Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2067/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 § 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania I. W., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. nr [...] z dnia [...]r. dotyczącą określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za I kwartał 2012 w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł oraz dokonania zabezpieczenia na majątku Podatnika kwoty [...] zł; II kwartał 2012 w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych na • dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł oraz dokonania zabezpieczenia na majątku Podatnika kwoty [...] zł.

Decyzję wydano na podstawie art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3, § 4 pkt 2 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 613; dalej O.p.).

W uzasadnieniu odwołano się w pierwszej kolejności do okoliczności faktycznych sprawy. W tych zaś ramach podniesiono, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. wystąpił o dokonanie zabezpieczenia na majątku I. W. zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2012r. w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali, pod nazwą I. K. Przedsiębiorstwo Handlowe A w okresie od 2 stycznia 2012r. do 31 grudnia 2012r.

W konsekwencji wszczęto wobec I. W. (zd. K.) kontrolę w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów za okres I i II kwartał 2012r. i Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. decyzją z dnia [...]r. określił przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za dwa pierwsze kwartały 2012r. i kwotę odsetek za zwłokę należnych na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu oraz dokonał zabezpieczenia na majątku Podatnika.

Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia I. W. złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości ze względu na oczywistą jej bezzasadność; względnie jej uchylenie i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do I instancji, celem przeprowadzenia postępowania dowodowego (dowody z dokumentów, z zeznań świadków). Zarzucono naruszenie następujących przepisów postępowania: art. 123 § 1 w zw. z art. 145 § 2 o.p. poprzez odmowę Podatnikowi czynnego udziału w postępowaniu poprzez brak doręczenia skarżącej decyzji na adres ustanowionego w sprawie pełnomocnika, mimo przedłożenia stosownego umocowania; art. 121 § 1 w zw. z art. 122 w zw. z art 180 § 1 w zw. z art. 191 o.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, polegające na nałożeniu zobowiązania na Podatnika w sytuacji, gdy brak jest ku temu przesłanek;

art. 121 § 1 w zw. z art. 210 § 4 o.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, polegających na braku uzasadnienia podstaw wydania decyzji o zabezpieczeniu; art. 122 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 191 o.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego' w sprawie, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że sytuacja, w jakiej znajduje się Podatnik pozwala na stwierdzenie zaistnienia przesłanek uzasadniających zastosowanie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres podatkowy od 01 stycznia do 30 czerwca 2012r., a także poprzez nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie w jakim konieczne było uprawdopodobnienie przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług; art. 190 § 1 i 2 o.p., poprzez odmowę Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, poprzez niezawiadomienie jej o przeprowadzonych czynnościach, w szczególności o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka; art. 210 § 1 i § 4 o.p. poprzez odmowę Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu tj. odmowę wypowiedzenia się w sprawie, co do zebranego materiału dowodowego oraz brak "wyrzeczenia przez Organ, co do dopuszczonych i przeprowadzonych dowodów", a także sformułowanie decyzji w sposób budzący wątpliwości, co do zakresu obowiązków nałożonych na Podatnika i z pominięciem minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania jej jako decyzji, w tym rozstrzygnięcia o istocie sprawy, a to w zakresie sposobu zabezpieczenia na majątku Podatnika, art. 33 § 1, § 2 i § 3 o.p. poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy brak było podstaw do dokonania przedmiotowego zabezpieczenia, w szczególności, że nie zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, jak również nie ma miejsca sytuacja, w której Podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym.

Podkreślono, że wydana decyzja zabezpieczająca nie opiera się na analizie całości zgromadzonego materiału dowodowego, brak jest w niej wskazania danych, stanowiących podstawę do wskazania kwoty zabezpieczenia. Organ nie przeprowadził w uzasadnieniu szczegółowej analizy, co do obliczenia wskazanej do zabezpieczenia kwoty.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając trafność wyrażonego stanowiska. Na wstępie zauważył, że pełnomocnictwo złożone do akt sprawy umocowuje pełnomocnika wyłącznie do działania w zakresie tylko i wyłącznie tej sprawy. Po dokonaniu wstępnej analizy materiału dowodowego wynika, iż zaskarżona decyzja została wysłana na adres: I. W. ul. [...],[...] Z. Do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. wpłynęło pełnomocnictwo udzielone M. D. z dnia 6 grudnia 2013r. oraz 12 lutego 2015r. ale w dniu 7 stycznia 2014r. i 10 marca 2015r. I. W. złożyła oświadczenia, że pełnomocnictwa nie dotyczą kontroli podatkowej. Wszelką korespondencję będzie odbierała osobiście. Kolejne pełnomocnictwo z dnia 28 kwietnia 2015r. również nie dotyczy kontroli podatkowej w zakresie podatku VAT za I i II kwartał 2012r. wg upoważnienia do kontroli [...] z dnia [...]r. i [...] z dnia [...]r. - takie oświadczenie Pani I. W. złożyła w dniu 25 maja 2015r. Zatem M. D. nie była umocowana do reprezentowania Podatnika w sprawie postępowania kontroli podatkowej i organ I instancji prawidłowo i skutecznie doręczył decyzję zabezpieczającą.

Ustosunkowując się do zarzutów Strony organ odwoławczy wyjaśnił, że zabezpieczenie w toku kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego nie służy wyegzekwowaniu należności podatkowej (bo do zakończenia kontroli lub postępowania podatkowego nie są pewne ani jej istnienie, ani wysokość) i ma ono na celu zwiększenie prawdopodobieństwa zapłaty potencjalnej należności w przyszłości.

Przywołując przepisy art. 33 Ordynacji podatkowej podkreślił, że dopuszczają one możliwość zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania zarówno przed terminem płatności, jak i przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego - gdy zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. Zatem zróżnicowany charakter przesłanek warunkujących możliwość sięgnięcia do instytucji zabezpieczenia z jednej strony nawiązuje do sytuacji już istniejącej (stan obawy), z drugiej natomiast do przyszłości (groźba niewykonania zobowiązania podatkowego). W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w K. nie ulega wątpliwości, że uzasadniona obawa musi istnieć już w chwili rozstrzygania w przedmiocie zabezpieczenia, jednak obawa ta odnoszona jest równocześnie do zdarzenia, które jeszcze nie nastąpiło (a nawet nie wiadomo czy w ogóle wystąpi). Organ podatkowy w decyzji o zabezpieczeniu określa przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ podkreślił, że w trakcie prowadzonej kontroli podatkowej stwierdzono, że zewidencjonowane przez Stronę faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji. I. W. nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających, że faktury te dotyczą czynności dokonanych, jednocześnie według oświadczenia Podatnika w kontrolowanym okresie nie dokonywała innych dostaw. Dodatkowo w I kwartale 2012r. Strona dokonała odliczenia podatku naliczonego od wydatków udokumentowanych fakturami VAT tj. czynsz z tytułu najmu lokalu, czynsz z tytułu wynajmu samochodu osobowego, usługi księgowe, zakup pieczątki o łącznej wartości netto [...] zł + podatek VAT [...] zł. Zatem wartość nabycia towarów handlowych netto wg faktur VAT za I kwartał 2012r. [...]zł + wartość netto pozostałych nabyć [...] zł razem [...] zł. Podatek naliczony wynikający z faktur VAT na zakup towarów handlowych za I kwartał 2012r. [...] zł + podatek VAT naliczony z tytułu pozostałych nabyć [...] zł razem [...] zł. W trakcie kontroli za I kwartał 2012r. przedłożono siedem faktur sprzedaży na ogólną wartość netto: [...] zł + podatek VAT [...] zł. Zgodnie z opisem wynikającym z treści operacji bankowej (nr wyciągu [...]) M. S. dokonał przedpłaty na walcówkę w wysokości [...] zł. Kwota ta została przyporządkowana przez I. W. do faktury VAT [...] z dnia [...]r. o wartości [...] zł. Pierwotnie różnica w kwocie [...] zł nie została ujęta przez Podatnika w deklaracji VAT-7 za I kwartał 2012r. W dniu 12 listopada 2013r. I. W. sporządziła korektę rejestru "Zapisy w rejestrze sprzedaży do rozliczenia w deklaracji VAT-7 za I kwartał 2012". Strona na podstawie dowodu wewnętrznego nr [...] z dnia [...]r. zaksięgowała wartość netto [...] zł, podatek VAT [...] zł jako nierozliczoną przedpłatę otrzymaną w dniu 13 marca 2012r. od Firmy Handlowo-Usługowej B M. S. Podatek VAT [...] zł został rozliczony w korekcie deklaracji VAT-7 za I kwartał 2012r., którą I. W. złożyła w dniu 13 listopada 2013r. W związku z powyższym wartość netto wg faktur VAT za I kwartał 2012r. [...] zł + wartość otrzymanej zaliczki [...] zł wynosi łącznie [...] zł, a podatek należny [...] zł (podatek należny wynikający z faktur VAT [...] + podatek z tytułu otrzymanej zaliczki [...] zł). Również w II kwartale 2012r. Strona zaksięgowała faktury VAT dot. nabycia usług najmu, biura rachunkowego i wynajmu samochodu osobowego na ogólną wartość netto: [...] zł + podatek VAT [...] zł. Łączna wartość nabycia towarów handlowych netto oraz pozostałych nabyć za II kwartał 2012r. wynosi [...] zł ([...] zł + [...] zł), a podatek naliczony [...] zł ([...] zł + [...] zł). W trakcie kontroli przedstawiono siedem faktur sprzedaży wystawionych w II kwartale 2012r., z których ogólna wartość netto wynosi [...] zł + podatek VAT [...] zł. Ponieważ w dniu 16 kwietnia 2012r. I. W. zwróciła firmie B M. S. zaliczkę w wysokości [...] zł (tj. netto [...] zł + podatek VAT [...] zł) łączna wartość netto sprzedaży wynosiła [...] zł ([...] zł minus [...] zł), a podatek należny [...] zł ([...] minus [...] zł). Powyższe wartości zostały wykazane przez Podatnika w złożonej w dniu 13 listopada 2013r. korekcie deklaracji VAT-7 za II kwartał 2012r.

Wobec powyższego, na podstawie posiadanych przez organ danych co do wysokości podstawy opodatkowania, organ pierwszej instancji określił wysokość przybliżonych kwot zobowiązań (vide: str. 9 do 12 decyzji). Jednocześnie też w decyzji wskazał wysokość odsetek i sposób ich wyliczenia. Tym samym należy stwierdzić, że organ pierwszej instancji wypełnił obowiązek wynikający z art. 33 § 4 Ordynacji podatkowej. Odsetki za zwłokę od przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I kwartał 2012r. zostały naliczone od kwoty zaległości [...] zł (zobowiązanie podatkowe [...] zł minus podatek wykazany przez I. W. w deklaracji i wpłacony [...] zł).

Wskazano także, że organ podatkowy dokonując zabezpieczenia bada także czy zachodzi przesłanka jego zastosowania - uzasadniona obawa uchylania się podatnika od wykonania obowiązku podatkowego. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego I. W. posiada zaległości w podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r. w łącznej kwocie [...] zł + odsetki za zwłokę. Zaległość ta wynika z wydanych i skutecznie doręczonych decyzji określających z dnia [...]r. nr [...]. Ustalenia te, dokonane przez kontrolujących stanowią zatem podstawę faktyczną do wydania decyzji zabezpieczającej.

Wyjaśniono, że wbrew twierdzeniom Pełnomocnika Strony, organ pierwszej instancji wykazał w decyzji przesłankę trwałego nieregulowania zobowiązań o charakterze publicznoprawnym. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. wezwał I. W. do złożenia oświadczenia o nieruchomościach oraz prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej i rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego celem złożenia w związku z prowadzonymi czynnościami kontrolnymi. Jednak Podatnik pomimo skutecznego doręczenia powyższego wezwania w dniu 14 kwietnia 2015r., do dnia wydania decyzji o zabezpieczeniu nie złożył oświadczenia. Podobna sytuacja miała miejsce przy dokonaniu zabezpieczenia w związku ze zobowiązaniem podatkowym w podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r. W dniu 23 grudnia 2014r. I. W. została wezwana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. do złożenia w/w oświadczenie w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania - Podatnik nie złożył oświadczenia w wyznaczonym terminie.

Organ wskazał też inne okoliczności przemawiające za dokonaniem zabezpieczenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych na majątku I. W. – tj. z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK na dzień 29 kwietnia 2015r. wynika, że I. W. nie posiada żadnych zarejestrowanych pojazdów; 10 kwietnia 2012r. sprzedała K. W. ½ części udziału w zabudowanej nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...]. Natomiast w dniu 20 marca 2014r. czyli po wszczęciu postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2010r., I. W. wraz z K. W., z którym pozostawała wówczas w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej na podstawie umowy majątkowej zawartej w dniu [...]r. darowali małoletniemu synowi K. W. udział wynoszący po 1/4 części (w sumie 2/4) w/w nieruchomości. Powyższe wskazuje, że I. W. nie posiada majątku, który mógłby stanowić w przyszłości przedmiot egzekucji w/w należności podatkowych. Nadto z zeznań rocznych o wysokości osiągniętych dochodów (PIT-36) złożonych przez Podatnika, wynika, iż: w 2011r. dochód wynosił [...] zł (działalność gospodarcza [...] zł, inne źródła: [...] zł); w 2012r. została wykazana strata z prowadzonej działalności w wysokości [...]zł, z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy uzyskała dochód [...] zł, z tytułu innych źródeł dochód [...] zł; w 2013r. brak dochodów - do Urzędu Skarbowego w Z. nie wpłynęło zeznanie podatkowe, brak informacji o uzyskiwanych dochodach; w 2014r. brak dochodów - do Urzędu Skarbowego w Z. nie wpłynęło zeznanie podatkowe, brak informacji o uzyskiwanych dochodach. Ponadto z analizy do wniosku pod zabezpieczenie wynika, że posiadane przez I. W. konta bankowe zostały zlikwidowane: [...] - data likwidacji 19 stycznia 2011r., [...] - data likwidacji 11 sierpnia 2012r. Prowadzona przez Podatnika działalność gospodarcza została zamknięta z dniem 31 grudnia 2012r., a jak zeznała sama Strona działalność od lipca 2012r. była zawieszona.

W toku prowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono znamiona działań nietypowych dla zachowań rynkowych, a wskazujących na fikcyjny charakter prowadzonej przez I. W. działalności gospodarczej -tj: kontrahenci firmy A oraz C s.c. nie posiadały zaplecza technicznego oraz gospodarczego, które umożliwiałyby im handel wyrobami stalowymi na skalę wykazywaną w dokumentacji; podmioty nie posiadały wiedzy na temat źródła pochodzenia towaru, ani też ostatecznego odbiorcy; w większości przypadków płatności dokonywano przelewami bankowymi w dniu wystawienia faktury - wszystkie płatności, za wyjątkiem zwrotu różnic; brak pisemnych umów (kontraktów) na dostawę wyrobów stalowych, zamówień, zleceń; wszelkie ustalenia dotyczące transakcji zakupu i sprzedaży dokonywane były telefonicznie bądź e-mailowo; brak wiedzy gdzie towar był ładowany, brak kwitów wagowych, nieobecność przy załadunku i rozładunku towarów; brak wiedzy kto przewoził towar, jakim środkami transportu i o jakich numerach rejestracyjnych - każdy z podmiotów wskazuje na transport należący do dostawców; szybka wymiana handlowa, towary odsprzedawane natychmiastowo bez ich magazynowania.

Podkreślono, że wskazane okoliczności uzasadniają obawę niewykonania przez Stronę przyszłych zobowiązań podatkowych, co z kolei potwierdza słuszność zabezpieczenia dokonanego przez organ pierwszej instancji. Organ w zaskarżonej decyzji wypełnił dyspozycję ustawodawcy odnoszącą się do konieczności określenia przybliżonej kwoty przyszłych zobowiązań podatkowych oraz odsetek za zwłokę, a także uzasadnił dlaczego powziął obawę co do wykonania przyszłych zobowiązań Podatnika.

Przechodząc do odpowiedzi na zarzuty zawarte w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wyjaśniono, że według dokonanych ustaleń Strona nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomości. Nie składała zeznań podatkowych (co może świadczyć o braku jakichkolwiek dochodów). Strona nie złożyła oświadczenia na druku ORD-HZ. Podatnik ma zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r. w wysokości [...] zł. Zatem chybiony jest zarzut nieustalenia przez organ pierwszej instancji stanu finansowego i majątkowego Strony, zwłaszcza w świetle nie złożenia przez Podatnika oświadczenia o stanie majątkowym i na tle oświadczeń samego Podatnika. Przesłankami wydania decyzji o zabezpieczeniu są: brak majątku Strony, brak dochodów, wyzbywanie się majątku i posiadanie innych zaległości podatkowych w kwocie [...] zł. Pełnomocnik Strony nie wskazał dowodów obalających te twierdzenia. Zarzuty dot. ustaleń co do nietypowych zachowań rynkowych i fikcyjności ich podejmowania można wnieść w toku prowadzonego postępowania wymiarowego, bądź do protokołu z kontroli podatkowej, a nie w postępowaniu w sprawie zabezpieczenia. Również – według organu - wskazana przez Skarżącego informacja, że "w procesie weryfikacji kontrahenta, żądano bowiem przedłożenia stosownych dokumentów w postaci atestów wystawianych przez producenta, wymaganych przy poszczególnych odbiorców. Z uwag na zaszłość czasową, Skarżąca nie dysponuje obecnie wskazanymi dokumentamr jest sprzeczna z prawdą. Z protokołu przesłuchania Strony z dnia 04.02.2014r. wynika, że na pytania dotyczące znajomości producentów zakupionych i sprzedanych wyrobów stalowych, w jaki sposób były oznaczone wyroby stalowe, a także skąd Podatnik miał pewność, że kupuje i sprzedaje określony gatunek stali, a także czy Strona dysponowała certyfikatem dot. jakości stali, I. W. odpowiedziała, że nie zna producentów wyrobów stalowych, nie wie w jaki sposób były one oznaczone, znała tylko ich rozmiar, nie miała pewności jaki gatunek stali kupuje i sprzedaje, polegała na informacjach przekazywanych przez M. M., a także oznajmiła, że "nie posiadałam certyfikatów, nie otrzymywałam ich i dalej ich nie przekazywałam"’ Na podstawie powyższego można stwierdzić, że brak certyfikatów nie wynika, jak wskazał Pełnomocnik z "zaszłości czasowej". I. W. również wskazała: "nie wiem gdzie następował załadunek towaru, nie wiem jakimi urządzeniami odbywał się załadunek".

Odpowiadając na ostatni zarzut podkreślono, że wszystkie ustawowo wymagane elementy zostały zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na powyższą decyzję ostateczną Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach żądając uchylenia decyzji obu instancji. W zarzutach powtórzono naruszenie przepisów prawa procesowego mających w ocenie skarżącej istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 123 § 1 w zw. z art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez odmowę Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, polegającą na doręczeniu decyzji organu pierwszej instancji z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, mimo przedłożenia stosownego umocowania, prowadzące do utrzymania w mocy decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, która nie powinna wejść do obrotu prawnego,

- art. 120 w zw. z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez działanie organów podatkowych z pominięciem przepisów prawa, polegające na zaniechaniu podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, prowadzące do błędnego uznania, iż sytuacja majątkowa Skarżącej uzasadnia zastosowanie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres podatkowy I i II kwartału 2012r.,

- art. 121 § 1 w zw. z art. 33 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, polegające na dokonaniu i utrzymaniu w mocy zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych na majątku Skarżącej, pomimo zaniechania przeprowadzenia przez organ podatkowy pierwszej instancji merytorycznego rozpoznania sprawy i zbadania przesłanek uzasadniających zastosowanie rzeczonego zabezpieczenia,

- art. 122 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie w jakim konieczne było wykazanie okoliczności uzasadniających dokonanie zabezpieczenia na majątku Skarżącej oraz uprawdopodobnienie przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres I i II kwartał 2012r.. prowadzące do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych, iż Skarżąca nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, nie posiada majątku oraz dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, podczas gdy okoliczności nie potwierdzają zasadności wskazanej tezy,art. - 121 § 1 w zw. z art. 33 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez zaniechanie organów podatkowych (pierwszej i drugiej instancji) podjęcia wszelkiego niezbędnego działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, prowadzące do nieuzasadnionego przyjęcia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł (za I kwartał 2012r.) i [...] zł (za II kwartał 2012r.), w oparciu o ustalenia poczynione na potrzeby odrębnego postępowania dotyczącego odmiennego okresu podatkowego (czerwiec - wrzesień 201 Or.) i innego stanu faktycznego, z pominięciem przeprowadzenia analizy czasookresu i okoliczności właściwych dla przedmiotowej decyzji (I i II kwartał 2012r.), a zatem bez podstawy faktycznej,

- art. 191 § w zw. z art. 33 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez błędne przyjęcie, iż okoliczności uzasadniające dokonanie zabezpieczenia na majątku Skarżącej zostały spełnione, prowadzące do wydania przedmiotowych decyzji w oparciu o nieistniejącą przesłankę rzekomego nie uiszczania przez Skarżącą wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, podczas gdy okoliczność taka nie zachodzi, a organ podatkowy pierwszej instancji nie wykazał zasadności tezy przeciwnej, a ponadto decyzje określające zaległość w podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r., zostały skutecznie zaskarżone i do chwili obecnej brak jest w ich przedmiocie prawomocnego rozstrzygnięcia, nie uprawnione jest zatem twierdzenie organu podatkowego drugiej instancji, że Skarżąca posiada zaległość podatkową za rzeczony okres,

- art. 121 § 1 w zw. z art. 33 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, polegające na nałożeniu zobowiązania na Skarżącą (dokonaniu zabezpieczenia) w sytuacji, gdy nie zachodzi przesłanka uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego, a organ podatkowy nie podjął działań zmierzających do uprawdopodobnienia zajścia rzeczonej podstawy,

- art. 121 § 1 w zw. z art. 190 § 1 i 2 w zw. z art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, polegający na niezawiadamianiu Skarżącej o przeprowadzonych przez organ podatkowy pierwszej instancji, na które powołuje się organ podatkowy drugiej instancji, prowadzące do odmowy Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się w sprawie, co do zebranego materiału dowodowego, jak również brak wyrzeczenia przez organ podatkowy pierwszej instancji, co do dopuszczonych i przeprowadzonych dowodów. "

Podkreślono, że organ podatkowy pominął, że decyzje określające zaległość w podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r. są nieprawomocne i nie mogą zatem stanowić skutecznego uzasadnienia dla dokonania zabezpieczenia w obecnym postępowaniu.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wskazał, że zarzuty podniesione przez Stronę w skardze nie znajdują poparcia w świetle obowiązujących przepisów prawa i były już przedmiotem szczegółowych rozważań zarówno przez organ I instancji, jak też przez organ odwoławczy.

Ustosunkowując się do dodatkowych twierdzeń strony skarżącej wyjaśnił, że z uwagi na fakt, że Pani M. D. nie była umocowana do reprezentowania Podatnika w sprawie postępowania kontroli podatkowej, organ pierwszej instancji nie mógł doręczyć jej decyzji. Dlatego też, stwierdzenie Pełnomocnika, że "organ podatkowy pierwszej instancji odmówił uznania pełnomocnika jako osoby uprawnionej do reprezen-towania Skarżącej. Doręczenie zaś decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nastąpiło z pominięciem ustanowionego pełnomocnika", nie zasługuje na aprobatę. Poza tym zróżnicowany charakter przesłanek warunkujących możliwość sięgnięcia do instytucji zabezpieczenia z jednej strony nawiązuje do sytuacji już istniejącej (stan obawy), z drugiej natomiast do przyszłości (groźba niewykonania zobowiązania podatkowego). W przedmiotowej zaś sprawie zabezpieczenie na majątku

I. W. zostało dokonane poprzez pryzmat możliwości zrealizowania przez nią przyszłych zobowiązań podatkowych. Uzasadnienie obawy, że przyszłe zobowiązanie może nie być zrealizowane dobrowolnie zostało wskazane w zaskarżonej decyzji na stronach od 9 do 11, a więc zarzut naruszenia art. 33 § 1 o.p. staje się bezzasadny. Zaakcentowano także, że w toku postępowania zabezpieczającego w tym drugoinstancyjnego, ustalono, że

I. W. nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomości. Nie składa zeznań podatkowych (co może świadczyć o braku jakichkolwiek dochodów). Skarżąca nie złożyła oświadczenia na druku ORD-HZ. Dodatkowo posiada inne zaległości podatkowe w kwocie [...] zł + odsetki wynikające z wydanych i skutecznie doręczonych decyzji określających z dnia [...]r. nr [...],[...],[...] oraz [...]. Dlatego też nie można uznać, że sytuacja majątkowa Skarżącej pozwala na dobrowolne wykonanie zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres I i II kwartał 2012r. Fakt, że decyzje są zaskarżone nie decyduje o ich nieistnieniu.

Jednocześnie zauważono, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy tj. zwolnienie od kosztów sądowych wynika, że średniomiesięczne wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego wraz z ratami kredytowymi, które ponoszone są całkowicie przez męża wynoszą [...] zł. Dodatkowo Strona oświadczyła w w/w wniosku, że od 01.09.2012r. do 31.08.2015r. Przebywała na urlopie wypoczynkowym bez prawa do zasiłku, a z uwagi na "(...) ciążę i konieczność opieki nad trzyletnim synem, nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej (...) nie jestem bowiem obecnie w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb swoich i swojej rodziny. Nie posiadam żadnych oszczędności (...)". Powyższe zaś – zdaniem organu – dodatkowo potwierdza, że zachodzi uzasadniona obawa, nie wykonania przez skarżącą zobowiązań podatkowych. Podkreślono, że organ pierwszej instancji oparł swoją decyzję na aktualnych danych tj.: w dniu 21 kwietnia 2015r. dokonano analizę dochodów Podatnika za lata 2009-2014, 22 kwietnia 2015r. dokonano analizę stanu zaległości I. W., posiadanych kont bankowych, a także czynnościach majątkowych dokonanych przez Skarżącą; 29 kwietnia 2015r. uzyskano informację z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK o posiadanych przez Stronę pojazdach. Dodatkowo przed wydaniem decyzji o zabezpieczeniu przeprowadzono analizę informacji uzyskanych w trakcie czynności sprawdzających z opisanych w protokole nr [...] z dnia [...]r. oraz kontroli przeprowadzonej w firmie C Handle i Usługi s.c. M. M. i W. B. - protokół z dnia [...]r. Jednocześnie została wzięta pod uwagę analiza pod zabezpieczenie załączona do wniosku o wydanie decyzji o zabezpieczeniu na majątku Podatnika. W trakcie postępowania odwoławczego wystosowano także pismo do Urzędu Skarbowego w Z. o uzupełnienie akt sprawy m.in. o: wydruk karty kontowej dot. podatku dochodowego, aktualny wykaz zaległości.

Zaznaczono także, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że w dniu 10 kwietnia 2012r. I. W. (wtedy: K.) sprzedała

K. W. części udziału w zabudowanej nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...]. Natomiast w dniu 20 marca 2014r. czyli po wszczęciu postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2010r., wraz z K. W., z którym pozostawała wówczas w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej na podstawie umowy majątkowej zawartej w dniu 21 maja 2012r. darowali małoletniemu synowi K. W. udział (w sumie 2/4) w/w nieruchomości.

Zatem organ zaakcentował, że nie można stwierdzić nieistnienia zaległości, z uwagi na fakt, że w sprawie wydanych w dniu [...]r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. decyzji wymiarowych toczy się postępowanie odwoławcze. Wydana decyzja, która ujawniła istnienie i wysokość zaległości podatkowej przestaje istnieć w obrocie prawnym dopiero od momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu, co do uchylenia tej decyzji, bądź też uprawomocnienia się decyzji, gdy podatnik nie złoży skargi do sądu. Zatem dopóki decyzja taka pozostaje w obrocie prawnym, nie jest dopuszczalne stwierdzenie że podatnik nie ma zaległości podatkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowił art. 33 § 1 O.p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych powyżej można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (§ 2), a w takiej sytuacji organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu (§ 4).

Postępowanie w trybie art. 33 O.p. ma na celu zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie należności podatkowych, w związku z czym w aktach tego postępowania organ winien zgromadzić materiał dowodowy uzasadniający potrzebę zastosowania zabezpieczenia. Obowiązek przeprowa-dzenia postępowania, którego celem jest ustalenie istnienia przesłanek zabezpieczenia wskazanych w art. 33 § 1 O.p. jednoznacznie wynika z treści przepisów art. 122 , art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., tj. przepisów kształtujących zasadę prawdy obiektywnej w postępowaniu podatkowym (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II FSK 373/05). Treść art. 33 § 1 O.p. wyraźnie stanowi o "uzasadnionej obawie", a więc takiej, która ma swoje źródło w obiektywnie stwierdzonym stanie faktycznym sprawy, jak również o "wykonaniu" zobowiązania, a więc nie tylko dobrowolnie, ale i w drodze egzekucji. Nie ma przy tym wątpliwości, iż to, czy istnieje obawa niewykonania zobowiązania w konkretnym wypadku pozostawiono do uznania właściwego w sprawie organu. Uznanie to nie może jednak oznaczać dowolności działania, lecz powinno być oparte na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 594/11).

Zauważyć także należy, ze przepis art. 33 § 1 O.p. reguluje nie tylko przesłankę dokonania zabezpieczenia, którą jest uzasadniona obawa, że zobowiązanie zostanie wykonane, lecz zawiera również przykładowe wyliczenie okoliczności, które mogą uzasadniać tę obawę. Zdarzenia wymienione w art. 33 § 1 to trwałe zaprzestanie regulowania zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku. Są one ogólnymi przykładami zachowania, sugerującymi zaistnienie ustawowej przesłanki zabezpieczenia zobowiązań. Stąd też organ podatkowy orzekając o zabezpieczeniu może wskazać na wszelkie inne okoliczności, które tę obawę uzasadnią. Taką okolicznością może być nieterminowe regulowanie zobowiązań oraz nieuiszczanie poszczególnych zobowiązań, pomimo braku możliwości wykazania trwałego charakteru zaprzestania ich regulowania, jeśli zostanie wykazana zależność pomiędzy zaistniałymi okolicznościami, a przesłanką uzasadnionej obawy. Wystąpienie już jednej z w/w okoliczności uzasadnia obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane.

W doktrynie wyrażono pogląd, że trwałe nieregulowanie zobowiązań wystąpi wtedy, kiedy wierzyciel będzie zmuszony prowadzić egzekucję administracyjną zaległości podatkowych lub opóźnienie w ich regulowaniu będzie przekraczało dłuższy czas (por. B. Dauter (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2009, s. 241).

Wprawdzie podstawowa przesłanka zastosowania zabezpieczenia, tj. "uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane" nie została przez ustawodawcę zdefiniowana, a jedynie zobrazowana przykładowymi okolicznościami, co do których ustalenie, że zaistniały, pozwala na kwalifikację stanu faktycznego, jako spełniającego wymogi z art. 33 § 1 O.p. Jednak pomimo że ustawodawca wskazał tylko przykładowe okoliczności precyzujące główną dyrektywę orzekania w przedmiocie zabezpieczenia, tym niemniej niewątpliwie wynika z nich, że chodzi o działania podatnika bądź sytuacje z nim związane, które wpływają na jego stan majątkowy w kontekście przewidywanych zobowiązań i możliwości przeprowadzenia skutecznej egzekucji (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 726/08). Co istotne, uzasadniona obawa musi istnieć już w chwili rozstrzygania w przedmiocie zabezpieczenia, jednak obawa ta odnoszona jest zarazem do zdarzenia, które jeszcze nie nastąpiło (a nawet nie wiadomo czy w ogóle wystąpi - zob. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt I FSK 1383/08). To, czy istnieje obawa niewykonania zobowiązania w konkretnym wypadku pozostawiono do uznania właściwego w sprawie organu. Uznanie to powinno być oparte na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 594/11), przy czym organy podatkowe mogą za pomocą wszelkich argumentów, popartych ustalonymi w sprawie okolicznościami, wykazywać, że istnieje groźba niewykonania zobowiązania podatkowego w przyszłości uzasadniająca sięgnięcie do instytucji zabezpieczenia (por. ww. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r.). Wymaga jednak podkreślenia, że ciężar wykazania opisanych powyżej okoliczności spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego. To organ podatkowy jest zobowiązany do zgromadzenia dowodów potwierdzających obawę, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Po 1358/06).

Podkreślić należy, że instytucja zabezpieczenia zobowiązania podatkowego była przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt SK 40/12 (OTK ZU seria A, nr 7/2013, poz. 97). Trybunał wskazał, że punktem odniesienia oceny decyzji o zabezpieczeniu na wskazanych płaszczyznach jest jej uzasadnienie, które musi zawierać co najmniej podstawowe dane o aktualnej sytuacji majątkowej (w ramach której wskazać należy chociaż źródła i wysokość średnich miesięcznych dochodów i obciążeń podatnika) i życiowej podatnika (w kontekście przede wszystkim środków koniecznych na zapewnienie bytu osobom pozostającym na utrzymaniu strony). Zasadne jest również zobrazowanie sytuacji majątkowej podatnika i jego rzetelności w wywiązywaniu się z obowiązków fiskalnych w oparciu o deklaracje i zeznania podatkowe posiadane przez organ podatkowy. Dopiero zestawienie wspomnianych danych przybliżających kondycję ekonomiczną podatnika, jego zasoby oraz możliwości płatnicze z kwotą przewidywanego zobowiązania podatkowego może zostać uznane za wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania (dobrowolnego lub przymusowego) tego zobowiązania (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 6 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 297/11; teza powtórzona następnie w czterech wyrokach tego sądu z dnia 1 sierpnia 2012 r. o sygn. akt: III SA/Gl 464/12, III SA/Gl 465/12, III SA/Gl 467/12 i III SA/Gl 468/12). Dokonując ustaleń w tym zakresie organy podatkowe powinny w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, uwzględnić wszystkie okoliczności przedstawione przez strony, a w razie wątpliwości dokonać własnych ustaleń" (zob. wyroki WSA w Łodzi z 12 czerwca 2008 r. o sygn. akt: I SA/Łd 1383/07, I SA/Łd 1384/07 i I SA/Łd 1385/07). Trybunał zauważył również, że przesłankami pozytywnymi uzasadniającymi zastosowanie tej instytucji są na przykład:

– znaczna wysokość zaległości podatkowych wraz z odsetkami w porównaniu z dochodami podmiotu, gdy strona nie podejmuje starań w kierunku uregulowania zobowiązań (por. wyrok WSA w Gliwicach z 2 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 432/09);

– relatywnie niskie dochody podatnika w stosunku do przyszłego zobowiązania (por. wyrok WSA w Szczecinie z 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 726/08);

– pozbywanie się przez podatnika znacznej części środków trwałych, gdy podatnik spłaca kredyt bankowy i część bieżących zobowiązań reguluje z opóźnieniem (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 20 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1605/06);

Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt rozpoznawanej sprawy podnieść przyjdzie, że organy podatkowe obu instancji w sposób prawidłowy ustaliły istnienie przesłanek zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres I i II kwartału 2012r. m.in. przez takie zdarzenia jak: stwierdzenie zewidencjonowania faktur, które nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji (I. W. nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających, że dotyczą one czynności dokonanych; jednoczesne oświadczenie, że w kontrolowanym okresie nie dokonywała innych dostaw) oraz fikcyjny charakter prowadzonej działalności gospodarczej przez Stronę; posiadanie zaległości w podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r. w łącznej kwocie [...] zł + odsetki za zwłokę z tytułu wydanych i skutecznie doręczonych decyzji wymiarowych z dnia [...]r.; niezłożenie, pomimo wezwania organu, oświadczenia o nieruchomościach oraz prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej i rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego celem złożenia w związku z prowadzonymi czynnościami kontrolnymi (podobnie przy dokonaniu zabezpieczenia w związku ze zobowiązaniem podatkowym w podatku od towarów i usług za okres od czerwca do września 2010r.); brak zarejestrowanych pojazdów (wypis z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK); sprzedaż 10 kwietnia 2012r. K. W. ½ części udziału w zabudowanej nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...]; darowanie 20 marca 2014r., czyli po wszczęciu postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2010r., wraz z K. W. z którym pozostawała wówczas w związku z małżeńskim z obowiązującym ustrojem rozdzielności majątkowej, małoletniemu synowi K. W. udział wynoszący po 1/4 części (w sumie 2/4) w/w nieruchomości; brak dochodów wynikający z zeznań rocznych; zlikwidowanie kont bankowych; zamknięcie działalności gospodarczej z dniem 31 grudnia 2012r.,

Podkreślić należy, że strona skarżąca ani w odwołaniu ani w skardze nie odniosła się do większości argumentów organów podatkowych, nie wskazała żadnych dowodów ani dokumentów na ich obalenie. W podnoszonych zarzutach jedynie polemizuje z twierdzeniami organów przedstawiając odmienną argumentację. zarzuciła, że organ nie wykazał trwałego zaprzestania zobowiązań lub pozbywania się składników majątkowych, jednakże są to jedynie przykładowe a nie wyczerpujące przesłanki zabezpieczenia, jak to wskazano powyżej. W istocie strona skarżąca nie zanegowała stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe obu instancji, jedynie przedstawiła jego inną ocenę prawną. Jednak Sąd uznał, że organy podatkowe dokonały prawidłowych ustaleń a uzasadnienie decyzji, będąca kluczowym elementem rozstrzygnięcia, odpowiada wymogom art. 210 § 4 O.p. i w stopniu wyczerpującym wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo niemożności zaspokojenia zobowiązania podatkowego po wydaniu decyzji.

Na zakończenie także zauważyć jeszcze należy, że na datę orzekania w niniejszej sprawie sporne zabezpieczenie już nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Zgodnie bowiem z art. 33a § 1 O.p. decyzja o zabezpieczeniu wygasa :

1) po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego;

2) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego;

3) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.

Natomiast jak wynika z wypowiedzi pełnomocnika strony skarżącej na rozprawie sądowej 3 lutego 2016r. zostały doręczone decyzje wymiarowe określające wysokość zobowiązań podatkowych za I i II kwartał 2012r.

Powyższe jednak pozostało bez wpływu na ocenę przesłanek uzasadniających zastosowanie wobec skarżącej Spółki instytucji zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych w oparciu o przepis art. 33 § 1 O.p. Warunki te bowiem oceniane są na datę wydania decyzji o zabezpieczeniu i późniejsze decyzje w zakresie wymiaru podatku nie mają wpływu na ich ocenę.

Dlatego też skarga uznana została za niezasadną, co skutkowało rozstrzygnięciem jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).