Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 976/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 19, art. 20 par. 1 i par. 2, art. 22 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wandy Zielińskej-Baran od udziału w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

R. P. wniósł do Sądu skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] listopada 2015 r. uzgadniającym projekt decyzji o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianego do realizacji na działce nr [...] położonej przy drodze krajowej nr [...] w m. [...].

W toku postępowania sądowego skarżący, w piśmie z 5 listopada 2016 r. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z 8 maja 2017 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wanda Zielińska-Baran pozostawiła ww. wniosek bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych tego wniosku, tj. niewskazanie z imienia i nazwiska sędziów, których wniosek dotyczy.

W piśmie z 8 czerwca 2017 r. skarżący wniósł m.in. o wyłączenie "autora zaskarżonego orzeczenia", tj. zarządzenia z 8 maja 2017 r.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że ma wątpliwości co do bezstronności i rzetelności sędziego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej również jako "p.p.s.a."), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję procesową, która ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą.

Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2 p.p.s.a.). Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.

W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje pogląd, że fakt, iż strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu, zarządzeń wydawanych w toku postępowania, czy też pozostaje w subiektywnym przeświadczeniu o stronniczości bądź złej woli sędziego rozpatrującego jej sprawę czy też wszystkich sędziów danego sądu, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przekonanie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że biorąc pod uwagę treść pisma skarżącego z 8 czerwca 2017 r. Sąd uznał, że rozpoznawany wniosek dotyczy wyłączenia sędziego WSA Wandy Zielińskiej-Baran, który wydał zarządzenie z 8 maja 2017 r. Lakoniczna argumentacja skarżącego oparta została na uchybieniach sędziego, jakich zdaniem skarżącego, miały miejsce przy wydaniu zarządzenia z 8 maja 2017 r. W ocenie skarżącego ww. sędzia była stronnicza i nierzetelna.

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wanda Zielińska-Baran w oświadczeniu złożonym 21 czerwca 2017 r. wyjaśniła, że między nią a żadną ze stron niniejszego postępowania nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 p.p.s.a. wyłączające go od rozpoznania sprawy. Nie istnieje także inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek uznał, że wskazane we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają przyczyn wyłączenia sędziego. Stanowią natomiast wyraz niezadowolenia skarżącego z podjętego przez ww. sędziego rozstrzygnięcia. Tymczasem, ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa procesowego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej i nie stanowi przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59).

W konsekwencji stwierdzono, że skarżący nie wykazał we wniosku żadnych konkretnych okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość bezstronność sędziego WSA Wandę Zielińską-Baran czy podważałyby wiarygodność oświadczenia złożonego przez tego sędziego.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.