Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 697/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Pracownicy samorządowi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 1, art. 12 , art. 13a ust. 1 i 14
journal: Dz.U. 2019 poz 1282
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Protokolant: Ksawery Sobczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi K. G. przy udziale uczestnika K. M. na czynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. z dnia 10 sierpnia 2021 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze poprzez zakończenie procedury naboru na stanowisko oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

K. G. wniosła skargę na czynność Dyrektora Pomocy Społecznej w L., dotyczącą rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze kierownika zespołu (ogłoszenie z dnia 8 lipca 2021 r.).

W treści skargi skarżąca podała, że ogłoszeniem z dnia 8 lipca 2021 r. Dyrektor Pomocy Społecznej w L. ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze kierownika zespołu Domu Pomocy Społecznej.

Ogłoszenie to umieszczone zostało m.in. w Biuletynie Informacji Publicznej.

Skarżąca przystąpiła do otwartego naboru zgłaszając swoją aplikację w dniu 27 lipca 2021 r.

Skarżąca przeszła pozytywnie I etap naboru, tj. test, a także przystąpiła do drugiego etapu, tj. rozmowy kwalifikacyjnej.

Zarzuty skargi koncentrują się na wykazaniu przez stronę przede wszystkim nieprawidłowości w postępowaniu dotyczącym tego drugiego etapu naboru.

Jak wynika z treści skargi, skarżąca zarzuca organowi wadliwość związaną z przyjęciem konieczności uzyskania ponad połowy punktów na etapie rozmowy kwalifikacyjnej, jak również nieprawidłowość polegającą na przyznawaniu większej niż regulaminowa ilości punktów podczas rozmowy kwalifikacyjnej (po 20 przez każdego członka komisji zamiast 10).

Zdaniem strony, zastosowana prawdopodobnie przez organ skala punktacji jest sprzeczna z regulaminem naboru na wolne stanowisko urzędnicze.

W rozwinięciu tej argumentacji strona powołała się na § 11 ust. 4 regulaminu, gdzie wskazano, że każdy członek komisji może przyznać kandydatowi nie więcej niż 10 punktów. Wskazując na tę regulację strona podniosła, że skoro członków Komisji było 3, to suma możliwych do uzyskania punktów powinna wynosi 30 punktów (a zatem o połowę mniej).

W ramach kwestionowania przyjętego w toku naboru systemu punktacji strona odwołała się do treści § 10 ust. 2 i ust. 4 regulaminu zwracając uwagę, że z treści pierwszego z powołanych przepisów wynika, że "każde pytanie w teście kwalifikacyjnym ma odpowiednią skalę punktową od 0 do 1".

Z kolei, drugi z powołanych przepisów stanowi, że każdy z członków komisji rekrutacyjnej podczas rozmowy przyznaje kandydatowi punkty w skali od 0 do 10". Zestawiając brzmienie obu regulacji strona wskazała, że w przypadku rozmowy kwalifikacyjnej należy przyjąć, że skala punktacji dotyczy tu całej rozmowy kwalifikacyjnej (w przepisie § 10 ust. 4 regulaminu brak jest wskazania, że skala punktacji dotyczy każdego z pytań z osobna), a zatem brak jest podstaw do multiplikowania punktów i przyznawania ich za każde pytanie. Tymczasem, w toku odbytej w ramach naboru rozmowy kwalifikacyjnej zastosowano odmienną punktację oceniając każde z zadanych pytań osobno, a nie całościowo rozmowę. Zdaniem strony, tak przeprowadzony nabór świadczy o braku otwartości i konkurencyjności, albowiem został on przeprowadzony w oparciu o inne zasady niż to wynikało z ogłoszenia o naborze.

Strona uzupełniająco dodała, że analogiczną ocenę tego typu postępowania zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawach o sygn. IV SA/Wr 317/21, IV SA/Wr 318/21 i IV SA/Wr 439/21, dotyczących konkursów przeprowadzonych przez ten sam organ.

Podniesione w skardze zarzuty odnoszą się także do samego uzasadnienia dokonanego wyboru, które – jak to oceniła skarżąca – zamyka się w lakonicznym sformułowaniu, że: "Pani K. M. spełnia wymogi określone dla stanowiska Kierownika Zespołu w Domu Pomocy Społecznej w L. Komisja Rekrutacyjna pozytywnie oceniła umiejętności i kwalifikacje kandydata". Zdaniem skarżącej, tak zredagowany sposób uzasadnienia dokonanego wyboru jest nieweryfikowalny, albowiem brak jest na podstawie takiego uzasadnienia zweryfikować to, jakie umiejętności i kwalifikacje kandydata zostały ocenione, jaka była ich konkretna ocena, ile punktów zyskał kandydat. Nadto, jest również sprzeczny z przepisami prawa, albowiem w myśl art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych oraz tożsamego treściowo § 15 ust. 2 pkt 4 regulaminu informacja o wyniku naboru powinna zawierać "uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko". W ocenie strony, wyczerpujące uzasadnienie wyniku naboru ma znaczenie w świetle § 11 ust. 1 i 2 regulaminu określającego cele rozmowy kwalifikacyjnej oraz tego, co w ramach rozmowy kwalifikacyjnej powinno być badane przez komisję (tu wymieniła strona takie kwestie jak – predyspozycje i umiejętności, posiadana wiedza, zakres odpowiedzialności i obowiązków na poprzednim stanowisku pracy, cele zawodowe kandydata). Skarżąca podkreśliła, że w sprawie uzasadnienie wyników wyboru sprowadza się w istocie jedynie do konstatacji, że komisja pozytywnie oceniła kandydaturę, bez wskazania nawet liczby punktów jakie wybrany kandydat uzyskał w ramach testu i rozmowy kwalifikacyjnej, co podważa zasadę praworządności i zasadę pogłębiania zaufania do organu.

Uzupełniająco skarżąca podniosła również, że w myśl art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o pracownikach samorządowych oraz tożsamego treściowo § 15 ust. 2 pkt 3 regulaminu, w informacji o wynikach naboru powinno się wskazać nie tylko imię i nazwisko kandydata, ale także jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego, czego w sprawie zabrakło.

Końcowo skarżąca podniosła, że Dyrektor DPS wprowadził także dodatkowy regulamin, związany z procedurą przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w domu Pomocy Społecznym kierowanym przez tego Dyrektora (zarządzenie nr [...] z dnia 17 grudnia 2020 r.), którego regulacje mogą pozostawać w sprzeczności z przepisami ustawy o pracownikach samorządowych, albowiem regulamin ten ogranicza czas przechowywania danych, co może wpływać na brak rzeczywistej możliwości kontroli poprawności przeprowadzonych konkursów w trybie sądowo-administracyjnym lub administracyjnym oraz uniemożliwiać dostęp do informacji publicznej.

W podsumowaniu strona stwierdziła, że organ przeprowadził postępowanie w sprawie naboru wadliwie, sprzecznie z ustawą i regulaminem. Procedura konkursowa została przeprowadzona w sposób nierzetelny, niejasny, nieprzejrzysty, co powinno skutkować bezskutecznością czynności organu w postaci ogłoszonego wyniku konkursu zakończonego wyborem na stanowisko kierownika zespołu K. M..

W ramach zarzutów skargi strona wskazała na naruszenie:

1. art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze (Zarządzenie nr [...], dalej: regulamin naboru) - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego (naboru) w sposób wadliwy, niekonkurencyjny, nieotwarty, nieweryfikowalny, bez zachowania obiektywnych kryteriów co do wyboru kandydatów na stanowisko urzędnicze (naruszenie zasady przejrzystości) - polegające zwłaszcza na:

a) zastosowaniu wadliwej punktacji za etap rozmowy kwalifikacyjnej - poprzez przyjęcie, iż możliwe do uzyskania jest 60 pkt, w sytuacji, gdy z regulaminu naboru wynika o połowę mniejsza maksymalna liczba punktów możliwa do zdobycia (30) przy komisji liczącej 3 członków - brak informacji w wynikach naboru co do ilości punktów osiągniętych przez kandydata;

b) sporządzeniu uzasadnienia informacji o zakończonym naborze i jego wynikach w taki sposób, iż nie wskazuje ono, by zweryfikowano cele rozmowy kwalifikacyjnej oraz zagadnienia jakie winna komisja rekrutacyjna zbadać w toku w/w rozmowy (zgodnie z regulaminem naboru);

2. art. 13a ust. 1 i 14 ustawy - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego w sposób wadliwy, nierzetelny, nieweryfikowalny oraz nieobiektywny - a to poprzez prawdopodobne przyjęcie kryterium konieczności uzyskania nie mniej niż połowy liczby punktów z rozmowy kwalifikacyjnej, które to kryterium nie znajduje uzsadnienia ani w ustawie ani w akcie wewnętrznym organu (analogicznie jak w postępowania będących przedmiotem spraw prowadzonych przez WSA we W. do sygn. akt IV SA/Wr 317/21, IV SA/Wr 318/21, IV SA/Wr 439/21);

3. art. 6 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania o nabór na stanowisko urzędnicze z naruszeniem zasady praworządności i pogłębiania zaufania do władzy publicznej polegające zwłaszcza na:

a) prawdopodobnym przyjęciu zasady, że konieczne jest uzyskanie co najmniej połowy możliwych do uzyskania punktów w ramach rozmowy kwalifikacyjnej, w sytuacji, gdy warunek taki nie znajduje oparcia w ustawie ani regulaminie;

a) przyjęciu wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (0 - 60 punktów), podczas, gdy w myśl regulaminu naboru skala to: 0-30 punktów (przy 3 członkach komisji);

b) braku jasnego, pełnego, rzetelnego oraz obiektywnego i weryfikowalnego podania przyczyn, z których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje (wadliwość uzasadniania niewskazująca na sposób przeprowadzenia postępowania konkursowego oraz rzeczywistych przyczyn podjętych decyzji).

6. art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy poprzez sporządzenie uzasadnienia czynności w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie poprawności postępowania, w tym ustalenie jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym, nieweryfikowalnym, niepozwalającym ustalić jaki wynik osiągnęła wybrana osoba.

Mając wskazane zarzuty na strona wniosła o:

1. stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności;

2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, w wysokości wedle norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor DPS wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a z ostrożności procesowej organ ten wniósł także o oddalenie skargi.

