Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 58/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. H. o wymierzenie Spółce P. w L. grzywny za nieprzekazanie w terminie do Sądu skargi z dnia 25 marca 2014r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 października 2013r. p o s t a n a w i a I. wymierzyć Spółce P. w L. grzywnę w kwocie 1000 (tysiąc) złotych; II. zasądzić od Spółki P. w L. na rzecz A. H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo z dnia 25 lipca 2014r. z wnioskiem o wymierzenie Spółce P. w L. grzywny za nieprzekazanie w terminie do Sądu skargi z dnia 25 marca 2014r. na bezczynność tegoż organu dotyczącą wniosku skarżącego z dnia 21 października 2013r. o udostępnienie informacji publicznej.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. - w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. zobowiązuje natomiast organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, do przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej skargi wraz z odpowiedzią w terminie 30 dni, przy czym termin ten w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej został skrócony przez ustawodawcę do 15 dni (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżący A. H złożył w dniu 28 marca 2014 r. (data wpływu) za pośrednictwem Spółce P. w L. skargę z dnia 25 marca 2014r. na bezczynność tego organu polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 21 października 2013r. o udostępnienie informacji publicznej.

Następnie skarżący złożył do Sądu wniosek o wymierzenie temu organowi - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - grzywny w wysokości 10-krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013r. ogłoszonego przez Prezesa GUS - za nieprzekazanie tej skargi do Sądu.

W wykonaniu wezwania Sądu do nadesłania odpowiedzi na wniosek - organ nadesłał w dniu 5 września 2014r. (data stempla pocztowego, k. 44) skargę z dnia 25 marca 2014r. wraz z odpowiedzią na tę skargę oraz "ustosunkowaniem się do wniosku z dnia 25 lipca 2014r." o wymierzenie grzywny.

W sytuacji występującej w sprawie wniosek o wymierzenie grzywny jest zatem uzasadniony, skoro organ wbrew wynikającemu z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. obowiązkowi przekazania skargi w terminie 15 dni, nadesłał ją Sądowi z pięciomiesięcznym opóźnieniem.

Należy przy tym wskazać, że grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, dyscyplinująco – represyjny, a zatem możliwe jest jej wymierzenie nawet wówczas, gdy organ przekaże skargę przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny.

Ustalając wysokość nałożonej grzywny w kwocie 1000 zł Sąd wziął pod uwagę znaczny upływ czasu od dnia złożenia skargi na bezczynność, fakt, że skarga wraz z aktami sprawy została nadesłana Sądowi dopiero na skutek wezwania do złożenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny oraz to, że organ nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających opóźnienie.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji; rozstrzygnięcie o kosztach wydano na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.