Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1248/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: par 14 ust 1 pkt  1
journal: Dz.U. 2007 nr 193 poz 1397
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu  przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich  na lata 2007-2013
article: art. 43 i art. 39
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Z. S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę;


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 12 maja 2011 r. (dat nadania w urzędzie pocztowym) wniesionej przez Z. S. (zwanego dalej skarżącym) jest rozstrzygnięcie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.

Skarżący złożył w dniu 28 kwietnia 2011 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o dofinansowanie w ramach działania ,,Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Wniosek otrzymał numer [...].

Pismem z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] ww. organ wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 21 dni od doręczenia wezwania licznych braków we wniosku o przyznanie pomocy. Skarżący wezwanie odebrał w dniu 15 marca 2010 r., a więc termin na uzupełnienie wniosku mijał z dniem 5 kwietnia 2010 r.

W dniu 6 kwietnia 2010 r., skarżący dokonał częściowego uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy.

Pismem z dnia 2 marca 2011 r. nr [...] organ odmówił skarżącemu przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach ww. działania objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Organ podniósł, iż skarżący w wyznaczonym terminie nie dokonał żadnych uzupełnień zawartych w piśmie z 8 marca 2010 r.

W dniu 21 marca 2011 r. skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] o znaku sprawy: [...] organ na podstawie przeprowadzonego postępowania nie stwierdził naruszenia prawa. Organ wskazał, iż skarżący w terminie nie uzupełnił braków przedmiotowego wniosku.

Odnosząc się do wyjaśnień skrzącego, że od daty 16 marca 2010 r. liczył termin na złożenie uzupełnień, a która to wynikała z błędnej informacji przekazanej przez jego żonę stwierdził, że zgodnie z art. 43 Kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Organ podniósł, że przedmiotowe pismo zostało odebrane przez żonę skarżącego J. S. w dniu 15 marca 2010 r. zgodnie z ww. przepisem i o od tej daty był liczony termin na uzupełnienie braków przedmiotowego wniosku.

Organ nie uwzględnił także okoliczności dotyczące stanu zdrowia córki skarżącego. Organ stwierdził, iż pismo nr [...] zostało doręczone skutecznie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu i o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Skarżący zarzucił błędną interpretację art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i § 14 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U.Nr 64, poz. 427 z późn. zm.): "Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio".

Natomiast zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego zwany dalej Kpa (Dz. U. 2000 Nr 98, poz.1071 z późn. zm.), organ doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę. Jednocześnie zgodnie z art. 42 § 1. Kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy".

Art. 43 Kpa stanowi zaś, że "w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania ".

Natomiast zgodnie z § 14 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 ( Dz. U. nr 193, poz. 1397 z późniejszymi zmianami) "...jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków , Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art.22 ust.3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio.

W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych przedmiotowego wniosku w terminie przewidzianym w § 14 ust. 3 ww. rozporządzenia i dlatego organ odmówił przyznania pomocy.

Podstawowa kwestią do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest kwestia czy skarżącemu prawidłowo doręczono wezwanie do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku.

Jak wynika z akt sprawy pismo z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w którym organ wezwał skarżącego do uzupełnienia licznych braków we wniosku o przyznanie pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 marca 2010 r. obiór pisma pokwitowała żona skarżącego J. S..

Skarżący zarówno we wniosku o usuniecie naruszenia prawa jaki i w skardze podkreślił, że przedmiotowe wezwanie otrzymał od żony w dniu 16 marca 2010 r.. Podniósł, iż żona wskazała ww. datę jako dzień odebrania przesyłki zawierającej wezwanie z dnia 8 marca 2010 r. i dlatego od tej daty liczył termin do wykonania wezwania.

Należy stwierdzić, że organy rozpatrujące w niniejszej sprawie prawidłowo uznały, iż datą doręczenia przedmiotowego wezwania był dzień 15 marca 2010 r.

Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w oparciu o przepis art. 43 Kpa, który stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.

Domownikiem w rozumieniu art. 43 Kpa jest osoba, która pozostaje z adresatem pisma we wspólnym gospodarstwie domowym. Będzie tu chodzić zatem o takie osoby, dla których mieszkanie adresata będzie ich aktualnym centrum życiowej działalności, ośrodkiem osobistych i majątkowych interesów (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1421/10 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a za takiego należy uznać żonę skarżącego.

Należy zauważyć, że zgodnie z orzecznictwie sądów administracyjnych podjęcie się przez domownika doręczenia adresatowi przesyłki nie musi być potwierdzone na piśmie (zob. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2007 r., II GSK 192/07, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd stwierdza, że podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż żona przekazała mu przedmiotowe wezwanie dzień później nie ma wpływu na skuteczność doręczenia.

Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 1997 r., I SA/Łd 163/96, (dostępny w Lex nr 29034) okoliczność, iż dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania"(w niniejszej sprawie. Określony w art. 43 Kpa sposób tzw. zastępczego doręczenia pisma opiera się na domniemaniu, że osoba wskazana na potwierdzeniu odbioru pisma jako domownik adresata i która pokwitowała odbiór pisma, przyjęła je w celu oddania go adresatowi oraz że pismo to zostało mu doręczone (zob. wyrok NSA z dnia 14 marca 2007 r., II GSK 315/06, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciach organów administracji, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji i z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2003r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.