Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1506/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 63, art. 94, art. 96, art. 97, art. 100, art. 246 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2015 poz 1800
law: Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego A. D. kwotę 2200 (dwa tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2016 r. Urząd Patentowy RP (dalej również organ, UP), działając na podstawie art. 246 ust. 1, art. 247 ust. 2 oraz art. 94, art. 25 w zw. z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm., dalej również p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2016 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Platforma balansowa" o numerze Ru.67685 (dalej również sporny wzór, prawo ochronne) udzielonego na rzecz A. sp. z o.o. z siedzibą K. (dalej również spółka, uprawniony, uczestnik postępowania), wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, złożonego przez A. D. (dalej również wnoszący sprzeciw, skarżący), oddalił sprzeciw oraz przyznał A. sp. z o.o. z siedzibą K. od A. D. kwotę w wysokości 1600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

Decyzję wydano w następujących ustaleniach.

Podaniem z 15 października 2012 r. spółka wniosła o udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy "Platforma balansowa".

Decyzją z 7 sierpnia 2014 r. UP na podstawie art. 94, art. 95 i art. 52 w związku z art. 100 ust. 1 p.w.p. udzielił na rzecz spółki prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Platforma balansowa".

Zgodnie z opisem przedmiotem wzoru użytkowego jest platforma balansowa, służąca do oceny i treningu równowagi oraz propriocepcji na niestabilnym podłożu. Urządzenie to znajduje zastosowanie w rehabilitacji ortopedycznej, neurologicznej, sportowej, dziecięcej oraz w diagnostyce i leczeniu zaburzeń równowagi. Znane są podobne urządzenia, lecz nie są one tak wszechstronne i nie posiadają możliwości wykorzystania informacji zwrotnej tzw. biofeedbacku podczas testów zadaniowych, jak i podczas ćwiczeń reedukacji równowagi. Platformę balansową według wzoru stanowi płaska powierzchnia w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie płaskimi wycięciami, zawierająca czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej z urządzeniami peryferyjnymi, od spodu posiada umocowany trwale krzyżak z gniazdami i centralnie usytuowaną nasadkę, platforma posiada cztery przystawki o różnych promieniach kulistej czaszy oraz wkładkę stabilizującą. Urządzeniami peryferyjnymi są: komputer z monitorem i kamera. Platforma posiada umieszczone od dołu: wyłącznik oraz pomieszczenie na baterie zasilające. Przedmiot wzoru opisano bliżej na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia platformę w widoku z góry, fig. 2 przedstawia platformę w widoku z dołu, a fig. 3 przedstawia przystawki oraz nakładkę do ćwiczeń jednoosiowych. Platforma balansowa według wzoru użytkowego stanowi płaską powierzchnię 1 w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, zawierającą czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej z urządzeniami peryferyjnymi, od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11 z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadką 2 oraz posiada cztery przystawki 6, 7, 8, 9 o różnych promieniach kulistej czaszy i wkładkę stabilizującą 10. Urządzeniami peryferyjnymi są: komputer z monitorem i kamera. Platforma posiada umieszczone od dołu: wyłącznik 4 oraz pomieszczenie 5 na baterie zasilające. Krzyżak z gniazdami 3 oraz centralnie umieszczona nasadka 2 umożliwiają mocowanie różnych przystawek do regulacji poziomu trudności ćwiczeń na platformie. Standardowo platforma wyposażona jest w zestaw czterech wymiennych przystawek 6, 7, 8, 9 o różnych promieniach kulistej czaszy, pozwalających na swobodne ćwiczenie i ocenę pacjenta, gdy wykonuje ruchy w dwóch płaszczyznach oraz wkładkę 10 umożliwiającą wykonywanie ćwiczeń w jednej płaszczyźnie. Wkładka 10 jest blokowana we właściwej pozycji poprzez umieszczenie wypustów pozycjonujących 12, będących jej integralną częścią, w gniazdach 3 umieszczonych na spodzie platformy. Poprzez moduł łączności bezprzewodowej platforma komunikuje się z komputerem wyposażonym w monitor oraz w kamerę ustawionymi na stojaku tak, aby pacjent mógł obserwować obraz rejestrowany kamerą. Pacjent wykonuje ćwiczenia i testy celem reedukacji kontroli sensomotorycznej i odbudowania równowagi. Istotą ćwiczeń jest precyzyjne podążanie kursorem, sterując naciskiem i balansem ciała na powierzchnię platformy. Zaletami platformy według wzoru są: możliwość oceny parametrów statycznych i dynamicznych związanych z utrzymaniem równowagi na niestabilnym podłożu, możliwość analizy podczas testów i treningów, dystrybucji obciążenia i parametrów pochodnych, możliwość wykorzystania biofeedbacku zarówno podczas testów zadaniowych, jak i podczas ćwiczeń reedukacji równowagi, baza gotowych testów i programów treningowych, możliwość tworzenia własnych szablonów testów i szablonów treningowych, archiwizacja danych pacjentów z możliwością druku i eksportu danych, intuicyjne oprogramowanie w języku polskim i innych językach.

W zastrzeżeniach ochronnych przedmiotowej platformy wskazano:

1. Platforma balansowa, znamienna tym, że stanowi płaską powierzchnię 1 w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, zawierającą czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej z urządzeniami peryferyjnymi, od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11 z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadkę 2.

2. Platforma balansowa według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada cztery przystawki 6, 7, 8, 9 o różnych promieniach kulistej czaszy oraz wkładkę stabilizującą 10.

3. Platforma balansowa według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzeniami peryferyjnymi są komputer z monitorem i kamera.

4. Platforma balansowa według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada umieszczone od dołu: wyłącznik 4 oraz pomieszczenie 5 na baterie zasilające.

Informacja o udzieleniu prawa ochronnego na sporny wzór przemysłowy została opublikowana w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" nr 03/15 z 31 marca 2015 r.

Pismem z 8 września 2015 r. (wpłynęło do organu 28 września 2015 r.) skarżący wniósł sprzeciw od decyzji UP z 7 sierpnia 2014 r. o udzieleniu prawa ochronnego na sporny wzór, wnosząc o unieważnienie tego prawa. Według skarżącego sporny wzór nie spełnienia przesłanek, niezbędnych dla uzyskania ochrony, przewidzianych treścią art. 94 w zw. z art. 25 w zw. z art. 100 p.w.p., a to w szczególności wypełnienia znamienia "nowości", w stosunku do znanych już rozwiązań technicznych i użytkowych, stworzonych i opracowanych przez wnoszącego sprzeciw, a także objętych udzielonymi mu przez UP patentami na wynalazki w postaci:

1. "Urządzenie do pomiaru parametrów ruchu ciała i jego anomalii oraz sposób jego stosowania" PL 215974,

2. "Sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała oraz urządzenie do stosowania tego sposobu" PL 210264,

których opisy patentowe dołączył do sprzeciwu.

