Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 486/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i  par. 2,  art. 87 par. 1,2,4,  art. 73
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.B. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K.B. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej robót budowlanych polegających na wydzieleniu pomieszczenia łazienki w lokalu mieszkalnym postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę K.B. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej robót budowlanych polegających na wydzieleniu pomieszczenia łazienki w lokalu mieszkalnym. Wyrok stał się prawomocny od dnia 15 stycznia 2016 r..

Pismem z dnia 4 maja 2016 r., zatytułowanym "wniosek o przywrócenie terminu zawitego", skarżący na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. wniósł o przywrócenie terminu do odwołania się od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 486/15, ponieważ nie miał możliwości odwołania się w wyznaczonym terminie od w/w postanowienia ze względu na niedopełnienie obowiązku dostarczenia sądowego pisma oraz niedostarczenia pod wskazany adres żadnego awiza przez firmę InPost. W załączeniu skarżący dołączył wysłaną reklamację na usługi pocztowe firmy InPost.

Zarządzeniem z dnia 10 maja 2016 r. wezwano skarżącego – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - o podanie, czy i jak została załatwiona przez InPost S.A. reklamacja z dnia 4 maja 2016 r. oraz o nadesłanie kserokopii otrzymanej odpowiedzi, jeśli jej udzielono. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 19 maja 2016 r. poinformował, że na złożoną reklamację do dnia dzisiejszego, tj. 19 maja 2016 r., nie otrzymał jeszcze żadnej odpowiedzi.

Pismem z dnia 31 maja 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w/w pisma z dnia 4 maja 2016 r. poprzez sprecyzowanie, czego dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, pouczając o treści art. 173 § 1, art. 175 § 1, art. 177 § 1, art. 141 § 2 oraz 87 § 1, § 2, § 4 i § 5, art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 4 maja 2016 r. bez rozpoznania (art. 49 § 2 w/w ustawy).

Przesyłką nadaną w dniu 16 czerwca 2016 r. skarżący nadesłał wniosek o przywrócenie terminu do odwołania się od wyroku z dnia 15 grudnia 2016 r., ponieważ nie miał możliwości odwołania się w wyznaczonym terminie od w/w wyroku ze względu na niedostarczenie sądowego pisma przez firmę InPost. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 2 maja 2016 r. (data ustania przyczyny uchybienia terminu) otrzymał od PINB w K.G. pisemne upomnienie finansowe w związku z nieprzedstawieniem ekspertyzy budowlanej dotyczącej wydzielenia z pomieszczania mieszkalnego łazienko-kuchni. Z powodu otrzymania w/w upomnienia wykonany został telefon do II Wydziału WSA we Wrocławiu w dniu 4 maja 2016 r. ok. godz. 8:54, gdzie dopiero otrzymał informację odnośnie tego, że sprawa sądowa się już odbyła, oraz że dokumenty sądowe zostały przekazane PINB w K.G. w dniu 2 lutego 2016 r, a także że przesyłka do skarżącego "była" awizowana w dniach 13 i 23 listopada 2015 r. oraz że pismo nie zostało dostarczone ze względu na nieodebranie przesyłki w terminie. Na wniosek skarżącego w dniu 14 maja 2016 r. odebrał kserokopie awiz z akt sprawy a także kserokopie wyroku. Jednak z czynników niezależnych od skarżącego nie posiadał wówczas żadnej wiedzy na temat odbycia się rozprawy i wydania wyroku z dnia 15 grudnia 2015 r., jak również o możliwym terminie do odwołania się od w/w wyroku ani o jego uprawomocnieniu się, ponieważ z winy nierzetelnych pracowników firmy pocztowej InPost, która nie dostarczała awiz do skrzynki, oraz tym samym tak ważnych pism z Sądu - został pozbawiony możliwości złożenia odwołania od wyroku. W tym okresie – jak podniósł dalej skarżący - w K.G. miały miejsce nieodpowiedzialne zachowania doręczycieli firmy InPost - przesyłki oraz awiza zostawały wyrzucane do koszy na śmieci, co zostało zauważone i szeroko opisane w naszej regionalnej gazecie R.T.. Prawdopodobnie w przypadku skarżącego mogło być tak samo (w załączeniu kserokopia artykułów poświęconych temu tematowi). Uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego. W załączeniu skarżący przesłał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2016 r. zwrócono się ponownie do skarżącego – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - o podanie, czy i jak została załatwiona przez InPost S.A. reklamacja z dnia 4 maja 2016 r. oraz o nadesłanie kserokopii otrzymanej odpowiedzi, jeśli jej udzielono, bądź informacji na jakim etapie jest w/w sprawa. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 30 czerwca 2016 r. przesłał kserokopię odpowiedzi firmy InPost, jednocześnie wnosząc o zareklamowanie usługi, ponieważ zgodnie z odpowiedzią na reklamację skarżącego przysługuje ona nadawcy oraz adresatowi, ale tylko w przypadku zrzeknięcia się nadawcy na rzecz adresata prawa dochodzenia roszczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). W art. 87 u.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).

W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. A mianowicie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. Należy bowiem zauważyć, że skarżący prośbę swą umotywował niedopełnieniem obowiązku dostarczenia sądowego pisma oraz niedostarczenia pod wskazany adres żadnego awiza przez firmę InPost. Niewłaściwe działanie pracowników w/w firmy mogłoby być podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, ale w sytuacji, gdyby reklamacja skarżącego została pozytywnie rozpatrzona, co jednak nie miało miejsca.

Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, w której znajduje się zawiadomienie o terminie rozprawy, wynika, że przesyłka była skarżącemu dwukrotnie awizowana w dniach 13 i 23 listopada 2015 r., co uczyniono zgodnie z przepisami art. 73 P.p.s.a.. Paragraf § 1 tego artykułu stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, (art. 73 § 4 P.p.s.a.).

Uwzględniając powyższe przepisy oraz okoliczności sprawy, w ocenie Sądu należy przyjąć, że przesyłka, w której znajduje się zawiadomienie o terminie rozprawy, została w sposób prawidłowo doręczona skarżącemu – zgodnie z fikcją doręczenia - w dniu 27 listopada 2015 r.. Nie ma zatem podstaw podważania prawidłowości doręczenia skarżącemu zawiadomienia o rozprawie. Tym samym zakwestionowanie przez skarżącego doręczenia zawiadomienia nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak jego winy w uchybieniu terminu. Nie stanowią jej również opisanie w gazetach przypadków niewłaściwej pracy pracowników firmy InPost.

Należy tutaj podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że nie miał możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. To zaś oznacza, że wprawdzie niedopełnienie przez firmę doręczającą przesyłki swoich obowiązków może być okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednakże musi ono znajdować potwierdzenie nie tylko w przytoczonych we wniosku twierdzeń, ale także w obiektywnych faktach. Rozpoznając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, sąd administracyjny nie jest bowiem związany twierdzeniami wniosku, gdyż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., sprowadza się do przekonania sądu o (przynajmniej) prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu. Przekonanie powinno opierać się przy tym na obiektywnych przesłankach wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń.

Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż w terminie właściwym do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pozbawiony był możliwości podjęcia stosownych działań zmierzających do terminowego jego nadania. Tym samym, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 P.p.s.a., skarżący nie wykazał braku winy w niedotrzymaniu w/w terminu. Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Odnosząc się zaś do wniosku skarżącego o zareklamowanie usług dokonywanych przez InPost S.A., należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 ze zm.) reklamacja wprawdzie przysługuje nadawcy, ale w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej prawo wniesienia. W niniejszej sprawie - jak wskazano to wyżej - taka sytuacja nie ma jednak miejsca. Lektura zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie wskazuje, że próbę jej doręczenia dokonano prawidłowo. Zwrotka nie posiada żadnych braków, które uzasadniałyby stwierdzeniem, że usługa została niewykonania lub wykonana nienależycie. Nie ma zatem podstaw do tego, aby Sąd wystąpił z reklamacją. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie reklamacji usługi pocztowej (Dz. U. poz. 1468) reklamacja zawiera m.in. przedmiot reklamacji (pkt 2) i uzasadnienie reklamacji (pkt 5). Skoro przesyłka była prawidłowo awizowana, trudno byłoby wskazywać zarówno przedmiot reklamacji jak i jej uzasadnienie. Tym samym wniosek w powyższym zakresie nie mógł zostać uwzględniony.