Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1294/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zmieniono postanowienie Sądu
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

I SA/Lu 1294/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia zmienić postanowienie z dnia 19 grudnia 2013 r. i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 1294/13

UZASADNIENIE

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skargi koncentrowało się na wykazaniu, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, jako wydana z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego oraz materialnego prawa podatkowego. W świetle tych zarzutów i ich argumentacji, zdaniem skarżącego, zasadny był wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący bowiem działał na rzecz osoby trzeciej i nie był w stanie ocenić wszystkich okoliczności sprawy ani zebrać niezbędnych dowodów. Nie jest też w stanie spłacić zobowiązań, wynikających z wszystkich decyzji organu, a pozyskanie środków od odpowiedzialnego importera wymaga czasu.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. odmówiono skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak wykazania przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - ustawa p.p.s.a.). Postanowienie w tej kwestii stało się prawomocne.

W dniu 29 października 2014 r. skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniał, że nie ma środków na zapłatę kwoty 210.916 zł, wynikającej w sumie z wszystkich decyzji organu. Stan niewypłacalności pozbawi skarżącego wiarygodności w obrocie gospodarczym, w konsekwencji klientów i kontrahentów, co zmusi go do zaprzestania prowadzenia działalności, zarobkowania. W ten sposób, w ocenie skarżącego, wykonanie zaskarżonych decyzji wyrządzi mu znaczną szkodę i spowoduje skutki trudne do odwrócenia. Skarżący akcentował też, że nie ponosi żadnej winy za zaistniałą odpowiedzialność podatkową, za działania osoby trzeciej. Aktualnie odzyskanie środków od importera, odpowiedzialnego za należności z tytułu importu, wymaga czasu. Egzekucja należności wynikających z decyzji organu, prowadzona wobec skarżącego, spowodowała, że ponownie zweryfikowano świadectwo AEOC z punktu widzenia wypłacalności skarżącego i w raporcie z dnia 28 sierpnia 2014 r. stwierdzono wysoki poziom ryzyka niewypłacalności.

W ocenie sądu, przedstawione okoliczności i dokumenty uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Unormowanie zawarte w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. pozwala wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji wyłącznie w sytuacji, w której zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te zobowiązany jest wykazać wnioskodawca i podać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy tylko powołanie się na treść art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

Aktualnie wykazane (udokumentowane) zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W sytuacji, w której egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji wiąże się z wysokim poziomem ryzyka niewypłacalności skarżącego, istnieje realne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie bowiem stan niewypłacalności przedsiębiorcy, choćby przejściowy, oznacza utratę wiarygodności w obrocie gospodarczym, a jej ponowne odzyskanie w przekonaniu kontrahentów zawsze wymaga czasu. Nadto brak środków na zapłatę wymagalnych zobowiązań stawia też przedsiębiorcę przed koniecznością podjęcia decyzji o ograniczeniu działalności gospodarczej czy nawet o jej zaprzestaniu.

Z tych względów, na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.