Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1628/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 10
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2015 r. sprawy ze skarg J. D.-Z. i F. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r. nr [...]; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w K. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych, a na rzecz skarżącego dodatkowo kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II SA/GL 370/06 uchylił wydaną na wniosek R. K. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...]zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę domu weselnego położonego na terenie B. przy ul. [...], na działce o nr geod. 1 k.m. 1. Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał między innymi, że organy administracji architektoniczno-budowlanej obu instancji nie ustaliły czy planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] r. - Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) w zakresie dotyczącym zachowania współczynnika powierzchni zabudowy, który nie może przekraczać 50% ogólnej powierzchni działki. Sąd wskazał także, że organy nie dokonały żadnych ustaleń czy projekt budowlany jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Ponadto sąd przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zlecił umorzenie postępowania przez organ administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji gdyby przedmiotowa inwestycja była w trakcie realizacji, wówczas bytem prawnym wykonanych robót budowlanych winien się zająć właściwy organ nadzoru budowlanego.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne o udzielenie pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego domu weselnego z powodu rozpoczęcia przez inwestora prac budowlanych.

Decyzja ta w wyniku zaskarżenia została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2008 roku, sygn. akt II SA/GL 71/08 oddalił wniesioną skargę.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] pismem z dnia [...] r. zawiadomił strony postępowania o wizji lokalnej mającej się odbyć na działce o nr geod. 1. W dniu tym organ przeprowadził oględziny spornego budynku podczas których ustalił, że przedmiotowy budynek "został wybudowany w całości do stanu surowego oraz że do wykonania pozostały roboty wykończeniowe", na wykonanie których nie jest wymagane pozwolenia na budowę.

Współwłaściciel sąsiedniej nieruchomości F. Z. wnioskiem z dnia 9 czerwca 2008 r. zwrócił się do organu powiatowego o zawieszenie przedmiotowego postępowania z powodu toczącego się równolegle postępowania sądowego w sprawie "zadośćuczynienia".

PINB w [...] zwrócił się do R. K. z zapytaniem czy wyraża zgodę na zawieszenie omawianego postępowania. R. K. pismem z dnia 8 lipca 2008 r. wyraził zgodę na zawieszenie niniejszego postępowania.

Wobec powyższego PINB w [...] postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu zakończenia się postępowania sądowego.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] PINB w [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane wstrzymał roboty budowlane dotyczące rozbudowy przedmiotowego domu weselnego oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia inwentaryzacji budowlanej ww. budynku. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] PINB w [...] nałożył z kolei na R. K. obowiązek uzupełnienia inwentaryzacji spornego obiektu budowlanego o plan zagospodarowania terenu uwzględniający odległości obiektów również zlokalizowanych na działkach sąsiednich, bilans terenu działki o nr geod. 1 k.m. 1 oraz opis stanu zaawansowania budowy przedmiotowego budynku do czasu wstrzymania robót budowlanych. Z kolei postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ nałożył na R. K. obowiązek przedłożenia oceny technicznej w zakresie możliwości doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r., ze wskazaniem koniecznych do wykonania robót budowlanych.

W dniu 23 października 2009 r. R. K. przedłożył wymaganą ocenę techniczną oraz inwentaryzację wykonanych robót budowlanych sporządzoną przez mgr inż. M. J., z której wynika, że wszystkie pomieszczenia są dostosowane do wymogów przepisów higieniczno-sanitarnych, bhp, ppoż. oraz że zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz Polskimi Normami.

Dnia [...] r. PINB w [...] postanowieniem nr [...] nałożył na Pana R. K. obowiązek uzupełnienia przedłożonej oceny technicznej.

R. K. w dniu 31 grudnia 2009 r. przedłożył opinię sporządzoną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej ściany oddzielenia pożarowego usytuowanej w granicy z sąsiednią posesją.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. organ I instancji nałożył na R. K. obowiązek uzupełnienia przedłożonej opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Dnia 2 marca 2010 r. inwestor przedłożył uzupełnioną opinię, z której wynika, że ściana oddzielenia przeciwpożarowego spornego budynku wymagania wynikające z § 272 ust. 2 warunków technicznych.

