Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2490/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2012 r. sprawy ze skargi E. L. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] września 2011r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 148 § 1 i art. 150 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwana k.p.a.), odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z [...] lipca 2003 r. Nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję własną z [...] maja 2003r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.

W uzasadnieniu obu decyzji organy wskazały, iż E. L. ubiega się o uprawnienia kombatanckie jako spadkobierca po zmarłym ojcu W. L. Wniosek swój uzasadnia udziałem ojca w obronie [...]. Jednak z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie spełnia wymogów art. 20 ust. 3 ustawy z 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. 2002, nr 42 poz. 371), nie przysługuje mu uposażenie rodzinne po zmarłym ojcu-kombatancie.

Skargę na ww. decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z 29 stycznia 2004r.

Pismem z 27 maja 2011r., doprecyzowanym w kolejnym piśmie E. L. wniósł o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 k.p.a.

Organ w uzasadnienia swojego postanowienia z [...] września 2011r. odnosząc się do wniosku skarżącego wskazał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania. A wobec niewskazania przez wnioskodawcę przesłanki w sprawie będzie miał zastosowanie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczący nowych okoliczności lub dowodów. Sam skarżący, jak nadmienił organ poza swoimi oświadczeniami dotyczącymi ciężkiej sytuacji finansowej, nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów lub pism mogących stanowić podstawę do uznania ich za nowe dowody, nie przedstawił również nowych okoliczności dotyczących sprawy.

Skarżący nie zgodził się z w/w postanowieniem i we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wskazał na ciężką sytuację zdrowotną i finansową w jakiej się znalazł i prosił o przyznanie mu dodatku kombatanckiego.

Postanowieniem z [...] października 2011r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Jak wskazał organ po ponownym rozpoznaniu sprawy, wnioskodawca nie powołał jakichkolwiek przesłanek wznowienia postępowania określonych w treści art.

art. 145 § 1 k.p.a. Ponadto Kierownik Urzędu wskazał, że wniosek strony został wniesiony z uchybieniem miesięcznego terminu o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., co skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.

W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. L. podniósł, iż w dzieciństwie ciężko pracował, pomagając w gospodarstwie. To spowodowało jak wskazał problemy zdrowotne, które odczuwa do dnia dzisiejszego.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie mogła zostać uwzględniona, stanowiące bowiem jej przedmiot postanowienie nie narusza przepisów prawa.

Zwrócić uwagę trzeba, iż postanowienie zakwestionowane przez skarżącego dotyczy odmowy wznowienia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z [...] lipca 2003 r., w której m.in. organ odmówił skarżącemu przyznania uprawnień kombatanckich po ojcu, który był uczestnikiem [...]. Podkreślenia wymaga, iż przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie jest jedynie postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] października 2011r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, nie natomiast decyzja tego organu z [...] lipca 2003r.

Wznowienie postępowania to instytucja procesowa, która umożliwia weryfikację ostatecznej decyzji administracyjnej dotkniętej kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 kpa. Wznowienie postępowania jest zasadniczo postrzegane jako jeden z trybów postępowania nadzwyczajnego, a więc takiego, którego celem jest przeprowadzenie kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Pozytywne przesłanki wznowienia postępowania uregulowane zostały w wyżej wskazanych trzech przepisach i obejmują one sytuacje, w których otwiera się możliwość weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej. Do tych przesłanek (dwóch) należy: rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną oraz wystąpienie co najmniej jednej z podstaw, uregulowanych w sposób zamknięty w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 kpa. Kodeks opiera się przy tym na koncepcji wyczerpującego wyliczenia podstaw wznowieniowych, których nie należy interpretować rozszerzająco, ani domniemywać. Niezależnie od wystąpienia przesłanek pozytywnych, kodeks opiera możliwość wznowienia postępowania na braku zajścia dwóch przesłanek negatywnych, uregulowanych w art. 146 § 1 i art. 146 § 2 kpa. Zgodnie z treścią art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, przy czym – z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 kpa – wyłącznie na żądanie strony. Stosownie do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej (...) w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Powyższy przepis wprowadza termin, w którym strona powinna wnieść do organu żądanie wznowienia postępowania, przy czym ma on charakter prekluzyjny. W razie uchybienia mu może być więc przywrócony na zasadach ogólnych, wynikających z art. 58 kpa. Zasadą jest jednak, że strona wnosi żądanie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia (por. wyrok NSA z 16 maja 2008 r., II OSK 510/07, LEX nr 505314).

W ocenie Sądu, wydanie powyższego postanowienia z [...] października 2011r. o odmowie wznowienia postępowania w niniejszej sprawie było zgodne z prawem i nie naruszało dyspozycji art. 145 § 1 kpa w zw. z art. 148 § 1 kpa. Analiza akt administracyjnych wskazuje, że skarżący poza swoimi oświadczeniami dotyczącymi ciężkiej sytuacji finansowej i zdrowotnej nie dołączył żadnych dokumentów lub innych pism mogących stanowić podstawę do uznania ich za nowe dowody, nie przedstawił żadnych nowych okoliczności mogących stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

Zatem organ dokonując tej oceny słusznie uznał, że - wobec niewskazania przez zainteresowanego na jakiej podstawie żąda rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania - zastosował treść art. 145 § 1 pkt 5 kpa dotyczącego nowych okoliczności lub dowodów. Organ miał podstawę by dojść do przekonania, że nie zachodzi przyczyna określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa gdyż, jak już wyżej wskazano z pisma zainteresowanego nie wynikało, aby mogły one mieć miejsce. Trudno w takiej sytuacji mówić o nowych dowodach, czy też o nowych okolicznościach faktycznych.

Ponadto, niezależnie od tego, zgodnie z treścią wyżej wskazanego art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Uchybienie powyższemu terminowi obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, bowiem w takiej sytuacji nie jest dopuszczalne przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm).