Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 9/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 269/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 3 lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy od marca 2014 r. do lipca 2015 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 4 listopada 2020 r., sygnatura akt I SA/Sz 269/20, odrzucił skargę B.N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 3 lutego 2020 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy od marca 2014 r. do lipca 2015 r., przyjmując, że strona uiszczając wpis od skargi w dniu 30 października 2020 r. dokonała tej czynności po terminie.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że treść wezwania Sądu do uiszczenia wpisu nie była wystarczająco precyzyjna, ponieważ nie zawierała zakreślonego terminu w jakim ta wpłata powinna być dokonana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W zarządzeniu wzywającym pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi sąd wskazał "wezwać ponownie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, ustalonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 maja 2020 r., w kwocie 4.434 zł (słownie: cztery tysiące czterysta trzydzieści cztery złote), pod rygorem odrzucenia skargi" (k. 50 akt sądowych I SPP/Sz 65/20).

Uzasadnione jest zatem twierdzenie pełnomocnika, że w związku z zaistniałymi w sprawie okolicznościami wezwanie sądu do uiszczenia wpisu od skargi okazało się nieprecyzyjne, ponieważ nie zawierało zakreślonego terminu w jakim ta wpłata powinna być dokonana.

Warto zwrócić na pogląd orzecznictwa, zgodnie z którym wezwania sądu powinny zawierać wyraźne zakreślenie terminu, w jakim powinno się dokonać czynności, nawet jeśli termin ten wynika wprost z ustawy. I tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 października 2014 r. w sprawie IV CZ 61/14 (LEX nr 1523255) zaznaczył, iż "pomimo niejednolitego ujęcia terminów, w jakich ma nastąpić uzupełnienie braków, bez względu na rodzaj terminu, a więc nawet wtedy, gdy termin wynika z ustawy - powinien on zostać wskazany (oznaczony) w wezwaniu do usunięcia braku." Jednoznacznie uściśla to Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 lutego 1997 r. w sprawie I CKN 73/96, (LEX nr 50572) wskazując, że "zarówno terminy ustawowe, jak i terminy sądowe dla dokonania czynności procesowych mają tę wspólną cechę, że nie mogą rozpocząć biegu w razie, gdy sąd nie wskaże stronie ich długości."

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można w tej sytuacji przyjąć, że wpis od skargi został uiszczony po terminie. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z uwagi na skutki jego niewykonania w postaci odrzucenia skargi, musi być sformułowane precyzyjnie i jednoznacznie i to niezależnie od tego, czy jest kierowane do strony, czy też do jej pełnomocnika, który profesjonalnie zajmuje się reprezentowaniem stron w postępowaniu przed sądem. Ustawa bowiem nie czyni w tym zakresie żadnych różnic z uwagi na tego rodzaju cechę adresatów wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Zdaniem NSA w okolicznościach rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącego nie spełniało wskazanych warunków.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i z tego powodu, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.