Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 260/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 39, 40, 42, 46
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Benedykta D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 1994 r. Prezydent Miasta T. zatwierdził plan realizacyjny i udzielił Spółdzielni [...] w T. pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego – I etap realizacji obejmujący 3 klatki schodowe – na działce położonej przy ul. [...] w T., zaś kolejną decyzją z dnia [...] 1995 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił wymienionemu inwestorowi pozwolenia na budowę na wskazanej działce wielorodzinnych budynków mieszkalnych – II etap realizacji obejmujący dobudowę 2 segmentów do budynku, którego dotyczyło pozwolenie na budowę z dnia [...] 1994 r. oraz III i IV etap realizacji obejmujący budowę budynku czteroklatkowego, a nadto – wykonanie sieci i przyłączy infrastruktury technicznej do tych budynków.

W informacji o terminie poprzedzającej wydanie decyzji z dnia [...] 1994 r. oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której udzielono w dniu [...] 1995 r. pozwolenia na budowę, zamieszczono postanowienia dotyczące zapewnienia, dla prawidłowego funkcjonowania zespołu budynków, niezbędnej ilości miejsc parkingowych od strony ul. [...] i [...]oraz dopuszczające realizację garaży wbudowanych w kondygnację piwniczną.

W dniu [...] 1996 r. uwzględniając wniosek Spółdzielni [...]w T., Prezydent Miasta T. wydał decyzję nr [...], [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu jej pozwolenia na budowę parkingu samochodowego dwupoziomowego przy ul. [...] w T.

W dniu [...] 1997 r. Spółdzielnia [...]wystąpiła z wnioskiem o uchylenie wskazanej decyzji ostatecznej dotyczącej pozwolenia na budowę parkingu oraz o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zespołu garaży podziemnych, które zamierza zrealizować na własnym terenie przy ul. [...]. Z wniosku wynikało, iż dwa zespoły garaży o kubaturze 1800 m3 obejmować będą łącznie 30 boksów zagłębionych w ziemi, a część wystająca ponad teren zostanie obłożona skarpami, które pokryje zieleń.

Decyzją z dnia [...] 1997 r. nr [...], [...], po rozpatrzeniu powyższego wniosku, Prezydent Miasta T. na podstawie art. 39, 40 ust. 1-3, 42 i 46 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 ze zm.), miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta T. zatwierdzonego uchwałą [...] oraz uchwały Rady Miejskiej T. nr [...] z dnia [...] 1990 r. w sprawie wykazu obowiązujących aktów prawa miejscowego orzekł o uchyleniu w całości decyzji z dnia [...] 1996 r. oraz – ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy zespołu garaży podziemnych dla samochodów osobowych przy ul. [...] w T. wraz z instalacją oświetleniową, kanalizacją deszczową, placem manewrowym i drogą dojazdową łącznie z dojściem dla pieszych, oznaczonej na stanowiącej integralną część decyzji mapie sytuacyjno-wysokościowej. W decyzji między innymi zaznaczono, że nieruchomość przy ul. [...] położona jest na terenie przeznaczonym w ogólnym planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego miasta pod zabudowę mieszkaniową i działalność usługowo-gospodarczą nie powodującą szkodliwości dla środowiska i osób trzecich, oznaczonym symbolem S-61 MW/UR, a nadto – iż należy uwzględnić uzasadnione interesy i potrzeby właścicieli sąsiednich nieruchomości. Określono także, że zachowuje ona ważność przez okres 1 roku od dnia jej doręczenia.

Z uzasadnienia decyzji wynika, iż doręczono ją Spółdzielni [...] oraz I. [...] Sp. z o.o. w T.

