Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 847/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.30c ust.1 i 2, art.30b ust.4, art.31, art.20 ust.3, i 3a, art.4 pkt 11, art.30c ust.3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na informację Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest informacja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: Minister) z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w sprawie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...].

Minister dokonał oceny w następującym stanie faktycznym;

Wnioskiem z [...] października 2009r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) wystąpiła o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej.

Pismem z [...] marca 2010r. M. Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości S.A. w K. (MARR) – działająca jako Regionalna Instytucja Finansująca – poinformowała Spółkę, iż złożony wniosek nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. Wskazano m.in., iż nie spełnione zostały Kryteria 1 i 3, z uwagi na to, że projekt polega na obrocie handlowym produktami cyfrowymi, co jest niezgodne z celami POIG oraz Działania 8.1. i wykluczone z obszaru wsparcia. Ponadto nie spełnione zostały Kryteria 6, 7 i 8 w związku z brakiem uzasadnienia wydatków oraz niespójnością odnośnie własnych środków posiadanych przez firmę mających posłużyć do finansowania projektu, a także zbyt długim okresem trwania projektu. Wskazano, iż niekwalifikowalność wydatków uniemożliwia ocenę efektywności nakładów.

Spółka na powyższe pismo złożyła protest z dnia [...] marca 2010r., w którym odniosła się do zakwestionowanych przez MARR kryteriów oceny merytorycznej oraz sformułowała zarzuty wobec ustaleń organu w tym zakresie. Odnośnie braku uzasadnienia wydatków Spółka podniosła m.in., że ze względu na ograniczenie ilości znaków dłuższy opis był niemożliwy do zrealizowania, a zakres i zasadność usługi, ze względu na jej rozbudowany tytuł, były ewidentne. Spółka zwróciła też uwagę, iż w razie wątpliwości wnioskodawca powinien być wezwany przez organ do poprawy/wyjaśnienia danej kwestii.

Pismem z [...] maja 2010r. L.Dz. [...], MARR poinformowała Spółkę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Organ podniósł, iż w proteście przedstawiono argumenty świadczące o tym, że Kryteria 1, 3 i 8 zostały przez wnioskodawcę spełnione. Natomiast Kryteria 6 i 7 zostały, zdaniem organu, prawidłowo ocenione przez Członków Komisji Konkursowej. Wskazano, iż zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków do Działania 8.1. POIG należy przedstawić uzasadnienie oraz metodologie oszacowania poszczególnych wydatków ponoszonych w ramach projektu. Wnioskodawca tymczasem ograniczył się jedynie do wymienienia tych wydatków (pkt 18 c wniosku) bez wskazania uzasadnienia do ich poniesienia. Zdaniem organu, nie można uznać informacji, że wydatki są niezbędne do realizacji projektu za wystarczające uzasadnienie. Odnosząc się do poszczególnych zakwestionowanych wydatków organ stwierdził:

analizy przygotowawcze i usługi eksperckie [EKS]: w ramach tej kategorii wydatków; wnioskodawca przedstawił jedynie opis wydatku; brak jest przedstawienia metodologii oszacowania wydatku (np. liczba roboczogodzin x stawka za godzinę pracy); brak jest wskazania, co będzie wynikiem przeprowadzonej usługi;

usługi informatyczne, techniczne, doradcze [INF]: przedstawiono jedynie opis wydatku, tak jak w przypadku poprzednio omawianej kategorii, brak jest metodologii oszacowania wydatku; Oceniający nie mieli możliwości zweryfikowania czy wydatki są racjonalne z punktu widzenia realizacji projektu.

W odniesieniu do pozostałych kategorii wydatków, organ podniósł, że wnioskodawca nie przedstawił metodologii ich oszacowania oraz ograniczył się w uzasadnieniu do ich wymienienia i opisania funkcjonalności - bez wskazania ich związku z celem projektu. W odpowiedzi na twierdzenia Spółki, iż brak w dokumentacji konkursowej jednoznacznego zdefiniowania zakresu uzasadnienia wydatku – organ zwrócił uwagę na Instrukcję wypełniania wniosków, która precyzuje zakres poszczególnych punktów wniosku, i w pkt 18 c wniosku wskazuje między innymi na konieczność wskazania sposobu oszacowania wydatków. Brak tych informacji oraz uznanie powyżej 10% kosztów za niekwalifikowane uniemożliwiło pozytywną ocenę tego kryterium. Dalej organ wskazał, iż Kryterium 7 również zostało prawidłowo ocenione przez Członków Komisji Konkursowej. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG 2007 - 2013 w ramach powyższego kryterium należy ocenić, między innymi, czy poszczególne wydatki nie zostały w sposób znaczący przeszacowane. Brak uzasadnienia wydatków, które zostało omówione w Kryterium 6 sprawia, iż nie można pozytywnie ocenić powyższego kryterium. Konkludując organ stwierdził, iż ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie nr [...] została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a złożony protest jest bezzasadny.

W odwołaniu z [...] maja 2010r. Spółka wniosła o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z merytorycznymi kryteriami wyboru projektów. W obszernym uzasadnieniu powtórzyła argumentację zaprezentowaną w proteście z [...] marca 2010r. zarzucając błędną i pobieżną ocenę projektu. Zdaniem Spółki projekt spełnia kryteria oceny merytorycznej. Jednocześnie Spółka zakwestionowała zarówno ocenę zgłoszonego wniosku o dofinansowanie, jak i poprawność przeprowadzenia konkursu, gdyż zasady oceny merytorycznej opisane w "Regulaminie przeprowadzenia konkursu w ramach POIG" dopuszczają możliwość zwrócenia się do wnioskodawcy o wyjaśnienie treści wniosku, z czego Komisja Konkursowa nie skorzystała. Spółka podniosła ponadto, iż zgodnie z "Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013" nie ma jednoznacznie zdefiniowanego zakresu uzasadnienia wydatku. W związku z tym Wnioskodawca uzasadnił wydatki w ramach projektu w taki sposób, jaki uznał za najbardziej odpowiedni z uwzględnieniem ograniczonej ilości znaków. Zdaniem Spółki, jeśli Komisja Konkursowa miała wątpliwości co do sposobu uzasadnienia i oszacowania ich ceny, powinna zwrócić się z prośbą o wyjaśnienia do Wnioskodawcy. Procedura konkursowa daje bowiem możliwość wnoszenia dodatkowych wyjaśnień.

W piśmie z [...] lipca 2010r. nr [...], Minister stwierdził, że protest został rozpatrzony w sposób właściwy i poinformował Spółkę o negatywnym rozpatrzeniu odwołania. Minister wskazał, iż zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu dla Działania 8.1. w ramach POIG " (...) aby wniosek mógł zostać rekomendowany do wsparcia musi spełniać wszystkie wymagane kryteria oceny merytorycznej (...)". Oznacza to, że jeżeli co najmniej jedno z kryteriów oceny merytorycznej nie zostaje spełnione wniosek otrzymuje negatywną ocenę i nie może być rekomendowany do uzyskania dofinansowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację Ministra zawartą w piśmie z [...] lipca 2010r., Spółka wniosła o jej uchylenie w całości jako naruszającej prawo i skierowanie do ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku. Podniosła, iż rozstrzygnięcie odwołania jest niekompletne, gdyż organy nie zapoznały się właściwie z odwołaniem, ponieważ nie ustosunkowały się do kluczowej kwestii, czyli sprawy możliwych dodatkowych wyjaśnień. Tym samym naruszona została zasada równości szans wnioskodawców poprzez niezwrócenie się o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące wniosku, mimo takiego uprawnienia prawem przewidzianego. Zwłaszcza w sytuacji, gdy projekt zawarty we wniosku jest innowacyjny i nie ma możliwości porównania go z innym na rynku europejskim. Ponadto skarżąca Spółka zarzuciła, iż Oceniający nie uzasadnili decyzji o niekwalifikowalności poszczególnych wydatków i dokonali oceny kwalifikowalności kosztów w oparciu o niewłaściwe przepisy, co jest naruszeniem prawa i ma zasadniczy wpływ na ocenę zarówno wniosku jak i protestu. Organy nie odniosły się do ograniczenia możliwości opisowych we wniosku do wyraźnie zaznaczonej ilości dopuszczalnych użytych znaków. Zdaniem Skarżącej kwestionowanie wydatków uzasadnionych przez wnioskodawcę jest bezpodstawne i przekraczające kompetencje Instytucji oceniających wniosek. Skarżąca podniosła także, iż Oceniający nie dokonali oceny merytorycznej Kryterium 7. In fine skargi Skarżąca zwróciła uwagę na przekroczenie terminów przez Instytucje oceniające wniosek, protest i odwołanie.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie oraz ustosunkował się do zarzutów Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz.712 dalej: u.z.p.p.r.), wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo-administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza to, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - jak wyżej wskazano - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09).

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji Ministra z [...] lipca 2010 r. o numerze [...], stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Ocena Sądu sprowadza się do oceny zgodności postępowania MARR i Ministra z prawem, w tym zgodności postępowania z Procedurą odwoławczą w ramach POIG stanowiącej załącznik do Szczegółowego opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach POIG i Regulaminem Komisji Konkursowej. Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru projektów zawiera "Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji" oraz "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach POIG, Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej".

Przywołane uregulowania mają na celu z jednej strony jednakowe i dokładne poinformowanie wszystkich uczestników konkursu o jego zasadach, a z drugiej strony obiektywną ocenę projektów przeprowadzoną na podstawie kryteriów jednakowych dla wszystkich i znanych wszystkim. Należy zatem domniemywać, iż beneficjent przystępując do konkursu zna jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek zgodnie z tymi zasadami, uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Zgodnie z Regulaminem przeprowadzenia konkursu, ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana przez dwóch członków oceniających Komisji Konkursowej. W przypadku wystąpienia rozbieżności w ocenie merytorycznej pomiędzy członkami Komisji Konkursowej wniosek kierowany jest do trzeciej oceny merytorycznej, tj. do trzeciego członka oceniającego (§7 ust.2 pkt 4). Powyższe ma na celu zapewnienie, aby przeprowadzona ocena nie była arbitralna. Uniknięcie arbitralności w trakcie dokonywanej oceny zapewnia udział w przeprowadzanej ocenie więcej niż jednej osoby, a także możliwość udziału dodatkowej osoby w ocenie w przypadku zaistnienia rozbieżności. Przyznanie punktów następuje po zbadaniu przez osobę oceniającą wniosku przy uwzględnieniu kryteriów oceny projektu. Oceniając, czy i w jakim zakresie wniosek spełnia dane kryterium oceniający kierują się wskazówkami zawartymi w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013". Biorąc pod uwagę powyższe należy zauważyć, iż zarzut nierzetelnej oceny merytorycznej projektu będzie uzasadniony jedynie wówczas gdy zostanie wykazane, iż przeprowadzona ocena projektu ma charakter arbitralny.

