Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 329/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędziowie ( WSA, Krystyna Tomaszewska, Mariola Kowalska (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi K. A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych I. skargę oddala, II. nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rzecz adwokata J. S. [...] ulica [...], kwotę 240 zł ( dwieście czterdzieści zł ) z tytułu zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu.


UZASADNIENIE

cSygn. akt VII SA/Wa 329/05

U Z A S A D N I E N I E

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...], działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku garażowo- gospodarczego na wykonanych fundamentach, na terenie działki nr geod. [...] w [...], stanowiącej własność T. P. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartymi w wyroku z dnia 4 listopada 2003r. sygn.akt IV SA 1136/02, w sprawie powinien być stosowany art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. W związku z powyższym, po oględzinach terenu działki, które potwierdziły, iż na działce nadal znajdują się wykonane w 1995 roku fundamenty, organ uznał, iż należy wstrzymać prowadzenie dalszych robót przy realizacji budynku.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. A. K. Zarzuciła postanowieniu niezgodność z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta [...].

Zarzuciła ponadto nieważność decyzji z dnia [...] października 1995r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wniosła o zastosowanie w sprawie art. 48 Prawa budowlanego, tj. wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę spornego obiektu.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Z ustaleń organu odwoławczego wynikało, iż inwestor T. P. przystąpił do realizacji inwestycji- budynku garażowo - gospodarczego na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] października 1995r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W związku z rozpoczęciem robót budowlanych przez inwestora przed uprawomocnieniem się

decyzji o pozwoleniu na budowę, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 1996r.uchylił pozwolenie na budowę i postępowanie w sprawie umorzył.

Kolejne decyzje w sprawie, podjęte przez organy nadzoru budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki wykonanych samowolnie fundamentów, wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2003r. sygn.akt IV SA 1136/02, zostały uchylone. Sąd uznał, iż w sprawie winien mieć zastosowanie przepis art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, nie zaś art. 48 tej ustawy. Jak ustalił organ odwoławczy zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w uzasadnieniu wyroku tego Sądu, zaś Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w terminie obowiązywania postanowienia o wstrzymaniu robót wydał wymaganą decyzję w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakazującą inwestorowi przedłożenie odpowiedniej dokumentacji budowlanej, co powoduje, że postanowienie wstrzymujące roboty budowlane pozostaje ważne i roboty nie mogą być wykonywane.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła K. A. K.

Podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zażaleniu od postanowienia, iż rozpoczęta przez inwestora budowa jest niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nakazanie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, tj. rozbiórki fundamentów.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wskazać należy, iż stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje

tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

Kontrolowane w niniejszym postępowaniu sądowym postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zapadło po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2003r. sygn.akt IV SA 1136/02, w uzasadnieniu którego Sąd wskazał, iż w sprawie "wyłączone będzie orzeczenie nakazu rozbiórki na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane, natomiast zastosowanie będzie miał art. 50 ust. 1 ustawy, który dotyczy przypadków innych niż określone w art. 48 ustawy Prawo budowlane."

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Związanie oceną prawną i jej konsekwencjami w postaci wskazań, co do dalszego postępowania, zawartymi w orzeczeniu sądowym może być wyłączone tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa. Strona skarżąca nie wykazała, iż takie okoliczności miały miejsce.

Z uwagi na to, iż inwestor zamierza kontynuować prace budowlane zgodnie z wcześniejszym zamierzeniem inwestycyjnym, zasadnie organ administracji uznał, iż konieczne jest wstrzymanie prac budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego.

Konsekwencją wydania postanowienia będzie zastosowanie w dalszym toku postępowania art. 51 Prawa budowlanego, tj. wydanie decyzji na mocy której organ nakaże zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nałoży obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu

doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Zarzuty skarżącej, jak wynika z treści skargi w istocie dotyczą tego etapu postępowania administracyjnego, który powinien zakończyć się jedną z podanych wyżej decyzji na podstawie art. 51 Prawa budowlanego.

Żaden zarzut skargi nie dotyczył natomiast zaskarżonego postanowienia oraz okoliczności, z których wynikałoby, iż wydanie tego postanowienia było bezpodstawne.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.