Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 485/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono bezskuteczność czynności
Powołane przepisy: article: art. 146 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na czynność Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania kolejnego tomu dziennika budowy I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. uznaje obowiązek Prezydenta Miasta [...] do wydania kolejnego tomu dziennika budowy; III. zasądza od Prezydenta [...] na [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Prezydent Miasta [...] (dalej: "Prezydent [...]") w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...], poinformował spółkę [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca") o niedopuszczalności zamknięcia tomu I dziennika budowy i o odmowie wydania kolejnego tomu dziennika budowy.

Zaskarżona czynność została podjęta w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

2. W dniu 12 listopada 2015 r. skarżąca uzyskała decyzję o pozwoleniu na budowę [...] dla inwestycji pn. "Zmiana sposobu użytkowania dwóch szklarni z przeznaczeniem na funkcję handlowo-usługową z elementami edukacyjno-wystawowymi wraz z przebudową, podniesieniem poziomu posadzki i podwyższeniem dachu przy ul. [...] w Dzielnicy [...] m. [...] (działka ewid. Nr [...], obręb [...]), kategoria obiektu – XVII".

Konsekwentnie, 7 grudnia 2016 r. Prezydent m. [...] wydał skarżącej dziennik budowy dla ww. inwestycji. Dziennik budowy został zarejestrowany pod numerem [...].

W toku prowadzenia robót budowlanych stwierdzono zaginięcie dziennika budowy. Fakt zaginięcia dziennika budowy został zgłoszony Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...].

Następnie, 18 czerwca 2020 r. skarżąca złożyła do Prezydenta m. [...] wniosek o zarejestrowanie dziennika budowy w związku z wydaną ostateczną decyzją organu z [...] listopada 2015 r. o pozwoleniu na budowę. Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem z dnia 25 czerwca 2020 r. Skarżąca dołączyła też kopię zawiadomienia o zaginięciu dziennika budowy datowanego na 17 marca 2020 r. i skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] oraz kopie strony tytułowej zaginionego dziennika budowy oraz zapisanych stron nr 1, 3-4, a także drugą kopię strony nr 3, zawierającej dodatkowe wpisy.

Prezydent m. [...] pismem z dnia [...] czerwca 2020 r., znak: [...], poinformował skarżącą o odmowie zarejestrowania nowego dziennik budowy.

Skarżąca pismem z dnia 22 lipca 2020 r. złożyła wniosek o wydanie kolejnego tomu dziennika budowy, załączając protokół z 22 lipca 2020 r. podpisany przez nowego kierownika budowy, w którym wskazano, że na podstawie § 6 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia stwierdza, że dziennik budowy dla inwestycji będzie kontynuowany w następnym tomie. Powyższy wniosek został uzupełniony 27 sierpnia 2020 r. poprzez dołączenie odpisów protokołu nr 1 z 23 lipca 2019 r., protokołu nr 2 z 28 sierpnia 2019 r. i protokołu nr 3 z 22 stycznia 2020 r. z opisem wykonanych robót budowlanych, podpisanych przez kierownika budowy oraz odpisu jej oświadczenia o przyjęciu obowiązków kierownika budowy.

Prezydent m. [...], po rozpoznaniu wniosku skarżącej, pismem z 18 stycznia 2021 r. o odmowie wydania kolejnego tomu dziennika budowy. Organ stwierdził bowiem, że w związku z § 6 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 963 ze zm. – dalej: "rozporządzenie w sprawie dziennika budowy"), zamiar wyrażony w protokole nie jest wystarczający do prawidłowego zamknięcia zaginionego tomu I. Również § 8 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy nie daje podstaw do zamknięcia dziennika budowy protokołem, który służy do dokumentowania robót budowlanych w toku ich wykonywania.

Zdaniem Prezydenta m. [...] z dokumentów nie wynika jednoznacznie, że doszło faktycznego zaginięcia dziennika budowy, którego tom I zawierał 10 stron, z udokumentowanymi wpisami do 5 lutego 2018 r. na str. 4, oraz z wpisami na innych zaginionych stronach. Po zaginięciu tomu I skarżąca kontynuowała roboty budowlane udokumentowane protokolarnie, dokonując ostatniego wpisu 4 lutego 2020 r. w protokole nr 3 z 22 stycznia 2020 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie organu, nie jest możliwe określenie daty zamknięcia tomu I lub jego kontynuowania w kolejno numerowanym tomie, ustalonej w oświadczeniu kierownika budowy na 22 lipca 2020 r.

Prezydent m. [...] podkreślił, że ani ustawa Prawo budowlane, ani rozporządzenie w sprawie dziennika budowy, nie przewidują możliwości wydania kolejno numerowanego tomu dziennika bez prawidłowo datowanego wpisu w dzienniku budowy o jego zamknięciu lub zamiarze kontynuacji.

Jednocześnie organ podkreślił, że na podstawie § 2 i 3 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy nie jest możliwe zarejestrowanie odrębnego dziennika budowy dla tej samej inwestycji objętej jednym pozwoleniem na budowę, zmienionym decyzją Prezydenta m. [...] z [...] grudnia 2020 r., nr [...].

3. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Prezydenta m. [...] skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności w całości, zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie kolejnego tomu dziennika budowy, bądź nowego dziennika budowy, wskazując sposób załatwienia sprawy, ewentualnie o uznanie wynikającego z przepisów prawa uprawnienia skarżącej do wydania mu kolejnego tomu dziennika budowy, bądź nowego dziennika budowy.

Skarżąca wniosła ponadto o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy:

1) art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994 r., Nr 89, poz. 414 – dalej jako: "pr.bud.") w brzmieniu obowiązującym przed dniem 19 września 2020 r. w związku z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471; dalej: "ustawa zmieniająca pr.bud.") oraz w związku z § 6 ust. 6 i § 12 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że warunkiem wydania kolejno numerowanego tomu dziennika budowy jest wpis w dotychczasowym dzienniku budowy o zamknięciu lub zamiarze kontynuacji w następnym numerowanym tomie, również w sytuacji zaginięcia dziennika budowy. Skutkuje to uniemożliwieniem skarżącej prawidłowego prowadzenia dokumentacji budowalnej wobec odmowy wydania kolejnego tomu dziennika budowy niezbędnego dla niezrealizowanej części inwestycji;

2) art. 45 ust. 1 pr.bud. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 19 września 2020 r. w zw. z art. 25 ustawy zmieniającej pr.bud. oraz § 6 ust. 6, § 12 i § 8 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przypadku zaginięcia dziennika budowy nie jest możliwe zawarcie stwierdzenia kierownika budowy o zamknięciu dziennika budowy lub o jego kontynuacji w protokole, co skutkowało odmową zarejestrowania kolejnego tomu dziennika budowy;

3) §2 i §3 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepisy te uniemożliwiały zarejestrowanie dziennika budowy w związku z wydaną nową ostateczną decyzją z [...] grudnia 2020 r., nr [...] zmieniającą pozwolenie na budowę z [...] listopada 2015 r., nr [...] podczas gdy powołane przepisy nie wskazują na takie ograniczenie.

Skarżąca stwierdziła też, że zgodnie z art. 22 pkt 2 pr.bud. prowadzenie dokumentacji budowy, w tym dziennika budowy, należy do kierownika budowy. Dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót i jest wydawany odpłatnie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. W przypadku utraty dziennika budowy kierownik budowy zostaje pozbawiony możliwości wykonywania swoich obowiązków, tj. kierowania budową w prawidłowy sposób. Również w takiej sytuacji staje się utrudniona profesjonalna kontrola nad realizacją robót budowlanych przez innych uczestników procesu budowlanego oraz organy nadzoru budowlanego. Dziennik budowy jest bowiem przeznaczony do rejestracji, w formie wpisów, przebiegu robót budowlanych oraz wszystkich zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku ich wykonywania i mających znaczenie przy ocenie technicznej prawidłowości wykonywania budowy, rozbiórki lub montażu.

Zdaniem skarżącej, chociaż przepisy nie przewidują wydania kolejnego tomu dziennika w przypadku jego utraty, to jednak w orzecznictwie i doktrynie akceptowane jest stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji utraty dziennika budowy należy wystąpić o wydanie kolejnego tomu, bądź nowego dziennika.

4. Odpowiadając w dniu 4 marca 2021 r. na ww. skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Organ stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonej czynności zostały wskazane w jej uzasadnieniu, a zarzuty podniesione przez skarżącą nie znajdują uzasadnienia faktycznego i prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

5. Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...).

W myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., sąd uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności, natomiast art. 146 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w sprawie skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.

6. Ponadto, stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842; dalej: "ustawa covidowa"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Takie rozwiązanie zostało też przyjęte w niniejszej sprawie zgodnie z wnioskiem skarżącej.

7. Po rozpatrzeniu okoliczności sprawy Sąd uznał, że czynność Prezydenta m. [...] polegająca poinformowaniu skarżącej o niedopuszczalności zamknięcia tomu I dziennika budowy i o odmowie wydania kolejnego tomu dziennika budowy została dokonana zarówno z naruszeniem przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy, jak i naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Analiza przepisów prawa budowlanego, zarówno ustawy z 7 lipca 1994 r., jak i przepisów wykonawczych, nie pozostawia wątpliwości, że dziennik budowy jest dokumentem o istotnym znaczeniu w procesie inwestycyjnym. Stanowi część dokumentacji budowy (art. 3 pkt 14 pr.bud.), a jednocześnie urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót (art. 45 ust. 1 pr.bud.). Dlatego też kierownik budowy ma obowiązek prowadzenia takiego dokumentu aż do złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie (art. 22 pkt 2 w związku z art. 57 ust. 1 pkt 1 pr.bud.). Dziennik budowy jest przy tym przeznaczony do rejestracji, w formie wpisów, przebiegu robót budowlanych oraz wszystkich zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku ich wykonywania i mających znaczenie przy ocenie technicznej prawidłowości wykonywania budowy, rozbiórki lub montażu (§ 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, Dz. U. Nr 108, poz. 953 z późn. zm., zwane tu: "rozporządzeniem w sprawie dziennika budowy"). W dzienniku budowy wpisów może dokonywać projektant, włącznie z wpisem wstrzymania robót budowlanych (art. 21 pkt 1 i 2 pr.bud.). Dokonania wpisów do dziennika budowy może również żądać inwestor nadzoru inwestorskiego w zakresie usunięcia nieprawidłowości lub zagrożeń, wykonania prób lub badań, przedstawienia ekspertyz itp., a także inne osoby wskazane w przepisach szczególnych (art. 26 pkt 1 pr.bud. w związku z § 9 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy). Omawiany dokument jest również niezbędny do prawidłowego zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub uzyskania pozwolenia na użytkowanie (art. 57 ust. 1 pkt 1 pr.bud.).

Z przedstawionych powodów dziennik budowy jest istotnym dokumentem również dla organów architektoniczno-budowlanych oraz organów nadzoru budowlanego (patrz m.in. § 10 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy).

Obowiązki kierownika budowy związane z dziennikiem budowy i kompetencje lub uprawnienia (w tym także kierownika budowy – art. 23 pkt 2 pr.bud.) wiążące się z tym dokumentem wskazują, że założenie i prowadzenie takiego dokumentu jest warunkiem koniecznym zgodnego z prawem przebiegu procesu inwestycyjnego. W przypadku utraty dziennika budowy kierownik budowy zostaje pozbawiony możliwości wykonywania swoich obowiązków, tj. kierowania budową w prawidłowy sposób. W takiej sytuacji utrudniona staje się również profesjonalna kontrola nad realizacją robót budowlanych przez innych uczestników procesu budowlanego oraz organy nadzoru budowlanego.

Z tego względu stanowisko Prezydenta m. [...] odmawiającego skarżącej formalnego zamknięcia tomu I i otwarcia tomu II dziennika budowy należało uznać za błędne. Nie można bowiem pozostawiać inwestora w sytuacji prawnej próżni, tj. w sytuacji gdy nie może on ani kontynuować rozpoczętej legalnie budowy, ani jej zakończyć. Wskazane powyżej przepisy dotyczące dziennika budowy należy zatem interpretować funkcjonalnie, a nie ściśle formalnie

Tymczasem w rozpatrywanej sprawie organ architektoniczno-budowlany odmówił znalezienia praktycznego rozwiązania problemu niewątpliwie zawinionego przez inwestora i wcześniejszego kierownika budowy (por. art. 46 pr.bud.). Organ uznał, że skoro nie ma szczegółowych przepisów prawa regulujących przypadek utraty dziennika budowy, ani w ustawie, ani w rozporządzeniu wykonawczym w sprawie dziennika budowy, to należy stwierdzić lukę w prawie, a sprawę pozostawić bez rozstrzygnięcia i dalszych czynności.

Rozwiązanie przyjęte przez Prezydenta m. [...] należy wszakże uznać z naruszające art. 8 § 1 k.p.a. Fundamentalną zasadą postępowania administracyjnego, znajdującą zresztą swoje zakorzenienie i dodatkowe uzasadnienie w art. 2 Konstytucji RP, jest obowiązek prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Pozbawienia więc strony możliwości faktycznego legalnego działania jest z zasadą zaufania publicznego wyraźnie niezgodne.

Zdaniem Sądu należało jednak przyjąć inny sposób prowadzenia postępowania. Po pierwsze, aby zapobiec negatywnym skutkom wynikającym z kierowania budową prowadzoną niezgodnie z przepisami, kierownik budowy powinien niezwłocznie złożyć do organu nadzoru budowlanego oświadczenie informujące o fakcie utraty dziennika budowy. Z akt sprawy wynika niewątpliwie, że takie oświadczenie zostało złożone.

Po drugie, w związku z otrzymanym oświadczeniem, właściwy organ nadzoru budowlanego powinien sprawdzić prawidłowość wykonywanych robót budowlanych, przeprowadzając odpowiednie czynności dowodowe na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów regulujących kompetencje oraz zadanie powiatowego organu nadzoru budowlanego. Organ nadzorczy nie może odmówić przeprowadzenia takiej kontroli (art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1 pr.bud.)

W sytuacji braku dziennika budowy i prawdopodobnej niekompletności innych dokumentów, w tym protokołów z lat 2019 – 2020, w postępowaniu prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego, należało zastosować art. 75 § 1 i 2 k.p.a. ogólną zasadą prawa administracyjnego jest bowiem obowiązek dopuszczenia jako dowód wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny, a także w konkretnych przypadkach – oświadczenie strony.

Po trzecie, ustalenia organu nadzoru budowlanego powinny z kolei stać się podstawą zamknięcia pierwszego tomu dziennika budowy, mimo że co do zasady § 6 ust. 6 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy przewiduje inny sposób postępowania. Mamy jednak do czynienia z wyjątkową sytuacja (utratą dziennika budowy), a zatem i postępowanie organów właściwych w sprawie powinno być odmienne.

Należy także podkreślić, że skoro przepisy prawa budowlanego nie przewidują szczególnego trybu postępowania w przypadku utraty dziennika budowy, taki dokument nie podlega odtworzeniu. Nie wydaje się też duplikatu, ani analogicznego dokumentu. Takie działania są bowiem dopuszczalne tylko gdy przepisy szczególne tak stanowią (np. w prawie pocztowym, w przypisach o świadectwach szkolnych lub o prawach jazdy). W konsekwencji przeprowadza się jedynie postępowanie dowodowe w celu sprawdzenia, czy budowa pomimo braku dziennika budowy prowadzona była zgodnie z prawem i zasadami sztuki budowlanej.

W związku z tym, w rozpatrywanej sprawie Prezydent m. [...] powinien uzyskać od właściwego powiatowego inspektora nadzoru budowlanego informację o wynikach kontroli przeprowadzonej w miejscu budowy prowadzonej przez skarżącą w przedmiocie zgodności z prawem wykonywanych robót i ewentualnie o dalszych czynnościach podjętych przez organ nadzoru. Następnie, ponieważ roboty budowlane nie zostały jeszcze zakończone, organ administracji architektoniczno-budowlanej na niezrealizowaną część inwestycji powinien wydać inwestorowi kolejny tom dziennika budowy.

Dopiero gdyby się okazało, że roboty budowlane zostały już zakończone, nie byłoby możliwości wydania inwestorowi kolejnego tomu dziennika budowy. Do uzyskania zgody organu nadzoru budowlanego na przystąpienie do użytkowania takiej inwestycji konieczne byłoby wcześniejsze przeprowadzenie postępowania dowodowego w związku z zagubieniem dziennika budowy. W takim przypadku od inwestora zawiadamiającego o zakończeniu budowy bądź składającego wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie nie można bowiem wymagać dołączenia do składanej dokumentacji, zgodnie z art. 57 pr.bud. oryginału dziennika budowy. Podstawowym dokumentem będzie wtedy oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami i oświadczenie o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także – w razie korzystania – drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (zob. art. 57 ust. 1 pkt 2 pr.bud.).

8. W ponownym postępowaniu organ architektoniczno-budowlany podejmie czynności zgodne z zasadami określonymi powyżej, włącznie z współdziałaniem z właściwym organem nadzoru budowlanego, mając na celu skuteczne zamknięcie I. tomu dziennika budowy dla przedmiotowej inwestycji oraz wydanie II. tomu dziennika budowy.

Należy także zauważyć, że naruszenie obowiązków dotyczących prowadzenia dziennika budowy wynikających z ustawy Prawo budowlane zagrożone jest karą grzywny (patrz: art. 93 pkt 4 pr.bud.). Sąd nie przesądza wszak, czy działanie skarżącej mieści się w zakresie hipotezy normy prawnej wynikającej ze wskazanego przepisu.

9. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności odmowy zamknięcia tomu I dziennika budowy i o odmowie wydania kolejnego tomu dziennika budowy. Jednocześnie Sąd uznał, że organ ma obowiązek umożliwić stronie legalnego prowadzenia robót budowlanych zobowiązał Prezydenta m. [...] do wydania kolejnego tomu dziennika budowy dla przedmiotowej inwestycji.

Z powyższych względów na podstawie art. 146 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I oraz II sentencji wyroku.

O kosztach, na które składa się zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, kwota 480 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, orzeczono w punkcie III sentencji na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. z 2018 r., poz. 265).