Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1742/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.30c ust.1, art.30c ust.3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Q. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2013 r. strona skarżąca Q. Sp. z o.o. w W. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] pt. "[...]", złożonego w ramach działania 4.4 POIG Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. Wnioskodawca wskazał, iż celem projektu jest uruchomienie zakładu produkcyjnego w celu wprowadzenia na rynek innowacyjnego pod względem procesu produkcyjnego oraz cech zasadniczo ulepszonego produktu w stosunku do produktów konkurencyjnych oferowanych zarówno na rynku krajowym jak i na rynkach zagranicznych. Podstawowym elementem wdrażanej innowacji jest technologia produkcji paliw płynnych z odpadów tworzyw sztucznych, w szczególności sposób frakcjonowania syntetycznej ropy naftowej będący przedmiotem ochrony patentowej, którego pierwsze w skali świata wdrożenie nastąpi w wyniku realizacji projektu. Planowana inwestycja nie jest w żaden sposób inwestycją odtworzeniową. Planowane do zakupu elementy projektu nie znajdują się w posiadaniu wnioskodawcy. Realizacja projektu przyczyni się do powstania zupełnie nowego podmiotu wyposażonego w linię produkcyjną niezbędną do wprowadzenia na rynek innowacyjnego produktu.

W wyniku oceny projektu oraz w oparciu o dokumentację załączoną do wniosku o dofinansowanie, PARP pismem z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie merytorycznej obligatoryjnej, z uwagi na niespełnienie kryteriów:

NR 3. Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%,

NR 7. Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty (np. promesa kredytowa) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu.

Od ww. oceny wnioskodawca złożył protest, w którym wniósł m.in. o ponowną weryfikacją oceny projektu w zakresie zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów oraz w zakresie naruszeń o charakterze proceduralnym w zakresie prowadzonej oceny oraz o zakwalifikowanie projektu do dofinansowania.

W wyniku dokonanej, zgodnie z § 8 ust. 2 Procedury odwoławczej w ramach POIG, autokontroli oceny merytorycznej wniosku, IW podtrzymała negatywny wynik oceny wniosku.

W dniu [...] czerwca 2014 r. do Ministerstwa Gospodarki pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej (IP) wpłynął przesłany przez PARP protest wnioskodawcy wraz z załączoną dokumentacją. W wyniku rozpatrzenia protestu Instytucja Pośrednicząca pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] uznała protest za niezasadny.

Odnosząc się do kryterium merytorycznego obligatoryjnego 3. Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%, organ wyjaśnił, iż zgodnie z opisem kryterium zawartym w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007- 2013 (zwanym dalej Przewodnikiem), okres stosowania technologii na świecie liczony jest w pełnych latach wstecz od momentu złożenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

Ocena kryterium dokonywana jest przede wszystkim na podstawie opisu we wniosku o dofinansowanie oraz wiedzy eksperta oceniającego. Dlatego we wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać konkretne dane umożliwiające dokonania oceny. Uzasadnienie innowacyjności powinno zawierać w szczególności:

- informację, które z elementów linii technologicznej produkcji lub procesu realizacji usługi są innowacyjne, a które pełnią rolę uzupełniającą;

analizę informującą, czy wdrażana/zakupywana technologia jest innowacyjna względem oferty już istniejącej na rynku i na czym ta innowacyjność polega;

spis podstaw/źródeł danych, na podstawie których określono stopień innowacyjności technologii, z podaniem tytułów raportów, roczników statystycznych i dat ich wydania, adresów stron internetowych, roczników publikacji itp. oraz wskazaniem miejsca ich dostępności, w celu zweryfikowania z informacjami przedstawionymi w opinii, z zastrzeżeniem, że podstawą opinii nie mogą być jedynie ogólne teksty reklamowo- opisowe dotyczące wdrażanej/zakupywanej technologii. (...)

