Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 64/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 149 par 2, art. 154 par 6, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 1 par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lipca 2017 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Burmistrza M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza M. do rozpoznania wniosku z dnia 6 kwietnia 2017 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że Burmistrz M. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. wymierza Burmistrzowi M. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych, IV. zasądza od Burmistrza M. na rzecz skarżącego J. B. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Burmistrza M. domagając się zobowiązania organu do rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] r. (data wpływu wniosku do organu) i udzielenia informacji publicznej poprzez udostępnienie kserokopii pisma wraz z danymi osoby lub osób skarżących w związku z otrzymanym wezwaniem z dnia [...] r. w charakterze osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia z art. 77 Kodeksu wykroczeń (nr sprawy [...] ).

Skarżący podał, że informacje, których udostępnienia się domaga są niezbędne do wniesienia pozwu, który musi spełniać warunki określone w art. 187 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego.

J. B. domagał się również w skardze orzeczenia przez sąd, na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa w związku z art. 149 p.p.s.a., że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wnosił również o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Z akt administracyjnych sprawy załączonych do skargi wynikało, że pismem

z dnia [...] r., które wpłynęło do Burmistrza M. w dniu [...] r., skarżący wystąpił o udostępnienie, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, kserokopii pisma wraz z danymi osoby lub osób skarżonych w związku z otrzymaniem wezwania do stawienia się w charakterze osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia z art. 77 Kodeksu wykroczeń. Jako uzasadnienie wniosku J. B. wskazał na konieczność uzyskania żądanych informacji w związku z zamiarem wytoczenia powództwa oraz konieczność spełnienia przy wnoszeniu pozwu wymogów z art. 187 § 2 k.p.c.

Skarżący podał również, że odmowa udostępnienia żądanych informacji może pozbawić go obrony przysługujących mu i zagwarantowanych praw oraz korzystania

z nich w pełni.

Pismem z dnia [...] r. starszy inspektor Straży Miejskiej

w M. poinformował skarżącego, że na podstawie art. 5 § 1 k.p.o.w. sprawa przeciwko niemu została umorzona ze względu na brak danych dostatecznie uzasadniających popełnienie wykroczenia. J. B. został również pouczony,

że w trakcie trwania czynności wyjaśniających akta postępowania nie są udostępniane z powodu braku podstaw prawnych oraz niewyodrębnienia na tym etapie stron postępowania. Skarżący, jak to podano w treści pisma, jako osoba podejrzewana o popełnienie wykroczenia nie posiadał statusu strony, o czym został pouczony w trakcie wykonywania czynności wyjaśniających.

W dniu [...] r. J. B. wystąpił do Burmistrza M.

z kolejnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, tożsamym w treści

z wnioskiem z dnia [...] r.

Komendant Straży Miejskiej w M. pismem z dnia [...] r. wystąpił do skarżącego o sprecyzowanie pisma z dnia [...] r. i wskazanie jakiego dokumentu zawierającego informacje publiczną się domaga, albowiem jest to niezbędne do dokonania oceny, czy dokument ten zawiera informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz M. wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że skarżący podczas przesłuchania został poinformowany, iż w trakcie czynności wyjaśniających nie ma możliwości udostępnienia mu akt postępowania.

Zdaniem Burmistrza wniosek skarżącego nie dotyczył informacji publicznej udostępnianej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej i z tego powodu organ nie był obowiązany do spełnienia żądania wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, wykonywana przez sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) wykazała, że skarga jest zasadna.

Zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764), skierowanie pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej winno skutkować podjęciem przez podmiot zobowiązany jednej

z następujących czynności:

1/ udzieleniem informacji publicznej jako czynności o charakterze materialno- technicznym,

2/ pisemnym zawiadomieniem strony, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w posiadaniu danej informacji 9 art. 4 ust. 3 ustawy) lub obowiązuje inny tryb udostępniania informacji ( art. 1 ust. 2 ustawy),

3/ wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania w sprawie ( art.16 ustawy),

4/ wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej - przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia

że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego ( art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Zdaniem Sądu, wniosek z dnia [...]r. złożony przez J. B. w dniu [...] r. był sformułowany na tyle jednoznacznie, że Burmistrz M. winien wniosek ten rozpatrzyć z uwzględnieniem wskazanych wyżej kryteriów.

Tymczasem organ nie rozpatrzył wniosku skarżącego, a z pism Straży Miejskiej w M. z dnia [...] r. wynika, że do tej formacji wniosek został przekazany.

Jakkolwiek przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej w art. 16 ust. 2 odsyłają do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak przepisy k.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to, że przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie powołanej wyżej ustawy, w tym również do przekazywania pism organowi właściwemu (art. 65 k.p.a.).

Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza zatem o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej podjął odpowiednie czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy to Burmistrz M. jako organ, do którego wniosek został skierowany winien był zatem rozpoznać wniosek J. B. . Przekazanie wniosku do rozpatrzenia Straży Miejskiej w M. co wynika z pism z dnia [...]r., było zatem niezgodne z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Bezczynność organu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej zachodzi zarówno w sytuacji, gdy organ ten nie podejmuje żadnych czynności w celu rozpoznania wniosku, jak i wówczas, gdy udziela informacji niepełnej, nieadekwatnej do treści wniosku bądź też gdy nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy.

W rozpoznawanej sprawie Burmistrz M. nie podjął żądnych czynności w celu rozpatrzenia wniosku skarżącego. Na wniosek skarżącego odpowiedziała wprawdzie Straż Miejska w M., gdy J. B. wniósł do sądu skargę na bezczynność, jednakże podmiot ten nie był zobowiązany do rozpoznania sprawy, albowiem nie był adresatem wniosku.

Powyższe oznacza, że Burmistrz M. nie rozpoznając wniosku J. B. o dopuścił się bezczynności, jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 149 § 1pkt 1 i 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz.718 ze zm.), zobowiązuje Burmistrza M. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia

[...] r. w terminie 14 dni od zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem prawomocności.

Zdaniem Sądu, jakkolwiek Burmistrz przekazując wniosek do rozpatrzenia Straży Miejskiej uczynił to niezgodnie z ustawą z dnia [...] r., jednakże to mało udolne działanie miało w istocie na celu udzielenie odpowiedzi na wniosek.

Sposób działania Burmistrza M. w rozpoznawanej sprawie jest zadziwiający, tym bardziej, że ustawa o dostępie do informacji publicznej obowiązuje już ponad 15 lat, doczekała się bogatej literatury przedmiotu oraz obszernego, ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych i stąd też tryb postępowania organu, po złożeniu wniosku przez osobę zainteresowana uzyskaniem informacji publicznej, jest powszechnie znany.

Wymierzona w pkt III wyroku grzywna w wysokości [...] złotych ma charakter prewencyjny. Ma stanowić bowiem ostrzeżenie dla organu, że niestosowanie się do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz brak reakcji na wniosek, nawet jeżeli informacja, której udostepnienia dotyczy nie jest informacją publiczną, nie pozostaje – w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., bez konsekwencji. Są nimi grzywna

w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub suma pieniężna, którą sąd zasądza od organu na rzecz skarżącego do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

O kosztach sąd orzekł w pkt. IV sentencji na podstawie art. 200 p.p.s.a.