Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 876/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. M. M. i W. Spółki jawnej z siedzibą we W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. M. M. i W. Spółki jawnej z siedzibą we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1816/11 w sprawie ze skargi P. M. M. i W. Spółki jawnej z siedzibą we W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zakazu sprzedaży produktów farmaceutycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1816/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. M. M. i W. Spółki jawnej z siedzibą we W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w B. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], którą zakazano skarżącej spółce sprzedaży produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.) w aptece ogólnodostępnej "[...]" we W.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. M. M. i W. Spółka jawna złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej zwanej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Badając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji sąd powinien wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności podniesione w tym wniosku, ale także okoliczności całej sprawy.

Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie został przez stronę w żaden sposób uzasadniony, co uniemożliwia w zasadzie jego merytoryczną ocenę. Za uwzględnieniem wniosku nie przemawiały także okoliczności wskazane w poprzednim wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, złożonym w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji (lecz przez ten Sąd nie rozpoznanym), które Naczelny Sąd Administracyjny miał obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu.

Skarżąca podniosła bowiem, że wykonanie decyzji spowoduje konieczność wycofania ze sprzedaży w prowadzonej aptece objętych zakazem towarów, takich jak: wyroby medyczne, środki dezynfekcyjne, suplementy diety, środki higieniczne. Zdaniem strony, doprowadzi to do trwałego odpływu obecnych klientów do innych aptek oferujących szerszy asortyment. W ocenie strony, przesądza to o możliwości wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (gdyż nie ma praktycznych sposobów spowodowania powrotu klientów do apteki), a także znacznej szkody materialnej (z uwagi na brak wpływów z tytułu sprzedaży zakazanego asortymentu oraz obniżenia sprzedaży leków ze względu na odpływ klientów).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiona przez stronę argumentacja nie stanowi uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nałożony w decyzji organu I instancji zakaz sprzedaży produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne nie powoduje, że skarżąca spółka nie może w objętej zakazem aptece świadczyć pozostałych usług farmaceutycznych określonych w art. 86 ust. 2 powołanej ustawy.

Wykonanie wydanych w sprawie decyzji niewątpliwie będzie miało wpływ na osiągane przez stronę przychody i może skutkować powstaniem szkody, jednakże brak jest podstaw do twierdzenia, że szkoda ta będzie znaczna, a tylko taka – stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. – uzasadniałaby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Strona nie przedstawiła w szczególności żadnych danych na poparcie swojej argumentacji, np. stanowiących porównanie uzyskiwanych w aptece "[...]" dochodów ze sprzedaży produktów objętych zakazem określonym w decyzji organu I instancji w stosunku do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży pozostałych produktów.

Nie ma również podstaw do uznania, że wykonanie decyzji doprowadzi do znacznego odpływu klientów i że ta okoliczność będzie trudna do odwrócenia. Argumenty strony w tym zakresie mają charakter wyłącznie subiektywny i jako takie nie mogą być zweryfikowane w postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej.

Reasumując, niezawierający uzasadnienia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji złożony w skardze kasacyjnej, a także podniesiona w toku postępowania sądowego argumentacja nie przemawiają za zastosowaniem określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadminsitracyjnym.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

PG