zakładu miała zostać zakończona do 15.11.2015r. (termin ten następnie przedłużono finalnie do 31.12.2015r.), co poprzedzone miało być dokonaniem zgłoszenia przez Stronę rozpoczęcia prac budowlanych, już samo porównanie tych terminów z umówionym terminem uzyskania pozwolenia na budowę, po uprawomocnieniu którego dopiero można zgłosić do nadzoru budowlanego zamiar rozpoczęcia prac budowlanych, wskazuje, że zbudowanie tego zakładu do końca 2015r. już w dacie podpisania opisywanej umowy było całkowicie nierealne, czego osoby reprezentujące zarówno Stronę, jak i wykonawcę tego zakładu musiały mieć świadomość, zwłaszcza, że obaj panowie: J. N. i W. S. byli równocześnie zaangażowani w rozmowy i w sporządzanie dokumentów z projektantem tej instalacji.

Umowa zawarta z E. Sp. z o.o. nie miała zostać faktycznie zrealizowana, o czym świadczy zarówno jej treść (ramy czasowe wykonania instalacji), postawa osoby reprezentującej N. Sp. z o.o. jako inwestora, jak i działania podejmowane przez W. S. , które służyć miały pozorowaniu wykonywania tej instalacji, a nie doprowadzeniu jej do stanu finalnego. Spółka ta otrzymała co prawda, w formie zaliczek, część należności wynikającej z opisywanej umowy i kwota ta została następnie rozdysponowana na rzecz kilku firm mających być podwykonawcami realizującymi poszczególne elementy składowe tej instalacji, lecz również to działanie - polegające wyłącznie na przekazywaniu niewielkiej części przyszłych należności, w celu rozpoczęcia prac przez te podmioty, nie miało ostatecznie skutkować ich całkowitym finansowaniem i odebraniem wykonanych maszyn. Na uwagę zasługiwała, przedstawiona przez pracownika Urzędu Skarbowego w K., współpraca tej osoby z tymi samymi podwykonawcami odnośnie, budowy innej instalacji recyclingu w Świętajnie, gdzie również występowały "puste faktury" mające służyć za dowód jej realizacji.

W toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w K. uzyskano opinię pracowników naukowych Wydziału [...] w K., odnoszącą się do projektowanej dla Strony instalacji do przerobu odpadów oraz urządzeń przez nią posiadanych. Jej autorzy wielokrotnie podkreślali, że przygotowane przez (dla) N. Sp. z o.o. dokumenty opisujące tę instalację są niekompletne, w dużej części w sposób bardzo ogólny i uproszczony przestawiają jej działanie i parametry produktów, jakie dzięki niej miały być uzyskiwane. W szczególności wskazywano na brak projektu technicznego oraz na brak dokumentów przedstawiających umiejscowienie i sposób montażu poszczególnych urządzeń mających składać się na linię technologiczną. Odnosząc się do zaprezentowanych we wniosku o dotację złożonym do [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. parametrów produktu finalnego, jaki miał być w niej wytwarzany, zwrócono uwagę że wartość opałowa na poziomie [...] MJ/kg jest niemożliwa do uzyskania z tego typu instalacji, gdyż realnie można by uzyskać produkt o wartości opałowej na poziomie [...] MJ/kg. Wątpliwości wzbudziła również deklarowana gęstość otrzymanego produktu, odpowiadająca przeciętnej gęstości oleju napędowego bądź lekkiego oleju opałowego wytwarzanych w wyniku rafineryjnej przeróbki ropy naftowej. Wskazano również, że dokumenty Spółki zupełnie nie odnoszą się do sposobu zagospodarowania uzyskanej z instalacji frakcji benzynowej. Odnosząc się do urządzeń znajdujących się na terenie Spółki wskazano, że ich ustawienie było przypadkowe, nie można ustalić, czy ich stan techniczny oraz skompletowanie pozwalało na ich szybkie uruchomienie. Nie jest także znane, czy urządzenia te były zgodne ze specyfikacją projektu instalacji. Na tym terenie znaj do wały się ponadto budynki w tym hala produkcyjna, brak jednak wskazówek (np. fundamentów do mocowania urządzeń), które określałyby jak poszczególne elementy instalacji mają zostać ustawione. Urządzenia te mogły stanowić elementy linii technologicznej służącej do pirolizy odpadów poliolefinowych, jednak nie była to całkowicie kompletna instalacja. Stwierdzon brak całościowy elementów obejmujących węzeł oczyszczania gazów spalinowych czy też brak zbiorników na poszczególne ciekłe frakcje produktów.

Autorom opinii nie było również znane, czy urządzenia te były zgodne ze specyfikacją projektu i czy były dopasowane do siebie pod względem wydajności. Wątpliwości autorów ekspertyzy wzbudził ponadto zamysł zastosowania podajników taśmowych odkrytych. Zgodnie z wnioskiem Spółki rozdrobnienie surowca do przerobu miałoby wynosić 25 x 25 mm, transport tak rozdrobnionego i lekkiego surowca nie powinien być przeprowadzany za pomocą taśmociągów otwartych, zwłaszcza w przypadku umieszczenia ich na otwartej przestrzeni. Warunki atmosferyczne - deszcz, podmuchy wiatru w znaczący sposób utrudniałyby prowadzenie prawidłowego dozowania surowca do reaktora, a deszcz powodowałby ponowne zawilgocenie suchego surowca (zgodnie z dokumentami instalacja miała pracować w trybie ciągłym 24 godziny na dobę przez cały rok). Umieszczenie podajników pod dachem tylko częściowo rozwiązałoby problem. W dalszej części opinii w sposób krytyczny odniesiono się ponadto do dokonanych przez Spółkę obliczeń odnośnie bilansu cieplnego projektowanej instalacji, wskazując na to, że nie uwzględniają one wielu czynników (np. substancji dodatkowych obecnych w tworzywach sztucznych - barwników, wypełniaczy, wody, zanieczyszczeń). Dokonane w nich założenie o wysokości strat cieplnych jest czysto uznaniowe.

Najwięcej uwag krytycznych odnosiło się natomiast do obliczeń w zakresie potrzebnej powierzchni wymiany ciepła, gdyż wskazano, że zapotrzebowanie na energię w procesie oszacowane zostało z uwzględnieniem wszystkich jego pięciu etapów, natomiast powierzchnię wymiany ciepła wyliczono wyłącznie dla etapu dostarczania ciepła do stopionego surowca. Taka metodyka budzi poważne wątpliwości, a niezbędna powierzchnia wymiany ciepła byłaby faktycznie znacznie większa.

N. Sp. z o.o. faktycznie nie rozpoczęła w okresie objętym zaskarżoną decyzją prowadzenia żadnej rzeczywistej działalności gospodarczej, a cała aktywność reprezentującego ją J. N. (z zebranych dowodów wynika, że jego żona pomimo pełnienia funkcji prezesa zarządu nie uczestniczyła prawie wcale w opisywanych transakcjach) skoncentrowana była wyłącznie na uzyskaniu dotacji z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Celowi temu podporządkowane były wszystkie podejmowane czynności, a realizując go Spółka zawarła szereg umów, które nie wiązały się z dostawą żadnych towarów czy świadczeniem usług oraz ujęła w swoich księgach podatkowych przedstawione powyżej "puste faktury" oraz wartości wynikające z aktów notarialnych czy dowodów [...], które zawierały nieprawdziwe lub zawyżone wartości, służąc wyłącznie wykazaniu, że podmiot ten posiada majątek wysokiej wartości oraz, że podejmuje działania mające służyć realizacji dotowanej inwestycji. Podkreślić w tym miejscu należy, iż ustalenia te dokonane zostały, poza organem pierwszej instancji, również przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., Prokuraturę Okręgową w K. oraz Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, dodatkowo ustalenia dokonane przez tę Agencję zostały podtrzymane przez Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej. Wszystkie te organy doszły w zakresie opisywanego stanu faktycznego do zbieżnych wniosków, a materiał-dowodowy zgromadzony przez nie wzajemnie się potwierdza i uzupełnia.

J. N. wykorzystał do realizowania fikcyjnych transakcji, służących de facto wyłudzeniu opisywanej dotacji, członków swojej rodziny ([...]), byłego pracownika (W. S.), osobę z którą od lat utrzymuje kontakty towarzyskie (K. W.) oraz swojego rzeczywistego kontrahenta, któremu był winien pieniądze i zamiast je oddać nakłonił go do wzięcia udziału w fikcyjnych transakcjach (P. G.). Zgodnie z zeznaniami W. S. również on został przez tę osobę wykorzystany, gdyż N. od początku nie zamierzał wykonać żadnej instalacji, przy czym znamienne jest wzajemne "przerzucanie się" przez tych dwóch panów, mających status podejrzanych, odpowiedzialnością za nie dojście inwestycji do skutku. Spółka N. podejmowała szereg działań służących pozorowaniu prowadzenia realnej działalności, takich jak ogrodzenie działki na której miała powstać dotowana instalacja oraz przeprowadzenie pobieżnego remontu znajdującego się na niej budynku polegającego wyłącznie na zamurowaniu części okien i ociepleniu ścian zewnętrznych, składanie do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wyjaśnień zrzucających odpowiedzialność za nie zrealizowanie inwestycji na W. S., czy wreszcie wystąpienie z powództwem cywilnym przeciwko kierowanej przez tę osobę spółce E. . Warte podkreślenia jest również to, że pomimo iż fakturowi kontrahenci spółki mieli swoje siedziby praktycznie w całej [...] ([...]), faktycznie podmioty te stanowiły zamknięty krąg osób powiązanych z J. N. i ściśle ze sobą współpracujących.

W deklaracjach VAT-7 składanych przez Spółkę za miesiące od grudnia 2014r. do sierpnia 2015r. podatek należny zadeklarowany został wyłącznie za III i IV 2015r., w kwotach odpowiednio [...] zł i [...] zł, a związany był z refakturami opłat za media dokonywanymi na rzecz zięcia J. N. (firma A. ). Podobna sytuacja miała miejsce w miesiącach wcześniejszych, gdyż zgodnie z protokołem kontroli podatkowej przeprowadzonej za sierpień 2014r. jedyna dostawa wykazana przez Spółkę w deklaracji za ten okres dotyczyła dostawy drewna opałowego (pozostawionego jakoby na działce w O. przez poprzedniego jej właściciela, tj. A. Sp. z o.o. należącą do P. G.), na rzecz firmy należącej do byłego pracownika J. N. (firma D. ). Takie sporadyczne dostawy, dokonywane w kręgu osób współpracujących i powiązanych ze Stroną, służyły uprawdopodobnieniu prowadzenia przez nią działalności, pozwalając równocześnie dokonywać w składanych deklaracjach odliczeń podatku naliczonego, czego następstwem było wykazywanie nadwyżek tego podatku do zwrotu na rachunek bankowy.

O tym, że planowana inwestycja od początku nie miała być faktycznie realizowana wskazuje sposób jej prowadzenia. Zamiast, po uzyskaniu decyzji środowiskowej, uzyskać zgodny z jej uwarunkowaniami projekt tego zakładu, następnie uzyskać pozwolenie na budowę i na ich podstawie rozpocząć instalację, ograniczono się do ogrodzenia działki i remontu (z zewnątrz) jednego budynku, po czym wstawiono na tę-nieuporządkowaną - działkę bez żadnego planu i przygotowania terenu kilka urządzeń, które świadczyć miały o rozpoczęciu na niej jakiegoś montażu, przy czym część z tych urządzeń (odkryte przenośniki taśmowe) nie nadawało się do zastosowania w tej instalacji, były one również niezgodne z jej projektem. Taki sposób "prowadzenia działalności" świadczy o z góry zaplanowanym charakterze zorganizowanego przez reprezentanta Spółki procederu wyłudzania dotacji.

Zgromadzone w sprawie dowody świadczyły o tym, że J. N. w sposób świadomy i celowy wykorzystał spółkę N. do działań sprzecznych z prawem. Świadczy o tym brak starania się o uzyskanie pozwolenia na budowę opisywanego zakładu.

Uzyskanie pozwolenia na budowę stanowiło warunek sine qua non rozpoczęcia montażu opisywanej instalacji, a nie wywiązanie się z niego uniemożliwiło (w połączeniu z nie przygotowaniem terenu pod instalację) realizację umowy przez E. Sp. z o.o. O intencyjności takiego zachowania świadczą również opisane powyżej okoliczności zawarcia umów z projektantem i wykonawcą tej inwestycji, gdyż już w dacie zawarcia umowy na budowę instalacji niemożliwe było zachowanie umownych terminów jej realizacji. Za celowe działanie uznać również należy zatajenie przed projektantami istnienia i treści decyzji środowiskowej, na skutek czego przygotowany projekt nie mógł być w sposób oczywisty zgodny z tą decyzją, a konsekwencją tego było odrzucenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. J. N. cofnął ponadto w połowie 2016r. pełnomocnictwo udzielone projektantowi w zakresie reprezentowania Strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na tę budowę oraz zabrał ze Starostwa Powiatowego w O. projekt tej instalacji, pomimo uiszczenia za niego należności tylko w [...] umówionej za niego ceny.

O świadomym braku działania ze strony J. N. zmierzającego do uruchomienia tej inwestycji świadczą również zeznania w charakterze świadka B. O.. Zeznał on, że gdy ze Starostwa Powiatowego w O. Spółka otrzymała odmowę wydania pozwolenia na budowę, z tego powodu, że były rozbieżności przyjętych rozwiązań projektowych z decyzją środowiskową, które dyskwalifikowały ten projekt, od tego momentu w Spółce już nic się nie działo. Nikt do niego już nie dzwonił, niedługo potem został zwolniony. J. N. na miesiąc przed zwolnieniem powiedział mu, że zamierza ogłosić upadłość. Prace przy tym projekcie zostały zaplanowane na rok, a po upływie dwóch lat infrastruktura została w pełni przygotowana na zakład, natomiast nie było podstawowych elementów instalacji technologicznej i dalej nie było pozwolenia na budowę.

Podobnie zeznał świadek W. S., który wykonał dla N. Sp. z o.o. biznesplan i uczestniczył w postępowaniu o przyznanie jej dotacji. Świadek ten zeznał, iż znał się wcześniej z J. N., gdyż pracował w należącej do niego spółce B. , było to około 2002r. Spółka ta splajtowała, jej wspólnicy zostali aresztowani, potem wypuszczeni na wolność. Na początku 2015r. postanowił zrezygnować ze współpracy z N. Sp. z o.o. Powodem był ogólny stan inwestycji, tj. nie realizowanie jej zgodnie z logiką. W pewnym momencie odniósł wrażenie że J. N. nie zależy na dokończeniu tej inwestycji.

Zdaniem organu powyższe wskazuje, że uczestnictwo Spółki w opisanych powyżej transakcjach nie stanowiło jedynie efektu zbiegu okoliczności, pomyłki, czy nieprawidłowej oceny sytuacji, która naraziłaby na negatywne konsekwencje podatkowe firmę działającą w dobrej wierze, lecz jest potwierdzeniem jej świadomego udziału w działalności niezgodnej z obowiązującym prawem.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W postępowaniu stwierdzono, iż ujęte w ewidencji zakupu faktury w rzeczywistości odnosiły się do fikcyjnych zdarzeń gospodarczych i równocześnie nie jest możliwe uznanie, iż dokumentowały one wydatki poniesione przez Stronę w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, podatek w nich naliczony nie podlega odliczeniu. Opisywany zakład przerobu odpadów nie powstał, a okoliczności sprawy wskazują na to, że instalacja ta nigdy nie miała być rzeczywiście oddana do użytku, nie można twierdzić, iż zakwestionowane w zaskarżonej decyzji faktury mogły w jakikolwiek sposób być związane z nawet przyszłą i potencjalną działalnością opodatkowaną prowadzoną przez Stronę w zakresie przerobu odpadów. Organ pierwszej instancji słusznie zatem uznał, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku wynikającego z faktur VAT wystawionych przez "[...], P. oraz "E. " Sp. z o.o., a wykazanego w deklaracjach VAT-7 złożonych za w/w miesiące.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy stwierdzają one czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Będąc odbiorcą faktur opisujących transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca i wykorzystując je do obniżania podatku należnego, Spółka świadomie decydowała się na udział w tych transakcjach, co więcej osoba faktycznie nią kierująca inicjowała i nadzorowała ich przebieg, N. Sp. z o.o. była ich beneficjentem. Abstrahując od udowodnionego braku po stronie Spółki N. dobrej wiary przy zawieraniu tych transakcji wskazać również należy, że w orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, zgodnie z którym w przypadku fikcyjnych ("pustych") faktur, którym nie towarzyszy żadna realna dostawa towarów, badanie dobrej wiary nie jest wymagane. Nie sposób bowiem przyjąć, że podatnik odliczający podatek z faktury nie jest świadomy nadużycia prawa, skoro otrzymaniu tego rodzaju faktury nie towarzyszy w ogóle żadna dostawa towaru (obrót istnieje tylko na fakturze).

Organ II instancji odnosząc się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu uznał je za niezasadne.

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art.106j ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. w zakresie w jakim organ uznał, że obowiązek korekty faktury zaliczkowej oraz podatku z niej wynikającego wiązać należy z okolicznością wypowiedzenia umowy, a nie z okolicznością zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty tytułem przelanej uprzednio zaliczki, jak również, że okoliczność zwrotu pieniędzy w sytuacji wypowiedzenia umowy jest bez znaczenia dla możliwości wystawienia faktury korygującej. Zarzut ten opiera się on na założeniu, że N. Sp. z o.o. była rzetelnym przedsiębiorcą, operującym w otwartym i opartym na wolnorynkowych zasadach otoczeniu kontrahentów. Spółka jawi się jako rzetelny podatnik, ściśle przestrzegający obowiązujących przepisów, w tym w zakresie podatków i rachunkowości. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika natomiast, że jedyna aktywność Spółki skupiała się na wytworzeniu - w sposób naruszający obowiązujące przepisy - dokumentów mających świadczyć o prowadzonej inwestycji, w celu wyłudzenia kolejnych transz dotacji.

Z tych względów ,,przykładanie" do działalności Spółki i do wytworzonych przez nią dokumentów przepisów i zasad stosowanych przez prawidłowo funkcjonującego podatnika uznać należy za pewne nieporozumienie. Po wtóre, pomimo przekazania spółce E. zaliczek, okoliczności sprawy wskazują, że intencją Strony nigdy nie było zrealizowanie inwestycji, na poczet której zaliczki te były przekazywane. Z uwagi na udowodnione sporządzanie przez Stronę dokumentów nie odzwierciedlających rzeczywistych operacji gospodarczych oraz z uwagi na udowodnione nakłanianie / przymuszanie do popełniania takich czynów również przez inne osoby, dokumentacja przedłożona przez Spółkę w zakresie transakcji m. in. z E. Sp. z o.o. również musi budzić uzasadnione obawy co do jej rzetelności. Spółka ponadto podejmowała szereg czynności służących wyłącznie pozorowaniu prowadzenia realnej działalności, należy do nich również zaliczyć wystąpienie do sądu z powództwem przeciwko E. Sp. z o.o. Z tych względów za zasadne uznać należy zawarte w zaskarżonej decyzji stanowisko, iż do transakcji tych nie można stosować przepisów regulujących korygowanie faktur w momencie zwrotu otrzymanej zaliczki.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że postępowanie podatkowe przeprowadzone zostało przez organ I instancji w sposób prawidłowy i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. W jego toku podjęto wszelkie czynności niezbędne do rzetelnego, dokładnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego. Organ I instancji wyczerpująco zebrał materiał dowodowy niezbędny do wydania zaskarżonej decyzji oraz dokonał wszechstronnej jego analizy. Stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami zawartymi w ustawie Ordynacja podatkowa, zaś dokonana przez organ ocena materiału dowodowego nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 O.p.

W toku prowadzonego postępowania kontrolnego przeprowadzono szereg dowodów oraz zgromadzono obszerną dokumentację dotyczącą transakcji Spółki z kontrahentami, w tym włączono do akt sprawy dokumenty zgromadzone w toku postępowań prowadzonych przez inne organy (celno-skarbowe i podatkowe), przez organy ścigania oraz przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Zgromadzony w ten sposób materiał dowodowy, który jest pełny, logiczny i wewnętrznie spójny, poddany został następnie wszechstronnej i skrupulatnej ocenie i analizie, na podstawie których wyprowadzone zostały logiczne i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa wnioski w zakresie ustalenia stanu faktycznego. Należy w tym miejscu także zaznaczyć, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera obszerny opis zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wraz ze wskazaniem faktów, które organ uznał za udowodnione oraz prawidłowo przywołanych i zastosowanych przepisów prawa podatkowego. Brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji bezpośredniego odniesienia się do wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym -w części - wymienionych w treści odwołania poszczególnych pism nie ma wpływu na zaprezentowane w niej całościowe uzasadnienie przyczyn skorygowania rozliczeń podatkowych Spółki i nie może być uznane za mające wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia.

Do akt postępowania przeprowadzonego w I instancji włączone zostały decyzje wydane przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości oraz wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję wydaną w II instancji przez Ministra Inwestycji i Rozwoju. W dokumentach tych przedstawiono szczegółowo, zarówno powody, dla których Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości uznała, że Spółka ma obowiązek zwrócić całość przekazanych jej płatności tytułem otrzymanej dotacji, jak również powody, dla których sąd uchylił następnie decyzję organu II instancji odnoszącą się do jednej z dwóch wydanych w tym zakresie decyzji. Z tych względów postawiony zarzut uznać należy za chybiony, na marginesie wskazując, iż w toku prowadzonego postępowania odwoławczego poczyniono w tym zakresie dodatkowe ustalenia, które przedstawione zostały w niniejszej decyzji.

Do akt sprawy włączono kilka protokołów przesłuchania tej osoby w charakterze podejrzanego (z dnia 12.10.2017r., 26.02.2018r., 21.03.2018r.), dowody te zostały w toku postępowania ocenione i odmówiono im wiarygodności z uwagi na sprzeczność z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę pozostałe dowody świadczące o udziale w fikcyjnych transakcjach K. W. i P. G., w tym w szczególności zeznania tych osób, przeprowadzanie dodatkowych przesłuchań J. N. nie przyczyni się, w ocenie tui organu, do uzyskania nowego, odmiennego od dotychczas posiadanego materiału dowodowego.

Na stronach 9-16 zaskarżonej decyzji przedstawiono szczegółowo ustalenia faktyczne i zgromadzone dowody dotyczące tego urządzenia, z wyszczególnieniem firm przez które się ono przewinęło (fizycznie bądź tylko dokumentacyjnie). Dowody te zostały następnie ocenione, a efektem tej oceny było zakwestionowanie faktur wystawionych na rzecz Spółki przez [...]. Organ zwrócił uwagę na ustalenia poczynione w tej materii przez pracowników Urzędu Skarbowego w C., zgodnie z którymi W. S. nabył to urządzenie od R. R., zaś w ewidencji zakupu A. Sp. z o.o. za IV kwartał 2014r. (włączonej do akt sprawy) nie zaewidencjonowano żadnego dokumentu potwierdzającego jego kolejną dostawę na rzecz tej spółki.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczył, iż N. Sp. z o.o. ujęła w swoich księgach podatkowych i sporządzonych na podstawie zapisów w nich dokonanych deklaracjach VAT-7 faktury nie dokumentujące rzeczywistych dostaw towarów i usług na jej rzecz.

W skardze do Sądu na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. Spółka zaskarżając decyzję w całości, zarzuciła naruszenie:

1.art. 106j ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 120 O.p. w zakresie w jakim Organ II instancji w ślad za Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w O. uznał, że obowiązek korekty faktury zaliczkowej oraz podatku VAT z niej wynikającego wiązać należy z okolicznością wypowiedzenia umowy, a nie z okolicznością zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty tytułem przelanej uprzednio zaliczki, jak również, że okoliczność zwrotu pieniędzy w sytuacji wypowiedzenia umowy jest bez znaczenia dla możliwości wystawienia faktury korygującej oraz dodatkowo, że art. 106j ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. nie ma zastosowania do podatników, których działalność zdaniem Organów podatkowych od początku ukierunkowana jest na realizację oszustwa podatkowego i gospodarczego,

2. art. 187§1 w zw. z art. 191 O.p. poprzez dokonanie błędnej i arbitralnej oceny materiału dowodowego pozyskanego z Prokuratury Okręgowej w K., z którego zdaniem Organu II instancji jednoznacznie wynika, iż cała działalność Skarżącej ukierunkowana była na realizację oszustwa gospodarczego w postaci wyłudzenia dotacji - w sytuacji kiedy Prokurator obecnie nie sformułował nawet aktu oskarżenia do właściwego Sądu, a zatem nie uzyskano prawomocnego skazującego wyroku w sprawie karnej,

3. art. 187§1 O.p., z art. 191 O.p. w zw. z art. 210§4 O.p. poprzez zaniechanie pełnej oceny wszystkich zgromadzonych dowodów w sprawie, w szczególności brak wyjaśnienia Stronie przyczyn dla których niektórym dowodom odmówił wiarygodności lub dał im wiarę - co istotnie wpłynęło na wynik sprawy, w zakresie oceny transakcji zawieranych pomiędzy N. Sp. z o.o. a E. Sp. z o.o. w badanym okresie, tj. szczegółowo:

-poprzez błędną i nieuzasadnioną ocenę Nakazu zapłaty z dnia 30 listopada 2017r., sygn. akt: [...] zobowiązującego E. Sp. z o.o. do zapłaty na rzecz N. Sp. z o.o. kwoty [...] zł, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności jako czynności wyłącznie pozornej - na okoliczność braku zatrzymania wpłaconych przez Kontrolowaną zaliczek jako sui generis odszkodowania za odstąpienie od umowy, w związku z powyższym korekta podatku naliczonego jak i należnego wynikającego z wystawionych i zaliczkowych faktur VAT jest możliwa dopiero po zwrocie pieniędzy na rzecz N. w wykonaniu ww. Nakazu zapłaty,

-poprzez błędną i arbitralną ocenę opinii [...] w K. z dnia 16 grudnia 2019r. sporządzonej na zlecenie Prokuratury Okręgowej w K. do sprawy [...] i włączonej do akt jako dowód w postępowaniu podatkowym, poprzez przyznanie tej opinii kategorycznie negatywnych skutków procesowych dla N. Sp. z o.o., które to skutki z przedmiotowego dokumentu nie wynikają,

-poprzez pominięcie oceny protokołu zajęcia ruchomości w sprawie [...] sporządzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w [...] M. W. wraz ze zleceniem wyceny ruchomości, na okoliczność prowadzonej egzekucji przeciwko E. Sp. z o.o., jak i zajęcia rzeczy, które były wytwarzane dla Kontrolowanej,

-pominięcie oświadczenia E. Sp. z o.o. z dnia 28.09.2015r. na okoliczność wytworzenia maszyn i urządzeń na rzecz N. Sp. z o.o. oraz przeniesienia tytułu własności,

-pominiecie pisma z dnia 29.02.2016r. oraz 07.03.2016r., wraz z potwierdzeniem nadania, pomiędzy W. Sp. z o.o. oraz N. Sp. z o.o. na okoliczność próby odzyskania wytwarzanych urządzeń na rzecz Kontrolowanej jak i dochowania należytej staranności i sprawdzenia procesu produkcyjnego przez W. Sp. z o.o,,

-pominięcie umowy z dnia 27.08.2015r. pomiędzy E. Sp. z o.o. a C. Sp. z o.o. na okoliczność realizowania zlecenia na rzecz N. Sp. z o.o.,

-pominięcie umowy z dnia 12.09.2015r. pomiędzy E. Sp. z o.o. a [...], na okoliczność realizowania zlecenia na rzecz N. Sp. z o.o.,

4. naruszenie art. 6 pkt 2 u.p.t.u. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie w sytuacji, kiedy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. uznał, na podstawie zebranego materiału dowodowego, że budowana przez N. Sp. z o.o. instalacja do produkcji wyrobów ropopochodnych, o cechach jakie zakładał inwestor, nigdy nie mogłaby powstać - w konsekwencji była projektem niemożliwym do wykonania w świetle aktualnej wiedzy naukowej,

5. naruszenie art. 216§1 i 2 O.p. w zw. z art. 180§1 i 181§1 O.p. poprzez brak włączenia do akt sprawy i zbadanie szczegółowych protokołów Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z czynności kontrolnych w N. Sp. z o.o. związanych z udzieloną spółce dotacją,

6. naruszenie art. 187§1 O.p. poprzez brak zlecenia Organowi l instancji przesłuchania świadka J. N. na okoliczność potwierdzenia faktu przyjęcia od K. W. gotówką kwoty [...] zł, co wynika ze zmienionych zeznań podejrzanego K. W. złożonych w Prokuraturze Okręgowej w K. w dniu 17 grudnia 2018r. i ich oceny w kontekście obowiązków podatkowych N. Sp. z o.o.; brak przesłuchania świadka J. N. w kontekście relacji gospodarczych pomiędzy N. Sp. z o.o. a [...] oraz G. ,

7. art. 187§1 O.p. w zw. z art. 210§4 O.p. poprzez brak zobowiązania Organu l instancji do wskazania konkretnych dowodów, z których wynika brak wprowadzenia przez W. S. do A. Sp. z o.o. rozdrabniacza marki Z. i poprzestaniu w związku z tym na ogólnym stwierdzeniu, że "tak wynika z przeprowadzonego badania",

8.art. 88 ust. 3a pkt 4a u.p.t.u. w zakresie w jakim Organ l instancji uznał, że faktury wystawione przez [...], K. , ul. [...], oraz [...] G. , ul. [...], [...], nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych,

9.art. 193§6 O.p. w zakresie w jakim Organ l instancji uznał księgi podatkowe Odwołującej, tj. rejestry zakupu prowadzone dla celów podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2014r., kwiecień, czerwiec, lipiec i sierpień 2015r., za nierzetelne, gdyż zawarte w nich zapisy nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego, a w związku z tym nie mogą stanowić dowodu tego, co wynika z zawartych w nich zapisów, w części dotyczącej stwierdzonych nieprawidłowości.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, gdyż jej rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, a wskazane uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w K. zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, gdyż jej wykonanie może prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji majątkowej Skarżącej.

Uzasadniając skargę jej autor przypomniał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz podniósł, że w Prokuraturze Okręgowej w K. jest prowadzone postępowanie ale nie zostało ono zakończone. Z uwagi na tajemnicę śledztwa nie można w skardze ujawnić jakichkolwiek okoliczności związanych z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym, nawet jeśli te ustalenia miałyby wpływ na ocenę stopnia winy bądź jej braku u podejrzanych. Skarżącej Spółce zależy na wyważonej ocenie dowodów pozyskanych lub zaoferowanych przez inne organy oraz na powstrzymaniu się od arbitralnych rozstrzygnięć. Organy wywiodły brak zamiaru stworzenia projektowanego zakładu przerobu produktów ropopochodnych.

Organ II instancji w dużej mierze powielił stanowisko zawarte w decyzji organu I instancji. Organy podatkowe nie miały kompetencji do tego by badać czy wystąpienie z powództwem przeciwko firmie E. Sp. z o.o. miały wyłącznie charakter pozorny.

Zdaniem Skarżącej Spółki, organy podatkowe powinny przesłuchać J. N. na okoliczność współpracy z K. W. .

Spółka odmiennie odczytuje opinię sporządzoną przez pracowników naukowych [...] w K.. Biegli zgłosili zastrzeżenia lecz nie w takiej formie jak to przedstawił organ.

Organ II instancji pobieżnie rozpoznał zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

Na podstawie art. 15 zzs? ust. 3 w zw. z ust. 2 ustawy o COVID-19 oraz zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej- p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie oceniając pod tym kątem zaskarżoną przez Skarżącą Spółkę decyzję organu odwoławczego, Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu krajowemu i wspólnotowemu. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie.

Zobowiązania objęte decyzją nie były przedawnione w dacie wydawania skarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, organy przeprowadziły postępowanie administracyjne zgodnie z obowiązującymi przepisami, w sposób rzetelny ustaliły stan faktyczny sprawy, a zgromadzone dowody oceniły w sposób prawidłowy.

Podkreślić również należy, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (p. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt: II FPS 8/09). Zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd.

Ustosunkowując się do zarzutów wyartykułowanych w skardze, należy podnieść, że Skarżąca Spółka sformułowała szereg zarzutów komplementarnych, z których większość dotyczyła naruszenia przepisów postępowania oraz powiązanych z nimi błędów w ustaleniach faktycznych. Zarzuty naruszenia prawa materialnego są wyłącznie konsekwencją wadliwych, zdaniem Skarżącej Spółki ustaleń faktycznych. Oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji należy zatem w pierwszej kolejności dokonać analizy, czy poprzedzające jej wydanie postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w zgodzie z zasadami określonymi w Ordynacji podatkowej oraz czy stan faktyczny sprawy został poprawnie ustalony.

Punktem wyjścia dla dalszych rozważań jest stwierdzenie, że postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie okoliczności istotnych dla sprawy, organy podatkowe obowiązane są przeprowadzić zgodnie z wymogami zawartymi w ustawie z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Z art. 122 O.p. wynika, że w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W myśl natomiast art. 124 O.p. organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu. Postępowanie podatkowe powinno nadto być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121§1 O.p.). Wedle art. 187§1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jak z kolei wynika z art. 191 O.p. organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Ostatni z przytoczonych przepisów uznaje się za zdefiniowanie w postępowaniu podatkowym tzw. zasady swobodnej oceny dowodów. Kryteria prawidłowej oceny materiału dowodowego nie zostały wprost wskazane w przepisach, jednak w tym zakresie orzecznictwo wskazuje, że aby ocenę dowodów można było uznać za swobodną (a nie dowolną, arbitralną), powinna być ona po pierwsze wszechstronna, a więc uwzględniająca wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. Po drugie, ocena ta musi być zgodna z regułami logicznego rozumowania. Po trzecie, wnioski wyciągnięte z powyższej oceny dowodów powinny być zgodne z doświadczeniem życiowym.

Materiał dowodowy jest zupełny, jeśli zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody, przeprowadzono wnioski dowodowe, a udowodniony stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość. Organ, rozpatrując materiał dowodowy, nie może pominąć żadnego istotnego dowodu. Pominięcie dowodu może nasuwać wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistością ustalonego stanu faktycznego oraz może wzbudzić wątpliwości, co do trafności oceny innych dowodów. Przyjęta w art. 191 O.p. zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, że organ podatkowy nie jest skrępowany przy ocenie dowodów kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Aby w ramach owej swobodnej oceny nie zostały przekroczone granice dowolności, organ podatkowy przy ocenie zebranych w sprawie dowodów powinien, m.in. kierować się prawidłami logiki, zgodnością oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego, traktowania zebranych dowodów jako zjawisk obiektywnych, oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla rozpatrywanej sprawy, wszechstronnością oceny. Nie wystarczy wskazać w sposób wybiórczy na określony dowód, ponieważ jego moc i wiarygodność powinna być zbadana i oceniona na podstawie całego zebranego materiału przy uwzględnieniu wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, mających znaczenie dla sprawy.

Gwarancją realizacji zasady swobodnej oceny dowodów jest ustawowy wymóg, aby decyzja podatkowa zawierała m. in. uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 210§1 pkt 6 O.p.). Stosownie do art. 210§4 O.p. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Organ podatkowy ma zatem obowiązek nie tylko ocenić cały materiał dowodowy zgodnie ze wskazaniami wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, ale także musi w wyczerpujący sposób przedstawić swój tok rozumowania w uzasadnieniu decyzji. Dotyczy to w szczególności omówienia, które dowody i z jakich przyczyn uznane zostały przez niego za wiarygodne i wzięte za podstawę ustaleń faktycznych, a którym dowodom i z jakich powodów odmówił on mocy dowodowej.

Oceniając metodykę prowadzenia postępowania, zasób zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, a także wnioski wyciągnięte na jego podstawie należy stwierdzić, że organ nie uchybił wyżej wskazanym przepisom Ordynacji podatkowej regulującym zasady postępowania dowodowego.

Organy podjęły szereg działań w celu odtworzenia rzeczywistego przebiegu zdarzeń mających wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług. W związku z tym zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej co do prowadzenia postępowania podatkowego niezgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i zasadą zaufania do organów podatkowych nie są zasadne.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, zostały zachowane wszystkie zasady prowadzenia postępowania dowodowego. Ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie nie ma znamion oceny dowolnej, została przeprowadzona w oparciu o zasady logiki i doświadczenia życiowego. Sposób wywodzenia wniosków, które legły u podstaw rozstrzygnięcia jest logiczny i został przedstawiony w czytelny sposób w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, których uzasadnienie całościowo obrazuje zarówno przebieg postępowania, jak i przyjętą argumentację. Ocena ta dokonana została na podstawie całości zebranego i ujawnionego stronie materiału dowodowego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy był kompletny, adekwatny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Organy ustosunkowały się do zebranych dowodów oraz dokonały oceny każdego z zebranych dowodów z osobna, jak też i we wzajemnym ze sobą powiązaniu, wyprowadzając poprawne merytorycznie wnioski. Postępowanie było staranne i merytorycznie poprawne. Organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organ wykazał się aktywnością w pozyskiwaniu materiałów dowodowych i wyczerpująco rozpatrzył jego całość, co pozwoliło na dokonanie subsumcji faktów uznanych za udowodnione pod stosowną normę prawną i prawidłowe ustalenie skutków podatkowoprawnych tych faktów.

Przenosząc powyższe na grunt sprawy poddanej osądowi należy zauważyć, że organy podatkowe prowadząc wobec Spółki postępowanie podatkowe zakwestionowały rozliczenia z kontrahentami: P. , [...] i E. Sp. z o.o. [...].

Kwestionowane faktury miały dotyczyć nabyć towarów i usług od w/w podmiotów bowiem Skarżąca Spółka miała budować zakład przerobu surowców wtórnych na komponenty paliwowe. Budowa tego zakładu objęta był refundacją na podstawie umowy zawartej w czerwcu 2014r. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) reprezentowanej przez [...] Agencje Rozwoju Regionalnego (MARR) która jest Regionalną Instytucją Finansującą (RIF) w Województwie [...].

Organy ścigania a w ślad za nimi organy administracji skarbowej ustaliły, że Skarżąca Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości z czterema budynkami położonymi w O. przy ul. [...]. Spółka miała zaadaptować i wyremontować budynki oraz zakupić stosowane urządzenia i maszyny do przerobu surowców wtórnych na komponenty paliwowe.

Spółka na potrzeby realizacji inwestycji otrzymała od instytucji finansującej dwie zaliczki: [...] zł i [...] zł. Dwukrotne kontrole realizacji inwestycji wykazały nieprawidłowości przy czym znamiennym było to, że w miejscu realizacji inwestycji nie było środków trwałych (pras ślimakowych i prasy załadowczej), które rzekomo miały być zakupione w grudniu 2014r. W raporcie pokontrolnym wskazano na realne zagrożenie realizacji projektu z rekomendacją przeprowadzenia kontroli doraźnej celem potwierdzenia czy ów projekt będzie w ogóle realizowany.

Odnotować należy i to, że umowa była sześć razy aneksowana, a Spółka nie otrzymała zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu do końca I kwartału 2017r.

Powyższe ustalenia nie potwierdzają, że inwestycja była realizowana w sposób terminowy, zgodnie z planem, by w miejscu inwestycji znajdowały się maszyny, urządzenia i ciągi technologiczne do produkcji. Inwestycja nigdy nie została zrealizowana i uruchomiona.

Nie można zignorować i tej okoliczności, że w sprawie nie wydano decyzji o pozwoleniu na budowę a projekt, który złożył Chemiprojekt był niezgodny z charakterystyką przedsięwzięcia stanowiącą załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. J. N. cofnął pełnomocnictwo udzielone firmie C. a następnie wypożyczył projekt inwestycji ze Starostwa Powiatowego w O.. Skarżąca Spółka uiściła zaliczkę w kwocie [...] zł na rzecz C. za wykonanie projektu.

Znamiennym w sprawie jest i to, że C. reprezentowana przez prezesa zarządu K. W., w dniu 26 października 2016r. złożyła do Centralnego Biura Śledczego Policji w W., zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa działania w zorganizowanej grupie przestępczej, oszustwa oraz wyłudzenia dotacji na szkodę Unii Europejskiej i Skarbu Państwa przez powiązane ze sobą firmy m.in.: N. . z o.o. (Skarżąca Spółka), E. Sp. z o.o. i A. Sp. z o.o. Skutkiem tego, Prokuratura Okręgowa w K. wszczęła śledztwo-sygn. akt: [...]

Zdaniem K. W. w obiekcie położonym w O., w bliskim sąsiedztwie hali znajdował się rozdrabniacz noszący ślady korozji, urządzenie było przestarzałe i mogło zostać zakupione po cenie złomu. Wg świadka urządzenia znajdujące się na miejscu planowanej inwestycji były niepotrzebne z punktu widzenia projektowanej instalacji, były to stare urządzenia z importu, bez większej wartości. Faktury za nie mogły być bez pokrycia rzeczowego a z pewnością wartościowego.

Dodatkowo słuchany zeznał, że gdy otrzymał od inwestora decyzję środowiskową z prośbą o dostosowanie do nie projektu nie zgodził się na to i stwierdził, że instalacja nie będzie działać.

Podobnie pracownik C. , J. R. wskazał, że inwestor ukrył przez firmą decyzję środowiskową a spółka Chemiprojekt zorientowała się, że bierze udział w przedsięwzięciu, które jest dziwne. Z punktu widzenia biznesowego było to dyskusyjne, instalacja wymagała ciągłego dostarczania wyselekcjonowanego surowca co było trudne do osiągnięcia a nadto projektanci zdziwili się, że Skarżąca Spółka w ogóle otrzymała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla tak dużego przedsięwzięcia. Projektanci otrzymali decyzję po wezwaniu uzupełnienia braków po trzech latach od jej wydania.

Zbieżne z tymi były wyjaśnienia A. K., który wyjaśnił, że projekt nie nadawał się do realizacji w miejscu planowanej inwestycji. Projekt nie odpowiadał [...] tj. załącznikowi do decyzji środowiskowej.

Również świadek U. G., która rzekomo miała odpowiedzieć na zapytanie ofertowe Skarżącej Spółki jako potencjalnego dostawcy maszyn i urządzeń przeznaczonych do realizacji projektu Skarżącej Spółki, nie potwierdziła faktu przygotowania dokumentów (oferty), nie znała Skarżącej Spółki i nie mogła przygotować oferty bowiem nie ma takich możliwości technicznych jakie wynikały z rzekomo złożonych przez nią ofert. Nigdy nie robiła komór reakcyjnych w reaktorach czy też czujników.

Odnotować należy, że organy administracji skarbowej analizując faktury wystawione przez P. , P. i E. , zasadnie skonstatowały (opierając się m.in. na decyzjach wydanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. wydanych w trybie art. 108 ust. 1 u.p.t.u.),że P. W. wystawił faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Podatnik ten nie przedłożył żadnych dokumentów i ewidencji.

Potwierdzeniem tego były wyjaśnieni W. S., który opisał mechanizm współpracy pomiędzy J.N. a P. W. i stwierdził, że ,,N. wykonał taki przekręt z uwagi na to, że on od początku nie chciał wybudować żadnego zakładu odpadów na komponenty paliwowe, a uzyskał dotacje zupełnie na inne cele, a nie na realizację tej inwestycji".

Również ustalenia organu poczynione w stosunku do firmy ,,[...]" były prawidłowe a dodatkowo ,,potwierdzone" przez samego podatnika K. W., który przyznał się do wystawiania faktur poświadczających nieprawdę. (wyjaśnienia z dnia 17 grudnia 2018r. opisane na k.[...] zaskarżonej decyzji).

Szczególnego znaczenia w kontekście ustalenia prawnopodatkowego stanu faktycznego sprawy nabierają zeznania A. M. (prezesa Skarżącej Spółki w latach listopad 2017-wrzesień 2018) , która podała, że miejsce działalności Skarżącej Spółki nie nosiło znamion inwestycyjnych, jako prezes świadomie złożyła do kontroli tabelę amortyzacyjną środków trwałych Spółki oraz nakładów inwestycyjnych pomimo, że nie pokrywało się to ze stanem rzeczywistym. Nakładów i wyposażenia nie było.

Także ustalenia poczynione wobec firmy E. Sp. z o.o. pozwoliły na zanegowanie wystawionych faktur, bowiem spółka ta zawiadomiła Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości o niewypłacalności Skarżącej Spółki oraz nie przygotowania terenu w O. pod planowaną inwestycję (brak dróg, fundamentów pod zbiorniki).

Potwierdziły to wyjaśnienia W. S., który mi.in. podał, że J. N. ociągał się z wydaniem placu pod budowę, pozwolenia na budowę.

Na wyjątkową uwagę zasługiwał dowód z opinii pracowników [...] w K., Wydziału [...], odnoszący się do projektowanej inwestycji, zespół naukowców wskazywał na niekompletność dokumentacji, jej ogólnikowość, zbytnie uproszczenie. Wskazano na brak projektu technicznego oraz brak dokumentów przedstawiających umiejscowienie i sposób montażu poszczególnych urządzeń składających się na linię technologiczną. Wątpliwości budziły dane zgłoszone we wniosku aplikacyjnym do MARR, parametry fizyko-chemiczne oraz poszczególne elementy służące do pirolizy odpadów poliolefinowych.

Opinia ekspertów stanowiła jeden z wielu dowodów w sprawie, została sporządzona na zlecenie Prokuratury Okręgowej w K. gdyż ani organy ścigania ani organy administracji skarbowej nie dysponowały tak specjalistyczną wiedzą pozwalającą ocenić projektowane zamierzenie inwestycyjne zgłoszone do dofinansowania przez Skarżącą Spółkę zwłaszcza w kontekście nierealizowania tegoż projektu.

W ocenie Sądu organy podatkowe wykazały w okolicznościach faktycznych sprawy, które zostały rozważone we wzajemnym powiązaniu, stosownie do treści art. 122 i art. 187§1 O.p. w związku z art. 191 O.p., że Skarżąca Spółka wykorzystywał w rozliczeniach podatkowych tzw. puste faktury. Intencją Skarżącej Spółki nie było zrealizowanie inwestycji objętej dofinansowaniem ze środków publicznych.

Zgodnie z brzmieniem art. 193§6 O.p. jeżeli organ podatkowy stwierdzi, że księgi podatkowe są prowadzone nierzetelnie lub w sposób wadliwy, to w protokole badania ksiąg określa, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ksiąg za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Uznanie ksiąg za nierzetelne lub za prowadzone w sposób istotnie wadliwy) powoduje obalenie domniemania ksiąg jako dowodu potwierdzającego, to co wynika z zawartych w nich zapisów.

Ocena dowodów różni się do wniosków, jakie wyprowadza z nich Skarżąca Spółka, jednakże, organ należycie uzasadnił swoje stanowisko przedstawiając stosowne argumenty na poparcie takiej, a nie innej oceny dowodów. To, że argumentacja organu nie przekonała Skarżącej jest wynikiem jego subiektywnego zapatrywania się na realia sprawy, a nie obiektywnych wad decyzji.

W strukturze zaskarżonej decyzji i zastosowanym w niej schemacie prezentacji ustaleń faktycznych, wniosków i argumentacji Sąd nie znajduje wad, które mogłyby prowadzić do tego, że jej treść jest niezrozumiała i wewnętrznie sprzeczna. Idąc za wyrokiem WSA w Szczecinie z 27 marca 2014r. sygn. akt: I SA/Sz 1525/13 (skarga kasacyjna oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2016r. sygn. akt: II FSK 2085/14) "Podkreślić jednakże przy tym należy, że uzasadnienie decyzji nie jest rozprawą polemiczną, a jedynie ma wyjaśnić podstawę prawną i faktyczną wydanej decyzji. Jeżeli zatem zawiera ono wyczerpujące wyjaśnienie podstaw faktycznych i prawnych co do jej merytorycznego rozstrzygnięcia, to brak odniesienia się do niektórych tez i orzeczeń przedstawionych przez Stronę nie stanowi o takim stopniu wadliwości decyzji, która miałby wpływ na wynik sprawy i uzasadniała jej uchylenie przez Sąd".

Sąd nie podzielił też zarzutu naruszenia art. 210 O.p. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 210 O.p. Organ dokonał w nim analizy przedmiotu i charakteru transakcji udokumentowanych spornymi fakturami w stosunku do poszczególnych kontrahentów wyjaśniając znaczenie poszczególnych dowodów. Zaprezentowano też rozumienie zastosowanych przepisów prawa materialnego.

W rozpatrywanej sprawie zachowano prawa strony do czynnego uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu podatkowym i odwoławczym, jak również możliwości wypowiedzenia się i zgłoszenia ewentualnych uwag do całości materiału, który znajdował się w aktach sprawy.

Tym samym, Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Ustosunkowując się do zarzutów naruszenia prawa materialnego stwierdzić, należy, że nie zasługują one na uwzględnienie.

W świetle obowiązujących przepisów ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, możliwość odliczenia przez podatnika podatku naliczonego istnieje wtedy, gdy podatnik posiada prawidłową pod względem formalnym fakturę zakupu towaru lub usługi, a nadto faktura ta odzwierciedla pod względem przedmiotowym i podmiotowym rzeczywiście przeprowadzoną transakcję.

Podatnik podatku VAT ma prawo odliczyć od podatku należnego podatek naliczony zapłacony wcześniej przy nabyciu towaru lub usługi, gdy dysponuje fakturą zakupu z uwidocznioną w niej kwotą podatku (naliczonego) i gdy taka faktura dokumentuje rzeczywisty obrót towarowy (podatnik nabywa towar na własną rzecz). Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u.- w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124, a kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Normę prawa zawartą w art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. należy odczytywać w ten sposób, że przysługujące podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, określonego w otrzymanych przez podatnika fakturach zakupu towarów i usług, istnieje i może być skutecznie realizowane wtedy, gdy faktury zakupu odzwierciedlają rzeczywiście dokonane operacje gospodarcze.

Podkreślić należy, iż rozliczenie podatku od towarów i usług jest wysoce sformalizowane. Ważną rolę w tym rozliczeniu pełnią dokumenty księgowe wystawiane przez podmiot dokonujący czynności opodatkowanej, a mianowicie faktury. Na podstawie treści faktur otrzymanych i wystawionych przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym są bowiem sporządzane ewidencje sprzedaży i zakupu, a dane wynikające z ewidencji są podstawą do obliczenia podatku i wypełnienia deklaracji podatkowej. Oczywistym jest, że treść faktury powinna odpowiadać rzeczywistości. Faktury są bowiem istotnym elementem w procesie obliczenia podatku VAT, ale trzeba pamiętać, że ich celem jest jedynie dokumentowanie zdarzeń podlegających opodatkowaniu. Innymi słowy, obowiązek podatkowy zasadniczo nie powstaje dlatego, że wystawiona zostaje faktura (wyjątek wynika z art. 108 ust. 1 u.p.t.u.), ale dlatego, że dokonano czynności, która według ustawodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Analogicznie, prawo do odliczenia podatku naliczonego materialnie nie istnieje dlatego, że dany podmiot posiada fakturę zakupu towaru lub usługi, ale dlatego, że rzeczywiście kupił towar lub usługę. Faktura jest natomiast dowodem zaistnienia zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, a jej treść umożliwia dokonanie obliczenia podatku. W związku z powyższym istotne jest, aby faktury odzwierciedlały stan rzeczywisty. Dotyczy to m.in. określenia stron transakcji podlegającej podatkowi. Ustawodawca przewidział m.in., że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u.).

