Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 371/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 w zw. z rt. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...]kwietnia 2020 r., po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: "Dyrektor ARiMR" lub "organ odwoławczy"), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: "Kierownik ARiMR" lub "organ I instancji") z [...]grudnia 2019 r. w sprawie odmowy płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006.

Decyzje zostały wydane w następującym stanie sprawy.

Pan P.M., działający w imieniu [...]Spółki z o.o., [...]maja 2006 r. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2006r., zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004r., Nr 6, poz. 40 ze zm.; dalej: "ustawa o płatnościach") obejmujący działki rolne o łącznej powierzchni [...]ha.

W gospodarstwie beneficjenta została przeprowadzona kontrola, zaś w wyniku przeprowadzonego postępowania Kierownik ARiMR, decyzją z [...]lipca 2010r., na podstawie m.in. art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz.U. WE nr L 545/1 z 20.11.2004 r.) odmówił wnioskodawcy przyznania płatności do gruntów rolnych, w tym jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych z powodu nie spełniania warunków do otrzymania płatności. Powierzchnia, co do której był rozpatrywany wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z tytułu JPO w roku 2006 wynosiła [...]ha, natomiast powierzchnia działek rolnych stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej oraz kontroli na miejscu wynosiła [...]ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wynosiła zatem 198,57%.

Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora ARiMR, decyzją z [...]września 2010r.

Następnie Skarżąca [...]lutego 2019r. złożyła wniosek o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2006 jako następca prawny. Do wniosku dołączono postanowienie Krajowego Rejestru Sądowego z [...]października 2018 r. o wpisie do rejestru przedsiębiorców połączenia (w trybie uproszczonym) [...]sp. z o.o. ze spółkami [...]sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. i [...] sp. z o.o.

Decyzją z [...]grudnia 2019r. Kierownik ARiMR odmówił skarżącej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 z uwagi na niespełnienie warunków określonych w art. 4 ust 1 ustawy o płatnościach.

Dyrektor ARiMR, decyzją z [...]kwietnia 2020r. utrzymał w mocy tą decyzję, gdyż nie znalazł odstaw do jej zmiany. Na wstępie przedstawił ramy prawne niniejszej sprawy określające tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, określone w ustawie o płatnościach m.in. w art. 2, w art. 3 pkt 3 ustawy pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2001 r. , Nr 10, poz. 76), z którego wynika, że decyzje w sprawach przyznania płatności mogą być podejmowane po uprzednim ustaleniu, że producent rolny jest lub nie jest posiadaczem gruntów rolnych zgłoszonych we wniosku. Zdaniem organu odwoławczego, chodzi tu o posiadanie samoistne lub zależne w rozumieniu przepisów art. 336-352 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej: "k.c."), a więc o sytuacje powiązane z tytułem prawnym i faktycznym władztwem nad rzeczą. Wskazał również na kluczowy w sprawie art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach wskazujący na termin wystąpienia z wnioskiem o płatności w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego.

Zauważył następnie, że ustawa o płatnościach bezpośrednich nie precyzuje przepisów określających tryb wstąpienia do postępowania przez następcę prawnego wnioskodawcy, stąd w ocenie organu odwoławczego przejęcie gospodarstwa w związku z zaistniałym następstwem prawnym jest inną umową, na podstawie której nastąpiło przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego o której mowa w art 4 ust. 1 powołanej ustawy.

Rozpatrując zatem wniosek złożony przez skarżącą w trybie art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach, za kluczowe w realiach niniejszej sprawy uznał ustalenie czy Spółka jako następca prawny [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...]mogła przejąć uprawnienie do płatności w ramach wsparcia bezpośredniego, z wniosku złożonego w 2006 r. przez podmiot przejęty. Dodał, że stosownie do załączonego postanowieniem KRS następstwo prawne skarżącej jest bezsporne. Powołując następnie odpowiednie zapisy ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 1500; dalej: "ustawa o KRS"), m.in. art. 4 ust. 1 – 3, ust. 3a, ust. 4, ust. 4a i ust. 4aa wskazał, że zgodnie z postanowieniem właściwego sądu rejonowego z [...]października 2018r. doszło do połączenia spółki [...] Sp. z o.o. ze spółkami pod firmami [...]Sp. z oo. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Połączenie nastąpiło w trybie uproszczonym przewidzianym przez art. 516 ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2000r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: "k.s.h."), w związku z czym na podstawie art. 516 ust. 5 stosuje się odpowiednio ust 1 ww. artykułu to znaczy połączenie nastąpiło bez powzięcia uchwały (art. 506 k.s.h.) i bez zmiany umowy spółki (nr KRS [...]).

Wpisu o połączeniu w KRS spółki przejmującej (skarżąca) dokonano [...]października 2018 (wpis nr [...]).

Dyrektor ARiMR powołując się następnie na przepisy art. 493 § 1-2 i § 5 k.s.h. wywiódł w ich świetle, że połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki z uwzględnieniem art. 507. Dodał, że jak wskazuje się w orzecznictwie, relacje przepisów art. 493 § 1-2 k.s.h. należy wykładać w ten sposób, że wykreślenie spółki przejmowanej z rejestru ma jedynie charakter deklaratoryjny, natomiast spółka przejmowana przestaje istnieć w momencie dokonania wpisu o połączeniu (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z [...]lutego 2013r., sygn. akt [...]oraz wyrok WSA w Warszawie z 20 listopada 2017r., sygn. akt VI SA/Wa 1321/17).

Skoro zatem wpis o połączeniu w rejestrze spółki przejmującej nastąpił [...]października 2018 r., to zdaniem organu odwoławczego od tego dnia rozpoczął swój bieg 14 dniowy termin dla Spółki na złożenie wniosku zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006. Z tych względów, organ I instancji słusznie odmówił przyznania tej płatności. W konsekwencji, w świetle powołanego wyżej przepisu termin na złożenie wniosku o wstąpienie do toczącego się postepowania (gdyby postępowanie nadal się toczyło) upłynąłby [...]grudnia 2018r., a zatem złożenie wniosku przez skarżącą spółkę [...]lutego 2019 r (data stempla pocztowego) skutkowałoby przekroczeniem dopuszczalnego terminu na wstąpienie do przedmiotowego postepowania. Natomiast postepowanie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 podmiotowi [...]sp. z o. o. Kierownik ARiMR zakończył [...]lipca 2010r. wydając powołaną w niniejszej sprawie ostateczną decyzję odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich. Tym samym nie został spełniony przez skarżącą również warunek przewidziany w art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako "Sąd"), występując o uchylenie decyzji organów obydwu instancji oraz o zwrot kosztów postępowania skarżąca postawiła zarzuty naruszenia art 493 i 552 k.s.h. oraz wymienionych w sentencji każdej ze skarżonych decyzji przepisów prawa o przyznawaniu poszczególnych płatności, przy braku rozumienia i rozróżnienia elementarnych pojęć prawnych tj. "ex tunc" i "ex nunc" w odniesieniu do daty zdarzenia w w/w przepisie oraz ewidentnie metodycznie pomyłkę wyboru rodzaju rozstrzygnięcia.

Zdaniem Spółki, termin na złożenie wniosku transferowego w niniejszej sprawie rozpoczął swój bieg dopiero od chwili uprawomocnienia się wpisu o połączeniu spółek, tj. od [...]listopada 2018 r. (dzień otrzymania postanowienia przez Spółkę). Dopiero zatem od tego dnia mogą rozpocząć bieg terminy związane z datą połączenia spółek, powstaniem stosunku następstwa prawnego, w tym terminy złożenia wniosku do ARIMR o wstąpienie w miejsce poprzednika prawnego do postępowań w sprawach o poszczególne płatności przyznawane przez ARiMR.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor ARiMR wystąpił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz.2325 ze zm., dalej: "ppsa"), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie

z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale

i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 ppsa jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Tytułem wstępu przypomnienia wymaga, że sporna w realiach tej sprawy jest kwestia dotrzymania terminu na złożenie przez skarżącą wniosku transferowego w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2006r. jako następcy prawnego [...]Sp. z o.o. A ściślej rzecz ujmując sporne między stronami jest kiedy nastąpiło przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego. Organy przyjęły w sprawie, że termin na złożenie przedmiotowego wniosku należy liczyć od chwili wpisu o połączeniu spółek w rejestrze spółki przejmującej (skarżącej) czyli od [...]października 2018r. (zgodnie z załączony odpisem z KRS) i upłynąłby z dniem [...]grudnia 2018r., ale w sytuacji gdyby postępowanie w przedmiocie przyznania wnioskowanej płatności na 2006 r. nadal toczyło się, gdyż zdaniem organów orzekających sprawie zostało ono zakończone z dniem wydania ostatecznej decyzji odmawiającej płatności, tj. [...]lipca 2010r.

Skarżąca tymczasem utrzymuje, że dochowała terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, gdyż termin ten rozpoczął swój bieg dopiero z chwilą doręczenia jej postanowienia sądu rejestrowego o wpisie o połączeniu, tj. od [...]listopada 2018r.

Przed przystąpieniem do tak zarysowanego sporu w pierwszej kolejności wskazać należy, że stan prawny w zakresie przyznawania płatności, o które wystąpiła skarżąca, w szczególności tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych reguluje powołana na wstępie ustawa o płatnościach. Środki Finansowe przewidziane na płatności kierowane są do producentów rolnych bezpośrednio użytkujących grunty rolne, po spełnieniu przez nich przesłanek określonych w art. 2 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, płatności przysługują m.in. osobie prawnej będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska oraz przy spełnieniu dalej określonych powierzchni ogólnych upraw i definicji działki rolnej. Do zasadniczych przesłanek decydujących o przyznaniu płatności należy zatem posiadanie gruntu i utrzymywanie go w dobrej kulturze rolnej.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności za producenta rolnego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego, jak słusznie zauważył organ odwoławczy w rozumieniu k.c.

W świetle natomiast treści art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach, w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1. nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek.

Ustawa o płatnościach bezpośrednich nie precyzuje przepisów określających tryb wstąpienia do postępowania przez następcę prawnego wnioskodawcy, należy zatem podzielić dokonaną w tym względzie ocenę organu odwoławczego, że w tej sprawie przedmiotowe przejęcie nastąpiło na podstawie "innej" umowy, wskazanej w treści art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach.

Natomiast, jak wynika z ustaleń dokonanych w sprawie Sąd Rejonowy dla [...]w [...],[...]Wydział Gospodarczy KRS, [...]października 2018r. postanowił wpisać, na wniosek skarżącej w KRS Rejestrze Przedsiębiorców połączenie [...]Sp. z o.o. z/s w [...] ze spółkami pod firmami [...]Sp. z oo. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...], [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...],[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Połączenie nastąpiło w trybie uproszczonym przewidzianym przez art. 516 ust. 5 i ust. 6 k.s.h., w związku z czym na podstawie art. 516 ust. 5 stosuje się odpowiednio ust 1 ww. artykułu to znaczy połączenie nastąpiło bez powzięcia uchwały (art. 506 k.s.h.) i bez zmiany umowy spółki (nr KRS [...])- zob. k. 76 akt administracyjnych.

W tym miejscu wskazania wymaga, że zgodnie z treścią art. 493 § 2 k.s.h. połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki z uwzględnieniem art. 507. Sąd podziela w tym względzie poglądy prawne zaprezentowane w powołanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji postanowieniu Sądu Apelacyjnego w [...]z [...]lutego 2013r., sygn. akt [...], że w art. 493 § 2 k.s.h., określony jest tzw. dzień połączenia. Dniem połączenia jest dzień wpisu połączenia do rejestru właściwego według siedziby spółki przejmującej. Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej. Ustawodawca celowo posługuje się sformułowaniem "wywołuje skutek wykreślenia", wskazując tym samym, że skutek następuje przed faktem dokonania wpisu o wykreśleniu, który w przeciwieństwie do wpisu połączenia spółek nie ma charakteru konstytutywnego, lecz deklaratoryjny. Przepis ten określa zatem moment zaistnienia skutku utraty podmiotowości prawnej spółki przejmowanej. Natomiast fizyczne wykreślenie spółki przejmowanej (wydanie postanowienia o wpisie wykreślenia spółki przez sąd rejestrowy) może nastąpić później niż dzień połączenia. Podobnie w postanowieniu Sądu Okręgowego w [...]z [...]lipca 2011 r., sygn. akt [...]oraz w wyroku WSA w Warszawie z 20 listopada 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1321/17 (dostępny w intrenecie pod adresem: http://cbois.nsa.gov.pl).

W świetle powyższego, zdaniem Sądu prawidłowe było przyjęcie w tej sprawie, że skoro wpis o połączeniu w rejestrze spółki przejmującej (skarżącej) - dzień połączenia nastąpił w dniu [...]października 2018r. to znaczy, że z tym dniem nastąpił moment zaistnienia skutku utraty podmiotowości prawnej spółki przejmowanej i skarżąca stała się następcą prawnym i od tego dnia należałoby liczyć termin do złożenia stosownego wniosku transferowego o płatność, z którym skarżąca wystąpiła dopiero [...]lutego 2019r. Tym samym skarżąca nie spełniła określonych w ustawie o płatnościach warunków przyznania jej płatności bezpośrednich. Także z tego względu, że nie spełniła warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, gdyż następstwo prawne nastąpiło już po wydaniu decyzji w sprawie płatności za 2006r., które zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji odmownej z [...]lipca 2010r. przez Kierownika ARiMR. Bez wpływu na tą ocenę pozostaje argumentacja skargi, że gdyby nawet przyjąć zgodnie ze stanowiskiem skarżącej, że bieg terminu na złożenie wniosku o przyznanie płatności trzeba liczyć od momentu otrzymania postanowienia sądu o wpisie jej jako następcy prawnego do KRS, ściślej od momentu uprawomocnienia się tego postanowienia, tj. od dnia [...]listopada 2018r. W tej sytuacji warunek z powołanego wyżej przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek, i tak nie zostałby dochowany.

Tym samym decyzje wydane w sprawie są zgodne z prawem, a argumentacja skargi okazała się niezasadna.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku, czyli oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).