Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1030/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska, Sędziowie WSA Halina Emilia Święcicka, asesor WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr), Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia karą pieniężną za brak opłaty za przejazd po drogach krajowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Inspektor transportu drogowego przeprowadził kontrolę pojazdu samochodowego [...] o numerze rejestracyjnym [...]. W toku kontroli stwierdzono, że kierujący tym pojazdem p. J. P. nie posiada karty opłaty za przejazd po drogach krajowych.

W wyniku dokonanych ustaleń, w dniu [...] listopada 2002r. wydano decyzję nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 4000 zł. za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych - zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) oraz lp. 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym (Dz.U. Nr 115, poz. 999).

W odwołaniu od powyższej decyzji strona nie kwestionowała braku karty w trakcie kontroli. Podniesiono jedynie, że wystąpiły znaczne utrudnienia w zakupie karty spowodowane ich brakiem w punktach sprzedaży (w szczególności brakiem kart, którymi zainteresowana jest strona) oraz krótkimi godzinami otwarcia tych punktów.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji zauważył, iż zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym za przejazd po drogach krajowych przedsiębiorcy wykonujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne obowiązani są uiszczać opłaty. Następuje to poprzez nabycie karty opłaty, która podlega wypełnieniu (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych). Prawidłowo wypełniona przed rozpoczęciem przejazdu karta opłaty stanowi wyłączny dowód potwierdzający uiszczenie tego świadczenia.

Stosownie do art. 92 ust 1 pkt 6 cytowanej ustawy nieuiszczenie opłaty za przejazd po drogach krajowych podlega karze. Natomiast art. 87 ust. 1 powołanego aktu nakłada na kierowcę obowiązek posiadania karty uiszczenia opłaty przy sobie. Karta opłaty prawidłowo wypełniona stanowi wyłączny dowód uiszczenia przedmiotowej należności.

Zgodnie z lp. 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym, karze w wysokości 4 000 zł. podlega brak w pojeździe wykonującym transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Utrudnienia w nabyciu karty nie mogą stanowić podstawy do odstąpienia od wymierzenia nałożonej kary.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył M. C. zwana dalej skarżącym. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu podniósł między innymi, że nie zawsze jest możliwość wypełnienia obowiązku posiadania winiety z uwagi na krótkie godziny pracy urzędów pocztowych, w których winny być one dostępne oraz fakt, że nie wszystkie urzędy pocztowe dysponują stosownymi drukami. Skarżący przyznał, że zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 6 września 2001r. kierowca podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych. Jednakże zdaniem skarżącego brak jest podstaw do nałożenia kary pieniężnej w sytuacji uniemożliwienia wykonywania obowiązku – nabycia karty. Ponadto skarżący podkreślił swoją trudną sytuację finansową.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W sprawie bezspornym jest, że skarżący w czasie kontroli nie posiadał karty opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny dokonuje kontroli, o której mowa powyżej, badając decyzje pod względem ich legalności, czyli zgodności z prawem.

Sąd administracyjny nie ocenia natomiast decyzji pod względem ich słuszności.

Zgodnie z art. 42 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125 poz. 1371 ze zm) za przejazd po drogach krajowych przedsiębiorcy wykonujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne obowiązani są uiszczać opłaty.

Uiszczenie opłaty następuje poprzez nabycie karty opłaty, która podlega wypełnieniu (szczegółowo kwestie te zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz.U. Nr 150 poz. 1684 ze zm)). Zgodnie z cytowanym rozporządzeniem prawidłowo wypełniona przed rozpoczęciem przejazdu kart opłaty stanowi wyłączny dowód potwierdzenia uiszczenia tej opłaty.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy o transporcie drogowym karze podlega przejazd po drogach krajowych pojazdem służącym do wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia tej opłaty. Art. 87 ust. 1 cytowanej ustawy zobowiązuje kierowcę do tego, aby mieć przy sobie w chwili przejazdu dowód uiszczenia należności za korzystanie z dróg krajowych.

Zgodnie z lp. 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym, karze w wysokości 4.000zł podlega brak w pojeździe wykonującym transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] listopada 2002r., są zgodne z prawem i dlatego też należy je pozostawić w obrocie prawnym.

Argumenty skarżącego podnoszone w skardze z uwagi na powyższe regulacje prawne nie mogą wpłynąć na możliwość uchylenia przedmiotowych decyzji, zwłaszcza, że sam skarżący nie kwestionował braku opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Biorąc powyższe pod rozwagę, na zasadzie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.

Na marginesie należy dodać, że uwadze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie uszła rozbieżność w datach między protokołem kontroli z [...] listopada 2002r. a decyzją wydaną w wyniku kontroli z [...] listopada 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał to za oczywistą pomyłkę, która nie miała wpływu na wynik rozstrzygnięcia.