Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 84/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podała, że ów wniosek "...związany jest z uzasadnioną wolą uniknięcia dokonywania korekt deklaracji podatkowych...". Zdaniem autora skargi wykonanie nieprawomocnych decyzji wymierzających wysokość podatku za lata 2006-2009 spowoduje konieczność "...wykonania żmudnych korekt, podczas gdy sytuacja finansowa Spółki jest na tyle dobra, że nie ma racjonalnych obaw niewypłacalności czy innych przeszkód w zadośćuczynieniu należnościom publicznoprawnym, w tym wynikającym z przedmiotu niniejszego postępowania."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanych wynika, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 P.p.s.a.), jak i sąd.

Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877).

W ocenie Sądu argumenty, na które w niniejszej sprawie powołała się strona skarżąca, rozmijają się z przesłankami z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z całą pewnością można bowiem stwierdzić, że potencjalna konieczność sporządzenia korekt zeznań podatkowych nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia podatnikowi szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Już tylko na marginesie należy zauważyć, że pełnomocnik spółki pozostaje w błędnym przekonaniu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polega na sporządzeniu korekty. Wykonanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego polega na uiszczeniu (zapłacie) określonej kwoty pieniężnej, a nie na sporządzeniu korekty zeznania podatkowego. Z wyjaśnień pełnomocnika strony wynika, że Spółka jest w stanie zapłacić zaległość podatkową wynikającą z zaskarżonej decyzji.

Reasumując, Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

P.Z-C.