Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 268/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska Sędzia WSA Kazimierz Włoch Asesor WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2004r. nr [...], II. określa, że powyższe decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego A. W. kwotę 240 zł. (słownie: dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Aktem notarialnym z dnia 12 października 2001r. rep. [...] A. i U. W. dokonali sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowości W., gmina S. obejmującej działki o nr 829 i 809/1 o pow. l0a, zabudowane budynkiem mieszkalnym za kwotę 120.000,00 zł, które zostały nabyte na podstawie umowy z dnia 22 kwietnia 1996r. (nabycie prawa wieczystego użytkowania działki nr 829, która przed zmianą numeracji posiadała nr 1059/31, oraz własności znajdującego się na niej budynku mieszkalnego, a następnie decyzją Starosty Powiatowego z dnia [...] stycznia 2000r. przekształcono prawo użytkowania wieczystego działki nr 829 w prawo własności) oraz umowy zamiany z dnia 7 października 1998r. (działka nr 809/1). Sprzedaż powyższych nieruchomości nastąpiła w warunkach określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 14 z 2000r., poz.176 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.d.f., tj. przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W związku z tym decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił A. W. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości 6.000,00zł (w stosunku do U. W. organ podatkowy wydał odrębną decyzję). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że chociaż opisana nieruchomość wykorzystywana była do działalności agroturystycznej, to przychody z jej zbycia - zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.f. - nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej. Podatek od przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych w myśl art. 28 ust. 2 ustawy p.d.f. płatny jest bez wezwania w formie ryczałtu, w wysokości 10 % przychodu, w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży, chyba, że sprzedający w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a). Przepis ten zwalnia od podatku dochodowego przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c), w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gruntu albo prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub na nabycie wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowej, prawa do jednorodzinnego domu mieszkalnego, prawa do lokalu mieszkalnego w małym domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Wprawdzie w dniu 20 października 2001r. podatnik złożył oświadczenie, iż przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy na cele mieszkaniowe, lecz - w ocenie organu - przesłanka ta nie została spełniona. Przedstawione bowiem przez podatnika dokumenty na okoliczność wydatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości w kwocie 120.000,00zł dotyczą zakupu Ośrodka Wypoczynkowego “A." (akt notarialny rep. [...]z dnia 6 czerwca 2001r.) za kwotę 523.521,46 zł i nie stanowią wydatku na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. l pkt 32 lit. a) ustawy p.d.f. Również wydatki poniesione na adaptację budynku socjalnego na budynek mieszkalny w kwocie 1.550,88 zł nie mieszczą się w katalogu zwolnień od podatku dochodowego zawartym w cyt. przepisie. Mając na uwadze powyższe organ podatkowy I instancji stwierdził brak podstaw do zwolnienia od podatku dochodowego kwoty 60.000,00 zł - wynikającej z udziału podatnika we współwłasności nieruchomości w W.

