Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 793/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 46, art. 47, art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie NSA Jacek Brolik, WSA del. Hanna Kamińska (sprawozdawca), Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1140/07 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 16 kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 19 grudnia 2007 r. sygn. I SA/Wr 1140/07 oddalił skargę A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 kwietnia 2007r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu A. sp. z o.o. z siedzibą w W., z tytułu zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj1999r.

2. A. G., wniósł skargę kasacyjną, w której zarzucił: naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie tj., przepisu art. 150 i art. 151 w związku z art. 108 § 2 pkt 2a Ordynacji podatkowej w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników (Dz. U. z 2004r., Nr 269, poz. 2681 z późn. zm.) polegające na przyjęciu, że decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w stosunku do dłużnika A. sp. z o.o. została spółce skutecznie doręczona w dniu 6 grudnia 2004 r., podczas gdy w ogóle nie nastąpiło skuteczne doręczenie spółce w/w decyzji.

Skarżący wniósł o "uchylenie w całości skarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 24 grudnia 2004r. ([...]) " oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) Zgodnie z treścią tego przepisu skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zatem wymagania formalne są dwojakiego rodzaju: wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46, 47 i 215 § 1 u.p.p.s.a. oraz wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazane w art. 176. Oba rodzaje wymagań łączy spójnik "oraz". Spójnik "oraz" zawarty w art. 176 u.p.p.s.a. dokonuje zatem dwojakiego podziału wymagań przewidzianych dla skargi kasacyjnej na "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym" i inne wymagania właściwe tylko dla skargi. Wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wymienione w art. 176 po wyrazie "oraz" to: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, b) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, c) przytoczenie podstaw kasacyjnych, d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, e) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zauważyć zatem należy, że brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia powoduje, że skarga kasacyjna - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (post. NSA z 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 13). Braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Pogląd ten został zaakceptowany w piśmiennictwie ( B. Adamiak, J. Borkowski - Postępowanie administracyjne s.467; B. Gruszczyński : Środki odwoławcze s.83).

4. W analizowanej skardze kasacyjnej, autor zawarł wniosek o "uchylenie w całości skarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 24.12.2004r. ([...])". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak sformułowany wniosek nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 u.p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż elementem koniecznym jest wskazanie, co do dalszego postępowania w zakresie zaskarżonego orzeczenia a nie decyzji organu podatkowego. Tak sformułowany wniosek może dotyczyć wyłącznie skargi wniesionej do sądu pierwszej instancji, nie zaś do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który rozpoznaje skargi kasacyjne od orzeczeń sądu pierwszej instancji. Bowiem sąd kasacyjny nie jest władny do dokonywania wykładni zakresu zaskarżenia, jego kierunków, konkretyzowanie zarzutów oraz wniosków skargi kasacyjnej, ani tym bardziej ich uściślania. Jest w tym zakresie związany granicami skargi kasacyjnej, stosownie do postanowień art. 183 § 1 u.p.p.s.a. Reasumując skarga kasacyjna posiada takie braki formalne, które powodują, że musi zostać odrzucona.

5. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art.178 w związku z art. 193 u.p.p.s.a., skargę kasacyjną odrzucić.