Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1180/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia papierów wartościowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

J. S. (dalej zwana: "Skarżącą"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2014r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Do skargi Skarżąca załączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, w tym braku możliwości pokrywania wydatków na bieżące potrzeby życiowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (LEX nr 564208). Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca nie wskazała okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. mogłyby doprowadzić do wyrządzenia jej niepowetowanej szkody, jednocześnie powodując trudne do odwrócenia skutki materialne.

Skarżąca wyjaśniła, że jest na emeryturze. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Skarżąca nie wskazała jakiej wysokości świadczenie emerytalne jej przysługuje, czy ma zgormadzone jakieś oszczędności, bądź czy dysponuje majątkiem, który może spieniężyć celem wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca wskazała jedynie, że wykonanie decyzji może spowodować brak możliwości pokrywania wydatków na bieżące utrzymanie.

Na podstawie informacji przedstawionych we wniosku Sąd nie ma możliwości dokonania rzetelnej oceny sytuacji finansowej Skarżącej.

Sąd przyznaje, że kwota zobowiązania podatkowego ustalona decyzją na 35.046zł jest kwotą znaczną. Jednak Sąd nie ma możliwości weryfikacji zdolności płatniczych Skarżącej jedynie na podstawie informacji zawartej we wniosku, że Skarżąca jest na emeryturze. Ponadto zważyć należy w niniejszej sprawie, że zobowiązanie podatkowe zostało określone w wyniku odpłatnego zbycia papierów wartościowych. Skoro Skarżąca uzyskała z tego tytułu przychód w kwocie 184.465,40zł i nie wyjaśniła we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji kwestii tego dochodu, to należy przyjąć, że Skarżąca ma zgromadzone środki finansowe konieczne do uiszczenia zobowiązania podatkowego, które na niej ciąży. Zaś wykonanie decyzji nie spowoduje skutków, o których mowa we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Bez podania wszelkich okoliczności i poparcia ich dokumentami nie jest możliwe stwierdzenie wystąpienia przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest więc możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie decyzji.

Końcowo wskazać należy, iż przymusowe egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11).

Sąd, mając powyższe na względzie nie uwzględnił wniosku, który nie został należycie uzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.