Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 430/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art.61 par.3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 741/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 grudnia 2014 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 grudnia 2014 r. nr .


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 741/15 odmówił B.O. wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 grudnia 2014 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. B. O. (dalej: "skarżący") zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonana zaskarżonej decyzji uzasadniając tym, że w dniu naliczenia opłaty poruszał się zespołem pojazdów składającym się z samochodu osobowego i przyczepki z towarem. Skarżący podkreślił, że jest rolnikiem utrzymującym się ze sprzedaży wyhodowanych płodów rolnych, a uiszczenie tak wysokiej kary zagrozi prowadzonemu przez niego gospodarstwu rolnemu.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnił przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku nie uzasadnił wniosku i nie wskazał okoliczności, które spowodowałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Skarżący zażaleniem zaskarżył powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji, któremu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślił, że natychmiastowa egzekucja kwoty 3000 zł naruszy w poważnym stopniu integralność gospodarstwa skarżącego. Podniósł, że w postępowaniu odwoławczym analogiczny wniosek został uwzględniony i wstrzymano wykonanie decyzji wydanej w pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona powinna zatem uprawdopodobnić, że natychmiastowe egzekucja decyzji mogłaby spowodować dla niej skutki, o których mowa w art. 64 § 3 p.p.s.a. Chodzi więc o wskazanie sytuacji, które mogłyby hipotetycznie wystąpić po wykonaniu decyzji administracyjnej.

We wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że natychmiastowe zapłacenie kary pieniężnej w kwocie 3000 zł mogłoby zagrozić prowadzonemu przez niego gospodarstwu rolnemu. Skarżący jest rolnikiem utrzymującym się ze sprzedaży płodów rolnych, co również jest okolicznością mającą znaczenie przy ocenie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto w postępowaniu administracyjnym Główny Inspektor Transportu Drogowego uwzględnił wniosek skarżącego i postanowieniem z dnia 8 grudnia 2014 r. wstrzymał wykonanie wydanej w pierwszej instancji decyzji o nałożeniu kary pieniężnej a czego Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie

art. 61 § 4 p.p.s.a, art.188 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.