Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 311/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 56 ust. 1, art. 46 ust. 4 i 4 a,
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
article: art. 63 ust. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 628
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędzia WSA Joanna Wierchowicz, Protokolant Magdalena Tyniec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi RS Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2006 r. RSP spółka z o.o. wystąpiła na podstawie art. 46 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm/ z wnioskiem do Wójta Gminy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na utworzeniu miejsca do zbierania i przeładunku odpadów drzewnych.

W uzasadnieniu wniosku podano, że zamierzone przedsięwzięcie wymagające przedmiotowej decyzji polegać będzie na utworzeniu miejsca przeznaczonego do magazynowania i przeładunku odpadów w celu ich transportu do miejsca odzysku lub unieszkodliwiania przy czym dotyczyć to będzie wyłącznie odpadów drzewnych pochodzących z tartaków i zakładów zajmujących się przerobem drewna nie wpływających negatywnie na środowisko.

Czynności o których mowa we wniosku spółka zamierza prowadzić na części użytkowanego zaplecza socjalno-technicznego składowiska odpadów na działkach [...] o powierzchni 5625 m kwadratowych. Odpady magazynowane byłyby na placu utwardzonym o powierzchni 4251 m kwadratowych na działce [...] której powierzchnia wynosi 0,88 ha.

Dodano także, iż przedmiotowe zamierzenie jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego.

Wezwana przez organ na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz.627/ wnioskodawczyni uzupełniła swój wniosek o następujące informacje o planowanym przedsięwzięciu, a mianowicie, przewidywane ilości gromadzonych odpadów wynosić będą :

▪ trocina gromadzona ma być w ilości dziennej około 140mp z zachowaniem trzydniowej rezerwy /bufora – około 560 mp,

▪ zrzyny tartaczne z bieżącej dostawy i zapasem technologicznym – około 200 mp,

▪ zrębka, dzienny dopływ będzie wynosił około 60 mp z zachowaniem bufora trzydniowego – 240 mp,

▪ kora gromadzona będzie w ilościach niezbędnych do zapewnienia pełnego ładunku na zestaw samochodowy / od 60 do 90 mp/.

Przeładunek odpadów odbywać się będzie przy pomocy sprzętu mechanicznego /ładowarka lub koparka chwytakowa/. Przed przeładunkiem może nastąpić częściowe rozdrabnianie zgromadzonych odpadów drzewnych przy użyciu mobilnych rębaków.

Odpady magazynowane będą w pryzmach, bezpośrednio na placu utwardzonym w ilościach umożliwiających optymalne wykorzystanie terenu przeznaczonego do ich gromadzenia, w sposób nie powodujący zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, środowiska oraz nie zwiększający ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich.

Orzekając po raz pierwszy Wójt Gminy odmówił wydania decyzji o środowiskowych uregulowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia – utworzenie miejsca do zbierania i przeładunku odpadów drzewnych - wobec stwierdzenia, iż jest ono niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego /decyzja z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...]/.

Na skutek wniesionego odwołania przez spółkę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania wobec lakoniczności uzasadnienia decyzji i nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy przez organ I instancji, to jest naruszenia art.107 § 3 i art.10 kpa.

Orzekając powtórnie Wójt Gminy decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] ponownie na podstawie art. 46, 46a, art.56 ustawy z dnia [...] kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska / Dz.U. Nr 62, poz.627 z późn. zm/ odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia to jest utworzenia miejsca do zbierania i przeładunku odpadów drzewnych na działce [...].

W uzasadnieniu organ podał, że przedsięwzięcie o którym mowa we wniosku spółki jest zaliczone do przedsięwzięć, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a tym samym stanowi przedsięwzięcie o jakim mowa w art. 51 ust.2 ustawy prawo ochrony środowiska.

Organ przywołał treść art. 56 ust.1 tej ustawy jako że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach organ może wydać po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organu planowane przedsięwzięcie tego warunku nie spełnia bowiem w uchwale Rady Gminy Nr V/47/2003 z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy w miejscowościach [...] /Dz. Urz. Województwa Nr 33, poz. 679/ w sposób precyzyjny i jednoznaczny określono, że ma tam być budowany zakład utylizacji odpadów innych niż niebezpieczne wraz z obiektami związanymi wyłącznie z działalnością składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.

Organ jednocześnie stwierdził, że na przedmiotowej działce [...] jak i na terenach sąsiednich objętych zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie prowadzi się budowy żadnego składowiska odpadów w oparciu o które można byłoby prowadzić działalność związaną z gospodarką odpadami w zakresie całościowym tak jak to plan przewiduje.

Jednocześnie stwierdzono, że na działce sąsiedniej nr [...] znajduje się składowisko odpadów komunalnych wybudowane w 1991 r. jednakże wobec braku ostatecznej decyzji na jego użytkowanie brak jest jakiegokolwiek powiązania funkcjonalnego planowanego przedsięwzięcia ze składowiskiem odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.

Odwołanie od tej decyzji wniosła RSP spółka z o.o. i domagała się uchylenia decyzji organu I instancji i wydania decyzji zgodnie z wnioskiem bądź uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zdaniem skarżącej organ nie wyjaśnił należycie wszystkich okoliczności sprawy i nie rozpatrzył wszystkich argumentów strony i w rezultacie powołując się na sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie odniósł się w żaden sposób do treści zapisów planu oraz treści uchwały Nr VII/67/2003 Rady Gminy z [...] września 2003 r. w sprawie utworzenia spółki z o.o. i wniesienia wkładu niepieniężnego /aportu/ gminy do RS spółka z o.o. zgodnie, z którym przedmiotowy teren /objęty zapisami planu/ zaliczony jest do nieruchomości przeznaczonych na utworzenie regionalnego systemu gospodarowania odpadami oraz budowę zakładu utylizacji odpadów. Przedmiotowa uchwała była powodem zmiany planu zagospodarowania przestrzennego co do przeznaczenia terenu opisanego wyżej.

Poza tym organ w żaden sposób nie wykazał sprzeczności wniosku z planem, bowiem uzasadnienie decyzji jest w dalszym ciągu lakoniczne i nie znajdujące oparcia w zebranym materiale dowodowym, co stanowi naruszenia art.107 §3 kpa.

Przepis ten jednoznacznie wymaga od organu takiej konstrukcji uzasadnienia decyzji, aby znajdowało się w nim zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne. W ocenie odwołującej się spółki te argumenty przemawiają za uchyleniem przedmiotowej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż materialno-prawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 56 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz.627/ zgodnie, z którym właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jeżeli taki plan został uchwalony.

W przedmiotowej sprawie poza sporem jest okoliczność, że wnioskowane przez skarżącą przedsięwzięcie miałoby być realizowane na terenie nieruchomości położonej na części działki [...] dla której obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą Nr V/47/2003 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy w miejscowościach [...].

Teren przedmiotowej działki został oznaczony w tym planie symbolem literowym NU i zgodnie z § 8, tabela 6 poz.3 ustalenie funkcjonale tego terenu przewiduje wyłącznie możliwość usytuowania zakładu utylizacji odpadów innych niż niebezpieczne z obiektami związanymi wyłącznie z funkcją terenu w zakresie wynikającym z uwarunkowań zarządzania i techniczno-technologicznych ze składowaniem odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne z zastrzeżeniem zakazu składowania zwierząt padłych i zakazu spalania odpadów.

Nie ma zatem w ocenie organu żadnych wątpliwości, że plan dopuszcza lokowanie na tym terenie zakładu utylizacji odpadów ze składowiskiem odpadów. Stąd przedsięwzięcie wskazane we wniosku spółki – utworzenie miejsca do zbierania i przeładunku odpadów drzewnych – jest niezgodne z planem.

Nadto organ wskazał, że art. 3 ust. 3 pkt 23 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz.U. Nr 62 poz.628/ przez zbieranie odpadów należy rozumieć każde działanie w szczególności umieszczenie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania. Działalność taka byłaby zatem w wyraźnej sprzeczności z działalnością dopuszczoną planem. Bowiem w planie zakłada się usytuowanie na tym terenie przede wszystkim zakładu utylizacji odpadów, a czasowe tylko magazynowanie odpadów nie jest ich utylizacją.

