Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 128/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77, art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 20 ust. 1 i 2, art. 22
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz radcy prawnego A. A. z Kancelarii Radcy Prawnego [...] wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 128/14

UZASADNIENIE

Starosta Powiatu [...] w wyniku licznych interwencji S.D. w sprawie przesunięcia na obowiązującej mapie ewidencyjnej w skali 1:2000 przebiegu granicy działki nr 545 z sąsiednią działką nr 544/1 należącą do M.K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] odmówił wprowadzenia zmian w zakresie przebiegu granicy między wymienionymi działkami. W trakcie prowadzonej w myśl art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) zwanej dalej ustawą, modernizacji ewidencji gruntów i budynków wyłożono projekt operatu opisowo-kartograficznego do którego nie zostały zgłoszone uwagi. Dane dotyczące przebiegu granicy między działką nr 545, a działką nr 544/1 pozyskano z przetworzenia dotychczasowej mapy analogowej w skali 1:2000, a granica pomiędzy działką nr 545, a działką nr 544/1 oraz powierzchnia działki nr 545 w następstwie prac modernizacyjnych nie uległa zmianie Odnosząc się do kwestii granic działki nr 579/1 podano, że zostały "wprowadzone podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatu z podziału działki nr 579, włączonego do zasobu ewidencji gruntów w dniu [...].09.1998r. pod nr [...]. Brak jest podstaw do dokonania zmiana w operacie ewidencyjnym, a rozwiązanie sporu granicznego może nastąpić w postępowaniu rozgraniczeniowym.

S.D. złożył odwołanie od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., domagając się zmiany zaskarżonej decyzji przez wprowadzenie zmian w przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 545 i 544/1, ewentualnie uchylenia ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Staroście Powiatu [...] Wskazał na naruszenia procedury modernizacji ewidencji gruntów i budynków domagając się naprawienia błędu polegającego na wadliwym narysowaniu granicy działki nr 545 z sąsiednią działką nr 544/1.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zwany dalej WINGiK, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 20 ust.1 i 2, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.

Organ po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania dowodowego wyjaśnił, że ewidencja gruntów dla obrębu G. została założona w 1968 r. Wówczas na okres przejściowy na bazie mapy katastralnej, bez dokonywania pomiarów na gruncie opracowano mapę ewidencyjną w skali 1:2880 stanowiącą część kartograficzną operatu ewidencyjnego. Granice poszczególnych działek ewidencyjnych przyjęto w granicach parcel gruntowych. W archiwach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] brak jest dokumentów geodezyjnych z katastralnego podkładu mapowego z tego terenu. Według załączonej do akt sprawy kopii mapy ewidencji gruntów wsi G. w skali 1:2000 wraz z synchronizacją w miejsce parceli gruntowej 862/7 objętej lwh [...] powstała działka ewidencyjna nr 545 o pow. 0,48 ha, która w części opisowej operatu ewidencyjnego założonego w 1973r. w jednostce rejestrowej 154 została wykazana na rzecz K.D. na podstawie aktu własności ziemi [...]. W latach 1978 – 1980 przeprowadzono prace geodezyjne związane z odnowieniem operatu ewidencyjnego obrębu G. Część kartograficzną operatu ewidencyjnego zastąpiono analogową mapą ewidencyjną w skali 1:2000, która powstała w miejsce mapy w skali 1:2880. W ramach prowadzonego odnowienia operatu ewidencyjnego obrębu G. dokonano reprodukcji fotomechanicznej mapy zasadniczej w skali 1:2000. Pomiaru szczegółów dokonano przez odczytanie zdjęć lotniczych oraz pomiar uzupełniający. Sporządzono rejestr pomiarowo-klasyfikacyjny potwierdzony własnoręcznym podpisem - poz. rej. nr 95 "D.", że wykazany stan władania pod względem powierzchni, klas i umiejscowienia odpowiada stanowi faktycznemu na gruncie. W części opisowej operatu ewidencyjnego założonym w 1982 r. w jednostce rejestrowej 97 działka nr 545 o pow. 0,49 ha została wykazana na rzecz K.D. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), zwanego dalej rozporządzeniem, w celu dostosowania istniejącej ewidencji gruntów do przepisów rozporządzenia i przejścia na system informatyczny prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, przeprowadzona została modernizacja istniejącej ewidencji gruntów i budynków. W ramach prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonych w 2005 roku na terenie obrębu G. w miejsce mapy analogowej w skali 1: 2000 sporządzono nową mapę numeryczną w skali 1:2000 i mapę zasadniczą 1:1000. Do sporządzenia nowej mapy numerycznej w skali 1:2000, zgodnie z warunkami technicznymi do przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków jednostka geodezyjna wykonująca prace wykorzystała operaty geodezyjne włączone do zasobu PODGiK w [...] spełniające wymogi wynikające z ustalenia granic prawnych, a w pozostałych przypadkach granice działek wykazywano z przeskalowania dotychczasowej mapy analogowej. Projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu G. był wyłożony do wglądu zainteresowanych osób w terminie od dnia 4.05.2005 r. do dnia 24.05.2005 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...] Zawiadomienie o terminie i miejscu wyłożenia projektu podano do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...] oraz w gazecie o zasięgu krajowym. S.D. jako aktualny właściciel działki nr 545 w wyznaczonym terminie i miejscu wyłożenia do wglądu projektu operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie stawił się celem zapoznania się z danymi ewidencyjnymi i tym samym nie wniósł żadnych uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych działki nr 545 ujawnionych w projekcie operatu ewidencyjnego. Informacja Starosty Powiatu [...], że projekt operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu G. stała się operatem ewidencyjnym i została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] dnia [...].09.2005r.

