Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 441/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 09 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na osobę prowadzącą działalność gospodarczą postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 marca 2022 r. nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił D. P. (dalej: skarżący) umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie [...]zł, w tym na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.

Decyzję powyższą doręczono skarżącemu w dniu [...] marca 2022r. W dniu [...] marca 2022 do ZUS wpłynęło pismo – wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji z 11 marca 2022 [...], wskazując, iż nie zgadza się z wydaną decyzją.

Natomiast pismem z [...] marca 2022. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję ZUS z 11 marca 2022r.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, zaznaczając m.in., iż skarga jest przedwczesna, gdyż skarżący złożył uprzednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a sprawa jest w toku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Choć zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa, to podkreślić należy, że jeżeli skarżący wniósł środek odwoławczy od decyzji organu pierwszej instancji w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to dopuszczalne stało się wniesienie przez niego skargi do sądu administracyjnego dopiero na decyzję wydaną w drugiej instancji, tj. po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Innymi słowy, skarżącemu przysługiwało "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji ZUS – wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienia te przysługiwały skarżącemu alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wykluczyło możliwość jednoczesnego złożenia skargi na tę decyzję.

W niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona na decyzję, od której skarżący złożył również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym należało uznać, iż skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi, gdyż możliwość taka została wykluczona poprzez uprzednie złożenie przez niego do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga taka podlegać musi w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia