Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1900/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6310 Wytwarzanie   i   obrót    bronią    i        amunicją
Hasła tematyczne: Koncesje
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 67 poz 679
law: Ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią,  amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
Teza: "W myśl art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 ze zm.) do organu koncesyjnego, a nie do Sądu, należy wyłącznie decyzja jaki środek powinien zastosować, czy cofnąć koncesję czy zmienić jej zakres, jako że wyłącznie organ koncesyjny jest uprawniony do oceny, czy stwierdzone naruszenia w prowadzeniu tego rodzaju działalności reglamentowanej mają charakter na tyle istotny, że nie można pozostawić przedsiębiorcy uprawnienia do jej prowadzenia lub istota stwierdzonych naruszeń pozwala na wydanie decyzji jedynie zmieniającej zakres posiadanej koncesji. Sąd natomiast bada czy ta ocena organu administracji wyrażona w decyzji nie nosi cech dowolności".

TEZY

"W myśl art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 ze zm.) do organu koncesyjnego, a nie do Sądu, należy wyłącznie decyzja jaki środek powinien zastosować, czy cofnąć koncesję czy zmienić jej zakres, jako że wyłącznie organ koncesyjny jest uprawniony do oceny, czy stwierdzone naruszenia w prowadzeniu tego rodzaju działalności reglamentowanej mają charakter na tyle istotny, że nie można pozostawić przedsiębiorcy uprawnienia do jej prowadzenia lub istota stwierdzonych naruszeń pozwala na wydanie decyzji jedynie zmieniającej zakres posiadanej koncesji. Sąd natomiast bada czy ta ocena organu administracji wyrażona w decyzji nie nosi cech dowolności".


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego bronią i amunicją oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 1900/08

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji cofnął M. S. koncesję nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. na prowadzenie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego "I." M. S. w zakresie obrotu detalicznego rodzajami broni i amunicji, określonymi w ust. 2, 5 i 10 załącznika Nr 1 rodzaje broni i amunicji BA.

W dniu [...] kwietnia 2008 r. organ koncesyjny wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia koncesji M. S., z powodu niewykonania zaleceń pokontrolnych wydanych przez Komendę Policji w dniach [...] lutego 2005 r. i [...] października 2005 r., co zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 ze zm.) stanowiło podstawę do cofnięcia koncesji. Ustaleń dokonano w wyniku przeprowadzonej kontroli, z której sporządzono protokół kontroli z dnia [...] stycznia 2008 r. stwierdzający prowadzenie ewidencji w sposób niezapewniający bieżącej kontroli sprzedanej amunicji.

Po kontroli pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. przedsiębiorca wyjaśniła, że wykonywała zalecenia pokontrolne przyznając, iż nie udało się jej na stałe wyeliminować uchybień w prowadzeniu ewidencji, co stwierdzały następne kontrole. Powodem tych uchybień była niedostateczna kontrola własna. M. S. podkreślała, że nie dopuściła się groźniejszych wykroczeń, jak np.: sprzedaży broni i amunicji bez zezwolenia lub niepowiadowmienia Komendy Policji o sprzedaży tych artykułów.

Od powyższej decyzji M. S. złożyła odwołanie podnosząc, że uchybienia wskazane w zaskarżonej decyzji były już przedmiotem rozpatrywania przez organ administracji, który decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. umorzył postępowanie. W ślad za tą decyzją otrzymała pismo z zaleceniami pokontrolnymi, które to zalecenia wykonała. Ujawnione w czasie kontroli z dnia [...] stycznia 2008 r. błędy w prowadzeniu ewidencji zostały natychmiast usunięte, a przedsiębiorca zobowiązała się do częstych kontroli wewnętrznych, by w przyszłości nie dochodziło do takich sytuacji. M. S. podkreślała, że cofnięcie koncesji, jako najostrzejszy środek, było nieadekwatne do popełnionych przewinień.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

Organ koncesyjny stwierdził, że przedsiębiorca nie wykonał zaleceń pokontrolnych z poprzednich kontroli w zakresie prawidłowego prowadzenia ewidencji sprzedaży amunicji. Podkreślał, że decyzja z dnia [...] października 2007 r. o umorzeniu postępowania dotyczyła kwestii zorganizowania w sklepie strzelnicy, które to warunki skarżąca spełniła. Organ wezwał przedsiębiorcę pismem z dnia [...] listopada 2007 r. do przestrzegania warunków rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 września 2002 r. w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 163, poz. 1346 ze zm.). M. S., pismem z dnia [...] grudnia 2007 r., na wezwanie to poinformowała organ administracji o prawidłowym prowadzeniu ewidencji, czego nie potwierdziła ponowna kontrola. Organ administracji kilkakrotnie wzywał przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień lecz pomimo zapewnień o ich usunięciu oraz o dołożeniu starań by nie dochodziło do nich w przyszłości, te deklaracje były negatywnie weryfikowane. Minister podkreślał, że od przedsiębiorcy prowadzącego reglamentowaną działalność sprzedaży broni i amunicji wymaga się o wiele większej staranności niż od przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą o innym charakterze. Dlatego przedsiębiorca nie dający gwarancji prawidłowego i zgodnego z prawem wykonywania tej działalności nie może legitymować się koncesją.

Od tej decyzji M. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę.

Skarżąca, podobnie jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podkreślała, że wskazywane w decyzji zalecenia pokontrolne wykonała, skutkiem czego była decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2007 r. o umorzeniu postępowania. Zdaniem skarżącej stwierdzenie organu administracji o wykazaniu przez kontrolę z dnia [...] stycznia 2008 r. poważnych nieprawidłowości, było przesadne. Na jedenaście punktów protokółu kontroli tylko w dwóch stwierdzono nieprawidłowości co do ewidencji sprzedanej amunicji. Organ administracji nie określił precyzyjnie w jakim terminie należy dokonać odpowiedniego wpisu w księdze ewidencyjnej rozchodu określonej amunicji. Zatem w ocenie skarżącej szkodliwość takiego uchybienia była znikoma i nie uzasadniała cofnięcia koncesji, tym bardziej, że organ administracji mógł zastosować środek mniej restrykcyjny, np.: zmienić zakres koncesji. Skarżąca nie uważała za naganne podjęcie działań związanych z nadzorem sprzedaży amunicji dopiero w momencie wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia koncesji. Natomiast organ administracji powinien rozważyć zastosowanie art. 17 ust. 3 pkt 2 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w miejsce przepisu art. 17 ust. 2 pkt 1 stanowiącego o obligatoryjnym cofnięciu koncesji.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Zgodnie z tym przepisem organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją.

W rozpoznawanej sprawie podkreślenia wymaga, że skarżąca, jak zostało to wykazane ustaleniami organu administracji, przed ostatnią kontrolą również dopuszczała się nieprawidłowości związanych z prowadzeniem ewidencji rozchodu amunicji. Organ koncesyjny zwracał przedsiębiorcy uwagę na te uchybienia wzywając do przestrzegania warunków rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 września 2002 r. w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (pismo z dnia [...] listopada 2007 r.). Wezwanie to zostało skierowane do skarżącej już po uprzedniej kontroli oraz po wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. o umorzeniu postępowania. M. S. zapewniła organ koncesyjny o usunięciu naruszeń oraz o tym ,że ewidencja będzie już prowadzona zgodnie z wymaganymi przepisami, jednakże przeprowadzona rekontrola ponownie stwierdził te same uchybienia.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym nie można podzielić stanowiska skarżącej, że usuwanie uchybień w czasie postępowania o cofnięcie koncesji, stwierdzonych podczas kontroli, uzasadniało odstąpienie przez organ administracji od wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub orzeczenia o zmianie zakresu udzielonej koncesji. To wyłącznie do organu koncesyjnego, a nie do Sądu, należy decyzja jaki środek powinien zastosować, czy cofnąć koncesję czy zmienić jej zakres, jako że wyłącznie organ koncesyjny jest uprawniony do oceny, czy stwierdzone naruszenia w prowadzeniu tego rodzaju działalności reglamentowanej mają charakter na tyle istotny, że nie można pozostawić przedsiębiorcy uprawnienia do jej prowadzenia lub istota stwierdzonych naruszeń pozwala na wydanie decyzji jedynie zmieniającej zakres posiadanej koncesji. Sąd natomiast bada czy ta ocena organu administracji wyrażona w decyzji nie nosi cech dowolności.

Organ administracji podkreślał, iż skarżąca, pomimo składanych zapewnień, nadal wykonywała działalność koncesyjną z naruszeniem tych samych wymogów określonych w ww. rozporządzeniu, dlatego w ocenie organu administracji przedsiębiorca nie daje gwarancji prawidłowego i zgodnego z prawem prowadzenia działalności w ramach posiadanej koncesji. Sąd orzekający w sprawie, w świetle ustaleń dokonanych przez organ administracji, a także mając na uwadze wyjaśnienia i pisma skarżącej, nie stwierdził by zaskarżona decyzja nosiła cechy dowolności. Organ administracji prawidłowo ocenił zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.