Od powyższej decyzji A. W. złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając błędne przyjęcie przez organ podatkowy I instancji, iż wydatki na zakup Ośrodka Wypoczynkowego “A." nie stanowią wydatku na cele mieszkaniowe oraz, iż poniesione wydatki w kwocie 1.550,88 zł “na adaptację budynku socjalnego na budynek mieszkalny" nie są wydatkami wymienionymi w katalogu zwolnień od podatku dochodowego. Podatnik stwierdził, iż wprawdzie w umowie kupna Ośrodka Wypoczynkowego istnieje zapis, iż zbywana działka nr 4 zabudowana jest m.in. budynkiem socjalnym, jednakże oświadczenie to zostało złożone zgodnie z wpisem do ewidencji środków trwałych prowadzonych przez Spółkę Akcyjną “B." z/s w W. (strona sprzedająca). Zdaniem podatnika budynek ten zwany w akcie notarialnym budynkiem socjalnym stracił swoją funkcję, a zapis swoje znaczenie, już w dniu nabycia przedmiotowej nieruchomości, bowiem budynek ten od samego początku został przeznaczony na cele mieszkaniowe podatnika. Ponadto przedmiotowy budynek spełnia wymogi budynku mieszkalnego jednorodzinnego zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Podatnik zarzucił także, iż w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono faktu, że na ustalenie ceny zbycia nieruchomości w W. miała wpływ zamiana nieruchomości z gminą S. na działkę Nr 809/1 o powierzchni 0,02 ha. Działka ta nabyta została odrębnie w wyniku umowy zamiany z dnia 7 października 1998r. i w związku z tym błędnym jest stosowanie do niej przepisów o zbyciu nieruchomości przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. W toku prowadzonego postępowania nie wzięto również pod uwagę, iż wartość nieruchomości nr 829 zabudowanej budynkiem mieszkalnym znacznie wzrosła od chwili jej nabycia w dniu 22 kwietnia 1996r., poprzez przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności, zagospodarowanie i ogrodzenie całej nieruchomości, dokonanie remontu budynku, wymianę części stolarki, a w konsekwencji podniesienie standardu zamieszkania, co miało wpływ na ustalenie ceny zbycia nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości ustalenia i stanowisko organu I instancji. Organ odwoławczy zaznaczył, że w myśl art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a) ustawy p.d.f. warunkiem zwolnienia od podatku przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości jest nie tylko jego wydatkowanie w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, ale wydatkowanie tego przychodu winno nastąpić na ściśle określony cel zawarty w ustawie, w tym m.in. na nabycie w kraju budynku mieszkalnego lub jego części. Gramatyczna wykładnia tego przepisu wskazuje, że skoro ustawodawca użył określenia “budynku mieszkalnego" to już w chwili nabycia nieruchomość powinna być przeznaczona na cele mieszkalne, a bez znaczenia pozostaje zamiar podatnika. Skoro w akcie notarialnym jest mowa o nabyciu Ośrodka Wypoczynkowego “A." to wynika z tego, iż nieruchomość ta przeznaczona jest pod usługi turystyczne i w chwili nabycia nie była zabudowana budynkiem mieszkalnym. Tak więc zamiarem podatników, co potwierdza § 12 aktu notarialnego, w pierwszej kolejności nie było zaspokojenie wyłącznie potrzeb mieszkaniowych, ale wykorzystanie przedmiotowej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, w ramach której pośrednio zaspokojono również potrzeby mieszkaniowe osób działalność tę prowadzących. Jednakże sam fakt przystosowania budynku socjalnego do celów mieszkalnych nie może uprawniać do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego, ponieważ ustawodawca jasno precyzuje, iż zwolnienie takie przysługuje podatnikom, którzy m.in. dokonali zakupu budynku mieszkalnego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W świetle powyższego uznać należy za bezzasadne zarzuty zawarte w złożonym odwołaniu odnośnie błędnego przyjęcia przez organ podatkowy I instancji, iż wydatki na zakup Ośrodka Wypoczynkowego “A." oraz wydatki w kwocie 1.550,88 zł “na adaptację budynku socjalnego na budynek mieszkalny" nie zostały poniesione na cele mieszkaniowe. Organ odwoławczy uznał też za prawidłowe przyjęcie przez organ I instancji za podstawę opodatkowania wartości wynikającej z aktu notarialnego z dnia 12 października 2001r. rep. [...], zatem zarzuty podatnika, iż na cenę zbycia nieruchomości w W. miała wpływ zamiana nieruchomości z gminą S. na działkę Nr 809/1 o powierzchni 0,02 ha oraz, iż wartość nieruchomości nr 829 zabudowanej budynkiem mieszkalnym znacznie wzrosła od chwili jej nabycia w dniu 22 kwietnia 1996r. nie mają istotnego znaczenia w rozpatrywanej sprawie.

Za bezzasadny został uznany zarzut podatnika w kwestii błędnego zastosowania do zamiany nieruchomości przepisów o zbyciu nieruchomości przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. Skutkiem prawnym zawartej umowy zamiany - zgodnie z Kodeksem cywilnym - jest przeniesienie własności rzeczy na każdą ze stron w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy z tym, że przedmiotem umowy może być zarówno rzecz ruchoma, jak i nieruchomość. .Dlatego też data zawarcia umowy notarialnej o zamianie działek jest równoznaczna z nabyciem nowej działki. W związku z tym zasadne było określenie zryczałtowanego podatku od przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży nieruchomości w W., w skład której wchodziła przedmiotowa działka.

W skardze na powyższą decyzję, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, A. W. zarzucił naruszenie przepisów art.139 §3, art.227 §1 art.247 §1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), określanej dalej jako Ordynacja podatkowa, poprzez naruszenie terminu rozpatrzenia odwołania oraz ze względu na niewykonalność decyzji w dniu jej wydania, z tym że niewykonalność ta ma charakter trwały, ponieważ zakup Ośrodka Wypoczynkowego został sfinansowany częściowo ze sprzedaży nieruchomości, będącej przedmiotem postępowania podatkowego. Nabyta nieruchomość weszła w skład gospodarstwa rolnego, które stanowi utrzymanie dla całej rodziny podatnika, lecz dochód uzyskany w 2003r. wyniósł 8.444,34zł i nie było możliwe wywiązanie się z zobowiązań podatkowych.

Podatnik zarzucił także obrazę przepisów art.21 ust.1 pkt 32 lit.a ustawy p.d.f., poprzez błędne przyjęcie, że poczyniony wydatek na zakup Ośrodka Wypoczynkowego “A." nie stanowi wydatku na cel mieszkaniowy oraz błędną kwalifikację wydatków w kwocie 1.550,88zł na remont kuchni i łazienki,

a w konsekwencji ustalenie, że nie są to wydatki wymienione w katalogu zwolnień od podatku dochodowego. Zakwestionował ponadto nie uwzględnienie faktu, że działka nr 809/1 została nabyta odrębnie w wyniku zamiany z gminą S. na skutek wyższej konieczności, a także pominięcie faktu znacznego wzrostu wartości nieruchomości nr 829 od chwili jej nabycia w dniu 22 kwietnia 1996r. do czasu zbycia w dniu 12 października 2001r. W uzasadnieniu skargi podatnik powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania podatkowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) i art.134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Odnosząc się najpierw do zarzutów naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej należy uznać je za nieuzasadnione. Organ odwoławczy nie naruszył przepisu art.139 § 3 Ordynacji podatkowej, mówiącego o dwumiesięcznym terminie do rozpatrzenia odwołania, gdyż odwołanie wpłynęło do Izby Skarbowej w dniu 28 kwietnia 2004r., natomiast decyzja organu II instancji została wydana w dniu [...] czerwca 2004r. Nietrafny jest także zarzut naruszenia przepisu art.247 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, stanowiącego podstawę stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. Decyzja jest niewykonalna wówczas, gdy zachodzi przeszkoda

w jej wykonaniu wynikająca z określonych przepisów prawa lub jest ona faktycznie niemożliwa do wykonania, np. przy istniejącym stanie wiedzy technicznej. Niewykonalność ta musi istnieć nie tylko w dniu wydania, ale powinna mieć charakter trwały. Decyzja trwale niewykonalna to przy tym taka decyzja, której adresat jest trwale pozbawiony możliwości czynienia użytku z ustanowionych w niej praw lub trwale pozbawiony możliwości wykonania obowiązków. W orzecznictwie podkreśla się, że nie stanowią powodu niewykonalności ani przeszkody ekonomiczne, ani finansowe, albo też trudności techniczne czy też negatywne nastawienie adresatów decyzji i innych podmiotów do wykonania decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 1984 r., sygn. akt I SA 804/84, publik. ONSA 1984, nr 2, poz. 123). A zatem zła sytuacja materialna podatników i brak środków finansowych na uregulowanie zobowiązań podatkowych nie powodują niewykonalności decyzji.

Nie znajduje również uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym zarzut skarżącego dotyczący nieuwzględnienia przez organy podatkowe wzrostu wartości nieruchomości. Zgodnie z art. 19 ust. l ustawy p.d.f. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. l pkt 8 jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, przy czym cena powinna odpowiadać aktualnej wartości rynkowej nieruchomości. Organy podatkowe prawidłowo przyjęły do ustalenia przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości wartość wynikającą z aktu notarialnego tj. 120.000,00 zł (po 60.000,00zł dla każdego z małżonków) - zgodnie z powołanym wyżej przepisem ustawy p.d.f. Zatem ani zamiana działki z gminą S., ani wzrost wartości działki nr 809/1 w stosunku do jej stanu z dnia nabycia, nie mają wpływu na określenie wysokości przychodu ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Na uwzględnienie zasługuje natomiast zarzut skargi dotyczący naruszenia art.21 ust.1 pkt 32 lit.a ustawy p.d.f. i błędnego przyjęcia, że wydatki poniesione przez podatników nie mieszczą się w katalogu zwolnień, określonym tym przepisem.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy p.d.f. źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane - w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych - przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Podatek od dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych (który to dochód nie podlega łączeniu z dochodami z innych źródeł) ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10 % uzyskanego przychodu (art.28 ustawy p.d.f.). Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży na rachunek urzędu skarbowego właściwego wg miejsca zamieszkania podatnika, chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. l pkt 32 lit. a) tj. m.in. na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gruntu albo prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub na nabycie wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowej, prawa do jednorodzinnego domu mieszkalnego, prawa do lokalu mieszkalnego w małym domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Okolicznością niesporną w rozpoznawanej sprawie jest zbycie w dniu 12 października 2001r. przez małżonków A. i U. W. nieruchomości złożonej z działek nr 829 i 809/1 poł. w W. za cenę 120.000,00zł, zgodnie z aktem notarialnym rep. nr [...]. Nieruchomość ta została przez małżonków W. zbyta przed upływem 5 lat od dnia ich nabycia. Nietrafny jest bowiem zarzut skarżącego, że powyższy termin nie ma zastosowania w przypadku nieruchomości nabytych w drodze zamiany. Sąd podziela w tym zakresie argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, iż zamiana jest jednym ze sposobów nabycia nieruchomości, gdyż jej skutkiem jest przeniesienie własności tej nieruchomości. Nie mają przy tym znaczenia powody, dla których skarżący zdecydował się na taką zamianę. Skoro zatem działka nr 809/1 została nabyta w dniu 7 października 1998r., zaś działka nr 829 w dniu 22 kwietnia 1996r., to oznacza, że zbycie nieruchomości złożonej z tych działek w dniu 12 października 2001r. nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło ich nabycie.

Bezsporna jest również okoliczność złożenia przez A. W., w dniu 20 października 2001r., oświadczenia o przeznaczeniu pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości na cele mieszkaniowe, a także nabycia przez A. i U. W., aktem notarialnym z dnia 6 czerwca 2001r. rep. [...], prawa wieczystego użytkowania nieruchomości oznaczonej jako działka nr 4 poł. w B. o pow. 17 619 m. kw., udziału wynoszącego ½ części w prawie użytkowania wieczystego działki nr 3 o pow.1 060m. kw. poł. w B. oraz prawa własności działki nr 5 o pow. 7 230 m. kw. poł. w B. wraz z nakładami. Oprócz prawa użytkowania wieczystego działki nr 4 podatnicy nabyli także własność znajdujących się na tej działce budynków tj. domków mieszkalnych typu B. oraz B. II, domków mieszkalnych typu “Chata Góralska", domków campingowych, budynku socjalnego, świetlicy, domku murowanego (do rozbiórki) i domku gospodarczego. Z wyjaśnień A. W. złożonych w Urzędzie Skarbowym wynika, że w zakupionym budynku socjalnym, składającym się

z podpiwniczenia, pokoju z kuchnią, zaplecza gospodarczego oraz z czterech pokoi na poddaszu, jego rodzina zamieszkała i została w nim zameldowana na pobyt stały

z dniem 22 lipca 2003r. W ten sposób podatnik zaspokoił potrzeby mieszkaniowe swoje i swojej rodziny.

Okoliczność ta, podnoszona przez podatnika w trakcie całego postępowania podatkowego, nie była kwestionowana przez organy podatkowe.

W ocenie Sądu nie ma znaczenia, że zakupiony budynek został nazwany w akcie notarialnym “budynkiem socjalnym", skoro pojęcie takie nie funkcjonuje ani

w prawie podatkowym, ani na gruncie prawa budowlanego. Jak słusznie podniósł skarżący, w chwili zakupu zapis ten stracił swoje znaczenie, a budynek przestał już pełnić funkcję socjalną. Podatnicy zakupili zatem budynek podpiwniczony, parterowy z poddaszem użytkowym, który dla nich był budynkiem mieszkalnym. Należy zauważyć, że sprzedaży dokonywała spółka akcyjna, a zatem przedsiębiorca, który dla własnych potrzeb ewidencyjnych nazwał przedmiotowy budynek budynkiem socjalnym, co nie uniemożliwiało nadania mu funkcji mieszkalnej przez nowych właścicieli.

W ocenie Sądu organy podatkowe dokonały błędnej interpretacji przepisu art.21 ust.1 pkt 32 lit a) ustawy p.d.f., poprzez ograniczenie stosowania tego przepisu wyłącznie do wydatków na zakup budynku, który już w chwili nabycia przeznaczony był na cele mieszkalne. Z faktu nabycia przez podatników nieruchomości nazwanej Ośrodkiem Wypoczynkowym "A." organy wywiodły, że cała nabyta nieruchomość przeznaczona została pod usługi turystyczne. A przecież podatnicy w nabytych obiektach nie tylko prowadzą działalność agroturystyczną, ale także mieszkają. Spełnili zatem przesłankę wydatkowania - w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży – przychodów ze sprzedaży nieruchomości na nabycie budynku mieszkalnego.

W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Sąd nie jest w stanie ocenić, czy wydatkowana została cała kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, czy tylko jej część. Ponadto żaden z organów podatkowych nie badał czy inne wydatki – oprócz poniesionych na zakup budynku “socjalnego" - objęte przedłożonym przez podatników aktem notarialnym z dnia 6 czerwca 2001r., mieszczą się w katalogu zwolnień, o którym mowa w art.21 ust.1 pkt 32 a) ustawy p.d.f., w szczególności nie wyjaśniono charakteru nieruchomości nabytej od O. i W. K. (czy była przeznaczona pod budowę budynku mieszkalnego), ani rodzaju poczynionych na niej nakładów. Organy podatkowe powinny zatem uzupełnić postępowanie wyjaśniające w tym kierunku, celem wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c, art.152 i art.200 ustawy P.p.s.a.