Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 148/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-10-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie ze skargi B.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zbiornika na ścieki postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. w celu sporządzenia i wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2017 r., II SA/Łd 148/17. AG .


UZASADNIENIE

II SA/Łd 148/17

Uzasadnienie

W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2017 r. oddalającym skargę B.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] B.P. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w celu sporządzenia i wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2017 r., II SA/Łd 148/17.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem dochodów jest wynagrodzenie z tytułu działalności artystycznej wykonywanej osobiście w wysokości ok. 600 zł miesięcznie. Skarżący zadeklarował posiadanie majątku: współwłasność w ¼ części następujących nieruchomości - dom o powierzchni 170 mkw. o wartości ok. 100.000 zł, mieszkanie o powierzchni 80 mkw. o wartości 50.000 zł, gruntów ornych (nieużytków) o powierzchni 0,2628 ha o wartości 15.000 zł oraz terenu pod zabudowę mieszkaniową o powierzchni 0,0818 ha o wartości 30.000 zł. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że ponosi następujące koszty utrzymania: koszty zakupu opału – 66 zł (800 zł rocznie), opłaty za energię elektryczną, gaz i wodę – 120 zł, opłaty za media – 120 zł, podatek od nieruchomości – ok. 39 zł (470 zł rocznie).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Referendarz Sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wyżej opisane prawo pomocy zostało przyznane w postępowaniu, w którym WSA w Łodzi wydał wyrok z dnia 13 czerwca 2017 r. Prawo pomocy przyznane na podstawie orzeczenia sądu obejmuje w całości postępowanie wywołane wniesieniem skargi, tj. postępowanie zwykłe oraz postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie.

W konsekwencji prawo pomocy przyznane w postępowaniu zwykłym nie obejmuje postępowania wywołanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W takiej sytuacji skarga ta nie jest kolejnym środkiem zaskarżenia, charakterystycznym w razie uruchomienia kontroli instancyjnej. Nie można uznać, iż jest ono kontynuacją postępowania w sprawie zapoczątkowanej wniesieniem skargi i zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Wobec powyższego należy przyjąć, że skoro prawo pomocy w zakresie całkowitym przyznane skarżącemu w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi, tj. postępowaniu zwykłym nie obejmuje postępowania wywołanego ewentualnym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, to w postępowaniu tym skarżący jest uprawniony do złożenia nowego wniosku w zakresie prawa pomocy. Mając zaś na uwadze sytuację osobistą i materialną przedstawioną przez skarżącego uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z zestawienia deklarowanych dochodów oraz kosztów niezbędnego utrzymania wynika, że skarżący nie jest w stanie ponieść ciężaru związanego z postępowaniem ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zwłaszcza z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG