Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1664/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 168 § 1, art. 178, art. 180, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06 oddalające wniosek K. C. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1664/06 oddalającego skargę kasacyjną K. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 592/06 oddalającego skargę K. C. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w B. w sprawie przydzielenia kwatery stałej postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt

I OSK 1664/06 oddalił skargę kasacyjną K. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 592/06 oddalającego skargę K. C. na decyzję prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w B. w sprawie przydzielenia kwatery stałej.

Pismem z dnia 2 lutego 2008 r. K. C. - powołując się na art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez podanie podstawy prawnej uchylenia postanowienia Dyrektora Oddziału Rejonowego w B. z dnia [...] Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła okoliczności dotyczące merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek. W uzasadnieniu wskazano, że wykładnia przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a., który dotyczy instytucji uzupełnienia wyroku, pozwala stwierdzić, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Tymczasem, jak wskazał Sąd, w niniejszej sprawie skarżący wniósł o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r. oddalającego wniesioną skargę, zmierzając w istocie do zakwestionowania prawomocnego wyroku, który nie podlega zaskarżeniu. Samo zaś rozstrzygnięcie zawarte w wyroku z dnia 4 grudnia 2007 r. jest kompletne i nie wymaga uzupełnienia.

W dniu 4 lipca 2008 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło nadane 29 czerwca 2008 r. a nazwane ,,odwołaniem" pismo K. C., które Sąd potraktował jako zażalenie na postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06. Skarżący wskazał w nim, że Sąd w zaskarżonym postanowieniu naruszył art. 157 § 1 p.p.s.a. Podał, że znajdujące się w tym postanowieniu stwierdzenie: "Samo zaś rozstrzygnięcie zawarte w wyroku z dnia 4 grudnia 2007 r. jest kompletne i nie wymaga uzupełnienia w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a" jest ,,niezgodne z aktami sprawy o tej samej sygnaturze". Stwierdził, że wyrok z dnia 4 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien był oprzeć na rozpoznaniu sporządzonego na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. odwołania z dnia 24.08.2005 r. (w związku z odmową przez organ II instancji rozszerzenia podstaw wznowienia postępowania na które częściowo powołał się organ I instancji zgodnie ze swym postanowieniem wydanym na podstawie art. 149 § 1 k.p.a.). Zdaniem skarżącego postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r. uznające za wyrokiem Sądu I instancji w tej samej sprawie, iż prowadzone postępowanie było wynikiem skargi z dnia 09.09.2005 r. jest błędne. W związku z powyższym w sprawie zachodzi nieważność postępowania z art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Dodano, że WSA uchylając się od rozpoznania odwołania z dnia 24.08.2006 r. naruszył także art. 30 i art. 45 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.

W związku z powyższym wskazać należy, iż na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Są one bowiem prawomocnymi orzeczeniami od chwili ich wydania, a co za tym idzie nie mogą być wzruszone przez zwyczajne środki odwoławcze, takie jak skarga kasacyjna czy zażalenie. Wniesienie zatem zażalenia na postanowienie NSA należy traktować jako niedopuszczalne, a zażalenie takie odrzucić.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Stosownie do art. 180 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

W przedmiotowej sprawie K. C. wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które nie przysługuje żaden środek odwoławczy.

Należy podnieść także, iż wobec zaistniałego stanu faktycznego NSA nie może odnieść się do zarzutów zażalenia, w tym zarzutu naruszenia art. 157 § 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.