Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1973/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi P. Sp. j. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2017 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej Urząd Patentowy RP) oddalił wniosek P. spółka jawna z siedzibą w [...] o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Ubranie, zwłaszcza dla służb specjalnych" [...] udzielonego na rzecz J. W. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą M. z siedzibą w [...] oraz R. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą M. R. M. z siedzibą w [...].

Jako podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano art. 94 w związku z art. 100 ust 1 i w związku z art. 89 ust 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r., poz. 1410 ze zm.- dalej p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] kwietnia 2016 r. P spółka jawna z siedzibą w [...] ( dalej wnioskodawca ) wystąpiła do Urzędu Patentowego RP, działającego w trybie postępowania spornego o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Ubranie, zwłaszcza dla służb specjalnych" [...], udzielonego na rzecz J. W. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą M. z siedzibą w [...]oraz R. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą R. M. M. z siedzibą w [...] (dalej uprawnieni).

Wnioskodawca zarzucił, że zgłoszony do ochrony wzór nie posiadał w dniu zgłoszenia cech nowości, a ponadto nie spełnia wymogu użyteczności co oznacza, iż narusza art. 89 ust 1, art. 100 ust 1 i art. 94 ust 1 p.w.p.

Istnienie interesu prawnego wnioskodawca uzasadnił skierowanym do niego przez uprawnionych wezwaniem o zaprzestanie produkcji naruszającej ochronę spornego wzoru [...] i o wypłatę odszkodowania za zrealizowaną produkcję.

W zakresie dowodu braku nowości wnioskodawca przedstawił dokumentację techniczną oznaczoną nazwą [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., na podstawie której realizowane było zamówienie dla armii [...] (karty 5-36 akt przedmiotowej sprawy) oraz w zakresie przeciwstawienia patent [...] [...] wraz z uwierzytelnionymi tłumaczeniami oraz opinię W. w [...].

Na okoliczność braku użyteczności wnioskodawca wyraził opinię, że rozwiązanie wg spornego wzoru nie ma praktycznego znaczenia przy jego wytwarzaniu lub korzystaniu, a jest jedynie modyfikacją rozwiązań powszechnie znanych.

W odpowiedzi na wniosek uprawnieni w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r., nie kwestionując interesu prawnego wnioskodawcy, wystąpili o oddalenie wniosku o unieważnienie jako oczywiście bezzasadnego oraz o zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uprawnionych zwrotu kosztów postępowania.

Uprawnieni zakwestionowali datę publikacji dokumentacji technicznej nr [...] dla armii [...], uzasadniając, że widniejący tam dzień [...] grudnia 2005 r. jest datą jej sporządzenia a nie publikacji. Wskazali, że wszelkie dokumentacje techniczne dla wojska są sporządzane na wiele lat przed ich ujawnieniem i wdrożeniem do produkcji. Dodatkowo zakwestionowali identyczność objętej ochroną wg wzoru [...] kieszeni na kolanie z kieszenią wg specyfikacji nr [...]. Zdaniem strony kieszeń wg wzoru od spodu posiada otwór natomiast odpowiednia kieszeń wg specyfikacji technicznej nr [...], przedstawiona na rysunku na stronie 26, otworu nie posiada, a od spodu i z boku przyszyta jest specjalnym typem szwu wykorzystywanym do wzmacniania odzieży. W dalszej części uzasadnienia wskazano na zalety spornego rozwiązania, pozwalające na samoistne wypadanie, mogących gromadzić się tam podczas ćwiczeń, stałych zanieczyszczeń.

Oddalając wniosek Urząd Patentowy wskazał, że przedmiotowy wzór użytkowy został zgłoszony w Urzędzie Patentowym RP w dniu [...] kwietnia 2006 r., zatem ustawowe warunki wymagane do uzyskania przedmiotowego prawa ochronnego Kolegium oceniło według przepisów obowiązujących w dacie dokonania zgłoszenia wynalazku tj. ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000r. (t. j. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Stosownie do art. 89 ust. 1 w zw. z art. 100 ust 1 ustawy Prawo własności przemysłowej wzór użytkowy, może być unieważniony w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, a jeżeli uprawniony w odpowiedzi na wniosek podniesie zarzut, iż wniosek ten jest bezzasadny to sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym (art. 247 ust. 2 p.w.p.).

Organ uznał, że wnioskodawca posiada interes prawny w unieważnieniu spornego prawa, który znajduje potwierdzenie w faktycznych okolicznościach.

Zgłoszony do Urzędu Patentowego RP w dniu [...] kwietnia 2006 r. wzór użytkowy, na który Urząd udzielił ochrony nr [...], dotyczy "Ubrania, zwłaszcza dla służb mundurowych", którego cechą znamienną jest, "że ochraniacze na części łokciowej bluzy oraz na części kolanowej spodni stanowią naszyte kieszenie, których otwory wlotowe są umieszczone od spodu kieszeni, a długości otworów wlotowych są mniejsze od szerokości kieszeni".

Dokonując analizy treści przedłożonego do akt sprawy przez wnioskodawcę dokumentu, stanowiącego opinię służby mundurowej (opinię W. w [...]), organ uznał, że nie potwierdza on braku użyteczności tego wzoru; świadczy raczej o niezrozumieniu istoty tego rozwiązania, bowiem to właśnie umiejscowienie w dolnej części kieszeni otworu o długości mniejszej od szerokości kieszeni pozwala włożyć do niej wkładkę zabezpieczającą, która z niej nie wypadnie, bo ma wymiary liniowe większe od długości otworu, natomiast umożliwia samoczynne wypadanie zanieczyszczeń stałych które mogą się tam dostać podczas ćwiczeń w terenie. Nie stanowi zatem dowodu uzasadniającego wniosek o unieważnienie spornego prawa.

Co do dowodu dotyczącego braku nowości tj. "[...] nr [...]" Urząd Patentowy podzielił stanowisko uprawnionych i uznał, że specyfikacja ta nie została publikowana przed datą zgłoszenia spornego wzoru do ochrony, a ponadto nie dotyczy rozwiązania objętego ochroną tego wzoru. Specyfikacja techniczna nr [...] jest dokumentacją wojskową i podlega szczególnej procedurze ujawnieniowej, co potwierdza treść widniejąca na jej ostatniej stronie: "zachowanie poufności obowiązuje do ostatecznego załatwienia sprawy". Oznacza to, że dokument ten nie może być kwalifikowany jako skuteczne ujawnienie przed datą zgłoszenia spornego wzoru. Wnioskodawca ponadto nie przedstawił dowodu, że otrzymał powyższą dokumentację przed datą zgłoszenia wzoru do ochrony, natomiast zamówienie dla armii [...] wykonywał w grudniu 2007 r. tj. po dacie zgłoszenia.

Ponadto zdaniem organu, dokumentacja ta nie dotyczy rozwiązania wg sporego wzoru [...]. Według spornego wzoru bowiem bluza i spodnie munduru w części łokciowej i kolanowej posiadają naszyte kieszenie z otworami wlotowymi umieszczonymi od spodu kieszeni, natomiast podobne kieszenie w mundurach według Specyfikacji Technicznej nr [...] takich otworów nie posiadają. Na str. 2 Specyfikacji Technicznej nr [...] obok rysunku technicznego spodni wskazano "kolana spodni są wzmocnione tkaniną (...)" na str. 26 dotyczącej kieszeni na kolanie zaznaczone są liniami przerywanymi jedynie szwy mocujące kieszeń, nie uwidoczniono, aby znajdował się tam jakiś otwór.

Za nieskuteczny Kolegium uznało również złożony przez wnioskodawcę do akt przedmiotowej sprawy jako materiał przeciwstawny dokument w postaci patentu [...] nr [...]. Patent ten dotyczy bowiem jedynie kształtu munduru, w tym kształtu i rozmieszczenia kieszeni i nie ujawnia, aby w tych kieszeniach znajdowały się otwory tożsame ze wskazanymi w opisie spornego wzoru użytkowego nr [...].

P. spółka jawna z siedzibą w [...] ( dalej skarżąca), nie zgadzając się z decyzją Urzędu Patentowego RP w terminie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie:

1. prawa materialnego, tj. art. 94 ust. 1 p.w.p. przez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że w stosunku do zgłoszonego przez uprawnione wzoru użytkowego [...] zaistniały przesłanki pozwalające na udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony wzór, tj. że w dacie zgłoszenia wzoru stanowił on nowe i użyteczne rozwiązanie techniczne.

2. prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez:

- przyjęcie, że z dokumentu "contract notice" wynika, iż specyfikacja techniczna nr [...] nie została ujawniona przed datą zgłoszenia wzoru użytkowego [...] do ochrony, pomimo że została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym UE Suplemencie dotyczącym zamówień w dniu [...] lutego 2006 r.;

- przyjęcie, że dokument w postaci specyfikacji technicznej nr [...] jako dotyczący dokumentacji wojskowej nie był upubliczniony przed datą zgłoszenia wzoru użytkowego do ochrony pomimo, że z dowodów złożonych do akt sprawy wynika, iż postępowanie w tej sprawie zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu [...] lutego 2006 r., dostęp do niego nie był ograniczony żadnymi wymaganiami i każdy podmiot mógł zapoznać się z rozwiązaniami przyjętymi w specyfikacji technicznej przed datą zgłoszenia wzoru do ochrony, tj. przed [...] kwietnia 2006 r.;

- przyjęcie, że rozwiązania zawarte w szwedzkiej specyfikacji technicznej nr [...] nie są tożsame z rozwiązaniami zawartymi we wzorze użytkowym [...], pomimo, że z opisu i rysunków zawartych w specyfikacji technicznej nr [...] wynika, iż na kolanie spodni polowych [...] umieszczona jest kieszeń, której wlot znajduje się u spodu kieszeni i której otwór wlotowy jest węższy niż szerokość kieszeni.

- przyjęcie, że z dokumentu prywatnego pisma W. w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku, nie wynika, że wzór ochronny [...] nie posiada cech użyteczności, ze względu na ułomność techniczną w zakresie walorów użytkowych;

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że w latach 2006-2007 realizowała umowę na dostawę dla armii [...] spodni polowych (F.). Realizacja umowy zakładała uszycie według dostarczonej dokumentacji technicznej [...] par spodni. Dokumentacja ta była udostępniona skarżącej przed datą zgłoszenia wzoru użytkowego do ochrony.

Ogłoszenie o zamówieniu na ww. dostawy zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu [...] lutego 2006 r. (strona 6 dokumentu ogłoszenia o zamówieniu).

Organ błędnie uznał, że - z uwagi na pieczęć widniejącą na egzemplarzu ogłoszenia o zamówieniu, zgodnie z którą "zachowanie poufności obowiązuje do ostatecznego załatwienia sprawy", - specyfikacja techniczna nie została upubliczniona przed datą zgłoszenia wzoru użytkowego do ochrony.

Zdaniem skarżącej, organ całkowicie pominął pismo [...] Zarządu Sprzętu Wojskowego z dnia [...] marca 2017 r., z którego wynika, że ogłoszenie o zamówieniu przesłane zostało do Unii Europejskiej celem publikacji [...] lutego 2006 r.;

specyfikacja techniczna [...] przesłana została do Unii Europejskiej celem publikacji [...] lutego 2006 r. Wskazuje to, że w dacie [...] lutego 2006 r. ogłoszono specyfikację techniczną [...], co oznacza, że rozwiązania w niej zawarte stały się publiczne i dostępne dla wszystkich zainteresowanych. Z samej treści ogłoszenia nie wynika, aby było ono w jakiś sposób tajne. Wręcz przeciwnie, z sekcji IV PROCEDURA wynika, że zamówienie jest udzielane w procedurze otwartej. Zamawiający nie określił również szczególnych wymagań względem oferentów, ograniczając np. ich liczbę.

Zdaniem skarżącej organ w ogóle nie zbadał jak przebiegała procedura ogłoszenia tego zamówienia, a w szczególności czy była ona jawna. W tym zakresie Organ pominął, że dostawy umundurowania i wyekwipowania dla armii państw UE nie wchodzą w zakres zamówień publicznych z dziedziny obronności i bezpieczeństwa, które podlegają specjalnemu trybowi udzielania zamówień (stanowiła o tym Dyrektywa 2004/1 8/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U.UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.), a następnie dyrektywa Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 13.07.2009 r., 2009/81/WE, która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 20.08.2009 r. Dyrektywa ta została następnie zmieniona rozporządzeniem Komisji 1170/2009 z 30.11.2009 r. (Dz.Urz. UE L 314, s. 64).

Dostawy umundurowania należą do zamówień publicznych, w których zastosowanie mają zastosowanie zwykłe tryby udzielania zamówień publicznych, w tym tryb przetargu nieograniczonego, który cechuje się nieograniczoną dostępnością dla wszystkich wykonawców z terenu UE, którzy spełnią wymagania postawione przez Zamawiającego. Dokładnie na takich zasadach skarżąca uzyskała zamówienie publiczne dla armii [...].

Ponadto w dokumencie ogłoszeniu o zamówieniu jednoznacznie wskazano, że:

- termin udostępniania specyfikacji zamówienia i dokumentów dodatkowych to [...] kwietnia 2006 r. (pkt.lV.3.2. Ogłoszenia o zamówieniu);

- termin składania ofert to [...] kwietnia 2006 (pkt.lV.3.3. Ogłoszenia o zamówieniu).

W konsekwencji aby skarżąca mogła złożyć ofertę w przedmiotowym postępowaniu, najpierw musiał zapoznać się ze specyfikacją techniczną [...], na podstawie której miał wykonać przedmiot zamówienia. Zapoznanie ze specyfikacją musiało nastąpić przed datą [...] kwietnia 2006 r., kiedy to mijał termin złożenia ofert w tym postępowaniu.

Analiza zgromadzonych w aktach dokumentów jednoznacznie wskazuje, że przed datą zgłoszenia wzoru do ochrony ([...] kwietnia 2006 r.) rozwiązania zawarte we wzorze były stosowane i były upubliczniane, a tym samym na datę zgłoszenia wzoru do ochrony nie można było przypisać tym rozwiązaniom cech nowości.

Co do rozwiązania ze specyfikacji technicznej [...] to, zdaniem skarżącej, na rysunku zawartym w tej specyfikacji technicznej [...] wyraźnie widać, że otwór wlotu do kiszeni kolanowej jest umieszczony u spodu kieszeni i jest węższy niż szerokość samej kieszeni. Tym samym jest to rozwiązanie identyczne ze zgłoszonym przez wzorem użytkowym.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że specyfikacja techniczna nr [...] także nie ujawnia rozwiązania będącego przedmiotem ochrony spornego wzoru. Specyfikacja zawiera informacje słowne i graficzne, informacji słownych o otworach w kieszeniach nie ma, natomiast informacja graficzna na str. 26 specyfikacji dotycząca kształtu kieszeni jest nieprawidłowo interpretowana przez skarżącą gdyż otwór w kieszeni byłby zaznaczony linią ciągłą jako krawędź materiału. Na kieszeni na rysunku znajdują się tylko linie przerywane, którymi oznacza się szwy. Z uwagi na powyższe ww. specyfikacja nie stanowi skutecznego materiału przeciwstawnego.

Uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie skargi jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w toku postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W pierwszym rzędzie Sąd stwierdza prawidłowe ustalenie przez Urząd Patentowy RP istnienia po stronie skarżącej interesu prawnego wymaganego dla wzruszenia spornego prawa ochronnego.

Interes prawny w unieważnieniu prawa ochronnego mają w szczególności konkurenci uprawnionego, jak również pozwani w sprawach o naruszenie tego prawa. Co więcej, za osobę mającą interes prawny w żądaniu eliminacji prawa ochronnego uważa się nie tylko osobę, wobec której uprawniony z prawa dochodzi już roszczeń o naruszenie, ale także osobę, w stosunku do której jeszcze co prawda nie dochodzi roszczeń, ale wysłał jej tzw. pismo ostrzegawcze. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, zresztą kwestia posiadania przez wnioskodawców interesu prawnego nie była sporna pomiędzy stronami.

Urząd Patentowy RP, prowadząc postępowanie sporne o unieważnienie prawa ochronnego na wzór przemysłowy, zgodnie z art. 256 ust. 4 p.w.p., związany był wnioskiem i podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Dlatego w ramach postępowania spornego organ nie mógł oceniać decyzji udzielającej prawo ochronne w jej całokształcie. Tym samym, Urząd Patentowy RP musiał oceniać prawidłowość przyznania prawa ochronnego wyłącznie z punktu widzenia podstawy prawnej wskazanej we wniosku o unieważnienie tego prawa.

We wniosku jako podstawę swojego żądania wnioskodawcy wskazali przepisy art.89 ust 1, art. 100 ust 1 i art. 94 ust 1 p.w.p.

Zgodnie z treścią art. 94 ust. 1 p.w.p., wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Ponadto zgodnie z treścią ust. 2 powyższego artykułu wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów.

Zakres przedmiotowy ww. prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w opisie ochronnym wzoru użytkowego (art. 96 p.w.p.).

Na wzór użytkowy może być udzielone prawo ochronne (potwierdzone przed wydanie świadectwa ochronnego) o ile jest on rozwiązaniem technicznym nowym i użytecznym. Od wzoru użytkowego nie wymaga się poziomu wynalazczego, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z wynalazkiem.

Nowość wzoru użytkowego w związku z treścią art. 100 ust. 1 p.w.p. ocenia się na podstawie tych samych zasad co nowość wynalazku.

Wzór użytkowy nie spełnia wymogu nowości, jeżeli można wskazać dowody, w świetle których wszystkie cechy rozwiązania bądź wariantu rozwiązania ujętego w zgłoszeniu uwzględnione, łącznie, są częścią stanu techniki, przed datą zgłoszenia wzoru użytkowego. Warunek nowości nie jest spełniony, jeżeli wcześniejszy dokument, który jest dowodem istniejącego stanu techniki, w sposób jasny i bezpośredni ujawnia istotę wzoru użytkowego, a w szczególności jego zastrzegane cechy.

W niniejszej sprawie skarżący P. spółka jawna z siedzibą w [...] przedmiotowemu rozwiązaniu niespełnienie ustawowych przesłanek koniecznych do uzyskania ochrony tj. brak nowości przedmiotowego wzoru użytkowego, a także brak użyteczności.

W szczególności skarżąca wywodziła, że dokument w postaci specyfikacji technicznej nr [...] był ujawniony przed datą zgłoszenia, a mianowicie został ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu [...] lutego 2006 r., dostęp do niego nie był ograniczony żadnymi wymaganiami i każdy podmiot mógł zapoznać się z rozwiązaniami przyjętymi w specyfikacji technicznej przed datą zgłoszenia wzoru do ochrony, tj. przed [...] kwietnia 2006 r. W związku z tym zapoznanie ze specyfikacją przez skarżącą musiało nastąpić przed datą [...] kwietnia 2006 r., kiedy to mijał termin złożenia ofert w tym postępowaniu.

Podzielając nawet stanowisko skarżącej co do zasady, że można było zapoznać się ze specyfikacją zamówienia wcześniej niż zgłoszenie spornego wzoru do ochrony, to i tak podnoszony zarzut braku nowości spornego wzoru nie mógł zostać uwzględniony przez organ.

Przede wszystkim należy podkreślić, że przesłanką zdolności ochronnej wzoru użytkowego jest cecha nowości wzoru stosownie do art. 94 ust. 1 p.w.p. Zgodnie z art. 25 ust. 2 p.w.p. przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Zatem wzoru nie uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego, został podany do wiadomości powszechnej, był w Polsce jawnie stosowany lub wystawiony na widok publiczny, w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do stosowania tego wzoru użytkowego. Kryterium nowości wzoru użytkowego oceniane jest w skali światowej (por. wyrok WSA w W-wie z 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 910/09).

Brak nowości spornego wzoru użytkowego może być podstawą unieważnienia prawa ochronnego przez Urząd Patentowy, jeżeli wnoszący sprzeciw - w trybie art. 246 p.w.p. - wykaże, że przedmiotowe rozwiązanie w dacie jego pierwszeństwa nie było nowe ze względu na jego wcześniejsze udostępnienie do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy wszystkie zastrzeżone cechy znamienne stosownie do art. 25 ust. 1-2 w zw. z art. 100 p.w.p.( wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r. , II GSK 1818/11).

Z cytowanych wyżej wyroków, stanowiących o interpretacji wymogu nowości wynika więc, że chodzi o ujawnienie wszystkich zastrzeżonych cech. Jednakże taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Jak słusznie przyjął Urząd Patentowy informacja graficzna na str. 26 specyfikacji dotycząca kształtu kieszeni jest nieprawidłowo interpretowana przez skarżącą, gdyż otwór w kieszeni byłby zaznaczony linią ciągłą jako krawędź materiału, natomiast na kieszeni na rysunku znajdują się tylko linie przerywane którymi oznacza się szwy. Sąd podzielił stanowisko organu, że z uwagi na powyższe okoliczności specyfikacja ta nie stanowi skutecznego materiału przeciwstawnego uzasadniającego zarzut braku nowości spornego wzoru. Wbrew stanowisku skarżącej, rozwiązania zawarte w szwedzkiej specyfikacji technicznej nr [...] nie są tożsame z rozwiązaniami zawartymi we wzorze użytkowym [...] właśnie z uwagi na zastrzeżoną cechę znamienną: "że ochraniacze na części łokciowej bluzy oraz na części kolanowej spodni stanowią naszyte kieszenie, których otwory wlotowe są umieszczone od spodu kieszeni, a długości otworów wlotowych są mniejsze od szerokości kieszeni". Kieszenie ujawnione w przeciwstawionej specyfikacji technicznej nie posiadają zatem otworów wlotowych lecz szwy, które zaznaczono linią przerywaną. Tym samym należy przyjąć, że wyżej opisana cecha znamienna, zastrzeżona w spornym wzorze, nie została ujawniona w [...] specyfikacji technicznej.

Idąc dalej tym tokiem rozumowania niezasadny okazał się także zarzut braku użyteczności spornego rozwiązania.

W ocenie Sądu, dowód w postaci pisma W. w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nie może świadczyć o tym, że wzór ochronny [...] nie posiada cech użyteczności, ze względu na ułomność techniczną w zakresie walorów użytkowych.

Sąd podzielił stanowisko organu, że: " umiejscowienie w dolnej części kieszeni otworu o długości mniejszej od szerokości kieszeni pozwala włożyć do niej wkładkę zabezpieczającą, która z niej nie wypadnie bo ma wymiary liniowe większe od długości otworu, natomiast umożliwia samoczynne wypadanie zanieczyszczeń stałych które mogą się tam dostać podczas ćwiczeń w terenie". Jak zasadnie uznał Urząd Patentowy, cecha ta jest zaletą spornego rozwiązania bowiem ułatwia usuwania różnych zanieczyszczeń z munduru w trakcie wojskowych ćwiczeń w terenie i w konsekwencji może wpływać na większy komfort i wygodę użytkowania takiego munduru przez żołnierzy.

W konsekwencji za niezasadne WSA uznał zarzuty skargi dotyczące zarówno naruszenia przepisów procesowych, jak też przepisów prawa materialnego.

Zdaniem Sądu, organ zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Dokonana przez organ ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z przepisami prawa i doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia wskazują, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez organ w sposób prawidłowy, a postępowanie administracyjne nie zostało obarczone żadnymi istotnymi wadami, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Inna ocena dowodów w sprawie przez stronę skarżącą nie przesądza, że ocena organu jest błędna.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zaś zarzuty postawione przez skarżącą są nieuzasadnione.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść skarżonego rozstrzygnięcia, które ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.