Zdaniem organu, wniesioną przez stronę skargę ocenić należy za niedopuszczalną, albowiem nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie ma charakteru indywidualnego aktu administracyjnego w rozumieniu art. 3 pkt 2 pkt 1 p.p.s.a. (nie odnosi się bowiem do skonkretyzowanego podmiotu w kontekście jego praw i obowiązków) i z tych samych względów nie ma on charakteru innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozwinięciu tego wątku organ wskazał, że wszystkie czynności które dokonywane są w ramach naboru na pracownika samorządowego mają charakter wewnętrznego postępowania pracodawcy, nawet jeżeli są regulowane przez prawo powszechnie obowiązujące. Podniósł, że nabór (rekrutacja) jest zespołem niewładczych czynności z zakresu prawa pracy (poprzedzających ewentualne zatrudnienie), a nie z zakresu administracji publicznej.

Wnosząc z ostrożności procesowej o oddalenie skargi organ ten natomiast podniósł, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze odbył się zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, jak również, zgodnie z aktami wewnętrznymi. Organ wskazał, że w przeprowadzonym naborze skarżąca "wykazała się szczególnie niskim poziomem wiedzy i nie spełniała w żadnym stopniu oczekiwanego od kandydata na stanowisko kierownika zespołu DPS poziomu kwalifikacji". Jako niepolegające na prawdzie ocenił organ zarzuty skargi dotyczące "prawdopodobnego wprowadzenia" do etapu rozmowy kwalifikacyjnej dodatkowego warunku konieczności uzyskania nie mniej niż połowy możliwych do uzyskania punktów. Wyjaśnił, że w postępowaniu konkursowym będącym przedmiotem skargi takiego kryterium nie stosowano. Organ zakwestionował również zasadność zarzutów skargi odnoszących się do zastosowania wadliwej punktacji wyników rozmowy kwalifikacyjnej. Organ wskazał, że w skali od 1 do 30 zostali ocenieni wszyscy kandydaci w ramach rozmowy kwalifikacyjnej, a zatem nie jest prawdą, że możliwe było do uzyskania 60 punktów.

W nawiązaniu do zarzutów skargi organ stwierdził również, że wbrew wyrażonemu w skardze stanowisku, informacja o zakończonym naborze i jego wynikach została udzielona zgodnie z regulaminem.

Jako nieuzasadniony organ ocenił także zarzut naruszenia art. 13a ust. 1 i ust. 14 ustawy o pracownikach samorządowych. Wskazał, że z przeprowadzonego naboru kandydatów został sporządzony protokół wraz z uzasadnieniem. Sporządzone uzasadnienie w pełni odzwierciedlało osiągnięte przez kandydatów wyniki oraz poziom spełnienia przez nich oczekiwań ogłaszającego konkurs. Organ zaakcentował, że wyłoniony w toku naboru kandydat spełniał wymogi określone dla stanowiska kierownika zespołu. Komisja rekrutacyjna pozytywnie oceniła także umiejętności i kwalifikacje wybranego kandydata. Natomiast wiedza skarżącej jako kandydata biorącego udział w konkursie była niewystarczająca do tego by zatrudnić ją na stanowisku kierownika zespołu.

Uczestniczka postępowania – K. M. w piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2021 r. odniosła się do zarzutów skargi uznając je za nieuzasadnione. Podniosła, że wszystkie osoby aplikujące na stanowisko kierownika Domu Pomocy Społecznej w L. były tak samo oceniane, w sposób konkurencyjny i sprawiedliwy. Wskazała, że warunki przystąpienia do konkursu były wywieszone na tablicy ogłoszeń oraz w BIP-ie. Sposób oceniania był przedstawiony osobom przystępującym do konkursu przez komisje rekrutacyjną i nikt z aplikujących, w tym skarżąca, nie zgłaszał sprzeciwu co do punktacji oraz przebiegu naboru. Uczestniczka postępowania wyjaśniła, że po pozytywnym przejściu przez pierwszy etap konkursu przeszła do drugiego etapu, tj. do rozmowy kwalifikacyjnej. Przed tą rozmową została ona poinformowana przez komisję rekrutacyjną, że każdy członek komisji zada jej po dwa pytania, z czego każde będzie oceniane w skali od 0 do punktów. Zdaniem uczestniczki, punktowanie (w tej skali) każdego z pytań pozwoliło komisji na zweryfikowanie wiedzy oraz zachowanie obiektywnych kryteriów. W ramach polemiki ze skargą uczestniczka postępowania stwierdziła, że spełniła ona wszystkie wymaganie niezębne na stanowisku kierownika zespołu Domu Pomocy Społecznej w L. Jej odpowiedzi podczas rozmowy kwalifikacyjnej były wyczerpujące, kandydatka wykazała się znajomością przepisów prawa pracy, kreatywnością, kompetencjami społecznymi a także umiejętnością zarządzania zasobami ludzkimi. W posumowaniu uczestniczka postępowania stwierdziła, że przeprowadzony nabór na stanowisko urzędnicze (kierownika zespołu) odbył się z zachowaniem wszystkich procedur, a informacje o wynikach naboru zostały wywieszone na tablicy ogłoszeń oraz w BIP-ie. W piśmie z dnia 15 lutego 2022 r. K. M. sprostowała swoją wcześniejszą wypowiedź pisemną oświadczając, że podczas rozmowy kwalifikacyjnej była oceniana w ten sposób, że każdy z członków komisji zadał jej pod dwa pytanie, oceniając za wypowiedź w skali od 0 do 10 punktów.

Swoją argumentacją skarżąca dodatkowo przedstawiła i rozwinęła w pismach procesowych z dnia 28 grudnia 2021 r. oraz 5 maja 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest odnieść się do podniesionego w odpowiedzi na skargę zarzutu niedopuszczalności skargi oraz związanego z tym zarzutem wniosku organu o jej odrzucenie. Nie podzielając stanowiska organu w tym zakresie Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany uznać należy pogląd, że rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), albowiem pochodzi ono od organu i rozstrzyga o prawach kandydata (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2966/15).

Podzielając to stanowisko Sąd stwierdza, że postępowanie konkursowe (rekrutacyjne) zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko urzędnicze jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej (sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej), a jego wynik podlega kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 240/22 i powołane tam orzecznictwo).

Ponieważ zaskarżona informacja o wyniku naboru kończy postępowanie rekrutacyjne i stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to należało w konsekwencji przyjąć, że podlega ona kognicji sądu administracyjnego. Stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę a ukierunkowane na wykazanie niedopuszczalności skargi w sprawie ocenić zatem należało jako chybione.

Dokonując merytorycznej kontroli zaskarżonej czynności Sąd w ramach uwag wstępnych zauważa, że w sprawie, w sytuacji skutecznego zaskarżenia przez stronę wyniku postępowania rekrutacyjnego zadaniem Sądu było ustalenie, czy postępowanie rekrutacyjne zapoczątkowane ogłoszeniem o naborze z dnia 8 lipca 2021 r., które prowadziło do wyniku ogłoszonego w dniu 10 sierpnia 2021 r. , zostało przeprowadzone zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, regulaminem naboru na wolne stanowisko urzędnicze, stanowiącym załącznik do zarządzenia Dyrektora DPS w L. nr [...] z dnia 3 grudnia 2019 r. jak i poszanowaniem zasad rządzącym się tym postępowaniem.

Co również wymaga odnotowania na wstępie, choć poszczególne etapy postępowania rekrutacyjnego nie mogą być odrębnie zaskarżone, ich przeprowadzenie zgodnie z obowiązującymi przepisami w oczywisty sposób jest kontrolowane przez Sąd w ramach zgodności z prawem wyniku postępowania rekrutacyjnego.

Co w sprawie ważne i do czego nawiązują zarzuty skargi, postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach – otwartości, jawności i przejrzystości.

Konkurencyjność naboru ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata.

Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani.

Zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie prowadzone jest według jasnych reguł, pozwalających ocenić, na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata.

Zdaniem Sądu, nabór w sprawie został przeprowadzony w sposób zapewniający zachowanie tych zasad. W sprawie nie zostały naruszone także inne przepisy w sposób, które dawałyby podstawy do oceny, że uchybienie miało wpływ na wynik sprawy.

Jednym z głównych zarzutów skargi był zarzut, że na stronie BIP nie został opublikowany pełny tekst regulaminu naboru w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym całościowym tekstem. Chodziło mianowicie o trudności w zapoznaniu się z treścią załącznik nr 9 do tego regulaminu, który zgodnie z argumentacją strony nie został opublikowany w dziale dotyczącym naboru, ale "został "ukryty" pośród innych dziesiątek Zarządzeń Dyrektora, co [...] czyni nabór nieotwartym i niekonkurencyjnym, albowiem nie wszystkim kandydatom są znane jego zasady".

Sąd potwierdza trudności w odnalezieniu treści załącznik nr 9 regulaminu na stronie BIP, niemniej nie może pominąć dowodu jaki w toku postępowania przed Sądem dostarczył organ, a z którego wynika, że strona zapoznał się z treścią tegoż załącznika w drodze obiegowego zapoznania się przez pracowników z treścią tego załącznika, o czym świadczy jej podpis potwierdzający fakt zapoznania się przez skarżącą z treścią zarządzenia nr [...] z dnia 17 grudnia 2020 r. Co w sprawie trzeba zaakcentować, strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie kwestionowała faktu, że istotnie zapoznała się z treścią załącznika nr 9 w sposób wskazywany przez organ. Podniosła natomiast, że dowód ten stanowiący załącznik do pisma organu z dnia 28 października 2022 r. powinien zostać zwrócony w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a. Sądowi znana jest treść art. 66 §1 p.p.s.a. niemniej, w okolicznościach faktycznych sprawy, mając na uwadze wagę wspomnianego dowodu, a także mając również na względzie możliwość zwrócenia się przez Sąd o ten dowód do organu z urzędu (skoro Sąd dowiedział się już o jego istnieniu z pisma organu), skład orzekający w sprawie w ramach ekonomiki postępowania postanowił oddalić wniosek strony o zwrot pisma organu z dnia 28 października 2022 r. wraz załącznikiem. Przedstawione dotąd fakty pozwalają uznać, że stronie znana była treść załącznika nr 9 przed przystąpieniem do naboru, a zatem chybiona jest jej argumentacja ukierunkowana na wykazanie, że nie były jej znane wszystkie zasady naboru.

Na marginesie tej części rozważań należy wskazać, że jak wynika z treści załącznika nr 9 do regulaminu, w treść tego dokumentu została opisana procedura przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w L. Jego znajomość nie rzutowała zatem w sposób bezpośredni na zasady naboru, których znajomość mogła wpłynąć na szanse określonego kandydata w naborze.

Sąd nie podzielił również zasadności stanowiska strony w części dotyczącej wykazania, że dowodem na naruszenie wspomnianych zasad w toku naboru jest okoliczność, że A. B., M. M. i E. B. były członkami komisji antymobbingowej. Analizując ten zarzut Sąd doszedł do przekonania, że sama obecność tych osób w prowadzonych równolegle komisjach, tj. w sprawie naboru i antymobbingowej nie przesądza jeszcze o tym, że przeprowadzony z udziałem tych osób nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie odpowiadał standardom zachowania wymogu otwartości, przejrzystości i konkurencyjności. W ocenie Sądu, w sprawie akta sprawy nie potwierdzają a i strona nie wykazała tego, by udział wspomnianych osób w komisji rekrutacyjnej w jakikolwiek sposób rzutował na wynik tego konkursu w sposób niekorzystny dla strony. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących w najmniejszym stopniu na to, by wymienione osoby nie kierowały się zasadami obiektywizmu wobec skarżącej. Dowodu na te okoliczność nie dostarczyła także sama skarżąca. Podobnie, w sprawie nie wykazano, by z uwagi na przynależność strony do związków zawodowych członkowie komisji nie byli bezstronni wobec skarżącej. Okoliczności podnoszone przez stronę a dotyczące A. S. nie pozostają w związku ze sprawą, która dotyczy naboru na wolno stanowisko urzędnicze.

Podobnie, do oczekiwanego przez stronę skutku nie mógł doprowadzić zarzut skargi ukierunkowany na wykazanie, że przeprowadzone postępowanie nie spełnia wymogów regulaminowych, o których mowa w § 3 ust. 5 in fine regulaminu z uwagi na brak adekwatnych oświadczeń członków komisji.

W nawiązaniu do tego zarzutu wskazać trzeba, że zgodnie z powołaną normą regulaminu, w pracach komisji nie może uczestniczyć osoba, która jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, albo pozostaje wobec niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.

Norma z § 3 ust. 6 regulaminu stanowi z kolei, że przed przystąpieniem do prac członkowie Komisji składają oświadczenie o braku powiązań wymienionych w pkt 5 § 3.

Z akt sprawy wynika, że każdy z członków komisji (A. B., M. M., E. B.) złożył jednobrzmiące w swej treści oświadczenie co do tego, że nie jest on spokrewniony ani spowinowacony do drugiego stopnia włącznie z kandydatami przystępującymi do naboru na stanowisko kierownika zespołu.

Istotnie, jak zarzuca skarżąca, w aktach sprawy brak jest oświadczeń poszczególnych członków Komisji odnośnie do niepozostawania przez nich w takim stosunku prawnym lub faktycznym względem osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, że mogłoby to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w postępowaniu. Uchybienie to, wobec braku podniesienia ze strony skarżącej jakichkolwiek okoliczności mogących wskazywać na istnienie tego rodzaju stosunków, a co za tym idzie, wobec braku choćby najmniejszej wątpliwości co do bezstronności członków komisji z uwagi na tego rodzaju związki z osobami biorącymi udział w rekrutacji, ocenić należało za niemające wpływu na wynik na wynik sprawy.

Wbrew obszernym zarzutom skargi, analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła zarzutów strony odnośnie do naruszenia zasad otwartości i konkurencyjności także w trakcie prowadzonego naboru.

Tytułem przypomnienia w sprawie trzeba wskazać, że prowadzony nabór składał się z dwóch etapów, tj. testu i rozmowy kwalifikacyjnej. Strona skarżąca pozytywnie przeszła etap wstępnej weryfikacji warunków formalnych. Następnie, strona pozytywnie przeszła I etap naboru, a także przystąpiła do drugiego etapu naboru – rozmowy kwalifikacyjnej.

Sąd nie dostrzegł nieprawidłowości na I etapie konkursu czyli testu kwalifikacyjnego (niesporne), a także nie stwierdził nieprawidłowości przy przeprowadzeniu oraz dokonaniu oceny drugiego etapu, tj. rozmowy kwalifikacyjnej, co strona usiłowała wykazać w skardze.

W ocenie Sądu, organowi nie można zarzucić żadnych uchybień na etapie przeprowadzenia drugiego etapu naboru, tj. rozmowy kwalifikacyjnej.

Nabór, do którego odnoszą się zarzuty skargi, został ogłoszony i przeprowadzony na stanowisko kierownika zespołu.

W punktach 1, 2 i 3 ogłoszenia o naborze z dnia 8 lipca 2021 r. pomieszczony zostały odpowiednio: wymagania niezbędne (punkt 1), wymagania dodatkowe (punkt 2) oraz zakres zadań wykonywanych na tym stanowisku (3).

