Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 564/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 168 d
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędziowie WSA Wojciech Organiściak, Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2013 r. sprawy ze skargi J. O. - likwidatora A w likwidacji w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) orzeka, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. (dalej: Kolegium) utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie nałożenia na J. O. – likwidatora A w likwidacji z siedzibą w C. przy ul. [...] (dalej zwanej w skrócie Spółdzielnią) kary pieniężnej w kwocie [...]zł.

W podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1, art. 123 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 168 d ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015, dalej: u.p.e.a.).

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podano na wstępie, że organ egzekucyjny Gminy C. wskazał, że poborca egzekucyjny w dniu 6 lipca 2012 r. udał się do siedziby Spółdzielni w celu doręczenia odpisów tytułów wykonawczych nr [...] i wszczęcia egzekucji. Likwidator Spółdzielni J. O. odmówił przyjęcia tych tytułów wykonawczych twierdząc, że nie jest uprawniony do ich odbioru, odmówił złożenia podpisu potwierdZ.ego odbiór odpisów, a jako osobę do odbioru wskazał Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C. J. Z..

Opisane powyżej działania likwidatora uniemożliwiły poborcy wszczęcie egzekucji oraz dokonanie czynności egzekucyjnych.

Organ egzekucyjny stwierdził następnie, że likwidator udzielił organowi fałszywych informacji, uniemożliwiając mu wszczęcie egzekucji. Z ustaleń tego organu wynika, że zgodnie z KRS J. O. został ustanowiony przez Sąd Rejonowy w C. likwidatorem Spółdzielni. Na podstawie obowiązujących przepisów prawa likwidatorzy są uprawnieni do prowadzenia spraw oraz reprezentowania podmiotów, których są likwidatorami, w związku z czym obowiązkiem J. O. jako likwidatora Spółdzielni było przyjęcie i potwierdzenie własnym podpisem odbioru odpisów tytułów wykonawczych doręczanych przez poborcę. Odmowa przyjęcia tych tytułów stanowiła uchylanie się od obowiązków wynikających z wykonywanej funkcji likwidatora. Nadto wskazanie osoby Komornika Sądowego J. Z. jako upoważnionego do odbioru tytułów wykonawczych było, zdaniem organu egzekucyjnego, celowym wprowadzeniem w błąd poborcy poprzez udzielenie mu fałszywych informacji. Likwidator, działając w powyższy sposób postąpił wbrew przepisom ustawy egzekucyjnej i jednocześnie wyczerpał przesłanki ukarania karą pieniężną wynikającą z art. 168 d § 1 ustawy egzekucyjnej.

Przedstawiając argumentację zażalenia Kolegium podało, że strona podniosła w nim, iż w dniu 29 grudnia 2011 r. złożyła wypowiedzenie umowy o pracę na ręce głównej księgowej – jedynego pracownika Spółdzielni ze skutkiem na 31 marca 2012 r. oraz że pismem z dnia 29 grudnia 2011 r. informację o powyższym przekazała do Sądu Rejonowego w C. XVII Wydział Gospodarczy KRS wraz z wnioskiem o wyznaczenie jego następcy (likwidatora lub kuratora). Powyższy wniosek skarżący złożył ponownie w dniu 17 lutego 2012 r. na urzędowym formularzu. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 6 lipca 2012 r. w Spółdzielni był przypadkowo likwidując i porządkując dokumenty, lecz nie był już wtedy związany stosunkiem pracy, a wic nie miał już prawa przyjmowania jakichkolwiek dokumentów urzędowych. Strona dodatkowo powołała się na postanowienie Sądu Rejonowego w C. Wydział I Cywilny z dnia [...] r., sygn. akt [...] ustalające, że do łącznego prowadzenia egzekucji przeciwko Spółdzielni wyznaczony został Komornik Sądu Rejowego w C. J. Z.. Nadto strona podniosła, że od 8 lat nie otrzymuje jakiegokolwiek wynagrodzenia za pracę w Spółdzielni, gdyż wszelkie pożytki przejmuje komornik. Za bezpodstawne uznała w tym kontekście twierdzenie organu egzekucyjnego, że nałożona na nią kara jest adekwatna do jego możliwości płatniczych.

Rozważania prawne Kolegium rozpoczęło od przytoczenia art. 168 d § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym na osobę, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi odmawia udzielenia organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udziela fałszywych informacji lub wyjaśnień, może być nałożona kara pieniężna do wysokości [...] zł. Dalej przywołano art. 168 d § 2 tej ustawy, który stanowi, że jeżeli żądanie udzielenia informacji lub wyjaśnień było skierowane do osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej, karę pieniężną nakłada się na pracownika odpowiedzialnego za udzielenie informacji lub wyjaśnień, a gdyby ustalenie takiego pracownika było utrudnione - karę pieniężną nakłada się na odpowiedzialnego kierownika.

Dalej wyjaśniono, że obowiązek udzielenia organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji wynika z art. 36 u.p.e.a., w myśl którego w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji organ egzekucyjny może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień, jak również zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych podmiotów. Przywołano także art. 67 a § 2 u.p.e.a., na mocy którego zobowiązany ma obowiązek udzielać organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień potrzebnych do dochodzenia należności pieniężnej.

Kontynuując organ egzekucyjny wskazał, że skuteczna egzekucja prawa jest jednym z najważniejszych zadań demokratycznego państwa prawa.

Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy organ II instancji podkreślił, że z załączonej do akt "informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego" stan na dzień 11 lutego 2013 r. (nr KRS [...]) wynika, że w oparciu o uchwałę Walnego Zgromadzenia z dnia 20 czerwca 1998 r. oraz z dnia 24 lipca 1998 r. Spółdzielnia postawiona została w stan likwidacji oraz że Spółdzielnia reprezentowana jest samodzielnie przez likwidatora J. O. (Dział 6 Rubryka 1 (Likwidacja) oraz podrubryka 1 – dane likwidatorów). Nadto zacytowano art. 119 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2003 r., Nr 188, poz. 1848 ze zm.), zgodnie z którym do likwidatora stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządu spółdzielni i członków zarządu, jeżeli przepisy o likwidacji nie stanowią inaczej. Powyższe oznacza, że do likwidatora znajduje zastosowanie art. 48 § 1 i 2 Prawo spółdzielczego, który stanowi, że zarząd kieruje działalnością spółdzielni oraz reprezentuje ją na zewnątrz, a podejmowanie decyzji niezastrzeżonych w ustawie lub statucie innym organom należy do zarządu.

Następnie wyjaśniono, że zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o KRS (t.j. Dz.U. z 2007 r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.) domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. Domniemanie to oznacza ochronę osób trzecich działających w dobrej wierze w oparciu o wiedzę uzyskaną z rejestru. Z uregulowanego w art. 17 ustawy o KRS domniemania prawdziwości wpisu w rejestrze wynikają pewne rygory i domniemania prawne służące zagwarantowaniu pewności i bezpieczeństwa obrotu, a składające się na domniemanie wiary publicznej rejestru.

W tym zakresie organ egzekucyjny wiąże domniemanie zawarte w art. 17 ust. 1 ustawy o KRS.

Zdaniem organu II instancji, w konsekwencji powyższego, po ustaleniu nieprawdziwości twierdzeń J. O. dotyczących zaprzestania wykonywania obowiązków likwidatora organ egzekucyjny uprawniony był do założenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 168 d § 1 u.p.e.a.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w zażaleniu Kolegium stwierdziło, że strona powinna być świadoma, że nie została zwolniona przez Sąd Rejonowy w C. z pełnienia funkcji likwidatora. Złożenie na ręce Głównej Księgowej Spółdzielni w likwidacji wypowiedzenia umowy o pracę oraz złożenie do Sądu Rejowego w C. wniosku o wyznaczenie następcy lub kuratora nie oznacza, że strona przestała pełnić funkcję likwidatora Spółdzielni. Sąd Rejonowy w C. do dnia dzisiejszego nie wydał żadnego dokumentu potwierdzającegoego odwołanie strony z funkcji likwidatora. Ponadto z załączonego pisma z dnia 17 lutego 2012 r. skierowanego do Sądu Rejonowego w C. wynika, że w sprawie powołania nowego likwidatora lub kuratora strona zwracała się uprzednio do Sądu pismem z dnia 31 grudnia 2008 r. i wówczas otrzymała ujętą w zarządzeniu Sądu z dnia 14 stycznia 2009 r. odpowiedź, że nabycie uprawnień emerytalnych nie stanowi przeszkody w dalszym pełnieniu obowiązków likwidatora. Strona powinna zatem mieć świadomość, że ponowne zwrócenie się do Sądu o wyznaczenie osoby likwidatora z racji nabycia uprawnień emerytalnych nie spowoduje zwolnienia jej z pełnienia funkcji likwidatora Spółdzielni.

W konkluzji Kolegium stwierdziło, że zachowanie J. O. jako likwidatora Spółdzielni polegające na odmowie przyjęcia i potwierdzenia własnym podpisem odbioru odpisów tytułów wykonawczych doręczonych do siedziby Spółdzielni naruszało prawo i spełniało przesłanki do zastosowania kary pieniężnej przewidzianej w art. 168 d § 1 u.p.e.a.

W skardze na powyższe postanowienie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący wskazał, że jest ono wyjątkowo stronnicze i nieobiektywne. Zdaniem strony Kolegium nie zauważyło, że organ egzekucyjny reprezentowany przez Z-cę Naczelnika Wydziału Bidżetu i Analiz jest równocześnie "sędzią" we własnej sprawie, gdyż jest bezpośrednią przełożoną pracownika wyznaczonego do doręczenia tytułów wykonawczych. W ocenie strony pracownik urzędu nie został wysłany "donikąd", lecz zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w C.. W razie wątpliwości możliwe było skontaktowanie się z Spółdzielnią A i uzyskanie stosownych informacji, tymczasem bezczynnie odczekano prawie pół roku.

Skarżący wskazał także, iż szczególna sytuacja formalno-prawna, jaka miała miejsce w tym okresie (30 czerwca 2012 r. zakończył się okres wypowiedzenia, skarżący oczekiwał na postanowienie sądu, który przez długi okres rozpatrywał sprawę wykreślenia go z KRS, na dowód czego strona załączyła do zażalenia stosowne pisma potwierdzone przez biuro podawcze sądu) nakazywała, aby nie angażował się w dalsze działania Spółdzielni, w tym nie odbierał ani nie wysyłał korespondencji. Pracownik urzędu nie poinformował o tym stanie rzeczy swojej przełożnej, a ta zaniechała jakiejkolwiek próby wyjaśnienia sprawy.

W skardze podniesiono także, że skarżący zgodnie z prawdą podał, że postanowieniem Sądu Rejonowego w C., sygn. akt [...] ze wspólnego wniosku Komornika J. Z. i UM w C. do prowadzenia łącznej egzekucji wyznaczony został Komornik J. Z.. Strona zanegowała zatem stwierdzenie, że uniemożliwiła poborcy skarbowemu wszczęcie egzekucji, skoro "z mocy prawa nie mógł on takiej egzekucji dokonać". W tym stanie rzeczy skarżący za niezrozumiałe uznał odstąpienie od złożenia tytułów wykonawczych u wspomnianego komornika.

Strona nadmieniała także, iż Kolegium posiadając (łatwą do zweryfikowania) informację, że skarżący od 8 lat nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za pracę w Spółdzielni A bezpodstawnie uznało, że nałożona na skarżącego kara w niezmienionej wysokości jest właściwa.

Wobec powyższego skarżący wniósł o: "umorzenie postępowania i uchylenie postanowienia organu egzekucyjnego Urzędu Miasta C. oraz Postanowienia Kolegium z równoczesnym przypisaniem tym instytucjom powstałych kosztów".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia 14 czerwca 2013 r. (do którego strona przeciwna nie ustosunkowała się) skarżący odniósł się do odpowiedzi na skargę. Podniósł, że niezbędne informacje i wyjaśnienia zostały przez niego udzielone przedstawicielowi organu egzekucyjnego wraz z udokumentowaniem. Wskazał, iż nie jest prawdą, że poborca skarbowy uzyskał od niego fałszywe informacje. Zaznaczył także, iż nie on jest dłużnikiem, ale Spółdzielnia. Nadmienił również, że organ egzekucyjny, powziąwszy wiedzę o "niepewnej sytuacji formalno-prawnej likwidatora" mógł przesłać tytuły wykonawcze za pośrednictwem poczty. Wskazał także, że poborca skarbowy (który i tak w świetle postanowienia Sądu Rejonowego w C. nie mógł podjąć czynności egzekucyjnych) powinien był w odpowiednim czasie zapoznać się z dokumentami związanymi z planowanymi przez niego czynnościami, tj. ze wspomnianym postanowieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga okazała się uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie zatem, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia – w granicach i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami - Sąd stwierdził, iż postanowienie to wydane zostało z naruszeniem prawa.

