Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 61/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 28 ust. 2, ust. 3 i ust. 3a
journal: Dz.U. 2021 poz 423
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
article: par. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 141 poz 1365
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne

SENTENCJA

Dnia 8 września 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Górecka Asesor sądowy WSA Robert Talaga Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2022 roku sprawy ze skargi W.J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 10 listopada 2021r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą będącą jednocześnie płatnikiem tych składek oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku W.J., na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 2, ust. 3, ust. 3a i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 423), dalej: "u.s.u.s." oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 141, poz. 1365), dalej: "rozporządzenie", odmówił umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem składek w łącznej wysokości 7 001,01 zł, w tym na:

a) ubezpieczenia społeczne za okres od czerwca 2015 r. do października 2015 r. w łącznej wysokości 5 084,71 zł, w tym z tytułu:

- składek - 3 456,71 zł,

- odsetek liczonych na 3 sierpnia 2021 r. - 1 628 zł;

b) ubezpieczenie zdrowotne za okres od czerwca 2015 r. do października 2015 r. w wysokości 1 758,29 zł, w tym z tytułu:

- składek - 1 196,29 zł,

- odsetek liczonych na 3 sierpnia 2021 r. - 562 zł;

c) Fundusz Pracy za okres od września 2015 r. do października 2015 r. oraz za maj 2017 r. - w wysokości 158,01 zł, w tym z tytułu:

- składek - 108,01 zł,

- odsetek liczonych na 3 sierpnia 2021 r. - 50 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 22 stycznia 2021 r. do Sądu Okręgowego w K. wpłynęło odwołanie W.J. od decyzji ZUS z 25 listopada 2020 r., w którym wniósł o odstąpienie od egzekucji zadłużenia na dzień wydania decyzji z odsetkami w wysokości 7 703,97 zł. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że nie prowadzi działalności gospodarczej, która stanowiła źródło dochodu. Choruje przewlekle od 2018 r., a obecnie przebywa na rencie przyznanej do 31 grudnia 2021 r. Brak płynności finansowej spowodowali nierzetelni kontrahenci, a firma windykacyjna i komornik byli bezskuteczni. Stronie brakuje środków na leczenie i lekarstwa, gdyż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji zdrowotnej i życiowej.

W dniu 3 sierpnia 2021 r. do ZUS wpłynął wyrok Sądu Okręgowego w K. oddalający odwołanie i przekazujący do rozpoznania organowi rentowemu żądanie strony w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek.

W dniu 23 sierpnia 2021 r. organ wezwał stronę do doprecyzowania zakresu wniosku o umorzenie należności z tytułu składek, jednocześnie zawiadamiając o możliwości złożenia dodatkowych dokumentów potwierdzających okoliczności, które uzasadniałyby umorzenie należności z tytułu składek.

W odpowiedzi na wezwanie strona wskazała, że wnosi o umorzenie całości zadłużenia z tytułu składek wraz z odsetkami.

W dniu 21 września 2021 r. do organu wpłynęły dokumenty dotyczące pomocy publicznej oraz oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym oraz sytuacji materialnej osoby fizycznej, która nie prowadzi pełnej księgowości.

W celu rozpatrzenia sprawy korzystano z danych wygenerowanych z Kompleksowego Systemu Informatycznego ZUS oraz rejestrów centralnych: Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców i Bazy Danych Ksiąg Wieczystych.

W dniu 1 stycznia 2020 r. strona zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wskazała, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej: - w 2018 r. osiągnęła dochód w wysokości 40 000 zł, - w 2019 r. osiągnęła dochód w wysokości 47 000 zł,- w 2020 r. nie osiągnęła dochodu (działalność zawieszona).

