Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 17/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c art. 152 art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska ( spr.) Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2008r. sprawy ze skargi D. i J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego I uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...], II stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...( Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 123 K.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne wszczęte wobec G.A. w związku z wykonaniem przez niego wiatrołapu do budynku mieszkalnego położnego przy ul. (...( w S., w ramach samowoli budowlanej.

W uzasadnieniu postanowienia organ ten powołał się na pytanie prawne, z jakim zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, o rozstrzygnięcie wątpliwości, czy przepis art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane jest zgodny z art. 2 i 32 Konstytucji RP. W związku z powyższym organ ten uznał, iż zachodzą przesłanki do zawieszenia z urzędu postępowania, gdyż wątpliwości jakie pojawiły się na tle stosowania tego przepisu, mają charakter zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Pismem z dnia 20 marca 2007 r. D. i J.M., jako współwłaściciele nieruchomości położonej przy ul. (...( w S., wnieśli zażalenie na ww. postanowienie. W zażaleniu strony podniosły, iż rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie stanowi zagadnienia wstępnego w tej sprawie i nie wyrazili zgody na legalizację przybudówki wykonanej przez G.A.

Postanowieniem z dnia (...( Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w całości podtrzymując stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Zdaniem tego organu wątpliwości zgłoszone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim mają charakter zagadnienia wstępnego, co uzasadnia zawieszenie prowadzonego postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. D. i J.M. wnieśli o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., zarzucając mu naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ma drugorzędne znaczenie wobec braku ze strony współwłaścicieli zgody na wykonanie przez G.A. inwestycji w postaci wiatrołapu. Skarżący podnieśli, iż przybudówka ogranicza im korzystanie z budynku oraz z działki której są współwłaścicielami, a ponadto "jest niebezpieczna ze względu na konieczność korzystania ze stromych, wykonanych niezgodnie z normami schodów do piwnicy".

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Analizowaną pod tym kątem skargę uznać należało za uzasadnioną, albowiem zachodzą podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji naruszają przepisy art. 6 i art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie wskazać należy, iż organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 K.p.a.). Oznacza to działanie w oparciu o obowiązującą normę prawną, prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy, niewadliwe dokonanie subsumcji oraz prawidłowe ustalenie następstw prawnych. Dotyczy to zastosowania zarówno normy prawa materialnego, jak i normy prawa procesowego. Jednym z obowiązków nałożonych na organy administracji publicznej przepisami prawa jest obowiązek załatwienia sprawy w terminach określonych w art. 35 K.p.a., chyba że wystąpią okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania. Przesłanki zawieszenia postępowania zostały wskazane w art. 97 K.p.a. Według jednej z nich organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.).

Jak wskazuje się w doktrynie, zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu może być wyłącznie zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd (vide: A. Wróbel Komentarz do art. 97 K.p.a., [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2000, s. 532-533). Treścią takiego zagadnienia może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. Przy czym samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracji i wydanie decyzji (vide: W. Jakimowicz, O kwestii prejudycjalnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym, Samorząd Terytorialny z 2003 r. Nr 10, s. 30).

W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r., II SA/Go 597/05, pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w kwestii zgodności art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. "b" i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane z art. 2, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego automatycznie zawieszenie postępowania w innej sprawie niż w tej, w związku z zawisłością której to pytanie prawne zostało skierowane. Organy obu instancji nie wykazały zaś istnienia bezpośredniego związku pomiędzy opisanym pytaniem prawnym wniesionym przez inny podmiot niż organ rozstrzygający w przedmiotowej sprawie, a koniecznością zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Tym samym, wydanie postanowień przez organy obu instancji nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 6 i art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznając, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzekł o uchyleniu postanowień organów pierwszej i drugiej instancji. W przedmiocie wykonalności orzeczono na podstawie art. 152, natomiast orzeczenie o kosztach wydano zgodnie z art. 200 wskazanej ustawy.