Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1430/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej; postanawia odrzucić skargę /-/ St.Małek


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z [...]r. na podstawie przepisu art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm.) ustalił opłatę adiacencką dla A.i A. Z. w wysokości [...]zł w związku ze wzrostem wartości ich nieruchomości na skutek zatwierdzenia projektu jej podziału.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją po rozpatrzeniu odwołania A. i A. Z. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie przed tym organem. Kolegium uznało, iż brak było podstaw do ustalenia opłaty skoro uchwała Rady Miejskiej w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej została podjęta [...]r. (Dz.Urz. z 2003 r. Nr 150 poz. 2822), a więc po zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości [...]listopada 2002 r.).

Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy wniósł na podstawie art. 227 i 228 kpa skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż decyzja Kolegium narusza "oczywisty interes Gminy S. i jej społeczności lokalnej". Uważa bowiem, iż wbrew przedstawionej argumentacji decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z prawem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, udzielając odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie. Podkreślono, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem jednostka samorządu, która wydawała decyzje jako organ pierwszej instancji nie jest legitymowana do wniesienia skargi.

Sąd zważył, co następuje:

Przede wszystkim wskazać należy, iż powołana przez stronę skarżącą podstawa prawna wniesienia skargi (art. 227 i art. 228 kpa) jest wadliwa. Wymienione przepisy dotyczą bowiem postępowania skargowego, którego celem jest zwrócenie uwagi organom administracji na nienależyte wykonywanie zadań przez ich organy niższe lub pracowników albo w ogóle brak działania. Natomiast uprawnienie do wniesienia skargi na ostateczną decyzje organu administracji wynika z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 pkt 1, art. 50).

Stosownie do przepisu art. 50 § 1 - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych i innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

W niniejszej sprawie burmistrz został upoważniony na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami do orzekania jako organ pierwszej instancji w sprawach dotyczących ustalenia opłaty adiacenckiej związanej z podziałem nieruchomości.

W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, iż gmina nie jest stroną postępowania w sprawie indywidualnej, w której w pierwszej instancji decyzję wydaje wójt (burmistrz) tej gminy. Nie jest bowiem możliwe jednoczesne występowanie jako strona kierująca się własnym interesem prawnym i jako organ prowadzący postępowanie (m.in. uchwała NSA z 9 października 2000 r. ONSA 2001 Nr 1 poz. 17). W uchwale podkreślono, że gmina nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeżeli do wydania decyzji w pierwszej instancji upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent).

W rozpoznawanej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy wydał decyzję jako organ pierwszej instancji w sprawie indywidualnej dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej. Gmina nie jest wiec w świetle powołanego przepisu legitymowana do wniesienia skargi.

Z tych powodów na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

/-/ St.Małek