Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 154/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 73
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 761/18 odrzucające skargę G. N. na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 2 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 761/18 odrzucił skargę G. N. (dalej: "skarżąca") na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...].

W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 listopada 2018 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została wysłana na adres skarżącej tj. [...]. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej wynika, że pomimo dwukrotnego awizowania 20 listopada i 28 listopada 2018 r., przesyłka pocztowa zawierająca odpis wezwania do uiszczenia wpisu nie została odebrana, w związku z czym została ona zwrócona do Sądu 6 grudnia 2018 r. W ocenie Sadu I instancji uznać zatem należało, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") w trybie doręczenia zastępczego 4 grudnia 2018 r., a termin do wykonania nałożonego nim obowiązku upłynął 11 grudnia 2018 r. Pomimo tego wpis w niniejszej sprawie nie został uiszczony. W tej sytuacji, powołując się na art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie:

- art. 65 § 2 w zw. z art. 73 P.p.s.a., przez błędne uznanie, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącej w trybie doręczenia zastępczego 4 grudnia 2018 r., a w konsekwencji, że termin do wykonania nałożonego nim obowiązku upłynął skarżącej 11 grudnia 2018 r., podczas gdy wobec niepozostawienia przez operatora pocztowego zawiadomień o złożeniu ww. pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w ustawowo określonym miejscu i terminie, brak jest podstaw do uznania, że sporna przesyłka pocztowa została doręczona skarżącej zgodnie z art. 73 P.p.s.a., a tym samym, że termin do wykonania przezeń nałożonego nim obowiązku upłynął 11 grudnia 2018 r., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

- art. 220 § 3 P.p.s.a, przez błędne zastosowanie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Sądu I instancji w całości. Jednocześnie, z ostrożności procesowej, skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podała, że 28 listopada 2018 r., a więc w dniu powtórnego zawiadomienia jej o pozostawieniu przesyłki stanowiącej zobowiązanie do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie, skarżąca osobiście odebrała w miejscu zamieszkania zawiadomienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o rozprawie w sprawie III SA/Gd 759/18, co znajduje potwierdzenie w potwierdzeniu odbioru w sprawie III SA/Gd 759/18. Podniosła, że 28 listopada 2018 r. przebywała w miejscu zamieszkania, gdyż wymagał tego jej stan zdrowia i pomimo osobistego odbioru od listonosza ww. przesyłki, listonosz nie pozostawił jej powtórnego zawiadomienia o możliwości odebrania przedmiotowej przesyłki w Urzędzie Pocztowym zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie.

Do zażalenia skarżąca załączyła pismo z 15 stycznia 2019 r. wraz z potwierdzeniem nadania przesyłki stanowiące wezwanie Urzędu Pocztowego [...] do niezwłocznego podjęcia działań celem wyjaśnienia niepozostawienia awiza wraz z potwierdzeniem nadania przesyłki, zaświadczenie lekarskie z 25 listopada 2018 r., iż skarżąca w okresie od 26 listopada do 30 listopada 2018 r. pozostawała na zwolnieniu lekarskim, oświadczenia M. N., że nie widziała żadnego zawiadomienia operatora pocztowego, zaadresowanego na skarżącą, o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia z 14 listopada 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został przesłany na adres skarżącej, lecz z powodu nieobecności adresata przesyłka była awizowana 20 listopada 2018 r. Przesyłkę awizowano powtórnie 28 listopada 2018 r., natomiast 6 grudnia 2018 r. zwrócono ją do Sądu z uwagi na niepojęcie jej przez adresata w terminie.

Wyjaśnić należy, że procedura doręczenia przedmiotowej przesyłki sądowej była zgodna z art. 73 § 1 P.p.s.a., który stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). W myśl art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z uwagi na powyższe uznać należy, że Sąd prawidłowo stwierdził, że doręczenie zastępcze przedmiotowej przesyłki nastąpiło 4 grudnia 2018 r., natomiast termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 11 grudnia 2018 r. W konsekwencji, skoro skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu w terminie, w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja zawarta w zażaleniu nie mogła mieć wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., sygn. akt I OZ 971/13, iż obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 P.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki przez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.

Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że argumenty zawarte w zażaleniu mogą stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 P.p.s.a. Przedmiotem niniejszej kontroli jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Sąd zatem zobowiązany jest do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, który został zawarty w zażaleniu. Zaznaczyć jednak należy, że przed rozpoznaniem wniosku Sąd winien zwrócić się do skarżącej o nadesłanie odpowiedzi z Urzędu Pocztowego na złożone przez nią pismo z 15 stycznia 2019 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.