Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 446/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 156 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1, art. 64 ust.1, art. 66, art. 72 ust. 1 pkt 4, art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 13, art. 82, art. 80 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 9 ust. 5
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 115
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 28 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2012 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 98 ze zm., w skrócie K.p.a.), art. 60 w zw. z art. 173, art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 oraz ust 2 i ust 3 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 199, poz. 1227 ze zm., powoływana także jako ustawa) oraz § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a oraz lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397, powoływane także jako rozporządzenie), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...], nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kruszywa naturalnego (piasku) ze złoża "[...]" w rejonie miejscowości L. (gmina Z.), na powierzchni 7,4 ha do rzędnej 153,0m n.p.m. na działkach oznaczonych nr geod. 129/3 i 129/4.

W toku postępowania ustalono, iż wnioskiem z dnia 5 stycznia 2011r. K. K. wystąpiła do organu I instancji o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację ww. inwestycji, załączając 3 egzemplarze karty informacyjnej przedsięwzięcia zawierające dane o przedsięwzięciu wymienione w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wraz z zapisem na nośniku elektronicznym, kopię mapy ewidencyjnej oraz wypis z ewidencji gruntów. Inwestor wyjaśnił, iż przedmiotowe złoże zostało udokumentowane w 2001r. do głębokości 15m.p.p.t.. Zasoby geologiczne złoża "[...]" zostały zatwierdzone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w ilości 1.823.430 Mg. W związku z występowaniem kopaliny w warstwach spągu udokumentowanego złoża, w 2010r. zmieniono granice poziome złoża do rzędnej 153 m n.p.m. Granice pionowe złoża nie zmieniły się w stosunku do dokumentacji – tj. powierzchnia złoża wynosi cały czas 7,4ha. Ponadto stwierdzono, iż eksploatacja tego złoża prowadzona jest na podstawie koncesji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] zmienionej decyzją Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...]. Obecnie wnioskodawczyni zamierza ubiegać się o zmianę koncesji w zakresie wartości zasobów możliwych do wydobycia w związku z udokumentowaniem zasobów do rzędnej 153m n.p.m. (głębiej) i z tych względów zasadny był wniosek o uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W dniu 14 stycznia 2011r. Wójt Gminy Z. wszczął postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji ww. przedsięwzięcia i w dniach od 14 stycznia 2011r. do 4 lutego 2011r. na podstawie art. 61 § 4 K.p.a. podano do publicznej wiadomości w formie zawiadomienia – obwieszczenia informację o wszczęciu przez organ I instancji postępowania w sprawie wydania ww. decyzji, powiadamiając strony, będące w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji.

Na podstawie art. 64 ust. 2 ustawy organ I instancji wystąpił w dniu 14 stycznia 2011r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z zapytaniem o opinię co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia i określenia ewentualnego zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko.

W dniu [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. pismem znak: [...] stwierdził, iż Inspekcja Sanitarna wydaje opinię dotyczącą obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 – 3, 10, 11 i 13 ustawy, a następnie wskazał, iż z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia niezbędna jest do uzyskania koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż i tym samym, przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania opinii Inspekcji Sanitarnej.

Postanowieniem z dnia [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł., znak: [...] wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił pełen zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 66 ustawy, ze szczególnym uwzględnieniem takich elementów jak: oddziaływanie akustyczne, oddziaływanie na środowisko gruntowo – wodne, oddziaływanie na środowisko przyrodnicze, propozycja działań kompensacyjnych wyeksploatowanego złoża, możliwość potencjalnych konfliktów społecznych.

W dniu [...] Wójt Gminy Z., postanowieniem znak: [...], nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ustalił pełny zakres raportu, o czym poinformował w drodze obwieszczenia.

W dniu 21 czerwca 2011r. inwestor złożył wymagany Raport o oddziaływaniu na środowisko dla postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zawierający szczegółową ocenę przewidywanego wpływu eksploatacji kruszywa naturalnego metodą odkrywkową z ww. złoża na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzkie oraz określenie skutków przestrzennych prowadzenia tej działalności. Powyższe opracowanie zawiera informacje o środowisku, analizę istotnych elementów zagospodarowania terenu mających znaczenie dla prawidłowego prowadzenia robót górniczych i ograniczenia wpływu zakładu górniczego na środowisko.

W dniu 24 czerwca 2011r. organ I instancji przesłał do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. do uzgodnienia warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Tego samego dnia organ I instancji obwieścił o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, gwarantując równocześnie udział społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu – zgodnie z art. 33 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy, ustalając termin składania uwag i wniosków. W wyznaczonym terminie swoje uwagi i wnioski złożyli w formie pisemnej mieszkańcy okolic żwirowni "[...]", Przewodnicząca Komisji Rolnictwa i Ochrony Środowiska Rady Gminy Z. oraz Stowarzyszenie [...] reprezentowane przez B. S.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. pismem z dnia [...] znak: [...] stwierdził, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia wydawana jest przed uzyskaniem koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż i w związku z powyższym, przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania opinii Inspekcji Sanitarnej.

W dniu 21 lipca 2011r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. wystosował do inwestora wezwanie, celem złożenia wyjaśnień z zakresu emisji hałasu, hydrogeologii i ochrony przyrody, w odpowiedzi na które inwestor złożył dokument pt. "Uzupełnienie Nr l do Raportu o oddziaływaniu na środowisko".

W dniu [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem znak: [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia, i określił jego szczegółowe warunki.

W dniu 9 września 2011r. Wójt Gminy Z. wydał obwieszczenie, w którym zawiadomił o zakończeniu postępowania i o wydaniu, na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4, w zw. z art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz ust. 2 i 3, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 86 ustawy, a także § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a oraz lit. b rozporządzenia oraz art. 104 i 107 K.p.a. decyzji, w której określił środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia dla wnioskowanej inwestycji. W ww. decyzji organ określił m.in. 1. nazwę, rodzaj i miejsce przedsięwzięcia; 2. warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; 3. oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko (w tym na powietrze atmosferyczne, na klimat akustyczny, na powierzchnie ziemi, na wody powierzchniowe i wody podziemne); 4. wymagania dotyczące ochrony środowiska jakie należy podjąć na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia. Organ I instancji wskazał także, iż charakterystyka całego przedsięwzięcia stanowi załącznik Nr 1 do decyzji.

Od powyższej decyzji organu I instancji pismem z dnia 23 września 2011r. odwołanie złożył R. B. wnosząc o jej uchylenie w całości. Odwołujący podniósł kwestię możliwość powstawania konfliktów społecznych związanych z realizacją ww. przedsięwzięcia, a także zwrócił uwagę na to, że eksploatacja kruszywa oraz transport urobku po drogach wewnętrznych i dojazdowych odbywa się również w godzinach nocnych, emitując znaczny hałas i zapylenie zbyt blisko domostw.

Ponadto odwołujący zarzucił Wójtowi Gminy Z., iż transport wydobytego kruszywa wielotonowymi ciężarówkami odbywa się nie tylko w obrębie obszaru górniczego lecz również na drogach wewnętrznych i dojazdowych, a droga dojazdowa do kopalni "[...]" będąca częścią składową ww. przedsięwzięcia położona jest w obrębie działki nr geod. 104 oraz na działkach o nr geod. 113/1,112/4, 122 i 123 równolegle w odległości 1m do granic działek nr 105 i 114, które stanowią jego własność i na których to usytuowane jest (w odległości 13 m od krawędzi drogi) siedlisko z zabudową gospodarczą oraz domem mieszkalnym.

Następnie odwołujący się podniósł, iż przewidywane dobowe wydobycie kopaliny ma nie przekraczać 1000Mg, ale zdaniem odwołującego nie wiadomo jak będzie wyglądać kontrola ilości dziennego wydobycia, a także kto będzie kontrolował i egzekwował przyjęte założenia w zaskarżonej decyzji.

Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyła również Stowarzyszenie [...] reprezentowane przez B. S., które wnosiło o uchylenie decyzji w całości jako niezgodnej z prawem ewentualnie stwierdzenie nieważności wydanej decyzji, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj:

– art. 15 ust. 6 i art. 16 ust 5 i 5 a ustawy Prawo geologiczne i górnicze poprzez ich niezastosowanie;

– art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich niezastosowanie;

– art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez brak spełnienia wszystkich wymogów tego przepisu;

– art. 74 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 oraz art. 82 ust. l pkt l lit. a) ustawy poprzez ich wadliwe wypełnienie;

– art. 80 ustawy poprzez jego wadliwą realizację;

– art. 37 pkt 1 i 2 oraz art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy poprzez niewypełnienie wszystkich wymogów tego przepisu;

– art. 105 § 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie;

– art. 6 ust. 1 i 2, art. 71 ust. 3, art. 113 ust. 2 pkt 1 oraz art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez ich niezastosowanie.

Ponadto Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.

– art. 6, 7, 8, 9, 11, 76 § 3, 77, 78, 79, 61a, 105, 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie;

– art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a., przez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem przepisów prawa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w rozpatrując ww. odwołania nie podzieliło ich zarzutów i wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...]. utrzymało mocy decyzję organu I instancji z dnia [...].

Na wstępie uzasadnienia wydanej decyzji, powołując się na przepisy ustawy, organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie niniejszej na inwestora został nałożony obowiązek przedłożenia raportu o oddziaływaniu wnioskowanej inwestycji na środowisko. Po złożeniu przez inwestora wymaganych dokumentów organ I instancji, na podstawie art. 33 ust. 1, w zw. z art. 79 ust. 1 ustawy poinformował w drodze obwieszczenia o możliwości zapoznania się z dokumentami sprawy, w tym że złożonym raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty obwieszczenia.

Następnie Kolegium podniosło, iż składane na podstawie art. 29 uwagi i wnioski służą wielokierunkowemu rozpatrzeniu sprawy z zakresu ochrony środowiska, przeprowadzanej z udziałem społeczeństwa, a także mają zagwarantować, że żaden jej aspekt nie zostanie pominięty. W tym celu w art. 37 ustawy na organ prowadzący postępowanie został nałożony obowiązek rozpatrzenia uwag i wniosków, przy czym w ust. 2 tego przepisu wskazano jednoznacznie, że ma to nastąpić w uzasadnieniu decyzji kończącej postępowanie, które uwagi i w jakim zakresie zostały uwzględnione. W ocenie organu II instancji wszystkie uwagi i wnioski złożone w postępowaniu z udziałem społeczeństwa zostały w decyzji wymienione wraz z informacją dotyczącą działań podjętych na skutek uwzględnienia części z nich oraz informacją o przyczynach nieuwzględnienia pozostałych przy sporządzaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Kolegium podkreśliło, iż w myśl przepisu art. 80 ust. 2 ustawy organ właściwy co do zasady wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania, jeżeli plan ten został uchwalony. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest iż na terenie objętym wnioskiem inwestora tj. miejscowości L., obręb [...], gmina Z. nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a poprzednio obowiązujący utracił moc z dniem 31 grudnia 2003r.. Natomiast studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. nie jest dokumentem, na podstawie którego wydaje się jakiekolwiek decyzje administracyjne.

Dalej organ odwoławczy podniósł, iż z materiału sprawy wynika, że powyższe przedsięwzięcie będzie stanowiło kontynuację eksploatacji złoża kruszywa naturalnego "[...]", które zostało udokumentowane do głębokości 15m p.p.t. w 2001r., na obszarze działek oznaczonych nr ewidencyjnymi 129/3 i 129/4. Zasoby geologiczne dotychczasowego złoża, zatwierdzone były decyzją Wojewody [...] z dnia [...], znak: [...] i wynoszą 1.823.430 Mg. Jak wynika z akt sprawy eksploatację złoża rozpoczęto już w 2010r. na mocy koncesji Wojewody [...] znak: [...] z dnia [...], która następnie została zmieniona decyzją Marszałka Województwa [...] znak: [...], z dnia [...]. Z dokumentów sprawy wynika także, iż złoże jest udostępnione i prowadzona jest w nim eksploatacja. Z całej powierzchni złoża został zdjęły nadkład, który stanowiła gleba i utwory piaszczysto – gliniaste, o średniej miąższości wynoszącej 0,7m.. Nadkład został zhałdowany w granicach terenu górniczego, w pasie ochronnym od dróg i sąsiednich działek oraz na działce o nr 129/3. Wysokość tymczasowych składowisk nadkładu zlokalizowanych w północnej i południowej części terenu górniczego wynosi ok. 3m, natomiast na działce nr 129/3 ok. 4m. Kąt nachylenia skarp składowisk wynosi od 45° do 60°. Wydobycie prowadzone jest sposobem odkrywkowym, systemem wgłębnym, dwoma piętrami wydobywczymi do głębokości ok. 15m. Eksploatacja złoża do projektowanej rzędnej 153,0m n.p.m., będzie prowadzona tak jak dotychczas, tj. metodą odkrywkową, systemem ścianowym w wyrobisku wgłębnym, maksymalnie czterema piętrami wydobywczymi.

Dalej Kolegium wskazało, iż postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...], uzgadniające realizację planowanego przedsięwzięcia i określające warunki jego realizacji i eksploatacji stwierdza, iż kontynuacja eksploatacji będzie prowadzona z obszaru górniczego w niezmienionych granicach tj. 7,4ha do projektowanej rzędnej 153,0m n.p.m. Teren górniczy zostanie powiększony o powierzchnię działki nr 128 (1,2504 ha), w obrębie której zostanie urządzona droga dojazdowa do zakładu. Powierzchnia nowo utworzonego terenu górniczego zostanie powiększona z dotychczasowych 7,8ha do ok. 9,4ha.

Następnie organ II instancji wskazał, iż miąższość serii złożowej udokumentowanej Dodatkiem Nr l do dokumentacji złoża "[...]" zwiększa się z dotychczasowych 15,0m do miąższości w zakresie 30,7–44,9m, średnio wynoszącej 36,4m. Zasoby geologiczne bilansowe według stanu na dzień 31 grudnia 2010r. wynoszą ok. 4.775.258 Mg, zasoby przemysłowe operatywne, tj. możliwe do wydobycia (po odliczeniu m.in. strat pozaeksploatacyjnych), wyniosą 2.806.798 Mg. Wydobycie będzie prowadzone czterema piętrami wydobywczymi, jedynie w warstwie suchej złoża. W zakładzie górniczym [...], który będzie pracował jedynie w porze dziennej nie planuje się przeróbki kopaliny, będzie ona zbywana w stanie naturalnym. Rekultywacja zakładu górniczego będzie prowadzona w kierunku leśnym lub łąkowo – pastwiskowym. Ruch kopalni odbywał się będzie zgodnie z obowiązującymi dla tego rodzaju zakładu górniczego przepisami w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego i pod kierownictwem osób posiadających odpowiednie kwalifikacje. Wewnętrzne drogi transportowe budowane będą na terenie należącym do inwestora. Dowiązanie dróg do poziomów wydobywczych będzie się odbywało poprzez pochylnie transportowe o parametrach zapewniających bezpieczeństwo ruchu środków transportowych. Drogi transportu urobku po powierzchni terenu będą biegły początkowo w granicy pola eksploatacyjnego i dalej poprzez projektowaną pochylnię od strony północno – wschodniej złoża i dalej drogą gruntową w obrębie działki o nr 128 (sąsiadującej z zakładem od strony wschodniej), która jest własnością inwestora, a następnie drogą na działkach o nr 113/1, 112/3,112/4, 122 i 123 do drogi krajowej nr 71.

Dalej Kolegium wskazało, iż w toku oceny oddziaływania na środowisko stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wodnobłotnych, obszarach wybrzeży, obszarach górskich i leśnych, obszarach objętych ochroną, w tym strefie ochronnej ujęć wód i obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Wykorzystywanie zasobów naturalnych będzie prowadzone w sposób racjonalny i kompleksowy. Ryzyka wystąpienia emisji, innych uciążliwości czy też wystąpienie poważnej awarii przy zastosowaniu przedstawionych w raporcie rozwiązań technicznych i technologicznych będą zminimalizowane. Równocześnie podniesiono, iż działki na których planowane jest zamierzenie inwestycyjne znajdują się poza terenami występowania siedlisk przyrodniczych, czy też obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszarów Natura 2000 oraz pozostałych form ochrony przyrody.

W ocenie organu odwoławczego przedmiotowe postanowienie podkreśla, iż zasięg oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie będzie stanowić zagrożenia dla integralności, spójności oraz prawidłowego funkcjonowania ww. obszarów. Kolegium powołało się na stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., według którego informacje zawarte w raporcie i jego uzasadnieniu są na tyle szczegółowe, że na ich podstawie można w pełni ocenić oddziaływanie na środowisko a ponadto, że w raporcie wykazano, iż planowane przedsięwzięcie na etapie realizacji i eksploatacji, zgodnie z przedstawionymi założeniami projektowanymi nie spowoduje przekroczenia standardów emisyjnych oraz standardów jakości środowiska. Planowane przedsięwzięcie po zrealizowaniu zgodnie z proponowanymi w raporcie o oddziaływaniu na środowisko rozwiązaniami techniczno – technologicznymi i organizacyjnymi, nie będzie stwarzało zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. Z uwagi na powyższe ustalenia, nie wskazano na zasadność przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko.

Organ II instancji po przeanalizowaniu całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznał, iż Wójt Gminy Z. miał pełną podstawę do wydania powyższego rozstrzygnięcia, gdyż planowana inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, dotyczy ono bowiem wydobywania kopalin z obszaru o pow. 7,4ha. Przeprowadzone postępowanie, w szczególności Raport o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia zawiera szczegółową ocenę przewidywanego wpływu eksploatacji kruszywa naturalnego metodą odkrywkową ze złoża "[...]" na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzi, a także zawiera określenie skutków przestrzennych prowadzenia tej działalności. Przedstawiony Raport zawiera informacje o środowisku, analizę warunków geologicznych i hydrologicznych obszaru lokalizacji złoża, a także istotnych elementów zagospodarowania terenu mających znaczenie dla właściwego prowadzenia robót górniczych i ograniczenia wpływu zakładu górniczego na środowisko. Ponadto w przedmiotowym Raporcie opisane są warunki jakie winny być spełnione dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i ochrony poszczególnych elementów środowiska. Raport jest wykonany zgodnie z przepisami art. 66 ust. 1 pkt 1 – 9 oraz 11 – 20 ustawy, gdyż zawiera charakterystykę przedmiotowego przedsięwzięcia oraz warunki użytkowania terenu w czasie budowy, eksploatacji i likwidacji, ponadto przewidywane ilości i rodzaje zanieczyszczeń wynikających z jego funkcjonowania, a także przewidywane oddziaływanie na środowisko analizowanych wariantów i uzasadnienie proponowanego wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko. Kolegium podkreśliło, iż Raport obejmuje opis metod prognozowania oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań na środowisko, a także zawiera analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z ww. zamierzeniem. Raport zawiera określenie przewidywanego oddziaływania hałasu na środowisko i stopnia zanieczyszczenia powietrza, a także określenie wpływu przedsięwzięcia na gatunki roślin, zwierząt oraz grzybów oraz siedliska przyrodnicze.

Kolegium dodało, iż w przepisie art. 82 ustawy wprowadzone zostały wymagania, jakie powinna spełniać pozytywna decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania, której wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy, o których mowa w tym przepisie. Składnikiem tej decyzji, stosownie do treści art. 82 ust. 3 ustawy jest także charakterystyka przedsięwzięcia stanowiąca załącznik do decyzji.

Ponadto, zgodnie z art. 85 ust. 1 i ust.2 pkt 1 ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, które niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera wymagania wynikające z powołanego przepisu.

Organ II instancji uznał, iż w rozpatrywanej sprawie wpływ planowanej inwestycji na środowisko został opisany w "Raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" opracowanym przez specjalistów w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. Raport ten był przedmiotem oceny nie tylko w postępowaniu przed organem, który wydał zaskarżoną decyzję, ale także w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 106 K.p.a. przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. Z Raportu wynika jednoznacznie, że planowane przedsięwzięcie, na obecnym etapie przewiduje rozwiązania najlepsze z możliwych, w ramach dostępnych środków, uwzględniające technologie i uwarunkowania gwarantujące bezpieczeństwo dla środowiska i życia ludzi. Powyższe przedsięwzięcie będzie realizowane w granicach ustanowionego obszaru górniczego "[...]" z projektowanym zwiększeniem głębokości wydobycia do rzędnej 153,0m n.p.m. W związku z udokumentowaniem i powiększeniem zasobów złoża do ww. rzędnej - niezbędna jest zmiana koncesji celem objęcia nią całości zasobów złoża. Inwestor ze względu na konieczność minimalizacji strat pozaeksploatacyjnych, przewiduje urządzenie drogi dojazdowej do złoża w obrębie działki 128, wobec czego konieczne jest wyznaczenie nowych granic terenu górniczego i powiększenie go o powierzchnię działki o nr 128 tj. 1,2504ha.

W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja wydana została po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, Wójt Gminy Z. wydając decyzję dla planowanego przedsięwzięcia wziął po uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy oraz ustalenia zawarte w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a także wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. W toku postępowania organ I instancji zapewnił stronom czynny udział w tym postępowaniu, a także jak już wyżej podniesiono prawidłowo przeprowadził postępowanie z udziałem społeczeństwa.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy podniósł, iż przedmiotowe postępowanie było prowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą administracyjną w oparciu o obowiązujące przepisy prawa krajowego i prawa unijnego. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy był Wójt Gminy Z., który wydał rozstrzygnięcie w sprawie po uzyskaniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., uzgadniającego warunki realizacji przedsięwzięcia oraz stanowiska Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. informującego, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania opinii inspekcji sanitarnej. Warunki realizacji przedsięwzięcia nałożone postanowieniem uzgadniającym z dnia [...] przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. uwzględniono w zaskarżonej decyzji. Ponadto dokumentem merytorycznym, na podstawie, którego organ rozstrzygnął sprawę i podjął decyzję był przede wszystkim raport o oddziaływaniu na środowisko. Informacje przedstawione w raporcie i w jego uzupełnieniu były w sposób szczegółowy oceniane i weryfikowane zarówno przez organ I instancji, jak i przez organ współdziałający w przedmiotowej sprawie, tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., który określił warunki realizacji przedsięwzięcia, zapewniające ochronę środowiska we wszystkich aspektach. Tym samym decyzja organu I instancji jest jak najbardziej zasadna i spełniająca wymogi przepisów prawa.

W odniesieniu do zarzutów w zakresie pominięcia przepisów ustawy Prawo geologicznego i górnicze oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Kolegium podniosło, iż nie mogło ich podzielić, gdyż postępowanie dotyczyło wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i to przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko musiały stanowić podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wskazane przez odwołujące się Stowarzyszenie przepisy ww. ustawy zdaniem organu II instancji zostały prawidłowo zastosowane przez Wójta Gminy Z. W kwestii zarzutów koncesji na wydobywanie kruszywa organ odwoławczy podniósł, iż w decyzji organu I instancji jest wyraźny zapis, iż w związku z udokumentowaniem i powiększeniem zasobów złoża do rzędnej 153,0m. n.p.m. do kontynuacji wydobycia niezbędna jest zmiana koncesji celem objęcia nią całości zasobów złoża i właśnie decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych jest niezbędna do uzyskania koncesji na wydobywanie kopalin.

Kolegium nie dopatrzyło się naruszenia poszczególnych przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska, gdyż jak zostało szczegółowo wykazane w decyzji wszelkie niezbędne procedury zostały zastosowane, począwszy od prawidłowej wstępnej weryfikacji złożonego przez inwestora wniosku wraz załącznikami o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, poprzez prawidłowe obwieszczenie o wszczęciu postępowania.

Następnie Kolegium nie stwierdziło zasadności zastosowania art. 105 § 1 K.p.a., gdyż przeprowadzenie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach było jak najbardziej zasadne, także przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 11, art. 77, art. 78, art. 79 nie zostały naruszone, ponadto decyzja spełnia wymogi art. 107 § 1 i § 3 K.p.a.

W odniesieniu do zarzutów R. B. organ odwoławczy wskazał, iż wszystkie zastrzeżenia zgłoszone w odwołaniu m.in. dotyczące czasu pracy zostały zabezpieczone, a kwestia realizacji oraz przestrzegania zapisów przedmiotowej decyzji to obowiązek organu I instancji. W ocenie Kolegium decyzja organu I instancji jest jak najbardziej zasadna i spełniająca wymogi wszystkich wyżej wskazanych przepisów zarówno ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Na ostateczną decyzję organu II instancji skargę do sądu administracyjnego wniosło Stowarzyszenie [...], powtarzając zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu odwołania Stowarzyszenie podniosło, iż organy administracji prowadziły postępowanie pomimo istnienia wątpliwości, co do działek, na których planowana inwestycja ma być realizowana. Stowarzyszenie powołało się również na wadliwość koncesji, na podstawie której inwestor prowadzi działalność wydobywczą.

Ponadto Stowarzyszenie podniosło, iż postępowanie odwoławcze przekroczyło termin, w którym sprawa powinna być załatwiona, o czym mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zaskarżona decyzja nie jest również kompletna, gdyż nie zawiera wszystkich wymaganych przez prawo elementów, w tym przekonywującego uzasadnienia stanowiska organu. Jej uzasadnienie nie spełnia warunków określonych w art. 107 § 3 K.p.a. i art. 85 ust 2 pkt 1 ustawy. Zarówno decyzja organu I instancji jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Kolegium jest pozbawiona w istocie uzasadnienia prawnego, albowiem nie tylko nie wyjaśniono zastosowanych przepisów prawa, ale nawet nie przytoczono ich treści.

Stowarzyszenie podtrzymało również zarzuty o zaistnieniu przesłanek, o których mowa w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a., to jest wydaniu decyzji z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli legalności w niniejszej sprawie jest decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kruszywa naturalnego (piasku) ze złoża "[...]" w rejonie miejscowości L. (gmina Z.), na powierzchni 7,4ha do rzędnej 153,0m n.p.m. na działkach oznaczonych nr 129/3 i 129/4.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tejże ustawy.

W niniejszej sprawie obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, zgodnie z art. 63 ust. 1, w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy, a także § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, organ I instancji stwierdził, w drodze postanowienia po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz właściwego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, określając jednocześnie szczegółowe uwarunkowania dotyczące: rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia; usytuowania przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaju i skali możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do ww. uwarunkowań. Ponadto zgodnie z art. 63 ust. 4, art. 64 ust. 3 oraz art. 66 tejże ustawy, w postanowieniu, o którym mowa, organ I instancji określił również zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Następnie należy wskazać, iż stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (art. 71 ust. 1 ustawy). Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o czym stanowi art. 71 ust. 2 ustawy. Natomiast z kolei art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy stanowi, iż wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz podziemne składowanie odpadów – wydawanej na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. – Prawo geologiczne i górnicze.

Wreszcie podkreślenia wymaga to, że co do zasady postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia (art. 73 ust. 1 ustawy). Zatem to inwestor jest podmiotem inicjującym wszczęcie postępowania celem realizacji założonego przez siebie przedsięwzięcia, które należy rozumieć jako zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin (art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy). Jednakże samo uzyskanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie przesądza jeszcze o tym, czy inwestor przystąpi do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Skoro bowiem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa szczegółowe warunki realizowania zamierzonego przedsięwzięcia na danym terenie, to do inwestora będzie należała decyzja, czy przy spełnieniu nałożonych decyzją warunków inwestycja nadal będzie dla niego opłacalna. Należy również pamiętać, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z etapów realizacji inwestycji i wcale nie musi oznaczać, że w przypadku pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zainteresowany podmiot uzyska również pozostałe, wymagane odrębnymi przepisami pozwolenia umożliwiające mu realizację zamierzonego przedsięwzięcia. Zgodzić się w tym miejscu należy ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w postanowieniu z dnia 1 lutego 2010r., w sprawie sygn. akt II OZ 35/10, zgodnie z którym decyzja w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, jako etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia o udzielenie koncesji na wydobycie kopalin. Nie stanowi ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw osób trzecich i nie prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków (vide: Wspólnota 2010/8/26). Z tego punktu widzenia nietrafny jest zarzut pominięcia przez organy administracji – w toku ferowania zaskarżonych decyzji – interesów właścicieli działek znajdujących się w sąsiedztwie kopalni, którzy uzyskali już dla swych działek decyzje o warunkach zabudowy. Okoliczność, iż właściciele nieruchomości znajdujących się w szeroko ujętym sąsiedztwie przedmiotowej kopalni, nie zgadzają się na dalsze jej funkcjonowanie, nie stanowi samodzielnie dostatecznej podstawy do odmowy wydania decyzji środowiskowej.

Pamiętać również należy o tym, iż czym innym jest określenie warunków środowiskowych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, a czym innym jest przestrzeganie przez inwestora ustaleń decyzji. Wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie można bowiem z góry zakładać, że wynikające z tej decyzji ustalenia i warunki nie będą przez inwestora przestrzegane. Jeżeli jednak tak się stanie, to będzie to stanowiło podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania, którego celem będzie ustalenie, czy inwestor przestrzega decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, czy też postępuje w sposób sprzeczny z jej ustaleniami. Z tego punktu widzenia nie jest możliwe odnalezienie związku pomiędzy tymi wszystkimi zarzutami skargi, które wskazują – jak należy zakładać – przeszły i aktualny sposób wykonywania udzielonej koncesji, a planowanym przedsięwzięciem. Kwestie te dla oceny legalności zaskarżonej decyzji nie mają istotnego znaczenia, bowiem kwestionowana decyzja formułuje warunki, które w przyszłości winien spełniać inwestor, o ile podejmie się realizacji nowego – opisanego we wniosku – zamierzenia inwestycyjnego. Nieprawidłowości odnoszące się do przeszłego albo aktualnego funkcjonowania kopalni [...] winny być przedmiotem odrębnych postępowań mających na celu weryfikację wykonywania przez inwestora obowiązków wynikających z udzielnych pozwoleń i koncesji.

Podobnie nie można podzielić zarzutu dotyczącego nierealności nałożonego na inwestora obowiązku rekultywacji terenu. Skoro obowiązek taki został nałożony na inwestora, to nie ma aktualnie dostatecznych przesłanek do tego aby zakładać, że inwestor w przyszłości go nie wykona z uwagi na wysokie koszty rekultywacji tak głębokiej kopalni. Jest oczywiste, iż powyższy obowiązek winien stanowić istotny element kalkulacji kosztów planowanej przez inwestora działalności i tym samym stanowić wyznacznik celowości realizacji przedsięwzięcia, jednakże trudno a priori zakładać, iż inwestor tego obowiązku nie wykona. Gdyby jednak z jakiś powodów inwestor obowiązku tego nie zamierzał wykonać albo wykonywał go w sposób nierzetelny, to istnieje możliwość jego wyegzekwowania pod przymusem państwa. Z tego punktu widzenia zastrzeżenia skargi są bezpodstawne.

Z materiału sprawy wynika bezsprzecznie, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie wniosku inwestora. Zamierzone przedsięwzięcie ma stanowić kontynuację eksploatacji złoża kruszywa naturalnego "[...]", które zostało udokumentowane do głębokości 15m p.p.t. w 2001r. - na obszarze działek oznaczonych nr 129/3 i 129/4.. Zasoby geologiczne dotychczasowego złoża, zatwierdzone były decyzją Wojewody [...] z dnia [...] (znak: [...]). Jak wynika z akt sprawy eksploatację złoża rozpoczęto w 2010r. na mocy koncesji Wojewody [...] z dnia [...] (znak: [...]), która następnie została zmieniona decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] (znak: [...]). Zatem obecnie eksploatacja złoża odbywa się na podstawie ostatecznych decyzji wydanych przez właściwe organy.

Natomiast celem postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest umożliwienie kontynuacji eksploatacji obecnego złoża, w związku z jego udokumentowaniem i powiększeniem zasobów, do projektowanej rzędnej 153m n.p.m. przy zachowaniu obszaru górniczego w niezmienionych granicach.

W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem organu II instancji, iż Wójt Gminy Z. miał podstawy do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przeprowadzone postępowanie, stosownie do treści art. 79 ust. 1 ustawy, zapewniało możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Złożony przez inwestora raport o oddziaływaniu na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia wraz z jego późniejszym uzupełnieniem zawiera szczegółową ocenę przewidywanego wpływu eksploatacji złoża "[...]" na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzi, a także zawiera określenie skutków przestrzennych prowadzenia tej działalności. Przedłożony raport zawiera informacje o środowisku, analizę warunków geologicznych i hydrologicznych obszaru lokalizacji złoża, a także istotnych elementów zagospodarowania terenu mających znaczenie dla właściwego prowadzenia robót górniczych i ograniczenia wpływu zakładu górniczego na środowisko. Ponadto w przedmiotowym raporcie opisane są warunki jakie winny być spełnione dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i ochrony poszczególnych elementów środowiska. Co więcej Raport jest wykonany zgodnie z warunkami określonym w postanowieniu organu I instancji z dnia 25 lutego 2011r. oraz z przepisami art. 66 ust. 1 ustawy. Zawiera on charakterystykę przedmiotowego przedsięwzięcia oraz warunki użytkowania terenu w czasie budowy, eksploatacji i likwidacji, ponadto przewidywane ilości i rodzaje zanieczyszczeń wynikających z jego funkcjonowania tego przedsięwzięcia, a także przewidywane oddziaływanie na środowisko analizowanych wariantów i uzasadnienie proponowanego wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko. Obejmuje również opis metod prognozowania oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań na środowisko, a także zawiera analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z ww. zamierzeniem. Raport zawiera określenie przewidywanego oddziaływania hałasu na środowisko i stopnia zanieczyszczenia powietrza, a także określenie wpływu przedsięwzięcia na gatunki roślin, zwierząt oraz grzybów oraz siedliska przyrodnicze. Wynika z niego jednoznacznie, że planowane przedsięwzięcie na obecnym etapie przewiduje rozwiązania najlepsze z możliwych, w ramach dostępnych środków, uwzględniające technologie i uwarunkowania gwarantujące bezpieczeństwo dla środowiska i życia ludzi.

Zdaniem Sądu organy wydały decyzję nie tylko z uwzględnieniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ale również z uwzględnieniem przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko oraz oceny oddziaływania na środowisko, w tym w zgodzie z art. 80 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1. Do decyzji załączona jest również charakterystyka przedsięwzięcia, stosownie do art. 82 ust. 3 ustawy. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach spełnia ponadto zarówno wymogi art. 107 § 3 K.p.a., jak również zawiera elementy, o których mowa w art. 82 ustawy.

Sąd nie podzielił w związku z tym podniesionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania, które w ocenie strony skarżącej mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności należy uznać za bezzasadny zarzut dotyczący nieprawidłowego wskazania we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach numerów działek, na terenie których planowana inwestycja ma być realizowana. Faktem jest co prawda, iż sam wniosek nie wskazuje numerów tych działek, jednakże załączona do wniosku karta informacyjna oraz pozostałe załączniki w postaci map nie pozostawiają cienia wątpliwości, o jakie działki chodzi. Podobnie bezzasadny jest zarówno zarzut lokalizowania planowanego przedsięwzięcia w sprzeczności z lokalizacją wynikającą z udzielonej już koncesji, jak i zarzut sprzeczności z prawem rozszerzenia lokalizacji o dodatkową działkę sąsiednią. Charakter niniejszego postępowania powyższe zarzuty czyni nieistotnymi. Jak już była o tym mowa postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań jest w istocie pierwszym etapem na drodze do realizacji określonej inwestycji. Okoliczność, iż w postępowaniu tym określa się środowiskowe uwarunkowania dla konkretnego przedsięwzięcia, na konkretnym terenie nie oznacza, że projektowana lokalizacja musi pokrywać się z terenem prowadzonej już działalności i nie może obejmować innych, sąsiednich działek. W realiach niniejszej sprawy pierwszy z powyższych zarzutów jest chybiony także dlatego, że teren planowanego wydobycia piasku (działki nr 129/3 i 129/4) pokrywa się z terenem wskazanym w koncesji na wydobycie piasku wydanej przez Wojewodę [...] z dnia [...], zmienionej decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...].

Ponadto wskazać należy, iż postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie może służyć kwestionowaniu decyzji koncesyjnych na podstawie, których inwestor prowadzi działalność wydobywczą. Dopóki inwestor legitymuje się ostatecznymi decyzjami w powyższym zakresie, dopóty kwestie te pozostają poza kontrolą organów administracji wydających decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach oraz kontrolującego te decyzje Sądu. Na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2012r. przedstawiciel Stowarzyszenia przyznał, iż decyzja koncesyjna do tej pory nie została zmieniona, mimo toczących się w tym zakresie postępowań. Tym samym za pozbawione wpływu na legalność kontrolowanych decyzji są te wszystkie zarzuty, które tyczą kwestii związanych z legalnością wydanej już koncesji i nieuwzględnieniu w toku niniejszego postępowania norm prawnych będących podstawą decyzji koncesyjnej.

Chybiony jest także zarzut nieuwzględnienia przy wydawaniu kwestionowanych decyzji zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. Po pierwsze dlatego, że na trenie objętym wnioskiem inwestora nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania, a po drugie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie statuuje przepisów prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) i tym samym nie jest aktem, z którego zapisami organ winien się liczyć rozstrzygając indywidualną sprawę administracyjną.

Nie jest także usprawiedliwiony zarzut pominięcia interesów społeczności lokalnej i przemilczenia konfliktów społecznych na tle funkcjonowania kopalni piasku. Okoliczności powyższe były elementem analizy organów administracji przed ferowaniem kwestionowanych decyzji. Ich nieuwzględnienie oznacza tylko tyle, że organy rozważając powyższą kwestie nie uznały dominacji interesów społeczności lokalnej nad interesami inwestora. W sytuacji kiedy interesy obu stron konfliktu społecznego były rozbieżne i nie istniała możliwość zbliżenia stanowisk, organ rozpoznając konkretną sprawę administracyjną winien uznać prymat racji jednej ze stron. Wybór dokonany w niniejszej sprawie bazuje na wszechstronnym rozważeniu okoliczności zgromadzonych w toku niniejszego postępowania i odpowiada przepisom ustawy z dnia 3 października 2008r.. Ponadto wskazać należy, iż istnienie konfliktu społecznego wywołanego funkcjonowaniem konkretnego przedsięwzięcia nie jest samodzielnie dostatecznym powodem do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji.

Odnosząc się do kwestii niespełnienia przez planowaną inwestycję norm ochrony przed hałasem wypada wskazać, iż wbrew zarzutom kwestie te zastały określone w zaskarżonej decyzji, w części zatytułowanej "Oddziaływanie na klimat akustyczny". Decyzja bazując na faktycznym zagospodarowaniu i wykorzystywaniu terenów sąsiednich (co pozostaje w zgodzie z art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r., nr 25, poz. 150 ze zm.) wskazuje, iż funkcjonowaniem przedsięwzięcia normy hałasu na terenie nieruchomości sąsiednich nie zastaną przekroczone. Okoliczność, iż tereny sąsiadujące z kopalnią mają ustalone warunki zabudowy (choć nadal są niezabudowane) nie oznacza jeszcze, że ich faktyczne zagospodarowanie to zabudowa mieszkaniowa i taki właśnie sposób zagospodarowania terenu winny przyjąć organy określając oddziaływanie akustyczne projektowanej inwestycji.

Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut pominięcia Stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym. Prawdą jest, iż strona skarżąca, przed wydaniem przez organ odwoławczy decyzji, nie została poinformowania o zebranym materiale dowodowym, jednakże powyższe uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy bowiem całość postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie została przeprowadzona przez organ I instancji i z wynikami tego postępowania strona skarżąca zapoznania się, a jednocześnie nie wnioskowała o poszerzenie postępowania wyjaśniającego o elementy istotne dla wydanego rozstrzygnięcia.

Sąd nie dopatrzył się również żadnych przesłanek, o których mowa w art. 156 § 1 K.p.a. uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

j.m.