Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 324/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 212 § 1, art. 220
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu odłączenia kotła na paliwo stałe p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2017r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...], nakazującą T.K. odłączenie kotła na paliwo stałe, zainstalowanego w pomieszczeniu piwnicy przynależnej do lokalu nr 2, wraz z demontażem leżaka z rur stalowych, zamurowanego otworu w ścianie w piwnicy oraz zamurowanie wlotu do przewodu kominowego na wysokości parteru, do którego włączony jest leżak stalowy, w budynku mieszkalnym położonym w miejscowości [...].

Na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego T.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od której nie uiściła wpisu sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 maja 2017 r. T.K. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to zostało wysłane na adres podany przez T.K. w skardze. Przesyłka została awizowana w dniu 8 maja 2017 r., zaś w dniu 24 maja 2017 r. została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie. Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2014 r., wydanym na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpis odpowiedzi na skargę została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 22 maja 2017 r. W ustawowym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Pomimo dwukrotnego awizowania skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie została odebrana. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 22 maja 2017 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w skardze pierwszego awizo w dniu 8 maja 2017 r.

Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń upłynął zatem bezskutecznie z dniem 29 maja 2017 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony.

Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.