Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 23/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2008 r. sygn. akt II SA/Po 23/08 oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy.

Odpis wyroku z uzasadnieniem oraz Sąd doręczył ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] października 2008 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 76 akt sądowych). Od powyższego orzeczenia w ustawowym terminie skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną (dowód: data stempla pocztowego na kopercie, w której skarga kasacyjna została do Sądu przesłana - k. 83 akt sądowych). Tym samym pismem skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "ppsa"). Zgodnie z art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ppsa).

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącą, pomimo, że nie jest ona żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 ppsa, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 ppsa, przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.

Odnośnie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Sąd zauważa, iż prawo takie zostało skarżącemu przyznane postanowieniem z dnia 7 września 2007 r. (k. 27 akt sądowych) i przez cały czas przysługuje.

Zgodnie z art. 39 pkt 1 ppsa pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Tym samym czas trwania pełnomocnictwa pokrywa się z okresem prowadzenia sprawy aż do jej prawomocnego zakończenia. Zgodnie z art. 243 §2 ppsa przyznanie prawa pomocy obejmuje także postępowanie egzekucyjne, tym samym obejmuje również etap postępowania międzyinstancyjnego. W badanym przypadku ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone mu w dniu 10 października 2007 r. "w sprawie IV SA/Po 593/07 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu" (k. 46 akt sądowych). W ocenie Sądu treść tego pełnomocnictwa pozwala uznać, iż obejmuje ono również działanie na etapie postępowania międzyinstancyjnego, a nawet gdyby wyprowadzić z jego treści wniosek przeciwny, w świetle wskazanych regulacji prawnych rzeczą pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego stronie prawa pomocy jest przedłożenie do sprawy pełnomocnictwa takiej treści, aby upoważniało do jej prowadzenia aż do prawomocnego zakończenia.

Z treści pisma ustanowionego w sprawie pełnomocnika z dnia [...] października 2008 r. wynika, iż sporządził on opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyroku (k. akt nr 77). Wskazać należy, iż sporządzona na piśmie i doręczona stronie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest wyrazem udzielenia pomocy prawnej, a ustanowiony w sprawie adwokat działał w ramach udzielonej jej legitymacji procesowej, sprecyzowanej w pełnomocnictwie z dnia [...] października 2007 r. Tym samym w sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością dalszego postępowania w zakresie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK 93/04, ONSAiWSA 2004/2/33). W świetle powyższego nie jest możliwe ponowne przyznanie przedmiotowego prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem. Wyjaśnić nadto należy, iż skarżący może wywieść skargę kasacyjną ustanawiając pełnomocnika z wyboru, o czym został przez swojego pełnomocnika pouczony. Z możliwości tej nie skorzystał, wnosząc sporządzona przez siebie skargę kasacyjną. Wskazać przy tym należy, iż żadnym systemie prawnym prawo do pomocy na koszt podatnika nie jest prawem nieograniczonym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ppsa Sąd umorzył postępowanie w sprawie z wniesionego w dniu 22 listopada 2008 r. wniosku o przyznania prawa pomocy.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak