Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1840/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 listopada 2007 r. po rozpoznaniu wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...]sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych,


UZASADNIENIE

Na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie III SA/Wa 1840/07 jest kwota wpisu, którą skarżący powinien uiścić w wysokości 400,- zł.. W tym zakresie, z uwzględnieniem możliwości zmian sytuacji majątkowej skarżącego w przyszłości, należy rozpoznać jego wniosek. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, o który skarżący ubiega się, jest wykazanie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a.

Wnioskiem zawartym w skardze z 10 września 2007 r. skarżący zwrócił się o "zwolnienie od opłat sądowych od skargi w całości", ponieważ nie ma majątku, ani oszczędności, a utrzymuje się z renty o wysokości 540,- zł miesięcznie. Poinformował o tym, że jest osobą schorowaną i podjęcie przez niego pracy zawodowej jest niemożliwe, także ze względu na wykształcenie zawodowe, które posiada. Ponadto zwrócił uwagę na to, że jest zobowiązany do uiszczania alimentów na [...] swoich dzieci w wysokości po 300,- zł na każde z nich, jednak nie jest w stanie wywiązywać się z tego obowiązku. Kwota renty, która uzyskuje skarżący, nie wystarczyłaby, jego zdaniem, na płacenie alimentów po 100,- zł na dziecko i – w związku z tym – pomaga mu czasem ojciec.

W wykonaniu wezwania referendarza sadowego skarżący przedłożył wypełniony formularz PPF. Wskazał także, że poza rentą oraz poza kwotami uzyskiwanymi od ojca (ok. 200-300zł), nie dysponuje innymi źródłami utrzymania. Z treści formularza PPF wynika, że na leki wydaje – co miesiąc – ok. 30 zł. Z tytułu renty otrzymuje 476 zł, z której opłaca swoje koszty utrzymania i alimenty dla [...] dzieci. Do formularza załączył oświadczenie z poradni zdrowia [...] w P., wyciągi z rachunku, odpisy z deklaracji podatkowych PIT-36,.

W ocenie referendarza sądowego majątek posiadany przez skarżącego i jego dochody nie umożliwia zdobycia środków w celu zaspokojenia – także w wyniku gospodarowania nim - należności z tytułu wpisu sądowego, tak by nie pogorszyć jego sytuacji życiowej i nie utrudnić zaspokajania podstawowych potrzeb. Zdaniem referendarza sądowego zestawienie wysokości przychodów, którymi dysponuje obecnie skarżący uzasadnia stwierdzenie, że natychmiastowe uiszczenie wpisu sądowego w jakiejkolwiek wysokości może spowodować pogorszenie jego sytuacji i uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zwrócić tu uwagę, że wpis w sprawie wynosi 400,- zł, natomiast skarżący ma – co miesiąc – do dyspozycji kwotę 470,- zł tytułem renty i sporadycznie dysponuje pomocą od ojca, którego nie można obciążać kosztami prowadzenia spraw sądowych. Oznacza to, że – w tej sytuacji - jednorazowa zapłata kwoty 400,- zł uniemożliwi skarżącemu zaspokajanie jego podstawowych potrzeb egzystencjalnych, nawet gdyby nie był zobowiązany do pomocy swoim dzieciom. Referendarz sądowy, podejmując rozstrzygnięcie, miał też na uwadze obowiązek, który spoczywał na skarżącym, do zaspokojenia swoich potrzeb, także poprzez podejmowanie się dorywczej aktywności zarobkowej. Niepodejmowanie się przez skarżącego prac dorywczych nie może być uznane za brak dbałości o własne interesy, także związane ze sporami sądowymi, ponieważ z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, że cierpi on na dolegliwości zdrowotne – czego wyrazem jest uzyskiwanie przez niego renty - co wyklucza intensywną pracę zarobkową.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1, § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.