Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1607/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Protokolant - ref. staż. Małgorzata Skomiał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi W. Ś. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 30 maja 2014 r. (data nadania) wniesionej przez Skarżącego W. Ś. jest pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 roku znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.

W dniu [...] kwietnia 2013 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013.

W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów organ uznał, że zachodzi potrzeba usunięcia braków i nieprawidłowości. W związku z powyższym pismem z dnia [...] października 2013 r. wezwano Skarżącego do dostarczenie uzupełnień i złożenia poprawnych dokumentów i wyjaśnień do wniosku z informacją, że uzupełnienia należy dokonać w terminie 21 dni od dnia otrzymania wezwania.

Dnia [...] października 2013 r. wnioskodawca złożył do ARiMR podanie z prośbą o wydłużenie terminu na uzupełnienie wniosku o 30 dni, którą organ uwzględnił, informując Skarżącego, że termin na dokonanie czynności upływa w dniu [...] listopada 2013 r. Ponadto Wnioskodawca w tym samym piśmie został poinformowany, że zgodnie z § 21 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2013 r, zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego programem PROW 2007-2013 "Agencja na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni". We wskazanym terminie Skarżący nadesłał jedynie część uzupełnień, dlatego w dniu [...] lutego 2014 r., organ wysłał do Wnioskodawcy drugie pismo, w którym wskazano braki we wniosku wraz z informacją, że uzupełnienia należy dokonać w terminie 21 dni od dnia otrzymania ww. pisma.

W dniu [...] marca 2014 r. Skarżący wysłał do ARiMR ponowne podanie z prośbą o wydłużenie terminu na uzupełnienie wniosku o dofinansowanie o kolejne 30 dni.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. Skarżący został zawiadomiony o niewyrażeniu zgody na wydłużenie terminu wykonania czynności.

W wyniku analizy dostarczonej dokumentacji Organ stwierdził, że złożony wniosek o przyznanie pomocy nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na niedostarczenie w zakreślonym terminie uzupełnień.

Wobec tego pismem z [...] marca 2014 r. [...] organ w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), odmówił Skarżącemu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, ze zm.).

Skarżący wezwał ARiMR do usunięcia naruszenia prawa w dniu 29 marca 2014 r. wskazując na nieprawidłowości w wydaniu rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. [...] ARiMR podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdził, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie doszło do naruszenia prawa przez organ administracji, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. (data nadania), przed udzieleniem przez Organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Skarżący wniósł skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego aktu administracyjnego, orzeczenie co do istoty sprawy oraz zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych.

Wyjaśnił, że przyczyną nieuzupełnienia wniosku i złożenie drugiego pisma o przedłużenie terminu do jego uzupełnienia było przedłużające się postępowanie ofertowe, wynikające z błędnie wypełnianych przez dealerów ofert, niezgodnie z wytycznymi ARiMR.

Skarżący wskazał, że § 21 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi "w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013" (Dz. U. z 2008 r. Nr 139, poz. 883 ze zm.), dalej: rozporządzenie, stanowi, że "Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni". W powołanym przepisie nie jest napisane, że termin ten nie może przekroczyć łącznie 30 dni w toku całego postępowania o uzyskanie dofinansowania.

W ocenie Skarżącego, interpretacja wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że organ wyraża zgodę na przedłużenie terminu wykonania czynności, która nie może przekroczyć łącznie 30 dni od każdego wezwania do uzupełnienia wniosku, byleby każde ze wskazanych przez wnioskodawcę czynności nie były przedłużane powyżej 30 dni. Skarżący argumentował, że interpretacja organu narusza przepisy prawa, ponieważ wprowadza nieprawidłowe rozumienie przepisu § 21 rozporządzenia. Nie uwzględnia ona wykładni językowej tekstu prawnego, która stanowi, że interpretuje się znaczenie normy prawnej w oparciu i ze względu na jej właściwości językowe. W ocenie Skarżącego, gdyby ustawodawca chciał ograniczyć termin uzupełnienia do 30 dni do całego procesu przyznawania pomocy wnioskodawcy wyraźnie by wskazał, że termin ten nie może przekroczyć łącznie 30 dni w toku całego postępowania o uzyskanie dofinansowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw. Podtrzymał argumentację przedstawioną we wcześniejszych pismach wydanych w toku postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., zwana dalej ustawą). Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust. 4 przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie to odpowiada prawu.

