Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 99/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: Art.141 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 116 ust.6, art.118b  ust.2 , art.118 c, art.119 ust. 3, art.123 ust.6 pkt 1, art. 128 ust.8
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska Sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Rysz Protokolant Sebastian Gajewski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych P. T. C. S.A. w W., P. T. K. C. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 czerwca 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1963/10 w sprawie ze skarg P. T. C. Spółki z o.o. w W., P. S.A. w W., P. T. K. C. Spółki z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 22 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości 1) oddala skargi kasacyjne; 2) zasądza od P. T. C. S.A. w W. i P. T. K. Ce. Spółki z o.o. w W. na rzecz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej po 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 24 czerwca 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1963/10 oddalił skargi: P. T. C.

Sp. z o.o. z siedzibą w W., P. S.A. z siedzibą w W., P. T. K. C. Sp. z o.o. z siedzibą W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 22 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 23 czerwca 2008 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, (dalej Prezes UKE), na podstawie art. 116 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., dalej: P.t.) ogłosił przetarg na dwie rezerwacje częstotliwości, z których każda obejmowała 25 dupleksowych kanałów radiowych (czyli kanałów dwuczęstotliwościowych składających się z dwóch kanałów jednoczęstotliwościowych, każdy o szerokości 200kHz stanowiący logiczną całość) z odstępem dupleksowym 45 MHz w zakresie 880,-890,1 MHzi 925,1-935, MHz na obszarze całego kraju do wykorzystania w publicznej sieci. Każdy uczestnik przetargu mógł złożyć jedną lub dwie oferty w terminie do 23 września 2008 r.

Oferty złożyły następujące podmioty: A. sp. z o.o., A sp. z o.o., C S.A., P Sp. z o.o., P. S.A., P. T. K. C. Sp. z o.o. i P. T. C. Sp. z o.o.

Po przeprowadzeniu oceny w II etapie badania ofert, poszczególne oferty uzyskały następującą liczbę punktów:

a) oferta nr 1 złożona przez spółkę P. - 743,538 punktów;

b) oferta nr 2 złożona przez spółkę P. - 630,461 punktów;

c).oferta nr 1 złożona przez spółkę A. - 623,769 punktów;

d) oferta nr 1 złożona przez spółkę C. - 613,154 punktów;

e) oferta nr 2 złożona przez spółkę C.- 608,154 punktów;

f) oferta nr 2 złożona przez spółkę A. - 600,308 punktów;

g) oferta nr 1 złożona przez spółkę A. - 583,385 punktów;

h) oferta nr 2 złożona przez spółkę A. - 581,077 punktów;

i) oferta nr 2 złożona przez spółkę P.- 558,395 punktów;

j) oferta nr 1 złożona przez spółkę P. - 519,933 punktów;

k) oferta nr 1 złożona przez spółkę P. - 489,782 punktów;

l) oferta nr 2 złożona przez spółkę P. - 457,859 punktów;

m) oferta nr 1 złożona przez spółkę P - 448,243 punktów;

W dniu 7 listopada 2008 r. Prezes UKE na podstawie dokonanej oceny ofert ogłosił wyniki przetargu. Na ogłoszonej liście uczestników przetargu dwie najwyższe pozycje zajęły odpowiednio oferta nr 1 i oferta nr 2 złożone przez P Sp. z o.o., zaś trzecią pozycję zajęła oferta nr 1 spółki A.

Wszyscy uczestnicy przetargu złożyli wnioski o rezerwację częstotliwości objętych przetargiem. Wniosek P Sp. z o.o. dotyczył rezerwacji częstotliwości obejmującej 25 dupleksowych kanałów radiowych z odstępem dupleksowym 45 MHz, z zakresu 880,1 - 890,1 MHz oraz 925,1 - 935,1 MHz w oparciu o złożoną w przetargu ofertę nr 2, jednocześnie spółka P wycofała ofertę oznaczoną nr 1.

Prezes UKE pismem z 18 listopada 2008 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie rezerwacji dwóch częstotliwości. Następnie Prezes UKE, na podstawie art. 123 ust. 8 P.t., zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Obrony Narodowej oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o wydanie opinii, co do istnienia ewentualnych przesłanek mogących prowadzić do odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości.

