Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1831/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2014 r. sprawy ze skargi W.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem postępowania jest skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożona przez W. G. (w dalszej części uzasadnienia nazywana również "skarżącą") reprezentowaną przez pełnomocniczkę E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy dokonania zmiany podmiotowej w ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki nr [...] polegającej na przywróceniu zmienionego wpisu

Stan faktyczny rozstrzyganej sprawy przedstawiał się następująco.

W ewidencji gruntów i budynków prowadzonych przez Prezydenta [...] jako właściciel działki nr [...] położonej w S. ujawnieni byli B. G. i W. G., obydwoje zamieszkali w S. przy ul. [...]. Jak wynika z akt sprawy, w czasie zakładania ewidencji w [...] r. organ ewidencyjny nie posiada żadnych dokumentów źródłowych dotyczących podstaw tego wpisu. Nie ulega jednak wątpliwości, że sporna nieruchomość pozostawała we władaniu B. i W. G.

W wyniku zmian podmiotowych ewidencji, które nastąpiły w dniach [...] r. oraz [...] r. jako współwłaściciel zostali wpisani A. M. G. zam. S. ul. [...] oraz G. M. G. zam. S. ul. [...]. Podstawą zmian w ewidencji były przedstawione przez G. G. postanowienia Sądu Powiatowego (później Rejonowego) w S.:

- z dnia [...] sygn. [...] o zasiedzeniu nieruchomości przez W. i Z. J.,

- z dnia [...] r. sygn. [...] oraz z dnia [...] r. sygn. [...] wskazujące spadkodawców W. i Z. J. w osobach W. G., K. J. i I. G.,

- z dnia [...] r. sygn. [...] wskazujące, iż spadek po zmarłym I. G. nabyli A. G. i G. G.

W. G. działając przez swoją pełnomocniczkę E. G. wystąpiła pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. z żądaniem wyjaśnień, dlaczego zostały dokonane zmiany w ewidencji dotyczące działki o numerze [...]. Wskazywała również, iż dotychczas wpisani jako właściciele B. (pełnomocniczka używa formy B.) G. i W. G. posiadali tytuł prawny do nieruchomości, byli jej właścicielami. W kolejnym piśmie dotyczącym bezpośrednio sprawy (z dnia 30 grudnia 2012 r.) skierowanym między innymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jako pismo procesowe strony w sprawie II SA/Gl 1009/12 pełnomocniczka W. G. podniosła szereg argumentów dotyczących między innymi tego, iż jako posiadacz samoistny W. G. nabyła działkę [...] przez zasiedzenie. W piśmie dnia z 13 stycznia 2013 r. stanowiącym zaś zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] E. G. podniosła, iż zmiany w ewidencji gruntów i budynków można dokonywać w przypadku zmian "udokumentowanych". Kwestionowała tym zasadność zmian dokonanych w oparciu o orzeczenia przedłożone przez G. G.

Pismem z dnia 13 marca 2013 r. Prezydent [...] wezwał E. G. do dostarczenia dokumentów stwierdzających tytuł prawny B. i W. G. do działki nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej nie przedstawiła żadnych dokumentów ograniczając się jedynie do podtrzymania swojego dotychczasowego stanowiska.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent [...] odmówił dokonania zmiany podmiotowej w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków odnośnie działki nr [...] obręb S. [...] polegającej na przywróceniu poprzedniego wpisu. W uzasadnieniu podniósł, iż wpis dokonany na wniosek G. G. nastąpił w oparciu o przedłożone przez niego postanowienia, z których wynika aktualny stan własnościowy nieruchomości. Pełnomocniczka skarżącej nie przedstawiła zaś, mimo wezwania, żadnych dokumentów uzasadniających dokonanie wpisu polegającego na przywróceniu poprzedniego wpisu.

