Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 57/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.H., W.H. i M.H. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę H.H. i W.H.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 listopada 2018 r. H.H, W.H. i M.H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę m.in. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczego Wydziału II z dnia 11 stycznia 2019 r. zobowiązano skarżących do złożenia dowodu wykazującego, że przed wniesieniem powyższej skargi wystąpili do właściwego organu z ponagleniem,

o jakim mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej zwanej Kpa).

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem procesowym z dnia 7 lutego 2019 r. wyjaśnili, że owe ponaglenie zostało przez nich wniesione dnia 3 listopada 2018 r. Kserokopia tego dokumentu została nadesłana do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa).

Stosownie do treści art. 53 § 2b Ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia.

Jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 Kpa, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 Kpa (bezczynność), stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.

W odpowiedzi na wezwanie sądowe skarżący wskazali, że wystąpili z powyższym ponagleniem, gdyż jako takie należy traktować złożone do akt sprawy pismo z dnia 3 listopada 2018 r. zatytułowane "zażalenie" skierowane do Ministra Infrastruktury w Warszawie.

W istocie pismo to, zdaniem Sądu, należy traktować jako takie ponaglenie. Zaznaczyć przy tym należy jednakże, iż ten środek zaskarżenia został wniesiony jedynie przez skarżącego M.H.. Pozostali skarżący nie kierowali natomiast do Ministra ponaglenia w trybie art. 37 Kpa, co oznacza, że nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 2 Ppsa w związku z art. 37 § 3 Kpa).

Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących H.H. i W.H. w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie ich skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia ich skargi jako niedopuszczalnej.

W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa.