Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 332/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zwrócono skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 3
journal: Dz.U. 1982 nr 19 poz 145
law: Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.
article: art. 37 § 1, art. 49 § 1, art. 46 § 3, art. 176, art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Po 901/09 w sprawie ze skargi O. Sp. z o. o. w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 7 lipca 2009 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonych braków.


UZASADNIENIE

W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w P.), wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 901/09, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych.

Skarga kasacyjna została podpisana przez radcę prawnego. W aktach sprawy przekazanych przez Sąd pierwszej instancji znajduje się jednak jedynie nieprawidłowo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, z którego treści wynika uprawnienie tego radcy prawnego do reprezentowania Ministra Finansów przed sądami administracyjnymi (karta 59).

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Stosownie zaś do art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. t.j. z 2010 r., Nr 10, poz. 65) radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu.

Poświadczenie na pełnomocnictwie w niniejszej sprawie nie zawiera daty ani oznaczenia miejsca jego sporządzenia. Skarga kasacyjna obarczona jest zatem brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Brak ten może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 3 w związku z art. 176 p.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do złożenia dokumentu pełnomocnictwa (oryginału) lub prawidłowo uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić wskazaną powyżej skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu celem wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków.