Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1146/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1146/08 | | POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk, Sędzia: NSA Józef Gach (spr.), Asesor: WSA Inga Gołowska, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009 r., sprawy ze skargi M. M., na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 11 czerwca 2008 r. Nr [...], w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r., postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M. M. złożyła min. wniosek z dnia [...] kwietnia 2008 r. o dokonanie zmian danych w ewidencji producentów przez wpisanie pod nadanym już numerem indentyfikacyjnym jej zamiast męża A. M.. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Kierownik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował ją, iż żądana zmiana danych w ewidencji producentów nie została wprowadzona. Kierownik Biura podał, iż "pierwsze imię lub nazwa skrócona wnioskodawcy podana we wniosku jest niezgodna z danymi w ewidencji producentów" oraz iż "numer PESEL producenta podany na wniosku: wnioskodawcy jest niezgodny z numerem w rejestrze podmiotów". Z kolei w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. wnioskodawczyni oświadczyła, iż "z uwagi na fakt, iż numer identyfikacyjny zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r., nr 10, poz. 76 ze zm.), przyznaje się małżonkom - dane posiadane przez Agencję pod numerem ewidencyjnym nie mogą być tożsame z danymi, które przedstawiłam, albowiem PESEL jak i pierwsze imię lub nazwa skrócona wnioskodawcy są danymi osobowymi mojego męża. Rolnikowi przysługuje jednak jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością, jeżeli min. został mu nadany numer indentyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W trybie tym nadaje się jeden numer małżonkom wspólnie, więc wskazany przeze mnie numer indentyfikacyjny mojego męża jest także moim numerem ewidencyjnym. Biorąc pod uwagę fakt, iż nie ma prawnych przeszkód bym w swoim imieniu z numerem męża - czyli także swoim, występowała o dalsze dopłaty, a jedyny numer ewidencyjny to ten przedstawiony tj. [...], zwracam się z prośbą o przyznanie dopłat jak we wniosku z dnia [...] kwietnia 2008 r.".

Organ potraktował pismo wnioskodawczyni z dnia [...] maja 2008 roku jako skargę na działanie jednostki podległej Dyrektorowi ARiMR i przesłał do organu nadrzędnego. W dniu 11 czerwca 2008 roku, nr [...], Dyrektor ARiMR uznał skargę za niezasadną przedstawiając obszerne uzasadnienie swego stanowiska. W uzasadnieniu organ podkreślił, że wnioskodawczyni nie może przejąć numeru producenta swojego męża i wykorzystywać go w dalszym ciągu jako własny. Wymóg nadawania zawsze jednego numeru identyfikacyjnego ma charakter obligatoryjny i jest niezależny od stosunków materialnoprawnych pomiędzy małżonkami (współposiadaczami).

W dniu [...] lipca 2008 roku (data stempla pocztowego - [...] lipca 2008 r.) M.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo ARiMR w Krakowie z dnia 11 czerwca 2008 roku, sygn. akt [....]. W odpowiedzi na wezwanie Sądu sprecyzowała, iż przedmiotem skargi z dnia [...] lipca 2008 roku jest decyzja wydana w dniu 11 czerwca 2008 roku przez Dyrektora ARiMR znak [...]. Nadto wniosła ona o uchylenie powyższej decyzji w całości.

Gdy chodzi o zarzuty skargi, to zarzuty te sprowadzają się do naruszenia:

1) art. 104 § 1 k.p.a. poprzez jego bezpodstawne niezastosowanie,

2) art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności poprzez nieprawidłowe jego zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przyznała, że posługując się numerem identyfikacyjnym przysługującym jej mężowi złożyła wniosek o wpis do ewidencji producentów celem zmiany danych oraz przyznania jej płatności obszarowych za rok 2008. Skarżąca wskazała, iż została wprowadzona w błąd przez organ I instancji, który poinformował ją, że zmiana danych w ewidencji producentów jest niezbędna dla ubiegania się o te płatności. W ocenie skarżącej, nie można uznać za prawidłową sytuację, gdy tylko jeden z małżonków może podejmować określone działania, a drugi tej możliwości jest pozbawiony.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR, wnosząc o jej oddalenie, podniósł, iż dokument, którego dotyczy skarga, tj. jego pismo z dnia [...] czerwca 2008 roku nie jest decyzją administracyjną, a jedynie odpowiedzią na zarzuty, jakie podniosła strona w swoim piśmie z dnia [...] maja 2008 roku. Dalej organ powtórzył swą argumentację przedstawioną w tym piśmie z powołaniem się na ustawę z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, która w art. 12 stanowi, iż :

"1. Jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny.

2. Numer identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego.

3. Wnioskodawcy podlegającemu wpisowi do ewidencji producentów na podstawie kilku tytułów nadaje się jeden numer identyfikacyjny.

4. W przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę.

5. W przypadku producentów rolnych, przetwórców, podmiotów prowadzących zakłady utylizacyjne lub potencjalnych beneficjentów, działających w formie spółki cywilnej, nadaje się jeden numer identyfikacyjny. Numer identyfikacyjny nadaje się temu wspólnikowi, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili pisemną zgodę.

6. W przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, do wniosku o wpis do ewidencji producentów dołącza się pisemną zgodę odpowiednio współmałżonka, współposiadacza gospodarstwa rolnego albo wspólników".

Ponadto organ odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 104 § 1 k.p.a. podniósł, iż w świetle ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku nie zaistniała sytuacja, w której konieczne byłoby wydanie decyzji odmownej, albowiem M. M. nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji producentów, a jedynie o zmianę danych w tym wpisie i to dotyczącym męża A. M. Wniosek taki został więc złożony przez osobę nieuprawnioną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna. Pismo ARiMR z dnia 11.06.2008, nr [...] nie jest decyzją administracyjną, lecz zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, a którym mowa w art. 238 kpa. Tyle tylko, że w piśmie skarżącej z dnia [...] maja 2008 r. nie można się dopatrzyć cech skargi w rozumieniu art. 227 kpa. Przepis ten stanowi, że "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarżąca w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. zgodziła się bowiem z tym, że zmiana danych w ewidencji producentów przez wpisanie pod nadanym już numerem identyfikacyjnym jej zamiast męża A. M. nie jest możliwa. Nadto na jej pismo odpowiedział już Dyrektor ARiMR w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. Z kolei zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie mieści się w kategorii aktów lub czynności wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.". Oznacza to, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to zawiadomienie nie jest dopuszczalna. Jednakże zwrócić należy uwagę na to, iż skarżąca w dniu [...] maja 2008 r., w odpowiedzi na pismo organu z dnia [...] maja 2008, nr [...], zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...].04.2008 r. o przyznanie dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r. (który złożyła wraz z wnioskiem o dokonanie zmian danych w ewidencji producentów), wystosowała "Odwołanie od decyzji Kierownika ARiMR", wnosząc o uchylenie tego wezwania oraz o przyznanie dopłat jak we wniosku z dnia [...] kwietnia 2008. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, iż wniosek wypełniła prawidłowo.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 (nr dokumentu [...]) Kierownik ARiMR poinformował M. M. o pozostawieniu jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2008 roku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, o przyznanie płatności cukrowej i o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania bez rozpoznania, wskazując, że termin określony w przedmiotowym wezwaniu upłynął w dniu [...] maja 2008 r. Pismo to kończy postępowanie o przyznanie dopłat bezpośrednich skarżącej na 2008 r. Zostało ono wystosowane od niej na podstawie art. 64§2 kpa. Przepis ten w przeciwieństwie np. do art. 169§4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 z późn. zm.) nie zawiera wymogu nadania takiemu pismu formy postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie. Nie można więc wykluczyć, iż przepis ten narusza konstytucyjne prawo do sądu. Rozpoznanie tej kwestii wykracza jednak poza granice rozpoznanej sprawy.

Z tego względu Sąd działając na zasadzie art. 58§1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.