Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1224/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 3 pkt 39, art. 8 i art. 32 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 171 poz 1225
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
journal: Dz.U.UE.L 2002 nr 31 poz 1 Art. 14
law: Rzozporządzenie (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania  prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa  żywności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu produktów jako suplementów diety skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2011 r. Nr [...] Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 12 ust. 1 i art. 37 ust. 1 Ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2006 nr 122 poz 851 ze. zm), art. 54 ust. 1, ust. 2 lit. b Rozporządzenia 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z dnia 30 kwietnia 2004 r.), art. 3 Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.. Urz. UE L 139 z dnia 30 kwietnia 2004 r.), art. 3 ust. 3 pkt 39, art. 8, art. 73 ust. 1 pkt a, art. 77 Ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2010 r. Nr 136 poz. 914 ze zm.) oraz art. 104 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 oz. 1071 ze zm.) oraz po zapoznaniu się z protokołem z kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu 28 kwietnia 2011 r. znak [...] w Zakładzie Produkcyjnym A Sp. z o.o. przy ul. Ł w B, zakazał wprowadzania do obrotu przez Firmę A Sp. z o.o. z siedzibą w K produktów:

• "A",

• "B",

• “C",

jako suplementów diety, które nie spełniają wymagań określonych dla tych środków spożywczych. Decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Odnośnie produktu A organ I instancji w uzasadnieniu decyzji podkreślił, że w dniu 28 kwietnia 2011 r. przedstawiciele Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PIS) przeprowadzili kontrolę interwencyjną w Zakładzie Produkcyjnym A Sp. z o.o., w wyniku której stwierdzono, że w Zakładzie odbywa się produkcja A, B oraz C, które w swoim składzie zawierają ekstrakt z gorzkiej pomarańczy 335 mg, w tym synefryna 20 mg. Uprzednio Główny Inspektor Sanitarny GIS zajął negatywne stanowisko w sprawie wprowadzenia do obrotu w/w produktów.

Wcześniej w dniu 15 maja 2008 r. skarżąca Spółka powiadomiła GIS o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terytorium RP suplementu diety A. Pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. GIS wniósł o uzupełnienie dokumentacji z uwagi na skład przedmiotowego produktu oraz zawartość składników aktywnych – synefryny.

W dniu 23 marca 2009 r. Spółka przesłała opinię Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, na dowód, że przedmiotowy produkt nie spełnia wymagań produktu leczniczego określonego przepisami prawa farmaceutycznego.

W dniu 17 lutego 2010 r. przedstawiciele PIS przeprowadzili kontrolę w Zakładzie produkcyjnym Spółki, która potwierdziła, że wznowiła zawieszoną produkcję w/w suplementu diety, jednakże dokonano zmiany składu ilościowego, polegającej na obniżeniu zawartości synefryna z 30 na 20 mg w dziennej porcji, zgodnie z opublikowanym raportem EFSA, pozytywnie opiniującym bezpieczeństwo ekstraktu z gorzkiej pomarańczy, standaryzującej wartość 6% synefryny, jako środka spożywczego i jego bezpieczną ilość w przeliczeniu na synefrynę wynoszącą 20 mg/dziennie.

W dniu 22 lutego 2010 r. PIS wszczął postępowanie administracyjne, w związku z wprowadzeniem do obrotu produktu A, natomiast pismem z dnia 23 marca 2010 r. Spółka przedstawiła PPIS raport-opinię EFSA pozytywnie opiniujący stosowanie w produkcji citrus aurantium, jako środka spożywczego, w ograniczonej, bezpiecznej ilości, nie przekraczającej w przeliczeniu na synefrynę 20 mg/dziennie.

Kolejnymi pismami z dnia 2 września i 5 listopada 2010 r. GIS poinformował Spółkę o tym że, nie przedstawiła nadal żadnych dowodów pozwalających na zmianę jego dotychczasowego stanowiska, a pismem z dnia 21 marca 2010 r. GIS wyraził negatywne stanowisko w sprawie wprowadzenia do obrotu suplementów diety A oraz B, które w składzie zawierają ekstrakt z gorzkiej pomarańczy (citrus aurantium) 335 mg, w tym synefrynę 20 mg.

Odnośnie produktu B organ I instancji podkreślił, że pismem z dnia 22 maja 2009 r. poinformował Skarżącą Spółkę o tym, że zgodnie z opinią Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych synefryna nie powinna być składnikiem suplementów diety, ze względu na niebezpieczeństwo związane z jej stosowaniem (podwyższa ciśnienie tętnicze, zakłóca rytm pracy serca, wchodzi w interakcję z kofeiną i efedryną, podnosi temperaturę ciała i działa hipertermicznie). Ponadto w literaturze opisywano przypadki zapaści, arytmii oraz tachykardii po zastosowaniu preparatów zawierających synefrynę i dlatego GIS stoi na stanowisku, że produkty zawierające synefrynę nie powinny być stosowane jako składniki środków spożywczych. Z tych powodów wprowadzenia do obrotu na terenie RP przedmiotowego produktu będzie stanowić naruszenie obowiązujących przepisów prawa żywnościowego.

W odpowiedzi na pismo Spółki, GIS pismem z dnia 2 września 2010 r. poinformował Spółkę, że przedłożone dokumenty nie potwierdzają spełnienia wymagań dotyczących stosowania w/w produktu jako suplementu diety, gdyż zarówno opinia Instytutu Żywności i Żywienia, jak i dokument doradczy EFSA poddają w wątpliwość bezpieczeństwo stosowania suplementów diety zawierających synefrynę. W szczególności z udokumentowanych przypadków działań niepożądanych, takich jak zaburzenia kardiologiczne, jak również możliwość wystąpienia działań genotoksycznych i toksycznych w przypadku długotrwałego stosowania produktów zawierających skoncentrowane przetwory z gorzkiej pomarańczy.

Jednocześnie GIS zwrócił się z prośba o zweryfikowanie składu produktu B, a następnie po udzieleniu odpowiedzi przez Spółkę GIS pismem z dnia 5 listopada 2010 r. potrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, stwierdzając, że w świetle posiadanej dokumentacji, w szczególności negatywnej opinii Instytutu Żywności i Żywienia, wielu publikacji eksperckich, w tym dokumentu doradczego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, na obecnym etapie nie można uznać, że produkt B został zakwalifikowany w sposób prawidłowy do grupy suplementów diety ze względu na potencjalne ryzyko negatywnych skutków dla zdrowia konsumentów.

Nadto GIS pismem z dnia 21 marca 2011 r. wyraził negatywne stanowisko w sprawie wprowadzania do obrotu suplementów diety - B, które w swoim składzie zawierają ekstrakt z gorzkiej pomarańczy 335 mg, w tym synefrynę 20 mg.

Odnośnie produktu C, w składzie którego znajduje się ekstrakt z owoców gorzkiej pomarańczy, zawierający 6% synefryny, w piśmie z dnia 5 listopada 2010 r. GIS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, stwierdzając, że w świetle posiadanej dokumentacji, w szczególności negatywnej opinii Instytutu Żywności i Żywienia, wielu publikacji i opinii eksperckich, w tym dokumentu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, na obecnym etapie nie można uznać, że produkt C został zakwalifikowany w sposób prawidłowy do grupy suplementów diety ze względu na potencjalne ryzyko zaistnienia negatywnych skutków zdrowia konsumentów. Produkt niespełniający wymagań zdrowotnych i jakościowych traktowany jest jako produkt niebezpieczny i jako taki nie może być wprowadzany do obrotu.

W odwołaniu Skarżąca Spółka odwołała żądała uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła, że wydana została z naruszeniem

- art. 10 k.p.a.;

- art. 7 i 77 k.p.a. polegającego na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy przez brak zebrania i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Organ I instancji w istocie nie przeprowadził własnego postępowania dowodowego, poprzestając na opinii GIS;

- art. 107 § 3 k.p.a. polegającego na braku oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, jego analizy i wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, czyli w istocie brak uzasadnienia skarżonej decyzji. W szczególności organ w swoim uzasadnieniu opierając się na opinii (GIS) z dnia 21 marca 2011 r. jako na jedynym dowodzie, nie wykazał, że produkt nie spełnia wymagań zdrowotnych i jakościowych, przez co traktowany jest jako produkt niebezpieczny;

- art. 80 k.p.a. polegającego na nieprawidłowej ocenie stanu faktycznego na podstawie zebranego materiału dowodowego, zaniechaniu dokonanego wyjaśnienia stanu faktycznego, opierając się jedynie na dokonanych przez GIS sprzecznych ustaleniach;

- art. 8 w związku z art. 6 i 6a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. nr 136 poz. 914 ze zm.).

Decyzją z dnia 3 sierpnia 2011 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, iż rozstrzygnięcie organu I instancji było zasadne. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w całości podtrzymał stanowisko organu I instancji. Podkreślił, że podstawową zasadą prawa żywnościowego jest ułatwienie dokonywania świadomych wyborów produktów oraz zapewnianie dostępności do żywności o adekwatnym poziomie bezpieczeństwa. Zatem środki spożywcze musza być bezpieczne dla konsumentów. Następnie organ odwoławczy powołał art. 29, art. 30 i art. 31 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia i podkreślił, że bezpieczeństwo stosowania oraz poprawność kwalifikacji produktów: A, B, C, do grupy suplementów diety jest wątpliwe w głównej mierze ze względu na skład ilościowo-jakościowy. Dotyczy to jednoczesnej obecności synefryny oraz kofeiny w składzie przedmiotowych produktów, co powoduje potencjalne ryzyko zaistnienia negatywnych skutków dla zdrowia człowieka. GIS stwierdził, ze produkty zawierające w składzie jednocześnie synefrynę pochodzenia naturalnego oraz składniki o działaniu synergicznym lub inne wykazujące działanie pobudzające mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia konsumentów i dlatego GIS wielokrotnie wskazywał na konieczność weryfikacji składu produktów, czego jednak Spółka nie uczyniła.

Odnosząc się do zarzutu Spółki, że GIS wydał w sprawie dwie sprzeczne opinie, organ odwoławczy podniósł, że wprawdzie GIS pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. poinformował firm, iż przyjął do wiadomości powiadomienie o wprowadzeniu produktu do obrotu, jako suplementu diety, ale późniejsza analiza dokumentów przedłożonych przez Spółkę doprowadziła do weryfikacji tego stanowiska, o czym poinformowano Spółkę.

Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że GIS powołując się na opinię EFSA przedstawił wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa stosowania synefryny i kofeiny łącznie w wieloskładnikowych suplementach diety, stwierdzając jednocześnie, że produkty takie mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Nadto GIS zwrócił się z prośbą o zweryfikowanie składu produktów A, B i C, czego jednak Spółka nie dokonała.

Odpowiadając na zarzut Spółki, żer EFSA pozytywnie opiniuje bezpieczeństwo ekstraktu z gorzkiej pomarańczy, jako środka spożywczego w ilości 20 mg dziennie, organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem EFSA, za bezpieczną ilość synefryny uznaje się ilości naturalnie występujące w żywności. W przypadku gdy podaż synefryny przekracza tradycyjny poziom spożycia lub występuje w połączeniu z innymi substancjami o działaniu synergicznym zasadnym jest podejmowanie indywidualnej oceny bezpieczeństwa produktów. Wynika to z udokumentowanych, niepożądanych przypadków długotrwałego stosowania produktów zawierających skoncentrowane przetwory z gorzkiej pomarańczy. Wiele doniesień o bezpieczeństwie stosowania wyciągu z gorzkiej pomarańczy bazuje na wynikach badań przeprowadzonych na osobach o prawidłowym ciśnieniu krwi, przy czym produkty zawierające ekstrakt z pomarańczy rekomendowane są dla osób z nadwagą i otyłością, u których zaburzenia ciśnienia tętniczego krwi i/lub choroba nadciśnieniowa występują o wiele częściej. EFSA podkreśla, że większość danych zawierających informacje na temat stosowania suplementów diety zawierających p-synefrynę jest kontrowersyjna. Bezpieczeństwo stosowania przetworów z gorzkiej pomarańczy, zawierających synefrynę, powinno być przedmiotem pogłębionych badań. Do czasu rzetelnych badań naukowych, zdaniem EFSA, przetwory naowocni pomarańczy gorzkiej nie powinny być stosowane równocześnie ze składnikami pobudzenia roślinnego o działaniu pobudzającym lub zawierającym substancje o potencjalnie możliwym działaniu synergicznym.

Organ odwoławczy powołał także art. 14 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2001 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa żywności (Dz. UE L z 1 lutego 2002 r. str. 1-24) zgodnie, z którym żaden niebezpieczny środek spożywczy nie może być wprowadzony na rynek. Środek spożywczy jest uznawany za niebezpieczny, jeśli uważa się za szkodliwy dla zdrowia. W myśl zapisów tego przepisu, oceniając czy środek spożywczy jest szkodliwy dla zdrowia, należy mieć na uwadze nie tylko prawdopodobne natychmiastowe i/lub krótkotrwałe i/lub długotrwałe skutki tego środka dla zdrowia spożywającej go osoby, ale także dla następnych pokoleń, ewentualne skutki skumulowania toksyczności oraz szczególną wrażliwość zdrowotną określonej kategorii konsumentów, jeśli środek spożywczy jest przeznaczony dla tej kategorii konsumentów. Natomiast w przedmiotowej sprawie nie potwierdzono bezpieczeństwa dla zdrowia przedmiotowych preparatów.

Odnośnie zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. organ odwoławczy podkreślił, że zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ, ustalenia poczynione przez GIS w toku postępowania, o którym mowa w art. 30 i art. 31 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia są dla państwowych powiatowych i wojewódzkich inspektorów sanitarnych wiążące i stanowią dowód w sprawie.

Niezasadny jest również, zdaniem organu odwoławczego zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 10 k.p.a. z uwagi na fakt zawiadomienia Spółki w dniu 16 maja 2011 r. o zebraniu w sprawie materiału dowodowego w sprawie. Podobnie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 8 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, gdyż zasadnym było podjęcie przez organ I instancji działań w tym trybie.

Na powyższą decyzję skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zarzuciła naruszenie art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP, art. 3 ust. 2 oraz art. 8 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz art. 7 i 77 K.p.a. Spółka podniosła, że organy obu instancji nie wykazały jakich konkretnie wymagań określonych przepisami ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie spełniają substancje objęte zakazem. Strona Skarżąca na poparcie swojego stanowiska powołała się na opinię EFSA, gdzie pozytywnie zaopiniowano bezpieczeństwo ekstraktu z gorzkiej pomarańczy jako środka spożywczego w ilości 20 mg dziennie w przeliczeniu na synefrynę. Skarżąca Spółka podniosła, że organ nie wyjaśnił dlaczego oparł się na jednej z dwóch sprzecznych opinii GIS, nie wyjaśniając dlaczego odmówił mocy dowodowej drugiej z nich. Stwierdziła również, że zagadnienie będące przedmiotem analizy w niniejszej sprawie nie zostało właściwie zbadane. W szczególności podnosiła, że konkurencyjne preparaty o składzie zbliżonym do produktu skarżącej zostały dopuszczone do obrotu pomimo takiej samej zawartości synefryny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny – zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa art. 145 § 1pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, że skarga nie jest zasadna.

Wprowadzenie przez organ administracyjny określonego w zaskarżonej decyzji zakazu mieściło się w zakresie przyznanego organom inspekcji sanitarnej zakresu kompetencji wynikającego z przytoczonych w podstawie prawnej decyzji przepisów, tj. w szczególności przepisów art. 3 ust, 2, art. 8 i art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. nr 171, poz. 1225). Z przepisów tych wynika mianowicie kompetencja dla organów inspekcji sanitarnej do ustanawiania w drodze decyzji zakazu wprowadzania do obrotu lub nakazu wycofania z obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo suplementu diety produktu, który nie spełnia wymagań dla tych środków spożywczych.

Wskazać należy, że stosownie do art. 3 ust.1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia żywnością (środkiem spożywczym) jest każda substancja lub produkt w rozumieniu art. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 178/2002 ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.UE.L.2002.31.1). W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia żywnością produkty niespełniające wymagań prawa żywnościowego nie mogą być oznakowane i wprowadzane do obrotu na terytorium RP jako żywność. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 3 pkt 39 cyt. ustawy suplement diety, to środek spożywczy, którego celem jest uzupełnienie normalnej diety, będący skoncentrowanym źródłem witamin lub składników mineralnych lub innych substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, pojedynczych lub złożonych, wprowadzany do obrotu w formie umożliwiającej dawkowanie (...) z wyłączeniem produktów posiadających właściwości produktu leczniczego w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego.