Nadto organ zgadza się ze stanowiskiem odwołującej się spółki co do braków jakie posiada uzasadnienie decyzji organu I instancji, ale skoro stan faktyczny i prawny został w pełni ustalony to uzasadnienie decyzji organu II instancji wskazane uchybienie eliminuje z obrotu prawnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosła RSP spółka zoo. Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego, to jest przepisu art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach poprzez jego pominięcie - art. 56 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska poprzez uznanie, iż znajduje on zastosowanie w przypadku przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przeładunku odpadów drzewnych, a nadto naruszenie przepisów prawa procesowego art.107 w związku z art. 8 i 11 kpa poprzez uznanie, iż wadliwe lub niepełne uzasadnienie decyzji organu I instancji nie stanowi naruszenia prawa będącego podstawą uchylenia decyzji oraz błędne ustalenie stanu faktycznego polegającego na uznaniu, iż miejsce przeznaczone na magazynowanie odpadów nie mieści się w zakresie szerszej inwestycji jaką jest zakład utylizacji odpadów wraz ze składowiskiem odpadów i wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2006 r.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając sprawę nie wzięło pod uwagę treści przepisu art. 63 ustawy o odpadach. Zgodnie z jego treścią miejsce magazynowania odpadów nie wymaga wyznaczenia w trybie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem błędem jest zastosowanie w niniejszej sprawie art. 56 ust.1 ustawy prawo ochrony środowiska, który nakłada na organ zbadanie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Magazynowanie bowiem może odbywać się na każdym terenie o ile posiadacz odpadów ma tytuł prawny do terenu, na którym ta działalność ma być prowadzona. Zwróciła skarżąca także uwagę na okoliczność, iż skoro plan dopuszcza budowę zakładu utylizacji wraz ze składowiskiem to tym samym dopuszcza utworzenie samego miejsca do zbierania i przeładunku odpadów. Przedsięwzięcie to jest bowiem nieodłącznym elementem zakładu utylizacji odpadów i w przypadku jego budowy z pewnością koniecznym byłoby utworzenie takiego miejsca. Trudno bowiem wyobrazić sobie zakład utylizacji bez wyodrębnionego miejsca na zbieranie i przeładunek odpadów. Dlatego w ocenie skarżącej nie można mówić o niezgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem i trudno uznać, że skoro nie buduje się zakładu utylizacji to nie można wyznaczyć miejsca do magazynowania i przeładunku odpadów.

Skarżąca podniosła, że organ nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów,

a w szczególności do interpretacji uchwały Rady Gminy Nr VII/67/2003 z dnia

[...] września 2003 r. w sprawie utworzenia spółki z o.o. i wniesieniu wkładu niepieniężnego /aportu/ gminy do RS spółka z o.o. zgodnie, z którą teren objęty zapisami planu zaliczony jest do nieruchomości przeznaczonych na utworzenie regionalnego systemu gospodarowania odpadami i budowę zakładu utylizacji odpadów.

Nadto skarżąca podtrzymała swoje zastrzeżenia co do treści uzasadnienia organu I instancji i naruszeniu zasad ogólnych postępowania administracyjnego w tym art. 8, 11, 9 i 10 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, a do podniesionego dopiero w skardze zarzutu naruszenia art. 63 ustawy o odpadach podał, że ustawodawca definiując określone działanie związane z obrotem i przetworzeniem odpadów w sposób jednoznaczny odróżnia działalność polegającą na magazynowaniu odpadów od działalności polegającej na zbieraniu odpadów.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 3 tej ustawy magazynowanie odpadów to czasowe przetrzymywanie lub gromadzenie odpadów przed ich transportem, odzyskiem lub unieszkodliwianiem, a zbieranie odpadów to każde działanie w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania. Zbieranie zatem jest czynnością szerszą od samego magazynowania. Działalność polegająca na zbieraniu odpadów w odróżnieniu od samego magazynowania odpadów wymaga odrębnego zezwolenia /art. 28 ust.1 ustawy o odpadach/, a dopiero zezwolenie takie określa zgodnie z art. 63 ust. 6 pkt 6 ustawy o odpadach miejsce i sposób magazynowania odpadów. Magazynowanie zatem w ocenie organu jest zawsze działaniem dozwolonym tylko w ramach innej działalności związanej z wytwarzaniem lub gospodarowaniem odpadami. W sytuacji gdy skarżąca wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przeładunku odpadów obowiązkiem organu zgodnie z art. 56 ust.1 ustawy prawo ochrony środowiska było stwierdzenie czy to przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił co następuje:

Na pytanie Sądu w związku z jaką decyzją lub pozwoleniem, o którym mowa w art. 46 ust. 4 i 46 a ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 169, poz.1199/ na podstawie których skarżąca spółka wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia – pełnomocnik skarżącej podał, że spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w związku z koniecznością zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części /art.46 ust. 4 a prawa ochrony środowiska/. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie na działce 104 wchodzącej w skład obiektu budowlanego – zaplecza socjalno-technicznego składowiska odpadów użytkowanego na podstawie decyzji Starosty z [...] maja 2003 r. usytuowanego na działkach [...]. W związku z powyższym konieczne będzie zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania w/w obiektu na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane, a także na podstawie art. 28 ust.10 ustawy o odpadach celem uzyskania pozwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów /karta 50 akt /.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :.

Dokonując z mocy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem należało uznać, że wydana ona została zgodnie z prawem.

Skarżąca spółka wystąpiła do Wójta Gminy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na utworzeniu miejsca zbierania i przeładunku odpadów drzewnych na podstawie art. 46 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62 poz.627/.

Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych charakteryzuje się dużą autonomią w zakresie rozwiązań o charakterze procesowym. Znalazła ona odzwierciedlenie w postanowieniach art. 56 cytowanej ustawy określającym jakie elementy powinna zawierać decyzja i uwarunkowaniach środowiskowych oraz jakie skutki prawne wywiera jej wydanie na przebieg innych postępowań związanych z realizacją zamierzonego przedsięwzięcia.

Zgodnie z art. 56 ust.1 ustawy podstawowym i naczelnym warunkiem jaki winien być spełniony, a który przesądza w ogóle o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest zgodność lokalizacji zamierzonego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że podstawowym zagadnieniem podlegającym weryfikacji w postępowaniu o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest zgodność z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, a więc organ administracji w pierwszej kolejności powinien ustalić czy dla danego obszaru został opracowany i obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty na podstawie przepisów o planowaniu przestrzennym. Jeżeli takie przepisy prawa miejscowego zostały przyjęte, to organ administracji jest związany wynikającymi z nich postanowieniami, które determinują treść decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.

Zauważyć należy, iż zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /.Dz.U. Nr 80, poz. 717/ miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa politykę przestrzenną gminy, w tym lokalnych zasad gospodarowania przestrzennego i uchwała Rady Gminy w tym przedmiocie stanowi prawo miejscowe. Prawo to zatem uwzględnia:

▪ wymagania ładu przestrzennego w tym urbanistyki i architektury,

▪ walory architektoniczne i krajobrazowe,

▪ wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochroną gruntów rolnych i leśnych,

▪ wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej,

▪ wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeby osób niepełnosprawnych,

▪ walory ekonomiczne przestrzeni,

▪ prawo własności,

▪ potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa,

▪ potrzeby interesu publicznego /art.1 ust. 2 i art. 9 ust.1 wyżej cytowanej ustawy/.

W niniejszej sprawie Rada Gminy uchwałą Nr V/47/2003 z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy w miejscowościach [...] opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr 33 poz. 679 – działka o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowym planie została zapisana pod symbolem NU jako planowany zakład utylizacji odpadów innych niż niebezpieczne z obiektami związanymi wyłącznie z funkcja terenu w zakresie wynikającym z uwarunkowań zarządzania i techniczno-technologicznych ze składowiskiem odpadów innych niż niebezpieczne.

Taki zapis oznacza, iż zamiarem organu stanowiącego prawo miejscowe było takie ukształtowanie ładu przestrzennego, aby na działce [...] powstał zakład utylizacji odpadów, który będzie zagospodarowywał odpady poprzez ich zbieranie, transport, odzysk i unieszkodliwianie oraz ich wykorzystanie jako surowców wtórnych do dalszego przerobu wraz z obiektami z tym zakładem związanymi procesem techniczno-technologicznym.

Tak zorganizowana gospodarka odpadami jest nadto zgodna z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz.U. Nr 62 poz.628 – w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji przez organ I instancji/, która to określa zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.

Stąd też należy podzielić stanowisko organów, iż wniosek skarżącej spółki o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje jedynie utworzenia miejsca do zbierania i przeładunku odpadów drzewnych jest niezgodny z zapisem w planie.

Tym bardziej, iż zgodnie z art. 46 ust. 4 i 4a ustawy prawo ochrony środowiska zapytana skarżąca spółka jaką decyzję lub jaką czynność poprzedzać ma decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – Sąd uzyskał odpowiedź, że zamiarem strony jest zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części to jest zaplecza socjalno-technicznego składowiska odpadów. W ocenie Sądu zatem sama skarżąca przyznaje, iż wystąpienie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże się ze zmianą przeznaczenia terenu i obiektu w sposób odbiegający od zapisów planu.

Stąd też Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej wyrażonego w punkcie pierwszym skargi, iż planowane przedsięwzięcie jest zgodne zapisami planu.

W ocenie Sądu także drugi zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, iż skarżąca w swoim wniosku swoje przedsięwzięcie, które wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określała jako miejsce do zbierania i o przeładunku odpadów drzewnych. Ustawa o odpadach w art. 3, który jest słowniczkiem tej ustawy, w wyraźny sposób odróżnia – magazynowanie odpadów od zbierania odpadów co nie chce zauważyć pełnomocnik skarżącej, który w skardze te dwa pojęcia uważa za tożsame. Wg ustawy – magazynowanie to czasowe przetrzymywanie lub gromadzenie odpadów przed ich transportem, odzyskiem lub unieszkodliwieniem,

Zbieranie natomiast to każde działanie w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania. Prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz prowadzenia działalności w zakresie transportu odpadów wymaga uzyskania zezwolenia, które wydaje starosta w drodze decyzji – art. 28 ustawy o odpadach.

Określenie natomiast miejsca i sposobu magazynowania odpadów następuje, zgodnie z art. 63 ust. 6 ustawy o odpadach, w:

1) pozwoleniu zintegrowanym, o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska;

2) pozwoleniu na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 17 ust. 2;

3) decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1;

4) informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2;

5) zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, o którym mowa w art. 26 ust. 1;

6) zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów, o którym mowa w art. 28 ust. 1;

7) zgłoszeniu do rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 5.

Dlatego magazynowanie odpadów jest zawsze działaniem dopuszczalnym tylko ramach innej działalności związanej z wytwarzaniem lub zbieraniem odpadów i która to działalność w zakresie lokalizacji jako że może oddziaływać na środowisko -art. 46 w związku z art. 51 ustawy prawo ochrony środowiska wymaga wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnych z planem zagospodarowania przestrzennego.

Sąd także nie podzielił stanowiska skarżącej co do nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy w tym wzajemnego stosunku uchwał Rady Gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego i w sprawie utworzenia spółki z o.o. i wniesienia wkładu niepieniężnego gminy do RS spółka z o.o. jako nie mającego znaczenia w rozpatrywanej sprawie. Tym bardziej, że jak pisze skarżąca działka [...] zaliczona została do nieruchomości przeznaczonej na utworzenie regionalnego systemu gospodarowania odpadami i budowę zakładu utylizacji odpadów.

W całej rozciągłości Sąd podzielił stanowisko organu II instancji, iż lakoniczność uzasadnienia decyzji organu I instancji została naprawiona przez organ II instancji którym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako że rozpatrując sprawę na skutek odwołania organ ponownie rozstrzyga sprawę administracyjną rozstrzygniętą przez organ I instancji a zatem postępuje zgodnie z regułami przyjętymi w postępowaniu przed organem I instancji nie zaś ocenia prawidłowość zaskarżonej decyzji i w tej mierze nie można organowi II instancji zarzucić, iż jego uzasadnienie nie odpowiada przesłankom art.107 § 3 kpa.

Te zatem okoliczności zadecydowały, iż Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej i z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153 poz.1270/ skargę oddalił.