Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1154/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych; podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym z dnia [...] r. J. T. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych; podatku od towarów i usług. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.

Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Strona - reprezentowana przez radcę prawnego P. S. - wniosła skargę kasacyjną. W wyniku stwierdzonych uchybień formalnych tejże skargi wezwano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu oraz złożenia stosownego pełnomocnictwa procesowego - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej; wezwanie zostało doręczone w dniu [...] r. Jednak skarżąca w zakreślonym okresie nie uzupełniła braku formalnego ani nie uiściła należnej kwoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana ppsa) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga powinna czynić zadość określonym w art. 175 i art. 176 ppsa wymaganiom formalnym oraz winna być stosownie opłacona. W świetle z art. 230 § 1 i 2 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi kasacyjnej pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu, z innych przyczyn niedopuszczalna, oraz której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie - podlega odrzuceniu przez sąd (art. 178 w/w ustawy).

Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych w postaci złożenia odpowiedniego pełnomocnictwa procesowego i uiszczenia stosownego wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienia nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Określony zaś termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).

W niniejszej sprawie wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. Zatem ustawowy termin do dokonania czynności uzupełniających upływał w dniu [...] r. ([...]). W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego ani nie uiściła należnej kwoty. Poza tym nie wniosła o przywrócenie terminu oraz w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że zwłoka w uzupełnieniu braków formalnych nie wynikła z jej winy.

Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 178 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.