Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1754/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Zwolniono od uiszczenia wpisu w części
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1, art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia 1. przyznać skarżącej prawo pomocy w części, tj. zwolnić ją od wpisu od skargi w wysokości powyżej 100,- zł, 2. odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje wnioskowane przez stronę zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego.

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu z 6 września 2007 r. M. L. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu stwierdziła, że uzyskuje - co miesiąc - dochód z emerytury w wysokości 1379,48 zł brutto, posiada dom o powierzchni ok. 300,- m. kw. - obciążony hipoteką, cierpi na dolegliwości psychiczne i neurologiczne, na które przeznacza ok. 50 % dochodów

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego z 9 października 2007 r. skarżąca przesłała zeznania podatkowe za 2005 i za 2006 r., odpisy z rachunku bankowego za ostatnie 5 miesięcy, zestawienie aktualnych należności i zobowiązań, oświadczenie o sytuacji majątkowej, zaświadczenie lekarskie, decyzję Prezydenta m.st. W. [...], zawiadomienie o zajęciu konta bankowego.

Wymagany w sprawie wpis wynosi 1632,- zł, zatem w odniesieniu do możliwości uiszczenia tej kwoty należy oceniać zdolność strony do ponoszenia w sprawie kosztów sądowych, ponieważ na obecnym etapie postępowania tylko te koszty są wymagalne, a sytuacja majątkowa strony może zmieniać się. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest przy tym formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest oczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z [...]grudnia 2004 r. sygn. GZ 123-124/04). Żeby ocenić stan majątkowy strony niezbędne są precyzyjne informacje o środkach finansowych, które strona posiada.

Skarżąca wskazała, że na dzień złożenia wniosku uzyskiwała dochody w wysokości 1379,48 zł brutto miesięcznie. Z kwoty tej, jak wspomniała w oświadczeniu z 28 października 2007 r., pokrywa koszt związane ze swoim utrzymaniem, spłaca długi - w wysokości ponad 700 tys. - i zakupuje lekarstwa. Jak skarżąca wskazała, oprócz kredytu bankowego, ma ona liczne zobowiązania względem osób, które świadczyły jej pomoc finansową, kiedy była bez pracy. Potrzebę ponoszenia wydatków na poratowanie zdrowia dokumentuje, oprócz oświadczeń skarżącej, także przekazane Sądowi zaświadczenie lekarskie. W ocenie referendarza sądowego, przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest uzasadnione, ponieważ nie można uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie wygospodarować żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych w sytuacji, gdy posiada stałe źródło dochodu. Okolicznością tą nie jest fakt spłaty zaciągniętych zobowiązań, zwłaszcza, że z dokumentów nadesłanych przez skarżącą nie wynika, by odbywał się on w sposób nieharmonijny. Skarżąca dysponuje regularnymi dochodami, które przeznacza na zaspokajanie własnych potrzeb. Referendarz sądowy zauważył, że część zobowiązań, które zadeklarowała skarżąca jest zabezpieczona na hipotece nieruchomości, którą posiada, co nie uszczupla znacząco jej bieżących dochodów i nie uniemożliwia uiszczenia wpisu sadowego wyrażonego w sentencji postanowienia.

Jednak w ocenie referendarza sądowego, nawet z nadesłanych przez skarżącą materiałów i deklaracji wynika, że sytuacja finansowa skarżącej wypełnia przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ skarżąca uprawdopodobniła, iż natychmiastowe uregulowanie pełnej kwoty wymaganych kosztów sądowych, a nawet przeważającej ich części, może spowodować, z racji obowiązku ponoszenia kosztów utrzymania i obowiązku spłaty należnych zobowiązań, znaczące pogorszenie jej sytuacji bytowej. Zarazem skarżąca nie wykazała, że uiszczenie kwoty oznaczonej w sentencji spowoduje ten skutek. Stąd decyzja referendarza sądowego o miarkowaniu wymaganych kosztów do wysokości, której uiszczenie umożliwia skarżącej udział w postępowaniu sądowym. Ze względu na zadeklarowane oddzielne prowadzenie gospodarstwa domowego z mężem - wbrew zaleceniom Naczelnego Sądu Administracyjnego z postanowienia z [...] października 2006 r., sygn. GZ 71/04 ONSA i WSA 2005/1/8 - referendarz sądowy, mając na uwadze potrzebę realizacji postulatu bezzwłocznego dostępu do Sądu, nie badał sytuacji majątkowej małżonka skarżącej.

Ze względu na powyższe należało, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., postanowić jak w sentencji.