Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 19/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 2, art. 12 ust. 1, art. 14
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi E. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sygn. akt IV SA/Wa 207/15 w sprawie ze skargi E. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. (data wpływu do Sądu - 19 stycznia 2015 r.) E. P. (dalej także, jako: "skarżąca") złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (dalej także, jako: "WSA w Warszawie") w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 207/15 ze jej skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 kwietnia 2014 r. (data prezentaty sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. P. na ww. postanowienie. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. zarejestrowano skargę pod sygn. akt I SA/Wa 1274/14, oznaczono przedmiot postępowania, strony, symbol, wyznaczono sędziego sprawozdawcę.

Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. sprawę skierowano do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu.

W dniu 10 września 2014 r. skarżąca działając przez pełnomocnika złożyła wniosek o przyspieszenie rozpoznania sprawy.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 września 2014 r. WSA w Warszawie poinformował pełnomocnika skarżącej, że sprawa zostanie rozpoznana zgodnie z kolejnością wpływu, a o konkretnym terminie rozprawy strony zostaną poinformowane odrębnym pismem.

Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2014 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 15 stycznia 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2014 r. zdjęto sprawę z wokandy, a zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014 r. doręczono uczestnikowi postępowania odpis skargi i odpowiedzi na skargę, pouczając o treści m.in. art. 299 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a.") oraz wezwano organ do nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru przez wskazanego uczestnika zawiadomienia organu o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2015 r. przekazano sprawę do Wydziału IV WSA w Warszawie zgodnie z § 6 ust. 1 w związku z § 5 ust. 5 zarządzenia nr 12 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie utworzenia wydziałów orzeczniczych w wojewódzkich sądach administracyjnych i zakresu ich działania. Sprawie nadano sygn. akt IV SA/Wa 207/15.

W piśmie z dnia 20 stycznia 2015 r. (data prezentaty sądu) organ poinformował, że nie posiada zwrotnego potwierdzenia odbioru przez ww. uczestnika zawiadomienia organu o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2015 r. WSA w Warszawie uznał, że w związku z tym, że osoba od której brak zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, nie brała udziału w tym postępowaniu, to tym samym nie jest uczestnikiem postępowania sądowego. Sprawę skierowano do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy.

Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. (data prezentaty sądu) skarżąca odpowiadając na pismo WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2015 r. wskazała, że jej skarga z dnia 15 stycznia 2015 r. jest skargą na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie, co jednoznacznie wynika z jej treści.

Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2015 r. odnotowano wpływ skargi na przewlekłość postępowania z dnia 15 stycznia 2015 r., która wpłynęła do Sądu w dniu 19 stycznia 2015 r. (data prezentaty sądu) i została omyłkowo przekazana do organu w trybie art. 54 § 1 P.p.s.a. pod oznaczeniem IV KO 35/15. Jednocześnie wezwano organ do zwrotu oryginału skargi na przewlekłość postępowania omyłkowo przekazanej przy piśmie z dnia 29 stycznia 2015 r. Przy piśmie z dnia 29 stycznia 2015 r. poinformowano także skarżącą o przekazaniu skargi z dnia 15 stycznia 2015 r. do organu.

W dniu 24 lutego 2015 r. (data prezentaty sądu) akta sprawy wraz z kopią skargi na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oryginał tej skargi w ślad za aktami sprawy wpłynął do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 4 marca 2015 r. (data prezentaty sądu).

Skarżąca w skardze z dnia 15 stycznia 2015 r. wniosła o stwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że w postępowaniu przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. I SA/Wa 1274/14 (obecnie IV SA/Wa 207/15) nastąpiła przewlekłość, nadto wydanie Sądowi I instancji zalecenia nadania sprawie dalszego biegu poprzez niezwłoczne wyznaczenie terminu rozprawy oraz przyznanie od Skarbu Państwa – WSA w Warszawie na rzecz skarżącej kwoty 10 000 złotych. W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że pomimo, iż wniosła skargę, dopełniając wszelkich formalności (bez braków formalnych i opłacono) dotychczas nie został wyznaczony termin rozprawy. Skarżąca złożyła wniosek o przyspieszenie rozpoznania sprawy jednakże bezskutecznie. Z informacji uzyskanych przez skarżącą wynika, że analogiczne sprawy, które wpłynęły wcześniej do WSA w Warszawie zostały już rozpoznane, a zatem sprawa skarżącej nie została wyznaczona zgodnie z kolejnością wpływu. Opieszałość Sądu nie może być usprawiedliwiana trudnościami organizacyjnymi i znaczną ilością spraw. Postępowanie przed WSA w Warszawie przedłuża się bez jakiegokolwiek rzeczowego i proceduralnego uzasadnienia, dlatego skarga na przewlekłość WSA w Warszawie jest zasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (23 kwietnia 2014 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (15 stycznia 2015 r.) upłynęło niecałe 9 miesięcy. Taki okres oczekiwania na zakończenie sprawy z całą pewnością nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. To czyni skargę niezasadną.

Wyjaśnić także należy, że wyznaczenie sprawy na termin rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu oznacza, że sprawy gotowe do ich merytorycznego rozpoznania wyznaczane są na kolejne terminy rozpraw zgodnie z kolejnością ich wpływu. Sąd nie może wyznaczyć konkretnego terminu rozprawy niezwłocznie po wpłynięciu skargi, nawet w sytuacji gdy złożona skarga została opłacona i nie zawiera braków formalnych, jeżeli niezbędne są inne czynności procesowe, chociażby takie jak ustalenie prawidłowego kręgu stron postępowania.

Tym niemniej stwierdzić trzeba, że obecnie - zgodnie z zarządzeniem z dnia 11 lutego 2015 r. - sprawa o sygn. akt IV SA/Wa 207/15 jest gotowa do jej merytorycznego rozpoznania i oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.