Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 698/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J. U. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 698/04

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia 31 marca 2004r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. U. od decyzji. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. nakazującej na podstawie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórkę budynku garażowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...]

-utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w czasie przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 14 października 2003r. wizji ustalono, że J. U. w 2003r. na swojej działce wybudował bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę garaż o wymiarach 7,80m x 7,70m. Budynek zlokalizowano w granicy z działką sąsiednią oraz w pasie gruntu objętym służebnością gruntową polegającą na prawie przejścia i przejazdu. Budynek garażowy pokryty jest dachem, wielospadowym ze spadkiem w stroną działki sąsiedniej, a jego okap wysunięto o około 0,5m po za granicą własnej działki.

Takie usytuowanie garażu jest niezgodne z przepisami § 12 ust. 3 pkt 1 oraz § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z wskazanymi przepisami odległość budynku od granicy bez otworów okiennych i drzwiowych powinna wynosić 3m, a w przypadku usytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć od strony granicy ścianę oddzielenia przeciwpożarowego.

Naruszenie przepisów techniczno-budowlanych uniemożliwia legalizacją wybudowanego samowolnie garażu na podstawie art. 48 § 2 ustawy Prawo budowlane w związku, z czym decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa i brak jest podstaw do jej uchylenia lub zmiany.

Odnosząc się do podniesionego przez inwestora w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji zarzutu, iż budowa garażu była objęta decyzją z dnia [...] lipca 2000r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego organ wyjaśnił, że decyzja ta nie obejmowała pozwolenia na budowę garażu. Z jej uzasadnienia natomiast wynika, że z uwagi na ustanowienie na działce inwestora nr [...] drogi koniecznej do działek [...] i [...], do czasu urządzenia ul. [...], nie jest możliwe zrealizowanie budynku garażowego. Inwestor powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę garażu w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł J. U. zarzucając organowi, iż mimo istnienia przesłanek z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego nie zalegalizował samowolnie pobudowanego garażu.

Budowa jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Projekt garażu wykonany był przez osobą posiadającą stosowne uprawnienie i istnieje możliwość dobudowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego.

Wskazał, że miasto zobowiązało się jak najszybciej urządzić drogę dojazdową do sąsiednich działek. Obecnie droga ta urządzona jest na jego działce, gdyż wyraził zgodę na obciążenie jej służebnością gruntową, aby sąsiedzi mogli dojechać do swoich nieruchomości. Jest to rozwiązanie czasowe i po urządzeniu przez miasto nowej drogi wydzielony na jego działce pas gruntu o szerokości 4,50m będzie stanowił integralną część tej działki.

Dodatkowo wskazał, że właściciel sąsiedniej działki, przy granicy, której stoi garaż wyraził zgodę na takie jego usytuowanie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 kpa.

Zgodzić należy się z zarzutami skargi, iż organy wydając na podstawie art. 48 Prawa budowlanego nakaz rozbiórki garażu, z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów postępowania, nie podjęły wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia i załatwienia sprawy.

W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, w myśl, którego właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem ust. 2 w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W sprawie niesporne jest, że skarżący wybudował garaż bez wymaganego pozwolenia na budowę. Nie mniej jednak zgodnie z nowym brzmieniem art. 48 Prawa budowlanego obowiązkiem organu przed orzeczeniem nakazu rozbiórki jest przeprowadzenie szerokiego postępowania mającego na celu ustalenie czy istnieje możliwość legalizacji wybudowanego samowolnie obiektu.

Z akt postępowania wynika, iż skarżący uzyskał w dniu [...] czerwca 2002r. decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy na działce nr ewid. [...] budynku mieszkalnego i garażu.

Oznacza to, że wybudowany w 2003r. garaż nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności zgodny jest z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 1997r. który przewidywał na terenie objętym inwestycją zabudowę mieszkaniowo-usługową.

W ocenie organu o braku możliwości legalizacji obiektu przesądziło naruszenie przepisów techniczno-budowlanych, gdyż został on zlokalizowany bezpośrednio przy granicy sąsiedniej niezabudowanej działki, bez ściany zabezpieczenia przeciwpożarowego ze spadkiem połaci dachowej na tę działkę i wysuniętym poza granicę działki okapem, czym naruszono § 12 ust 3 pkt 1 i § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Powyższe ustalenia nie mogą jednak, tak jak wskazano w skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowić wystarczającej przesłanki przesądzającej o braku możliwości zastosowania art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego.

W aktach sprawy znajduje się projekt techniczny budynku mieszkalnego zatwierdzony decyzją z [...] lipca 2002r. udzielającą skarżącemu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, z którego wynika (w części zawierającej opis do projektu zagospodarowania terenu), iż "na działce zaprojektowano garaż wolnostojący usytuowany w ostrej granicy z sąsiadem – projektowany budynek bliźniaczy)".

W ustalonym stanie faktycznym organy powinny przeprowadzić postępowanie mające na celu ustalenie możliwości doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem.

Brak takich ustaleń w niniejszej sprawie a także pomijanie wskazanych wyżej, istotnych dla sprawy okoliczności stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na wyniki sprawy.

Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 ust. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Na mocy art. 152 cytowanej wyżej ustawy orzeczono, jak w pkt 2 wyroku.