Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 443/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 3 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie wykonywanych robót budowlanych - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 443/21

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Fundacji [...] (dalej w skrócie: "Fundacja") jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB") z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] umarzająca w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót.

W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – dalej w skrócie: "k.p.a.").

Jak wynika z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] prowadził postępowanie w sprawie robót związanych z wykonaniem "przeprawy" - przejazdu przez potok [...], usytuowanego na działce leśnej nr ewid. 224 w m-ci [...], gm. [...]..

W trakcie przeprowadzonej dnia [...] listopada 2019 r. kontroli ustalono, że na działce nr 224 stanowiącej tereny leśne będące w Zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa [...], nad potokiem [...] na zlecenie Nadleśnictwa [...], pracownicy Zakładu Usług Leśnych wykonali w ciągu szlaku zrywkowego most o konstrukcji drewnianej. Grunt pod wodą potoku nie jest wydzieloną ewidencyjnie działką. Most posiada wymiary: długość - 9,0 m, szerokość średnia ok. 4,50 m. Znajduje się on 2,40 m nad lustrem wody. Konstrukcję mostu stanowią 4 sztuki belek z okrąglaków nieobrobionych o średnicy 50-60 cm opartych na brzegach potoku bezpośrednio na gruncie (bez trwałych przyczółków). Na belkach tych ułożone są poprzecznie kłody drewniane z okrąglaków o średnicy od 20 do 40 cm bez trwałego ich mocowania, które obsypane są ziemią. Most ten jest aktualnie użytkowany i służy do przemieszczania się ciężkiego sprzętu leśnego np. ciągników zrywkowych. Na wykonanie robót związanych z wykonaniem prowizorycznego mostu, Nadleśnictwo nie posiada żadnych dokumentów.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. (znak: [...]) PINB dopuścił do udziału w ww. postępowaniu na prawach strony Fundację [...] z/s w [...]..

Natomiast decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonania robót związanych z wykonaniem "przeprawy" - przejazdu przez potok [...], usytuowanego na działce leśnej nr 224 w miejscowości [...], gm. [...].

PINB uznał, że w okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania, że wykonany obiekt stanowi obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 – dalej w skrócie: "P.b."). Ponadto z art. 2 pkt 1 Rozporządzenia Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. Parlamentu Europejskiego i Rady (UR) ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG wynika, że: "wyrób budowlany" oznacza każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu trwałego wbudowania w obiektach budowlanych lub ich częściach, którego właściwości wpływają na właściwości użytkowe obiektów budowlanych w stosunku do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Organ stwierdził, że wykonana przeprawa z drewna nieprzerobionego, nie posiadająca powiązań konstrukcyjnych, ułożona nad potokiem w ciągu szlaku zrywkowego, służąca jedynie działalności leśnej nie stanowi obiektu budowlanego i do tego typu robót nie mają zastosowania przepisy P.b. Powyższe uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Odwołanie od tej decyzji złożyła Fundacja [...] z siedzibą w [....] Zarzuciła, że organ nie ustalił, czy w sprawie mamy do czynienia z "istniejącym obiektem budowlanym" czy z obiektem budowlanym "nowo powstałym". Ustalenie powyższego determinowałoby to, czy Nadleśnictwo winno ubiegać się o pozwolenie na budowę nowego obiektu budowlanego, czy dokonać zgłoszenia robót w zamiarze przebudowy/remontu istniejącego obiektu budowlanego. Fundacja wskazała przy tym, że w 2021 r. zgodnie z planem zamówień publicznych, Nadleśnictwo planuje inwestycję w postaci "Przebudowy mostu na potoku [...]" polegającą na remoncie generalnym konstrukcji, co sugeruje, że poprzednio istniał obiekt budowlany oraz że - jeśli przyjąć że ułożenie pali drewna nastąpiło dopiero teraz - to rozbiórka poprzedniego obiektu nastąpiła nielegalnie. Organ błędnie także przyjął, że do obiektów służących gospodarce leśnej nie mają zastosowania przepisy P.b. Ustawa nie rozróżnia bowiem, czy obiekty posadowione są na działce budowlanej, rolnej lub leśnej. Kluczowym jest ustalenie, czy w sprawie mamy do czynienia z obiektem budowlanym, którego wykonanie determinuje zastosowanie przepisów tejże ustawy. Fundacja wskazała, że skarżący wykonał most o konstrukcji drewnianej. To czy drewno użyte do wykonania konstrukcji jest obrobione czy nie jest obrobione - ma znaczenie wtórne, albowiem drewno jest wyrobem budowlanym, który może posłużyć do wykonania obiektu budowlanego. Argument, że w sprawie nie mamy do czynienia z mostem lecz z przeprawą, nie niweczy skutków uznania obiektu za obiekt budowlany, bo jest nim wszystko to, co nie jest budyniem ani obiektem małej architektury. Nie ma znaczenia czy most jest w ciągu drogi, czy szlaku zrywkowego, który i tak jest szlakiem komunikacyjnym i służy do poruszania się ciężkiego sprzętu transportującego drewno.

Z uzasadnienia decyzji nie wynika także, czy organ ustalił, czy Nadleśnictwo posiadało pozwolenie wodnoprawne na roboty na potoku [....]. Wobec powyższych zarzutów odwołująca zawnioskowała o uchylenie decyzji i nakazanie rozbiórki obiektu, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

WINB nie podzielił stanowiska organu I instancji i uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi przypadek samowoli budowlanej obiektu budowlanego (budowli) - mostu. Budowa mostu wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, którego Państwowe Gospodarstwo Leśne - Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] nie posiada. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja jest przedwczesna, zaś postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów k.p.a., a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu Państwowego Gospodarstwa Leśnego - Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...], złożonego od wyżej opisanej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 30 września 2020 r., sygn. II SA/Rz 749/20 uchylił zaskarżoną decyzję WINB z dnia [...] czerwca 2020 r.

WSA nie podzielił stanowiska WINB, że obiekt, którego dotyczy postępowanie jest budowlą - mostem w rozumieniu art. 3 pkt 3 P.b. Sąd stanął na stanowisku, że nie jest to w ogóle obiekt budowlany. Przedmiotowy obiekt z uwagi na fakt, że nie został wykonany z materiałów budowlanych, nie stanowi konstrukcji trwałej, lecz wyłącznie czasową, mającą umożliwiać transport drewna w okresie jego pozysku, a nadto służy wyłącznie prowadzeniu gospodarki leśnej (nie służy do komunikacji, gdyż temu służą drogi leśne) nie powinien być klasyfikowany, jako obiekt budowlany. Sąd zgodził się z wnoszącym sprzeciw, że jest to przeprawa, a więc obiekt którego funkcją nie jest umożliwienie odbywania ruchu, lecz doraźne umożliwienie pokonania przeszkody w celu sprawnego prowadzenia gospodarki leśnej.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu WINB wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ powołując się na stanowisko zaprezentowane w wyroku WSA w Rzeszowie z 30 września 2020 r., sygn. II SA/Rz 749/20 podał, że wskazania i ocena prawna w nim wyrażona są dla niego wiążące. Podał, że obiekt którego dotyczy postępowanie nie jest obiektem budowlanym, nie został wykonany z wyrobów budowlanych, nie jest mostem, nie został zlokalizowany w obrębie drogi publicznej, ani wewnętrznej, nie można przyjąć że odbywa się na nim ruch drogowy. Został zlokalizowany w ciągu tzw. "szlaku zrywkowego", który nie stanowi drogi. Stwierdził, że przedmiotowy obiekt to przeprawa, której funkcją nie jest umożliwienie odbywania ruchu, lecz doraźne umożliwienie pokonania przeszkody w celu sprawnego prowadzenia gospodarki leśnej. Zrealizowane prace stanowią przypadek niezwiązany z wykonaniem robót budowlanych podlegających regulacji ustawy P.b., co uzasadnia umorzenie postępowania. W tych okolicznościach organ uznał, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Postępowanie administracyjne w sprawie wykonania robót związanych z wykonaniem "przeprawy" - przejazdu przez potok Roztoki, usytuowanego na działce leśnej nr ewid. 224 w m-ci [...], gm. [...], z przyczyn prawnych i faktycznych stało się bezprzedmiotowe w całości i podlega umorzeniu w całości.

Skargę do WSA w Rzeszowie złożyła Fundacja wnioskując o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 3 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 1 P.b. w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. z 2019 r., poz. 266 ze zm.), polegające na przyjęciu że wykonany przez Nadleśnictwo [...] obiekt nie jest obiektem budowlanym, bo nie został wykonany przy użyciu wyrobów budowlanych, podczas gdy definicja "wyrobu budowlanego" zawarta w przedmiotowej ustawie została sformułowana tylko dla potrzeb ustalania i kontrolowania - ze względów bezpieczeństwa - obrotu wyrobami wykorzystywanymi w budownictwie i nie może być traktowana jako kryterium kwalifikacji danego obiektu budowlanego, tym bardziej, że drewno użyte do wykonania obiektu może być uznane za materiał, który może służyć do wznoszenia obiektów budowlanych.

W uzasadnieniu skargi Fundacja podniosła, że w sprawie organy skupiły się na rozważaniach czy przedmiotowy obiekt jest mostem czy też nie. Tymczasem definicja "budowli" nie ma charakteru zamkniętego i to co nie może być nazwane "mostem" w jego normatywnym brzmieniu, może być nazwane mostem w jego potocznym znaczeniu, podobnie jak może być nazwane "mostkiem", "przeprawą", "przejazdem", "kładką". Fundacja zgodziła się z wywodami Sądu, odnośnie tego, że przedmiotowy obiekt nie jest mostem drogowym, bo nie jest "drogowym obiektem inżynierskim" i nie ma zastosowania rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie. Jednak ustawa Prawo budowlane nie definiuje co należy rozumieć przez wyliczenia z art. 3 ust. 3, nie zawiera ani definicji legalnych poszczególnych pojęć ani odesłań choćby do definicji z innych ustaw. Obiekty, które ustawodawca uważa za budowle, nie mają charakteru zamkniętego, co oznacza, że budowlą może być most w rozumieniu prawa drogowego, ale też most, mostek, przeprawa, które spełniają tą funkcję (polegającą na umożliwieniu przemieszczania nad przeszkodą z jednego brzegu na drugi), ale nie są mostem w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych, a są nimi w rozumieniu potocznym. Wskazano także, że obiekty takie jak ten będący przedmiotem postępowania nie zostały wybudowane tylko i wyłącznie w celu ułatwienia pozysku drewna i nie są rozwiązaniem czasowym. Po zakończeniu wycinki w danym wydzieleniu, takie mosty pozostają w stanie nienaruszonym, nie są rozbierane, nie są przenoszone w inne miejsce. Dalej służą w celu przejazdu np. myśliwym lub amatorom quadów lub pozostawione są do ruchu pieszego. Szlaki zrywkowe (a to w ich ciągu są tego typu mosty) "służą dla osób trzecich do realizacji prawa powszechnego dostępu do lasu przez przejście".

W ocenie Fundacji niezależnie czy wybudowany obiekt jest mostem czy też nie, to może być budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 P.b. Nie zgodziła się ze stanowiskiem, że skoro obiekt został wykonany z nieobrobionego drewna to nie można zakwalifikować go jako budowlany. Sensem ustawy o wyrobach budowlany nie jest określenie z jakich materiałów mogą powstać obiekty budowlane, lecz regulacja ta ma służyć zapewnieniu głównie bezpieczeństwa konstrukcji wznoszonych przy użyciu wyrobów budowlanych. Nie przesądza o tym, że dany wyrób przy użyciu którego wykonano obiekt może być uznany za budowle w rozumieniu Prawa budowlanego, czy też nie. Drewno, choćby nieobrobione może służyć do budowy, a fakt, że nie zostało uprzednio "wprowadzone do obrotu lub udostępnione na rynku krajowym" nie ma znaczenia na gruncie tego, czy doszło do powstania obiektu budowlanego. Zdaniem skarżącej użycie do wbudowywania wyrobów budowlanych niedopuszczonych do stosowania w budownictwie, nie przesądza o tym, że dana budowa nie jest samowolą i o tym, że obiekt wzniesiony przy użyciu takich materiałów nie może być uznany za budowlę w rozumieniu ustawy. Wykonanie przez Nadleśnictwo obiektu, który pełni funkcję mostu i takie jest jego przeznaczenie, z konstrukcji drewnianej przesądza o tym że stanowi całość techniczno-gospodarczą i powinno być uznane za budowlę. To czy drewno użyte do wykonania konstrukcji jest obrobione czy nie jest obrobione - ma znaczenie wtórne. Drewno jest wyrobem budowlanym, który może posłużyć do wykonania obiektu budowlanego. Nie zgodziła się ze stanowiskiem Sądu jak i organów, że obiekt nie stanowi konstrukcji trwałej, lecz wyłącznie czasową, mającą umożliwić transport drewna w okresie jego pozysku. Z tej argumentacji wynika, że po zakończeniu wycinki, takie przeprawy są rozbierane. Tak nie jest a samo Nadleśnictwo nie przedstawiono żadnego dowodu na to, że tego typu konstrukcje są czasowe. W praktyce takie "przeprawy" pozostawione są długo po zakończeniu wycinki w danym wydzieleniu, aż do czasu, dopóki taka konstrukcja "nie grozi zawaleniem".

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym wobec wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a., który przyznaje stronie prawo zgłoszenia wniosku o rozpoznanie sprawy w takim trybie, przy braku żądania pozostałych stron przeprowadzenia rozprawy.

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137)) obejmuje badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie znajduje ponadto zastosowanie art. 153 P.p.s.a, zgodnie z którym, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Jak już bowiem wcześniej wskazano, w niniejszej sprawie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 30 września 2020 r., sygn. II SA/Rz 749/20, po rozpoznaniu sprzeciwu PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] od decyzji kasacyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2020 r., uchylił tę decyzję.

Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania im się w pełnym zakresie. W związku z tym poddając kontroli decyzję zapadłą w wyniku wydanego uprzednio wyroku, Sąd w pierwszej kolejności bada czy wytyczne i zalecenia zawarte w tym wyroku zostały wykonane, a także czy organ nie odstąpił od oceny prawnej Sądu, jeśli taka była wyrażona.

Na wstępie wskazać należy, że ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organy nadzoru budowlanego w zakresie cech i parametrów spornego obiektu budowlanego oraz czasu jego powstania, nie budzą wątpliwości.

W rozpoznawanej sprawie zasadniczy problem dotyczył kwalifikacji prawnej wykonanego obiektu. We wspomnianej decyzji kasacyjnej organ odwoławczy zakwestionował kwalifikację poczynioną przez Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], skutkująca przyjęciem, że wykonana przeprawa nad potokiem nie stanowi obiektu budowlanego, a w konsekwencji umorzeniem postępowania administracyjnego.

Kwalifikacja dokonana przez organ odwoławczy wskazywała na budowę mostu, który choć nie został wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych, to nie został zwolniony z uzyskania pozwolenia na budowę, jego brak przesądza zaś o samowoli budowlanej w niniejszej sprawie.

W odniesieniu do tej kwestii prawnej obszernie i przesądzająco wypowiedział się tut. Sąd we wspomnianym wyroku z dnia 30 września 2020 r..

WSA w Rzeszowie nie podzielił stanowiska WINB, że obiekt, którego dotyczy postępowanie jest budowlą - mostem w rozumieniu art. 3 pkt 3 P.b. Uznał, że w ogóle nie jest to obiekt budowlany, bowiem nie został wykonany z wyrobów budowlanych, nie został zlokalizowany w obrębie drogi publicznej, ani wewnętrznej, nie można więc przyjąć, że odbywa się na nim ruch drogowy. Został zlokalizowany w ciągu tzw. "szlaku zrywkowego", który nie jest pojęciem normatywnym, jednak definiuje się go jako pas gruntu w drzewostanie, na którym usunięto drzewa, aby umożliwić poruszanie się środkom zrywkowym i maszynom roboczym i transportowym. Skoro szlak zrywkowy nie stanowi drogi, zlokalizowany w jego obrębie obiekt – przeprawa nie stanowi mostu. Sąd oparł swoją argumentację na przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym w powiązaniu z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie, w tym z § 3 pkt 1 rozporządzenia – definiującym obiekt mostowy.

W ocenie Sądu wyrażonej w tamtym wyroku przedmiotowy obiekt nie powinien być klasyfikowany jako budowlany, ze względu na to, że nie został wykonany z materiałów budowlanych, nie stanowi konstrukcji trwałej, lecz czasową, umożliwiającą transport drewna, służy wyłącznie prowadzeniu gospodarki leśnej, a nie komunikacji, którą zapewniają drogi leśne. Jest to przeprawa, której funkcją nie jest umożliwienie odbywania ruchu, lecz doraźne umożliwienie pokonania przeszkody w celu sprawnego prowadzenia gospodarki leśnej.

Oceniając zatem zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności z art. 153 P.p.s.a. i raz jeszcze podkreślając związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku II SA/Rz 749/20 zarówno Sąd orzekający w niniejszej sprawie, jak i organ, stwierdzić wypadnie, że w decyzji tej organ nie odstąpił od ww. oceny prawnej.

W uzasadnieniu organ powtórzył argumentację zawartą w wyroku WSA w Rzeszowie z 30 września 2020 r., sygn. II SA/Rz 749/20, a w konkluzji stwierdził, że skoro przedmiotowy obiekt nie podlega przepisom ustawy Prawo budowlane, brak jest podstaw do prowadzenia postępowania przez organy nadzoru budowalnego i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Postępowanie takie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu w całości.

Dokonując kontroli legalności w zaistniałym stanie Sąd nie mógł zatem uwzględnić argumentacji skargi. Zgodnie z utrwalonymi poglądami orzecznictwa i doktryny utrata mocy wiążącej oceny prawnej może nastąpić wyłącznie w wypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny, zmiany stanu faktycznego oraz wzruszenia orzeczenia zawierającego taką ocenę w przewidzianym do tego trybie (por. wyrok NSA z dnia 1.10.2001 r., SA/Rz 434/00, glosa B. Adamiak do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23.021998 r., III RN 130/97, OSP 1999/3/101, A. Kabat (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005). W przedmiotowej sprawie nie nastąpiła zmiana stanu prawnego w ocenianym przez Sąd zakresie, nie miała też miejsca zmiana stanu faktycznego, a zatem pogląd prawny zawarty w wyroku WSA II SA/Rz 749/20 z dnia 30 września 2020 r. i zawarte tam wytyczne nie straciły mocy wiążącej.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.