Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1321/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1 pkt 2, art. 41 ust. 1 i 4, art. 42 ust.1
journal: Dz.U. 2018 poz 200
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas (sprawozdawca), Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia del. NSA Zbigniew Romała, Protokolant Karolina Zarzycka-Ciołkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1078/18 w sprawie ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1.1. Wyrokiem z 19 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1078/18) uwzględnił skargę C.S.A. z siedzibą w W. – nazywanej dalej "Spółką", na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 lutego 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

2.1. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku przez organ podniesiono zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 1 i 4 w zw. z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200 ze zm.; dalej jako "u.p.d.o.f.") poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, że obowiązki z tytułu bycia płatnikiem w rozpoznawanej sprawie ciążą na organizatorze turnieju, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów powinna prowadzić Sąd pierwszej instancji do uznania, iż to na Spółce spoczywa obowiązek płatnika, ponieważ to Spółka jest podmiotem finansującym całe przedsięwzięcie i ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar tego przedsięwzięcia.

2.2. Pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości uchylenie i orzeczenie co do istoty, jak również zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

2.3. Spółka nie wniosła odpowiedzi na skargę kasacyjną.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Skarga kasacyjna okazała się niezasadna, dlatego została oddalona.

3.2. Lektura uzasadnienia wyroku oraz skargi kasacyjnej wskazuje, że istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w świetle przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego, Spółka, jako podmiot udzielający licencji i sponsorujący nagrody w Licencjonowanych Turniejach, będzie zobowiązana do odprowadzenia i wpłaty podatku od nagród przekazywanych przez Organizatorów, jako płatnik zryczałtowanego podatku zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2) w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz złożenia deklaracji rocznej o zryczałtowanym podatku dochodowym na formularzu PIT-8AR zgodnie z art. 42 ust. 1a u.p.d.o.f.?

Zdaniem Spółki, skoro wspomniane turnieje nie są organizowane w jej imieniu i na jej rzecz, nie ponosi ekonomicznego ciężaru ich organizacji, a ufundowane przez nią nagrody wydawane będą przez organizatorów w swoim imieniu i na swoją rzecz – nie posiada ona statusu płatnika zryczałtowanego podatku od przekazywanych nagród zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.

Natomiast w ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skoro Spółka będzie podmiotem finansującym nagrody na rzecz uczestników Licencjonowanych Turniejów, w ramach których zawrze umowy sponsoringowe, to na niej będą ciążyły obowiązki płatnika o których mowa w powołanym powyżej art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. Płatnikiem jest bowiem podmiot, który ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród. Ponadto, obowiązku płatnika wynikającego z przepisu ww. ustawy, nie można przenieść na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej (umowy sponsoringowej).

3.3. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że analogiczny problem prawny był już wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki z: 3 listopada 2021 r., II FSK 259/19; 16 kwietnia 2021 r., II FSK 3394/18; 19 stycznia 2021 r., II FSK 2683/18; 21 września 2020 r., II FSK 1195/18; 2 września 2020 r., II FSK 1192/18; 25 listopada 2020, II FSK 1915/18). Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę podziela poglądy zaprezentowane w tych orzeczeniach i przyjmuje część argumentacji z tych orzeczeń za własną.

3.4. Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie do art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Dokonując wykładni językowej i systemowej wewnętrznej powyższych przepisów nie można zaakceptować stanowiska organu. Z przedstawionych regulacji wynika bowiem, że płatnikami są podmioty dokonujące świadczeń. W świetle opisanego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Spółka nie spełnia powyżej wskazanych warunków uznania za płatnika. Zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem przyszłych zdarzeń Spółka ma być jedynie sponsorem nagród, te zaś mają być wręczane przez organizatorów turnieju we własnym imieniu i na własną rzecz. Oznacza to, że w chwili ich wydawania organizatorzy turniejów będą dysponowali środkami finansowymi przeznaczonymi na nagrody.

Mając powyższe na uwadze, nie można zgodzić się z twierdzeniami organu interpretacyjnego, że w niniejszej sprawie płatnikiem jest podmiot, który jako sponsor przekazuje organizatorom konkursów nagrody dla graczy, ponieważ ponosi ich ekonomiczny ciężar. Przeciwnie, należy przyznać rację Sądowi pierwszej instancji, że fakt ten nie oznacza, iż to Spółka jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od tych nagród w sytuacji, w której są one wypłacane przez inny podmiot.

W świetle powyższego zarzut naruszenia art. 41 ust. 1 i 4 w zw. z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. należy ocenić jako niezasadny.

3.5. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.).