W dniu 27 listopada 2008 r. wpłynęło pismo Wojskowego Biura Zarządzania Częstotliwościami Ministerstwa Obrony Narodowej stwierdzające brak przesłanek do odmowy rezerwacji. Z kolei 8 grudnia 2008 r. wpłynęło do Prezesa UKE postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdzające brak okoliczności prowadzących do zagrożenia obronności bezpieczeństwa i porządku publicznego, a które mogłyby ewentualnie uzasadniać odmowę rezerwacji dla spółek P i A 2. Następnie 9 grudnia 2008 r. wpłynęło pismo Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w którym również nie stwierdzono okoliczności uzasadniających odmowę rezerwacji na rzecz wymienionych podmiotów.

Prezes UKE decyzją z 9 grudnia 2008 r. dokonał na rzecz:

1) P. Sp. z o.o. jednej rezerwacji częstotliwości, obejmującej 25 dupleksowych kanałów radiowych o numerach od 975 do 999 z odstępem dupleksowym 45 MHz, z zakresu 880,1 – 885,1 MHz oraz 925,1-930,1 MHz, do wykorzystywania na obszarze całego kraju w okresie do 31 grudnia 2023 r.;

2) A Sp. z o.o. jednej rezerwacji częstotliwości, obejmującej 25 dupleksowych kanałów radiowych o numerach od 1000 do 0 z odstępem dupleksowym 45 MHz, z zakresu 885,1 - 890,1 MHz oraz 930,1 - 935,1 MHz, do wykorzystywania na obszarze całego kraju w okresie do 31 grudnia 2023 r.

Prezes UKE odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości pozostałym uczestnikom przetargu tj. C. S.A., A. Sp. z o.o., P. Sp. z o.o., P. S.A. oraz P. T.C. Spółki z o.o. Ponadto Prezes UKE odmówił przyznania rezerwacji częstotliwości A. Sp. z o.o. w zakresie oferty przetargowej nr 2.

Wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyły: C. S.A., A. Sp.

z o.o., P. C. Sp. z o.o., P. S.A. oraz P. T. C. Sp. z o.o.

Prezes UKE decyzją z 22 lipca 2010 r. utrzymał w mocy własną decyzję z 9 grudnia 2008 r. W uzasadnieniu organ podał, że decyzja rezerwacyjna wydana została zgodnie z wnioskami o dokonanie rezerwacji, złożonymi przez P. i A. Organ podkreślił, że sposób rozdysponowania zakresów częstotliwości był zgodny z obowiązującym, w dniu dokonania rezerwacji, planem zagospodarowania częstotliwości dla pasma określonym w Zarządzeniu Prezesa UKE z dnia 6 czerwca 2008 r., w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresów 880-890 MHz oraz 925 - 935 MHz. Odnosząc się do zarzutu stawianego przez PTK C. co do naruszenia art. 116 ust. 6, art. 118b ust. 2 oraz art. 119 ust. 3 P.t., polegającego na dopuszczeniu do wycofania przez P. Sp. z o.o. w postępowaniu w sprawie rezerwacji częstotliwości, złożonej w przetargu oferty nr 1 oraz do powiązania wniosku o rezerwację częstotliwości z ofertą nr 2, organ wyjaśnił, że P. nie wycofała oferty nr 1, a jedynie zrezygnowała ze złożenia dwóch wniosków o rezerwację częstotliwości. Pismo P Sp. z o.o. zawierające oświadczenie o rezygnacji z uzyskania rezerwacji częstotliwości (oferta nr 1), zostało złożone po zakończeniu przetargu, czyli po ogłoszeniu jego wyników, co oznacza, że nie mogło być utożsamiane z wycofaniem oferty.

W kwestii zarzutu PTK C. i P., że wnioski A. Sp. z o.o. nie spełniają wymagań formalnych określonych w art. 118 ust.3 P.t. z uwagi na to, że zostały złożone po upływie ustawowego terminu Prezes UKE zaznaczył, że Spółka nadała oba wnioski o rezerwację częstotliwości faksem w dniu 14 listopada 2008 r. Natomiast data 17 listopada 2008 r., widniejąca na wnioskach A, jest jedynie dniem wewnętrznej dekretacji tych pism w Departamencie Zarządzenia Zasobami Częstotliwości Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Jednocześnie organ potwierdził, że oba wnioski zostały nadane w placówce pocztowej operatora publicznego dnia 14 listopada 2008 r. co oznacza, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o rezerwację częstotliwości został zachowany (art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.).

