Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1376/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca ("Spółka") – K. sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r.

W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Powyższy wniosek nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności.

Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy również, iż samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku, a tym bardziej nie obliguje sądu do poszukiwania takich okoliczności z urzędu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania m.in. zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednakże w żaden sposób swojego wniosku. Nie przedstawiła zatem żadnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W istocie Skarżąca nie wskazała nawet, na czym szkoda taka lub trudne do odwrócenia skutki, miałby w jego przypadku polegać.

Skarżąca nie załączyła także do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W świetle powyższego stwierdzić trzeba zatem, że Skarżąca nie wykazała zajścia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniających przyznanie mu ochrony tymczasowej.

Wyjaśnić należy na koniec, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11).

Wyjaśnić należy ponadto, że dopiero gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, Sąd może, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymać wykonanie także innych decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy, w tym również decyzji organu pierwszej instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2012 r. o sygn. akt I OSK 2484/12). Należy przy tym stwierdzić także, iż decyzja organu pierwszej instancji co do zasady nie podlega wykonaniu z mocy prawa, gdyż nie jest ostateczna (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 2122/15).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.