Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1891/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 95 pkt 4,  art. 22 pkt 2 i 3, art. 96 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania popełnienia czynu polegającego na nierzetelnym prowadzeniu dziennika budowy skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1891/09

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 maja 2004 r. H. i J. A. złożyli do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa skargę na B. G., który pełnił funkcję kierownika budowy przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zarzucając mu m.in. że zapisy w dzienniku budowy były niezgodne ze stanem faktycznym, że dokonywała ich osoba nieuprawniona, że budowa była wykonywana w części niezgodnie z projektem, a ponadto niektóre roboty były prowadzone niezgodnie ze sztuką budowlaną.

Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej z urzędu wszczął postępowanie w przedmiotowej sprawie i wnioskiem z dnia [...] października 2004 r. wniósł do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o ukaranie B. G.

W dniu [...] stycznia 2005 r. decyzją [...], Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uznał skarżącego winnym popełnienia czynu polegającego na wykonaniu budynku niezgodnie z zatwierdzonym projektem i sztuką budowlaną i nałożył na obwinionego karę zakazu wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie na okres 2 lat połączonym z obowiązkiem zdania w wyznaczonym terminie egzaminu ze znajomości przepisów prawnych dotyczących procesu budowlanego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na naruszenie art. 10 Kpa a także nie wskazanie przez Okręgowy Sąd Dyscyplinarny na czym polegało społeczne niebezpieczeństwo czynu w świetle art. 96 ust. 3 Prawa Budowlanego oraz nie udowodnienie istnienia znacznej szkody w rozumieniu art. 95 pkt 3 w/w ustawy. Organ odwoławczy zarzucił również, iż nie zbadano czy sprawą zajmowały się organy nadzoru budowlanego i czy sprawa nie przedawniła się.

W dniu [...] lipca 2007 r. po ponownym rozpoznaniu sprawy i przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej organ I instancji decyzją [...] uznał skarżącego winnym zarzucanego mu czynu polegającego na nierzetelnym wykonywaniu obowiązków kierownika budowy, poprzez nieprawidłowe prowadzenie dokumentacji budowy, wykonywanie obowiązków niezgodnie ze sztuka budowlaną i zatwierdzonym

projektem oraz nieprzygotowanie dokumentacji powykonawczej obiektu budowlanego i nałożył na obwinionego karę upomnienia.

Krajowy Sąd Dyscyplinarny decyzją [...] z dnia [...] października 2007 r., ponownie uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do rozpatrzenia, uznając zarzut strony skarżącej, iż Okręgowy Sąd Dyscyplinarny wydał decyzję w oparciu, o niepełny materiał dowodowy, nie odniósł się do przeprowadzonych przez organy nadzoru budowlanego postępowań. Organ II instancji polecił uzupełnić materiał dowodowy, odnieść się do zeznań wskazanych przez obwinionego świadków, poprzeć zarzut sporadyczności wpisów w dzienniku budowy odpowiednimi dowodami, tak samo zarzut nie przygotowania przez obwinionego dokumentacji powykonawczej oraz odnieść się do faktu ukarania obwinionego mandatem karnym przez organ nadzoru budowlanego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r, stanowiącą decyzję pierwszej instancji Okręgowy Sąd Dyscyplinarny [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 104 Kpa w związku z art. 95 pkt 4, w związku z art. 22 pkt 2 i 3 oraz art. 96 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego uznał, iż B. G. popełnił czyn polegający na nierzetelnym wykonywaniu obowiązków kierownika budowy na budowie budynku jednorodzinnego zlokalizowanego w K. w okresie styczeń 2003 - marzec 2004, poprzez nieprawidłowe prowadzenie dokumentacji budowy tj. dopuszczenie do wpisu do dziennika budowy osób nieupoważnionych oraz wykonywanie swoich obowiązków niezgodnie ze sztuką budowlaną i zatwierdzonym projektem. Za popełnienie tego czynu Sąd orzekł karę upomnienia.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż skarżący w ramach zawartej umowy przez firmę T., której jest współwłaścicielem, zobowiązał się do pełnienia funkcji kierownika budowy. W/w dziennik budowy został wydany w dniu 16 stycznia 2003 r. Pierwszy wpis w dzienniku budowy został zaś dokonany przez B. G. pod datą 6 stycznia 2003 r., a więc przed datą wydania dziennika budowy i objęcia obowiązków kierownika. Jest to jedyny wpis kierownika robót budowlanych, poza tym w dzienniku budowy widnieją wpisy K. K. -majstra budowy.

Ponadto Sąd Dyscyplinarny wskazał na brak wpisu uprawnionego geodety o zgodnym wytyczeniu budynku, zmianach w stosunku do projektu jak również wzmianki o protokole odbioru budynku.

Organ podniósł, iż w dniu 15 marca 2004 r., przed zmianą kierownika budowy została sporządzona inwentaryzacja, która wykazała niedoróbki i wady w wykonanych robotach. Na podstawie zeznań świadków i oświadczeń B. G. organ stanął na stanowisku, iż skarżący miał świadomość wykonywania robót niezgodnie z projektem, jak również nie zamieścił w dzienniku budowy wpisu o rezygnacji z pełnionej funkcji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa po rozpatrzeniu odwołania B. G. od decyzji Sądu Dyscyplinarnego [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie odpowiedzialności zawodowej B. G., Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, iż w stosunku do wcześniejszych postępowań Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uzupełnił materiał dowodowy o zatwierdzony projekt oraz o dokumenty postępowań przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Z akt sprawy nie wynika, aby prowadząc postępowanie w 2004 r. w sprawie posadowienia ogrodzenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powziął informację o popełnieniu przez B. G. czynu powodującego jego odpowiedzialność zawodową w budownictwie. W związku z powyższym organ stwierdził, że zarzucany skarżącemu czyn nie uległ przedawnieniu na podstawie art. 100 Prawa budowlanego, co podnosił skarżący w odwołaniu.

Organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji ustalił stan faktyczny w sposób wystarczający. Wskazał, też iż organ wojewódzki słusznie uznał, iż to kierownik budowy – B. G. jest odpowiedzialny za niewłaściwe w niniejszej sprawie prowadzenie dziennika budowy. Krajowy Sąd wskazał też na niezgodność prowadzonych robót z projektem i sztuką budowlaną. Jednocześnie podniósł, iż niezasadny jest zarzut nie sporządzenia dokumentacji powykonawczej przez B. G.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B. G., zarzucając jej naruszenie art. 95 pkt 4 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię, naruszenie § 22 i § 66 Trybu postępowania rzeczników odpowiedzialności dyscyplinarnej i sądów dyscyplinarnych w sprawach odpowiedzialności zawodowej, § 52 ust. 2 i § 57 Trybu postępowania w

zw z art. 75 Kpa i art. 77 § 1 Kpa w zw. z § 44 Trybu postępowania, art. 96 ust. 2 w zw. z § 158 Trybu postępowania, art. 100 Prawa budowlanego, art. 77 § 1 Kpa.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)]. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia organu w niniejszej sprawie jest art. 95 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.), który stanowi, iż odpowiedzialności zawodowej w budownictwie podlegają osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które nie spełniają lub spełniają niedbale swoje obowiązki.

Skarżący – B. G. pełnił funkcję kierownika budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w K. w okresie od 21 stycznia 2003 r. do 16 marca 2004 r., oznacza to, iż pełnił w tym czasie samodzielną funkcję techniczną w budownictwie, o której mowa w w/w art. 95 Prawa budowlanego.

Podstawowe obowiązki kierownika budowy określa art. 22 Prawa budowlanego który między innymi w ust. 2 i 3, zalicza do nich: prowadzenie dokumentacji budowy i zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie budowy i

kierowanie budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy.

Ponadto na podstawie art. 42 ust. 2 pkt 1-3 Prawa budowlanego, kierownik budowy zobowiązany jest prowadzić dziennik budowy, a także umieścić na budowie lub rozbiórce, w widocznym miejscu, tablicę informacyjną oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia; nie dotyczy to budowy obiektów służących obronności i bezpieczeństwu państwa oraz obiektów liniowych a także odpowiednio zabezpieczyć teren budowy.

Powyższy obowiązek wskazany jest również w § 11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. (Dz. U. nr 108, poz. 953 z późn. zm.) w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, który stwierdza, iż za właściwe prowadzenie dziennika budowy, jego stan oraz właściwe przechowywanie na terenie budowy jest odpowiedzialny kierownik budowy.

Paragraf 6 pkt 3 i 4 w/w rozporządzenia określa, iż strony dziennika budowy przeznacza się na wpisy dotyczące przebiegu robót budowlanych. Każdy wpis oznacza datą i podpisuje osoba dokonująca wpisu, z podaniem imienia, nazwiska, wykonywanej funkcji i nazwy jednostki organizacyjnej lub organu, który reprezentuje. Jeżeli zaś w trakcie wykonywania robót budowlanych następuje zmiana kierownika budowy, kierownika robót, inspektora nadzoru inwestorskiego lub projektanta sprawującego nadzór autorski, w dzienniku budowy dokonuje się wpisu określającego stan zaawansowania i zabezpieczenia przekazywanej budowy, rozbiórki lub montażu. Wpis ten potwierdza się datą i podpisami osoby przekazującej i przejmującej obowiązki.

Zgodnie zaś z § 8 ust. 1 w/w rozporządzenia protokoły związane z budową lub sporządzane w trakcie wykonywania robót budowlanych wpisuje się do dziennika budowy. Na podstawie zaś ust. 2 w/w paragrafu dopuszcza się sporządzanie protokołów, o których mowa w ust. 1, na oddzielnych arkuszach. Arkusze te należy dołączyć w sposób trwały do oryginału dziennika budowy i jego kopii lub zamieścić w oddzielnym zbiorze, dokonując w dzienniku budowy wpisu o fakcie ich prowadzenia.

Przepis § 9 w/w rozporządzenia wskazuje jakie osoby są uprawnione do dokonywania wpisów w dzienniku budowy. Należą do nich: inwestor, inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant, kierownik budowy, kierownik robót budowlanych,

osoby wykonujące czynności geodezyjne na terenie budowy a także pracownicy organów nadzoru budowlanego i innych organów uprawnionych do kontroli przestrzegania przepisów na budowie - w ramach dokonywania czynności kontrolnych.

Po analizie akt kontrolowanej sprawy oraz odnosząc do niej powyższe przepisy, Sąd uznał, iż zaskarżonej decyzji Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie można przypisać zarzutu naruszenia prawa.

Organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i wskazały na okoliczności, z których bezsprzecznie wynika odpowiedzialność zawodowa skarżącego na podstawie art. 95 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, za niespełnienie lub spełnienie niedbałe obowiązków wynikających z pełnienia funkcji kierownika budowy. Organy wskazały, że skarżący w sposób nierzetelny i niewłaściwy prowadził powierzony mu dziennik budowy, a także dopuścił do dokonywania w nim wpisów przez osobę nieuprawnioną - majstra budowy co stanowi naruszenie art. 22 ust. 2 Prawa budowlanego.

Ze znajdujących się w aktach sprawy ocen i opinii, a także zeznań świadków wynika także, iż B. G. miał świadomość wykonywania robót budowlanych niezgodnie z projektem, a mimo tego dopuścił do ich wykonania. Pełniona przez skarżącego funkcja kierownika budowy zobowiązywała bowiem do kierowania budową obiektu budowlanego zgodnie z zatwierdzonym projektem i przepisami techniczno-budowlanymi co stanowiło naruszenie art. 22 ust. 3 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać natomiast należy, iż Krajowy Sąd Dyscyplinarny orzeka na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa, w tym przede wszystkim Kodeksu postępowania administracyjnego i Ustawy Prawo budowlane, których przepisy zobowiązany jest stosować. Jednocześnie nie ma podstaw do uznania, iż czyn skarżącego uległ przedawnieniu na podstawie art. 100 Prawa budowlanego (vide wyrok NSA z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt II GSK 124/09, niepubl.).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając na podstawie kryterium zgodności zaskarżonej decyzji z prawem zobowiązany był, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalić.