Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 750/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 64 § 2,art. 145 § 1 pkt 5, art. 148 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 09 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca jej wydanie decyzję z [...] października 2009 r. nr [...] 2. stwierdza, że wymienione decyzje nie podlegają wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego J. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2009 r.

nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.

U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne:

W dniu [...] września 2009 r. (data stempla pocztowego – k.47 akt organu administracji) J. R. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Do wniosku J. R. dołączył oświadczenie świadka J. T. - potwierdzające fakt uczestnictwa zainteresowanego w pracach i akcjach w czasie tworzenia się Solidarności w Stoczni Szczecińskiej.

W wyniku rozpoznania powyższego podania, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] odmówił wznowienia opisanego na wstępie postępowania ze względu na uchybienie miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się J. R. i złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2009 r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że w rozpoznawanym przypadku nie został zachowany 1 miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Organ wskazał, iż J. R. o okolicznościach mających stanowić podstawę wznowienia postępowania dowiedział się już we wrześniu 2008 r., zaś wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez stronę dopiero w dniu [...] września 2009 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na powyższą decyzję wniósł J. R., wskazując że o okolicznościach mających stanowić podstawę wznowienia postępowania (nazwisko świadka), z uwagi na kłopoty zdrowotne, przypomniał sobie dopiero po zakończeniu leczenia farmakologicznego.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269)). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.").

Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżoną decyzję, podobnie jak i decyzję ją poprzedzającą wydano z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, iż J. R. pismem z

4 września 2009 r. (data stempla pocztowego – k.47 akt organu administracji) wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy, dołączając do pisma oświadczenie nowego świadka J.T. Następnie zainteresowany pismem z dnia 29 września 2009 r. wskazał, że pismo dotyczy wznowienia postępowania z powodów podanych w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie wtedy, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.).

Warunkiem wznowienia postępowania jest zatem pojawienie się takich dowodów i okoliczności, które są dla sprawy istotne i nowe, tzn. nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, przy czym muszą być to dowody istniejące w dniu wydania decyzji lecz nieznane organowi wydającemu decyzję.

Kolejną przesłanką warunkującą wznowienie postępowania jest zgłoszenie przez stronę żądania wznowienia w terminie jednego miesiąca od daty dowiedzenia się przez nią o okoliczności stanowiącej podstawę do jego wznowienia. W niniejszej sprawie będzie to dzień powzięcia przez skarżącego wiadomości o istnieniu okoliczności faktycznych i nowych dowodów.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przedwcześnie przyjął, iż skarżący uchybił miesięcznemu terminowi do żądania wznowienia postępowania administracyjnego.

Swoje stanowisko Kierownik Urzędu uzasadnił jedynie faktem, iż dołączony do podania o wznowienie załącznik zawierający oświadczenie nowego świadka nosi datę z 10 września 2008 r., podczas gdy strona przesłała przedmiotowy wniosek

4 września 2009 r., co pozwala uznać, iż w sprawie doszło do przekroczenia miesięcznego terminu z art. 148 § 1 k.p.a. Przede wszystkim wskazać należy, że J. R. już w pismach z 11.09.2008 r. (karta 35 akt ) oraz z 29.10.2008 r. (kata 41) wskazywał na oświadczenie świadka, który mógłby potwierdzić jego działalność w Stoczni Szczecińskiej. Zatem w ocenie Sądu stanowisko organu o odmowie wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie od daty dowiedzenia się o okoliczności uzasadniającej wznowienie, narusza prawo z uwagi na brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności. Zwrócić należy, że to treść pisma a nie jego tytuł przesądza o jego charakterze. W piśmie z dnia 11.09.2008 r. zatytułowanym "odwołanie" Skarżący napisał "Dołączam dowód świadka, który może być pomocny w mojej sprawie." Skoro w dacie składania tego pisma decyzja o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich była ostateczna, to mając taką informację organ winien zapytać Skarżącego czy w/w pismo jest wnioskiem o wznowienie postępowania.

Jak wyżej wskazano, powyższych wyczerpujących ustaleń i oceny brakuje, co powoduje, iż uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania na podstawie nowego dowodu w postaci zeznań świadka J. T. został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. należy uznać za przedwczesne. Podkreślić należy, że sąd administracyjny nie może czynić za organ ustaleń co do dopełnienia wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego i w efekcie zaistnienia tych przesłanek. Rzeczą sądu jest ocena zgodności z prawem ustaleń poczynionych przez organ. Jak już wskazano organ w swoich rozważaniach dotyczących zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania pominął pisma Skarżącego z 11.09.2008 r. i 29.10.2008 r., w których wskazywał on na nowego świadka. Powyższe świadczy o naruszeniu przez organ art. 7, 77 § 1, art. 80, 107 § 3, 148 § 1 w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej, o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Podkreślić jednocześnie należy, że przedmiotem oceny tut. Sądu były jedynie decyzje o odmowie wznowienia postępowania. Sąd nie miał podstaw prawnych by zajmować się dalszą kwestią a mianowicie oceną wpływu zgłoszonej okoliczności na wynik sprawy. Zgodnie z art. 152 tej samej ustawy Sąd orzekł, ze zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).