Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 801/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 oraz art. 232 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. i W. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić H. Z. i W. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 500 (pięćset) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 lutego 2011 r. H. Z. i W. Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2011 r. skarżący zostali zobowiązani do nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia należnej od wniesionego pisma opłaty sądowej - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady obciążony kosztami sądowymi jest bowiem podmiot, który wnosi do sądu pismo podlegające opłacie sądowej (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.]), a takiej opłacie, zgodnie z art. 230 p.p.s.a., podlega skarga.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uiszczenia wpisu sądowego został doręczony H. Z. i W. Z. w dniu 4 kwietnia 2011 r. (k. 21 i 22 akt sąd.). Termin do nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2011 r.

Skarżący żądany wpis uiścili, lecz dopiero w dniu 14 kwietnia 2011 r., a żądne odpisy skargi nadali w dniu 15 kwietnia 2011 r., a więc po terminie wskazanym przez Sąd. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.

Na marginesie Sąd zaznacza, że wraz z uzupełnieniem braków formalnych skargi skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia. Postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił powyższy wniosek.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach jak w pkt II sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 w/w ustawy.