Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 650/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 51, art. 3 pkt 7 i 8, art. 29 ust. 2 pkt 1 i 4, art. 30 ust. 2 i 5
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151, art. 154
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 grudnia 2007 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 grudnia 2007 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia sprawy, w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm. - dalej jako ustawa - Prawo budowlane) w przedmiocie wykonania wymiany pokrycia połaci dachowej budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki nr [...] w S. przy ul. K. [...] oraz realizacji docieplenia jego ścian zewnętrznych.

W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że z uwagi na odrębne uregulowania prawne, przedmiotem decyzji jest wymiana pokrycia połaci dachowej przedmiotowego budynku mieszkalnego oraz docieplenia ścian zewnętrznych z wyłączeniem ściany zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie z działką nr [...] w S. Natomiast wykonana na działce nr [...] w S. opaska betonowa zostanie rozpatrzona w formie odrębnej decyzji. Organ I instancji ustalił, że na terenie działki nr [...] w S. zlokalizowany został budynek mieszkalny stanowiący własność M. i S. H. W 2000 roku według oświadczenia S. H., zaś w 2003 roku według oświadczenia T. F. zostały wykonane roboty budowlane polegające na wymianie pokrycia połaci dachowej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] w S. w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [...] w S. Inwestor nie zgłosił właściwemu organowi zamiaru realizacji ww. robót remontowych.

Organ I instancji stwierdził, że przedmiotowa połać wykonana jest ze spadkiem w głąb działki nr [...] - skierowana w stronę granicy z działką sąsiednią nr [...] w S. Natomiast technologicznie wysunięte poza granicę działki nr [...] opierzenie (na działce nr [...] w S.) o szerokości wynoszącej ca 0,15m na całej długości połaci dachowej oraz na dobudowanej werandzie o szerokości ca wynoszącej 0,20m stanowi kalenicę budynku - tj. najwyżej położony punkt połaci dachowej. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na: remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane wykonanie takich robót wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Inwestor nie dokonał ww. formalności więc prace zrealizował w warunkach samowoli budowlanej.

Organ I instancji wskazał, że w związku z tym, że przedmiotowe roboty budowlane nie polegały na budowie obiektu lub jego części, sprawę należało rozpatrzyć w oparciu o przepis art. 51 ustawy - Prawo budowlane. Zgodnie z § 12 ust. 5 rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej Ministra Budownictwa Ministra dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

i ich usytuowanie - okapy i gzymsy nie mogą pomniejszać odległości budynku od granicy działki budowlanej o więcej niż 0,5m. W omawianym przypadku granicę przekracza jedynie wykonane opierzenie kalenicy budynku. Również obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) mówi jedynie o pomniejszeniu odległości okapu, gzymsu, balkonu, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, pochyli i ramp budynku od granicy działki budowlanej.

Organ I instancji wskazał, że M. i S. H. w dniu 13 lutego 2007 r. zgłosili właściwemu organowi zamiar wykonania docieplenia budynku mieszkalnego przy ul. K. [...] w S. - metodą lekko-mokrą o grubości 10 cm. Zgłoszenie to zostało przyjęte do wiadomości przez Starostę w dniu 6 marca 2007 r. Następnie po uprawomocnieniu zgłoszenia wykonali docieplenie przedmiotowego budynku zgodnie z w/w zgłoszeniem - tj. z wyłączeniem ściany budynku mieszkalnego usytuowanej w bezpośrednim sąsiedztwie z działka nr [...] w S.

W ocenie organu I instancji w przypadku docieplenia budynku nie zostały naruszone przepisy art. 50 ustawy - Prawo budowlane, a więc brak jest podstaw do zastosowania art. 51 tejże ustawy. Natomiast w części dotyczącej wymiany pokrycia połaci dachowej został naruszony przepisy art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, jednakże organ I instancji nie ustalił podstaw do zastosowania

art. 51 ustawy - Prawo budowlane.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 9 września 2009 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. F. od powyższej decyzji, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania są roboty budowlane, polegające na wymianie pokrycia połaci dachowej i realizacji docieplenia ścian zewnętrznych budynku mieszkalnego.

Zgodnie z przepisami art. 29 ust. 2 pkt 1 i 4 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane roboty budowlane, polegające na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz na dociepleniu budynków o wysokości do 12 m, nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, ale zgłoszenia zamiaru ich wykonania właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Inwestor w dniu 6 marca 2007 r. zgłosił zamiar wykonania robót, polegających na wymianie pokrycia dachowego na przedmiotowym budynku mieszkalnym (z papy i eternitu na blachodachówkę) oraz na ociepleniu tego budynku styropianem o grubości 10 cm. Jako termin rozpoczęcia robót wskazał dzień 14 marca 2007 r. Zgłoszenie zostało przyjęte bez sprzeciwu. Tymczasem zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas oględzin w dniu 22 sierpnia 2007 r. prace polegające na wymianie całości pokrycia połaci dachowej na przedmiotowym budynku (z eternitowych płyt falistych na blachę trapezową z wyłączeniem przybudówki) inwestor wykonał w 2000 roku. Wówczas powyższe roboty budowlane zostały wykonane bez zgłoszenia.

Organ odwoławczy, wskazując na treść art. 50 ust. 1 oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane, jak również § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 140) oraz § 12 ust. 5 rozporządzenia rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690), podniósł, że z ustaleń organu I instancji, dokonanych w trakcie kontroli w dniu 9 maja 2007 r. oraz w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 22 sierpnia 2007 r., granicę działki nr [...] przekracza o 0,15 - 0,2 m jedynie wykonane opierzenie kalenicy budynku. Podniósł, że organ nadzoru budowlanego nie może wydać na podstawie przepisów art. 50 i 51 ustawy - Prawo budowlane decyzji nakazowej tylko z tego względu, że inwestor nie posiadał i wciąż nie posiada prawa do dysponowania daną nieruchomością na cele budowlane. Ewentualne spory wynikające z naruszenia prawa własności, jako spory cywilnoprawne, mogą być rozstrzygane jedynie przez sądy powszechne.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku T. F. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej:

– naruszenie § 12 ust. 5 rozporządzenia rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez błędne jego zastosowanie polegające na nie uwzględnieniu faktu, że przepis ten stanowi wprost, iż odpowiednio wymienione części konstrukcji budynku nie mogą odpowiednio pomniejszać odległości od granicy działki budowlanej, podczas gdy przedmiotowe roboty budowlane przekraczają granice działek;

– naruszenie art. 50 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo budowlane poprzez jego błędne zastosowanie polegające na braku wydania postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie mienia skarżącej, czego skutkiem była niemożność zastosowania

art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 tejże ustawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie należy wskazać, że granice rozpoznawanej sprawy wyznacza przedmiot postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Przedmiot ten obejmował realizację robót budowlanych polegających na wykonaniu przez inwestora S. H. wymiany pokrycia połaci dachowej budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki nr [...] przy ul. K. [...] w S. oraz wykonania docieplenia jego ścian zewnętrznych. Przedmiotem postępowania administracyjnego nie były, a w konsekwencji nie są również objęte kognicją Sądu w niniejszej sprawie, prace polegające na wykonaniu przez inwestora opaski betonowej przy murze ww. budynku mieszkalnego, jak również kwestie związane z otworami okiennymi istniejącymi w ścianie tegoż budynku.

Przy tak zakreślonym przedmiocie postępowania koniecznym było zbadanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W tym celu należało ustalić charakter robót budowlanych polegających na wykonaniu wymiany pokrycia połaci dachu przedmiotowego budynku oraz dociepleniu jego ścian zewnętrznych pod kątem zasadności albo braku podstaw zastosowania w stosunku do tychże prac trybu określonego w przepisach art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm. - dalej jako ustawa - Prawo budowlane).

Przepis art. 50 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Tryb określony w cytowanym wyżej przepisie dotyczy zatem w pierwszej kolejności samowolnie wykonywanych robót budowlanych, nie będących budową. Przez roboty budowlane, nie będące budową, zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy – Prawo budowlane, rozumie się prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Do robót budowlanych podlegających zgłoszeniu właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej należy m.in. wykonanie docieplenia budynków o wysokości do 12 m, jak również remont istniejących obiektów budowlanych (art. 29 ust. 2 pkt 1 i 4 ustawy – Prawo budowlane).

Wskazać należy, że przedmiotowe roboty budowlane zostały ujęte przez inwestora w zgłoszeniu właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, dokonanym w dniu 6 marca 2007 r. W toku oględzin przeprowadzonych na nieruchomości, na której usytuowany jest przedmiotowy obiekt budowlany, inwestor wyjaśnił, że ocieplenie zostało wykonane po dniu 15 marca 2007 r., zaś wymiana pokrycia połaci dachu została zrealizowana w 2000 roku bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi.

Odnośnie prac polegających na wykonaniu ocieplenia przedmiotowego budynku należy wskazać, że organy rozpatrujące przedmiotową sprawę słusznie stwierdziły brak podstaw do prowadzenia postępowania w trybie art. 50 i art. 51 ustawy – Prawo budowlane. Jak bowiem wyżej wskazano, praca polegające na dociepleniu zostały przez inwestora zrealizowane na podstawie dokonanego zgłoszenia właściwemu organowi. Nie można zatem uznać, że stanowią one roboty budowlane wykonane bez wymaganego zgłoszenia. Prowadzenia postępowania w tym trybie nie uzasadniała także podnoszona przez skarżącą okoliczność wykonania docieplenia w sposób powodujący wykroczenie poza granicę działki, na której usytuowany jest przedmiotowy budynek, z działką należącą do skarżącej. Wskazać bowiem należy, że przy wykonaniu ocieplenia na ścianie domu, która znajduje się na granicy, nie można jednoznacznie mówić o naruszeniu posiadania nieruchomości sąsiedniej. Trzeba bowiem uwzględnić treść art. 154 k.c., który reguluje sposób korzystania m.in. z murów i innych podobnych urządzeń stojących na granicy gruntów sąsiadujących. Skoro przepis ten zawiera domniemanie wspólnego użytku takich murów przez sąsiadów, to inwestor mógłby oprzeć na nim roszczenie o umożliwienie wykorzystania ściany jego domu zgodnie z jej przeznaczeniem, a więc także do zapewnienia właściwej izolacji termicznej pomieszczeń wewnątrz budynku, co może być zrealizowane przez wykonanie ocieplenia (por. zachowujący swą aktualność pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2399/98, Baza Orzeczeń Lex nr 62130). W ocenie Sądu wykonanie prac budowlanych polegających na dociepleniu budynku, wykonane na podstawie zgłoszenia dokonanego zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane, powodujące przekroczenie granicy z sąsiednią nieruchomością podlega ochronie wyłącznie na podstawie przepisów prawa cywilnego. W razie sporu na tym tle właścicielowi nieruchomości sąsiedniej przysługuje możliwość dochodzenia ewentualnych roszczeń na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym, m.in. opartych na art. 151 k.c., który stanowi, że jeżeli przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia przekroczono bez winy umyślnej granice sąsiedniego gruntu, właściciel tego gruntu nie może żądać przywrócenia stanu poprzedniego, chyba że bez nie uzasadnionej zwłoki sprzeciwił się przekroczeniu granicy albo że grozi mu niewspółmiernie wielka szkoda. Może on żądać albo stosownego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie odpowiedniej służebności gruntowej, albo wykupienia zajętej części gruntu, jak również tej części, która na skutek budowy straciła dla niego znaczenie gospodarcze.

