Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 465/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju opałowego ciężkiego postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 13 maja 2014 r. o odmowie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który strona złożyła po ponownym wezwaniu jej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (po wydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia jej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie jak wyżej).

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca spółka nie wywiązała się – pomimo wezwania - z obowiązku udzielenia (poza już wskazanymi) dodatkowych informacji co do jej sytuacji i możliwości płatniczych. Z przedłożonych zaś dokumentów wynikało, że w latach 2011 i 2012 r. prowadziła działalność gospodarczą dużych rozmiarów. O braku środków finansowych strony skarżącej nie może natomiast świadczyć jedynie wszczęcie i umorzenie postępowania egzekucyjnego z powodu braku skuteczności egzekucji z majątku strony, gdyż nie stoi to na przeszkodzie prowadzeniu przez spółkę dalszej działalności gospodarczej i uzyskiwaniu przychodów.

Na wymienione postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie. Do zażalenia załączyła kopie deklaracji VAT-7 za miesiące styczeń, luty i marzec 2014 r., bilans na dzień 31 grudnia 2013 r., rachunek zysków i strat porównawczy za grudzień 2013 r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 2014 r.

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. (sygn. akt I GZ 2178/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki na ww. postanowienie z dnia 13 maja 2014 r.

Następnie postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z uwagi na nieopłacenie jej przez skarżącą spółkę.

Od ww. postanowienia skarżąca spółka wywiodła skargę kasacyjną, do której załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, ponad uprzednio podane okoliczności podała, że w okresie od kwietnia do czerwca 2014 r. wobec skarżącej spółki zostały wydane decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych na łączną kwotę około 6 milionów zł, które zostały opatrzone rygorem natychmiastowej wykonalności. Podała także, że w 2013 r. osiągnęła zysk w kwocie [...] zł oraz posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł. Skarżąca spółka załączyła także: kserokopię (niepełną) decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec, maj, oraz za miesiące od czerwca do grudnia 2010 r. w kwotach podanych w tej decyzji oraz kserokopie (niepełne) dwóch postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w J.G z dnia [...] o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznym decyzjom z dnia [...] w zakresie podatku od towarów i usług (za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2010 r. oraz od stycznia do kwietnia 2011 r.) oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Na wstępie należy podkreślić, że rozpoznawany wniosek skarżącej spółki jest już kolejnym wnioskiem o udzielenie prawa pomocy w tym samym zakresie, jak uprzednio.

Okoliczność ta skutkowała tym, że zadanie Sądu na obecnym etapie nie sprowadzało się już do oceny sytuacji materialnej wnioskującej w kontekście przesłanek z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (jak to miało miejsce w przypadku rozstrzygniętego już wniosku strony), lecz do zbadania, czy w sprawie wystąpiły nowe okoliczności (faktyczne lub prawne), które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska Sądu, wyrażonego w prawomocnym postanowieniu z dnia 13 maja 2014 r.

Podstawę prawną do ewentualnej zmiany zakresu zwolnienia w porównaniu z zakresem ochrony wynikającym z ww. prawomocnego postanowienia stanowi art. 165 p.p.s.a., w myśl którego postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Wyrażone stanowisko Sądu jest powszechnie aprobowane w orzecznictwie sądowym, gdzie podkreśla się, że w postępowaniu wywołanym kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sąd nie zajmuje się już ponowną oceną tych samych okoliczności oraz argumentów, co przy rozpatrywaniu pierwszego wniosku. Zadanie sądu sprowadza się w tym przypadku do porównania sytuacji wnioskującego przedstawionej w dwóch odrębnych wnioskach, a następnie oceny, czy zaistniała istotna zmiana okoliczności. W przypadku wystąpienia przesłanki "zmiany okoliczności" sąd decyduje, czy powołane okoliczności mogą stanowić uzasadnienie zmiany prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2012 r. sygn. akt II FZ 485/12, LEX nr 1333340).

Poddając ocenie, w myśl przedstawionych kryteriów, wniosek o przyznanie prawa pomocy jaki strona złożyła wraz ze skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 20 października 2014 r. i z uwzględnieniem faktu, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia strony na postanowienie Sądu z dnia 13 maja 2014 r., stwierdzić należało brak przesłanek do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 13 maja 2014 r. odmawiającego skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca spółka nie wykazała bowiem przesłanek do takiej zmiany.

Treść kolejnego wniosku w większości nawiązuje do okoliczności, które były już poddane analizie Sądów orzekających w sprawie, w tym okoliczność prowadzenia wobec skarżącej spółki postępowania egzekucyjnego (na kwotę przekraczającą 5 mln zł). Okoliczność ta nie została jednak potwierdzona – pomimo wezwania i przedłużenia terminu do jego wykonania - żadnymi dokumentami pochodzącymi od organu egzekucyjnego. Odnosząc się natomiast do powołanej na etapie kolejnego wniosku okoliczności, jaką jest wydanie w stosunku do spółki kolejnych decyzji wymiarowych na łączną kwotę ok. 6 milionów zł, dodatkowo opatrzonych rygorem natychmiastowej wykonalności, podnieść trzeba, że przedstawione przez pełnomocnika strony kserokopie (niepełne) dwóch postanowień o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dotyczą innej decyzji aniżeli przedstawiona wraz z nimi decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...].

Niezależnie od powyższego należy podnieść, że, jak wynika z treści oświadczenia o majątku i dochodach zawartego w kolejnym wniosku oraz załączonych do zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2014 r. dokumentów finansowych, rok 2013 spółka zakończyła z zyskiem w wysokości [...] zł. W ocenie Sądu, wskazana okoliczność oraz to, że w okresie od stycznia do kwietnia 2014 r. zyski spółki kształtowały się na poziomie od [...] zł (kwiecień) do [...] zł (luty) a jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł, nie uzasadnia twierdzeń spółki, że nie posiada ona środków pieniężnych na uiszczenie wpisu sądowego w sprawie (na obecnym etapie wpisu od skargi kasacyjnej). Nie można również uznać na podstawie dokumentów, jakie przedłożyła spółka na etapie kolejnego wniosku, że sytuacja finansowa spółki uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejącego na dzień 13 maja 2014 r. Skarżąca spółka nie przedłożyła bowiem dowodów potwierdzających zastosowanie takich środków egzekucyjnych, które ograniczyłyby w znaczny sposób ponoszenie przez nią ciężarów finansowych.

Reasumując, spółka nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 13 maja 2014 r.

Z powyższych względów, na podstawie art. 165 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.