Na wstępie należy przypomnieć, że zasady przyznawania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, działanie " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w zakresie przepisów krajowych zostały uregulowane w ww. ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 ze zm., dalej: rozporządzenie.).

Stosownie do art. 22 ust.1 w zw. z art. 5 ust.1 pkt 18 ustawy pomoc w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiebiorstw" przyznawana jest w drodze umowy.

Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej (art. 22 ust. 2). Do postępowań takich odpowiednio stosuje się przepisy art. 21 ust. 2 i 3 ustawy, które stanowią, że postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Jako podstawę prawną odmowy przyznania wnioskowanego dofinansowania ARiMR wskazała przepis § 18 ust. 5 rozporządzenia.

W § 18 rozporządzenia ustalona została procedura postępowania w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki.

Zgodnie z § 18 w ust. 1, 1a i 2 stanowią, że Agencja nie przyznaje pomocy jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, chyba że dane, które należy podać w wymaganych pozycjach wniosku o przyznanie pomocy, wynikają bezpośrednio z innych pozycji wniosku, z dokumentów dołączonych do wniosku lub są zawarte w ewidencji producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Agencja nie przyznaje pomocy również jeżeli wniosek nie został złożony w terminie, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek.

Jeżeli we wniosku o przyznanie pomocy nie wskazano adresu wnioskodawcy i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

Stosownie do § 18 ust. 3 i 4 jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone wyżej nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków:

1) nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, Agencja nie przyznaje pomocy, o czym informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy;

2) usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

Natomiast § 18 ust. 5 rozporządzenia stanowi, że jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

Zgodnie z § 21 rozporządzenia Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni.

Jak wynika z akt sprawy oraz prawidłowo ustalonego przez ARiMR stanu faktycznego W. Ś. złożył w dniu [...] kwietnia 2013 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Pismem z dnia [...] października 2013 r. (doręczonym 7 października 2013 r.) wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia i poprawienia wniosku. Wnioskodawca został zobowiązany do dokonania ww. czynności w terminie 21 dni kalendarzowych od daty otrzymania wezwania.

W dniu 28 października 2013 r. W. Ś. zwrócił się do Agencji o zgodę na wydłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o 30 dni, na co została wyrażona zgoda. Ponieważ w tym przedłużonym terminie została złożona tylko część uzupełnień, kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014 r. został ponownie wezwany do uzupełnienia braków wniosku w terminie 21 dni. Przed upływem terminu do uzupełnienia braków wnioskodawca zwrócił się do Agencji o przedłużenie terminu o kolejne 30 dni. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. Agencja poinformowała wnioskodawcę o nie wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu z uwagi na fakt, iż zgodnie z § 21 rozporządzenia wykorzystał już możliwość przedłużenia terminu o całe 30 dni.

Sporna między stronami jest interpretacja wyżej przytoczonego zapisu § 21 rozporządzenia. Skarżący twierdzi, że taka możliwość przedłużenia terminu o 30 dni dotyczy każdego z wezwań do uzupełnienia braków wniosku. Agencja stoi na stanowisku, że w toku całego rozpatrywania wniosku możliwe jest przedłużenie terminu o czas maksymalnie 30 dni.

W tym sporze, zdaniem Sądu, rację należy przyznać Agencji. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy wynika to jasno z treści w/w przepisu. Należy bowiem wskazać, że drugie wezwanie dotyczy tych braków wniosku o dofinansowanie, które nie zostały usunięte w wyniku pierwszego wezwania. Nie jest to więc pismo, które dotyczy kwestii nowych, o których wnioskodawca nie wie. To są właśnie te "określone czynności", o których mowa w § 21 rozporządzenia. Zdaniem Sądu z przepisu jasno więc wynika, że możliwość przedłużenia terminu o łącznie 30 dni dotyczy całego postępowania czyli dwóch przewidzianych wyżej wskazanymi przepisami wezwań do usunięcia braków wniosku o dofinansowanie.

Dlatego też Agencja nie mogła na prośbę wnioskodawcy zawartą w piśmie z [...] marca 2014 r. przedłużyć terminu do usunięcia braków wniosku i wobec nieusunięcia braków w zakreślonym terminie była zobowiązana do odmowy przyznania pomocy – na zasadzie § 18 ust. 5 rozporządzenia.

Z wyżej wyłożonych względów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.