Postanowienie NSA, sygn. akt GZ 145/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-12-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1204/03 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier p o s t a n a w i a: - oddalić zażalenie - UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2004 r., sygn. akt 6 II SA 1204/03 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r. wydanego w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier – odrzucił skargę kasacyjną. Strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie sądu, zarzucając mu obrazę § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003 Nr 221, poz. 2193) przez uznanie, iż złożona skarga jako nienależycie opłacona w znakach opłaty sądowej podlega odrzuceniu w sytuacji, gdy z powołanego przepisu rozporządzenia wykonawczego – ust. 2 – wynika, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego podlega uiszczeniu na wezwanie w sposób określony w ust. 1. W uzasadnieniu zaznaczył, że przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają sposób wnoszenia opłat, lecz w odniesieniu do wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w tymże postępowaniu obowiązuje powołane rozporządzenie, statuujące w § 5 ust. 2 obowiązek opłacenia na wezwanie wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a przewodniczący ma obowiązek wezwać wnoszącego pismo, by pod rygorem odrzucenia – według treści § 3 tego artykułu w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia i skargi o wznowienie postępowania – pisma uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wyjątek od powyższej zasady został wprowadzony w art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. W sprawie niniejszej skarga kasacyjna została odrzucona zgodnie z treścią art. 221 p.p.s.a., gdyż nie został uiszczony od pisma wpis stały, mimo iż zostało wniesione przez radcę prawnego. Nie można podzielić poglądu skarżącego, że z mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003 r. Nr 221, poz. 2193) sąd administracyjny miał obowiązek wezwania strony do uiszczenia wpisu stałego. Podnieść należy, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 221 p.p.s.a. i dotyczy wyłącznie wpisu od skarg wnoszonych do sądu pierwszej instancji. Wbrew wywodom zażalenia, rozwiązanie to uzasadnione jest trybem wnoszenia skarg za pośrednictwem organów administracji publicznej. Ponieważ przy uiszczaniu wpisu, zgodnie z treścią § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych, to nie byłoby możliwe spełnienie tego ostatniego warunku w okresie, gdy akta znajdują się w organie celnym, który wydał decyzję. Przepis § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia pozwala spełnić te warunki, bowiem wezwanie sądu jest nie tylko wezwaniem do uiszczenia wpisu stałego lecz również informacją, że skarga znajduje się w sądzie pod określoną sygnaturą akt. Tego rodzaju sytuacja nie istnieje przy wnoszeniu skargi kasacyjnej. Przyjęty model postępowania sądowego, przewidujący obowiązek wniesienia skargi kasacyjnej za pośrednictwem sądu I instancji oraz obowiązek uiszczenia wpisu od niej, nie uzasadnia rozszerzenia wyjątku od zasady, że adwokat lub radca prawny w przypadku wpisu stałego, winien pismo to opłacić bez wezwania sądu. Nadto wykładnia gramatyczna art. 220, art. 221 p.p.s.a. oraz § 3 i § 5 powoływanego rozporządzenia uniemożliwia uznanie poglądu skarżącej Spółki za trafny. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i wydane na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenie, w swojej terminologii rozróżnia pojęcie skargi i skargi kasacyjnej. Jeżeli akt prawny mówi o skardze, to należy rozumieć, że jest to akt prawny skierowany do sądu I instancji, wniesiony w trybie art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., natomiast skarga kasacyjna przysługuje do sądu II instancji, zgodnie z brzmieniem art. 173 § 1 p.p.s.a. Jeżeli więc § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia stanowi o wpisie od skargi, to należy treść jego interpretować w ten sposób, że dotyczy wyłącznie środka odwoławczego skierowanego do sądu administracyjnego I instancji (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2004 r. sygn. akt GZ 21/04). Warto nadmienić, iż za powyższą wykładnią przemawia także zamieszczenie spornych regulacji w aktach prawnych o różnej randze. Rozporządzenie Rady Ministrów jest aktem podustawowym, nie może zatem zawierać rozwiązań legislacyjnych sprzecznych z ustawą, na podstawie której zostało wydane. Stąd za jedyne możliwe rozwiązanie należy przyjąć uznanie normy niższego rzędu za uzupełnienie regulacji wyższego rzędu, czyli że art. 221 p.p.s.a. dotyczy pism wnoszonych do sądu w ogólności, w tym skargi kasacyjnej, zaś § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia konkretyzuje obowiązek uiszczania wpisu jedynie od skargi wnoszonej do sądu I instancji. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 p.p.s.a. w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił. m.s.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 31 grudnia 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz

po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2004 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia E. S.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 8 listopada 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1204/03

w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S.

