Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1879/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 2, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 156 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2012 r. sprawy ze skargi F. Sp. jawna w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w sprawie wpisu do ewidencji producentów; 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w W. na rzecz F. Sp. jawnej w W. kwotę 440 złotych (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Spółkę Jawną F. jest decyzja wydana przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dnia [...] lipca 2011 r. o uchyleniu w całości decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z dnia [...] maja 2011 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem, który wpłynął do ARiMR dnia 21 stycznia 2010 r. A.G., działając w imieniu F. spółka jawna zwrócił się o wpisanie Spółki do ewidencji producentów. Wpis został dokonany, a Spółce nadano numer identyfikacyjny, co potwierdza zaświadczenie z dnia 2 lutego 2010 r. o nadanym numerze identyfikacyjnym.

Pismem z dnia 31 marca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. powiadomił A.G. reprezentującego spółkę jawną F. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie anulowania numeru producenta rolnego przyznanego F. Spółka Jawna.

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. odmówił "wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla F. Spółka Jawna z siedzibą [...]", wskazując, że Spółka Jawna jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego z małżeństwem E.G. i A.G., którzy posiadają już nadane numery ewidencyjne. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wskazał, że jeżeli spółka jawna wystąpi o nadanie numeru producenta, a zostanie ujawnione, że jest współposiadaczem gospodarstwa rolnego z podmiotem, któremu nadano już numer identyfikacyjny, numer ten, zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów (..) nie może zostać przyznany spółce.

Od tej decyzji F. sp. j. wniosła odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR.

Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Jako strona decyzji została wskazana W. Sp.j. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi, że przedmiotem postępowania wszczętego z urzędu było ewentualne uchylenie zaświadczenia o nadaniu numeru ewidencyjnego producenta, a wydana decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia w tym zakresie.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 13 października 2011 r. F. sp.j. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, wnosząc o jej uchylenie i wskazanie organowi, że prawidłowym rozstrzygnięciem sprawy przez organ odwoławczy powinno być uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako, że została ona wydana dla spółki W. sp.j. nie będącej stroną postępowania dotyczącego nadania numeru ewidencji producentów dla spółki F. sp. j., co stanowi naruszenie art.156 §1 pkt 4 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Stosownie do art.145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Stosownie do przepisu art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. W rozpoznawanej sprawie, jak przedstawiono w pierwszej części uzasadnienia, zaskarżona do Sądu decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2011 r. została skierowana do spółki W. spółka jawna, która nie była stroną postępowania, bowiem stroną postępowania była spółka F. spółka jawna. Dlatego w sprawie zaistniała określona w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanka do stwierdzenia nieważności decyzji.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 200, 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U.Nr 163, poz.1349 ze zm.).