Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 975/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 184, 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia JP i RP na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 758/09 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi JP i RP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 758/09, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że mimo wezwania do prawidłowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie wykazali, że w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej P.p.s.a.) tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności nie przedłożyli dokumentów obrazujących ich sytuację majątkową, finansową lub rodzinną, potwierdzających istnienie takiego niebezpieczeństwa. Ogólne stwierdzenie, iż zapłata kwoty 12.790,90 zł niewątpliwie wyrządzi znaczną szkodę oraz przytoczenie treści art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowią wystarczającej podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli JP i RP, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą według norm przepisanych. Skarżący podnieśli, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, iż nie zostały wykazane ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, podczas gdy zapłata kwoty 12.790,90 zł wyrządzi znaczną szkodę majątkową w postaci zmniejszenia posiadanych środków finansowych.

W odpowiedzi na zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wniosło o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji na etapie postępowania sądowego może nastąpić tylko wyjątkowo, o ile spełnione zostaną przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Obowiązek wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie skarżący JP i RP ograniczyli się do stwierdzenia, że zapłata kwoty 12.790,90 zł zmniejszy posiadane przez nich środki finansowe, zaś ewentualny zwrot zapłaconej sumy przez Gminę O może nastąpić z opóźnieniem. Powyższe okoliczności nie mogą stanowić samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Zmniejszenie ilości posiadanych środków finansowych samo w sobie nie stanowi znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dopiero dalsze wyjaśnienia skarżących np. dotyczące ich sytuacji majątkowej, mogłyby ewentualnie uzasadnić zastosowanie powołanego przepisu. Takich wyjaśnień skarżący jednak nie złożyli. W związku z powyższym także ewentualne opóźnienie w odzyskaniu wpłaconej sumy nie może zostać uznane za grożące znaczną szkodą. Natomiast z samego charakteru świadczenia majątkowego wynika, iż jego spełnienie jest całkowicie odwracalne, nie zachodzi zatem także druga z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.