Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 516/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego postanawia ustanowić radcę prawnego dla skarżącego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę skargi Z. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej.

W dniu [...] r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Wskazał, iż jest osobą [...], bez stałego źródła dochodów, pozostającą bez pracy i korzystającą z pomocy społecznej.

Jak podano w oświadczeniu, Z. W. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i [...] córkami. Nadto wnioskujący oświadczył, że posiada mieszkanie zakładowe o powierzchni [...] m2, natomiast nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Na dochód rodziny składa się zasiłek otrzymywany przez skarżącego z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w kwocie [...] zł brutto oraz renta socjalna przyznana córce M. W. w kwocie [...] zł brutto.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na mocy art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Stosownie przy tym do art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na marginesie nadmienić należy, że skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od kosztów sądowych.

Odnosząc się do powyższego wniosku podkreślić trzeba, że art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzależnia przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, od wykazania przez taką osobę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Analizując sytuację finansową i rodzinną skarżącego i dając wiarę jego twierdzeniom zawartym we wniosku należy uznać, że niewątpliwie nie posiada on wystarczających środków na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Z kwoty [...] zł brutto, która stanowi jedyny dochód [...] rodziny, nie sposób wygospodarować nawet najmniejszej sumy z przeznaczeniem na wynagrodzenie pełnomocnika. Skarżący jest osobą [...], pozostaje bez zatrudnienia, nie ma też żadnych oszczędności ani innego majątku, zaś jego jedyny dochód stanowi zasiłek okresowy z pomocy społecznej. Należy zatem przyjąć, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.