Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 370/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.

Postanowieniem z dnia 3 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę wskazując, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uzasadnienia wydanego postanowienia wynika, że skarżącemu decyzję organu odwoławczego doręczono w dniu 27 marca 2012 r. Skarga została z kolei nadana w urzędzie pocztowym w dniu 28 kwietnia 2012 r.

Odpis w/w postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 września 2012 r.

W dniu 14 września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął nadany faxem wniosek pełnomocnika skarżącego o wykonanie kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji wydanej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji i przesłanie mu jej.

Następnie w dniu 11 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący w istocie błędnie poinformował swojego pełnomocnika, iż decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji została mu doręczona w dniu 30 marca 2012 r. Informacja ta spowodowała, że pełnomocnik nadał skargę w dniu 28 kwietnia 2012 r., a więc już po upływie ustawowego terminu. Niemniej jednak w okresie od marca do kwietnia 2012 r. skarżący leczący się psychiatrycznie i mający problemy z pamięcią poddawany był "ostrej terapii uspokajającej u lekarza specjalisty J. K.". W związku z tym skarżący w sposób niezawiniony podał pełnomocnikowi jako datę doręczenia decyzji omyłkowo zapamiętaną datę 30 marca 2012 r. zamiast daty 27 marca 2012 r.

Nadto skarżący wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero w dniu 26 września 2012 r., kiedy to pełnomocnik – w następstwie wniosku skierowanego do Sądu – odebrał przesyłkę zawierającą kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji wydanej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji.

Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dołączone zostało datowane na dzień 3 października 2012 r. zaświadczenie lekarza psychiatry.

Z przedmiotowego zaświadczenia wynika, że "[...] w okresie marca oraz kwietnia z powodu nawrotu objawów j.w. pacjent poddany był ostrej terapii uspokajającej. [...]".

Komendant Wojewódzki Policji zapoznawszy się z treścią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniósł o jego odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Dla oceny zasadności złożonego przez skarżącego wniosku, podstawowego znaczenia nabierają postanowienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nadto, w świetle art. 87 § 1 tejże ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Wskazać należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Wobec faktu, iż ustawodawca nie określił w art. 86 § 1 w/w ustawy, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, Sąd ma możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, które uzna przy tym za istotne (por. w tej materii postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000/20/757). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając zaś wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, nie publ.).

Co równie istotne, niemożliwość ustalenia zachowania terminu określonego w art. 87 § 1 w/w aktu normatywnego obliguje Sąd do merytorycznego rozpoznania wniosku w przedmiocie uchybionego terminu.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wniosek o przywrócenie terminu złożył z zachowaniem wymogów zawartych w w/w artykule bowiem o uchybieniu terminu dowiedział się w dniu 26.09.2012r.

Odnosząc się merytorycznie do złożonego wniosku, Sąd uznał, że nie uwiarygodnił on, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Podkreślić należy, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie; w tym sensie nie oznacza więc udowodnienia braku winy (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A . Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 217 i n.).

Z dołączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego wprawdzie wynika, że w okresie od marca do kwietnia (bez wskazania roku) skarżący był "poddany ostrej terapii uspokajającej", to jednak w kontekście istotnych dla sprawy okoliczności kompletnie nie wiadomo co to miałoby oznaczać. Zwłaszcza, że nie jest czytelne rozpoznanie schorzenia i nie wiadomo czy w okresie tym skarżący miał w znacznym stopniu wyłączoną świadomość, uniemożliwiającą normalne funkcjonowanie. Szczególnie, że pomylenie dat zdarza się osobom zupełnie zdrowym psychicznie. Pamiętając, że wykazanie okoliczności na skutek których nastąpiło uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej ma polegać jedynie na uprawdopodobnieniu, to jak wyżej wskazano, twierdzenie o jakimś fakcie ma być wiarygodne. Tymczasem złożone zaświadczenie z dnia 3 października 2012 roku od lekarza psychiatry J.T.K., mające w odczuciu skarżącego uprawdopodobnić przyczynę uchybienia terminu, jest na tyle niezrozumiałe, że zdaniem Sądu, na jego podstawie nie sposób ustalić okoliczności, które pozwalałyby na przyjęcie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Zważyć trzeba, że zaświadczenie to podaje nieczytelne dla Sądu rozpoznanie i wynika z niego, że w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. skarżący leczy się od lat. Fakt wieloletniego okresu trwania problemów zdrowia psychicznego tym bardziej czyni nieprawdopodobnym, że uchybienie terminu konkretnej czynności procesowej nastąpiło bez winy skarżącego, skoro jest on czynnym przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego.

W konsekwencji uznać należało, iż w sprawie nie uprawdopodobniono okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, która stanowiłaby podstawę do jego przywrócenia.

W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.