Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 973/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art 157 par 1, art 58 par 1 pkt 6 w zw. z art 64 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K.M. o umorzenie kosztów postępowania kasacyjnego zasądzonych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt I GSK 973/09 w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 lipca 2010 r., sygn. akt I GSK 973/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 563/08 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi oraz zasądził od K.M. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w S. kwotę 2.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że orzeczenie o kosztach znajduje umocowanie w art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Wnioskiem z dnia 2 września 2010 r. K.M. wniósł o umorzenie obowiązku zwrotu kosztów postępowania nałożonych na niego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. We wniosku powołał się na swoją sytuację majątkową i rodzinną stwierdzając, że nie ma możliwości zapłaty kwoty zasądzonej przez NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środków odwoławczych, w drodze zwyczajnych środków zaskarżenia, od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym K. M. został pouczony. Orzeczenia NSA są ostateczne i prawomocne z dniem ich wydania.

Strona może jedynie zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. zgłosić wniosek o uzupełnienie wyrok, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zatem przepis ten ma wówczas zastosowanie, gdy Sąd nie orzekł o wszystkich żądaniach zawartych w skardze bądź jeżeli wyrok nie zawiera dodatkowego orzeczenia, które Sąd powinien podjąć z urzędu. W rozpoznawanej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnia powyższe wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Celnej w S. poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w S., a także orzeka o złożonym przez Dyrektora Izby Celnej wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Wobec powyższego wniosek złożony przez K.M. nie był wnioskiem o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a.

W związku z tym, wniosek o umorzeniu zwrotu kosztów postępowania między stronami zasądzonych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.