Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 63/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 3, art. 29 ust. 1 pkt 16, art. 49b, art. 83 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 136. art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi A.L. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki pomostu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. L. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Po wszczęciu postępowania w sprawie wykonania drewnianego pomostu o długości około 56 m i szerokości 1,20 m, zakończonego platformą drewnianą o wym. 3,70m x 6,70 m, na jeziorze [...] na wysokości działki nr [...]w miejscowości G. gm. E. bez wymaganego pozwolenia na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) decyzją z dnia [...] nakazał M. i Z.R., M. i K.F., K. i K.J., J. i H.K., J. i J.M., D. i W.W. rozbiórkę przedmiotowego pomostu. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.) dalej jako: pr. bud.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w toku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż M. i Z.R., M. i K.F., K. i K.J., J. i H.K., J. i J.M., D. i W.W. - współwłaściciele działki nr [...] w miejscowości G. gm. E., wykonali w latach 90-tych roboty budowlane polegające na budowie pomostu drewnianego na jeziorze [...] na wysokości działki nr [...] po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...], natomiast bez wymaganego pozwolenia na budowę. Na współwłaścicieli działki nr [...], poza A.L., który nie brał udziału w budowie pomostu, postanowieniem z dnia [...] organ, mając na celu legalizację istniejącej samowoli budowlanej, nałożył obowiązek dostarczenia do dnia 29 kwietnia 2016r.: decyzji Wójta Gminy o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami, oświadczenia do dysponowania gruntem na cele budowlane. Ponieważ wymagane dokumenty nie zostały dostarczone, organ w drodze decyzji nakazał rozbiórkę ww. obiektu budowlanego.

Od powyższej decyzji K.F., J.J. i W.C. wnieśli odwołanie podnosząc, że pomost drewniany ma długość 8,5 m, a pozostała długość z 56 m jest to utwardzone z desek dojście do pomostu na działce nr [...]. Podniesiono, że w przypadku pomostu o długości jedynie 8,5 m wymagane jest jedynie zgłoszenie do organu, co zostało dokonane, a dowodem jest zezwolenie Starosty z dnia [...] na budowę 2 pomostów drewnianych. Zarzucono, że nie wszyscy współwłaściciele działek nr [...] zostali powiadomieni o planowanej wizji lokalnej, o etapach postępowania w sprawie i wydanej przez organ I instancji decyzji.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, w toku którego w trybie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) uzupełniono postępowanie wyjaśniające poprzez przeprowadzenie w dniu 12 września 2016r. kolejnych oględzin kwestionowanego pomostu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: WINB) decyzją z dnia [...], nr [...], działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że na dzień wydawania decyzji przez organ odwoławczy zmianie uległ stan faktyczny tej sprawy. Z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 10 września 2016r. (winno być 12 września 2016r.) wynika, że na granicy działki jeziornej i działki nr [...] znajduje dylatacja o szerokości 20 cm, co może stanowić "utwardzenie terenu z desek" i jest dojściem do linii brzegowej jeziora oddzielonego od części nadwodnej pomostu. W takiej sytuacji dojście do jeziora utwardzone deskami stanowiłoby ewentualnie odrębny przedmiot postępowania. Zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowa budowla nie stanowi całości technicznej, a zatem istnieje wątpliwość co do zasadności zastosowania trybu z art. 48 pr. bud. Organ zauważył, że pomost i część stanowiąca dojście do pomostu stanowią dwa odrębne obiekty budowlane. Skoro długość pomostu od przerwy do podestu pomostu wynosi 17,60 m, a wysokość liczona od korony do dna akwenu wynosi 1,30 m, to niniejszą budowlę należy zakwalifikować jako obiekt, na którego budowę wymagane jest zgłoszenie a nie pozwolenie na budowę. Skutkuje to zastosowaniem procedury legalizacyjnej w oparciu o art. 49b pr. bud. WINB zwrócił również uwagę, że organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę powinien zweryfikować krąg stron postępowania, bowiem na wypisie z rejestru gruntów z dnia 13 września 2016r. widnieją nowi współwłaściciele przedmiotowej działki.

Na tą decyzję A.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie art. 28 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 16 pr. bud. poprzez przyjęcie, ze pomost oraz część stanowiąca dojście do pomostu przedzielone dylatacją o szerokości 20 cm stanowią dwa odrębne obiekty budowlane, w sytuacji gdy jest to jeden obiekt budowlany;

- art. 48 ust. 1 pkt 1 pr. bud. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy pomost oraz część stanowiąca dojście do pomostu są jednym obiektem budowlanym o długości większej niż 25 m, co powoduje, że na wybudowanie tego obiektu wymagane jest pozwolenie na budowę i w sytuacji wybudowania obiektu bez wymaganego pozwolenia w drodze decyzji powinien zostać wydany nakaz rozbiórki obiektu;

- art. 138 § 2 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm.) dalej jako: k.p.a., poprzez błędne uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji gdy nie zaistniały podstawy do wydania tego rodzaju decyzji.

W uzasadnieniu podniósł, że zarówno część pomostu położona na powierzchni jeziora, jak i część położona na działce nr [...] (przyjeziornej) tworzą jedną techniczno-użytkową całość, są jednym obiektem budowlanym. Pomost drewniany należy do wymienionych w art. 3 pkt 3 pr. bud. budowli hydrotechnicznych. Zdaniem skarżącego, pomost stanowi nierozerwalną całość od momentu jego wybudowania w latach 2006 -2007 do września 2016r., kiedy to w pomoście celowo wycięto odcinek o szerokości około 20 cm, tak żeby długość obiektu liczona od dylatacji do korony pomostu była krótsza niż 25 m. Nadal jest to jednak ten sam obiekt budowlany stanowiący całość techniczno-użytkową od momentu jego wybudowania. Wyjaśnił, że w trakcie przeprowadzonych oględzin w dniu 12 września 2016r. wyjaśnił pracownikom organu, że przerwa w pomoście powstała po dniu [...] 2016r., najprawdopodobnie w dniach [...] 2016r., zaś przez wszystkie lata istnienia drewnianego pomostu takiej przerwy nie było i została wykonana w związku z pismem WINB wzywającym do przeprowadzenia oględzin przez PINB i ustalenia, czy przedmiotowa budowla stanowi całość techniczno- użytkową.

Skarżący podniósł również, że w toku postępowania przedstawił PINB "Inwentaryzację powykonawczą pomostu" sporządzoną na dzień 4 grudnia 2013r. przez uprawnionego geodetę, z której nie wynika, że w pomoście miałyby istnieć jakieś przerwy. Istnienie przerwy w pomoście nie zostało również dostrzeżone podczas oględzin urządzeń wodnych, przeprowadzonych w dniu 3 lipca 2015r. przez pracowników Starostwa Powiatowego w E. w związku z toczącym się postępowaniem o cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...]. Zdaniem skarżącego, nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że na dzień wydawania decyzji przez ten organ zmianie uległ stan faktyczny. Wybudowany pomost stanowi całość techniczno-użytkową i z uwagi na parametry do jego wybudowania wymagane było pozwolenie na budowę. W tej sytuacji organ II instancji rozpoznając sprawę powinien był zastosować tryb, o którym mowa w art. 48 pr. bud. Odnośnie zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, skarżący wskazał, że w wypisie z rejestru gruntów na dzień 13 września 2016r. dotyczącym działki nr [...] zostali ujawnieni nowi współwłaściciele, tj. J. i A.J. J.J. brał jednakże czynny udział w postępowaniu, m.in. brał udział w oględzinach pomostu przeprowadzonych przez PINB w dniu 7 października 2015r., następnie po wydaniu przez organ I instancji decyzji nakazującej rozbiórkę pomostu wniósł on odwołanie razem z W.C. i K.F., w dniu 12 września 2016r. uczestniczył w przeprowadzonych oględzinach pomostu, WINB zawiadomieniem z dnia 27 października 2016r. zawiadomił J. i A.J. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Zatem J.J. uczestniczył na każdym etapie postępowania, a poza tym ani on, ani jego żona nie zarzucili organom uniemożliwienie dokonywania jakichkolwiek czynności procesowych w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 14 marca 2017r. po zgłoszeniu i rozpatrzeniu wniosków J.J. i W.C., Sąd postanowił na podstawie art. 33 § 1 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi dopuścić ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Następnie pełnomocnik skarżącego wskazał na niekonsekwencję działań podjętych przez WINB, który naruszając art. 128 § 2 k.p.a., na początku skarżonej decyzji przesądza, że obiekt budowlany nie wymaga pozwolenia na budowę i zastosowania trybu z art. 48 pr. bud., a w dalszej części uzasadnienia decyzji wskazuje na potrzebę ustalenia tej okoliczności. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że organ I instancji powinien ustalić przedmiot postępowania i następnie wdrożyć odpowiednią procedurę legalizacyjną. Uczestnik K.F. wniósł o odrzucenie skargi, podniósł, że w jego ocenie przerwa stanowi o istnieniu 2 obiektów. Uczestnik J.J. wniósł o oddalenie skargi wskazując, że przerwa istniała od lat, była pokryta płytą laminatową. Uczestnik W.C. również wniósł o oddalenie skargi oraz podał, że w 2015r. przed Starostą skarżący w toku rozprawy administracyjnej twierdził, że nie jest to kładka tylko deski.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego regulującymi postępowanie przed organami administracji publicznej. Ocena ta sprowadza się do zbadania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy - art. 3 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy ppsa.

Należy także wskazać, iż zgodnie z art. 134 ustawy ppsa. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany granicami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze.

Sąd poddawszy kontroli decyzję kasacyjną w przedmiocie nakazu rozbiórki pomostu o konstrukcji drewnianej stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ odwoławczy w tej spawie naruszył przepisy prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi jest decyzja z [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który na podstawie art. 138 § 2 kpa. oraz art. 83 ust. 2 pr. bud., uchylił decyzję organu I instancji o nakazie rozbiórki pomostu drewnianego i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że po uzupełnieniu postępowania odwoławczego w trybie art. 136 k.p.a., w ramach którego organ I instancji przeprowadził oględziny pomostu drewnianego w dniu 12 września 2016r. i stwierdził, że według oświadczeń obecnych stron postępowania kształt i wielkość pomostu nie uległa zmianie, lecz na granicy pomiędzy działką jeziorną a działką nr [...] znajduje się dylatacja o szerokości 20 cm, długość pomostu drewnianego od przerwy do podestu pomostu wynosi 17,60 m, zaś długość pomostu od przerwy do działki gruntowej wynosi 38,35 m, wysokość pomostu od korony do dna akwenu wynosi 1.30 m, pomost zakończony jest podestem o wymiarach 3,93 m x 6,95 m, co oznacza, że stan faktyczny sprawy uległ zmianie na dzień jej rozpoznania przez organ odwoławczy. WINB uznał bowiem, że stwierdzona przerwa na granicy działki jeziornej z działką nr [...] o szerokości 20 m może stanowić utwardzenie terenu z desek i jest dojściem do linii brzegowej jeziora oddalonego od części nadwodnej pomostu. W takim przypadku dojście do jeziora utwardzone deskami stanowiłoby ewentualny odrębny przedmiot postępowania, wobec czego przedmiotowa budowla nie stanowi całości technicznej, zatem istnieje wątpliwość co do zasadności zastosowanego trybu art. 48 pr. bud. Organ wyraził stanowisko, że przedmiotowa budowla (pomost) oraz część stanowiąca dojście do pomostu (utwardzenie terenu z desek) stanowią dwa odrębne obiekty budowlane, a skoro długość pomostu od przerwy do podestu pomostu wynosi 17,60 m, zaś wysokość liczona od korony do dna podestu 1,30 m, to przedmiotową budowlę należało zakwalifikować jako obiekt na budowę którego wymagane było zgłoszenie a nie pozwolenie na budowę, co oznacza że procedurę legalizacyjną należało prowadzić w oparciu o art. 49b pr. bud.

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny oraz wskazaną podstawę prawną Sąd uznał za zasadne zarzuty podniesione w skardze.

Wydanie decyzji kasacyjnej w oparciu o art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 23 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia jako: k.p.a., możliwe jest w przypadku łącznego wystąpienia dwóch przesłanek. Po pierwsze, postępowanie przed organem I instancji, w którym wydana została zaskarżona decyzja prowadzone było z naruszeniem przepisów postępowania. Po drugie, konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy może więc wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia tylko, gdy postępowanie przed organem I instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego. Może to mieć miejsce jeśli organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, jeśli wprawdzie zostało ono przeprowadzone ale z rażącym naruszeniem przepisów procesowych oraz w przypadku naruszenia przepisów postępowania będących podstawą do wydania określonego rodzaju decyzji (por. B.Adamiak, w: B.Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011r., str. 518-519).

Z powyższego wynika, iż wydanie decyzji kasacyjnej wymaga wykazania przez organ odwoławczy takiego naruszenia przepisów postępowania, którego następstwem jest niewyjaśnienie podstawowych okoliczności stanu faktycznego sprawy, bez którego nie można sprawy rozpoznać co do istoty. Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji nie może być zatem podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 K.p.a. Żadne inne wady postępowania czy wady decyzji podjętej przez organ pierwszej instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej. Wykładnia rozszerzająca analizowanego przepisu jest niedopuszczalna. Nadto w tym miejscu pozostaje także wskazać, ze nie w każdym przypadku pozbawienie jednej ze stron udziału w postępowaniu będzie obligowało organ do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Jeśli organ odwoławczy ma bowiem możliwość usunięcia wad postępowania pierwszoinstancyjnego we własnym zakresie, przez co stwierdzone uchybienie nie będzie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, winien orzec merytorycznie.

Skoro w tej sprawie organ odwoławczy, po otrzymaniu akt administracyjnych i odwołania, uznał za niezbędne zlecić uzupełniające postępowanie, a następnie stwierdzając, w wyniku kolejnych oględzin z 12 września 2016r. w budowli pomostu, którego wymiary i stan zostały ustalone w trakcie postępowania przed PINB tj. długość 56 m i szerokości 1,20 m, co potwierdzała inwentaryzacja powykonawcza pomostu sporządzona w dniu 6 grudnia 2013r. przez uprawnionego geodetę M.P., że została wykonana przerwa - dylatacja o szerokości 20 cm, na wysokości między działką jeziorną o nr [...] a działką przyjeziorną o nr [...] w miejscowości G., gm. E., i powstały dwa obiekty budowalne, jeden to pomost, zaś drugi to utwardzenie z terenu desek, który może być potraktowany jako odrębny obiekt budowalny, to nie mógł przekazując tę sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania wskazać na konieczność zweryfikowania stron postępowania oraz jego przedmiotu. Organ odwoławczy bowiem przesądził już przedmiot tego postępowania uznając, że przerwa w budowli pomostu stanowiąca dojście do pomostu (utwardzenie terenu) stanowi odrębny obiekt budowlany od samego pomostu, który ma długość od przerwy do podestu 17,60 m i stosownie do treści art. 29 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 290, ze zm) dalej: pr. bud. nie wymaga pozwolenia na budowę lecz zgłoszenia właściwemu organowi.

W tym miejscu należy wskazać WINB, że stwierdzona zmiana w stanie faktycznym, ustalona dopiero podczas uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, bowiem fakt istnienia przerwy w pomoście nie miał miejsca na wcześniejszych etapach postępowania tak dotyczącego legalizacji budowy pomostu, jak i uchylenia pozwolenia wodnoprawnego, co konsekwentnie podnosi strona skarżąca, iż przerwa ta wykonana została przed przeprowadzeniem oględzin pomostu w dniu 12 września 2016r., o czym świadczą nadto pozostałe po niej wióry, jak również dokumentacja zgromadzona w toku tego postępowania administracyjnego, nie może mieć wpływu na prowadzone postępowanie legalizacyjne dotyczące wybudowanego pomostu drewnianego, bowiem w takim przypadku uznanie za dopuszczalne i prawnie skuteczne dokonanie późniejszej zmiany w obiekcie wybudowanym w ramach samowoli budowalnej promowałoby osoby, które nie działały zgodnie z przepisami prawa.

W rzeczonej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że inwestorzy po uzyskaniu w dniu [...] pozwolenia wodnoprawnego na budowę dwóch pomostów na jeziorze [...] we wsi G. na wysokości działki [...], która następnie wygasła na mocy decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...], wybudowali pomost drewniany, jak sami podali w latach 90-tych po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego, zaś w latach 2006-2007 drugi pomost pływający -tak w protokole kontroli pomostu z 7 października 2015r. i nie posiadali pozwolenia budowalnego, jak również ze zgromadzonych akt tej sprawy nie wynika aby dokonali zgłoszenia takiej inwestycji. Tymczasem z ustalonych parametrów pomostu, którego długość, do momentu kontroli w dniu 12 września 2016r. wynosiła 56 m, wynika że stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 16 pr. bud. na realizację takiej budowli wymagane było pozwolenie budowalne. Stosownie do treści ww. przepisu, pozwolenia takiego nie wymagała budowa pomostów o długości całkowitej do 25 m i wysokości, liczonej od korony pomostu do dna akwenu, do 2,50 m służących do a) cumowania niewielkich jednostek pływających, jak łodzie, kajaki, jachty,; b) uprawiania wędkarstwa; c) rekreacji. Skoro zatem wybudowany pomost nie spełniał wymogu długości całkowitej, to słusznie organ I instancji prowadził postępowanie legalizacyjne w oparciu o treść art. 48 pr. bud.

Wskazać należy, iż organ odwoławczy w skarżonej decyzji nie wyjaśnił z uwagi na jakie okoliczności i ustalenia uznał, iż przerwa w pomoście zlokalizowanym tak nad częścią działki przyjeziornej, jak i nad taflą jeziora po wykonaniu drobnej dylatacji - 20 cm przesądziła o uznaniu istnienia dwóch obiektów budowlanych. Nie wskazano w oparciu o jakie przepisy prawa, bądź ustalenia uznano, że dotychczasowy jeden pomost drewniany nie stanowi już całości technicznej , skoro jak wynika z załączonej inwentaryzacji, przeprowadzonych kontroli oraz zdjęć stanowi on jednolitą konstrukcję, nadto wykonaną jako jedno zadanie inwestycyjne. Nadto sami inwestorzy wskazywali, iż aby dostać się do jeziora należało z uwagi na podmokły teren działki nr [...] wykonać taki pomost.

W ocenie Sądu rozpoznającego tę sprawę, z przedłożonych dokumentów wynika natomiast, iż wybudowany w warunkach samowoli budowalnej pomost o długości 56 m stanowi jedną całość techniczną, użytkową. W art. 3 pkt 3 pr. bud. wskazano, że budowle stanową m.in. obiekty hydrotechniczne, do którym na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2007r. Nr 86, poz. 570) zalicza się m.in. pomosty. Nadto stosownie do § 14 ww. rozporządzenia budowle hydrotechniczne powinny być usytuowane i projektowane tak, aby: 1) zapewniały zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

2) zapewniały optymalizację kryteriów gospodarczych, społecznych i ekologicznych;

3) ograniczały skutki ewentualnej awarii lub katastrofy budowalnej;

4) harmonizowały z istniejącym krajobrazem przy uwzględnieniu regionalnych cech budownictwa oraz wymagań wynikających z przepisów o ochronie zabytków;

5) uwzględniały warunki wynikające z badań geologiczno- inżynierskich oraz geotechnicznych;

6) zapewniały realizacje warunków zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym

Jak zatem wynika z powyższego wybudowanie pomostu, dla którego możliwości korzystania niezbędne było jego wzniesienie już na wysokości działki przyjeziornej o nr [...] celem umożliwienia dojścia po podmokłym terenie tej działki do linii brzegowej jeziora [...] nie stanowi, jak podaje WINB, iż utwardzenie z desek znajdujące się na działce przyjeziornej, to odrębny obiekt budowlany. W realiach rzeczonej sprawy taki pomost został wzniesiony nie jako samodzielny obiekt aby umożliwić współwłaścicielom działki nr [...] dojście do jeziora lecz aby korzystać ze wzniesionego pomostu. Wskazać pozostaje także, iż samo utwardzenie z desek działki może stanowić samodzielny obiekt budowlany, jak wskazuje organ odwoławczy, lecz w tej konkretnie sprawie z uwagi na okoliczności wzniesienia przedłużenia jednocześnie z pomostem, w celu korzystania z pomostu, nie stanowi to wzniesienia dwóch obiektów budowlanych lecz jednego, gdyż wykonane drewniane dojście służy korzystaniu z pomostu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie zaś dojściu do linii brzegowej jeziora. W tym stanie sprawy kategoryczne przesądzenie przez organ, iż wykonane zostały przez inwestorów dwa obiekty budowalne nie znajduje uzasadnienia i potwierdzenia. Oznacza to, że prawidłowo PINB wskazał, że dla wzniesionego pomostu o wymiarach przekraczających 25 m niezbędne było uzyskanie pozwolenia na budowę.

Odnośnie zaś kwestii braku udziału w toku postępowania przez wszystkich właścicieli działki nr [...] we wsi G. gm. E., to pozostaje wyjaśnić, że w dacie wszczęcia postępowania w tej sprawę organ I instancji dysponował wypisem z ewidencji gruntów z dnia 9 marca 2015r., gdzie nie wykazano jako współwłaścicieli tej działki pp. J. i A.J., którzy uwidocznieni zostali dopiero w wykazie z ewidencji gruntów z dnia 13 września 2016r. Jednakże jak słusznie wskazuje skarżący w skardze J.J. uczestniczył aktywnie w prowadzonym postępowaniu, gdyż brał udział w oględzinach pomostu, tak w dniu 7 października 2015r., jak i w dniu 12 września 2016r., obok W.C. i K.F. składał odwołanie od decyzji organu I instancji. Nadto WINB w toku prowadzonego postepowania pismem z dnia 27 października 2016r. zawiadomił J. i A.J. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, także informował te strony o późniejszym rozpoznaniu odwołania. Zatem słusznie podnosi skarżący, że J.J. czynnie uczestniczył w prowadzonym postępowaniu administracyjnym oraz korzystał z przysługujących mu uprawnień. Natomiast jego małżonka nie podnosiła dotychczas aby uniemożliwiono jej udział w tej sprawie mimo informowania na etapie postępowania odwoławczego o podejmowanych czynnościach.

Reasumując wskazanie w skarżonej decyzji na potrzebę uzupełnienia postępowania administracyjnego z uwagi na brak ustalenia kręgu stron postępowania nie znajduje uzasadnienia, co skutkuje stwierdzeniem naruszenia art. 138 § 2 k.p.a.

Przepisy art. 48 i art. 49 pr. ud. stanowią podstawę legalizacji obiektu budowlanego (jego części), będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Regulacja zawarta w art. 49b tej ustawy będzie miała zastosowanie do takich stanów faktycznych, gdy: obiekt budowlany (jego część) jest budowany bez wymaganego zgłoszenia; obiekt budowlany (jego część) został wybudowany bez wymaganego zgłoszenia, lub w przypadku gdy pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ obiektu budowlanego, obiekt budowlany, lub jego część, jest budowlana lub została już wybudowana.

W tej sprawie wbrew stanowisku WINB zebrany materiał dowodowy nie wskazuje na konieczność prowadzenia postępowania legalizacyjnego w oparciu o art. 49b pr.bud, bowiem jak wskazano wyżej na wzniesienie pomostu o wielkości 56 m i szerokości 1,20 m wymagane było pozwolenie na budowę, nie zaś zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno - budowlanemu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" ustawy ppsa, wobec naruszenia przepisów prawa, które miało wpływ na wynik sprawy i naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 205 § 2 powołanej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r. poz. 1800 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 26 października 2016r. nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2016r. poz. 1668).