Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2087/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/WA 2087/04

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].10.2004 roku nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...].08.2004r. W. Z. od decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].07.2004 r., o braku podstaw do stwierdzenia u W. Z. choroby zawodowej: [...] pochodzenia zawodowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W toku postępowania administracyjnego ustalono, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa oraz § 1 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 IPoz.294 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania W. Z. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lipca 2002 r., odmawiającą u tegoż W. Z. stwierdzenia choroby zawodowej.

W uzasadnieniu decyzji ostatecznej stwierdzono, że decyzję pierwszej instancji wydano w oparciu o dochodzenie epidemiologiczne i orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...].01.2002 r. [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Oddział w W. oraz (po odwołaniu się), orzeczenie lekarskie [...] Instytutu Medycyny Pracy w L. z dnia [...].04.2002 r.

Obie ,właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych jednostki służby zdrowia stwierdziły, że schorzenia występujące w rozpoznaniu nie są wymienione w obowiązującym wykazie chorób zawodowych. W związku z czym nie mogą być uznane za następstwo warunków pracy.

Skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. Z. z powodu naruszenia prawa. W skardze powołał się na zaświadczenie [...] z [...].08.2002 r., w którym stwierdzono przewlekłe schorzenie w postaci [...] z objawami [...], które mieści się w wykazie chorób zawodowych pkt 12 i 13.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lipca 2002 r. W uzasadnieniu wskazał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza zarówno przepisy prawa materialnego jak i procesowego, a naruszenia te mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Definicję choroby zawodowej określa przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz.294 z późn. zm.) stanowiąc, iż za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Wspomniane rozporządzenie w § 5 zawiera nakaz przeprowadzenia dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy. Ustanowiony w rozporządzeniu tryb prowadzenia postępowania uwzględniający kolejność: dochodzenie epidemiologiczne, postępowanie diagnostyczno orzecznicze, wydanie decyzji. zapewnia prawidłowe warunki po pierwsze do wydania orzeczenia lekarskiego oceniającego stan zdrowia w powiązaniu ze szkodliwymi czynnikami w miejscu pracy, a po wtóre do wydania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w rozpoznawanej sprawie kolejność dokonywania czynności uległa zmianie. Najpierw wydano orzeczenie lekarskie: [...] stycznia 2002 r. przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P., a w dniu [...] kwietnia 2002 r. przez Instytut Medycyny Pracy w L., oba nie stwierdzające choroby zawodowej. Dopiero [...] maja 2002 r. sporządzono protokół z przeprowadzonego dochodzenia epidemiologicznego.

Z protokołu tego wynika, iż W. Z pracując jako [...] przez wiele lat narażony był na zmienne warunki atmosferyczne, zaś w okresie od sierpnia 2001 r. do 31 marca 2002 r. jako pomocnik stolarza narażony był na pył całkowity drewna oraz nadmierny hałas (87 dB).

W tej sytuacji jednostki dokonujące oceny stanu zdrowia skarżącego uczyniły to nie dysponując ustaleniami dochodzenia epidemiologicznego i nie znając zagrożeń w środowisku pracy badanego.

Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowa Stacja Sanitarno Epidemiologiczna przeprowadziła dochodzenie epidemiologiczne. W dniu [...] kwietnia 2003 roku sporządzono protokół z przeprowadzonego dochodzenia.

W dniu 18 sierpnia 2003 roku W. Z. wskazał środki chemiczne, które jego zdaniem stanowiły przyczynę choroby zawodowej.

[...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...].03.2004 roku nie stwierdził u W. Z. podstaw do rozpoznania choroby zawodowej "wg pkt. 12, 13, 18 wykazu chorób zawodowych określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z. dn. 30.07.2002 r. w sprawie chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) oraz wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294).

W uzasadnieniu wskazał, że W. Z. w latach 1979-2002 był zatrudniony w zakładzie S. W. na stanowiskach brakarz, suszarnik, pomocnik stolarza. Dokonywał pomiaru miąższości, klasę tarcicy i sporządzał specyfikację. Na stanowisku pomocnika stolarza odbierał wystrugane elementy z drewna surowego, wysuszonego, sosnowego i układał je na stojanie lub odbierał elementy i okna nietypowe z wrębiarki.

W 2002 r. ubiegał się o rozpoznanie jako choroby zawodowej [...] i choroby [...]. W związku z brakiem podstaw do uznania powyższych schorzeń jako zawodowe pacjent otrzymał w Poradni Chorób Zawodowych w W. orzeczenie negatywne. Złożył wniosek o ponowne badanie w jednostce badawczo- rozwojowej. W Instytucie Medycyny Pracy w L. nie znaleziono podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, a następnie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Decyzję pacjent zaskarżył do NSA, który przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. przeprowadził ponownie ocenę narażenia zawodowego i pacjent został skierowany do Poradni Chorób Zawodowych z podejrzeniem zawodowej etiologii zgłaszanych przez siebie schorzeń, tj. [...].

Po zapoznaniu się z oceną narażenia zawodowego (pacjent wielokrotnie zgłaszał zastrzeżenia, które wyjaśniano w dochodzeniu epidemiologicznym) i dostarczoną dokumentacją medyczną, przeprowadzono badania i konsultacje w Poradni Chorób Zawodowych w W., a także szczegółowe, specjalistyczne badania w trybie konsultacyjnym, w warunkach klinicznych w Instytucie Medycyny Pracy.

Badania alergologiczne i czynnościowe układu oddechowego (w tym próba prowokacyjna z materiałem pobranym ze stanowiska pracy badanego przez Państwową Inspekcję Sanitarną w W.), konsultacje: [...] nie dały podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...], a stwierdzane schorzenia nie figurują w wykazie chorób zawodowych, brak więc podstaw do rozpatrywania ich zawodowej etiologii.

W. Z. nie zgodził się z treścią orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...].03.2004 roku o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

W dniach od 21 czerwca 2004 roku do 09.07.2004 roku przebywał w Instytucie Medycyny Pracy i [...] Szpital Oddział Chorób Zawodowych i [...] w S.. W. Z. skierowany został do Szpitala na własny wniosek przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P..

Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. orzeczeniem lekarskim z dnia [...].07.2004 roku stwierdził brak podstaw do rozpoznania przewlekłego [...] (zanikowego, przerostowego i alergicznego - w tym obrzękowego zapalenia [...]) pochodzenia zawodowego. W uzasadnieniu wskazał, że w trakcie testu prowokacyjnego z pyłem świerku nie obserwowano żadnych zmian zarówno klinicznych jak i morfologicznych w obrębie [...] ani objawów obrzęku [...]. Również ujemny klinicznie i spirometrycznie był test [...]. Wobec powyższego oraz przy uwzględnieniu wyników badania laryngologicznego i przy braku udokumentowanego narażenia pacjenta na czynniki drażniące drogi [...] w stężeniach ponadnormatywnych - nie ma podstaw do rozpoznania u badanego którejkolwiek z chorób zawodowych [...], wymienionych w obu wykazach chorób zawodowych (zarówno o [...], jak i [...]).

Orzeczeniami lekarskimi z tej samej daty Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdził u W. Z. alergiczny [...] pochodzenia zawodowego oraz stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...].

Decyzją z dnia [...].7.2004 roku nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. nie stwierdził u W. Z. choroby zawodowej przewlekłego [...] ( zanikowego, przerostowego i alergicznego - w tym obrzękowego zapalenia [...]) pochodzenia zawodowego.

W uzasadnieniu wskazał, że lekarze orzecznicy z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego Szpital w S. na podstawie obserwacji klinicznej prowadzonej u pacjenta w okresie od 21.06.2004r do 09.07.2004r., po uwzględnieniu wyników badań laryngologicznych i braku udokumentowanego narażenia na czynniki drażniące [...] w stężeniach ponadnormatywnych wydali orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...] wymienionych w obu wykazach chorób zawodowych. Rozpoznany u badanego przewlekły stan zapalny [...] nie figurują w wykazach chorób zawodowych zarówno z 1983r. jak i 2002r.

Od tej decyzji odwołał się W. Z.. W uzasadnieniu odwołania podnosił, że na jego stanowisku pracy nie przeprowadzono badań [...]. Ponadto w pobliżu jego miejsca pracy, pod oknem baraku, składowane były puszki po farbie, klejach, lakierach i rozpuszczalnikach. Nie przeprowadzono pomiaru ich stężeń. Do odwołania dołączył opinię laryngologiczną. Wskazał, że był narażony na szereg czynników jak: [...], [...] impregnaty drewna, środek ochrony drewna [...], farby, kleje, lakiery, rozpuszczalniki, hałas i pył drewna.

W. Z. od dnia 09.02.2004 roku do 13.02.2004 roku przebywał w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w L., gdzie przeprowadzono miedzy innymi: testy skórne, badanie spirometryczne, test nadreaktywności oskrzeli z histaminą, swoiste próby prowokacyjne z alergenami środowiska pracy pacjenta.

Decyzją z dnia [...].10.2004 roku nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...].08.2004r. W. Z. od decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].07.2004r., o braku podstaw do stwierdzenia u Pana W. Z. choroby zawodowej: przewlekły [...] pochodzenia zawodowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że zarzuty zawarte w odwołaniu nie znajdują odzwierciedlenia w zebranej w sprawie dokumentacji. Podnosił, że Organa Inspekcji Sanitarnej dokonały ponownie oceny narażenia zawodowego W. Z., uzupełniając ją o dostarczone przez niego dokumenty. Ponieważ już po przekazaniu akt sprawy do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Oddział w W. w/w wniósł o uzupełnienie karty oceny narażenia zawodowego (oświadczenie z dnia [...].08.2003r.), Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. ponownie zwrócił się do pracodawcy Pana W. Z. z prośbą o ustosunkowanie się do zawartych w nim informacji (pismo z dnia 07.10.2003r. L.dz. 111-1247/02/03). Otrzymane z zakładu pracy informacje zawarte w piśmie z dnia 15.10.2003r. zostały przekazane do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Oddział w W..

Instytut Medycyny Pracy w L., który na zlecenie powyższej jednostki orzeczniczej [...] - stopnia konsultował pacjenta, odnosząc się do jego sugestii wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. o dostarczenie próbek substancji, z którymi (wg charakterystyki stanowiska pracy), Pan W. Z. mógł mieć kontakt zawodowy (pismo z dnia 19.01.2004r. i 12.02.2004r.).

Organa Inspekcji Sanitarnej pismem z dnia 12.02.2004r. zwróciły się do zakładu pracy S. W. SA o dostarczenie powyższych próbek oraz ponowne ustosunkowanie się do sprawy i podanie informacji dotyczących impregnacji drewna. Uzyskane od pracodawcy informacje oraz dostarczone przez w/w opinie biegłego zostały przekazane jednostce orzeczniczej I instancji. Na każdym etapie prowadzonego postępowania lekarze orzecznicy mieli pełny wgląd w zebraną przez organa Inspekcji Sanitarnej oraz dostarczoną przez pacjenta dokumentację. Z opinii orzeczniczych i kart wypisowych ze szpitali wynika, że ustosunkowano się do podanych przez pacjenta narażeń (w tym dotyczących kontaktu ze związkami podanymi w odwołaniu), oraz do informacji pracodawcy odnośnie specyfiki stanowiska pracy W. Z.. Wskazał, że Organa Inspekcji Sanitarnej są związane orzeczeniami lekarskimi wydanymi w sprawie i nie mają prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia (wyrok NSA w Warszawie z dnia 07.07. 1998r. NSA II S.A. 637/98 Pr. Pracy 1998/12/38).

Skargę na powyższą decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. Z..

W uzasadnieniu skargi podnosił, że był narażony na czynniki chemiczne drażniące [...]. Nie przeprowadzono pomiarów czynników chemicznych szkodliwych dla zdrowia: tarcicy impregnowanej, farb, klejów, lakierów i rozpuszczalników. Podnosił, że był narażony na [...], [...] impregnaty drewna, środek ochrony drewna [...], farby, kleje, lakiery, rozpuszczalniki, hałas i pył drewna oraz zmienne warunki atmosferyczne.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wnosił od oddalenie skargi.

W uzasadnieniu podnosił, że W. Z. w ramach czynności zawodowych wykonywał pracę polegającą na określaniu jakości tarcicy (głównie z drewna surowego) oraz sporządzaniu specyfikacji. Tarcica zaimpregnowana stanowiła około 10% dostaw letnich, a proces impregnacji środkami takimi jak: [...] i [...] odbywał się u dostawcy tarcicy.

Biorąc pod uwagę zakres czynności zawodowych w/w oraz miejsce wykonywania pracy (na otwartej przestrzeni), W. Z. nie miał bezpośredniego kontaktu ze stosowaną zaimpregnowaną tarcicą i narażony był na oddziaływanie zmiennych warunków atmosferycznych.

Kwestionowany w skardze brak pomiarów środowiskowych, wykonanych na stanowisku pracy brakarza tarcicy wynika z faktu, że to środowisko pracy nie jest charakteryzowane przez pomiar warunków atmosferycznych panujących na zewnątrz. Pomiary mikroklimatu gorącego, zimnego czy czynników chemicznych wykonywane są wyłącznie na stanowiskach pracy zlokalizowanych w pomieszczeniach zamkniętych.

Ponadto, na skutek przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na dotychczasowym stanowisku (schorzenie nefrologiczne), W. Z. został przeniesiony na stanowisko starszego pomocnika stolarza, na którym był zatrudniony od 01.08.2001r. do 31.03.2002r., Pracował w narażeniu na pył drewna, z wyjątkiem pyłów drewna twardego, takiego jak buk i dąb (pomiary środowiskowe wykonane w 2002r. nie wykazały przekroczeń NDS) oraz na hałas 87 dB przy wartości dopuszczalnej 85dB (pomiary środowiskowe wykonane w styczniu 2002r., czyli w okresie wypowiedzenia pracy).

Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wyjaśnił, że W. Z. był czterokrotnie badany przez wysoko wyspecjalizowanych lekarzy uprawnionych do orzekania w zakresie chorób zawodowych, którzy nie rozpoznali u niego przewlekłego [...] pochodzenia zawodowego.

Rozpoznawanie chorób zawodowych leży wyłącznie w gestii upoważnionych do tego jednostek organizacyjnych służby zdrowia, a ich orzeczenia są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Kontrola sądowo-administracyjna aktów lub czynności organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie jest zasadna, bowiem Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa.

Zgodnie z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczególnych zasad postępowania w sprawach podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), w niniejszej sprawie do rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia ma zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294, z późno zm.). Postępowanie rozpoczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. (tj. przed dniem 3 września 2002 r.), czyli postępowanie będące w toku, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Przepisy nowego rozporządzenia można stosować wyłącznie do spraw wszczętych po wskazanej powyżej dacie wejścia w życie przywołanego rozporządzenia. W rozpatrywanej sprawie postępowanie zostało rozpoczęte przed dniem 3 września 2002 r.

W. Z. w dniu 20 maja 2002 roku złożył do Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej podanie o rozpatrzenie czy jego schorzenia mają związek z warunkami pracy oraz o rozpoznanie choroby zawodowej.

Zgodnie z przepisem § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydaje właściwy inspektor sanitarny na podstawie orzeczenia jednostek organizacyjnych właściwych do rozpoznania choroby zawodowej oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego. Stosownie natomiast do przepisu § 1 ust. 1 tego rozporządzenia za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Dla stwierdzenia choroby zawodowej przez organ sanitarny w drodze decyzji muszą więc być spełnione dwie przesłanki: rozpoznanie choroby wymienionej w powołanym wykazie przez właściwe jednostki organizacyjne służby zdrowia i stwierdzenie istnienia związku przyczynowego tej choroby z warunkami wykonywanej pracy. Oznacza to, że nie każda choroba z punktu widzenia lekarskiego może być uznana za chorobę zawodową nawet, jeżeli cierpi na nią osoba, która była narażona na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. W niniejszej sprawie dwie specjalistyczne jednostki organizacyjne służby zdrowia, powołane do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednoznacznie nie stwierdziły, u skarżącego chorby zawodowej przewlekłego nieżytu błony śluzowej gardła i krtani. W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organy inspekcji sanitarnej są związane rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim, wydanym w trybie § 7 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294, z późno zm.) i nie są uprawnione do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej. Skoro skarżący nie przedstawił dowodów podważających zasadność wydanych opinii przez placówki medyczne brak jest podstaw do stwierdzenia niewiarygodności tych opinii. Takim dowodem nie może być natomiast przedłożona przez skarżącego opinia biegłego laryngologa.

Właściwe organy administracji publicznej mają obowiązek wszechstronnego zebrania materiału dokumentacyjnego, tj. informacji o zagrożeniach zawodowych, wyników dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy, dokumentacji dotyczącej przebiegu zatrudnienia, wyników przeprowadzonych badań klinicznych i dokumentacji lekarskiej, na podstawie których właściwe jednostki organizacyjne do rozpoznawania chorób zawodowych wydają orzeczenie w sprawie choroby zawodowej. W podanym powyżej zakresie spełnione zostały te wszystkie przesłanki warunkujące prawidłowe rozstrzygniecie. Zarzuty przedstawione przez skarżącego nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.

Kwestionowany w skardze brak pomiarów środowiskowych, wykonanych na stanowisku pracy brakarza tarcicy wynika z faktu, że to środowisko pracy nie jest charakteryzowane przez pomiar warunków atmosferycznych panujących na zewnątrz.

Tarcica zaimpregnowana stanowiła około 10% dostaw letnich, a proces impregnacji środkami takimi jak: [...] i [...] odbywał się u dostawcy tarcicy, a ponadto W. Z. nie miał bezpośredniego kontaktu ze stosowaną zaimpregnowaną tarcicą biorąc pod uwagę zakres czynności zawodowych w/w oraz miejsce wykonywania pracy na otwartej przestrzeni.

W tym stanie rzeczy Sąd nie stwierdza by zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późno zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.