Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 860/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku E. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego zajęcia pasa drogowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

E. W. (dalej: "skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego zajęcia pasa drogowego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że osiąga dochód w wysokości [...] zł, nie posiada żadnych oszczędności, ma 61 lat i planuje przejść na emeryturę na przełomie marca – kwietnia 2018 r. Egzekucja kary pieniężnej pozbawi ją płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z jej egzystencja. Dodatkowo skarżąca wskazała, że kara finansowa wiąże się z działalnością gospodarczą, której już nie prowadzi bo nie przynosiła zysków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie, przy znacząco dużym nakładzie sił i środków lub będzie niemożliwe. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności nawet z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez sąd administracyjny, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu.

Wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją procesową i nie ma nic wspólnego z kontrolą zaskarżonej decyzji, ale służy zabezpieczeniu interesów strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Na tym etapie postępowania sąd administracyjny, rozpatrując wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie bada kwestii legalności zaskarżonej decyzji. Przepis ten upoważnia Sąd tylko do oceny złożonego wniosku, w której to ocenie nie mieści się weryfikacja prawidłowości decyzji. (por. orzeczenie NSA z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 272/15, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen).

Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, w realiach sprawy niniejszej, uregulowanie tej kwoty wiąże się z wystąpieniem przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym bardziej, że Sądowi znanej jest z urzędu, iż łączna kwota kary w trzech sprawach zawisłych przed WSA w Warszawie wynosi [...] zł. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.