Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 3/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 52 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1, art. 234
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1,2, art. 13
journal: Dz.U. 2004 nr 10 poz 76
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o  przyznanie płatności

SENTENCJA

Sygn. akt I SAB/Kr 3/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2009 r., sprawy ze skargi Z. B., na bezczynność Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego, , - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2005r. w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa złożono na nazwisko Z. B. (matki Z. B.) wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych (OB) na rok 2005.

Decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] wnioskodawcy przyznano płatności OB za rok 2005 zgodnie z danymi zadeklarowanymi we wniosku, w łącznej wysokości 3.718,88 zł.

W dniu [...] maja 2006r. w Biurze Powiatowym ARiMR złożono na nazwisko Z. B. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych (OB) na rok 2006.

Podczas kontroli wniosku stwierdzono nieprawidłowości dotyczące powierzchni uprawnionej do płatności na części działek zadeklarowanych w w/w wniosku. W związku z tym pismem z dnia [...] lipca 2006r. wezwano wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień.

W reakcji na to wezwanie w dniu [...] września 2006r. Z. B. złożył korektę wniosku, w której podtrzymał uprzednio zadeklarowane dane. Dodatkowo złożył oświadczenie, że osoba, której nazwisko i podpis figurowały na wniosku tj. Z. B. – nie żyje.

Na podstawie uzyskanego z Urzędu Stanu Cywilnego skróconego odpisu aktu zgonu, organ ustalił, że Z. B. zmarła w dniu [...] grudnia 2004r. w T. W związku z tym organ doszedł do przekonania, że wnioski o płatności bezpośrednie za lata 2005 i 2006 oraz dokonywane od 2005r. zgłoszenia przemieszczenia w siedzibie stada zarejestrowanego na Z. B. nie mogły być przez nią składane i podpisywane.

W konsekwencji decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 12 czerwca 2007r. nr [...] umorzono w całości postępowania w sprawie płatności OB na rok 2006. Odwołanie od tej decyzji wniesiono po terminie w związku z tym Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia [...] nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z. B. zaskarżył to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Z uwagi na ujawnione okoliczności, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR po wznowieniu postanowieniem z dnia [...] postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich dla producenta Z. B. za rok 2005, decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił wskazaną wyżej decyzję nr [...] i umorzył postępowania w sprawie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2005, z uwagi na to, że wniosek za ten okres złożono w imieniu osoby, która w momencie jego złożenia już nie żyła.

Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania, została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] nr [...]

Decyzja ostateczna została przez Z. B. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Z kolei w dniu [...] w Biurze Powiatowym ARiMR Z. B. złożył na nazwisko zmarłej Z. B. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (OB) na rok 2007.

Decyzją Kierownika Biura ARiMR z dnia [...] nr [...] odmówiono Z. B. przyznania płatności OB za rok 2007 z powodu stwierdzenia, że wniosek za wymieniony okres został złożony przez osobę, która nie jest zarejestrowanym producentem rolnym w związku z tym nie może się o tę płatność ubiegać.

W wyniku wniesionego przez Z. B. odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji dotyczące płatności bezpośrednich na 2007r.

Ta decyzja ostateczna również została przez Z. B. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 16 stycznia 2009r., sygn. akt I SA/Kr 546/08 oddalił skargę.

W międzyczasie, w dniu [...] maja 2007r. do Biura Powiatowego Agencji wpłynął formularz wniosku o wpis do ewidencji producentów ze wskazaniem jako celu zgłoszenia - zmianę danych i korektę danych (poz. 2 i 3), przy czym zmiana i korekta dotyczyła jedynie numeru rachunku bankowego. We wniosku podano numer identyfikacyjny 025747633, który należał do nieżyjącej Z.B.

Kierownik Biura ARiMR skierował do Z. B. pismo z dnia [...] maja 2007r. nazwane "informacją" o niewprowadzeniu danych do ewidencji producentów wskazując, że podany na formularzu numer identyfikacyjny został wcześniej nadany innemu producentowi, cel wniosku został błędnie określony, w danej sprawie nie istnieje wniosek, którego mogłaby dotyczyć korekta. W dniu [...] czerwca 2007r. uzupełnił ją dodatkowo o podstawowe informacje o warunkach ubiegania się o płatności bezpośrednie (OB) i zasadach nadawania numeru identyfikacyjnego producentowi rolnemu.

W odpowiedzi na tę informację w piśmie z dnia [...] czerwca 2007r. skarżący poinformował, że wszystkie wymagane wnioski (EP i OB na 2007r.) zostały przez niego złożone w ustawowym terminie, a wniosek o wpis do ewidencji producentów przesłany wraz z pismem jest cyt. "niepoprawny - w tym formularzu brak jest możliwości zapisu istniejącego stanu prawnego wynikającego z przepisów kodeksu cywilnego, kodeksu administracyjnego na istniejącą okoliczność przenoszenia pożytków na kolejną zmianę nr identyfikacyjnego na osobę, która wcześniej nabyła prawa takiego pożytku".

W dniu [...] czerwca 2007r. Z. B. skierował do Biura Powiatowego ARiMr kolejny formularz wniosku o wpis do ewidencji producentów z poprawkami, że jest to cyt. "wniosek o korektę wpisu do ewidencji producentów bowiem ustawowy wpis do ewidencji istnieje", opatrując go ponownie numerem identyfikacyjnym zmarłej matki.

Pomimo wystosowanego wezwania z dnia [..] czerwca 2007r. do złożenia wyjaśnień i usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania z powołaniem się na art. 64 § 2 KPA, Z. B. nie stawił się w Biurze Agencji i nie złożył żadnych wyjaśnień oraz nie usunął wskazanych braków formalnych. Natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2007r. zażądał za zgłoszenie się na wezwanie organu wynagrodzenia w wysokości 200,00 zł.

W związku z powyższym organ I instancji pismem z dnia [...] lipca 2007r. zatytułowanym "Informacja stanowiąca potwierdzenie skutków nie usunięcia braków formalnych we wniosku w związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie" poinformował Z. B., że wniosek o wpis do ewidencji producentów złożony w dniu 14 czerwca 2007r. nie będzie rozpatrzony.

Z. B. wystąpił również do Dyrektora ARiMR. za pośrednictwem Biura Powiatowego ARiMR ze skargą na podstawie art. 227 KPA (pismo z dnia 30 marca 2008r.), w której zarzucił organowi I instancji niedopełnienie obowiązków i bezczynność w sprawach jego wniosków dot. ewidencji producentów i utrudnianie wypełniania wymogów związanych z systemem identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Dyrektor ARiMR w piśmie dnia [...] kwietnia 2008r. (znak [...]) przywołując m.in. art. 229 pkt 7 KPA, odpowiedział Z.B., że nie dopatrzył się uchybień w działalności Kierownika Biura ARiMR.

W piśmie z dnia [..] kwietnia 2008r. Z. B. wezwał do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności Kierownika Biura ARiMR przez niewydanie decyzji w sprawie wniosku o: (1) wpis do ewidencji producentów rolnych, (2) nadania numeru identyfikacyjnego gospodarstwa, (3) nadania kolczyków do nowonarodzonych zwierząt wraz z wpisem do rejestru i stwierdził, że odpowiedź Dyrektora na skargę jest niewystarczająca, albowiem nie zawiera wskazania, czy Dyrektor wydał zalecenia Kierownikowi BP usunięcia stanu bezczynności przez niewydanie decyzji na złożone wnioski.

Pismem z dnia [...] maja 2008r. Dyrektor ARiMR skierował do Z. B. dodatkowe wyjaśnienia w kwestiach objętych przedmiotowym pismem.

W dniu [...] lipca 2008r. do Dyrektora Regionalnego Agencji wpłynęło kolejne pismo, w którym Z. B. ponownie wezwał organ do usunięcia naruszeń prawa.

W odpowiedzi na to pismo Dyrektor ARiMR. pismem z dnia [...] sierpnia 2008r. poinformował Z. B. o konieczności uzyskania własnego numeru producenta, który jest niezbędny do ubiegania się o wszystkie rodzaje wsparcia udzielanego przez Agencję, jak również do wypełniania obowiązków związanych z systemem identyfikacji i rejestracji zwierząt. (dołączona do skargi).

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze z dnia [...] lipca 2008r. Z. B. zarzucił organom obu instancji bezczynność w sprawie wpisu do ewidencji producentów rolnych, nadania numeru identyfikacji gospodarstwa oraz wydania kolczyków nowonarodzonym zwierzętom wraz z wpisem do ewidencji.

Odpowiedź na powyższą skargę udzielił Dyrektor ARiMR. Na rozprawie w dniu 3 lutego 2009r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia oraz wskazanie organu, który pozostaje w bezczynności.

W piśmie procesowym z dnia z dnia [...] lutego 2009r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Kierownika Biura ARiMR odnośnie podjęcia decyzji o nadaniu skarżącemu numeru identyfikacyjnego gospodarstwa w związku ze złożonym w tej sprawie wnioskiem.

Sąd mając na względzie, że odpowiedź na skargę sporządził niewłaściwy organ – Dyrektor ARiMR, zobowiązał go do niezwłocznego przekazania odpisu skargi organowi właściwemu w celu sporządzenia odpowiedzi na skargę.

Kierownik Biura ARiMR w odpowiedzi na skargę z dnia [..] kwietnia 2009r. przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania toczącego się w sprawie wskazując na bezzasadność zarzutu o bezczynności organu w rozpatrywaniu wniosku skarżącego oraz przypomniał, że zarówno zgodnie z art. 2 obowiązującej w latach 2004-2006 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r., Nr 6, poz. 40 ze zm.), jak i art. 7 obowiązującej od 2007r. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.), prawo do płatności bezpośrednich (OB) przysługuje zarejestrowanemu w ARiMR producentowi rolnemu, który terminowo złoży odpowiedni wniosek i który posiada odpowiedni areał zadeklarowanych działek rolnych w czasie, w którym wnioskuje o płatność.

Posiadanie wpisu do ewidencji producentów (w ramach, którego nadawany jest m.in. numer identyfikacyjny producenta), jest jednym z podstawowych wymogów ubiegania się o wszystkie rodzaje wsparcia udzielane przez ARiMR. Numer identyfikacyjny, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności jest "niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego". Tym samym Z. B. nie mógł przejąć numeru identyfikacyjnego swojej zmarłej matki i wykorzystywać go w dalszym ciągu jako własny. Jest to niemożliwe bez względu na to, czy jest on jej spadkobiercą i czy przejął użytkowanie gruntów deklarowanych przez nią w roku 2004 oraz zarejestrowanych na nią zwierząt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania.

Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest jednak określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Takie założenie koresponduje z treścią art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W skardze oprócz niejednoznacznego w swojej treści żądania, sprecyzowanego dopiero w piśmie procesowym skarżącego z dnia 16 lutego 2009r., nie przedstawiono żadnych argumentów merytorycznych na poparcie stanowiska skarżącego. Natomiast w w/w piśmie procesowym podniesiono, że w ocenie skarżącego przedłożony mu formularz wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego nie odpowiadał konkretnemu stanowi prawnemu, dlatego został uzupełniony przez skarżącego poprzez określenie, że jego sytuacja polega na przeniesieniu praw i pożytków ze zmarłej matki na osobę skarżącego, który był również wieloletnim użytkownikiem gospodarstwa. Według skarżącego istnieje możliwość prawna by kilku posiadaczy – użytkowników korzystało z jednego numeru identyfikacyjnego.

Na wstępie należało zbadać, czy zostały spełnione warunki formalne dopuszczalności skargi wynikające z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W procedurze regulowanej przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.168 ze zm.), powoływanej dalej jako "KPA", środek zwalczania bezczynności organu administracyjnego został określony w art. 37 § 1, który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami KPA strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ wyższego stopnia, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy (art. 37 § 2).

W aktach sprawy brak jest zażalenia skarżącego złożonego w omówionym wyżej trybie, natomiast znajduje się pismo z dnia 30 marca 2008r. skierowane do Dyrektora ARiMR, w którym sformułowano zarzuty (skargę) pod adresem Kierownika Biura ARiMR cyt. "za niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy w sprawie bezczynności Kierownika na wniosek Z. B. zam. [...] o: wpis do ewidencji producentów rolnych, nadanie numeru ewidencyjnego, wydanie kolczyków do nowonarodzonego cielęcia i wpisu do rejestru".

Zgodnie z art. 234 § 1 KPA w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania zgodnie z przepisami kodeksu. W związku z tym, że skarga Z. B. dotyczyła bezczynności Kierownika Biura Powiatowego Agencji jako organu I instancji powinna zostać rozpoznana przez organ wyższego stopnia jako zażalenie na bezczynność stosownie do art. 37 KPA. Bezsporne jest, że Dyrektor ARiMR zakwalifikował i rozpatrywał zarzuty zawarte w przedmiotowym piśmie jako zarzuty na bezczynność o czym świadczy oznaczenie sprawy "skarga na bezczynność Kierownika BP ARiMR" w nagłówku pisma z dnia [...] kwietnia 2008r. będącego odpowiedzią organu wyższego stopnia na pismo z dnia [...] marca 2008r. Ponadto w piśmie tym stwierdzono wprost cyt. "przedstawione w w/w skardze zarzuty dotyczyły bezczynności Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w zakresie dokonania wpisu do ewidencji producentów". Przy czym zarzuty te zostały uznane za niezasadne.

W przedstawionej sytuacji należy w ocenie Sądu przyjąć, że de facto został wyczerpany tryb, o którym mowa w art. 37 KPA, albowiem skarżący skierował do organu wyższego stopnia skargę, będącą w istocie zażaleniem na bezczynność organu I instancji w zakresie rozpatrzenia jego wniosku o dokonanie wpisu do ewidencji producentów.

Merytoryczną ocenę skargi sądowej należy rozpocząć od stwierdzenia, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.

Sąd może więc uwzględnić skargę na bezczynność organu wyłącznie wówczas, gdy organ ten pozostaje w zwłoce mimo, że miał obowiązek podjąć działanie we wskazanej formie i w określonym przez prawo terminie.

Zatem w pierwszej kolejności należy omówić przepisy prawne na podstawie których, organ był obowiązany do podjęcia określonych czynności, których zdaniem skarżącego nie podjął, pozostając w bezczynności. Są to przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004r. Nr 10, poz. 76 ze zm.) powoływanej dalej jako "ustawa ewidencyjna". Określa ona zasady tworzenia i prowadzenia, zakres oraz przeznaczenie krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (art. 1).

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy ewidencyjnej producent podlega wpisowi do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy. Wniosek o wpis do ewidencji producentów zawiera dane, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3-6 ustawy (ust. 2).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy ewidencyjnej, jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego.

Z kolei stosownie do art. 13 ust. 2 tej ustawy kierownik biura powiatowego Agencji wydaje podmiotom wpisanym do ewidencji producentów zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym. Zaświadczenie to jest wydawane niezwłocznie po dokonaniu wpisu do ewidencji producentów, nie później jednak niż w terminie 14 dni od wpłynięcia wniosku o wpis do ewidencji producentów (art. 13 ust. 3). Podmioty wpisane do ewidencji producentów w kontaktach z Agencją są obowiązane do posługiwania się nadanym numerem identyfikacyjnym (art. 13 ust. 4).

Jak z powyższych regulacji wynika wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego jest czynnością materialno-techniczną. Ustawodawca nie przewiduje w tym zakresie wydania decyzji administracyjnej.

Należy zatem rozważyć czy w świetle przedstawionych regulacji prawnych oraz ustalonego w sprawie stanu faktycznego można Kierownikowi Biura ARiMR postawić zarzut pozostawania w bezczynności w zakresie załatwienia wniosku skarżącego o wpis do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego.

W ocenie Sądu taki zarzut należy uznać za bezzasadny.

Przede wszystkim należy podkreślić, że pomimo wielokrotnych wezwań i pouczeń skarżący nie złożył wniosku o wpis do ewidencji producentów. Złożone bowiem w dniach: [...] maja 2007r. oraz [...] czerwca 2007r. formularze W-1/04 wniosku o wpis do ewidencji producentów, w zamiarze skarżącego, dotyczyć miały jedynie zmiany i korekty danych zawartych zapewne we wniosku złożonym przez nieżyjącą już Z. B. o czym świadczy wskazanie w tych wnioskach jej numeru identyfikacyjnego, bezspornym bowiem jest, że skarżący odrębnego wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych nigdy wcześniej nie złożył.

Według Sądu taką drogę przyjętą przez skarżącego w celu uzyskania statusu zarejestrowanego producenta i numeru identyfikacyjnego należy uznać za całkowicie nieskuteczną i sprzeczną z przepisami ustawy ewidencyjnej. Po przeanalizowaniu podniesionej argumentacji, nasuwa się nieodparcie wniosek, że upieranie się przez skarżącego przy swojej "koncepcji" wynikało zapewne z niezrozumienia obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych.

Należy zgodzić się ze skarżącym, co do tego, że w przypadku podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z współposiadaczy, co do którego inni współposiadacze wyrazili pisemną zgodę (art. 12 ust. 4 ustawy ewidencyjnej). Jednakże powyższą normę prawną należy odczytywać łącznie z przepisem art. 12 ust. 2 ustawy ewidencyjnej, który stanowi, że numer identyfikacyjny jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. A zatem w sytuacji, gdy współposiadacz, któremu nadano (za zgodą pozostałych współposiadaczy) numer identyfikacyjny umiera bądź np. zbywa swój udział w gospodarstwie rolnym, niezbędnym jest uruchomienie procedury nadania nowego numeru identyfikacyjnego (numer identyfikacyjny nie przechodzi na następcę prawnego tj. spadkobiercę lub nabywcę) oraz nie może być przejęty automatycznie przez innego współposiadacza gospodarstwa rolnego.

Organy właściwe w sprawie w pismach kierowanych do skarżącego informowały go o konieczności złożenia wniosku o wpis do ewidencji producentów, wyjaśniając zasady prawidłowego wypełnienia formularza tego wniosku. Nie może być uznany za słuszny zarzut skarżącego podniesiony w piśmie procesowym, że formularz wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego nie odpowiadał konkretnemu stanowi prawnemu. Agencja nie mogła dostarczyć innego wzoru (czego domagał się skarżący), gdyż wzór formularza wniosku o wpis do ewidencji producentów – W-1/04 – został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004r. w sprawie wzoru wniosku o wpis do ewidencji producentów oraz wzoru zaświadczenia o nadanym numerze identyfikacyjnym (Dz. U. Nr 10, poz. 91 ze zm.). Ustawodawca nie pozostawił właściwym organom administracji publicznej żadnej dowolności w tym zakresie. Należy przy tym pamiętać, że ustawa ewidencyjna poprzez swoje zapisy realizuje zadania wynikające z Rozdziału 4 "Zintegrowany system zarządzania i kontroli" rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 23 września 2003r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określony system wsparcia dla rolników (....). Ewidencje producentów, ewidencje gospodarstw rolnych oraz ewidencję wniosków o przyznanie płatności Agencja prowadzi w formie elektronicznej, zapewniając ochronę i zabezpieczenie danych przed ich utratą oraz nieuprawnionym dostępem do tych danych (art. 6 ustawy ewidencyjnych), tym samym wniosek o wpis do ewidencji producentów musi być sformalizowany i zawierać tylko dane, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3-6 ustawy ewidencyjnej. Wszelkie uzupełnienia i dodatkowe adnotacje naniesione na wniosku powodują, że system ewidencyjny takiego wniosku nie przyjmie.

Jak już wcześniej sygnalizowano organy obu instancji o powyższych uwarunkowaniach, jak również o konieczności dokonania wpisu do ewidencji producentów przez skarżącego oraz niemożności przejęcia numeru identyfikacyjnego zmarłej matki wielokrotnie informowały, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy (pisma urzędowe, adnotacje służbowe).

Wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego jest czynnością materialno-techniczną organu administracji publicznej, która może być dokonana jedynie wówczas, gdy podmiot spełnia warunki przewidziane prawem do jej dokonania tj. podmiot będący producentem rolnym złożył wniosek według określonego prawem wzoru (W-1/04).

Przenosząc powyższe do realiów rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie dopełnił warunku formalnego do uzyskania wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, bo nie złożył stosownego, prawidłowo wypełnionego wniosku na formularzu W-1/04, tym samym nie mógł oczekiwać od kierownika biura powiatowego Agencji dokonania czynności materialno-technicznej w postaci wpisu skarżącego do ewidencji producentów i nadania mu numeru identyfikacyjnego. Wobec powyższego w zaistniałej sytuacji faktycznej i prawnej nie można zarzucać organowi administracji publicznej (Agencji), że pozostawał w bezczynności w tej sprawie, mając przy tym na uwadze, że organy Agencji obu instancji o konieczności złożenia odpowiedniego wniosku oraz niemożności przejęcia numeru identyfikacyjnego zmarłej matki wielokrotnie informowały skarżącego, co znajduje odzwierciedlenia w dokumentach przedłożonych w aktach sprawy.

W opisanej sytuacji niepodjęcie przez organ administracji publicznej określonej czynności administracyjnej zgodnie z żądaniem strony nie oznacza, że organ był bezczynny. W opisanej rzeczywistości, to bezczynność skarżącego przejawiająca się w odmowie złożenia prawidłowo wypełnionego formularza wniosku stanowiła przeszkodę faktyczną i formalnoprawną dla dokonania przez Agencję określonej czynności (wpisu do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego).

Należy również podkreślić, że Kierownik Biura ARiMR nie mógł wydać żadnej decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie, albowiem jak już wyżej wskazano wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego jest czynnością materialną-techniczą. Ustawodawca wprawdzie przewidział w art. 13 ust. 1 ustawy ewidencyjnej "decyzyjne rozstrzygnięcie", ale wyłącznie dla odmowy wpisu do ewidencji producentów i tylko w dwóch sytuacjach; jeżeli wnioskodawca nie jest producentem lub został mu już uprzednio nadany numer identyfikacyjny. W rozpoznawanej sprawie żadna z tych sytuacji nie wystąpiła.

W tym stanie sprawy należy stwierdzić, że Kierownik Biura Agencji , wobec nie usunięcia braków formalnych, pomimo wezwania, postąpił prawidłowo zawiadamiając skarżącego o pozostawieniu wniosku o wpis do ewidencji producentów bez rozpoznania (art. 64 § 2 KPA) i takie działanie nie może być w tej konkretnej sytuacji uznane za pozostawanie w bezczynności.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.