Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 3469/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Marzenna Zielińska, Sędziowie WSA - Jakub Pinkowski (spr.), - Małgorzata Rysz, Protokolant - Beata Smulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. sprawy ze skargi P. [...] Producent [...] w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty zwrotu cła - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Na podstawie pozwolenia nr [...] P. [...] Producent [...] w S., dalej zwany skarżącym, importował drut stalowy w ramach procedury uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych. Pozwolenie określało tak towary przywożone, które miały być poddane procesowi uszlachetniania czynnego, jak i produkty kompensacyjne, które miały być wywiezione lub powrotnie wywiezione bądź otrzymać inne przeznaczenie celne. Pozwolenie nie dotyczyło wytwarzania produktów kompensacyjnych z towarów ekwiwalentnych. W ramach tego pozwolenia, w dniu [...] lutego 1999 roku, na wniosek skarżącego objęto na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] procedurą uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych importowany z [...] C. drut ze stali o średnicy 4,5 mm.

Na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku procedurą wywozu jako produkty kompensacyjne objęto ramy i detale druciane do siedzeń samochodowych wytworzone z drutu importowanego m.in. na podstawie SAD nr [...] z dnia [...] lutego 1999 roku. Wywozu dokonywała firma “P." T. S.A. W W., która nabyła eksportowane produkty od skarżącego. Do zgłoszenia dołączono dokumenty sprzedaży towarów przez skarżącego jak i Dokument Uszlachetniania Czynnego-Zakończenie, wskazujący na skarżącego jako posiadacza pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego. Skarżący w oparciu o te dokumenty w dniu [...] kwietnia 1999 roku złożył wniosek o zwrot cła. Wniosek obejmował m.in. cło opłacone przy imporcie drutu stalowego na podstawie zgłoszenia wg SAD nr [...]. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku Dyrektor Urzędu Celnego w T. zarządził zwrot cła na ogólną kwotę 1045 złotych, z czego 360 złotych z tytułu zwrotu cła pobranego od towaru importowanego na podstawie zgłoszenia wg SAD nr [...].

W wyniku przeprowadzonej kontroli celnej u skarżącego stwierdzono szereg nieprawidłowości w zakresie stosowania procedury uszlachetniania w systemie ceł zwrotnych. Ustalono, że tylko część towarów objętych procedurą wywozu na podstawie zgłoszeń celnych nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku, stanowiła produkty kompensacyjne. Część z nich – jak ustaliła kontrola – wytworzona została z materiałów innych niż objęte procedurą uszlachetniania czynnego, część importowanych zaś materiałów, które miały być poddane procesowi uszlachetniania czynnego, w tym także drut importowany na podstawie zgłoszenia z dnia [...] lutego 1999 roku wg SAD nr [...], została sprzedana na terenie Polski. Na podstawie wyników tej kontroli zgłoszenia celne nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku uznane zostały za nieprawidłowe, natomiast w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku (zarządzenie zwrotu cła) postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002 roku wznowiono postępowanie.

Dyrektor Urzędu Celnego w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku o nr [...] uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] maja 1999 roku w sprawie zwrotu cła w kwocie 1045 złotych i ustalił kwotę zwrotu cła w wysokości 685 złotych. Rozpatrując sprawę w wyniku złożonego odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku o nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji. W uzasadnieniu organ celny II instancji podniósł, że wobec uznania za nieprawidłowe zgłoszeń celnych nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku i uznania, że niektóre towary w nich ujęte objęte zostały procedurą wywozu, gdyż wytworzone zostały z materiałów innych niż objęte procedurą uszlachetniania czynnego, wznowienie postępowania i uchylenie decyzji z dnia [...] maja 1999 roku było uzasadnione. Co prawda, wywodził Dyrektor Izby Celnej, zasada trwałości decyzji jest jedną z zasad postępowania celnego, to jednak nie ma ona charakteru bezwzględnego. W określonych przypadkach możliwe jest wznowienie postępowania, przesłanki, których wystąpienie skutkuje wznowieniem postępowania, zawiera art. 240 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności lub dowody, istniejące już w dniu wydania decyzji. W przedmiotowej sprawie w opinii organu celnego było bezsporne, że skarżący dokonał szeregu zgłoszeń celnych towaru do procedury uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych, w tym także zgłoszenia celnego SAD nr [...]. Zgodnie z art. 121 §1 pkt 2 Kodeksu celnego procedura uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych pozwala na poddanie na polskim obszarze celnym procesom uszlachetniania towarów dopuszczonych ze zwrotem lub umorzeniem należnego cła, jeżeli towary nią objęte wywiezione zostaną poza polski obszar celny w postaci produktów kompensacyjnych. Podmiot posiadający pozwolenie na korzystanie z tej procedury może wystąpić o zwrot cła, jeśli udowodni organom celnym, że produkty kompensacyjne uzyskane z towarów przywiezionych i dopuszczonych do obrotu lub towary te w stanie nie zmienionym zostały z polskiego obszaru celnego wywiezione. W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 1999 roku zwrócił się o zwrot cła, wskazując, że produkty kompensacyjne uzyskane w wyniku przetwarzania, zostały wywiezione za granicę. Na podstawie kontroli ustalono m.in., że tylko część ram i detali drucianych do siedzeń samochodowych objętych przy eksporcie zgłoszeniami celnymi nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku, stanowiła produkty kompensacyjne. Część z nich – jak ustaliła kontrola – wytworzona została z materiałów innych niż objęte procedurą uszlachetniania czynnego, część zaś materiałów, które miały być objęte procedurą uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych została sprzedana na terenie kraju. Ustalenia te, zdaniem organu II instancji, uzasadniały wznowienie postępowania oraz uchylenie decyzji o zwrocie cła i orzeczenie tego zwrotu w wysokości pomniejszonej o wartość cła za drut objęty zgłoszeniem nr [...] z dnia [...] lutego 1999 roku.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w B. W uzasadnieniu skarżący przyznał, że część drutu, z uwagi na korozję, została sprzedana w dniach [...] maja i [...] czerwca 1999 roku, co oznacza, że w momencie wydania uchylonej decyzji o zwrocie cła istotna dla sprawy okoliczność nie istniała, nie była zatem spełniona przesłanka orzeczenia o wznowieniu, określona w art. 240 §1 pkt 5 ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. 153 poz. 1271 z późn. zm.) - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotowa sprawa jako nie rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny przed dniem 1 stycznia 2004 roku podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w omówionym zakresie należy stwierdzić, że zarzuty podniesione przez skarżącego nie są zasadne.

Nie bez wpływu na taką ogólną ocenę pozostaje okoliczność, iż jak wynika ze skargi pomiędzy skarżącym i organem celnym nie jest sporny ani fakt sprzedaży przez skarżącego drutu stalowego objętego na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] lutego 1999 roku wg SAD nr [...] procedurą uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych, w tym również data sprzedaży, ani okoliczność, że skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 1999 roku zwrócił się o zwrot cła, wskazując, że produkty kompensacyjne uzyskane w wyniku przetwarzania tego drutu, zostały wywiezione za granicę na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku. Bezsporne jest także, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku Dyrektor Urzędu Celnego w T. zarządził zwrot cła na ogólną kwotę 1045 złotych, z czego 360 złotych z tytułu zwrotu cła pobranego od towaru importowanego na podstawie dokumentu SAD nr [...].

Analiza skargi wskazuje, że skarżący akceptuje w całej rozciągłości ustalenia faktyczne dokonane przez organy celne, kwestionując jedynie zasadność wznowienia postępowania w przedmiocie zwrotu cła w oparciu o art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności lub dowody, istniejące już w dniu wydania decyzji. Zdaniem skarżącego, w momencie wydania uchylonej decyzji o zwrocie cła, istotna dla sprawy okoliczność sprzedaży drutu nie istniała, nie była zatem spełniona przesłanka orzeczenia o wznowieniu wymieniona w art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Jak podniósł sam skarżący część drutu, z uwagi na korozję, została sprzedana w dniach [...] maja i [...] czerwca 1999 roku polskiej firmie.

Zdaniem Sądu są to zarzuty chybione. Zgodnie z przyjętym i w literaturze, i orzecznictwie poglądem podstawa wznowienia postępowania w postaci ujawnienia nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów zachodzi wtedy, gdy spełnione są cztery przesłanki: wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie, nie były znane organom podatkowym (celnym) w momencie orzekania i co ważne, istniały one już w dniu wydania decyzji. Bez wątpienia w wyniku kontroli oraz postępowań, w wyniku których uznano za nieprawidłowe zgłoszenia celne nr [...] z dnia [...] marca 1999 roku oraz [...] z dnia [...] marca 1999 roku ustalono, że niektóre towary w nich ujęte objęte zostały procedurą wywozu, gdyż wytworzone zostały z materiałów innych niż objęte procedurą uszlachetniania czynnego. Część zaś importowanych materiałów, które zgodnie z pozwoleniem miały być objęte procedurą uszlachetniania czynnego została sprzedana innym podmiotom, co potwierdził sam skarżący. Bez wątpienia są to dla sprawy nowe okoliczności, i to okoliczności istotne, które nie były znane organowi celnemu. Gdyby bowiem były one znane organowi celnemu orzekającemu o zwrocie cła w dniu orzekania, wydanie decyzji byłoby niemożliwe. Zgodnie bowiem z art. 133 Kodeksu celnego podmiot posiadający pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego może wystąpić o zwrot cła, jeśli udowodni organom celnym, że produkty kompensacyjne uzyskane z towarów przywiezionych i dopuszczonych do obrotu lub towary te w stanie nie zmienionym zostały z polskiego obszaru celnego wywiezione. Jest także bezsporne, że okoliczności te istniały – wbrew twierdzeniom skarżącego – w dniu wydania decyzji. Produkty deklarowane jako towary kompensacyjne były wytworzone w części z innych materiałów niż objętych procedurą uszlachetniania czynnego, zaś importowany drut nie został w całości poddany właściwym procesom przetworzenia. W dacie składania wniosku pozostawał w dyspozycji skarżącego, który sprzedał go dopiero po uzyskaniu zwrotu cła. W opinii Sądu wszystkie przesłanki skorzystania z określonej w art. 240 §1 pkt 5 podstawy wznowienia postępowania zostały w niniejszej sprawie spełnione.

W świetle powyższych ustaleń Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Nie doszło do naruszenia zasady ochrony słusznego interesu strony, czy też zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy celne działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego są prawidłowe i mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), należało oddalić skargę jako niezasadną.