Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1343/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 246  par. 1  pkt 2   w zw. z art. 245  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. i S. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. M. i S. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: I. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżących radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podali, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym.

Określając swój majątek wykazali stanowiący ich współwłasność dom bliźniaczy o wartości 400 tyś. zł i działkę o pow. 13 ha oraz stanowiącą własność skarżącej działkę o pow. 20,41 ha. Zadeklarowali brak zasobów i przedmiotów wartościowych.

Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowali łącznie na 2241 zł wyjaśniając że składa się na to renta skarżącego w wysokości 934 zł oraz emerytura skarżącej w wysokości 1307 zł.

Opisując zobowiązania i stałe wydatki dokonali ich rocznego zsumowania wyciągając z otrzymanego wyniku średnią arytmetyczną. Z przedstawionych przez skarżących wyliczeń wynika, że roczne wydatki wodę to 456 zł, na podatek 897 zł, na telefon 540 zł, na gaz 778 zł, na prąd 981 zł, na ubezpieczenie 488 zł, na MPO 432 zł, na benzynę 1251 zł, na leki 2683 zł, na węgiel 3960 zł. Razem daje to kwotę 12437 zł która podzielona przez dwanaście daje wynik 1036,50 zł.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenia, że nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym (art. 246 §3 ppsa) i jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga, iż ze sformułowania przesłanki zawartej w art. 246 §1 pkt. 1 ppsa "nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów" wynika, że możliwości strony przekraczać musi opłacenie nawet minimalnych kosztów, które na gruncie postępowania sądowoadministrcyjnego wynoszą 100 zł (por. S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek; Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministrcyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2007 r. s. 249). Realia niniejszej sprawy nie dają podstaw do takich ustaleń. Po pierwsze skarżący przy wykazanym majątku nieruchomym nie należą do osób o których potocznie mówi się, że są biedne. Po drugie, akta sprawy o sygn. III SA/Kr 1344/17 dokumentują, że konieczność opłacenia wpisu od skargi kwotą 200 zł nie stanowiła problemu.

Powyższe nie przekreśla starań skarżących w całej rozciągłości. Godzi się bowiem zauważyć, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją takiego stanu rzecz jest, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, można przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §3 ppsa), oczywiście po dokonaniu ustaleń, że nie jest ona w stanie ponieść takich kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).

Skarżący jako się rzekło nie należą co prawda do osób potocznie nazywanych biednymi. Z drugiej jednak strony przy wykazanych wydatkach nie bardzo są w stanie poczynić stosownych oszczędności lub dokonać określonych przesunięć majątkowych, celem opłacenia pełnomocnika z wyboru. Okoliczność, że do skarżących należą wykazane działki, które stanowią funkcjonalnie zwartą nieruchomość na której znajduje się dom bliźniaczy w którym zaspakajają swoje potrzeby bytowe nie zmienia tego spojrzenia. Trudno bowiem w takiej sytuacji byłoby wymagać od skarżących ich zbycia lub obciążenia celem pozyskania środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziły w podstawę ich egzystencji.

Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącym wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.