Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 93/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędzia WSA Maciej Dybowski Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi D.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P w przedmiocie wyłączenia organu od załatwienia sprawy ; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ G.Radzicka /-/ M.Dybowski


UZASADNIENIE

D.B. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. podając, że dnia [...]czerwca 2003r. po raz pierwszy z powołaniem się na art. 25 § 2 w związku z art. 24 § 1 ust. 1 i 4 KPA wniósł o wyłączenie Prezydenta Miasta P. od załatwienia sprawy dotyczącej jego wniosku o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przy ul. P. w P.

W ocenie skarżącego SKO w P. zamiast wysyłać do wnioskodawcy pismo, winno wydać postanowienie i pouczyć go o przysługujących środkach odwoławczych, czego ostatecznie nie uczyniło, tak więc pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że zajął stanowisko w piśmie z [...]08.2003r. adresowanym do D.B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje instytucję wyłączenia pracownika organu administracji publicznej (art. 24 KPA) oraz organu administracji publicznej (art. 25 KPA). W przypadku żądania wyłączenia pracownika o wyłączeniu, bądź odmowie wyłączenia przy braku podstaw do wyłączenia, podanych sytuacji w § 1 i § 3 art. 24 KPA, orzeka w formie postanowienia bezpośredni przełożony tego pracownika, a na to postanowienie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują zażalenia.

Ubocznie należy jedynie zauważyć, że w związku z powyższą regulacją Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w P. wystąpił z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o rozstrzygnięcie czy art. 24 w związku z art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 98/00/1071 ze zm.) jest zgodny z:

1) art. 2, art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz.U. 78/97/483 ze spr. Dz.U. 28/01/319)

2) art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz.U. 61/93/284 ze zm.).

Należy jednak podkreślić, że D.B. we wniosku z dnia [...] czerwca 2003r. nie wnosił o wyłączenie pracownika organu, lecz o wyłączenie organu administracyjnego – Prezydenta Miasta P. i wnosił o wyznaczenie organu do załatwienia jego sprawy – Prezydenta Miasta S. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 25 KPA organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy, przy spełnieniu następujących przesłanek:

a) sprawa musi dotyczyć interesów majątkowych, które to pojęcie należy wiązać z interesem prawnym bądź obowiązkiem w rozumieniu art. 28 kpa,

b) wyłączeniu podlegają osoby wymienione w pkt 1 i 2 art. 25 § 1 KPA,

Tak więc od załatwienia sprawy organ administracji publicznej podlega wyłączeniu kiedy sprawa dotyczy interesów majątkowych

a) kierownika tego organu,

b) osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach prawnych określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3, a więc małżonka, krewnych, powinowatych do drugiego stopnia oraz osoby związanej z kierownikiem z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

c) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia,

d) osób pozostających w stosunkach prawnych z osobą wymienioną pod lit. "c" tych samych, o których mowa pod lit. "b".

Zarówno orzecznictwo, jak i doktryna podkreślają, że wyłączenie organu administracyjnego na mocy art. 25 § 1 KPA następuje z mocy prawa, zbędnym jest więc wydawanie odrębnego postanowienia.

W świetle powyżej omówionych uregulowań należy ocenić, że żądanie skarżącego aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie o wyłączeniu organu administracyjnego Prezydenta Miasta P. jest nieuzasadnione, jak również nieuzasadnionym jest pogląd, że w przypadku odmowy wyłączenia przysługiwałaby mu skarga do Sądu Administracyjnego.

Jest natomiast oczywistym, że w przypadku zwłoki w wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu D.B. przysługuje skarga na bezczynność organu, natomiast sam zarzut dotyczący podstaw wyłączenia organu administracyjnego w oparciu o przepisy art. 25 § 1 KPA, jeżeli został zgłoszony, winien być rozpoznawany w sprawie, w której zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy też odmowa wydania takiej decyzji.

W powyższych okolicznościach, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 152 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ G.Radzicka /-/ M.Dybowski

MarK