Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 77/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 247, art. 285a, art. 285h
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 506/13 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 grudnia 2013 r. oddalił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2013 r., w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.

Na skutek złożonego wniosku, Z. R. otrzymał odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem.

W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wyraźnie zaznaczając, iż wniósł go w celu złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 9 grudnia 2013 r.

Sąd Wojewódzki - odnosząc się do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - wskazywał, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." nie miał on obowiązku uiszczania w niniejszej sprawie kosztów sądowych.

Odnosząc się z kolei do wniosku w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu– powołując się na przepisy art. 247 , art. 285a i art. 285h § 1 P.p.s.a. – Sąd Wojewódzki uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga taka nie przysługuje, jeżeli stronie przysługiwał środek odwoławczy, jednakże strona nie skorzystała z tego środka, jak również, że przysługuje wyłącznie od prawomocnego orzeczenia.

Jeżeli zatem skarżący wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie m. in. pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2013 r., w sytuacji gdy nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia, jego wniosek w tym przedmiocie należało oddalić – na podstawie art. 247 P.p.s.a.

Na obecnym etapie postępowania sądowego skarżącemu nie przysługiwało bowiem prawo do skutecznego wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Byłaby zatem ona oczywiście bezzasadna. Oczywistą bezzasadność skargi, o której mowa w tym przepisie należy – zdaniem Sądu Wojewódzkiego - łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale i z możliwością jej wniesienia.

Z. R. w złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażaleniu, zakwestionował jego prawidłowość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Wojewódzki słusznie uznał za bezzasadny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w części, w jakiej domagał się on zwolnienia od kosztów sądowych. Niewątpliwie bowiem przedmiotowa skarga została wniesiona na decyzję, która dotyczy sprawy z zakresu pomocy społecznej, w której strona - zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. - nie ma obowiązku ponosić tego rodzaju ciężarów fiskalnych.

Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy z zakresie ustanowienia pełnomocnika należy wskazać, że również i w tym przypadku Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącego nie mógł zasługiwać na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sytuacji, gdy strona ma otwartą drogę do złożenia od tego orzeczenia skargi kasacyjnej powinno skutkować oddaleniem takiego wniosku z uwagi na oczywistą bezzasadność ww. skargi na dzień wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczenia w tym przedmiocie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.