Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 700/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 20 ust. 1 i 2, art. 22 w zw. z art. 24a ust. 12
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 700/15

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi S.W. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] (WINGiK) z dnia [...] marca 2015 r. nr: GK[...], wydana w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, iż Starosta Powiatu [...] prowadził postępowanie w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków dla nieruchomości gruntowych, budynkowych i lokalowych położonych w gminie [...] w obrębie [...]. Po wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego do publicznego wglądu, w dniu 14.05.2009 r. S.W. złożyła do niego uwagi, nie wyrażając zgody na przebieg granic jej działki nr 531 z działką nr 532/4 oraz granic działek nr 570, 571 i 1059 wskazując, że wykazane w operacie granice nie są zgodne ze stanem na gruncie, nie jest też zgodna ze stanem faktycznym wykazana powierzchnia budynku mieszkalnego.

W dniu 28 maja 2009 r. dokonano na gruncie ustalenia i pomiaru przebiegu granic, a następnie Starosta poinformował skarżącą o sposobie rozpatrzenia zgłoszonych uwag - z uwagi na brak zgodnego wskazania przebiegu granicy pomiędzy działką nr 531 a działką nr 532/4 własności S.M., Starosta przyjął do zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków przebieg granicy wynikający z danych pozyskanych w drodze wektoryzacji z dotychczasowej ewidencji, natomiast w zakresie powierzchni budynku - zweryfikowano ją i wprowadzono stosowne zmiany.

Z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] (Nr [...]) informacji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., projekt operatu opisowo- kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów. W dniu 22 września 2009 r. S.W. złożyła zarzuty dotyczące przyjętej w operacie granicy nieruchomości nr 531. Organ, stosownie do art. 24a ust. 9 i 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.), powyższe zarzuty potraktował jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków i w dniu 28 grudnia 2009 r. wszczął w tym zakresie postępowanie.

Następnie w dniu [...] lutego 2010 r. Starosta Powiatu [...] odmówił wprowadzenia w zmodernizowanym operacie gruntów i budynków obrębu [...] zmian przebiegu granicy pomiędzy działką nr 531 a działką nr 532/4, a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Obie te decyzje zostały uchylone wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 25 października 2010 r. II SA/Rz 601/10. W jego uzasadnieniu Sąd stwierdził, że akta sprawy niewątpliwie wskazują na zaistnienie sporu granicznego, rozpoznawanego przez sąd powszechny, niemniej dotyczącego wyłącznie granicy działki nr 531 z działkami nr 532/6 i 532/7, a nie z działkami nr 531 i 532/4. W świetle powyższego brak było podstaw do stosowania przepisu § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) w zakresie ustalania i pomiaru granicy działki 531 z działką 532/4. W ocenie Sądu brak wyjaśnienia podnoszonej przez skarżącą wątpliwości - kiedy i na podstawie jakich dokumentów uległ zmianie przebieg granicy w stosunku do stanu sprzed modernizacji - stanowił zasadniczą wadę zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, a dokonana przez organy ocena materiału dowodowego uznana została za niepełną i pobieżną.

W dalszej kolejności organy ponownie odmówiły wprowadzenia zmian w żądanym przez S.W. zakresie (decyzje: organu I instancji – z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] i organu II instancji – z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]), a WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 7 lutego 2012 r. II SA/Rz 1012/11 Sąd stwierdził nieważność obu tych decyzji z uwagi na rażące naruszenie przez organy przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "P.p.s.a.", poprzez niewykonanie wskazań Sądu i pominięcie wyrażonej przez Sąd oceny prawnej w ponownie prowadzonym postępowaniu. Organy prowadzące postępowanie w dalszym ciągu nie odpowiedziały bowiem na podstawie jakich konkretnie dokumentów wykazały przebieg granicy w zmodernizowanym operacie. Nie wykazały również jakie dane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego były podstawą dla wykazanie przebiegu nazwanej przez organy "granicy ewidencyjnej" oraz nie odniosły się do dowodów przedstawionych przez skarżącą.

