Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 208/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 364
law: Rozporzadzenie ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego  Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

SENTENCJA

Dnia 5 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak (spr) Protokolant: ref. staż. Marta Chocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2015 oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2016 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2015 r. w wysokości 4731,87 zł i odmowy przyznania płatności do działek ew. nr [...], [...],[...] i [...], położonych w województwie [...], w gminie [...], obręb [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono następujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

15 czerwca 2015 r. Strona wniosła o przyznanie płatności ONW na 2015 r., deklarując do płatności działki ew. nr [...], [...], [...] i [...].

23 marca 2016 r. Wnioskodawca przekazał organowi I. instancji kopię umowy dzierżawy przedmiotowych działek ew. nr [...], [...], [...] i [...], protokół zdawczo - odbiorczy i odpowiedź Burmistrza [...] wskazującą, że działki te przekazano mu 9 czerwca 2015 r.

Podstawą prawną określającą warunki i tryb przyznawania producentom rolnym płatności z tytułu ONW jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 364), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia użytków rolnych, położonych na obszarach ONW, na których jest prowadzona działalność rolnicza, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha.

Wnioskodawca na dzień 31 maja 2015 r. nie był w posiadaniu przedmiotowych działek ew. nr [...], [...], [...] i [...], zadeklarowanych na 2015 r. we wniosku z 15 czerwca 2015 r., co wynika z protokołu zdawczo - odbiorczego, zgodnie z którym objęcie we władanie tych gruntów nastąpiło 9 czerwca 2015 r.

W skardze na decyzję organu odwoławczego Wnioskodawca podniósł, że pracownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 11 maja 2015 r. poinformował go, że termin posiadania działek objętych wnioskiem, stanowiący jeden z warunków przyznania płatności, przesunięto z 31 maja 2015 r. na 15 czerwca 2015 r. Zdaniem Skarżącego informacja ta była błędna. W związku z nią Skarżący poniósł stratę finansową w trakcie negocjacji z wydzierżawiającym w zakresie wysokości czynszu. Skarżący wskazał też, że w zaskarżonej decyzji błędnie podano numery działek, gdyż pominięto działkę ew. nr [...], zaś dwa razy wskazano na działkę [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie nadanym 9 marca 2017 r. Skarżący podtrzymał zarzuty skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, co następuje.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 364), płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia użytków rolnych, położonych na obszarach ONW, na których jest prowadzona działalność rolnicza, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha.

Jak trafnie wskazał organ, Skarżący na dzień 31 maja 2015 r. nie był w posiadaniu przedmiotowych działek ew. nr [...], [...], [...] i [...], zadeklarowanych na 2015 r. we wniosku z 15 czerwca 2015 r. Z protokołu zdawczo - odbiorczego gruntu wynika, że objęcie ich we władanie przez Skarżącego nastąpiło 9 czerwca 2015 r., czemu Skarżący nie przeczył, a co dodatkowo potwierdzono informacją Burmistrza [...] z dnia 22 marca 2016 r. Oznacza to, że zasadnie odmówiono przyznania Skarżącemu płatności do przedmiotowych działek ew. [...], [...], [...] i [...].

Skarżący podniósł, że pracownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wprowadził go w błąd co do terminu, w którym należy posiadać przedmiotowe działki. Zdaniem Sądu nawet gdyby rzeczywiście tak było, nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie zmienia to faktu, że Skarżący nie był ich posiadaczem w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Błędne pouczenie, o ile nastąpiło, nie może stanowić źródła uprawnienia, a jedynie być podstawą ewentualnego roszczenia w postępowaniu cywilnym.

Podobnie z uwagi na swoiście ukształtowany zakres właściwości (art. 3 p.p.s.a.), Sąd nie jest właściwy do orzekania o zasadności roszczeń Skarżącego w zakresie strat finansowych poniesionych na skutek zawartej umowy dzierżawy.

Odnośnie zarzutu polegającego na błędnym wskazaniu w zaskarżonej decyzji numerów działek (pominięcia działki ew. nr [...] i zamiast niej wskazania dwa razy działki [...]) stwierdzić należy, iż istotnie doszło do pomyłki w jednym miejscu uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Nie ma to jednak żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, ponieważ - z uwagi na zakres wniosku o przyznanie płatności oraz powołanie działki ew. nr [...] w innych miejscach zaskarżonej decyzji - oczywiste jest, że dotyczy ona także tej działki.

Reasumując należało uznać, że organ zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w tym o odmowie przyznania płatności do przedmiotowych działek.

W związku z tym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.