Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1169/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 110 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi W.H. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyznania nagrody rocznej za rok 2008 - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Komendant Rejonowy Policji [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., na podstawie art. 104, art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 110 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku W.H., nie przyznał nagrody rocznej za służbę pełnioną w 2008 r.

W stosunku do decyzji W.H. wniósł odwołanie, w którym podał, iż za popełniony w 2005 r. czyn został pozbawiony prawa do nagrody rocznej na ten rok, wobec czego skazanie go prawomocnym wyrokiem sądu nie ma zastosowania przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za 2008 rok. Wskazał na przepisy ustawy o Policji regulujące kwestie nieprzyznawania nagród.

Według skarżącego wobec faktu uznania go przez komisję lekarską za całkowicie niezdolnego do służby w Policji organ winien niezwłocznie zwolnić go od zajęć służbowych do dnia zwolnienia ze służby w Policji, a co za tym idzie, zgodnie z art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji, część nagrody rocznej za rok 2008 powinna zostać mu wypłacona.

Decyzji zarzucił naruszenie art. 10 § 1 Kpa i wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie wypłacenie nagrody rocznej za rok 2008.

Następnie Komendant [...] Policji, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 110 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. H. od decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie nieprzyznawania nagrody rocznej za rok 2008, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji podał, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zawiesił [...] (w st. spocz.) W.H. w czynnościach służbowych od dnia [...] marca 2006 . do dnia [...] czerwca 2006 r.

Mocą rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. wymienionemu przedłużono okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego.

Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. zwolnił policjanta ze służby w Policji z dniem [...] sierpnia 2008 r. w związku z pisemnym zgłoszeniem wystąpienia ze służby - na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

We wniosku z dnia [...] listopada 2014 r., adresowanym do Komendanta Rejonowego Policji [...], wymieniony podniósł m. in., iż nie otrzymał żadnych decyzji w sprawie zawieszonych nagród rocznych za lata 2005 - 2008.

Pismem z dnia 16 grudnia 2014 r. zwrócono się do strony m. in. o przedłożenie prawomocnego orzeczenia w prowadzonej przeciwko skarżącemu sprawie karnej, wskazując, iż sposób prawomocnego zakończenia postępowania karnego ma wpływ na rozstrzygnięcie uprawnień w przedmiocie prawa do nagrody rocznej.

Za pismem z dnia 27 grudnia 2014 r. wymieniony przesłał do Komendy Rejonowej Policji [...] zapytanie o udzielenie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, w którym na dzień [...] kwietnia 2012 r. nie figuruje jako osoba karana. W piśmie wskazał m. in., iż nie otrzymał postanowień w sprawie zwieszenia uprawnień do nagrody rocznej za rok 2006 i 2008, jak również nagrody za te lata nie zostały mu wypłacone.

W adresowanym do strony piśmie z dnia 8 stycznia 2015 r., podniesiono, iż prawo do nagrody rocznej za lata 2005 - 2008 zostało zawieszone z uwagi na przedstawienie wymienionemu zarzutu popełnienia przestępstwa w postępowaniu przygotowawczym, zaś do organu nie wpłynęła żadna decyzja dotycząca prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie karnej. Wobec powyższego stronę ponownie wezwano do przedłożenia stosownego dokumentu.

W notatce służbowej pracownika Zespołu do spraw Kadr i Szkolenia Wydziału Ogólnego Komendy Rejonowej Policji [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. wskazano, iż w związku z wnioskiem wymienionego dotyczącym wypłaty nagrody rocznej za lata 2005-2008 poddano kwerendzie zbiór rozkazów personalnych z lat 2006 - 2008. W wyniku kwerendy ustalono, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia wymienionemu uprawnień do nagrody rocznej za rok 2005, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia wymienionemu uprawnień do nagrody rocznej za rok 2006, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia wymienionemu uprawnień do nagrody rocznej za rok 2007. W zbiorze rozkazów personalnych wydanych przez Komenda Rejonowego Policji [...] w 2008 roku brak jest decyzji dotyczącej rozstrzygnięcia uprawnień skarżącego do nagrody rocznej za rok 2008.

W skierowanym do Komenda Rejonowego Policji [...] piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. [...] (w st. spocz.) W.H. poinformował, że zaświadczenie o niekaralności jest jedynym dokumentem jaki posiada i winien on zostać dopuszczony jako dowód w sprawie. Ponadto, powołał się na treść art. 110 ust. 8 ustawy o Policji dotyczący obniżenia lub pozbawienia prawa do nagrody rocznej, zwracając przy tym uwagę na fakt, iż nadal nie otrzymał dokumentów na podstawie których nie przyznano mu prawa do nagrody rocznej za rok 2006 i 2008.

Pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. wystąpiono do Wydziału Finansów i Budżetu Komendy [...] Policji o udzielenie informacji w przedmiocie wypłaty wymienionemu nagród rocznych za lata 2005 - 2008.

Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. poinformowano Komendanta Rejonowego Policji [...], iż skarżący nie pobrał nagród rocznych za lata 2005 - 2008.

Wobec braku reakcji skarżącego na prośbę organu, pismem z dnia 4 lutego 2015 r. zwrócono się do Prokuratury Rejonowej [...] o wskazanie sposobu zakończenia względem wymienionego postępowania karnego.

W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 16 lutego 2015 r. Prokuratura Rejonowa [...] poinformowała, iż przeciwko wymienionemu w dniu [...] listopada 2006 r. skierowany został akt oskarżenia do Sądu Rejonowego [...] [...] Wydział Karny.

Pismem z dnia 24 lutego 2015 r. zwrócono się zatem do Sądu Rejonowego [...] [...] Wydział Karny z prośbą o udzielenie informacji o sposobie zakończenia postępowania karnego względem skarżącego i ewentualne przesłanie kopii wyroku Sądu w przedmiotowej sprawie.

Za pismem z dnia 3 marca 2015 r. do Komendy Rejonowej Policji [...] przesłano odpis wyroku Sądu Rejonowego [...] [...] Wydział Karny z dnia [...] grudnia 2007 r., sygn. akt [...] o uznaniu oskarżonego W. H. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 kk i skazaniu na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Wobec oskarżonego orzeczono ponadto zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, zaliczając na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia [...] grudnia 2005 r. do dnia [...] grudnia 2007 r.

Wobec powyższego, Komendant Rejonowy Policji [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. nie przyznał [...] (w st. spocz.) W.H. nagrody rocznej za rok 2008.

Rozpatrując przedmiotową sprawę w postępowaniu odwoławczym, organ wskazał na przepisy regulujące kwestię przyznawania uprawnień do nagrody rocznej za służbę pełnioną w roku 2008. Zgodnie z treścią obowiązującego wówczas art. 110 ust. 1 ustawy o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 (ust. 2). W myśl art. 110 ust. 7 nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4;

2) popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo czynu, z powodu którego policjanta zwolniono ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4a i ust. 2 pkt 2

i 8;

3) popełnienia czynu, za który policjantowi wymierzono jedną z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 134 pkt 3-6;

4) zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1.

Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, w art. 41 ust. 1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 pkt 2 i 8, a także w art. 134 pkt 3-6, lub otrzymał opinię, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 i 3, albo został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1, a jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym:

1) postępowanie karne lub dyscyplinarne w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub

2) policjant został zwolniony ze służby (art. 110 ust. 8).

Ponadto, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 obowiązującego wówczas rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859) do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się okresów zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy organ podał, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zawiesił wymienionego w czynnościach służbowych na okres od [...] marca 2006 r. do [...] czerwca 2006 r. Następnie, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. wskazany przełożony przedłużył skarżącemu okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zwolnił [...] (w st. spocz.) W. H. ze służby w Policji z dniem [...] sierpnia 2008 roku na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy o Policji.

Odnosząc się do powyższego stwierdził .iż wymieniony w związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych nie pełnił służby od dnia [...] marca 2006 r. do dnia zwolnienia ze służby, tj. do [...] sierpnia 2008 r.

Niezrozumiałym jest zatem zarzut skarżącego o konieczności odsunięcia go od zadań służbowych w związku z orzeczeniem komisji lekarskiej MSWiA o całkowitej niezdolności do służby w Policji, bowiem tychże zadań nie pełnił w ogóle. Tym samym bezzasadny jest zarzut strony, iż wobec nieodsunięcia go od czynności służbowych przez przełożonego, winna zostać mu wypłacona częściowo, czyli do dnia zwolnienia ze służby, nagroda roczna za rok 2008. Dalej przypomniał skarżącemu o treści § 3 ust. 1 pkt 3 obowiązującego wówczas rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. (wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 110b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zgodnie z którym do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się m. in. okresów zawieszenia w czynnościach służbowych. Twierdzenia i argumenty wymienionego zawarte w odwołaniu sugerują, iż skarżący zdaje się całkowicie ignorować treść wskazanego przepisu, w którym wyraźnie wskazano, iż okresu zawieszenia w czynnościach służbowych nie uwzględnia się przy ustalaniu prawa do nagrody rocznej. Zatem, wobec niepełnienia przez wymienionego służby w okresie od dnia [...] stycznia 2008 r. do dnia [...] sierpnia 2008 r. z powodu zawieszenia w czynnościach służbowych - skarżącemu nie przysługuje nagroda roczna za 2008 r.

Na marginesie wskazano, iż w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, w myśl art. 110 ust. 3a pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355) do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej także nie zalicza się okresu niewykonywania zadań służbowych z powodu zawieszenia w czynnościach służbowych.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu strony, dotyczących głównie dokonania błędnej interpretacji przepisów art. 110 ustawy o Policji organ stwierdził, iż są one bezzasadne.

Ponadto, organ odwoławczy uznał także za chybiony zarzut strony dotyczący naruszenia przez organ I instancji art. 10 Kpa. Zgodnie bowiem z przyjętą linią orzecznictwa sądów administracyjnych, dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ zasady czynnego udziału strony poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie taka okoliczność nie zaistniała, a zatem nie można stwierdzić naruszenia art. 10 Kpa w postępowaniu przed organem I instancji w stosunku do strony. Nawiązując do powyższego, podkreślono, że skarżący nie został pozbawiony prawa do udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym, wobec faktu, iż przysługujące mu uprawnienie zostało zrealizowane poprzez złożenie przez niego odwołania od przedmiotowej decyzji, w którym skarżący przedstawił swoje wnioski, uwagi i żądania. Jednakże w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy, organ nie miał innej możliwości jej rozstrzygnięcia, poza nieprzyznaniem stronie prawa do nagrody rocznej za rok 2008. Poza tym, skarżący nie podniósł żadnych argumentów, które mogłyby ewentualnie stać się podstawą wydania przez organ innej decyzji niż ta, która zapadła.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji i podał, że podtrzymuje argumenty podane w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddanie, podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd, stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 110 ust. 1-4 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 1 pkt 2, § 5 ust. 3 i § 7 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859 ze zm.).

Na wstępie przypomnieć należy, iż w dniu 1 czerwca 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 502), którą dokonano nowelizacji m. in. przepisów regulujących zasady przyznawania prawa do nagrody rocznej.

Treść art. 15 wskazywanej ustawy stanowi, że funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nagrodę roczną za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych, z tym, że do okresu, od którego uzależnione jest przyznanie nagrody rocznej, zalicza się okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu: korzystania z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Podkreślono, że w związku z powyższym zasadnym jest wskazanie, iż wobec W.H. (który rozpoczął pełnienie służby przed dniem 1 czerwca 2014 r.) nagrodę roczną za rok 2008 należało wyliczyć według zasad dotychczasowych, tj. określonych w przepisach prawa obowiązujących do dnia [...] maja 2014 r. Podkreślono, że Komendant Rejonowy Policji [...] wydając decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania W.H. prawa do nagrody rocznej za rok 2008, jako podstawę prawną, na której oparł swoje rozstrzygnięcie, wskazał art. 110 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859 ze zm.).

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że zgodnie z art. 110 ust. 1 - 4 ustawy o Policji, w brzmieniu obowiązującym do dnia [...] maja 2014 r., policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1. Okres służby, o którym mowa w ust. 2, nie może być krótszy od 6 miesięcy kalendarzowych. Warunku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok kalendarzowy, w którym policjant:

1. korzystał z urlopu wychowawczego;

2. został delegowany lub odwołany z delegowania bez prawa do uposażenia w przypadkach, o których mowa w art. 36 ust. 4 i art. 122a;

3. został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty bądź na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 6 i 7;

4. zmarł lub został uznany za zaginionego.

Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 (ust. 2). W myśl art. 110 ust. 7 nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku:

1. skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4;

2. popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo czynu, z powodu którego policjanta zwolniono ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4a i ust. 2 pkt 2 i 8;

3. popełnienia czynu, za który policjantowi wymierzono jedną z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 134 pkt 3-6;

4. zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1.

Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, w art. 41 ust. 1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 pkt 2 i 8, a także w art. 134 pkt 3-6, lub otrzymał opinię, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 i 3, albo został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1, a jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym:

1. postępowanie karne lub dyscyplinarne w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub

2. policjant został zwolniony ze służby (art. 110 ust. 8).

Ponadto, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 obowiązującego wówczas rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859) do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się okresów zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Komendanta Rejonowego Policji [...] z dniem [...] sierpnia 2008 r. W.H. został zwolniony ze służby w Policji w trybie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji.

Wcześniej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Komendant Rejonowy Policji [...] zawiesił ww. w czynnościach służbowych od dnia [...] marca 2006 r. do dnia [...] czerwca 2006 r., następnie okres zawieszenia w czynnościach służbowych przedłużono do czasu zakończenia postępowania karnego.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859), który zgodnie z treścią art. 15 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji (...) należy stosować w omawianym przypadku, do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się m. in. okresów przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które policjant nie zachował prawa do uposażenia, wymienionych w art. 126 ust. 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Odnosząc się do powyższego stwierdził, iż wymieniony w związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych nie pełnił służby od dnia [...] marca 2006 r. do dnia zwolnienia ze służby, tj. do [...] sierpnia 2008 r.

Niezrozumiałym jest zatem zarzut skarżącego o konieczności odsunięcia go od zadań służbowych w związku z orzeczeniem komisji lekarskiej MSWiA o całkowitej niezdolności do służby w Policji, bowiem tychże zadań nie pełnił w ogóle. Tym samym bezzasadny jest zarzut strony, iż wobec nieodsunięcia go od czynności służbowych przez przełożonego, winna zostać mu wypłacona częściowo, czyli do dnia zwolnienia ze służby, nagroda roczna za rok 2008. Dalej przypomniał skarżącemu o treści § 3 ust. 1 pkt 3 obowiązującego wówczas rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. (wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 110b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zgodnie z którym do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się m. in. okresów zawieszenia w czynnościach służbowych. Twierdzenia i argumenty wymienionego zawarte w odwołaniu sugerują, iż skarżący zdaje się całkowicie ignorować treść wskazanego przepisu, w którym wyraźnie wskazano, iż okresu zawieszenia w czynnościach służbowych nie uwzględnia się przy ustalaniu prawa do nagrody rocznej. Zatem, wobec niepełnienia przez wymienionego służby w okresie od dnia [...] stycznia 2008 r. do dnia [...] sierpnia 2008 r. z powodu zawieszenia w czynnościach służbowych - skarżącemu nie przysługuje nagroda roczna za 2008 r.

Na marginesie wskazano, iż w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, w myśl art. 110 ust. 3a pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355) do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej także nie zalicza się okresu niewykonywania zadań służbowych z powodu zawieszenia w czynnościach służbowych.

W ocenie Sądu w sprawie niniejszej organ prawidłowo zebrał materiał dowodowy i przeprowadził jego analizę.

W przedmiotowej sprawie stan faktyczny i prawny nie budzi wątpliwości, wobec tego zarzut niepowiadomienia strony o wszczęciu postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, chociaż należy zgodzić się ze skarżącym, że organ prowadząc przedmiotowe postępowanie naruszył art. 10 § 1 Kpa, to naruszenie to nie miało wpływu na wynik postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.