Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 73/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 4 pkt 4a, art. 73 ust. 2a, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 4, ust. 2-3
journal: Dz.U. 2013 poz 674
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia 8 grudnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewody na rzecz A. G. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 grudnia 2014 r. znak: [...], Wojewoda utrzymał w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję z dnia 22 października 2014 r. znak: [...], w sprawie utraty przez A. G. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 23 lipca 2014 r.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu II instancji, bezrobotny A. G., w dniu rejestracji w Miejskim Urzędzie Pracy zameldowany pod adresem: K., ul. T. 16/27, zgłosił się w dniu 22.10.2014r. do Miejskiego Urzędu Pracy (MUP) w K. składając oświadczenie, iż z dniem 23.07.2014r. zmienił miejsce stałego zameldowania na: B. 12, gm. S. W związku ze zmianą miejsca zameldowania poza obszar właściwości MUP w K., organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 22.10.2014r.

W odwołaniu A. G. podnosił, że nie był świadomy obowiązku poinformowania urzędu pracy o zmianie miejsca zameldowania. Zdaniem strony, konsekwencją utraty zasiłku dla bezrobotnych będzie brak możliwości uzyskania przez niego świadczenia przedemerytalnego, co z uwagi na wiek (61 lat) spowoduje, iż pozostanie bez środków do życia. Podkreślał, że zły stan zdrowia stanowi dodatkowe okoliczności utrudniające mu zalezienie pracy. Odwołujący nie zgodził się z określonym w decyzji terminem utraty statusu bezrobotnego tj. z dniem zmiany miejsca zameldowania, skoro ustawodawca przewidział 14-dniowy termin na zgłoszenie informacji w tym zakresie.

Organ odwoławczy, przywołując treść art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz treść § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy uznał, że obowiązek poinformowania urzędu pracy, w którym bezrobotny jest zarejestrowany o zmianie miejsca zamieszkania i stawienia się w terminie 14 od dnia zmiany miejsca zameldowania w urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania, został zawarty w informacji dla osób bezrobotnych, którą bezrobotny otrzymał w dniu 7.03.2014r. rejestrując się w MUP w K. Potwierdził wówczas podpisem zapoznanie się z treścią tej informacji oraz podpisał oświadczenie, w którym zobowiązał się do informowania MUP w K. w ciągu 7 dni o wszelkich zmianach dotyczących danych osobowych, w tym adresu zameldowania (pkt 20 oświadczenia).

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wyjaśnił, że strona może w każdym czasie, o ile spełni przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia (...), zarejestrować się we właściwym teraz dla jej miejsca zamieszkania Powiatowym Urzędzie Pracy (PUP) w K.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A. G. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc zarzuty naruszenia:

– prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 4 pkt 4a i art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia (...) poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;

– niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy poprzez niesprawdzenie, czy zmiana miejsca zameldowania skarżącego skutkowała zmianą właściwości urzędu pracy;

– sprzeczność ustaleń z zebranym materiałem dowodowym poprzez bezzasadne przyjęcie, że na skutek zmiany miejsca zamieszkania nastąpiła zmiana właściwości urzędu pracy;

– art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżący podtrzymał stanowisko zawarte w odwołaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.).

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o pozbawieniu A. G. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 23.07.2014r. Uprawnienia powyższe skarżący uzyskał na podstawie wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta K. decyzji z dnia 15.03.2014r., nr [...]. Następnie, będąc pouczony o prawach i obowiązkach bezrobotnego, zmienił miejsce zameldowania skutkujące zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy i w przewidzianym ustawą 14 dniowym terminie, nie powiadomił o tym fakcie urzędu pracy, w którym był zarejestrowany jako bezrobotny (MUP w K). Z tego względu poniósł skutki określone w art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), zwanej dalej jako "ustawa", spowodowane zaniechaniem podjęcia wskazanych wyżej działań. W pierwszej kolejności utracił status osoby bezrobotnej, a następnie uprawnienia z tym związane (prawo do zasiłku dla bezrobotnych).

Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4a ww. ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w terminie, o którym mowa w art. 73 ust. 2a. Z kolei przepis art. 73 ust. 2a stanowi, że w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy, bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania.

W kontekście zarzutów skargi stwierdzić należy, że organy administracji wyjaśniły wszystkie kwestie potrzebne do wydania decyzji w trybie art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust 2a ustawy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy za bezrobotnego uważa się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...). Elementem koniecznym do uznania osoby za bezrobotną jest więc jej zarejestrowanie we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. Z treści art. 73 ust. 2a ustawy wynika zaś, że zmiana miejsca zameldowania wpływa zarówno na status bezrobotnego, jak i na prawo do pobierania zasiłku.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy rejestrowanie bezrobotnych i poszukujących pracy należy do zadań samorządu powiatu. Zadania, o których mowa w ust. 1, są wykonywane przez powiatowe urzędy pracy wchodzące w skład powiatowej administracji zespolonej (ust. 2). Utworzenie, likwidacja lub zmiana obszaru działania powiatowego urzędu pracy wymaga zgody ministra właściwego do spraw pracy (ust. 3). W piśmie z dnia 20 sierpnia 2008 r. znak: [...], Minister Pracy i Polityki Społecznej wyraził zgodę na zmianę obszaru działania Powiatowego Urzędu Pracy (PUP) w K. (dotychczas właściwego dla mieszkańców Powiatu i Miasta) i utworzenie Miejskiego Urzędu Pracy w K. Następnie Rada Miasta w K. podjęła uchwałę z dnia 3 kwietnia 2008 r. nr [...] o utworzeniu Miejskiego Urzędu Pracy w K. W dniu 30 września 2008 r. zawarto Porozumienie między Prezydentem Miasta stanowiącym organ zatrudnienia na obszarze Miasta K. a Starostą K. stanowiącym organ zatrudnienia na obszarze Powiatu K. określające zasady i procedury przekazania spraw, mienia, pracowników w związku z utworzeniem MUP w K. z dniem 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z § 1 ww. porozumienia od dnia 1.01.2009r. zadania w zakresie polityki rynku pracy w rozumieniu art. 9 ustawy wykonują: Miejski Urząd Pracy w K. w granicach administracyjnych Miasta K. (lit. a), Powiatowy Urząd Pracy w K. w granicach administracyjnych Powiatu K. (lit. b). Nowe miejsce zameldowania skarżącego znajduje się w miejscowości B., gm. S., należącej administracyjnie do Powiatu K. Urzędem pracy właściwym ze względu na miejsce zameldowania skarżącego w B. jest zatem PUP w K., a nie MUP w K. W konsekwencji skarżący w terminie 14 dni od daty zameldowania w B. powinien był powiadomić o tym fakcie MUP w K. i stawić się w PUP w K.

W dniu 7.03.2014r. skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem przyjęcie do wiadomości informacji o przysługujących mu prawach i obowiązkach (k. 1a i 1b akt adm.). Został zatem poinformowany w należyty sposób o konsekwencjach okoliczności mających istotne znaczenie w niniejszym postępowaniu, w tym o obowiązku zawiadomienia MUP w K. o zmianie miejsca zameldowania oraz o obowiązku stawienia się w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania w urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania. Bezsporne jest, że z dniem 23.07.2014r. skarżący zmienił miejsce zameldowania na pobyt stały z K. na B., gm. S.

W świetle powyższego zaniechanie powiadomienia MUP w K. o zmianie miejsca zameldowania i niestawienie się w PUP w K. w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania, prawidłowo zostało ocenione przez organ jako przesłanka pozbawienia statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych określona w art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust 2a ustawy.

Jednakże w ocenie Sądu, w utrzymanym zaskarżoną decyzją rozstrzygnięciu organu I instancji nieprawidłowo określono datę utraty przez skarżącego statusu bezrobotnego, wskazując dzień 23 lipca 2014 r., tj. datę zameldowania się skarżącego w miejscowości B. Tymczasem utrata statusu bezrobotnego nie mogła nastąpić wcześniej, aniżeli wynika to z unormowania zawartego w art. 73 ust. 2a ustawy, który wyznacza bezrobotnemu zmieniającemu miejsce zamieszkania termin czternastodniowy na zgłoszenie się w nowym urzędzie pracy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że skutek prawny w postaci utraty statusu bezrobotnego w związku ze zmianą miejsca zamieszkania skutkującą zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy, następuje dopiero po czternastu dniach od daty dokonania przez stronę zameldowania w nowym miejscu pobytu (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. IV SA/Gl 122/11; wyroki WSA w Łodzi z dnia 5 października 2011 r., sygn. II SA/Łd 818/11 oraz z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. III SA/Łd 270/10; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Skoro ustawodawca wyraźnie określa bezrobotnemu 14 dniowy termin od daty zmiany miejsca zameldowania na stawienie się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania, to stosownie do dyspozycji art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy, zgodnie z którym Starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która niestawiła się w powiatowym urzędzie pracy w terminie, o którym mowa w art. 73 ust. 2a, pozbawienie statusu bezrobotnego może nastąpić tylko po upływie wskazanego terminu (o ile zostanie stwierdzone jego niedochowanie). W ocenie Sądu brak jest podstaw do orzekania w takich sytuacjach o utracie statusu bezrobotnego z dniem zmiany miejsca zameldowania, w szczególności w kontekście dyspozycji art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym w przypadku niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie (i nie powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa) pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w urzędzie pracy. Nie ma powodów aby termin, o którym mowa w art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy traktować odmiennie niż termin wynikający z pkt 4. W obu przypadkach chodzi o termin, którego niedochowanie rodzi skutek w postaci utraty statusu bezrobotnego.

Pozbawienie skarżącego statusu osoby bezrobotnej, w świetle poczynionych wyżej ustaleń, nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 4 pkt 4a i art. 73 ust. 2a cyt. ustawy i miało wpływ na wynik sprawy ze względu na nieprawidłowe określenie daty utraty tego statusu.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji przeprowadzi postępowanie administracyjne mając na uwadze przedstawione wyżej wywody i eliminując dotychczas popełnione uchybienia.

Mając powyższe na uwadze, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, podlegały one uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a.

Stosownie do art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach, na które złożyły się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 zł oraz oplata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.