Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 128/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści dotyczące punktu c skargi oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. R. L. wniósł skargę na bezczynność organu administracji – Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.

Skarga ta brzmiała:

"Działając o delegację ustawową zawartą w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (...) wnoszę o:

1) "Do Wysokiego Sądu, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o zajęcie stanowiska w sprawie bezczynności organu administracji publicznej, Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Pana nadinsp. D. B., który uchylił się wydania zaświadczenia, z wniosków przytoczonych strony, osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia o podstawie wymiaru:

a) ...

b) ...

c) Dnia [...] marca 2011 r. zwróciłem się do organu administracji publicznej Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., o wydanie podstawy wymiaru uposażenia zasadniczego dodatków o charakterze stałych do uposażenia zasadniczego za stopień, wysługę lat etc. etc., etc.

Dnia 26 maja 2011 r. ponowiłem prośbę o wydanie zaświadczenia podstawy wymiaru według 01 marca 2006 r., 01 marca 2008 r. 01 marca 2009 r.; 2010, 2011 roku. Ponowiłem kilka razy w podaniach o wydanie zaświadczenia z 26.03.2011 r. i 26.05.2011 r. – ponaglając w podaniach w ślad za podania 26 maja 2011 r. – 11 czerwca 2011 r., 06 lipca 2011 r., 21 marca 2012 r.; 1 stycznia 2012 roku

- wezwałem organ 29 stycznia 2012 r. o usunięcie naruszenia prawa, o podania wnoszone w sprawach wydania zaświadczenia w podaniach 15 grudnia 2011 r., 30 listopada 2011 r., 02 stycznia 2012 r., 08 stycznia 2012 r., 24 stycznia 2012 r., w podaniach wyżej z 26 marca 2011 r. i 26 maja 2011 r.

- wezwałem także Komendanta Głównego Policji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 stycznia 2012 r."

d) ... .

W punkcie "a" skargi a także w dalszych punktach zainteresowany podniósł, że nie zostały wydane zaświadczenia wnioskowane w innych sprawach i opisane w poszczególnych punktach.

Tutejszy Sąd w wyroku z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie IV SAB/Wr 57/12 rozpoznał skargę w zakresie punktu "a"; skarga w zakresie punktu "b" i "c" jest przedmiotem oceny Sądu. W niniejszym postępowaniu Sąd rozpoznaje skargę w zakresie punktu "c".

Uzasadniając skargę wnioskodawca odwołał się do żądania zawartego w petitum pisma z dnia 3 kwietnia 2012 r. (skargi). Ponadto dołączył do akt korespondencję z organem, w tym pismo z dnia 27 stycznia 2012 r. kierowane do Komendanta Głównego Policji w W., które według skarżącego stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wskazano, że skarga nie jest precyzyjna i trudno jest ustalić w jakim zakresie zdaniem skarżącego Komendant Wojewódzki Policji jest bezczynny. Skarżący już wielokrotnie bowiem zwracał się do KWP o wydanie zaświadczeń dotyczących podstawy wymiaru uposażenia, często jego wnioski pokrywały się zakresowo, czasem różniły się jedynie zakresem dat, których zaświadczenie miało dotyczyć, ponadto do tego samego postępowania skarżący składał po kilka pism.

Według organu skarga w pkt c) pisma z dnia 3 kwietnia 2012 r. dotyczy wniosków skarżącego o wydanie zaświadczeń, które już zostały rozstrzygnięte postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r.

Postanowienie to było wydane w następstwie rozpatrzenia zażalenia skarżącego na postanowieniem Nr [...] Komendanta Powiatowego w J. z dnia [...] maja 2011 r., w którym KPP w J. odmówił wydania zainteresowanemu zaświadczenia o żądanej treści.

Na podane postanowienie wnioskodawca złożył skargę do WSA. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 581/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.

Podkreślono, że w żadnym w prowadzonych na wniosek skarżącego postępowań Komendant Wojewódzki Policji we W. nie pozostaje w bezczynności.

Podał też przykładowe postanowienie wydane w związku z wnioskami skarżącego o wydanie zaświadczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podstawę materialnoprawną złożonego wniosku stanowi art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1247 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.

Pierwszy z powołanych przepisów daje sądowi administracyjnemu legitymację do rozpoznania skarg na bezczynność organów w załatwieniu spraw określonych w pkt 1-4, drugi, uprawnienia w przypadku stwierdzenia bezczynności.

Istotą zatem sprawy jest, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności, czy bezczynność taka miała miejsce w dacie zgłoszenia wniosku, czyli w dniu 6 kwietnia 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym).

Analiza akt pod wskazanym wyżej kątem daje podstawę do uznania, że nie ma podstaw do stwierdzenia, że organ jest bezczynny. Bezczynność ma miejsce w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie, a takich działań nie podjął (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1983 r. SA Wr 6/83 z dnia 20 lipca 1999 r., I SAB/ 60/99/OSP 2000 Nr 6, poz. 87).

Termin do podjęcia określonej czynności określa art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1271 ze zm.) - dalej k.p.a. W myśl art. 35 k.p.a. organy są obowiązane załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1 i 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.).

Na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w powołanych przepisach stronie służy zażalenie do organu wyższej instancji. (art. 37 k.p.a.)

Wniesienie zażalenie jest warunkiem niezbędnym do złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Badając zasadność skargi i spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z powołanych wyżej przepisów należy przede wszystkim przywołać treść niespełnionego według skarżącego żądania i przedstawić podjęte w sprawie przez obie strony postępowania czynności.

W skardze z dnia 3 kwietnia 2012 r. na bezczynność organu Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. R. L. zarzucił organowi bezczynność w sprawach określonych w czterech punktach "a", "b", "c", "d". Skardze tej Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nadał numer SAB/Wr 57/12. Rozpoznając powyższą skargę postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r. na rozprawie, do protokołu Sąd włączył do odrębnego rozpoznania żądanie określone w punktach "b", "c", "d". Przedmiotem rozpoznania w wymienionej wyżej sprawie było żądanie określone w pkt "a".

W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest punkt "c" skargi.

Z treści zacytowanego na wstępie uzasadnienia w całości tego punktu wynika, że przedmiotem żądania było uzyskanie zaświadczenia o wysokości uposażenia.

To żądanie miało wynikać z pism skarżącego, wymienionych we wskazanym punkcie. Jako pismo inicjujące to żądanie skarżący wymienia pismo z dnia 26 marca 2011 r. następnie ponawia prośby w piśmie z dnia 26 maja 2011 r. a następnie 11 czerwca 2011 r., 6 lipca 2011 r. 21 marca 2012 r., 02 stycznia 2012 r.

Żadne z tych pism nie zostało dołączone do skargi. Do skargi dołączono pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], kierowane do skarżącego, z którego wynika, iż istotnie skarżący złożył opisane wyżej żądania – wydanie zaświadczeń odnośnie uposażenia na dzień 1 marca roku 2000, 2008, 2009, 2010, 2011

- ale wystąpienia skarżącego miały zupełnie inne daty

- wymienia się we wskazanym piśmie wniosek z dnia 14 maja 2011 r. oraz pismo z dnia 11 października 2011 r. a także z dnia 25 lipca 2011 r.

Z wymienionego pisma wynika również, że na różnych szczeblach organów Policji wskazane wnioski skarżącego były rozpoznawane.

W aktach administracyjnych akt sprawy IV SAB 127/13, w których rozpoznano skargę na bezczynność w przedmiocie żądania określonego w pkt "b" niniejszej skargi znajduje się pismo strony z dnia 2 stycznia 2012 r., w którym wnosi o wydanie zaświadczenia o wysokości uposażenia na dzień 1 marca 2006, 2008, 2009-2011.

W aktach administracyjnych sprawy IV SAB 57/12 jest złożone pismo skarżącego z dnia 27 stycznia 2012 r. kierowane do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji o usunięcie naruszenia prawa i o wydanie zaświadczenia, między innymi wnioskowanego, w piśmie skarżącego z dnia 2 stycznia 2012 r.

W związku z powyższymi ustaleniami należy stwierdzić, że istotnie skarżący wystąpił z wnioskiem o wydanie zaświadczeń dotyczących uposażenia na dzień 1 marca 2006, 2008-2011r. jak również, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa; pismo to odpowiada kryteriom jakie powinien wykonać po myśli art. 37 k.p.a. Złożenie zażalenia, w trybie powyższego przepisu umożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi na bezczynność organu.

Skarga jednakże nie jest uzasadniona. W aktach administracyjnych sprawy IV SAB 127/12 znajduje się bowiem postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] czerwca 2012 r. sygn. [...], którym odmówiono wydania zaświadczenia dotyczącego wysokości podstawy wymiaru uposażenia skarżącego według stanu na dzień 1 marca 2006 r., 1 marca 2008 r. i 1 marca 2009 r. a także dwa wyroki tut. Sądu – sygn. akt IV SA/Wr 452/11 z dnia 9 listopada 2011 r. prawomocny z dniem 3 stycznia 2012 r., w którym oddalono skargę złożoną w związku z postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] marca 2011 r. odmawiającym wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę. Z uzasadnienia tegoż wyroku wynika, że skarżący wnioskiem z dnia 1 marca 2011 r. wystąpił o wydanie zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru i wysokości uposażenia funkcjonariusza Policji na stanowisku zastępcy Komendanta Powiatowego Policji, według stanu na dzień 1 marca 2011 r.

Drugi wyrok nosi sygn. akt IV SA Wr 451/11 i datę 22 listopada 2011 r. Jest on prawomocny od 12 stycznia 2012 r. Wyrokiem tym oddalono skargę wnioskodawcy na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. odmawiające wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę.

Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że skarżący zwrócił się z wnioskiem z dnia 27 września 2010 r. o wydanie zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru i wysokości uposażenia na dzień 1 marca 2010 r.

Organ w odpowiedzi na skargę podał również, że w tym przedmiocie orzekał również Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w związku ze złożonym przez wnioskodawcę zażaleniem na postanowienie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] maja 2011 r., w którym odmówiono wydania skarżącemu zaświadczenia o żądanej treści.

Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 581/12 skargę oddalił.

W sprawie tej przedmiotem osądu były wnioski skarżącego z dnia 26 marca 2011 r. i 22 kwietnia 2011 r. – dotyczyły one wydania zaświadczenia zawierającego w swej treści wysokość podstawy wymiaru i wysokość uposażenia funkcjonariusza Policji na stanowisku Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J. według stanu na dzień 1 marca 2006 r. i 1 marca 2008-2011 r.

W tym miejscu należy jeszcze podkreślić, że choćby z treści zarzutu opisanego w pkt "c" wynika, że podstawowe żądania zostały zgłoszone 26 marca 2011 r. i 26 maja 2011 r. – pozostałe wymienione pisma w tym z dnia 2 stycznia 2012 r. są ponagleniami w sprawach wynikających z pozostałych wniosków z dnia 26 marca 2012 r. i 26 maja 2012 r.

W okolicznościach wskazanych wyżej należy uznać, że skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w sprawach opisanych w pkt "c" skargi z dnia 3 kwietnia 2010 r. jest nieuzasadniona.

Jak wskazano wyżej żądanie skarżącego zostało rozpoznane; postępowanie nie tylko było prowadzone przed organami ale także przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Podkreślić jeszcze raz należy, iż bezczynność ma miejsce wówczas, gdy organ nie rozpoznaje sprawy w określonym terminie; natomiast nie jest bezczynnością sytuacja gdy sprawa została rozpoznana – jak w niniejszej sprawie – ale niezgodnie z żądaniem wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak wyżej.

H.B. 25.06.2013 r.