Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 416/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1424/10 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 26 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1424/10, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego E. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W treści zarządzenia wyjaśniono, że wysokość opłaty została ustalona przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 51 zł, tj. kwocie należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją.

W zażaleniu z dnia 5 lipca 2010 r. E. K. wniósł o uchylenie powyższego zarządzenia i zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu. Skarżący wywodził, że kwota podatku przewidzianego w zaskarżonej do sądu decyzji powinna być niższa o ponad 10 zł. Ponadto E. K. wskazał, że zwolnienie od kosztów sądowych byłoby usprawiedliwione, gdyż kwota wpisu przewyższa wymiar nałożonego na niego podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Decydująca dla obliczenia wysokości należnego w niniejszej sprawie wpisu pozostaje okoliczność, że strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 26 marca 2010 r. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. w kwocie 51 zł.

W myśl przepisu § 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W przypadku, gdy należność wynosi nie więcej niż 10.000 zł, należna opłata sądowa wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.

Mając powyższe na uwadze przyjąć należało, że w rozpatrywanej sprawie strona powinna uiścić wpis od skargi w wysokości 100 zł.

W świetle powyższych okoliczności zarządzenie z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1424/10 Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać za odpowiadające prawu.

Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że bez wpływu na ocenę legalności zarządzenia pozostają wywody strony dotyczące meritum sprawy, tj. wysokości nałożonego na stronę podatku. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również władny decydować w zakresie zawartego w zażaleniu wniosku o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Właściwy do rozpoznawania żądań w zakresie prawa pomocy w pierwszej instancji jest wojewódzki sąd administracyjny, który powinien rozstrzygnąć przedmiotową kwestię.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.