Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 641/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art.86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie usunięcia drzew stanowiących przeszkody lotnicze postanawia: oddalić wniosek B. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...]


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...].

Pismem z dnia 1 czerwca 2010 r. (data nadania w UP) uzupełnionym pismem z dnia 13 sierpnia 2010 r. (data nadania w UP) B. W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r. Motywując swój wniosek wskazała na trudną sytuację osobistą. Podniosła, iż jest "prostym człowiekiem, rolniczką, utrzymuję się z emerytury wysokości 759 zł., niedowidzącą, a nie mam możliwości kupienia sobie nowych okularów". Zauważyła, że występuje w sprawie bez udziału pełnomocnika, oraz wskazała na okoliczność, że z powodu niedowidzenia mogła pomylić datę 6 stycznia 2010 r. i przyjąć jako datę doręczenia przedmiotowej decyzji dzień 8 stycznia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 w/w ustawy, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.).

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu nie daje podstaw do uznania braku winy w uchybieniu terminu, świadczyć może jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, tym bardziej, iż w niniejszym przypadku nie zaistniała przeszkoda nie do przezwyciężenia.

Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.