Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 898/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 15 ust 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...] lutego 2009 r. o wymeldowaniu Z. W. z pobytu stałego z budynku nr [...] w miejscowości N. w gminie K.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że z wnioskiem o wymeldowanie Z. W. wystąpił Z. W. Ustalono, że skarżąca nie mieszka w przedmiotowym lokalu, z którego wyprowadziła się dobrowolnie zabierając wszystkie swoje rzeczy osobiste, zwróciła również klucze i zamieszkała w budynku nr [...] w miejscowości K., co zostało potwierdzone przez funkcjonariuszy policji z Komendy Powiatowej Policji w O. Fakt niezamieszkiwania Z. W. w przedmiotowym lokalu od 2008 r. potwierdzili również sąsiedzi, tj. H. i E. G., E. L., J. G. i H. K.

W takim stanie faktycznym spełnione zostały - w ocenie organu orzekającego -ustawowe przesłanki do wymeldowania, zwłaszcza, iż zameldowanie służy jedynie rejestracji w ewidencji ludności miejsca pobytu danej osoby. Utrzymywanie zameldowania w miejscu, gdzie skarżąca nie przebywa, byłoby zatem utrzymywaniem fikcji meldunkowej, niezgodnej z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Z. W. wskazała, iż nie może zameldować się w innym miejscu i że przed Sądem w O. toczy się sprawa o przyznanie jej prawa do lokalu socjalnego. Podniosła również, że Z. W. nie zapłacił jej należnych odsetek od spłaty orzeczonej przy podziale majątku.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powołując motywy zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Należy bowiem podkreślić, że sąd administracyjny uprawniony jest do oceny zaskarżonej decyzji jedynie przez pryzmat jej zgodności z prawem, i zobowiązany jest

uchylić decyzję tylko wtedy, gdy stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem jej nieważności lub wznowieniem postępowania, naruszenie prawa materialnego które miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia, albo naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żaden jednak z wymienionych przypadków nie zaistniał w rozpatrywanej sprawie.

Zaskarżona decyzja wydana została w warunkach określonych w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993, ze zm.), według którego, organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Stosownie zaś do art. 1 ust. 2 i art. 9 ust. 2b powołanej ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, ewidencja ludności służy rejestrowaniu danych o miejscu pobytu osób, zameldowanie zaś służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu jedynie potwierdzenie faktu pobytu w danym lokalu.

Z powyższego wynika, iż wymeldowanie dokonywane jest w przypadku, gdy dana osoba opuści dotychczasowe miejsce pobytu stałego i nie dopełni obowiązku wymeldowania się. Samo bowiem zameldowanie stanowi rejestrację stanu faktycznego w zakresie stałego lub czasowego pobytu określonej osoby w danym miejscu. Dla zameldowania istotne jest tylko to, czy dana osoba przebywa w określonym miejscu. W żaden natomiast sposób rejestrowanie tego stanu (zameldowanie lub wymeldowanie), nie jest zależne od przysługiwania danej osobie tytułu prawnego do lokalu (nieruchomości), w którym ta osoba przebywa, lub który opuściła. Należy więc podkreślić, iż zameldowanie w lokalu, jako czynność materialno-techniczna, nie rodzi prawa do mieszkania, a jedynie potwierdza istnienie i rodzaj pobytu pod danym adresem. Celem wymeldowania jest zatem także jedynie potwierdzenie, iż dana osoba nie przebywa już w dotychczasowym miejscu pobytu, niezależnie od tego, czy osobie tej przysługuje jakikolwiek tytuł prawny do lokalu, w którym dotychczas przebywała.

Z ustaleń dokonanych przez organy orzekające w sprawie wynika, że skarżąca nie mieszka w spornym lokalu od 2008 roku, co sama potwierdziła w oświadczeniu złożonym do protokołu przesłuchania w dniu 9 lutego 2009 r. Jednocześnie skarżąca wskazała w w/w protokole, iż nie ma zamiaru powrócić do lokalu z którego została wymeldowana. Powyższe wynika również z informacji Komisariatu Policji w K. i zeznań świadków H. i E. G., E. L., J. G. i H. K.

Organy orzekające w sprawie dysponowały więc wystarczającym materiałem

dowodowym, aby na jego podstawie stwierdzić spełnienie się warunków określonych w art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych do wymeldowania skarżącej z dotychczasowego miejsca pobytu stałego, jako w konsekwencji usunięcia niezgodności rejestrowej w ewidencji ludności z zaistniałym stanem faktycznym wobec nie przebywania skarżącej w miejscu, w którym była dotychczas zameldowana na pobyt stały. Utrzymywanie miejsca zameldowania skarżącej w ewidencji ludności niezgodnego z miejscem faktycznego pobytu poza spornym lokalem, stanowi naruszenie art. 1 ust. 2 i art. 9 ust. 2b ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, podważając ustawowy cel tej ewidencji, dlatego wymeldowanie służy doprowadzeniu stanu ewidencyjnego do nakazanej przez ustawodawcę zgodności ze stanem faktycznym.

Nie ma przy tym znaczenia dla niniejszej sprawy toczące się przed Sądem w O. postępowanie w sprawie o przyznanie skarżącej prawa do lokalu socjalnego, jak również kwestia rozliczeń majątkowych pomiędzy Z. W. a skarżącą, skoro nie są to okoliczności przeczące ustalonemu w sprawie pobytowi skarżącej w innym miejscu, aniżeli miejsce w którym była dotychczas zameldowana.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.