Następnie PINB w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Ustawy Prawo budowlane nałożył na R. K. obowiązek doprowadzenia spornego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego poprzez zmniejszenie powierzchni zabudowanej na przedmiotowej działce do 50% ogólnej powierzchni działki co stanowi 700 m2. W dniu 20 sierpnia 2010 r. organ przeprowadził oględziny w celu ustalenia czy obowiązek określony w decyzji nr [...] został wykonany. Z protokołu oględzin wynika, że nałożony obowiązek został wykonany.

Dnia [...] r. PINB w [...] decyzją nr [...] stwierdził wykonanie przez R. K. obowiązku nałożonego decyzją PINB w [...] nr [...] z dnia [...] r., bowiem inwestor rozebrał część utwardzonego terenu.

Powyższa decyzja została zaskarżona w drodze odwołania przez F. Z., który zarzucił organowi, że nie zobowiązał inwestora spornych robót budowlanych do przedłożenia powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej, która potwierdzałaby fakt wykonania nałożonego obowiązku oraz zawierałaby w sobie zmiany w sposobie odprowadzania wód deszczowych z powierzchni zabudowy. Skarżący uważa także, że dla rozbudowanej części spornego budynku konieczne jest zaprojektowanie i wykonanie kanalizacji deszczowej dostosowanej do zwiększonej powierzchni zabudowy. Ponadto w piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik odwołującego się zarzucił naruszenie przez organ art. 10, 71, 79 k.p.a., z uwagi na fakt, iż organ nie zawiadomił stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o terminie przeprowadzenia wizji lokalnej i w związku z powyższym wnosi o przeprowadzenie oględzin na przedmiotowej działce.

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] r. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie oględzin przedmiotowego obiektu budowlanego celem zbadania czy obowiązek nałożony decyzją PINB w [...] z dnia [...]. nr [...] został w rzeczywistości wykonany.

W dniu [...] r. organ powiatowy przeprowadził oględziny spornego obiektu, podczas których dokonano pomiarów powierzchni zabudowy i powierzchni zabudowanej na działce o nr geod. 1 k.m. 1 przy ul. [...] w [...] i ustalono, że powierzchnia zabudowy budynków wynosi 6,80 m x 13,34 m oraz 17,10 m x 20,10 m (co daje w sumie 434,42 m2), wjazdu 3,63 m x 31,79 m (115,39 m2), a powierzchnia zabudowana dojściami i dojazdami 14,85 m x 23,30 m (346 m2).

PINB w [...] przesłał protokół z przeprowadzonych oględzin w dniu [...] r. wraz z interpretacją zapisu planu zagospodarowania przestrzennego dla działki o nr geod. 1 k.m. 1 obręb B..

Po zapoznaniu się z zarzutami przedstawionymi w odwołaniu oraz po dokonaniu analizy akt postępowania [...] WINB utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy decyzją [...].

W wyniku rozpoznania wniesionej przez F. Z. skargi wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 599/11.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB i poprzedzającą ją decyzję PINB w [...] z dnia [...] r. nr [...].

W uzasadnieniu ww. wyroku WSA stwierdził, że zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie i oceny sprzeczne z oceną Sądu zawartą w wyroku z dnia 28 marca 2007 r. W ww. wyroku Sąd stwierdził bowiem, że z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika jedynie powierzchnia zabudowy obiektami kubaturowymi, nie uwzględniono natomiast powierzchni zabudowy utwardzonych nawierzchni działki. Z uwagi na powyższe nie można uznać, że wyrażenie "powierzchnia zabudowana" może dotyczyć wyłącznie powierzchni zabudowanej, zajętej przez obiekty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, do których nie zalicza się gruntu utwardzonego kostką brukową bądź też innym materiałem.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/GL 599/11 skargę kasacyjną złożył inwestor R. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 730/12 oddalił skargę kasacyjną.

W dniu [...] r. organ powiatowy przeprowadził oględziny na przedmiotowej działce nr 1 i stwierdził, że inwestor wykonał obowiązek nałożony na niego decyzją z dnia [...] r., nr [...], poprzez rozebranie części utwardzenia działki o łącznej powierzchni 214m2.

W konsekwencji decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane, organ I instancji stwierdził wykonanie przez R. K. obowiązku nałożonego decyzją PINB w [...] z dnia [...] r., nr [...], polegającego na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych dot. rozbudowy domu weselnego do stanu zgodnego z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...], zmniejszającego powierzchnię zabudowaną na przedmiotowej działce do 50% ogólnej powierzchni działki.

Powyższa decyzja została zaskarżona w drodze odwołania przez F. Z. reprezentowanego przez r. pr. A. S., kwestionującego dokonane oględziny, albowiem organ dokonał pomiaru działki przy pomocy zwykłej miarki, co w konsekwencji nie może być podstawą jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dokonanie wiarygodnych i wiążących pomiarów powinno zostać dokonane w formie pomiaru geodezyjnego wykonanego przez uprawnionego geodetę. Skarżący uważa również, że dach przedmiotowego budynku w rozbudowanej części jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto skarżący twierdzi, że organ powiatowy w przedmiotowej sprawie nie zajął się kwestią usytuowania budynku w aspekcie zachowania odległości od granicy działki oraz uważa że projekt zagospodarowania działki nie zawiera rozwiązań związanych z zagospodarowaniem ścieków i rozwiązań z uregulowaniem odpływu wód opadowych.

[...] WINB w dniu [...] r. przeprowadził oględziny na działce nr [...] przy ul. [...]w [...], podczas których ustalono, że obowiązek nałożony decyzją PINB w [...] z dnia [...] r., nr [...] nie został wykonany.

W dniu [...] r. [...] WINB autorkę opinii technicznej znajdującej się w aktach sprawy. Podczas przesłuchania M. J. oświadczyła, że dostrzegła błąd w pomiarach dokonanych w ww. opinii polegający na tym, że nie uwzględniła części budynku znajdującej się pomiędzy budynkiem pierwotnym, a rozbudowanym budynkiem weselnym.

[...] WINB w dniu [...] r. przeprowadził ponownie oględziny podczas, których sporządzono szkic, dokumentację fotograficzną oraz pomiary utwardzenia i zabudowy działki nr 1, a następnie dokonał stosownych obliczeń. Na podstawie powyższych obliczeń ustalono, że łączna powierzchnia zabudowy i utwardzenia ww. działki nr 1 wynosi 697,2 m2.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W uzasadnieniu obszernie zrelacjonował przebieg postępowania administracyjnego, a następnie wskazał, iż w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 599/11, WSA w Gliwicach zaznaczył, że po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę, a następnie umorzeniu postępowania w tym przedmiocie przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, organy nadzoru budowlanego prawidłowo podjęły postępowanie przewidziane dyspozycją przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego. W wydanej przez PINB w [...] decyzji z dnia [...] r. zobowiązano inwestora do doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami planu miejscowego przez zmniejszenie powierzchni zabudowy do 50 % ogólnej powierzchni działki. Decyzja ta nie została zaskarżona przez żadną ze stron i stała się prawomocna. Tak więc warunkiem doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z przepisami było jedynie doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami planu miejscowego. Dlatego też zarzuty odwołania zmierzające do wykazania, że decyzje stwierdzające wykonanie obowiązku nie uwzględniają okoliczności związanych z usytuowaniem rozbudowy, a także brakiem właściwego odprowadzania wód deszczowych z dobudowanej części obiektu należy uznać za bezprzedmiotowe.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w aktach materiał dowodowy należy, zdaniem organu II instancji, stwierdzić, że obowiązek nałożony ww. decyzją PINB w [...] z dnia [...] r. nr [...] został zrealizowany. Mianowicie jak wynika z obliczeń dokonanych przez [...] WINB, łączna powierzchnia zabudowy i utwardzenia działki wynosi 697,2 m2, co stanowi 49,7% ogólnej powierzchni ww. działki wynoszącej 1400 m2.

Natomiast jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą wiarygodności pomiarów, to należy podkreślić, że w analizowanej sprawie nie było konieczności przeprowadzania dowodu z opinii geodety, bowiem ustalenie powierzchni zabudowy i utwardzenia działki nr 1 nastąpiło w trakcie oględzin, w których pełnomocnik odwołującego się brał udział, obserwował sposób dokonania pomiarów i nie kwestionował tego sposobu. Dokonano pomiarów, sporządzono czytelny szkic i protokół z oględzin. Protokół został podpisany przez inspektorów [...] WINB i samego pełnomocnika skarżącego, która nie składał wówczas żadnych zastrzeżeń. Z kolei jeżeli chodzi o zarzuty dotyczące opinii sporządzonej przez M. J., to za wyjątkiem jednego błędu dostrzeżonego przez [...] WINB, a następnie wyjaśnionego przy udziale autorki opinii, trzeba ją uznać za wiarygodną, nie budzącą wątpliwości, a wnioski z niej wynikające są wyczerpujące, spójne i logiczne oraz korespondują w zasadniczej części z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie.

Pismem, które wpłynęło do organu w dniu [...] r. J.D.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] WINB zarzucając jej naruszenie:

- art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i art. 138 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że inwestor spełnił nałożone na niego obowiązki polegające na zmniejszeniu powierzchni zabudowy działki do 50 % ogólnej powierzchni działki, tj. do stanu zgodnego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego;

- art. 10 § 1 k.p.a., art. 79 § 1 i 2 k.p.a., poprzez niezawiadamianie skarżącej o czynnościach w sprawie;

naruszenie art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niezwrócenie się do biegłego geodety o dokonanie pomiarów powierzchni utwardzonej i dokonanie obliczenia tej powierzchni w stosunku do powierzchni ogólnej działki;

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż pomiary zostały dokonane w sposób nie zasługujący na wiarygodność. Nadto, nie jest możliwe dokonanie jakiejkolwiek weryfikacji dokonanych przez organ obliczeń. Pomiary powierzchni zabudowy dokonane zostały przy pomocy zwykłej miarki i koła mierniczego. Przedmiotem pomiarów były nadto powierzchnie o nieregularnych kształtach, a z żadnego z dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania nie wynika jaka była metoda obliczeń, tj. jakie zastosowano reguły matematyczne do obliczenia pól powierzchni. W tej sytuacji zasadne było zwrócenie się do biegłego geodety o dokonanie profesjonalnego i dokładnego pomiaru oraz dokonanie obliczeń.

Dodatkowo okazało się, że w opinii technicznej wydanej dla celów niniejszego postępowania pominięto część zabudowy w postaci części budynku pomiędzy budynkiem istniejącym a częścią rozbudowaną, będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Biegła, podczas przesłuchania, przyznała, że opinia techniczna obarczona jest błędem. Ma to znaczenie z tego względu, że organ dokonał jedynie pomiaru gruntu.

Skarżąca zaakcentowała nadto, że obydwa organy pominęły ją w postępowaniu. Nie była zawiadamiana o czynnościach organów ani też nie zostały jej doręczone decyzje wydane w sprawie. W efekcie bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie i jednocześnie podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skargę zawierającą identyczne zarzuty (także zarzut pominięcia w postępowaniu J.D.Z.), wniósł pismem z dnia [...] r. F. Z. reprezentowany przez r. pr. P. S.

W odpowiedziach na skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumenty, które uprzednio sformułował był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto w odpowiedzi na skargę J.D.Z. organ przyznał, że zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącej. Wskazał jednak, że niedoręczenie zaskarżonej decyzji i nieinformowanie skarżącej o przeprowadzanych w sprawie czynnościach stanowi naruszenie przepisów postępowania nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy. W postępowaniu brał bowiem udział od samego jego początku mąż skarżącej F. Z. pozostający z nią w ustawowej małżeńskiej wspólnocie majątkowej. Nadto zarzut ten został zgłoszony dopiero na etapie wniesienia ww. skargi do Sądu, natomiast na wcześniejszych etapach postępowania zarzut ten nie był podnoszony.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2015 r. obie skargi zostały połączone celem ich łącznego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej wykazało, że są one dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wzruszenie. Zdaniem tut. Sądu oba rozstrzygnięcia wydane zostały bowiem z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zasadny bowiem okazał się zarzut skargi, że skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem tej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.).

Podkreślić w tym miejscu należy, że jednym z podstawowych obowiązków proceduralnych organu administracji w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego jest, obok ustalenia kręgu stron tego postępowania, zapewnienie wszystkim podmiotom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie obowiązki te w odniesieniu do skarżącej nie zostały dochowane. Poza sporem jest przy tym, że skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości sąsiadującej z działką nr 1 , a nadto w minionych latach brała udział we wcześniejszych etapach postępowania. Przyczyna obecnego jej pominięcia i nieumożliwienia udziału w postępowaniu obu instancji, a także niedoręczenie obydwu wydanych w roku [...] decyzji pozostaje, w świetle akt sprawy, nieznana.

Opisane uchybienia odpowiadają przesłance wznowienia postępowania administracyjnego określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co w kontekście jasnej dyspozycji przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. – w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – przesądziło o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Argumenty zawarte w odpowiedziach na skargi, iż niewątpliwie strona wiedziała o trwającym postępowaniu i podejmowanych czynnościach skoro uczestniczył w nich jej mąż zdaniem Sadu nie mogą być przesądzające, oparte są bowiem na domniemaniach nie zaś dowodach.

Wskazać w tym miejscu należy, że z istoty kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne wynika, iż uchylenie zaskarżonej decyzji z przyczyn proceduralnych dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, uniemożliwia, jako przedwczesną, merytoryczną ocenę treści samej decyzji. Na marginesie zatem tylko Sąd wskazuje, że nie podziela wyrażonej w skargach tezy, iż obliczenie powierzchni zabudowanej części działki o nieregularnym kształcie wymaga wiadomości specjalnych, które posiadać może jedynie biegły. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej oraz pełnomocnika skarżącego, umiejętność obliczania pól, także figur nieregularnych, stanowi bowiem wiedzę objętą programem szkolnym, a tym samym dokonanie podstawowych pomiarów i obliczeń nie wymaga udziału geodety. Nadto skarżący kwestionując wyniki dokonanych pomiarów i obliczeń, nie przedstawili żadnych w tej mierze przeciwdowodów, co czyni ich zarzuty gołosłownymi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ umożliwi wszystkim stronom udział w postępowaniu, w tym zapoznanie się z zebranym w sprawie materiałem, wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenie uwag i wniosków, a także ewentualnie podejmie dalsze niezbędne czynności, zaś w decyzji wyczerpująco ustosunkuje się do wszystkich zgłaszanych zarzutów. Jednocześnie, z uwagi na to, że postępowanie w sprawie toczy się już od 9 lat Sąd przypomina organom o konieczności przestrzegania wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego terminów załatwiania spraw.

W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargi i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach obejmujących wpis od skargi, a w przypadku skarżącego także wynagrodzenie pełnomocnika orzeczono na wniosek skarżących na podstawie art. 200, 205 i 209 p.p.s.a. a także § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz. U. 2013, poz. 490).