Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1669/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 par. 1, art. 121 par. 4 i 5
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 15 listopada 2021 r. nr WINB-WOA.7722.215.2021.MG w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: "PINB", "organ I instancji"), działając w oparciu o art. 119 § 1, art. 121 § 4 i 5, art. 122 § 1 i 2 w zw. z art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 z późn. zm., dalej: "u.p.e.a."), w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.) postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 28 czerwca 2021 r. nr [...]: w pkt 1 decyzji – nałożył na J. S. (dalej: "Skarżący") zobowiązanego do wykonania rozbiórki budynku mieszkalnego wraz z tarasem, zlokalizowanego na działce nr 1 na terenie ogrodu działkowego nr 2 w obrębie PZD ROD "A" przy ul. [...] w P. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości: 36.318,64 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku nałożonego przez PINB w P. w decyzji nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r. dotyczącego rozbiórki opisanego wyżej budynku, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, oraz wezwał do wpłacenia grzywny w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia; w pkt 2 decyzji – wezwał do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 17 stycznia 2020 r., wystawionego przez PINB w P. w terminie do dnia 30 lipca 2021 r. W przypadku niewykonania obowiązku w terminie orzeczone będzie wykonanie zastępcze (art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a.).

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu 25 czerwca 2018 r. została wydana przez organ nadzoru budowalnego decyzja nr [...] nakazująca wykonanie rozbiórki opisanego na wstępie budynku mieszkalnego wraz z tarasem wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z szeregu oględzin wynika, że obowiązek nałożony w/w decyzją nie został w całości wykonany. W związku z uchylaniem się Strony od nałożonego obowiązku wystosowano upomnienie w dniu 21 listopada 2019 r., które zostało odebrane w dniu 25 listopada 2019 r., następnie sporządzono tytuł wykonawczy TW-2 doręczony w dniu 21 stycznia 2020 r. Postanowienie PINB nr [...] z dnia 5 lutego 2020 r. nakładające na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 84.247,75 zł zostało uchylone postanowieniem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Katowicach. W toku ponownego rozpoznania sprawy, w dniu 9 września 2020 r. przeprowadzono oględziny stwierdzając częściowe wykonanie decyzji, do rozbiórki pozostała główna bryła budynku o wymiarach 6,93 x 5,39m. Strona zobowiązała się do wykonania decyzji w całości w terminie do 30 października 2020 r. W dniu 16 czerwca 2021 r. przeprowadzono ponowne oględziny stwierdzając niewykonanie decyzji w całości. Organ wyjaśnił, iż grzywna została wymierzona zgodnie z wzorem określonym w art. 121 § 5 u.p.e.a., tj. 36,73m2 (powierzchnia przeznaczona do rozbiórki) x 1/5 ceny 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego ogłoszonej przez prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów (komunikat z dnia 24 maja 2021 r., 4.944,00 zł).

Pismem z dnia 6 lipca 2021 r. Strona wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że budynek został dostosowany do przepisów prawa i jego powierzchnia nie przekracza 35m2, w związku z tym Strona wniosła o ponowne dokonanej wizji. Ponadto podniesiono, że nałożenie grzywny jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, wskazując w tym zakresie na wiek i stan zdrowia Strony a także, iż ogródek działkowy stanowi wytchnienie od bólów dnia codziennego.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: "ŚWINB", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm.) oraz art. 80 ust. 2, art. 83 ust. 2, art. 84 ustawy Prawo budowlane, postanowieniem z dnia 15 listopada 2021 r.nr WINB-WOA.7722.215.2021.MG utrzymał zaskarżone postanowienie organu I instancji w całości w mocy.

