Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1045/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 2 pkt 3, art. 35 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2188
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 3 par. 1, art. 151, art. 152 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 8, art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A. na postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

z dnia 14 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 441/18, uchylającym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r.

o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S.

Nr [...] z dnia [...]. znak: [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz budynku handlowo – usługowego o powierzchni sprzedaży do 2000 m2 wraz z zagospodarowaniem terenu

i niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym budową zbiornika retencyjnego wód deszczowych, zlokalizowanej w granicach działki nr [...] i działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] i F. K. w S., Prezydent Miasta S., postanowieniem z dnia [...] r. znak [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) dalej: "K.p.a.", zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę wyżej opisanej inwestycji o wydanie którego wystąpiło w dniu 10 kwietnia 2018 r. Przedsiębiorstwo [...], dalej: określana także jako "strona" lub "inwestor" załączając wymagane ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane dokumenty, w tym opisaną wyżej decyzję Nr [...] z dnia [...] r. ustalającą warunki zabudowy dla wskazanej inwestycji oraz zaświadczenie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. stwierdzające brak wniesienia odwołania od powyższej decyzji o warunkach zabudowy, wydane na podstawie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. znak: [...] stwierdzającego niedopuszczalność odwołania

od (wniesionego przez Wspólnotę Mieszkaniową [...]) decyzji Nr [...] z dnia [...]. o warunkach zabudowy.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania Wspólnota Mieszkaniowa [...], reprezentowana przez zarządcę

– Zarządzanie Nieruchomościami [...] Sp. z o.o., zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 14 czerwca 2018 r. (sygn. akt II SA/Sz 441/18 ), uchylił zaskarżone postanowienie.

W ocenie Prezydenta Miasta S., jako organu architektoniczno-budowlanego, w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zaistniała sytuacja, w której rozpatrzenie sprawy pozwolenia na budowę zależy od rozstrzygnięcia sądu lub innego organu w przedmiocie decyzji Nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy, które utraciło walor ostateczności, co stanowi podstawę zawieszenia postępowania.

Na powyższe postanowienie o zawieszeniu postępowania [...] wniosła zażalenie zarzucając naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., bowiem wyrok WSA w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r. który stał się podstawą zawieszenia postępowania, nie jest jeszcze prawomocny, gdyż SKO wiosło od niego skargę kasacyjną, zatem nie może on wywoływać skutków prawnych. Dlatego nie można uznać, że decyzja Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...]. w przedmiocie warunków zabudowy jest nieostateczna.

Po rozpoznaniu zażalenia Wojewoda zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji wskazując,

iż przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza

z urzędu postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym jest odrębne postępowanie czy odrębna kwestia, bez uprzedniego rozpatrzenia której nie jest możliwe wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie (wyrok NSA w Warszawie z 14 marca 2018 r., sygn. akt: II OSK 1268/16).

Przepis art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. ustawy Prawo budowlane

(j.t. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) stanowi, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m. in. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja o warunkach zabudowy musi mieć walor ostateczności. Z przytoczonym przepisem koresponduje przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, który stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy.

W niniejszej sprawie inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył m. in. decyzję Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r. o warunkach zabudowy, która na dzień złożenia wniosku miała walor ostateczności, co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zaświadczenie Prezydenta Miasta S. z [...]. (znak: [...]) wydane po rozpoznaniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] do decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...], w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z [...] r. (znak: [...]) stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania i na tej podstawie Prezydent Miasta S. stwierdził, że jego decyzja Nr [...] z [...] r. jest ostateczna. Ze względu jednak na uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ww. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r., decyzja Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy straciła walor ostateczności. Tym samym w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę dla omawianej inwestycji pojawiło się zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., obligujące organ do zawieszenia z urzędu tego postępowania.

Odnosząc się do zarzutu inwestora dotyczącego nieprawomocności wyroku WSA w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r. (sygn. akt: II SA/Sz 441/18) organ odwoławczy wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 152 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Jest to swego rodzaju rygor natychmiastowej wykonalności którego skutek następuje z mocy prawa już w momencie ogłoszenia wyroku uchylającego zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji (wyrok WSA we Wrocławiu z 8 lutego 2017 r., sygn. akt: I SA/Wr 1390/16). Przekładając to na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pomimo tego, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r. sygn. akt: II SA/Sz 441/18 nie jest jeszcze prawomocny, to jednak postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. wskutek jego uchylenia przez WSA nie wywołuje skutków prawnych.

