Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 534/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Danuta Kania, Adam Lipiński (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2015 r. (z godz. [...]) o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W skardze sporządzonej w dniu 4 lipca 2016 r. i skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta [...] Policji (wpływ do organu w dniu [...] lipca 2016 r.), P. zarzuciło Komendantowi [...] Policji bezczynność w związku z nieudzieleniem w terminie ustawowym informacji publicznej żądanej na wniosek T. z dnia [...] września 2015 r., złożony organowi o godzinie 17.41 za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Skarżące T. zarzuciło organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) i wniosło o zobowiązanie Komendanta [...] Policji do rozpoznania wniosku skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w terminie czternastu dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie oraz zasądzenie od niego na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi P. wskazało, że w dniu [...] września 2015 r. o godz. 17.41 za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres internetowy [...] złożyło wniosek o udostępnienie przez organ informacji publicznej, przedstawiając jednocześnie całokształt argumentacji prawnej, przemawiającej za słusznością niniejszej skargi.

W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie.

Organ przyznał otrzymanie rzeczonego wniosku T. we wskazanym w skardze terminie oraz formie.

Organ wyjaśnił, iż w związku z wnioskiem wezwał T. do wskazania umocowania osoby podpisującej wniosek w imieniu T. a także do wykazania przez szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji (pismo przesłane T. drogą elektroniczną w dniu [...] września 2015 r. o godzinie 10:54). Jednakże T., pomimo wniesienia wniosku drogę elektroniczną, nie wyraziło zgody na otrzymywanie korespondencji tą drogą, co wymagało powtórzenia wezwań za pośrednictwem poczty.

W odpowiedzi T. przedstawiło między innymi pełnomocnictwo do reprezentowania go przez radcę prawnego, jednakże nie załączono umocowania dla osoby reprezentującej T. do ustanowienia pełnomocnika i dlatego pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. organ wystąpił o uzupełnienie tego barku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawiania wniosku bez rozpatrzenia.

Ponieważ brak ten nie został do dnia złożenia skargi uzupełniony, organ pismem z dnia [...] lutego 2016 r. poinformował T. o pozostawieniu jego wniosku o udostepnienie informacji publicznej bez rozpatrzenia. Z tych względów, w ocenie organu, bark jest po jego stronie bezczynności w załatwianiu niniejszej sprawy.

W piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2016 r. P. zaprzeczyło faktom otrzymania powyższych wezwań do uzupełnienia wniosku i podtrzymało żądania skargi.

Na żądanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Komendant [...] Policji w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. przedstawił treść informacji żądanej przez T wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. wniesionym o godz. 17.41 za pośrednictwem poczty elektronicznej.

W piśmie tym Komendant wskazał także na znaczną ilość podobnych wniosków składanych przez T. w ostatnim czasie i wniósł o oddalenie skargi na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśli przepisów art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola ta obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udostępniania.

Bezczynność na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie

do informacji publicznej (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), , polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie podejmuje innych działań przewidzianych w tej ustawie.

Skarga jest chybiona.

Trafna jest argumentacja zawarta w odpowiedzi na skargę, wskazująca na brak po stronie organu bezczynności w załatwianiu przedmiotowego wniosku. Faktycznie P. nie uzupełniło w terminie braków wniosku, związanych z umocowaniem osoby podpisującej za T. pełnomocnictwo procesowe, co spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia – pismo organu z dnia [...] lutego 2016 r.

Jednakże w niniejszej sprawie występują także inne przesłanki, stanowiące o bezzasadności skargi.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Ziszczenie się przesłanek podmiotowych, zarówno od strony skarżącego P. jak i podmiotu zobowiązanego – Komendant [...] Policji jest w niniejszej spawie oczywiste. T. spełnia dyspozycję art. 2 ust. 1 ustawy, natomiast Komendant [...] Policji jest organem Państwa w rozumieniu 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zbadać zatem należy, czy rzeczony wniosek o udostępnienie informacji publicznej spełnia także przesłanki przedmiotowe omawianej ustawy.

Przedmiotowy wniosek złożony do organu przez T. w dniu [...] września 2015 r. o godzinie 17:41, za pośrednictwem poczty elektronicznej, miał następująca treść:

"Działając w trybie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwracamy się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej tego: czy w okresie 1.08.2014-1.03.2015 Komendant [...] Policji zlecał wykonanie czynności kontroli warunków przechowywania broni osobie niezatrudnionej w Komendzie [...] Policji lub bezosobowo- organowi Policji niższego szczebla? Jeśli tak było, poprosimy o skany wszystkich dokumentów, w których Komendant [...] Policji osobiście lub osoby zatrudnione w Komendzie [...] Policji zlecały wykonanie czynności kontroli warunków przechowywania broni osobie niezatrudnionej w Komendzie [...] Policji lub też bez wskazania osoby - organowi Policji niższego szczebla. Jeśli ww. dokumenty zawierają dane osobowe osób trzecich, prosimy o ich anonimizację."

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższy wniosek nie stanowi przedmiotu informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie posiada cech informacji publicznej i w istocie odnosi się do informacji o szczegółowym technicznym sposobie wykonywania przez organ czynności w toku postępowania administracyjnego oraz wykonywania czynności o charakterze operacyjnym a zatem odnosi się do sfery czynności o charakterze czysto technicznym.

Art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowi rozwinięcie konstytucyjnej zasady dostępu do informacji publicznej i informację publiczną rozumie szeroko - ale zawsze w kontekście dostępu do spraw publicznych. Bez tego elementu publicznego bark jest cechy warunkującej sine qua non uznanie danej informacji za informację publiczną.

W ustawie w art. 6 zawarto przykładowy katalog przedmiotowy informacji publicznej. Katalog ten nie jest zamknięty, co należy rozumieć w taki sposób, iż jako przedmiot informacji publicznej należy traktować także stany zbliżone do przedmiotowo opisanych w art. 6. (stany podobne). Jednakże stany te muszą odnosić się do spraw publicznych a nie do czynności o charakterze czysto technicznym, za pomocą których organ realizuje swoje zadania publiczne. Czynnością organu jest określona prawem decyzja, protokół z danej czynności, - czyli zadania publiczne. Cech publicznych nie zawierają techniczne sposoby (funkcjonalne) wykonywania czynności publicznych.

Dlatego informacja o tym komu konkretnie Komendant [...] Policji zleca wykonanie czynności kontroli warunków przechowywania broni, w ramach swoich uprawień wynikających z ustawy o broni i amunicji, wymyka się z pojęcia informacji publicznej. Natomiast informacją publiczną będzie niewątpliwie decyzja cofająca pozwolenie na broń z uwagi na nierespektowanie ustalonych prawem warunków jej przechowywania. Decyzja taka zawiera pogląd organu na sprawy publiczne, stanowi przykład wykonywania przez organ obowiązków prawnych w praktyce orzeczniczej – a zatem zawiera oczywiste treści publiczne.

W takiej informacji, jak informacja żądana przez T., brak jest stanowisk i ocen organu co do spraw publicznych. Brak jest zatem tego co jest najważniejsze w informacji publicznej. Żądana przez T. informacja niczego nie zaświadcza, nie daje oglądu o stanie faktycznym, tj. o tym, czy dane zdarzenie miało miejsce i jaka jest jego publiczna ocena. Nie odnosi się zatem do sfery faktów, gdyż sposób w jaki organ wykonuje dane czynności (w takim ujęciu jak to wynika z wniosku) nie daje potwierdzenia zawartych w tych czynnościach informacji publicznych.

W sprawie bezczynności w zakresie udostępniania informacji publicznej należy przede wszystkim wykazać istnienie w danej sprawie przedmiotu informacji publicznej (wniosek musi dotyczyć przedmiotu informacji publicznej). W niniejszej spawie, takiej cechy przedmiotowej wniosku T. z dnia [...] września 2015 r. godz. 17:41 nie wykazał ani organ, ani skarżące T.

Skoro przedmiot wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie spełnia cech przedmiotowych, pozwalających do zakwalifikowania go jako dotyczącego sprawy publicznej, to nie można zasadnie zarzucać bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostepnienia informacji publicznej w realizowaniu przez wnioskodawcę praw z ustawy o dostępie do informacji publicznej i w realizowaniu przez podmiot zobowiązany obowiązków wynikających z tej ustawy. Brak jest bowiem przedmiotu takiego postępowania.

Zatem niezależnie od wskazanego w odpowiedzi na skargę i udokumentowanego przez organ nieusunięcia w terminie przez T. braków wniosku - powodujące w istocie pozostawienie tego wniosku bez rozpatrzenia (pismo organu z dnia [...] lutego 2016 r.), czyli brak bezczynności organu w sensie zwykłym - skarga zarzucająca organowi bezczynność w zakresie braku właściwego procedowania, zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie może odnieść skutku.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.