Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 64/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

z dnia 20 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. W. od ostanowienia referendarza sądowego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Rz 64/11 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania - p o s t a n a w i a - odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

W toku postępowania M. W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wniosek ten został rozpoznany przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Przesyłka sądowa zawierająca odpis orzeczenia wraz z pouczeniem o sprzeciwie została wydana osobiście adresatce w placówce pocztowej dnia 17 stycznia 2013 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka sądowa była po raz pierwszy awizowana dnia 2 stycznia 2013 r. z powodu nieobecności adresatki pod wskazanym adresem (k. 108).

W dniu 24 stycznia 2013 r. M. W. nadała w placówce pocztowej sprzeciw (k. 112).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "P.p.s.a.") od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Sprzeciw wniesiony po terminie Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym.

Zasadniczo Sąd dokonuje doręczeń pism sądowych przez pocztę. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu i nie ma możliwości doręczenia pisma za pośrednictwem dorosłych domowników, obowiązany jest złożyć pismo na okres 14 dni w placówce pocztowej, pozostawiając o tym adresatowi zawiadomienie. W takim przypadku, jeżeli pismo nie zostanie we wskazanym terminie podjęte, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.

Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że sprzeciw M. W. został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu. Podjęcie pisma sądowego dnia 17 stycznia 2013 r. nastąpiło bowiem po upływie 14 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (awiza), które miało miejsce dnia 2 stycznia 2013 r. Termin 14 dni, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. ukończył bieg dnia 16 stycznia 2013 r. i ten dzień należało traktować jako dzień doręczenia odpisu postanowienia. Dlatego termin do wniesienia sprzeciwu, wynoszący 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, ukończył bieg 23 stycznia 2013 r. Tymczasem sprzeciw został nadany w placówce pocztowej dzień później, tj. 24 stycznia 2013 r. Powyższej oceny nie zmienia fakt, że doręczyciel wydał adresatce przesyłkę dnia 17 stycznia 2013 r., czyli po upływie terminu 14 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zgodnie bowiem z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, tj. terminu 14 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (awiza). Późniejsze podjęcie pisma nie wywarło wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu.

W tym stanie rzeczy Sąd obowiązany był sprzeciw odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.