Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 196/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji o środowisku 1. zobowiązuje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do załatwienia wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SAB/Wa 19614

U Z A S A D N I E N I E

Stowarzyszenie "I.", reprezentowane przez adwokata, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającą na niezasadnym twierdzeniu wyrażonym w piśmie organu z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], iż następujące informacje, których udostępnienia na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o cechach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) żądał skarżący, tj.: 1. decyzja Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie zmiany decyzji nr [...], Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie sortowni surowców wtórnych o linię segregacji odpadów mieszanych z linią produkcyjną do wytwarzania paliwa alternatywnego na działce ew. nr [...], obręb W., gm. W. oraz zmieniającej decyzję nr [...] Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., 2) decyzja Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.; 3) dokumenty zawarte w aktach sprawy toczącej się przed Kolegium nr [...], - pozbawione są przymiotu informacji o środowisku w rozumieniu ustawy.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 8 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1, 2, 6 lit. a) i b) ustawy – poprzez nieudostępnienie żądanej informacji zgodnie z wnioskiem, pomimo tego, iż stanowią one informacje o środowisku w rozumieniu ustawy, a organ będący w posiadaniu żądanych informacji, zobowiązany był do ich udostępnienia, w wyniku czego skarżącemu nie zostały udostępnione żądane informacje, co przesądza o bezczynności organu; 2. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 12 ust.1, art. 14 ust.1 ustawy oraz art. 7, 8 i 11 k.p.a. - poprzez nie udzielenie żądanych informacji zgodnie z wnioskiem w przepisanym terminie i wystosowanie do skarżącego jedynie pisma organu, które w sposób niewystarczający i lakoniczny przedstawia stanowisko organu w przedmiotowej sprawie, w wyniku czego skarżący nie uzyskał żądanych informacji, a przesłanki uzasadniające stanowisko organu przedmiotowej sprawie nie zostały wyjaśnione, co przesądza o bezczynności organu; b) art. 73 § 1 w zw. z art. 8 k.p.a. – poprzez bezzasadne stwierdzenie, iż wniosek powinien zostać zakwalifikowany jako wniosek strony postępowania o udostępnienie akt na podstawie art. 73 § 1 k.p.a., podczas gdy organ nie jest uprawniony do modyfikowania wniosków w jakimkolwiek postępowaniu, a nadto opartego na art. 73 § 1 k.p.a. sprawia, iż skarżący zna rozstrzygnięcie oparte na tej podstawie prawnej, co w konsekwencji należy uznać za uchylanie się przez organ od obowiązku wynikającego z przepisów ustawy, a to z kolei świadczy o bezczynności organu. Pełnomocnik wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie miesiąca od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W motywach skargi podano, iż pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżący wystąpił o udzielenie informacji w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. wyjaśniając, że żądane informacje są informacjami, o których mowa w art. 9 ust.1 pkt 1,2 i 6 lit. a) i b) tej ustawy. Mając na uwadze, iż żądane informacje stanowią informacje, o których mowa w art.16 ust.1 pkt 5-8 ustawy, zgodnie z treścią art.18 ust. 1 - 3 ustawy, skarżący podniósł, iż organ nie może odmówić ich udostępnienia. Organ powinien był zgodnie z art.14 ust. 1 ustawy udostępnić żądane informacje zgodnie z wnioskiem. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. organ poinformował skarżącego, że nie może uwzględnić żądania, bowiem informacje objęte wnioskiem nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 9 ust. 1 ustawy. W piśmie brak było jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania udostępnienia informacji w trybie przepisów UDIP. Nadto organ wskazał, iż w związku ze złożonym przez skarżącego odwołaniem od decyzji nr 1,wniosek zawiera żądanie, które podlega rozpoznaniu na podstawie art.73 k.p.a. Pełnomocnik skarżącego w dalszej części motywów skargi wskazał, iż pismem z dnia [...] lipca 2014r. wezwał organ w trybie art. 37 par. 1 k.p.a. do usunięcia naruszenia prawa, przy czym czynność ta została dokonana jedynie ostrożności procesowej. W orzecznictwie ugruntowany jest bowiem pogląd, że w sprawach dotyczących bezczynności organu w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej, strona nie ma obowiązku wyczerpania środka zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nie znajduje podstaw do jej uwzględnienia. W uzasadnieniu wyjaśniło, że pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Kolegium odmówiło Stowarzyszeniu udostępnienia na podstawie art. 8 ustawy z dnia 3 października 2008 r. informacji wskazanych we wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r., gdyż nie mieszczą się one w katalogu określonym w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Kolegium stwierdziło, iż niezależnie od wskazanej podstawy prawnej wniosku, jak i podnoszonej argumentacji, zakres żądnych informacji dotyczy udostępnienia w formie kopii akt sprawy związku z odwołaniem Stowarzyszenia od decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., w której w pkt I stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko postępowania, a w pkt II zmieniono decyzję nr [...] Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., zarejestrowanej w Kolegium pod nr [...] , a zatem, jest żądaniem, które podlega rozpoznaniu trybie art. 73 k.p.a. Kolegium wskazało, iż w skardze Stowarzyszenie domaga się udostępnienia informacji wskazanych we wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r., tj.: 1) decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie sortowni surowców wtórnych o linię segregacji odpadów mieszanych z linią produkcyjną do wytwarzania paliwa alternatywnego na działce ew. nr [...], obręb W., gm. W.; 2) ww. decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.; 3) dokumentów zawartych w aktach sprawy toczącej się przed Kolegium nr [...]. Na rozprawie w dniu 25 marca 2014 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączyć sprawy o sygn. akt: IV SA/Wa 195/14 i IV SA/Wa 196/14 do wspólnego rozpoznania, ale do odrębnego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1 – 4a tego artykułu. W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wezwało organ do usunięcia naruszenia prawa, tym samym dopełniło wymóg z art. 52 § 1 i 3 p.p.s.a. Rozpoznając skargę na bezczynność organu w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że w dacie wniesienia skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pozostawało w bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r., w którym skarżące Stowarzyszenie domagało się udostępnienia wskazanych w nim dokumentów na dwóch różnych podstawach: w pkt 1 – na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego udziale (...) oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zaś w pkt 2 – na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, iż Kolegium wprawdzie pismem z dnia [...] lipca 2014 r. odmówiło udostępnienia żądanych informacji, stwierdzając, że nie mieszczą się one w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r., to jednak nie można uznać, że wniosek Stowarzyszenia z dnia [...] czerwca 2014 r. oparty na tej podstawie prawnej został rozpatrzony. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. ustawy każdy ma prawo do informacji o środowisku jego ochronie na warunkach określonych ustawą. Jak stanowi art. 8 tej ustawy obowiązek udostępnienia każdemu informacji o środowisku i jego ochronie należy do organu, w którego posiadaniu się one znajdują, lub które są dla niego przeznaczone. Ustawodawca w art. 9 ust.1 ustawy określił katalog informacji podlegających udostępnieniu. Wedle treści pkt 3 tego przepisu udziela się informacji dotyczących środków, takich jak: środki administracyjne, polityki, przepisy prawne dotyczące środowiska i gospodarki wodnej, plany, programy oraz porozumienia w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1, oraz na emisje i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2, jak również środków i działań, które maja na celu ochronę tych elementów. Zakres informacji jakie zgodnie z tym pkt 3 art. 9 ust.1 ustawy podlegają udostępnieniu jest szeroki i przewiduje m.in. udostępnienie środków administracyjnych do których należą wszelkie decyzje i inne rozstrzygnięcia administracji. Sposób i formę udostępniania informacji o środowisku, jak i odmowę jej udostępnienia reguluje art. 15 ust. 1 , 2 i 3 cyt. wyżej ustawy. Natomiast z treści art. 20 ust. 1 ustawy wynika, że odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej stwierdzić należy, skoro żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczyło udostępnienia decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., to rzeczą Kolegium było rozpatrzenie wniosku Stowarzyszenia na podstawie przepisów Działu II ustawy z dnia 3 października 2008 r. regulującego zagadnienia dotyczące udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie. Zatem, skoro skarżące Stowarzyszenie nie otrzymało żądanej informacji, jak również nie doszło do wydania decyzji o odmowie jej udzielenia do dnia rozpatrzenia skargi, to należy uznać, że Kolegium pozostaje w stanie bezczynności. W ocenie Sądu stwierdzona bezczynność organu nie ma jednak postaci kwalifikowanej, bowiem zaniechanie prawidłowej realizacji wniosku nie wynikało z celowego działania, czy opieszałości organu, lecz z błędnej interpretacji przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. w zakresie regulującym udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie. Stąd też Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. Rozpatrując sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uwzględni powyższe wskazania i podejmie przewidziane ustawą z dnia 3 października 2008 r. stosowne czynności prawne. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. - jak w pkt 3 sentencji.