W jego ocenie sporny wzór nawiązuje do tych wynalazków i powoduje naruszenie praw autorskich.

Wnoszący sprzeciw opisując przedstawione patenty oraz sporny wzór użytkowy podniósł w szczególności, że rozwiązania objęte tym wzorem znane są w całości z patentu PL 210264. Analogiczna wątpliwość pojawia się także na gruncie tego, na czym konkretnie polegać ma "nowość " (wyższość) w zakresie ujawnionych treści rozwiązania spornego wzoru nad patentem PL 210264, gdzie w zastrzeżeniu 1 przedstawiono szczegółowo sposób pomiaru, tj. "Sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała (...)". Wnioski opisu wzoru są wątpliwe wobec nieprzedstawienia w nim obowiązkowej analizy stanu techniki. Wątpliwość wnoszącego sprzeciw wzbudza także wiarygodność twierdzeń opisu spornego wzoru podnoszących, jakoby ujawniona "nowość" (wyższość) rozwiązania w nim zaprezentowanego, w stosunku do rozwiązań dotychczas znanych i zarejestrowanych, przejawiać miała się w tym, iż ostatnie z wyżej wymienionych rozwiązań "nie posiadały możliwości wykorzystania informacji zwrotnej". Kategoryczność wyżej wymienionego stwierdzenia pozostaje niekompatybilna z opisem wynalazku, objętego patentem PL 215974, gdzie w zastrzeżeniach 1-8, opisano urządzenia do kontaktowej i zewnętrznej rejestracji parametrów ruchu ciała, a w zastrzeżeniach 9-13 sposoby pomiaru ruchu ciała oraz jego anomalii przy wykorzystaniu urządzenia objętego zastrzeżeniami patentowymi 1-8 oraz zastrzeżeniami 1-3 zawartych w patencie PL 210264.

Zgodnie z opisem wynalazku "Urządzenie do pomiaru parametrów ruchu ciała i jego anomalii oraz sposób jego stosowania" PL 215974 przedmiotem wynalazku jest urządzenie do pomiaru parametrów ruchu ciała i jego anomalii oraz sposób jego stosowania. Zastrzeżenia patentowe wskazano następująco:

Urządzenie do pomiaru ruchu ciała i jego anomalii przez czujniki rozmieszczone wokół ciała i/lub na jego powierzchni, znamienne tym, że składa się z rejestrująco-analizującego układu (RAU), zbudowanego z odbiorczego modułu (MR), rejestrująco-analizującego zewnętrznego modułu (MRAZ), rejestrująco-analizującego kontaktowego modułu (MRAK), rejestrująco-analizującego wynikowego modułu (MRAW) i/lub rejestrująco-transmitującego zewnętrznego układu (RTZU), zbudowanego z rejestrującego zewnętrznego modułu (RZM), zasilającego zewnętrznego modułu (ZZM) i komunikacyjnego zewnętrznego modułu (KZM) i/lub rejestrująco-transmitującego kontaktowego układu (RTKU), zbudowanego z rejestrującego kontaktowego modułu (RKM) i komunikacyjnego kontaktowego modułu (KKM), przy czym w zależności od zastosowania rejestrująco-analizujący układ (RAU) może być połączony informacyjnym łączem (1) z rejestrująco-transmitującym układem (RTZU), albo informacyjnym łączem (2) z rejestrująco-transmitującym kontaktowym układem (RTKU), albo jednocześnie informacyjnym łączem (1) z rejestrująco-transmitującym zewnętrznym układem (RTZU) i informacyjnym łączem (2) z rejestrująco-transmitującym kontaktowym układem (RTKU).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że składa się z rejestrująco-analizującego układu (RAU), zbudowanego z odbiorczego modułu (MR), który składa się z zewnętrznego obwodu odbiorczego (MOZ), zestrojonego z kontaktowym galwanicznym łączem (ŁG1) i/lub kontaktowym podczerwonym łączem (ŁIR1) i/lub kontaktowym standardowym radiowym łączem (ŁB1) i/lub kontaktowym niestandardowym łączem (IŁR1), połączonego z demodulatorem (DE) oraz informacyjnym buforem (IBU), składa się także z rejestrująco-analizującego zewnętrznego modułu (MRAZ), który zbudowany jest z obrazującej matrycy zewnętrznych czujników (MO1), obrazującego programu (PO), markerującego programu (PM), nieulotnej pamięci zewnętrznych czujników (PN), buforu zewnętrznych czujników (BZC), analizującego programu (PA), wynikowego buforu zewnętrznych czujników (BW), składa się również z rejestrująco-analizującego kontaktowego modułu (MRAK), który zbudowany jest z buforu kontaktowych czujników (BKC), obrazującej matrycy kontaktowych czujników (MO2), obrazującego programu kontaktowych czujników (PO1), markerującego programu kontaktowych czujników (PM1), analizującego programu kontaktowych czujników (PA1), nieulotnej pamięci kontaktowych czujników (PNI), wynikowego buforu kontaktowych czujników (BW1).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w skład rejestrująco-analizującego układu (RAU) wchodzi rejestrująco-analizujący wynikowy moduł (MRAW), który zbudowany jest z buforu analizy wyników (BW2), bazy danych (BD), wielowymiarowej matrycy prezentacji graficznej (WMPG), trójwymiarowego programu animacji (PA3D), bazy wzorców fizjologii (BWF) oraz bazy wzorców patologii (BWP).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rejestrujący zewnętrzny moduł (RZM) zewnętrznego rejestrująco-transmitującego układu (RTZU) składa się z operacyjnego wzmacniacza świetlnych kamer (OWK) i połączonego z nim systemu świetlnych kamer (SSK) i/lub operacyjnego wzmacniacza termowizyjnych kamer (OWT) połączonego z systemem termowizyjnych kamer (STK) i/lub operacyjnego wzmacniacza radiowych czujników (OWM), połączonego z systemem radiowych czujników (SRC) i/lub operacyjnego wzmacniacza czujników drgań (OWU), połączonego z systemem czujników drgań (SCD) i/lub operacyjnego wzmacniacza magnetycznej indukcji (OWI), połączonego z systemem czujników magnetycznej indukcji (SCI) i/lub operacyjnego wzmacniacza czujników pola elektrycznego (OWE), połączonego z systemem czujników pola elektrycznego (SCE) i/lub operacyjnego wzmacniacza podłogowych czujników nacisku (OWN), połączonych z systemem podłogowych czujników nacisku (SCN), dwukierunkowego multipleksera (DM) połączonego z analogowo-cyfrowym przetwornikiem (PCA).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zasilający zewnętrzny moduł (ZZM) zewnętrznego rejestrująco-transmitującego układu (RTZU) składa się z zasilacza oświetlenia widzialnym światłem (ZOW) połączonego z zespołem reflektorów widzialnego światła (ZRS) i/lub zasilacza podczerwonego oświetlenia (ZOP), połączonego z kierunkowymi reflektorami podczerwieni (KRP) i/lub zasilacza promiennika fal radiowych (ZEM), połączonego z kierunkowymi promiennikami fal radiowych (KPP) i/lub zasilacza emitera drgań mechanicznych (ZED), połączonego z kierunkowymi emiterami drgań mechanicznych (KEM).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że komunikacyjny zewnętrzny moduł (KZM) zewnętrznego rejestrująco-transmitującego układu (RTZU) zbudowany jest z operacyjnego wzmacniacza (WOM) połączonego z zewnętrznym modulatorem (ZM), który realizuje transmisję danych poprzez galwaniczne łącze (ŁG) i/lub podczerwone łącze (ŁIR) i/lub standardowe radiowe łącze (ŁB) i/lub niestandardowe łącze (IŁR).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rejestrująco-transmitujący kontaktowy układ (RTKU), zbudowany jest z rejestrującego kontaktowego modułu (RKM), który składa się z pletyzmograficznych czujników (PC) oraz wzmacniacza pletyzmograficznych czujników (WPC) i/lub termistorowych czujników (TC) oraz wzmacniacza termistorowych czujników (WTC) i/lub akcelerometrycznych czujników (AC) oraz wzmacniacza akcelerometrycznych czujników (WAC) i/Iub indukcyjnych czujników (JC) oraz wzmacniacza indukcyjnych czujników (WIC) i/lub czujników pola elektrycznego (CPE) oraz wzmacniacza czujników pola elektrycznego (WCPE) i/lub tensometrycznych czujników (TC) oraz wzmacniacza tensometrycznych czujników (WTC) i/lub kątowo-impulsowych czujników (KIC) oraz wzmacniacza kątowo-impulsowych czujników (WKIC) i/lub rezystancyjno-impedancyjnych czujników (RIC) oraz wzmacniacza rezystancyjno-impedancyjnych czujników (WRIC) i/lub czujników pojemności elektrycznej (CPE) oraz wzmacniacza czujników pojemności elektrycznej (WCPE) i/lub kontaktowych czujników drgań mechanicznych (CDK) oraz wzmacniacza kontaktowych czujników drgań mechanicznych (WCDK) i/lub żyroskopowych czujników (CŻ) oraz wzmacniacza żyroskopowych czujników (WCŻ), z których dane przesyłane są do wewnętrznego multipleksera (WMP), a następnie kontaktowego analogowo-cyfrowego przetwornika (KACP) i do komunikacyjnego kontaktowego modułu (KKM).

Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rejestrująco-transmitujący kontaktowy układ (RTKU), zbudowany jest z komunikacyjno-rejestrującego kontaktowego modułu (KKM), który składa się z operacyjnego wzmacniacza (WOM1) połączonego z kontaktowym modulatorem (ZM1), który realizuje transmisję danych poprzez kontaktowe galwaniczne łącze (ŁG1) i/lub kontaktowe podczerwone łącze (ŁIR1) i/lub kontaktowe standardowe radiowe łącze (ŁB1) i/lub kontaktowe niestandardowe łącze (IŁR1).

Sposób pomiaru ruchu ciała oraz jego anomalii przy wykorzystaniu urządzenia objętego zastrzeżeniami patentowymi 1-8, znamienny tym, że najpierw dokonuje się skojarzonego pomiaru i oceny ciała w dwóch podstawowych kierunkach, poziomym i pionowym, z których pierwszy ocenia głównie symetrię pomiędzy parametrami zarejestrowanymi szczególnie na parzystych, jednoimiennych organach ciała, takich jak pary stóp, kolan, bioder, rąk, łokci, ramion, barków, błędników i uszu, drugi kierunek natomiast, ocenia pionowe skojarzenia wyznaczników poszczególnych symetrii poziomych, szczególnie w odniesieniu do wspólnej osi czasu i osi symetrii ciała, a następnie uzyskane wyniki cząstkowe porównuje się z bazą wzorców fizjologii i patologii oraz łączy je w skojarzenia przyczynowo-skutkowe.

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że dokonuje się rejestracji geometrycznych parametrów ruchu (PG) wolnych i/lub markerowanych kończyn górnych, dolnych, głowy i tułowia, bezdotykowe i/lub kontaktowo, i/lub w skojarzeniu z rejestracją parametrów metaboliczno-elektro-fizjologicznych (PME) bezdotykowo i/lub kontaktowo, i/lub w skojarzeniu z rejestracją parametrów nacisku na podłoże (PNP) z podłogowych czujników tensometrycznych (SCN) i/lub kontaktowych czujników tensometrycznych (TC), obrazując wyniki parametrami symetrii pierwszego rzędu (SPR) i/lub parametrami symetrii drugiego rzędu (SDR) i/lub parametrami symetrii trzeciego rzędu (STR).

Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że wyniki pomiarów przedstawia się jako parametry symetrii pierwszego rzędu (SPR), które wyraża się wzorem nr 1.

Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że wyniki przedstawia się jako parametry symetrii drugiego rzędu (SDR), które wyraża się wzorem nr 2.

Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że wyniki przedstawia się jako parametry symetrii trzeciego rzędu (STR), które wyraża się wzorem nr 3.

Zgodnie opisem wynalazku "Sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała oraz urządzenie do stosowania tego sposobu" PL 210264 przedmiotem wynalazku jest sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych modyfikujących parametry postawy ciała oraz urządzenie do stosowania tego sposobu. Zastrzeżenia patentowe wskazano następująco:

Sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała na bazie osobnych obserwacji wyznaczników planimetrycznych i dynamicznych pomiarów ciała, znamienny tym, że prowadzi się jednocześnie pomiar połączonych ze sobą wyznaczników planimetryczno-dynamicznych, gdzie za pomocą światła białego, podczerwieni, nadfioletu, impedancji elektrycznej, rozkładu natężenia pola elektrycznego lub magnetycznego w stosunku do rozkładu nacisku i/lub temperatury i/lub przepływu krwi stopy i/lub przyspieszeń ciała tworzy się wyznacznik zespolony pierwszego rzędu każdej stopy odzwierciadlający cechy anatomiczno-czynnościowe obu stóp, natomiast współczynniki pierwszego rzędu lewej i prawej stopy są ważone matematycznie za pomocą współczynników drugiego rzędu, oceniających symetrię w stanie spoczynku w stosunku do populacyjnego kryterium normy i/lub czynnościowo w stosunku do wcześniejszych wyników tego samego pacjenta.

Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w tym czasie planimetryczno-dynamicznego pomiaru stóp rejestruje się zmiany obrazów pieców w trakcie akcji oddechowej z równoczesną dynamiczną rejestracją topografii ruchów oddechowych klatki piersiowej i przyspieszeń ciała oraz temperaturą i przepływem krwi w kończynach.

Urządzenie do pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała, do stosowania sposobu według zastrz. 1 i 2, znamienne tym, że posiada dwa sektory (A i B), z których sektor (A) jest przeznaczony do wykonywania pomiarów w płaszczyźnie poziomej i składa się z przezroczystej tafli zaopatrzonej od spodu w czujniki nacisku, zwłaszcza w przedni lewy (3), przedni prawy (4), tylny lewy (5), prawy tylny (6) oraz ma obrazową matrycę lub skaner (7), ponadto czujniki temperatury (11, 12, 26, 27), czujniki mikrokrążenia (14, 15, 25, 28), natomiast sektor (B) do pomiarów w płaszczyźnie pionowej składa się z kamery (18) do zdjęć tułowia, czujników ruchomości klatki piersiowej (19, 20, 21, 22), czujników temperatury (9, 10) i czujników mikrokrążenia (13, 14).

Pismem z 2 grudnia 2015 r. (wpłynęło do organu 7 grudnia 2015 r.) strona uprawniona wniosła odpowiedź na sprzeciw, uznając go za bezzasadny. Podała, że ww. opisy patentowe PL 210264 i PL 215974 dotyczą, zgodnie z tytułem, sposobu pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała oraz urządzenia do stosowania tego sposobu oraz urządzenia do pomiaru parametrów ruchu ciała i jego anomalii. Patenty te zastrzegają ogólne zasady tak sposobu, jak i budowy urządzeń. Wzór użytkowy dotyczy m.in. kształtu, budowy przedmiotu o trwałej postaci. Wymienione patenty nie opisują kształtu i szczegółowej budowy urządzenia. Sporny wzór przedstawia szczegółowe rozwiązania dotyczące budowy i wymienia precyzyjnie części składowe platformy. Nie narusza więc tych patentów.

Na rozprawie w dniu 24 lutego 2016 r. skarżący podtrzymał stanowisko w sprawie oraz podniósł, że cechy spornego wzoru określone w zastrzeżeniu nr 1, jako zawierające czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej, są właściwe dla zastrzeżenia niezależnego patentu, nie zawierają szczegółów, które są wymogiem formalnym dla zastrzeżeń wzoru użytkowego. Czujnik elektroniczny, elektronika pomiarowa i moduł łączności są znane z ww. patentów PL 210264 oraz PL 215974.

Pismem z 21 marca 2016 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z szeregu anglojęzycznych dokumentów patentowych na okoliczność, że w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzi podstawa dla unieważnienia spornego wzoru z uwagi na brak wypełnienia znamienia "nowości" w stosunku do znanych już rozwiązań technicznych i użytkowych. Według skarżącego wymienione w piśmie patenty wskazują, że rozwiązanie technologiczne zastosowane przez uprawnionego było nie tylko znane, ale i oficjalnie chronione patentami począwszy od XIX wieku. Wynalazki te każdorazowo opierały się na oddziaływaniu ciężarem ciała na mechanizm zmieniający kąt nachylenia powierzchni platformy oraz mechanizm do pomiaru wychwiania.

Przy piśmie z 24 maja 2016 r. skarżący przedstawił tłumaczenie dziewięciu z ww. dokumentów, tj. US D 630 274 S, US 2006/0211553 A1, US 4 757, US 4 491 318, US D 564 604 S, US 5 897 474, US 7 645 221 B1, US 6 705 977 B1 i US D 505 985 S, oświadczając na rozprawie w dniu [...] czerwca 2016 r., że ogranicza materiał dowodowy złożony przy piśmie z 21 marca 2016 r. tylko do tych materiałów dowodowych, których tłumaczenie zostało załączone do pisma z 24 maja 2016 r. oraz patentu nr RU 2 489 129 C1 nadesłanego przy tym piśmie wraz z tłumaczeniem.

Na rozprawie przed organem w dniu [...] czerwca 2016 r. uprawniony podniósł, że wszystkie przeciwstawione (przez skarżącego) rozwiązania służą do diagnostyki różnych parametrów, opierają się na podobnych zasadach, ale żadne z tych rozwiązań nie zawiera cech, które zawarte są w zastrzeżeniach spornego wzoru. Sporny wzór służy wyłącznie do pomiaru jednego parametru, tj. kąta wychylenia platformy w dwóch lub jednej płaszczyźnie i realizowany jest za pomocą czujnika akcelerometrycznego. Rozwiązanie to nie służy do diagnostyki, ale rehabilitacji ruchowej.

UP nie uwzględnił sprzeciwu. Decyzją z [...] czerwca 2016 r., wymienioną na wstępie, w punkcie 1. sprzeciw oddalił, w punkcie 2. przyznał A. sp. z o.o. z siedzibą w K. od A. D. kwotę w wysokości 1600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu organ, opisując przebieg postępowania oraz przywołując treść ww. mających zastosowanie przepisów ustawy p.w.p., przytoczył w szczególności definicję wzoru użytkowego, zgodnie z którą wzorem użytkowym jest (konkretne) nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia (jednego) przedmiotu o trwałej postaci, wyróżnionego cechami znamiennymi, a więc dowód braku jego nowości wymaga przedstawienia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich jego zastrzeganych cechach. Wzór użytkowy jest określony przez zastrzeżenie niezależne, zastrzeżenia zależne rozwijają jedynie szczegółowo cechy dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia tego wzoru. Wystarczający dowód braku nowości spornego wzoru wymaga przedstawienia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich jego cechach zastrzeganych w zastrzeżeniu niezależnym. W świetle art. 25 ust. 1 p.w.p. rozwiązania nie uważa się za nowe, jeśli jest częścią stanu techniki. Powołując się na art. 25 ust. 2 i 3 p.w.p. organ wyjaśnił pojęcie stanu techniki (por. str. 4-5 zaskarżonej decyzji).

W dokumentacji zgłoszeniowej sporny wzór został określony w zastrzeżeniu niezależnym 1. jako "platforma balansowa, znamienna tym, że stanowi płaską powierzchnię 1 w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, zawierającą czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej z urządzeniami peryferyjnymi, od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11 z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadkę 2". Według organu zgodnie z ustalonym orzecznictwem, cechy nie ujawnione na rysunku (ilustracji) wzoru użytkowego nie są objęte zakresem ochrony tego wzoru. Dlatego organ, przedstawiając ilustrację spornego wzoru stwierdził, iż przedmiotem oceny w przypadku spornego wzoru, zastrzeganego w zastrzeżeniu niezależnym, powinna być "platforma balansowa, która stanowi płaską powierzchnię 1 w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, (która) od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11 z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadkę 2."

Tak określona platforma balansowa jest w pełni zdefiniowana i nadaje się do odtworzenia, co czyni bezzasadnym zarzut wnoszącego sprzeciw, że "sporny wzór nie spełnia kryterium zupełności".

