Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 138/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 11 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 966/18 wydanego w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 16 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 11 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 966/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w G. z uwagi na nie uzupełnienie w terminie wpisu sądowego.

Skarżąca spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Podniosła w nim, że w korespondencji otrzymanej 6 listopada 2018 r. brak było wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego. Nieskuteczne doręczenie wezwania oznacza, że bieg określonego w nim terminu nie rozpoczął się.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Wskazać należy, że zarówno na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki z 26 października 2018 r. jak i na kopercie, znajduje się precyzyjna informacja o jej zawartości. Wpisano w niej "odpis odpowiedzi na skargę Wezwanie do usunięcia br. form. skargi Oraz o uzupełnieniu wpisu – 7 dni".

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę jest sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną (postanowienie NSA z 9 lipca 2014 r., II FSK 2265/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10).

Pełnomocnik skarżącej nie kwestionował zawartości otrzymanej przesyłki, aż do dnia otrzymania postanowienia z 11 grudnia 2018 r.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi zostało skutecznie doręczone, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie skargę odrzucił.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: P.p.s.a.), postanowił jak w sentencji