Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 741/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne~Zarząd Województwa
Treść wyniku: stwierdzono,że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: Art. 26 ust. 1 pkt 3, 4, ust. 2, art. 31 ust. 1, art. 30c
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1241
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Fundacji A w T na rozstrzygnięcie Centrum Przedsiębiorczości z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Instytucji Pośredniczącej II stopnia – Centrum Przedsiębiorczości, II. zasądza od Centrum Przedsiębiorczości na rzecz strony skarżącej kwotę 457,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości (czyli Instytucji Organizującej Konkurs) dalej CP, pismem z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...] poinformował Fundację A – dalej skarżąca – o ponownym odrzuceniu na etapie właściwej oceny merytorycznej, wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem: "Stworzenie [...]", z budżetu Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, Oś Priorytetowa II "Gospodarka regionalnej szansy" , Schemat C: "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu", zgłoszonego do konkursu nr [...]. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano § 19 ust. 1 i § 21 ust. 26 Regulaminu konkursu, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości podał, że w wyniku uwzględnienia protestu wniosek skarżącej został poddany ponownej ocenie merytorycznej w zakresie kryteriów będących przedmiotem protestu. Ocena merytoryczna wniosku przeprowadzona została przez Komisję Oceny Projektów (KOP) złożoną z ekspertów, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz, 712 ze zm.), dalej u.z.p.p.r. , nie będących pracownikami IOK, w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO Uchwałą nr [...] z dnia 22 lutego 2008 r. z póz. zm., które zostały zamieszczone w załączniku nr 4 do Uszczegółowienia RPO na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 listopada 2007 r. z póz. zm. Dyrektor CP wskazał na treść § 21 ust. 26 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym punkty uzyskane z ponownej oceny zastępują punkty uzyskane na etapie wcześniejszej oceny w ocenianych ponownie kryteriach; w przypadkach, w których ponowna ocena w danym kryterium była niższa, niż uzyskana na etapie oceny, w odniesieniu do której wnioskodawca wniósł protest, w mocy utrzymywana jest wyższa ocena tego kryterium. Dyrektor CP podał, że w wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosek skarżącej uzyskał 41 punktów, co stanowi 56,94% maksymalnej liczby punktów, która wynosi 72 punkty. Zgodnie z zapisami Roz. 1.6. "Opis systemu wyboru projektów w ramach RPO" Uszczegółowienia RPO, § 9 ust. 7 lit. a) Regulaminu prac KOP, a także § 19 ust. 32 pkt. 6 Regulaminu konkursu, odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej podlegają wnioski o dofinansowanie, których końcowa (średnia) ocena punktowa stanowi poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. W ramach konkursu maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 72, zatem warunkiem pozytywnej oceny wniosku na etapie oceny merytorycznej jest uzyskanie co najmniej 44 punktów, w związku z powyższym projekt uzyskał negatywną ocenę na etapie właściwej oceny merytorycznej. W załączeniu przekazano skarżącej kserokopie kart oceny merytorycznej w części dotyczącej właściwej oceny merytorycznej, zarówno z pierwszej oceny, jak i z ponownej oceny przeprowadzonej na skutek względnienia protestu.

Skargę na rozstrzygnięcie Centrum Przedsiębiorczości wniosła Fundacja A z siedzibą w T, domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję i zasądzenia kosztów postępowania. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 31 § 1 u.z.p.p.r.,

2) art. 26 § 2 u.z.p.p.r.,

3) § 19 ust. 2 Regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków RPO 2007-2013 w ramach II osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat C "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu" stanowiącego Załącznik nr l do Uchwały nr 1180/12 Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012 r. (dalej zwany Regulaminem) oraz Kryteria wyboru projektów w ramach RPO 2007-2013, II osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw", Schemat C "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu" stanowiące Załącznik nr 4 do Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.(dalej zwane Kryteriami),

Zakwestionowano oceny ekspertów dokonane w ramach kryteriów : nr 2 – "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu", nr 4 "Zakres i specjalizacja usług doradczych - podejście systemowe"", nr 5 "Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług" i nr 6 "Gotowość projektu do realizacji".

Odnośnie do kryterium nr 2 "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu" : zdaniem strony skarżącej wniosek organu, że inwestycja nie zwróci się w okresie trwałości projektu nie został poparty rzetelnymi wyliczeniami czy choćby ogólnie przedstawioną metodologią zastosowaną w celu wyliczenia okresu zwrotu z inwestycji. Zdaniem skarżącej, na podstawie obliczeń przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej zostało wykazane, że efektywność projektu w okresie trwałości jest zadowalająca. W ocenie skarżącej także w wariancie z uwzględnieniem refundacji (dotacji) efektywność inwestycji (projektu) jest wysoka. Skarżąca zarzuciła również, że organ miał wątpliwości co do zapisów dokumentacji aplikacyjnej, które zostały zinterpretowane na niekorzyść wnioskodawcy. Tym samym doszło do naruszenia zapisów § 19 ust. 30 Regulaminu, który nakłada na organ obowiązek wystąpienia do wnioskodawcy o stosowne wyjaśnienia. Zdaniem skarżącej, dla prawidłowej oceny kryterium konieczne jest przeanalizowanie sytuacji zarówno wnioskodawcy, jak i potencjalnych odbiorców pomocy, natomiast oceniający skupili się wyłącznie na sytuacji wnioskodawcy, pomijając wpływ projektu na sytuację podmiotów, do których skierowany jest projekt. Zakwestionowano powoływanie się na lokalną skalę realizacji projektu (obszar T), podczas gdy ani Regulamin, ani Kryteria nie wskazują, iż ograniczenie terytorialne może mieć negatywny wpływ na przyznaną punktację. Nadto skarżąca zarzuciła, że źle obliczona została punktacja. W ramach kryterium przyznano 3 pkt natomiast z uzasadnienia wynika, że zostały przyznane 4 pkt. Zarzucono, że w punktacji Kryterium nr 2 nie ma zapisu, uzależniającego przyznanie konkretnej liczby punktów od zasięgu terytorialnego projektu oraz od zwrotu kosztów inwestycji w okresie trwałości projektu, a mimo to dwóch oceniających zawarło je w swojej ocenie. Zarzucono również że sporządzone dwie oceny KOP są bardzo do siebie podobne, zarówno pod względem liczby punktów i uzasadnień zamieszczonych w kartach oceny, co budzi wątpliwości co do zachowania rzetelności i bezstronności opinii członków KOP.

Odnośnie do Kryterium nr 4 "Zakres i specjalizacja usług doradczych- podejście systemowe" strona skarżąca wskazała, że zgodnie z informacjami w biznes planie w pkt. C.2.2 usługa proponowana przez wnioskodawcę jest nowatorska oraz wyspecjalizowana na skalę regionu, w którym ma powstać [...] (dalej jako [...]). Dlatego zarzucono, że mimo pozytywnego rozpatrzenia protestu i wynikających z tego tytułu zaleceń, ocena merytoryczna została dokonana w sposób nierzetelny a oceniający nie uzasadnili dostatecznie stawianych w ocenie tez. Skarżąca podkreśliła, że w ramach [...] będzie świadczyć bezpłatne usługi doradcze dla przedsiębiorców, a organ nie uwzględnił specyfiki proponowanych usług doradczych, co miało istotny wpływ na wyniki oceny. Skarżąca wskazała na elementy przemawiające za tym, że oferowana przez nią usługa będzie miał charakter innowacyjny.

Odnośnie do kryterium nr 5 – "Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług" skarżąca zarzuciła, że występuje niezgodność dokonanej oceny ze stanowiskiem IZ przedstawionym w rozstrzygnięciu protestu z dnia 12 kwietnia 2013 r. Wskazano, że przywołany już w ramach kryterium nr 4 Klaster Przemysłowy (KP) świadczy usługi zbliżone do usługi, którą zamierza oferować wnioskodawca, przy czym nie wykazano, na czym owo "zbliżenie" usługi polega, jak również nie udowodniono, że wnioskodawca miał obowiązek poddać analizie potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług podmioty wskazane przez KOP (KP). Zdaniem strony skarżącej analiza otoczenia konkurencyjnego została przeprowadzona przez wnioskodawcę w sposób rzetelny i prawidłowy z uwzględnieniem tylko i wyłącznie tych instytucji, które z uwagi na zakres działalności i warunki udostępniania swojego zaplecza/świadczenia usług, można uznać za potencjalnie konkurencyjne. Skarżąca podniosła też, że kwestionowanie przez jednego z oceniających doświadczenia wnioskodawcy nie tylko nie zostało poparte argumentami świadczącymi, ale też pozostaje w sprzeczności z zakresem specjalistycznej wiedzy przedstawionej przez stronę skarżącą.

Odnośnie do kryterium nr 6 "Gotowość projektu do realizacji" skarżąca zarzuciła, że przedstawiona przez wnioskodawcę dokumentacja świadczy o zdolności do rozpoczęcia realizacji inwestycji, zakładanej w projekcie poprzez posiadanie pozwolenia na budowę. Podkreślono, że w ocenie merytorycznej KOP podnosi, że w kryterium nr 6 nie mówi o tym, że pozwolenie na budowę musi zostać wydane na wnioskodawcę, lecz to projekt powinien posiadać pozwolenie na budowę. Strona skarżąca wskazała, że pozwolenie na budowę wydane zostało dla M. Z. będącego równocześnie Prezesem Fundacji A, który zgodnie z wpisem do KRS, uprawniony jest do reprezentowania Fundacji A oraz zaciągania w jej imieniu zobowiązań.

W odpowiedzi na skargę Centrum Przedsiębiorczości wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 30e u.z.p.p.r. w związku z art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy p.p.s.a. z uwagi na niedopuszczalność skargi. Zdaniem CP, jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia nie może ono występować w niniejszym postępowaniu w charakterze strony, a to z uwagi na treść regulacji wynikającej z przepisu art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r., oraz art. 30d ust. 1 tej ustawy. W razie nieuwzględnienia przez Sąd powyższego stanowiska, CP wniosło o oddalenie skargi, ponieważ stanowi ona w istocie polemikę ze stanowiskami asesorów przedstawionymi w ocenach wniosku aplikacyjnego. CP ustosunkowało się do poszczególnych zarzutów skargi, przedstawiając przyczyny, dla których uznać je należy za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych należy ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 712, poz. 712 z póz. zm.), dalej u.z.p.p.r., lub ustawa. Regulacją wynikającą z jej przepisu art. 30 c poddano kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu, dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego, zawierającego wniosek o dofinansowanie. Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 30 e u.z.p.p.r. przewiduje, że w zakresie nieuregulowanym odmiennie w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera szczególne uregulowania dotyczące sposobu rozstrzygnięcia sądu administracyjnego – art. 30c ust. 3 i ust. 5, a także wskazuje, że zaskarżona do sądu administracyjnego informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej traktowana jest jako akt nie będący decyzją administracyjną, ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. (art. 30g, 30e). Jak wynika więc z powyższego, w postępowaniu wszczętym wniesieniem skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., sąd administracyjny może kontrolować zgodność z prawem zaskarżonej informacji o negatywnym wyniku rozpatrzenia protestu. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi, ponieważ u.z.p.p.r. nie wyłączyła stosowania przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, a w razie jej uwzględnienia, sąd, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekaże jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, co oznacza, że instytucja ta będzie zobowiązana do ponownej oceny wniosku na takim etapie, na jakim złożono skargę. Instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.).

Dokonana na powyższych zasadach kontrola zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Centrum Przedsiębiorczości prowadzi do uznania, że skarga jest uzasadniona, chociaż nie wszystkie jej zarzuty podlegają uwzględnieniu.

