Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1037/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11a ust. 1, 11f ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 11g ust. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 2031
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania  i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2017 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. do Starosty [...] wpłynął wniosek Gminy B. o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania p.n.: "Przebudowa ul. [...] i ulicy [...] w G. "

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie z ww. wniosku, działając na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11 f ust. 1, art. 12 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm. – zwanej dalej "specustawą drogową" oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – zwanej dalej Kpa) Starosta [...] wydał

w dniu [...] r. decyzję nr [...], znak sprawy: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Przebudowa ul. [...] i ulicy [...] w G." obejmującej działki|: [...], [...], [...], [...], [...] ([...]), [...], [...] ([...]), [...], [...], [...] ([...]), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]obręb G. Decyzją tą zatwierdzono dokumentację projektową, w skład której wchodzą: projekt budowlany dla inwestycji pn. "Przebudowa ul. [...] i ulicy [...] w G.", projekt przebudowy sieci teletechnicznej kolidującej z przedmiotową inwestycją oraz projekt przebudowy sieci energetycznej kolidującej z przedmiotową inwestycją, jak również zatwierdzono na potrzeby powyższej inwestycji podział nieruchomości.

W uzasadnieniu wskazano, że linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawione są planie zagospodarowania terenu sporządzonym na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500 stanowiącej załącznik, który jest integralną częścią tej decyzji. Dalej wskazano, że przedmiotowa decyzja ze względu na swój charakter oraz zasięg (długość rozpatrywanego odcinka poniżej 1 km) nie jest zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Potwierdza to pismo Wójta Gminy B. z dnia [...] r., znak: [...]. Powyższa budowa nie powoduje bezpośredniego i pośredniego wpływu na obszary chronione, w tym także chronione prawem wspólnotowym (obszary sieci [...]), gdyż obszar taki, tj. zespół przyrodniczo-krajobrazowy - [...] zlokalizowany jest 0,5 km od przedmiotowej inwestycji, a obszar sieci [...] - Kościół w G."

o około 2 km. Inwestycja nie powodować także transgranicznego oddziaływania na środowisko. Nadto podano, iż nie przewidziano konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, teren ten nie ma również szczególnego znaczenia pod względem obronności państwa. Z dniem, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, prawo własności nieruchomości nr [...] ([...], [...] ([...]), [...] ([...]), znaj-dujących się w obszarze przedmiotowej lokalizacji przechodzi z mocy prawa na własność Gminny B., za odszkodowaniem ustalonym w odrębnym postępowaniu.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł D. V. - Syndyk Masy Upadłości "A" Sp. z o.o. w G. domagając się zmiany przedmiotowej decyzji przez odmowę zezwolenia na realizację ww. inwestycji.

W odwołaniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy w związku z doręczeniem informacji o wszczęciu postępowania administracyjnego po ponad dwóch miesiącach od wpływu wniosku,

a na etapie ustosunkowania się przez strony postępowania do zebranego materiału dowodowego. Dalej podniesiono, że wniosek złożony przez inwestora,

jak również zalegające w aktach sprawy i przedstawione stronie przez organ dokumenty, nie zawierają wszystkich elementów niezbędnych wskazanych w treści przedmiotowej ustawy, a w szczególności: oceny oddziaływania inwestycji na środowisko wymagane normami ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; określenia nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego - w przedmiotowym zestawieniu brak jest fragmentów nieruchomości upadłego na rzecz którego działa syndyk; określenia nieruchomości z których korzystanie będzie ograniczone; mapy w skali co najmniej 1:5000 przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Nadto zarzucono, że załączony do wniosku projekt budowlany jest różny od map załączonych do wniosku.

Strona skarżąca zakwestionowała również aktualność projektu budowlanego oraz wypisów z ewidencji gruntów i budynków. Dodatkowo wskazała na konieczność przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko, uzasadniając to, iż zarządzeniem regionalnego dyrektora ochrony środowiska w K. z dnia [...]r. w sprawie ustalenia planu zadań ochronnych dla obszaru [...] Kościół w G. [...], ustanowiony został plan zadań ochronnych dla obszaru [...]. Dziennik Urzędowy Województwa [...] z dnia [...]r., poz. [...]. W zakresie środków ochronnych i zagrożeń nim przewidzianych znajduje się większość działań, które inwestor przewidział w ramach realizacji inwestycji drogowej.

Po rozpatrzeniu odwołania i zbadaniu akt sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa

w związku z art. 11g ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 specustawy drogowej oraz z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 1590), uchylił zaskarżoną decyzję w części, tj.:

- w zakresie w jakim określa linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji na mapie w skali 1:500 przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla zrealizowania obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu stanowiącej załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji (rys. 02 plan zagospodarowania terenu)

- w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 2, zapis stanowiący dotychczasową treść pkt. 3. "Określenie linii rozgraniczającej teren inwestycji w zakresie nieruchomości o nr działek" [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]

- w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na str. 4, zapis stanowiący dotychczasową treść pkt. 8. "Działki podlegające ograniczeniu w korzystaniu w związku z obowiązkiem dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i obowiązkiem przebudowy dróg innych kategorii - art. 11f ust. 1 pkt 8 lit g specustawy drogowej, w zakresie nieruchomości o nr działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Po dokonaniu analizy przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego Wojewoda stwierdził, że jest on zgodny z art. 34 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U z 2012r., poz. 462 ze zm.). Stosownie do art. 11d ust. 1 pkt 8 specustawy drogowej inwestor załączył do wniosku także opinie, tj. opinię Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia [...]r., znak [...] oraz opinię Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...]r., znak [...]. Dalej wskazano, że planowana inwestycja będąca przedmiotem niniejszej sprawy, nie jest jednym z przedsięwzięć drogowych mogących znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem nie jest autostradą, drogą szybkiego ruchu ani drogą o długości powyżej 1 km. Nie kwalifikuje się zatem do wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie decyzji środowiskowej (pismo z dnia [...]r. Wójta Gminy B.). Ponadto, inwestycja zlokalizowana jest poza pasem technicznym i ochrony morskich ponów przystani, nie znajduje się w obszarze miejscowości uzdrowiskowych, terenów górniczych, nie obejmuje linii kolejowej co powoduje, że w przedmiotowej sprawie nie są wymagane opinie dyrektora właściwego urzędu morskiego, ministra właściwego do spraw zdrowia, właściwego organu nadzoru górniczego i właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej. Brak opinii [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dla przedmiotowej inwestycji wynika z niewydania takiej opinii w przewidzianym ustawowo terminie. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że złożony przez inwestora wniosek zawiera elementy wskazane w art. 11b oraz art. 11d ust. 1 specustawy drogowej.

W ocenie organu drugiej instancji Starosta [...] prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, pouczył o prawie do składania wniosków uwag i zastrzeżeń, a zatem należycie i wyczerpująco poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Pismem z dnia [...]r., znak [...], zawiadomił wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji. Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o powyższym w drodze obwieszczenia:

W uzasadnieniu decyzji podkreślono również, że kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom art. 11f ust. 1 specustawy drogowej, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Określa wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, linie rozgraniczające teren inwestycji (mapa w skali 1:500 przedstawiająca proponowany przebieg drogi oraz linie rozgraniczające teren, stanowiąca zał. nr 1 do decyzji będącą jej integralną częścią). Decyzja zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości. Ponadto, na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany, będący integralną częścią decyzji. W decyzji określono także nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Gminy B., jak również warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej, oraz potrzeb obronności państwa, a także wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. W decyzji tej organ pierwszej instancji ustalił również obowiązek dokonania przebudowy sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii.

Po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym organ drugiej instancji stwierdził natomiast, że wydana decyzja wymaga korekty merytoryczno – reformacyjnej. Jego zdaniem, przedłożone wraz z wnioskiem mapy oraz mapa zatwierdzona decyzją wymagają korekty. Celowe było przedłożenie skorygowanej mapy, na której wyróżnione będą granice następujących terenów: linie rozgraniczające teren, czyli projektowane granice pasa drogowego; linie określające teren niezbędny dla dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu; linie określające teren niezbędny dla przebudowy dróg innych kategorii; linie określające teren prac budowlanych realizowanych w oparciu o prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane; linie określające początek i koniec opracowania. Rozróżnienie tych terenów na mapie, jak i w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest celowe, ponieważ w odniesieniu do poszczególnych terenów mają zastosowanie odmienne przepisy dotyczące np. własności gruntów, uprawnień inwestora czy praw i obowiązków właścicieli nieruchomości lub użytkowników wieczystych nieruchomości.

Analizując akta sprawy, organ odwoławczy zauważył również, iż wystąpiono o orzeczenie w zakresie ograniczenia nieruchomości w korzystaniu dla realizacji obowiązków przebudowy dróg innych kategorii lub przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit e i f specustawy drogowej) dla przeprowadzenia prac określonych jako: przebudowa istniejących zjazdów na posesje prywatne oraz przestawienie istniejącego ogrodzenia. Wobec powyższego pismem z dnia [...]r. wystąpił do pełnomocnika inwestora o wyjaśnienie powyższej kwestii i ewentualne przedłożenie oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania tymi nieruchomościami na cele budowlane, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane informując jednocześnie, że w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie można określać ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązku polegającego na przebudowie istniejących zjazdów na posesje prywatne oraz przestawienia istniejącego ogrodzenia, gdyż nie stanowią one przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu. W konsekwencji Wojewoda wezwał do przedłożenia skorygowanej mapy wraz z kompletem stosownych oświadczeń inwestora, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz uporządkowania zakresu prac na działkach podlegających ograniczeniu w korzystaniu w związku z obowiązkiem dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu i obowiązkiem przebudowy dróg innych kategorii oraz wskazania działek na których prace będą realizowane w oparciu o prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pełnomocnik inwestora nie dostarczył Wojewodzie wymaganych dokumentów. Wobec powyższego w oparciu o art. 138 § 2 Kpa konieczne było uchylenie decyzji w omawianej części i przekazanie organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Mając na uwadze brzmienie art. 11g ust. 3 specustawy drogowej, stanowiącego lex specialis w stosunku do art. 138 § 2 Kpa, Wojewoda [...] stwierdził, iż Starosta [...] rozpatrując ponownie wniosek inwestora powinien w pierwszej kolejności dokładnie zbadać jego zakres, głównie pod kątem rozróżnienia nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających pas drogowy, tych podlegających ograniczeniu w korzystaniu z powodu konieczności przebudowy sieci uzbrojenia terenu oraz dróg innych kategorii oraz tych na których prace będą realizowane w oparciu o prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zauważył również, że Starosta [...] określił linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji drogowej na mapie w skali 1:500, stanowiącej graficzną część projektu zagospodarowania terenu, będącego częścią projektu budowlanego, a nie na mapie, o której mowa w art. 11 d ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej. W ocenie Wojewody za prawidłowe należy natomiast uznać ustalenie linii rozgraniczających teren inwestycji właśnie na mapie, o której mowa w art. lid ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że Starosta [...] rozpatrując ponownie sprawę zobligowany jest do wezwania inwestora do przedstawienia dowodów potwierdzających uzyskanie prawa do dysponowania terenami, na których prace realizowane powinny być w oparciu o wyrażoną zgodę na dysponowanie tymi nieruchomościami. Podkreślił, że wniosek, decyzja i jej załączniki muszą być spójne. Tymczasem w niniejszej sprawie brak jest możliwości utrzymania zaskarżonej decyzji w przedmiotowym zakresie, z uwagi na ww. sprzeczności oraz fakt, iż wniosek nie zawierał mapy odzwierciedlającej planowaną inwestycję. Tym samym na skutek niedostarczenia wymaganych dokumentów zobowiązany był uchylić decyzję i przekazać do ponownego rozpatrzenia w zakresie w jakim określa ona linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji w projekcie budowlanym oraz pkt 8 zaskarżonej decyzji, tj. istniejące uzbrojenie terenu.

Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego braku fragmentów nieruchomości upadłego, na rzecz którego działa syndyk we wskazanych nieruchomościach do całkowitego bądź częściowego przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, wyjaśnił, iż Starosta [...] w zaskarżonej decyzji wskazał nieruchomości, które z dniem w którym decyzja Starosty [...] o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej stanie się ostateczna staną się własnością Gminy B. Nie znajdują się tam natomiast działki skarżącego z uwagi na brak konieczności dokonywania ich podziałów. Działki skarżącego wskazane zostały w zaskarżonej decyzji w pkt. 8. Zakres tych prac nie wymaga konieczności dokonywania ich podziałów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Syndyk Masy Upadłości "A" Sp. z o.o. w G. w upadłości likwidacyjnej, wniósł o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj: art. 33 Kpa przez wydanie decyzji na skutek wniosku złożonego przez osobę nie legitymującą się pełnomocnictwem do działania w przedmiotowym postępowaniu, art. 64 § 2 Kpa przez wydanie decyzji na podstawie wniosku zawierającego braki formalne, wymagające uzupełnienia, art. 7 Kpa oraz art. 12 Kpa przez odstąpienie od całościowego zbadania stanu faktycznego i wydanie decyzji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego oraz art. 11 g ust. 3 specustawy drogowej i art. 138 § 1 Kpa przez uchylenie decyzji w części niedotyczącej działek lub fragmentów inwestycji, a dotyczącej integralnej części decyzji w postaci mapy określającej jej przebieg.

Decyzji tej zarzucono również naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 3 ustawy Prawo budowlane przez przyjęcie, że decyzja dotyczyła przebudowy, a nie rozbudowy w sytuacji zmiany charakterystycznych parametrów obiektu takich jak szerokość drogi oraz składniki pasa drogowego, art. 11 a specustawy drogowej w związku z art. 59 ust. 2 tej ustawy przez przyjęcie, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga oceny oddziaływania inwestycji na obszar [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie, która odbyła się w dniu 31 marca 2017 r. strona skarżąca podtrzymała zarzuty zawarte w skardze wskazując, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania. Dodatkowo poinformowała, że obecnie przed Sądem Rejonowym w B. toczy się sprawa związana z wydaniem nieruchomości. Pełnomocnik Wojewody wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Z kolei pełnomocnik Gminy B. wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, że niepoprawne są uwagi dotyczące postępowania środowiskowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r. uchylająca w części rozstrzygnięcie Starosty [...] z dnia [...] r. w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Przebudowa ul. [...] i ulicy [...] w G." i przekazująca w tym zakresie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz utrzymująca decyzję pierwszoinstancyjną w mocy w pozostałej części.

Wskazana decyzja została podjęta na podstawie przepisów art. 11 a ust. 1, art. 11f ust. 1, art. 12 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 11g ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2031, dalej "specustawa drogowa").

W pierwszym rzędzie trzeba zauważyć, że art. 11g ust. 3 ww. ustawy wprowadza szczególne zasady orzekania w sprawach załatwianych na podstawie specustawy drogowej, wiążące tak organ odwoławczy, jak i sąd administracyjny. Zgodnie z jego treścią, w postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki.

W odniesieniu do organu odwoławczego (organu II instancji) oznacza to brak możliwości uchylenia decyzji w całości, jak i stwierdzenia nieważności całej decyzji w przypadku jej częściowej wadliwości. A contrario zatem należy przyjąć, że decyzja taka, o ile wystąpią przesłanki to uzasadniające, powinna zostać uchylona tylko w części. Tym samym norma zawarta w art. 11g ust. 3 ustawy stanowi lex specjalis wobec postanowień art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości (nie w części) i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia. Takie rozwiązanie rodzi oczywiście określone problemy, w tym pytanie o charakter rozstrzygnięcia podejmowanego przez organ I instancji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w uchylonej części. W doktrynie prawa procesowego administracyjnego, a także w obowiązujących przepisach materialnego prawa administracyjnego stosowana jest konstrukcja decyzji częściowej i tak, zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie to powinno być traktowane.

Przenosząc te ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że organ odwoławczy był uprawniony (zobowiązany) do uchylenia decyzji Starosty [...] w części i przekazanie w tej części sprawy do ponownego rozpatrzenia jeśli, w jego ocenie, wadą dotknięta była jedynie część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki. Analizując treść decyzji pierwszoinstancyjnej i drugoinstancyjnej widać wyraźnie, że organ odwoławczy uchylił rozstrzygnięcie Starosty [...] jedynie w części dotyczącej:

1/ mapy, stanowiącej załącznik nr 1 (plan zagospodarowania terenu) do zaskarżonej decyzji, przedstawiającej proponowany przebieg drogi w skali 1:500, w zakresie w jakim określa linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji, przy czym chodziło w istocie rzeczy o wyraźne zaznaczeniem terenu niezbędnego dla zrealizowania obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu decyzji;

