Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 24/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 91
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F., E. K.-F., K. F. i M. F. na bezczynność Wojewody w przedmiocie nadzoru nad uchwałą dotyczącą przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2011 r. B. F., E. K.-F., K. F. i M. F. wnieśli skargę na bezczynność Wojewody w sprawie nadzoru nad uchwałą Nr [...] Rady Gminy z dnia 27 stycznia 2010 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr [...] w P. gmina K. przy ul. S.

Skarżący zarzucili naruszenie art. 85 § 1 i § 2 oraz art. 85 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym twierdząc, że wojewoda sprawujący nadzór nad uchwałami rady gminy nie podjął kroków celem wyeliminowania niezgodności z prawem wskazanej uchwały. Podnieśli, że przedmiotowa uchwała jest niezgodna z prawem z uwagi na brak zgodności planu miejscowego ze studium, studium nie statuuje na tym terenie celu publicznego oraz rada gminy nie posiada kompetencji do nadania statusu drogi wewnętrznej drodze, która jest prywatna. Skarżący podkreślili również, że pismem z dnia 18 lutego 2010 r. wojewoda udzielił informacji, że rozstrzygnięcie wniesionych zastrzeżeń nastąpi w terminie ustawowym od otrzymania przez organ nadzoru akt administracyjnych. Do chwili obecnej wojewoda rozstrzygnięcia nie podjął.

Po złożeniu skargi do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji skarżący otrzymali informację w dniu 19 sierpnia 2010 r. o pozytywnym zaopiniowaniu przez Wojewodę uchwały Rady Gminy o przystąpieniu do sporządzenia planu.

W odpowiedzi na powyższą skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie.

Organ nadzoru wskazał, że w dniu 2 lutego 2010 r. otrzymał zastrzeżenie E. K. – F. i B. F. w sprawie zatwierdzenia uchwały rady Gminy nr [...] z dnia 27 stycznia 2010 r. o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr [...] w P. gmina K. przy ul. S. Następnie w dniu 15 lutego 2010 r. E. K.-F. i B. F. złożyli skargę i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Wójta Gminy w sprawie podpisania i zatwierdzenia dokumentacji do przedmiotowej uchwały.

Wojewoda podniósł, że na mocy art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, posiada kompetencje do badania uchwał podejmowanych przez rady gmin pod względem zgodności z prawem. Natomiast brak jest po stronie organu nadzoru do oceny merytorycznej rozstrzygnięć podejmowanych przez samorządy szczebla gminnego związanych z opracowaniem planu, gdyż zagadnienia planowania przestrzennego należą do zadań własnych gmin. Postępowanie z sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy organ nadzorczy zawsze prowadzi z urzędu, nie zaś na wniosek osób trzecich. Sfera faktów, która jest wówczas badana obejmuje czas, miejsce i sposób podjęcia konkretnej uchwały, nie zaś treść takiej uchwały. Wojewoda podkreślił, iż skarżący zostali poinformowani przez Radę Gminy o uprawnieniu do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z takiego uprawnienia skarżący skorzystali i wnieśli skargę do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona na akt administracyjny o jakim mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy).

Stosownie do powołanego wyżej przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona na jakikolwiek inny akt, nie ujęty w dyspozycji przywołanego przepisu art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalna.

Jak wynika z akt sprawy i treści skargi B. F., E. K.-F., K. F. i M. F. domagają się zobowiązania Wojewody do stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia 27 stycznia 2010 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr [...] w P. gmina K. przy ul. S.

Należy tu podkreślić, że rozstrzygnięcie nadzorcze podejmowane w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym ( Dz. U. nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.) nie jest decyzją administracyjną i nie może być zaskarżone do sądu w takim trybie, jak decyzje. Z kolei przepis art. 98 ust. 1 tej ustawy stanowi, że do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawnioną jest wyłącznie gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Skargi takiej nie mogliby natomiast złożyć skarżący.

Ponadto skarżący nie mogą także skutecznie domagać się zobowiązania Wojewody Pomorskiego do podjęcia działań względem wskazanej uchwały w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym. Wyjaśnić przy tym należy, że podjęcie przez Wojewodę jako organ nadzoru rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym należy do jego własnych i samodzielnych kompetencji, a postępowanie nadzorcze wszczyna się z urzędu, bez względu na to czy i od kogo wpłynął wniosek o unieważnienie określonej uchwały, ani też czy i czyje indywidualne interesy prawne lub uprawnienia zostały naruszone jej treścią. Tym samym obowiązujące przepisy nie statuują obowiązku po stronie organu nadzoru wszczęcia czy prowadzenia postępowania nadzorczego na wniosek kogokolwiek. Co z kolei oznacza, że nie istnieje możliwość zobowiązania wojewody do podjęcia czynności, których domagają się skarżący. Ponadto wskutek wniesionej skargi na przedmiotową uchwałę do sądu kwestia naruszenia interesu prawnego skarżących oraz tryb podjęcia uchwały i jej zgodność z prawem będą przedmiotem oceny sądu administracyjnego.

Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.