Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 908/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 245 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 260 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 908/16 – oddalającego wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie czynności egzekucyjnej; postanawia utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.


UZASADNIENIE

Skarżący pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r., wniósł do tutejszego Sądu skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2016 r., wezwano skarżącego do uiszczenia, pod rygorem odrzucenia skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – wpisu od skargi w kwocie [...]zł. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o przyznania mu prawa pomocy. Następnie skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu 17 czerwca 2016 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadniając wniosek skarżący wskazał na brak znacznych dochodów, utrzymywanie się z przychodów ze stosunku pracy przy uprzednim funkcjonowaniu jako właściciel dobrze prosperującej firmy. Wnioskodawca zwrócił również uwagę na niemożność funkcjonowania w systemie sprzed wydania decyzji starosty kościańskiego zakazującej prowadzenia działalności gospodarczej. Zwrócono przy tym uwagę na konieczność obsługi zobowiązań powstałych przed wprowadzeniem zakazu prowadzenia stacji diagnostycznej, które pokrywano z dochodu uzyskiwanego z tytułu jej prowadzenia. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Z oświadczeń skarżącego wynika ponadto, że posiada on nieruchomość rolną o pow. [...] ha oraz nieruchomości związane z prowadzoną działalnością gospodarczą jak też przedmioty o wartości powyżej [...] zł związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dochód żony skarżącego w 2015 r., wyniósł [...] zł. Wnioskodawca podał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza opiera się obecnie na wynajmie części pomieszczeń, w których w przeszłości wykonywano działalność gospodarczą. Przychody z najmu są jednocześnie przychodami z działalności gospodarczej. Skarżący ze stosunku pracy uzyskuje dochód miesięczny brutto w wysokości [...] zł. Dochód wnioskodawcy z tytułu renty inwalidzkiej wynosi miesięcznie [...] zł, z czego po potrąceniach komorniczych pozostaje kwota [...]zł. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej do maja 2016 r., wnioskodawca poniósł stratę w kwocie [...]zł. Koszty związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą ok. [...] zł miesięcznie. Do wniosku załączono ewidencję środków trwałych oraz oświadczenie o wysokości kredytów oraz wysokości obciążeń.

Pismem z dnia 04 lipca 2016 r., (k. [...] – [...] akt sądowych) referendarz sądowy tutejszego sądu wezwał skarżącego do przedłożenia wyszczególnionych w wezwaniu dokumentów odnośnie sytuacji majątkowej skarżącego – w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał. Odpis omawianego pisma doręczono skarżącemu dnia 11 lipca 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Z pisma skarżącego z dnia 15 lipca 2016 r. – złożonego w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego – wynika, że skarżący posiada rachunki bankowe w N. S.A. oraz w I. . Rachunek w N. S.A. od dłuższego czasu jest zajęty ze względu na prowadzone przeciwko wnioskodawcy postępowanie egzekucyjne. Wnioskodawca przedłożył natomiast potwierdzenie salda na rachunku prowadzonym przez I. z dnia 31 grudnia 2015 r., z którego wynika, że saldo na rachunku bieżącym wynosi [...] zł. Skarżący oświadczył, że posiada następujące pojazdy mechaniczne:

– samochód [...], rok prod. 1997 r., wartość rynkowa [...] zł,

– samochód [...], rok prod. 1994, wartość rynkowa [...] zł,

– samochód [...], rok prod. 2009, wartość rynkowa [...] zł.

– ciągnik [...],

– naczepa cysterna [...], rok prod. 1999, wartość rynkowa [...] zł,

Skarżący wskazał, że na dzień 30 czerwca 2016 r., zatrudniał jedną osobę, która od dłuższego czasu przebywa na urlopie wychowawczym oraz jedną osobę na umowę zlecenie. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że "X." sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w części budynków, w których w przeszłości wykonywano działalność gospodarczą i z tego tytułu wnioskodawca uzyskuje przychód w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Skarżący podał, że nie posiada żadnych powiązań rodzinnych z właścicielem spółki "X.". Wnioskodawca załączył kserokopie: deklaracji VAT-7 za miesiące od grudnia 2015 r. do maja 2016 r., odpisy z podatkowej książki przychodów i rozchodów za miesiące od stycznia do maja 2016 r. oraz odpisy zeznań rocznych podatkowych za 2014 i 2015 r. Skarżący podał, że jego małżonka nie pracuje, uzyskuje jedynie rentę wypłacaną kwartalnie, a jej dochód w 2015 r. wyniósł [...] zł. Na tę okoliczność skarżący przedłożył kserokopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy [...] Wnioskodawca podał, że na [...] ha uprawia pszenżyto, na [...] ha pszenicę. W 2015 r. skarżący poniósł koszty prowadzenia działalności rolniczej w wysokości [...] zł, uzyskując przychód w kwocie [...]zł. W okresie od stycznia do maja 2016 r. skarżący poniósł koszty prowadzenia działalności rolniczej w wysokości [...] zł. Skarżący podał, że posiada nieruchomości:

