Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 805/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 21 par. 3, art. 55, art. 72 par. 1 pkt 1, art. 74a, art. 77 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie sędzia WSA Wojciech Czajkowski,, sędzia del. SO Dorota Radaszkiewicz (sprawozdawca), Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2016r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2007 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 3 313,00 (trzy tysiące trzysta trzynaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]"działając na podstawie art. 74a w związku z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa Wójt Gminy określił podatnikowi – Spółce A wysokość nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2007r. w wysokości 30.409,00 złotych.

W uzasadnieniu zostało podniesione, iż w dniu "[...]" Wójt Gminy wydał decyzję określającą wysokość podatku od nieruchomości za 2007 rok w wysokości 785.214,00 złotych. Podatnik w 2007r. dokonał wpłat podatku od nieruchomości na łączną kwotę 542.719,00 złotych. Następnie w dniach : "[...]" wpłacił kwotę 74.778,00 złotych, "[...]" kwotę 37.487,00 złotych i "[...]" kwotę 160.639,00 złotych – co daje łączną kwotę należności głównej w podatku od nieruchomości za rok 2007 w wysokości 815.623,00 złotych. W związku z powyższym organ podatkowy określił nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2007 rok w wysokości 30.409,00 złotych i wskazał, że zostanie ona zwrócona na rachunek bankowy podatnika.

Od tej decyzji, zaskarżając ją w całości odwołanie wniósł ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik Spółki A. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie tej decyzji przez organ I instancji w ramach samokontroli.

W uzasadnieniu odwołania zostało podniesione, iż w ocenie podatnika wydanie decyzji o nadpłacie w podatku od nieruchomości za rok 2007 w wysokości z niej wynikającej jest błędne, co w pierwszej kolejności wynika z konieczności ponownego rozliczenia na należność główną i odsetki za zwłokę wpłat dokonanych przez podatnika na podatek od nieruchomości za rok 2007. Co prawda takie rozstrzygnięcia były wydane co do dwóch wpłat, jednak miało to miejsce w latach 2009-2011. W związku z wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie wysokości podatku od nieruchomości w roku 2015, w ocenie odwołującej spółki istnieje konieczność ponownego rozliczenia wszystkich dokonanych wpłat, skoro wysokość zobowiązania głównego jest inna, niż przyjmowana w latach 2009-2011. Pełnomocnik odwołującej spółki podniósł, iż z punktu widzenia procesowego tych spraw - należy wskazać, iż pierwsza z nich znajduje się na etapie po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i jest przedmiotem ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Druga sprawa jest rozpoznawana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaś w sprawie trzeciej nie ma formalnego rozstrzygnięcia co do złożonego wniosku.

W uzupełnieniu odwołania pismem z dnia "[...]" pełnomocnik skarżącej spółki zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa – art. 53 § 1, art. 55 § 2, wskazując na konieczność kompleksowego rozliczenia dokonanych wpłat na poczet podatku od nieruchomości za rok 2007. Podkreślił ponownie, że dopiero to rozliczenie pozwoli na wydanie prawidłowej decyzji w przedmiocie wysokości nadpłaty za rok 2007. W uzupełnieniu wniosków odwołania wskazał, iż podatnik wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji i poprzedzenie rozstrzygnięcia w sprawie nadpłaty za rok 2007 rozliczeniem wszystkich dokonanych przez podatnika wpłat. Wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów urzędowych i prywatnych w postaci : postanowienia w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2007 z dnia "[...]", decyzji z dnia "[...]" w sprawie wysokości podatku od nieruchomości za rok 2007, dowodów uiszczenia należności tytułem wskazanego wyżej podatku w roku 2007 w poszczególnych miesiącach tego roku – 15 dnia każdego miesiąca roku 2007, ponadto w dniach : "[...]","[...]","[...]"oraz z dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach spraw podatkowych dotyczących rozliczenia wskazanych wyżej trzech wpłat - na okoliczność, że postanowienie co do wpłaty z dnia "[...]" jest nieprawomocne, a w sprawie wpłaty z dnia "[...]" postanowienie organu I instancji zostało przekazane do ponownego rozpoznania, zaś w sprawie wpłaty z dnia "[...]" nie wydano postanowienia, zaś ze strony podatnika wpłynął wniosek w tej sprawie.

Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]".

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podniósł, że podstawę materialnoprawną decyzji stanowią przepisy rozdziału 9 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 72 tej ustawy określa definicję nadpłaty, a kolejne przepisy procedurę postępowania w sprawie nadpłaty.

Wskazał, że wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 785.214,00 złotych obciążającego Spółkę A za 2007r. wynika z decyzji z dnia "[...]" Nr "[...]".

Podniósł, iż jak wynika z akt administracyjnych podatnik w 2007r. dokonał wpłat podatku od nieruchomości na rok 2007 na łączną kwotę 542.719,00 złotych. Następnie w dniach :

- "[...]" podatnik wpłacił kwotę 74.778,00 złotych,

- "[...]" kwotę 37.487,00 złotych,

- "[...]" kwotę 160.639,00 złotych, co daje łączną kwotę 815.623,00 złotych.

W związku z tym, że wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007 uległa zmianie, nastąpiła różnica pomiędzy podatkiem należnym a wpłaconym.

W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podniesiono dalej, iż zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. W myśl zaś § 2 art. 72 tejże ustawy, jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę. Nadpłata – stosownie do art. 73 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy – powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Ordynacja podatkowa uznaje za nadpłatę kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Świadczenie jest nadpłacone, gdy podatnik jest zobowiązany do świadczenia z tytułu określonego podatku, lecz kwota faktycznie uiszczona jest wyższa od kwoty należnej. Świadczenie jest uiszczone nienależnie, gdy podatnik dokonuje zapłaty określonej kwoty pieniężnej, mimo że nie jest do tego zobowiązany.

W zakresie zarzutów dotyczących ponownego rozliczenia dokonanych wpłat za 2007r. w dniach : "[...]" (organ wadliwie wskazuje na wpłatę z dnia "[...]"),"[...]" i "[...]" - organ II instancji wskazał, iż organ podatkowy I instancji w piśmie z dnia "[...]" ustosunkował się do tych zarzutów.

Wskazał bowiem, że :

1) postanowieniem Kolegium z dnia "[...]" o uchyleniu postanowienia Wójta Gminy z dnia "[...]", dotyczącego przerachowania wpłaty dokonanej w dniu "[...]" w kwocie 100.000,00 złotych (kwota przypadająca na należność główną 74.778,00 złotych, na odsetki za zwłokę 25.222,00 złotych) i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji, postanowieniem z dnia "[...]" organ ponownie przerachował wpłatę z dnia "[...]" dotyczącą podatku od nieruchomości za 2007r.

2) z kolei odnośnie wpłaty dokonanej w dniu "[...]" organ podatkowy wyjaśnił, że w dniu "[...]" otrzymał od Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanowienie o uchyleniu postanowienia Wójta Gminy z dnia "[...]" dotyczącego przerachowania wpłaty dokonanej w dniu "[...]" w kwocie 50.000,00 złotych( kwota przypadająca na należność główną 37.487,00 zł, a na odsetki za zwłokę 12.513,00 zł.) i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji. W dniu podejmowania decyzji przez organ I instancji był on na etapie ponownego przerachowania w/wym. wpłaty.

3) natomiast wpłata dokonana w dniu "[...]" zdaniem organu podatkowego została uiszczona przez podatnika w prawidłowej wysokości.

Organ II instancji podkreślił, że w niniejszej sprawie organ podatkowy określił podatnikowi jedynie wysokość nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2007 rok, wynikającą z różnicy kwot określających wysokość podatku od nieruchomości za 2007 rok w decyzji z dnia "[...]" i prawomocnej decyzji z dnia "[...]". Końcowo organ II instancji zaznaczył, iż na marginesie należy wskazać, że ponowne rozliczenie dokonanych wpłat podatku od nieruchomości za 2007 rok nastąpi w odrębnych postępowaniach.

W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie profesjonalny pełnomocnik skarżącej spółki zaskarżył ją w całości i wniósł o jej uchylenie wraz z decyzją organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. .