Ustosunkowując się do zarzutów PTC i P. dotyczących wadliwości przetargu Prezes UKE podniósł, że postępowanie przetargowe jest postępowaniem odrębnym od postępowania rezerwacyjnego i dlatego zarzuty te nie mogą być badane w postępowaniu o rezerwację częstotliwości.

Skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W wniosły: P. T. C. Sp. z o.o., P. S.A., P. T. K. C. Sp. z o.o.

Sąd pierwszej instancji opisanym na wstępie wyrokiem oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że przyznanie rezerwacji częstotliwości Spółce P. na podstawie oferty nr 2, w sytuacji gdy Spółka ta wycofała po zamknięciu postępowania przetargowego ofertę nr 1 nie stanowi naruszenia art. 118b ust. 2 P.t. Zdaniem Sądu, Spółka P, jako podmiot dwukrotnie wyłoniony w przetargu co do oferty nr 1 i oferty nr 2 miała prawo (ze skutkami opisanymi w art. 118 ust.2 i art. 119 ust. 3 P.t.) nie złożyć wniosku o wyłonioną ofertę nr 1 i złożyć wniosek tylko w zakresie oferty nr 2. W tej sytuacji organ podjął prawidłową decyzję o rezerwacji częstotliwości na rzecz P w zakresie objętej wnioskiem oferty oraz A. Sp. z o.o., będącej kolejnym podmiotem na liście, o której mowa w art. 118c ust. 1 P.t.

W ocenie Sądu pierwszej instancji niezasadne są zarzuty odnoszące się do wadliwości w zakresie pozyskania opinii Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na podstawie art. 123 ust. 8 P.t. Sąd wyjaśnił, że współdziałanie organów wymienionych w art. 123 ust 8 P.t. jest uregulowane autonomicznie w stosunku do unormowania zawartego w art. 106 k.p.a. Regulacja zawarta w art. 123 ust 8 P.t. nie obliguje organu do zwracania się w każdym wypadku prowadzonego postępowania o rezerwację częstotliwości o wydanie opinii. Organ ma taki obowiązek wyłącznie w sytuacji, gdy rozważa możliwość wydania decyzji odmownej, z uwagi na potencjalne zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, o których mowa w art. 123 ust. 1 pkt 3 P.t. Zdaniem Sądu, Prezes UKE nie był obowiązany w sprawie o przyznanie częstotliwości do przeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do wyjaśnienia, czy rezerwacja częstotliwości na rzecz P Sp. z o.o. i A Sp. z o.o. nie powoduje wystąpienia okoliczności prowadzących do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego. W ocenie Sądu, uzasadnienie o braku podstaw do przyjęcia powyższych okoliczności jest wystarczające, gdyż okoliczności negatywne nie wymagają dowodu.

Sąd pierwszej instancji podniósł, że przesłanki merytoryczne kwalifikujące podmiot jako zdolny do podjęcia się obowiązków związanych z rezerwacją częstotliwości mogą być sprawdzane i oceniane wyłącznie w postępowaniu przetargowym, o ile jest ono wymagane. Zdaniem Sądu, brak jest po stronie organu obowiązku podejmowania czynności w tym zakresie w postępowaniu "rezerwacyjnym". Zakres kognicji organu w postępowaniu o dokonanie rezerwacji częstotliwości w przypadku uprzedniego przeprowadzenia postępowania przetargowego określa art. 118b P.t. Oznacza to, że podmiotem wyłonionym, dla którego dokonuje się rezerwacji częstotliwości, jest uczestnik przetargu, który spełnił warunki uczestnictwa w przetargu, osiągnął minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało określone w dokumentacji oraz zajął najwyższą pozycję na liście z wynikami przetargu, o której mowa w art. 118c ust. 1 P.t., bądź też - w przypadku, kiedy przetarg dotyczy więcej niż jednej rezerwacji częstotliwości - pozycję nie niższą niż liczba rezerwacji częstotliwości, których przetarg dotyczy.

Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wniosły: P. T. K. C. Sp. z o.o. oraz P. T C S.A.

P. T. C. S.A. zaskarżyła wyrok w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. lub rozpoznanie skargi na podstawie art. 188 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. ze zm., poz. 270, dalej p.p.s.a.) zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 123 ust.6 pkt 1 P.t. w związku z art. 118b ust.1 P.t. i przyjęcie, że zdolność wnioskodawcy do wywiązywania się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości nie podlega badaniu w postępowaniu w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, lecz podczas przetargu, podczas gdy taka zdolność może być badana dopiero w postępowaniu w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, a wynik tego postępowania przesądza o możliwości udzielenia rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotu wnioskującego o rezerwację.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1) art. 151 p.p.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi pomimo, że zaskarżona decyzja naruszała:

-art. 7, art. 77 § 1 k.p.a w związku z art. 206 ust.1 Pt ponieważ Prezes UKE nie przeprowadził postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia, czy Spółka P oraz A Sp. z o.o. są w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości;

-art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 206 ust.1 Pt, ponieważ Prezes UKE nie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których uznał, że P Sp z o.o. oraz A

Sp. z o.o. są w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości (do czego doszło w wyniku wadliwej wykładni art. 123 ust.6 pkt 1 Pt w związku z art. 118 b ust.1 Pt), przy czym gdyby okoliczność taka została wyjaśniona organ mógł stwierdzić, że P Sp z o.o. a zwłaszcza A. Sp. z o.o. nie są w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości, co oznacza, że uchybienie miało wpływ na wynik sprawy i powinno skutkować uchyleniem przez WSA zaskarżonej decyzji;

2) art. 151 p.p.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi pomimo, że zaskarżona decyzja naruszała:

- art. 7, art. 77 § 1 k.p.a w związku z art. 206 ust.1 Pt ponieważ Prezes UKE nie przeprowadził postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia, czy rezerwacja częstotliwości na rzecz P Sp z o.o. oraz A Sp. z o.o. powoduje wystąpienie okoliczności prowadzących do zagrożenia obronności bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz

- art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 206 ust.1 Pt, ponieważ Prezes UKE nie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których uznał, że rezerwacja częstotliwości na rzecz P Sp z o.o. oraz A Sp. z o.o. nie powoduje wystąpienia okoliczności prowadzących do zagrożenia obronności bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, do czego doszło w wyniku błędnego przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że "uzasadnienie o braku podstaw do przyjęcia powyższych okoliczności jest zdaniem Sądu wystarczające, jako że okoliczności negatywne nie wymagają dowodu" przy czym brak powyższych ustaleń nie pozwala stwierdzić, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, co powinno prowadzić do uchylenia jej przez WSA.

P. T. K. C Sp. z o.o. zaskarżyła wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Na podstawie art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1.naruszenie prawa materialnego: art. 116 ust.6, art. 118b ust.2 oraz art. 119 ust.3 P.t. przez błędną wykładnię, które polegało na przyjęciu, że dopuszczalne było powiązanie złożonego przez P Sp. z o.o. wniosku o rezerwację częstotliwości z konkretną ofertą złożoną w przetargu tj. ofertą nr 2;

2.naruszenie przepisów postępowania: art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz art. 118b ust.2 P.t., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy polegające na nierozpoznaniu niektórych zarzutów podniesionych w jednej ze skarg wniesionej do WSA ze względu na to, że wykraczały poza granice rozpoznawanej sprawy, pomimo, że pozostawały w jej granicach;

3. naruszenie przepisów postępowania: art. 141 § 4 p.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy polegające na niewyjaśnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia w zakresie podniesionego przez PTK C. w skardze zarzutu naruszenia art. 116 ust.6, art.118 ust.2 oraz art. 119 ust.3 P.t., które polegało na dopuszczeniu do powiązania złożonego przez P. Sp. z o.o. wniosku o rezerwację częstotliwości z konkretną ofertą złożoną w przetargu tj. ofertą nr 2.

Prezes UKE, P Sp. z o.o. oraz A. Sp. z o.o. wnieśli o oddalenie skarg kasacyjnych. Prezes UKE wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi kasacyjne nie mają usprawiedliwionych podstaw.

Przystępując do oceny zarzutów skargi kasacyjnej wniesionej przez spółkę P. T. K. C. należy stwierdzić, że są one niezasadne.

Pierwszy zarzut dotyczył naruszenia prawa materialnego tj. art. 116 ust. 6, art. 118b ust. 2 i art. 119 ust. 3 P.t. przez jego błędną wykładnię, która polegała na przyjęciu, że dopuszczalne było powiązanie złożonego przez P Sp. z o.o. wniosku o rezerwację częstotliwości z konkretną ofertą złożoną w przetargu tj. ofertą nr 2. Zdaniem skarżącej spółki, niedopuszczalne było zarówno wycofanie oferty nr 1 złożonej w przetargu przez P Sp. z o.o. jak i powiązanie wniosku P Sp. z o.o. o rezerwację częstotliwości z konkretną ofertą złożoną w przetargu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko skarżącej nie jest trafne. Przede wszystkim należy zauważyć, że w ustawie Prawo telekomunikacyjne nie został ustanowiony zakaz cofnięcia oferty po upływie terminu na składnie ofert, a w art. 119 ust. 3 P.t. przewidziano jedynie konsekwencje takiego działania uczestnika przetargu w postaci utraty wadium. Inną kwestią jest natomiast skuteczność cofnięcia oferty po ogłoszeniu wyniku przetargu. Okoliczność ta nie miała jednak znaczenia w sprawie, gdyż spółka P, jako podmiot wyłoniony, wyraźnie zamanifestowała swoją wolę skorzystania wyłącznie z możliwości złożenia wniosku o rezerwację w oparciu o ofertę nr 2, która zajęła drugie miejsce wśród ofert zgłoszonych w postępowaniu przetargowym. Spółka złożyła bowiem oświadczenie o rezygnacji z uzyskania rezerwacji częstotliwości w oparciu o ofertę nr 1 oraz nie złożyła wniosku o dokonanie rezerwacji w oparciu o tę ofertę.

W tym miejscu należy zauważyć, że z art. 118c ust. 1 P.t. wynika, że każda pozycja jaką dany uczestnik przetargu uzyskuje na liście określającej wyniki przetargu, stwarza samodzielny tytuł do ubiegania się o rezerwację częstotliwości. Podmiot, który złożył więcej niż jedną ofertę, w przypadku oceny każdej z nich traktowany jest jako "odrębny" uczestnik postępowania przetargowego. Między złożonymi przez ten sam podmiot ofertami nie ma żadnej łączności podmiotowej z punktu widzenia oceny poszczególnych ofert, a w konsekwencji usytuowania na liście uczestników przetargu. Pozycja na liście wyników przetargu zawsze jest zatem powiązana z określoną ofertą, która umożliwiła jej zajęcie przez uczestnika. W związku z tym w sytuacji, gdy uczestnik przetargu, który zgłosił więcej niż jedną ofertę korzysta z prawa do złożenia wniosku o rezerwację, powołując się na konkretne miejsce na liście, siłą rzeczy musi powiązać swój wniosek z konkretną ofertą. Konsekwencją podjęcia decyzji o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o rezerwację na podstawie jednej oferty, jest rezygnacja z takiej możliwości w stosunku do innych ofert. Również w tym przypadku chodzić będzie o konkretną ofertę, która znalazła się na liście wyników przetargu na określonej pozycji. Podkreślenia wymaga, że wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, istnieje bardzo ścisłe powiązanie wniosku o rezerwację z konkretną ofertą. Złożenie wniosku w oparciu o konkretną ofertę określa warunki, na jakich zostanie przyznana częstotliwość. Wspomniane warunki zaoferowane przez uczestnika przetargu, mają istotny wpływ nie tylko na kolejność na liście podmiotów wyłonionych, ale w przypadku złożenia wniosku o rezerwację także w sposób wiążący określają jego zobowiązania rezerwacyjne. Spółka P4 została umieszczona na dwóch pierwszych miejscach listy sporządzonej przez Prezesa UKE po przeprowadzeniu przetargu i w związku z tym mogła, według swego wyboru, złożyć wniosek o rezerwację w zakresie obejmującym obie oferty, jedną z nich lub w ogóle zrezygnować ze składania wspomnianego wniosku. Odstąpienie przez P Sp. z o.o. od złożenia wniosku o rezerwację w oparciu o ofertę nr 1, która zajęła pierwsze miejsce na liście uczestników przetargu, wywołało ten skutek, że zgodnie z art. 118b ust. 2 P.t. doszło do zmiany podmiotów wyłonionych, zgodnie z kolejnością na liście uczestników przetargu. Pierwszym podmiotem wyłonionym stał się uczestnik przetargu zajmujący na liście pozycję drugą, zaś drugim podmiotem wyłonionym stał się uczestnik przetargu, który zajmował pozycję trzecią na liście i nie zrezygnował z rezerwacji.

Stanowisko skarżącej spółki P. T. K. C. o niedopuszczalności rezygnacji z jednej z ofert i powiązania wniosku z konkretną ofertą należało zatem uznać za pozbawione podstaw.

Kolejny zarzut dotyczył naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku w zakresie podniesionego w skardze do WSA zarzutu naruszenia art. 116 ust. 6, art. 118b ust. 2 i art. 119 ust. 3 P.t.

W art. 141 § 4 p.p.s.a. zostały określone niezbędne elementy uzasadnienia tj.: zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sadu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 39), po drugie, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie nie występuje żaden z wymienionych przypadków. Uzasadnienie wyroku zawiera stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia i wszystkie elementy wymienione w art. 141 § 4 p.p.s.a. Skarżąca P. T. K. C. upatrywała naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w niewyjaśnieniu podstawy prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia. W związku z tym należy zauważyć, że chociaż sporządzenie motywów wyroku, w których sąd wyczerpująco ustosunkowuje się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony jest stanem pożądanym, to wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich argumentów powołanych w skardze, jeżeli argumentacja sądu przesądza łącznie o ich bezskuteczności (por. wyrok NSA z 14 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 768/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo wyjaśnił podstawę rozstrzygnięcia, odnosząc się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze spółki (s. 36-37 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Inną kwestią jest natomiast stopień szczegółowości i trafność argumentacji podniesionej przez WSA. Należy jednak zauważyć, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie jest skuteczny, jeżeli zmierza do kwestionowania przyjętego przez Sąd stanowiska. Podkreślenia też wymaga, że zgodnie z art. 184 p.p.s.a. in fine skarga kasacyjna podlega oddaleniu, jeżeli mimo błędnego uzasadnienia wyrok odpowiada prawu.

Trzeci zarzut podniesiony w skardze kasacyjnej P T K C, dotyczący naruszenia art. 134 p.p.s.a. w związku z art. 118b ust. 2 P.t. dotyczy tego samego problemu, który stał się podstawą sformułowania zarzutów skargi kasacyjnej wniesionej przez spółkę P. T. C., co uzasadnia ich łączną ocenę. Chodzi tu o zakres badania w postępowaniu o rezerwację częstotliwości przesłanek wymienionych w art. 123 ust. 6 pkt 1 i 2 P.t. Według skarżących spółek Prezes UKE w tym postępowaniu ma obowiązek zbadania, czy wnioskodawca jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości oraz czy zachodzą okoliczności prowadzące do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego. Zgłoszone w tym zakresie zarzuty obejmują zarówno zagadnienia o charakterze materialnoprawnym jak i procesowym.

Przystępując do ich oceny należy przede wszystkim zauważyć, że P. T. K. C. nietrafnie zarzuciła, że Sąd nie odniósł się do zarzutów związanych z omawianą problematyką podniesionych w skardze wniesionej do WSA przez P. T. C. Podkreślenia wymaga, że Sąd pierwszej instancji rozważył te zarzuty, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 37–39 i 41–42). W związku z tym, pomijając brak precyzji w sformułowaniu zarzutu naruszenia art. 134 p.p.s.a. w związku z art. 118b ust. 2 P.t. i potraktowanie jako równorzędnego stanowiska WSA co do każdej z omawianych przesłanek, stwierdzić trzeba, że zarzut ten jest chybiony.

Jeżeli chodzi o zarzut błędnej wykładni art. 123 ust. 6 pkt 1 P.t. i w konsekwencji zarzut niewyjaśnienia przez Prezesa UKE w postępowaniu rezerwacyjnym, czy spółki P i A są w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości, należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie przesłanka, o której mowa w art. 123 ust. 6 pkt 1 została zbadana w postępowaniu przetargowym i jej ponowna analiza w toku postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości jest zbędna. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia charakter postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości po uprzednim przeprowadzeniu postępowania przetargowego. Celem tego postępowania jest w istocie zatwierdzenie wyników przetargu poprzez dokonanie rezerwacji na rzecz podmiotu wyłonionego w drodze przetargu, o ile wyrazi on wolę uzyskania rezerwacji częstotliwości i złoży stosowny wniosek. Z art. 116 ust. 1 P.t. wprost wynika, że wyłonienie w drodze przetargu określonego podmiotu nakłada na Prezesa UKE obowiązek dokonania rezerwacji na rzecz tego właśnie podmiotu. W związku z tym należy zauważyć, że to w postępowaniu przetargowym dochodzi do badania podstawowych kwestii merytorycznych. Kryteria oceny ofert, jakie są stosowane w postępowaniu przetargowym sprawiają, że uczestnik przetargu, który spełni je w najwyższym stopniu, będzie jednocześnie podmiotem dającym gwarancję wywiązania się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. W literaturze podkreśla się, że dokumentacja przetargowa powinna być sformułowana w taki sposób, aby w procesie prowadzenia przetargu wyeliminować oferentów, którzy nie spełniają warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. W związku z tym w postępowaniu w sprawie rezerwacji częstotliwości poprzedzonym przetargiem nie może być regułą prowadzenie szczegółowego postępowania, w celu zbadania zaistnienia przesłanki wymienionej w art. 123 ust. 6 pkt 1 P.t. Przyjęcie odmiennej koncepcji prowadziłoby do sytuacji, gdy wynik przetargu nie byłby wiążący dla Prezesa UKE, gdyż o ostatecznym wyborze podmiotu, któremu zostanie udzielona rezerwacja częstotliwości decydowałoby postępowanie prowadzone po ogłoszeniu wyniku przetargu. Tego rodzaju rozwiązanie podważałoby sens przeprowadzania postępowania przetargowego i wymagałoby interwencji ustawodawcy co najmniej w zakresie zmiany przepisu art. 116 ust. 1 P.t. Inaczej przedstawia się natomiast problem badania omawianej przesłanki w postępowaniu w sprawie rezerwacji, kiedy przeprowadzenie przetargu nie jest wymagane. W takim przypadku do Prezesa UKE należy przeprowadzenie postępowania, które wyjaśni także kwestie związane ze zdolnością podmiotu ubiegającego się o rezerwację częstotliwości do wywiązania się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. Także w przypadku, gdy po ogłoszeniu wyników przetargu zostaną ujawnione okoliczności wskazujące na zaistnienie przesłanki wymienionej w art. 123 ust. 6 pkt 1 P.t., organ będzie zobowiązany do przeprowadzenia w tym zakresie stosownego postępowania i ewentualnej zmiany podmiotu wyłonionego. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca i w związku z tym należało uznać, że zbadanie omawianej przesłanki wyłącznie w postępowaniu przetargowym było prawidłowe. Tym samym za bezzasadne należało uznać zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej Polskiej Telefonii Cyfrowej zmierzające do wykazania, że w postępowaniu prowadzonym przez Prezesa UKE nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu, że Prezes UKE zawsze ma obowiązek zwracania się do organów wymienionych w art. 128 ust. 8 P.t. w celu zasięgnięcia opinii. Obowiązek taki aktualizuje się, gdy w wyniku prowadzonego postępowania stwierdza się prawdopodobieństwo wystąpienia okoliczności uzasadniających odmowę udzielenia lub cofnięcie rezerwacji częstotliwości. Z art. 123 ust. 6 P.t. nie wynika natomiast, by na Prezesie UKE spoczywał ustawowy obowiązek zasięgania wspomnianych opinii w każdym postępowaniu o rezerwacje częstotliwości. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie taki obowiązek nie istniał i Prezes UKE niepotrzebnie występował do podmiotów wymienionych w art. 123 ust. 8 P.t. o wydanie opinii. Podjęcie zbędnej czynności stało się przyczyną formułowania zarzutów w obu skargach kasacyjnych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzuty te w szczególności gdy odnoszą się uchybień proceduralnych, są niesłuszne. Uwzględniając zaś obowiązek wykazania przez wnoszącego skargę kasacyjną istotnego wpływu zarzucanych naruszeń na wynik sprawy stawianie tych zarzutów jest także nieskuteczne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargi kasacyjne.

O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).