Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 441/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 października 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1245/13 w sprawie ze skargi "S." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., 2. zasądza od "S." Spółki z o.o. w W. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w W. 430 (czterysta trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd przebieg postępowania administracyjnego:

1.1. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie ze skargi S. E. P. Sp. z o.o. w W. (skarżąca) uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2013r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w W. z [...] maja 2012r. w przedmiocie odmowy zmiany klasyfikacji taryfowej.

1.2. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że 21 października 2011r. skarżąca zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar określony jako "dekodery telewizji satelitarnej cyfrowe typ SMT-H6106A", klasyfikując go do kodu TARIC 8528 71 19 00 z preferencyjną stawką celną w wysokości 9,8% i stawką VAT 23%. Wnioskiem z 25 listopada 2011r. skarżąca wniosła o zmianę klasyfikacji taryfowej i zastosowanie prawidłowego kodu 8528 71 15 00 z 0% stawką celną. Na poparcie swojego żądania przedłożyła [...] z 3 listopada 2011r. wydany na identyczny towar.

1.3. Decyzją z [...] maja 2012r. Naczelnik Urzędu Celnego I w W. stwierdził, że kwota długu celnego została zaksięgowana prawidłowo i brak podstaw do jej korygowania. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wskazując, że dopiero w 2011r. weszło rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej; Komisja Europejska dokonała korekt zapisów w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, polegających na skreśleniu Not wyjaśniających dla kodów CN 8528 71 13, 8528 71 19 oraz 8528 71 90 Zmiany wprowadzone ww. rozporządzeniem wykonawczym weszły w życie 1 lipca 2011r. i nie obowiązują z mocą wsteczną. Klasyfikacja powinna być przeprowadzona na podstawie przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia towarów do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, czyli 21 października 2011r.

1.4. W zakresie klasyfikacji towarów, organ wskazał, że spór dotyczy klasyfikacji towaru do właściwego kodu CN tej samej podpozycji, wobec czego przeprowadził klasyfikację z zastosowaniem reguły 6 ORINS. Zapisy WTC do wskazanych kodów CN określają kryteria decydujące o możliwości zaklasyfikowania towaru do jednego z nich. Sporna w sprawie pozostawała kwestia spełnienia przez towar kryterium występowania w tym urządzeniu modemu dostępu do Internetu. Organ, wskazując na językową wykładnię pojęć "modem" oraz "modem dostępu do Internetu" wskazał, że technologia Ethernet jest uznana za równoważną modemowi. Wskazując na dane techniczne wynikające z zebranych dowodów wskazał, że przedmiotowy towar nie został wyposażony w modem. Wyposażenie w gniazdo Ethernet nie oznacza, że dekoder realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego (funkcję tę spełnia modem zewnętrzny, Livebox tp, przyłączany do spornego dekodera za pomocą przewodu Ethernet). Kryterium dotyczące występowania modemu w przedmiotowym towarze, decydujące o możliwości jego zaklasyfikowania do kodu CN 8525 71 15, nie zostało więc spełnione.

1.5. Odnosząc się do WIT nr [...] z 3 listopada 2011r., organ stwierdził, że dokument taki zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana.

2. Skarga do Sądu pierwszej instancji

2.1. W skardze skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, zarzucając naruszenie podpozycji 8528 71 15 Taryfy celnej oraz reguł 1 i 6 ORiNS przez błędną klasyfikację taryfową importowanych set-top boksów wynikającą z błędnej wykładni Taryfy celnej, a w konsekwencji określenie należności celnych w nieprawidłowej wysokości oraz art. 236 oraz 78 ust. 3 WKC oraz art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r Prawo celne (t.j. Dz, U z 2013r poz. 727 ze zm. dalej P.c.) przez odmowę zwrotu nienależnie wpłaconych należności celnych oraz wypłaty odsetek od tych należności w sytuacji, gdy nienależna wpłata wynikała z błędnej praktyki organów celnych, z powodu której skarżąca klasyfikowała dekodery do nieprawidłowego kodu CN;

3. Wyrok Sądu pierwszej instancji

3.1. Wyrokiem z 25 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji uznając, że naruszają prawo. Sąd uznał, że stan faktyczny w sprawie nie jest sporny w zakresie przedmiotu importu. Sporne jest natomiast, czy dla uznania, że spełniona jest cecha "zawierania modemu dostępu do Internetu", warunkująca zaklasyfikowanie towaru do kodu 8528 71 15 00 WTC, rozstrzygające znaczenie ma sama tylko możliwość dostępu do Internetu i zapewnienie interaktywności lub dwustronnej wymiany informacji.

3.2. Sąd stwierdził, że kwestią kluczową w sprawie jest stan prawny obowiązujący w trakcie rozpoznawania sprawy, co w niniejszej sprawie dotyczy rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011r. zmieniającego z dniem 1 lipca 2011r. załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W świetle nowej regulacji prawnej dotychczas obowiązujący kod taryfy celnej 8528 71 13 zastąpiono kodem 8528 71 15, obejmującym aparaturę z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierającą modem dostępu do Internetu i posiadającą funkcje interaktywnej wymiany informacji, nadającą się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tzw. set-top boksy z funkcją komunikacyjną, w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowają zasadniczy charakter set-top boksów z funkcją komunikacyjną).

3.3. Sąd wskazał na mający znaczenie dla sprawy wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330/11, C-382/11 i C-383/11, w którym stwierdzono, że Nomenklatura Scalona znajdująca się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, zmieniana kolejnymi rozporządzeniami, nie definiuje pojęcia "modem" i "dostęp do Internetu". Stwierdził, że rozstrzygnięcie to odnosi się wprawdzie do stanu faktycznego dotyczącego spraw badanych wg. stanu prawnego sprzed wejścia w życie wskazanej zmiany Taryfy celnej, jednakże w kontekście tożsamości sprowadzanego towaru prezentowana w tym orzeczeniu wykładnia kodu 8528 71 13 potwierdza stanowisko skarżącej. Trybunał wyjaśnił, iż Uwagi (noty) wyjaśniające z 7 maja 2008r., obowiązujące w chwili dokonania przywozu spornego w postępowaniu głównym, zawierają wyjaśnienia co do rodzajów urządzeń, które mogą zostać uznane za modemy w rozumieniu podpozycji 8528 71 13, oraz co do cech charakterystycznych, jakie powinny posiadać, aby można było uznać, że umożliwiają one dostęp do Internetu i interaktywną wymianę informacji. Przyczyniają się zatem znacząco do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji, nie posiadając przy tym wiążącej mocy prawnej. Jeżeli zaś okaże się, że uwagi te są sprzeczne z brzmieniem pozycji CN i uwag do sekcji lub działów, powinny zostać pominięte. Trybunał uznał, że powołane uwagi wyjaśniające prowadzą do zbyt zawężającej wykładni pojęcia "modem" w rozumieniu pozycji 8528 71 13 CN. Trybunał w powołanym wyroku stwierdził, iż CN powinna być interpretowana w ten sposób, że zaklasyfikowanie danego towaru do podpozycji 8528 71 13 modem dostępu do Internetu oznacza, iż jest to urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Zatem już tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji do rzeczonej podpozycji.

3.4. W związku z powyższym za zasadne uznał Sąd stanowisko skarżącej, że skoro w ocenie Trybunału Sprawiedliwości tożsame urządzenia importowane przed 1 lipca 2011r należało zakwalifikować do kodu 8528 71 13, to tym bardziej uznać należy, iż po zmianie Taryfy celnej mającej na celu zwolnienie od cła tychże towarów, kodem Taryfy celnej dla set – top boksów z funkcją komunikacyjną, jest kod 8528 71 15.

3.5. Odnosząc się do WIT z 3 listopada 2011r. nr [...] Taryfy Celnej, wyjaśnił, że informacja ta nie jest wiążąca w tej sprawie, ponieważ wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Za zasadne zatem uznano stanowisko organu, iż spółka nie może wywodzić korzystnych dla siebie skutków prawnych z tytułu przedmiotowego WIT w stosunku do zgłoszeń celnych, które dokonane zostały przed datą wydania tej decyzji.

3.6. Sąd stwierdził, że organy obu instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjęły nieaktualne rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r, co stanowiło istotne naruszenie prawa, skutkujące nieprawidłową oceną wniosku dotyczącego zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych set-top boksów. Nowelizacja rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 620/2011 weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r., zatem dokonując oceny wniosku skarżącej organy winny przyjąć szerszą definicję "modemu", skoro zgłoszenia celnego dokonano 21 października 2011 r.

4. Skarga kasacyjna

4.1. W skardze kasacyjnej organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając naruszenie:

- przepisów postępowania w postaci 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r poz. 270 ze zm. dalej ustawa p.p.s.a.) przez brak wyraźnego wskazania przepisów postępowania, których naruszenie stwierdzono w toku działania organów celnych;

- prawa materialnego, tj. podpozycji 8521 71 15 w zw. z art. 20 ust. 6 WKC oraz reguły 1 i 6 ORINS zamieszczonych w części I taryfy Celnej poprzez błędną klasyfikację taryfową towaru wskutek błędnej wykładni ww. przepisów taryfy celnej, co doprowadziło do uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej.

