Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 572/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 2, art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 156 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 17 ust. 1, art. 16 ust. 1 ust. 2, art. 5 ust. 2, art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi M. T. i M. M. na decyzję A. S.A. w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji A. S.A. w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] II. zasądza od A. S.A. w [...] na rzecz skarżących M. T. i M. M. solidarnie kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M.T. i M.T., dalej "skarżący", jest decyzja A S.A. Oddział w [....], dalej "Spółka", z [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Wnioskiem z [...] listopada 2020 r. (doręczonym do Spółce w dniu 24 listopada 2020 r.) skarżący wystąpili do Spółki o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie kserokopii dokumentów dotyczących budowy napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia zlokalizowanej na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 926/2 położonej w miejscowości [....], gmina [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą nr [...], kserokopii innych dokumentów dotyczących budowy linii napowietrznej średniego i wysokiego napięcia zlokalizowanej na tej działce, takich jak: wykaz działek, przez które biegnie przedmiotowa linia energetyczna, jego lokalizacji na stanowiącej własność nieruchomości skarżących, protokołów dopuszczających do użytkowania linii energetycznej, ewentualnie innej dokumentacji techniczno-budowlanej, związanej z budową linii energetycznej średniego napięcia zlokalizowanej na przedmiotowej nieruchomości.

Spółka decyzją z [...] grudnia 2020 r. nr [...] odmówiła udostępnienia żądanych informacji z uwagi na to, iż żądane informacje w tym przedmiocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1913 ze zm., dalej "u.z.n.k."), która jest z mocy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej "u.d.ip.") wyłączona od obowiązku udostępnienia (art. 5 ust. 2, art. 2 ust. 1).

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczące skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu zakażonej decyzji wskazując, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem w orzecznictwem sądów administracyjnych do podmiotów wykonujących zadania publiczne w rozumieniu u.d.ip. obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej zalicza się przedsiębiorstwa energetyczne i ich wyodrębnione jednostki organizacyjne, np. oddziały. W konsekwencji określone informacje związane z wykonywaniem takich zadań przez przedsiębiorstwa energetyczne, w tym informacje (zwłaszcza decyzje administracyjne) dotyczące lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na określonej działce, co do zasady, są uznawane w judykaturze za informacje publiczne w rozumieniu u.d.ip.

Zaskarżoną decyzją, działając na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i ust. 2 i art. 5 ust. 2 u.d.ip. i art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.") Spółka utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

Spółka podtrzymała stanowisko, iż żądane informacje (ewentualne decyzje) stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na wskazanej działce nie są informacjami publicznymi w rozumieniu u.d.ip., a zatem ustawa nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Ponadto w ocenie Spółki skarżący formułują w stosunku do Spółki roszczenia cywilnoprawne wynikające z prawa własności (wniosek skarżących o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu z dnia [...] listopada 2020 r.), a niejako na marginesie domagają się udostępnienia "informacji publicznej" de facto zmierzając do uzyskania dowodu na zasadność lub bezzasadność roszczeń cywilnoprawnych. Tymczasem jednak u.d.ip. nie może być nadużywana i wykorzystywana w prywatnych sprawach, a z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny. Żądanie ustanowienia służebności przesyłu (art. 3051 i n k.c.) jest przedmiotem typowych stosunków cywilnych, a sprawy ich dotyczące należą do kognicji sądów powszechnych. Za bezsporne należy uznać, że pismo strony z dnia 13 listopada 2020 r. stanowi wezwanie przedsądowe do ustanowienia służebności przesyłu w zakresie urządzeń na nich posadowionych, zaś wniosek o udzielenie informacji publicznej był wyłącznie "pochodną" indywidulanych roszczeń kierowanych przez stronę do Spółki. Celem zatem skarżących jest uzyskanie informacji w indywidualnej sprawie, dotyczącej ich partykularnych interesów i nie mogących mieć nic wspólnego ze sprawą publiczną. Żądane informacje nie stanowią zatem informacji publicznej w rozumieniu u.d.ip., zaś skierowanie przez stronę wniosku w oparciu przepisy ww. ustawy stanowi niczym nie uzasadnione i nie podlegające ochronie prawnej nadużycie u.d.ip.

W myśl art. 11 ust. 4 u.z.n.k., przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, co dotyczy żądanych informacji w sprawie, w zakresie innym niż decyzje administracyjne. Informacje, których żądają skarżący stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa energetycznego. Zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu A S.A. z dnia [...] października 2015 r. ws. wprowadzenia do zastosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa A S.A. w stosunku do żądanych dokumentów informacji Spółka uznaje je za tajemnice przedsiębiorstwa i podejmuje określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed udostępnianiem osobom trzecim. Stąd należy uznać, iż została zamanifestowana wola przedsiębiorcy (Spółki) do utajnienia danych informacji. Żądane dokumenty są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników Spółki.

Dlatego należy uznać, iż żądane informacje mają wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., która w doktrynie utożsamiana jest nie z subiektywnym przekonaniem przedsiębiorcy o wartości posiadanej informacji, lecz z możliwością wykorzystania danej informacji przez innego przedsiębiorcę. Nadto tajemnica wynika z faktu, iż materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania sytemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Tajemnica również wynika z uwagi na fakt znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci także dla Państwa, tj. wobec okoliczności, że A S.A. objęta jest (cz. II Załącznika, pod poz. 1) treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz. U. Nr 198, poz. 1314 z późn. zm.) - względy te potwierdzają tajemnicę oraz słuszność konieczności ochrony tej tajemnicy Spółki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zaskarżając w całości decyzję z [...] stycznia 2021 r. oraz z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej zarzucili jej naruszenie:

- art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.ip. poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy brak było podstaw do odmowy jej udostępnienia;

- art. 138 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r.;

- art. 5 ust. 2 u.d.ip. poprzez bezpodstawne uznanie, że żądane informacje publiczne stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a ich udostępnienie podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy;

- art. 2 ust. 2 u. d. i. p poprzez uznanie, iż u.d.ip.nie może być wykorzystywana do celów prywatnych oraz, że z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny nie subiektywny, w sytuacji, gdy przepis ten stanowi, że od osoby wykonującej prawo dostępu do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Podnosząc powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie od Spółki kosztów procesu według norm przepisanych.

W ocenie skarżących Spółka należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu u.d.ip., bowiem jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, wykonywane przez przedsiębiorstwa energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP. Tak rozumiane dysponowanie zasobami energetycznymi państwa jest wykonywaniem zadania publicznego. Biorąc pod uwagę fakt, że Spółka poprzez zaopatrzenie w energię elektryczną realizuje zadania publiczne i nie ma co do tego żadnych wątpliwości, zasadnym jest udostępnienie informacji wskazanych w przedmiotowej sprawie.

Natomiast odnosząc się podnoszonej przez Spółkę tajemnicy przedsiębiorstwa to, by dana informacja podlegała ochronie na podstawie przepisu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. musi zostać spełniona zarówno przesłanka formalna (wola utajnienia danych informacji), jak i materialna. W niniejszej sprawie Spółka w żaden sposób nie wykazała, aby miał zastosowanie art. 5 ust 2 u.d.ip. i aby faktycznie informacja w postaci lokalizacji i budowy linii energetycznych na wskazanej działce jakiej udostępnienia domagają się skarżący należała to tajemnicy przedsiębiorstwa i nie była informacją publiczną. Oprócz lakonicznego stwierdzenia, iż informacje których domagają się Skarżący stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa Spółka w żaden sposób nie uzasadniła dlaczego informacje z wniosku o dostęp do informacji publicznej należy uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych do podmiotów wykonujących zadania publiczne w powyższym rozumieniu zalicza się m.in. przedsiębiorstwa energetyczne i ich wyodrębnione jednostki organizacyjne, np. oddziały. W konsekwencji określone informacje związane z wykonywaniem takich zadań przez przedsiębiorstwa energetyczne, w tym informacje (zwłaszcza decyzje administracyjne) dotyczące lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na określonej działce, co do zasady są uznawane w judykaturze za informacje publiczne w rozumieniu u.d.ip. Wobec powyższego należy uznać, iż informacje o lokalizacji linii energetycznej na nieruchomości, których udostępnienia domagała się skarżąca, są informacjami uznawanymi za informacje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie ma racji Spółka twierdząc, iż są to informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa.

Bezzasadny jest także argument wysuwany przez Spółkę jakoby w sprawie mogło dojść doszło do nadużycia i wykorzystywania informacji w prywatnych sprawach, a tym bardziej, aby z żądania udostępnienia informacji publicznej musiał wynikać interes obiektywny a nie subiektywny. Zgodnie z art. 2 u.d.ip. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Zgodnie z orzecznictwem "Ocena czy określona informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i p. nie może być odmienna w zależności od tego, kto ubiega się o jej udostępnienie. Rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej właściwy podmiot nie jest upoważniony do badania interesu prawnego ani faktycznego wnioskodawcy, a dokumenty urzędowe będące w posiadaniu przedsiębiorstwa energetycznego nie tracą charakteru informacji publicznej w przypadku, gdy ich udostępnienia domaga się osoba fizyczna pozostająca lub mogąca pozostawać w sporze cywilnoprawnym z tym przedsiębiorstwem. Dlatego stanowisko Spółki, jakoby skarżący nie mogli domagać się dostępu do informacji publicznej z powodu, żądania ustanowienia służebności przesyłu i potencjalnego sporu sądowego jest błędne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna, chociaż z innych przyczyn, niż te, które zostały w niej wskazane.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja A S.A. Oddział w [...], dalej "Spółka", z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Wnioskiem z [...] listopada 2020 r. (doręczonym Spółce w dniu 24 listopada 2020 r.) skarżący wystąpili do Spółki o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie kserokopii dokumentów dotyczących budowy napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia zlokalizowanej na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 926/2 położonej w miejscowości [...], gmina [....], dla której Sąd Rejonowy w [...] IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą nr [...], kserokopii innych dokumentów dotyczących budowy linii napowietrznej średniego i wysokiego napięcia zlokalizowanej na tej działce, takich jak: wykaz działek, przez które biegnie przedmiotowa linia energetyczna, jego lokalizacji na stanowiącej własność nieruchomości skarżących, protokołów dopuszczających do użytkowania linii energetycznej, ewentualnie innej dokumentacji techniczno – budowlanej, związanej z budową linii energetycznej średniego napięcia zlokalizowanej na przedmiotowej nieruchomości.

Przyczyną wydania odmownej decyzji było przyjęcie przez Spółkę, że żądane informacje w tym przedmiocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1913 ze zm., dalej "u.z.n.k.", która jest z mocy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej "u.d.i.p.") wyłączona od obowiązku udostępnienia (art. 5 ust. 2, art. 2 ust. 1).

Spółka podtrzymała stanowisko, iż żądane informacje (ewentualne decyzje) stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na wskazanej działce nie są informacjami publicznymi w rozumieniu u.d.ip., a zatem ustawa nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Ponadto w ocenie Spółki skarżący formułują w stosunku do Spółki roszczenia cywilnoprawne wynikające z prawa własności (wniosek skarżących o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu z dnia [...] listopada 2020 r.), a niejako na marginesie domagają się udostępnienia "informacji publicznej" de facto zmierzając do uzyskania dowodu na zasadność lub bezzasadność roszczeń cywilnoprawnych. Tymczasem jednak u.d.ip. nie może być nadużywana i wykorzystywana w prywatnych sprawach, a z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny.

Skarżący w skardze zakwestionowali zarówno tezę, iż u.d.i.p. nie może być wykorzystywana do celów prywatnych oraz, że z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny nie subiektywny, w sytuacji, gdy przepis ten stanowi, że od osoby wykonującej prawo dostępu do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Zdaniem skarżących w niniejszej sprawie Spółka w żaden sposób nie wykazała, aby miał zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i aby faktycznie informacja w postaci lokalizacji i budowy linii energetycznych na wskazanej działce, jakiej udostępnienia domagają się skarżący należała do tajemnicy przedsiębiorstwa i nie była informacja publiczną.

Oceniając przytoczone stanowiska obu stron Sąd na wstępie zauważa, że przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Ponadto jak podaje się w literaturze, sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Sprawami publicznymi nie są jednak konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz praktyczny" LexisNexis 2008 r., s. 15).

W niniejszej sprawie istotny jest zatem fakt, że skarżący zwracając się do Spółki o udostępnienie informacji wskazanych we wniosku z [...] listopada 2020 r., nie kierowali się troską o sprawy publiczne, co znalazło wprost wyraz w treści tego pisma. Wniosek, w tym jego uzasadnienie, w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że celem wnioskodawców było uzyskanie informacji w związku z toczącym się sporem pomiędzy wnioskodawcami a Spółką i zamiarem wystąpienia na drogę postępowania sądowego o ustanowienie za wynagrodzeniem służebności przesyłu i uregulowania dalszego sposobu korzystania z tej nieruchomości, zajętej pod urządzenia energetyczne. Wnioskodawcy zażądali udostępnienia uwierzytelnionych kopii wszelkich decyzji, pozwoleń i innych dokumentów nieruchomości, będącej obecnie własnością wnioskodawców, stanowiących podstawę budowy i lokalizacji infrastruktury energetycznej na tej działce. Treść wniosku o udostępnienie informacji publicznej w tym jego uzasadnienie i pisma składane w toku postępowania, nawiązują do sporu toczącego się pomiędzy stronami i zakończonych niepowodzeniem rokowań. Także we wniesionej skardze do Sądu na decyzję o odmowie udostępnienia żądanych informacji, skarżący podkreślili to, że wskazane we wniosku informacje niezbędne są im w celu wystąpienia na drogę sądową.

Nie może zatem ulegać wątpliwości, że wnioskodawcy w ten sposób wykazują swój subiektywny interes w udostępnieniu informacji. Tymczasem u.d.i.p. nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jedynie informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwala się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem wniosku skarżących z [...] listopada 2020 r. jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów osób, które pismo to złożyły. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej, a żądane w nim informacje nie powinny być udostępniane w trybie u.d.i.p. Nie można bowiem przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Taki pogląd wyrażono na przykład w wyrokach NSA: z 27.maja 2020 r. sygn. akt I OSK 1601/19, z 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 2794/19, z 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 3127/19, z 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1561/19, z 20 września 2018 r. sygn. akt I OSK 1359/18, z 30 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1696/12, z 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 173/09, z 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2265/11, z 14 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2231/12, z 10 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1500/12 i z 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1284/11.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny. Treść wniosku, datowanego na dzień [...] listopada 2020 r., wprost odnosi się do informacji, które mają posłużyć do załatwiania indywidualnych spraw osób składających wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie zaś do istotnej kontroli społeczeństwa nad organami władzy publicznej i podmiotami wykonującymi zadania publiczne.

Konstatacja, że wnioskodawcy nie domagali się informacji publicznej w przytoczonym wyżej rozumieniu, a jedynie informacji we własnej indywidualnej sprawie, oznacza, że także Spółka nie była zobowiązana do rozpoznania wniosku w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przedmiotem kontroli Sądu są decyzje wydane przez Spółkę na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Jak już wyżej wykazano, do rozpoznania wniosku z [...] listopada 2020 r. nie miały zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ wniosek ten nie dotyczył informacji o sprawach publicznych, lecz informacji we własnej indywidualnej sprawie. Zatem prawidłowym sposobem rozpoznania tego wniosku byłoby odmówienie udostępnienia żądanych informacji, informując o tym wnioskodawców pismem. Wobec tego zaskarżone obecnie decyzje Spółki zostały wydane bez podstawy prawnej. W tej sytuacji zachodzi przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. do stwierdzenia ich nieważności.

Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. stwierdził nieważność tych decyzji.

Odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi w tej sytuacji byłoby bezprzedmiotowe.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.