Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 598/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 ust. 1 -7
journal: Dz.U. 2018 poz 21
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lutego 2021 r. sprawy ze skargi Spółki A. w likwidacji z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2018 r. znak sprawy [...] na podstawie art. 47 ust. 1, 2, 3, 5 i 6 ustawy z 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz.U. z 2018r., poz. 21 ze zm.) utrzymało w całości w mocy w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] cofającą bez odszkodowania Spółce A. z siedzibą w miejscowości P. zezwolenie na zbieranie odpadów w miejscowości P., gmina Ś., udzielone przez Starostę Ś. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., zmienione decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...]

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013r. Starosta Ś. zezwolił Spółce A na zbieranie odpadów. Przedmiotowe zezwolenie uprawniało ww. Spółkę do zbierania i tymczasowego magazynowania określonych rodzajów odpadów na działce o numerze ewidencyjnym [...], obręb geodezyjny P. , gmina Ś. (obecnie działki o nr ewidencyjnych [...], [...], [...]). Ww. decyzję zmieniono decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] Po zmianie jako miejsce zbierania odpadów wskazano działkę o numerze ewidencyjnym [...], obręb geodezyjny P. , gmina Ś..

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta Ś. zawiadomił Spółkę A o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego. Kontrolę przeprowadzono w dniach [...] września - [...] października 2015 r. Protokół kontroli sporządzono w dniu [...] października 2015 r.

Po przeprowadzonej kontroli na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Starosta Ś. wezwał przedsiębiorcę do niezwłocznego zaniechania działań niezgodnych z wydaną w dniu [...] marca 2013r. decyzją Starosty [...] [...] zmienioną decyzją Starosty [...] [...] z dnia [...] czerwca 2015r. zezwalającą Spółce A z siedzibą w P. na zbieranie odpadów w miejscowości P. oraz naruszenia przepisów ustawy o odpadach. Organ I instancji uznał, że Spółka działa niezgodnie z ww. decyzją oraz ustawą o odpadach.

W dniach od [...] października do [...] listopada 2016 r. przedstawiciele Starostwa Powiatowego w Ś. przeprowadzili powtórną kontrolę sprawdzając realizację wytycznych, nałożonych przez Starostę Ś. na Spółkę A wezwaniem z [...] grudnia 2015r. oraz przestrzegania przepisów ustawy o odpadach w zakresie działalności Spółki objętej zezwoleniem na zbieranie odpadów. W dniu [...] listopada 2016 r. organ sporządził protokół kontroli, w którym umieszczono również zastrzeżenia, uwagi i wyjaśnienia podmiotu kontrolowanego.

Starosta Ś. wobec uznania, że mimo wezwania do zaprzestania naruszeń, Spółką A z siedzibą w P. , nadal narusza warunki określone w zezwoleniu udzielonym decyzją Starosty [...], decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...], na podstawie art. 47 ust. 2, 3, 5 i 6 ustawy z 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz.U. z 2016, poz. 1987 ze zm.)

1) cofnął bez odszkodowania Spółce A. z siedzibą w P. zezwolenie na zbieranie odpadów w miejscowości P., gmina Ś., udzielone przez Starostę Ś. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., zmienione decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...],

2) zobowiązał spółkę do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej cofniętym zezwoleniem, na własny koszt oraz

3) poinformował, że cofnięcie zezwolenia powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem.

W uzasadnieniu decyzji Starosta wykazywał jakich naruszeń dopuścił się przedsiębiorca oraz w świetle przeprowadzonej kontroli ustalił, że Spółka A nadal naruszał warunki udzielonego mu zezwolenia. Organ wskazał, że zaistniała sytuacja opisana w art. 47 ust. 2 i 3 oraz ust. 5 i 6 ustawy o odpadach, zgodnie z którym w przypadku gdy posiadacz odpadów, mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania. Cofnięcie zezwolenia powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem. Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej tym zezwoleniem, na własny koszt. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, wszczyna się z urzędu.

Wobec dalszego naruszania przez Spółkę A z siedzibą w P. , warunków określonych w zezwoleniu udzielonym decyzją Starosty [...] [...] z dnia [...] marca 2013r., zmienioną decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...], pomimo wystosowania do przedsiębiorcy wezwania do zaniechania tych naruszeń, zasadne było cofnięcie zezwolenia bez odszkodowania na zbieranie odpadów.

Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Ś. z [...] marca 2017r. bez uzasadnienia złożyła Spółka A

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2018 r. utrzymało w całości w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. cofającą bez odszkodowania Spółce A zezwolenie na zbieranie odpadów w miejscowości P., gmina Ś., udzielone przez Starostę Ś. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., zmienione decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...]

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy stan faktyczny sprawy i ustalił, że organ I instancji w całości prawidłowo przeprowadził procedurę cofnięcia zezwolenia. Nie budziła wątpliwości podstawa cofnięcia i ustalenia dokonane przez organ I instancji. Dla cofnięcia zezwolenia wystarczający jest fakt prowadzenia działalności z naruszeniem przewidzianych w nim warunków. Kolegium wskazało jakich naruszeń dopuścił się przedsiębiorca, a następnie z przeprowadzonej kontroli wynikło, że Spółka A nadal narusza warunki udzielonego mu zezwolenia. Organ odwoławczy uznał, że zgromadzony materiał dowodowy jest też spójny ze stanowiskiem innych organów dokonujących kontroli u strony postępowania (opinia Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. - Delegatura w L.), które wskazują pośrednio, że ustalenia dokonane przez organ nie są odosobnione i wobec braku dowodów przeciwnych należy je ocenić jako wiarygodne. Decyzja o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku niezastosowania się posiadacza odpadów do wystosowanego do niego wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, organ jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia, co też zostało uczynione.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2018r. wniosła Spółka A. w P. . Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego i procesowego mające wpływ na wynik sprawy tj.:

1) naruszenie art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - poprzez wydanie decyzji przez organ I instancji bez uprzedniego wezwania do zaprzestania naruszeń i wyznaczenia terminu do ich osunięcia,

2) naruszenie art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez rażące naruszenie zasad postępowania administracyjnego i przepisów ustawy o odpadach,

3) naruszenie art. 7 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez, niepodjęcie kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przyjęcie jako podstawy rozstrzygnięcia niedopuszczalnych dowodów oraz subiektywną ocenę stanu faktycznego,

4) naruszenie art. 8 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez pominięcie dokumentów i wniosków przedkładanych przez stronę, wprowadzanie w błąd co do aktualnego etapu postępowania,

5) naruszenie art. 10 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez niepoinformowanie o zakończeniu zbierania materiału dowodowego przez Organ II instancji.

6) naruszenie art. 77 i art. 78 Kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego,

7) naruszenie art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak uzasadnienia prawnego.

Mając powyższe na względzie, z uwagi na naruszenie prawa materialnego i uchybienia prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych.

Skarżąca zakwestionowała ustalenia organu I instancji, wskazując, że powstanie nieprawidłowości o innym charakterze w okresie późniejszym i stwierdzonych w odrębnym postępowaniu kontrolnym nie uprawnia organu do wielokrotnego powoływania się na zarzuty i wezwanie do zaprzestania naruszeń. W przypadku stwierdzenia nowych uchybień organ winien wezwać Spółkę do ich usunięcia. Organ administracji winien dochować należytej staranności i wezwać Spółkę do zaprzestania naruszeń stwierdzonych przez Organ. Spółka po wezwaniu z grudnia 2015 r. podjęła wiele czynności zmierzających do usunięcia naruszeń i je wszystkie wyeliminowała ponosząc bardzo znaczące nakłady finansowe.

Naruszenia wskazane w protokole z dnia [...] listopada 2016 r. nie są tożsame z naruszeniami wskazanymi w roku 2015. Mają one charakter estetyczny. Cofnięcie zezwolenia jest najsurowszą sankcją jaką organ może wymierzyć albowiem nie tylko wstrzymuje możliwość prowadzenia działalności w danym momencie ale także uniemożliwia jej podjęcie w przyszłości. Mając powyższe na względzie należy uznać, iż organ korzystając z tego narzędzia winien dołożyć daleko idącej staranności i ostrożności.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje argumenty jako zasadne i aktualne.

W dniu [...] lipca 2018r. Spółka złożyła do akt sądowych sprawy odpis postanowienia Sądu Rejonowego P. – [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego o wpisie likwidacji spółki w związku z uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z [...] listopada 2018r. o otwarciu likwidacji spółki i ustanowieniu likwidatora w osobie M. W..

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. likwidator spółki poinformował Sąd o rezygnacji z pełnienia funkcji likwidatora. Na wezwanie Sądu przedłożył uchwałę z [...] listopada 2018r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki o przyjęciu rezygnacji likwidatora oraz kopię wniosku do Sądu Rejonowego w P. o wpis wzmianki w KRS o rezygnacji z funkcji likwidatora spółki.

Postanowieniem z [...] maja 2019r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

Spółka nie odpowiedziała na wezwanie Sądu z [...] czerwca 2019r. o wskazanie nowego likwidatora spółki. W odpowiedzi na zapytanie Sądu z [...] czerwca 2019r. Sąd Rejonowy P. [...] Wydział Gospodarczy wskazał, że nie złożono wniosku o wpis nowego likwidatora, spółka nadal istnieje, toczące się postępowanie likwidacyjne nie zostało zakończone.

Postanowieniem Sądu Rejonowego P. – [...] Wydział Gospodarczy z [...] lipca 2019r. (sygn. akt [...]) na wniosek Starosty Ś. Sąd ustanowił kuratora dla Spółki A. w likwidacji z siedzibą w Ś. w osobie r.pr. J. P. na okres jednego roku. Upoważnił kuratora do podjęcia czynności zmierzających do powołania organu uprawnionego do reprezentowania Spółki, w tym do zwołania zgromadzenia wspólników Spółki celem dokonania wyboru likwidatora oraz do reprezentowania Spółki w sprawie administracyjnej prowadzonej przez Starostę Ś. w przedmiocie cofnięcia Spółce pozwolenia na zbieranie odpadów na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości P., a także wynikających z tej sprawy postępowaniach egzekucyjnych w administracji.

Postanowieniem z [...] lutego 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 124 § pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") ponownie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli w składzie jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.

W okresie od [...] listopada 2019r. do [...] stycznia 2021r. Sąd podejmował czynności związane z koniecznością ustalenia, czy kurator w zakresie swojego umocowania może występować przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Po 598/18 oraz czy podejmował czynności zmierzające do zwołania zgromadzenia wspólników i powołania likwidatora Spółki (zarządzenie z [...] listopada 2019r., k. 127; z [...] grudnia 2019r., k. 134; z [...] maja 2020r., k. 155). Nadto zarządzeniem z [...] stycznia 2020r. Sąd zwrócił się do Starosty [...] jako organu I instancji w sprawie o zajęcie stanowiska i rozważanie złożenia wniosku o rozszerzenie uprawnień kuratora do występowania przed sądem administracyjnym. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Postanowieniem z [...] grudnia 2020r. Sąd Rejonowy P. - [...] Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego (sygn. akt [...]) rozszerzył zakres umocowania kuratora J. P. ustanowionego postanowieniem Sądu Rejonowego P. [...] z [...] lipca 2019r. dla Spółki A w likwidacji w P. poprzez upoważnianie go do reprezentowania spółki w postępowaniu toczącym się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 598/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z [...] stycznia 2021r. podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne, bowiem ustała przyczyna jego zawieszenia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 19 stycznia 2021r., na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.) sprawa została skierowana do rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (k. 207 akt sąd.). Stronom umożliwiono złożenie dodatkowych wniosków dowodowych lub twierdzeń, które miałyby być podnoszone na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Kontrola sądowa sprowadza się zatem do badania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. dokonano ustalenia stanu faktycznego a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

Przeprowadzona w tak zakreślonych ramach sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji, doprowadziła Sąd do uznania, że akt ten odpowiada prawu, albowiem organ odwoławczy nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego ani prawa materialnego. Nie naruszono także norm ogólnych postępowania, to jest art. 7 k.p.a. do art. 10 k.p.a. w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji czy decyzji organu I instancji. Zaskarżone decyzje spełniają wymogi przepisu art. 107 § 3 k.p.a.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że organy I i II instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy z czynnym udziałem strony skarżącej. Tak ustalony stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd uznał za własny i uczynił podstawą do dalszych rozważań. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na podstawie akt sprawy zgodnie z treścią art. 133 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji Dz. U. z 2018 r. poz. 21, dalej "ustawa"), jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. Następnie, art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach stanowi, że w przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal odpowiednio narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia [...], właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania. Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem (art. 47 ust. 3). W oparciu o art. 47 ust. 4 ustawy decyzji o cofnięciu zezwolenia właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności. Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej tym zezwoleniem, na własny koszt (art. 47 ust. 5). Postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia, według art. 47 ust. 6 ustawy, wszczyna się z urzędu. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na art. 47 ust. 7 ustawy, który wskazuje, że nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeżeli wniosek dotyczy uprawnień wnioskodawcy objętych decyzją o cofnięciu zezwolenia, o której mowa w ust. 2, a nie minęły 2 lata od dnia, gdy decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

Z treści przywołanych powyżej przepisów wynika, co bezspornie potwierdza orzecznictwo sądowe, że decyzja o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów,

o której mowa w art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach jest decyzją związaną. Przy wydawaniu takiej decyzji organ nie dysponuje luzem decyzyjnym, w szczególności luzem wynikającym z uznania administracyjnego, a jego rola sprowadza się do ustalenia stanu faktycznego, z którego norma prawna nakazuje w sposób bezwzględny wyciągnąć określone skutki prawne. Niezależnie jednak, czy mamy do czynienia z decyzją związaną, czy z decyzją swobodną, na organie administracji ciążą obowiązki takiego przeprowadzenia postępowania dowodowego, które doprowadzi do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Wobec tego w postępowaniu dowodowym organ musi uwzględnić treść art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Konieczne jest uwzględnienie również art. 80 k.p.a., który zobowiązuje organ do oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wymogi te są szczególnie doniosłe w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o tak doniosłych skutkach, jak decyzja z art. 47 ust. 2 ustawy - posiadacz odpadów jest zobowiązany do zakończenia działalności oraz usunięcia na własny koszt odpadów i skutków prowadzonej działalności, a nadto w świetle aktualnego brzmienia art. 47 ust. 7 ustawy, w okresie 10 lat (2 lat w dacie wydana decyzji) od uzyskania przez decyzję cofającą zezwolenie przymiotu ostateczności nie może on uzyskać nowego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów. Stanowi to dodatkową sankcję za naruszenie przepisów ustawy lub warunków zezwolenia. A zatem doniosłość i dotkliwość skutków sankcji nakłada na rozstrzygające sprawę organy administracji obowiązek szczególnej dbałości o przestrzeganie zasad postępowania administracyjnego i prawidłowe stosowanie prawa materialnego (wyr. NSA z [...] marca 2020r., sygn. akt II OSK [...]; wyr. WSA w Krakowie z [...] czerwca 2020r., sygn. akt II SA/Kr [...]; dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sprawie bezsporne było, że Starosta Ś. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013r. zezwolił Spółce A., na zbieranie odpadów. Decyzję tą zmieniono decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w szczególności jako miejsce zbierania odpadów wskazano działkę o numerze ewidencyjnym [...], obręb geodezyjny P. , gmina Ś.. Przedmiotowe zezwolenie uprawniało Spółkę do zbierania i tymczasowego magazynowania szczegółowo określonych w punkcie 2.2) decyzji rodzajów odpadów. Nadto, co istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zezwolenie jednoznacznie określało, że w pkt 2.4):

a) magazynowanie odbywać się będzie na utwardzonej trylinką i betonem nieruchomości w wydzielonych sektorach, opisanych tabliczkami z kodami poszczególnych rodzajów odpadów, z wyłączeniem odpadów wymienionych w lit. c1, ,

b) odpady o kodach: 10 11 80, 10 11 99, 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03, 15 01 04, 15 01 05, 15 01 06, 15 01 07, 15 01 09, 16 81 02, 16 82 02, 17 02 02, 19 12 10, 19 12 12 przechowywane będą w kontenerach lub wannach zabezpieczających je przed wpływem warunków atmosferycznych,

c) odpady o kodach: 16 01 17, 16 01 18, 16 01 19, 17 01 07, 17 01 80, 17 01 82, 17 02 01, 17 02 03, 17 04 01, 17 04 02, 17 04 05, 17 04 07, 17 09 04, 20 01 99, 20 03 99 będą magazynowane w postaci pryzm lub hałd, które w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych zostaną zabezpieczone elastyczną siatką lub innym powszechnie stosowanym sposobem, w celu zapobiegania przed rozwiewaniem lub zamoknięciem,

c1) magazynowanie odpadów o kodach: 17 01 01, 17 01 02, 17 01 03, 17 01 81, 17 05 06, 17 05 08, 17 08 02, 10 09 08, 10 10 08, 10 10 10, 10 12 06, 10 12 08, 17 05 04 odbywać się będzie na utwardzonej nieruchomości w wydzielonych sektorach, opisanych tabliczką z kodami poszczególnych rodzajów odpadów, w postaci pryzm lub hałd,

d) teren, na którym będą magazynowane odpady jest zabezpieczony ogrodzeniem uniemożliwiającym dostęp osób nieuprawnionych,

e) czas magazynowania odpadów nie może przekraczać terminów określonych w art. 25 ust. 4 i ust. 5 ustawy o odpadach.

5) Opis metody zbierania odpadów:

a) odpady będą zbierane w sposób selektywny,

b) rozładunek odpadów odbywać się będzie przy użyciu specjalistycznych urządzeń wyładowczych,

c) zbierane odpady będą tymczasowo magazynowane w wydzielonych i opisanych sektorach, na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości P.,

d) zgromadzone odpady będą przekazywane do miejsc ich przetwarzania podmiotom, które posiadają aktualne decyzje w tym zakresie.

6) Dodatkowe warunki zbierania odpadów:

a) przed przyjęciem odpadów należy dokonywać sprawdzenia rodzaju dostarczanych odpadów, a w przypadku wątpliwości co do ich składu należy odmówić ich przyjęcia,

b) odpady o kodzie 10 10 10 - pyły z gazów odlotowych inne niż wymienione w 10 10 09, należy systematycznie zraszać w celu uniknięcia rozwiewania pyłu,

c) teren zakładu oraz tereny sąsiednie należy zabezpieczyć przed zanieczyszczeniem frakcją lekką odpadów poprzez odpowiednie formowanie pryzm (formowanie warstwy powierzchniowej przy użyciu odpadów o znacznej gęstości),

d) w przypadku prognozowania opadów nawalnych należy zabezpieczyć odpady przed zamakaniem lub usunąć je z miejsca magazynowania na czas trwania opadów nawalnych.

Rolą organów administracji było więc szczegółowe przeprowadzenie postępowania dowodowego celem jednoznacznego ustalenia, czy warunki zezwolenia na zbieranie i magazynowanie odpadów są prawidłowo realizowane zgodnie z treścią zezwolenia oraz przepisów ustawy o odpadach.

Organ I instancji z zachowaniem przepisów ustawy z 2 lipca 2004r.

o swobodzie gospodarczej (Dz.U. 2015 r. poz. 584 ze zm.) – art. 77 do art. 84d oraz art. 379 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2013r. poz. 1232 ze zm.) przeprowadził postępowanie kontrolne w sprawie przestrzegania warunków powyższego zezwolenia oraz przepisów ustawy o odpadach w zakresie działalności firmy objętej zezwoleniem na zbieranie odpadów.

Ze zgromadzonych w sprawie obszernych akt administracyjnych wynika, że Spółka A. prowadziła działalność w zakresie zbierania odpadów z naruszeniem warunków posiadanego zezwolenia oraz ustawy o odpadach (k. 72-148, materiał fotograficzny na płycie CD nr 1 znajdujący się po k. 187 akt adm. I inst.).

Sąd podziela stanowisko organów, że Spółka pomimo zgłoszonych uwag w toku kontroli nie zakwestionowała ustaleń, które znajdują odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym, zwłaszcza fotograficznym, w oparciu o który za słuszne uznać należy ustalenia organów, że:

- podłoże, gdzie zlokalizowana jest pryzma ze zmieszanymi odpadami budowlanymi, nie było w całości zabezpieczone trylinką i betonem, odpady leżały bezpośrednio na gruncie, porośniętym tzw. roślinnością ruderalną; ponadto, zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane oraz ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy mieć uregulowane sprawy formalno - prawne, dotyczące warunków i sposobu zagospodarowania terenu, w tym przypadku utwardzenia powierzchni gruntów na działce nr [...], obręb geodezyjny P. , gmina Ś., która zgodnie z wypisem z rejestru gruntów stanowi użytki kopalne - czego Strona nie wykazała,

- pryzma ze zmieszanymi odpadami budowlanymi nie była w całości zabezpieczona przed zamakaniem i rozwiewaniem i nie dotyczyło to tylko miejsca podlegającego bieżącej eksploatacji; podczas gdy decyzja zezwalająca Spółce A na zbieranie odpadów w ust. 2 pkt 4 lit. c zobowiązuje, w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych, do zabezpieczenia elastyczną siatką lub innym powszechnie stosowanym sposobem, w celu zapobiegania przed rozwiewaniem lub zamoknięciem zmagazynowanych w postaci pryzmy odpadów o kodach: 16 01 17, 16 01 18, 16 01 19, 17 01 07, 17 01 80, 17 01 82, 17 02 01, 17 02 03, 17 04 01, 17 04 02, 17 04 05, 17 04 07, 17 09 04, 20 01 99, 20 03 99, natomiast w dniu kontroli ([...] października 2015r.) zgodnie z adnotacją w protokole z kontroli były opady atmosferyczne,

- nie można potwierdzić, że odpady były zbierane selektywnie zgodnie z definicją ustawy o odpadach, ponieważ na jednej z pryzm zgromadzone były różne rodzaje odpadów, które nie charakteryzują się takimi samymi właściwościami i takimi samymi cechami m.in.: tekstylia, wiadra plastikowe, opony, folie, resztki tapet, papa, drewno, gruz ceglany, rury plastikowe, gąbka, ceramika itp., ponadto w trakcie pobytu przedstawicieli Starostwa Powiatowego w Ś. na terenie prowadzonej przez Spółkę działalności, pryzma nie była oznaczona tablicą z kodami odpadów,

- według decyzji zbierane odpady powinny być zmagazynowane tylko na działce nr [...], natomiast kontrola została przeprowadzona w miejscu prowadzenia przez Spółkę A zbierania odpadów również na działce nr [...] i nie zostało to zakwestionowane przez Prezesa Spółki - p. M. S., obecnego w trakcie trwania kontroli, - skład morfologiczny odpadów to wyodrębnione umownie składniki odpadów (np.: odpady papieru, tworzyw, sztucznych, materiałów tekstylnych itp.); w przypadku kontrolowanej pryzmy z zebranymi zmieszanymi odpadami wskazano, że widoczne są na niej tzw. "gołym okiem" następujące odpady: tekstylia, wiadra plastikowe opony, folie, resztki tapet, papa, drewno, gruz ceglany, rury plastikowe, gąbka, ceramika; ponadto karty przekazania odpadów potwierdzały przyjęcie przez Spółkę A w terminie od stycznia 2014r. do sierpnia 2015r., dużych ilości odpadów o kodach: 17 09 04 - zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu inne niż wymienione w 17 09 01, 19 09 02, 17 09 03 (6391,310 Mg) oraz 17 01 07 - zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06 (2804,640 Mg).

W tym stanie rzeczy, Starosta Ś. na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, pismem z dnia [...] grudnia 2015r. wezwał Spółkę A z siedzibą w miejscowości P., do niezwłocznego zaniechania działań niezgodnych z wydaną w dniu [...] marca 2013r. decyzją nr [...], zmienioną decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...], zezwalającą na zbieranie odpadów w miejscowości P., na terenie nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] (k. 156 akt adm. I inst.). W wezwaniu organ szczegółowo wskazał wszystkie dostrzeżone naruszenia, odnosząc je do poszczególnych punktów zezwolenia na zbieranie odpadów. Następnie wezwał do usunięcia stwierdzonych naruszeń, wskazując terminy ich usunięcia (niezwłocznie oraz do [...] kwietnia 2016r.). Nadto wskazał, że Spółka winna przedkładać pisemne informacje dotyczące podejmowanych działań. W punktach od 1 – 6 organ szczegółowo skonkretyzował naruszenia:

1. podłoże, gdzie zlokalizowana jest pryzma ze zmieszanymi odpadami budowlanymi nie było w całości zabezpieczone trylinką i betonem, ok. [...] hałdy z odpadami zmagazynowana była bezpośrednio na gruncie,

2. wydzielone sektory nie były opisane tabliczkami z kodem poszczególnych odpadów,

3. pryzma ze zmieszanymi odpadami budowlanymi nie była w całości zabezpieczona przed zamakaniem i rozwiewaniem, miejsca magazynowania odpadów nie były zabezpieczone w całości ogrodzeniem,

4. odpady przeznaczone do zbierania zgromadzone były częściowo na działkach: [...] i [...],

5. przyjęto do zbierania odpad nieobjęty zezwoleniem,

6. nieprawidłowości w ewidencjonowaniu odpadów - odpad o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03* - przyjęty według karty przekazania odpadów nie był widoczny w miejscu tymczasowego magazynowania odpadów, nie był on też przyporządkowany do żadnego sektora (brak wpisu na tabliczce).

W tym miejscu Sąd podkreśla, że na gruncie niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma powyższe wezwanie do usunięcia naruszeń, o którym stanowi art. 47 ust. 1 ustawy. Wezwanie to jest etapem (elementem) procedury zmierzającej do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jest pismem kierowanym do strony w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie, a jego celem jest doprowadzenie do przestrzegania prawa przez podmiot prowadzący działalność związaną z odpadami, w sytuacji, gdy w wyniku poczynionych w postępowaniu ustaleń stwierdzone zostanie, że działalność ta jest prowadzona z naruszeniem warunków pozwolenia lub przepisów prawa. Podstawą uruchomienia procedury cofnięcia zezwolenia jest zatem zachowanie posiadacza odpadów, który narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem. W razie stwierdzenia takiego zachowania organ wzywa posiadacza odpadów do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając mu termin na usunięcie nieprawidłowości (por. wyrok NSA z [...] marca 2019 r., sygn. II OSK [...], LEX nr 2641822).

Wezwanie do usunięcia naruszeń, o którym mowa w art. 47 ust. 1 ustawy jest czynnością organu, która jest podejmowana jednorazowo. Z zebranych akt sprawy wynika, że wezwanie takie zostało skutecznie doręczone Spółce (z.p.o. dołączone do wezwania z [...] grudnia 2015r., k. 158 akt adm. I inst.). Chybiony jest zatem zarzut Skarżącej, że zaskarżone decyzje wydane zostały bez uprzedniego wezwania do zaprzestania naruszeń. Dalsze czynności organu związane były z weryfikacją, czy wezwanie z [...] grudnia 2015r. zostało prawidłowo wykonane. Niezasadne są zatem zarzuty Spółki, że organ dokonywał kolejnych nowych ustaleń naruszeń warunków zezwolenia na zbieranie odpadów, które wymagało ponownego wezwania w trybie art. 47 ust. 1 ustawy do ich niezwłocznego zaniechania. Tym bardziej, że wskazane w wezwaniu naruszenia powtarzają się w kolejnych ustaleniach pokontrolnych ze stwierdzeniem, że nie zostały wykonane.

W świetle zebranego materiału dowodowego, potwierdzenie znajduje ustalenie organów, że pomimo wezwania, Spółka nie usunęła nieprawidłowości w prowadzonej działalności. Wynika to z przeprowadzonych kolejnych kontrolach podjętych celem weryfikacji wykonania wezwania z [...] grudnia 2015r. do zaniechania naruszeń i usunięcia nieprawidłowości.

Niezasadny jest przy tym zarzut Skarżącej, że Starosta oparł się na materiale dowodowym zebranym w toku prowadzonego wcześniej postępowania administracyjnego. Organy wyjaśniły, że niniejsze postępowanie jest kolejnym postępowaniem w sprawie cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów, wszczętym z urzędu wobec Spółki A. od chwili rozpoczęcia prowadzenia przez ten podmiot zbierania odpadów w miejscowości P.. Poprzednie postępowanie zakończyło się wydaniem przez Starostę Ś. decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r. cofającej zezwolenie na zbieranie odpadów bez odszkodowania z rygorem natychmiastowej wykonalności. Wskutek odwołania Spółki Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższą decyzję Starosty [...] i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. Samo zestawienia dat prowadzonego ponownie postępowania i poszczególnych jego czynności wskazuje, że stanowi ono nowe postępowanie i w oparciu o materiał dowodowy ponownie zbierany od września 2015r. (protokół kontroli z [...] września do [...] października 2015r., k. 138 i nast. akt adm. I inst.; z [...] czerwca 2016r., k. 188 akt adm. I inst.; z [...] października – [...] listopada 2016r., k. 495 akt adm. I inst.).

W wyniku kontroli, przeprowadzonej w dniach od 26 października do

[...] listopada 2016r. Starosta ustalił, że Spółka A nadal naruszała przepisy ustawy o odpadach i działała niezgodnie z wydanym zezwoleniem, w następującym zakresie:

- podłoże, gdzie zlokalizowana była pryzma z odpadem o kodzie 17 09 04 - zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu inne niż wymienione w 17 09 01, 17 09 02 i 17 09 03 - nie było w całości zabezpieczone trylinką i betonem (po dokonaniu odkrycia odpadów za ostatnią widoczną płytą betonową na głębokości 30 - 60 cm w siedmiu punktach na osiem sprawdzonych, nie natrafiono na utwardzenie podłoża trylinką i betonem), miejsca magazynowania odpadów nie są zabezpieczone w całości ogrodzeniem uniemożliwiającym dostęp osób nieuprawnionych (teren jest ogrodzony siatką metalową uszkodzoną w niektórych miejscach),

- nieprawidłowości w ewidencjonowaniu odpadów i wypełnianiu kart przekazania odpadów (brak ewidencji odpadu o kodzie 10 10 10, brak kart przekazania innym podmiotom odpadów o kodach: 17 02 03, 16 01 19, 19 12 12, nieczytelne i nieuwierzytelnione kopie dokumentów, na niektórych kartach przekazania odpadów brak: dat przyjęcia bądź przekazania odpadów, podpisu, pieczęci przekazującego odpad, daty i podpisu odbierającego odpad).

Powyższe ustalenia znajdują odzwierciedlenie w materiale fotograficznym (płyta CD nr 2 w aktach po k. 259) oraz dokumentacji na k. 188 – 195, 217 – 245, 260 – 494, 495 – 518, 527 – 536, 543 – 546, 585 akt adm. I inst.). Podjęte przez Spółkę czynności wyjaśniające nie podważyły ustaleń organu - przedłożono bowiem nieuwierzytelnione kopie brakujących w trakcie kontroli kart przekazania odpadów o kodach 17 02 03, 16 01 19 oraz 19 12 12, wyjaśniając, że przedmiotowe dokumenty wpłynęły po zakończeniu kontroli, a nadto wyjaśnienia te nie odnosiły się do większości ze stwierdzonych naruszeń zezwolenia i ustawy o odpadach, w tym do zasadniczych związanych z magazynowaniem odpadów na nieutwardzonym podłożu, nieprawidłowym zabezpieczeniu hałd przez wpływem czynników atmosferycznych i przed rozwiewaniem oraz przenikaniem do środowiska gruntowo-wodnego. Co do prawnych wymogów utwardzenia podłoża, na którym mogły być zbierane odpady Spółka poinformował, że ubiegała się o decyzję o warunkach zabudowy, ale jej nie uzyskała (k. 226 i nast. akt adm. I inst.).

Nadto podkreślić należy, że ustalenia Starosty znalazły potwierdzenie w ustaleniach Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w P. Delegatura w L., który po zakończonej kontroli interwencyjnej przeprowadzonej w dniach [...] maja do [...] czerwca 2016r. w miejscu prowadzonej działalności przez Spółkę A poinformował m.in. o naruszaniu warunków zezwolenia na zbieranie odpadów przez Spółkę w następującym zakresie:

- miejsce magazynowania odpadów nie było trwale wydzielone i oznakowane, nie było trwałego zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, część odpadów magazynowano w kontenerach na działce [...], sektory magazynowania poszczególnych odpadów nie były jednoznacznie i trwale wydzielone oraz oznakowane,

- utwardzenie miejsc magazynowania odpadów przy pryzmach nie było widoczne, jedynie przy pryzmie zmieszanych odpadów budowlanych od strony pól widoczne były płyty betonowe na długości ok. 21 m, jednak po odkryciu fragmentów płyt ustalono, iż są to pojedyncze płyty ułożone na skraju pryzmy,

- na pryzmach brak było zabezpieczenia przed wpływem czynników atmosferycznych (wiatru, deszczu) w postaci siatki lub folii, zabezpieczającej przed rozwiewaniem luźnych mniejszych fragmentów odpadów, oraz przed przedostawaniem się ewentualnych odcieków powstających w przypadku deszczu, do środowiska gruntowo- wodnego,

- w trakcie oględzin w dniu podjęcia czynności kontrolnych tj. dnia [...] maja 2016r. stwierdzono, iż na skarpie wyrobiska, od strony zachodniej, oraz w samym wyrobisku (w wodzie) widoczne były zmieszane odpady budowlane, takie same jak odpady znajdujące się na pryzmie zlokalizowanej w pobliżu.

Słusznie przy tym zauważają organy, że powyższa opinia organu ochrony środowiska nie jest wiążąca w sprawie, to jednak potwierdza, że ustalenia Starosty są uzasadnione, konkretne, znajdują odzwierciedlenie w podobnych ustaleniach innego organu posiadającego specjalistyczną wiedzę. WIOŚ dokonał także podobnych ustaleń w tym zakresie w okresie późniejszym, co wynika z pisma z [...] lutego 2018r. i załączonej do niego dokumentacji fotograficznej (k. 19 i poprzednie organu II inst.).

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, zasadnie Starosta stanął na stanowisku, że zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do stwierdzenia, iż zaistniały podstawy do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia Spółce A w P. , zezwolenia na zbieranie odpadów w miejscowości P., gmina Ś., otrzymanego przez Spółkę decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013r., zmienionego decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] (k. 547 akt adm. I inst.). Spółka została skutecznie zawiadomiona o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia pismem z [...] grudnia 2016r., które zostało przez Spółkę odebrane [...] grudnia 2016r. (z.p.o. dołączone do k. 547 akt adm. I inst.).

Mając powyższe na uwadze, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący naruszenia art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach i wydania decyzji o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego wezwania z uchybieniem art. 47 ust. 2 ustawy. Obszerny materiał dowodowy, w szczególności dotyczący ustaleń w zakresie prowadzenia działalności z naruszeniem warunków zezwolenia, a następnie niewykonania wezwania do zaprzestania i usunięcia naruszeń zezwolenia na zbieranie odpadów, potwierdził, że Spółka rzeczywiście nie zastosowała się do wystosowanego do niej wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. 1 ustawy (w szczególności protokoły kontroli, materiał fotograficzny odnoszący się do sposobu magazynowania odpadów, karty przekazywania odpadów, skład morfologiczny magazynowanych odpadów, brak oznaczenia sektorów, brak pełnego ogrodzenia terenu magazynowania odpadów). Organ był zatem zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia. Ustawodawca nie dopuszcza, bowiem uznaniowości czy dowolności organu w kwestii podejmowania decyzji o cofnięciu zezwolenia w trybie art. 47 ustawy, bowiem jak wskazano powyżej decyzja o cofnięciu zezwolenia ma charakter związany. Skoro stan faktyczny sprawy potwierdził naruszenia w warunkach wykonywania zezwolenia za zbieranie odpadów oraz po wystosowaniu wezwania w trybie art. 47 ust. 1 ustawy, ustalenia organów potwierdziły, że naruszenia te nie zostały prawidłowo usunięte, to organ administracji nie miał innej możliwości, jak cofnąć bez odszkodowania udzielne zezwolenie na zbieranie odpadów.

Dodatkowo Sąd wskazuje, że kontynuowanie naruszeń miało miejsce także na dalszym etapie postępowania przed organem odwoławczym, na co wskazuje dokumentacja zdjęciowa zgromadzona w aktach administracyjnych SKO w P. (k. 21 – 28 akt adm. II inst.).

Kontrola przedłożonych akt sprawy doprowadziła do wniosku, że Starosta prawidłowo zastosował także przepisy postępowania, zapewniając w trybie art. 10 § 1 k.p.a. - i to trzykrotnie - czynny udział Spółki w sprawie i wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego i ustaleń organów poczynionych w toku całego postępowania (k. 557, 559, 599 akt adm. I inst.), a Spółka z tej możliwości aktywnie korzystała. O ile zasadny był zarzut Skarżącej naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przed organem odwoławczym, to w ocenie Sądu uchybienie to nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy i nie mogło przesądzić o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu prawidłowa jest także decyzja o cofnięciu zezwolenia w zakresie wymaganych elementów wynikających z treści art. 47 ust. 2 i 3 oraz ust. 5 i 6 ustawy o odpadach w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty z [...] marca 2017r. Zawiera bowiem rozstrzygnięcie właściwego organu (starosty) o cofnięciu bez odszkodowania przywołanego konkretnego zezwolenia na zbieranie odpadów, zobowiązanie do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności objętej tym zezwoleniem, na własny koszt oraz informację, że cofnięcie zezwolenia powoduje zakończenie działalności objętej wskazanym zezwoleniem.

Bezzasadny jest także zarzut, że decyzja I jak i II instancji nie zawierają uzasadnienia prawnego, z treści decyzji organów obu instancji wynika bowiem, że w rozstrzygnięciu wskazana została podstawa prawa decyzji, a uzasadnienie zawiera wyjaśnienie tej podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa – art. 47 ust. 1 – 6 ustawy. Nie naruszono zatem przepisu art. 107 § 3 k.p.a.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie doszukał się także innych uchybień przepisów prawa skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty z [...] marca 2017r.

W tym stanie sprawy skarga Spółki A w likwidacji z siedzibą w P. okazała się niezasadna, zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało ją oddalić w całości, jak Sąd orzekł w wyroku.

W tym miejscu Sąd wskazuje, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 19 stycznia 2021r., na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (k. 207 akt sąd.). Stronom umożliwiono złożenie dodatkowych wniosków dowodowych lub twierdzeń, które miałyby być podnoszone na rozprawie.