Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 175/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-06-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1i2,  art. 190,  art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i  par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. – pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla D. D. z dnia 29 czerwca 2007 r. o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnika ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 czerwca 2007r. w ten sposób, że w dotychczasowej sentencji dodać pkt 4 o treści: "zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adwokata J. K. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 maja 2008r. sygn. Akt II FZ 134/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy z dnia 10 marca 2008r. sygn. akt I SA/Bd 175/07 oddalające wniosek adwokata J. K. o przyznanie wynagrodzenia jako nieuzasadniony

i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA w Bydgoszczy.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w postanowieniu

z dnia 10 marca 2008r. Sąd pierwszej instancji naruszył art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej u.p.p.s.a.), albowiem pominął okoliczność, iż pełnomocnik podatnika we wniosku z dnia 29 czerwca 2007r. oraz z dnia 30 lipca 2007r. o wydanie postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu oświadczył, że skarżący nie uregulował rzeczonych opłat. W tej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaistniały przesłanki do zasądzenia przez Sąd zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata ustanowionego z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się ponadto ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, stosownie do którego, oświadczenie o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powinno zostać złożone najpóźniej podczas rozprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało odróżnić wniosek o jakim mowa w art. 210 § 1 u.p.p.s.a. o zasądzenie kosztów postępowania między stronami w tym kosztów sądowych, od uprawnienia wynikającego z art. 250 u.p.p.s.a., do domagania się zwrotu kosztów pomocy prawnej pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że o ile strona postępowania traci możliwość skutecznego żądania zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami sądowymi obejmującymi opłaty sądowe oraz zwrot wydatków, jeżeli najpóźniej przed dniem zamknięcia rozprawy nie wystąpi ze stosownym wnioskiem w tym przedmiocie (art. 210 § 1 u.p.p.s.a.), o tyle pełnomocnik ustanowiony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w ramach pomocy,

w przypadku braku w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie postanowienia sądu w przedmiocie zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ma prawo domagania się uzupełnienia orzeczenia

w tym zakresie na zasadach wynikających z art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 250 u.p.p.s.a. Dodał, że przesłanką wydania przez sąd postanowienia w tym przedmiocie jest oświadczenie pełnomocnika we wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani

w części.

Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, ponownie rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącego, powinien rozważyć uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 19 czerwca 2007r. w zakresie zasądzenia na rzecz J. K. zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnika ustanowionego z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 157 § 1 u.p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 190 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W związku z powyższym należy przyjąć, że wniosek pełnomocnika skarżącego - adwokata J. K. z dnia 29 czerwca 2007r. jest uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny bowiem stwierdził, że "W tej sytuacji zaistniały przesłanki do zasądzenia przez Sąd zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata ustanowionego z urzędu. Podstawę prawną rozstrzygnięcia

w zakresie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu stanowi w rozpoznawanej sprawie poza art. 250 u.p.p.s.a. także § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r."

W myśl art. 250 u.p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

w pierwszej instancji w "innej sprawie" - 240 zł. Natomiast na podstawie § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty stanowiące zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego typu czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 190 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.