Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 204/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 22 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 101 ust. 7
journal: Dz.U. 2008 nr 115 poz 728
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędzia WSA del. Maria Werpachowska (spr.) Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Kielce o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Prezydentem Miasta Kielce a Prezydentem Miasta Bytomia w przedmiocie zwrotu wydatków na zasiłek celowy postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 23 listopada 2009 r. Prezydent Miasta Kielce wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu pomiędzy nim

a Prezydentem Miasta Bytomia dotyczącego finansowania pomocy społecznej

w postaci obiadów.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 1 czerwca 2009 r. Z. S. zgłosił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z wnioskiem o pomoc w formie bezpłatnych obiadów barowych w jadłodajni w Kielcach w okresie od 1 czerwca 2009 r. do 31 lipca 2009 r. Organ ustalił, że wnioskodawca jest osobą bezdomną, przebywającą na terenie Kielc. Wymieniony nie ma żadnej rodziny, która mogłaby udzielić pomocy materialnej i mieszkaniowej. Ostatnim miejscem zameldowania na pobyt stały jest Bytom ul. [...]. Podano, iż wnioskodawca oświadczył, że z powodów osobistych nie może wrócić do Bytomia.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. wnioskodawcy przyznano pomoc, uznając,

że zachodzą przesłanki z art. 101 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej uzasadniające przyznanie pomocy w miejscu pobytu.

Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. i załączoną do niego notą księgową wezwano Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Bytomiu do zwrotu należności, jaką Ośrodek wydał na pokrycie kosztów przedmiotowej pomocy.

MOPR w Bytomiu pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. poinformował, że pokryje jedynie część należności, tj. za okres od 1 czerwca 2009 r. do 30 czerwca 2009 r. Odmówił zaś zwrotu wydatków za pozostały okres.

W końcowej części wniosku skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego Prezydent Miasta Kielce wskazał, że zgodnie z art. 101 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej, gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie

w Bytomiu wskazał, że Z. S. był zameldowany na terenie Bytomia od dnia [...] lipca 1997 r. do dnia [...] września 2005 r. Podano, że Ośrodek wydał decyzję odmowną w sprawie pokrycia kosztów pobytu w Schronisku dla Bezdomnych, jednorazowo zaś przyznał zasiłek okresowy w wysokości 238,50 zł na miesiąc luty

2009 r. oraz zasiłek celowy na zakup odzieży w wysokości 50 zł i zakup obuwia - 50 zł. Dodatkowo wskazano, że Z. S. dnia [...] czerwca 2009 r. złożył oświadczenie, że nie chce wrócić do Bytomia z przyczyn osobistych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. w związku z art. 15 § 1 pkt 4 tej ustawy Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez pojęcie sporu o właściwość należy rozumieć sytuację w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają

się za właściwe do załatwienia danej sprawy albo gdy każdy z organów uważa, że nie jest właściwy do załatwienia sprawy. Spór o właściwość zachodzi tylko w rozstrzyganiu sprawy indywidualnej przez organy administracji i musi ona podlegać załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 1995 r. sygn. akt I SA 40/95, ONSA 1995/3 poz. 148).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia ze sporem o właściwość w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, niezależnie od nazwy nadanej przez wnioskodawcę pismu z dnia [...] listopada 2009 r.

Spór dotyczy w istocie zwrotu wydatków poniesionych na świadczenie przyznane Z. S. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca

2009 r. (pomoc niepieniężną w postaci obiadów wydawanych przez siedem dni w

tygodniu).

Zagadnienie dotyczące zwrotu wydatków gminie uregulowane zostało przez ustawodawcę w art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz. 593 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu. Z powołanego przepisu nie wynika, aby zwrot wydatków gminie podlegał rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Przepis ten nie odnosi się do organów, lecz do samych gmin, zatem do osób prawnych i dlatego nie ma administracyjnego charakteru, lecz stanowi sprawę cywilną (v. postanowienie NSA

z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt I OW 73/06, LEX nr 362165).

Skoro rozliczenia między gminami następujące na podstawie art. 101 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej nie są załatwiane w formie decyzji administracyjnej, to tym samym nie można mówić o istnieniu sporu o właściwość w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tego względu wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jest w niniejszej sprawie niedopuszczalny.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.