Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 332/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. S. pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...].

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.

Prezydent W. decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] przyznał P. S. świadczenie z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu odzieży w miesiącu marcu 2014 r. w kwocie [...] zł jednorazowo.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania P. S., decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] uchyliło w całości ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. i odmówiło przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu odzieży.

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. (data wpływu do organu - [...] marca 2015 r.) P. S. wystąpił o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2014 r.

Następnie w dniu [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) P. S. wezwał Kolegium do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu ww. wniosku z dnia [...] marca 2015 r., a następnie w dniu [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) wniósł wskazaną na wstępie skargę. W uzasadnieniu wskazał, że Kolegium nie wydało żadnej decyzji, ani postanowienia w sprawie mimo, że upłynął już termin 30 dni na załatwienie sprawy. Kolegium notorycznie nie przestrzega terminów na załatwienie spraw i nie informuje o przyczynach opóźnienia oraz nie wskazuje nowych terminów zakończenia sprawy. Z tego też względu wniósł o ukaranie organu grzywną.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania informując, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) powoływana dalej: "Kpa", umorzyło jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ww. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "Ppsa", (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadnioną zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 Ppsa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania decyzji, czy postanowienia.

Wprawdzie w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 Ppsa, że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7). Pogląd ten jednak nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy wniosek P. S. z dnia [...] marca 2015 r., wpłynął do organu [...] marca 2015 r. Kolegium rozpoznało go postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Z zestawienia tych dat wynika wprost, że postępowanie nadzorcze prowadzone było krócej niż przewiduje to art. 35 § 3 Kpa, który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zauważyć też trzeba, że skarżący niezależnie od złożenia wniosku z dnia [...] marca 2015 r., a następnie skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania tego wniosku, zaskarżył również do Sądu decyzję Kolegium z dnia [...] września 2014 r., nr [...], co dodatkowo skomplikowało możliwość prowadzenia postępowania nadzorczego. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.