Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 186/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1a ust. 1 pkt 7, art. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 1 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 200 poz 1682
law: Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym.
article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Nadleśnictwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Nadleśnictwo (zw. dalej skarżącym, stroną, Nadleśnictwem) - złożyło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zw. dalej SKO, Kolegium Odwoławcze), z dnia [...] lutego 2015r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Burmistrza (zw. dalej Burmistrzem, organem I instancji) z dnia [...] października 2014r., którą określono Nadleśnictwu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013r. rok w wysokości 61.044,00 zł.

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym:

Postanowieniem z [...] października 2013 r. Burmistrz wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia Nadleśnictwu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 rok. Uznał bowiem, że w deklaracji podatkowej nie wykazano nieruchomości gruntowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, na których posadowione są linie elektroenergetyczne należące do zakładów energetycznych.

Po uprzednim wydaniu decyzji przez organ I instancji (z [...] stycznia 2014) i uchyleniu jej przez SKO i przekazaniu prawy do ponownego rozpatrzenia (decyzja z dnia [...] maja 2014r. ), Burmistrz kolejnym rozstrzygnięciem z [...] października 2014r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego podatku od nieruchomości za 2013r. w wysokości 61.044,00 zł, w tym za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków od powierzchni 45.182,88 m2 za okres od [...] stycznia 2013r. do [...] grudnia 2013r. w kwocie 37.501,79 zł, za grunty pozostałe o powierzchni 58.792,00 m2 za okres od [...] stycznia 2013r. do [...] września 2013r. w kwocie 15.432,90 zł, za grunty pozostałe o powierzchni 61.381,00 m2 za okres od [...] października 2013r. do [...] grudnia 2013r. w kwocie 5.370,84 zł, za budynki mieszkalne lub ich części o powierzchni-679,00 m2 za okres od [...].01.2013r. do [...] września 2013r.-w kwocie 356,47 zł, za budynki mieszkalne o powierzchni 685,00 m2 za okres od [...] października 2013r. do [...] grudnia 2013r. w kwocie 119,87 m2 oraz za pozostałe budynki o powierzchni 377,00 m2 za okres od [...] stycznia 2013r. do [...] grudnia 2013r. w kwocie 2262,00 zł.

Organ wskazał, że w dniu 31 stycznia 2013 roku Nadleśnictwo złożyło deklarację na podatek od nieruchomości za 2013 rok, następnie w dniu 18 marca 2013 r. dokonało korekty w związku przeklasyfikowaniem gruntów oraz inwentaryzacją budynku gospodarczego. W dniu 15 kwietnia 2013r. złożyło kolejną korektę deklaracji w związku z zawartymi umowami z pracownikami Służby Leśnej oraz przekwalifikowaniem pomieszczeń służących działalności leśnej. W dniu 17 października 2013 r. Nadleśnictwo złożyło kolejną korektę deklaracji z mocą obowiązującą od października 2013 r. w związku ze zmianą użytków wynikającą z podziału działki [...] oraz rozbudową i modernizacją budynku mieszkalnego leśniczówki [...].

W dniu [...] września 2013 r. w ramach czynności sprawdzających organ I instancji wezwał Nadleśnictwo (31 stycznia 2013r.) do złożenia wyjaśnień w sprawie nie opodatkowania gruntów pod słupami przesyłowymi i liniami energetycznymi według stawki podatku dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i złożenia stosownej korekty deklaracji.

W odpowiedzi (z [...] sierpnia 2013r.) strona wyjaśniła, że grunty pod liniami energetycznymi są wpisane w powszechnej ewidencji gruntów i budynków jako

tereny różne. W związku z tym deklarowała i opłacała podatki mając na uwadze kategorię użytku wpisaną do ewidencji. Jednocześnie wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej na objętych postępowaniem gruntach. Ponadto zawnioskowała o zwrócenie się do zakładów energetycznych posiadających linie przesyłowe do przedstawienia oświadczenia o prowadzonej działalności gospodarczej na gruntach zajętych pod linie energetyczne oraz o określenie pasów zajętych pod linie.

W toku postepowania organ I instancji wystąpił do E Sp. z o.o. o okazanie "Umowy Wykonawczej" wraz z załącznikami zawartej pomiędzy Operatorem a Nadleśnictwem w obrębie Gminy.

Burmistrz ustalił, że Nadleśnictwo posiada UMOWĘ WYKONAWCZĄ nr [...] z [...] listopada 2012 r.(zw. dalej: Umową) zawartą pomiędzy Skarbem Państwa - PGL Lasy Państwowe - Nadleśnictwem, a E Spółka z o.o. (zw. dalej Operator).

Zgodnie z § 1 w/w Umowy jest ustalenie szczegółowych zasad i warunków współdziałania pomiędzy stronami w zakresie prowadzenia przez "OPERATORA" lub inny podmiot działający w jego imieniu eksploatacji, konserwacji, remontów i modernizacji linii i urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność "OPERATORA", posadowionych na gruntach pozostających w zarządzie Nadleśnictwa a eksploatowanych przez Rejon Dystrybucji [...] oraz prowadzenia uzgodnień budowy na tych gruntach przez "OPERATORA" nowych linii i urządzeń elektroenergetycznych, a także że strony wyrażają wolę ustanowienia przez "Nadleśnictwo", w ramach obowiązującego prawa, odpłatnej służebności przesyłu dla linii i urządzeń posadowionych na gruntach pozostających w zarządzie "Nadleśnictwa".

Organ ustalił, że Nadleśnictwo nie posiada żadnych innych umów jak w/w, w tym dotyczących kwestii przeniesienia posiadania gruntów pod liniami energetycznymi na "OPERATORA".

Za bezsporne uznał, że na gruntach Skarbu Państwa znajdujących się w Zarządzie Nadleśnictwa posadowione są linie energetyczne, będące własnością "OPERATORA" –a potwierdza to w/w Umowa. Załącznik nr 1 do tej Umowy zawiera inwentaryzację

linii i urządzeń elektroenergetycznych Operatora zlokalizowanych na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo. Strony ustaliły szerokość pasa technicznego

pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi powodującego ograniczenia

w prowadzeniu gospodarki leśnej. Za ustalone powierzchnie zgodnie z zapisem

§ 3 Umowy Nadleśnictwu przysługuje wynagrodzenie w wysokości zadeklarowanego podatku od nieruchomości, leśnego lub rolnego. Podstawą do ustalenia wynagrodzenia jest oświadczenie Nadleśniczego stanowiące załącznik nr 2 do Umowy.

Z załącznika nr 1 wynika, że powierzchnia wymagana gruntów pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi wynosiła 102345 m2 (w tym Tr- 44737 m2 i Ls -57.608 m2).

Z załącznika nr 2 Umowy zawierającego oświadczenie Nadleśnictwa o wysokości deklarowanych stawek podatkowych na 2013 r. dla gruntów pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi Operatora wynika, że strona zadeklarowała do opodatkowania podatkiem od nieruchomości grunty o powierzchni 44740 m 2 oraz do opodatkowania podatkiem leśnym grunty o powierzchni 57.608 m2.

Burmistrz ustalił, że do załącznika nr 1 Umowy przyjęto działkę nr [...] (Tr-737 m2) wpisaną w księdze wieczystej nr [...] z adresem ewidencyjnym [...], która nie leży na terenie Gminy (należy do sąsiedniej Gminy).

Nadleśnictwo w piśmie z [...] sierpnia 2014 r. wyjaśniło, że działka nr [...] położona na terenie Gminy nie była wykazana w 2013 r. w składanej do Gminy deklaracji na podatek od nieruchomości. Zatem powierzchnia wymagana gruntów pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi w 2013 r. wynosiła 101.608 m2 (102.345 m2 -737 m2).

Ponadto, na podstawie wyjaśnień strony z dnia [...] sierpnia 2014 r., organ ustalił, że

w załączniku nr 1 do Umowy mylnie wpisano działkę o powierzchni 0,0700 ha i 0,3300 ha jako działkę nr [...] zamiast działkę nr [...], działkę o powierzchni 0,9000 ha jako działkę [...] zamiast działkę nr [...] oraz działkę o powierzchni 0,1200 ha jako działkę nr [...] zamiast działkę nr [...]. Z kolei działka nr [...] w ewidencji gruntów i budynków posiada oznaczenie Ls, a nie Tr jak to wynikało z załącznika Nr 1 i pisma Nadleśnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Pismem z dnia [...] września 2014 r. Nadleśnictwo wyjaśniło, że z posiadanej bazy wynika, że działka nr [...] o pow. 2,8300 ha składa się z użytków: Ls - 2,7100 ha i Tr -1200 ha. W załączeniu przedstawiło wydruk użytków na działce oraz mapy numerycznej ze swojej bazy danych. W/w użytki na działce [...] istnieją od 1968r., Nadleśnictwo nie wprowadzało żadnych zmian i w związku z tym wystąpiło do PODGiK o wyjaśnienie rozbieżności. Nadleśnictwo wyjaśniło, że w badanym okresie użytki na działce [...] o powierzchni 0,1200 ha wykazywało w deklaracji na podatek od nieruchomości.

Burmistrz, podkreślając, że pierwszym kryterium wynikającym z treści art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rozgraniczającym zaliczenie do przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, rolnym czy też leśnym jest klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków, wskazał, że niezależnie zatem od tego, że w bazie danych strony działka nr [...] posiada w części użytek Tr, to podstawą wymiaru są dane wynikające z ewidencji gruntów, z których wynika, że działka [...] o powierzchni 2,8301 ha w całości posiada użytek Ls. Użytek oznaczony jako Ls podlegałby opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyby był zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność leśna. Nadleśnictwo w piśmie z dnia [...].09.2014 r. wyjaśniło, że na działce [...] prowadzona jest działalność leśna, i że nie są na niej zlokalizowane urządzenia elektroenergetyczne. Tym samym, powierzchnię działki 0,1200 ha organ wyłączył z opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Po dokonanych z Nadleśnictwem wyjaśnieniach w zakresie właściwej numeracji działek i ich użytków zgodnie z ewidencją gruntów i budynków wykazanych w załączniku nr 1 do Umowy ustalono, że powierzchnia wymagana Tr pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi w 2013 roku wynosiła 43.408 m2 i stanowiła części działek nr: [...] (podzielona na działki [...]),[...] (dawniej [...]),[...] (dawniej [...])[...], natomiast powierzchnia Ls pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi wynosiła 58.200 m2 i stanowiła części działek nr [...] (podzielona na działki [...]),[...] (podzielona na działki [...]),[...] (powstała z podziału działki [...]),[...] (dawniej nr [...]),[...].

Organ zaznaczył, że uzgodniona klasyfikacja gruntów zgodna jest z danymi zawartymi

w ewidencji gruntów i budynków według stanu na [...] stycznia 2013 r.

Burmistrz, mając na względzie, że kwestią sporną jest ustalenie według jakiej

stawki winny być opodatkowane przedmiotowe grunty, czy jako grunty związane

z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy też jako grunty pozostałe i leśne oraz to, że grunty leśne znajdujące się pod liniami energetycznymi podlegałyby opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyby zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w sposób wyłączający możliwość prowadzenia działalności leśnej, stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o podatku leśnym - wezwał stronę do wyjaśnienia, czy na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako Ls (lasy) wykazanych w załączniku nr 1 do Umowy prowadzona była w badanym okresie przez nią działalność leśna.

Na podstawie otrzymanych od strony wyjaśnień (z [...] czerwca 2014r. i [...] września 2014r.) organ stwierdził, że część gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów

jako Ls wykazanych w załączniku nr 1 do Umowy Wykonawczej, znajdujących

się pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi nie mogła być związana

z prowadzeniem działalności leśnej przez Nadleśnictwo, lecz zajęta jest na prowadzenie działalności gospodarczej przez zakład energetyczny tj. grunty pod słupami i stacjami transformatorowymi o łącznej powierzchni 1774,88 m2, na pozostałej powierzchni gruntów leśnych ( 56.425,12 m2 ) prowadzona była w ograniczonym zakresie działalność leśna przez Nadleśnictwo, co potwierdza § 2 Umowy.

Jednocześnie podkreślił, że inaczej jest z opodatkowaniem gruntów sklasyfikowanych

w ewidencji gruntów i budynków jako Tr (tereny różne), które nie są gruntami

rolnymi oraz leśnymi i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Już

samo sklasyfikowanie gruntów jako Tr oznacza, że zostały one wyłączone z gospodarki leśnej. Organ, uwzględniając załącznik nr 1 i 2 do Umowy, wyjaśnienia strony z dnia

[...] sierpnia 2014 r. ewidencję gruntów i budynków, oraz zapisy Umowy - ustalił, że Tr (tereny różne) o powierzchni 43.408 m2 znajdowały się pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi i związane były z prowadzeniem działalności gospodarczej przez OPERATORA. Dlatego wykazane części powierzchni działek nr [...] (podzielona na działki [...]),[...] (dawniej [...]),[...] (dawniej [...])[...] sklasyfikowanych jako Tr należało opodatkować podatkiem od nieruchomości według stawek przewidzianych dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nadto Burmistrz wskazał, że Nadleśnictwa są podatnikami podatku od nieruchomości jako zarządcy nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa. W przypadku przedmiotów będących w zarządzaniu Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe obowiązek podatkowy ciąży na jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych faktycznie władających nieruchomościami lub obiektami budowlanymi (art. 3 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Okoliczność, że grunty zostały udostępnione "zakładom energetycznym" na posadowienie na nich słupów przesyłowych oraz rozciągnięciu pomiędzy nimi sieci energetycznych, a także w celu utrzymania i umożliwienia prawidłowej eksploatacji, konserwacji, remontu i modernizacji linii i urządzeń elektroenergetycznych, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu dystrybucyjnego (zgodnie z zapisem w Umowie) wskazuje, że grunty te zajęte są na prowadzenie działalności gospodarczej związanej z przesyłaniem energii elektrycznej tj. działalności innej niż działalność leśna i wykluczające jej prowadzenia. Zatem na przedmiotowych gruntach działalność leśna przez Nadleśnictwo nie jest prowadzona, lecz zajęte są one na prowadzenie działalności gospodarczej przez "zakłady energetyczne". Zatem, jedynym i wyłącznym użytkownikiem zinwentaryzowanych Tr pod liniami są "zakłady energetyczne" które zajmują je do prowadzenia działalności gospodarczej. Na grunty te muszą mieć ciągły dostęp w celu usuwania awarii i konserwacji, remontów i modernizacji posadowionych na nich budowli a także wycince drzew bądź krzewów lub ich podkrzesywaniu w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpiecznej pracy linii i urządzeń elektroenergetycznych (zgodnie z zapisami Umowy).

Od decyzji Burmistrza Nadleśnictwo złożyło odwołanie. Zarzuciło naruszenie :

1) art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. b) i art. 3 ust. 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 1, art. 2

ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędną ich wykładnię i przyjęcie, że na Nadleśnictwie ciąży obowiązek podatkowy z tytułu gruntów o powierzchni 45.182,88 m2 liczony w wysokości stawek, jak za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej: a) gdy sam fakt kwalifikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków, jako Tr nie daje - podstaw do przyjęcia, że grunty te są automatycznie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; b) gdy

w rzeczywistości Nadleśnictwo nie prowadzi na spornych gruntach żadnej działalności gospodarczej ani też nie zachodzi przesłanka przeniesienia posiadania gruntów na spółki - zakłady elektroenergetyczne, do których należą linie elektroenergetyczne, co sprawia, że nie są one ani posiadaczami, a tym samym grunty nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; c) gdy na części spornych gruntów prowadzona jest działalność leśna, a Burmistrz nie wykazał aby grunty leśne były zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej; d) w sytuacji braku rozróżnienia między znaczeniem "grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej" a grunty "zajęte naprowadzenie działalności gospodarczej"; e) gdy obowiązuje między Nadleśnictwem a Spółką E Sp. z o.o. umowa wykonawcza, obejmująca również rok 2013, co powoduje iż nie mamy do czynienia z posiadaniem gruntów bez tytułu prawnego, co winno skutkować obciążeniem podatkiem określoną spółkę energetyczną.

2) art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji określającej Nadleśnictwu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r. w łącznej kwocie 61.044,00 zł, w sytuacji gdy Nadleśnictwo wyliczyło, zadeklarowało i wpłaciło podatek, stosownie do kwalifikacji i zakresu posiadania gruntów na terenie Gminy. Zdaniem skarżącego dane zawarte w umowie nie są wystarczające do stwierdzenia, że grunt jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy też na nią zajęty. Dla prawidłowego określenia tego stanu konieczne jest faktyczne ustalenie, czy dany teren znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy i czy jest wyłączony całkowicie z możliwości prowadzenia na nim działalności leśnej.

3) art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych i przekonywania, jak również uchybienie zasadzie "in dubio pro tributario", czyli w razie wątpliwości na korzyść podatnika oraz

brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i ustalenia stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistym stanem, co przejawia się: a) brakiem odniesienia się organu I instancji co do faktu, że podstawę wymiaru podatków i świadczeń, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji; b) bezkrytycznym przyjęciem danych

z umowy stron, gdy sama umowa stron, nie daje podstaw do przyjęcia, że grunty są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a organ I instancji właściwe ograniczył się do danych z Umowy. Burmistrz pominął jednak zapis z § 2 ust. 1 lit. b. i § 5 ust. 4 Umowy, zgodnie z którym strony potwierdziły, iż prowadzenie gospodarki leśnej na gruntach pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi jest możliwe. Organ nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego, celem ustalenia założonej przez siebie okoliczności, że przyjęta przez niego powierzchnia gruntów, jest w posiadaniu zakładów energetycznych, a tym samym że jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Samo sklasyfikowanie gruntów w ewidencji gruntów i budynków, jako Tr, nie daje podstaw do przyjęcia, że są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a organ I instancji właściwe ograniczył się do uzyskania danych

z ewidencji. Co do gruntów leśnych, organ nie wykazał, że są one zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej i że wyłączona jest na nich możliwość prowadzenia działalności leśnej. c) brakiem ustalenia, że sporny grunt nie jest objęty przepisami o podatku leśnym, zanim ustalono, że podlega on podatkiem od nieruchomości, w tym brak zbilansowania wpłaconych przez Nadleśnictwo za sporne grunty podatków; d) brakiem wykazania przekazania lub wydania przedmiotowych gruntów o powierzchni 45.182,88m2 na rzecz Operatora, co by skutkowało prawem przyjęcia przez organ I instancji, że są one w jej posiadaniu i służą prowadzeniu działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego organ podatkowy całkowicie pominął, a wręcz nie zbadał okoliczności, że zakłady energetyczne w zakresie swojego stanu posiadania, dokonywały na przestrzeni lat modernizacji linii, ograniczały ich zasięg, część likwidowały. Nie można zatem posługiwać się stałą wartością powierzchni gruntów, wynikająca z ewidencji. e) brakiem dokładnego określenia czy sporne grunty znajdują się w posiadaniu zakładów energetycznych i w tym czy służą im do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z przesyłaniem energii elektrycznej, a na jakiej powierzchni prowadzona jest gospodarka leśna przez Nadleśnictwo. Organ I instancji winien był ustalić, stojąc na stanowisku, że grunty są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy na spornych gruntach zakłady energetyczne wypełniają swoje obowiązki wynikające z treści art. 4 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne. Zdaniem odwołującego nie sposób uznać, aby okoliczności te miały wynikać z danych zawartych w załącznikach do umowy. Organ winien więc sięgnąć do dokumentacji techniczno-budowlanej linii posiadanych przez zakłady energetyczne, celem uzyskania informacji o długości linii, a także powierzchni gruntów pod liniami, jak również powołać dowód z opinii biegłego w trybie art. 197 o.p., który by oszacował wielkość zajętych pasów gruntów. Burmistrz nie wskazał czy zwracał się o jakiekolwiek wyjaśnienia do Operatora, celem wykazania zajęcia przez nią spornych gruntów. f) brakiem zbadania czy posiadanie przez zakłady energetyczne gruntów oparte jest o zawarte umowy, przy ujawnieniu w postępowaniu faktu zawarcia takowych przez Nadleśnictwo z Operatorem, a zatem czy mamy do czynienia z koniecznością przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na inny podmiot, szczególnie że umowa obejmuje także rok 2013. g) odgórnym przyjęciem "bezsporności" wykorzystywania spornych gruntów przez przedsiębiorców, w sytuacji kiedy to organ podatkowy, kwestionując prawidłowość wyliczeń w deklaracji, powinien zmierzać do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i ten fakt udowodnić, a nie przyjmować odgórnie "prawdziwość" swoich własnych założeń, co nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym.

4) art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez: a) brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego, w tym nie wykazanie na czym organ I instancji oparł swoje przekonanie, że sporne grunty są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej czy też na nią zajęte, szczególnie że nie uzyskał w tym aspekcie żadnych adekwatnych informacji i nie prowadził postępowania w terenie. Zdaniem skarżącego się jest wystarczające stwierdzenie Burmistrza, że grunty zostały udostępnione na posadowienie na nich słupów przesyłowych oraz rozciągnięciu pomiędzy nimi sieci energetycznych, a także w celu utrzymania i umożliwienia prawidłowej' eksploatacji, konserwacji, remontu i modernizacji linii i urządzeń elektroenergetycznych, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu dystrybucyjnego, aby potwierdzić faktyczne wykorzystywanie nieruchomości do tych celów. b) brak uzasadnienia na jakiej podstawie organ podatkowy oparł swoje stanowisko, np. czy wyłącznie na danych z ewidencji gruntów i budynków, nie dając wiary stanowisku Nadleśnictwa i jego argumentom, że sporne grunty nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, dlaczego dane z umowy organ przyjął jako miarodajne do określenia powierzchni gruntów na którzy rzekomo zakłady energetyczne prowadzą działalność gospodarczą. Brak odniesienia do pism od Operatora, nie wiadomo czy występował do tej spółki o potwierdzenie posiadania linii. c) nieodniesienie przepisów prawa do ustaleń faktycznych poczynionych przez organ, co skutkowałoby wyjaśnieniem toku argumentacji organu I instancji.

Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję organu

I instancji.

Nadleśnictwo na w/w rozstrzygnięcie złożyło skargę. Podniesione zarzuty są tożsame z zawartymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

Spór między stronami koncentruje się na ustaleniu, jaki podatek - leśny, czy od nieruchomości – winna płacić strona od gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w jej zarządzie, na których posadowione są słupy i linie energetyczne.

Ponadto, kwestia która również wymaga rozstrzygnięcia, jest odpowiedź na pytanie, czy grunty sklasyfikowane jako "Tr" znajdujące się pod napowietrznymi liniami energetycznymi są związane z działalnością gospodarczą.

Niesporne przy tym jest, że grunty znajdujące się pod napowietrznymi liniami energetycznymi zostały sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy – "Ls" i tereny różne "Tr".

W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy do podstawy opodatkowania przyjął grunty które, jak wynika z ewidencji gruntów i budynków zostały sklasyfikowane jako "Ls"- lasy oraz "Tr" tereny różne. Ponadto organ dokonał rozróżnienia "gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej" i gruntów "zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej".

W odniesieniu do gruntów sklasyfikowanych jako "Ls" organy przyjęły, że łączna powierzchnia gruntów leśnych "Ls" pod słupami i stacją transformatorową posadowionych przez Operatora wynosi 1774,88 m2.

Wbrew więc twierdzeniom strony w odniesieniu do tych gruntów organ przyjął powierzchnię faktycznie zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej. Tylko do tej wielkości przyjęto stawkę podatku najwyższą - związaną z działalnością gospodarczą. Natomiast w odniesieniu do tych gruntów ("Ls") znajdujących się pod liniami elektroenergetycznymi przyjęto, że prowadzona na nich jest działalność leśna

w ograniczonym zakresie, a tym samym grunty te opodatkowane zostały podatkiem leśnym – zgodnie z deklaracją strony.

W odniesieniu do gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako "Tr" organ przyjął, że łączna powierzchnia gruntów znajdujących się pod liniami i urządzeniami elektroenergetycznymi wynosi 43.408 m2 i służy do prowadzenia działalności gospodarczej przez Operatora.

Przechodząc zatem do meritum wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 30 października 2002r. o podatku leśnym, Dz. U. z 2002r. Nr 200, poz. 1682 ze zm. –dalej: ustawa o podatku leśnym) opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna.

W myśl natomiast ust. 3 powołanego przepisu za działalność leśną w rozumieniu ustawy, uważa się działalność właścicieli, posiadaczy lub zarządców lasów w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymywania i powiększania zasobów

i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów w stanie nieprzerobionym.

Tożsamej treści definicję "działalności leśnej" zawiera art. 1a ust. 1 pkt 7 ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych. Stosownie natomiast do brzmienia art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości

nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Definicja lasu została precyzyjnie określona w art. 1 ust. 2 ustawy o podatku leśnym. Zgodnie z nią lasy to grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako las (Ls). Również w art. 1a ust. 3 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazano, że pod pojęciem lasu należy rozumieć grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków.

Z przytoczonych regulacji wyprowadzić należy wniosek, że pierwszym i podstawowym kryterium wynikającym z treści art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rozgraniczającym zaliczenie do przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, rolnym czy też leśnym jest klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków. Sklasyfikowanie gruntu w tym rejestrze ma bowiem podstawowe znaczenie w kontekście prawidłowego wymiaru podatku, co wynika z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) zgodnie z którym, podstawę (...) wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Tak więc, to na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków organ podatkowy wymierza odpowiedni podatek i tymi to danymi jest związany. Stanowią one zatem podstawę wymiaru podatków (por. wyrok NSA z 14 września 2011r., sygn. akt II FSK 533/10). Tym samym, w sytuacji, gdy grunty sklasyfikowane zostały w ewidencji gruntów i budynków jako lasy – Ls, to co do zasady winny zostać opodatkowane podatkiem leśnym.

Od reguły tej istnieje jednak wyjątek, kolejnym bowiem kryterium, o którym mowa w treści art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest okoliczność, czy grunt został zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Zatem, grunty pod słupami energetycznymi i stacją transformatorową sklasyfikowane jako lasy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości tylko wówczas, gdy organ podatkowy wykaże w sposób niebudzący wątpliwości, że grunty te zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.

W tej sytuacji, kluczowe staje się wyjaśnienie pojęcia lasów "zajętych" na prowadzenie działalności gospodarczej, innej niż działalność leśna, gdyż ta w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych działalnością gospodarczą nie jest.

Brak definicji gruntów "zajętych" na prowadzenie działalności gospodarczej powoduje, że należy posiłkować się przy interpretacji tego określenia jego językowym znaczeniem. Zgodnie zatem z definicjami zawartymi w Uniwersalnym słowniku języka polskiego pod redakcją Stanisława Dubisza (Tom 5, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 468) wyraz "zająć", "zajmować" oznacza - zapełnić (zapełniać), wypełnić (wypełniać) sobą lub czymś jakąś przestrzeń, powierzchnię, zaś zwrot "zająć się", "zajmować się" oznacza - zacząć coś robić lub pracować nad czymś, wykonywać jakąś pracę. Z definicji tych wynika, że przez pojęcie gruntów "zajętych" na wykonywanie działalności gospodarczej należy rozumieć faktyczne wykonanie konkretnych czynności, działań na gruncie powodujących dokonanie zamierzonych celów lub osiągnięcie konkretnego rezultatu związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podobnie L. Etel

w komentarzu: Podatki i opłaty samorządowe (Dom Wydawniczy ABC 2003, s. 48) stwierdza, że grunty "zajęte" to grunty, na których w rzeczywistości wykonywane są czynności składające się na prowadzenie działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższe rozważania należy stwierdzić, że jednoznaczną podstawą do opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów oznaczonych symbolami Ls, będzie fakt ich zajęcia na działalność gospodarczą, czyli rzeczywiste wykonywanie na nich czynności składających się na prowadzenie działalności gospodarczej. Co więcej, muszą to być czynności wykonywane w sposób trwały i wykluczający prowadzenie innej działalności (tu) leśnej. A więc nie mogą to być czynności incydentalne (tak w wyroku WSA w Warszawie z 20 stycznia 2009r., III SA/Wa 2129/08; także Leonard Etel, Podatek rolny, podatek leśny, Komentarz, Warszawa 2012, s. 243).

Grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy (Ls) zajęte na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna, w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Działalność gospodarcza stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych to działalność, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności rolniczej lub leśnej oraz wynajmu turystom pokoi gościnnych na warunkach określonych w art. 1a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Działalność gospodarcza zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, to zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Zatem, grunty leśne podlegałyby opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyby zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w sposób wyłączający możliwość prowadzenia działalności leśnej, rozumianej stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o podatku leśnym.

Nie ulega wątpliwości Sądu, że grunt na którym posadowiony jest słup czy stacja transformatorowa zajęty jest na prowadzenie działalności gospodarczej, a poza tym zajęcie to uniemożliwia prowadzenie działalności leśnej w jakimkolwiek zakresie. Organy przeprowadziły dokładne postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie jaka powierzchnia została zajęta. Sama strona wskazała na liczbę słupów jak i powierzchnie pod słupami oraz pod stacją transformatorową w pismach z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz [...] września 2014 r. Z tego względu niezrozumiałe są twierdzenia strony, że grunty te (pod słupami- a nie pod linią elektroenergetyczną) stanowią istotny element gospodarki leśnej związanej z ochroną lasu i pozyskiwaniem zwierzyny. Na gruncie, na którym stoi słup elektryczny czy transformator nie ma możliwości prowadzenia działalności leśnej.

W ocenie Sądu, organ podatkowy w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie mające na celu ustalenie zarówno czy grunty oznaczone jako "Ls" zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej jak i ich powierzchnię.

Organ podatkowy nie kwestionował twierdzeń strony, że grunty sklasyfikowane jako

"Ls" pod liniami energetycznymi stanowią element gospodarki leśnej związanej z ochroną lasu i pozyskiwaniem zwierzyny. Na gruntach pod liniami energetycznymi rośnie roślinność (wrzosy, trawy, borówka, drobne krzewy), która poprzez swą atrakcyjność (punktu widzenia zwierzyny) ogranicza szkody w uprawach i młodnikach. Tereny te wykorzystywane są jako naturalne "pasy zaporowe" przed szkodami wyrządzanymi w uprawach rolnych.

Co istotne - organ w odniesieniu do tych gruntów przyjął, że prowadzona jest na tych gruntach działalność leśna w ograniczonym zakresie, co skutkowało opodatkowaniem tych gruntów podatkiem leśnym.

Z kolei, w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów sklasyfikowanych jako "Tr" – w ocenie Sądu ustalenia organów są również prawidłowe.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Nie budzi wątpliwości, że grunty pod liniami energetycznymi oznaczone jako Tr (tereny różne) nie są gruntami związanymi z budynkami mieszkalnymi, nie są jeziorami ani gruntami, które ze względów technicznych nie są i nie mogą być wykorzystywane do działalności gospodarczej.

Nadleśnictwa, są podatnikami podatku od nieruchomości jako zarządcy nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa. W przypadku przedmiotów będących

w zarządzaniu Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe obowiązek podatkowy ciąży na jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych faktycznie władających nieruchomościami lub obiektami budowlanymi (art. 3 ust. 2 ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych).

Okoliczność, że grunty zostały udostępnione "zakładom energetycznym" na posadowienie na nich słupów przesyłowych oraz rozciągnięciu pomiędzy nimi sieci energetycznych, a także w celu utrzymania i umożliwienia prawidłowej

eksploatacji, konserwacji, remontu i modernizacji linii i urządzeń elektroenergetycznych, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu dystrybucyjnego (zgodnie z zapisem w Umowie) wskazuje, że grunty te są w posiadaniu przedsiębiorcy i są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej związanej polegającej na przesyłaniu energii elektrycznej tj. działalności innej niż działalność leśna. Zatem przedmiotowe grunty są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez "zakłady energetyczne".

Zakłady energetyczne w niniejszej sprawie korzystały w 2013 r. z gruntów pod

liniami. Grunty te były używane przez zakłady energetyczne od wielu lat. Zakłady energetyczne korzystały z gruntów bez tytułu prawnego. Takiego tytułu nie

stanowiła zawarta [...] listopada 2012r. Umowa Wykonawcza. Przedmiotem tej

umowy było "ustalenie szczegółowych zasad i warunków współdziałania pomiędzy stronami w zakresie prowadzenia przez Operatora lub inny podmiot działający

w jego imieniu eksploatacji, konserwacji, remontów i modernizacji linii i urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność Operatora, posadowionych na gruntach pozostających w zarządzie Nadleśnictwa (...), a eksploatowanych przez rejon Dystrybucji (...) oraz prowadzenia uzgodnień budowy na tych gruntach przez Operatora nowych linii i urządzeń elektroenergetycznych."

Z treści tej umowy wynikało jedynie, że strony dopiero wyrażają zgodę na ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu dla linii i urządzeń posadowionych na gruntach pozostających z zarządzie Nadleśnictwa. Służebność przesyłu miała zostać ustanowiona w terminie 2 lat od podpisania Umowy Wykonawczej z dnia [...] listopada 2012 r.

W art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej określono, że działalność gospodarcza to zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Działalność w zakresie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej mieści się zatem w definicji działalności gospodarczej. Działalność ta niewątpliwie ma charakter trwały i ciągły.

Z treści art. 4 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne wynika, że zakłady energetyczne

są odpowiedzialne za utrzymanie właściwego stanu linii znajdujących się na przedmiotowych gruntach. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłem energii ma obowiązek utrzymywania zdolności urządzeń, instalacji i sieci do

realizacji zaopatrzenia w energię w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych. Konserwacja, modernizacja czy też naprawa linii elektroenergetycznych następuje w miarę potrzeb, zawsze łączy się z koniecznością zapewnienia pracownikom zakładu energetycznego swobodnego dostępu do urządzeń elektroenergetycznych (słupów, transformatorów, kabli). Z tego względu utrzymanie pasa technicznego w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez zakłady energetyczne jest niezbędne.

Zajęcie (a przez to posiadanie) gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej będzie polegać na faktycznym jego wykorzystaniu w tej działalności. Między innymi

może to polegać na traktowaniu danego gruntu jako pewnego rodzaju przestrzeni służącej wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej. Konieczne jest jednak w każdym przypadku wykazanie bezpośredniego związku danego gruntu

z wykonywaną działalnością gospodarczą (patrz wyroki NSA z 14 lipca 2010 r. :II FSK 2002/09, II FSK 400/09, II FSK 1159/09).

Przedmiotowe grunty były w posiadaniu przedsiębiorcy - zakładu energetycznego. Objawiało się to m.in. utrzymaniem pasa technicznego w stanie umożliwiającym dokonywanie w sposób ciągły czynności składających się na prowadzenie działalności gospodarczej. Są to grunty na których w rzeczywistości wykonywane są czynności składające się na prowadzenie działalności gospodarczej, czyli wykorzystywane

w sposób aktywny na prowadzenie działalności gospodarczej. Przez przedmiotowe grunty poprowadzone są linie energetyczne celem przesyłu energii elektrycznej,

co w konsekwencji prowadzi do wniosku że grunty te służą do prowadzenia działalności gospodarczej E Sp. z o.o. Na pasach technicznych brak jest zalesienia. Pasy techniczne umożliwiają utrzymanie zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w energię w sposób ciągły i niezawodny, a także potrzebne są z uwagi na bezpieczeństwo. Tym samym, pasy techniczne pod liniami elektroenergetycznymi stanowią przestrzeń służącą wykonywaniu działalności gospodarczej polegającej na przesyłaniu i dystrybucji energii elektrycznej.

Powierzchnia przedmiotowych gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej została przyjęta na podstawie sporządzonej przez skarżące Nadleśnictwo i przedstawicieli zakładów energetycznych "Inwentaryzacji linii elektroenergetycznych E sp. z o.o., eksploatowanych przez Oddział Dystrybucji [...] zlokalizowanych na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo". Wynikające wątpliwości co do tych powierzchni organ szeroko i dokładnie wyjaśniał ze stroną. W toku postępowania ustalono nr działek jak i ich powierzchnię przez którą przechodziły napowietrzne linie elektroenergetyczne. Nie ma podstaw do kwestionowania tych danych szczególnie, że wynikają one z ustaleń zawartych pomiędzy skarżącym Nadleśnictwem, a Operatorem. Strona wskazuje, że wartości te mogą być inne, nie przedstawia jednak żadnych dowodów na potwierdzenie tezy, że przyjęta przez organ powierzchnia gruntów oznaczonych w ewidencji jako "Tr" w wielkości 43.408 m2 jest nieprawidłowa.

W ocenie Sądu, dokładnie wyjaśniono powierzchnię gruntów "Tr" związanych

z działalnością gospodarczą. Ustalenia te dokonano mając na uwadze wyjaśnienia strony jak i treść dokumentów, w tym załączników do Umowy Wykonawczej zawartej z Operatorem.

Zinwentaryzowane Tr (tereny różne) pod liniami w 2013r. były w posiadaniu przedsiębiorcy – E Sp. z o.o. Na w/w grunty zakład energetyczny musiał mieć ciągły dostęp w celu usuwania awarii i konserwacji, remontów i modernizacji posadowionych na nich budowli, a także wycinki drzew bądź krzewów lub ich podkrzesywaniu w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpiecznej pracy linii i urządzeń elektroenergetycznych (zgodnie z zapisami w/w UMOWY). To ich przepisy kształtują normy, jakim muszą odpowiadać grunty pod liniami, to one dbają o prawidłowy stan tych gruntów. Zakład energetyczny również zobowiązany jest do realizacji

celów publicznych m.in. w zakresie utrzymania we właściwym stanie technicznym

sieci dystrybucyjnej, poprzez prowadzenie eksploatacji, konserwacji sieci

w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu dystrybucyjnego oraz

zapewnienie systemu dystrybucyjnego w tym połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi (reguluje to Prawo energetyczne oraz wydane na tej podstawie przepisy wykonawcze).

W rozpoznawanej sprawie do czasu zawarcia umowy z dnia [...] listopada 2012r., Nadleśnictwo i Zakład energetyczny nie wiązała żadna umowa. Z ustalonego stanu faktycznego w tym treści §1 UMOWY wynika, że zarządcą gruntów pod liniami energetycznymi także po [...] listopada 2012r. jest Nadleśnictwo, które co wynika z umowy z dnia [...] listopada 2012, nie zrezygnowało z dalszego zarządzania tymi nieruchomościami to jednak – prawo do korzystania z tych gruntów przejawiające

się w udostępnieniu gruntów pod liniami w celu utrzymania i umożliwienia eksploatacji linii posiadał także zakład energetyczny. Udostępnienie gruntów pod liniami w celu utrzymania i umożliwienia eksploatacji linii elektroenergetycznych wiąże się z ich przekazaniem (wydaniem). Niewątpliwie Zakład energetyczny uzyskał w tym zakresie

w rozumieniu art.348 k.c. władztwo nad wskazanymi gruntami.

Zgodnie z art. 336 k.c. posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny) jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

W rozpatrywanym przypadku nie można mówić o posiadaniu samoistnym ponieważ "zakłady energetyczne" nie władają gruntami jak właściciel i nie mogą nimi

rozporządzać, a jedynie korzystają z nieruchomości zgodnie z zawartą UMOWĄ jak najemca, dzierżawca, użytkownik. Z wniesionej skargi wynika, że umowa o ustanowienie służebności przesyłu została ustanowiona aktem notarialnym w dniu [...] grudnia 2014 r.

Strona podniosła ponadto zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 lit a) poprzez błędną wykładnie i przyjęcie, że na Nadleśnictwie ciąży obowiązek podatkowy z tytułu gruntów o powierzchni 45.182,88 m2 liczony w wysokości, jak za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przypomnieć należy, że w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit a) cyt. ustawy ustawodawca zakreślił maksymalne stawki podatku od nieruchomości od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób ich zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków.

Odnosząc się do powyższego zarzutu Sąd zwraca uwagę na stanowisko NSA - wyrażone w wyroku z dnia 22 września 2011 r. (sygn. akt II FSK 548/10, CBOSA),które

w niniejszym składzie w pełni podziela. NSA przesądził w nim bowiem, że brak zawarcia z zakładami energetycznymi umowy przenoszącej posiadanie nieruchomości, nie wyklucza faktycznego władania gruntami przez te zakłady oraz że grunty te służą zakładom energetycznym do prowadzenia działalności gospodarczej związanej

z przesyłaniem energii elektrycznej.

W rozpatrywanym przypadku mimo, że zarządcą gruntów pod liniami energetycznymi

nie jest przedsiębiorca lecz Nadleśnictwo, to faktycznie służą one do działalności gospodarczej podmiotowi prowadzącemu taką działalność ("zakłady energetyczne" zajmujące się przesyłem i dystrybucją energii elektrycznej). A zatem zgodnie z art. 1a

pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych grunty te należało uznać za związane

z prowadzeniem działalności gospodarczej i opodatkować je według stawek najwyższych.

Ponieważ jednak Nadleśnictwo nie zawarło umowy przenoszącej posiadanie do tych gruntów będąc nadal ich zarządcą, na co wskazuje także § 5 UMOWY, zgodnie z którym roczne wynagrodzenie należne Nadleśnictwu za m2 gruntu skalkulowane zostanie na podstawie równowartości podatku od nieruchomości(...) zadeklarowanych przez Nadleśnictwo w deklaracjach złożonych właściwemu organowi podatkowemu za dany rok podatkowy, zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach skarżący jest podatnikiem podatku od nieruchomości.

Postępowanie przeprowadzone zostało bez naruszenia przepisów postępowania,

jak i zasad. Uzasadnienie decyzji spełniało wymogi narzucone treścią art. 210§ 1 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze zarzuty skargi należało uznać za niezasadne i na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalić.