Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SO/Go 2/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Starszy referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r. sprawy z wniosku Prokuratora Okręgowego o wymierzenie grzywny Radzie Gminy w przedmiocie wniosku o wymierzenie grzywny z uwagi na nie przekazanie sądowi skargi na uchwałę w sprawie określenia stawek oraz wprowadzenia zwolnień w podatku od środków transportowych postanawia: wymierzyć Radzie Gminy grzywnę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.


UZASADNIENIE

Prokurator Okręgowy wniósł pismem z dnia 19 marca 2010 r. na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o wymierzenie Radzie Gminy grzywny z powodu nie przekazania przez nią sądowi wniesionej przez niego skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2008 r. Nr XIX/137/08 w sprawie określenia stawek oraz wprowadzenia zwolnień w podatku od środków transportowych.

W uzasadnieniu podniósł, że 2 grudnia 2008 r. skierował do Sądu za pośrednictwem Rady Gminy skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2008 r. nr XIX/137/08 w sprawie określenia stawek oraz wprowadzenia zwolnień w podatku od środków transportowych. Skarga ta została do Urzędu Gminy doręczona 7 grudnia 2009 r. Do dnia 16 marca 2010 r. skarga wraz z odpowiedzią nie została do sądu przekazana, pomimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prokurator wysłał monitujące pismo z [...] lutego 2010 r., jednak nie uzyskał na nie odpowiedzi.

W udzielonej odpowiedzi na skargę Rada Gminy podniosła, że w związku z wniesioną przez Prokuratora skargą na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2009 r. nr XIX/137/2008 w sprawie określenia stawek oraz wprowadzenia zwolnień w podatku od środków transportowych uchwałą z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr XXIX/208/2009 w sprawie zmiany uchwały, uchyla § 2 zaskarżonej uchwały.

Uchwałę przesłano do kontroli organowi nadzoru finansowego, tj. Regionalnej Izbie Obrachunkowej, która w formie telefonicznej zwróciła uwagę, że uchylenie § 2 uchwały z dnia [...] listopada 2008 r. Nr XIX/137/2008 jest zbędne, a to z tej racji, że Rada Gminy uchwałą z dnia [...] listopada 2009 r. Nr XXVIII/202/2009 w sprawie określenia stawek oraz wprowadzenia zwolnień w podatku od środków transportowych, uchyliła zaskarżona uchwałę. W związku z tym uznano, iż skarga Prokuratora Okręgowego z dnia [...] grudnia 2009 r. nie znajduje uzasadnienia, a ewentualne wszczęcie postępowania sądowego byłoby niecelowe i winno być umorzone. Sytuacja powyższa wynikała z przekonania Rady Gminy, że Prokurator Okręgowy zaskarżając uchwałę z dnia [...] listopada 2008 r. Nr XIX/137/2008 i mając możliwość zapoznania się z uchwałami Rady, w tym także z zaskarżoną uchwałą, mógł powziąć wiadomość o fakcie uchylenia uchwały. Z uwagi na opisaną okoliczność Rada Gminy wniosła o odstąpienie od wymierzenia kary, albowiem formalne uchybienie z przekazaniem dokumentacji nie nastąpiło, na skutek celowego działania, a spowodowane zostało opisanymi powyżej okolicznościami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o ukaranie okazał się uzasadniony.

Przepis art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. w zakresie istotnym dla sprawy stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W świetle powołanego przepisu wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia w oparciu o ten przepis jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie prawnie przewidzianym (vide: postanowienie NSA z 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSA i WSA 2006/6 7156; "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" T. Woś

i in.; Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s.259, teza 3). Postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest wszczynane na wniosek skarżącego w wypadku niezastosowania się przez organ administracji publicznej do obowiązku przekazania skargi sądowi

w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Obowiązek przekazania skargi wraz z aktami w terminie 30 dni wynika

z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga przy tym, iż powołany przepis nie uprawnia organu za pośrednictwem którego skarge wniesiono (art. 54 § 1 p.p.s.a.),

a jednocześnie którego działanie czy bezczynność zaskarżono, do podejmowania czynności sprawdzających dopuszczalność wniesionej skargi, jak też legitymacji skarżącego do jej wniesienia czy spełnienia przez skargę warunków formalnych. Nie uprawnia go do tego również art. 54 § 3 p.p.s.a., dotyczący instytucji autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) przed podaniem ich rozstrzygnięć kontroli sądu administracyjnego w zakresie zgodności z prawem.

W rozpoznawanej sprawie, pomimo przekazania organowi skargi, organ- Rada Gminy nadal nie przekazała sądowi wniesionej przez Prokuratora pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. skargi.

Organ, co wynika z udzielonej odpowiedzi, nie rozumie, że skarga została już wniesiona, a on ma obowiązek w terminie 30 dni przekazać ją wraz z udzieleniem odpowiedzi na skargę. Wbrew twierdzeniu organu, sprawa sądowoadministracyjna już się rozpoczęła, gdyż skarga została wniesiona.

Działania organu po wniesieniu przez Prokuratora skargi, polegające na uchyleniu zaskarżonej przez niego uchwały, nie mają żadnego związku z obowiązkiem przekazania wniesionej skargi. Te czynności, które zostały przez Radę Gminy podjęte po wniesieniu przez Prokuratora skargi będą, ale to przez sąd rozpoznający merytorycznie wniesioną skargę oceniane. Wyrażenie w udzielonej odpowiedzi na skargę poglądu "że skarga Prokuratora Okręgowego z dnia [...] grudnia 2009 r., nie znajduje uzasadnienia, a ewentualne wszczęcie postępowania sadowego, byłoby niecelowe i winno być umorzone" jest wejściem w kompetencje sądu.

Należy ponownie przypomnieć, że postępowanie sądowe już zostało

z momentem wniesienia skargi rozpoczęte i tylko sąd może je zakończyć. Ponadto

z treści udzielonej odpowiedzi wynika, że organ nie rozróżnia skutków jakie wywołuje uchylenie uchwały od stwierdzenia jej nieważności. Prokurator w skardze z dnia

2 grudnia 2009 r. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy z dnia [...] listopada 2008 r. Nr XIX/137/08 w sprawie określenia stawek oraz wprowadzenia zwolnień w podatku od środków transportowych w części, to jest w § 2 tej uchwały, natomiast uchwały podejmowane przez gminę dotyczyły jej uchylenia a nie stwierdzenia nieważności. Uchylenie od stwierdzenia nieważności różni się skutkiem prawnym.

Reasumując w rozpoznawanej sprawie zaszły ustawowe przesłanki do wymierzenia organowi grzywny o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Orzeczenie w tym zakresie ma charakter uznaniowy, co skutkuje zobowiązaniem sadu do rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności czy grzywna spełni swoje funkcje, jak duże było przekroczenie terminu, jakie były przyczyny nieprzekazania skargi

w terminie. Rozważając zatem wynikające z art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwości, a nie obowiązek nałożenia grzywny Sąd uznał za celowe jej wymierzenie. Należało bowiem stwierdzić, że w istocie nie było żadnych obiektywnych przyczyn nieprzekazania skargi w terminie, co więcej skarga ta na dzień rozpoznania przez Sąd sprawy nadal nie została przekazana. Zaprezentowane przez organ poglądy nieprzekazania skargi są spowodowane brakiem znajomości lub zrozumienia obowiązujących w tym zakresie regulacji, w szczególności art. 54 § 2 p.p.s.a. Te okoliczności sprawy skutkowały nałożeniem grzywny, która powinna spełnić funkcje prewencyjna i represyjną.

Zgodnie z art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się

w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (aktualnie komunikat Prezesa GUS z dnia 9 lutego 2010 r. M.P. Nr 7. poz. 67 wynosi 3102,96 zł)

Sąd uznał, że kara 1000 zł, chociaż jest w granicach najniższego ustawowego wynagrodzenia, powinna spełnić swoją rolę.

Sąd zwraca także uwagę, że organ w dalszym ciągu nie wykonał swojego obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.