Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 738/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 270, art. 271, art. 272, art. 273, art. 276, art. 277, art. 279, art. 280 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi G. w K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012r., sygn. akt II GSK 1815/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10 lipca 2012 r.; sygn. akt III SA/Kr 1500/11 w sprawie ze skargi G. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] listopada 2011 r.; nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r. (sygn. akt III SA/Kr 1500/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., w związku z niekompletnością skargi, pozostawił bez rozpoznania skargę G.S.Z. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 listopada 2012 r. (sygn. akt 1815/12) oddalił skargę kasacyjną G.S.Z. w K. wniesioną na powyższe postanowienie.

Pismem z dnia 31 grudnia 2012 r. Prezes Stowarzyszenia G.S.Z. w K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. We wniosku podniesiono, że w ocenie Stowarzyszenia wniosek o wznowienie postępowania jest zasadny w związku z późniejszym wykryciem środków dowodowych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ponadto podniesiono, że instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w sytuacji, gdy "należy obalić prawomocne orzeczenie sądowe, które zapadło z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i rażąco jest sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy". W ocenie strony powyższe powinno skutkować wznowieniem postępowania w niniejszej sprawie. W odniesieniu do zaskarżonego postanowienia strona wskazała, że w jej ocenie Sąd winien przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe przez wezwanie skarżącej do uzupełnienia lub poprawienia braków skargi w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powodowało nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Ponadto strona wskazała, że bez wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w trybie art. 49 § 3 złożyła brakujące dokumenty. Powyższe okoliczności w ocenie strony przemawiają za zasadnością skargi o wznowienie postępowania.

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi Stowarzyszenia.

Pismem z dnia 3 czerwca 2013 r. pełnomocnik Zarządu Województwa M. wniósł odpowiedź na skargę o wznowienie postępowania, domagając się odrzucenia skargi jako niespełniającej wymogów formalnych na podstawie art. 276 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., względnie o odrzucenie skargi wobec braku ustawowej podstawy wznowienia na podstawie art. 281 p.p.s.a.

Następnie, pismem z 12 czerwca 2013 r., pełnomocnik G.S.Z. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r. Pełnomocnik wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego powyższym postanowieniem oraz zmianę przedmiotowego postanowienia i uwzględnienie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia lub o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego i postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz kancelarii pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik oświadczył, że podtrzymuje skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez stronę pismem z dnia 31 grudnia 2012 r. Wskazał ponadto, że skarga opiera się w jego ocenie na ustawowej podstawie wznowienia i jest wniesiona w terminie. Zdaniem pełnomocnika skarżącej skarga o wznowienie jest "konieczna i uzasadniona w oparciu o art. 273 § 2, art. 277 i art. 280 § 1 p.p.s.a.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Na wstępie przypomnieć należy, iż skarga o wznowienie postępowania musi być wniesiona w terminie określonym w art. 277 p.p.s.a. i opierać się na jednej z ustawowych podstaw wznowienia określonych w art. 271-273 p.p.s.a. Dla przyjęcia, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, nie wystarcza samo wskazanie podstawy wznowienia. Należy wykazać, że wskazana, ustawowa podstawa w danej sprawie rzeczywiście istnieje, a więc przytoczyć fakty i okoliczności mieszczące się w dyspozycji przepisu prawnego, określającego podstawę wznowienia postępowania. W przeciwnym bowiem razie skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu. (por. post. NSA z 17 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 995/12 i post. NSA z 27 marca 2012 r., sygn, akt I GSK 69/12, niepubl.).

Zgodnie treścią art. 276 p.p.s.a. w sytuacji, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, zastosowanie w sprawie znajduje odpowiednio art. 175 p.p.s.a., ustanawiający tzw. przymus adwokacko-radcowski. Pismo z dnia 31 grudnia 2012 r. zostało wniesione przez Prezesa Stowarzyszenia G.S.Z. w K. z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. W skardze o wznowienie postępowania z dnia 12 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał w całości treść pisma Prezesa Stowarzyszenia z dnia 31 grudnia 2012 r. W ocenie pełnomocnika podstawę do wznowienia postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie stanowił art. 273 § 2 p.p.s.a. Wskazany przepis prawa podnoszony był również jako podstawa wznowienia postępowania w piśmie strony z dnia 31 grudnia 2012 r.

Z treści art. 273 § 2 p.p.s.a. wynika, że wznowienia postępowania można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W treści skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez pełnomocnika skarżącej w dniu 12 czerwca 2013 r. nie zostało uprawdopodobnione zaistnienie którejkolwiek z podstaw wznowienia. Pełnomocnik skarżącej wskazał jedynie, że w jego ocenie "skarga o wznowienie jest konieczna i uzasadniona w oparciu o art. 273 § 2, art. 277 i art. 280 § 1 p.p.s.a.". Takie przytoczenie podstaw wznowienia nie może zostać uznane za prawidłowe i skutkować merytorycznym rozpoznaniem skargi o wznowienie. Również w treści skargi o wznowienie z dnia 31 grudnia 2012 r., na którą powołuje się pełnomocnik, nie została prawidłowo wskazana podstawa wznowienia postępowania. Podnoszone przez stronę zarzuty wobec postępowania sądowego, dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi, nie stanowią bowiem ustawowej przesłanki wznowienia, w szczególności nie mogą być uznane za później wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W związku z brakiem wskazania i uzasadnienia przez pełnomocnika strony podstaw wznowienia postępowania zasadnym jest stwierdzenie, że skarga ta nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w art. 270 – 273 p.p.s.a.

Wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 p.p.s.a.), którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań wniosek odrzuca.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.