Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 266/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 258 §1 i §2 pkt 7, art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2, art. 239 pkt 1 lit e
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 czerwca 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 czerwca 2011 roku wniosku K.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia za zatrudnionych pracowników postanawia : ustanowić dla K. H. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. i oddalić wniosek w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 maja 2011 roku K. H. zwróciła się o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Na wezwanie Sądu K. H. złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata.

We wniosku wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.553,45 zł. Mąż wnioskodawczyni jest nieuleczalnie chory, bezrobotny i bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżąca posiada natomiast budynek gospodarczy z ogrodem. Wnioskodawczyni wskazała jednocześnie, że posiada poważne kłopoty zdrowotne i finansowe.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wniesiona przez nią skarga dotyczy sprawy, która jest prowadzona już od wielu lat i w związku z tym poniosła ona już znaczne wydatki. Z tego względu wystąpiła o prawo pomocy, ponieważ nie zna się na przepisach, a na wynajęcie adwokata za opłatą jej nie stać. Wskazała jednocześnie, że czuje się pokrzywdzona przez ZUS, który nie wypłacił jej należnej emerytury za 3 lata.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona skarżąca działanie lub bezczynność z zakresu ubezpieczeń społecznych.

W tych okolicznościach na wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a zatem żądanie przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Strona nie ma bowiem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu zwolnienia od kosztów sądowych.

W efekcie rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że dwuosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawczyni jest utrzymywane jedynie z jej świadczenia emerytalnego. Dodatkowo wnioskodawczyni boryka się z problemami zdrowotnymi i finansowymi. Na sytuację wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawczyni niekorzystnie wpływa również zły stan zdrowia jej męża, który z tego powodu pozostaje bez pracy oraz bez prawa do zasiłku. W świetle przedstawionych informacji wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, a w konsekwencji nie jest ona w stanie pokryć kosztów związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. Uzasadniony jest zatem wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tym względzie do zapewnienia profesjonalnej reprezentacji wnioskodawczyni przed sądem administracyjnym wystarczy ustanowienie tylko jednego ze wskazanych przez nią pełnomocników. Z tego względu ustanowiono dla wnioskodawczyni radcę prawnego i oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 239 pkt 1 lit e p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.