Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 57/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.), Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r. ze skargi Zakładu [...] "Z." Spółka z o.o. w G. na bezczynność Ministra Polityki Społecznej w przedmiocie nierozpatrzenia spraw dotyczących opłacenia składek na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 1) zobowiązuje Ministra Polityki Społecznej do wydania aktu w trybie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm. ) w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych, 2) zasądza od Ministra Polityki Społecznej na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

III SAB/Wa 57/05

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 listopada 2003 r. Zakład [...] "Z." Sp. z o.o. w G. wystąpił do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z ponagleniem na niezałatwienie we właściwym terminie przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, sprawy zaliczenia nadpłaty na poczet składek za wrzesień i październik 2002 r. Ponieważ organ właściwy do rozpatrzenia ponaglenia nie załatwił tej sprawy przez okres ok. półtora roku - Zakład [...] wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą. Skarga dotyczyła bezczynności również w innych sprawach, które zostały wyłączone do odrębnego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie z powodu braku bezczynności. Jako dowód załączył kopie decyzji i postanowień wydanych w sprawach wyłączonych, nie ustosunkował się jednak do sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi na bezczynność czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.

Z analizy przepisów art. 139-141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm) wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 139 Ordynacji podatkowej, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 140 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Mimo, że od doręczenia organowi przedmiotowego ponaglenia upłynęły 2 lata, nie zostało ono załatwione do tej pory, co oznacza, że Minister Polityki Społecznej (wcześniej Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej) pozostaje w zwłoce, a skarga na jego bezczynność jest zasadna.

Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu (...) w określonym terminie - art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przy tym, Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego - por. postanowienie NSA z 16 października 1996 r. (II SAB/Wr 13/96), niepublikowane.

Skoro więc Minister Polityki Społecznej pozostaje w zwłoce, to skargę należało uwzględnić. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono według art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.