Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 12/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) ASR WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wyliczenia ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby z wniosku z dnia 11 grudnia 2020 r. postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2021 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji, skargę na bezczynność ww. organu w przedmiocie wyliczenia ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby z wniosku z dnia 11 grudnia 2020 r.

We wniosku tym skarżący wniósł o "dokonanie czynności materialno technicznej, polegającej na wyliczeniu i wypłaceniu ze środków budżetowych należności publicznoprawnych, ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas czynności służbowych ponad normy prawem określone w wymiarze posiadanych na dzień zwolnienia ze służby czynnej ich 96, które to wbrew obowiązkowi z art. 114 ust. 1 punkt 2 ustawy o Policji, a który to ekwiwalent wbrew obowiązkowi ustawowemu do dnia dzisiejszego nie został mi wypłacony, jak również do dnia dzisiejszego organ - płatnik takich należności publicznoprawnych nie wydał decyzji o odmowie ich wypłacenie."

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Komendant wyjaśnił, że poinformowano skarżącego pismami z dnia 16 grudnia 2020 r. i 20 stycznia 2021 r., iż sprawa w tym przedmiocie została już prawomocnie rozstrzygnięta.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wypłaty skarżącemu ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywne 96 godzin służby czynnej w Policji.

Ponieważ sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 ww. przepisu, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a, to istotą sprawy jest ocena, czy na organie, ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Jednocześnie, wskazać należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący K. J. skarży bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w zakresie braku wypłaty mu ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywne 96 godzin służby czynnej w Policji.

Wyjaśnić jednak należy, że, pomimo, iż wniosek ten (= żądanie) z uwagi na swoją datę wydaje się być nowym wnioskiem w porównaniu z dotychczas złożonym, to jednak merytoryczna treść żądania nie jest nowa - była już rozpoznawana zarówno przez organy, i jak i tut. Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 372/12 oddalił bowiem skargę skarżącego na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 20 lutego 2012 r. nr 3 utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia 27 października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby pełnionej w Policji w ilości 96 godzin w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. Ponadto tut. Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 25 czerwca 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 542/20 oddalił skargę skarżącego na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 7 maja 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego naliczenia i wypłaty ekwiwalentu za ponadnormatywny czas służby pełnionej w Policji.

Wobec powyższego, zdaniem Sądu, powtarzanie żądania we wnioskach różniących się jedynie datami ich złożenia, nie może, rozpoczynać "nowej sprawy administracyjnej". W sytuacji powielania tożsamych wniosków (= żądań) strony prawidłowe było zatem odwołanie się do wcześniejszych rozstrzygnięć jego żądania. Istotne jest to, że jak wynika z wydanych decyzji oraz prawomocnych wyroków tut. Sądu, organ rozstrzygnął żądanie skarżącego co do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywne 96 godzin służby czynnej w Policji, a zatem nie pozostaje on, wbrew twierdzeniom skarżącego, w tym zakresie w bezczynności.

Nie można przy tym też nie zauważyć, że pismami z dnia 16 grudnia 2020 r. oraz 20 stycznia 2021 r. organ odpowiedział skarżącemu na jego wniosek z 22 grudnia 2020 r., wyjaśniając, m.in. że sprawa naliczenia i wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby została już prawomocnie rozstrzygnięta oraz zakończona.

Ponadto zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ppsa. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia, o odrzuceniu skargi.