Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1296/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1  pkt 20, 15 par. 1, 38, 54 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 17 ust. 3
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 721
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] uchylił własne postanowienie z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia skargi M. C. na czynności egzekucyjne polegające na odebraniu nieruchomości położonej w W., obręb [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o pow.

[...] ha.

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] Wojewoda [...] ustalił lokalizację dla inwestycji, polegającej na budowie drogi [...] w korytarzu zarezerwowanym pod autostradę [...] - odcinek: [...] - wraz z przebudową infrastruktury technicznej.

W tej części autostrada przebiegać miała m.in. przez nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] z obrębu [...] , stanowiącą współwłasność T. C. w [...] części i F. D. w [...] części. Własność tej nieruchomości T. C. nabyła wraz z H. D. przez zasiedzenie z dniem 1 stycznia 1985 r., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] października 1992 r. sygn. akt [...] . H. D. zmarła w dniu

[...] czerwca 2002 r., a spadek po niej nabył na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] .04.2007 r. sygn. akt I Ns [...] F. D.

Następnie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wnioskiem z dnia

21 marca 2007 r., uzupełnionym aneksem z dnia 18 września 2007 r., wystąpił do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości oraz udzielenia w trybie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. - o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) zezwolenia na jej niezwłoczne zajęcie i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Po rozpoznaniu powyższego wniosku Wojewoda [...] decyzją z dnia

[...] marca 2010 r., nr [...] udzielił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi [...] w korytarzu zarezerwowanym po [...] - wraz z przebudową infrastruktury technicznej, położonej w W., obręb [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej współwłasność w T. C. i F. D. oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Zaś Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] , utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r.

Po rozpoznaniu skargi wniesionej na powyższą decyzję przez T. C., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. w sprawie sygn. akt I SA/WA 1744/10 oddalił skargę jako niezasadną.

Ponieważ współwłaściciele tej nieruchomości nie wykonali obowiązku niezwłocznego wydania jej Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad, dlatego też Wojewoda [...] - zgodnie z przepisem art. 15 § 1 ustawy z dnia

17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r.,

Nr 229, poz.1954 ze zm.) pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. skierował do zobowiązanych: T. C. i F. D. upomnienie Nr [...] , wzywające do wykonania obowiązku wydania ww. działki nr [...] - z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Zostało ono doręczone stronom w dniu 4 maja 2010 r.

Pismem z dnia 10 czerwca 2010 roku M. C. wnosił - na podstawie art.38 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - o wyłączenie spod egzekucji nieruchomości położonej w W., obręb

[...] , oznaczonej jako działka nr [...] . Wniósł jednocześnie o zaniechanie czynności egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia żądania.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że przysługuje mu udział wynoszący [...] części tej nieruchomości i postępowanie egzekucyjne winno toczyć się z jego udziałem.

Dodał, że T. C. na podstawie postanowienia z [...] października 1992 r. wydanego przez Sąd Rejonowy dla W. (sygn. akt

[...] ) wymieniona została jako nabywca wskazanej nieruchomości na mocy zasiedzenia w 1985 r., na zasadzie współwłasności w [...] części. W dacie nabycia nieruchomości T. C. pozostawała w związku małżeńskim z M. C. (bez wyłączenia wspólności majątkowej małżeńskiej), a w konsekwencji nabywcą nieruchomości był również M. C.. Wskazana nieruchomość weszła zatem do majątku wspólnego małżonków .Małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód w 1987 r., ale strony ponownie zawarły małżeństwo w 1991 r. Z uwagi na powyższe można stwierdzić, że wskazana nieruchomość w [...] części weszła do wspólnego majątku małżeńskiego w 1985 r. Następnie wspólność majątkowa małżeńska ustała wraz z rozwiązaniem małżeństwa, a przez to wskazany udział w nieruchomości ([...] ) może być oceniany jako wchodzący po połowie do majątku odrębnego każdego z małżonków. Zatem M. C. przysługuje [...] udziału we współwłasności nieruchomości, podobnie jak jego żonie (także [...] ).

Tytuł wykonawczy został wystawiony na T. C. w sytuacji, gdy egzekucja jest kierowana także do rzeczy z majątku osobistego jej męża M. C., a przez to doszło także do naruszenia m.in. art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tytuł wykonawczy będący podstawą egzekucji skierowanej do wskazanej nieruchomości został wystawiony na T. C., zaś egzekucja obejmuje całość nieruchomości, a zatem narusza prawa M. C. Z tego względu uzasadniony jest także wniosek o wyłączenie.

Po rozpoznaniu tego wniosku Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia

[...] stycznia 2011 r., nr [...] , uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] , orzekające o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia spod egzekucji nieruchomości położonej w W., obręb [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha i orzekł o odmowie wyłączenia spod egzekucji przedmiotowej nieruchomości - na skutek uchybienia terminu do złożenia tego wniosku.

Po rozpoznaniu skargi M. C., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 505/11 odrzucił skargę.

Sąd wskazał, że w myśl art. 40 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie, natomiast na ostateczne postanowienie wydane w takiej sprawie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego - art. 40 § 2. Osobie, której żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje prawo żądania zwolnienia ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

W związku z tym M. C. wniósł do sądu cywilnego pozew o zwolnienie przedmiotowej nieruchomości spod egzekucji administracyjnej i sprawa jest w toku.

Następnie pismem z dnia 20 lipca 2010 r. M. C., złożył skargę na czynności egzekucyjne - na podstawie art. 54 § 1, § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Wniósł o uchylenie czynności egzekucyjnej w postaci odebrania nieruchomości i faktycznego przejęcia posiadania nieruchomości, do której doszło 13 lipca 2010 r. - czynności, która została podjęta z naruszeniem art. 38 § 1, § 2, § 3 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej w skrócie: pea).

Podniósł, że w dniu 10 czerwca 2010 r. złożył żądanie wyłączenia spod egzekucji nieruchomości położonej w W., w dzielnicy [...] , w obrębie [...] , oznaczonej na mapie nr ew. [...] .

Tymczasem w dniu [...] lipca 2010 r. - a więc po dacie złożenia żądania wnioskodawcy o wyłączenie spod egzekucji - przeprowadzono czynności egzekucyjne w postaci odebrania nieruchomości.

Do dnia wniesienia niniejszego pisma wnioskodawcy nie zawiadomiono o rozstrzygnięciu jego żądania o wyłączenie spod egzekucji.

Skarżący stwierdził, że treść art. 38 pea stanowi, że:

§ 1. Kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego - w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa - z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji, przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania,

§ 2. Organ egzekucyjny rozpozna żądanie i wyda postanowienie w sprawie wyłączenia w terminie czternastu dni od dnia złożenia żądania. Termin ten może być przedłużony o dalsze czternaście dni, gdy zbadanie dowodów w tym terminie nie było możliwe.

§ 3. Do czasu wydania postanowienia w sprawie wyłączenia organ egzekucyjny zaniecha dalszych czynności egzekucyjnych w stosunku do rzeczy lub prawa majątkowego których wyłączenia żądano; jednakże dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

§ 4. Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zgłoszenia roszczeń do rzeczy lub praw majątkowych zajętych w celu zabezpieczenia.

W związku z tym uznał, że organ egzekucyjny dokonał zaskarżonej czynności - mimo zakazu wynikającego z art. 38 § 3 pea.

Skoro czynności egzekucyjne zostały przeprowadzone pomimo uprzedniego złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji, dlatego też zaskarżona czynność powinna podlegać uchyleniu, a w konsekwencji zasadne jest wydanie rzeczy (przerwanie posiadania rzeczy przez wierzyciela) oraz zaniechanie naruszenia posiadania wnioskodawcy i zwrot rzeczy wnioskodawcy.

Po rozpoznaniu tego wniosku Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia

[...] marca 2011 roku, nr [...] , oddalił skargę na czynności egzekucyjne polegające na odebraniu nieruchomości położonej w W., obręb [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha.

Stwierdził, że zgodnie z art. 54 § 1.ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W myśl § 2 omawianego przepisu na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje również wierzycielowi nie będącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, a także podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku.

Natomiast w myśl art. 1 a pkt 20 ww. ustawy zobowiązanym jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym również osoba lub jednostka, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają, albo w przedmiocie odebrania przedmiotowej nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję drogową.

Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji wynika, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na T. C. - żonę M. C. Nie wystawiono natomiast tytułu egzekucyjnego na M. C.

W związku z powyższym organ uznał, iż M. C. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne w niniejszym postępowaniu, bowiem nie przysługuje mu w postępowaniu egzekucyjnym status zobowiązanego - tytuł wykonawczy wystawiono na T. C. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 1997r., sygn. akt: I SA/Gd 185/96, publ. CBOSA).

Pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. M. C. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia

[...] kwietnia 2011 r.

W uzasadnieniu wniosku powtórzył swoje dotychczasowe zarzuty sformułowane w skardze na czynności egzekucyjne oraz ponownie wskazał, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi współwłasność jego i jego żony T. C.. Wobec tego również on jest w niniejszej sprawie zobowiązanym - pomimo, że nie wystawiono wobec niego tytułu wykonawczego.

Po rozpatrzeniu tego wniosku Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia

[...] czerwca 2011 r. nr [...] uchylił własne postanowienie z dnia

[...] marca 2011 r., nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia skargi M. C. na czynności egzekucyjne polegające na odebraniu nieruchomości położonej w W., obręb [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha.

Minister podniósł, że zgodnie z art. 54 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) na postanowienie o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne przysługuje zażalenie.

Natomiast w myśl art. 18 tej ustawy w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie stanowią inaczej.

Przepis art. 127 § 3 kpa wskazuje, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Przepis ten zgodnie z art. 144 kpa ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. W sprawach nie uregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń odpowiednie zastosowanie mają bowiem przepisy dotyczące odwołań.

Minister podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie stwierdzając, iż skarżący w żaden sposób nie wskazał podstawy przyznania mu statusu zobowiązanego w niniejszym postępowaniu egzekucyjnym. Zaś jedynie osobie zobowiązanej, tj. takiej, której wystawiono tytuł egzekucyjny, przysługuje wniesienie skargi na czynności egzekucyjne. Zatem wniesienie takiej skargi przez podmiot nieuprawniony skutkować musi jej oddaleniem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 185/96, publik. Lex Polonica nr 339199).

Podniósł, że w warunkach niniejszej sprawy wykonanie obowiązku polegającego na wydaniu nieruchomości na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oparte jest na decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. orzekającej o udzieleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości.

M. C. nie był stroną tego postępowania, ponieważ w jego toku nie wykazał przysługującego mu tytułu prawnego do tej nieruchomości. Skoro więc nie był stroną postępowania i nie doręczono mu tym samym decyzji organu wojewódzkiego, to w dalszej kolejności należy przyjąć, że nie można było go uznać za zobowiązanego i wystawić na niego tytułu wykonawczego.

Dodał, że taka sytuacja nie pozbawia całkowicie M. C. możliwości obrony swych praw, bowiem przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewidują w art. 38 możliwość złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji. Taki wniosek został w niniejszej sprawie przez niego złożony, jednakże z uchybieniem terminu, o czym orzeczono w postanowieniu Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...].

Skarga M. C. z ww. postanowienie została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 505/11.

Następnie organ stwierdził, że z dniem 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18).

Zgodnie ze znowelizowanym art. 105 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym.

Bezprzedmiotowość postępowania wynikać może z kilku przyczyn, które dzieli się na podmiotowe oraz przedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 kpa, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracji (vide B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, W-wa 1996, str. 462).

W związku z powyższym Minister doszedł do przekonania, że M. C. nie przysługiwało uprawnienie do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. Tym samym zainicjowane przez niego postępowanie powinno ulec umorzeniu.

Na to postanowienie M. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie go w całości i zarzucając mu:

a) naruszenie przepisów postępowania - art. 105 kpa oraz art. 54 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej w skrócie: pea) przez błędne umorzenie postępowania i nie rozpatrzenie skargi na czynności egzekucyjne,

b) naruszenie przepisów postępowania - art. 1a pkt 20 pea w zw. z art. 54 § 1 pea w zw. z art. 38 § 1, § 2, § 3 i § 4 pea, w tym w zw. z art. 27c pea w zw. z art. 17

ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych - przez nie uznanie skarżącego za osobę uprawnioną do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne oraz przez pominięcie okoliczności kontynuowania egzekucji - mimo złożenia przez skarżącego żądania wyłączenia spod egzekucji nieruchomości.

W skardze podtrzymał swoje dotychczasowe zarzuty podnosząc dodatkowo, że egzekucja oprócz nieruchomości objęła także ruchomości, które także były objęte wspólnością majątkową małżeńską.

Dodał, że błędnie nie został objęty on tytułem wykonawczym, chociaż powinien być traktowany jako zobowiązany.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżone postanowienie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania postanowienia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania administracyjnego.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia

[...] czerwca 2011 r., którym uchylił on własne postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. i umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia skargi M. C. na czynności egzekucyjne polegające na odebraniu nieruchomości położonej w W., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha.

Sąd nie uznał zarzutów skarżącego za zasadne - w całości podzielając stanowisko i argumentację organów orzekających w sprawie odnośnie tego, że M. C. nie przysługiwało uprawnienie do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne - zatem postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie podlega umorzeniu.

Stroną - jak to określa art. 28 kpa - jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym, czy określonemu podmiotowi przysługują uprawnienia strony rozstrzygają przepisy prawa materialnego, uczestniczenie jakiejś osoby w postępowaniu administracyjnym samo przez się nie czyni z niej strony. Musi ona wykazać, że ma materialnoprawny interes uczestniczenia w tej sprawie. To dopiero daje jej legitymację strony.

Skarżący M. C. nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym skargi na czynności egzekucyjne.

Art. 54 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zwanej dalej "u.p.e.a", stanowi, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

Natomiast art. 1 a w pkt 20 u.p.e.a. precyzuje, iż ilekroć w ustawie jest mowa o zobowiązanym, to rozumie się przez to osobę prawną (...) albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, w postępowaniu zabezpieczającym - również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony.

W niniejszej sprawie M. C. nie jest osobą "zobowiązaną" w myśl ww. przepisu - gdyż nie został na niego nałożony żaden obowiązek, który musiałby wykonać, nie jest to również postępowanie zabezpieczające.

Wojewoda [...] - udzielając Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] - stwierdził, że zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) decyzja w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe:

1) uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

2) zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;

3) uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi.

Zaś do egzekucji obowiązków wynikających z ww. decyzji stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Ponieważ współwłaściciele tej nieruchomości – T. C. i F. D. - nie wykonali obowiązku niezwłocznego wydania jej Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad, dlatego też Wojewoda [...] - zgodnie z przepisem art. 15 § 1 u.p.e.a, pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. skierował do ww. zobowiązanych upomnienie Nr [...], wzywające do wykonania obowiązku wydania ww. działki nr [...] - z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Następnie zaś - wobec bezskutecznego upływu terminu do wydania nieruchomości określonego w powyższym upomnieniu - Wojewoda [...] wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w stosunku do T. C., a następnie z urzędu wszczął postępowanie egzekucyjne.

Tak więc tytuł wykonawczy - który jest podstawą prowadzenia egzekucji - dotyczy tylko T. C.. Dopóki zatem nie zostanie on zmieniony – to skarżący nie ma przymiotu strony.

Podsumowując Sąd uznał, że skoro niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie skargi w trybie art. 54 u.p.e.a., to prawidłowo Minister Infrastruktury uznał, iż M. C. nie jest stroną tego postępowania - w związku z tym nie przysługiwało mu uprawnienie do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne.

Natomiast o uprawnieniu skarżącego z art. 38 u.p.e.a. będzie rozstrzygał sąd powszechny.

Jednocześnie Sąd pragnie zwrócić uwagę na fakt, że z treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] (dołączonej do akt sądowych) wynika, że postępowanie dotyczące wywłaszczenia działki nr [...] zostanie wszczęte od początku i to z udziałem M. C. - wobec powyższego będzie on już brał udział w tym postępowaniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.