Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 768/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia 1) przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę T. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...]

w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w sprawie wymeldowania.

W dniu 21 lipca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) T. W. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym, tj. zwolnienie o kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż od 7 lutego 1996 r. jest osobą bezdomną. Płaci alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie, za energię i gaz - 90 zł, na lekarstwa 100 zł. Ponadto, jak oświadczył skarżący, komornik pobiera mu kwotę 350 zł miesięcznie z tytułu zaległości za czynsz. Na wyżywienie zostaje skarżącemu ok. 150 zł. Wnioskodawca oświadczył, iż nie ma pieniędzy na opłaty sądowe, a tym bardziej na ustanowienie adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca jest osobą samotną, nie posiada jakiegokolwiek majątku. Jego dochód stanowi emerytura w wysokości 1400 zł. Ponadto podał, iż od 2005 r. komornik prowadzi egzekucję na kwotę 84000zł, druga egzekucja - na kwotę 950 zł, alimenty na rzecz małoletniej córki - 500 zł miesięcznie, zadłużenie za czynsz - 1700 zł.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek należało uznać, że zasługuje

na uwzględnienie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści wskazanego przepisu wynika,

że jedyne kryterium od którego ustawa uzależnia przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym ma charakter materialny i jest nim brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów.

Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę jego dochód, oraz opisaną przez niego sytuację majątkową oraz życiową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1400 zł, jest osobą zadłużoną, nie posiada jakiegokolwiek majątku. W tym stanie rzeczy uzasadnione jest stwierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść ewentualnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie

z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie.

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. W. w niniejszej sprawie. Od powołanego orzeczenia przysługuje skarżącemu skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa

do sądu.

Z przedstawionych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.