Kolejne decyzje w sprawie wydane były w 2012 r. – najpierw Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] wprowadził zmiany w zakresie granicy działki nr 531 z działkami nr 532/1, 532/2 i 532/4, zgodnie z mapą uzupełniającą wykonaną przez uprawnionego geodetę S.K., a następnie WINGiK decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji, przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzjami Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] i utrzymującą ją w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] odmówiono wprowadzenia zmian przebiegu granicy działki nr 531 z działką nr 532/4, w operacie gruntów i budynków obrębu [...].

Decyzje te były objęte kontrolą WSA w Rzeszowie na skutek skargi S.W. - wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. II SA/Rz 1140/13 Sąd uchylił obie ww. decyzje.

W motywach uzasadnienia Sąd stwierdził, że organy po raz kolejny nie wyjaśniły należycie okoliczności, mających znaczenie dla sprawy, do czego były wprost zobligowane zapadłymi wcześniej wyrokami WSA. W szczególności nie wyjaśniły skąd w postępowaniu modernizacyjnym powstał "uskok" pomiędzy działkami 532/4 i 531. Z istnienia tego uskoku po modernizacji i przedstawienia dotychczas na mapach wschodniej granicy działki 531 bez tegoż uskoku, skarżąca wnioskowała o przesunięciu na jej niekorzyść, o tenże uskok zachodniej granicy działki 532/4. Istnienie tego uskoku ma znaczenie bo wyznacza punkt trójgranicy działek 531, 532/4 i 532/2. Zdaniem Sądu same organy prowadzące ewidencję próbowały tenże uskok usunąć "prostując" ustaloną w modernizacji linię graniczną mapą z dnia 28.06.2012 r.

Sąd wskazał, że w sprawie, o zmianę wpisu w ewidencji kluczowa jest odpowiedź na pytanie, czy wpis nieruchomości w ewidencji został dokonany zgodnie z treścią dokumentu własności, będącym jego podstawą. Organy takiej analizy, z powołaniem się na tytuły własności działki 531, a zwłaszcza działki 532/4, nie poczyniły. Ponadto, organy zignorowały zakończenie postępowania rozgraniczeniowego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] sygn. akt [...], zwłaszcza co do punktu trójgranicy działek 531, 532/4 i dz. 532/6 (post. Sądu Rejonowego w [...] z [...].04.2010 r. sygn. akt [...] i dokumentację geodezyjną biegłego).

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 20 ust. 1 i 2, art. 22 w zw. z art. 24a ust. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Starosta Powiatu [...] orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi [...], zmian w zakresie przebiegu granicy działki nr 531 z działką nr 532/4 na podstawie mapy uzupełniającej wpisanej do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w [...] w dniu [...].07.2014 r. pod nr [...].

W uzasadnieniu podał, że uwzględniając wytyczne zawarte wyrokach WSA w Rzeszowie ponownie przeanalizował zgłoszone przez skarżącą zastrzeżenia dotyczące przebiegu granicy działki nr 531 z działką nr 532/4 i zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego przeprowadzenie na gruncie pomiaru geodezyjnego przedmiotowych działek i wykonanie analizy powstania działek nr 531 i 532/4. W oparciu o dokumenty źródłowe oraz ww. operat geodezyjny Starosta dokonał oceny prawidłowości przedstawienia przedmiotowej granicy na aktualnej mapie ewidencyjnej, szczegółowo opisując w uzasadnieniu decyzji dokonane w rozpatrywanej sprawie ustalenia.

Odwołanie od tej decyzji złożyła S.W. zarzucając, że pominięte zostały stanowiące własność jej syna działki nr 570 oraz 571 i w odniesieniu do tych działek nie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające. Skarżąca zakwestionowała również treść sprawozdania technicznego sporządzonego przez upewnionego geodetę podczas opracowania dokumentacji geodezyjno-prawnej.

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) – dalej: "k.p.a.", [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] i jednocześnie orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] zmian w zakresie przebiegu granicy działki nr 531 z działkami nr 532/4 i 532/2 zgodnie z mapą uzupełniającą włączoną do zasobu geodezyjnego w dniu [...].11.2014 r. pod nr [...].

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie podał, że z przedłożonego przez Starostę w trybie odwoławczym materiału dowodowego, uzasadnienia decyzji oraz dodatkowych wyjaśnień wynika, że ewidencja gruntów dla obrębu [...] została założona w latach sześćdziesiątych XX w. na podstawie przepisów dekretu z dnia 2 lutego 1955r. o ewidencji gruntów i budynków i zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów. Wówczas na okres przejściowy na bazie mapy katastralnej została opracowana mapa ewidencyjna w skali 1:2880 stanowiąca część kartograficzną operatu ewidencyjnego. Na opracowanej mapie ewidencyjnej granice poszczególnych parcel zostały przyjęte z mapy katastralnej i w tak przyjętych granicach zostały obliczone graficznie powierzchnie poszczególnych parcel, które zostały wykazane w części opisowej operatu ewidencyjnego. W części opisowej operatu ewidencyjnego założonego w 1961 roku w jednostce rejestrowej nr 257 pgr 290, 395/1, 958, 394/2, 367/5, 367/14, 369/54 zostały wykazane na rzecz S.P.

W 1975 roku przeprowadzono prace geodezyjne związane z odnowieniem operatu ewidencyjnego obrębu [...], zastępując mapę ewidencyjną w skali 1:2880 mapą ewidencji gruntów w skali 1:2000 i wykorzystując przy tym materiały geodezyjne z opracowania w 1974 r. mapy zasadniczej (opracowanej na bazie zdjęć lotniczych z wykorzystaniem istniejących materiałów z pomiarów bezpośrednich na gruncie).

W ramach prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonych w 2009 roku na terenie obrębu [...], w miejsce analogowej mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 sporządzono nową numeryczną mapę ewidencyjną i zasadniczą w skali 1:1000. Po zakończeniu prac modernizacyjnych, w oparciu o wyniki z przeprowadzonego rozgraniczenia nieruchomości zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].04.2010 r. sygn. akt [...], na mapie ewidencyjnej w skali 1:1000 została wykazana granica prawna ustalona w tym postępowaniu na odcinku działki nr 531 z działkami nr 532/6 i 532/7. Ustalona w postępowaniu rozgraniczeniowym granica prawna nie pokrywała się z granicą na mapie ewidencyjnej (wchodziła w głąb działek 532/6 i 532/7) i wykazanie jej przebiegu na mapie ewidencyjnej było przyczyną powstania "uskoku" na trójmiedzy działek nr 531, 532/4 i 532/6.

Organ odwoławczy podał, że realizując wytyczne zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2014 r., Starosta w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego sporządzenie dokumentacji geodezyjno-prawnej. Sporządzony operat techniczny z opracowania dokumentacji geodezyjno-prawnej dla działek nr nr 531 i 532/4 zawierający mapę uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych został wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ODGiK w [...] w dniu [...].07.2014r. pod nr [...].

Kwestia "uskoku" i poszczególnych punktów granicznych została szczegółowo wyjaśniona przez biegłego geodetę. W wyniku uzupełnienia sporządzono operat zawierający mapę uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych przedstawiający przebieg granicy działki nr 531 z działkami nr nr 532/2 i 532/4, który został wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ODGiK w [...] w dniu [...].11.2014 r. pod nr [...]. Powstała w wyniku uzupełnienia dokumentacja zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, stanowiła podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Dokonana zmiana danych ewidencyjnych stanowiła zatem sprostowanie zaistniałych rozbieżności podczas modernizacji ewidencji gruntów i jest zgodna z żądaniem skarżącej oraz dokonanymi na gruncie ustaleniami.

