Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 14/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 4, 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 221/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 221/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę T. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2018 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w związku ze złożoną skargą na ww. decyzję i nieuiszczeniem od niej wpisu, skarżący został wezwany do dokonania tej czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie zastępczym określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") w dniu 20 lipca 2018 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.

Od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącego wywiódł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie wobec uznania, iż doręczenie stronie zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi było skuteczne i nastąpiło z poszanowaniem reguł doręczeń wskazanych w art. 73 § 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, a prawidłowość skierowania wezwania, w świetle akt sprawy nie budzi wątpliwości. Przesyłka została nadana na podany adres do doręczeń, z adnotacji operatora pocztowego wynika, że podjęto próbę doręczenia, a informację o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata po raz pierwszy 6 lipca 2018 r. i powtórnie 16 lipca 2018 r. Przesyłka nie została podjęta z placówki pocztowej, wobec czego została zwrócona do nadawcy, a tym samym należy uznać, że nastąpiło skuteczne doręczenie (domniemanie doręczenia), o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. Twierdzenie dotyczące nieotrzymania wezwania nie mogło skutecznie podważyć domniemania doręczenia zastępczego. Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może bowiem prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu, ponieważ odnosi się ona do zasadności przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przedmiotem kontroli jest zaś wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W zażaleniu nie powołano natomiast żadnego argumentu zdolnego skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą, mimo stosownego wezwania w tym zakresie, skargę.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.