W niniejszej sprawie, w reakcji za powiadomienie Głównego Inspektora Sanitarnego przez skarżącą Spółkę o zamiarze wprowadzenia do obrotu spornych produktów, organy na podstawie art. 30 i art. 31 cytowanej ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, przeprowadziły postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkty objęte powiadomieniem, ze względu na ich skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego.

W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy dla postawienia tezy, że istnieje niebezpieczeństwo stosowania spornych produktów jako suplementów diety, ze względu na ich skład ilościowo – jakościowy. Tym samym organy zasadnie zakazały wprowadzenia do obrotu ww. produktów jako suplementów diety.

Stanowisko organów znajduje potwierdzenie przede wszystkim w opiniach Głównego Inspektora Sanitarnego, kierowanych do skarżącej spółki w toku postępowania wyjaśniającego. Główny Inspektor Sanitarny stwierdza w nich, że jednoczesna obecność synefryny oraz kofeiny w składzie przedmiotowych produktów, powoduje potencjalne ryzyko zaistnienia negatywnych skutków dla zdrowia człowieka. Ponadto GIS stwierdził, że produkty zawierające w składzie jednocześnie synefrynę pochodzenia naturalnego oraz składniki o działaniu synergicznym lub inne wykazujące działanie pobudzające mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Główny Inspektor Sanitarny powołał się na opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności EFSA, zgodnie z którą za bezpieczną ilość synefryny uznaje się ilość naturalnie występującą w żywności. Główny Inspektor Sanitarny wyraził wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa stosowania synefryny i kofeiny łącznie w wieloskładnikowych suplementach diety, stwierdzając równocześnie, że produkty takie mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia konsumentów. W toku prowadzonych postępowań GIS niejednokrotnie wskazywał na konieczność weryfikacji składu produktów, czego skarżąca spółka nie dokonała.

Ponadto w aktach sprawy istnieje opinia Instytutu Żywności i Żywienia z dnia 11 września 2008 r. znak [...] dotycząca produktu "B", w której stwierdzono, że zawarta w gorzkiej pomarańczy synefryna powoduje m.in. wzrost ciśnienia tętniczego krwi i może być kardiotoksyczna, powoduje tachykardię, tachyarytmię, wydłużenie w zapisie EKG odcinka QT, zawał serca, pogorszenie przebiegu jaskry wąskim kątem przesączenia, nasilenie objawów migreny. Instytut zwrócił uwagę, iż produkt przeznaczony jest dla osób otyłych, a są to często osoby z nadciśnieniem, chorobą wieńcową serca, zaburzeniami rytmu serca, a więc osoby szczególnie wrażliwe na działania niepożądane synefryny. Z powodu wymienionych chorób pacjenci przyjmują szereg leków, z którymi zawarta w preparacie synefryna, a także kofeina mogą wchodzić w reakcje. Zdaniem Instytutu dopuszczenie do obrotu produktu "B", jako suplementu diety zawierającego synefrynę i kofeinę może wiązać się z pojawieniem w szczególnych przypadkach istotnych działań niepożądanych. Z kolei umieszczenie na etykiecie i ulotce informacji o szeregu przeciwwskazań do stosowania preparatu będzie kłócić się z definicją suplementu diety. Okoliczności te zdaniem Sądu jednoznacznie potwierdzają słuszność rozstrzygnięcia organów administracyjnych.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej spółki, że w aktach sprawy znajdują się dwie sprzeczne ze sobą opinie Głównego Inspektora Sanitarnego, przy czym organy oparły się wyłącznie na jednaj z nich nie uzasadniając dlaczego pominięto tę drugą, Sąd stwierdza, że nie jest on zasadny. Przede wszystkim w decyzji organu drugiej instancji organ ten odniósł się do ww. zarzutu postawionego uprzednio w odwołaniu. Ponadto Sąd nie dopatrzył się sprzeczności pomiędzy opiniami Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 26 kwietnia 2010 r. i 21 marca 2011 r. W toku całego postępowania stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego było spójne i jednoznacznie negatywne. Sąd stwierdza, że wprawdzie pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Główny Inspektor Sanitarny poinformował skarżącą Spółkę, iż przyjął do wiadomości powiadomienie o wprowadzeniu produktu do obrotu, jako suplementu diety, ale późniejsza analiza dokumentów przedłożonych przez A Sp. z o.o. doprowadziła do weryfikacji tego stanowiska. O fakcie tym Główny Inspektor Sanitarny poinformował firmę pismem z dnia 2 września 2010 r. podając jednocześnie powody tej zmiany.

Nie jest także zasadny zarzut wydania negatywnej dla strony decyzji pomimo zastosowania się przez skarżącą spółkę do wymogów GIS odnośnie umieszczenia informacji o produkcie na etykiecie, zawartych w piśmie z dnia 2 września 2010 r.

W ocenie Sądu treść pism Główny Inspektor Sanitarny w tej sprawie nie zawierała takich zaleceń. W piśmie tym Główny Inspektor Sanitarny zawarł ogólną informację na temat dodatkowego oznakowania produktów spożywczych określonych w art. 29 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zawierających przetwory z pomarańczy gorzkiej standaryzowane na zawartość synefryny - maksymalnie do 20 mg w zalecanej do spożycia dziennej porcji produktu, podając jednocześnie ich treść. Sąd podziela stanowisko organu, że informacje te nie dotyczyły produktów zgłoszonych przez skarżącą spółkę, bowiem te produkty zawierają synefrynę i kofeinę, a umieszczenie takiego dodatkowego oznakowania, jak np.: "produkt nie może być stosowany w połączeniu z produktami zawierającymi kofeinę tub związki o podobnym działaniu pobudzającym", pozostawałoby w sprzeczności z ich składem surowcowym.

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. UE L z l lutego 2002, str. 1-24) żaden niebezpieczny środek spożywczy nie może być wprowadzony na rynek. Środek spożywczy jest uznawany za niebezpieczny, jeżeli uważa się, że jest szkodliwy dla zdrowia. W myśl zapisów tego artykułu podczas podejmowania decyzji, ze środek spożywczy jest szkodliwy dla zdrowia należy mieć na względzie: nie tylko prawdopodobne natychmiastowe, krótkotrwałe lub długofalowe skutki tego środka dla zdrowia spożywającej go osoby, ale także dla następnych pokoleń, ewentualne skutki skumulowania toksyczności oraz szczególną wrażliwość zdrowotną określonej kategorii konsumentów, jeżeli środek spożywczy jest przeznaczony dla tej kategorii konsumentów.

Sąd stwierdza, że organy administracyjne rzetelnie i kompleksowo ustaliły stan faktyczny i do tak ustalonych faktów prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego. Tym samym nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 7 - 8, art. 77, art. 80 K.p.a. oraz art. 3 ust. 2 i art. 8 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Przedstawione wyżej rozważania dały także podstawę do uznania za bezprzedmiotowy zarzut naruszenia art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 10 K.p.a. albowiem skarżący miał zapewnioną możliwość czynnego udziału w postępowaniu, a zawiadomieniem z dnia 16 maja 2011 r. poinformowano go o zebraniu materiału dowodowego w sprawie. Po doręczeniu zawiadomienia skarżący powołał się co prawda fakt, że inne produkty o takim samym lub zbliżonym składzie zostały dopuszczone do obrotu, jednakże Sąd podkreśla, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej ma przebieg postępowań w innych indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej dotyczących podobnych czy nawet takich samych produktów spożywczych.

Mając powyższe na uwadze należy ocenić, że wobec ustalenia przez organy inspekcji sanitarnej, że oceniane produkty jako suplementy diety nie spełniają wymagań określonych dla tych środków spożywczych, organ prawidłowo nałożył na skarżącą spółkę stosowny zakaz, działając na podstawie przepisów, w tym zwłaszcza art. 32 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie dokonały właściwej wykładni obowiązujących przepisów oraz prawidłowej subsumpcji. W ocenie sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo, a wydane decyzje administracyjne nie zawierają wad prawnych uzasadniających ich uchylenie.

Mając na uwadze przytoczone argumenty sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.