S.W. zaskarżyła tę decyzję do W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

I. art. 7, art. 77 i art. 80 oraz art. 84 k.p.a. poprzez dokonanie przez organy błędnych ustaleń faktycznych, a w efekcie nieprawidłowe ustalenie granic działek stanowiących własność skarżącej, jak również nie odniesienie się do granic działek syna skarżącej, w sytuacji, gdy w sprawie występował również ten podmiot reprezentowany przez rodziców (później w aktach z niewiadomych przyczyn się nie pojawiał);

II. art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez nieuzasadnienie decyzji w sposób przekonywujący, niewyjaśnienie okoliczności sprawy, nieustosunkowanie się do żądań i twierdzeń stron, nieuwzględnienie w decyzji zarówno interesu społecznego jak i słusznego interesu obywateli oraz oparcie decyzji wyłącznie na podstawie nieprawidłowo sporządzonych przez geodetę pomiarów;

III. art. 86 i art. 89 k.p.a. poprzez ich bezpodstawne niezastosowanie. Zdaniem skarżącej organy mogły dokonać przesłuchania strony co pozwoliłoby na precyzyjne określenie jej żądania i podstawy prawnej. Do tego samego skutku doprowadziłoby przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Zarzut ten jest zatem w jej ocenie zasadny tym bardziej, że wielokrotnie zwracała uwagę na fakt, że nie zgadza się z opiniami biegłych, zaś biorąc pod uwagę ilość dokumentów oraz różnych map zalegających w aktach sprawy, tylko rozprawa administracyjna mogła się przyczynić do merytorycznego rozpoznania sprawy;

IV. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie zawarcie przez organ I instancji w treści uzasadnienia decyzji wyjaśnienia, dlaczego przedstawioną w sprawie opinię organ uznał za wystarczająca w sytuacji gdy została ona sporządzona w sposób nieprawidłowy;

V. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy postępowanie prowadzone przez organ I instancji było nieprawidłowe i w jego toku doszło do licznych naruszeń przepisów postępowania, a zatem winno zostać przeprowadzone ponownie, co umożliwiłoby skarżącej stosowne odwołanie. Wydanie zaś decyzji merytorycznej przez organ odwoławczy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w istocie narusza zasadę dwuinstancyjności.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że zalegające w aktach mapy, nie są w żaden sposób oparte ani skorelowane z innymi dokumentami zgromadzonymi w aktach, a w szczególności z dokumentami potwierdzającymi prawo własności nieruchomości. Mapy te zostały bowiem stworzone wyłącznie na podstawie map uzupełniających, sporządzonych bez uczestnictwa skarżącej i w żaden sposób nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Nadto w ocenie skarżącej nadal nie wyjaśniono, czy wpisy w ewidencji zostały dokonane zgodnie z treścią dokumentu własności, ignorując postępowanie rozgraniczeniowe zakończone postanowieniem Sąd Rejonowego w [...]. Nie doszło również do przeprowadzenia prawidłowego pomiaru na gruncie przez biegłego geodety.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje ponadto przepis art. 153 P.p.s.a., stanowiący, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Jak bowiem wcześniej wskazano, w przedmiotowej sprawie orzekał już trzykrotnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, ostatnio wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. II SA/Rz 1140/13.

W wyroku tym Sąd zarzucił organom brak należytego wyjaśnienia po raz kolejny okoliczności mających znaczenie dla sprawy, do czego były wprost zobligowane zapadłymi wcześniej wyrokami WSA. W szczególności nie wyjaśniły skąd w postępowaniu modernizacyjnym powstał "uskok" pomiędzy działkami 532/4 i dz. 531. Uskok ten jest przedstawiony szczegółowo na szkicu geodety R.D. z 28.05.2009 r., zaś mapa z 28.06.2012 r. likwiduje ten uskok, natomiast w ocenie organów nie ma żadnej różnicy w tym zakresie, "gdyż granice działki 531 z działką nr 532/4 sprzed modernizacji i po modernizacji pokrywają się".

Sąd podkreślił, iż wniosek skarżącej dotyczył wprowadzenia zmian ewidencyjnych w granicy pomiędzy działkami 531 a 532/4 od pkt 1190 do pkt 1197 – w nawiązaniu do szkicu geodety R.D. z 28.05.2009 r., co oznacza, że dotyczy on także granicy działki 531 z działką 532/2 na odcinku od pkt 1190 do granicy dz. 532/4 wyznaczonej w ww. szkicu pkt 1191-1197.

Analiza postępowania prowadzonego przez organy ewidencyjne i zaskarżonej decyzji, pozwalają na stwierdzenie, że wskazania zawarte w wyroku II SA/Rz 1140/13 z dnia 26 lutego 2014 r. zostały wykonane, a organ wypełnił dyspozycję art. 153 P.p.s.a.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] w pierwszej kolejności podał, że zebrane w sprawie dowody oraz wydana przez organ I instancji decyzja nie wyjaśniały wszystkich wątpliwości wykazanych przez Sąd w wyroku II SA/Rz 1140/13, stąd też konieczne było uzupełnienie materiału dowodowego, m. in. poprzez dodatkowe uzupełnienie sprawozdania technicznego przez biegłego geodetę S.K. Po tym uzupełnieniu zostały usunięte wszelkie wątpliwości i możliwe było wydanie decyzji kończącej postępowanie.

Organ II instancji wskazał, że wraz z odnowieniem operatu ewidencyjnego obrębu [...] w 1975 roku zastąpiono mapę ewidencyjną w skali 1:2880 mapą ewidencji gruntów w skali 1:2000, wykorzystując przy tym materiały geodezyjne z opracowania w 1974 r. mapy zasadniczej (opracowanej na bazie zdjęć lotniczych z wykorzystaniem istniejących materiałów z pomiarów bezpośrednich na gruncie). Jak wynika z załączonego do akt przedmiotowej sprawy operatu pomiarowego przyjętego do zasobu geodezyjnego [...] Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...][...].12.1974 r. nr [...] pomiarem bezpośrednim na gruncie w celu opracowania mapy sytuacyjno - wysokościowej w skali 1:1000 zostały objęte tereny zabudowane m.in. nieruchomość stanowiąca obecnie własność skarżącej.

W ramach prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonych w 2009 roku w miejsce analogowej mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 sporządzono nową numeryczną mapę ewidencyjną i zasadniczą w skali 1:1000. Po zakończeniu prac modernizacyjnych, w oparciu o wyniki z przeprowadzonego rozgraniczenia nieruchomości zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].04.2010 r. sygn. akt [...], na mapie ewidencyjnej w skali 1:1000 została wykazana granica prawna ustalona w tym postępowaniu na odcinku działki nr 531 z działkami nr 532/6 i 532/7. Ustalona w postępowaniu rozgraniczeniowym granica prawna nie pokrywała się z granicą na mapie ewidencyjnej (wchodziła w głąb działek 532/6 i 532/7) i wykazanie jej przebiegu na mapie ewidencyjnej było – jak stwierdził WINGiK - przyczyną powstania "uskoku" na trójmiedzy działek nr 531, 532/4 i 532/6.

Organ odwoławczy podał, że realizując wytyczne zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2014 r., w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zlecono jednostce wykonawstwa geodezyjnego sporządzenie dokumentacji geodezyjno-prawnej. Sporządzony operat techniczny z opracowania dokumentacji geodezyjno-prawnej dla działek nr nr 531 i 532/4 zawierający mapę uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych został wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ODGiK w [...] w dniu [...].07.2014 r. pod nr [...].

W wyroku II SA/Rz 1140/13 Sąd podkreślił, że wniosek S.W. - w nawiązaniu do szkicu geodety R.D. z dnia 28.05.2009 r. - dotyczył także granicy działki nr 531 z działką nr 532/2 na odcinku od punktu 1190 do granicy z działką nr 532/4 wyznaczonej na szkicu pkt 1191-1197. W związku z tym faktem w postępowaniu odwoławczym uzupełniono operat techniczny, m. in. o mapę uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych przedstawiającą przebieg granicy działki nr 531 z działkami nr nr 532/2 i 532/4, która została wpisana do zasobu geodezyjnego i kartograficznego ODGiK w [...] w dniu [...].11.2014 r. pod nr [...]. Powstała w wyniku uzupełnienia dokumentacja zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, stanowiła podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Jak wykazano w ww. dokumentacji przebieg granicy pomiędzy działką nr 531 a działkami nr 532/4 i 532/2 wyznaczają pkt 5881, 6402, 6401, 6400, 6399, 6398, 6403, 4250.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] wyjaśnił dalej, że współrzędne punktu nr 5881 (zawarte w operacie technicznym przyjętym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].07.2014 r. pod nr [...]) odpowiadają współrzędnym punktu nr 2950b (zawartym w operacie przyjętym do zasobu w dniu [...].02.2010r. pod nr [...], wykonanym w związku z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] o rozgraniczeniu nieruchomości). Współrzędne punktu nr 1190 ustalone w czasie modernizacji (szkic przebiegu granic z dnia 28.05.2009 r.) ujawnione w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].07.2009 r. pod nr [...] wykonanym przez wykonawcę prac modernizacyjnych odpowiadają współrzędnym punktu nr 4250 ujawnionym w operacie technicznym wpisanym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...].07.2014r. pod nr [...]. Punkt nr 1197 nie utożsamia się z punktem nr 5881 jak to błędnie zapisano w sprawozdaniu technicznym, gdyż wykazany na szkicu przebieg granic z dnia 28.05.2009 r. przez geodetę - punkty od nr 1191 do nr 1197 to jedynie granica wskazana przez skarżącą, ale nie uwzględniona w pracach modernizacyjnych.

Konkludując organ wskazał, że dokonana zmiana danych ewidencyjnych stanowiła sprostowanie zaistniałych rozbieżności podczas modernizacji ewidencji gruntów i jest zgodna z żądaniem skarżącej oraz dokonanymi na gruncie ustaleniami.

Lektura materiału dowodowego, w szczególności map znajdujących się w aktach sprawy oraz operatu uzupełniającego pozwala Sądowi na aprobatę takiej konkluzji. Sąd podkreśla przy tym, że w postępowaniu dotyczącym aktualizacji ewidencji gruntów i budynków możliwe jest prostowanie błędnych wpisów w przypadku, gdy błędy te mają charakter oczywisty i wynikają z dokumentów geodezyjnych lub innych materiałów dowodowych, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Także sposób prowadzenia postępowania, wbrew zarzutom skargi, nie budzi zastrzeżeń Sądu. Organy wyjaśniły sprawę w sposób wnikliwy i dokładny, dotrzymując standardów określonych przepisami art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Nadmienić przy tym należy, że przedmiotem postepowania prowadzonego przez organy ewidencyjne nie było "ustalenie granic działek stanowiących własność skarżącej", jak wskazuje skarga, lecz aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, która jest ściśle związana z prowadzeniem przez te organy ewidencji gruntów i budynków. Z tego też powodu zarzuty wskazujące na brak przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron czy przeprowadzenia rozprawy administracyjnej nie znajdują uzasadnienia.

Nie są również zasadne zarzuty skargi braku odniesienia się przez organy do granic działek nr 570 i 571 należących do syna skarżącej. Zarzuty te były już zresztą formułowane w odwołaniu i słuszne jest stanowisko WINGiK, że wniosek skarżącej, który był podstawą prowadzenia niniejszego postępowania nie dotyczył tychże działek. Skarżąca podnosiła co prawda kwestie tych działek w postępowaniu modernizacyjnym, jednakże ono zostało już zakończone. Informacyjnie jedynie można wskazać, że ewentualne niezgodności dotyczące stanu ewidencyjnego działek 570 i 571 mogą być przedmiotem odrębnego wniosku właściciela tych działek.

Z wszystkich tych przyczyn, uznając, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.