Zgodnie z Kompleksowym Systemem Informatycznym ZUS strona pobiera świadczenie rentowe w wysokości 1 484,44 zł brutto, z którego dokonywane są potrącenia na rzecz komornika sądowego w wysokości 341,77 zł, stąd strona otrzymuje 916,07 zł.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym strona wskazała, że: posiada dochód z innych źródeł do 100 zł i z tytułu produkcji rolnej ok. 100 zł; korzysta z innych form pomocy - otrzymuje z MOPS paczki żywnościowe, ale nie pobiera zasiłku z pomocy społecznej, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe; ponosi stałe wydatki związane z utrzymaniem w łącznej kwocie 500 zł, w tym z tytułu: opłat eksploatacyjnych w wysokości 400 zł i kosztów leczenia 100 zł. Oprócz przedmiotowego zadłużenia posiada zobowiązania pieniężne w bankach z miesięczną kwotą spłaty 200 zł; zobowiązanie to jest spłacane w innej formie - nie określono w jakiej; jest współwłaścicielem położonego w K. domu o pow. 45 m² (zgodnie z danymi zawartymi w Bazie Danych Ksiąg Wieczystych strona figuruje jako właściciel terenów mieszkaniowych zabudowanych położonych w K. o pow. 0,0961 ha); jest właścicielem następujących maszyn, urządzeń, środków transportu: Star (podnośnik) z 1987 r., Star z 1986 r., Lublin (furgon) z 1999 r. i Opel Astra z 2000 r. (w centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców na stronę zarejestrowane są: samochód ciężarowy FS - LUBLIN z 1997 r., samochód osobowy Opel Astra z 1999 r., samochód ciężarowo-osobowy Nysa z 1990 r., samochód ciężarowy wyspecjalizowany FSC - Starachowice z 1979 r. i przyczepa lekka SAM z 1978 r.); jest właścicielem mienia ruchomego: komputera o wartości 200 zł, lodówki o wartości 200 zł, pralki o wartości 200 zł i kuchni o wartości 200 zł; nie posiada wierzytelności i innych praw majątkowych.

W świetle poczynionych ustaleń organ stwierdził brak przesłanek pozwalających na stwierdzenie całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 3 pkt 1 u.s.u.s.).W stosunku do wnioskodawcy nie było prowadzone postępowanie upadłościowe ani likwidacyjne, w związku z tym nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 2, 4, 4b i 4c u.s.u.s. Zadłużenie jest wyższe niż kwota kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, stąd nie zachodzi przesłanka z art. 28 ust. 3 pkt 4a u.s.u.s.

Ponadto, zgodnie z art. 24 ust. 2 u.s.u.s. należności z tytułu składek nieopłacone w terminie podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej. Dyrektor ZUS Oddział w O. 22 sierpnia 2016 r. wszczął postępowanie egzekucyjne obejmujące nieopłacone należności. Postanowieniem z 25 kwietnia 2018 r. Dyrektor Oddziału ZUS zawiesił postępowanie egzekucyjne w związku z zawartą 20 kwietnia 2018 r. umową o rozłożenie na raty należności. Postanowieniem z 30 października 2020 r. podjęto postępowanie egzekucyjne z uwagi na zerwany układ ratalny. W ramach prowadzonego postępowania dokonano zajęcia świadczenia. Nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej z komornikiem sądowym. Na skutek dokonanych czynności nastąpiła częściowa realizacja należności. Od stycznia 2021 r. wyegzekwowano 590,17 zł. Postępowanie egzekucyjne będące w toku wyklucza zaistnienie przesłanki całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek. Dopóki postępowanie toczy się, nie można definitywnie stwierdzić bezskuteczności egzekucji. Mając powyższe na uwadze nie można stwierdzić zaistnienia przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 3, pkt 5 i pkt 6 u.s.u.s.

Jak dalej wyjaśnił organ, odnosząc się do przesłanek umorzenia należności wskazanych w art. 28 ust. 3a u.s.u.s, strona samodzielne prowadzi gospodarstwo domowe, otrzymując świadczenie rentowe (po potrąceniach na rzecz komornika sądowego) w wysokości 916,07 zł, osiąga dochód z innych źródeł w kwocie do 100 zł i z tytułu produkcji rolnej w wysokości ok. 100 zł, korzystając z innych form pomocy - otrzymuje z MOPS paczki żywnościowe. Strona ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem z tytułu opłat eksploatacyjnych w wysokości 400 zł. Wydatki za eksploatację mieszkania należą do stałych opłat jakie wnioskodawca ponosi z tytułu utrzymania i nie spełniają przesłanki do umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Nie można uznać, że opłaty np. za gaz czy wodę są to nadzwyczajne czy nieprzewidziane wydatki. Opłaty te ponoszone są przez ogół społeczeństwa. Ponadto strona nie wskazała, że ma zaległości z tego tytułu. Ponadto strona ponosi koszty leczenia w wysokości 100 zł. Nie wykazano jednak, że stronie brakuje środków finansowych na zakup lekarstw czy nie może skorzystać z koniecznych płatnych badań lekarskich bądź zabiegów rehabilitacyjnych. Strona posiada zobowiązania w bankach, które są spłacane w innej formie (nie wskazano w jakiej) w wysokości 200 zł miesięcznie. Zobowiązania cywilnoprawne nie mogą mieć pierwszeństwa przed obowiązkiem publicznoprawnym, jakim jest zapłata składek na ubezpieczenia społeczne. Jak wskazał organ, w toku postępowania strona nie dołączyła do akt sprawy dokumentów wskazujących na występowanie trudności w terminowym wywiązywaniu się z podstawowych i bieżących opłat. Można zatem domniemywać, że ich realizacja odbywa się płynnie, więc nie potwierdza trwałego lub wyjątkowego charakteru występujących trudności. Ograniczone możliwości płatnicze nie mogą być uznane za przesłankę wystarczającą do całkowitego umorzenia zaległości. Trudna sytuacja materialna uniemożliwiająca spłatę długów musi zostać udowodniona.

Przedstawione dokumenty niewątpliwie wskazują, że osiągany przez stronę miesięczny dochód jest niski, co może świadczyć o stanie ubóstwa, lecz obecna sytuacja materialno-bytowa nie musi mieć charakteru trwałego. Działalność gospodarcza została jedynie zawieszona, stąd jest rozważana możliwość dalszego jej prowadzenia i uzyskiwania dochodu z tego tytułu. Ponadto we wniosku wskazano, że po odzyskaniu sprawności zdrowotnej strona zamierza wznowić prowadzenie działalności gospodarczej (usługi budowlane), a zaległości spłacić w formie ratalnej. Strona dodała, że w budownictwie uległy zwiększeniu stawki roboczo - godzinowe, co rokuje poprawę sytuacji materialnej strony jako przedsiębiorcy. Istnieje zatem pozytywna prognoza co do możliwości spłaty w dalszej perspektywie. Zgromadzone dowody nie wskazują też na to, że zadłużenie powstało na skutek nadzwyczajnych zdarzeń losowych, było zaś wynikiem nieopłacania w ustawowym terminie płatności składek na ubezpieczenia społeczne w czasie prowadzonej działalności gospodarczej.

W.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której podniósł, m.in., że złożył wniosek o wykreślenie jako przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (do skargi załączono kopię potwierdzenia przyjęcia wniosku z 23 grudnia 2021 r., k. 8); z powodu złego i pogarszającego się stanu zdrowia działalności gospodarczej już nie wznowi, stąd sytuacja materialno-bytowa jest trwała, uniemożliwiając spłatę zaległości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącego, podtrzymując skargę wskazał, że 22 sierpnia 2022 r. skarżący otrzymał orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym do 2027 r.; jedynym stałym dochodem skarżącego jest świadczenie z tytułu renty. Ponadto, skarżący 23 grudnia 2021 r. wykreślił z ewidencji działalność gospodarczą którą prowadził. Pełnomocnik wskazał również, że nieruchomość, w której zamieszkuje skarżący, jest obciążona hipoteką ustanowiona na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 20121 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, m.in., orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (odpowiednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności).

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 300), zwanej dalej u.s.u.s., zgodnie, z którym należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3 a. Umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty (art. 28 ust. 4). Stosownie do art. 28 ust. 3 u. s.u.s. całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2, zachodzi, gdy:

1. dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie;

2. sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze;

3. nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;

4. nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym;

4. a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;

4. b) nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym;

5. naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję;

6. jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 3 a u.s.u.s. należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Szczegółowe warunki umorzenia należności z tytułu składek zostały określone w wydanym na podstawie art. 3b u.s.u.s. rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365).

Stosownie do § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku:

1. gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;

2. poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;

3. przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.

W postępowaniu dotyczącym wniosku o umorzenie należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na wnioskodawcy spoczywa obowiązek odpowiedniego wykazania i udokumentowania okoliczności dotyczących jego sytuacji zdrowotnej, zawodowej i materialnej. Ewentualne zaniechania strony w tym zakresie mogą skutkować niemożliwością dokonania pełnej oceny jego sytuacji życiowej i majątkowej.

