Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 48/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Inne
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2019 poz 341
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) Protokolant st. insp. sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2019 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2017 r. Starosta Opolski przeprowadził kontrolę w A z siedzibą w [...] prowadzonym przez J. S. Kontrola obejmowała działalność A w okresie od dnia 26 lipca 2016 do dnia 18 września 2017 r. Kontrola odbyła się w obecności J. S. W protokole kontroli stwierdzono, że w karcie ewidencji osób szkolonych jednego z kursantów nie ma informacji o liczbie przejechanych kilometrów, w kartach 9 kursantów brak jest danych odnośnie numeru osoby prowadzącej zajęcia z udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków, a 18 kursantów nie odbyło wymaganej liczby jazd. Ustalono również, że przedsiębiorca prowadził wyłącznie szkolenia praktyczne, pomijając szkolenia teoretyczne. Do protokołu dołączono kserokopie kart przeprowadzonych zajęć oraz notatkę służbową z dnia 18 września 2017 r. z rozmowy z J. S. przeprowadzonej przez pracownika organu pierwszej instancji w dniu przeprowadzania kontroli. Z treści tej notatki wynika, że przedsiębiorca stwierdził, iż "nie pamiętał o przepisie, który określa minimalną liczbę godzin przedmiotowego szkolenia", co spowodowane było często zmieniającymi się przepisami w tym zakresie. J. S. nie wniósł zastrzeżeń do treści protokołu.

W dniu 16 października 2017 r. Starosta Opolski wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skreślenia z ewidencji instruktorów, a następnie decyzją z dnia 12 stycznia 2018 r. ([...]) orzekł o skreśleniu J. S. z ewidencji instruktorów prowadzonej przez Starostę Opolskiego o raz o unieważnieniu legitymacji instruktora (nr [...]) wydanej dnia 12 stycznia 2015 r., potwierdzającej uprawnienia do szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, D1, D, T, B+E, C1+E, C+E i D+E. Na skutek wniesionego odwołania opisana decyzja została w całości uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 10 kwietnia 2018 r. (nr [...]) a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po przeprowadzeniu przez organ pierwszej instancji dodatkowych czynności dowodowych, wydaną z upoważnienia Starosty Opolskiego, decyzją Naczelnika Wydziału Komunikacji w Starostwie Powiatowym w Opolu z dnia 7 czerwca 2018 r. (nr [...]) skreślono J. S. z ewidencji instruktorów prowadzonej przez Starostę Opolskiego. W uzasadnieniu wskazano, że J. S. naruszył art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami poprzez wielokrotne przeprowadzenie szkolenia w sposób niezgodny z programem szkolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami. Szczegółowo przedstawił i omówił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdzając, że wskazuje on jednoznacznie na prowadzenie szkoleń przez instruktora w zarzucany mu sposób. Organ pierwszej instancji podkreślił również, że treść art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami ma charakter imperatywny i obliguje organ do skreślenia instruktora z ewidencji instruktorów nauki jazdy.

W odwołaniu pełnomocnik J. S. zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadków, wynika, że szkolenie osób ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdami prowadzone było zgodnie z przepisami prawa, zaś rozbieżności na karcie kursantów wynikały wyłącznie z omyłki pisarskiej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 31 sierpnia 2018 r. (nr [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Opolskiego. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił i omówił materialnoprawne podstawy orzekania w sprawie skreślenia instruktora z ewidencji instruktorów nauki jazdy. Zwrócił uwagę na – uzupełniające i uszczegółowiające regulację ustawy o kierujących pojazdami – unormowania rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz. U. z 2018 r. poz. 1885 z późn. zm.). Zwrócono uwagę na § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, który określa wymaganą w trakcie zajęć praktycznych szkolenia liczbę godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h. Z kolei norma § 9 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia wskazuje, że zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia prowadzi się łącznie na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednych zajęć – dotyczy to zajęć, o których mowa w pkt 2 lit. b – e, z wyłączeniem zajęć w zakresie prawa jazdy kategorii T. Dalej Kolegium wskazało, że zgodnie z § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, zajęcia części praktycznej szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii:

- B, B+E, C1, C, C1+E, D1+E lub T - powinny uwzględniać co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h,

- D1, C+E oraz D+E - powinny uwzględniać co najmniej 10 godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h,

- D - powinny uwzględniać co najmniej 20 godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h.

Zdaniem Kolegium, błędnie wypełnionych kart prowadzonych zajęć nie można uznać za omyłkę pisarską. Zwrócono uwagę, że godziny, w których odbywały się zajęcia w określonym dniu (np. od godz. 6 do 9) zgadzały się z liczbą wskazaną jako liczba godzin (np. 3). Gdyby była to zwykła omyłka pisarska odnośnie do liczby godzin (czyli zamiast 3 powinno być 4), to jedynie w tabeli – liczby godzin – znalazłby się błąd, który nie byłby spójny z pozostałymi tabelami, które powinny zostać wypełnione prawidłowo. Analiza kart dowodzi jednak, że ilość godzin podana w karcie (3) pokrywa się z czasem odbywania jazdy (od godz. 6 do godz. 9). Akta sprawy - zdaniem Kolegium – dowodzą, że kursanci nie odbyli wymaganej liczby godzin szkolenia praktycznego, co spełnia przesłankę określoną w art. 46 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy o kierujących pojazdami. Przy tym powołany przepis nie przewiduje, że dopuszczenie się zachowań określonych w lit. a - c musi posiadać charakter "rażący". Ponadto organ odwoławczy uznał zeznania świadków: M. C., P. F., W. K., K. O., M. P., P. R. złożone w dniu 5 kwietnia 2018 r. za niewiarygodne, gdyż pozostają w oczywistej sprzeczności z treścią zeznań złożonych w dniu 28 listopada 2017 r. z wyjątkiem ilości godzin odbytego szkolenia. Ponadto treść wszystkich zeznań złożonych 5 kwietnia 2018 r. jest identyczna, co może sugerować "uprzednie porozumienie się świadków w tej sprawie". Końcowo Kolegium zwróciło uwagę, że osoba będąca instruktorem nauki jazdy winna znać i stosować obowiązujące w tym zakresie przepisy, a przede wszystkim program szkolenia kierowców.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pełnomocnik J. S. zarzucił naruszenie prawa materialnego - § 9 ust. 3 pkt 3 w związku z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców poprzez przyjęcie, że kursant w ciągu trwania kursu w trakcie jednych zajęć (jednorazowo) musi zrealizować w przypadku kategorii:

- A1, A2, A lub B1 – co najmniej 3 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h,

- B, B+E, C1, C, C1+E, D1+E lub T - co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h,

- D1, C+E oraz D+E - co najmniej 10 godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h,

- D - co najmniej 20 godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h.

Natomiast z treści § 11 ust.1 rozporządzenia wynika, że – zdaniem pełnomocnika skarżącego – nie miał on obowiązku zrealizować jednorazowo w tym samym dniu w przypadku kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E – 4 godzin zajęć praktycznych, skoro z rozporządzenia wprost wynika, że "zajęcia nie mogą być dłuższe niż 4 godziny dziennie", a więc mógł zrealizować również 3 godziny. Natomiast w przypadku pozostałych kategorii skarżący nie był zobligowany do zrealizowania w trakcie jednych zajęć 4 godzin praktycznych, a maksymalnie mógł zrealizować 3 godziny.

Drugi zarzut skargi dotyczy naruszenia "przepisów postępowania, a to art. 45 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami poprzez przyjęcie, że skarżący J. S. rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego (w szczególności zeznań świadków) wynika, iż szkolenia prowadzone były zgodnie z przepisami prawa.

Trzeci zarzut skargi dotyczy błędu w ustaleniach faktycznych, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że zeznania świadków: M. C., P. F., W. K., K. O., M. P., P. R. złożone w dniu 5 kwietnia 2018 r. są niewiarygodne i pozostają w sprzeczności z treścią zeznań złożonych w dniu 28 listopada 2017 r., podczas gdy co do kwestii godzin zrealizowanych w ramach zajęć praktycznych zeznania te są konsekwentne, logiczne i spójne.

Na tej podstawie pełnomocnik skarżącego wniósł "o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w całości", względnie "o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji". Ponadto zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi podkreślono, że przepis § 9 ust. 3 pkt 2 lit. c – d reguluje kwestię konkretnej ilości wymaganych godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości ponad 70 km/h i na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednego cyklu zajęć. Wbrew twierdzeniom skarżącego, norma ta nie obliguje do odbycia jednorazowo 4 lub 10 godzin jazdy. Istota niniejszej sprawy polega na tym, że część kandydatów na kierowców odbyła tylko 3 godziny zajęć, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 2 lit. c – d i ust. 3 rozporządzenia, zamiast 4 bądź 10 godzin zajęć praktycznych danego typu jazdy w ramach jednego cyklu szkolenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 25 marca 2019 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na to postanowienie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 30 maja 2019 r. (II GZ 89/19).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a.

Materialną (a nie procesową – jak błędnie przyjął pełnomocnik skarżącego) podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie administracyjnej stanowił art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341) - dalej zwana "ustawą". Zgodnie z tym przepisem starosta skreśla instruktora z ewidencji instruktorów w przypadku dopuszczenia się rażącego naruszenia przepisów poprzez wielokrotne przeprowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia. Podstawę faktyczną do ustalenia deliktu administracyjnego, za który została nałożona na J. S. sankcja w postaci skreślenia z ewidencji instruktorów prowadzonej przez Starostę Opolskiego oparto na analizie kart przeprowadzonych zajęć praktycznych, w wyniku której organy obu instancji stwierdziły, że kursanci nie odbyli wymaganej liczby godzin szkolenia praktycznego. Wytyczne co do konstrukcji programu szkolenia, w tym wymaganej liczby szkolenia praktycznego, zawierają mi.in. § 9 – 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz. U. z 2018 r. poz. 1885 z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem.

W sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu zastosowanie znajdują § 9 ust. 1 pkt 2, § 9 ust. 3 pkt 2 oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia. Stosownie do treści pierwszego z powołanych przepisów liczbę godzin zajęć w zakresie części teoretycznej i praktycznej szkolenia dla każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu ustala indywidualnie instruktor prowadzący w porozumieniu z tą osobą, przy czym liczba godzin dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia nie może być mniejsza niż: a) 5 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii AM, b) 15 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii B+E, c) 20 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2, A, C1, C1+E, D1+E lub T, d) 25 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii C+E lub D+E, e) 30 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii B1, B, C, D1 lub pozwolenia, z zastrzeżeniem pkt 5, f) 60 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii D (§ 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii: a) A2, A - przez pierwsze 50% godzin zajęć mogą być prowadzone przy użyciu motocykli spełniających wymagania dla niższych kategorii prawa jazdy, b) A1, A2, A lub B1 - powinny uwzględniać co najmniej 3 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, c)B, B+E, C1, C, C1+E, D1+E lub T - powinny uwzględniać co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, d) D1, C+E oraz D+E - powinny uwzględniać co najmniej 10 godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, e) D - powinny uwzględniać co najmniej 20 godzin jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h (§ 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia). Zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia nie mogą być dłuższe niż:

1) 2 godziny dziennie w okresie pierwszych:

a) 4 godzin szkolenia - w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A,

b) 8 godzin szkolenia - w zakresie prawa jazdy kategorii innych niż określone w lit. a oraz pozwolenia;

2) 3 godziny dziennie - po określonych w pkt 1 godzinach dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia dla prawa jazdy poszczególnych kategorii oraz pozwolenia;

3) 4 godziny dziennie - po zakończeniu 50% godzin zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia dla prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E oraz pozwolenia (§ 11 ust. 1 rozporządzenia).

Istotna jest tu relacja między poszczególnymi zacytowanymi przepisami rozporządzenia. Maksymalny wymiar godzinowy danego cyklu szkolenia praktycznego dla danej kategorii uprawnień, o które ubiega się kursant wyznacza § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Dopiero w ramach tak wyznaczonego wymiaru godzinowego konkretnego cyklu szkolenia dla danej kategorii uprawnień do kierowania pojazdami kolejny przepis, czyli § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, określa łączny wymagany czas jazdy poza terenem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h. Natomiast § 11 ust. 1 pkt 1 – 3 rozporządzenia wprowadza ograniczenie ilości godzin szkolenia praktycznego w ramach poszczególnych kolejnych dni danego kursu dla konkretnej kategorii uprawnień do kierowania pojazdami. Przykładowo liczba godzin dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii B+E nie może być mniejsza niż 15 godzin, przy czym zajęcia te powinny uwzględniać co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h. Te 4 godziny jazdy szczególnego rodzaju muszą się zawierać w tych 15 przewidzianych dla danego kursu. Natomiast ilość godzin szkolenia przypadającą na dzień kursu określa § 11 ust. 1 rozporządzenia.

W rozpoznawanej sprawie – jak zasadnie wskazały organy obu instancji – J. S. rażąco naruszył przepisy przez wielokrotne przeprowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, bowiem część kandydatów na kierowców odbyła tylko 3 godziny zajęć jazdy poza terenem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h w ramach łącznej ilości zajęć jednego cyklu szkolenia, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 2 lit. c – d rozporządzenia, zamiast 4 bądź 10 godzin zajęć praktycznych danego typu jazdy (poza terenem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h) w ramach jednego cyklu szkolenia, jak tego wymaga § 9 ust. 3 pkt 2 lit c – d rozporządzenia. W aktach sprawy znajduje się 19 podpisanych przez J. S. kart przeprowadzonych zajęć praktycznych, z których wynika, że w 19 przypadkach popełniono ten sam delikt administracyjny – to znaczy mimo przeprowadzenia kursu w pełnym wymiarze godzin, instruktor nie przeprowadził z kursantem wymaganej w ramach tego cyklu ilości godzin zajęć praktycznych jazdy poza terenem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h.

Wielokrotne przeprowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia stanowi rażące naruszenie przepisów, o którym stanowi art. 46 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Przy czym określenie "wielokrotny" w języku polskim znaczy "wiele razy powtórzony, powtarzający się, występujący wiele lub kilka razy; niejednokrotny, kilkakrotny, częsty" (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 1983). Z kolei przez słowo "kilka" rozumie się "liczebnik nieokreślony oznaczający w sposób przybliżony liczbę od trzech do dziewięciu", a "niejednokrotny" to "powtarzający się więcej niż jeden raz, kilka razy, wiele razy; kilkakrotny, wielokrotny, częsty". Przez "wielokrotne przeprowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia" należy zatem rozumieć co najmniej trzykrotne przeprowadzenie szkolenia w wyżej wymieniony sposób. W sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją miało to miejsce 19 razy. Z tych względów zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty Opolskiego odpowiada prawu, znajduje bowiem pełne oparcie w okolicznościach faktycznych, które zostały ustalone i ocenione z pełnym poszanowaniem, określonych w przepisach K.p.a., zasad prowadzenia postępowania dowodowego i zapewnienia stronie możliwości czynnego udziału. Ponadto Sąd, rozpoznając sprawę zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. w jej materialnych i formalnych granicach, nie stwierdził innego rodzaju naruszenia prawa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.