Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 60/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 i 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 marca 2008 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego wniosku z dnia 18 lipca 2007r.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działający w imieniu Wójta Gminy wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że w dniu 18 lipca 2007r. Z. W. złożył wniosek o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej na leczenie tj. zakup leków, środków higieny i środków sanitarnych.

Rozpoznając wniosek pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej usiłowali przeprowadzić w dniu 1 sierpnia 2007r. wywiad środowiskowy, jednak nie zastali skarżącego w domu; z wizyty sporządzono notatkę służbową.

Pismem z dnia 7 sierpnia 2007r. organ wezwał Z. W. do osobistego stawienia się w Ośrodku w celu ustalenia terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w sprawie z wniosku z dnia 18 lipca 2007r.

Następnie z uwagi na skomplikowany charakter sprawy organ pismem z dnia 8 sierpnia 2007r. poinformował Z. W. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 18 września 2007r.

Oba pisma były powtórnie awizowane, a następnie zostały zwrócone organowi z adnotacjami: "Adresat odmówił przyjęcia" i "Adresat nieobecny".

Następnie w dniu 13 lipca 2007r. Z. W. złożył wniosek o wyłączenie pracowników Ośrodka – M. B., E. W. i U. K. od prowadzenia sprawy. Postanowieniami z dnia [...], o numerach odpowiednio [...] organ odmówił uwzględnienia wniosku.

Do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę tj. do 30 sierpnia 2007r. Ośrodek Pomocy Społecznej nie wydał decyzji w sprawie wniosku z dnia 18 lipca 2007r. ze względu na przedłużenie terminu do jego załatwienia do dnia 18 września 2007r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem. (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz.1269)

Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87)

W świetle art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla rozstrzygnięcia o tym, czy organ administracji pozostaje w bezczynności czy też nie, należy uprzednio stwierdzić, czy miał on prawny obowiązek załatwienia danej sprawy administracyjnej. Tylko wówczas, gdy pomimo istnienia takiego obowiązku organ nie podjął wymaganych czynności koniecznych dla załatwienia danej sprawy, bądź nie załatwił jej w terminach określonych przez prawo, można mówić o bezczynności.

Skarżący zarzuca, że działający z upoważnienia Wójta Gminy Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie rozpoznał jego wniosku z dnia 18 lipca 2007r. o przyznanie świadczenia na leczenie tj. zakup leków oraz środków higienicznych i sanitarnych.

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Nie można bowiem uznać, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej pozostawał w bezczynności, ponieważ w dacie wnoszenia skargi na bezczynność tj. w dniu 30 lipca 2007r., a także w dacie składania odpowiedzi na skargę w dniu 31 sierpnia 2007r. nie upłynął jeszcze termin, w którym organ byłby zobowiązany do ostatecznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego i wydania decyzji. Jak wynika z akt sprawy, organ – mając na uwadze treść art. 36 kpa - skierował do skarżącego pismo z dnia 8 sierpnia 2007r. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 18 września 2007r. Przedłużenie terminu zgodne było z przepisem art. 35 § 3 kpa, który nakazuje załatwianie spraw przez organy administracji publicznej nie później niż w terminie miesiącu, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Niniejsza sprawa była skomplikowana i wymagała przedłużenia terminu jej załatwienia, ponieważ organ z przyczyn dotyczących skarżącego nie miał możliwości przeprowadzić z nim wywiadu środowiskowego, niezbędnego do rozpoznania wniosku. Zawiadomienie o przedłużeniu terminu wprawdzie nie zostało skarżącemu fizycznie doręczone, ale wywołało skutek doręczenia na podstawie art. 44 § 1 - 4 kpa.

Skoro zatem w dacie składania skargi na bezczynność organ nie był jeszcze zobowiązany do rozstrzygnięcia wniosku skarżącego z dnia 18 lipca 2007r. i wydania decyzji, to nie można mu zarzucić bezczynności.

Nie ma zatem podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wykonania czynności, wskazanych w art.149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić na podstawie art.151 ppsa.