Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 951/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1, § 2 pkt 7, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia 1. zwolnić P. G. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla P.G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. G. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu P.G. przedłożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że P. G. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, ojcem oraz babką, które jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy w wysokości [...] zł, wynagrodzenia za pracę jego matki w wysokości [...] zł oraz z renty jego babki w wysokości [...] zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Jednocześnie wyjaśnił, że jego ojciec oraz babka prowadzą sprawę ze swoim rodzeństwem o gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, które nie zostało jeszcze nikomu przyznane. Wnioskodawca wyjaśnił, że zarobione pieniądze przeznacza na wyżywienie i dojazdy do pracy, a poza tym pomaga rodzicom i dokłada się do stałych opłat kwotą [...] zł. Zobowiązania i stale wydatki wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawca oszacował w następujący sposób: prąd – [...] zł, butla gazowa – [...] zł, woda – [...] zł, śmieci – [...] zł od osoby, podatek – [...] zł kwartalnie, opał na zimę, tj. węgiel – [...] zł rocznie, drzewo – [...] zł rocznie.

W uzasadnieniu wniosku P. G. oświadczył, że nie stać jego osoby na opłacenie kosztów sądowym, w tym kosztów wynagrodzenia adwokata, gdyż nie ma on oszczędności. Jednocześnie zaznaczył, że ma wykształcenie zawodowe i nigdy nie miał do czynienia z sądem administracyjnym.

Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części.

Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja P. G. nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa oraz możliwości płatnicze wnioskodawcy oceniane przez pryzmat jego dochodów. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów przez osoby pozostające z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym, doświadczenie życiowe wskazuje, że są one w całości przeznaczane na zaspokojenie koniecznych kosztów ich bieżącego utrzymania. Wynika z tego, że po zaspokojeniu koniecznych i podstawowych kosztów utrzymania wnioskodawca nie dysponuje już wolnymi środkami, które mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych chociażby w części oraz na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ R. Talaga