Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 445/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 243 par. 1, art. 262 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1 i art. 245 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. B. w przedmiocie nałożenie grzywny na Prezesa Sądu Okręgowego postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący w sporządzonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oświadczył, że nie zatrudnia ani pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Przedstawiając stan swojego majątku podał, że oprócz 90 metrowego domu w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,58 ha nie ma innego majątku nieruchomego, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Uzasadniając swoje starania podał, że skoro poprzednie jego wnioski zostały prawomocnie oddalone "to oczywistym jest, że nastąpiły nowe okoliczności" akcentując równocześnie, że działalność sądów przyczynia się walnie do pogarszania jego stanu majątkowego.

Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:

Przed złożeniem obecnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym skarżący już wcześniej domagał się był przyznania tego prawa. Poprzednie jego starania nie odniosły jednak zamierzonego skutku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. I OZ 830/07 (k. 165-168) i sygn. I OZ 831/07 (k. 172-177) prawomocnie oddalił bowiem jego zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r. (k. 98-100) a także z dnia 24 września 2007 r. (k. 135-137) odmawiające przyznanie mu prawa pomocy wydane po wniesionych sprzeciwach od takich orzeczeń referendarskich (k. 87-89; k. 116-118). Wyjaśnienie przy tym wymaga, że o ile niezasadność pierwszego wniosku wynikała z uwagi na brak dostatecznego wykazania przez skarżącego swego stanu majątkowego i dochodów o tyle motywem drugiego był brak wskazania przez skarżącego zmiany istotnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę dotychczasowej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego.

Innych niż dotychczas okoliczności skarżący nie powołał również i w swoim obecnym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo pouczenia go w trybie art. 6 ppsa przy okazji przesyłania do wypełnienia formularza "PPF" (vide: zarządzenie i wezwanie) o potrzebie wytłumaczenia jaka to zmiana istotnych okoliczności nastąpiła w jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach od chwili ostatniej prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy skarżący poprzestał li tylko na ogólnikowej filipice, że skoro jego poprzednie wnioski zostały prawomocnie oddalone "to oczywistym jest, że nastąpiły nowe okoliczności". Takie stwierdzenie jest jednak dalece niewystarczające. Chociaż bowiem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy tak przez osoby fizyczne jaki i osoby prawne to jednak odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę (sygn. akt. I OZ 416/05). Tego jednak skarżący nawet nie usiłował wykazać.

W konsekwencji należało odmówić żądaniu jego wniosku w związku z czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).