W ramach prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonych w 2005 r. w omawianym przypadku przebieg granicy działki nr 545, należącej do S.D. z działką nr 544/1, należącą do M.K. na mapie numerycznej w skali 1:2000 wykazano z przeskalowania dotychczasowej mapy analogowej. W oparciu o żądanie wnioskodawcy polegające na sprostowaniu błędnego wykazania na obowiązującej mapie numerycznej przebiegu granicy działki nr 545 z działką nr 544/1 zgodnie z wcześniejszą mapą analogową tj. na przedłużeniu przebiegu granicy działki nr 579/1 znajdującej się za rowem melioracyjnym Rl, organ dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego w tym również dokumentów przedłożonych przez zainteresowanych i stwierdził, że od czasu założenia ewidencji gruntów obrębu G. poprzez jej odnowienie do czasu modernizacji operatu ewidencyjnego przebieg granicy pomiędzy ww. działkami nie uległ zmianie. Żądanie wykazania przebiegu granicy działki nr 545 z działką nr 544/1 na przedłużeniu przebiegu granicy działki nr 579/1 z działką nr 578 jest nieuzasadnione, gdyż powstała różnica w przebiegu granicy działki nr 579/1 z działką nr 578 na mapie analogowej i mapie numerycznej wynika z protokolarnego ustalenia jej przebiegu niezbędnego do przeprowadzenia podziału działki nr 579.

Zgodnie z treścią § 44 pkt 2 i § 82 ust. 1 rozporządzenia, organ prowadzący ewidencję gruntów zobowiązany jest do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W myśl § 82 ust. 4 rozporządzenia w przypadku, gdy dane ewidencyjne, określające położenie punktów załamania linii granicznych działek ewidencyjnych, przyjęte w trakcie kompleksowej modernizacji ewidencji, nie spełniają wymagań obowiązujących standardów technicznych, w zmodernizowanej ewidencji pola powierzchni działek ewidencyjnych przyjmuje się na podstawie ewidencji dotychczasowej. Przepisy wykonawcze zawarte w treści § 46 rozporządzenia stanowią, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykaz zmian danych ewidencyjnych. Natomiast, jeśli strony nie akceptują takiego stanu, zgodnie z przepisem § 86 ust. 2. rozporządzenia, żądając modyfikacji danych ewidencyjnych działki, mogą przedłożyć dodatkowe dowody w postaci odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej opracowanej przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego na jej zlecenie i koszt. Stosowna dokumentacja geodezyjna może stanowić podstawę do wprowadzenia ewentualnych zmian w operacie ewidencyjnym wsi G. w zakresie działki nr 531.

