Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1868/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 ar. 1 pkt 1, art. 193, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Wojciech Mazur (spr.) NSA Małgorzata Pocztarek Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 07 marca 2012r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w Radomiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 264/11 w sprawie ze skargi K. M. na rozkaz personalny Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w Radomiu z dnia 29 listopada 2010 r. nr 1599 w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Mazowieckiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z siedzibą w Radomiu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 264/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi K. M. na rozkaz personalny Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w Radomiu z dnia 29 listopada 2010 r. nr 1599 w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz utrzymany nim w mocy rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w Ostrołęce Nr 373 z dnia 14 października 2010 r., oraz określił, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Mazowiecki Komendant Wojewódzki Policji w Radomiu reprezentowany przez radcę prawnego W. D. – B. Wyrok zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie prawa materialnego tj. przepisów § 9 ust. 5 w zw. z § 8 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na ich niezastosowaniu;

oraz przepisów prawa procesowego tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego rozkazu oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ostrołęce. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik organu przytaczając przepisy § 8 ust. 1 i 2, § 9 ust. 2 i 5 oraz § 8 ust. 5 pkt 2 podniósł, iż analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że dodatki do uposażenia przysługują policjantowi za faktyczne wykonywanie obowiązków lub pełnienie służby na stanowisku, z którym dodatek ten jest związany, nie zaś z tytułu mianowania na określone stanowisko. Ponadto, wysokość dodatku pozostawiona została uznaniu przełożonego, który w zależności od własnej oceny sposobu wywiązywania się przez policjanta z obowiązków służbowych może obniżyć dodatek nie więcej niż o 30 % otrzymywanej stawki. Zdaniem pełnomocnika organu uznaniowość wysokości dodatku służbowego oznacza również, że nawet policjanci wykonujący te same zadania służbowe mogą posiadać dodatek służbowy w różnej wysokości. Taki charakter dodatku sprawia, że policjant nie może skutecznie kwestionować wysokości dodatku, o ile jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami. Przerwa w pełnieniu służby i nierealizowanie zadań mają wpływ na wysokość dodatku służbowego. Zatem długotrwała choroba stanowi podstawę do obniżenia dodatku służbowego, gdyż w tym okresie policjant nie wykonuje faktycznie żadnych zadań i czynności służbowych. Pełnomocnik organu podniósł, iż wobec powyższych okoliczności, obniżenie dodatku nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem pełnomocnika organu Sąd pierwszej instancji naruszył wskazane przepisy nie stosując ich w przedmiotowej sprawie, a uchylenie przedmiotowych rozkazów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. było bezzasadne.

Pismem z dnia 05 marca 2012 r. (data prezentaty) Mazowiecki Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w Radomiu cofnął w/w skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie i zwrot wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw aby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, ze względu na cofnięcie skargi kasacyjnej przez Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w Radomiu, należało umorzyć postępowanie sądowe wszczęte tą skargą kasacyjną.

W takim stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.