Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 822/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi SA na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia sierpnia 2016r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta Ostrowski, decyzją z czerwca 2016 r, wydaną na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2015 r. poz. 1774 ze zm. – dalej: w skrócie: "u.g.n") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."), na wniosek S.A. odmówił ograniczenia sposóbu korzystania z nieruchomości położonej w gm. Ostrów Wielkopolski stanowiącej własność Wojciecha i Marii, poprzez udzielenie zezwolenia na założenie na nieruchomości sieci transformatorowej 15/0,4 słupowej oraz linii zasilających średniego napięcia i niskiego napięcia.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Dalej Starosta zauważył, iż w myśl art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Organ podzielił stanowisko wnioskodawcy, iż rokowania prowadzone przez S.A. z właścicielami przedmiotowej nieruchomości nie doprowadziły do ustanowienia służebności przesyłu na działce, planowanej pod budowę słupowej stacji transformatorowej wraz z kablowymi liniami elektroenergetycznymi niskiego i średniego napięcia jak i nie doprowadziły do zakupu tejże działki.

Następnie organ zauważył, iż działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z załącznikiem graficznym teren (pod lokalizację stacji transformatorowych 15/04 kV) znajduje się w innym miejscu niż teren działki, który oznaczony został symbolem 4MN. W myśl § 17 tegoż planu teren oznaczony na rysunku planu symbolem "MN" oznacza teren pod lokalizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Działka została wydzielona z działki na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia lutego 2010 r. w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości zmienionej następnie decyzją Wójta Gminy z dnia marca 2010 r. (zmiana dotyczyła zmiany powierzchni niektórych działek). W uzasadnieniu decyzji z dnia lutego 2010 r. Wójt Gminy stwierdził, iż nowo wydzielone działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy znajdują się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Z kolei w zaświadczeniu z dnia maja 2016 r. Wójt Gminy Ostrów Wlkp. poinformował, iż działka została wydzielona pod budowę stacji transformatorowej zgodnie z § 11 ust. 3 planu zagospodarowania przestrzennego w celu zapewnienia infrastruktury energetycznej dla dzielonych działek. Treść § 11 ust. 3 cyt. Planu brzmi: "dopuszcza się wydzielenie nowych granic działek dla obiektów komunikacji i infrastruktury technicznej". W zaświadczeniuz dnia maja 2016 r. Wójt Gminy nie zaświadcza jednak , że działka jest przeznaczona w Planie pod lokalizację stacji transformatorowych 15/04 kV, lecz odnosi się jedynie do celowości jej wydzielenia. Zdaniem Starosty rozszerzająca interpretacja § 11 ust. 3 tegoż Planu zawarta w zaświadczeniu prowadziłaby do sytuacji, w której granice terenów o różnych funkcjach, w tym infrastruktury technicznej, mogłyby być dowolnie zmieniane i przesuwane, niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowiącego akt prawa miejscowego.

Zdaniem Starosty działka w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest przeznaczona pod lokalizację stacji transformatorowej 15/04kV, nie można więc w tym celu ograniczyć sposobu korzystania z tejże nieruchomości. Potwierdzeniem tego jest rysunek planu oraz decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Powołane zaświadczenie nie przesadza o przeznaczeniu działki w obowiązującym planie miejscowym.

Reasumując Starosta stwierdził, iż skoro działka w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest przeznaczona pod lokalizację stacji transformatorowej 15/04 kV to brak było podstaw do uwzględnienia wniosku S.A.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pełnomocnik S.A. podnosząc, iż Starosta dokonał niewłaściwej interpretacji treści § 11 ust. 3 obowiązującego planu zagospodarowania miejscowego. W zaświadczeniu z dnia 14 kwietnia 2016r. jak również w zaświadczeniu z dnia maja 2016r. Wójt Gminy dopuścił budowę stacji transformatorowej w obrębie działki.

Decyzją z września 2016 r. Wojewoda Wielkopolski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy omówił charakter decyzji o zezwoleniu na zajęcie nieruchomości, w celu realizacji celu publicznego wymienionego w art. 124 ust. 1 u.g.n. podkreślając, iż podstawowym warunkiem wydania takiego zezwolenia jest zgodność projektowanej inwestycji bądź z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bądź w przypadku jego braku, z decyzją ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego.

Wojewoda zauważył, iż zgodnie z § 4 planu miejscowego, na jego ustalenia składają się: granice opracowania planu, linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach i zasadach zagospodarowania, dla których szczegółowe ustalenia zawierają przepisy rozdziału II planu miejscowego. Plan miejscowy w § 4 ust. 1 zd. trzecie przewiduje, że szczegółowe ustalenia dla jednostek terenowych dotyczyć będą: 1) nieprzekraczalnej linii zabudowy; 2) zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; 3) terenów urządzeń elektroenergetycznych; 4) terenów ulic dojazdowych. Ponadto w § 13 ust. 2-4 planu miejscowego zawarte są ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Wśród tych ustaleń znajduje się § 13 ust. 4 pkt 6 planu miejscowego zgodnie z którym zaopatrzenie w energię elektryczną odbędzie się będzie siecią średniego lub niskiego napięcia odpowiednio do potrzeb z istniejącej-projektowanej stacji transformatorowej oznaczonej na rysunku planu symbolem "EE". Powyższe potwierdza § 17 ust. 1 zd. trzecie oraz pkt 4, gdzie czytamy, że symbol "EE" to teren pod lokalizację stacji transformatorowych 15/04 kV. W ocenie Wojewody z powyższych unormowań wynika, że na obszarze objętym ustaleniami planu stacja transformatorowa, jako realizacja inwestycji celu publicznego, przewidziana została w ściśle określonym miejscu. Skoro nieruchomość objęta wnioskiem nie znajduje się w tym miejscu, to oznacza to niezgodność projektowanego zamierzenia z planem miejscowym i w rezultacie uniemożliwia wydanie decyzji, o jakiej stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n.

Dalej Wojewoda wyjaśnił obszernie na jakiej podstawie doszedł do przekonania, iż przedmiotowa działka nie znajduje się na obszarze. Zdaniem organu kluczowe w tej mierze jest porównanie treści załącznika do planu miejscowego z załącznikami graficznymi do decyzji Wójta Gminy z lutego 2010 r., i decyzji z marca 2010 r. Mapy stanowiące wstępne projekty podziałów nieruchomości, a następnie załączniki do decyzji podziałowych sporządzone są, zgodnie z § 3 ust. 1 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. Nr 268, poz. 2663 ze zm.) na kopiach map zasadniczych. Podobny wymóg odnosi się do map (załączników) do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, a co wynika z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778 ze zm.). Powyższe oznacza, iż mapa zasadnicza stanowiąca załącznik do decyzji podziałowej (dzięki której jest możliwe jest ustalenie, gdzie w przestrzeni znajduje się działka), a mapa stanowiąca załącznik graficzny do planu miejscowego powstają przy uwzględnieniu tych samych standardów i regulacji prawnych, odnoszących się do sposobu opracowania mapy zasadniczej. W czasie zatwierdzenia planu miejscowego, a także wydawania obu decyzji podziałowych (decyzji z lutego 2010 r. i decyzji jej zmieniającej z marca 2010 r.), kwestie powyższe regulowało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz. U. Nr 30, poz. 297 ze zm.), a także m.in. instrukcja techniczna "K-l Mapa zasadnicza", wprowadzona do stosowania zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (dalej: " Prezes GUGiK" z 9 lutego 1979 r., zmieniona zarządzeniem nr 1 Prezesa GUGiK z 24 lutego 1984 r. (Dz. Urz. GUGiK Nr 1, poz. 1, dalej: "instrukcja techniczna K-l").

Uwzględniając powyższe regulacje Wojewoda stwierdził, że zarówno na mapach stanowiących załączniki do decyzji podziałowej i zmieniającej decyzję podziałowej, jak i na mapie stanowiącej załącznik do planu miejscowego znajdują się symbole podpory wielosłupowej przewodu lub latarni. Ponadto na obu mapach znajdują się punkty przecięcia linii siatki kwadratów, czyli symbol dostosowania o jakim mowa w wytycznych technicznych Głównego Geodety Kraju K-l.2 pt. "Mapa Zasadnicza Aktualizacja i Modernizacja" wprowadzonych jako uzupełnienie instrukcji technicznej K-l. Od 22 grudnia 2011 r. o symbolu przecięcia siatki kwadratów, będącym punktem dostosowania, o którym mowa jest w § 49 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 263, poz. 1572).

Z położenia tych symboli (tj. punktów dostosowania oraz znaku graficznego podpory wielosłupowej) można natomiast wywnioskować, że działka znajduje się na wysokości symbolu podpory wielosłupowej i zarazem poniżej symboli dostosowania w postaci przecięcięć siatki kwadratów. Tymczasem obszar na załączniku graficznym do planu miejscowego znajduje się na wysokości pomiędzy symbolem przecięcia siatki kwadratów, a symbolem podpory. Według Wojewody. powyższe jednoznacznie dowodzi, że działka nie znajduje się w przestrzeni tam, gdzie obowiązują ustalenia dla obszaru oznaczonego symbolem.

Organ odwoławczy zaznaczył także, iż bez znaczenia pozostaje, iż w procesie podziału przedmiotowego terenu odstąpiono od ustaleń planu miejscowego i podzielono grunt inaczej, niż przewiduje załącznik graficzny do planu miejscowego. Oto bowiem zestawienie skutków decyzji Wójta Gminy z lutego 2010 r., w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości z treścią planu miejscowego - a właściwie jego załącznika - prowadzi do wniosku, że wydzielono mniej działek budowlanych. Na wysokości planowanego osiedla, gdzie ma znaleźć się stacja transformatorowa, wydzielono bowiem osiem działek budowlanych, a chociaż plan przewidywał dziewięć. Powyższa okoliczność nie ma znaczenia, podobnie jak § 11 ust. 3 planu miejscowego dotyczący warunków podziału nieruchomości, gdyż przedmiotem niniejszego postępowania jest ograniczenie nieruchomości w sposobie korzystania.

Według Wojewody zaświadczenia wydawane przez Wójta Gminy o zgodności inwestycji z planem miejscowym nie miały znaczenia, bowiem warunkiem w postępowaniu o ograniczenie sposobu korzystania znaczenie ma treść planu miejscowego i zakodowane w nim normy prawne, a nie treść innych dokumentów, czy zaświadczeń, nawet wydawanych przez wójta.

W skardze do sądu administracyjnego pełnomocnik S.A. podniósł, iż zamierzenie inwestycyjne, budowa stacji transformatorowej 15/04 kV słupowej, jak słusznie zauważa Wojewoda Wielkopolski, jest celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. a zatem nie powinno być blokowane ustaleniami planu miejscowego, który to plan może być zmieniony. Należy podkreślić, że skarżący podjął działania inwestycyjne na podstawie zaświadczenia Wójta Gminy i poprzedzającego je pisma z dnia kwietnia 2016r.

Odpowiadając na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j Dz. U. Nr 2016 r. , poz. 1066 ) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.– dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia sierpnia 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Ostrowskiego z dnia czerwca 2016 r. o odmowie wydania S.A. zezwolenia na założenie na nieruchomości stanowiącej własność Wojciecha i Marii, sieci transformatorowej 15/0,4 słupowej oraz linii zasilających średniego napięcia i niskiego napięcia.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepis art. 124 u.g.n. Zgodnie z ust. 1 tego artykuły starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zezwolenie to jest udzielane z urzędu z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej (ust. 2.) Ponadto udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (ust. 3).

Jak trafnie zauważył Wojewoda Wielkopolski unormowanie powyższe przewiduje szczególny rodzaj wywłaszczenia. Jest ono możliwe tylko wówczas, gdy plan miejscowy przewiduje dla danej nieruchomości realizację celu publicznego lub wydana został ostateczna decyzja o lokalizacji celu publicznego na danej nieruchomości - w braku planu miejscowego (art. 112 ust. 1 u.g.n.). Ponadto stosownie do art. 112 ust. 3 u.g.n. może być ono dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez ograniczenie praw do nieruchomości. Cele publiczne określone zostały w art. 6 pkt 1-10 u.g.n. Celem takim jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. (art. 6 pkt 2 u.g.n.).

Planowana przez stronę skarżącą inwestycja mieści się niewątpliwie w definicji celu publicznego, o którym mowa w cyt. art. 6 pkt 2 powołanej ustawy. Zważyć jednak należy, iż sam zamiar realizacji celu publicznego na nieruchomości, która w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie została przeznaczona pod realizację celów publicznych, nie daje podstaw do skutecznego żądania przez inwestora ograniczenia cudzej własności nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż nieruchomość – działka, którego dotyczy wniosek - położona jest na terenie objętym postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z § 3 pkt 1 tego planu integralną częścią uchwały jest rysunek planu, stanowiący załącznik nr 1 i 2 . Z kolei zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 na rysunku obowiązującymi ustaleniami są:

1) granice opracowania planu, na którym obowiązują ustalenia niniejszej uchwały, a szczegółowy przebieg tych granic określają linie rozgraniczające przebiegające wzdłuż granic działki;

2) linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach i zasadach zagospodarowania.

Linie te wyznaczają granice jednostek przestrzennych zwanych w dalszej części terenami lub zamiennie jednostkami terenowymi. Jednostkami terenowymi są również pasy drogowe - dróg wewnętrznych. Szczegółowe ustalenia dla jednostek terenowych zawarto w dalszej części niniejszej uchwały;

3) nieprzekraczalne linie zabudowy;

4) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna;

5) tereny urządzeń elektroenergetycznych;

6) tereny ulic dojazdowych;

2. Pozostałe nie wymienione w ust. 1 elementy rysunku planu mają charakter informacyjny, które nie są ustaleniami niniejszego planu.

Dalej zauważyć należy, iż zgodnie z § 17 ust. 1 powoływanego planu miejscowego teren oznaczony na rysunku planu symbolem "MN" - przeznacza się na lokalizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Teren oznaczony na rysunku planu symbolem 1 "RM" - przeznacza się na rozbudowę i lokalizację zabudowy zagrodowej.

Teren oznaczony na rysunku planu symbolem "KDW"- przeznacza się pod lokalizację dróg wewnętrznych dojazdowych, a teren oznaczony symbolem "EE" - pod lokalizację stacji transformatorowych 15/04 KV.

Na tę kategorię składają się tereny oznaczone symbolami:

1) "1 RM",

2) "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 MN",

3) "1, 2, 3, 4, 5,6 KDW"

4) "EE".

Wskazać również należy na zapis § 13 ust. 4 pkt 6 planu miejscowego, zgodnie z którym w zakresie lokalizacji sieci, obiektów i infrastruktury technicznej obowiązują następujące ustalenia zaopatrzenie w energię elektryczną - siecią średniego lub niskiego napięcia odpowiednio do potrzeb - z istniejącej- projektowanej stacji transformatorowej oznaczonej na rysunku planu symbolem "EE".

Powyższe prowadzi do wniosku, iż powołany wyżej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość lokalizacji na terenie objętym tym planem lokalizację stacji transformatorowych 15/04 KV. Plan dopuszcza lokalizację tej stacji na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem "EE".

Jak wynika akt sprawy działka, na której inwestor planuje lokalizację planowanej sieci transformatorowej, nie istniała (nie była wydzielona) w momencie uchwalania ww. planu miejscowego, jej wyodrębnienie nastąpiło w skutek decyzji Wójta Gminy z dnia lutego 2010 r. W uzasadnieniu tej decyzji podziałowej wskazano, iż nowopowstałe działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajdują się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Powyższa decyzja zaostała zmieniona decyzją Wójta Gminy z marca 2010 r. , niemniej zmiana ta nie dotyczyła wydzielonej działki.