Na wstępnie organ odwoławczy przedstawił dotychczas podejmowane czynności w sprawie oraz wyjaśnił charakter instytucji grzywny w celu przymuszenia. Następnie wyjaśnił, iż źródłem obowiązku na gruncie niniejszej sprawy jest ostateczna decyzja PINB w P. nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r. o nakazie rozbiórki przedmiotowego budynku. Podkreślił, iż dopóki istnieje w obrocie prawnym w/w decyzja, wynikające z niej obowiązki muszą zostać wykonane, a w razie bezczynności zobowiązanego wierzyciel zobowiązany jest na mocy art. 6 u.p.e.a. uruchomić środki prawne niezbędne do realizacji tego obowiązku. Niewykonanie obowiązku wynika natomiast z ustaleń organu I instancji i nie jest kwestionowane przez Stronę. W ocenie ŚWINB organ I instancji prawidłowo zastosował procedurę nakładania grzywny i sposób wyliczenia wysokości grzywny, a także zastosował się do zaleceń ŚWINB określonych w postanowieniu z dnia 26 marca 2020 r. Końcowo ŚWINB pouczył o treści art. 125 oraz art. 126 u.p.e.a. Zauważył również, iż na obecnym etapie postepowania badał jedynie kwestię prawidłowości nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania decyzji PINB w P. nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r., a podniesione przez Stronę zarzuty pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Z rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach podnosząc sprzeczność z prawem zaskarżonego postanowienia oraz wnosząc o jego uchylenie oraz zastosowanie prawa pomocy. Skarżący podkreślił, że doprowadził działkę do stanu zgodnego z prawem. W ocenie Skarżącego postanowienie wydane przez nadzór budowlany jest niezgodne z prawem.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Pismem z dnia 18 maja 2022 r. (data nadania) Skarżący przedłożył kserokopię planu zagospodarowania działki z dnia 16 stycznia 2004 r. celem potwierdzenia, iż dnia 23 stycznia 2004 r. otrzymał zgodę Prezesa ROD na modernizację altany, która została dokonana zgodnie z prawem i nie stanowi samowoli budowlanej. Wskazał dodatkowo, że od roku 2017 r. w miarę swoich możliwości zdrowotnych i sił dostosował altanę do wymiarów PINB. Nadto zwrócił uwagę na swoją sytuację rodzinną, zdrowotną, w tym opiekę nad małżonką. Oświadczył, że altana nigdy nie była i nie jest budynkiem mieszkalnym, a jedynie altaną ogrodową. Wyjaśnił, że altana została wzniesiona w latach ’80-tych a jej modernizacja w 2004 r. nastąpiła za zgodą Prezesa ROD i od początku pełniła wyłącznie funkcję rekreacyjną, a nie mieszkaniową, natomiast z przepisów regulaminu ROD nie wynika w jakiej technologii budowalnej altana może zostać wzniesiona. Podał, iż altana po modernizacji ma wymiary 5m x 6,90m = 34,50m, a grzywna dwukrotnie przewyższa wartość działki.

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 25 stycznia 2022 r. sygn. II SPP/Gl 353/21 oddalono wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, natomiast postanowieniem z dnia 2 marca 2022 r. oddalono wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 9 czerwca 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem starszego referendarza w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 13 września 2022 r. sygn. II SPP/Gl 188/22 wniosek strony o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Przystępując do rozpoznania sprawy, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a.

Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję sądów administracyjnych oraz przyczyny wzruszenia orzeczeń organów administracji publicznej, Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji publicznej nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a. zgodnie z którym sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stało się postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2021 r. nr WINB-WOA.7722.215.2021.MG utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 28 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności regulacja art. 119 tej ustawy. Stosownie do treści § 1 wskazanego przepisu grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego

Z kolei zgodnie z art. 121 u.p.e.a., jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w stanie nieoszpecającym otoczenia (§ 4). Wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych (§ 5).

Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym o charakterze przymuszającym. Jej celem jest doprowadzanie do wykonania określonego obowiązku w sposób pośredni, to jest poprzez dolegliwość nałożonej na zobowiązanego grzywny.

Wymaga odnotowania, iż w środkach odwoławczych na postanowienie o zastosowaniu grzywny w celu przymuszenia nie jest dopuszczalne powoływanie okoliczności wskazanych w art. 33 u.p.e.a., tj. dotyczących zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, co potwierdza ugruntowane orzecznictwo w tej materii (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2011 r. II OSK 1441/10; z dnia 11 lutego 2014 r. II OSK 2186/12; z dnia 10 kwietnia 2015 r. II OSK 2185/13).

Prawo do zgłoszenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia to dwa alternatywne środki prawne. Prawidłowość nałożonej grzywny nie może zatem być kwestionowana poprzez podnoszenie okoliczności, o których stanowi art. 33 § 1 u.p.e.a. Tego rodzaju argumentacja jest wówczas bezskuteczna jako pozostająca poza granicami sprawy. Uzasadnienie skargi sprowadza się natomiast do zakwestionowania istnienia obowiązku. Podobnie argumentacja skierowana względem ostatecznej decyzji PINB nr [...] nakazująca rozbiórkę wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wraz z tarasem, w tym podnoszona okoliczność, iż altana nigdy nie była i nie jest budynkiem mieszkalnym, a jedynie altaną ogrodową, została wzniesiona w latach ’80-tych a jej modernizacja w 2004 r. nastąpiła za zgodą Prezesa ROD i od początku pełniła wyłącznie funkcję rekreacyjną, nie mogła zostać uwzględnione w toku niniejszego postępowania. Wskazane okoliczności powinny zostać bowiem ocenione w toku postępowania o nakazie rozbiórki. Nie mogły być natomiast skutecznie podniesiona w postępowaniu dotyczącym nałożenia grzywny w celu przymuszenia prowadzonym na podstawie art. 122 u.p.e.a. i w rezultacie, jako pozostające poza zakresem kognicji Sądu w niniejszej sprawie, nie mogły zostać rozważone.

Z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy wynika, iż decyzją PINB nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r. nakazano Skarżącemu rozbiórkę przedmiotowego budynku (karta nr 34 akt administracyjnych). ŚWINB decyzją z dnia 7 lutego 2019 r. nr WINB-WOA.771.61.2018.MW odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji PINB (karta nr 41 akt administracyjnych). W dniu 21 listopada 2019 r., na podstawie art. 15 u.p.e.a., wystawiono upomnienie ze wskazaniem, iż obowiązek należy wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia oraz pouczeniem iż w przypadku niego niewykonania zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne przewidziane dla egzekucji świadczeń o charakterze niepieniężnym (karta nr 50 akt administracyjnych). Upomnienie zostało odebrane dnia 25 listopada 2019 r. Tytuł wykonawczy wystawiony dnia 17 stycznia 2020 r., co do którego Strona nie wniosła zarzutów, został odebrany w dniu 21 stycznia 2020 r. (karta nr 51 akt administracyjnych).

Wobec powyższego organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny jakim jest grzywna w celu przymuszenia. Postanowienie organu I instancji zawierało wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, a także wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie do dnia 30 lipca 2021 r., z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie orzeczone będzie wykonanie zastępcze. Powyższe pozostaje zgodne z regulacją art. 122 § 2 u.p.e.a.

Sposób obliczenia wysokości grzywny w celu przymuszenia został przeprowadzony stosownie do treści art. 121 § 5 u.p.e.a. jako iloczyn, wynikającej z oględzin a niekwestionowanej do wydania decyzji przez organ odwoławczy, powierzchni przeznaczonej do rozbiórki (powierzchni zabudowy głównej bryły budynku) oraz 1/5 ceny 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 maja 2021 r. w sprawie ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za I kwartał 2021 r.: Na podstawie art. 3b ust. 4 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2162 oraz z 2021 r. poz. 11) ogłasza się, że cena 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za I kwartał 2021 r. wyniosła 4.944,00 zł).

W każdym przypadku nałożenia obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego, wysokość grzywny jest ustalana na identycznych zasadach. Jest to niewątpliwe rygorystyczne rozwiązanie, ale wynika ono wprost z art. 121 § 4 i 5 u.p.e.a. i takim też zasadom podlega ustalenie grzywny celem przymuszenia zobowiązanego do rozbiórki budynku (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2016 r. II OSK 1458/14).

W sprawie nie budzi wątpliwości niewykonanie obowiązku nałożonego ostateczną decyzją PINB. Stosownie do treści w/w decyzji obowiązek obejmował rozbiórkę wybudowanego budynku, nie zaś jedynie jego części. Tak też został sformułowany tytuł wykonawczy. Wymiary ustalone w toku oględzin z dnia 9 września 2020 r. to: 6,93m x 5,30m 36,73m2 (karta nr 59 akt administracyjnych). W dniu 16 czerwca 2021 r. przeprowadzono ponowne oględziny stwierdzając niewykonanie decyzji w całości (karta nr 64 akt administracyjnych). Protokół z oględzin został sporządzony w obecności Skarżącego, bez uwag. Nie zgłoszono nieprawidłowości ustalenia powierzchni budynku. W odniesieniu do treści pisma Skarżącego z dnia 18 maja 2022 r. stanowiącego uzupełnienie argumentacji skargi, zauważenia wymaga, iż okoliczność zmiany powierzchni budynku pozostałej do rozbiórki nie była podnoszona przez Skarżącego w toku postępowania, w tym w zażaleniu ani też w skardze. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że Sąd bada legalność decyzji na dzień jej wydania.

Zgodnie zaś z ugruntowaną już linią orzecznictwa sądów administracyjnych, dopóki w obrocie prawnym pozostaje decyzja nakładająca określony obowiązek, dopóty możliwe jest wszczęcie i prowadzenie egzekucji w celu jego wykonania (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 października 2007 r. II SA/GL 335/07). Działania organu egzekucyjnego na aktualnym etapie postępowania są natomiast jedynie konsekwencją niewykonania decyzji o charakterze merytorycznym (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 października 2015 r. II SA/Po 302/15).

Organ egzekucyjny nie bada zatem w/ decyzji, lecz tylko podejmuje działania przy zastosowaniu obowiązujących przepisów prawa do jej wykonania. Decyzja nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r. nie podlega również kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszym postępowaniu, albowiem wykracza to poza zakres rozpoznawanej sprawy. W postępowaniu egzekucyjnym organ egzekucyjny nie może badać merytorycznej poprawności decyzji nakładającej obowiązki objęte tytułem wykonawczym, a także badać możliwości jej wzruszenia w trybach nadzwyczajnych. Organ nie mógł więc w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku rozbiórki badać obowiązku nałożonego ostateczną decyzją PINB nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r.

W postępowaniu egzekucyjnym nie ma możliwości negowania nakazu rozbiórki orzeczonego na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Nie można bowiem łączyć postępowania egzekucyjnego z trybami postępowania administracyjnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2015 r., II OSK 2030/13).

W niniejszej sprawie organy obu instancji dokonały właściwego wyboru środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia jako środka najmniej uciążliwego dla zobowiązanego. Dopiero brak skuteczności grzywny w celu przymuszenia winien być podstawą do zastosowania innego środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Podkreślić przy tym należy, iż zgodnie z art. 125 § 1 u.p.e.a. w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Stosownie natomiast do treści art. 126 u.p.e.a. na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75% lub w całości. Państwowe organy egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia. W przypadku zastosowania wykonania zastępczego, zobowiązany do dokonania rozbiórki zostaje bowiem, zgodnie z art. 127 i 133 § 1 u.p.e.a., obciążony pełnymi kosztami wykonania zastępczego.

Podnoszone natomiast przez Skarżącego okoliczności związane z sytuację rodzinną, osobistą i zdrowotną, w tym opieką nad małżonką, pozostawały bez wpływu na rozstrzygnięcie. Do czasu, gdy w obiegu prawnym pozostaje decyzja PINB nr [...] z dnia 25 czerwca 2018 r. zgodne z obowiązującymi przepisami było prowadzenie postępowania w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Analiza dokonana przez Sąd prowadzi do wniosku, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób zgodny z regułami wynikającymi z przepisów postępowania.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, dokonując kontroli w granicach danej sprawy, ale poza granicami zarzutów, także nie dopatrzył się przyczyn mogących stanowić podstawę do zastosowania kompetencji kasacyjnych.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.