Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 223/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-07-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 245 par. 1 i par. 3 oraz art. 246 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T. K. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym przyznanie z góry 120 zł na pokrycie kosztów postępowania w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym przyznanie z góry 120 zł na pokrycie kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący w skardze złożył wniosek o zwolnienie w całości z kosztów postępowania sądowego, w tym o ustanowienie radcy prawnego z W. lub alternatywne zasądzenie 120 zł wynagrodzenia na jego rzecz celem pokrycia kosztów samodzielnego postepowania sądowego, w tym opłacenia porady prawnej ze strony zawodowego prawnika.

Następnie zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2014 r. wysłano stronie skarżącej urzędowy formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w celu jego wypełnienia, podpisania i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zarządzeniu tym poinformowano skarżącego, że jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Z potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie to dnia 7 kwietnia 2014 r. zostało odebrane osobiście przez skarżącego.

Dnia 8 kwietnia 2014 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym, podpisany tego samego dnia, urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym rubryce nr 4, obejmującej zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz że zamiast pomocy prawnej żąda przyznania prawa pomocy poprzez przyznanie z góry kwoty 120 zł na pokrycie kosztów postępowania.

Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega, zawarty w skardze, wniosek o ustanowienie radcy prawnego.

Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

W dniu 20 maja 2014 r. strona skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego zarządzenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie przyznanie mu żądanej pomocy jest dla niego krzywdzące, gdyż ponosi on znaczące koszty prowadzonej sprawy, a zwolnienie z kosztów w sprawie jest fikcją, i nie stać go na prowadzenie korespondencji i dojazdy do Sądów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wniesienie w terminie sprzeciwu od wyżej wymienione zarządzenia spowodowało, iż utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

Natomiast w myśl art. 257 tej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W okresie biegu terminu do wykonania zarządzenia do złożenia wniosku o ustanowienie radcy prawnego na urzędowym formularzu, skarżący dnia 8 kwietnia 2014 r., nadał w urzędzie pocztowym, podpisany tego samego dnia, urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym rubryce nr 4, obejmującej zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz że zamiast pomocy prawnej żąda przyznania prawa pomocy poprzez przyznanie z góry kwoty 120 zł na pokrycie kosztów postępowania.

W rubryce tej skarżący ponadto skreślił żądnie ustanowienia zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, co oznacza, że nie złożył na urzędowym formularzu, zawartego w skardze, wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie fachowego pełnomocnika, czyli radcy prawnego. Dodać trzeba, iż zgodnie z pouczeniem, zawartym w formularzu, rubryka ta powinna być wypełniona poprzez skreślenie niepotrzebnego tekstu, co skarżący uczynił.

W tej sytuacji, skoro zarządzenie referendarza sądowego wzywające do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu 7 kwietnia 2014 r. (k -10), to siedmiodniowy termin do złożenia tego wniosku o upłynął więc bezskutecznie, w poniedziałek 14 kwietnia 2014 r.

Powyższe skutkuje pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego bez rozpoznania.

Natomiast wniosek o przyznanie zamiast pomocy prawnej prawa pomocy poprzez przyznanie z góry kwoty 120 zł na pokrycie kosztów postępowania zostanie rozpoznany odrębnym postanowieniem.

Odnośnie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać ponownie należy, że skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej ustawy, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Z tych względów, na podstawie art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.