2/ postanowienie zawarte na s. 2 decyzji pierwszoinstancyjnej, zamieszczone w pkt. 3 - "Określnie linii rozgraniczających teren", odwołujące się do linii rozgraniczających teren inwestycji zamieszczonych na mapie nr 1 (plan zagospodarowania terenu) z przyczyn podanych wyżej;

3/ postanowienie zawarte na s. 4 decyzji pierwszoinstancyjnej, zamieszczone w pkt. 8, zawierające wykaz działek podlegających ograniczeniu w korzystaniu w związku z obowiązkiem dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i obowiązkiem przebudowy dróg innych kategorii. Uchylając decyzję w tej części organ odwoławczy wyjaśnił, że w zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie można określać ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązku polegającego na przebudowie istniejących zjazdów na posesje prywatne oraz przestawienia istniejącego ogrodzenia, gdyż nie stanowią one przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu. W związku z tym, stosownie do wymogów wynikających z prawa budowlanego, zalecił organowi I instancji, aby ten wezwał inwestora do przedstawienia dowodów potwierdzających uzyskanie prawa do dysponowania terenami, na których prace realizowane powinny być w oparciu o wyrażoną zgodę na dysponowanie tymi nieruchomościami.

Sąd podziela pogląd organu odwoławczego o konieczności uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej w tej części, jak i co do tego, że czynność ta pozostaje w zakresie hipotezy normy zawartej w art. 11g ust. 3 specustawy drogowej. Uchylenie dotyczy bowiem, w istocie rzeczy, nie wszystkich działek objętych rozstrzygnięciem, ale jedynie części z nich.

Sąd nie stwierdził uchybień procesowych ani materialnoprawnych, które mogły mieć istotny pływ na wynik sprawy w odniesieniu do tej części decyzji Starosty [...], która została utrzymana w mocy.

Nie znajdują także uzasadnienia, z podanych poniżej przyczyn, zarzuty podnoszone w skardze, w której wskazano na naruszenie:

1/ art. 33 Kpa przez wydanie decyzji na skutek wniosku złożonego przez osobę nie legitymującą się pełnomocnictwem do działania w przedmiotowym postępowaniu

Wniosek o wydanie decyzji został złożony przez osobę działającą z upoważnienia Zastępcy Wójta Gminy B., działającego w ramach upoważnienia Wójta Gminy jako zarządcy drogi.

2/ art. 64 § 2 Kpa przez wydanie decyzji na podstawie wniosku zawierającego braki formalne, wymagające uzupełnienia.

Wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne.

3 art. 7 Kpa oraz art. 12 Kpa przez odstąpienie od całościowego zbadania stanu faktycznego i wydanie decyzji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego

Brak podstaw do uznania, iż materiał dowodowy w sprawie był niekompletny i nie został całościowo zbadany. Jedynie mapa, o jakiej była mowa wyżej, zawierała pewne uchybienia, które dostrzegł organ odwoławczy i zalecił ich usunięcie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia w części. Podobnie rzecz się ma z kwestią niewykazania prawa do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, co także nakazano wyjaśnić.

4/ art. 11 g ust. 3 specustawy drogowej i art. 138 § 1 Kpa przez uchylenie decyzji w części niedotyczącej działek lub fragmentów inwestycji, a dotyczącej integralnej części decyzji w postaci mapy określającej jej przebieg.

Kwestia ta została wyjaśniona we wcześniejszych rozważaniach. Zdaniem Sądu uchylenie decyzji Starosty [...] w części mieściło się w zakresie wyznaczonym przez art. 11g ust. 3 ustawy.

5/ prawa materialnego, tj. art. 3 pr. bud. przez przyjęcie, że decyzja dotyczyła przebudowy, a nie rozbudowy.

Zarzut niezrozumiały, skoro decyzja Starosty [...] dotyczyła budowy drogi .

6/ art. 11 a specustawy drogowej w związku z art. 59 ust. 2 tej ustawy przez przyjęcie, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga oceny oddziaływania inwestycji na obszar [...].

Zarzut nietrafny, bowiem inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.