Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 40/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 40/08

U Z A S A D N I E N I E

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący A. S. zarzucił bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Spółdzielnię A. od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości na rzecz A. S.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 23 czerwca 2008 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym 24 czerwca 2008 r.) Spółdzielnia A. wniosła odwołanie do Wojewody od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], która następnie została przekazana organowi II instancji wraz z pismem z dnia 7 lipca 2008 r. Jednocześnie pismem z dnia 10 lipca 2008 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewoda po rozpatrzeniu tego wniosku postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] przywrócił Spółdzielni termin do wniesienia tego środka zaskarżenia. Kolejno pismem z dnia 7 sierpnia 2008 r. Wojewoda zawiadomił strony postępowania, iż z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz ze względu na dużą ilość spraw, odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r. nie może być załatwione w terminie określonym w art. 35 k.p.a., wskazując jednocześnie termin załatwienia sprawy na 30 października 2008 r. A. S. po otrzymaniu tego zawiadomienia, pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. wniósł zażalenie na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r. Skarżący nie zgodził się ze wskazanym przez organ terminem załatwienia sprawy. Stwierdził, że decyzja w jego sprawie powinna zostać wydana niezwłocznie, a najpóźniej do dnia 21 sierpnia 2008 r. W przypadku przekroczenia tego terminu wskazał, że jego pismo należy ująć jako "prośba o potraktowanie jako skargi na przewlekłe i stronnicze załatwienie sprawy i przedstawienie go właściwemu organowi". Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu tego zażalenia postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., nr [...] uznał je za nieuzasadnione. W uzasadnieniu podkreślił, że Wojewoda zgodnie z art. 36 k.p.a. poinformował strony o braku możliwości rozpoznania odwołania w terminie określonym w art. 35 k. p. a., oraz określił termin załatwienia sprawy. W konkluzji stwierdzając, że Wojewoda nie pozostaje w bezczynności.

Sprawa została ostatecznie zakończona przez Wojewodę w formie decyzji

z dnia [...] września 2008 r., nr [...] mocą której uchylił zaskarżoną decyzję Starosty

z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu

w formie decyzji administracyjnej.

Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany

w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.)

Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia

w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Przed wniesieniem skargi skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 52 § 1

i 2 P.p.s.a., czyli wystąpił z zażaleniem na bezczynność Wojewody do organu wyższego stopnia którym w tym przypadku jest Minister Infrastruktury, który to postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

Należy podkreślić, że Wojewoda nie pozostawał w bezczynności wbrew zarzutom skarżącego. Organ ten zawiadomił zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. strony

o braku możliwości rozpatrzenia odwołania w terminie określonym w art. 35 k.p.a.

tj. w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ponadto podał on przyczyny zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy tj. do dnia 30 października 2008 r. Wojewoda (przed upływem określonego terminu) rozstrzygnął ostateczną decyzją

z dnia [...] września 2008 r., odwołanie Spółdzielni A. od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r.

W związku z powyższym Sąd stwierdza, że skarga A. S. na bezczynność Wojewody, wniesiona do Sądu po wydaniu i doręczeniu przez ten organ decyzji

w sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (Bogusław Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, s. 143, por. także postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt IISAB/Gd 46/03, LEX nr 203323).

Z przedstawionych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.