Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SO/Łd 4/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0001
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 5 czerwca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2014 roku T. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. G. wskazując jednocześnie, że jej wniosek podyktowany jest wydaniem wobec niej i jej męża 12 decyzji w podatku od towarów i usług.

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżąca wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są emerytury małżonków w łącznej kwocie 3.688 zł brutto, z których jednak w związku z zajęciami komorniczymi do wypłaty przypada kwota 2.150 zł. Wnioskodawczyni wskazała, że oboje z mężem leczą się na choroby przewlekłe i z tego tytułu co miesiąc wydają kwotę rzędu 400 zł na leki i leczenie, dodatkowo są obciążeni obowiązkiem spłaty kredyt, którego miesięczna rata wynosi 556 zł. Ponoszone co miesiąc koszty utrzymania wnioskodawczyni określiła na kwotę ok. 1000 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są emerytury małżonków w łącznej kwocie 2.150 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni i jej mąż leczą się na choroby przewlekłe i z tego tytułu co miesiąc wydają kwotę rzędu 400 zł na, dodatkowo są obciążeni obowiązkiem spłaty kredyt, którego miesięczna rata wynosi 556 zł. Uwzględniając powyższe, fakt, że wnioskodawczyni i jej mąż zamierzają zaskarżyć do tutejszego sądu łącznie 12 decyzji w przedmiocie podatku VAT, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie i ustanowienie radcy prawnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

E.B.