Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 23/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1  pkt 6, art. 58 par 3, art 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka- Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego postanawia 1) odrzucić skargę 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Z.L. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2012r. Z. L. (dalej jako Skarżąca) zwróciła się do Prezydenta Miasta Z. o umorzenie postępowania egzekucyjnego wszczętego [...] września 2007r. i zwrot kwoty należności podatkowych, które wpłynęły do Urzędu Miasta

Pismem z dnia 4 stycznia 2012r. Prezydenta Miasta Z. poinformował Skarżącą o braku podstawy prawnej do umorzenia postępowania egzekucyjnego., wskazując, iż Skarżąca nie posiada zaległości podatkowych w podatku od neiruchomości za lata przed 6 września2007 r.

Skarżąca pismem z dnia 21 marca 2012 r. wezwała Prezydenta Miasta Z. do wydania decyzji dotyczącej nielegalnie wszczetej egzekucji.

Pismem z dnia 28 marca 2012 r. Prezydent Miasta Z. poinformował Skarżącą, iż na dzień 28 marca 2012r., nie jest prowadzone w stosunku do niej żadne postępowanie egzekucyjne. W związku z tym nie ma możliwości wydania decyzji dotyczącej rzekomo wszczetej ezgekucji wobec Skarżącej.

Pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta Miasta Z. polegającą na nie wydaniu decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego w dniu [...] września 2007 r. z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta Z. wniósł o jej odrzucenie alternatywnie o jej oddalenie podnosząc, iż Prezydent Miasta nie jest organem właściwym do umorzenia postępowania egzekucyjnego lecz organ egzekucyjny – Urząd Skarbowy. W związku z powyższym zdaniem organu w świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi należy uznać z niedopuszczalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie przypomnieć należy, iż na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi § 2 tego przepisu.

W przedmiotowej sprawie Skarżąca zarzuciła bezczynność Prezydentowi Miasta Z. w zakresie nie wydania decyzji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy Organ ten nie jest organem właściwym do rozpoznania powyższego wniosku.

Jak wynika z akt sprawy wierzycielem Skarżącej z tytułu podatku od nieruchomości jest Prezydenta Miasta Z. , zaś Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. , przyjął do realizacji tytuły wykonawcze i w oparciu o nie dokonał czynności egzekucyjnych. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organem właściwym do wydania postanowienia w przedmiocie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego był zgodnie z art. 19 ustawy z 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej u.p.e.a. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. .

Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ, to właściwym jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 294/12).

Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, iż Prezydent Miasta Z. w przedmiotowej sprawie dopuścił się jednak bezczynności, gdyż winien był jako organ niewłaściwy przekazać podanie organowi właściwemu.

Zgodnie z treścią art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.) Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Jednakże wskazać należy, że dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w tym zakresie Skarżąca winna wyczerpać tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a.

Podkreślić należy, iż skuteczne wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność organu w postępowaniu zainicjowanym skargą na czynność egzekucyjną, uzależnione jest od uprzedniego skorzystania ze środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie środek taki został przewidziany w przepisie art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wymaga podkreślenia, iż skorzystanie ze środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym jest warunkiem koniecznym wniesienia skargi stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a.

Strona skarżąca w niniejszej sprawie nie wystąpiła z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia, którym w stosunku do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. zgodnie z art. 5 ust. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o izbach i urzędach skarbowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 z późn. zm.) jest Dyrektor Izby Skarbowej w W. . W konsekwencji, skarga wniesiona przed wyczerpaniem dostępnych stronie środków zaskarżenia jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 20.01.2009 r. o sygn. akt I OSK 1488/08, postanowienie NSA z 10.03.2009 r. o sygn. akt I OSK 232/09, postanowienie NSA z 13.03.2009 r. o sygn. akt II FSK 2020/08; orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.