Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 275/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 66 ust. 5, art. 71 ust. 1 pkt 1 i 4, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2 zd. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 247
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2022 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 03 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę


UZASADNIENIE

Wójt Gminy R. decyzją z dnia 15 października 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 73 ust 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 i 3 oraz art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247 ze zm.; dalej: "u.u.i.ś."), § 2 ust. 1 pkt 51 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839; dalej: "R.z.o.ś.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku inwestora P. S., określił środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla obsady zwierząt w liczbie [...] sztuk tucznika (279,44 DJP), na dz. nr [...] w miejscowości Ł., obręb R., gmina R. W punkcie IX tej decyzji organ nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 u.u.i.ś., a w punkcie X decyzji nie nałożył obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej.

W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 19 marca 2021 r. inwestor P. S. złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie budynku inwentarskiego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla obsady zwierząt [...] sztuk tucznika (279,44 DJP)" na dz. nr [...] w miejscowości Ł., obręb R., gmina R. . Planowane przedsięwzięcie będzie polegało na budowie budynku inwentarskiego dla trzody chlewnej na dz. [...] w miejscowości Ł., gm. R.. W projektowanym obiekcie prowadzony będzie chów tuczników w ilości maksymalnej do [...] szt. (279,44 DJP) w systemie bezściółkowym, tj. na rusztach. W budynku zaprojektowano [...] kojców o wymiarach 4,83 m x 7,05 m oraz [...] kojce o wymiarach 3,69 m x 7,05 m, co daje łączną powierzchnię przeznaczoną na stanowiska dla zwierząt wynoszącą maksymalnie [...] m2. Pod budynkiem wykonany zostanie szczelny zbiornik podrusztowy na gnojowicę o pojemności ok. [...] m3. Ponadto, w ramach inwestycji wykonane będą również: [...] silosy paszowe o ładowności ok. 18 Mg każdy, kontener na sztuki padłe oraz zainstalowany będzie agregat prądotwórczy. Planowane są również: utwardzenia terenu i nasadzenia zielenią.

Dalej organ I instancji wyjaśnił, że planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 lit b R.z.o.ś. zostało zakwalifikowane do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane. Wobec tego pismem z dnia 7 kwietnia 2021 r. zwrócono się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w P. o uzgodnienie realizacji planowanego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego inspektora Sanitarnego w O. o wydanie opinii w zakresie realizacji inwestycji. Dodatkowo obwieszczeniem z dnia 7 kwietnia 2021 r. organ I instancji poinformował społeczeństwo o przystąpieniu do oceny oddziaływania na środowisko oraz możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy i udziału w prowadzonym postępowaniu. Obwieszczenie wywieszone zostało na tablicach ogłoszeń wsi Ł., tablicy informacyjnej Urzędu Gminy w R. oraz na stronie internetowej www.bip.[...].pl. Uwagi i wnioski składać można było pisemnie, ustnie do protokołu oraz mailowo w terminie od dnia 12 kwietnia 2021 r. do dnia 12 maja 2021 r. W dniu 12 maja 2021 r. do organu I instancji wpłynęło pismo ("petycja"), w którym mieszkańcy sołectwa Ł. , reprezentowani przez sołtysa B. D. sprzeciwili się budowie planowanej inwestycji. W wystąpieniu mieszkańcy podnieśli, że inwestycja zaburzy krajobraz, jest niezgodna z zagospodarowaniem przestrzennym terenu oraz przyczyni się do wzrostu odoru, zagrożenia mikrobiologicznego i zatrucia wsi, do chorób okolicznych mieszkańców oraz do obniżenia wartości rynkowej sąsiednich działek.

Wszystkie uwagi, w tym wyjaśnienia złożone przez inwestora, zostały przekazane przez Wójta Gminy R. Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P., tj. organowi kompetentnemu w dziedzinie ochrony środowiska, w szczególności oceny wyznaczonych standardów jakości środowiska, w celu szczegółowej analizy tych kwestii i oceny wpływu inwestycji na zdrowie i życie mieszkańców oraz na stan środowiska przyrodniczego.

W dniu 9 sierpnia 2021 r. wpłynęło postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. nr [...], który po wezwaniu inwestora do uzupełnienia raportu, uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Ponadto organ nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy u.u.i.ś. Pismem z dnia 19 sierpnia 2021 r., z uwagi na uzupełnienia do raportu i prośbę o ponowne zajęcie stanowiska w sprawie, organ poinformował, że podtrzymuje wcześniej wyrażone stanowisko.

Organ opiniujący podkreślił, że wnioskodawca wykazał, iż wymiary powierzchni, na której będą utrzymywane zwierzęta będą spełniały wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 56, poz. 344 ze zm.). Ze względu na dobrostan zwierząt oraz założenia przyjęte do analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zaproponowane przez wnioskodawcę maksymalna powierzchnia przeznaczona na stanowiska dla chowu trzody chlewnej oraz maksymalna obsada projektowanych obiektów znalazły odzwierciedlenie w warunkach realizacji inwestycji.

Dalej organ wskazał, że wyprodukowaną gnojowicę wnioskodawca zamierza zagospodarować jako nawóz naturalny na gruntach własnych w sposób zapewniający zachowanie dopuszczalnej dawki azotu wynoszącej nie więcej niż 170 kg/ha/rok oraz przekazywać ją innym podmiotom na podstawie stosownych umów. Zdaniem organu postępowanie wnioskodawcy z wytwarzanym nawozem będzie zgodne z "Programem działań mającym na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu" oraz z zasadami określonymi w przepisach szczegółowych.

Następnie zauważono, że źródłami emisji substancji do powietrza będą systemy wentylacyjne w planowanym budynku inwentarskim ([...] kominów wywiewnych dachowych), którymi wyprowadzane będą substancje pochodzące z procesów utrzymywania zwierząt, w tym substancje odorotwórcze powstające w wyniku rozkładu produktów przemiany materii tych zwierząt. W związku z hodowlą trzody na rusztach powstawać będzie gnojowica, która będzie magazynowana w szczelnym zbiorniku usytuowanym pod budynkiem inwentarskim. Z uwagi na powyższe, emisję z przechowywania nawozów uwzględniono jako emisję z budynku inwentarskiego. Źródłem emisji będą również silniki pojazdów poruszających się po terenie fermy, silosy paszowe oraz agregat prądotwórczy. Obiekt inwentarski nie będzie ogrzewany z wykorzystaniem źródeł powodujących emisje substancji do powietrza. Z dokumentacji wynika, że odbiór gnojowicy odbywać się będzie w pełni hermetycznie. W ścianach budynku będą zainstalowane zawory poszczególnych wanien, skąd przewodem gnojowica tankowana będzie do beczki asenizacyjnej. Załadunek silosów paszowych odbywać się będzie w sposób szczelny. Dostawa pasz odbywać się będzie szczelnymi przewodami paszowymi. Analiza przedłożonego raportu i uzupełnienia wraz z obliczeniami rozprzestrzeniania emitowanych substancji w powietrzu wykazała, że wielkości emisji ze wskazanych źródeł nie będą powodować przekroczenia wartości odniesienia substancji w powietrzu oraz dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r., nr 16, poz. 87) poza terenem, do którego wnioskodawca posiada tytuł prawny oraz że dotrzymane będą standardy jakości powietrza określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2021 r., poz. 845). Nadmieniono także, że ewentualne skumulowane oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia z innymi istniejącymi przedsięwzięciami zostało ocenione poprzez uwzględnienie w przedstawionych obliczeniach aktualnego stanu jakości powietrza, co jest zgodne z obowiązującą referencyjną metodyką modelowania poziomów substancji w powietrzu.

W celu ograniczenia wpływu inwestycji na środowisko w zakresie emisji substancji do powietrza zobowiązano wnioskodawcę, aby budynek inwentarski utrzymywał w czystości oraz zapewniał odpowiednią temperaturę i wilgotność wewnątrz poprzez sprawny system wentylacji, zapewnił prowadzenie odbioru gnojowicy w sposób hermetyczny oraz nie ogrzewał budynku inwentarskiego z wykorzystaniem źródeł powodujących emisję substancji do powietrza. Ponadto, z uwagi na założenia przyjęte w przedstawionej analizie, określono parametry emitorów (wysokość wylotów i rodzaj wentylacji), którymi odprowadzane będą substancje z procesów utrzymania zwierząt w planowanym budynku. Biorąc powyższe pod uwagę, a także uwzględniając wyniki przedstawionej w raporcie analizy, organ stwierdził, że przy zastosowaniu opisanych rozwiązań, inwestycja nie powinna stanowić zagrożenia dla stanu jakości powietrza w rejonie zainwestowania.

Odnosząc się do emisji hałasu wskazano, że głównymi źródłami hałasu na terenie inwestycji będą projektowany budynek inwentarski, agregat prądotwórczy, prace związane z załadunkiem paszy i transportem odchodów oraz manewry 4 pojazdów ciężkich w ciągu 8 najbardziej niekorzystnych godzin pory dnia. Pojazdy ciężkie nie będą poruszały się po terenie gospodarstwa w porze nocy. Najbliższe tereny chronione akustycznie zlokalizowane są na zachód od przedmiotowego terenu, w odległości ok. 102 m i stanowią tereny zabudowy zagrodowej. W raporcie i jego uzupełnieniach przedstawiono analizę akustyczną dla przedmiotowej inwestycji. Z przedstawionych informacji i analiz wynika, że przy spełnieniu wskazanych warunków, inwestycja nie będzie powodowała przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku na najbliżej położonych terenach objętych ochroną akustyczną określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Analiza akustyczna została przeprowadzona przy uwzględnieniu ruchu pojazdów ciężkich wyłącznie w porze dziennej oraz przy wykorzystywaniu w planowanym budynku inwentarskim wyłącznie wentylacji grawitacyjnej, w związku z tym powyższe założenia wpisano jako warunki realizacji planowanej inwestycji.

W zakresie zaopatrzenia w wodę i do odprowadzania ścieków wskazano, że przedsięwzięcie będzie zaopatrywane w wodę z sieci wodociągowej. Pobierana woda zużywana będzie na cele bytowe, pojenie zwierząt oraz porządkowe. W celu minimalizacji zużycia wody zobowiązano wnioskodawcę, aby prowadził regularne odczyty zużycia wody oraz niezwłocznie naprawiał wykryte nieszczelności wewnętrznej sieci wodociągowej. Z kolei ścieki bytowe będą odprowadzane do projektowanego szczelnego zbiornika bezodpływowego, a następnie będą wywożone do oczyszczalni ścieków. Obiekt inwentarski będzie myty za pomocą wody przy użyciu myjki ciśnieniowej. Do dezynfekcji stosowane będą preparaty ulegające biodegradacji. Ciecz powstała z tych procesów będzie spływać do szczelnego zbiornika pod budynkiem inwentarskim i będzie zagospodarowywana razem z gnojowicą. Wody opadowe i roztopowe z terenu inwestycji będą odprowadzane w sposób niezorganizowany do gruntu, w granicach nieruchomości, do której wnioskodawca posiadać będzie tytuł prawny, bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich. Założenia przedstawione przez wnioskodawcę, dotyczące sposobów zagospodarowania cieczy z mycia i dezynfekcji obiektu oraz zagospodarowania wód opadowych i roztopowych, w celu ochrony środowiska gruntowo-wodnego, znalazły odzwierciedlenie w warunkach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

W kwestii wytwarzania i pozbywania się odpadów wskazano, że w związku z realizacją inwestycji będą wytwarzane odpady, zarówno niebezpieczne, jak i inne niż niebezpieczne. Na etapie realizacji i likwidacji przedsięwzięcia wytwórcą odpadów, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2021 r., poz. 779 ze zm.), będzie podmiot prowadzący prace budowlane, co znajdzie odzwierciedlenie w stosownej umowie na prowadzenie tych prac. Odpady magazynowane będą selektywnie, w przystosowanych pojemnikach lub kontenerach, w wyznaczonych miejscach na terenie fermy, w sposób zabezpieczający przed rozprzestrzenianiem się i zmieszaniem odpadów. Wszystkie odpady będą przekazywane w pierwszej kolejności do odzysku podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. W przypadku, kiedy nie będzie takiej możliwości, wytworzone odpady będą przekazywane do unieszkodliwiania. Padłe sztuki będą przetrzymywane w szczelnym zamkniętym kontenerze, a następnie przekazywane do przetwarzania zgodnie z przepisami szczegółowymi. Powyższe założenie wnioskodawcy zostało ujęte jako warunek realizacji inwestycji. Ten sposób postępowania z padłymi zwierzętami zabezpieczy środowisko gruntowo-wodne przed ewentualnym zanieczyszczeniem. Wnioskodawca może przekazywać padłe lub ubite z konieczności sztuki jako uboczny produkt pochodzenia zwierzęcego, a nie odpad. W związku z przedsięwzięciem będą powstawać także odpady weterynaryjne. Wytwórcą odpadów, zgodnie z przepisami ustawy o odpadach, będzie podmiot świadczący usługi weterynaryjne (uprawniony lekarz weterynarii) na podstawie stosownej umowy. Przy założeniu, że wnioskodawca będzie realizował planowane przedsięwzięcie zgodnie z zapisami w raporcie i nałożonymi warunkami nie będzie ono naruszać prawa w zakresie gospodarki odpadami.

Organ I instancji wskazał następnie, że w dniu 15 sierpnia 2021 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. wydał opinię nr [...], wskazującą, że planowane przedsięwzięcie, po zastosowaniu opisanych rozwiązań technicznych, przy przestrzeganiu obowiązujących przepisów z zakresu ochrony środowiska i prawa budowlanego, nie powinno pod względem higienicznym i zdrowotnym negatywnie wpływać na zdrowie i życie ludzi. Także Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w P. postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2021 r., nr [...], na podstawie zgromadzonych materiałów w sprawie oraz wyjaśnień do raportu, złożonych w związku z pismem z dnia 21 lipca 2021 r., uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz wskazał na brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Z uwagi na uzupełnienia do raportu wniesione w toku prowadzonego postępowania, w dniu 16 sierpnia 2021 r. Wójt Gminy R. przesłał organowi dodatkowy materiał w sprawie, występując jednocześnie z prośbą o jego uwzględnienie przy uzgadnianiu planowanej inwestycji. W dniu 23 sierpnia 2021 r. organ poinformował, że podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko.

Reasumując, organy opiniujące i uzgadniające przedmiotowe przedsięwzięcie nie stwierdziły negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, w tym na obszary Natura 2000, ani na realizację celów środowiskowych, o których mowa w ustawie Prawo wodne.

Odnosząc się do zarzutu petycji dotyczącego zaburzenia krajobrazu i niezgodności inwestycji z zagospodarowaniem przestrzennym terenu organ I instancji wyjaśnił, że Gmina R. jest gminą wiejską, w której aż 72 % powierzchni wykorzystywane jest rolniczo. Teren, na którym realizowane jest przedsięwzięcie nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy R. z dnia 4 grudnia 2020 r., dz. nr [...] stanowi w części tereny rolnicze klasy gruntów I-III, a w części tereny rolnicze klasy gruntów IV-VI. Do tej pory działka ta użytkowana była rolniczo, zatem planowana inwestycja wpisuje się w istniejący krajobraz o charakterze rolniczym. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedmiotowym postępowaniu nie dochodzi do niezgodności lokalizacji inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Brak jest zatem podstaw do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w tym zakresie.

W kwestii rozprzestrzeniania się emitowanych w wyniku realizacji inwestycji substancji do powietrza organ I instancji wskazał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. nie wskazał jakoby mogło dojść do przekroczeń wartości wskazanych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu poza ternem inwestycji. Również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie wskazał na przekroczenia jakości powietrza w rejonie inwestycji. W celu ograniczenia wpływu inwestycji na jakość powietrza wydaną decyzją zobowiązano inwestora do utrzymywania budynku w czystości, zapewnienia odpowiedniej temperatury i wilgotności poprzez sprawny system wentylacji grawitacyjnej, hermetyczny odbiór gnojowicy, stosowanie szczelnych przewodów do napełniania silosów paszowych. Ponadto określono parametry emitorów, którymi odprowadzane będą substancje do powietrza.

Dalej wskazano, że organy biorące udział w niniejszym postępowaniu nie wskazały, aby realizacja inwestycji przy opisanych przez inwestora rozwiązaniach technicznych i technologicznych mogła oddziaływać na zdrowie i życie okolicznych mieszkańców. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że po szczegółowym przeanalizowaniu materiałów dotyczących budowy geologicznej, warunków hydrogeologicznych, wziąwszy pod uwagę planowane rozwiązania chroniące środowisko gruntowo-wodne, w tym rozwiązania w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, magazynowania i postępowania z odpadami oraz odchodami zwierząt nie przewiduje znacząco negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w tym wody podziemne i powierzchniowe. Gnojowica powstała w wyniku chowu zwierząt gromadzona będzie w szczelnym zbiorniku podrusztowym, którego pojemność będzie wystarczająca do magazynowania gnojowicy przez okres 6 miesięcy. Gnojowica wykorzystywana będzie do nawożenia pól inwestora, zaś jej nadmiar przekazywany będzie innym rolnikom do zagospodarowania. Odbiór gnojowicy realizowany będzie przy zastosowaniu hermetycznego złącza. Powyższe wpisane zostało jako warunki realizacji inwestycji. Należy także nadmienić, że w przypadku naruszenia przez inwestora warunków wskazanych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podmiot realizujący, eksploatujący lub likwidujący przedsięwzięcie podlega karze grzywny w wysokości od 5.000 zł do 1.000.000 zł, w związku z czym warunki nałożone niniejszą decyzją podlegają obowiązkowi przestrzegania i bezwzględnego stosowania. Wszystkie nałożone w niniejszej decyzji warunki i przedstawione rozwiązania techniczne i technologiczne mają na celu minimalizację negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na stan środowiska naturalnego.

W odniesieniu do zarzutu obniżenia wartości gruntów organ I instancji wskazał, że planowana inwestycja nie ingeruje w grunty sąsiednie. Będą one w dalszym ciągu użytkowane zgodnie z ich przeznaczaniem. Najbliższy budynek mieszkalny położony na terenie zabudowy zagrodowej znajduje się w odległości ok. 100 m od planowanego budynku inwentarskiego, natomiast najbliższe sąsiedztwo z planowanym budynkiem stanowi budynek mieszkalny inwestora. Uciążliwość odorowa, zgodnie z opiniami organów opiniujących powinna zamknąć się na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny. W celu ograniczenia uciążliwości zapachowej z terenu przedmiotowej fermy zobowiązano inwestora do zapewnienia czystości, odpowiedniej temperatury i wilgotności w pomieszczeniach poprzez sprawny system wentylacji grawitacyjnej, zapewnienia odbioru gnojowicy przy wykorzystaniu hermetycznego złącza oraz do wyposażenia planowanego obiektu inwentarskiego w kominy dachowe z wylotem na określonej wysokości n.p.t. Dotrzymanie nałożonych w niniejszej decyzji warunków przyczyni się do redukcji emisji substancji wprowadzanych do powietrza z terenu fermy oraz zapewni spełnienie wymogów w zakresie ochrony powietrza określonych w przepisach.

W odwołaniu z dnia 4 listopada 2021 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego R. K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: (1) art. 7 K.p.a., albowiem organy administracji publicznej w toku postępowania z urzędu lub na wniosek stron nie podjęły wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, (2) art. 8 K.p.a., albowiem organy nie prowadziły postępowania w sposób budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, (3) art. 9 K.p.a., albowiem organ prowadzący postępowanie nienależycie i niewyczerpująco informował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz (4) art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.ś. poprzez nieuznanie braku zawarcia informacji wymaganej w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, tj. braku wskazania racjonalnego wariantu alternatywnego dla przedmiotowej inwestycji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 grudnia 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko organu I instancji wyrażone w treści zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podkreślił, że rozpatrując sprawę w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy mieć na uwadze specyfikę wydawanego rozstrzygnięcia, które nie ma charakteru uznaniowego. Jest to decyzja związana uzależniona od spełnienia ściśle określonych przesłanek, które w niniejszej sprawie zostały spełnione.

Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że wbrew twierdzeniom odwołującego, nie doszło w badanej sprawie do naruszenia norm prawa procesowego. W toku prowadzenia sprawy organ I instancji zapewnił społeczeństwu prawo wzięcia udziału w przedmiotowym postępowaniu, informując wszystkie zainteresowane strony i podmioty o stanie prowadzonego postępowania, jak również o zgromadzonych w sprawie materiałach oraz o możliwości zapoznania się z nimi i możliwości zgłaszania uwag. Organ w podjętym rozstrzygnięciu wziął pod uwagę i odniósł się do wszystkich składanych przez społeczeństwo uwag. Sprzeciw społeczności lokalnej w stosunku do inwestycji nie może być natomiast podstawą do wydania decyzji odmownej.

Dalej, w toku prowadzonego postępowania organ I instancji uzyskał również wszystkie potrzebne uzgodnienia organów współdziałających, w tym Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w P. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O.. Dodatkowo, z uwagi na fakt, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia był w toku prowadzonego postępowania uzupełniany, organ I instancji uzyskał także dodatkowe uzgodnienia organów współdziałających, uwzględniające uzupełnienia raportu. Wymienione organy współdziałające, przy pozytywnym uzgodnieniu realizacji przedsięwzięcia i wskazaniu określonych warunków tej realizacji nie zwróciły uwagi na jakiekolwiek okoliczności, które stanowiłyby przesłankę do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanej inwestycji, ani też nie zakwestionowały ustaleń zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko. Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki negatywne uzasadniające odmowę wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.

W odniesieniu do sformułowanego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy u.u.i.ś. Kolegium wskazało, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż w przedłożonym przez inwestora raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z dnia 15 marca 2021 r. przedstawiono opis wariantów przedsięwzięcia, w tym wariantu alternatywnego przedsięwzięcia, uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia i oddziaływanie danego wariantu na ludzi, rośliny, zwierzęta, wody powierzchniowe, wody podziemne, powietrze, powierzchnię ziemi, krajobraz, krajobraz kulturowy, dobra materialne, zabytki, formy ochrony przyrody i wzajemne oddziaływanie pomiędzy elementami środowiska przyrodniczego, a także uzasadnienie wyboru wariantu wybranego do realizacji przez inwestora (str. [...]-[...] raportu). W raporcie opisany został bezściółkowy oraz ściółkowy sposób odchowu zwierząt, a także wpływ tych wariantów na środowisko. W związku z powyższym, w ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przedmiotowy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.

Na tle powyższych rozważań Kolegium stwierdziło, że organ I instancji przeprowadził postępowanie z zachowaniem wszystkich wymaganych prawem warunków, w szczególności z poszanowaniem zasad prowadzenia postępowania wyrażonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Organ dokonał prawidłowego przytoczenia podstaw prawnych rozstrzygnięcia, prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie a następnie właściwie dokonał subsumcji. Zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a jego ocena została przeprowadzona w sposób rzetelny i całościowy. Organ pierwszej instancji wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględniając wynik uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś., ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Zaskarżona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zawiera przy tym wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 82 u.u.i.ś.

W skardze z dnia 15 marca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. K. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że organy rozstrzygające sprawę nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Ponadto, w sprawie błędnie przyjęto, że w raporcie w sposób właściwy określono wariant alternatywny planowanej przez inwestora przedmiotowej inwestycji. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy przedsięwzięcia, które może znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko, istotne staje się przeanalizowanie co najmniej jednego wariantu lokalizacyjnego. Nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której brak jest wariantu alternatywnego, a tylko stworzenie pozorności jego istnienia, a ponadto za wariant najkorzystniejszy dla środowiska automatyczne jest uznany wariant zaproponowany przez inwestora do realizacji. Przeczy to bowiem założeniu, że organ orzekający będzie miał do wyboru jeden z przedstawionych wariantów, gdyż w takim przypadku możliwość alternatywnego wyboru wariantu przestaje istnieć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Kontroli Sądu poddano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2021 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia 15 października 2021 r., nr [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla obsady zwierząt w liczbie [...] sztuk tucznika (279,44 DJP), na działce nr [...] w miejscowości Ł., obręb R., gmina R. .

Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 71 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś., zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 71 ust. 1 cyt. ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Charakter planowanej inwestycji określa zatem konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę.

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 8 u.u.i.ś, przez ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, której dokonuje organ przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należy rozumieć postępowanie obejmujące w szczególności weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień oraz zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Jak przy tym stanowi art. 80 ust. 1 u.u.i.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;

2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;

4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Ponadto na mocy art. 80 ust. 2 zd. 1 tej ustawy, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Na gruncie przepisów omawianej ustawy w orzecznictwie sądowadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową. Oznacza to, że organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie: (1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej), (2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, (3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1), (4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2), (5) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie to wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację tego przedsięwzięcia, o ile nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 tej ustawy (art. 81 ust. 3). Jeżeli żadna z wymienionych okoliczności nie zachodzi, organ jest obowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań.

Dalej wyjaśnić należy, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, ustawodawca zakreślił kazuistycznie w art. 66 u.u.i.ś. elementy, które winien zawierać każdy raport oddziaływania na środowisko. Raport nie spełniający, bądź to wymagań materialnych, ustalonych w art. 66 ustawy, bądź też wymagań formalnych z art. 75 K.p.a., nie może być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem, a tym samym niemożliwym jest zarówno ustalenie, że inwestor wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku przedłożenia takiego raportu, a w konsekwencji, niemożliwym jest także wydanie prawidłowej decyzji środowiskowej, gdyż nie można przeprowadzić bez raportu niewadliwej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (patrz: art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. a i art. 62 ust. 1 ustawy). Wobec tego zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest sprawdzenie zawartości raportu w kontekście spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych. Organ musi samodzielnie ocenić raport, a wyniki tej oceny winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a. (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2584/15 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych znajdują się pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie organy obydwu instancji uznały, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i podzieliły jego ocenę, że realizacja zamierzenia w wariancie wybranym przez inwestora nie spowoduje pogorszenia stanu i jakości wód powierzchniowych i podziemnych, zmiany stosunków wodnych, zubożenia świata roślinnego i zwierzęcego, czy też istotnej zmiany w lokalnym krajobrazie, w tym krajobrazie kulturowym. Organy posiłkowały się przy tym uzgodnieniami dokonanymi z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w P. oraz Dyrektorem Regionalnym Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich, a także opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O.. Zdaniem Sądu organy obydwu instancji, przy wsparciu wyspecjalizowanych organów z zakresu ochrony środowiska, gospodarki wodnej oraz ochrony sanitarnej, szczegółowo przeanalizowały przedstawiony przez inwestora raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami i Sąd nie znalazł podstaw, aby te ustalenia kwestionować.

W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga po pierwsze, że wbrew zarzutom odwołania i skargi w sprawie nie doszło do naruszenia art. 66 ust. 5 u.u.i.ś. stanowiącego, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym:

a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego,

b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska

- wraz z uzasadnieniem ich wyboru.

Z zacytowanego przepisu wynika, że co do zasady ustawa wymaga przedstawienia w raporcie opisu trzech analizowanych wariantów, przy czym nie jest wykluczone, że wariant proponowany przez inwestora może się pokryć z racjonalnym wariantem najkorzystniejszym dla środowiska. Jedynie wariant proponowany przez inwestora nie może się pokrywać z racjonalnym wariantem alternatywnym (por. wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 464/13). W przedłożonym do akt postępowania raporcie oddziaływania na środowisko inwestor przedstawił wariant proponowany przez wnioskodawcę zakładający hodowlę bezściółkową, który okazał się być jednocześnie racjonalnym wariantem najkorzystniejszym dla środowiska oraz alternatywny wariant technologiczny zakładający budowę budynku inwentarskiego w systemie ściółkowym. Wariantowanie w sprawie obejmuje sposób usuwania obornika z obiektu, wobec czego inwestor przedstawił możliwości technologiczne, jakie można podjąć w obiekcie, tj. zastosowanie systemu płytkiej ściółki lub głębokiej ściółki oraz system bezściółkowy. Różnica między tymi wariantami niewątpliwie przy tym polega na oddziaływaniu na powietrze i dobrostan zwierząt, a także na klimat, powierzchnię ziemi i rośliny, zwierzęta, grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej. Zdaniem Sądu wskazanie przez inwestora drugiego wariantu, polegającego na budowie budynku inwentarskiego w systemie ściółkowym spełnia wymóg wskazania racjonalnego wariantu alternatywnego. Także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przypadku chowu tuczników metoda ściółkowa i rusztowa (tj. bezściółkowa) oznaczają dwa różne warianty przedsięwzięcia, a chów jedną metodą może stanowić wariant alternatywny wobec chowu przy zastosowaniu drugiej technologii (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1488/15, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 745/18). W rozpoznawanej sprawie inwestor opisał wariant proponowany przez wnioskodawcę, technologiczny wariant alternatywny, a także racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska, który jest jednocześnie wariantem proponowanym przez wnioskodawcę (s. [...]-[...] raportu). Inwestor dokonał również porównania wybranego wariantu oraz wariantu alternatywnego, wykazując różnice w kwestii oddziaływania na ludzi, rośliny, grzyby i siedliska przyrodnicze, wody powierzchniowe, wody podziemne (wyższe zużycie wody myjącej w przypadku metody ściółkowej), powietrze (wyższa emisja amoniaku oraz podtlenku azotu w przypadku metody ściółkowej), powierzchnię ziemi, krajobraz i krajobraz kulturowy, dobra materialne, zabytki, formy ochrony przyrody, a także wzajemne oddziaływanie między elementami środowiska przyrodniczego. Wobec tego uznać należało, że w sprawie zostały spełnione wymogi art. 66 ust. 5 u.u.i.ś.

Po drugie, w sprawie istotnym jest, że na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 1 i 4 u.u.i.ś. organ I instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. o uzgodnienie planowanej inwestycji oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. o wydanie opinii w tym zakresie (k. [...]-[...] akt. adm. organu I instancji). Z akt sprawy wynika, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. wydał opinię z dnia 14 kwietnia 2021 r., nr [...], w której zaopiniował pod względem higienicznym i zdrowotnym środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia (k. [...] akt adm. organu I instancji). W związku z późniejszymi uzupełnieniami do raportu, opinią z dnia 19 sierpnia 2021 r., nr [...], podtrzymał opinię z dnia 15 kwietnia 2021 r. (k. [...] akt adm. organu I instancji).

Także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. po uzupełnieniu raportu na wezwanie z dnia 17 maja 2021 r. (k. [...] akt adm. organu I instancji), w dniu 9 sierpnia 2021 r. wydał postanowienie nr [...], w którym uzgodnił planowaną inwestycję i wskazał warunki realizacji przedsięwzięcia (k. [...]-[...] akt adm. organu I instancji), które następnie znalazły odzwierciedlenie w treści decyzji organu I instancji.

Z akt sprawy wynika również, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. po uzupełnieniu raportu na wezwanie z dnia 21 lipca 2021 r. (k. [...]-[...] akt adm. organu I instancji) i po otrzymaniu uzupełnienia raportu dokonanego przez inwestora na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., w dniu 18 sierpnia 2021 r. wydał postanowienie nr [...], w którym uzgodnił przedsięwzięcie w proponowanym do realizacji wariancie (k. [...]-[...] akt adm. organu I instancji). Stanowisko to zostało podtrzymane w piśmie z dnia 23 sierpnia 2021 r. (k. [...] akt adm. organu I instancji). Określone przez niego warunki realizacji inwestycji znalazły odzwierciedlenie w treści wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Rolą Sądu nie jest przy tym ocena merytorycznej treści tych stanowisk (opinii oraz uzgodnień) organów współdziałających w załatwieniu sprawy, gdyż co do zasady wymagałoby to od Sądu wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki związanych z kwestiami ochrony środowiska czy przyrody lub gospodarki wodami. Stąd też ocena stanowisk organów wyspecjalizowanych dotyczy w szczególności takich kwestii jak to, czy dane rozstrzygnięcie (stanowisko) jest wyczerpujące (ewentualnie kompletne, jeżeli przepisy szczególne stawiają określone wymagania formalne danemu aktowi administracyjnemu) i spójne (osnowa i uzasadnienie), czyli czy spełnia ustawowe wymagania, przede wszystkim określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego i prawa materialnego. Zdaniem Sądu znajdujące się w aktach uzgodnienia oraz opinia takie wymagania spełniają.

Sąd zauważa także, że organ I instancji zapewnił społeczeństwu udział w postępowaniu. Z akt sprawy wynika, że obwieszczeniem z dnia 7 kwietnia 2021 r. organ I instancji poinformował społeczeństwo o przystąpieniu do oceny oddziaływania na środowisko oraz możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy i udziału w prowadzonym postępowaniu (k. [...] akt adm. organu I instancji). Podanie do publicznej wiadomości nastąpiło poprzez ogłoszenia na tablicach ogłoszeń wsi Ł. i Urzędu Gminy w R. (k. [...] i [...] akt adm. organu I instancji) oraz na stronie internetowej www.bip.[...].pl (k. [...] akt adm. organu I instancji). Uwagi i wnioski składać można było pisemnie, ustnie do protokołu oraz mailowo w terminie od dnia 12 kwietnia 2021 r. do dnia 12 maja 2021 r. Petycja mieszkańców Sołectwa Ł. z dnia 10 maja 2021 r. (k. [...]-[...] akt adm. organu I instancji) została przekazana inwestorowi (k. [...] akt adm. organu I instancji), który ustosunkował się do zarzutów mieszkańców w piśmie z dnia 25 maja 2021 r. (k. [...]-[...] akt adm. organu I instancji). Także organ I instancji odniósł się szczegółowo do podniesionych w petycji z dnia 12 maja 2021 r. zarzutów w treści wydanego rozstrzygnięcia.

Podkreślenia wymaga, że celem postępowania, w którym wydaje się decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, jest możliwie najlepsze zabezpieczenie środowiska przed negatywnym oddziaływaniem inwestycji a nie jej zablokowanie. Zatem protesty społeczne kierowane przeciwko inwestycji należy dogłębnie ocenić, by poznać ich powód, jednak wystąpienie protestów nie powoduje automatycznie, że organ powinien uzyskać społeczną akceptację przedsięwzięcia. W sytuacji stawiania zamierzeniu inwestycyjnemu konkretnych zarzutów należy je wyjaśnić, co w sprawie niniejszej uczyniono i ocena ta nie budzi wątpliwości. Zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu nie może być jednak rozumiane jako swoiste referendum nad dopuszczalnością proponowanej inwestycji.

Reasumując, w rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził występowania żadnej z okoliczności, która w świetle przywołanych na wstępie przepisów mogłaby stanowić podstawę do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Utrzymana w mocy przez Kolegium decyzja organu I instancji została wydana po przeprowadzeniu wymaganej oceny oddziaływania na środowisko, w toku której został sporządzony raport jej oddziaływania na środowisko. Raport ten jest kompletny i spójny i zawiera wszystkie niezbędne elementy wskazane w art. 66 u.u.i.ś., w tym w szczególności spełnia wymogi z art. 66 ust. 5 u.u.i.ś. w zakresie wskazania racjonalnego alternatywnego wariantu inwestycji. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.u.i.ś. w treści decyzji uwzględniono wyniki raportu, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki wymaganych uzgodnień i opinii. Decyzja zawiera wszystkie wymagane elementy, spełniając w tym zakresie wymogi wynikające z art. 82 i art. 85 u.u.i.ś., respektując jednocześnie wymagana wynikające z art. 107 § 3 K.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), oddalił skargę.

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy pkt 1 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 czerwca 2022 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095).