Po stwierdzeniu prawomocności wyroku konieczne będzie rozpatrzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy.

W obecnej sytuacji decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie jest zatem ostateczna i nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Do czasu uzyskania waloru ostateczności przez decyzję o warunkach zabudowy postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę podlega zawieszeniu. Uzyskanie ostateczności przez decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu będzie stanowić rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w tej sprawie i dopiero wówczas będzie możliwość podjęcia zawieszonego postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.

Powyższe postanowienie [...] sp. z o.o. (dalej określana jako: "skarżący") zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając mu naruszenie przepisów:

- art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez uznanie, że w sprawie zachodzi obligatoryjna podstawa zawieszenia postępowania tj. rozpatrzenie sprawy pozwolenia na budowę zależy od uzyskania waloru ostateczności decyzji Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy i w konsekwencji istnieje związek przyczynowy pomiędzy rozpoznaniem sprawy o pozwolenie na budowę a wcześniejszym wyjaśnieniem określonej kwestii prawnej w sytuacji, gdy ww. decyzja o warunkach zabudowy nie została pozbawiona waloru ostateczności na skutek nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 441/18, a tym samym wiążąc organ w tym zakresie zobowiązuje go do wydania decyzji o warunkach zabudowy

z uwagi na spełnienie przez inwestora wszystkich przesłanek formalnoprawnych,

- art. 152 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że z mocy powyższego przepisu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r znak: [...], wskutek jego uchylenia, nie wywołuje skutków prawnych, co rodzi konieczność, po stwierdzeniu prawomocności wyroku, rozpatrzenia przez ten organ odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r., w przedmiocie warunków zabudowy, bowiem wniesienie przez SKO skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 441/18 pozbawiło ten organ uprawnienia do rozpatrzenia wniesionego odwołania.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu skargi skarżący wywodzi, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić prowadzone postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne, o jakim mowa w powołanym przepisie, stanowi materialnoprawną przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na której tle wystąpiło. Jak wynika z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Zagadnienie wstępne jest zatem kwestią warunkującą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej.

Rzeczone zagadnienie musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia konsekwencji normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Zależy od niej zarówno treść przyszłego rozstrzygnięcia administracyjnego, jak i możliwość kontynuowania postępowania. Zagadnienie wstępne winno mieć bezpośredni wpływ na sprawę administracyjną.

Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane (dalej: "p.b."), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie, w myśl art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt 1). Organ posiada kompetencje do sprawdzania zgodności projektu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2). Na podstawie analizowanego przepisu organ jest obowiązany ponadto do sprawdzenia kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń (pkt 3), a także wykonania i sprawdzenia projektu przez osobę uprawnioną (pkt 4).

Stosownie do art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W sprawie bezspornym jest, że skarżący składając wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę zespołu 24 budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz

z zagospodarowaniem terenu dla całego zamierzenia zlokalizowanego w granicach działki nr [...] i działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] przy ul. [...] i F. K. w S., legitymował się ostateczną decyzją Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zdaniem skarżącego, brak jest podstaw do uznania, że decyzja ta straciła walor ostateczności wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyroku z 14 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 441/18 uchylającego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia z [...] r. znak: [...] stwierdzającego niedopuszczalność odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] od ww. decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy, w sytuacji, gdy od w/w wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący podkreśla, że walor ostateczności decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy

dla przedmiotowej inwestycji, potwierdził ten organ w zaświadczeniu z dnia [...] r. (znak: [...]), co było podstawą do wystąpienia przez skarżącego o udzielenie pozwolenia na budowę i pomimo pojawienia się w obrocie prawnym nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018r. sygn. akt; II SA/Sz 441/18, Prezydent nie wydał zaświadczenia o innej treści. Słuszność prezentowanego stanowiska potwierdzają wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2018r. sygn. akt II OSK 2195/12 oraz z dnia 18 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 499/10 w których stwierdzono, że kwestia materialnoprawna ustalenia warunków zabudowy dla danej inwestycji nie może stanowić zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w postępowaniu o pozwolenie na budowę, gdyż kwestia warunków zabudowy powinna być ostatecznie rozstrzygnięta w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, a wyjątkowo najpóźniej w dacie orzekania przez organ architektoniczno-budowlany, co wynika z art. 32 ust. 4 pkt 1 p.b. Jak natomiast wyżej wskazano, ostateczność decyzji o warunkach zabudowy w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę potwierdził Prezydent Miasta S. w zaświadczeniu z dnia [...] r. (znak: [...]) a w niniejszym stanie faktycznym i prawnym brak jest podstaw do twierdzenia o utracie przez w/w decyzję waloru ostateczności.

Ponadto, zdaniem skarżącego, nieprawomocne rozstrzygnięcie Sądu dotyczące uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia z [...] r. znak: [...] stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od ww. decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy, nie może skutkować, jak to wywodzi organ odwoławczy, z mocy art. 152 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po stwierdzeniu prawomocności wyroku, rozpatrzeniem przez ten organ odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy, bowiem zaskarżenie przez Kolegium wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018r. sygn. akt

II SA/Sz 441/18 pozbawia ten organ uprawnienia do rozpatrzenia wniesionego odwołania.

Skarżący wskazuje ponadto, że bezzasadność zawieszenia postępowania

w sprawie pozwolenia na budowę w związku z w/w wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jak również bezzasadność przyjęcia kwestii hipotetycznego (nigdy w przyszłości może nie mieć miejsca) rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w S. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy jako zagadnienia wstępnego, potwierdza treść art. 145 §1 pkt 8 K.p.a. Powyższy przepis, dotyczący wznowienia postępowania administracyjnego, wprowadza taką podstawę w sytuacji, gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Jeśliby zatem, po wydaniu pozwolenia na budowę w oparciu o przedłożoną decyzję o warunkach zabudowy, doszło do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy, stanowiłoby to podstawę wznowienia postępowania w sprawie wydanego pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej: "P.p.s.a" ,sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przez te organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi, powodujące eliminację zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

W świetle powyższych zasad stwierdzić należy, iż zarzuty skargi są niezasadne.

W przedmiotowej sprawie podstawą wydania przez organ I instancji postanowienia zawieszającego z urzędu postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę był fakt, że w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r., sygn. akt: II SA/Sz 441/18 pozbawiono waloru ostateczności a zatem także wykonalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. (znak: [...]) stwierdzającego niedopuszczalność wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Przepis art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) stanowi, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m. in. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższym przepisem koresponduje przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego który stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja o warunkach zabudowy musi mieć zatem walor ostateczności.

W niniejszej sprawie niesporne jest, iż inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył decyzję Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] r. o warunkach zabudowy, której ostateczność wynikała z faktu, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z [...] r. (znak: [...]) stwierdziło niedopuszczalność odwołania, które wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] od tejże decyzji. W trakcie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wskazanym wyżej zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 14 czerwca 2018 r., co oznacza konieczność rozpatrzenia tego odwołania, a zatem przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy utraciła walor ostateczności. Nie zmienia tego fakt, iż od ww. wyroku wniesiona została skarga kasacyjna. Zgodnie z przepisem art. 152 § 1 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.

Oznacza to, że od momentu wydania wyroku przez sąd do momentu, kiedy wyrok stanie się prawomocny, uchylony przez sąd akt nie wywołuje skutków prawnych, a zatem powstaje sytuacja braku wymaganej w procesie ubiegania się przez inwestora o pozwolenie na budowę prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy. W takiej sytuacji pozwolenie to nie może być wydane

Należy zatem zgodzić się z organami obu instancji, że w badanej sprawie inwestor przedłożył decyzję o warunkach zabudowy, która w wyniku wyeliminowania przez sąd z obrotu prawnego postanowienia SKO o niedopuszczalności odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] od tej decyzji nie jest ostateczna. Zaistniała zatem podstawa do zastosowania w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., tj. zawieszenia tego postępowania do czasu rozpatrzenia ww. odwołania. W świetle art. 152 § 1 P.p.s.a. fakt, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 czerwca 2018 r., sygn. akt: II SA/Sz 441/18 nie jest jeszcze prawomocny nie ma tutaj żadnego znaczenia, bowiem skutek w postaci pozbawienia wykonalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r,. nastąpił z mocy prawa w momencie ogłoszenia powyższego wyroku.

Przytoczony w skardze wyrok NSA nie odnosi się wprost do niniejszej sprawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy nieuzasadnione jest odwołanie się strony skarżącej do treści art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., jako podstawy procedowania.

Nadzwyczajne tryby wzruszenia trwałości decyzji administracyjnej mogą być stosowane w wyjątkowych, ściśle określonych zaistniałych sytuacjach a nie zakładane w postępowaniu jako ewentualne możliwości usunięcia z obrotu wadliwego rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.