Sąd uznał za uzasadnione przyjęcie przez organy podatkowe, że zakwestionowane faktury VAT nie dokumentują rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, gdyż nie potwierdzają rzeczywistych transakcji sprzedaży towarów pomiędzy wymienionymi w nich podmiotami. Argumentacja Skarżącej Spółki zmierzająca do podważenia tych ustaleń nie jest dla Sądu przekonywująca, zwłaszcza że kwestionuje ona tylko prawidłowość prowadzonego postępowania dowodowego, nie przedstawiając dowodów na dokonanie rzeczywistych transakcji gospodarczych ze wskazanymi w decyzji podmiotami.

Nietrafny był zarzut naruszenia art. 106j ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. Co do zasady zatem, uiszczenie zaliczki na poczet mającej nastąpić dostawy stanowi czynność opodatkowaną VAT, co zostaje udokumentowane fakturą przekazaną wpłacającemu zaliczkę. W takim przypadku korekta dotyczy czynności, która zrodziła obowiązek podatkowy, czyli zapłaty zaliczki. Jej uzasadniony okolicznościami zwrot eliminuje wówczas obowiązek podatkowy zaistniały wskutek jej uiszczenia, i winien zostać udokumentowany stosowną fakturą korygującą, stanowiącą formalną podstawę obniżenia podstawy opodatkowania u jej wystawcy oraz korekty podatku naliczonego u wpłacającego zaliczkę.

Powyższe przepisy znajdują jednakże zastosowanie wyłącznie, gdy dotyczą rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie dają podstawy do konstruowania domniemania prawdziwości faktury (faktury korygującej). Dokumenty prywatne, a są nimi również ww. faktury oraz wszelkie dowody księgowe będące podstawą wpisów w księgach podatkowych, stanowiące środki dowodowe w postępowaniu podatkowym, nie korzystają ze szczególnej mocy dowodowej. Faktura (faktura korygująca) nie ma więc waloru dokumentu urzędowego, z którym Ordynacja podatkowa wiąże domniemanie prawdziwości (por. wyrok WSA w Gliwicach z 13 grudnia 2016r. sygn. akt: III SA/Gl 200/16, wyrok NSA w Warszawie z 20 stycznia 2015r. sygn. akt: I FSK 2175/13). Zatem zarówno faktura, jak i jej korekta, tak jak każdy dokument prywatny podlegają ocenie organu podatkowego, co do prawdziwości zawartych w nim danych (vide: wyrok NSA w Warszawie z 14 czerwca 2013r. sygn. akt: II FSK 2039/11, wyrok WSA w Gliwicach z 17 grudnia 2013r. sygn. akt: III SA/G1 1231/13).

Aby faktura korygująca stanowiła podstawę do obniżenia podatku należnego u jej wystawcy musi być poprawna nie tylko z formalnego punktu widzenia (tj. wystawiona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami), ale powinna dokumentować jak również odnosić się do faktury dokumentującej rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Samo wystawienie dokumentu korygującego i ujęcie go w rejestrze prowadzonym dla potrzeb podatku VAT nie przesądza bowiem o prawie do zmniejszenia podstawy opodatkowania, także w wypadku otrzymania potwierdzenia przez nabywcę.

Organy podatkowe mają przy tym prawo i obowiązek dokonywać oceny stosunków prawnych, zdarzeń czy stanów rzeczy danego rodzaju pod kątem skutków, jakie wywierają one w zakresie obowiązków podatkowych. Treść umowy cywilnoprawnej jak i wyrażona w niej wola stron w zakresie, w jakim rzutują na rozmiar obowiązku publicznoprawnego są bowiem elementami prawno-podatkowego stanu faktycznego i jako takie winny być ustalone i ocenione przez organy podatkowe w toku prowadzonego przez nie postępowania na podstawie przepisów proceduralnych. Organy podatkowe są zatem zobowiązane w pierwszej kolejności do dokonania oceny danej umowy cywilnoprawnej, uwzględniając przy tym wszelkie okoliczności faktyczne sprawy (por. wyrok WSA w Gliwicach z 18 stycznia 2012r. sygn. akt: III SA/Gl 1051/11).

Ponadto, dokonują one takiej oceny także z uwzględnieniem celu przeciwdziałania nadużyciom podatkowym. Natomiast zakaz nadużycia prawa jako ogólna zasada wykładni prawa unijnego została wykształcona przez Trybunał Sprawiedliwości i jest potwierdzona w wieloletnim jego orzecznictwie i znajduje zastosowanie w tym prawie we wszystkich dziedzinach nim objętych, w tym także w sferze podatku VAT. Z ww. orzecznictwa wynika, iż walka z ewentualnymi oszustwami podatkowymi, unikaniem opodatkowania lub nadużyciami jest celem uznanym i wspieranym przez VI Dyrektywę (Dyrektywę 112) i że zasada zakazu nadużycia prawa skutkuje tym, że zabronione są całkowicie sztuczne konstrukcje, oderwane od rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, tworzone wyłącznie w celu uzyskania korzyści podatkowych (por. np. wyrok w sprawie C-255/02, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo, a z nowszego orzecznictwa wyroki w sprawach: C-162/07, pkt 28; C-504/10, pkt 51; C-326/11, pkt 35; C-653/11, pkt 45). Dla potrzeb niniejszej sprawy wskazał na wyrok z 21 lutego 2008r., C-425/06, z którego wynika, iż przy ocenie czy dane czynności można uważać za praktyki stanowiące nadużycie, należy zbadać, czy zasadniczym celem przyjętego rozwiązania umownego była korzyść podatkowa, uwzględniając czysto sztuczny charakter tej czynności, jak również powiązania natury prawnej, ekonomicznej lub personalnej pomiędzy danymi stronami, które to elementy mogą wykazać powyższe bez względu na ewentualne zaistnienie innych celów np. gospodarczych, marketingowych itp.

Przenosząc te rozważania na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, że znajdują one zastosowanie w sprawie.

Zasadniczym celem operacji odstąpienia od umowy było bowiem uzyskanie takich korzyści.

Reasumując-Sąd nie stwierdził tego rodzaju nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez organy podatkowe, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji. Postępowanie podatkowe było prowadzone rzetelnie, w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Organy zgromadziły kompletny, wyczerpujący i adekwatny na potrzeby rozstrzygnięcia materiał dowodowy, a uzasadnienie kwestionowanej decyzji czyni zadość standardom określonym w przepisach Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, prezentowana przez Skarżącą Spółkę zarówno na etapie postępowania odwoławczego, jak i podtrzymana w skardze, analiza treści przeprowadzonych przez organy dowodów oraz wyprowadzone wnioski stanowi wyłącznie polemikę z poprawnymi, uzasadnionymi w okolicznościach niniejszej sprawy, ustaleniami organów.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętych kontrola decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę.