Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 264/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "P." Spółki z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 listopada 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2436/15 o odrzuceniu skargi "P." Spółki z o.o. w B. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2436/15, odrzucił skargę "P. J." Spółki z o.o. w B. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

I

Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że skarżąca spółka została wezwana zarządzeniami z dnia 1 października 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, z którego wynika umocowanie osób uprawnionych do reprezentacji strony skarżącej (pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 180 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca nie wykonała powyższych wezwań pomimo doręczenia ich spółce w dniu 15 października 2015 r.

Odrzucając skargę Sąd I instancji podniósł, że w rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia określonych w treści zarządzeń braków formalnych skargi, zostało doręczone skarżącej w dniu 15 października 2015 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem w dniu 22 października 2015 r. Z uwagi na niewykonanie powyższych wezwań Sądu w zakreślonym terminie, WSA odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.).

II

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła "P. J." Spółka z o.o. w B., domagając się jego uchylenia, rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu na wykonanie czynności sądowej z daty 20 listopada 2015 r. oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 159 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23; powoływanej dalej jako: k.p.a.).

W uzasadnieniu spółka podniosła, że bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, tj. nie wykonała zarządzenia Sądu z dnia 1 października 2015 r. oraz wezwania Sądu z dnia 9 października 2015 r. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 20 listopada 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu na wykonanie czynności wynikającej z wezwania sądowego na podstawie art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., dokonując równocześnie czynności, której nie dokonała w terminie.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji, stwierdziwszy braki formalne wniesionej skargi w postaci braku w aktach sprawy dokumentu wskazującego na osoby uprawnione do reprezentowania skarżącej spółki oraz braku w postaci nieuiszczenia wpisu od złożonej skargi, prawidłowo wezwał stronę do ich uzupełnienia oraz pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwań. Terminy przewidziane na uzupełnienie wskazanych braków wynosiły w obu przypadkach 7 dni od dnia doręczenia przesyłki zawierającej wezwania. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 15 października 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – karta akt sądowych nr 21, a zatem wyznaczony termin na dokonanie określonych czynności procesowych upływał w dniu 22 października 2015 r. Z akt sprawy wynika, iż w wyznaczonym terminie skarżąca nie zrealizowała wezwań Sądu. Po pierwsze brak formalny w postaci nieprzedłożenia odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, tj. dokumentu na podstawie którego Sąd I instancji mógłby bez wątpliwości zbadać umocowanie do działania w imieniu skarżącej Spółki, nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Po drugie zaś, mając na uwadze treść art. 199 p.p.s.a. stanowiącego, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie /.../, Sąd nie mógł podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z uwagi na skuteczne doręczenie przedmiotowego wezwania oraz jego niewykonanie wyznaczonym terminie, tj. do dnia 22 października 2015 r., trafnie WSA uznał, że bezskutecznie upłynął termin również na uzupełnienie tego braku formalnego. W sprawie niniejszej zaistniała zatem sytuacja, wywołująca dla skarżącej ujemne skutki procesowe w postaci odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, a tym samym braku możliwości sprawdzenia legalności decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W świetle przedstawionych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA zasadnie stanął na stanowisku, iż bezskuteczny upływ terminu wyznaczonego do uzupełnienia sprecyzowanych braków formalnych, musiał skutkować negatywnymi konsekwencjami dla strony w postaci odrzucenia wniesionej skargi z przyczyn formalnych, a tym samym niepoddania jej w ogóle ocenie merytorycznej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji podjął więc prawidłowe rozstrzygnięcie w postaci odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odnośnie złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionych czynności procesowych wskazać należy, że kwestia ta będzie podlegała rozważeniu w odrębnym postępowaniu wpadkowym, w toku którego Sąd dokona oceny spełnienia przez stronę ustawowych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji