Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 267/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54  par. 3,  art. 161  par. 1  pkt 3 i  par. 2,  art. 201  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz skarżącej Z. S. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2014 r. Z. S. (dalej: wnioskodawczyni, zainteresowana, skarżąca) zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego w drodze umowy dożywocia. Wnioskodawczyni, po przedstawieniu opisu zaistniałego stanu faktycznego, zadała pytanie, czy ma obowiązek zapłacić podatek dochodowy w związku z przekazaniem mieszkania za dożywocie.

Zdaniem zainteresowanej, nie powinna ona płacić podatku od przekazania nieruchomości w zamian za dożywocie, gdyż niemożliwe jest ustalenie wartości świadczeń, jakie ona otrzyma. W konsekwencji, nie da się stwierdzić, jaki przychód z tej transakcji osiągnie wnioskodawczyni. Nie powstaje więc zobowiązanie podatkowe.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził, że stanowisko wnioskodawczyni jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ uznał, że zbycie na podstawie umowy o dożywocie lokalu mieszkalnego nabytego w 2012 r. stanowi dla zainteresowanej źródło przychodu, z którego dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, na zasadach wynikających z art. 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 261 ze zm.).

Nie zgadzając się z powyższą interpretacją indywidualną, wnioskodawczyni wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej wydanej w dniu [...] r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, strona wniosła o zweryfikowanie jej stanowiska, iż nie osiągnęła przychodu ze zbycia lokalu mieszkalnego za ustanowienie na jej rzecz umowy dożywocia.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości i interpretacją indywidualną z dnia [...] r. (nr [...]) zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko skarżącej za prawidłowe.

Z akt sprawy wynika, że interpretacja wydana w trybie autokontroli, została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 5 marca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu.

Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w P., działający w imieniu Ministra Finansów, uwzględnił skargę w całości i interpretacją indywidualną z dnia [...] r. (nr [...] ) - doręczoną w dniu 5 marca 2015 r. - zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko wnioskodawczyni za prawidłowe. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi na rzecz skarżącej, obejmują wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II sentencji postanowienia.