Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 367/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 3, art. 6 ust 1 i 2, art. 17 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2014 poz 40
law: Ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych.
article: art. 4 ust 1 pkt  5, art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. przesłanym drogą elektroniczną, J.S., zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej poprzez poinformowanie:

1. Kiedy i na czyj wniosek doszło do podziału działki drogowej o nr ew. [...] obręb [...] gm. [...]? Wniósł o przesłanie kopii decyzji zatwierdzającej jej podział.

2. Czy działki powstałe po podziale należą do gminy? Jeżeli tak to wniósł o przesłanie kopii dokumentu, który to potwierdza.

3. Wskazanie numerów KW i nr Zb. dokumentów dla ww. działki o nr ew. [...] i działek powstałych z jej podziału.

Jednocześnie, wniósł o potwierdzenie odbioru i rejestracji wniosku oraz oświadczył, że nie wyraża zgody na kierowanie do niego korespondencji pocztą elektroniczną.

Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] lutego 2019 r. przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, odnośnie pkt 1 wniosku poinformował wnioskodawcę, że tryb z ustawy o dostępie do informacji publicznej nie dotyczy dostępu do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Udostępnianie informacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest odpłatne i następuje na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie zaś z przepisem art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

Odpowiadając z kolei na punkt 2 wniosku powiadomił wnioskodawcę, że żądana informacja znajduje się już w jego posiadaniu i była wielokrotnie mu udostępniana w postaci księgi inwentarzowej gruntów (odpowiedzi organu zostały przesłane na adres zamieszkania wnioskodawcy oraz na adres e-mail [...], wykorzystywany przez wnioskodawcę).

Natomiast odnosząc się do żądania z punktu 3 wniosku organ wskazał, że wpis do księgi wieczystej jest jawny i zgodnie z art. 361 ust. 3 ustawy o księgach wieczystych każdy może przeglądać księgi wieczyste w obecności pracownika sądu. Wyłącznie akta ksiąg wieczystych, w których znajdują się również akty notarialne może przeglądać tylko osoba mająca interes prawny lub notariusz (art. 361 ust. 4 ustawy o księgach wieczystych i hipotece).

W dalszej kolejności organ podniósł, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępniania tylko wtedy, gdy informacja nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w publicznym obiegu – tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – a więc zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, niż składając wniosek o udzielnie informacji do organu władzy publicznej.

Organ zwrócił jednocześnie uwagę, że udzielanie informacji publicznej na wniosek następuje tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie może zapoznać się z tą informacją w inny sposób publicznie lub powszechnie dostępny. Jeżeli zatem wnioskowana informacja jest już publicznie lub powszechnie dostępna, to podmiot zobowiązany nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, lecz informuje wnioskodawcę o możliwości zapoznania się z tą informacją podaną do publicznej lub powszechnej wiadomości w inny sposób.

Podkreślił też, że dostęp do informacji publicznej nie może sprowadzać się do możliwości przeprowadzania osobistych, "prywatnych" działań kontrolnych, czy też do przeprowadzania czynności o charakterze nieomal procesowym - tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - dla ustalenia treści informacji publicznej.

Zdaniem organu, korzystanie z informacji publicznej nie może także zmierzać do dokonania innych czynności przewidzianych w procedurach, ani też nie może stanowić ingerencji w działalność organu.

J.S. w dniu [...] maja 2019 r. skierował, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W skardze wniósł o:

1) zobowiązanie skarżonego organu do niezwłocznego rozpoznania wniosku i załatwienia go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej;

2) stwierdzenie, że organ rażąco naruszył prawo – art. 13, art. 14, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstytucji RP i na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.;

3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego;

4) jednocześnie odmówił udziału w postępowaniu mediacyjnym i wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi powołał się na swój wniosek z dnia [...] lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej skierowany (jak wskazał) grzecznościowo za pośrednictwem poczty elektronicznej W. S. Wskazał, że ustawowy termin na udzielenie informacji upłynął skutecznie [...] kwietnia 2018 r., lecz organ do dnia wniesienia skargi , ani nie potwierdził wpływu i rejestracji wniosku, ani na niego nie odpowiedział. Podkreślił, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Zarzucił, że organ zignorował całkowicie jego wniosek, co jest niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej na podstawie art. 151 P.p.s.a., ewentualnie o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie, wniósł o oddalenie wniosków skarżącego o wymierzenie organowi grzywny oraz o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez organ.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że w piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. (przesłanym na adres e-mail wnioskodawcy w dniu [...] lutego 2018 r.) ustosunkował się do żądań wnioskodawcy wyrażonych we wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. Zatem trudno stawiać organowi zarzut bezczynności w niniejszej sprawie.

Zdaniem organu, ocena niniejszej sprawy wymaga sięgnięcia do zasad funkcjonalnej wykładni prawa do informacji publicznej, czyli wskazania na cel ustanowienia tego prawa. Organ podkreślił, że prawo do informacji nigdy nie było gwarantem ochrony jednostkowych interesów obywateli i innych podmiotów prawa, lecz zawsze wiązało się z interesem ogólnym - dobrem publicznym, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, jawności i administracji. Zaznaczył jednocześnie, że z punktu widzenia funkcjonalnej wykładni prawa oznacza to, iż prawo do informacji publicznej, a w szczególności procesowe instrumenty jej pozyskania "mają służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem struktur państwowych i publicznych".

Rozpoznając niniejszą sprawę, w ocenie organu, nie sposób pominąć faktu ogromnej liczby spraw wszczynanych przez W. i J.S., przy wsparciu ich pełnomocników w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, co jest okolicznością powszechnie znaną organom II instancji (w 2017 r. 1200 wniosków).

Okoliczność ta dowodzi niezrozumienia przez W. i J. S. (a w szczególności osoby posługujące się danymi osobowymi wyżej wymienionych osób) istoty uprawnień stworzonych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, bądź świadczy o celowym nadużywaniu prawa w omawianym zakresie, by w efekcie utrudnić funkcjonowanie wybranym instytucjom, a w szczególności paraliżują te instytucje np. tak niewielkie jednostki administracyjne jak tutejszy Urząd Gminy zatrudniający niespełna 30 osób, które zamiast realizowania powierzonych im obowiązków służbowych, są zmuszone poświęcać czas na rozpatrywanie często niedorzecznych wniosków obu skarżących.

Odnosząc się do zarzutów skargi, organ podniósł, że zachowanie skarżącego, należy zakwalifikować w istocie jako pospolite pieniactwo. Z tego też należy wywieść, że zachowanie skarżącego powinno podlegać indywidualnej ocenie na tle konkretnej sprawy. Proceder i trudności z tym związane z jakimi mają do czynienia pracownicy Urzędu Gminy w [...] oraz organy Gminy [...] od wielu lat ze strony obu skarżących, którzy wykorzystują instytucję prawa do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego niż troska o dobro publiczne. Podobny charakter ma złożony w niniejszej sprawie wniosek, który ma na celu wyłącznie utrudnienie funkcjonowania urzędu i zaabsorbowanie jego sił i środków, co może bezpośrednio godzić w inne osoby występujące z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej.

J.S., ustosunkowując się do powyższej odpowiedzi na skargę w piśmie procesowym z [...] lipca 2019 r. podniósł, że we wniosku wskazał jednoznacznie, iż nie życzy sobie prowadzenia korespondencji pocztą elektroniczną, a zatem obowiązkiem organu było udzielenie odpowiedzi pisemnej. Przesłanie w tej sytuacji pisma pocztą elektroniczną do osoby trzeciej nie zainteresowanej w sprawie, nie może odnieść skutku doręczenia mu tego pisma. Organ nie przedstawił natomiast żadnego dowodu na dokonanie skutecznego doręczenia tego pisma, co dowodzi bezczynności.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że wydana przez niego decyzja podziałowa należy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a w związku z tym obowiązuje do niej inny tryb dostępu. Na poparcie swojego stanowiska powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Wa 165/18. Zaznaczył jednocześnie, że organ był zobowiązany do udzielenia informacji na temat prawa własności majątku gminnego oraz oznaczeń KW i Zb. dokumentów dla wskazanej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm. zwana jako "P.p.s.a."). obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

W ocenie Sądu skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana został zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawodawca konstytucyjny przewidując prawo do uzyskania informacji publicznych wskazał jednocześnie w art. 61 ust. 4 Konstytucji, iż tryb ich udzielania określają ustawy. Jedną z tych ustaw jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej dalej u.d.i.p. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429).

Nie dotyczy ona jednak udostępniania wszelkiego typu informacji publicznych. Zgodnie bowiem z jej art. 1 ust. 2 przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach.

W sprawie jest okolicznością niesporną, że żądane przez J.S. informacje dotyczące podziału działki drogowej o nr ew. [...] (w tym udostępnienia kopii decyzji podziałowej), prawa własności działek powstałych po podziale oraz numerów ksiąg wieczystych i Zbiorów dokumentów prowadzonych dla działki nr [...] oraz działek powstałych po jej podziale odpowiadają zakresowi przedmiotowemu informacji publicznej wskazanemu w art. 61 Konstytucji oraz w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) i pkt 5 lit. c) u.d.i.p., informację publiczną stanowi informacja o majątku publicznym, w tym o dysponowaniu nim. Informacja o nieruchomości będącej obecnie lub w przeszłości własnością gminy stanowi informację odnoszącą się do majątku publicznego, a zatem jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. . Także żądanie udostępnienia kopii decyzji podziałowej dotyczącej wskazanej we wniosku działki gruntu mieści się w pojęciu informacji publicznej, gdyż zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwszy u.d.i.p. informacją publiczna jest treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć.