Odnośnie zaś wykonanych przez inwestora robót budowlanych, polegających na wymianie pokrycia połaci dachu przedmiotowego budynku Sąd zważył, co następuje. Organy obu instancji nie ustaliły w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy w tym zakresie. Z poczynionych w przedmiotowej sprawie ustaleń faktycznych, jak to już wyżej wskazano, wynikało że wymienione roboty budowlane zostały wykonane przed dokonaniem zgłoszenia przez inwestora. Organy słusznie uznały, że wskazane roboty budowlane stanowią remont istniejącego budynku, wymagający zgłoszenia. Przez remont należy bowiem rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiacych bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 ustawy – Prawo budowlane). Roboty budowlane polegające na remoncie istniejących obiektów budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę, lecz objęte są obowiązkiem zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie zaś z art. 30 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane w zgłoszeniu należy określić m.in. termin rozpoczęcia robót budowlanych. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych (art. 30 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane). Rozpoczęcie robót budowlanych wymagających zgłoszenie, przed jego dokonaniem, należy ocenić, jako roboty budowlane wykonywane bez wymaganego zgłoszenia. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie inwestor wykonał remont pokrycia dachu w warunkach samowoli budowlanej.

W tych warunkach obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było poczynienie wyczerpujących ustaleń faktycznych, mających na celu po pierwsze ustalenie stanu pierwotnego przedmiotowego budynku w części dotyczącej pokrycia połaci dachu, a następnie ustalenie jego stanu aktualnego. Tak poczynione ustalenia faktyczne winny stanowić podstawę porównania parametrów technicznych pokrycia dachowego według stanu pierwotnego z jego parametrami w stanie aktualnym. Jeżeli organy, w wyniku tak przeprowadzonej analizy stanu faktycznego sprawy, uznają, że inwestor wykonał roboty budowlane bez wymaganego zgłoszenia, wówczas spełniona zostaje przesłanka

z art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane. Spełnienie powyższej przesłanki zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do wszczęcia procedury określonej w tymże przepisie. Podkreślić bowiem należy, że sformułowania art. 50 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane nie pozostawiają organom swobody w ich zastosowaniu, gdy wystąpią sytuacje określone hipotezą tejże normy prawnej. Celem trybu uregulowanego

w art. 50 i art. 51 ustawy – Prawo budowlane jest doprowadzenie samowolnie wykonanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Z art. 51 ust. 7 tejże ustawy wynika, że w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały już wykonane w warunkach samowoli budowlanej, stosuje się odpowiednio przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, co oznacza, że właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robot budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Organy rozpatrujące przedmiotową sprawę nie poczyniły wyczerpujących ustaleń faktycznych dotyczących stanu pierwotnego oraz stanu aktualnego pokrycia dachu przedmiotowego obiektu budowlanego. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był niepełny, w szczególności protokół oględzin przeprowadzonych w dniu 9 maja 2007 r. jest nieczytelny, co pozbawia go jakiejkolwiek mocy dowodowej. Uchybienia w tym zakresie stanowią naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku błędnie poczynionych ustaleń faktycznych organy obu instancji niezasadnie uznały, że w stosunku do wymiany pokrycia połaci dachu przedmiotowego budynku, brak jest podstaw do rozstrzygnięcia w oparciu o art. 50 i art. 51 ustawy – Prawo budowlane. Stanowiło to naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na błędnym ich niezastosowaniu, które miało wpływ na wynik sprawy. Uzasadnieniem dla odmowy prowadzenia postępowania w ww. trybie nie mogły być przepisy rozporządzeń wykonawczych w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczące dopuszczalnej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną do okapu czy gzymsu. Jeszcze raz należy odwołać się do pojęcia remontu i wskazać, że po przeprowadzeniu w sposób prawidłowy, zgodny z przepisami k.p.a. postępowania wyjaśniającego stan (wymiary, parametry) połaci dachowej przed i po remoncie może doprowadzić do załatwienia sprawy w trybie art. 51 ust.1 Prawa budowlanego przez doprowadzenie tego samowolnie wykonanego remontu do stanu zgodnego z prawem. Nieprzeprowadzenie przez organy w/w dowodów stanowi naruszenie przepisów art. 75 § 1, art. 77§ 1 i 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dla rozpoznania niniejszej sprawy nie miały znaczenia spory pomiędzy inwestorem, a skarżącą dotyczące przebiegu granicy działek do nich należących.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ nadzoru budowlanego przeprowadzi postępowanie zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego

i dopiero na podstawie jego wyników, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w niniejszym uzasadnieniu, rozważy zasadność zastosowania do wykonanych robót budowlanych przepisów art. 51 ustawy – Prawo budowlane.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.