Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 787/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.l.


UZASADNIENIE

Sygn. akt III SA/Łd 787/17 UZASADNIENIE

D. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [..]., [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że istniejące wątpliwości, co do prawidłowości zaskarżonej decyzji, jak również mając na uwadze aktywność zawodową skarżącego, zasadnym jest udzielenie stronie ochrony tymczasowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369)- dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia strony skarżącej złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową instytucją, a przesłanki uzasadniające jej zastosowanie nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004, dostępne: www.cbois.nsa.gov.pl). Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada na nią jednak obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. W interesie wnioskodawcy leży zatem takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności i jego uzasadnienie, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie, pełnomocnik skarżącego wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołał się jedynie na okoliczność niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oznacza, iż strona nie tylko nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności mogących świadczyć o istniejącej potencjalnie możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji, ale i nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Nie wykazała, jakie w tej konkretnej sytuacji, szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania nałożonego na stronę obowiązku i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W tym zakresie pełnomocnik skarżącego ograniczył się jedynie do zakwestionowania prawidłowości skarżonego rozstrzygnięcia oraz do lakonicznego nawiązania do aktywności zawodowej skarżącego. W konsekwencji uznać należy, że skarżący nie wykazał, że zachodzi jakiekolwiek prawdopodobieństwo, iż ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zagrożenie jego istotnych interesów ani też, że poniesie on jakąkolwiek inną szkodę.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

a.l.