Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1767/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-06-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1767/16 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1767/16

Uzasadnienie

A. sp. z o.o. (dalej Spółka) pismem z dnia 10 lutego 2017 r. (k. 28-29 akt sądowych) została zawiadomiona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) o rozprawie wyznaczonej na dzień 9 marca 2017 r., w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Spółka otrzymała ww. zawiadomienie w dniu 23 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia k. 32 akt sądowych). Mimo prawidłowego zawiadomienia za skarżącą Spółkę nie stawił się nikt na rozprawę.

WSA wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1767/16 - oddalił skargę A. sp. z o.o. Wyrok stał się prawomocny od dnia 11 kwietnia 2017 r.

W dniu 8 czerwca 2017 r. R. N. reprezentujący Spółkę (jako prezes zarządu) złożył osobiście w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, jednocześnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku i jego doręczenia wraz wyrokiem. W uzasadnieniu potwierdził, że zostało mu doręczone zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 9 marca 2017 r., a już w dniu 6 marca 2017 r. wyjechał poza granicę Polski. Jego powrót nastąpił dopiero w dniu 2 czerwca 2017 r. w związku z powyższym nie był on w stanie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).

Sąd stwierdził, że mimo zachowania przez Spółkę terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu tego terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/2009, Lex Polonica nr 2016205).

Przypomnieć należy, że wraz z doręczeniem zawiadomienia o rozprawie skarżąca Spółka została pouczona o treści art. 141 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (k. 28-29 i 32 akt sądowych). Jednocześnie w tytule zawiadomienia o rozprawie zawarto określenie "stawiennictwo nieobowiązkowe".

W rozpoznawanej sprawie Spółka została skutecznie zawiadomiona o terminie rozprawy, a w doręczonym jej zawiadomieniu o rozprawie zawarto kilka pouczeń, m.in., że "Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku".

R. N. – reprezentujący Spółkę jako przyczynę uchybienia terminu wskazał przebywanie poza gracami kraju od 6 marca do 2 czerwca 2017 r. (tj. w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w dniu 9 marca 2017 r.). W ocenie Sądu wyjaśnienia ww. nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

• LEX nr 844611

Powiązane przepisy:

• Dz.U.2016.718 t.j.:art. 141 § 2

Do okoliczności mogących być podstawą do przyjęcia braku winy w zaistnieniu uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku nie można zaliczyć w szczególności pobytu prezesa zarządu Spółki - poza granicami kraju. Nie ma podstaw do twierdzenia, że w rozważanym przypadku wystąpiła przeszkoda, której nie da się przezwyciężyć.

Reprezentujący Spółkę R. N., który z wiadomych dla siebie i trudnych do przezwyciężenia przyczyn nie stawia się w Sądzie na rozprawie, powinien dołożyć starań, aby skontaktować się z Sądem i ustalić, czy i ewentualnie jak sprawa Spółki została zakończona. Informację taką można uzyskać również telefonicznie (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. II OZ 535/11). Opublikowano:

Telefoniczne uzyskanie informacji o rozstrzygnięciu jest jak najbardziej miarodajne i daje podstawę do dalszego działania strony poprzez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadniania, jeśli nie brała udziału w rozprawie a chce zapoznać się z motywami, jakimi kierował się Sąd przy wydawaniu orzeczenia i jeżeli, nie zgadzając się z tym orzeczenie, chce je zaskarżyć. Spółka została wiec prawidłowo pouczona o swoich prawach i obowiązkach i skutkach prawnych niewywiązania się z nich (zob. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2011 r. sygn. II GZ 54/11).

Bez wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia pozostaje to, iż R. N. (reprezentujący Spółkę) nie był obecny przy ogłaszaniu wyroku, udział skarżących (w tym przypadku prezesa zarządu Spółki) na rozprawie jest bowiem ich prawem, a nie obowiązkiem. Nieobowiązkowe stawiennictwo na rozprawie nie oznacza zaś, że strony (czy też ich przedstawiciele) nie mogą uzyskać informacji co do stanu sprawy (tak NSA w postanowieniu z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. I OZ 530/10).

Powyższe ustalenia utwierdzają w przekonaniu, że zaniechanie podjęcia w terminie czynności procesowej w niniejszej sprawie podczas pobytu R. N. poza granicami kraju - nie było wywołane niemożliwą do pokonania przeszkodą. Należy stwierdzić, że to rzeczą prezesa zarządu – (w tym przypadku Spółka posiada zarząd jednoosobowy w osobie R. N.) jest takie zorganizowanie swych czynności, aby Spółka przez niego reprezentowana nie poniosła szkody z jego zaniechań w dokonywaniu czynności procesowych w sprawie.

Wypada zauważyć, że prezes zarządu należycie dbający o interesy Spółki w sytuacji, gdy nie mógł stawić się na rozprawie, powinien podjąć działania mające na celu ustalenie jakie było rozstrzygnięcie.

Podkreślenia wymaga, że pobyt za granicą kraju nie stanowi przeszkody, której nie da się przezwyciężyć. Nieobecność w kraju, na którą powołuje się R. N. nie pozbawiały go możliwości skorzystania z pomocy innej osoby (np. wspólnika Spółki, członka rodziny, czy sąsiada), którzy mogli w terminie nadać w urzędzie pocztowym wniosek (przygotowany wcześniej przed wyjazdem) o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nadanie pisma w urzędzie pocztowym nie jest czynnością, którą R. N. musi wykonać osobiście.

Jak wskazano powyżej w dniu 23 lutego 2017 r. ww. otrzymał zawiadomienie Sądu o mającej się odbyć rozprawie w dniu 9 marca 2017 r., a także został on poinformowany o możliwości, terminie i formie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tymczasem ww. w dniu 6 marca 2017 r. (a więc na trzy dni przed rozprawą) wyjechał za granicę, nie podejmując żadnych kroków w celu ustalenia zapadłego w niniejszej sprawie wyroku. Sąd uznał, że wyjaśnienia R. N. nie przekonują o dołożeniu przez niego należytej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków i jakiejkolwiek próbie przezwyciężenia zaistniałych przeszkód. W ocenie Sądu to R. N. ponosi winę w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.