Zdaniem Sądu, nie można uznać, aby w niniejszej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób arbitralny. Ocena merytoryczna dokonana została przez dwóch członków Komisji Konkursowej. Za brakiem arbitralności w sprawie przemawia również fakt, iż nie wystąpiła rozbieżność uzasadniająca udział w ocenie kolejnego członka komisji. Należy ponadto wskazać, że w przypadku gdy ocenie podlega treść wniosku o znacznym stopniu ogólności nie jest zasadne oczekiwanie, że odniesienie się do tak sformułowanej treści będzie miało charakter szczegółowy. Skoro treść uzasadnienia dokonanej oceny jest zdeterminowana w znacznej mierze przez sposób uzasadnienia wniosku, to oczekiwanie szczegółowego uzasadnienia oceny, w sytuacji gdy sformułowania wniosku są na tyle ogólne, że taką ocenę uniemożliwiają, jest bezpodstawne. Tym samym za niezasadne należy uznać zarzuty Skarżącego w zakresie niedostatecznego uzasadnienia przeprowadzonej oceny.

Odnosząc się natomiast do podniesionych w stosunku do oceny poszczególnych kryteriów zarzutów należy przyznać rację organowi, który uznał, iż zarzuty te wynikają z wadliwego przyjęcia, iż podstawą oceny merytorycznej nie mogą być postanowienia Instrukcji. Negatywna ocena powyższych kryteriów znajduje bowiem bezpośrednie oparcie w postanowieniach Instrukcji. Skarżący zarzucając niewłaściwą ocenę Kryterium 6 "planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do celów projektu" wskazuje, że żaden z przepisów prawnych opracowanych w ramach systemu realizacji wniosku nie definiuje sposobu uzasadnienia wydatków, dlatego też kwestionowanie wydatków uzasadnionych przez Skarżącego jest bezpodstawne. Nie można zgodzić się z powyższym twierdzeniem, jego przyjęcie prowadziłoby bowiem do wadliwego wniosku, że dla uzasadnienia spełnienia Kryterium 6 wystarczy jakiekolwiek uzasadnienie. Bezpodstawne jest również oczekiwanie Skarżącego określenia szczegółowych wymogów uzasadnienia powyższego kryterium. Taka kazuistyka byłaby niedopuszczalna. Ocena czy planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, racjonalne i adekwatne do celów projektu każdorazowo odnosić się będzie bowiem do twierdzeń i oświadczeń wnioskodawców złożonych w ramach danego wniosku. Margines swobodnej oceny spełnienia powyższego kryterium jest niezbędny przy stwierdzaniu, czy kryterium powyższe zostało spełnione.

Za wadliwe należy również uznać twierdzenia Skarżącego, że dla oceny powyższego kryterium irrelewantne są postanowienia Instrukcji, która nie znajduje zastosowania do oceny kwalifikowalności wydatków. Postanowienia Instrukcji podobnie jak inne dokumenty, w tym także te powołane przez Skarżącego w skardze, składają się na system realizacji danego działania w ramach programu operacyjnego, przy czym ocena wniosków następuje w oparciu o wszystkie dokumenty danego systemu realizacji działania, a postanowienia Instrukcji znajdują wprost zastosowanie również do oceny kryteriów merytorycznych. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia we wniosku nie znalazły się wymagane Instrukcją elementy niezbędne do rzeczywistej oceny kosztów projektu m.in. nie wskazano długości szkolenia czy też jego związku z celami projektu, a także uzasadnienia wydatków na zakup środków trwałych. Ponadto Skarżący podniósł, że wypełnił pola wniosku będące podstawą do oceny spełnienia powyższych kryteriów maksymalną liczbą znaków. Powyższe twierdzenie opiera się na nieporozumieniu, że wykorzystanie maksymalnej liczby znaków przez Skarżącego jest tożsame z prawidłowym uzasadnieniem danego kryterium. Trafnie organ zauważył, że zawarcie maksymalnej liczby znaków w ramach danego punktu nie powoduje automatycznie uzyskania maksymalnej ilości punktów w ramach oceny danego kryterium. W ramach oceny merytorycznej nie ocenia się ilości znaków użytych na uzasadnienie danego punktu wniosku, ale zawartość merytoryczną danego punktu, tj. należy zbadać czy twierdzenia i oświadczenia wnioskodawcy pozwalają na stwierdzenie spełnienia przez niego określonego kryterium oceny merytorycznej. Ocena zawartości merytorycznej wniosku tymczasem spowodowała, że oceniający uznali, iż Kryterium 6 nie zostało spełnione. Z uwagi na wskazane wyżej braki w uzasadnieniu projektu stwierdzić należy, że nie ma również podstaw do kwestionowania zgodności z prawem oceny Kryterium 7 "Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)". Skoro stwierdzone braki w uzasadnieniu projektu dotyczą m.in. nieuzasadnienia części wydatków, słusznie oceniający przyjęli, że nie jest tym samym możliwa prawidłowa ocena relacji nakładu do rezultatu.

Odnosząc się do zarzutu nie wezwania przez organ Wnioskodawcy do złożenia dodatkowych wyjaśnień, należy stwierdzić, iż jest on bezpodstawny. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, iż podstawą do dokonania oceny jest sam wniosek (zawarte w nim informacje) oraz załączniki do wniosku, które winny być przygotowane w sposób szczegółowy zgodnie z odnośnymi regulacjami. Kwestionowany przez Spółkę przepis § 7 ust. 2 pkt 7 daje natomiast prawo do wyjaśnienia treści wniosku czy załączników, w przypadku, gdy wystąpi o to do Przewodniczącego któryś z członków Komisji Konkursowej. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż niezależnie od tego, iż przepis ten wprowadza uprawnienie, a nie obowiązek, to zwrócenie się do wnioskującej strony w tym trybie przewidziane jest wyłącznie w celu wyjaśnienia treści oświadczeń strony zawartych w złożonych dokumentach, a nie w celu ich uzupełniania. Zgodzić należy się z organem, iż gdyby podzielić argumentację Spółki, doprowadziłoby to do sytuacji, w której strona mogłaby uzupełniać (wyjaśniać, doprecyzowywać) informacje zawarte we wniosku i załączonych dokumentach aż do uzyskania satysfakcjonującego brzmienia. Tak sytuacja naruszałaby zasadę równego traktowania wnioskodawców. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie członkowie Komisji Konkursowej nie mieli wątpliwości co do tego, iż wniosek nie spełnia określonych kryteriów obligatoryjnych, nie skorzystali z uprawnienia do wystąpienia z prośbą o wyjaśnienia.

Obowiązkiem Wnioskodawcy jest wypełnienie wniosku w taki sposób, aby był on jasny, czytelny i zrozumiały bez potrzeby sięgania do dodatkowych wyjaśnień i informacji. Wszelki zatem niejasności, niespójności czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku co do zasady będą przemawiały na niekorzyść Wnioskodawcy przy podejmowaniu oceny. Podkreślenia wymaga, że Spółka brała udział w konkursie z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, którego założeniem jest dofinansowanie podmiotów wyspecjalizowanych, dających odpowiednie gwarancje w zakresie przygotowania merytorycznego. W ocenie Sądu przemawia to za przyjęciem założenia, iż od skarżącej Spółki, jako profesjonalnego podmiotu funkcjonującego w obrocie gospodarczym, oczekuje się dbałości i staranności o swoje sprawy w stopniu wyższym niż należyty. Jeszcze raz podkreślić należy, iż ocena projektu przeprowadzana jest w oparciu o informacje pochodzące od Wnioskodawcy, które winny być udzielone w sposób szczegółowy zgodnie z właściwymi instrukcjami.

Sąd nie dopatrzył się, by organy naruszyły zasadę równego traktowania wnioskodawców, wobec czego taki zarzut Spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się należy z organem, iż naruszeniem powyższej zasady byłoby właśnie przyjmowanie późniejszych wyjaśnień (uzupełnień) Spółki do wniosku złożonego w toku konkursu, w którym brały udział inne podmioty, w sytuacji gdy takiej praktyki nie zastosowano wobec pozostałych wnioskodawców.

Z wyłożonych wyżej względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.