Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 1104/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 10
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Teza: Naruszenie art.. 10 kpa ma istotny wpływ na wynik sprawy.

TEZY

Naruszenie art.. 10 kpa ma istotny wpływ na wynik sprawy.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA G. Gryglaszewska, Sędziowie NSA A. Sobolewska-Nazarczyk (spr.), D. Tryniszewska-Bytys, Protokolant A. Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżącego kwotę 275 złotych (dwieście siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.-


UZASADNIENIE

Na wniosek Pana E. M. z dnia [...] października 2001 r. złożony

w Starostwie Powiatowym w A. organ pierwszej instancji wszczął postępowanie

o udzielenie wnioskodawcy pozwolenia na budowę dwóch garaży na działce nr [...] przy ulicy K. w A. Po rozpatrzeniu sprawy Starosta Powiatowy w A. w dniu [...] marca 2002 r. decyzją znak: [...] zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił Panu E. M. pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem.

Od tej decyzji odwołał się Pan B. G. zarzucając Staroście A. nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania administracyjnego. Wojewoda P. prowadząc postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie stwierdził znaczne braki w materiale dowodowym. Wobec potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w podstawowym zakresie, mając na uwadze zasadę dwuinstancyjności określoną w art. 15 k.p.a. uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia zaskarżoną decyzję organu I instancji. Starosta A. powtórnie rozpatrując sprawę w dniu [...] sierpnia 2002 r. znak: [...] postanowieniem wezwał inwestora do uzupełnienia braków w materiale dowodowym określając termin do [...] września 2002 r. Po przedłożeniu przez Pana E. M. brakujących dokumentów Starosta A. w dniu [...]1 lutego 2003 r. wydał decyzję znak: [...], którą udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę garażu o pow. zab. 22 m2, pow. użyt. 18 m2, kub. 77 m3 oraz garażu o pow. zab. 18 m2, pow. użyt. 14 m2, kub. 64 m3 na działce nr [...] przy ulicy K. [...] w A.

Od tej decyzji odwołał się Pan B. G. kwestionując usytuowanie planowanych inwestycji oraz zarzucając, że garaże będą przesłaniać istniejący budynek mieszkalny na działce [...], przez co zostanie utrudniony dopływ światła dziennego do mieszkania skarżącego znajdującego się w tym budynku. Ponadto Pan B. G. podniósł, że zaskarżona decyzja organu I instancji nie odpowiada wymogom formalno-prawny,m, ponieważ nie posiada klauzuli pouczającej o terminie zaskarżenia decyzji.

Wojewoda P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, iż jest ona zgodna z prawem, bowiem inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w art. 32 ust. 4 i ust. 1 i 2 – Prawo budowlane

z 1994 r.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiódł Pan B. G., zarzucając naruszenie art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 2 k.p.a. i art. 9 k.p.a. – poprzez wyjaśnienie wszystkich okoliczności, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Należy podkreślić, że w związku z art. 1-3 oraz 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych

i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r.) – z uwagi na datę rozstrzygnięcia w sprawie – właściwym pozostawał wojewódzki sąd administracyjny, jako sąd I instancji.

W świetle powyższego

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja winna być uchylona, ponieważ narusza przepisy formalno-prawne, a naruszenie to może mieć wpływ na wynik sprawy.

W świetle przedstawionego materiału dowodowego wynika, że skarżący Pan B. G. został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy

w trybie art. 10 k.p.a. (pismo z dnia [...] lipca 2003 r. – doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2003 r.). Jak wynika z notatki służbowej, sporządzonej przez Panią A. O., zapoznał się z zebranym materiałem dowodowym w dniu [...] lipca 2003 r., zaś w dniu [...] lipca 2003 r. (data stempla pocztowego), a więc jeszcze w terminie 7 dni od dnia doręczenia wyżej wymienionego zawiadomienia, skarżący wystosował pismo procesowe, w którym prosił m.in. "o przedłużenie terminu do zajęcia stanowiska w sprawie przeglądanych akt. ("Podkreślam, iż nie będąc specjalistą budowlanym zachodzi dla mnie potrzeba skorzystania

z porad w tej dziedzinie w celu obrony moich słusznych interesów"). Skarżący

w cytowanym powyżej piśmie podnosi także okoliczność istnienia nowej opinii sporządzonej przez arch. Z. S. z [...] lipca 2003 r., a dotyczącej analizy linii słońca.

Organ odwoławczy w żadnym zakresie nie ustosunkował się do wyżej wymienionego pisma skarżącego i orzekł merytorycznie w sprawie. Znamiennym jest, że jednym z głównych zarzutów w odwołaniu stanowił problem zacienienia działki skarżącego, a zaskarżona decyzja opierała się w tym zakresie na opinii sporządzonej przez arch. Z. S., w stosunku do której to opinii skarżący wnosił o możliwość przedłużenia terminu do ustosunkowania się po zaczerpnięciu opinii fachowców. Nie ustosunkowanie się do pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2003 r. i nie udzielenie Panu B. G. stosownego terminu celem przedstawienia dowodu, zdaniem Sądu, na zasadniczy wpływ na wynik sprawy, bowiem pozbawiono skarżącego możliwości czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, tym samym nie zostały spełnione przesłanki z art. 10 k.p.a.

Należy podkreślić, że sytuacja ta naruszyła także zasadę konstytucyjną równości wobec prawa wynikającego z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Jeżeli bowiem organy, zgodnie

z art. 36 § 1 k.p.a. mogą przedłużać termin załatwienia sprawy – to strona również może korzystać, w uzasadnionych przypadkach, z tej samej formy – przedłużenia przedstawienia dowodów celem prezentowania swojego stanowiska w sprawie. Tym bardziej, że opinia arch. Z. S. została sporządzona [...] lipca 2003 r. w toku już postępowania odwoławczego, a skarżący miał krótki okres zapoznania się z nią (od [...] lipca 2003 r. – do

[...] lipca 2003 r.).

Nie zasadnym jest także stanowisko organu odwoławczego dotyczącego prawidłowości postanowienia Starosty A. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki w postaci pominięcia w decyzji z dnia

[...] lutego 2003 r. możliwości złożenia odwołania, bowiem art. 113 § 1 k.p.a. nie przewiduje możliwości dopisywania czegokolwiek lub uzupełnienia treści decyzji, w jakimkolwiek zakresie, a jedynie sprostowania oczywistej omyłki.

Z uwagi na potrzebę zakreślenia skarżącemu terminu celem przedstawienia dowodów, o których sygnalizował w piśmie z dnia [...] lipca 2003 r., które mogą mieć wpływ na wynik sprawy – Sąd nie dokonywał dalszej oceny merytorycznej uznając to za przedwczesne działanie, bowiem stan faktyczny może ulec zmianie.

Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 "c" i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r.).

O kosztach zaś rozstrzygnięto w myśl art. 200 cytowanej powyżej ustawy.-