Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 216/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1416/16 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 2 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (I SA/Gd 1416) pełnomocnik S. W. – nazywanego dalej "Skarżącym", zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku.

W motywach wniosku pełnomocnik strony zwrócił uwagę, że postępowanie podatkowe względem Skarżącego zostało wszczęte ze znaczną zwłoką, następnie opisał przebieg postępowania podatkowego i powołał się na trudną sytuację finansową jego mocodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 rzeczonego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy dokonywaniu wykładni powyższych pojęć zaznaczyć należy, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, wszystkie orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

We wniosku strona nie uprawdopodobniła żadnej z tych okoliczności. Ogólne powołanie się na trudną sytuację finansową i znaczną wysokość określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego nie spełnia wymogów udzielenia stronie ochrony tymczasowej.

Ponadto doświadczony pełnomocnik powinien wiedzieć, że przywołane przez niego argumenty, dotyczące nieprawidłowości w przebiegu postępowania, mogą mieć wpływ przy badaniu zgodności z prawem zaskarżonego aktu, ale nie odpowiadają one przesłankom wyrażonym w art. 61 § 3 P.p.s.a. Powinien mieć również świadomość, że ogólnikowe wskazanie na trudną sytuację finansową jego mocodawcy, bez przedstawienia dokumentów źródłowych i bliższego wyjaśnienia na czym konkretnie miałyby polegać w jego przypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – nie może odnieść pożądanych przez stronę skutków.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.