Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 13/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 15 par. 2, art. 199, 200, 209, 157
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta S. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2013 r. w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania w sprawie z wniosku Prezydenta Miasta S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta S. a Prezydentem Miasta W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. J. o przyznanie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 stycznia 2013 r. Prezydent Miasta S. (działający przez swojego pełnomocnika) wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. J. o przyznanie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej.

Postanowieniem z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I OW 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Prezydenta Miasta W. jako organ właściwy w sprawie.

Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. Prezydent Miasta S. wniósł w trybie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") o uzupełnienie tego orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 maja 2013 r. nie orzekł o zasądzeniu kosztów postępowania na rzecz Prezydenta Miasta S. od Prezydenta Miasta W., gdyż brak jest podstawy prawnej do zasądzenia kosztów tego postępowania. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawiają dwa zasadnicze powody.

Pierwszy z nich dotyczy niemożności orzekania o kosztach w postępowaniu wnioskowym. Do postępowania wszczętego na skutek wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość stosuje się przepisy regulujące postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 15 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 199 P.p.s.a., będącym przepisem ogólnym, stosowanym jako zasada przy ponoszeniu kosztów postępowania, strony same ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. W dyspozycji art. 209 P.p.s.a. ustawodawca wskazał, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. Z powyższego wynika zatem, że nie istnieje żaden przepis szczególny dający podstawę do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie, niż wskazane w tym przepisie.

Drugą natomiast kwestią jest brak możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 200 P.p.s.a., gdyż dotyczy on zwrotu kosztów poniesionych przez stronę "do celowego dochodzenia praw". Natomiast wniosek organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ma na celu rozstrzygnięcie zagadnienia procesowego co do właściwości organu do załatwienia konkretnej sprawy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 510-511). Organ występujący z wnioskiem w takiej sytuacji nie dochodzi swych praw. Dlatego też, w braku podstaw do zasądzenia w takim przypadku zwrotu kosztów postępowania, zastosowanie znajduje wyłącznie ogólny przepis art. 199 P.p.s.a. Stanowisko to jest ugruntowane w orzeczenictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia: 23 lutego 2006 r., sygn. akt II OW 58/05 ONSAiWSA z 2006 r. nr 4 poz. 101; 9 września 2008 r. sygn. akt II GW 4/08 – Lex nr 527668; 8 listopada 2007 r. sygn. akt I OW 79/07 – Lex nr 460747; 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OW 94/08 – Lex nr 575377; 8 września 2011 r. sygn. akt I OW 99/11 – Lex nr 1149495).

Zastosowanie art. 200 P.p.s.a. w sprawie z wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość stoi również w sprzeczności z celem istnienia tego przepisu. Ma on bowiem zapewniać wnoszącemu skargę, będącą środkiem kontroli działalności administracji publicznej, możliwość uzyskania od organu – w razie uwzględnienia skargi – zwrotu kosztów postępowania. Nie jest przy tym możliwy zwrot kosztów na rzecz organu. Wniosek organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy dwoma podmiotami o kompetencjach władczych nie prowadzi ze swej istoty do kontroli legalności działań któregokolwiek z organów, a wręcz przeciwnie - ma je dopiero zainicjować, zgodnie z rozstrzyganą właściwością do załatwienia danej sprawy.

Stosownie do art. 199 w zw. z art. 209 w zw. z art. 157 § 1 P.p.s.a., brak jest więc podstaw do zamieszczenia w postanowieniu w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego orzeczenia dotyczącego zwrotu kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.