Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 95/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 par. 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 w zw. z art. 257 art. 42 § 1 art. 252 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A.sp. z o.o. w organizacji w L. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 15 kwietnia 2016 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi A.sp. z o.o. w organizacji w L. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. w organizacji w L. w odpowiedzi na zarządzenie

o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, złożyła wniosek

o przyznanie prawa pomocy. Sąd przesłał spółce urzędowy formularz PPPr. Spółka przedłożyła do Sądu ten formularz, wypełniając w nim jedynie rubryki dotyczące wskazania wnioskodawcy, żądania wniosku oraz podpisu osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy.

Wobec powyższego starszy referendarz sądowy wezwał spółkę reprezentowaną przez pełnomocnika do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma sądowego poprzez wypełnienie lub skreślenie wszystkich niezacieniowanych rubryk złożonego urzędowego formularza stosownie do pouczenia zamieszczonego na 4 jego stronie.

Pismo zostało prawidłowo doręczone 29 marca 2016 r. W dniu 4 kwietnia 2016 r. spółka reprezentowana przez pełnomocnika złożyła pismo, w którym poinformowała, że uzupełnienie braków formularza będzie możliwe po przesłaniu jego druku przez Sąd.

W dniu 15 kwietnia 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Podniósł, że skarżąca nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy mimo upływu w dniu

5 kwietnia 2016 r. terminu do dokonania tej czynności.

Spółka reprezentowana przez pełnomocnika wniosła sprzeciw, w którym zarzuciła, że jeżeli była wzywana do uzupełniania braków formularza, to nieprawidłowo, ponieważ pełnomocnik spółki miał cofnięte pełnomocnictwo od

29 marca 2016 r. do 1 maja 2016 r., a tym samym nie mógł działać w imieniu spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od postanowień

i zarządzeń referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach tych, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

W ocenie Sądu, prawidłowe jest zarządzenie starszego referendarza sądowego. Zgodnie z treścią art. 252 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane

o stanie majątkowym i dochodach. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, ponieważ skarżąca spółka, mimo wezwania, nie uzupełniła braków formularza. Nadmienić należy, że obowiązkiem strony wezwanej do uzupełnienia braków wniosku jest dokonanie tych czynności w siedzibie sądu, przez wypełnienie złożonego już do akt sprawy ale niekompletnego formularza, albo przesłanie przez stronę nowego formularza, uzupełnionego stosownie do wezwania. Z przepisów ustawy p.p.s.a. nie wynika natomiast obowiązek sądu odsyłania wnioskodawcy częściowo wypełnionego formularza w celu jego uzupełnienia. Jak wynika z treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy

postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. poz. 1257 ze zm.), sąd przesyła stronie formularz w celu jego wypełnienia tylko wtedy, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu. Obowiązek ten Sąd wypełnił, przesyłając spółce formularz otrzymany przez nią 26 lutego 2016 r.

Odnosząc się do zarzutu skargi o cofniętym pełnomocnictwie należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 42 § 1 ustawy p.p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Pełnomocnik nie złożył do akt sprawy żadnej informacji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa w okresie, kiedy według niego ten stan trwał. Co więcej, złożył 4 kwietnia 2016 r. opisane wyżej pismo. To oznacza, że wypowiedzenie pełnomocnictwa, nawet jeśli faktycznie nastąpiło w okresie wskazanym w sprzeciwie, nie odnosiło dla przedmiotowej sprawy żadnych skutków prawnych.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 p.p.s.a. utrzymał

w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego, o czym orzekł w sentencji postanowienia.