Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 35/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2, art. 193
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. K. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2021 r., sygn. akt II FSK 35/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 377/20 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 marca 2021 r. sygn. akt II FSK 35/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz M. K. (dalej jako "Skarżąca") kwotę 6100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej Skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 377/20 w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 lutego 2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r.

Pismem z dnia 19 marca 2021 r. Skarżąca wniosła o sprostowanie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez wpisanie w miejsce słów "uchyla zaskarżoną decyzję" słów "uchyla zaskarżone decyzje organów podatkowych obu instancji". Z ostrożności procesowej wniosła także o uzupełnienie wyroku w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Artykuł 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku, w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 10 grudnia 2007 r. sygn. akt II FSK 501/06; z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt II GSK 346/10, (treść uzasadnienia ww. orzeczeń oraz innych orzeczeń sądów administracyjnych powołanych w niniejszym uzasadnieniu dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskowane przez Skarżącą sprostowanie nie dotyczy którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 P.p.s.a. Sprostowanie orzeczenia poprzez "uchylenie zaskarżonych decyzji organów podatkowych obu instancji" stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt I GSK 2123/18).

Wskazać również należy, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art. 157 § 1 P.p.s.a., uzasadniające uzupełnienie wyroku.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. wniosek oddalił.

[pic]