W ocenie Sądu, nie można jednak przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z bezczynnością wynikającą z nierealizowania przepisów u.d.i.p.

Jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na wniosek, żądane przez J. S. we wniosku o udostępnienie informacji publicznej dane objęte są regulacją ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725., dalej jako p.g.k. ).

Zgodnie z art. 2 pkt 10 ww. ustawy państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny to zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentacja zawierająca wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne. Powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny to powiatowa część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzona przez starostów i prezydentów miast na prawach powiatu przy pomocy geodetów powiatowych (art. 2 pkt 10c p.g.k.). Stosownie do § 5 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1183) w powiatowej części zasobu są gromadzone:

1) bazy danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3, 7 i 10 oraz ust. 1b ustawy;

2) mapy ewidencyjne oraz mapy zasadnicze, o których mowa w art. 4 ust. 1e pkt 1 i 2 ustawy;

3) operaty techniczne powstałe w wyniku wykonania prac geodezyjnych lub kartograficznych, mających na celu:

a) tworzenie, weryfikację lub aktualizację baz danych, o których mowa w pkt 1,

b) opracowanie dokumentacji na potrzeby postępowań sądowych lub administracyjnych dotyczących nieruchomości, a w szczególności:

– podziałów nieruchomości,

– scalania i podziałów nieruchomości,

– rozgraniczania nieruchomości,

– scalania i wymiany gruntów,

– regulacji stanów prawnych nieruchomości,

c) opracowanie dokumentacji dotyczącej nieruchomości na potrzeby czynności cywilno-prawnych,

d) wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych,

e) opracowanie dokumentacji zawierającej wyniki gleboznawczej klasyfikacji gruntów,

f) wykonanie map i innych dokumentów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 43 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.);

4) cyfrowe zbiory kopii dokumentów wchodzących w skład operatów technicznych, o których mowa w pkt 3;

5) wyciągi z operatów szacunkowych, o których mowa w art. 158 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.), zwane dalej "wyciągami z operatów szacunkowych";

6) inne opracowania powstałe w wyniku wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych oraz kopie baz danych pozyskane z centralnej i wojewódzkiej części zasobu, niezbędne do realizacji zadań starosty w dziedzinie geodezji i kartografii.

Baza danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 p.g.k., to ewidencja gruntów i budynków. Ewidencja ta obejmuje m. in. informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.k.). W ewidencji gruntów wykazuje się także m.in. właścicieli nieruchomości (art. 20 ust. 2 p.g.k.). Informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2 p.g.k., zawiera operat ewidencyjny, który składa się z bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 oraz zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych (art. 24 ust. 1 p.g.k.). Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje m.in. na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 24 ust. 1 pkt 1, ust. 2, ust. 2b pkt 1 lit. d p.g.k.).

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że żądane przez skarżącego informacje dotyczące podziału działki drogowej o nr ew. [...], prawa własności działek powstałych po podziale oraz numerów ksiąg wieczystych i Zbiorów dokumentów prowadzonych dla działki nr [...] oraz działek powstałych po podziale (w tym także decyzja podziałowa, która jest dokumentem stanowiącym podstawę wpisów zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków), są częścią powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego - z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1373/15, z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 1309/15, z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 2544/15, z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 2527/15, publ. https://cbois.nsa.gov.pl ).

Sprawy dotyczące udostępniania informacji zawartych w zasobie geodezyjno- kartograficznym uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy, w tym w szczególności w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wydawania licencji oraz wzoru Dokumentu Obliczenia Opłaty (Dz. U. z 2019 r. poz. 434).

Stosownie do art. 24 ust. 3 p.g.k. starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym m.in. w formie kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego. Udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym może żądać każdy, z zastrzeżeniem ust. 5 art. 24 p.g.k., stosownie do którego starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie:

1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2) organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2a) operatorów sieci w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2062 oraz z 2018 r. poz. 1118);

3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1-2a, które mają interes prawny w tym zakresie.

W rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wydawania licencji oraz wzoru Dokumentu Obliczenia Opłaty w § 1 pkt 3 określony został wzór wniosku o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność Wójta Gminy [...], albowiem wniosek J. S. nie dotyczył informacji publicznej na gruncie u.d.i.p., a to wykluczało uznanie bezczynności w sprawie regulowanej tą ustawą.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.