Poddanym kontroli Sądu w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej, o której mowa w art. 168 d u.p.e.a.

Przepis ten w § 1 stanowi, że na osobę, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi odmawia udzielenia organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udziela fałszywych informacji lub wyjaśnień, może być nałożona kara pieniężna do wysokości [...] zł. Zgodnie z § 2 tego przepisu, jeżeli żądanie udzielenia informacji lub wyjaśnień było skierowane do osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej, karę pieniężną nakłada się na pracownika odpowiedzialnego za udzielenie informacji lub wyjaśnień, a gdyby ustalenie takiego pracownika było utrudnione - karę pieniężną nakłada się na odpowiedzialnego kierownika.

Przywołany przepis uprawnia do ukarania podmiotu, który wbrew obowiązkowi nie udziela informacji lub wyjaśnień bądź też udziela fałszywych informacji lub wyjaśnień, przy czym nałożenie kary pieniężnej ma charakter uprawnienia, a nie obowiązku. Zastosowanie omawianej kary oparte jest na uznaniu administracyjnym. Organ może nałożyć karę, ale nie jest zobligowany do posłużenia się sankcją finansową, a jej wysokość limitowana jest przez ustawodawcę jedynie poprzez wskazanie górnej granicy ([...]zł). Wymierzenie kary jest nieuprawnione w sytuacji, gdy nie zachodzi niezbędność uzyskania informacji lub wyjaśnień z punktu widzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

W niniejszej sprawie opisaną powyżej karę zastosowano wobec skarżącego ze względu na twierdzenie organu egzekucyjnego, że uniemożliwił on wszczęcie egzekucji, a "wskazanie osoby Komornika sądowego J. Z. było celowym wprowadzeniem poborcy egzekucyjnego w błąd poprzez udzielenie fałszywych informacji".

Z akt sprawy wynika, że rozmowa odbyta przez poborcę egzekucyjnego ze skarżącym opisana jest w notatce służbowej z dnia 6 lipca 2012 r., w której podano jedynie, że St. O. stwierdził, że nie jest uprawniony do odbioru kopii tytułów wykonawczych, odmówił podpisania ich odbioru oraz oświadczył, że tytuły te winny być doręczone komornikowi sądowemu J. Z.. Przytoczona treść notatki jest lakoniczna i nie wynika z niej, czy St. O. wyjaśnił w jakikolwiek sposób przyczyny, dla których nie uważa się za osobę uprawnioną do odbioru pism kierowanych do Spółdzielni. Nie ma w niej jednakże zapisu, że St. O. odmówił wyjaśnienia przyczyn odmowy odebrania tytułów wykonawczych. Bez wątpienia przyczyn te są jednak opisane w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, który nie dokonując żadnych wyjaśnień nałożył na skarżącego karę pieniężną i to w maksymalnym wymiarze (stwierdzając bez żadnego uzasadnienia, że jest ona adekwatna do możliwości płatniczych ukaranego). Zaskarżając wspomniane orzeczenie strona przedstawiła przebieg rozmowy z poborcą egzekucyjnym szerzej niż wynika to ze wspomnianej notatki służbowej z dnia 6 lipca 2012 r., wskazując w szczególności, że wyjaśniła wtedy, iż od dłuższego czasu czyni starania na rzecz zwolnienia jej z funkcji likwidatora Spółdzielni, a także powołała się na orzeczenie sądu, który do łącznego prowadzenia egzekucji przeciwko Spółdzielni wyznaczył Komornika Sądowego J. Z..

Podkreślić w tym miejscu trzeba, że - jak wskazuje się w doktrynie – (por. m.in. D.R. Kijowski (red.) Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, LEX 2010 oraz R. Hauser, Z. Leoński, A. Skoczylas, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2008) "nie ma znaczenia z punktu widzenia odpowiedzialności ponoszonej na gruncie art. 168d u.p.e.a. pominięcie przez ustawodawcę określenia odnoszącego się do świadomego złożenia fałszywych informacji lub wyjaśnień, albowiem pojęcie fałszywości nacechowane jest negatywnym nastawieniem osoby odpowiadającej na mocy komentowanego przepisu, podobnie jak strona podmiotowa czynu zabronionego określonego w art. 233 § 1 k.k. (składanie fałszywych zeznań). Prezentowanie fałszywych informacji lub wyjaśnień immanentnie związane jest ze świadomością swego zachowania. Trudno zresztą przyjąć dopuszczalność wymierzenia kary pieniężnej za nieświadome podanie nieprawdziwych informacji lub wyjaśnień, co stanowiłoby interpretację rozszerzającą przy ponoszeniu odpowiedzialności prawnej".

W ocenie Sądu osoba, która wyjaśnia swoją aktualną sytuację i wskazuje na podjęte (udokumentowane m.in. poprzez załączoną do zażalenia kopię pisma skierowanego do Sądu Rejonowego w C. ze stosowną pieczęcią i adnotacją biura podawczego z dnia 29 grudnia 2011 r.) starania na rzecz zwolnienia jej do dnia 31 marca 2012 r. z funkcji likwidatora Spółdzielni oraz powołuje się na orzeczenie Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] r., sygn. akt [...] dotyczące wyznaczenia organu egzekucyjnego do łącznego prowadzenia egzekucji nie może bezkrytycznie uznana za osobę, która "celowo wprowadziła poborcę egzekucyjnego w błąd poprzez udzielenie mu fałszywych informacji.". Dla konstatacji tej bez znaczenia, zdaniem składu orzekającego, pozostaje kwestia rzeczywistych obowiązków St. O. związanych z pełnieniem przez niego funkcji likwidatora. Kara (o charakterze fakultatywnym) przewidziana w art. 168 d u.p.e.a. jest, co prawda jednym ze środków gwarantujących, sprawność i skuteczność prowadzenia działań zmierzających do przymusowego, skutecznego wyegzekwowania dochłodzonej należności. Jej nałożenie nie może jednak nastąpić bez uwzględnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym w szczególności zamiaru osoby ukaranej i jej zawinienia, które nie tylko przesądzają o wypełnieniu przesłanek ukarania, ale także determinują wymiar kary (którego wyznacznikiem nie może być jedynie sytuacja materialna ukaranego).

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie nie wykazano w żaden sposób, że skarżący "celowo wprowadził w błąd poborcę egzekucyjnego poprzez udzielenie fałszywych informacji". Kwestia statusu skarżącego jako likwidatora Spółdzielni zobowiązanego do jej reprezentacji mogła być różnie oceniana przez skarżącego i organy obu instancji, jednakże – w okolicznościach niniejszej sprawy - ewentualna odmienność tych stanowisk nie może być utożsamiana z twierdzeniem, że skarżący przedstawił poborcy fałszywe informacje i działał z zamiarem wprowadzenia go w błąd.

Na marginesie wskazać także warto, że domniemanie prawne ustanowione w art. 17 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym może być obalone, ponieważ ustawa tego nie wyłącza (por. wyrok SN z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II CSK 328/11, LEX nr 1163191). Należy także mieć na uwadze, że doręczenie tytułów wykonawczych, warunkujące wszczęcie postępowania egzekucyjnego może nastąpić za pośrednictwem poczty, w związku z czym odmowa ich odebrania od poborcy egzekucyjnego nie pozbawia organu możliwości ich skutecznego doręczenia w innym trybie.

Jak więc wykazano powyżej nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w kwocie [...] zł nie znajduje oparcia w art. 168 d u.p.e.a. Wyczerpana zatem została podstawa uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zobowiązania właściwego organu do uwzględnienia powyższych rozważań. O wykonalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd orzekł w oparciu o art. 152 wskazanej ustawy. Wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania uwzględniono natomiast na podstawie art. 200 tej ustawy.