Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3786/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 299 poz 1 art. 103a, art. 125e,
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy  szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku")
article: art. 2, 2a, 2b i 3b, art. 5
journal: Dz.U. 2011 nr 145 poz 868
law: Ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi  uprawianych na włókno - tekst jednolity.
article: § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 872
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej  wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie  dochodzenia do uznania

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania oraz ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2012 r. N. Sp. z o.o. (dalej: "spółka" lub "strona") złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Podstawą do złożenia wniosku była decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] o wstępnym uznaniu grupy producentów owoców i warzyw.

Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR przyznał spółce pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 96.000,00 zł oraz na pokrycie części kosztów kwalifikowanych inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (dalej także jako "PDU") w wysokości 16.462.500,00 zł.

Z kolei decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR przyznał stronie pomoc finansową na pokrycie części kosztów kwalifikowanych inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za pierwsze półrocze drugiego roku działalności w wysokości 960.000,00 zł.

W dniu [...] marca 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wystąpił do Prezesa ARiMR z prośbą o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] wskazując, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a."

Prezes ARiMR wszczął więc z urzędu postępowanie w sprawie ww. wniosku Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. Postępowanie to zakończyło się wydaniem w dniu [...] lipca 2013 r. decyzji nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w całości. Po rozpatrzeniu odwołania spółki Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję nr [...].

Spółka zaskarżyła decyzję Ministra z dnia [...] listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po rozpatrzeniu skargi Sąd uznał ją za zasadną i uchylił zaskarżoną decyzję (wyrok z dnia 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 309/14).

Rozpatrując sprawę ponownie po ww. wyroku Sądu Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU oraz uchylił tę decyzję w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzenia działalności administracyjnej i umorzył postępowanie w tym zakresie.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ponownego rozpatrzenia wniosku spółki o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r.

W dniu [...] marca 2015 r. organ ten wydał decyzję nr [...], mocą której:

1) odmówił przyznania stronie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 16.462.500,00 zł za I niepełny rok realizacji planu dochodzenia do uznania z czego pomoc ze środków UE wynosi: 10.975.000,00 zł;

2) wyłączył przyznanie spółce pomocy finansowej w wysokości 960.000,00 zł na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za I półrocze II roku realizacji planu dochodzenia do uznania;

3) ustalił stronie kwotę nienależnie pobranych środków finansowych, uzyskanych na mocy decyzji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] oraz z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] wydanych przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w G. w łącznej wysokości 17.422.500,00 zł.

Spółka złożyła odwołanie od tej decyzji do Prezesa ARiMR który, decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w całości i:

1) odmówił przyznania stronie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 16.462.500,00 zł, za pierwszy niepełny rok realizacji planu dochodzenia do uznania, z czego pomoc ze środków UE wynosi 10.975.000 zł,

2) ustalił spółce kwotę nienależnie pobranych środków finansowych, uzyskanych na mocy decyzji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] oraz z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] wydanych przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w G. w łącznej wysokości 16.462.500,00 zł.

Uzasadniając to rozstrzygnięcie Prezes ARiMR w pierwszej kolejności skupił się na kwestii zasadności odmowy przyznania pomocy finansowej dla spółki za pierwszy niepełny rok realizacji planu dochodzenia do uznania, tj. od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Organ wyjaśnił , że zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U z 2013 r. poz. 872), dalej: "rozporządzenie MRiRW", wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw, jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem, przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uznana, jeżeli inwestycja lub jej etap zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy i zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym.

Zdaniem organu II instancji w sprawie wystąpiły znaczące różnice w zakresie realizacji inwestycji w odniesieniu do inwestycji ujętych i opisanych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Spółka wnioskowała o przyznanie pomocy finansowej w łącznej wysokości 16.558.500,00 zł, w tym 96 000,00 zł na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy i prowadzeniem działalności administracyjnej i 16.462.500,00 zł na pokrycie części kosztów kwalifikowanych inwestycji polegających na:

– zakupie budynku przechowalni na 1500 ton oraz budynku magazynu opakowań w S. (wartość netto inwestycji 18.000.000,00 zł),

– zakupie samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t tony, z wyłączeniem samochodów do przewodu osób obejmujący zakup dwóch samochodów ciężarowych z podłogą ruchomą (wartość netto inwestycji 1.875.000,00 zł),

– zakupie narzędzi oraz zakupie i montażu maszyn oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowywania owoców i warzyw do sprzedaży w szczególności do ich mycia, czyszczenia, sortowania, pakowania i konfekcjonowania, krojenia, cięcia, szatkowania, obierania lub drylowania obejmujący zakup ładowarki teleskopowej oraz 5 sztuk wózków widłowych (wartość netto inwestycji 2.075.000,00 zł).

Zgodnie z zatwierdzonym PDU strona zaplanowała zakup budynku przechowalni na 1500 ton oraz magazynu opakowań o wymiarach ok 70 x 30 m (2100 m2) wraz z gruntem o powierzchni ok. 0,75 ha położonych w miejscowości S., gmina G., powiat [...], za łączną cenę netto 6.000.000,00 zł. Tymczasem we wniosku o przyznanie pomocy finansowej spółka wykazała zakup budynku przechowalni na 1500 ton oraz magazynu opakowań o powierzchni 3200 rm2 (zgodnie z operatem szacunkowym z dnia [...] stycznia 2012 r.) wraz z gruntem o powierzchni 2,99 ha za kwotę 18.000.000,00 zł. W toku postępowania strona wyjaśniła, że zakres i koszt inwestycji zostały oszacowane w roku 2010 podczas przygotowywania pierwotnej wersji PDU, natomiast realizacja inwestycji nastąpiła w roku 2012. Z perspektywy czasu uznała, że inwestycja została niedoszacowana.

Zgodnie z treścią przedłożonego do zaopiniowania PDU spółka planowała "(...) zakup istniejącego obiektu, który miał być adaptowany na potrzeby Grupy, jednakże w trakcie rozmów na temat zakupu, okazało się, iż konieczne są uzgodnienia z konserwatorem zabytków. Wówczas pojawiła się koncepcja kupna gotowego i zarazem nowego budynku na wydzielonym fragmencie działki. Obecny właściciel nieruchomości prowadzi wszelkie prace mające na celu spełnienie oczekiwań grupy, tak aby N. Sp. z o.o. mogła nabyć obiekt odpowiadający wymaganiom i uzgodnionej technologii. Obecna wielkość powierzchni gruntu, po dokonaniu oględzin uległa korekcie, aczkolwiek, pozostały teren nie objęty zabudową, służyć będzie do swobodnego manewrowania, ustawiania samochodów pod doki załadowcze, odstawiania skrzyniopalet i sprzętu służącego do produkcji warzyw".

Organ odwoławczy zaznaczył iż protokoły z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] kwietnia 2012 r. przez Marszałka Województwa [...] oraz w dniu [...] września 2013 r. przez Marszałka Województwa [...] nie potwierdziły zakupu gotowych obiektów budowlanych. W ocenie Prezesa ARiMR zgromadzona dokumentacja w sprawie świadczy o budowie w toku przedmiotowej inwestycji. Na dzień kontroli budynki będące przedmiotem inwestycji nie były gotowe do użytkowania, jak również nie posiadały dokumentów dopuszczających do użytkowania, tj. decyzji pozwolenia na użytkowanie. Fakt ten potwierdziła również kontrola przeprowadzona przez Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego w okresie marzec - kwiecień 2014 r. W aktach sprawy znajduje się protokół z czynności kontrolnych nr [...] wraz z załącznikami, który szczegółowo opisuje stwierdzone nieprawidłowości. Organ II instancji ustalił też, że w aktach sprawy znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie złożonego przez stronę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]. Z treści dokumentu wynika, że data rozpoczęcia budowy to [...] lutego 2012 r. a data zakończenia to [...] listopada 2013 r. Powyższe, w ocenie organu, jednoznacznie dowodzi, że spółka nie zrealizowała przedmiotowej inwestycji, w okresie objętym przedmiotowym wnioskiem i zgodnie z zakresem określonym w zatwierdzonym w PDU.

Spółka planowała też zakup 2 zestawów transportowych, tj. samochodów ciężarowych z podłogą ruchomą na naczepie o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, z wyłączeniem samochodów przeznaczonych do przewozu osób, z czego każdy zestaw miał składać się z ciągnika siodłowego i naczepy z ruchomą podłogą. Tymczasem w ocenie organu strona dokonała zakupu jedynie dwóch ciągników siodłowych o nr rejestracyjnych [...] i [...] bez naczep, czego dowodzą zdjęcia (wykonane poza siedzibą spółki), załączone do protokołu z czynności kontrolnych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Brak naczep na dzień przeprowadzonych ww. czynności kontrolnych potwierdzają również zapisy z protokołów przesłuchania świadka z dnia [...] listopada 2013 r. i z dnia [...] marca 2014 r. dołączonych do pisma Komendy Głównej Policji w G. z dnia [...] marca 2014 r. Z informacji zawartych w przedmiotowych protokołach wynika, że pracownik Firmy C. produkującej naczepy potwierdził, iż naczepy zostały wydane fizycznie w dniu [...] maja 2012 r. podmiotowi N.(2) Sp. z o.o., dopiero po opłaceniu przez N.(2) Sp. z o.o. w dniu [...] kwietnia 2012 r. faktur VAT [...] i [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Zatem przedmiotowe naczepy nie mogły być w posiadaniu skarżącej podczas przeprowadzonej kontroli w dniu [...] kwietnia 2012 r.

Prezes ARiMR stwierdził też, iż spółka poniosła koszt inwestycji w zakresie zakupu 2 samochodów ciężarowych z podłogą ruchomą na naczepie dopiero w drugim kwartale 2012 r., a więc po okresie, którego dotyczył złożony wniosek (od [...] września 2011 r. do [...] grudnia 2011 r.). Podkreślił iż pomoc, o którą ubiega się strona polega na zwrocie poniesionych kosztów inwestycji za dany okres, tj. kosztów faktycznie zrealizowanych w danym półroczu. Tym samym koszt ten nie mógł zostać uznany.

Zgodnie z PDU spółka planowała też zakup narządzi oraz zakup i montaż maszyn oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowywania owoców i warzyw do sprzedaży w szczególności do ich mycia, czyszczenia, sortowania, pakowania i konfekcjonowania, krojenia, cięcia, szatkowania, obierania lub drylowania obejmującą zakup ładowarki teleskopowej oraz 5 sztuk wózków widłowych.

Organ odwoławczy zaznaczył, iż protokół z czynności kontrolnych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., potwierdził (na podstawie wizji lokalnej) realizację tej inwestycji, tj. zakup ładowarki teleskopowej oraz 5 sztuk wózków widłowych. Jednakże w trackie kontroli w dniu [...] września 2013 r. stwierdzono brak 5 wózków widłowych. Z treści oświadczenia złożonego przez członków zarządu strony wózki znajdowały się na terenie G. w firmie S. i stanowiły przedmiot zabezpieczenia z uwagi na nie wywiązanie się przez podmiot sprzedający N.(2) Sp. z o.o. z zaciągniętego zobowiązania. Prezes ARiMR zwrócił uwagę na pismo Komendy Głównej Policji z dnia [...] grudnia 2013 r., z którego wynika, że przedmiotowe wózki zostały zabezpieczone w miejscowości C., w magazynie stanowiącym własność podmiotu A. Sp. z o.o., gdzie były użytkowane przez ten podmiot. Ponadto, z innych dokumentów, którymi dysponuje Komenda Główna Policji w G. wynika, że zgodnie z dyspozycją zamawiającego wózki widłowe dopiero dnia [...] lutego 2012 r. zostały dostarczone do miejscowości S., tj. magazynów skarżącej.

W ocenie organu odwoławczego materiały te dowodzą, iż zakupione wózki widłowe nie były fizycznie przekazane protokołem zdawczo- odbiorczym z dnia [...] grudnia 2011 r. sporządzonym między N.(2) Sp. z o.o. a stroną, a także nie były użytkowane zgodnie z celem, dla którego zostały zakupione.

Z uwagi na poczynione ustalenia Prezes ARiMR stwierdził, że zakres inwestycji zatwierdzonych w planie dochodzenia do uznania z dnia [...] maja 2011 r. zdecydowanie różnił się od zakresu inwestycji, do realizacji których stronie przyznano pomoc finansową decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Strona wnioskowała więc o przyznanie pomocy finansowej do inwestycji niezrealizowanych bądź będących w trakcie realizacji, co jest sprzecznie z ustawodawstwem unijnym i krajowym.

Następnie organ przeszedł do zaistnienia w odniesieniu do spółki przesłanek skutkujących ustaleniem nienależnie pobranej pomocy. Zaznaczył, iż z obrotu prawnego usunięta została decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w części dotyczącej przyznania środków na pokrycie kosztów kwalifikowanych inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości 16.462.500,00 zł za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Spowodowało to, iż kwestia ta wymagała ponownego rozstrzygnięcia. Na podstawie decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] przyznanie środków finansowych w wysokości 16.462.500,00 zł uznane zostało za niezasadne, a słuszność powyższego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Prezesa ARiMR we wcześniejszych wywodach. Tym samym zaistniały podstawy do ustalenia spółce nienależnie pobranej pomocy finansowej z uwagi na odpadnięcie podstawy prawnej dla środków wypłaconych w oparciu o ww. decyzję nr [...].

Prezes ARiMR za nieprawidłową uznał decyzję organu I instancji w części dotyczącej wyłączenia pomocy finansowej w wysokości 960.000,00 zł na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji. Zaznaczył, iż zgodnie z art. 115 ust. 1 lit. b i c rozporządzenia 543/2011 wyłączeniu ze wsparcia podlegają podmioty, co do których stwierdzono popełnienie oszustwa. W aktach rozpoznawanej sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające fakt wszczęcia przez Prokuraturę Apelacyjną w G. śledztwo w sprawie podejrzenia popełnienia przez spółkę przestępstwa z art. 286 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.), dalej "k.k." oraz art. 297 § 1 k.k. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. ww. Prokuratura poinformowała Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, iż prowadzi śledztwo o sygn. akt. [...] (przejęte z Prokuratury Okręgowej w S.) w sprawie zaistniałego w okresie od września 2008 r. do lipca 2012 r. przestępstwa oszustwa na szkodę ARiMR w wyniku którego doprowadzono do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości w wysokości nie mniejszej niż 128.000.000 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i in. Z kolei w dniu [...] stycznia 2014 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło pismo Prokuratury, iż złożone przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zawiadomienie z dnia [...] stycznia 2014 r. o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. zostało dołączone do materiałów śledztwa Prokuratury Apelacyjnej w G. o sygn. akt. [...]. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że przestępstwa określone ww. przepisach (art. 286 k.k.- oszustwo, art. 297 kk - oszustwo kapitałowe) powinny zostać uznane za oszustwo, o którym stanowi art. 115 rozporządzenia nr 543/2011, zaznaczając równocześnie, iż do rozstrzygnięcia czy spółka popełniła oszustwo nie jest uprawniona ARiMR.

Powyższą decyzję Prezesa ARiMR zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Syndyk masy upadłości N. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej (dalej: "syndyk" lub "skarżący") zarzucając:

1. obrazę przepisów o postępowaniu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

a) art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie,

b) art. 80 k.p.a. poprzez swobodne zupełnie dowolne i nieuzasadnione przyjęcie, że przedstawiciel N. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej dopuścił się oszustwa,

c) art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierzetelne przeprowadzenie postępowania dowodowego, skutkujące zupełnie dowolnym i nieuzasadnionym przyjęciem, iż dofinansowanie spółki uzyskano na skutek oszustwa,

d) art. 139 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wydanie przez organ II instancji po rozpoznaniu odwołania skarżącej decyzji niekorzystnej w stosunku do decyzji organu I instancji w zakresie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych,

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia w postaci przyjęcia, iż w niniejszej sprawie wystąpiły znaczące różnice w zakresie realizacji inwestycji w odniesieniu do inwestycji ujętych i opisanych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.

Syndyk wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz niezbędnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Syndyk podniósł, że spółka nie naruszyła § 1 ust. 1 rozporządzenia ARiRW z dnia 12 lipca 2013 r. Organy obu instancji błędnie wywiodły, iż rzekome naruszenie prawa przez stronę przejawiać się miało w nieujęciu niektórych inwestycji w PDU, podczas gdy wszystkie inwestycje zostały w PDU ujęte, a zatwierdził je do realizacji [...] Oddział Regionalny ARiMR uwzględniając wszelkie modyfikacje dotyczące zakresu, a nie wykraczające poza rodzaj i przedmiot inwestycji (tj. zakup działki z budynkami).

Zdaniem skarżącego wykładnia powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że wykonanie inwestycji analizować należy przez pryzmat okresu rozliczeniowego, tzn. aby dana inwestycja była ujęta w harmonogramie, nie zaś wyłącznie na realizacji inwestycji li tylko zgodnie z opisem inwestycji z PDU. Fakt ujęcia w tym przepisie zapisu o dostosowaniu inwestycji do wielkości produkcji itp. daje możliwość weryfikacji powyższego także na etapie wniosku o przyznanie pomocy. Biorąc pod uwagę iż plan, zgodnie ze swoją nazwą, zawiera jedynie pewne ramy realizacji inwestycji, jego ostateczny kształt może ulec zmianie, co miało miejsce w tym przypadku. Ponadto, w przepisach prawa krajowego, unijnego, tudzież w wytycznych ARiMR nie określono, jaki jest dopuszczalny zakres zmiany zakresu rzeczowego inwestycji. Nie można zatem wykluczyć, iż zmiana powierzchni z 0,75 ha na 2,99 ha, czy też zmiana z 980 m2 na 3200 m2 jest niedopuszczalna.

Syndyk podkreślił, iż w PDU z dnia [...] maja 2011 r. z korektą z dnia [...] czerwca 2011 r. spółka zadeklarowała realizację inwestycji w następującym zakresie:

a) budynku przechowalni na 150 ton produktu,

b) magazynu opakowań,

c) dwóch działek geodezyjnych, każda o orientacyjnej powierzchni 0,75 ha, które miały powstać z wydzielenia z działki [...] w S. i na których zlokalizować miano powyższe budynki oraz zagospodarować teren przylegający na potrzeby grupy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa budowlanego.

Tym samym już z treści PDU wynika, że wielkość działki uległa zmianie i dostosowaniu do istniejących wymogów prawnych. Po modernizacji zlokalizowanych na nieruchomości budowli wymogi prawa budowlanego oraz geodezyjnego uniemożliwiły sprzedającemu wydzielenie do sprzedaży wraz z nowymi zabudowaniami mniejszej działki niż 2,9901 ha. Podane w PDU wartości 2 x 0,75 ha były wielkościami orientacyjnymi. Skarżący zaznaczył też, iż w PDU strona wskazała także na zmianę koncepcji w zakresie nabywania budynków, zarówno przechowalni jak i magazynu opakowań. W trakcie negocjacji handlowych, które spółka prowadziła ze sprzedającymi nieruchomości w S., to jest O. Sp. z o.o., trwających już po zatwierdzeniu PDU okazało się, że znajdujące się na tej nieruchomości budynki przechowalni i magazynu opakowań nie nadają się do wykorzystania przez przyszłego nabywcę, tj. N. Sp. z o.o. Budynki te groziły katastrofą budowlaną. O. Sp. z o.o. aby wywiązać się ze wcześniejszych ustaleń ze spółką była zobligowana postawić na nieruchomości nowe budynki, które jednak charakterem inwestycji oraz jej przeznaczeniem były tożsame z istniejącymi zabudowaniami. Syndyk podkreślił, iż w dniu [...] stycznia 2012 r. strona złożyła wniosek o płatność wraz z załącznikami, którymi objęła powyższe inwestycje, a na wezwanie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uzupełniła braki wniosku i złożyła stosowne wyjaśnienia. W trakcie kontroli na miejscu w dniu [...] lutego 2012 r. kontrolerzy [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie stwierdzili żadnych nieprawidłowości we wniosku o płatność.

W ocenie skarżącego analiza pierwotnych założeń PDU prowadzi do wniosku, że spółka realizowała rodzajowo bliźniacze inwestycje, to jest zakupiła budynek przechowalni, magazyn opakowań wraz z nieruchomościami, na których przedmiotowe budynki zostały zlokalizowane. Powierzchnia użytkowa wynosiła odpowiednio 3200 m2 (dla budynku przechowalni) i 2400 m2 (dla magazynu opakowań). Działka gruntu [...] powstała po podziale geodezyjnej działki [...] posiadała obszar 2,9901 ha. Ponadto decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] marca 2012 r. przyznająca wnioskowaną pomoc, w swej treści w ogóle nie wskazuje na to, że strona zobowiązała się do zakupu działek, a tym samym nie określa ich wielkości. Wskazuje natomiast na zakup magazynu opakowań w S. ale nie określa jego wielkości. Z zapisów PDU wynika też, iż strona zaplanowała zakup dwóch działek geodezyjnych o orientacyjnej powierzchni 0,75 ha, które miały powstać z wydzielania z działki [...]. Zatem spółka wskazała w PDU, że zakupi działki o co najmniej orientacyjnej powierzchni wynoszącej 1,5 ha.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz. 718 j.t. ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Ustalenia faktyczne organu nie budzą wątpliwości jako oparte na prawidłowej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, z zastrzeżeniem jednego wyjątku nie mogącego wpłynąć w sposób istotny na wynik sprawy. Stąd ustalenia te sąd w pełni akceptuje i uzupełnia je własnymi ustaleniami, niżej wskazanymi, czyniąc je łącznie za podstawę własnego rozstrzygnięcia. Ustalenia faktyczne organu sąd zmienia w zakresie dotyczącym treści planu dochodzenia do uznania (PDU) co do zamiaru zakupu przez skarżącą dwóch działek o powierzchni 0,75 ha, a nie jednej jak przyjął organ ( w dalszej treści uzasadnienia zostaną wskazane szczegóły i podstawy przyjętego faktu). Uzupełnienie materiału dowodowego dotyczy faktu zatwierdzenia PDU decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011r. (tą samą, w której wstępnie uznano skarżącą za grupę producentów i warzyw w grupie produktów "warzywa") oraz okoliczności uchylenia decyzji będącej podstawą do procedowania i orzekania w przedmiotowej sprawie i wydania nowej decyzji w tym przedmiocie. Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2015r., nr. [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], w części przyznającej spółce pomoc finansową na pokrycie części kosztów kwalifikowanych inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 16.462.500,00 zł , za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r., została uchylona wyrokiem tutejszego sądu z dnia 14 października 2015r., sygn. akt VSA/Wa 1591/15. Wyrok ten został ogłoszony po dacie wydania decyzji zaskarżonej w przedmiotowym postępowaniu. Wyrok jest znany z urzędu sądowi orzekającemu niniejszej sprawie. Jest też znany stronom postępowania uczestniczącym w tamtym postępowaniu (organ wydający zaskarżoną decyzję orzekał tam jako organ I instancji). W wykonaniu powyższego wyroku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał nową decyzję w dniu [...] lipca 2016r o nr. [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU. Powyższa decyzja została zaskarżona do tutejszego sądu pod sygn. akt VSA/Wa 2697/16. Skarga nie została rozpoznana do chwili obecnej. Sąd na rozprawie powołał się na tę znaną mu okoliczność z urzędu. Dopuścił dowód z dokumentu w postaci ww. decyzji znanej również stronom z tych samych względów, o których była mowa wyżej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie wziął pod uwagę, że wymieniona decyzja jest decyzją ostateczną zgodnie z art. 15 i 16 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016r. poz.23 j.t., dalej k.p.a.) Jest ona wykonalna, czyli rodzi skutki prawne w niej przewidziane. Decyzja stwierdzająca nieważność rodzi skutki prawne ex tunc, czyli powoduje, że weryfikowana nią decyzja ( z dnia [...] marca 2012r.), w części objętej stwierdzeniem nieważności, nie istnieje od początku. Tak uzupełniony materiał dowodowy dał podstawę do orzekania merytorycznego w niniejszej sprawie.

Omówienie sprawy rozpocząć trzeba od wskazania, że przepisy unijne zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ( rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku, Dz. U. UE L. nr.299 str.16) przewidywały poza uznawaniem organizacji producentów owoców i warzyw również wstępne uznanie takich grup w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE w dniu 1 maja 2004r., tj. m.in. w Polsce. Przepis art. 125e ww. rozporządzenia stanowił: " Artykuł 125e Grupy producentów w sektorze owoców i warzyw 1. W państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub później, lub które są położone w najbardziej oddalonych regionach Wspólnoty, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu, lub na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1405/2006, grupy producentów mogą być tworzone jako podmiot prawny lub jasno określone części podmiotów prawnych z inicjatywy rolników uprawiających co najmniej jeden produkt sektora owoców i warzyw lub produkty tego sektora przeznaczone wyłącznie do przetworzenia, w celu uzyskania decyzji o uznaniu ich za organizacje producentów. Takie grupy producentów mogą skorzystać z okresu przejściowego w celu spełnienia wymogów niezbędnych do uznania ich za organizacje producentów zgodnie z art. 122. W celu zakwalifikowania grupy przedstawiają one właściwemu państwu członkowskiemu podzielony na etapy plan dochodzenia do uznania, którego zatwierdzenie sygnalizuje początek okresu, o którym mowa w akapicie drugim, i stanowi wstępne uznanie. Okres przejściowy nie może przekraczać pięciu lat. 2. Przed zatwierdzeniem planu uznawania państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich zamiarach i ich przewidywanych następstwach finansowych."

W tym samym rozporządzeniu w przepisie art. 103a przewidziano m.in. "Artykuł 103a Pomoc dla grup producentów

1. W trakcie okresu przejściowego dopuszczonego zgodnie z art. 125e państwa członkowskie mogą przyznać grupom producentów sektora owoców i warzyw utworzonych w celu ubiegania się o uznanie ich za organizacje producentów:

a) pomoc mającą na celu wsparcie tworzenia się tych organizacji i ułatwienie im działalności administracyjnej;

b) pomoc bezpośrednią lub za pośrednictwem instytucji kredytujących na pokrycie części inwestycji wymaganych do uzyskania decyzji o uznaniu i określonych w planie dochodzenia do uznania, o którym mowa w art. 125e ust. 1 akapit trzeci."

W dniu 7 czerwca 2011r. Komisja UE wydała rozporządzenie wykonawcze nr.543/2011 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw ( Dz. U UE L nr.157 str.1). W art. 36 wymienionego rozporządzenia wskazano, że "podmiot prawny lub jasno określona część podmiotu prawnego przedkłada plan uznawania, o którym mowa w art. 125e ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym podmiot ma główną siedzibę", a w art. 37 ustalono, co projekt planu uznawania przynajmniej obejmuje, m.in. w pkt. c "działania i inwestycje, jakie należy zrealizować w celu uzyskania uznania". Według art. 38 rozporządzenia nr. 543/2011 właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzje w przedmiocie zatwierdzenia planów uznawania, w tym według ust.3 pkt. c decyzję o odrzuceniu planu "w przypadku gdy odnośne podmioty prawne lub jasno określone części podmiotów prawnych ubiegające się o wstępne uznanie za grupy producentów spełniają już kryteria uznania za organizację producentów." Właściwy organ państwa członkowskiego powiadamia też Komisję do dnia 1 lipca danego roku o decyzjach w sprawie wstępnie zaakceptowanych planów uznawania i skutkach finansowych tych planów (art. 38 ust.4), a po określeniu współczynników przydziału, o których mowa w art. 47 ust. 4 akapit drugi ("Łączne wydatki na wkład unijny w pomoc określoną w art. 103a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie przekracza 10 000 000 na rok kalendarzowy. Na podstawie powiadomień, o których mowa w art. 38 ust. 4, Komisja ustala współczynniki przydziału oraz określa łączny możliwy wkład Unii na państwo członkowskie w ciągu roku na podstawie tych współczynników. Jeśli w dowolnym roku łączna kwota wynikająca z powiadomień, o których mowa w art. 38 ust. 4, nie przekracza maksymalnej kwoty wkładu Unii, współczynnik przydziału ustala się na poziomie 100 %.Wkład Unii jest przyznawany zgodnie ze współczynnikiem przydziału, o którym mowa w akapicie drugim. W odniesieniu do planów uznawania, o których nie powiadomiono zgodnie z art. 38 ust. 4, nie przyznaje się wkładu Unii. Kurs walutowy stosowany w odniesieniu do wkładu Unii na państwo członkowskie jest ostatnim kursem opublikowanym przez Europejski Bank Centralny przed datą przewidzianą w art. 38 ust. 4."), właściwy organ państwa członkowskiego zapewnia zainteresowanym grupom producentów możliwość zmiany lub wycofania ich planów uznawania. W przypadku gdy grupa producentów nie wycofa swojego planu, właściwy organ ostatecznie akceptuje taki plan z zastrzeżeniem zmian, które właściwy organ może uznać za niezbędne ( art.38 ust.5).

W przepisie art. 39 dotyczącym realizacji planów uznawania, w wersji obowiązującej w dacie wstępnego uznania skarżącej za organizację producentów wskazano:

"1. Realizacja planu uznawania zostaje podzielona na okresy roczne rozpoczynające się dnia 1 stycznia. Państwa członkowskie mogą zezwalać grupom producentów na dzielenie tych okresów rocznych na okresy półroczne.

W pierwszym roku realizacji zgodnie z proponowaną datą, o której mowa w art. 37 lit. b), plan uznawania rozpoczyna się:

a) dnia 1 stycznia po dacie jego zatwierdzenia przez właściwy organ państwa członkowskiego; lub

b) pierwszego dnia kalendarzowego po dacie jego zatwierdzenia.

W każdym przypadku pierwszy rok realizacji planu uznawania upływa dnia 31 grudnia tego samego roku.

2. Państwa członkowskie ustanawiają warunki, na jakich grupy producentów mogą występować z wnioskami o wprowadzenie zmian do planów w trakcie ich realizacji. Do powyższych wniosków załącza się niezbędne dokumenty uzupełniające.

Państwa członkowskie określają warunki, na jakich można wprowadzać zmiany do planów uznawania w trakcie okresu rocznego lub półrocznego bez uprzedniego zatwierdzenia ich przez właściwy organ państwa członkowskiego. Powyższe zmiany kwalifikują się do objęcia pomocą tylko w przypadku, gdy grupa producentów niezwłocznie poinformuje o nich właściwy organ państwa członkowskiego.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzję w sprawie zmian do planów w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wprowadzenie zmian, po rozpatrzeniu dostarczonych dowodów. Jeżeli w ustalonym terminie nie zostanie podjęta decyzja odnośnie do wniosku o wprowadzenie zmian, wniosek uważa się za odrzucony. Państwa członkowskie mogą ustanowić krótszy termin."

Z dniem 1 kwietnia 2012r. do ust.2 ww. przepisu dodano akapit o treści: "Grupy producentów mogą uzyskać zezwolenie od właściwego organu państwa członkowskiego, w ciągu danego roku i w odniesieniu do tego roku, na zwiększenie całkowitej kwoty wydatków określonych w planie uznawania o maksymalnie 5 % kwoty początkowo zatwierdzonej lub zmniejszenie jej o maksymalny odsetek określony przez państwa członkowskie, w obu przypadkach pod warunkiem że zachowano ogólne cele planu uznawania oraz pod warunkiem że ogólna kwota wydatków Unii na poziomie danego państwa członkowskiego nie przekracza kwoty wkładu Unii przydzielonego danemu państwu członkowskiemu zgodnie z art. 47 ust.4.

W przypadku połączenia grup producentów, o którym mowa w art. 48, ograniczenie w wysokości 5 % stosuje się do łącznej kwoty wydatków określonych w planach uznawania łączących się grup producentów".

Zatem w dacie wstępnego uznania skarżącej za organizację producentów jak i w dacie orzekania organów koniecznym było aby skarżąca wykazywała dokonanie działań inwestycyjnych ustalonych w zatwierdzonym PDU i aby wnioski o wypłatę dofinansowania składane były w przyjętych okresach rozliczeniowych, przy czym ich przedmiotem musiało być żądanie wypłaty za zrealizowane inwestycje lub ich części we wskazanym okresie, w oparciu o dołączoną dokumentację.

Okoliczność, że dofinansowanie mogło dotyczyć zrealizowania uznanych ( w PDU) inwestycji była w sprawie bardzo istotna. Wiązała się z osiągnieciem celu, dla którego ta prawna instytucja "wstępnego uznania za organizację producentów" została ustanowiona. Zatwierdzanie w PDU poziomu inwestycji miało na celu wyeliminowanie sytuacji, gdzie przy uznawaniu, wcześniej wstępnie uznanego podmiotu, za organizację producentów nie doszłoby do sytuacji, że podmiot ten w wyniku działań inwestycyjnych osiągnął pozycję dominującą na rynku lub otrzymał pomoc finansowa niewspółmierną do poziomu produkcji i sprzedaży warzyw w grupie, w której nastąpiło wstępne uznanie.

W tym miejscu wskazać też należy, że przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr.543/2011 wskazywały na warunki uznania grupy za organizację producentów owoców i warzyw. Jednym z nich było ustalenie, iż podmiot ten nie zajmuje dominującej pozycji na danym rynku, chyba że jest to niezbędne do wykonania celów art. 33 Traktatu ( art. 19 ust.2 w zw. z art. 125b ust.1 lit. g).W przepisie art. 19 ust.2 rozporządzenia nr. 543/2011 wskazano dodatkowo, że

"Państwa członkowskie określają podmioty prawne właściwe dla swojego terytorium, które muszą spełniać warunki art. 125b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w świetle krajowych struktur prawnych i administracyjnych. Państwa członkowskie mogą przyjmować przepisy uzupełniające dotyczące uznawania organizacji producentów i w odpowiednich przypadkach ustanawiają przepisy dotyczące jasno określonych części podmiotów prawnych w celu stosowania art. 125b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007". Według treści art. 125b rozporządzenia nr. 1234/2007 "Uznawanie

1. Państwa członkowskie uznają za organizacje producentów w sektorze owoców i warzyw wszelkie podmioty prawne lub jasno określone części podmiotów prawnych, które wystąpiły o takie uznanie, pod warunkiem że:

a) mają za cel stosowanie przyjaznych dla środowiska zasad uprawy, technologii produkcji i zasad gospodarki ściekami, w szczególności w celu ochrony jakości zasobów wody, gleby i krajobrazu oraz zachowania lub stymulacji różnorodności biologicznej, oraz przestrzegają wymogów określonych w art. 122 i 125a i są w stanie odpowiednio to udowodnić;

b) posiadają minimalną liczbę członków i wytwarzają minimalną wielkość lub wartość - którą mają określić państwa członkowskie - zbywalnej produkcji oraz są w stanie odpowiednio to udowodnić;

c) istnieją wystarczające dowody na to, że są one w stanie właściwie prowadzić swoją działalność, zarówno pod względem ram czasowych, jak i skuteczności i koncentracji dostaw; w tym celu państwa członkowskie mogą określić, które z produktów lub grup produktów wymienionych w art. 122 lit. a) ppkt (iii) powinny wchodzić w zakres działania organizacji producentów;

d) skutecznie umożliwiają one swoim członkom uzyskanie wsparcia technicznego w zakresie stosowania przyjaznych dla środowiska metod uprawy;

e) w razie potrzeby skutecznie zapewniają one swoim członkom środki techniczne umożliwiające zbiór, magazynowanie, pakowanie i wprowadzanie do obrotu ich produktów;

f) zapewniają one właściwe zarządzanie swoją działalnością handlową i księgowością; oraz

g) nie zajmują one dominującej pozycji na danym rynku, chyba że jest to niezbędne do wykonania celów art. 33 Traktatu.

2. Państwa członkowskie:

a) w okresie trzech miesięcy od złożenia przez organizację producentów wniosku i wszystkich stosownych dokumentów potwierdzających, podejmują decyzję dotyczącą uznania organizacji producentów;

b) w regularnych odstępach czasu przeprowadzają kontrole, aby upewnić się, czy organizacje producentów spełniają wymogi określone w niniejszym rozdziale, a w przypadku niespełnienia tych wymogów lub nadużyć dotyczących przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu nakładają kary na te organizacje i, jeśli to konieczne, wycofują ich uznanie;

c) raz na rok powiadamiają Komisję o każdej decyzji dotyczącej uznania, odmowy lub wycofania uznania."

Tym samym podkreślić należy, że na poziomie przepisów unijnych, wymagane było wydanie decyzji państwa członkowskiego o zatwierdzeniu PDU lub zmian do niego. Z zacytowanych wyżej przepisów wynikała też cykliczność przyznawania pomocy finansowej na działania przewidziane w PDU, w okresach ustalonych przez państwo członkowskie według zastrzeżeń zawartych w przepisach prawa unijnego. Płatności miały dotyczyć "pokrycia części inwestycji wymaganych do uzyskania decyzji o uznaniu i określonych w planie dochodzenia do uznania", o którym mowa w art. 125e rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007. Pokrycie części inwestycji nie oznaczało w tym przypadku udzielania zaliczek na poczet przewidywanej inwestycji.

Przepisy prawa unijnego uzupełnione zostały prawem krajowym. Uzupełnienie to pozostało w zgodzie z treścią regulacji unijnych i zawarte zostało w ustawie z dnia 19 grudnia 2003r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu ( Dz. U. z 2011r. nr. 145 poz. 868 j.t. ze zm., zwanej dalej ustawą) oraz w rozporządzeniu wykonawczym ( wydanym na podstawi art.19 ust.3 pkt.1 ustawy) obowiązującym w 2011r., tj. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw ( Dz. U. 98 poz. 822) zastąpionym później rozporządzeniem tegoż organu z dnia 12 lipca 2013r. o tym samym tytule (Dz. U. poz.872). W ustawie, w art. 2, przewidziano zarówno wydanie decyzji o wstępnym uznaniu grupy za organizację producentów jak i wydanie decyzji o zatwierdzeniu PDU oraz decyzji o zatwierdzeniu zmian do PDU. W art. 2a, 2b i 3b przewidziano realizację PDU oraz prowadzenie rejestru wstępnie uznanych grup producentów z wpisem określonych danych, w tym co do zatwierdzonego PDU i zatwierdzonych zmian do niego. W art. 5 ustawy uregulowano terminy i warunki konieczne do zachowania celem skutecznego dokonania zmian w zatwierdzonym PDU. W rozporządzeniu wykonawczym z 2009r. uregulowano kwestie dotyczące przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji. W tym w § 1 w następujący sposób: "1. 1. Wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw, zwanej dalej "grupą", jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem lub przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uznana, jeżeli:

1) inwestycja lub jej etap:

a) zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy,

b) zostały zrealizowane,

c) są dostosowane do wielkości produkcji owoców i warzyw sprzedawanych przez grupę i wyprodukowanych przez jej członków, nieprzekraczającej wielkości planowanej na ostatni rok realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania,

d) odpowiadają specyfice zbioru i działań wykonywanych w odniesieniu do owoców i warzyw po jego dokonaniu;

2) grunt, na którym została zrealizowana inwestycja, lub budynek albo budowla, w których została zrealizowana inwestycja, stanowią własność lub przedmiot użytkowania wieczystego grupy, z zastrzeżeniem ust. 2;

3) grupa, z zastrzeżeniem ust. 3, zobowiązała się do niezbywania i nieudostępniania innemu podmiotowi inwestycji objętej dofinansowaniem przed upływem:

a) 5 lat od dnia nabycia narzędzia, maszyny, urządzenia lub samochodu ciężarowego,

b) 10 lat od dnia nabycia lub oddania do użytku budynku lub budowli.

2. W przypadku gdy grunt, budynek albo budowla, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stanowią własności lub przedmiotu użytkowania wieczystego grupy, pomoc finansowa jest przyznawana na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji polegającej na zakupie lub montażu przez grupę maszyny lub urządzenia na gruncie, w budynku lub w jego części albo w budowli będących w posiadaniu innego podmiotu, udostępnionych grupie na podstawie umowy, pod warunkiem że po zdemontowaniu tej maszyny lub urządzenia i dokonaniu ponownego montażu stan techniczny tej maszyny lub urządzenia pozwoli na ich używanie zgodne z przeznaczeniem. (...)". Natomiast w § 2 zapisano, że :

"§ 2. 1. Potwierdzeniem spełniania przez grupę warunków przyznania pomocy finansowej, o której mowa w § 1 ust. 1, jest złożenie:

1) oświadczenia lub dokumentu potwierdzającego zrealizowanie inwestycji lub jej etapu;

2) faktury albo dokumentu o równoważnej wartości dowodowej, potwierdzających wysokość kosztów poniesionych na zrealizowanie inwestycji lub jej etapu;

3) oświadczenia, że:

a) grunt, na którym została zrealizowana inwestycja, lub budynek albo budowla, w których została zrealizowana inwestycja, stanowią własność lub przedmiot użytkowania wieczystego grupy albo

b) grunt, na którym została zrealizowana inwestycja, lub budynek albo budowla, w których została zrealizowana inwestycja, są w posiadaniu innego podmiotu, z zastrzeżeniem ust. 2,

c) nabycie gruntu jest związane z realizacją inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania - jeżeli grupa nabywa taki grunt,

d) zbycie lub udostępnienie innemu podmiotowi inwestycji objętej dofinansowaniem nie nastąpi przed upływem okresu, o którym mowa w § 1 ust. 1 pkt 3;

4) dla inwestycji lub jej etapu dotyczącego prac budowlanych:

a) aktualnego kosztorysu sporządzonego, z zastosowaniem cen rynkowych, na podstawie obmiaru zrealizowanej inwestycji, z potwierdzonym przez kierownika budowy, a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane - przez inwestora, zakresem wykonanych robót, potwierdzonego przez inspektora nadzoru budowlanego,

b) pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych, zgodnie z przepisami prawa budowlanego,

c) protokołu odbioru końcowego i decyzji dopuszczającej do użytkowania obiekt, zgodnie z przepisami prawa budowlanego - po zrealizowaniu inwestycji.

2. Potwierdzeniem spełniania przez grupę warunków przyznania pomocy finansowej, w przypadku inwestycji polegającej na zakupie lub montażu przez tę grupę maszyny lub urządzenia, o których mowa w § 1 ust. 2, na gruncie, w budynku lub w jego części albo w budowli będących w posiadaniu innego podmiotu, jest złożenie, oprócz dokumentów wymienionych w ust. 1 pkt 1-3, także:

1) oświadczenia, że po zdemontowaniu maszyny lub urządzenia i dokonaniu ponownego ich montażu stan techniczny tej maszyny lub urządzenia pozwoli na ich używanie zgodne z przeznaczeniem;

2) umowy zawartej między grupą a innym podmiotem będącym w posiadaniu gruntu, budynku lub budowli, w których nastąpi montaż zakupionej przez grupę maszyny lub urządzenia, określającej okres i warunki dzierżawy, najmu lub użyczenia grupie tego gruntu, budynków lub ich części, lub budowli, warunki montażu i demontażu maszyny lub urządzenia oraz warunki wypowiedzenia umowy."

Podobne regulacje zawarto w rozporządzeniu wykonawczym z 2013r., gdzie w § 1 i § 2 wymagano wykazania stosownymi dokumentami, załączanymi przy wniosku o przyznanie pomocy finansowej, że inwestycja lub jej etap zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania oraz że zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym.

Wymienione przepisy obowiązywały zarówno w dacie wstępnego uznania skarżącej za organizację producentów jak i w dacie orzekania organów. Przyznana pomoc finansowa pochodziła głównie ze środków unijnych. Zatem co do zasady to przepisy unijne stanowiły o tym, które przepisy prawa materialnego mają zastosowanie do danego programu. Pomimo, że rozporządzenie nr 1234/2007 zostało w dniu 1 stycznia 2014r. zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 922/72, (EWG') nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L nr. 347 str. 671), to jednak w odniesieniu do skarżącej nadal obowiązywało rozporządzenie nr. 1234/2007 w myśl art. 231 ust. 2 rozporządzenia nr. 1308/2013 stanowiącego: "wszystkie programy wieloletnie przyjęte przed dniem 1 stycznia 2014 r., po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia nadal podlegają stosownym przepisom rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, aż do wygaśnięcia tych programów."

Niewątpliwie skarżąca została wstępnie uznana za grupę producentów decyzją marszałka z dnia [...] września 2011r. Tą samą decyzją wstępnie uznano jej plan dochodzenia do uznania ( PDU) wcześniej pozytywnie zaopiniowany w dniu [...] czerwca 2011r., nr. [...], przez Dyrektora Oddziału [...] ARiMR w G. ( dowód – decyzja z dnia 27.09.2011r.). Po zatwierdzeniu PDU nie było żadnych innych zmian w jego treści w pozostałym okresie 2011r. Pierwszy niepełny rok dochodzenia do uznania dotyczył okresu od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Na wniosek skarżącej z dnia [...] stycznia 2012r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] przyznał spółce, za powyższy okres, pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 96.000,00 zł oraz na pokrycie części kosztów kwalifikowanych inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (dalej także jako "PDU") w wysokości 16.462.500,00 zł. Z dołączonej do akt administracyjnych decyzji z dnia [...] marca 2012r. wynika, że organ ustalił, iż wszystkie inwestycje lub ich etapy zadeklarowane we wniosku zostały zrealizowane, co potwierdziła wg. niego kontrola inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu Przedmiotowego Oddziału z dnia [...] lutego 2012r. ( str. 2 decyzji). Ustalił, że inwestycje zrealizowane w zakresie objętym wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej za pierwszy niepełny rok dochodzenia do uznania ( str. 3decyzji) to:

– zakup budynku przechowalni na 1500 ton oraz budynku magazynu opakowań w S. (wartość netto inwestycji 18.000.000,00 zł),

– zakup samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t tony, z wyłączeniem samochodów do przewodu osób obejmujący zakup dwóch samochodów ciężarowych z podłogą ruchomą (wartość netto inwestycji 1.875.000,00 zł),

– zakup narzędzi oraz zakupie i montażu maszyn oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowywania owoców i warzyw do sprzedaży w szczególności do ich mycia, czyszczenia, sortowania, pakowania i konfekcjonowania, krojenia, cięcia, szatkowania, obierania lub drylowania obejmujący zakup ładowarki teleskopowej oraz 5 sztuk wózków widłowych (wartość netto inwestycji 2.075.000,00 zł).

Dalej organ wskazał, na tej samej stronie decyzji oraz na str.5 , że zdeklarowana we wniosku kwota kosztów kwalifikowanych inwestycji w wysokości 21.950.000 zł była ujęta w zatwierdzonym PDU. Organ powołał treść § 1 rozporządzenia wykonawczego z 2011r., w tym okoliczność, że pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych inwestycji jest przyznawana, jeżeli inwestycja lub jej etap zostały ujęte w zatwierdzonym PDU na dany okres oraz zostały zrealizowane (str.5 decyzji). Następnie organ ten stwierdził, że zgłoszone inwestycje spełniają warunki przyznania pomocy (str.6 i 7decyzji).

Tym samym decyzja o przyznaniu pomocy z dnia [...] marca 2012r. ustalała w sposób nie budzący wątpliwości zakres, wielkość i wartość wykonanych przez spółkę inwestycji w okresie od [...] września do [...] grudnia 2011r. Stwierdzała, że inwestycje te były ujęte w zatwierdzonym za ten okres PDU nie precyzując zapisów tego dokumentu szczególnej wagi. Decyzja ta odwoływała się do przeprowadzonej kontroli na miejscu z dnia [...].02.2012r. stwierdzając, iż potwierdziła ona zrealizowanie wszystkich inwestycji zgłoszonych we wniosku ( nie wskazując aby podczas tej kontroli dokonano porównania zgłoszonych, wykonanych inwestycji z zapisami zatwierdzonego PDU).

Z dalszych ustaleń organu, uzupełnionych ww. ustaleniami sądu orzekającego w niniejszej sprawie, potwierdzonych dokumentacją zgromadzoną w aktach administracyjnych i aktach sądowych, wynika, że zostało poprowadzone odrębne postępowanie administracyjne w trybie nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2012r. przyznającej spółce pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. W toku tego postępowania były wydawane decyzje stwierdzające nieważność wymienionej decyzji we wskazanym zakresie. Decyzje te były weryfikowane w trybie odwoławczym oraz w trybie skargowym przed tutejszym sądem. Były one uchylane a organ ponownie orzekał w sprawie. Zostały wydane dwa wyroki tutejszego sądu z dnia 21 sierpnia 2014r. sygn. akt VSA/Wa 309/14 i wyrok z dnia 14 października 2015r. sygn. akt VSA/Wa 1591/15 uchylające wskazane w nich decyzje o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] marca 2012r w określonym zakresie. Z uzasadnienia wyroków, znanych sądowi z urzędu, wynika, że uchylenia ( wyrok w sprawie VSA/Wa 309/14) zostały dokonane z zaleceniem ustalenia treści PDU i porównania ich z zakresem przyjętych do dofinasowania inwestycji (nie zostało wyjaśnione przez organy w decyzjach - że skarżąca w PDU zaplanowała zakup dwóch działek geodezyjnych o orientacyjnej powierzchni 0,75 ha, które miały powstać z wydzielania z działki [...]. Skarżąca wskazała w PDU, że zakupi działki o co najmniej orientacyjnej powierzchni wynoszącej 1,5 ha, a nie jak to wskazały organy 0,75 ha. Zdaniem Sądu w kontekście pozostałych cytowanych zapisów PDU należałoby jednoznacznie ustalić, jaką to powierzchnię działek skarżącą istotnie zamierzała zakupić. Należałoby też zwrócić uwagę na wskazywaną w PDU wartość inwestycji i skonfrontować ją z rzeczywiście poniesionymi kosztami, a następnie zawnioskowanymi do dofinansowania. Organ powinien też odnieść się do argumentów powołanych już w odwołaniu, że organ wydając decyzję z [...] marca 2012 r. był w posiadaniu operatu szacunkowego z [...] stycznia 2012 r. opisującego sporną nieruchomość, jak również argumentu, że inspektorzy terenowi [...] lutego 2012 r. przeprowadzili czynności kontrolne na miejscu w skarżącej spółce stwierdzając, że wszystkie inwestycje zadeklarowane we wniosku zostały zrealizowane). Z uzasadnienia wyroku z dnia 14 października 2015r ., VSA/Wa 1591/15 wynika, że uchylana nim, w określonej części, decyzja z dnia [...] stycznia 2015r nie wykonała wszystkich zaleceń wynikających z poprzedniego wyroku, tj. organ nie rozważył w nakazanym przez sąd zakresie spornej między stronami kwestii jakiej wielkości działkę skarżąca spółka zaplanowała do zakupu wraz z budynkami przechowalni i magazynu opakowań w miejscowości S. Nie rozważył kwestii zadeklarowanych w PDU kosztów zakupu w zestawieniu z rzeczywiście poniesionymi kosztami. Organ miał też obowiązek odnieść się do argumentów strony, podnoszonych już w odwołaniu od decyzji z [...] lipca 2013 r. , że Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, wydając decyzję objętą stwierdzeniem nieważności , był w posiadaniu operatu szacunkowego z [...] stycznia 2012 r. zawierającego opis spornej inwestycji, a nadto że inspektorzy terenowi 23 lutego 2012 r. przeprowadzili czynności kontrolne i potwierdzili , że wszystkie inwestycje zadeklarowane we wniosku zostały zrealizowane. Kwestie te , zdaniem sądu wówczas orzekającego, ponownie zostały przez organ całkowicie pominięte. Ponadto sąd orzekający w sprawie VSA/Wa1591/15 stwierdził, że dokonane przez organ ustalenia dotyczące zakupu działek wydzielonych z działki o nr ewidencyjnej [...] są niespójne i wewnętrznie sprzeczne. Organ najpierw wyrażał pogląd, że z PDU wyraźnie i jednoznacznie nie wynika, aby strona miała zamiar zakupić grunt inny niż zgodny z obrysem budynków. W ocenie Sądu pogląd taki był nieuprawniony i sprzeczny z treścią PDU. Sąd wskazał, że została w nim określona (w przybliżeniu) powierzchnia gruntu niezbędna do korzystania z budynków, że przed sporządzeniem mapy podziału mogła zostać określona powierzchnia jedynie w przybliżeniu. Sporną kwestią było czy, jak poprzednio chciał organ, grunt ten łącznie dla obu budynków miał wynieść 0.75 ha czy też 2 x 0,75 ha. I właśnie tę kwestię Sąd nakazał organowi wyjaśnić i ustalić w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd ten nie podzielił też rozważań organu dotyczących kwestii dlaczego zakupiona działka nr ewidencyjny [...] o pow. 2,99 ha nie może być uznana za zgodną z zadeklarowaną w PDU do zakupu działką o pow. 2,50 ha. Podniósł, że skarżąca wskazała tę działkę do zakupu jako miejsce budowy w latach następnych nowej przechowalni oraz budynku sanitarno-higienicznego.

W wyniku realizacji zaleceń wskazanych w ww. wyrokach została wydana przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzja z dnia [...] lipca 2016r., nr. [...], dołączona do akt sądowoadministracyjnych. Orzeczono w niej o utrzymaniu w mocy decyzji Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU. W uzasadnieniu tej decyzji ustalono, iż zgodnie z zawartymi w zatwierdzonym PDU postanowieniami zamiarem strony był m.in. zakup: 1) dwóch działek o pow. 0,75 ha każda wraz ze znajdującymi się na ich terenie budynkami ( tj. przechowalni na 1500 ton o pow. 2400 m2 oraz magazynu opakowań o wymiarach 70 x 14 m, o pow. 980 m2 ) o łącznej wartości 6 mln. zł ; 2) jednej niezabudowanej działki o pow. ok.2,5 ha zlokalizowanej w obrębie gminy S. lub K. o wartości ok 1 mln zł.

Zamiar zakupu dwóch działek ustalono na podstawie zawartego na str. 15 i 16 PDU opisu poszczególnych działań, które zamierzała realizować wstępnie uznana grupa producentów ( pkt.4.2 PDU). W pierwszym roku realizacji, tj. w 2011 w ramach celu "Stworzenie bazy przechowalniczej oraz warunków przygotowania warzyw do sprzedaży" przewidziano dwie odrębne inwestycje , tj. zakup budynku przechowalni na 1500 ton oraz zakup magazynu opakowań. W odniesieniu do inwestycji "zakup budynku przechowalni na 1500 ton" wskazano, że teren nieruchomości objęty jest działką nr. [...] i będzie podlegał podziałowi geodezyjnemu. Wydzielony obszar obejmie pow. ok. 0,75 ha (..) . Łączna pow. użytkowa obiektu budowlanego będącego przedmiotem kupna wynosi ok.2.400 m2 ( 30 m x 80 m) i będzie zdolna pomieścić 1500 ton produktu (str. 15 PDU). W odniesieniu do inwestycji "zakup magazynu opakowań" wskazano, że " teren nieruchomości objęty jest działką nr. [...] i będzie podlegał podziałowi geodezyjnemu (..). Wydzielony fragment dotyczyć będzie pow. ok.0,75 ha. Budynek nie posiada żadnego wyposażenia a jego wymiary wynoszą ok.70m x 14m" ( str. 16 PDU). Zamiar zakupu jednej niezabudowanej działki o pow. ok. 2,5 ha o wartości ok. 1 mln. zł przeznaczonego pod budowę przechowalni na 4.000 ton i budynku sanitarno- higienicznego w ramach celu " Utworzenie bazy rozwoju produktów posiadającej zdolności przechowalnicze warzyw wraz z ich przygotowaniem do sprzedaży" organ ustalił na podstawie opisu działania zawartego na str.17 PDU. Jednocześnie organ ustalił, że skarżąca w rzeczywistości nabyła m.in. 1) jeden zabudowany grunt o pow. 2,99 ha, na terenie którego znajdował się budynek przechowalni na 1500 ton o pow. 2400 m 2 oraz magazyn opakowań o niewyszczególnionej w akcie notarialnym powierzchni o łącznej wartości 22,14 mln zł ( przypisek sądu- akt notarialny z dnia [...] grudnia 2011r. Repertorium [...] nr. [...]. Wskazana kwota była wartością brutto). Powierzchnia zakupionego magazynu opakowań zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym w dniu [...] stycznia 2012r. wynosiła 3.200 m2 ; 2) jeden niezabudowany grunt o pow. 2,16 ha o wartości 1,46 mln zł zlokalizowany na terenie gminy S. – R. ( przypisek sądu- akt notarialny z dnia [...] grudnia 2011r. Repertorium [...] nr. [...]. Wskazana kwota była wartością brutto). Organ dokonał w omawianej decyzji zestawienia, z którego wynika, że zamiast planowanego zakupu dwóch zabudowanych działek o pow. 0,75 ha każda, tj. o łącznej pow. 1,5 ha i o łącznej wartości 6 mln zł skarżąca zakupiła jeden zabudowany grunt o pow. 2,99 ha, tj. o powierzchni blisko dwukrotnie większej niż planowano. Wartość zakupionego gruntu brutto wyniosła 22,14 mln zł, tj. była ponad trzyipółkrotnie wyższa niż zaplanowano w PDU. Jednocześnie budynek magazynu opakowań, który był zlokalizowany na tej zakupionej działce miał powierzchnię 3200 m2 tj. ponad trzykrotnie większą niż zaplanowano w PDU. Organ wskazał również na rozbieżności w odniesieniu do zakupionego niezabudowanego gruntu o pow. 2,16 ha, który był mniejszy niż zaplanowany do zakupu i ujęty w PDU. W podsumowaniu organ stwierdził, że nie można uznać , iż zrealizowane inwestycje były tożsame z inwestycjami określonymi w PDU, co dało podstawę do stwierdzenia, że inwestycje te nie były ujęte w zatwierdzonym PDU i zgodnie z § 1 rozporządzenia wykonawczego z 2009r. nie mogła być do nich przyznana pomoc finansowa. Przez przyznanie tej pomoce we wskazanych warunkach doszło do rażącego naruszenia wymienionego przepisu. Organ dodatkowo odniósł się do operatu szacunkowego z dnia [...] stycznia 2012r. oraz do protokołu kontroli na miejscu z dnia [...] lutego 2012r wskazując, że inspektorzy stwierdzili wykonanie inwestycji zgodnie z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej jednak nigdzie nie stwierdzili, że zrealizowane inwestycje są zgodne z inwestycjami ujętymi w zatwierdzonym PDU.

Przedstawione wyżej ustalenia dokonane w ww. decyzji z dnia [...] lipca 2016r. znajdują potwierdzenie w treści PDU oraz wymienionych aktów notarialnych przedstawionych przez stronę do wniosku o przyznanie płatności. Ustalenia odnoszą się tylko do inwestycji gruntowych i budynkowych, mimo że wniosek o przyznanie płatności za okres od [...] września do [...] grudnia 2011r. obejmował też koszty kwalifikowane dotyczące nabycia samochodów oraz innych środków trwałych. Organ czyniąc ustalenia w decyzji z dnia [...] lipca 2016r. cytował wybrane fragmenty PDU i stwierdzał zakres rzeczywiście zrealizowanych działań w badanym okresie używając sformułowania " m. in." Zdaniem sądu orzekającego w niniejszej sprawie użyty we wskazanej decyzji zapis "m. in." nie stanowi kwalifikowanej wady tej decyzji. Przedmiotowa decyzja ustaliła, że weryfikowana nią decyzja z dnia [...] marca 2012r. zawierała sprzeczne ustalenia faktyczne, w samym tylko zakresie dotyczącym nieruchomości gruntowych i budynkowych, dającym podstawę do uznania, iż doszło do rażącego zastosowania prawa materialnego z § 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 czerwca 2009r. i nie było potrzeby, na użytek tamtego postępowania, weryfikowania kosztów i ustaleń dotyczących środków trwałych. Potrzeba ta nie wynikała też z wcześniejszych zaleceń sądowych. Podniesiona okoliczność jest istotna przy ponownym rozpoznaniu wniosku o płatność. Podkreślić należy, że w weryfikowanej decyzji z dnia [...] marca 2012r. organ ustalił zrealizowanie inwestycji w zakresie nieruchomości gruntowych i budynkowych i stwierdził, że zakres tej realizacji jest ujęty w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Treść zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania nie dawała podstawy do takiego stwierdzenia. Natomiast tylko przy wykazaniu łącznego zaistnienia przesłanek dotyczących okoliczności zrealizowania inwestycja lub jej etapu w zakresie przewidzianym i zatwierdzonym w PDU na dany okres rozliczeniowy, można skutecznie uznać, że doszło do spełnienia warunków zakreślonych w § 1 rozporządzenia wykonawczego z 2009r. dających podstawę do jego prawidłowego zastosowania i przyznania pomocy finansowej. W przeciwnym razie dochodzi do jego rażącego naruszenia.

W niniejszej sprawie sąd sprawdzał treść ww. decyzji z dnia [...] lipca 2016r. gdyż była ona wydana po wydaniu zaskarżonej decyzji. Jest to decyzja ostateczna ale jeszcze nieprawomocna ( została zaskarżona w sprawie zawisłej przed tutejszym sądem pod sygn. akt VSA/Wa 2697/16). Jej istnienie warunkuje możliwość rozpoznania od początku wniosku spółki z dnia [...] stycznia 2012 r. o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Decyzja ta jest wydana w tzw. granicach sprawy niniejszej i mieści się w ocenie sądu dokonywanej w oparciu o art. 134 p.p.s.a. mimo, że co do zasady nie jest przedmiotem tej sprawy kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] marca 2012r. tylko ustalenie czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne.

Tym samym sąd uznał, że w dacie orzekania organu istniała decyzja z dnia [...] stycznia 2015r. stwierdzająca nieważność decyzji z dnia [...] marca 2012r. w zakresie przyznającym pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia [...] września 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r., co uprawniało organ do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2012 r. o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie wskazanych kosztów. Wymieniona decyzja została uchylona po wydaniu zaskarżonej decyzji, wyrokiem z dnia 14 października 2015., sygn. akt VSA/Wa 1591/15 i zastąpiona decyzją z dnia [...] lipca 2016r. Zatem w dacie orzekania sądu w niniejszej sprawie istniała również decyzja stwierdzająca nieważność decyzji z dnia [...] marca 2012r. w omawianym zakresie i powodująca (ex tunc), że istniała zasadność rozstrzygania wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2012r. Oceniana na użytek niniejszego postępowania decyzja z dnia [...] lipca 2016r. nie dawała podstaw do uznania zaistnienia jakiś nieprawidłowości w omawianym zakresie.

Przechodząc zatem do oceny zaskarżonej decyzji wskazać należy, ze zawiera ona dwa rozstrzygnięcia. Jedno w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2012r. Rozstrzygniecie to wydane jest w oparciu o ww. przepisy prawa unijnego, ustawę z dnia 19 grudnia 2003r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu a także w oparciu o przepisy zawarte w rozporządzeniu wykonawczym ( wydanym na podstawi art.19 ust.3 pkt.1 ustawy) obowiązującym w dacie orzekania organu, tj. w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. W świetle przywołanej ustawy krajowej – art. 9 organ, wydaje decyzję w sprawie przyznania wstępnie uznanej grupie producentów pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, a do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa albo przepisy wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 stanowią inaczej – art. 1b. Wprawdzie przepis § 2 rozporządzenia wykonawczego z dnia 12 lipca 2013r. wymaga złożenia przez wnioskodawcę dokumentów wykazujących poniesione kwalifikowane koszty inwestycyjne, czyli udowodnienia okoliczności ich poniesienia w określonym czasie, to jednak nie zwalnia to organu od oceny przedłożonych dowodów przy zastosowaniu zasady praworządności z art. 7 k.p.a., która to zasada zmierzająca do ustalenia prawdy obiektywnej, w określonych sytuacjach wymagać będzie przeprowadzenia z urzędu przeciwdowodu.

Natomiast drugie rozstrzygnięcie dotyczące zwrotu pobranych środków pomocy wypłaconych na mocy decyzji z dnia [...] marca 2012r. w części objętej stwierdzeniem nieważności i odmową ich przyznania w zaskarżonej decyzji, wydane jest na podstawie art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. z 2016. Poz. 1512 j.t. ze zm.). Zgodnie z treścią art. 29 ust.1: " Art. 29. 1. Ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych, przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej

- następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Natomiast według treści art. 29 ust.3 ustawy: " O ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych organ, o którym mowa w ust. 2, może rozstrzygnąć również w decyzji w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1." Tym samym wskazany przepis stanowi, że postępowanie to jest odrębnym postepowaniem administracyjnym oraz że dozwolone jest łączne rozstrzyganie obu kwestii objętych zaskarżoną decyzją.

W odniesieniu do rozstrzygnięcia dotyczącego odmowy przyznania pomocy finansowej za pierwszy niepełny rok dochodzenia do uznania wskazać należy, że ustalenia faktyczne i prawne poczynione przez organ są prawidłowe z zastrzeżeniem dotyczącym ujawnionego, w zatwierdzonym PDU, zamiaru spółki kupienia dwóch działek gruntu o pow. 0,75 ha każda pod budynek przechowalni na 1500 ton oraz magazyn opakowań o wymiarach ok 70 x 30 m (2100 m2)., a nie zamiarem zakupu jednej działki o tej powierzchni, jak przyjął zawężająco organ w zaskarżonej decyzji. Na taką interpretację woli skarżącej wskazują zapisy PDU na str. 15 i 16 ( PKT.4.2). Szczegółowo i prawidłowo omówiono to w decyzji z dnia [...] lipca 2016r. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela je w całości i przyjmuje je w tym zakresie za własne Z zapisów na str. 15 i 16 PDU wynika, że w pierwszym roku realizacji, tj. w 2011 w ramach celu "Stworzenie bazy przechowalniczej oraz warunków przygotowania warzyw do sprzedaży" przewidziano dwie odrębne inwestycje , tj. zakup budynku przechowalni na 1500 ton oraz zakup magazynu opakowań. W odniesieniu do inwestycji "zakup budynku przechowalni na 1500 ton" wskazano, że teren nieruchomości objęty jest działką nr. [...] i będzie podlegał podziałowi geodezyjnemu. Wydzielony obszar obejmie pow. ok. 0,75 ha (..) . Łączna pow. użytkowa obiektu budowlanego będącego przedmiotem kupna wynosi ok.2.400 m2 ( 30 m x 80 m) i będzie zdolna pomieścić 1500 ton produktu (str. 15 PDU). W odniesieniu do inwestycji "zakup magazynu opakowań" wskazano, że " teren nieruchomości objęty jest działką nr. [...] i będzie podlegał podziałowi geodezyjnemu (..). Wydzielony fragment dotyczyć będzie pow. ok.0,75 ha. Budynek nie posiada żadnego wyposażenia a jego wymiary wynoszą ok.70m x 14m" ( str. 16 PDU). W odniesieniu do ustaleń organu co do zakresu wykonanej inwestycji w omawianym okresie to są one, zdaniem sądu, prawidłowe. Analiza akt administracyjnych i dowodów w nich zgromadzonych potwierdza i uzasadnia te ustalenia. Zebrane dowody w toku kolejnych kontroli wskazanych w decyzji a także w toku trwającego postępowania karnego są dołączone do akt sprawy, ujawniają w sposób wyraźny i stanowczy opisane przez organ okoliczności. Dają też podstawę do wyciągnięcia wniosków wskazanych przez organ. Reasumując prawidłowo dokonane ustalenia dały podstawę do odmowy przyznania wnioskowanego dofinansowania.

Odmowa dofinansowania uzasadniła drugie rozstrzygniecie dotyczące zwrotu wypłaconych środków finansowych w oparciu o wyeliminowaną z obrotu prawnego decyzję z dnia [...] marca 2012r.

Tym samym sąd nie uznał zasadności podniesionych zarzutów w skardze. Stwierdził, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny w sprawie. Nie naruszył przepisów postępowania z art. 6, 7, 8 77 § 1 i 80 k.p.a. sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada treści art. 107 § 3 k.p.a. a samo rozstrzygniecie nie pogarsza sytuacji skarżącej w porównaniu z treścią decyzji organu I instancji. Zarzuty skargi sprowadzają się do polemiki z ustaleniami organu

Mając powyższe na uwadze, sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów postępowania, które w sposób istotny mogłyby wpłynąć na wynik sprawy jak też nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, które wpłynęłoby na wynik sprawy. Postępowanie administracyjne prowadzone było zdaniem sądu zgodnie ze standardami demokratycznego państwa prawa. W tych warunkach uznając skargę za niezasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.