W pierwszej kolejności należy jednak odnieść się do stanowiska Centrum Przedsiębiorczości w przedmiocie jego pozycji procesowej, wyrażającego się w zawartym w odpowiedzi na skargę wniosku o odrzucenie skargi z tych przyczyn, że PC nie może być stroną w niniejszym postępowaniu.

Zarzut braku legitymacji do udziału w niniejszym postępowaniu PC wywodzi z uregulowania wynikającego z przepisu art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r., zgodnie z którym sąd pierwszej instancji w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Natomiast PC jest instytucja wdrażającą - Instytucją pośredniczącą II stopnia, w rozumieniu art. 5 pkt. 4 u.z.p.p.r. , działającą na podstawie porozumienia z Instytucją Zarządzającą, o którym mowa w art. 32 ust. 1 u.z.p.p.r., zatem jest instytucją wdrażającą w rozumieniu ustawy. Pojęcia instytucji zarządzającej i instytucji pośredniczącej zdefiniowane są w przepisie art. 5 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy. Skoro zatem CP nie jest ani instytucją zarządzającą ani instytucją pośredniczącą , lecz Instytucją wdrażającą - Instytucją pośredniczącą II stopnia, to sąd, obowiązany do stosowania przepisu art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r. nie może przekazać CP sprawy do ponownego rozpatrzenia, ponieważ obowiązany jest przekazać ją tylko instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej. Dlatego, pomimo że przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Dyrektora CP, to stroną postępowania sądowego powinna być IZ PRO, gdyż tylko ta instytucja może zostać zobowiązana przez sąd do ponownego rozpatrzenia sprawy. Stanowisko powyższe potwierdza zdaniem CP art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r., zgodnie z którym tylko wnioskodawcy lub właściwej instytucji zarządzającej lub pośredniczącej przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z powyższych przyczyn stroną w postępowaniu ze skargi na rozstrzygnięcie Dyrektora CP z dnia 13 czerwca 2013 r. jest IZ RPO i dlatego zdaniem CP skarga winna podlegać odrzuceniu.

Sąd zważył : zagadnienie udziału w charakterze strony w postępowaniu sądowym Centrum Przedsiębiorczości, na etapie skargi na rozstrzygnięcie wydane w wyniku dokonania ponownej oceny projektu po uwzględnieniu protestu było przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II GSK 2014/12, zakończonej wyrokiem z dnia 8 listopada 2013 r. Rozpoznając skargę kasacyjną Centrum Przedsiębiorczości od wyroku tut. Sądu z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt III SA / Kr 1379/12 , w której CP postawiło zarzut naruszenia art. 58 p 1 pkt. 6 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez nieodrzucenie przez WSA skargi na rozstrzygnięcie CP wydane wyniku dokonania ponownej oceny projektu, oraz naruszenia art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r. poprzez przekazanie przez WSA sprawy do ponownego rozpatrzenia Instytucji Pośredniczącej II Stopnia - Centrum Przedsiębiorczości, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił w/w wyrokiem skargę kasacyjną. Sprawa rozpoznawana przez NSA w wyniku skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu dotyczyła - jak w niniejszej sprawie - oceny projektu zgłoszonego w ramach II Osi Priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013 Gospodarka Regionalnej Szansy", Działanie 2.1. "Rozwój i podniesienie konkurencyjności Przedsiębiorstw" z tym, że w rozpoznawanej przez NSA sprawie skarżący ubiegał się o dofinansowanie w ramach Schematu A, natomiast w sprawie niniejszej skarżący ubiega się o dofinansowanie w ramach schematu "C". Różnica ta jednak nie ma znaczenia, jeżeli idzie o ocenę pozycji procesowej Centrum Przedsiębiorczości w niniejszej sprawie, a to z uwagi na tożsame postanowienia Regulaminów konkursów w ramach schematu A i schematu C w kwestii dotyczącej ponownej – po uwzględnieniu protestu - oceny projektu i ostateczności tej oceny w przypadku jej negatywnego wyniku, a także obowiązujące regulacje prawa unijnego, ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oraz postanowienia uchwały Sejmiku Województwa z dnia 29 października 2007r. nr [...] o utworzeniu CP, statutu CP i porozumienia z dnia 7 marca 2008 r. zawartego przez CP z Instytucją Zarządzającą RPO. Na treść i znaczenie stosownych regulacji unijnych, ustawy z.p.p.r. i w/w aktów wskazał NSA w cyt. wyroku.

Procedura wyboru projektów w ramach konkursu, w którym brał udział skarżący w nin. sprawie, oraz procedura odwoławcza wynikają z postanowień rozdziału III i IV Regulaminu konkursu dla II Osi Priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013 "Gospodarka Regionalnej Szansy", Działanie 2.1. "Rozwój i podniesienie konkurencyjności Przedsiębiorstw" Schemat C "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu" , stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012 r. Zgodnie z § 21 pkt. 5 Regulaminu wnioskodawca, którego projekt został oceniony negatywnie, uprawniony jest do złożenia protestu w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisemnej informacji o negatywnej ocenie jego projektu. Protest wnosi się bezpośrednio do Instytucji Zarządzającej (§ 21 pkt. 8 Reg.). Zgodnie z § 21 pkt. 23, w przypadku uznania zasadności protestu, Instytucja Rozpatrująca Protest przekazuje swoje rozstrzygnięcie Instytucji Organizującej Konkurs w celu dokonania ponownej oceny projektu w ramach kryteriów, których ocenę kwestionuje Wnioskodawca w złożonym proteście. (...). Zgodnie z § 21 pkt. 27, po dokonaniu ponownej oceny IOK podejmuje odpowiednie rozstrzygnięcie. Ponowna ocena projektu przeprowadzonej w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu jest ostateczna – jak stanowi Regulamin wyniki tej oceny kończą przedsądowy etap procedury odwoławczej w odniesieniu do kryteriów będących przedmiotem protestu. W przypadku pozytywnego wyniku oceny projekt podlega dalszej procedurze wyboru, a w przypadku negatywnej oceny projektu Wnioskodawca informowany jest o możliwości złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zachodzi więc tożsamość regulacji obydwu regulaminów - obowiązującego strony postępowania konkursowego w niniejszej sprawie, oraz stanowiącego jedną z podstaw procedowania przez IOK w sprawie, w której NSA w wyroku II GSK 2014/12 uznał, że CP jest stroną postępowania sądowego.

Uznając za nie budzącą wątpliwości pozycję CP jako strony postępowania sądowego po dokonaniu ponownej, po uwzględnieniu protestu oceny projektu Naczelny Sąd Administracyjny w pierwszym rzędzie podkreślił, że ustawodawca w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wyłączył w art. 30e u.z.p.p.r. stosowania art. 32 p.p.s.a., w myśl którego w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. NSA wskazał :

1. Zgodnie z art. 59 ust. 1(a) i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z dnia 31 lipca 2006 r., str. 25, ze zm.), którego postanowienia realizowane są w zmienionej od dnia 20 grudnia 2008 r. u.z.p.p.r., państwo członkowskie wyznacza dla każdego programu operacyjnego instytucję zarządzającą oraz może wyznaczyć jedną lub kilka instytucji pośredniczących w celu wykonania części lub całości zadań instytucji zarządzającej, za które instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność,

2. Stosownie do art. 25 pkt 1 u.z.p.p.r. za prawidłową realizację programu odpowiada w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Instytucja zarządzająca może, zgodnie z art. 27 ust. 1 u.z.p.p.r., w drodze porozumienia powierzyć instytucji pośredniczącej cześć zadań związanych z realizacją programu operacyjnego,

3. Jak wynika z treści pkt. 9.1 Regionalnego Programu Operacyjnego - Kompetencje instytucji zaangażowanych w zarządzanie i wdrażanie - stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 4 października 2007 r. - funkcję Instytucji Zarządzającej pełni Zarząd Województwa (pkt 9.1.2. Instytucja Zarządzająca, str. 130). Instytucja Zarządzająca RPO może zlecić wykonywanie części swoich zadań o charakterze zarządczym lub wdrożeniowym innym instytucjom. W szczególności przewiduje się zlecenie wdrażania działań objętych II osią priorytetową – Gospodarka regionalnej szansy (pkt 9.1.3. Instytucja Pośrednicząca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia, str. 132).

4. Korzystając z tego uprawnienia Sejmik Województwa uchwałą Nr [...] z dnia 29 października 2007 r. utworzył wojewódzką samorządową jednostkę organizacyjną pod nazwą " Centrum Przedsiębiorczości" oraz nadał jej statut. Jak wynika z treści § 4 tej uchwały - CP uczestniczy w realizacji zadań wynikających z pełnienia przez Zarząd Województwa roli Instytucji Zarządzającej dla Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 oraz udziału Samorządu Województwa w realizacji komponentu regionalnego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W uzasadnieniu uchwały wskazano m.in., że z uwagi na specyficzny charakter niektórych czynności związanych z wdrażaniem II Osi Priorytetowej RPO, tj. Gospodarka regionalnej szansy - CP na podstawie art. 27 ust. 4 i 5 u.z.p.p.r., powinna mieć możliwość zlecania wybranych czynności technicznych związanych z obsługą swoich zadań, innym podmiotom na podstawie porozumienia lub umowy.

5. Przedstawiając szczegółowo treść § 4 statutu CP, oraz § 3 ust. 1 cyt. porozumienia ( w aktach nin. sprawy) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie można mieć wątpliwości, iż zakres powierzonych CP zadań nie stanowi czynności o charakterze pomocniczym (technicznym) względem zadań Instytucji Zarządzającej, o których mowa art. 27 ust. 4 u.z.p.p.r. Realizacja tych czynności w myśl powołanego przepisu może być powierzona innemu podmiotowi niż instytucja zarządzająca, lub- za jej zgodą -instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca. Zadania powierzone CP obejmują bowiem czynności wymienione w art. 27 ust. 1 u.z.p.p.r., które mogą być powierzane wyłącznie instytucji pośredniczącej. W ramach realizacji tych zadań CP wydaje w stosunku do beneficjentów jednostronne i władcze rozstrzygnięcia (także ostateczne) - podejmowane na etapie związanym z oceną projektów i przyznawaniem dofinansowania. Skoro zatem CP zostało uprawnione z mocy porozumienia, o którym mowa w art. 27 ust. 1 u.z.p.p.r., do jednostronnego i władczego wydawania aktów stanowiących ocenę aplikacji starającego się o dofinansowanie podmiotu – to oznacza, że załatwia sprawy z zakresu prawa publicznego, w ramach którego rozdysponowywane są środki z budżetu Unii Europejskiej w postaci dofinansowania projektów unijnych, a więc pełni w tym programie funkcję Instytucji Pośredniczącej.

6. CP zostało utworzone jako wojewódzka samorządowa jednostka organizacyjna o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1590 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 25 § 2 p.p.s.a. zdolność sądową, tj. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. PC jest - w ramach powierzonych przez Instytucję Zarządzającą zadań związanych z realizacją programu operacyjnego - organem administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym, uprawnionym do władczego działania, którego rozstrzygnięcie zostało objęte przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

7. CP w ramach II osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy" RPO pełni zarówno funkcję instytucji pośredniczącej, jak i wdrażającej – nie zaś wyłącznie instytucji wdrażającej, co wynika z art. 5 pkt 4 u.z.p.p.r., oraz art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

8. O tym, że CP pełni funkcję Instytucji Pośredniczącej świadczy przede wszystkim zakres powierzonych jej zadań objętych porozumieniem zawartym z Instytucją Zarządzającą RPO. Są to zadania, które stosownie do art. 27 ust. 1 pkt 3, 4, 5, 7, 8 u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca może - w drodze porozumienia - powierzyć wyłącznie instytucji pośredniczącej..

Przytoczoną zgodnie z uzasadnieniem wyroku NSA II GSK 2014/13 argumentację Sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela. Z tego względu wniosek CP o odrzucenie skargi, wywiedziony wyłącznie z literalnego brzmienia przepisów art. 30c ust. 1 pkt. 3 i art. 30d u.z.p.p.r., bez uwzględnienia przedstawionej wyżej regulacji prawnej i argumentacji należało uznać za pozbawiony podstaw. Z tego też względu nie mógł osiągnąć zamierzonego rezultatu dodatkowy zarzut PC sformułowany do protokołu rozprawy, iż porozumienie z dnia 7 marca 2008r, zawarte przez PC z Instytucją Zarządzającą RPO, jako podstawę jego zawarcia wskazuje przepis art. 32 ust. 1 u.z.p.p.r. i dlatego CP nie należy do podmiotów określonych w art. 30c ust. 3 pkt. 1 u.z.p.p.r. Istotnie, porozumienie to zawiera zdanie: "działając na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju"..., jednak okoliczność ta nie może być decydującą dla oceny roli i pozycji w postępowaniu sądowym, jaką w istocie, w świetle powołanych przez NSA przepisów, oraz zadań powierzonych temu podmiotowi w realizacji Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 posiada Centrum Przedsiębiorczości.

Przechodząc do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd zważył, co następuje :

Przepis art. 30 c ust. 1 u.z.p.p.r. zakreśla ramy kontroli sądu ograniczając tę kontrolę do badania, czy ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem, czy też w sposób naruszający prawo. Z treści art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.z.p.p.r. wynika, że przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów zostało powierzone instytucji zarządzającej, którą w niniejszej sprawie jest Zarząd Województwa. Także do zadań instytucji zarządzającej należy, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt. 4 ustawy, wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt. 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Zgodnie z treścią art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., instytucja zarządzająca wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. W myśl przepisu art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Wydane przez instytucję zarządzającą akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszące się do rodzajów projektów podlegających dofinansowaniu, podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie, oraz kryteriów dokonywanej przez te instytucje oceny wniosków służą osiągnięciu wskazanych wyżej celów ustawowych, tj. sprawnemu i rzetelnemu przeprowadzeniu konkursu, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 26 u.z.p.p.r.

W świetle regulacji u.z.p.p.r., oraz postanowień Regulaminu konkursu nie ulega wątpliwości, że po sporządzeniu ponownej – po uwzględnieniu protestu - oceny projektu, Instytucja Organizująca Konkurs podejmuje rozstrzygnięcie w przedmiocie wyniku ponownej oceny. Rozstrzygnięcie to przekazane w formie "informacji", której mowa w przepisach ustawy - a nie sama ocena, na której jest oparte, może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., § 19 pkt. 25 Reg.). Nie może więc budzić wątpliwości, że Instytucja Organizująca Konkurs ma obowiązek uzasadnienia rozstrzygnięcia w przedmiocie wyniku ponownej oceny. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia podano informację o dokonaniu ponownej oceny projektu po uwzględnieniu protestu, wskazano punktację w ramach poszczególnych kryteriów, oraz łączną liczby uzyskanych punktów z powołaniem § 19 ust. 32 pkt. 6 Regulaminu konkursu, poinformowana, że projekt uzyskał ocenę negatywną i pouczono o możliwości wniesienia skargi do WSA. Rozstrzygnięcie to nie zawiera jednak żadnego uzasadnienia co do meritum. Nie odpowiada więc wymogom jakie zawarł Zarząd Województwa – Instytucja Zarządzająca, w rozstrzygnięciu z dnia 12 kwietnia 2013 r. uwzględniającym protest i kierującym projekt do ponownej oceny. Do rozstrzygnięcia załączone zostały jedynie kserokopie kart oceny merytorycznej z obydwu ocen, które Sąd potraktował jako uzupełnienie uzasadnienia rozstrzygnięcia..

Podstawowymi dokumentami określającymi kryteria wyboru projektów są w niniejszej sprawie:

1. wskazany już wyżej Regulamin Konkursu dla II Osi Priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013 "Gospodarka Regionalnej Szansy", Działanie 2.1. "Rozwój i podniesienie konkurencyjności Przedsiębiorstw" Schemat C "Dotacje dla instytucji otoczenia biznesu" ,

2. Kryteria wyboru projektów stanowiące Załącznik nr 4 do Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, z dnia 27 listopada 2007r. w sprawie przyjęcia uszczegółowienia RPO na lata 2007-2013 – kryteria wyboru projektów w ramach oceny merytorycznej właściwej, mające zastosowanie w nin. sprawie zostały określone w uchwale ZWM z dnia 26.05.2009r. Nr 560/09.

Jak wynika z § 19 pkt. 21, 22, 27 i 28 Regulaminu konkursu, ocena merytoryczna składa się z dwóch etapów – oceny technicznej i oceny merytorycznej właściwej, dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów, z wykorzystaniem karty oceny merytorycznej. Właściwa ocena merytoryczna jest oceną punktową. Kryteria stosowane podczas właściwej oceny merytorycznej przedstawiają się następująco :

1) doświadczenie wnioskodawcy oraz trwałość projektu,

2) zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu,

3) realizacja polityk horyzontalnych UE,

4) zakres i specjalizacja usług doradczych – podejście systemowe,

5) analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług,

6) gotowość projektu do realizacji

Ponieważ zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku ponownej oceny merytorycznej, dokonanej po uwzględnieniu protestu, należy wskazać, że pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. IRP Urząd Marszałkowski Województwa poinformował Fundację A o uwzględnieniu protestu z dnia 15 marca 2013 r. od negatywnego wyniku oceny projektu pn.: "Stworzenie [...]", który został odrzucony na etapie oceny merytorycznej właściwej. IRP uznała, że ocena w ramach kryteriów : nr 1 Doświadczenie wnioskodawcy oraz trwałość projektu, nr 2. Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, nr 4 Zakres i specjalizacja usług doradczych – podejście systemowe i nr 5 Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług - nie została dokonana poprawnie i projekt skierowano do ponownej oceny. Jak wynika z § 19 pkt. 24 Regulaminu, IOK po otrzymaniu informacji od IRP o uwzględnieniu protestu, dokonuje ponownej oceny projektu w kryteriach będących przedmiotem protestu, zgodnie z rozstrzygnięciem protestu. Wynika z tego, że ponowna ocenia projektu winna uwzględniać stanowisko IRP i wytyczne co do sposobu jej przeprowadzenia i uzasadnienia.

Uwzględniając zatem treść wskazanych przepisów u.z.p.p.r., zasad i kryteriów wyboru projektów na etapie właściwej oceny merytorycznej wynikających z Regulaminu konkursu i kryteriów wyboru projektów, oraz ocenę IRP wyrażoną w piśmie informującym o uwzględnieniu protestu, którą IOK była związana, Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona w części zawierającej zarzuty dotyczące dokonanej ponownie oceny w ramach kryteriów : nr 2 - Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, oraz nr 5 - Analiza potrzeb regionu zakresie świadczenia usług.

Komentarz/uzasadnienie do kryterium nr 2 Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, zawiera zapis : "Uzasadnione wzmocnienie konkurencyjności Wnioskodawcy", po czym wskazuje, że w ramach tego kryterium oceniający weźmie pod uwagę przede wszystkim :

- czy opisana wyjściowa pozycja konkurencyjna zarówno wnioskodawcy jak i potencjalnych odbiorców pomocy ze strony IOB jest znacząco gorsza (słabsza) od pozycji, którą wnioskodawca/odbiorcy pomocy zamierzają zająć po zrealizowaniu projektu. Jaka będzie faktyczna pozycja konkurencyjna wnioskodawcy /odbiorców usług po realizacji projektu – 0 – 2 pkt.

- wskaźniki projektu oraz metodykę ich obliczania i źródła informacji o nich – możliwości osiągnięcia utrzymania celów projektu, które w sposób pośredni odzwierciedlają ryzyko niepowodzenia - 0 – 2 pkt.

Komentarz wskazuje nadto, że ocena zostanie dokonana na podstawie szczegółowych zapisów biznesplanu/studium wykonalności części dotyczącej obecnej i prognozowanej sytuacji finansowo-ekonomicznej Wnioskodawcy Możliwa ilość punktów do otrzymania 4 pkt, po 2 za każde subkryterium.

Na etapie pierwszej oceny merytorycznej wnioskodawca otrzymał w ramach tego kryterium po 2 punkty od każdego eksperta, tj. łącznie 4 punkty. Uwzględniając protest IRP uznała, że ocena wzrostu konkurencyjności została dokonana prawidłowo, z zapisów dokumentacji nie wynika, aby pozycja konkurencyjna wnioskodawcy jak i potencjalnych odbiorców pomocy ze strony IOB była znacząco słabsza w porównaniu do pozycji, jaka jest przewidziana po realizacji projektu. Planowane przychody nawet po przyjęciu ich wzrostu, nie odznaczają się takim poziomem wzrostu, który pozwałaby na uznanie znacznie gorszej wyjściowej pozycji wnioskodawcy. W kwestii zwrotu inwestycji IRP nie podzieliła argumentacji zawartej w proteście. W odniesieniu do drugiego z subkryteriów IRP uznała zarzut protestu, iż oceny ekspertów nie zawierają uzasadnień przyznania po 1 punkcie w ramach tego subkryterium przy równoczesnym dokonaniu jego oceny pozytywnej, brak też podania okoliczności wskazujących na podstawę obniżenia punktacji, tj. przyznania po 1 punkcie zamiast po 2 punkty, brak uzasadnienia dla przyjęcia braku zasadności realizacji projektu.

Przy ponownej ocenie w ramach tego kryterium projekt uzyskał 6 na 8 możliwych punktów, po 3 punkty od każdego z ekspertów. Każdy ekspert podniósł ocenę w ramach subkryterium "wskaźniki projektu oraz metodyka ich obliczania" z 1 na 2 pkt., czyli co do subkryterium, którego punktację po 1 punkcie IRP uznała za niedostatecznie uzasadnioną.

Zauważyć należy, że z uzasadnienia tego kryterium w karcie oceny eksperta dokonującego oceny w dniu 3 czerwca 2013 r. wynika, że ekspert przyznał 4 punkty, dokonując nieuzasadnionego "rozbicia" subkryterium pierwszego na dwie części, które odrębnie ocenił, a z rubryki "liczba przyznanych punktów" na tej karcie oceny wynika, że projekt otrzymał w ramach tego kryterium 3 punkty. Dokonana w taki sposób ocena narusza zasadę rzetelności i przejrzystości i jest sprzeczna z regułami dotyczącymi oceny w ramach kryterium nr 2. Ostatecznie nie wiadomo, czy w ramach pierwszego subkryterium zamiarem eksperta było przyznanie jednego, czy dwóch punktów.

W skardze zarzuca się, że obydwaj oceniający jako negatywną okoliczność ocenili fakt lokalnego tylko zasięgu działania wnioskodawcy obecnie i po zrealizowaniu projektu. Z tego powodu zdaniem skarżącej ocena projektu w ramach tego subkryterium wykracza poza przyjęte kryteria. Eksperci tę okoliczność traktują jako negatywną, według niej oceniają ewentualny wzrost konkurencyjności wnioskodawcy. Według oceny z dnia 3.06.2013 r. mała terytorialność skali działalności przekłada się bezpośrednio na konkurencyjność.

Zarzutowi nie można odmówić słuszności. IRP rozpatrując protest i ustosunkowując się do analogicznego zarzutu dotyczącego poprzedniej oceny merytorycznej wskazała, że odwołanie się (przez jednego z ekspertów) do terytorialnego zasięgu jest jednym z czynników, który może być brany pod uwagę przy oszacowaniu wzmocnienia konkurencyjności Wnioskodawcy. Stanowisko takie Sąd podziela. Ani z określenia kryterium nr 2 –Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu, ani z komentarza nie wynika, aby ocena wzrostu konkurencyjności Wnioskodawcy miała być dokonana wyłącznie pod kątem i z uwzględnieniem wzrostu terytorialnego zasięgu jego działania. Skoro jednak eksperci uznają, że jest to istotny czynnik decydujący o wzroście konkurencyjności, to powinien on stanowić tylko jeden, równoważny z innymi element odniesienia. Natomiast – jak wskazuje bez wątpliwości komentarz, obowiązkiem ekspertów było dokonanie oceny na podstawie szczegółowych zapisów biznesplanu/studium wykonalności w części dotyczącej obecnej i prognozowanej sytuacji finansowo-ekonomicznej wnioskodawcy. Z wytycznych nie wynika więc, aby oprócz badania obecnej i prognozowanej sytuacji ekonomiczno-finansowej wnioskodawcy, przy ocenie w ramach kryterium nr 2 należało szczególnie uwzględniać element wzrostu zasięgu terytorialnego działania Wnioskodawcy. Pomijając już, że eksperci nie wskazali co w istocie należy rozumieć pod pojęciem "zasięg lokalny", to zdaniem Sądu wzrost konkurencyjności może nastąpić także w obrębie dotychczasowego zasięgu działania, ponieważ pojęcie konkurencyjności nie sprowadza się tylko do rozległości zasięgu działania. Ocena ta nie zawiera nadto żadnego uzasadnienia stanowiska o braku wzrostu pozycji konkurencyjnej potencjalnych odbiorców, pomimo istniejących, obszernych zapisów biznesplanu w pkt. D.1-D.4 (str. 54-56 biznesplanu). Wątpliwości budzi nadto, jaki wpływ na dokonaną ocenę miała okoliczność, iż ekspert uznał za "niejasny" sposób wyliczenia stopy zwrotu – czy możliwe było pomimo to dokonanie pełnej oceny prognozowanej sytuacji Wnioskodawcy, czy uznano tę okoliczność za obniżającą przyznaną punktację, czy też nie miało to wpływu na dokonaną ocenę z uwagi na treść pozostałych danych. Należy wskazać, że zgodnie z treścią § 19 pkt. 30 Regulaminu konkursu, gdy dokumentacja wymaga złożenia wyjaśnień, dokonania uzupełnienia lub poprawy KOP wzywa Wnioskodawcę jednokrotnie w trakcie (...) właściwej oceny merytorycznej do złożenia wyjaśnień, uzupełnienia lub poprawy dokumentacji (...). Z tego postanowienia regulaminu wynika w sposób oczywisty, że wezwanie takie jest obowiązkiem KOP w przypadku zaistnienia wątpliwości co do dokumentacji projektu. Stanowi ono realizację zasady rzetelności i przejrzystości reguł dokonywanej oceny a także zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu. Pomimo istniejących wątpliwości wnioskodawca nie został wezwany do złożenia wyjaśnień, lub uzupełnienia dokumentacji. Odnośnie natomiast do oceny w ramach omawianego kryterium dokonanej przez kolejnego eksperta, w dniu 25. 05.2013 r. stwierdzić należy, że co do subkryterium pierwszego nie odpowiada ona prawu. Jest ona całkowicie lakoniczna. Wynika z niej, że ekspert, oceniając zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu wziął pod uwagę wyłącznie dane dotyczące wzrostu wartości przychodów Wnioskodawcy i wynik tej oceny przełożył wprost na brak wzrostu zasięgu działania Wnioskodawcy. Z oceny tej nie wynika, aby ekspert brał pod uwagę wytyczne wynikające uzasadnienia/komentarza. Uzasadnia to zdaniem Sądu uznanie, że oceniający pominął szczegółowe zapisy biznesplanu dotyczące obecnej i prognozowanej sytuacji finansowo-ekonomicznej Wnioskodawcy. Uzasadnienie dokonanej oceny nie może być uznane za efekt wnikliwego badania danych zawartych w dokumentacji konkursowej.

Odnośnie do zasadności zarzutów skargi dotyczących oceny projektu w ramach kryterium nr 5 – Analiza potrzeb regionu w zakresie świadczenia usług Sąd zważył :

W tym zakresie projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb grupy odbiorców a ocena tych potrzeb ma być dokonana na podstawie badań rynku.

W ramach tego kryterium przewidziano (komentarz/uzasadnienie) możliwość wystawienia przez ekspertów trzech rodzajów ocen, podlegających odrębnej punktacji. I tak, w przypadku wystawienia ocen :

- "wnioskodawca nie przedstawił rzetelnej analizy potrzeb rynku" - nie przewidziano przyznania punktów,

- "analiza nie uwzględnia wszystkich aspektów związanych ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę lub oferta Wnioskodawcy powiela usługi dostępne na rynku"- przyzna się od 1 do 2 punktów,

- "przedstawiona analiza jest szczegółowa i wiarygodna oraz wynika z niej zapotrzebowanie na usługi oferowane przez Wnioskodawcę"- przyzna się od 3 do 4 punktów.

Tak więc w przypadku przyznania ocen 2 lub 3 istnieje jeszcze możliwość różnicowania ilości punktów.

Uwzględniając protest, IRP stwierdziła brak precyzyjnego uzasadnienia obniżenia punktacji w ramach tego kryterium, oraz uznała, że wbrew zaskarżonej ocenie dokumentacja projektowa zawiera analizę rynku lokalnego dokonaną z uwzględnieniem badań europejskich, krajowych i własnych Wnioskodawcy. IRP zwróciła nadto uwagę na konieczność sporządzenia uzasadnienia oceny w sposób uwzględniający zasadę przejrzystości.

Ekspert oceniający projekt w dniu 3 czerwca 2013 r. uznał, że w zakresie przedmiotowego kryterium: a) analiza nie uwzględnia wszystkich aspektów związanych ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę, b) oferta Wnioskodawcy powiela usługi dostępne na rynku. Uzasadniając stanowisko a) ekspert uznał za nieprawdziwe i podważające rzetelność analizy twierdzenie Wnioskodawcy, iż region tarnowski nie posiada w porównaniu do regionów konkurencyjnych pewnych narzędzi do kojarzenia biznesu (wymieniono jakich), jednak nie poparł tego stanowiska żadnymi konkretnymi danymi świadczącymi o nieprawdziwości twierdzeń przedstawionej przez Wnioskodawcę analizy. Ekspert nie uzasadnił także, z jakiego powodu wyodrębnił okoliczność braku analizy powierzchni biurowej w T i uznał, że należy ocenić ją negatywnie. Zauważyć należy, że przeprowadzenie analizy powierzchni biurowej nie zostało wskazane w komentarzu jako odrębna okoliczność, decydująca o wielkości punktacji w ramach tego kryterium. Nie jest także oczywiste, że brak analizy oferty Klastra Przemysłowego jest okolicznością decydującą o nie uwzględnieniu w analizie wszystkich aspektów związanych ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę. Jak bowiem przyznaje ekspert - podmiot ten świadczy usługi "zbliżone" a nie takie same jakie proponuje Wnioskodawca, czyli że nie można uznać, iż usługi te "powiela". Zdaniem Sądu określenie "powiela" użyte w komentarzu oznacza, że proponuje usługi takie same. Tymczasem ekspert twierdzi, że wnioskodawca proponuje usługi "podobnego typu" Z tak uzasadnionej oceny nie wynika więc jasno, z jakiego powodu ekspert przyznał jeden a nie dwa punkty. Uwagi dotyczące braku analizy powierzchni biurowej oraz działalności KP należy odnieść także do oceny sporządzonej przez drugiego eksperta. Uzasadnienie tej oceny zawiera nadto sprzeczność, ponieważ ekspert uznał, że KP świadczy usługi "podobne" do planowanych przez wnioskodawcę, po czym stwierdził, że oferta Wnioskodawcy "pokrywa się" z usługami już dostępnymi na rynku. Pojęcie te jak już wskazano wyżej nie są tożsame. Niezrozumiałe i błędne jest stwierdzenie eksperta, że doświadczenie wnioskodawcy nie może zostać poddane ocenie pod względem merytorycznym, czy metodologicznym. Jak wynika z przedmiotu oceny poszczególnych kryteriów, doświadczenie Wnioskodawcy było elementem ocenianym wyłącznie w ramach kryterium nr 1 "Doświadczenie wnioskodawcy oraz trwałość projektu". Natomiast w ramach omawianego kryterium nr 5 brak zastrzeżenia, iż przedstawiona analiza nie może opierać się na danych wynikających z doświadczenia własnego Wnioskodawcy.

Co do pozostałych zarzutów skargi dotyczących oceny w ramach kryteriów nr 4 i 6 należało uznać je za nieuzasadnione. Dokonane oceny w ramach kryterium nr 4 uwzględniają wytyczne zawarte w komentarzu i zostały w sposób jasny i klarowny uzasadnione, łącznie z uzasadnieniem obniżenia punktacji w przypadku subkryterium pierwszego i nie przyznaniem punktu za subkryterium trzecie przez pierwszego eksperta (ocena z 3 . 06. 2013r.). Natomiast z uzasadnienia oceny wystawionej przez drugiego eksperta jasno wynika, z jakich przyczyn przyznano łączną ocenę dwóch punktów. Także ocena w ramach kryterium nr 6 "Gotowość projektu do realizacji" została przeprowadzona zdaniem Sądu prawidłowo. Nie ulega bowiem wątpliwości, że sytuacja, w której pozwolenie na budowę wydane zostało na rzecz założyciela Fundacji czyli osobę fizyczną a nie na rzecz Fundacji, uniemożliwia rozpoczęcie realizacji inwestycji przez Fundację i wymaga podjęcia czynności celem uzyskania przeniesienia pozwolenia na skarżącą. Eksperci wskazali i uzasadnili, z jakiego powodu przyznali w ramach przedmiotowego kryterium po 3 punkty. Maksymalną liczbę punktów może otrzymać tylko projekt posiadający wszystkie niezbędne do rozpoczęcia realizacji inwestycji dokumenty.

W pozostałym zakresie przypomnieć należy, że stosownie do przepisu art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., sądowa kontrola może dotyczyć wyłącznie zgodności z prawem przeprowadzonej oceny projektu. Wyklucza to dokonywanie przez Sąd kontroli w innych kwestiach. Szereg tego rodzaju zarzutów formułuje skarżąca w zakresie dotyczącym oceny w ramach kryterium nr 4. W szczególności zarzuty te dotyczą rodzaju, zakresu i form działalności prowadzonej przez Klaster Przemysłowy, co ma uzasadnić zdaniem skarżącej niewskazanie w analizie KP jako bezpośredniej konkurencji dla wdrażanej przez Wnioskodawcę usługi. Nie jest jednak rolą Sądu w niniejszej sprawie rozstrzyganie, czy działalność innych podmiotów stanowi konkurencję dla działalności proponowanej przez skarżącą i przyczyn, dla których nie zamieszczono w analizie informacji o działalności tych podmiotów. Ocena taka przekraczałaby wyznaczony wskazanymi wyżej przepisami zakres kognicji Sądu.

Należy uznać, że w niniejszej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Zdaniem Sądu organ dokonując oceny projektu w ramach kryteriów nr 2 i nr 5 naruszył art. 26 ust. 1 pkt. 4 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zasady sposób przewidujący obowiązek zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, oraz art. 31 ust. 1 ustawy wprowadzający wymóg rzetelności i bezstronności tej oceny. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ winien uwzględnić wskazaną wyżej ocenę wyrażoną przez Sąd.

W związku z powyższym na podstawie art. 30c ust. 3 pkt. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzeczono jak w sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.