Jak wynika z ustaleń dokonanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w kontrolowanej sprawie, skarżący otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 1 484,44 zł brutto, z którego dokonywane są potrącenia na rzecz komornika sądowego w wysokości 341,77 zł, uzyskuje niewielkie dodatkowe dochody (z tytułu produkcji rolnej w wysokości ok. 100 zł i z innych źródeł w wysokości do 100 zł; Korzysta z innych form pomocy - otrzymuje z MOPS paczki żywnościowe, ale nie pobiera zasiłku z pomocy społecznej, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe; ponosi stałe wydatki związane z utrzymaniem w łącznej kwocie 500 zł, w tym z tytułu: opłat eksploatacyjnych w wysokości 400 zł i kosztów leczenia 100 zł. Oprócz przedmiotowego zadłużenia posiada zobowiązania pieniężne w bankach z miesięczną kwotą spłaty 200 zł; zobowiązanie to jest spłacane. Jest współwłaścicielem położonego w K. domu o pow. 45 m² (zgodnie z danymi zawartymi w Bazie Danych Ksiąg Wieczystych strona figuruje jako właściciel terenów mieszkaniowych zabudowanych położonych w K. o pow. 0,0961 ha), jest właścicielem następujących maszyn, urządzeń, środków transportu: Star (podnośnik) z 1987 r., Star z 1986 r., Lublin (furgon) z 1999 r. i Opel Astra z 2000 r. (w centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców na stronę zarejestrowane są: samochód ciężarowy FS - LUBLIN z 1997 r., samochód osobowy Opel Astra z 1999 r., samochód ciężarowo-osobowy Nysa z 1990 r., samochód ciężarowy wyspecjalizowany FSC - Starachowice z 1979 r. i przyczepa lekka SAM z 1978 r.); jest właścicielem mienia ruchomego: komputera o wartości 200 zł, lodówki o wartości 200 zł, pralki o wartości 200 zł i kuchni o wartości 200 zł; nie posiada wierzytelności i innych praw majątkowych.

W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych wyżej, dokonanych w przedmiotowej sprawie ustaleń faktycznych, w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty, Zakład Ubezpieczeń Społecznych prawidłowo uznał, że w przypadku skarżącego nie zachodziły przypadki całkowitej nieściągalności, o których mowa w art. 28 ust. 3 u.s.u.s., uzasadniające umorzenie zaległych składek.

Również odnośnie przesłanek umorzenia należności na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. dokonana przez Zakład ocena sprawy, zdaniem Sądu, jest zasadna.

Instytucja umorzenia zaległych składek stanowi wyjątek od powszechnego obowiązku uiszczania należności publicznoprawnych, co oznacza, że jej zastosowanie powinno być ograniczone do nadzwyczajnych sytuacji. W przypadku skarżącego, jak ustalił organ, stan majątkowy, jak i sytuacja rodzinna nie uzasadnia umorzenia należności w oparciu o wskazany przepis. Skarżący posiada stałe źródło dochodu w postaci świadczenia rentowego, uzyskuje niewielkie dodatkowe dochody (z tytułu produkcji rolnej w wysokości ok. 100 zł i z innych źródeł w wysokości do 100 zł. Dysponuje majątkiem ruchomym, szczegółowo wskazanym w decyzji. Spłaca należności z tytułu innych zobowiązań, z miesięczną kwotą spłaty 200 zł.

Co należy również podkreślić, na dzień wydania decyzji, działalność gospodarcza, którą skarżący prowadził, była jedynie zawieszona, co jak słusznie ocenił organ, również nie pozostawało bez wpływu na ocenę sytuacji skarżącego, gdyż istniała możliwość dalszego jej prowadzenia i uzyskiwania z tego tytułu dochodu

Okoliczności podniesione na rozprawie przed Sądem, w tym uzyskanie przez skarżącego orzeczenia o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym do 2027 r. czy fakt wykreślenia z dniem 23 grudnia 2021 r. z ewidencji działalności gospodarczej, są okolicznościami nowymi, które nie były znane organowi wydającemu decyzję, a które skarżący może podnieść składając ponownie wniosek o umorzenie zaległości.

W świetle powyższego, uznając , że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd

na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.