Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 577/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 76 par 1, art.76 a par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Głowacki (spr.) SWSA Wiesław Kuśnierz SWSA Ewa Michna po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi B.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 marca 2016r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia z urzędu nadpłaty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2015 r. na poczet zaległych zobowiązań w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta N. postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016r. znak: [...] zaliczył B. K. kwotę nadpłaty w wysokości 140,00 zł w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na poczet zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi w 2015 roku w następujący sposób:

- kwotę 11,76 zł tytułem opłaty w miesiącu marcu 2015 r.,

- w okresie od kwietnia do listopada 2015 r. po 15,00 zł miesięcznie, oraz

- za grudzień 2015 r. kwotę 8,24 zł.

B. K. wniósł na powyższe zażalenie podnosząc, że postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa oraz dwukrotnie wydano rozstrzygnięcie za ten sam okres podatkowy, gdy należność zapłacona jest w całości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 18 marca 2016r. nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. art. 239 oraz art. 51 § 1, art. 72 § 1 pkt 1, art. 76 § 1 i art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu postanowienia podano, iż w dniu 10 lutego 2015 r. B. K. uiścił podatek rolny i podatek od nieruchomości w wysokości 140,00 zł ustalony w decyzji - nakazie płatniczym nr [...] z dnia 4 lutego 2015r. W dniu 5 maja 2015 r. podatnik wpłacił jeszcze kwotę 161,00 zł. Podstawą tej drugiej wpłaty była decyzja Prezydenta Miasta N. nr [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r. o zmianie decyzji - łącznego zobowiązania pieniężnego z dnia 4 lutego 2015 r. Podatnik błędnie zinterpretował treść decyzji zmieniającej uznając, iż kwota 161,00 zł jest należnością, jaką ma dopłacić. Tymczasem podatki gruntowe dla osób fizycznych ustalane są rokrocznie, a decyzja określająca zobowiązanie z tego tytułu zawiera wskazanie kwoty, która ma być zapłacona w danym roku kalendarzowym. Dlatego po wydaniu decyzji zmieniającej na podatniku ciążył obowiązek dopłacenia jedynie 21,00 zł. Decyzja zmieniająca została uchylona rozstrzygnięciem Kolegium, niemniej należność w kwocie 21,00 zł została ponownie ustalona w odrębnej decyzji nr [...] z dnia 1 października 2015 r., która obejmowała swoim zakresem wyłącznie działkę nr ewid. [...] w obr. [...] N. Należność ta została zarachowana w dniu 7 października 2015 r. W tych okolicznościach organ stwierdził z urzędu nadpłatę w kwocie 140,00 zł i początkowo podjął działania w celu zwrócenia nadpłaty podatnikowi, jednak w toku czynności sprawdzających ujawniona została zaległość podatkowa z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w roku 2015. Dlatego Prezydent Miasta N., stosownie do treści art. 76 § 1 i art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej wydał postanowienie o zaliczeniu nadpłaty w podatkach gruntowych na poczet zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w N. przy ul. [...]. W zakresie wymagalności tego podatku podatnik złożył deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, tak więc ciąży na nim obowiązek ponoszenia tej opłaty. Podatnik nie reguluje na bieżąco zobowiązań z tego tytułu i dlatego opłata z okres od lipca 2013 do grudnia 2014 roku została ściągnięta w drodze egzekucji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Prezydent Miasta N. stwierdził, że zaległość z tytułu przedmiotowej opłaty na dzień 15 stycznia 2016 r. wynosi 146,76 zł. Jednocześnie pomimo wezwania podatnika, nie przedstawił on dowodu opłacania tego podatku i odmówił przekazania dowodów, argumentując iż powinny one być obligatoryjnie w posiadaniu organu.

W ocenie organu istotnymi dla sprawy okolicznościami są: istnienie nadpłaty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości oraz zaległość podatkowa w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zatem zarzuty skarżącego o niezebraniu materiału dowodowego nie zostały uznane. Co do zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi to opłata ta powstaje z mocy prawa; podmioty, na których ciąży obowiązek jej ponoszenia zobowiązane są do samodzielnego jej obliczenia i zapłaty. Skarżący w deklaracji z dnia 10 kwietnia 2014 r. dokonał samookreślenia wysokości tej opłaty, lecz nie uiszczał tak określonej należności. Skarżący mógł bardzo łatwo uwolnić się od postępowania egzekucyjnego przedstawiając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego dowody potwierdzające zapłatę należności.

B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie podnosząc, iż jest chybione, nietrafne, dyskwalifikujące, sprzeczne ze stanem faktycznym i prawnym, ma znamiona powtarzania się, przy jednoczesnym ukrywaniu niezbędnych informacji, w tym pisemnych. Skarżący zarzucił, że bezsprzecznie organ podatkowy stosunku do jego osoby postępuje nagannie, naruszając konstytucyjne gwarancje zawarte w art. 7 i art. 32 ustawy zasadniczej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do art. 151 ustawy o p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala.

Skarga nie jest zasadna, a w konsekwencji podlega oddaleniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie przyjęło bowiem, iż zachodzą podstawy do zaliczenia skarżącemu kwoty nadpłaty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na poczet zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi w 2015 roku dla nieruchomości położonej w N. przy ul. [...].

Podstawowym zarzutem akcentowanym przez skarżącego był brak zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla określonej wyżej nieruchomości położonej w N., a to w związku z dokonaną zapłatą. Słusznie jednak zauważa organ, że okoliczność ta nie została przez podatnika w żaden sposób wykazana; wszak przedstawiał on w toku postępowania dokumenty odnoszące się do rozliczenia opłat co do nieruchomości położonej w N. przy ul. [...]. Tym samym istotnie brak jest uzasadnionych podstaw do zakwestionowania - korzystającego z domniemania prawdziwości - dokumentu urzędowego w postaci karty kontowej z wyliczeniem zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w N. przy ul. [...]. Z akt postępowania wprost wynika ponadto, że skarżący był informowany o możliwości wykazania, że uiszczał opłaty z tytułu gospodarowania odpadami dla nieruchomości położonej w N. przy ul. [...], a także o możliwości korekty deklaracji, co do sposobu tego gospodarowania dla tej nieruchomości w odpowiedniej formie. Skarżący nie przedstawił w tym zakresie dowodu w postaci czy to dowodu uiszczenia wpłat, czy złożenia stosownej korekty deklaracji sporządzonej w wymaganej przepisami formie. Informacja złożona przezeń w zwykłym piśmie nie spełnia wymogu formalnego z art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, stanowiącego, że właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Zaś w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Zatem w kwestii tej obowiązuje zasada, iż wysokość zobowiązania określonego w deklaracji obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji. Co do przywołanego pisma skarżącego z dnia 17 grudnia 2014 r. kierowanego do organu I instancji o niezamieszkiwaniu na nieruchomości przy ul. [...], to skarżący otrzymał na nie odpowiedź organu w piśmie z dnia 2 stycznia 2015 r. z pouczeniem o konieczności złożenia nowej deklaracji wobec zaistnienia zmian. Jej złożenia jednak nie wykazał. Wobec zasad obowiązujących w przedmiocie wymiaru opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które następuje w drodze samookreślenia, uprawnionym było przyjęcia przez organy, iż zobowiązanie w przedmiotowej opłacie dla nieruchomości przy ul. [...] w roku 2015 powstało, a upływ terminów jego zapłaty nakazuje traktować je jako zaległość.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów, to analiza akt kontrolowanego postepowania uzasadnia ocenę, iż organy podatkowe podjęły w sprawie wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia jej stanu faktycznego, którego istotą było ustalenie nadpłaty w jednym zobowiązaniu podatkowym oraz niedopłaty w innym, a następnie dokonanie oceny podstaw zaliczenia nadpłaty. Organy przeprowadziły dostatecznie wyczerpujące postępowanie dowodowe gromadząc i oceniając dowody z dokumentów, które determinowały wyjaśnienie sprawy. Włączenie do akt wskazywanych przez skarżącego dalszych materiałów, w tym rozstrzygnięć dotyczących zobowiązania podatkowego, już przedawnionego w żaden sposób nie mogło przyczynić się do wyjaśnienia istotnych okoliczności, zwłaszcza dotyczących kompensaty wzajemnych wierzytelności z roku 2015, co organ odwoławczy wyjaśnił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wobec bezspornego faktu zapłaty przez skarżącego w 2015r. kwoty wynikającej z pierwotnej decyzji podatkowej, a następnie uiszczenia ponownie kwoty w wysokości wskazanej w decyzji zmieniającej, okoliczność istnienia nadpłaty nie budzi wątpliwości. Podobnie ocenić należy opisane powyżej fakty związane z powstaniem zaległości w przedmiocie opłaty z tytułu gospodarowania odpadami dla nieruchomości położonej w N. przy ul. [...]. Okoliczność, że strona nie zgadza się z przyjętym przez organ sposobem rozstrzygnięcia, nie oznacza, że rozstrzygnięcie to zapadło w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny, nie oceniono wszechstronnie materiału dowodowego, czy nie wyjaśniono dostatecznie sprawy. Nie oznacza także naruszenia przywołanych w skardze przepisów Konstytucji R.P.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a.