Organ uznał, że sporny wzór jest nowy w świetle materiałów przeciwstawionych przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw, gdyż żaden z tych materiałów nie ujawnia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich cechach spornego wzoru zastrzeganych w zastrzeżeniu niezależnym, tj. nie ujawnia platformy balansowej, która stanowi płaską powierzchnię w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, która od spodu posiada umocowany trwale krzyżak z gniazdami i centralnie usytuowaną nasadkę. Następnie UP przedstawił opisy patentów:

1. PL 215974 na wynalazek "Urządzenie do pomiaru parametrów ruchu ciała i jego anomalii oraz sposób jego stosowania" wraz z jego schematyczną ilustracją;

2. PL 210264 na wynalazek "Sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała oraz urządzenie do stosowania tego sposobu" wraz z jego schematyczną ilustracją;

wskazując, że zarówno opisy tych patentów, jak i ich ilustracje nie ujawniają cech sporej platformy balansowej (por. str. 6 i nast. zaskarżonej decyzji).

Podobnie żaden z materiałów dowodowych, których tłumaczenie zostało załączone do pisma skarżącego z 24 maja 2016 r. w tym patent nr RU 2 489 129 C1 nadesłany przy tym piśmie z tłumaczeniem, do których wnoszący sprzeciw ograniczył złożony przez siebie materiał dowodowy przy piśmie z 21 marca 2016 r., nie ujawnia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich cechach spornego wzoru zastrzeganych w zastrzeżeniu niezależnym, tj. nie ujawnia platformy balansowej, która stanowi płaską powierzchnię w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, która od spodu posiada umocowany trwale krzyżak z gniazdami i centralnie usytuowaną nasadkę.

W dalszej części uzasadnienia (por. str. 9 i nast. zaskarżonej decyzji) organ w skrócony sposób opisał amerykańskie wzory zdobnicze nr: US D 630 274 S, US D 505 985 S, US D 564 604 S, amerykańskie patenty nr: US 2006/0211553A1, US 7 645 221 B1, US 4 491 318, US 4 757, US 5 897 474, US 6 705 977 B1, rosyjski patent RU 2 489 129 C1 podkreślając, że żaden z tych materiałów przeciwstawionych przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw nie ujawnia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich cechach spornego wzoru zastrzeganych w zastrzeżeniu niezależnym, tj. nie ujawnia platformy balansowej, która stanowi płaską powierzchnię w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, która od spodu posiada umocowany trwale krzyżak z gniazdami i centralnie usytuowaną nasadkę.

Pismem z [...] lipca 2016 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję organu zaskarżając ją w całości; wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 94 ust. 1 i art. 25 w zw. z art. 100 p.w.p., poprzez:

1.1. Ich błędną interpretację, skutkującą nieprawidłowym przyjęciem, że:

- określony w zastrzeżeniu ochronnym wzór użytkowy "platforma balansowa" (która stanowi płaską powierzchnię 1, w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie, półkolistymi wycięciami, a od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11, z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadkę 2) jest w pełni zdefiniowana i nadaje się do odtwarzania, co oznacza, że wzór ten spełnia kryterium "zupełności".

- przedstawione przez skarżącego jako materiał dowodowy wzory zdobnicze oraz patenty w postaci

wzorów zdobniczych: US D 630 274 S obejmującego Nadmuchiwane urządzenie do ćwiczeń przyznanego 2 października 2009 r.; US D 505 985 S obejmującego Zabawkowy podest balansowy przyznanego 6 stycznia 2004 r.; US D 564 604 S, obejmującego Pirometryczny podest balansowy przyznanego 23 października 2006 r.,

patentów obejmujących: Podest balansowy - metodę i przyrząd US 2006/0211553 A1, przyznany 16 marca 2006 r.; Przyrząd balansowy do ćwiczenia równowagi o różnych kątach przechyłu podestu, przyznany 8 grudnia 2007 r. US 7645221 B1; Podest balansowy o regulowanej prędkości przechyłu przyznany 30 września 1982 r. US 4491318; Wagę platformową przyznany 12 września 1846 r. US 4757; Urządzenie do ćwiczeń w utrzymywaniu równowagi przyznany 5 lutego 1998 r. US 5897 474; Podest balansowy przyznany 2 grudnia 1999 r. US 6705 977 B1; Sposób rehabilitacji chorych z udarem mózgu RU 2 489 129 C1,

a także ww. patentów skarżącego PL 210264 na wynalazek Sposób pozaustrojowego diagnozowania bólu i anomalii anatomicznych ciała oraz urządzenie do stosowania tego sposobu; PL 21594 na wynalazek Urządzenie do pomiaru parametrów ruchu ciała i jego anomalii oraz sposób jego stosowania,

nie ujawniają wcześniejszego rozwiązania o wszystkich cechach spornego wzoru zastrzeżonego zastrzeżeniem niezależnym, tj. nie ujawniają cech platformy balansowej, która stanowi płaską powierzchnię 1, w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie, półkolistymi wycięciami, a od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11, z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadkę 2 - a co za tym idzie, rozwiązanie uprawnionego spełnia kryterium "nowości".

1.2 Całkowite pominięcie w analizie podstaw sprzeciwu pozostałych elementów opisu spornego wzoru takich jak wyposażenie platformy w postaci czujnika elektronicznego wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej, z urządzeniami peryferyjnymi, jak również opisu, iż urządzeniami tymi są komputer z urządzeniami i kamerą, zaś dół platformy wyposażony jest w wyłącznik 4 oraz pomieszczenie 5 na baterie zasilające, które to elementy, wbrew stanowisku organu służą do rejestracji i analizy wyników badań wykonywanych tym urządzeniem, co pozostaje najbardziej istotnym elementem z punktu widzenia analizy niespełniania przez zastrzeżony wzór kryterium nowości i zupełności.

2. Naruszenie przepisu prawa materialnego art. 246 pkt 2 p.w.p. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że skarżący nie wykazał podstawy sprzeciwu, która uzasadniałaby unieważnienie spornego wzoru.

3. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. polegające na złamaniu zasad praworządności, poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz rozpatrzenia całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności pod kątem podobieństw oraz różnic poszczególnych wzorów zdobniczych oraz patentów przedstawionych w toku postępowania, wyjaśnienia przez organ przyczyn uznania wzoru przeciwnika za "nowy" i "zupełny", a przez to zasługujący na przyznanie mu praw ochronnych, jak również uzasadnienia przez organ kwestii zasadności odmowy udzielenia tej ochrony skarżącemu.

4. Nierozpatrzenie istoty sprawy, poprzez zaniechanie rozpoznania podstawowych kryteriów spornego wzoru użytkowego w aspekcie nowości oraz kryterium zupełności.

W uzasadnieniu skarżący przedstawił i rozwinął szczegółową argumentację na temat przedstawionych zarzutów podkreślając (m. in.), że sporny wzór nie spełnia kryterium zupełności ponieważ opis jest ogólnikowy, nie precyzuje technicznych cech czujnika elektroniki pomiarowej ani modułu łączności bezprzewodowej, naruszając tym samym ustanowione wcześniej prawa do technologii skarżącego w zakresie patentów o numerach PL 215974 oraz PL 210264.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie przed Sądem 25 stycznia br. strona skarżąca złożyła niepoświadczoną za zgodność kopię decyzji UP z 17 sierpnia 2016 r. w sprawie SP. 26.2016, która zdaniem strony wzmacnia stanowisko zajęte w skardze w tej sprawie. Dotyczy bowiem podobnego prawa ochronnego na wzór użytkowy, które organ unieważnił (por. dokument na str. 46 i nast. akt sądowych oraz protokół z rozprawy na str. 51 i nast. tych akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga strony ma w tej sprawie usprawiedliwione podstawy.

Przyjęta w prawie własności przemysłowej instytucja unieważnienia prawa wyłącznego do dóbr tej własności, w tym unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy, jest konsekwencją obowiązywania systemu rejestracyjnego, który ogranicza sprawdzenie zgłoszenia wzoru użytkowego w procesie rejestracji przed organem jedynie do kryteriów formalnych. Udzielona ochrona na wzór użytkowy może być w tej sytuacji anulowana jedynie wskutek postępowania o unieważnienie prawa wyłącznego wszczętego na wniosek lub (jak w tej sprawie) wskutek złożonego sprzeciwu (por. wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r. II GSK 1818/11).

Jedną z podstaw unieważnienia prawa ochronnego jest brak nowości rozwiązania, co podnosi w tej sprawie skarżący, a szerzej wykazanie przez wnoszącego sprzeciw niespełniania przez wzór użytkowy ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego stosownie do przepisów art. 94 i nast. w zw. art. 246 ust. 2 p.w.p. Postępowanie sprzeciwowe, o którym mowa w art. 246 ust. 2 p.w.p., prowadzone jest pod kątem ustalenia, czy przyznane decyzją ostateczną organu prawo wyłączne zostało udzielone z naruszeniem warunków ustawowych czy nie. Postępowanie to należy do trybu postępowania spornego (art. 255 ust. 1 pkt 9 i nast. p.w.p.). Do postępowania przed UP stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), jednakże z uwagi na jego kontradyktoryjność na stronach, tj. na wnioskodawcy i na uprawnionym, spoczywa udowodnienie okoliczności, z których wywodzą oni dla siebie skutki prawne; ponadto zasada kontradyktoryjności postępowania spornego przed organem oznacza, że to żądanie zainteresowanego wyznacza granice sprawy (por. wyrok NSA z 21 września 2012 r. II GSK 1490/11). Rolą organu jest w tej sytuacji ustalenie i ocena w tych granicach stanu faktycznego sprawy na podstawie dowodów przedstawionych przez strony. Jednakże organ winien tu zadziałać zgodnie z obowiązującymi przepisami procesowymi, tj. podjąć w tym zakresie wszelkie czynności obliczone na pełne wyjaśnienie sprawy (w wyznaczonych sprzeciwem jej granicach) – stosownie do art. 7 k.p.a. oraz wyczerpująco rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) powołany i przedstawiony przez strony.

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że organ nie wywiązał się w niej w pełni ze wskazanego obowiązku. W szczególności zaskarżoną decyzję należało uchylić, gdyż UP z pominięciem istotnych w sprawie okoliczności zakresu ochrony spornego wzoru wynikającego z zastrzeżenia niezależnego, czyli z cech wzoru podanych w tym zastrzeżeniu, oparł objęte tą decyzją rozstrzygnięcie na błędnym co do zasady stanowisku, że cechy nie ujawnione na rysunku/ilustracji wzoru nie są objęte zakresem ochrony tego wzoru (por. str. 5, akapit 3 zaskarżonej decyzji), mimo że są elementem zastrzeżenia niezależnego.

W dokumentacji zgłoszeniowej sporny wzór użytkowy został bowiem określony w zastrzeżeniu niezależnym nr 1 jako "platforma balansowa, znamienna tym, że stanowi płaską powierzchnię 1 w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, zawierającą czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej z urządzeniami peryferyjnymi, od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11 z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadką 2".

Na rysunku/ilustracji wzoru wskazany w zastrzeżeniu i opisie czujnik nie został zaś uwidoczniony (z opisu wzoru też na temat jego umiejscowienia nic nie wynika), przez co organ uznał, że ta cecha nie jest objęta zakresem ochrony wzoru, gdyż istotny do interpretacji przedmiotu na wzór użytkowy jest rysunek i nie mogą być cechą przedmiotu na wzór elementy, które nie są widoczne na rysunku, a ponadto ze względu na wymóg > trwałej postaci < "nie podlegają ochronie układy elektryczne, pneumatyczne i hydrauliczne (...)".

W dalszej części analizy faktycznoprawnej czynionych w sprawie ustaleń i ocen organ konsekwentnie posługiwał się (por. uzasadnienie zaskarżonej decyzji na stronie 5 i nast.) opisem zastrzeżenia niezależnego przedmiotowego wzoru z pominięciem tego elementu, to jest cechy wzoru w postaci wskazanego czujnika elektronicznego, czyniąc tak ograniczone w treści, zatem zmodyfikowane, zastrzeżenie przedmiotem zbadania i przesłanką podjętego rozstrzygnięcia. Stwierdził bowiem, że przedmiotem oceny powinna być "platforma balansowa, która stanowi płaską powierzchnię 1 w kształcie koła z usytuowanymi naprzeciw siebie półkolistymi wycięciami, (która) od spodu posiada umocowany trwale krzyżak 11 z gniazdami 3 i centralnie usytuowaną nasadkę". Według organu tak określona platforma (przedstawiona na rysunku) jest w pełni zdefiniowana, nadaje się do odtworzenia, a zarzut niespełniania kryterium zupełności wzoru jest bezzasadny.

Ustalenia tego nie da się jednak zaakceptować, skoro nie odnosi się ono do zastrzeżenia ochronnego niezależnego wzoru o treści wynikającej z dokumentacji zgłoszeniowej i rejestracji wzoru, tylko bazuje na treści tego zastrzeżenia ograniczonej/zmodyfikowanej przez organ.

Z przepisów ustawy p.w.p. nie wynika możliwość pominięcia w ocenie zdolności ochronnej części zastrzeżenia z powodu nieujawnienia na rysunku. W szczególności stosownie do art. 96 p.w.p. zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w opisie ochronnym wzoru użytkowego. Oznacza to ograniczenie zakresu przedmiotowego ochrony wzoru do dosłownego brzmienia zastrzeżeń. Jedynie pomocniczo i w uzasadnionych przypadkach można odwołać się do opisu i rysunków (ponieważ o istocie wzoru decyduje jego kształt, ważną rolę odgrywać może interpretacja rysunków – por. w tym zakresie A. Niewęgłowski, Komentarz do art. 96 ustawy p.w.p. w Lex Omega), ale przy uwzględnieniu pełnej treści zastrzeżenia niezależnego (i pozostałych zastrzeżeń).

Aczkolwiek w świetle art. 97 p.w.p. rysunek jest obowiązkowym elementem zgłoszenia wzoru użytkowego, zatem winien na równi z opisem ujawniać jego istotę, jednak nie oznacza to w żadnym wypadku przyznania pierwszeństwa rysunkowi nad treścią zastrzeżeń ochronnych (por. wyrok NSA z 18 kwietnia 2007 r. II GSK 354/06). W przypadku ustalenia granic prawa ochronnego na wzór użytkowy zastrzeżenia ochronne pełnią jeszcze bardziej istotną funkcję niż w przypadku opatentowanych wynalazków. Ustawodawca nie zezwolił bowiem (por. treść art. 100 p.w.p.) na zastosowanie art. 63 p.w.p. (w świetle którego opis wynalazku i rysunki mogą służyć do wykładni zastrzeżeń patentowych) do wzorów użytkowych, co oznacza, że niedopuszczalna jest rozszerzająca (czy zawężająca) wykładnia zastrzeżeń ochronnych na wzór użytkowy wykorzystująca rysunek wzoru. Muszą być one zatem uwzględniane i wykładane stosownie do swojej literalnej treści, czyli bez żadnej modyfikacji, tj. ograniczeń, rozszerzeń czy skrótów.

Tymczasem w sprawie niniejszej organ – wbrew powyższym zasadom – ocenił sporny wzór użytkowy względem przeciwstawionych mu przez skarżącego innych rozwiązań przyjmując de facto, że o istocie rozwiązania tego wzoru decyduje rysunek załączony do opisu, a nie treść zastrzeżeń ochronnych. Wyłączył bowiem z zastrzeżenia niezależnego element/cechę wzoru z powodu nieujawnienia jej na rysunku.

W ten sposób przyznając decydującą rolę rysunkowi organ oparł rozstrzygnięcie na błędnie ustalonym stanie faktycznym sprawy. Pominął bowiem cechę wzoru ujętą w zastrzeżeniu niezależnym w postaci ww. czujnika elektronicznego i posłużył się w procesie czynionych ustaleń i ocen zastrzeżeniem bez tej cechy/elementu wzoru, a więc zastrzeżeniem, które de facto sam sobie stworzył. Organ nie może zaś ograniczyć zastrzeżeń i badać sprawy według tego ograniczenia/skrótu, gdyż wówczas pomija w sprawie jej rzeczywisty stan faktyczny, tj. opis i zastrzeżenia ochronne wzoru wynikające z dokumentacji zgłoszeniowej/rejestracyjnej i ocenia wymogi ustawowe tego prawa ochronnego według okoliczności faktycznych, które nie są dla sprawy właściwe/miarodajne.

Skoro w świetle powyższego organ przyznał rysunkowi, a nie treści zastrzeżenia niezależnego w pełnym brzmieniu, rolę decydującą o istocie wzoru i według tego założenia zbadał sprawę pod kątem unieważnienia prawa ochronnego na ten wzór (czyli oceniał, czy prawo to zostało udzielone z naruszeniem warunków ustawowych), a jest to co do zasady założenie błędne, tym samym mogło mieć ono istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, tj. treść podjętego w niej rozstrzygnięcia, gdyż organ zadziałał w ten sposób w okolicznościach nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy. Nie wziął bowiem pod uwagę i nie ocenił w świetle przeciwstawionych rozwiązań wszystkich składających się na ten stan elementów. Tym samym nie jest pewne do jakich ustaleń i ocen organ mógł dojść w kwestii nowości i zupełności spornego prawa ochronnego na wzór, gdyby nie zmodyfikował ww. zastrzeżenia niezależnego wzoru.

W tej sytuacji rzeczą organu ponownie rozpatrującego sprawę będzie więc ocena tego prawa w kontekście kolizyjnym z ww. rozwiązaniami patentowymi przeciwstawionymi mu przez skarżącego w sprzeciwie. Przy tej ocenie organ obowiązany będzie posługiwać się i analizować zastrzeżenie ochronne niezależne spornego wzoru w jego pełnej wersji, tj. uwzględniającej > czujnik elektroniczny wraz z elektroniką pomiarową i modułem łączności bezprzewodowej z urządzeniami peryferyjnymi < bacząc, że o zakresie ochrony decydują zastrzeżenia ochronne, nie zaś opis i rysunek wzoru, którego nowość może być zakwestionowana jedynie przez przeciwstawienie zgłoszonemu wzorowi konkretnego rozwiązania, należącego do stanu techniki, o cechach identycznych z cechami wzoru zgłoszonego. Nie pozbawia przy tym wzoru nowości wykorzystanie w nim elementów znanych z innych wzorów (czy patentów), w których pełniły one podobną lub taką samą funkcję, jeżeli tylko nowy jest przedmiot, w którym elementy te pełnią rolę środków technicznych lub odmienny jest układ przestrzenny, w którym znajdują zastosowanie (por. Prawo własności przemysłowej Komentarz, red. Piotr Kostański, C.H. Beck Warszawa 2014 2. wydanie str. 643). Inaczej bowiem niż w przypadku wynalazków przedmiotem oceny nowości wzoru nie jest rozwiązanie techniczne jako takie (czyli reguła technicznego działania), lecz rozwiązanie techniczne, które dotyczy kształtu, budowy lub zestawienia indywidualnie określonego przedmiotu o trwałej postaci i decyduje o jego użyteczności. Zatem dla wykazania braku nowości należy przeciwstawić zgłoszonemu wzorowi konkretne rozwiązanie o identycznych cechach; ta sama funkcja porównywanych rozwiązań w sytuacji, gdy rozwiązania te różnią się układem i elementami wyklucza zarzut braku nowości. Kryterium braku nowości wymaga bowiem, aby przeciwstawione rozwiązanie było tożsame pod względem budowy i części składowych (por. System prawa prywatnego Prawo własności przemysłowej, red. R. Skubisz, C.H. Beck Warszawa 2012 Tom 14A str. 834), przy czym rozwiązanie chronione prawem ochronnym na wzór użytkowy nie musi charakteryzować się odpowiednim poziomem wynalazczym, tj. być nieoczywiste. Wystarczy, że jest wyrazem pomysłu technicznego dotyczącego konkretnego przedmiotu w sposób umożliwiający jego przemysłowe odtworzenie.

W świetle powyższego odpowiedź na pytanie, czy doszło do publicznego ujawnienia wszystkich istotnych cech wzoru przed datą jego zgłoszenia, powodującego utratę przesłanki nowości, musi być poprzedzona analizą tychże cech wynikających przede wszystkim z zastrzeżenia niezależnego i ustaleniem na tej podstawie, czy wzór ten jest zdefiniowanym pojęciem, co obejmuje obok przesłanki nowości dodatkowe cechy, od których zależy udzielenie prawa ochronnego, takie jak zupełność rozwiązania, powtarzalność rezultatu, techniczny charakter.

Ustalenie to zdeterminowane jest jednak koniecznością analizy wszystkich (a nie tylko wybranych) elementów zastrzeżenia niezależnego i oceną ich roli/wpływu na techniczność rozwiązania i jego charakter. Tym samym oceny wymaga też element spornego wzoru (wespół z pozostałymi elementami i w kontekście całego rozwiązania) w postaci ww. > czujnika elektronicznego <. Rzeczą organu będzie przy tym wyjaśnienie, czy wymagane jest dla zupełności i stosowalności rozwiązania sprecyzowanie wskazanego czujnika przez podanie o jaki rodzaj czujnika chodzi oraz konsekwencji wynikających dla wzoru z braku takiego sprecyzowania. Analogicznie ocenie organu podlegać będzie też kwestia sprecyzowania w zastrzeżeniu elektroniki pomiarowej, modułu łączności bezprzewodowej i urządzeń peryferyjnych, związanych z tym czujnikiem, a wszystko to pod kątem ustalenia, czy aby każde rozwiązanie z dziedziny techniki spornego wzoru należące do stanu techniki i zawierające dowolne czujniki elektroniczne (i pozostałe ww. elementy) może zaprzeczać (czy nie) jego nowości. W szczególności pod tym kątem organ winien ocenić czy rozwiązania ujawnione w ww. opisach patentowych przedstawionych przy sprzeciwie przez skarżącego zawierają w sobie obszar rozwiązania spornego wzoru użytkowego objętego niezależnym zastrzeżeniem ochronnym oraz czy znawca na podstawie opisów patentowych tych rozwiązań odtworzy sporny wzór, gdyż odnajdzie w nich wszystkie cechy techniczne definiujące kształt i budowę spornego wzoru.

Jednakże taka ocena możliwa będzie tylko skutkiem szczegółowej analizy przeciwstawionych rozwiązań w kontekście rozwiązania spornego wzoru; w szczególności badając jego zastrzeżenia ochronne organ, mając na uwadze omówione wyżej przesłanki, które decydują o charakterze rozwiązania jako wzoru użytkowego, ponownie ustali, czy istotnie wskazany > czujnik elektroniczny < jako element spornego wzoru można zaliczyć do kategorii niepodlegających ochronie – ze względu na wymóg trwałości – układów elektrycznych sensu stricte, tj. takich jak połączenia elementów elektrycznych, co również legło u podstaw zaskarżonej decyzji (por. uzasadnienie tej decyzji na str. 5 i nast.).

Sąd nie może przesądzać wniosków do jakich organ w wyniku tak zbadanej sprawy może dojść, gdyż nie czyni własnych ustaleń i ocen, tylko kontroluje ustalenia i oceny organu pod względem zgodności z prawem (legalności).

Wykonując taką kontrolę w niniejszej sprawie Sąd, oprócz odnotowania wskazanych wyżej mankamentów zaskarżonej decyzji w zakresie ustaleń i ocen organu leżących u podstaw podjętego rozstrzygnięcia, które z tego powodu nie mogło zostać zaakceptowane, zauważa również, że skoro granice sprawy o unieważnienie prawa ochronnego inicjowanej sprzeciwem strony uznanym za bezzasadny (art. 246 ust. 2 w zw. z art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p.) wyznaczone są granicami sprzeciwu, czyli wskazanymi w sprzeciwie okolicznościami uzasadniającymi unieważnienie prawa ochronnego, a na wniesienie sprzeciwu ustawodawca wyznaczył 6-miesięczny termin (liczony od daty opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa), to brak uzasadnienia dla poglądu, że po upływie tego terminu i wypowiedzeniu się uprawnionego co do zasadności sprzeciwu o określonej treści, autor sprzeciwu może w dowolnym czasie poszerzyć sprzeciw o dodatkowe, nowe podstawy unieważnienia udzielonego prawa (por. wyrok NSA z 11 czerwca 2014 r. II GSK 592/13).

Taka jednak sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący wniósł umotywowany sprzeciw pismem z 8 września 2015 r., a następnie – już po upływie wzmiankowanego 6-miesięcznego terminu i złożeniu odpowiedzi przez uprawnionego, pismem z 21 marca 2016 r. wniósł o przeprowadzenie dowodu z szeregu nowych dokumentów na okoliczność unieważnienia spornego prawa ochronnego.

Zatem poszerzył sprzeciw o dodatkowe podstawy (okoliczności i przyczyny unieważnienia spornego prawa).

Jednak w myśl wymienionego wyroku NSA wskazanie nowych podstaw faktycznych i prawnych sprzeciwu w toku postępowania spornego jest niedopuszczalne, a tak zgłoszone nowe podstawy nie podlegają rozpatrzeniu przez organ. Rozszerzenie granic sprzeciwu w postępowaniu spornym prowadzi bowiem do ominięcia terminu do wniesienia umotywowanego sprzeciwu i pozbawia uprawnionego możliwości ustosunkowania się do sprzeciwu (w pełnej jego wersji motywów) przed skierowaniem sprawy po postępowania spornego.

W tej sytuacji organ rozpoznając w sprawie argumentację i dowody związane z ww. pismem skarżącego z 21 marca 2016 r. (i kolejnym z 24 maja 2016 r.) wykroczył w sprawie poza granice sprzeciwu wyznaczające zakres sprawy przed organem.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zaniecha zatem rozpatrywania kwestii związanych z pismem skarżącego z 21 marca 2016 r. (i kolejnym z 24 maja 2016 r.) i rozpozna sprawę w granicach sprzeciwu, czyli weźmie pod uwagę okoliczności faktyczne i dowodowe w sprawie wskazane w sprzeciwie.

Sąd nie procedował nad złożoną na rozprawie 25 stycznia br. przez stronę skarżącą ww. decyzją UP z 17 sierpnia 2016 r., według strony wydaną w podobnej sprawie, gdyż została ona złożona do akt informacyjnie – bez wniosku dowodowego; nadto z tego powodu, że Sąd rozpatrując indywidualną sprawę strony orzeka w tej właśnie sprawie a nie porównawczo z innymi sprawami.

Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 i nast. p.p.s.a. Na koszty te składają się: kwota wpisu od skargi w wysokości 1000 zł oraz kwota 1200 złotych wynagrodzenia pełnomocnika – stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015.1800 ze zm.).