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r.

w sprawie ze skargi E. S.

na decyzję Ministra Finansów

z dnia 25 lutego 2004 r. nr [...]

w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier

p o s t a n a w i a:

- oddalić zażalenie -

UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2004 r., sygn. akt 6 II SA 1204/03 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r. wydanego w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier – odrzucił skargę kasacyjną.

Strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie sądu, zarzucając mu obrazę § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003 Nr 221, poz. 2193) przez uznanie, iż złożona skarga jako nienależycie opłacona w znakach opłaty sądowej podlega odrzuceniu w sytuacji, gdy z powołanego przepisu rozporządzenia wykonawczego – ust. 2 – wynika, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego podlega uiszczeniu na wezwanie w sposób określony w ust. 1.

W uzasadnieniu zaznaczył, że przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają sposób wnoszenia opłat, lecz w odniesieniu do wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w tymże postępowaniu obowiązuje powołane rozporządzenie, statuujące w § 5 ust. 2 obowiązek opłacenia na wezwanie wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a przewodniczący ma obowiązek wezwać wnoszącego pismo, by pod rygorem odrzucenia – według treści § 3 tego artykułu w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia i skargi o wznowienie postępowania – pisma uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Wyjątek od powyższej zasady został wprowadzony w art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej.

W sprawie niniejszej skarga kasacyjna została odrzucona zgodnie z treścią art. 221 p.p.s.a., gdyż nie został uiszczony od pisma wpis stały, mimo iż zostało wniesione przez radcę prawnego. Nie można podzielić poglądu skarżącego, że z mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003 r. Nr 221, poz. 2193) sąd administracyjny miał obowiązek wezwania strony do uiszczenia wpisu stałego.

Podnieść należy, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 221 p.p.s.a. i dotyczy wyłącznie wpisu od skarg wnoszonych do sądu pierwszej instancji. Wbrew wywodom zażalenia, rozwiązanie to uzasadnione jest trybem wnoszenia skarg za pośrednictwem organów administracji publicznej. Ponieważ przy uiszczaniu wpisu, zgodnie z treścią § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych, to nie byłoby możliwe spełnienie tego ostatniego warunku w okresie, gdy akta znajdują się w organie celnym, który wydał decyzję. Przepis § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia pozwala spełnić te warunki, bowiem wezwanie sądu jest nie tylko wezwaniem do uiszczenia wpisu stałego lecz również informacją, że skarga znajduje się w sądzie pod określoną sygnaturą akt. Tego rodzaju sytuacja nie istnieje przy wnoszeniu skargi kasacyjnej. Przyjęty model postępowania sądowego, przewidujący obowiązek wniesienia skargi kasacyjnej za pośrednictwem sądu I instancji oraz obowiązek uiszczenia wpisu od niej, nie uzasadnia rozszerzenia wyjątku od zasady, że adwokat lub radca prawny w przypadku wpisu stałego, winien pismo to opłacić bez wezwania sądu.

Nadto wykładnia gramatyczna art. 220, art. 221 p.p.s.a. oraz § 3 i § 5 powoływanego rozporządzenia uniemożliwia uznanie poglądu skarżącej Spółki za trafny. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i wydane na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenie, w swojej terminologii rozróżnia pojęcie skargi i skargi kasacyjnej. Jeżeli akt prawny mówi o skardze, to należy rozumieć, że jest to akt prawny skierowany do sądu I instancji, wniesiony w trybie art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., natomiast skarga kasacyjna przysługuje do sądu II instancji, zgodnie z brzmieniem art. 173 § 1 p.p.s.a. Jeżeli więc § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia stanowi o wpisie od skargi, to należy treść jego interpretować w ten sposób, że dotyczy wyłącznie środka odwoławczego skierowanego do sądu administracyjnego I instancji (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2004 r. sygn. akt GZ 21/04).

Warto nadmienić, iż za powyższą wykładnią przemawia także zamieszczenie spornych regulacji w aktach prawnych o różnej randze. Rozporządzenie Rady Ministrów jest aktem podustawowym, nie może zatem zawierać rozwiązań legislacyjnych sprzecznych z ustawą, na podstawie której zostało wydane. Stąd za jedyne możliwe rozwiązanie należy przyjąć uznanie normy niższego rzędu za uzupełnienie regulacji wyższego rzędu, czyli że art. 221 p.p.s.a. dotyczy pism wnoszonych do sądu w ogólności, w tym skargi kasacyjnej, zaś § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia konkretyzuje obowiązek uiszczania wpisu jedynie od skargi wnoszonej do sądu I instancji.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 p.p.s.a. w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.

m.s.