Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 24/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1 i 2, art. 258 par. 2 pkt 6-8, art. 249a, art. 239 par. 1 pkt 1 lit. a/
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przed wniesieniem do sądu skargi w sprawie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka i dodatku do zasiłku rodzinnego - w zakresie sprzeciwu skarżącej od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SO/Lu 24/18 postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

I. O. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przed wniesieniem do sądu skargi w sprawie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka i dodatku do zasiłku rodzinnego.

Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał I. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Referendarz wyjaśnił, że wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdyż w sprawie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka i dodatku do zasiłku rodzinnego I. O. będzie z mocy ustawy w całości zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca złożyła w ustawowym terminie sprzeciw, w którym podniosła, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Sprzeciw nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., w tym postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Stosownie zaś do art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W ocenie Sądu, referendarz zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie zachodziła podstawa do umorzenia postępowania w sprawie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarga na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka oraz dodatku do zasiłku rodzinnego jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej. Art. 239 § 1 pkt 1 lit. a/ P.p.s.a. stanowi, że w tego rodzaju sprawach strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zatem I. O., wnosząc skargę w tego rodzaju sprawie, będzie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, gdyż wnioskodawczyni – z mocy ustawy – żadnych kosztów nie poniesie. Dlatego postępowanie o przyznanie I. O. prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a P.p.s.a.

Referendarz prawidłowo ocenił, że I. O. wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. W sprawie dotyczącej jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka oraz dodatku do zasiłku rodzinnego minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru wyniesie bowiem [...] złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), co stanowi niemal [...] część miesięcznych dochodów wnioskodawczyni. Pomniejszenie tych dochodów o [...] część uniemożliwi I. O. ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego, powodując tym samym uszczerbek w kosztach utrzymania.

Z tych powodów przyznanie I. O. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata jest zasadne.

Uwzględniając powyższe, orzeczono jak w sentencji.