Zgodnie z powołanym wcześniej § 11 regulaminu, celem rozmowy kwalifikacyjnej jest nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatem i weryfikacja informacji zawartych w aplikacji (ust. 1). Rozmowę kwalifikacyjną (ust. 2.) przeprowadza się w sposób pozwalający zbadać:

1) predyspozycje i umiejętności kandydata gwarantujące prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków;

2) posiadanie wiedzy na temat jednostki, w której ubiega się o stanowisko;

3) obowiązki i zakres odpowiedzialności na stanowiskach zajmowanych poprzednio przez kandydata;

4) cele zawodowe kandydata.

W ocenie Sądu, analiza przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej z uczestnikami naboru (skarżącą, K. M. i A. J.), tj. treść zadawanych pytań, a także wynikająca z protokołu naboru opisowa ocena zaprezentowania się w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej kandydata który został wybrany na to stanowisko (wypowiedzi klarowne, spójne, uporządkowane, rzeczowe, umiejętność działania pod presją czasu, duża znajomość z zakresu zarządzania zespołem, predyspozycje do zarządzania opartego na modelu współpracy, szeroko rozwinięta świadomość swoich wewnętrznych zasobów i kompetencji, posiadane już doświadczenie w zastępowaniu kierownika zespołu, rokujące właściwym wykonaniem przyszłych powierzonych obowiązków na stanowisku kierownika zespołu) wskazuje, że etap rozmowy kwalifikacyjnej miał na celu zbadanie przesłanek z § 11 ust. 2 regulaminu.

Nieuzasadniony był także zarzut skargi dotyczący zastosowania przez komisję wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (od 0 do 60 punktów). Prezentowane w skardze stanowisko w tym zakresie nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, z których wynika, że w toku rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatami Komisja stosowała punktację odpowiadającą treści § 11 ust. 4 regulaminu, tj. 0-10 punktów za każdy zestaw pytań zadanych przez jednego członka Komisji, co przy 3 członkach Komisji potencjalnie dawało możliwość uzyskania maksymalnego wyniku 30 punktów za rozmowę kwalifikacyjną. Ze znajdującej się w aktach sprawy karty oceny kandydatów z rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej w dniu 9 sierpnia 2021 r. wynika, że za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca Komisji) skarżąca otrzymała w sumie 6 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez M. M. (członka Komisji) otrzymała także w sumie 6 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B. (sekretarza Komisji) otrzymała w sumie 3 punkty, co łącznie dało wynik 15 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej.

Z kolei w toku etapu rozmowy kwalifikacyjnej K. M. za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca Komisji) otrzymała w sumie 9 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez M. M. (członka Komisji) otrzymała w sumie 7 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B. (sekretarza Komisji) otrzymała w sumie 3 punkty, co łącznie dało wynik 19 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej.

Trzecia uczestniczka naboru, tj. A. J. za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca Komisji) otrzymała w sumie 5 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez M. M. (członka Komisji) otrzymała w sumie 5 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B. (sekretarza Komisji) otrzymała 0 punktów, co łącznie dało wynik 10 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej.

Zastosowana na etapie rozmowy kwalifikacyjnej punktacja odpowiada zatem zasadom przyjętym w treści § 11 ust. 4 regulaminu naboru.

Zawarta w analizowanej karcie ocena, jaką kandydaci uzyskali w toku rozmowy kwalifikacyjnej koresponduje z punktacją widniejącą pod opisem odpowiedzi jakie kandydaci udzielili na każde z zadanych im pytań przez poszczególnych członków Komisji.

Odnosząc się do stanowiska strony akcentującej, że tego błędną (sprzeczną z regulaminem) praktykę oceniania etapu rozmowy kwalifikacyjnej organ stosował także w poprzednich naborach ( co zakwestionował Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrując skargi strony w tym zakresie) trzeba odnotować, że wyjaśnienia organu odnośnie do dostosowania punktacji z rozmowy kwalifikacyjnej do zapisów regulaminu w obecnie przeprowadzonym naborze korespondują z dokumentacją z naboru. Podsumowując ten wątek stwierdzić trzeba, zastosowana przez organ punktacja na etapie rozmowy kwalifikacyjnej (w toku której każdy członek Komisji mógł przyznając kandydatowi w sumie 10 punktów (tj. za odpowiedź udzieloną na oba pytania) jest zgodna z zapisem § 11 ust. 4 regulaminu, w myśl którego, każdy członek Komisji Rekrutacyjnej podczas rozmowy przyznaje kandydatowi punkty w skali od 0 do 10.

Odnosząc się do okoliczności wskazanych przez K. M. pierwotnie w piśmie z dnia 28 grudnia 2021 r., z których wynika, że K. M. została pouczona przez członków komisji rekrutacyjnej że w toku rozmowy kwalifikacyjnej otrzyma po dwa pytania od każdego członka komisji, zaś każde z pytań będzie punktowane w skali od 0 do 10 punktów to trzeba powiedzieć, że prawdziwości tych twierdzeń nie potwierdza materiał dowodowy sprawy (w szczególności - karta oceny kandydata z rozmowy kwalifikacyjnej odbytej w dniu 9 sierpnia 2021 r.), a nadto, twierdzenia te zostały sprostowane przez K. M. w piśmie procesowym z dnia 15 lutego 2022 r. (dowód: karta 64 akt sądowych). Prostując swoją wcześniejszą odpowiedź K. M. w piśmie z dnia 15 lutego 2022 r. wyjaśniła, że omyłkowo wskazała sposób punktacji, jaki obowiązywał w dwóch poprzednich konkursach. Omyłkę tę K. M. tłumaczyła upływem czasu, a także zasugerowaniem się argumentacją podaną przez pełnomocnika strony skarżącej. W ocenie Sądu, nieuzasadniony był również zarzut skargi dotyczący kryterium konieczności uzyskania co najmniej połowy punktów z rozmowy kwalifikacyjnej.

W ocenie Sądu, nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut skarżącej dotyczący nieostrego i niekonkretnego sposobu oceniania pytań zadanych podczas rozmowy kwalifikacyjnej, co – zdaniem strony - uniemożliwia ich weryfikację. Sąd nie podziela tego zarzutu, uznając, że przedstawiony przez członków komisji sposób oceniania poszczególnych kandydatów podaje się weryfikacji. Odnosząc się w szczególności do sposobu oceniania przez członka komisji M. M. (co podkreślała skarżąca) to trzeba wskazać, że z opisu oceny odpowiedzi sporządzonej przez tego członka komisji wynikają kwestie (zagadnienia), które kandydat poddany ocenie podał, lub pominął. Przykładowo, porównując sporządzony przez M. M. opis oceny wypowiedzi skarżącej i kandydatki K. M. trzeba zauważyć, że skarżąca odpowiadając na pierwsze z zadanych pytań podała, że w pierwszej kolejności trzeba sprawdzić regulaminy zakładu pracy (czego zabrakło w wypowiedzi K. M.), pominęła natomiast kwestię tego, że kierownik nie powinien ulegać naciskom pracowników (co ujęła w swej wypowiedzi K. M.).

Co się tyczy drugiego z zadanych przez tego członka pytań, to według opisu oceny wypowiedzi, skarżąca przedstawiła zbyt mało argumentów odnośnie do pytania o sposób zmotywowania swoich podwładnych. Podała: motywacje, awans, pochwałę oraz dbanie o dobrą atmosferę. Według opisu członka komisji zabrakło w tej wypowiedzi wspólnego wytyczania celu, stawiania realnych ale ambitnych wyzwań, dzielenia się doświadczeniem, chwalenia efektów czyjejś pracy.

Natomiast takie kwestie jak: jasno określony cel, stawianie realnych zadań i wyzwań, dobre relacje w zespole, współpraca, chwalenie efektów pracy, dzielenie się doświadczeniem znalazły się w wypowiedzi K. M.. Przypomnieć w tym miejscu należy, że na pytania zadane przez tego członka komisji skarżąca uzyskała łącznie 6 punktów, natomiast K. M. uzyskała łącznie 7 punktów. Trzeci kandydat (A. J.) otrzymała łącznie 5 punktów. Z opisu oceny odpowiedzi tego kandydata wynika, że odpowiedź na drugie pytanie została udzielona przez niego na bardzo niskim poziomie, a odpowiadając na pytanie pierwsze stwierdził on m.in. że decyzje dotyczące podwyżki nie leżą w gestii kierownika.

Nietrafny okazał się także zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych poprzez brak należytego sporządzenia protokołu z przeprowadzonego naboru.

Przepis art. 14 ust. ustawy o pracownikach samorządowych stanowi, że z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół.

W myśl art. 14 ust. 2 w/w ustawy, protokół zawiera:

1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki;

2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne;

3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru;

5) skład komisji przeprowadzającej nabór.

Jak wynika z akt sprawy, sporządzony z przeprowadzonego naboru protokół spełnia wymogi formalne z art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Wymienia bowiem skład komisji przeprowadzającej nabór; wskazuje stanowisko, na które był przeprowadzany nabór; liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania kandydatów, podaje liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne, informację o zastosowanych metodach naboru (test kwalifikacyjny i rozmowa kwalifikacyjna), informację o zastosowanych technikach naboru (nabór przeprowadzono na podstawie analizy ofert, w tym wykształcenia i dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej kandydatów oraz w oparciu o test kwalifikacyjny i rozmowę kwalifikacyjną) oraz uzasadnienie wyboru.

Co ważne, zawarte w protokole uzasadnienie wyboru realizuje zasadę przejrzystości. Wskazuje bowiem argumentację składu komisji, która zadecydowała o wyborze konkretnego kandydata. Jak wynika z tego uzasadnienia, po dokonaniu weryfikacji komisja rekrutacyjna uznała, że K. M. jest odpowiednim kandydatem na stanowisko kierownika zespołu. Kandydatka ta testu kwalifikacyjnego oraz rozmowy kwalifikacyjnej uzyskała największą liczbę punktów, tj. 31 punkty. Sporządzony przez komisję rekrutacyjną protokół zwraca uwagę na klarowność i rzeczowość wypowiedzi ocenianej, umiejętność działania pod presją czasu, dużą znajomość z zakresu zarzadzania zespołem, predyspozycje do zarządzania oparte na modelu współpracy. Podnosi się w nim również na aspekty osobowościowe wybranego kandydata oraz zwraca uwagę, że uzyskane już doświadczenie w zastępowaniu kierownika zespołu rokuje właściwym wykonaniem przyszłych powierzonych obowiązków na stanowisku kierownika zespołu.

W ocenie Sądu, kończąca procedurę naboru czynność polegająca na sporządzeniu przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru nie narusza, wymienionych w art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych zasad otwartości i konkurencyjności i zasadniczo spełnia wymogi z art. 15 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w, niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy.

Przepis art. 15 ust 2 ustawy stanowi z kolei, że informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i adres jednostki;

2) określenie stanowiska;

3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko.

Wnosząc skargę na kończącą procedurę naboru czynność polegającą na sporządzeniu informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru skarżąca swoje zarzuty koncentruje przede wszystkim na uzasadnieniu zaskarżonej czynności. W ocenie strony, uzasadnienie dokonanego wyboru nie poddaje się zweryfikowaniu z punktu widzenia przyczyn dla których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje.

Zarzucając naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru, art. 6 i art. 8 k.p.a., a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych strona podnosi w szczególności, że z uzasadnienia dokonanego wyboru nie wynika to, jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co w jej ocenie czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym i nieweryfikowalnym. Także i tego zarzutu Sąd nie podzielił. Wprawdzie z uzasadnienia informacji o wynikach naboru istotnie nie wynika to, jaką ilość punktów uzyskał wybrany kandydat, niemniej, fakt ten wynika z protokołu naboru. Stwierdzić w tym miejscu trzeba, że przepis art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych nie precyzuje elementów uzasadnienia informacji o wynikach naboru. Nie ulega jednak wątpliwości że funkcją tego uzasadnienia jest poznanie motywów jakimi kierował się organ przy wyborze danej kandydatury w toku naboru, a tym samym, zapewnienie otwartości i konkurencyjności wyboru. W informacji o wynikach naboru Dyrektor Domu Pomocy Społecznej podał, że wybrany kandydat spełnia wymogi na stanowiska, na który przeprowadzono nabór oraz że komisja pozytywnie oceniła umiejętności i kwalifikacje kandydata.

Sąd dostrzega dużą zwięzłość tego uzasadnienia niemniej uważa, że przy jego ocenie nie można pominąć wniosków wynikających z treści protokołu komisji rekrutacyjnej z przeprowadzonego naboru, a mianowicie - że wybrany kandydat uzyskał największą łączną punktację z testu i rozmowy kwalifikacyjnej, wykazał się m.in. dużą wiedzą z zakresu zarządzania zespołem, posiada predyspozycje do zarządzania opartego na modelu współpracy a uzyskane już doświadczenie w zastępowaniu kierownika zespołu rokuje właściwym wykonaniem powierzonych obowiązków na stanowisku kierownika zespołu.

Z treści tego protokołu wynika, że komisja rekrutacyjna wzięła pod uwagę także cechy osobowościowe kandydata i sposób formułowania przez niego wypowiedzi.

Analizując protokół z przeprowadzonego naboru oraz treść informacji o wynikach naboru nie można mieć wątpliwości, że w toku naboru wyłoniono kandydata, który otrzymał największą liczbę punktów; który posiadała dużą wiedzę z zakresu zarządzania zespołem, który udowodnił predyspozycje do zarządzania opartego na modelu współpracy, a uzyskane już doświadczenie w zastępowaniu kierownika zespołu rokuje właściwym wykonaniem przyszłych powierzonych obowiązków na stanowisku kierownika zespołu.

W ocenie Sądu, brak wskazania o informacji o wynikach naboru miejsca zamieszkania wybranego kandydata nie stanowi takiego uchybienia, które uzasadniałoby stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności.

W sprawie, nie doszło do naruszenia zasad otwartości, przejrzystości i konkurencyjności, które mogłyby uzasadniać stwierdzenie bezskuteczności tej czynności, a miejsce

zamieszkania wybranego kandydata wynika z protokołu z przeprowadzonego naboru.

Organ, mając na uwadze cel procedury naboru, jakim jest wyłonienie najlepszego kandydata na dane stanowisko wybrał zatem osobę, która uzyskała największą liczbę punktów, która w największym stopniu spełniła kryteria naboru i której wybór kandydatury dawał najlepsze gwarancje na prawidłowe wykonywanie zadań na stanowisku kierownika zespołu.

Warto w tym miejscu odnotować, że w naborze skarżąca uzyskała 13 punktów z etapu pierwszego (testu kwalifikacyjnego) oraz 15 z etapu drugiego (rozmowy kwalifikacyjnej), a zatem łącznie mniej niż osoba wybrana do zatrudnienia, która uzyskała odpowiednio – 12 i 19 punktów.

Jako nie rzutujący na wynik sprawy Sąd ocenił także zarzut skargi dotyczący tego, że wprowadzony przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dodatkowy regulamin związany z procedurą przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w L.może pozostawać w kolizji z treścią art. 13 ust. 4 ustawy, a przez to uniemożliwiać m.in. dostęp do informacji publicznej.

Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.