S.D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wskazaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2013 r. zaskarżając ją w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej ustawę i § 44 - 49 rozporządzenia oraz art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Podniósł, że zaskarżona decyzja jest niesprawiedliwa i krzywdząca, gdyż organ nie uwzględnił, że kształt i granice jego działki nr 545 nie uległy zmianie przez ponad pięćdziesiąt lat, natomiast zmiana granicy jego działki uwidoczniona na aktualnej mapie jest wynikiem błędnego jej wrysowania. Zarówno organ I jak i II instancji nie rozważył w sposób rzetelny całego materiału dowodowego, w wydanych decyzjach brak jest odpowiedzi na stawiane przez skarżącego pytania, podnoszone wątpliwości. W zaskarżonej decyzji brak jest odniesienia się organu do powołanej w odwołaniu kwestii obowiązku utrzymywania przez organ ewidencji w stanie aktualności. Organ nie wyjaśnił przyczyn funkcjonowania dwóch map ewidencyjnych wydanych przez Starostę Powiatu [...] przedstawiających odmienną konfigurację przebiegu granic pomiędzy działkami 545 i 544/1. Wskazał, że domaga się przywrócenia granicy pomiędzy działkami 545 i 544/1 do stanu poprzedniego czyli przed dokonaniem zawężenia, błędnie nazwanym we wcześniejszych pismach oraz w pismach organu przesunięciem, które nie może być spowodowane podziałem działki 579 położonej za rowem Rl. W sposób najbardziej czytelny przedmiotowe zawężenie obrazuje mapa ewidencyjna obręb G. w skali 1:1000 z dnia 30.07.2013 r. Na przedmiotowej mapie zaznaczono punktem miejsce załamania, od którego granica pomiędzy przedmiotowymi działkami biegnie w taki sposób, że powoduje zwężenie działki 545. W trakcie rozpatrywania niniejszej sprawy nie zostało wytłumaczone kiedy pojawił się ten punkt od którego rozpoczyna się załamanie. Niezrozumiałym jest również dlaczego na mapie ewidencyjno - analogowej w skali 1:2000 obręb G. z dnia 8 maja 2013 r. oraz na mapie zasadniczej w skali 1:2000 obręb G. z dnia 7 kwietnia 2003 r. na styku granicy działek 545 i 544/1 z drogą nr 504 jest wrysowany punkt graniczny (tj. okrągłe kółeczko), natomiast na mapie ewidencyjnej obręb G. w skali 1:2000 z dnia 6 czerwca 2013 r. wskazanego punktu granicznego już nie ma.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia.

Stan faktyczny sprawy ustalony w postępowaniu administracyjnym odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa. Sąd uznaje, że tak ustalony stan faktyczny może być podstawą faktyczną wyrokowania.

Skarga jest uzasadniona, bowiem organy naruszyły przepisy prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynika sprawy, co obligowało Sąd do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.

Będąca przedmiotem niniejszego postępowania ewidencja gruntów i budynków to zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 8 powoływanej już ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. W odniesieniu do gruntów, ewidencja zawiera dane dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Wskazuje ona także właściciela lub władającego gruntem (art. 20 cyt. ustawy).

Podstawową zasadą dotyczącą prowadzenia ewidencji jest wynikająca z § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) - zwanego dalej rozporządzeniem - zasada utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 § 1) z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów (§ 46 ust. 2).

Przywołane regulacje oznaczają w praktyce, że w toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w wymienionych dokumentach, w tym także rozstrzygać sporów dotyczących własności. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która mając charakter techniczno-deklaratoryjny rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 1998 r., sygn. akt II SA 1094/98, LEX Nr 41305, z dnia 18 marca 1999 r., II SA 1728/98, LEX nr 46224, z dnia 19 kwietnia 2001 r., II SA 862/00, LEX Nr 53361). Kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się zatem do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian.

W postępowaniu aktualizacyjnym możliwa jest też korekta danych czyli usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów do bazy danych ewidencyjnych, jednakże podlegające korekcie błędne wpisy muszą mieć charakter oczywistych (w świetle złożonych dokumentów) omyłek.

