Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1088/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1, art. 157
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 grudnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) - Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. S.A. z siedzibą w W. o sprostowanie i uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1677/08 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. sprostować oczywiste omyłki zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09 w ten sposób, że w uzasadnieniu wyroku na stronie 4 w 16 linijce od góry – wskazaną tam błędnie nazwę podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną: "organ podatkowy" - zastąpić prawidłową : "Bank" i odpowiednio na stronie 5 w 13 linijce od dołu wyrazy: "organu podatkowego" – zastąpić wyrazem "Banku", II. w pozostałym zakresie odmówić sprostowania wyroku, III. odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1677/08. Wnioskiem z dnia 7 grudnia 2010 r. pełnomocnik P. S.A. z siedzibą w W., powołując się na regulację art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), wniósł o rozważenie możliwości sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśniając, że ułomność zarzutów skargi kasacyjnej, która uniemożliwiła pełną merytoryczną kontrolę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji, była wynikiem trudności w interpretowaniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał ponadto, że w sprawie istniały przesłanki wskazujące na naruszenie przez Sąd I instancji prawa materialnego, co zostało uszczegółowione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Podniesiono, że w uzasadnieniu wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny powołał jako podmiot wnoszący skargę kasacyjną "organ podatkowy" gdy w istocie skargę wniósł Bank – co uzasadnia sprostowanie tej omyłki. Wskazał także na art. 157 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., jako podstawę uzupełnienia wyroku, co stworzyłoby możliwość odniesienia się przez Sąd kasacyjny do zarzutu naruszenia prawa materialnego, co potwierdziłoby słuszność stosowanej przez Bank praktyki - sporządzania informacji PIT 8C dla klientów Banku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek częściowo zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Strona może także zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 P.p.s.a.). Za niedokładność w rozumieniu art. 156 § 1 P.p.s.a. uznaje się niedokładne określenie stron postępowania, czy nieprawidłowe oznaczenie imienia; błąd pisarski to niewłaściwe użycie wyrazu, błąd gramatyczny czy mylna pisownia; oczywista omyłka to inne oczywiste, niemerytoryczne uchybienie.

Z kolei uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a., dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. Przypomnienie zasad prostowania i uzupełniana wydanych orzeczeń jest niezbędne ze względu na treść wniosku, który tylko w części odnosi się do żądania rektyfikacji wyroku oddalającego skargę kasacyjną, w istocie bowiem zmierza do takiego jego przeredagowania (w zakresie uzasadnienia), by obejmowało ono również merytoryczne stanowisko Sądu kasacyjnego w zakresie naruszenia prawa materialnego, który z uwagi na wadliwą konstrukcję skargi kasacyjnej, nie został poddany ocenie.

Odnosząc się do wniosku strony w zakresie sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09, to istotnie na stronie 4 w 16 linijce od góry oraz na stronie 5 w 13 linijce od dołu – błędnie wskazano organ podatkowy jako podmiot wnoszący skargę kasacyjną, gdy oczywistym w sprawie było, że skargę kasacyjną wniósł wyłącznie Bank – P. S.A. Oczywistość owej pomyłki wynika, w sposób jednoznaczny z akt sprawy, jak i samego uzasadnienia wyroku i w tym jedynie zakresie należało wniosek strony uwzględnić i sprostować tę oczywistą omyłkę. Na zaistnienia innych oczywistych omyłek w wyroku (w rozumieniu art. 156 § 1 P.p.s.a) wniosek strony nie wskazuje ani też żadne inne oczywiste omyłki w nim nie występują.

Odnosząc się zaś do wniosku o uzupełnienie wyroku wskazać należy, że wydany w sprawie wyrok spełnia wymagania o których mowa w art. 157 P.p.s.a albowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej poprzez jej oddalenie przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć lub modyfikacji dotychczasowych. Podkreślić przy tym należy, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjny oddalający skargę kasacyjną jest prawomocny, a polemika z prawomocnym rozstrzygnięciem jest niedopuszczalna. Także próba polemiki z wydanym w postępowaniu kasacyjnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z powołaniem się na przepisy o rektyfikacji orzeczeń nie może odnieść zamierzonego skutku. Przepisy te nie stanowią bowiem podstawy do wzruszania orzeczeń i umożliwienia stronie uzupełnienia skargi kasacyjnej o prawidłowo sformułowane podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. W konsekwencji wniosek strony o sprostowanie bądź uzupełnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną w zakresie w którym w istocie zmierza do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej uzasadnienia orzeczenia - uwzględniony być nie może.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 , art. 157 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.