Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 921/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od środków transportowych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1, ust. 3 i  ust. 6
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędziowie WSA Beata Machcińska (spr.), Wojciech Organiściak, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi A spółki z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] określającą spółce wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2015 r. w kwocie [...] zł.

2. Stan sprawy przedstawia się następująco:

2.2. Burmistrz Miasta P. (dalej również: "organ pierwszej instancji") decyzją z dnia [...] określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2015 r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wskazał, że spółka nie wykazała w deklaracji samochodu ciężarowego marki Tatra o nr rej. [...], którego była właścicielem w okresie od 28 marca 2014 r. do 25 marca 2015 r.

2.3. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej również: "organ odwoławczy") uchyliło ww. decyzję Burmistrza Miasta P. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia w związku z koniecznością uzupełnienia postępowania dowodowego.

2.4. Po rozpatrzeniu sprawy ponownie, organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] (nr [...]) wydaną w oparciu o art 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), art. 8 pkt 1 i 2, art. 9, art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm., dalej również: "upol") oraz uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] w sprawie wysokości stawek podatku od środków transportowych na 2015 r. (Dziennik Urzędowy Województwa Śląskiego z dnia 6 listopada 2014 r., poz. 5567) określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2015 r. w kwocie [...] zł.

2.5. Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji organu pierwszej instancji, wnosząc o jej uchylenie i zarzucając organowi naruszenie art. 8 i nast. upol poprzez ich błędną wykładnię, skutkującą uznaniem, że opodatkowaniu podlegał pojazd bez silnika.

2.6. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] (nr [...]) wydaną na podstawie art. 13 § 1 pkt 3, art. 144 § 3, art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659, ze zm.) oraz § 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

3. Zaskarżona decyzja została wydana na gruncie następującego stanu faktycznego i prawnego:

Organ odwoławczy przywołał adekwatne przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych będące podstawą rozstrzygnięcia.

Ustalił, że spółka złożyła w dniu 13 kwietnia 2015 r. deklarację na podatek od środków transportowych na 2015 r., w której nie wykazała do opodatkowania samochodu ciężarowego marki Tatra o nr rej. [...] (dalej również: "pojazd"). Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie w sprawie określenia spółce podatku od środków transportowych za 2015 r. i ostatecznie wydał decyzję określającą wysokość podatku za ten rok.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że pojazd, decyzją Starosty [...] z dnia [...] (nr [...]), został zarejestrowany na stałe na rzecz ówczesnego właściciela A. B., a następnie, w dniu 28 marca 2014 r. sprzedany spółce, która przerejestrowała go na swoją rzecz czasowo w dniu 26 lutego 2015 r. i na stałe w dniu 16 marca 2015 r.; przez cały ten okres pojazd nie był wyrejestrowany ani czasowo wycofany z ruchu. Ostatecznie spółka zbyła pojazd w dniu 24 marca 2015 r. (faktura nr [...]) oraz wyrejestrowała go w oparciu o decyzję Starosty [...] z dnia [...] (nr [...]).

W ocenie organu odwoławczego spółka była zobowiązana do zadeklarowania pojazdu do opodatkowania podatkiem od środków transportowych za 2015 r. pomimo, że przerejestrowała pojazd na stałe na swoją rzecz dopiero w dniu 16 marca 2015 r. Organ odwoławczy za irrelewantną dla sprawy uznał okoliczność nieposiadania przez pojazd silnika - w jego ocenie bowiem zdekompletowanie czasowe lub stałe pojazdu silnikowego, w tym usunięcie silnika, nie zmienia jego kategorii i nie ma żadnego wpływu na obowiązek podatkowy, jeśli pojazd taki nie zostanie wyrejestrowany lub czasowo wycofany z ruchu.

4. Spółka wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia [...], wnosząc o jej uchylenie i zarzucając organowi naruszenie art. 8 i nast. upol poprzez ich błędną wykładnię, skutkującą bezzasadnym opodatkowaniem spółki podatkiem od środków transportowych od pojazdu.

Skarżąca, powołując definicje pojazdu samochodowego i samochodu ciężarowego zawarte w art. 2 pkt 33 i art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym, wywiodła, że skoro pojazd nie miał silnika, to nie jest środkiem transportowym w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, szczególnie, że został zarejestrowany na skarżącą dopiero 26 lutego 2015 r.

5. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej "p.p.s.a."), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór dotyczy tego, czy skarżąca zobowiązana jest do zapłaty podatku od środków transportowych za 2015 r. w związku z nabyciem w dniu 28 marca 2014 r. pojazdu, skoro został on przerejestrowany na stałe na rzecz spółki dopiero w dniu 16 marca 2015 r. (czasowo – w dniu 25 lutego 2015 r.), a dodatkowo nie był wyposażony w silnik.

Spółka, powołując się na definicje pojazdu samochodowego i samochodu ciężarowego, zawarte w art. 2 pkt 33 i art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) wywodzi, że pojazd bez silnika nie jest środkiem transportowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych.

Rozważania zacząć należy od przywołania adekwatnych przepisów prawa, w brzmieniu obowiązującym w 2015 r.

Zgodnie z art. 8 upol opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają:

1) samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton;

2) samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej równej lub wyższej niż 12 ton;

3) ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów od 3,5 tony i poniżej 12 ton;

4) ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton;

5) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą od 7 ton i poniżej 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego;

6) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą równą lub wyższą niż 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego;

7) autobusy.

Podatnikami podatku od środków transportowych są m.in. osoby prawne będące właścicielami środków transportowych, o których mowa w art. 8 upol, (art. 9 ust. 1 zd. 1 upol).

Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego, od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty (art. 9 ust. 4 upol). W przypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności (art. 9 ust. 3 upol).

Obowiązek ten wygasa na skutek zaistnienia następujących okoliczności:

a) zbycia pojazdu (stosownie do art. 9 ust. 3 upol, w przypadku zmiany właściciela zarejestrowanego środka transportowego obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu jedynie do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie prawa własności),

b) wyrejestrowania pojazdu (z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu – art. 9 ust. 5 upol).

Zgodnie z art. 9 ust. 6 upol podmioty, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, są obowiązane:

1) składać, w terminie do dnia 15 lutego właściwemu organowi podatkowemu, deklaracje na podatek od środków transportowych na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;

2) odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, lub zmianę miejsca zamieszkania, lub siedziby - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności;

3) wpłacać obliczony w deklaracji podatek od środków transportowych - bez wezwania - na rachunek budżetu właściwej gminy.

Stan faktyczny sprawy nie jest sporny. Z akt sprawy wynika, że pojazd został zarejestrowany na stałe w dniu 16 marca 2007 r. na rzecz A. B. (decyzja Starosty [...], karta nr 24 akt administracyjnych), a wyrejestrowany przez spółkę w dniu 25 marca 2015 r. (decyzja Starosty [...], karta nr 18 akt administracyjnych). Spółka nabyła pojazd w dniu 28 marca 2014 r. i zbyła go 24 marca 2015 r. (karta nr 11 i 18 akt administracyjnych).

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa, Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, że w okresie od stycznia do końca marca 2015 r. podatnikiem podatku od środków transportowych od pojazdu była spółka, albowiem: 1) pojazd podlegał opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych na podstawie art. 8 upol), 2) spółka do momentu zbycia pojazdu była jego właścicielem (art. 9 ust. 1 zd. 1 upol), a po jego sprzedaży, ciążył na niej obowiązek podatkowy zgodnie z art. 9 ust. 3 upol, 3) pojazd został wyrejestrowany w dniu 25 marca 2015 r., a zatem obowiązek podatkowy wygasł dopiero z końcem marca 2015 r. (decyzja o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu nie została wydana, art. 9 ust. 5 upol).

Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że pojazd nie podlegał opodatkowaniu podatkiem od środków transportu z uwagi na brak silnika. Art. 8 upol, określający przedmiot opodatkowania w podatku od środków transportowych, nie uzależnia opodatkowania pojazdu od jego stanu technicznego, czy też od faktu jego demontażu na części (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 758/12; wyrok NSA z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt II FSK 1576/13). Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1587/10, iż "nieużywanie pojazdu nie stanowi podstawy do wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych w świetle art. 9 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych".

W konkluzji należy podzielić stanowisko organów podatkowych, że na skarżącej jako właścicielce samochodu ciężarowego spoczywał obowiązek zapłaty podatku od środków transportowych od pojazdu za rok 2015 (art. 8 i art. 9 ust. 1 i 3 ustawy). Okoliczność nieposiadania przez pojazd silnika jest dla kwestii opodatkowania podatkiem od środków transportowych irrelewantna, żaden bowiem przepis ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależnia opodatkowania środka transportowego od jego stanu technicznego i w konsekwencji możliwości jego użytkowania. Obowiązek zapłaty podatku od środków transportowych wygasa dopiero z końcem miesiąca, w którym środek transportu został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu (zob. wyroki NSA z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 2129/13 i z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt II FSK 1576/13; wyroki WSA w Gliwicach z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1274/13 i z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1638/13). Skoro skarżąca naruszyła art. 9 ust. 6 upol poprzez nieujawnienie w deklaracji pojazdu i nieuregulowanie należnego podatku od środków transportowych, uprawnieniem organu było wydanie decyzji, w której określono wysokość zobowiązania podatkowego (art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej).

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.