4.2. Organ podał, że spór dotyczył klasyfikacji urządzenia STM-H6106 do właściwego kodu w ramach tej samej podpozycji - 8528 71. Wskazał, że zgodnie z zasadami klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej klasyfikacja importowanego towaru powinna być przeprowadzona w myśl postanowień reguły 6 ORINS. Z opisu towarów ujętych w podpozycji 8528 71 13 jednoznacznie wynika, że towary klasyfikowane w tej pozycji muszą być zdolne do odbioru sygnału telewizyjnego i być wyposażone w modem dostępu do Internetu oraz zapewniać interaktywną wymianę informacji. Dyrektor opisał szczegółowo ustalenia charakteryzujące urządzenie SMT-H6106 wskazując, że połączenie z Internetem jest możliwe wyłącznie przez gniazdo RJ-45; zwykle służy do podłączania komputerów do sieci lokalnych LAN i łączenia urządzeń ISDN z urządzeniami NT-1, czyli urządzeniami końcowymi działającymi jako interfejsy między łączem telekomunikacyjnym ISDN a jednym lub kilkoma kartami interfejsu terminalu lub urządzeniami terminalowymi np. telefonem ISDN. Dostęp do Internetu może być realizowany za pomocą: TV kablowej, sieci lokalnych, technologii ADSL, złączy radiowych, satelity, linii elektroenergetycznych lub telefonii komórkowej. Dostęp do serwera internetowego dostawcy zapewniają przez: a) specjalne modemy kablowe, których zadaniem jest wyselekcjonowanie z dostarczanego sygnału danych dla komputera (sieci TV kablowych), b) karty sieciowe realizujące połączenia pomiędzy siecią a użytkownikiem (sieci Ethernet), c) modemy livebox (technologia ADSL), d) bezprzewodowe karty sieciowe (złącza radiowe), e) zestawy w postaci konwertera nad-odb LBN, modemu z funkcją mostka IP, anteny i sensora akustycznego (satelty), f) modemy energetyczne, które są połączone do komputera poprzez kartę sieciową lub port USB (linii elektroenergetycznych), g) karty modemowe (telefonia komórkowa).

4.3. Organ powołując się na wskazówki interpretacyjne zawarte w pkt 46, 47, 54 i 59 oraz pkt 1) powołanego wyroku Trybunału Sprawiedliwości wywiódł, że towar klasyfikowany do kodu CN 8528 71 15 powinien być wyposażony w wewnętrzne urządzenie realizujące funkcję dostępu do Internetu, w związku z tym nie może być mowy o prymacie celu realizowanego przez zastosowanie technologii Ethernet (w tym przypadku gniazda RJ-45) nad warunkami technicznymi (wbudowanie układu zapewniającego dostęp do Internetu, o których mowa w brzmieniu kodu CN 8528 71 15). Zdaniem organu w zaskarżonej decyzji wykazał, że sporne urządzenie nie jest w stanie samodzielnie zrealizować połączenia z Internetem. Jednakże okoliczność ta nie została wzięta pod uwagę przez Sąd.

4.4. Organ nie zgodził się z zarzutem, że organy w sprawie orzekały na podstawie nieaktualnego rozporządzenia Komisji (WE) Nr 861/2010 z 5 października 2010r., nie zaś rozporządzenia Komisji (UE) nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011r., które weszło wżycie w dniu 1 lipca 2011r., przed dniem dokonania zgłoszenia celnego w sprawie. Dyrektor podał, że w dacie zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010r., którego nie uchyliło rozporządzenie Komisji (UE) nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011r. lecz zmieniło tylko część załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010r. w zakresie numeracji i brzmienia kodów CN z działu 85 Wspólnej Taryfy Celnej. Podał, że organy obu instancji procedowały także na podstawie rozporządzenie Komisji (UE) nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011r., o czym świadczy powołanie ich w treści wydanych decyzji.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. W tym miejscu należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 183 § 1 ustawy p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uwzględniając z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w § 2 tego artykułu. Sąd kasacyjny orzekający w tej sprawie stwierdził, że zaskarżony wyrok nie został wydany w warunkach nieważności, stąd do rozpoznania pozostały przedstawione w skardze kasacyjnej zarzuty. Skarga kasacyjna skarżącej w sprawie została oparta na obu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 ustawy p.p.s.a. tj. na zarzucie naruszenia prawa materialnego oraz zarzucie naruszenia przepisów postępowania.