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podatnika wskazał, iż nadpłata w podatku od nieruchomości wynika z długotrwałego i relatywnie złożonego postępowania przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi w sprawie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2007 oraz rozliczenia wpłat dokonanych przez skarżącą na poczet tego podatku. Następnie przedstawił w skrócie jego przebieg i wskazał, że skarżąca spółka dokonała w roku 2007 dwunastu wpłat w terminach do 15 - go dnia każdego miesiąca w łącznej wysokości 542.719,00 złotych. Ponadto dokonała wpłat : "[...]" – 100.000,00 złotych, "[...]"– 50.000,00 złotych, "[...]" – 230.221,80 złotych. Łącznie na poczet podatku od nieruchomości za rok 2007 wpłacono 922.940,80 złotych.

W związku z tym, że podatek od nieruchomości winien być zapłacony przez stronę w 12 miesięcznych ratach do 15 - go dnia każdego miesiąca i w tych terminach nie został zapłacony (w prawidłowej - wyższej wysokości), istnieje konieczność rozliczenia wpłat dokonanych przez podatnika na należność główną podatku od nieruchomości oraz odsetki za zwłokę. Sposób rozliczenia poszczególnych wpłat, stosownie do przepisów art. 53 § 1, § 4, art. 54 § 1, art. 55 § 2 oraz art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej jest na dzień wniesienia skargi sporny pomiędzy organem I instancji a stroną.

Skarżąca podniosła również w uzasadnieniu skargi, że w szczególności toczą się postępowania odnośnie rozliczenia na poczet należności głównej i odsetek za zwłokę dokonanych wpłat 100.000,00 złotych w dniu "[...]" oraz 50.000,00 zł. w dniu "[...]".

Pełnomocnik skarżącej spółki podkreślił, iż spór w sprawie zasadniczo dotyczy stosowania przepisów prawa podatkowego.

Zdaniem skarżącej jest bowiem tylko jeden podatek od nieruchomości za rok 2007, co do którego może być wydana decyzja podatkowa w sprawie określenia jego wysokości, jak również jest tylko jedna nadpłata w podatku od nieruchomości, co do której organ podatkowy winien wydać jedną decyzję określającą jej wysokość.

Natomiast w sprawie podatkowej dotyczącej nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2007 wydano więcej niż jedną decyzję, w ramach jak dotąd trzech spraw podatkowych :

1) decyzję SKO z dnia "[...]" nr "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007r. w kwocie 40.409,00 złotych;

2) decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" nr "[...]"w sprawie określenia wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007r. w kwocie 12.932,00 złotych. Decyzja ta została zaskarżona przez stronę odwołaniem do organu II instancji;

3) decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007r. w kwocie 6.853,00 złotych. Decyzja ta została zaskarżona przez stronę odwołaniem do organu II instancji.

W ocenie skarżącego wydanie decyzji o wysokości nadpłaty, mającej wynikać z rozliczenia wpłat dokonanych na poczet podatku od nieruchomości w roku 2007 oraz w podanych wyżej datach ("[...]","[...]","[...]") jest przedwczesne i niezasadne przed prawomocnym zakończeniem postępowań podatkowych, których przedmiotem jest rozliczenie na należność główną oraz odsetki za zwłokę wpłat dokonanych przez stronę. Na dzień wniesienia skargi do sądu nie są zakończone przynajmniej dwa takie postępowania – dotyczące wpłaty z dnia "[...]" i wpłaty z dnia "[...]". Ponadto w ramach postępowań odwoławczych w tych sprawach strona wyraziła pogląd podtrzymany przez organ odwoławczy, iż w związku z tym, że wysokość podatku stała się znana organowi podatkowemu i podatnikowi dopiero w 2015r., to należy dokonać ponownego przeliczenia wszystkich wpłat dokonanych przez stronę od 2007r. Dopiero takie przeliczenie pozwoli na wydanie decyzji w sprawie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2007, bowiem dopiero wówczas stanie się wiadome kiedy została zapłacona należność główna podatku oraz ile wyniosły odsetki za zwłokę.

Skarżący nie zgadza się z orzeczeniem organu II instancji w zakresie zaakceptowania przez niego prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji, w tym znaczeniu, że przedmiotem tego rozstrzygnięcia było określenie jedynie wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007r. wynikającej z różnicy kwot określających wysokość podatku w decyzji z dnia "[...]" i prawomocnej decyzji z dnia "[...]". Skarżący podniósł bowiem, iż w uzasadnieniu decyzji organu I instancji przyjęte zostało bezzasadnie i błędnie, że podatnik dokonał w 2007r. wpłat podatku w kwocie 542.719,00 złotych – jest to wadliwe ponieważ już od pierwszej wpłaty istniała zaległość w poszczególnych ratach, zatem kolejne wpłaty winny były być zaliczone proporcjonalnie na poczet należności głównej i odsetek za zwłokę.

Następnie organ I instancji uznał, iż podatnik w dniu "[...]" wpłacił kwotę podatku 74.778,00 zł. – jest to również błędne, ponieważ rozstrzygniecie co do rozliczenia wpłaty w łącznej kwocie 100.000,00 zł. w dniu "[...]" na poczet należności głównej i odsetek za zwłokę zostało przez podatnika skutecznie zakwestionowane w ramach postępowania zażaleniowego.

Następnie organ I instancji uznał, że "[...]" podatnik wpłacił kwotę 37.487,00 zł. – co jest również błędne z tych samych względów - wadliwego rozliczenia wpłaty w kwocie 50.000,00 zł. z dnia "[...]" oraz zawiśnięcia postepowania podatkowego w tej sprawie.

Następnie organ I instancji uznał, że w dniu "[...]" dokonano wpłaty na kwotę 160.639,00 zł, co jest również wadliwe i co należy odnosić do wpłaty kwoty 230.221,80 zł., co do której do chwili obecnej nie wydano rozstrzygnięcia o rozliczeniu wpłaty na poczet podatku (należności głównej) oraz odsetek za zwłokę.

W podsumowaniu skargi pełnomocnik skarżącej spółki podkreślił, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, wypracowaną na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego, jest zasada jedności i tożsamości sprawy administracyjnej. Zasada ta w związku z datą uchwalenia ordynacji podatkowej i treści tego aktu odpowiadającego w interesującym nas zakresie kodeksowi postępowania administracyjnego, jest taka sama na gruncie postępowania podatkowego. Oznacza ona, iż jest jedna sprawa podatkowa, której przedmiotem jest nadpłata w podatku od nieruchomości za określony rok kalendarzowy. Prawidłowość rozstrzygnięcia takiej sprawy jest uzależniona od uprzedniego prawidłowego i kompleksowego rozliczenia podatku od nieruchomości w zakresie tego, co winno być zaliczone na poczet należności głównej oraz odsetek za zwłokę. Brak takiego rozliczenia oraz brak stosownych prawomocnych, ostatecznych postanowień organów podatkowych uniemożliwia utrzymanie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz.U. z 2014r., poz. 1647) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. : Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) określonej dalej jako p.p.s.a. badają zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z obowiązującym prawem – zarówno materialnym jak i procesowym. Nie są przy tym związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie decyzji może zatem nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest uzasadniona.

Instytucję nadpłaty reguluje rozdział 9 ustawy Ordynacja podatkowa w art. 72 i następnych. W świetle art. 72 § 1 pkt 1 ustawy za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

Z analizy przepisów wyżej wymienionego rozdziału 9 ustawy wynika, że sposób postępowania w kwestii nadpłaty zależy od zdarzenia powodującego ujawnienie nadpłaty. Podkreślenia bowiem wymaga, że na tle przepisów Ordynacji podatkowej regulujących omawianą instytucję, ugruntowało się już orzecznictwo sądowe, iż w Ordynacji podatkowej zostały odróżnione procedury odnoszące się do określania zobowiązań podatkowych, uregulowane w art. 21 § 3 Ordynacji od procedur dotyczących nadpłaty przewidzianej w art. 72 i następnych Ordynacji. Chociaż te dwa rodzaje postępowań nie wykluczają się wzajemnie, lecz uzupełniają, to procedurą główną, w stosunku do postępowania o stwierdzenie czy zwrot nadpłaty, jest z całą pewnością postępowanie w sprawie określania zobowiązania podatkowego, na podstawie którego można określić dopiero byt nadpłaty podatkowej. Natomiast w postępowaniu o nadpłatę bada się sam fakt pobrania kwoty nienależnej lub wyższej od należnej, który spowodował jej powstanie.

Podnosi się również, że w sytuacji gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa, to jest z dniem zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, i nakłada na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty może toczyć się samodzielnie w zasadzie tylko wówczas, gdy nie toczy się już postępowanie podatkowe. Postępowanie podatkowe bowiem zmierza do stwierdzenia, czy dane zawarte w deklaracji, które mogą mieć wpływ na wysokość zobowiązania, są zgodne ze stanem faktycznym. W jego wyniku organ podatkowy także stosuje przepisy ustawy właściwej dla danego podatku i wydaje decyzję, w której zgodnie z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, określa wysokość zaległości podatkowej albo stwierdza nadpłatę, ewentualnie - jeśli dane zawarte w deklaracji są zgodne ze stanem faktycznym i podatnik zapłacił w całości zadeklarowany podatek - umarza postępowanie. Taki sam przedmiot, to znaczy ustalenie właściwej wysokości zobowiązania podatkowego, ma także sprawa o stwierdzenie nadpłaty, jednakże w jej wyniku organ podatkowy nie jest władny rozstrzygać, czy wystąpiła zaległość w podatku. W obu sprawach zatem, przy wykorzystaniu dwóch różnych instytucji prawa procesowego, organ podatkowy w gruncie rzeczy rozstrzyga o treści obowiązków na podstawie właściwych dla danego podatku przepisów prawa podatkowego (por. wyrok z dnia 9 maja 2007r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3628/06 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010r., sygn. akt II FSK 1304/09).

Podkreślić jednak należy, że przytoczone wyżej orzeczenia wydane zostały w odmiennych stanach faktycznych niż w sprawie niniejszej, gdy podstawą wszczęcia postępowania w tych sprawach było żądanie podatników dotyczące stwierdzenia nadpłaty.

Natomiast jak wynika z akt w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z żądaniem podatnika stwierdzenia nadpłaty, a zdarzenie ujawniające nadpłatę nastąpiło z chwilą wydania decyzji z dnia "[...]", ustalającej ostatecznie wysokość należnego podatku na kwotę 785.214,00 złotych. Trzeba zaś wskazać, że uprzednio w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2007r. Wójt Gminy określił zobowiązanie :

1) decyzją z dnia "[...]" na kwotę 775.161,00 złotych, uchyloną w wyniku kontroli instancyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze,

2) decyzją z dnia "[...]" organ ponownie określił wysokość zobowiązania na kwotę 815.623,00 złotych. Organ II instancji decyzją z dnia "[...]" utrzymał powyższą decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 18.04.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygn. akt I SA/OI 61/12 oddalił skargę spółki na tę decyzję. Jednakże wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 712.2012r., sygn. akt II FSK 2407/12 wyrok ten został uchylony a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. Następnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 28 marca 2013r. uchylona została wskazana wyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji.

Trzeba zaś zważyć, że dopóki w obrocie prawnym pozostawała decyzja z dnia "[...]", to nie mogła być rozstrzygana kwestia nadpłaty. Nadpłata "pojawiła się" w związku z wydaniem decyzji z dnia "[...]" określającej wysokość zobowiązania na kwotę 815.623,00 zł., a następnie po jej uchyleniu wydano decyzję kolejną - z dnia "[...]" określającą zobowiązanie w niższej wysokości – na kwotę 785.214,00 zł. Nadpłatą jest różnica pomiędzy zobowiązaniem określonym w decyzji uchylonej, a zobowiązaniem określonym w decyzji następnie wydanej. Taka nadpłata winna zostać zwrócona podatnikowi w terminie 30 dni wraz z należnym oprocentowaniem bez wydawania jakiejkolwiek decyzji określającej wysokość nadpłaty (art. 77 § 1 pkt 1 lit b Ordynacji podatkowej).

Oczywiście rację ma skarżąca, iż może być tylko jedna nadpłata podatku za 2007r., niezależnie od tego, że oprocentowanie tej nadpłaty może być liczone od różnych terminów, jeżeli nadpłacona kwota podatku wynika z wpłat dokonywanych w różnych terminach. Jak już wyżej sąd wskazał, w sprawie nie powinna być wydana decyzja o nadpłacie, ale jak słusznie podnosi skarżący - warunkiem wyliczenia podatnikowi prawidłowej kwoty – tj. nadpłaty wraz z oprocentowaniem, jest uprzednie rozliczenie dokonywanych przez podatnika wpłat na poczet zaległości podatkowej. Pełnomocnik skarżącej spółki podniósł bowiem, że na dzień wniesienia skargi do sądu nie są zakończone przynajmniej dwa takie postępowania – dotyczące wpłaty z dnia "[...]" i wpłaty z dnia "[...]", co wskazuje na nie przestrzeganie przez organ podatkowy I instancji obowiązujących przepisów, albowiem wpłaty te powinny być rozliczone na bieżąco. Ponadto w ramach postępowań odwoławczych w tych sprawach strona wyraziła pogląd podtrzymany przez organ odwoławczy, iż w związku z tym, że wysokość podatku stała się znana organowi podatkowemu i podatnikowi dopiero w 2015r., to należy dokonać ponownego przeliczenia wszystkich wpłat dokonanych przez stronę od 2007r. Dopiero takie przeliczenie pozwoli na zwrot nadpłaty w postępowaniu, o ile strona nie ma innych zaległości podatkowych, na które w pierwszym rzędzie nadpłaty powinny być z urzędu zaliczone (art. 76 O.p).

Wydając zatem takie decyzje organy podatkowe naruszyły przepisy prawa materialnego zawarte w rozdziale 9 O.p. – art., 72 i następne, w tym i art. 74 a ustawy oraz art. 55 O. p. Skoro bowiem już w 2007r. skarżąca spółka dokonywała wpłat miesięcznych podatku w mniejszej wysokości, niż należna, to już wówczas pozostawała w zwłoce. I o ile w 2007r. - przy dokonywaniu tych wpłat nie była to sytuacja oczywista (znana obu stronom), o tyle w wypadku ostatecznego określenia wysokości należnego podatku decyzja z dnia "[...]", - po dacie, kiedy decyzja ta stała się ostateczna - wiadomym już jest, iż rozliczenia w sposób wskazany art. 55 § 2 O.p. należy dokonać począwszy od roku 2007r., albowiem łączna kwota wszystkich 12 rat podatku uiszczonego przez skarżącą wyniosła 542.719,00 zł., gdy tymczasem określona ostateczną decyzją z dnia "[...]" – powinna wynieść kwotę 785.214,00 zł. Z powyższego wynika, iż poszczególne raty podatku od nieruchomości wpłacane przez skarżącą w 2007r. były ustalone przez nią w nieprawidłowej - zaniżonej wysokości. Tak więc niewątpliwie należy dokonać ponownego całościowego rozliczenia wszystkich wpłat na należność główną i odsetki za zwłokę, co do chwili obecnej nie zostało uczynione, a dopiero wówczas wyliczyć kwotę nadpłaty wraz z oprocentowaniem.

Rację ma skarżąca wskazując, iż jest jeden podatek od nieruchomości za 2007r. i jedna sprawa podatkowa, której przedmiotem jest nadpłata w podatku od nieruchomości za ten rok kalendarzowy, oraz że prawidłowość jej zwrotu zależy od uprzedniego prawidłowego i kompleksowego rozliczenia podatku od nieruchomości w zakresie tego, co powinno być zaliczone na poczet należności głównej oraz odsetek za zwłokę.

Na wstępie rozważań zostało już wskazane, iż sąd administracyjny rozpoznaje sprawę jedynie w zakresie określonym art. 1 § 2 prawa o ustroju sądów administracyjnych. Wskazane wyżej kryterium legalności, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego takiej decyzji administracyjnej, która co najmniej narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia norm prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity : Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w pkt. I wyroku.

O kosztach postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł w pkt II wyroku z mocy art. 209 p.p.s.a. w zw. z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – obowiązującymi na datę wniesienia skargi ( listopad 2015r.).

Sąd zwrócił stronie reprezentowanej przez radcę prawnego niezbędne koszty postępowania sądowego, na co złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego według norm przepisanych oraz zwrot kosztów sądowych (wpisu sądowego).