Od decyzji Prezydenta [...] odwołanie złożyła W. G. reprezentowana przez E. G.. Zarzuciła organowi I instancji naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (w zakresie prawidłowości w zakresie dokonania zmian w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków oraz naruszenie art. 6-12, 75 § 1, 76 § 1, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267, w dalszej części uzasadnienia, jako K.p.a.). poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Tym samym zarzuciła naruszenie § 47 wspomnianego rozporządzenia poprzez brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. Dodatkowo pismem z dnia 7 czerwca 2013 pełnomocniczka skarżącej przekazała [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego swoje pismo skierowane do Sądu Rejonowego w S. w związku z postępowaniem w sprawie zasiedzenia działki.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju i systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Dane zawarte w ewidencji maja jedynie charakter informacyjny a sam rejestr jest jedynie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Możliwość wpisu do ewidencji jest uzależniona od istnienia dokumentów wskazanych w § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W przypadku skarżącej brak było jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego jej tytuł prawny do działki [...]. Zmiany dokonane w ewidencji na wniosek G. G. zostały zaś w oparciu o prawomocne orzeczenia Sądu Rejonowego w S.

Na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła W. G. reprezentowana przez E. G. Zarzuciła ona organowi II instancji:

- niezastosowanie art. 51 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez niewpisanie do ewidencji gruntów i budynków władającej działką nr [...] W. G. - do czasu uregulowania tytułu własności,

- naruszenie art. 172 Kodeksu cywilnego poprzez niewłaściwą interpretację pojęcia "władający nieruchomością"

- niewłaściwą interpretację § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków przed rozstrzygnięciem postępowania w sprawie zasiedzenia nieruchomości przez B. i W. G.,

- niewłaściwą interpretację § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, z argumentacją jak wyżej,

- niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy co stanowi naruszenie 6-12, 75 § 1, 76 § 1, 77 § 1, 80, 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Pełnomocniczka jako dowód potwierdzający przedstawione przez siebie tezy przywołała wyrok NSA z dnia 18 listopada 1997 r. sygn. II SA 562/97.

Dnia 24 maja 2014 r. pełnomocniczka skarżącej złożyła dodatkowe pismo. Dołączono do niego inne pismo, skierowane do Sądu Rejonowego w S., dotyczące wniosków dowodowych związanych ze sprawą [...] nie mające bezpośredniego związku z rozpatrywaną sprawą.

Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje, o których mowa w art. 20 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Z tego punktu widzenia ewidencja jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach. Spełnia wyłącznie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy.

Jak trafnie wskazano w wyroku WSA w Krakowie z dnia 21 marca 2013 r. (sygn. akt. III SA/Kr 1048/12) "Istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi". W związku z powyższym w trakcie postępowania organ ewidencyjny nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w dokumentacji źródłowej (w tym w prawomocnych orzeczeniach sądowych, aktach notarialnych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, aktach normatywnych, opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i in.). Wynika to bezpośrednio z istoty ewidencji gruntów i budynków, która ma charakter w istocie deklaratoryjny i rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie przez inne organy.

W zakresie zmian podmiotowych, zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy zasadą jest, że w ewidencji wskazuje się właścicieli, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - oprócz właściciela również inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty. A contrario, w odniesieniu do gruntów innych niż państwowe i samorządowe, ujawnienie władającego i to zarówno obok właściciela, jak i zamiast właściciela - nie jest dopuszczalne.

Odnosząc powyższe okoliczności do rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż postępowanie organu I i II instancji, oraz zapadłe w ich wyniku rozstrzygnięcia są zgodne z prawem. Jak wskazano wyżej wpis jako właścicieli i władających nieruchomością W. i B. G. nie był poparty odpowiednim materiałem źródłowym. Za taki należy jednak uznać przedłożone przez G. G. postanowienia Sądu Rejonowego (Powiatowego) w S.. Niezależnie od argumentacji skarżącej, organ ewidencyjny będzie mógł dokonać żądanego przez nią wpisu dopiero wówczas, gdy ta przedstawi orzeczenie stwierdzające, że jest właścicielką nieruchomości.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji

W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.