– w K. : grunt o pow. [...] m2, budynki o pow. [...] m2, budynki stacji paliw – nieruchomość nieużywana, pozostałe budynki dzierżawione przez "X." sp. z o.o.,

– nieruchomość rolną o pow. [...] ha pod uprawę roślinną oraz las o pow. [...] ha,

– nieruchomość przy ul. [...] będąca w [...] jego własnością, przy czym pozostała część należy do jego rodzeństwa.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 908/16 oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie referendarz sądowy wskazał, że skarżący nie wykazał przesłanek do zwolnienia go od kosztów sądowych. Wskazano przy tym, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, pracuje, otrzymuje rentę inwalidzką oraz prowadzi gospodarstwo rolne, natomiast małżonka wnioskodawcy nie pracuje, uzyskuje rentę wypłacaną kwartalnie, a w 2015 r. uzyskała z tego tytułu dochód w wysokości [...] zł. Małżonkowie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący podał przy tym, że posiada nieruchomość rolną o łącznej pow. [...] ha i las o pow. [...] ha. Zaznaczono, że pomimo wezwania wnioskodawca nie wyjaśnił w jakiej wysokości uzyskał przychody z tytułu prowadzenia działalności rolniczej i w jakiej wysokości poniósł koszty tej działalności w 2014 r. Mimo wezwania wnioskodawca nie wyjaśnił czy otrzymuje dopłaty do nieruchomości rolnej, a jeżeli tak to w jakiej wysokości. Skarżący uchylił się ponadto od złożenia oświadczenia o posiadanych urządzeniach i pojazdach, które są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej.

Analizując przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty wskazano, że skarżący w 2014 r., 2015 r., jak też w okresie od 01 stycznia do 31 maja 2016 r., poniósł stratę z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wyjaśniono przy tym, że ponoszenie przez skarżącego przez dłuższy okres czasu straty z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej nie uzasadnia potrzeby kredytowania należnych opłat sądowych, związanych z wniesioną przez skarżącego skargą.

Odnosząc się do faktu obsługi zobowiązań powstałych przed wprowadzeniem zakazu prowadzenia stacji diagnostycznej zauważono, że spłata zobowiązań cywilnoprawnych nie uzasadnia twierdzenia, że są to wydatki, którym należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Również zajęcie majątku skarżącego w toku postępowania egzekucyjnego nie jest równoznaczne z brakiem możliwości uzyskania środków pieniężnych. Skarżący może bowiem w dalszym ciągu kontynuować prowadzoną działalność gospodarczą i rolniczą jak też korzystać z pojazdów mechanicznych.

Odnosząc się do X. sp. z o.o. zaznaczono, że skarżący w innych sprawach prowadzonych w tut. sądzie wyjaśnił, że jest pracownikiem i prokurentem tego przedsiębiorcy, a 100% udziałów spółki należy do syna (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 05 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 780/13, z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 545/14 publ. na str. orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie z kolei wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych powiązań rodzinnych z właścicielem spółki "X.". Z oświadczeń wnioskodawcy wynika przy tym, że X. sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w części budynków, w których w przeszłości wykonywano działalność gospodarczą. Z tego tytułu wnioskodawca uzyskuje przychód w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Zaznaczono, że wcześniej właścicielem w/w spółki był syn skarżącego. Utworzenie podmiotu gospodarczego X. sp. z o.o. (porównując przychody za rok 2010 z przychodami za rok 2009), zbiega się z umniejszeniem przychodów osobistych skarżącego osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej o [...] zł (por. postanowienie dotyczące prawa pomocy wydane w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 33/11 publ. na str. orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpis omawianego postanowienia referendarza sądowego doręczono skarżącemu dnia 03 sierpnia 2016 r. (k. [...] akt sądowych).

Pismem z dnia 09 sierpnia 2016 r., skarżący wniósł sprzeciw od wskazanego powyżej postanowienia referendarza sądowego tutejszego sądu. W piśmie tym skarżący podniósł, że w swoim postanowieniu sąd dał dowód na to, że pokrzywdzony nie ma szans walczyć o swoje na legalnej drodze prawnej. Zaznaczono przy tym, że dochody skarżącego drastycznie spadły, w związku z czym wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. W ocenie skarżącego jego sytuacja finansowa znacznie dobiega od tej przedstawionej przez sąd. W kontekście powyższego zaznaczono, że sytuacja finansowa wnioskodawcy uległa znacznemu pogorszeniu z powodu wypadku i związanego z tym przebywania na rencie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przytoczonego przepisu wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu [tak: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 – komentarz do art. 260 p.p.s.a, dostępny w bazie danych Legalis].

W przedmiotowej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy należy dokonać w oparciu o przepisy art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W świetle ostatniego z powołanych przepisów osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym miejscu, należy zauważyć, że instytucja prawa pomocy na którą to składa się także zwolnienie strony od kosztów sądowych jest wyjątkiem od zasady wynikającej z postanowień art. 199 p.p.s.a., gdzie mowa o tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Prawo pomocy jest wyjątkiem od zasady zgodnie z którą każda ze stron postępowania sądowoadministracyjnego ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkowy charakter przepisów regulujących przesłanki przyznawania prawa pomocy oznacza, że nie można ich interpretować według zasad wykładni rozszerzającej. Zwolnienie strony od kosztów sądowych jest bowiem przerzuceniem ciężaru ich ponoszenia na Skarb Państwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 468/11 oraz postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 504/11 - publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceniając zasadność wniosku, Sąd musi rozważyć z jednej strony – interes państwa w pobieraniu opłat za rozstrzygnięcie sprawy, a z drugiej – interes strony w dochodzeniu swych praw przed sądem i zachować odpowiednią proporcję między nimi. Zaznaczyć jednak należy, że z przepisów regulujących instytucję prawa pomocy wynika jednoznacznie, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów sądowych spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Należy ponadto wskazać, że skarżący wszczynając spór na drodze sądowej powinien liczyć się z koniecznością przeznaczenia na ten cel środków finansowych, a wydatki z tym związane traktować na równi z innymi zobowiązaniami. W orzecznictwie przyjmuje się, iż dopiero uznanie, że ani samodzielnie, ani przy pomocy rodziny nie jest w stanie ponieść się kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, pozwala rozstrzygnąć o możliwości przyznania pomocy z budżetu państwa [tak: postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 979/10, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl].

Odnosząc powyższe rozważania do realiów zawisłem przed Sądem sprawy należy wskazać, że z oświadczenia zawartego we wniosku skarżącego z dnia 17 czerwca 2016 r. wynika jedynie, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, wnioskodawca posiada ponadto nieruchomość rolną o powierzchni przeszło [...] ha oraz nieruchomości związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skarżący osiąga przy tym dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie [...]zł brutto, dochód z tytułu renty inwalidzkiej w kwocie [...]zł przy czym po potrąceniach komorniczych skarżący otrzymuje z tego tytułu kwotę [...]zł. Z oświadczenia skarżącego wynika również, że do maja 2016 r., poniósł on stratę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie [...]zł. Koszty utrzymania skarżącego wynoszą przy tym ok. [...] zł. Dochód małżonki skarżącego za 2015 r. wyniósł [...] zł. Z oświadczenia o wysokości kredytów wynika z kolei, że wnioskodawcę obciąża obowiązek spłaty trzech kredytów. W oparciu o powyższe dane nie było możliwym rozstrzygnięcie wniosku skarżącego zgodnie z jego żądaniami bowiem zawarte we wniosku dane były niewystarczające dla kompleksowej oceny sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego. Zasadnie zatem referendarz sądowy kierując się dyspozycją art. 255 p.p.s.a., wezwał pismem z dnia 04 lipca 2016 r. wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów pozwalających na wnikliwą ocenę jego sytuacji. W tym kontekście podkreślić należy, że skarżący nie wywiązał się z skierowanego do niego wezwania i nie udzielił informacji odnośnie przychodów i kosztów związanych z działalnością rolniczą w 2014 r. Wnioskodawca nie wyjaśnił również, czy w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego otrzymuje dochody z tytułu dopłat do nieruchomości rolnej. W kontekście omawianego zaniechania należy zwrócić uwagę, że w przypadku, gdy Sąd, w celu uzyskania pełniejszego obrazu sytuacji wnioskodawcy, wzywa go do złożenia dodatkowych oświadczeń czy dokumentów źródłowych, tj. korzysta z trybu przewidzianego w art. 255 p.p.s.a., wnioskodawca powinien uczynić zadość takiemu wezwaniu, a nie może go realizować wybiórczo czy w sposób niedokładny, a tym bardziej ignorować. Uchylając się od pełnej współpracy z sądem w wyjaśnianiu niejasności związanych z rzeczywistymi możliwościami finansowymi, wnioskodawca powinien mieć świadomość, że ponosi w ten sposób ryzyko stwierdzenia przez sąd, że nie wykazał spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy wskazanych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. [tak: postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt II GZ 393/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Raz jeszcze podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od wynikającej z art. 199 p.p.s.a. zasady, zgodnie z którą to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Powyższe oznacza, że to skarżący ponosi ciężar udowodnienia przesłanek uzasadniających udzielenie mu prawa pomocy, a zaniechania w tym względzie obciążają skarżącego. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że konstrukcja art. 255 p.p.s.a. zakłada obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienie tego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania [tak: postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 391/14, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl].

W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skarżący nie wykazał, że w jego sytuacji zachodzą przesłanki warunkujące przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od kosztów. Wnioskodawca nie wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądowym trafnie podnosi się, że posiadanie przez stronę majątku o dużej wartości, co do zasady wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy, przykładowo w jednym z orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości (domu jednorodzinnego, mieszkania), wyklucza w zasadzie możliwość zwolnienia od kosztów sądowych [por. postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GZ 379/11, postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 399/11 dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. W tym miejscu przypomnieć należy, że skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni ponad [...] ha, lasu o powierzchni [...] ha oraz zabudowanej nieruchomości w [...], która w chwili obecnej jest dzierżawiona przez "X." sp. z o.o. Skarżący posiada również udział o wielkości [...] we własności nieruchomości mieszczącej się przy ul. [...]. Ze znajdującej się w aktach sądowych ewidencji środków trwałych wynika ponadto, że skarżący dysponuje majątkiem trwałym o znacznej wartości, którego wartość nawet z uwzględnieniem dokonanych odpisów amortyzacyjnych wynosi [...] zł.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę należy również zaaprobować wyrażony w zaskarżonym postanowieniu referendarza sądowego pogląd, w świetle którego ponoszenie przez skarżącego wydatków z tytułu spłaty zaciągniętych zobowiązań, nie uzasadnia twierdzenia, że wydatkom tego rodzaju należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodzić się również należy z twierdzeniem, że prowadzenie wobec skarżącego postępowań egzekucyjnych nie jest równoznaczne z brakiem możliwości uzyskania środków pieniężnych, zasadność powyższego rozumowania w realiach niniejszej sprawy znajduje dodatkowo potwierdzenie w wielkości majątku skarżącego, na który składają się nieruchomości oraz środki trwałe związane z działalnością gospodarczą. Trafnie ponadto referendarz sądowy zwrócił uwagę na rozbieżności w wyjaśnieniach skarżącego co do jego związków z X. sp. z o.o. Przykładowo w zawisłych przez tutejszym Sądem sprawach I SA/Po 780/13 i I SA/Po 545/14 skarżący wskazał, że X. sp. z o.o. należy do jego syna [por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 05 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 780/13 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 545/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Co więcej utworzenie X. sp. z o.o. (porównując przychody za rok 2010 z przychodami za rok 2009), zbiega się z umniejszeniem przychodów osobistych skarżącego osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej o [...] zł [por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Po 33/11, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika przy tym, że X. sp. z o.o. w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystuje należące do skarżącego, a uprzednio wykorzystywane przez niego w działalności gospodarczej nieruchomości.

Kierując się powyższymi rozważaniami należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał wystąpienia po jego stronie przesłanek warunkujących przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Z wyjaśnień wnioskodawcy nie wnika bowiem aby sytuacja majątkowa i finansowa w której się znajduje uniemożliwiała poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Z uwagi na powyższe zaskarżone postanowienie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.