Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 432/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt III SA/Gl 1136/14 odmawiające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1136/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: sąd pierwszej instancji) odmówił L. G. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego.

2. Z przedstawionego przez sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynikało, że w skardze na postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności skarżący zawarł wniosek jego wstrzymanie. Sąd podkreślił, że wniosek skarżącego nie zawierał jakiegokolwiek uzasadnienia.

W związku z powyższym sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykazał występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedstawił żadnych argumentów występujących w stanie faktycznym sprawy, które można byłoby z urzędu ocenić, jako okoliczności będące ustawowymi przesłankami, skutkującymi uwzględnienie wniosku. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynikało, aby takie przesłanki w sprawie występowały. Sąd dodał, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić samoistnej i skutecznej przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego.

Wobec tego, sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

3. Na powyższe orzeczenie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata, złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postawił zarzut naruszenia art. 63 § 3 p.p.s.a. poprzez nierozważnie całokształtu okoliczności sprawy i materiału dowodowego oraz sprzeczności ustaleń sądu pierwszej instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skarżący poddał analizie instytucję ochrony tymczasowej i zauważył, że w przypadku egzekucji środków pieniężnych należy liczyć się z tym, iż nie będzie w stanie uregulować bieżących zobowiązań jak i innych świadczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Implikacją takiego stanu rzeczy może być utrata płynności finansowej, która ze względu na charakter prowadzonej działalności może prowadzić do nieodwracalnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

5. Podkreślenia wymaga w pierwszej kolejności, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania aktu nie dotyczył decyzji lecz postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K., którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności decyzjom Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 31 marca 2014 r. określającym skarżącemu wymiar podatku od towarów i usług od marca do września 2011 r. Wykonanie tych decyzji, w konsekwencji nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, oznaczać będzie realizację zobowiązania podatkowego na podstawie nieostatecznego rozstrzygnięcia organu podatkowego. Sąd pierwszej instancji błędnie zatem określał w uzasadnieniu postanowienia rodzaj aktu objętego wnioskiem, nie mniej jednak wydał prawidłowe orzeczenie, a zatem wskazany mankament uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia należało uznać za niemający wpływu na wynik sprawy.

6. Jak wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na żądającym wstrzymania aktu administracyjnego. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności warunków tych nie spełniał. Również w zażaleniu skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wymienionego środka odwoławczego. Wskazanie w zażaleniu, że zapłacenie przez skarżącego kwoty wymierzonego mu podatku może spowodować utratę płynności finansowej nie zostało wykazane lub choćby uprawdopodobnione w żaden sposób. Nie było, zatem podstaw od dokonania obiektywnej oceny wystąpienia w sprawie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz stwierdzenia, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej i w konsekwencji jej wykonanie może spowodować opisane we wniosku skutki. W tym stanie sprawy zażalenie skarżącego nie mógł odnieść oczekiwanego skutku.

7. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.