W dniu [...] 1998 r. do Urzędu Miasta T.a wpłynął wniosek Spółdzielni [...] o udzielenie pozwolenia na budowę przy ul. [...] zespołu garaży i pawilonu handlowego wraz z sieciami i przyłączami, którego to pawilonu dotyczyła odrębna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]1997 r. Do wniosku załączono m.in. projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany garaży. Postanowieniem z dnia [...] 1998 r. Prezydent Miasta T. wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku m.in. o dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W wykonaniu tego postanowienia Spółdzielnia [...] przedłożyła kserokopie:

• aktu notarialnego z dnia [...] 1995 r. w przedmiocie zawartej między Gminą T., a Spółdzielnią umowy o oddaniu Spółdzielni w użytkowanie wieczyste działki nr [...] o powierzchni 164 m2 położonej przy ul. [...] i [...] wydzielonej z nieruchomości położonej przy ul. [...] i [...] o powierzchni 1880 m2, wpisanej w KW nr [...] na rzecz Gminy Miasta T.,

• aktu notarialnego z dnia 19 czerwca 1995 r. w przedmiocie zawartej między pełnomocnikiem Skarbu Państwa a Spółdzielnią umowy o oddaniu Spółdzielni w użytkowanie wieczyste działki nr [...] o powierzchni 2320 m2 położonej przy ul. [...], wydzielonej z nieruchomości położonej przy ul. [...] i innych o powierzchni 7,19.40 ha, wpisanej w KW nr [...] na rzecz Skarbu Państwa.

Decyzją z dnia [...] 1998 r. nr [...], [...] Prezydent Miasta T. zatwierdził projekty budowlane i udzielił wnioskodawcy zarówno pozwolenia na budowę pawilonu handlowego, jak i budowę zespołu garaży podziemnych dla samochodów osobowych na terenie działek [...] i [...] położonych przy ul. [...] w T.

W zatwierdzonym projekcie architektoniczno-budowlanym zespołu garaży podziemnych przewidziano dwa ciągi garażowe o łącznej liczbie 22 boksów i kubaturze 1123 m3.

Pismem z dnia [...] 1998 r. pełnomocnik A., B. i S. D. wystąpił do Prezydenta Miasta T. o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] 1998 r. (winno być – 1997 r.) nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji – zespołu garaży podziemnych przy ul. [...], bowiem w dniu [...] 1998 r. dowiedział się przypadkowo o wydaniu powyższej decyzji, a mandanci, którzy jako współwłaściciele nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji winni być stroną w poprzedzającym jej wydanie postępowaniu, nie byli o nim powiadomieni, w związku z czym nie brali w nim udziału.

Jednocześnie w dniu [...] 1998 r. pełnomocnik wyżej wymienionych wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 1998 r. udzielającej pozwolenia na budowę zespołu garaży podziemnych i pawilonu handlowego przy ul. [...].

W dniu [...] 1998 r., po dokonaniu oględzin na miejscu budowy garaży przy ul. [...], podczas których stwierdzono wygrodzenie terenu zgodnie z granicami naniesionymi na planie realizacyjnym i nienaruszenie terenu sąsiedniej działki, Prezydent Miasta T. wydał na podstawie art. 149 § 1 i 145 § 1 pkt 4 kpa postanowienie sygn. [...] o wznowieniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zakończonego jego decyzją z dnia [....\ 1997 r. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi A, B. i S. D.

Następnie decyzją z dnia [...] 1998 r. powołując się na art. 151 § 1 pkt 1 kpa, Prezydent Miasta T., po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1997 r. z powodu braku podstaw do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Z uzasadnienia decyzji wynika, że brak czynnego udziału stron w postępowaniu nie miał wpływu na treść podjętego w dniu [...] 1997 r. rozstrzygnięcia, gdyż podczas formułowania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu organ miał na względzie i zabezpieczył interesy prawne osób trzecich, w tym właścicieli gruntów sąsiadujących z inwestycją, a realizacja tejże inwestycji nie narusza oraz nie ogranicza korzystania z prawa własności właścicieli sąsiednich terenów.

Od powyższej decyzji z dnia [...] 1998 r. pełnomocnik A. B. S. D. wniósł w dniu [...] 1998 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. odwołanie.

Odwołanie to zostało rozpatrzone dopiero w maju 1999 r., bowiem akta sprawy z uwagi na prowadzone równolegle postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę zespołu garaży z dnia [...] 1998 r., przekazywane były Wojewodzie [...] i Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Warszawie.

Decyzją z dnia [...] 1999 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., uwzględniając wniesione odwołanie, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] 1998 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podniósł, że odmowa uchylenia wydanej przez Prezydenta Miasta T. decyzji z powodu braku podstaw określonych w art. 145 § 1 pkt 4 kpa oznacza odmowę przyznania odwołującym się przymiotu strony oraz uznał za niewystarczające podane motywy odmowy uchylenia, sprowadzające się do stwierdzenia, iż brak czynnego udziału stron w postępowaniu nie miał wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia, gdyż zabezpieczało ono interesy prawne właścicieli gruntów sąsiadujących z inwestycją.

Nową decyzję Prezydent Miasta T. wydał w tej sprawie w dniu [...] 2003 r. Do połowy 2002 r. kontynuowane było wspomniane wyżej postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności wydanego w dniu [...] 1998 r. pozwolenia na budowę zespołu garaży i akta administracyjne wykorzystywane były przez Wojewodę, Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, do którego wpłynęła skarga na decyzję tego ostatniego organu z dnia [...] 1999 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 1999 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 1998 r. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2002 r. sygn. IV SA 2364/99 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A., B. i S. D..

Decyzją z dnia [...] 2003 r. nr [...] Prezydent Miasta T., po ponownym przeprowadzeniu wznowionego postępowania, na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 kpa stwierdził, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] 1997 r. wydana została z naruszeniem przepisów kpa polegającym na pozbawieniu współwłaścicieli działki [...] A., B. i S. D. udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym tą decyzją oraz jednocześnie odmówił uchylenia wymienionej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu decyzji organ przyznał, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla podziemnych garaży wraz z infrastrukturą techniczną dotknięte było uchybieniem formalnym w postaci pozbawienia B., A. i S. D. udziału w tym postępowaniu mimo, że jako współwłaściciele działki nr [...] sąsiadującej z planowaną inwestycją mieli interes prawny, by uczestniczyć w nim, a tym samym posiadali atrybut strony w rozumieniu art. 28 kpa. Jednak, zdaniem organu, analiza okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że mimo powyższego uchybienia, podjąłby w wyniku wznowienia decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zawierającą identyczne uwarunkowania, jak decyzja z dnia [...] 1997 r., co uzasadnia odstąpienie od uchylenia tejże decyzji. W szczególności bowiem realizacja garaży na działce [...] (nowy numer działki [...]) zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, w którym obszar ten o symbolu [...] przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową i działalność usługowo-gospodarczą nie powodującą szkodliwości dla środowiska, zaś inwestycja nie stwarza ograniczenia w przyszłej zabudowie działki sąsiedniej nr [...], która położona jest w pasie rezerwowanym na projektowaną tranzytową, czteropasmową ulicę główną o szerokości 60 m w liniach rozgraniczających, oznaczonym w planie symbolem [...]. Nadto ustosunkowując się do zgłoszonego przez B. D. w trakcie zapoznawania się z aktami sprawy zarzutu, iż w decyzji z dnia [...] 1997 r. błędnie wskazano położenie działki przy ul. [...], gdyż działka nr [...] (uprzednio nr [...]) usytuowana jest przy ul. [...], w uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż bez względu na wymieniony w decyzji adres, obszar inwestycji obejmował działkę [...], co potwierdza załącznik graficzny do decyzji, jak również zawarte w decyzji stwierdzenie, że lokalizację garaży oznaczono na załączonej mapce sytuacyjno-wysokościowej, przy czym działka nr [...] stanowi zorganizowaną całość z nieruchomością przy ul. [...].

Odwołując się od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2003 r. B. D. wniósł o jej uchylenie i wydanie postanowienia wznawiającego postępowanie w sprawie. Wyżej wymieniony zarzucił:

• obrazę art. 145 § 1 pkt 4, 146 § 2 i 149 kpa przez nie wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania i rozstrzygnięcie na podstawie art. 146 § 2 kpa w sytuacji, gdy mogło to nastąpić dopiero po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, a nadto obrazę art. 153 § 1 kpa bez wskazania na czym ta obraza miała polegać,

• obrazę art. 7, 77 i 107 kpa w wyniku nie przeprowadzenia ponownie postępowania oceniającego zasadność uchylenia wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (nie znajduje to odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) oraz poprzez stwierdzenie, że w wyniku wznowienia postępowania mogło dojść jedynie do wydania decyzji tej samej treści co decyzja dotychczasowa bez wskazania w uzasadnieniu decyzji przyczyn leżących u podstaw tego stwierdzenia,

• przewlekłości postępowania bez poinformowania strony o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy,

• niedostrzeżenie przez organ, że doszło do naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), gdyż wydano decyzję na podstawie wniosku Spółdzielni [...]w T., w którym nie określono wszystkich elementów wymaganych tym przepisem (nie określono granic terenu objętego wnioskiem i najbliższego otoczenia tego terenu), a w szczególności nie wskazano działki [...] stanowiącej współwłasność A., B. i S. D., nie wskazano nr ewidencyjnego działki [...] (obecnie [...]), na której miały być realizowane garaże ograniczając się do podania adresu – ul. [...], jakkolwiek prawidłowy był adres ul. [...], zaś adres ul. [...] dotyczył innych po części zabudowanych już działek, co w konsekwencji doprowadziło do ujęcia w sentencji decyzji wadliwego adresu ul. [...],

• przeoczenie przez organ, że w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie zamieszczono wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, co pozostaje w sprzeczności z art. 42 ust. 1 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym,

• iż niewłaściwe określenie w decyzji z dnia 7 sierpnia 1997 r. terenu pod inwestycję zmierzało do odwrócenia uwagi, że garaże od strony północnej będą częściowo się stykały z linią rozgraniczającą trasy średnicowej, a więc będą kolidowały z przyszłą budową tej trasy (w decyzji nie zaznaczono, że działka [...] położona jest częściowo na obszarze oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]).

W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wydało w dniu [...] 2003 r. decyzję nr [...] utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji za chybiony uznał zarzut dotyczący wadliwości wydania przez Prezydenta Miasta T. decyzji na podstawie art. 146 § 2 kpa i art. 151 § 2 kpa, bowiem po wznowieniu postępowania, co nastąpiło postanowieniem z dnia [...] 1998 r., w związku z uchyleniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji organu I instancji z dnia [...] 1998 r. wznowione postępowanie nadal pozostawało w toku, a więc kolejna, to jest zaskarżona decyzja wydana została w następstwie przeprowadzonego postępowania po jego wznowieniu i możliwe było wydanie rozstrzygnięcia na gruncie wskazanych przepisów.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy także podniósł, że mimo wadliwości formalnej, z powodu której doszło do wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania, trafne było odstąpienie przez organ I instancji od uchylenia decyzji z dnia [...] 1997 r., gdyż wadliwość ta nie wpłynęła na prawidłowość zastosowania w sprawie przepisów prawa materialnego, a więc nie miała wpływu na treść wymienionej decyzji, co organ rozważył i wnikliwie ocenił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W szczególności lokalizacja garaży zgodna jest z obowiązującym w dniu rozstrzygania planem zagospodarowania przestrzennego przewidującym na tym terenie zabudowę mieszkaniową i działalność usługowo-gospodarczą nie wpływającą szkodliwie na środowisko (funkcją uzupełniającą na obszarze zabudowy mieszkaniowej jest prawo realizacji garaży), zaś bezzasadny jest zarzut usytuowania inwestycji w obrębie pprzyszłej trasy komunikacyjnej [...], skoro istotnie sama działka [...] jest częściowo położona na obszarze tej trasy, lecz same garaże umiejscowiono poza jej liniami rozgraniczającymi – na terenach zabudowy mieszkaniowej. Nadto warunki zabudowy niewątpliwie dotyczą działek [...] i [...] położonych przy ul. [...], gdyż linie rozgraniczające teren inwestycji zostały wyznaczone na załączonej do nich mapie i nie podważa tego faktu okoliczność, iż w treści decyzji błędnie wskazano numer przy ul. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. nie podzieliło również zarzutu, że decyzję z dnia [...] 1997 r. wydano z naruszeniem uzasadnionych interesów osób trzecich, skoro w treści tejże decyzji zawarto zapis o obowiązku uwzględnienia wymienionych interesów. Zapis taki wiąże projektanta inwestycji do takiego jej projektowania, by zachowane zostały wymogi wynikające z przepisów techniczno-budowlanych uniemożliwiające naruszenie tych interesów w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie na etapie udzielania pozwolenia na budowę, a zgodność projektu z tymi przepisami badana jest przez organ właściwy do udzielania pozwolenia na budowę.

Organ odwoławczy przy tym podniósł, że weryfikacja usytuowania garaży w zakresie zgodności z powyższymi przepisami nastąpiła już na etapie udzielania pozwolenia na ich budowę, między innymi w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a nadto oceny legalności decyzji pod tym kątem dokonał w 2002 r. w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Do kwestii tej odniósł się również organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji stwierdzając, że z uwagi na to, iż działka nr [...] należąca do stron położona jest w obrębie terenu [...] przeznaczonego pod główną trasę tranzytową, ich prawo do zagospodarowania tej nieruchomości zostało ograniczone ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta T. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, nie może być mowy o naruszeniu interesu prawnego stron polegającym na ograniczaniu możliwości zagospodarowania działki zgodnie z ich wolą oraz utrudnieniu w przyszłym korzystaniu z działki w następstwie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zespołu garaży.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. D. wniósł o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2003 r. Podniesione w skardze zarzuty i ich uzasadnienie stanowią powtórzenie tak co do zarzutów, jak i przytoczonych na ich poparcie okoliczności treści odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2003 r. w następstwie którego podjęta została zaskarżona decyzja.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nadto akcentując czynny udział B. D. we wznowionym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W istocie rzeczy skarżący kwestionuje w niej wyłącznie decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2003 r. i poprzedzające jej wydanie postępowanie nie odnosząc się w żaden sposób do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., o której uchylenie wnosi.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja z dnia [...] 2003 r. nie narusza prawa, a w jej uzasadnieniu organ II instancji wyczerpująco ustosunkował się do podniesionych w odwołaniu przez stronę zarzutów.

Bezspornym jest, że w postępowaniu administracyjnym, które doprowadziło do wydania w dniu [...] 1997 r. przez Prezydenta Miasta T. decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy zespołu podziemnych garaży na terenie nieruchomości przy ul. [...]w T., współwłaściciele sąsiedniej nieruchomości – A., B. i S. D. nie uczestniczyli z przyczyn zawinionych przez organ, w związku z czym zachodziła określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa przesłanka do wznowienia tego postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji trafnie stwierdziło, że postępowanie w powyższej sprawie zostało wznowione postanowieniem Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 1998 r., a zatem po jego przeprowadzeniu możliwe było wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 kpa, w razie zaistnienia określonych w tym ostatnim przepisie okoliczności.

Wspomniane okoliczności to ustalenie w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie, iż w razie uchylenia dotkniętej wadą decyzji mogłaby zapaść nowa decyzja wyłącznie odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W takim wypadku stwierdzając wydanie decyzji z naruszeniem prawa odstępuje się od jej uchylenia.

Podejmując tego rodzaju rozstrzygnięcie organ musi zatem wykazać, że wada postępowania uzasadniająca jego wznowienie, nie wpłynęła na treść wydanej na podstawie prawidłowo zastosowanych przepisów prawa materialnego decyzji.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. że decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2003 r. zawiera elementy merytorycznego rozstrzygnięcia wymagane dla decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W myśl art. 40 ust. 1 obowiązującej w dacie orzekania o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) decyzję w przedmiocie tychże warunków wydaje się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z art. 43 zaś cytowanej ustawy wynika, że organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeśli zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisami prawa.

Zarówno organ II instancji, jak i organ I instancji wskazał, że przeznaczenie w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta T. jednostki planistycznej o symbolu [...] pod zabudowę mieszkaniową i działalność usługowo-gospodarczą, upoważniało do lokalizacji w jej obrębie garaży podziemnych spełniających funkcję uzupełniającą w stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu. Warunki zabudowy określone decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 1997 r. niewątpliwie dotyczą działek [...] (obecnie [...]) i [...] uzyskanych przez Spółdzielnię [...] w T. w użytkowanie wieczyste od Skarbu Państwa oraz gminy T., gdyż potwierdza to stanowiąca integralną część tej decyzji mapa sytuacyjno-wysokościowa i załącznik graficzny do tej decyzji. Obydwie działki położone są przy ul. [...].

Nie stanowi zatem istotnego uchybienia nie wskazanie numeracji wymienionych działek w treści decyzji i ograniczenie się do podania ich adresu, który zamiast ul. [...] winien brzmieć, jak wynika z aktu notarialnego nr [...] sporządzonego w dniu [...] 1995 r. w odniesieniu do działki nr [...] – ul. [...] (wydzielono ją z nieruchomości oznaczonej tym adresem), a dla działki nr [...], jak wskazuje treść aktu notarialnego nr [...] z dnia [...] 1995 r. – ul. [...] lub [...] (wydzielono ją z nieruchomości oznaczonej tym adresem). Trafnie obydwa organy w uzasadnieniach decyzji zaskarżonej i ją poprzedzającej podniosły, że usytuowanie garaży na wymienionych działkach było przedmiotem oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w trakcie rozpatrywania skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 1999 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę garaży podziemnych, co znalazło wyraz w uzasadnieniu oddalającego powyższą skargę wyroku z dnia 21 lutego 2002 r. sygn. IV SA 2364/99.

Jak wynika z akt sprawy garaże zlokalizowano na terenach zabudowy mieszkaniowej, poza liniami rozgraniczającymi ujętej w planie zagospodarowania przestrzennego trasy komunikacyjnej oznaczonej symbolem [...] w związku z czym faktu, iż sama działka [...] znajduje się częściowo w obrębie tej trasy nie można utożsamiać, jak to zarzuca skarżący, z naruszeniem ustaleń tego planu.

Sąd podziela wyrażone w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowisko, że zawarty w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zapis obligujący do uwzględniania uzasadnionych interesów i potrzeb właścicieli sąsiednich nieruchomości zobowiązywał, by przy sporządzaniu projektu garaży na etapie ubiegania się o pozwolenie na budowę, przestrzegane były przepisy techniczno-budowlane gwarantujące respektowanie tychże interesów. Naczelny Sąd Administracyjny nie związany granicami skargi, kontrolując w sprawie IV SA 2364/99 zgodność z prawem wydanego na podstawie decyzji o warunkach zabudowy pozwolenia na budowę zespołu garaży nie dopatrzył się naruszenia wymienionych przepisów. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1997 r. w powyższym zakresie odpowiadała zatem wymogom określonym w art. 42 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Negatywnie na interesy skarżącego, ograniczając jego prawa związane z warunkami zagospodarowania należącej do niego i innych osób działki nr [...], oddziaływuje natomiast jej usytuowanie na terenie planowanej, wspomnianej wyżej trasy komunikacyjnej.

Reasumując, zdaniem składu orzekającego, dokonana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkująca utrzymaniem w mocy decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2003 r. stwierdzającej, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, to jest z dnia [...] 1997 r., co stanowiło negatywną przesłankę uchylenia wskazanej decyzji, była wnikliwa i prawidłowa, zgodna z art. 7 i 77 § 1 kpa, samo zaś uzasadnienie tej decyzji spełnia zawarte w art. 107 § 3 kpa wymogi. Natomiast pominięcie we wniosku Spółdzielni [...] o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy zespołu garaży, kwestii sąsiadowania tego terenu z działką nr [...] i nie oznaczenie tej działki na stanowiącej integralną część decyzji z dnia [...] 1997 r. mapie, skutkujące nie uczestniczeniem jej współwłaścicieli w poprzedzającym udzielenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postępowaniu, a następnie – wznowieniem postępowania w sprawie, Sąd uznał za nie mające wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym, nie znajdując podstaw do uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2003 r. należało skargę na tę decyzję jako bezzasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalić.