Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 250/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu użytkowego postanawia : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] orzekło odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Miejskiego Miasta K. – Wydział Kwaterunkowy Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przydziału lokalu użytkowego w K. przy ul. [...].

Decyzja ta zawiera nieprawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast właściwego pouczenia o prawie wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K.S. zaskarżyła wspomnianą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje.

Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednie przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a w myśl § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zatem dopiero w przypadku wyczerpania powyższego trybu odwoławczego skarżącej przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego na ewentualnie wydaną w tym trybie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Wprawdzie, stosownie do art. 112 k.p.a., błędne pouczenie co do prawa wniesienia odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, jednakże nie można w ten sposób ani przyznawać stronie uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania administracyjnego, ani też usankcjonować nieistniejących zasad zaskarżania, wskazanych przez organ. O dopuszczalności i trybie wnoszenia środków zaskarżenia nie decydują bowiem organy administracji, lecz przepisy prawa, które organy winny prawidłowo stosować.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponieważ, jak wyżej wykazano strona skarżąca zaskarżyła do Sądu decyzję organu wydaną w I instancji od której przysługiwał środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy , skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.