Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 38/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 marca 2021 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. - P. B. w K. sprawy ze skargi Fundacji [...]" z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r, znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Fundacja [...]" z siedzibą w K. pismem z dnia 16 września 2020 r. wniosła "w związku z prowadzoną sprawą o ustalenie warunków zabudowy (...) o dodanie (...) fundacji do listy stron postępowania. Wyjaśniła, że od wielu lat prowadzi działalność polegającą na pracy z dziećmi, do czego służą jej pomieszczenia w budynku przy ul. [...] oraz teren ogródka, jako plac zabaw i teren rekreacyjny. Z uwagi na charakter działalności i rodzaj planowanej w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji, "istnieje zależność obejmująca jej interes prawny".

Prezydent Miasta K. pismem z dnia 30 września 2020 r. nr [...], wyjaśniając pojęcie strony w rozumieniu art.28 kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował Fundację [...]" z siedzibą w K. o nie uznaniu jej za stronę postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługowo-handlową w parterze na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] wraz z wewnętrznym układem komunikacji oraz wjazdem z działki nr [...] obr. jw. przy ul. [...] w K.".

Fundacja [...] z siedzibą w K. wniosła zażalenie na powyższe pismo. W zażaleniu wskazała, że w przypadku nieuwzględnienia zarzutów wnosi o jej dopuszczenie jako organizacji społecznej, gdyż jest to uzasadnione jej celami statutowymi i przemawia za tym interes społeczny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze K. postanowieniem z dnia 3 listopada 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.

W uzasadnieniu organ wskazał, że pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 30 września 2020 r. stanowiło odpowiedź na wystąpienie Fundacji [...] z siedzibą w K. z dnia 16 września 2020 r, w którym Fundacja domagała się uznania jej za stronę postępowania.

Organ wyjaśnił, że niedopuszczalne jest wniesienie środka zaskarżenia od czynności organu administracji publicznej, która nie stanowi aktu administracyjnego (decyzji lub postanowienia). W świetle regulacji art. 28 - 29 k.p.a. regulujących status strony postępowania należy stwierdzić, że ustawodawca nie przewidział możliwości wydawania zaskarżalnych postanowień w przedmiocie przyznawania lub braku przyznawania podmiotom statusu strony postępowania. Nadto, zgodnie z art. 141 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 k.p.a.). Jeżeli zatem brak było podstaw do wydania w sprawie zaskarżalnego postanowienia, to brak jest formalnej możliwości do skutecznego złożenia od środka zaskarżenia od pisma informującego.

Kolegium zwróciło również uwagę, że sformułowany w zażaleniu alternatywny wniosek o dopuszczeniu Fundacji do udziału w postępowaniu jako organizacji społecznej powinien zostać rozpoznany przez właściwy w sprawie organ, tj. Prezydenta Miasta K..

Fundacja [...]" z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie, zarzucając mu:

- naruszenie art. 28 k.p.a. i art. 31 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu Fundacji jako strony postępowania oraz poprzez bezpodstawną odmowę przyznania statusu strony w postępowaniu, podczas gdy rozstrzygnięcie dotyczące ustalenia warunków zabudowy wpływa na nieruchomość, w której statutową siedzibę posiada Fundacja;

- naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. poprzez niezapewnienie wszystkim stronom udziału i uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym;

- naruszenie art. 127 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a, poprzez uniemożliwienie zaskarżenia rozstrzygnięcia organu I instancji;

- naruszenie art. 124 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że pismo z Urzędu Miasta K. z dnia 30 września 2020 r. nie stanowi postanowienia, mimo, że zawiera rozstrzygnięcie w sprawie.

Fundacja wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art.151 p.p.s.a.).

Stosownie do art.134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten, na podstawie art.144 k.p.a. i art.141 k.p.a., znajduje odpowiednie zastosowanie do zażaleń wnoszonych na wydane w toku postępowania postanowienia.

Rozdział 6 kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowany "Strona", nie zawiera unormowania o wydawaniu przez organ administracji publicznej postanowienia w przedmiocie przyznania albo nieprzyznania statusu strony osobie wnioskującej o jej dopuszczenie w tym charakterze do udziału w postępowaniu. Jedynie w przepisie art.31 k.p.a., regulującym zasady udziału organizacji społecznych w postępowaniu administracyjnym dotyczącym innej osoby przewidziano, że po złożeniu przez organizację społeczną żądania dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, organ administracji wydaje postanowienie o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Wówczas organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (§ 3), a zatem nie jako strona postępowania w rozumieniu art.28 k.p.a.(Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek). Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.

Ponieważ przepisy nie przewidują wydawania postanowienia w przedmiocie przyznania statusu strony, nie można twierdzić, że pismo informujące wysłane do osoby występującej do organu z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu w charakterze strony, w istocie jest postanowieniem, gdyż spełnia warunki formalne postanowienia.

Prawidłowo więc organ odwoławczy uznał, że zażalenie wniesione zostało na pismo informujące, a nie na postanowienie. Nadto, jak zasadnie stwierdził organ II instancji, zgodnie z przepisem art.141 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepisy kodeksu, co jest oczywistą konsekwencją nieprzewidzenia formy postanowienia dla skierowanej do wnioskodawcy informacji, że nie przysługuje jej przymiot strony, nie przewidują zażalenia na tego rodzaju rozstrzygnięcie.

Dlatego też zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia jest zgodne z prawem. Skoro na pismo informujące organu o nieprzyznaniu przymiotu strony, nawet gdyby przybrało (błędnie) postać postanowienia nie przysługuje zażalenie, to oznacza to, że zażalenie na takie pismo (postanowienie) jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a.