Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 182/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r. pr. A. K. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) i tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt VII SAB/Wa 182/10 odrzucił skargę S. K. na bezczynność Prezydenta [...]. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronom tego postępowaniu, w tym skarżącemu na adres jego pełnomocnika świadczącego pomoc prawną z urzędu, r. pr. A. K.

W piśmie z 11 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego, r. pr. A. K. zawiadomiła, że sporządziła opinię o braku uzasadnionych podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu. Mając na uwadze powyższe wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za II instancję, które -jak wskazała- nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Do pisma pełnomocnik skarżącego załączyła opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Kierując się treścią ww. przepisu, a także mając na względzie, iż ustanowiony z urzędu w sprawie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z 23 marca 2011 r. i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za drugą instancję o treści zgodnej z § 16 ww. rozporządzenia, należało wskazany wniosek załatwić pozytywnie.

Orzekając o wysokości kosztów za pomoc prawną świadczoną z urzędy Sąd miał na uwadze, iż r. pr. A. K. reprezentowała skarżącego z urzędu również przed Sądem I instancji.

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12710 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzekł jak w sentencji.