Sąd za prawidłowe uznaje przedstawienie działań organów związanych z powstaniem działki nr 545 wraz z wykazaną dokumentacją. Sąd jednak zauważa, że dołączona do akt administracyjnych kopia mapy, na której uwidoczniona jest synchronizacja z systemu parcelowego na system działek nie obejmuje działki skarżącego nr 545 (karta akt admin. nr 92).

Skarżący w skardze jak i w toku postępowania administracyjnego domagał się wyjaśnienia różnić pomiędzy mapą ewidencyjno - analogową w skali 1:2000 obręb G. z dnia 8 maja 2013 r. oraz na mapie zasadniczej w skali 1:2000 obręb G. z dnia 7 kwietnia 2003 r. na styku granicy działek 545 i 544/1 z drogą nr 504 wrysowany jest punkt graniczny, natomiast na mapie obrębu G. w skali 1:2000 z dnia 6 czerwca 2013 r. wskazanego punktu granicznego nie ma (wymienione mapy ewidencyjne znajdują się w aktach sprawy). Zaznaczył ponadto, że celem jego działań było i jest wyprostowanie błędnie wyrysowanej granicy na mapie, a nie ingerowanie organu w zasięg prawa własności na gruncie, bowiem granice działki skarżącego od ponad 50 lat nie uległy zmianie i są mu znane. Skarżący nie zgodził się z wyjaśnieniami Starosty Powiatu [...], że zawężenie działki nr 545, której jest właścicielem nie może być spowodowane podziałem działki nr 579 położonej za rowem melioracyjnym R1.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji podł, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, które obejmowało materiał dowodowy zgromadzony przez organ oraz dokumenty przedłożone przez skarżącego podał, że na przestrzeni lat to jest od czasu założenia ewidencji gruntów obrębu G. poprzez jej odnowienie do czasu modernizacji operatu ewidencyjnego przebieg granicy pomiędzy 545 i 544/1 nie uległ zmianie. Organ wyjaśnił, że żądanie przebiegu granicy działki nr 455 z działką nr 544/1 na przedłużeniu przebiegu granicy działki nr 579/1 z działką nr 578 jest nieuzasadnione, gdyż powstała różnica w przebiegu granicy tych działek jest wynikiem protokolarnego ustalenia jej przebiegu niezbędnego do przeprowadzenia podziału działki nr 579.

Sąd stwierdza, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem S.D. z dnia [...] czerwca 2013 r., w którym istotnie w ostatnim zdaniu skarżący, przebieg granic jego działki na styku z rowem melioracyjnym R1 porównuje z granicami działki równoległej po przeciwnej stronie tego rowu melioracyjnego, a następnie powtarza też taką argumentację w piśmie z dnia [...] października 2013 r. (karta akt admin. nr 54). W ocenie Sądu organy niewłaściwie argumentów użytych przez skarżącego na poparcie stanowiska ustaliły treść jego wniosku.We wniosku z dnia [...] czerwca 2013r. skarżący jednoznacznie domaga się wyjaśnienia funkcjonowania dwóch map ewidencyjnych, których treść nie jest identyczna, gdyż na jednej z nich pojawił się dodatkowy punkt graniczny i właśnie o źródło powstania dodatkowego punktu granicznego zwraca się skarżący. W odwołaniu skarżący jednoznacznie wskazał już zakres swojego żądania, które odnosi się do wyjaśnienia funkcjonowania dwóch map o różnej treści. Taka treść żądania została powtórzona w skardze. Dlatego też błędnie organy odczytały treść żądanie skarżącego, na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Kwestia granic działki nr 579 nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organy nie usuwa wątpliwości skarżącego. W uzasadnieniu decyzji opisano przebieg prac nad modernizacją ewidencji gruntów, jak pozyskiwano mapy, ale brak jest odpowiedzi na pytanie postawione przez skarżącego, co do istnienia dodatkowego punktu granicznego. W tym zakresie organy nie przeprowadziły żadnych ustaleń, ani nie odniosły się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do tego zagadnienia.

Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w całości przytoczył treść § 44 pkt 2, § 46, § 82 ust. 1, ust. 4, 86 ust.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454 ze zm.), ale poinformował skarżącego, że tylko stosowna dokumentacja geodezyjna opracowana przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego na koszt strony może być podstawą do wprowadzenia ewentualnych zmian w operacie ewidencyjnym wsi G. w zakresie działki 531. Zwrócić należy uwagę, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy działki nr 531.

Stosownie do § 47 ust. 3 rozporządzenia z 2001 r. w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy, czyli dopuszczalnym jest prowadzenie postępowanie dowodowego zgodnie z zasadą otwartego katalogu dowodów wynikająca z art. 75 § 1 k.p.a., co nie zmienia ogólnej reguły związania organu ewidencyjnego zasadą zamkniętego katalogu źródeł danych ewidencyjnych. Oznacza to, że wszelkie dowody dopuszczone w danym postępowaniu mogą co najwyżej służyć wyjaśnieniu nieścisłości wynikających z dokumentacji wskazanej w rozporządzeniu, jednakże organ ewidencyjny nie może w oparciu o te dodatkowe środki dowodowe podważać bądź zaprzeczać ustaleniom dokonanym na podstawie danych wynikających z dokumentacji ewidencyjnej.

Odnosząc powyższy przepis do stanu faktycznego sprawy Sąd uznaje za konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniajacego, co do różnic istniejących w mapach ewidencyjnych zawartych we wniosku skarżącego inicjującego przedmiotowe postępowanie, a w szczególności wykazania, czy istnieje dokumentacja dla punktu granicznego kwestionowanego przez skarżącego na mapie zasadniczej w skali 1:2000 z dnia 7 kwietnia 2003 r. i mapie ewidencyjno-analogowej w skali 1:2000 z dnia 8 maja 2013 r. Ponadto dla stwierdzenia, czy istotnie istnieją rozbieżności podane przez skarżącego, organ dokona synchronizacji wyżej wymienionych map z mapą ewidencyjną z dnia 6 czerwca 2013 r., ewentualnie dokona pomiaru kontrolnego w terenie, celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Sąd stwierdza również naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się przez organ II instancji do zarzutów zawartych w odwołaniu. Przepis ten wymienia niezbędne składniki uzasadnienia faktycznego decyzji, nakazując wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ odwoławczy nie jest oczywiście związany treścią zarzutów zgłoszonych przez stronę, jednak do zarzutów tych winien ustosunkować się w pierwszej kolejności (por. wyrok NSA z dnia 6.08.1984 r., II SA742/84, ONSA 1984/2/67). Ocena tychże zarzutów i wskazanie argumentów, które przesądziły o ich uwzględnieniu lub braku ich zasadności winny stanowić niezbędny element uzasadnienia decyzji organu odwoławczego. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odniósł się do konkretnie sformułowanych zarzutów odwołania w sposób bardzo ogólnikowy, konkludując, że zmiany w ewidencji żądane przez wnioskodawcę mogą być wprowadzone, gdy przedłoży dokumentację geodezyjną.

Zwrócić należy również uwagę na art. 15 k.p.a., z którego wynika, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzje, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Tym samym organ odwoławczy nie może ograniczyć się jedynie do kontroli zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest rozpatrzyć odwołanie i wydać decyzję zgodnie z treścią art. 138 k.p.a., czyli dokonać merytorycznej i prawnej oceny zaskarżonej (wyrok NSA z 21.02.2012 r. sygn. akt II OSK 2720/11 LEX nr 1145626). Tym standardom nie odpowiada decyzja organu II instancji.

Mając na względzie powyższe Sąd stanął na stanowisku, że organy nie dokonały wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie wynikającym w zakresie przedmiotu spawy zakreślonego wnioskiem skarżącego, czym został naruszony art. 7 i art. 77, art. 107 § k.p.a. i skutkowało uwzględnieniem skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a w związku z art. 135 wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji organu I i II instancji. Konstatacją wyżej przedstawionych rozważań, było stwierdzenie, że zaskarżona decyzja wobec niedostatków postępowania wyjaśniającego była przedwczesna.

Na podstawie art. 250 p.p.s.a. Sąd w pkt II sentencji wyroku orzekł o wynagrodzeniu dla pełnomocnika działającego w ramach nieopłaconej pomocy prawnej.

W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organów będzie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie przedstawionym w uzasadnieniu wyroku, a następnie wydanie decyzji z zachowaniem standardów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Treść przyszłej decyzji uwarunkowana będzie ustaleniami postępowania wyjaśniającego.