Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2426/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. K., w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec nie uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi, odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę E. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 grudnia 2015 r.

W dniu 13 stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe zatytułowane "skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2015 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 1a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej: "ppsa", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2 – 4 oraz art. 220 § 3 ppsa.

Skoro zatem w kontrolowanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa bezspornym jest, że środkiem zaskarżenia, które przysługiwało od postanowienia o odrzuceniu skargi E. K. jest nie skarga kasacyjna, ale zażalenie.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż pismo procesowe pełnomocnika skarżącej, wniesione w dniu 13 stycznia 2016 r., pomimo błędnego tytułu "skarga kasacyjna" stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 10 grudnia 2015 r.

A skoro tak, to termin na wniesienie tego środka zaskarżenia, stosownie do przepisu art. 194 § 2 wyniósł siedem dni od dnia doręczenia postanowienia. Termin ustawowy do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 10 grudnia 2015 r., upłynął w dniu 21 grudnia 2015 r.

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa odrzucił zażalenie jako wniesione po terminie.