Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 868/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 241 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; ustanowić dla skarżącego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 marca 2017 r. Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie.

Następnie, w dniu 17 maja 2017 r. W.W. nadał do Sądu pismo procesowe, w którym wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej na wspomniane wyżej orzeczenie.

Odpowiadając ma wezwanie z dnia 26 maja 2017 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 51 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Równocześnie wywiódł, iż jedynym źródłem jego dochodu jest wynajem pokoju, z którego uzyskuje miesięcznie 350 zł brutto (netto 250 zł), co pozwala mu na opłacanie czynszu za mieszkanie. Dodał przy tym, że korzysta z pomocy członków najbliższej rodziny, którzy przekazują mu żywność oraz pomagają sfinansować zakup leków i opłaty za tzw. media (około 100 zł miesięcznie).

Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 28 czerwca 2017 r.) skarżący sprecyzował, że od lutego 2017 r. jest osobą bezrobotną i pobiera zasiłek w kwocie 522,10 zł. Nadesłał także między innymi kopię decyzji o przyznaniu tego świadczenia, dokumenty potwierdzające wysokość obciążających go kosztów utrzymania oraz umowę najmu zamieszkiwanego lokalu położonego w C. przy ul. [...] podkreślając, że udostępnił w tych ramach najemcy tylko jeden pokój.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku W.W. należy podnieść, iż zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń skarżącego oraz z przedłożonych przezeń dokumentów źródłowych wynika, że jest on osobą bezrobotną i utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych oraz z dochodu za wynajem pokoju w swoim mieszkaniu uzyskując z tych tytułów ogółem około 900 zł brutto, a nadto korzysta z pomocy rodziny. Uwzględniwszy przy tym wysokość deklarowanych i częściowo udokumentowanych przezeń kosztów utrzymania uznano, że wykazał on w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie wygenerować środków, które umożliwiałyby opłacenie kosztów, jakie wiążą się z reprezentowaniem w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, bez poniesienia szkody w swoich koniecznych potrzebach życiowych.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.