5.2. Zarzut naruszenia przepisów postępowania określony został jako naruszenie art. 141 § 4 ustawy p.p.s.a. przez brak w zaskarżonym wyroku wyraźnego wskazania przepisów postępowania, których naruszenie stwierdzono w toku działania organów celnych. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Nie ulega przy tym wątpliwości, że podstawa prawna rozstrzygnięcia (wyroku) obejmuje wskazanie zastosowanych przepisów prawa (procesowych i materialnych) oraz wyjaśnienie przyjętego przez sąd sposobu ich wykładni i zastosowania. Znaczenie procesowe tego elementu uzasadnienia uwidacznia się w tym, że ma on dać rękojmię, że sąd dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia; ma umożliwić sądowi wyższej instancji ocenę, czy przesłanki, na których oparł się sąd niższej instancji, są trafne; ma w razie wątpliwości umożliwić ustalenie granic powagi rzeczy osądzonej i innych skutków prawnych wyroku (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09 dostępna na www.orzeczeniansa.gov.pl).

5.3. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji uchylając kontrolowaną decyzję powołał art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy p.p.s.a. (naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy) oraz lit. c) tej ustawy (inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy). Tymczasem, jak trafnie podniesiono w skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji nie wskazał, do naruszenia których przepisów postępowania administracyjnego doszło przy wydaniu kontrolowanej decyzji.

5.4. Jeżeli natomiast chodzi o naruszenie przepisów prawa materialnego, Sąd pierwszej instancji jednoznacznie stwierdził, że organy za podstawę prawną rozstrzygnięcia przyjęły nieaktualne Rozporządzenie Nr 861/2010, co - w ocenie tego Sądu - stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieprawidłową oceną wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Z takim stanowiskiem, zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić się nie można. Zgodnie z art. 12 ust. 1 Rozporządzenia Nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1, jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

5.5. Przyjęte na mocy ww. przepisu Rozporządzenie nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87 weszło w życie z dniem 1 stycznia 2011r. W zmienionym załączniku pod kodem CN 8528 71 13 wyszczególniono "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany interaktywnej, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (set-top boksy z funkcją komunikacyjną". Niewątpliwie załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87 - przyjęty powołanym Rozporządzeniem Nr 861/2010 - został zmieniony Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011 r., które weszło w życie z dniem 1 lipca 2011 r. (art. 2). Akt ten nie uchylał jednak rozporządzenia wydanego na podstawie art. 12 Rozporządzenia Nr 2658/88, a jedynie zmieniał załącznik I do tego Rozporządzenia w części drugiej sekcji XVI. I tak, w dziale 85 skreślono wiersz dla kodu CN 8528 71 13 a dodano wiersz dla kodu CN 8528 71 15 w brzmieniu: "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcje interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenia wykonujące funkcje zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)".

5.6. Poza sporem pozostaje, że w dacie zgłoszenia celnego (24 października 2011r.) obowiązywał załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87, przyjęty od dnia 1 stycznia 2011r. Rozporządzeniem Nr 861/2010, zmieniony z dniem 1 lipca 2011r. Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/11. Jakkolwiek w podstawie prawnej zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji decyzji organ powołał jedynie Rozporządzenie Nr 861/2010, jednakże w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał na zmianę dokonaną Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/11. Ponadto nie budzi wątpliwości, że przedmiotem rozważań organu była taryfikacja do kodu CN 8528 71 15, w brzmieniu nadanym wprowadzoną zmianą. Tak więc, jak trafnie podniósł autor skargi kasacyjnej - nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że w sprawie organ zastosował nieobowiązujący stan prawny.

5.7. W konsekwencji stwierdzenia, że to wadliwie przyjęty stan prawny sprawy skutkował nieprawidłową oceną wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, Sąd pierwszej instancji w istocie nie dokonał oceny zasadności odmowy taryfikacji importowanego towaru do kodu CN 8528 71 15. Tymczasem, skoro organy zastosowały właściwe przepisy, należało ocenić merytorycznie rozstrzygnięcie administracyjne. Tym samym zarzut naruszenia prawa materialnego - sformułowany w pkt II petitum skargi kasacyjnej przez błędną klasyfikację taryfową towaru, jako przedwczesny, jest nietrafny.

5.8. Poza sporem między stronami pozostaje, że w kwestii wykładni pojęcia "modem dostępu do Internetu" - mimo skreślenia kodu CN 8528 71 13 i dodania kodu CN 8528 71 15 - aktualność zachowuje stanowisko wyrażone przez Trybunał Sprawiedliwości UE w powoływanym wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330, C-382, C-383. Przypomnieć należy, że Trybunał Sprawiedliwości przesądził, że modem dostępu do Internetu oznacza urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Sama tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji /.../.

5.9. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji rozważy, czy poczyniono ustalenia faktyczne w zakresie wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii taryfikacji do kodu CN 8528 71 15 bądź CN 8528 71 19 - z uwzględnieniem przedstawionego znaczenia modemu dostępu do Internetu. W świetle poczynionych rozważań skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

5.10. Mając na uwadze przedstawioną wyżej argumentację Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 ustawy p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Administracyjnemu w W. Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt 2) wydano na podstawie art. 203 pkt 2 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).