Analizując ustalenia rysunku powołanego planu miejscowego z załącznikami graficznymi decyzji podziałowych z lutego 2010 r. i marca 2010 r. zgodzić się należy ze stanowiskiem organów obu instancji, iż działka zlokalizowana jest w przestrzeni w całkowicie innym miejscu niż teren oznaczony w obowiązującym planie miejscowym symbolem "EE". Działka ta położona jest na obszarze oznaczonym symbolem 4MN. Fakt ten potwierdza umiejscowienie działki oraz terenu oznaczonego symbolem "EE" względem symboli znajdujące się na mapach zasadniczych na podstawie, których sporządzono załączniki do planu miejscowego oraz decyzji podziałowych. Niewątpliwie na mapach stanowiących załączniki do decyzji podziałowej i zmieniającej decyzję podziałowej, jak i na mapie stanowiącej załącznik do planu miejscowego znajdują się symbole podpory przewodu lub latarni wraz z wartością "128,60". Ponadto na obu mapach znajdują się punkty przecięcia linii siatki kwadratów, czyli symbol dostosowania o jakim mowa w wytycznych technicznych Głównego Geodety Kraju K-l.2 pt. "Mapa Zasadnicza Aktualizacja i Modernizacja" wprowadzonych jako uzupełnienie instrukcji technicznej K-l. Od grudnia 2011 r. o symbolu przecięcia siatki kwadratów, będącym punktem dostosowania, o których mowa jest w § 49 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 263, poz. 1572). Porównanie lokalizacji działki oraz lokalizacji terenu o symbolu "EE" względem tych symboli prowadzi do wniosku, iż działka znajduje się na północ od terenu o symbolu "EE", który to teren znajduje się na granicy działek.

Słusznie zatem organy obu instancji stwierdziły, iż działka, której dotyczył wniosek S.A. położona jest po za terenem przewidzianym na lokalizację urządzeń elektroenergetycznych, tym samym nie została spełniona jedna z przesłanek określonych w art. 124 ust. 1 u.g.n. uniemożliwiająca wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem.

Odnosząc się zaświadczeń wydanych przez Wójta Gminy z dna kwietnia 2016 r. oraz maja 2016 r. w których Wójt wskazał, iż działka został wydzielona pod budowę stacji transformatorowej zgodnie z § 11 ust. 3 powołanego planu miejscowego i dopuszczalna jest budowa w jej obszarze tej stacji, zgodzić się należy, iż zaświadczenie to nie mogło mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy. Niewątpliwe § 11 ust. 3 planu miejscowego dopuszczał wydzielenie odrębnych działek geodezyjnych przeznaczonych m.in. dla obiektów infrastruktury technicznej. Niemniej działki te winy być wydzielone na terenie przeznaczonym pod lokowanie takiej infrastruktury. Jak wykazano wyżej działka została wydzielona poza terenem przeznaczonym na taki cel. Zgodnie z art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się w celu urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie ma zatem znaczenie dowodowe i przysługuje mu domniemanie prawdziwości. Niemniej może być one obalone innym dowodem (por. wyrok NSA o sygn. II OSK 3076/12 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rozpatrywanej sprawie Wojewoda Wielkopolski dokonując porównania załączników graficznych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji podziałowej z lutego 2010 r. zmienionej decyzją z marca 2010 r. wykazał, iż działka znajduje się na obszarze dla którego obowiązujący plan miejscowy nie przewiduje lokalizacji stacji transformatorowej. Zdaniem Sądu ustalenia organów obalają treść wskazanych wyżej zaświadczeń.

W tym stanie rzeczy skarga nie zasługiwała na uwzględnienia i z tych też przyczyn Sąd ją oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.