Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 53/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Generalny Konserwator Zabytków
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4, 15 par. 1 pkt 4 i par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 83 a ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 2134
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie: Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta K. a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa postanawia: wskazać [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. jako organ właściwy do załatwienia sprawy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 18 maja 2017 r. Prezydent Miasta K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy nim a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. w sprawie z wniosku Wspólnoty [...] przy ul. [...] w K. reprezentowanej przez Zarząd i Administrację [...] s.c. w K. z dnia [...] listopada 2016 r. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa z terenu przy ul. [...], działka nr [...], obręb [...], jedn. ewid. Ś.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Prezydent Miasta K. pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. przekazał sprawę do rozpoznania [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w K., gdyż drzewo wskazane do usunięcia rośnie na terenie układu urbanistycznego "[...] " wpisanego dnia [...] lutego 1984 r. do rejestru zabytków prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. pod numerem [...].[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie podzielił stanowiska Prezydenta Miasta K. i zwrócił mu tę sprawę pismem z dnia 2 lutego 2017 r.

Prezydent Miasta K. uzasadnił swoje stanowisko tym, że w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt II OPS 3/15 uznano, że zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 621 ze zm.) organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości, na której znajduje się wpisany do rejestru zabytków układ urbanistyczny, ruralistyczny lub zespól budowlany w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 3 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r. poz. 1446 ze zm.) jest wojewódzki konserwator zabytków.

W odpowiedzi na wniosek, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. wskazał, że pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. skierowanym do wojewódzkich konserwatorów zabytków Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego odniosło się do ostatnich zmian legislacyjnych w ustawie o ochronie przyrody oraz ustawy o lasach (Dz. U. z 2016 r., poz. 2249) w związku z ustawą z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W piśmie zaznaczono, że wejście w życie nowelizacji nie ma wpływu na treść przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W związku z tym normy zawarte w art. 36 ust. 1 pkt 1 i pkt 11 ustawy pozostają podstawowymi narzędziami ochrony zabytkowych form zakomponowanej zieleni. Zatem pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga dokonanie zmiany przy zabytku, polegające na usunięciu drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości, będących wpisanymi do rejestru zabytków cmentarzami, parkami, ogrodami i innymi formami zaprojektowanej zieleni, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. f i g ww. ustawy lub położonych na terenie wpisanych do rejestru układów urbanistycznych lub ruralistycznych, zawierających formy zaprojektowanej zieleni, albo których zieleń jest wymienionym w decyzji o wpisie do rejestru zabytków komponentem tych układów (np. miasta-ogrody, cmentarze przykościelne i inne). Dopiero w piśmie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 29 maja 2017 r. została przywołana uchwała NSA z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt II OPS 3/15 jako wiążąca w obecnym stanie prawnym. Od czerwca 2017 r. została ujednolicona praktyka w odniesieniu do kompetencji konserwatora na terenie układów urbanistycznych wpisanych do rejestru zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 19 października 2015 r. w składzie siedmiu sędziów uchwałę o sygn. akt II OPS 3/15 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), w której przyjęto, że zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r. poz. 627 ze zm.) organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości, na której znajduje się wpisany do rejestru zabytków układ urbanistyczny, ruralistyczny lub zespół budowlany w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 3 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r. poz. 1446 ze zm.) jest wojewódzki konserwator zabytków. W uchwale tej wskazano, iż na skutek nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, dokonanej art. 29 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1045), dotychczasowa norma prawna zawarta w art. 83 a ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, w niezmienionym brzmieniu stała się częścią innej jednostki redakcyjnej tej ustawy. Obowiązujący od dnia 28 sierpnia 2015 r. art. 83 a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody otrzymał bowiem brzmienie: "Zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków- wojewódzki konserwator zabytków". Treść tego artykułu wskazuje, że zachowana została tożsamość normatywna powołanych przepisów. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że o właściwości wojewódzkiego konserwatora zabytków w sprawie usunięcia drzewa lub krzewu przesądza to, czy drzewo lub krzew, którego dotyczy wniosek, znajduje się na nieruchomości objętej ochroną konserwatorską, a nie to, czy poszczególny składnik przyrody (drzewo, krzew) został wpisany do rejestru zabytków. W przepisie art. 83 a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody nie posłużono się określeniem "drzewa lub krzewy wpisane do rejestru zabytków", lecz "drzewa lub krzewy z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków". Ustawodawca nie uzależnia zatem właściwości rzeczowej wojewódzkiego konserwatora zabytków od tego, czy drzewo (krzew) zostało wpisane do rejestru zabytków, w szczególności nie wskazuje, że musi się odznaczać ono tymi samymi cechami co chronione prawem zabytki.

W tej sprawie bezspornym jest, że drzewo wskazane do usunięcia rośnie na działce nr [...], obręb [...], jedn. ewid. Ś., która znajduje się na terenie układu urbanistycznego "[...] " wpisanego do rejestru zabytków, prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. pod numerem [...]. Wpis nieruchomości do rejestru historycznego układu urbanistycznego jest w świetle ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wystarczającym dla przyjęcia, że dokonanie na jej obszarze wycinki drzew lub krzewów wymaga uzyskania zezwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 oraz § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.