Powodem uznania kryterium za niespełnione jest brak wymaganego przez regulamin uzasadnienia nowości rozwiązania technologicznego w porównaniu do rozwiązań konkurencyjnych w branży; zapisy Przewodnika do oceny wniosków są jednoznaczne: "Ekspert (...) dokona oceny i weryfikacji racjonalności uzasadnienia przedstawionego przez przedsiębiorcę w zakresie okresu stosowania technologii na świecie na podstawie informacji przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, które powinny jednoznacznie dowodzić spełnienia tego kryterium.". Organ podniósł, że nie ma podstaw do weryfikacji racjonalności uzasadnienia z powodu niezałączenia przez wnioskodawcą wymaganych we wniosku danych.

Technologia stosowana w projekcie stanowi jego główną oś, wokół której zdefiniowano wydatki na niezbędne dla wnioskodawcy elementy służące uruchomieniu opisywanej technologii. Wnioskodawca nie przedstawił jednak informacji na temat tego, które z elementów realizacji projektu są innowacyjne, a które służą jako uzupełnienie niezbędne do jej uruchomienia, brak jest także analizy innowacyjności wdrażanej technologii wykonanej w oparciu o stosowne źródła z podaniem spisu tych źródeł. Wnioskodawca ograniczył się do krótkiego stwierdzenia, że nie ma takiej oferty na rynku. Nie są to wystarczające dane by uznać kryterium za spełnione.

Ponadto, na podstawie przedłożonych we wniosku informacji nie można było stwierdzić z całą pewnością, iż technologia opatentowana w roku 2000 stanowi w istocie główną oś projektu - przy czym, wg oświadczenia wnioskodawcy, dysponuje on na wyłączność patentem w tym zakresie.

We wniosku aplikacyjnym wskazano dość lakonicznie źródła danych w zakresie przedmiotowej technologii - dokonawszy przy tym pobieżnej analizy technologii zbliżonych użytkowo do tej, którą wnioskodawca zamierza wdrożyć. Wnioskodawca w zakresie charakterystyki technologii posłużył się bardzo ogólnikowymi stwierdzeniami. Stwierdzenie dokonującego oceny wniosku o dofinansowanie eksperta, że istnieją rozwiązania umożliwiające produkcję paliw z odpadów sztucznych i organicznych jest prawdziwe. Wnioskodawca powinien wykazać przewagę planowanego rozwiązania "względem oferty już istniejącej na rynku" a nie ograniczać się do stwierdzeń, że nie ma planowanej technologii na rynku.

Jak dalej wyjaśnił organ, kryterium nie zostało spełnione, ponieważ nie wykazano innowacyjności rozwiązania względem dostępnych na rynku technologii produkcji paliw z odpadów, przez co nie jest możliwa rzetelna ocena. Kryterium nie może zostać uznane za spełnione także ze względu na brak precyzyjnych analiz w zakresie projektu (zawierających wiarygodne i konkretne informacje techniczne).

Ponadto organ zwrócił uwagę, iż procedura wyjaśnień treści wniosku nie jest obligatoryjna, uruchamiana jest na wniosek oceniającego eksperta (a taki w niniejszej sprawie nie wystąpił). Procedura wyjaśnień nie może zmierzać do naprawienia wad wniosku istniejących w chwili jego złożenia, a mających zasadnicze znaczenie dla jego oceny.

Odnosząc się do kryterium merytorycznego obligatoryjnego 7. Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty (np. promesa kredytowa) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu, organ wyjaśnił, iż zgodnie z opisem kryterium zawartym w Przewodniku, ocenie podlega to, czy wnioskodawca potwierdził swoją zdolność finansową do zrealizowania inwestycji zgodnie z założeniami projektu.

Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie musi określić sposób finansowania całej inwestycji (punkt 26 wniosku o dofinansowanie). Zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG, 2007 - 2013, kryterium uznaje się za spełnione kiedy:

1. przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty i informacje na temat źródeł finansowania projektu wraz z historycznymi danymi finansowymi oraz prognozą finansową potwierdzają możliwość wnioskodawcy do sfinansowania całkowitych wydatków projektu w tym także wydatków niekwalifikowanych,

przedstawione przez wnioskodawcę informacje na temat źródeł finansowania lub załączone dokumenty potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania całości projektu oraz

przyjęte dla wskaźników:

-płynność bieżąca (aktywa obrotowe / zobowiązania bieżące),

-rentowność (zysk netto x 100% /przychody ogółem),

-wykorzystanie funduszy obcych (fundusze obce x 100% / aktywa ogółem),

-zwrot na aktywach ROA (zysk netto x 100%/ aktywa ogółem),

wartości graniczne są osiągnięte w okresie trwałości projektu dla co najmniej trzech z wyżej wymienionych wskaźników.

Dla każdego z powyższych wskaźników przyjmuje się następujące wartości graniczne:

-płynność bieżąca - co najmniej 1,3

-rentowność - co najmniej 1,5%

-wykorzystanie funduszy obcych - co najwyżej 60%

-zwrot na aktywach ROA - co najmniej 5%.

Organ wyjaśnił, iż wnioskodawca jest spółką celową powołaną do realizacji projektu. Wartość projektu będącego przedmiotem oceny zamyka się kwotą 53 mln zł, w tym wydatki kwalifikowane wynoszą 43 mln zł. W pkt. 26 wniosku wskazano, że projekt docelowo zostanie sfinansowany dotacją w kwocie 25,8 mln zł, pożyczką udzieloną przez D. S.A. w kwocie 17,2 mln zł oraz środkami własnymi w kwocie 10 mln zł prawie w całości przeznaczonymi na finansowanie podatku VAT. Dotacja w przeważającej części zostanie wykorzystana w formie zaliczkowej. Kwota kredytu i dotacji pokrywa wysokość wydatków kwalifikowanych projektu. Na potwierdzenie źródła finansowania projektu w formie kredytu wnioskodawca przedłożył umowę kredytową z dnia [...].06.2013r. Zgodnie z zapisami umownymi jednym z warunków uruchomienia kredytu jest skuteczne ustanowienie zabezpieczeń kredytu w formie oraz treści satysfakcjonującej dla Banku. Jednym z zabezpieczeń jest depozyt środków pieniężnych złożony na rachunku Banku przez Kredytobiorcę w trybie art. 102 ustawy Prawo Bankowe w wysokości 17,7 mln zł. Tymczasem z zamieszczonych w pkt. 34 wniosku tabel finansowych wynika, że wnioskodawca nie posiada środków na wniesienie depozytu, gdyż wartość jego całego majątku wynosi zaledwie 174,6 tys. zł i jest znikoma w stosunku do kwoty depozytu. Spółka nie jest też w stanie wygospodarować środków niezbędnych na wniesienie depozytu z bieżącej działalności, gdyż takowej nie prowadzi. Wnioskodawca nie wykazał możliwości spełnienia warunku uruchomienia kredytu, co oznacza, że środki z kredytu nie zostaną wypłacone, a tym samym projekt nie posiada źródła finansowania.

Wnioskodawca nie udokumentował też posiadania środków na podatek VAT, który co prawda podlega zwrotowi, niemniej jednak wcześniej trzeba go uiścić. Podatek VAT ma zostać pokryty środkami pochodzącymi z pożyczek od udziałowców. Wnioskodawca nie wskazał we wniosku udziałowców (za wyjątkiem wskazania nazwiska jednego z nich, tj. Z.T.) ani żadnych informacji pozwalających ocenić ich zdolność do udzielenia pożyczek w wymaganych kwotach.

Z uwagi na brak przedstawienia wiarygodnych źródeł finansowania projektu brak jest możliwości uznania kryterium z spełnione. Model finansowy nie został przygotowany w sposób prawidłowy - nie można stwierdzić, iż relacje (bilansowe, wynikowe, pieniężne) w nim zawarte są prawidłowe. Obliczone wskaźniki finansowe nie są wiarygodne.

Przede wszystkim jednak nie uwiarygodniono realnej możliwości uruchomienia zabezpieczenia kredytowego wskazanego w zakresie kredytu, który ma finansować przedsięwzięcie (zgodnie z umową kredytową ma to być depozyt przewyższający kwotę kredytu inwestycyjnego).

Reasumując organ stwierdził, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie nr [...] została przeprowadzona w sposób prawidłowy i kryteria:

Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 łata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%,

Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty (np. promesa kredytowa) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu,

nie zostały niespełnione, a zatem protest należało uznać za niezasadny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą Instytucję Zarządzającą lub Wdrażającą. Zarzuciła:

1. Naruszenie art.26 ust.2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) poprzez niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów;

2. Błędną ocenę w zakresie kryterium 3. Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%, poprzez dokonanie oceny w sposób dowolny nie znajdujący potwierdzenia w zapisach wniosku o dofinansowanie i w efekcie nieuznanie przedmiotowego kryterium za spełnione;

3. Błędną ocenę w zakresie kryterium 7. Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty (np. promesa kredytowa) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu, poprzez dokonanie oceny w sposób dowolny nie znajdujący potwierdzenia w zapisach wniosku o dofinansowanie i w efekcie nieznanie przedmiotowego kryterium za spełnione.

W motywach skargi skarżąca wskazała na powierzchowną analizę projektu, która doprowadziła zarówno PARP jak i Ministra Gospodarki do błędów w ustaleniach faktycznych, w wyniku czego nieprawidłowo uznano, iż projekt nie spełnia wymaganych kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej i nie zakwalifikowano go do dalszego etap, podczas, gdy w rzeczywistości nie może budzić żadnych wątpliwości, iż projekt spełnia kryteria oceny merytorycznej.

Skarżąca podniosła, iż ocena ekspercka została przeprowadzona w nieprawidłowym kierunku, bowiem nie dotyczyła technologii, o której mowa we wniosku o dofinansowanie projektu, lecz zmierzała do badania metody krakingu jako takiej. Eksperci pominęli w swych rozważaniach fakt, iż przedmiotem wniosku nie był kraking jako taki, lecz innowacyjna w skali świata technologia opisana w dołączonym do wniosku Dokumencie Patentowym – Patent nr [...] na wynalazek pt. "[...]" oraz w przedłożonej przez wnioskodawcę opinii o innowacyjności, wydanej na podstawie analizy i badań opisanego patentu.

W odniesieniu do zakwestionowanego spełnienia przez wnioskodawcę kryterium dotyczącego zdolności do sfinansowania projektu, skarżąca podniosła, iż ekspert nie tylko błędnie zinterpretował podane przez wnioskodawcę dane, ale również zastosował wobec wnioskodawcy kryteria surowsze niż stawiane przez obowiązujące wytyczne, a tym samym ocenił projekt nieprawidłowo. Skarżąca podkreśliła, iż w żadnym z wymagań dotyczących tego kryterium nie wskazano, iż wnioskodawca ma obowiązek wykazywać, iż kredyt zostanie uruchomiony. A zatem wnioskodawca prawidłowo przedstawił dane finansowe, załączając fakultatywną na tym etapie umowę kredytu, mając podstawy, by oczekiwać, że zdolność finansowania projektu zostanie ostatecznie zweryfikowana na późniejszym etapie, przed podpisaniem umowy o dofinansowanie.

Minister Gospodarki pismem z dnia [...] sierpnia 2014r. znak [...] odpowiedział na skargę wnosząc o jej oddalenie i podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ponadto poinformował, że alokacja środków w ramach tego działania została wyczerpana( poziom wykorzystania alokacji wynosi 119,07%).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Z przepisu art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz.712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) wynika, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia [...] czerwca 2014r. stanowiącym rozpoznanie protestu Sąd uznał. że rozstrzygniecie to odpowiada prawu , a skarga jest nieuzasadniona.

Przyczyną nieprzyznania skarżącemu wnioskowanego dofinansowania było niespełnienie przez niego dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych. W myśl § 7 ust.1 pkt 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu ocena merytoryczna obligatoryjna jest dokonywana w systemie zero-jedynkowym, w przypadku negatywnej oceny – niespełnienia przynajmniej jednego z kryteriów wniosek podlega odrzuceniu.

Zarzuty skargi oraz jej obszerne uzasadnienie zmierzają do wykazania, iż ustalenie przez instytucję oceniającą projekt i instytucję rozpatrującą protest, że wnioskodawca nie spełnia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 3 i 7 zostało dokonane z naruszeniem przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz postanowień dokumentów regulujących dokonywanie oceny wniosków w konkursie.

Kryterium merytoryczne obligatoryjne nr 3 - Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%.

W Przewodniku po kryteriach znajdują się m.in. następujące wskazania co do tego kryterium : Uzasadnienie innowacyjności powinno zawierać w szczególności:

- informację, które z elementów linii technologicznej produkcji lub procesu realizacji usługi są innowacyjne, a które pełnią rolę uzupełniającą;

- analizę informującą czy wdrażana/zakupowana technologia jest innowacyjna względem oferty już istniejącej na rynku i na czym ta innowacyjność polega;

- spis podstaw/źródeł danych, na podstawie których określono stopień innowacyjności technolgii, z podaniem tytułów raportów, roczników statystycznych i dat ich wydania, adresów stron internetowych, roczników publikacji itp. oraz wskazaniem miejsca ich dostępności w celu zweryfikowania z informacjami przedstawionymi w opinii, z zastrzeżeniem, że podstawą opinii nie mogą być jedynie ogólne teksty reklamowo-opisowe dotyczące zakupowanej technologii.

Ponadto w Przewodniku zaznaczono, że ocena tego kryterium dokonywana jest przede wszystkim na podstawie opisu we wniosku o dofinansowanie oraz wiedzy eksperta oceniającego. Dlatego we wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać konkretne dane umożliwiające dokonania oceny.

W punkcie 16 Wniosku o dofinansowanie wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotem wdrażanej innowacyjnej technologii jest proces przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych w ciekłe wyroby energetyczne – paliwa płynne (olej opałowy, benzyna, KTS-F). Elementem bazowym technologii jest nowatorski sposób rozdziału syntetycznej ropy naftowej na frakcje oparty na patencie [...]. Dalej wyjaśniono, że w tradycyjnych procesach przerobu ropy naftowej jest ona rozdzielana na poszczególne frakcje, które następnie są skraplane. W wyniku tego procesu powstaje duża ilość zanieczyszczeń oraz takie właściwości rozdzielanego produktu, które nie pozwalają w kolejnym etapie produkcyjnym na zastosowanie tradycyjnych urządzeń wykorzystywanych do rozdziału ropy naftowej. Zastosowanie innowacyjnej technologii będącej przedmiotem patentu, który posiada spółka, umożliwia skuteczny rozdział syntetycznej ropy naftowej z zachowaniem pełnej kontroli parametrów procesu i uzyskiwanego produktu dzięki stabilizacji przepływów przez układ rozdzielający. Dalej szczegółowo wyjaśniono na czym konkretnie polega przewaga wdrażanej technologii nad dotychczas stosowanymi , a nadto wskazano , że technologia ta nie była dotychczas stosowana w świecie. Podane zostały też przykłady sposobu odzysku odpadów z tworzyw sztucznych. Wnioskodawca wyjaśnił jednak, że żadna z metod opracowywanych lub opatentowanych na świecie nie służy do przemysłowego przetwarzania odpadów poliolefinowych na komponent paliw płynnych.

Zarówno w pierwszej ocenie wniosku dokonanej przez PARP, jak i w piśmie z [...].06.2014 r. informującym o wyniku rozpatrzenia protestu poinformowano wnioskodawcę, iż nie można dokonać oceny innowacyjności projektu z uwagi brak załączenia we wniosku danych dotyczących istnienia innych rozwiązań technologicznych krakingu odpadowych tworzyw sztucznych. Z uwagi na ich brak stwierdzono, że ocena innowacyjności proponowanych rozwiązań nie jest możliwa.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Zdaniem Sądu wnioskodawca zawarł we wniosku informacje dot. proponowanych rozwiązań technologicznych, które pozwalały na ocenę czy są to rozwiązania innowacyjne. Wnioskodawca nie negował, że istnieją i są stosowane metody pozyskiwania z odpadowych tworzyw sztucznych paliw płynnych. W pkt 16 wniosku wskazał czym jego technologia różni się od stosowanych . W ocenie Sądu dane te pozwalały ekspertowi na ocenę czy technologia ta jest innowacyjna względem istniejących lub też na precyzyjne wyjaśnienie dlaczego dane z wniosku na taką oceną nie pozwalają. Powoływanie się tylko na zapisy Przewodnika i ogólnikowe stwierdzenia, że nie zostały dostarczone odpowiednie dane nie jest wystarczające . Słuszne jest pytanie postawione przez stronę co się dzieje w sytuacji, gdy innowacyjność projektu jest tak duża, że nie istnieją porównywalne rozwiązania technologiczne.

Reasumując , w ocenie Sądu, ocena tego kryterium jest zbyt ogólnikowa i nie pozwala na weryfikację czy projekt spełnia kryterium innowacyjności czy też nie. Jeśli ekspert uważa, że dane we wniosku nie pozwalają na dokonanie oceny, to wyjaśnienie dlaczego ma takie zdanie powinno wyjść poza ogólniki i nie polegać jedynie na stwierdzeniu, że wnioskodawca nie przedstawił źródeł na podstawie których ocenił stopień innowacyjności. Ocena jest dokonywana przecież nie przez laika, a przez eksperta specjalistę z danej dziedziny.

Z powyższych względów, zdaniem Sądu, ocena projektu w zakresie powyższego kryterium została dokonana nieprawidłowo.

Nietrafne są jednak zarzuty strony dot. oceny niespełnienia kryterium nr 7 – Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty ( np. promesa kredytowa ) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu.

Skarżąca jest spółką celową powołaną do realizacji projektu. Wartość projektu zamyka się kwotą prawie 53 mln złotych, z czego wydatki kwalifikowane stanowią 43 mln zł. W pkt 26 wniosku wskazano, że środki własne gwarantowane przez wnioskodawcę to kwota 27 151 200 zł, z czego środki własne to kwota 9 951 200 zł, a kredyt bankowy to kwota 17 200 000 zł. Kwota 25 800 000 zł ma pochodzić z dotacji. W pkt 33 wniosku zadeklarowano, że środki własne , poza kredytem będą pochodzić : środki własne - 50 000 zł oraz pożyczki od udziałowców.

Wnioskodawca załączył do wniosku umowę kredytową z [...].06.2013 r. zawartą z D. S.A. z kwotą kredytu 17,2 mln zł , okresem kredytowania do 1.06.2018 r. Z umowy tej wynika, że zabezpieczeniem kredytu będzie m.in. depozyt środków pieniężnych złożony na rachunku Banku przez kredytobiorcę w trybie art. 102 ustawy Prawo Bankowe w wysokości 17 716 000 zł.

Zdaniem Sądu zarówno PARP jak i Minister Gospodarki słusznie zwraca uwagę na fakt, iż strona nie wskazała źródeł z których miałyby pochodzić środki na ustanowienie zabezpieczenia kredytu, a także środki udziałowców na deklarowaną pożyczkę dla Spółki . Należy też wskazać, że sądy administracyjne w wielu orzeczeniach akceptowały praktykę Instytucji Pośredniczącej dot. sprawdzania wiarygodności deklarowanych możliwości pozyskania środków. Konieczność weryfikacji wiarygodności zaakcentowana jest także w Przewodniku : Oceniający dokonana oceny na podstawie deklarowanych przez wnioskodawcę zasobów finansowych na realizację projektu weryfikowanych przed podpisaniem umowy o dofinansowanie, oraz na podstawie prognoz finansowania działalności przez okres do osiągnięcia pierwszych przychodów z tytułu realizacji projektu. Oceny dokonuje się na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, w szczególności w V części – Finansowa realizacja projektu, załączonych dokumentów potwierdzających zewnętrzne źródła finansowania (jeśli dotyczy) oraz na podstawie wiedzy eksperta oceniającego. Dlatego we wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać wiarygodne dane umożliwiające dokonania oceny.). Innymi słowy wnioskodawca nie musi składać żadnych dokumentów, ale może narazić się na ocenę, że podał niewiarygodne źródła finansowania. Należy podkreślić, że ma to szczególne znaczenie dla przedsiębiorstw bez historii finansowej.

Ponieważ, jak już wyżej wspomniano, ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie zero/jedynkowym niespełnienie nawet jednego z kryteriów skutkuje odmową przyznania dofinansowania.

Wobec powyższego, mimo częściowo błędnej oceny wniosku , działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę należało oddalić.