Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 9/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej: "Dyrektor Oddziału") w dniu ... września 2011 r. wydał decyzję nr ... o przyznaniu T. A. (dalej: "Skarżący", "Strona", "Beneficjent") pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" w wysokości ... zł, z zastrzeżeniem dopełnienia warunków. Decyzja została doręczona Beneficjentowi w dniu 26 września 2011 r. Jednocześnie Skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wykształcenia w okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy oraz do przedłożenia dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wykształcenia, w terminie 60 dni od dnia upływu 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy.

Następnie w dniu 5 grudnia 2011 r. do Oddziału wpłynął wniosek o płatność w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Wniosek został uznany za kompletny, a pomoc wypłacona w dniu 13 lutego 2012 r, na wskazane konto bankowe. Beneficjent w oświadczeniu z dnia 8 czerwca 2011 r. zobowiązał się do uzupełnienia wykształcenia do dnia 30 czerwca 2014 r.

W dniu 27 października 2011 r. Dyrektor Oddziału wystosował do Strony pismo przypominające, że w terminie do dnia 25 listopada 2014 r. jest zobowiązana do przedłożenia w Oddziale m. in. dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wykształcenia. Pismem z dnia 12 maja 2014 r. Dyrektor Oddziału poinformował Beneficjenta, że z dniem 19 kwietnia 2014 r. uległy zmianie przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014, nr 201, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem wykonawczym".

W dniu 30 stycznia 2015 r. Strona przesłała do Oddziału świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji R.3 - prowadzenie produkcji rolniczej ... datowane na dzień 28 listopada 2014 r.

Następnie pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. Dyrektor Oddziału skierował do Beneficjenta wezwanie do złożenia wyjaśnień. Organ wskazał, do kiedy Beneficjent zobowiązany był do uzupełnienia wykształcenia oraz wskazał termin do kiedy zobowiązany był przedłożenia w ARiMR dokumentów potwierdzających uzupełninie wykształcenia.

W odpowiedzi na wezwanie w dniu 10 lutego 2016 r. Beneficjent przesłał m.in.:

1) zaświadczenie wydane przez Zespół Szkół ... o numerze ... z dnia 5 lutego 2016 r. w którym znajduje się informacja, iż Beneficjent przystąpił w dniu 16 czerwca 2014 r. do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe oraz

2) zaświadczenie nr ... o ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego z ..., datowane na 18 lipca 2014 r.

W dniu 8 kwietnia 2016 r. Beneficjent przesłał do ... Oddziału Regionalnego ARiMR dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe o numerze ... z dnia 28 listopada 2014 r. Pismem z dnia 19 kwietnia 2016 r. wskazał natomiast, iż przekroczenie terminu za uzupełnienie wykształcenia nastąpiło z powodu niepoinformowania o terminie egzaminu praktycznego przez Państwową Komisję Egzaminacyjną.

W dniu 21 kwietnia 2016 r. Dyrektor Oddziału wystosował do Strony zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie/nadmiernie pobranych płatności. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Dyrektor Oddziału wydał decyzję nr ... z dnia ... maja 2016 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom w wysokości ... zł.

Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. Prezes ARiMR wystosował do Beneficjenta wezwanie do złożenia wyjaśnień w zakresie terminu rozpoczęcia nauki oraz nazwy placówki w której podjął naukę w celu uzupełnienia wykształcenia. Jednocześnie Prezes ARiMR wystąpił również do Dyrektora Oddziału o wyjaśnienie zarzutu dotyczącego przekazywania przez pracownika organu I instancji informacji, iż okoliczności związane z przesunięciem terminu egzaminu nie wpłyną na obowiązek zwrotu przez Beneficjenta świadczenia.

W dniu 13 września 2016 r. do Prezesa ARiMR wpłynęło pismo pełnomocnika Strony który poinformował, że Beneficjent rozpoczął naukę w ... we wrześniu 2013 r.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa opisaną w komparycji wyroku decyzją utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w dniu ... września 2011 r. Dyrektor Oddziału przyznał Beneficjentowi pomoc finansową w ramach działania ułatwianie startu młodym rolnikom, pouczając jednocześnie Beneficjenta w pkt 4 lit. h ww. decyzji o konieczności uzupełnienia wykształcenia w ciągu 3 lat od dnia doręczenia decyzji oraz w pkt 5 lit. f o konieczności przedłożenia w Agencji dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wykształcenia w terminie 60 dni od dnia upływu 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy. Powyższą decyzję doręczono w dniu 26 września 2011 r.

Jak wyjaśnił organ odwoławczy, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 6 oraz § 19 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego, termin na uzupełnienie wykształcenia przez Stronę upływał z dniem 26 września 2014 r., a termin na dostarczenie dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wykształcenia upływał w dniu 25 listopada 2014 r. Prezes ARiMR podkreślił, że w pisemnym oświadczeniu o sposobie uzupełnienia wykształcenia z dnia 8 czerwca 2011 r. Beneficjent wskazał, że w okresie od dnia 1 września 2011 r do dnia 30 czerwca 2014 r. uzupełni wykształcenie podejmując naukę w ...

Tymczasem, jak wyjaśnił Prezes ARiMR, Strona przesłała w dniu 30 stycznia 2015 r. do Oddziału świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie nr ... datowane na dzień 28 listopada 2014 r. oraz w dniu 8 kwietnia 2016 r. dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe nr ... i datowany na dzień 28 listopada 2014 r.

Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż Beneficjent nie dopełnił warunku wskazanego w ww. przepisach § 1 8 ust. i pkt 6 rozporządzenia wykonawczego i w okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy nie uzupełnił wykształcenia.

W ocenie Prezesa ARiMR niemożliwe było zastosowanie przepisu określonego w § 22 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego i uznanie, iż w przypadku Strony wystąpiły siła wyższa lub wyjątkowe okoliczności niezależne od beneficjenta okoliczności, bowiem przesłanką, która jednocześnie była rozpatrywana, był termin podjęcia przez Stronę nauki w wybranej szkole, uczelni, placówce kształcenia ustawicznego, placówce kształcenia praktycznego lub ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego. Zgodnie z przywołanym przepisem powinien być to termin możliwie najbliższy od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy. Prezes ARiMR uznał, że rozpoczęcie przez Stronę nauki po 2 latach od daty doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy nie jest możliwie najbliższym terminem. Jednocześnie Prezes ARiMR wskazał, że pismo Strony z dnia 19 kwietnia 2016 r. wskazujące, że przekroczenie terminu za uzupełnienie wykształcenia nastąpiło z powodu niepoinformowania o terminie egzaminu praktycznego przez Państwową Komisję Egzaminacyjną pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie.

Zdaniem organu, kluczową w sprawie kwestią nie jest "późniejsze" podejście przez Stronę do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, lecz niepodjęcie uzupełnienia wykształcenia, w możliwie najbliższym terminie uzupełnienia wykształcenia rolniczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie:

- § 22 ust 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego polegające na uznaniu, że pomimo okoliczności wynikających z cyklu nauczania w danym typie szkoły oraz nieprawidłowym zawiadomieniem o terminie praktycznego egzaminu zawodowego skutkującym nieuzupełnieniem wykształcenia w terminie trzech lat, a zatem wyjątkowymi okolicznościami całkowicie niezależnymi od Skarżącego, ustalono Skarżącemu kwotę nienależenie pobranych płatności, pomimo przedłożenia dokumentów potwierdzających wolę przystąpienia do egzaminu w wymaganym terminie i dostarczenia w ostateczności organowi wszelkich wymaganych prawem dokumentów, ze wskazaniem przyczyn opóźnienia,

- § 18 ust 1 pkt 6 Rozporządzenia wykonawczego poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie ma termin rozpoczęcia nauki przez skarżącego, nie zaś termin wynikający wprost ze wskazanego przepisu tj. dopełnienie warunku w okresie 3 lat od doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy,

- art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez pominięcie zaświadczeń przedłożonych przez beneficjenta do akt sprawy a jednoznacznie wskazujących, iż przystąpił on do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje dnia 16 czerwca 2014 r. przedkładając uprzednio deklarację przystąpienia do egzaminu dnia 15 kwietnia 2014 r. a zatem w terminach pozwalających na wypełnienie warunku określonego w § 18 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego, czym naruszono zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, w tym słuszny interes obywatela

- oraz pominięcie przez organ wszechstronnego wyjaśnienia sprawy; poprzez nieodniesienie się przez organ do konkretnego zarzutu w postaci wprowadzenia skarżącego w błąd przez pracownika organu tj. panią O., poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że zdarzenie takie nie miało miejsca.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.) Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych, przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.

Płatność przyznana Skarżącemu pochodziła ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie, tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy.

Płatność nienależna to płatność przyznana niezgodnie z przepisami unijnymi i wbrew warunkom przewidzianymi dla danej płatności. Ponieważ przepisy nie definiują płatności nienależnej, jej znaczenia należy poszukiwać w ustaleniu warunków do płatności należnej. Ustalenie, że dokonano wypłaty z uchybieniem któregokolwiek z warunków, będzie oznaczało nieprawidłowe wydatkowanie kwot pomocy, których zwrotu jako płatności nienależnej należy dochodzić w oparciu o przyjęte przez dane państwo procedury.

W prawie krajowym zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 określone zostały w przepisach powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013.

Skarżący w dniu 11 maja 2011 r. złożył wniosek o dofinansowanie w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia wykonawczego, jednym z warunków przyznania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji zawodowych). W § 6 ust. 1 rozporządzenia zawarto zamknięty katalog sytuacji, w których warunek posiadania kwalifikacji zawodowych uważa się za spełniony. Przepis ten stanowi, że warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli osoba fizyczna posiada:

1) wykształcenie rolnicze zasadnicze zawodowe, średnie lub wyższe, lub

2) tytuł kwalifikacyjny lub tytuł zawodowy, lub tytuł zawodowy mistrza w zawodzie przydatnym do prowadzenia działalności rolniczej i co najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie, lub

3) wykształcenie wyższe inne niż rolnicze i co najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie albo wykształcenie wyższe inne niż rolnicze i ukończone studia podyplomowe w zakresie związanym z rolnictwem, albo wykształcenie średnie inne niż rolnicze i co najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie, lub

4) wykształcenie podstawowe, gimnazjalne lub zasadnicze zawodowe inne niż rolnicze i co najmniej 5-letni staż pracy w rolnictwie, lub

5) kwalifikacje rolnicze wymagane przy udzielaniu pomocy młodym rolnikom w państwie, którego obywatelstwo posiada, w ramach analogicznego działania współfinansowanego przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - jeżeli nie posiada obywatelstwa polskiego.

Osobie nieposiadającej określonych w rozporządzeniu kwalifikacji zawodowych może być przyznana pomoc, jeżeli zobowiąże się do uzupełnienia wykształcenia w okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy (§ 6 ust. 3 rozporządzenia). Dodatkowo w § 18 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia zawarto zapis, iż osoba taka powinna uzupełnić wykształcenie w okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy i przedłożyć w Agencji dokument potwierdzający uzupełnienie wykształcenia, w terminie 60 dni od dnia upływu 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy (§ 19 pkt 6 rozporządzenia). Nieuzupełnienie wykształcenia powoduje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy w 100% (§ 20 ust. 1 i 3 rozporządzenia). Nieprzedłożenie w terminie dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wykształcenia również powoduje obowiązek zwrotu pomocy.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący posiadając wykształcenie wyższe inne niż rolnicze zobowiązany był uzupełnić wykształcenie w okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy. Jak wynika z materiału dowodowego, Skarżący otrzymał decyzję o przyznaniu pomocy w dniu 26 września 2011 r. (k. 83 akt adm.), słusznie zatem obliczyły organy orzekające w sprawie, że termin do uzupełnienia wykształcenia rolniczego upływał w dniu 26 września 2014 r., a termin na dostarczenie dokumentu potwierdzającego powyższe kończył się w dniu 25 listopada 2014 r.

Trafnie Prezes ARiMR zauważył, że Skarżący nadesłał dokumenty potwierdzające uzupełnienie wykształcenie po terminie. Świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie datowane na dzień 28 listopada 2014 r. (k. 205 akt adm.) zostało nadesłane bowiem w dniu 30 stycznia 2015 r. (k. 204 akt adm.), natomiast w dniu 8 kwietnia 2016 r. dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe z dnia 28 listopada 2014 r. (k. 265, 268 akt adm.).

Sąd nie stwierdza, by organy administracji oceniając zgromadzone w tym zakresie dowody oceniły je sprzecznie z zasadami wiedzy, logiki czy doświadczenia życiowego. Zgromadzony materiał dowodowy w sprawie jednoznacznie wskazuje, iż Skarżący nie dopełnił obowiązku uzupełnienia wykształcenia, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia.

Sąd wyjaśnia przy tym, iż nie doszło do naruszenia przez organ § 22 ust 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego. Wbrew zawartym w skardze twierdzeniom okoliczność, że Skarżący nie został powiadomiony o terminie praktycznego egzaminu zawodowego jest przesłanką konieczną, jednak nie wystarczającą do spełnienia dyspozycji powyższego przepisu.

Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, dyspozycja ta byłaby spełniona, jeśli Beneficjent podjąłby naukę w szkole w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy, podczas gdy w niniejszej sprawie Skarżący rozpoczął naukę - kurs kwalifikacyjny rolnik R.3 - w ... 2 lata po doręczeniu decyzji. Sąd wskazuje, że jak wynika ze strony internetowej powyższego przedsiębiorstwa, kursy w tym przedmiocie trwają około pół roku (obecna oferta: 20 grudnia 2017 - 10 maja 2018). Jeśli Skarżący dołożyłby starań celem podjęcia uzupełnienia wykształcenia w ciągu pierwszego półrocza po otrzymaniu decyzji przyznającej pomoc, to nawet w sytuacji, gdyby termin praktycznego egzaminu zawodowego został kilkukrotnie przełożony, z doświadczenia życiowego z dużą dozą prawdopodobieństwa wynika, że Skarżący uzyskałby wymagane wykształcenie przed upływem terminu określonego w rozporządzeniu wykonawczym.

Również z dotychczasowego orzecznictwa sądowego wynika prawidłowość powyższego rozumowania - w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2567/15 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query, dalej: CBOSA) WSA w Warszawie stwierdził, że "nawet przyjęcie, że przesunięcie terminu oraz miejsca realizacji kursu zawodowego były siłą wyższą, bądź nadzwyczajnymi okolicznościami nie mogło skutkować w przypadku skarżącego uznaniem iż spełnił on wymóg wynikający z § 22 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Nie wykazał on bowiem iż podjął naukę ponownie w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy i kontynuował ją bez nieusprawiedliwionych przerw i opóźnień."

Konsekwentnie, w ocenie Sądu nie doszło zatem do naruszenia § 18 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego, ponieważ, jak wskazano powyżej, skoro Skarżący powołuje się na przesłankę wystąpienia niezależnych okoliczności, to warunkiem zrealizowania tej przesłanki było rozpoczęcie nauki w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji.

Prawidłowo także organ odwoławczy zauważył, że termin na dokonanie uzupełnienia wykształcenia jest terminem zawitym prawa materialnego, a jego przywrócenie przez organ administracji co do zasady nie jest możliwe w świetle prawa (wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 300/13, CBOSA; orzeczenie SN z dnia 30 stycznia 1961 r., sygn. akt I CR 196/60, OSN 1962/2/58).

W odpowiedzi na zarzuty naruszenia art. art. 77 i 80 k.p.a. Sąd wskazuje, że ocena została dokonana przez organ odwoławczy po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego i poprzedziło ją wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego związane ściśle z zasadą swobodnej oceny dowodów, która także została zachowana. Sąd nie stwierdza również, by w toku niniejszego postępowania organy administracji złamały wymóg stania na straży praworządności, nie podejmowały wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.).

W ocenie Sądu, czynności prowadzono w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej, a zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza obowiązujących przepisów prawa.

Należy podkreślić, iż organ odwoławczy przeprowadził postępowanie dowodowe odnośnie kwestii wprowadzenia Skarżącego w błąd przez pracownika organu I instancji. Także w tym zakresie, zdaniem Sądu, organ nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów oceniając, iż nie można dowieść, iż Skarżący został wprowadzony w błąd przez pracownika organu. Skarżący w toku postępowania nie wskazał bowiem konkretnych dowodów na poparcie swojej tezy o wprowadzeniu w błąd.

Nie negując, że mogło dojść do błędów także ze strony pracowników organów przy udzielaniu informacji odnośnie okoliczności związanych z przesunięciem terminu egzaminu, tym niemniej należy podkreślić że taka ogólna teza, musi w każdym przypadku znaleźć potwierdzenie w postaci konkretnych, dających się ocenić, dowodów. W przedmiotowej sprawie takich konkretnych, możliwych do przeprowadzenia dowodów na poparcie tezy Skarżącego o wprowadzeniu w błąd nie udało się przeprowadzić.

Reasumując należy wskazać, że nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącego, że postępował prawidłowo i nie naruszył prawa, skoro, co zostało wykazane, nie wypełnił ciążących na nim obowiązków. Sąd stwierdza, że jeżeli rozporządzenie wykonawcze nie przewiduje żadnych wyjątków, poza wskazanym uwzględnianiem kategorii siły wyższej, w sprawach ustalania kwot nienależnie pobranych płatności, to brak było możliwości wyjścia przez organ administracji poza granice prawa ustalone w tym wypadku w rozporządzeniu wykonawczym.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.