Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 433/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 246 ust. 1, art. 247 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9, art. 256 par. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 7, 8, 77 par. 3, 80, 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy ZEBRA o numerze [...] 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej U. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (nazywany dalej: "UP" lub organem) decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 w zw. z art. 132 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., nazywanej dalej: "p.w.p.") oraz art. 100 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p., po rozpatrzeniu wniosku

Z. z siedzibą w H., Bermudy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "ZEBRA" nr [...] udzielonego na rzecz U. Sp. z o.o. z siedzibą w K., unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "ZEBRA" [...] w zakresie towarów: "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek, dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz; usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych" - kl. 02, 09, 16, 37". W pozostałym zakresie sprzeciw oddalił.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

1. Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Z. z siedzibą w H., Bermudy, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., wniosła sprzeciw wobec decyzji UP z dnia [...] marca 2008 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "ZEBRA" [...] na rzecz U. Sp. z o.o. z siedzibą w K., uznając, że sporne oznaczenie jest podobne w myśl powyższego przepisu do 3 znaków towarowych ZEBRA z wcześniejszym pierwszeństwem zarejestrowanych na jego rzecz w trybie wspólnotowym pod numerami [...] i [...] oraz w trybie krajowym pod numerem [...].

Sporny znak towarowy zgłoszony został do ochrony w dniu [...] października 2004 r. i przeznaczony do oznaczania towarów w klasach 02, 09, 16, 37 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług, tj. "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek; dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz, torby, do pakowania z papieru lub z tworzyw sztucznych, pudełka kartonowe lub papierowe; usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych".

W zakresie podobieństwa oznaczeń wnoszący sprzeciw wskazał, że są one w zasadzie identyczne. Natomiast w zakresie podobieństwa towarów, do oznaczania których przeznaczone zostały porównywane znaki wskazał, że służą one do oznaczania towarów podobnych oraz komplementarnych. Zwrócił przy tym uwagę, że w obecnym stanie techniki przeważająca część urządzeń do drukowania (profesjonalnych czy też do użytku domowego) to urządzenia wielofunkcyjne. Kanały dystrybucji towarów oznaczanych znakami towarowymi przeciwstawionymi i spornym są tożsame oraz jest to ten sam krąg potencjalnych odbiorców. W związku z powyższym, jego zdaniem, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że współistnienie na rynku dwóch prawie identycznych oznaczeń przeznaczonych do oznaczania podobnych lub komplementarnych towarów wywoła u przeciętnego odbiorcy błędne skojarzenie, że pochodzą one z tego samego źródła.

2. Uprawniony pismem z dnia [...] listopada 2009 r. uznał sprzeciw za bezzasadny, stwierdzając, że przeciwstawiony znak wspólnotowy [...] posiada późniejsze pierwszeństwo aniżeli znak sporny, przez co nie może stanowić skutecznego przeciwstawienia względem spornego znaku. Towary, do oznaczania których przeznaczone są pozostałe znaki, nie są ani podobne, ani komplementarne z towarami do oznaczania których przeznaczony został znak sporny. Brak podobieństwa towarów wynika również z faktu, że w wykazach towarów znaków przeciwstawionych mowa jest o drukarkach etykiet, przywieszek itp., których w żaden sposób nie można uznać za towary podobne do produktów przeznaczonych do druku w biurze czy w domu za pomocą zupełnie innych technologii. Uprawniony wskazał, że drukowanie etykiet odbywa się przede wszystkim w zakładach przemysłowych, gdzie zaopatruje się w etykiety wytworzone towary. W mniejszym stopniu drukowanie etykiet może mieć miejsce w handlu, natomiast drukowanie za pomocą drukarek laserowych lub atramentowych odbywa się w biurach lub mieszkaniach.

Odnośnie podobieństwa samych oznaczeń uprawniony wskazał, że znak towarowy sporny wyróżnia się grafiką i kolorystyką, a znaki przeciwstawione występują jako jedno słowo "zebra". Tak więc, pomiędzy porównywanymi znakami zachodzą istotne różnice wizualne i kolorystyczne.

3. Na rozprawie w dniu [...] czerwca 2013 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Wnoszący sprzeciw zwrócił uwagę, że dokonanie ograniczenia wykazu towarów, do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy, nie eliminuje kolizji z przeciwstawionymi mu znakami. Wskazał przy tym, że wcześniejsze znaki towarowe przeznaczone są nie tylko do oznaczania termicznych drukarek transferowych, ale także do drukarek etykiet. Ponadto w klasie 2 w wykazie spornego znaku towarowego są takie towary jak pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek, natomiast znaki wnoszącego sprzeciw służą do oznaczania oprogramowania dla drukarek oraz taśm dla drukarek. Wszystkie te towary należy uznać za mające to samo przeznaczenie i ten sam cel, gdyż służą one zapewnieniu działania drukarki.

Uprawniony podniósł natomiast, że kluczową kwestią jest ustalenie kręgu odbiorców, do którego skierowane są porównywane znaki towarowe. Wskazał także, że kod kreskowy RFID nie jest podobny do papieru czy drukarki.

4. UP, rozpatrując złożony wniosek uznał częściowo za zasadny zarzut w zakresie towarów: "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek; dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych, papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz; usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych" - kl. 02, 09, 16, 37, wobec czego tylko w tym zakresie unieważnił prawo ochronne na znak towarowy ZEBRA [...], natomiast w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił.

UP, powołując się na treść art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., wyjaśnił, że dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: identyczności lub podobieństwa towarów, do oznaczania których znaki te są przeznaczone oraz identyczności lub podobieństwa znaków towarowych.

UP zastrzegł, że podobieństwo towarów i znaków może prowadzić do ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. A zatem z powyższego przepisu wynika, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, które mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd.

UP zastrzegł na wstępie, że sporny znak towarowy słowny ZEBRA [...] został zgłoszony do ochrony w dniu [...] października 2004 r. Wbrew twierdzeniu uprawnionego, wszystkie przeciwstawione znaki towarowe posiadają wcześniejsze pierwszeństwa.

Znak towarowy wspólnotowy ZEBRA [...] został zgłoszony do ochrony w dniu [...] września 1996 r. Wcześniejsze pierwszeństwo posiada także krajowy znak towarowy ZEBRA [...], który został zgłoszony w UP do ochrony w dniu [...] stycznia 1997 r.

Skuteczne przeciwstawienie - wbrew twierdzeniu wnioskodawcy - może stanowić także wspólnotowy znak towary ZEBRA [...], gdyż mimo jego zgłoszenia do ochrony w dniu [...] grudnia 2004 r., posiada on pierwszeństwo datowane na dzień [...] lipca 2004 r., a więc blisko trzy miesiące przed zgłoszeniem do ochrony znaku spornego ZEBRA [...].

UP, przystępując do porównania spornych znaków w aspekcie oceny ich podobieństwa, w pierwszej kolejności wziął pod uwagę towary, do oznaczania których zostały one przeznaczone, z uwagi na to, że dopiero stwierdzenie jednorodzajowości towarów uzasadnia rozpoczęcie badania podobieństwa oznaczeń.

Towary tego samego rodzaju mogą występować zarówno w tych samych jak i w różnych klasach. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że towary do oznaczania których przeznaczony został znak sporny ZEBRA [...] oraz towary, do sygnowania których przeznaczono znaki przeciwstawione ZEBRA [...] i ZEBRA [...] należą do tej samej klasy (kl. 09, 16 - sporny znak oraz przeciwstawione znaki) jak i do różnych klas towarowych Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług (znak sporny [...] - kl. 02, 09, 37, natomiast znak przeciwstawiony krajowy [...] - kl. 07, 09, oraz znak przeciwstawiony ZEBRA [...] do kl. 09).

Znak ZEBRA [...] przeznaczony został do oznaczania takich towarów jak: "termiczne drukarki etykiet transferowych (inne niż do użytku biurowego); termiczne drukarki etykiet transferowych, software umożliwiający normalnym drukarkom drukowanie i/lub odczyt kodu kreskowego; etykiety czyste lub z częściowym nadrukiem, przywieszki i metki do nadruku przy pomocy drukarek etykiet, taśmy do drukarek etykiet" (kl. 7, 9, 16). Znak ZEBRA [...] przeznaczony został do oznaczania towarów takich jak "identyfikatory częstotliwości radiowych (RFID), inteligentne przywieszki i etykiety zawierające wkomponowanie mikrochipy, układy scalone, anteny i transpondery do rejestracji odbioru, przechowywania, kodowania, aktualizacji i transmisji danych, drukarki, engine drukarek, moduły drukarek do testowania transponderów RFID, odczytu i zapisu danych RFDI oraz tworzenia kodowanych inteligentnych przywieszek i etykiet przy zastosowaniu komponentów RFDI", natomiast znak ZEBRA [...] został przeznaczony do oznaczania takich towarów jak "drukarki etykiet, oprogramowanie komputerowe do komputerów uniwersalnych umożliwiające drukowanie i/lub czytanie kodów kreskowych; czyste lub częściowo zadrukowane etykiety, przywieszki i bilety do zadrukowania za pomocą drukarek do etykiet, taśmy do drukarek etykiet" (kl. 7, 9,16).

UP podkreślił, że znaki przeciwstawione (a zwłaszcza znak ZEBRA [...]) służą nie tylko do oznaczania drukarek etykiet, ale także do oznaczania wszystkich typów "drukarek" w ogóle.

Zdaniem UP, w sprawie zachodzi podobieństwo takich towarów i usług do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny jak: "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek; dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz; usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych" - wynikające z ich komplementarności do towarów, do oznaczania których przeznaczone są znaki przeciwstawione.

Powyższe ustalenia są następstwem okoliczności, że "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz" oraz "usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych", a więc towary i usługi, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny ZEBRA [...] są podobne i/lub komplementarne do towarów do oznaczania których przeznaczony jest znak ZEBRA [...] takich jak "drukarki" czy towarów do oznaczania których przeznaczony jest znak ZEBRA [...] takich jak "taśmy do drukarek etykiet". W szerokim pojęciu "drukarki" mieszczą się wszystkie rodzaje drukarek nie tylko drukarki biurowe, ale także drukarki specjalistyczne, jak np. drukarki etykiet.

Zdaniem UP, nie ulega wątpliwości, że "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, taśmy do maszyn do pisania, tusz, papier, papier do faksów, papier do kopiowania" stanowią po prostu części "drukarek" lub innych urządzeń o takim samym lub podobnym przeznaczeniu (np. maszyn do pisania, faksów etc.), albo stanowią po prostu materiały eksploatacyjne do nich. UP zauważył, że zarówno drukarki jak i maszyny do pisania, faksy, kopiarki pełnią tę samą funkcję "nanoszenia" informacji na papier. Często jedno "urządzenie wielofunkcyjne" zawiera w sobie funkcje zarówno drukarki, faksu, kopiarki czy też innych urządzeń biurowych.

Z tego samego powodu UP uznał, że "usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych", są usługami komplementarnymi w stosunku do drukarek i kopiarek.

W podobny sposób UP dokonał oceny podobieństwa towarów, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny takich jak "dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych, do towarów do oznaczania których przeznaczone są znaki przeciwstawione. Z wiedzy ogólnej wynika, że towary takie jak "dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych" są komplementarne w stosunku do programów komputerowych, w tym takich towarów jak "oprogramowanie komputerowe do komputerów uniwersalnych umożliwiające drukowanie i/lub czytanie kodów kreskowych", a więc są komplementarne do towarów, do oznaczania których przeznaczone są znaki ZEBRA ([...] i [...]). Każdy program komputerowy, bez względu do czego jest przeznaczony, musi posiadać "fizyczny" nośnik w postaci dysku magnetycznego, optycznego, dyskietki itp. Towary do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny takie jak "dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych" stanowią bez wątpienia taki nośnik fizyczny, na którym można przechowywać "oprogramowanie komputerowe do komputerów uniwersalnych umożliwiające drukowanie i/lub czytanie kodów kreskowych". Tym samym stanowią względem siebie towary komplementarne.

W pozostałym zakresie towarów, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny, UP uznał, że nie zachodzi podobieństwo czy komplementarność z towarami, do oznaczania których przeznaczone zostały znaki przeciwstawione, gdyż "torby do pakowania z papieru lub tworzyw sztucznych, pudełka kartonowe lub papierowe", nie są podobne i nie stanowią towarów uzupełniających dla szeroko pojętych urządzeń drukujących, oprogramowania do takich urządzeń, itp. Nie są to bowiem towary, których używanie uwarunkowane jest koniecznością użycia takich towarów jak "torby do pakowania z papieru lub tworzyw sztucznych, pudełka kartonowe lub papierowe".

Wobec ustalenia, że porównywane towary i usługi są częściowo do siebie podobne (komplementarne), UP uznał, że zaistniały podstawy do przeprowadzenia badania podobieństwa znaków towarowych, co winno być dokonane przez pryzmat zorientowanych odbiorców, którymi w zakresie towarów "zbieżnych" (komplementarnych) będą osoby fizyczne korzystające ze sprzętu biurowego i domowego takiego jak komputery, drukarki, faksy czy inny sprzęt biurowy - wykorzystywany do pracy, działalności gospodarczej czy nawet w celach rozrywkowych. Oznacza to, że zorientowanymi odbiorcami towarów do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny będą w zasadzie te same osoby, które nabywają towary do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony.

Przy ocenie podobieństwa oznaczeń należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie wywierają one na odbiorcy.

Znak sporny jest oznaczeniem słowno-graficznym przedstawiającym stylizowany napis ZEBRA w kolorach czerwonym, czarnym i białym, w którym litery "Z", "E", "R", "A" są w kolorze czerwonym, a litera "B" - pisana kursywą - jest w kolorach czarnym i białym. Znaki przeciwstawione są natomiast znakami słownymi składającymi się ze jednego wyrazu "ZEBRA". Analiza porównawcza powyższych znaków winna być dokonana w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej.

W ocenie UP, porównywane oznaczenia są identyczne zarówno w warstwie fonetycznej jak i znaczeniowej.

Sporny znak towarowy zawiera elementy zarówno słowne jak i graficzne. Elementy graficzne w znaku tym pełnią jednak rolę podrzędną. Sprowadzają się bowiem do zapisu wyrazu "ZEBRA" - gdzie litery "z, e, r, a" zapisane są czerwonym kolorem, zaś litera "b" zapisana jest lekką kursywą w kolorze czarnym i białym.

Elementy te służą jedynie wyeksponowaniu elementu słownego i same w sobie mają niewielką zdolność utrwalenia się w pamięci odbiorcy. Bez wątpienia dominujący i wyróżniający charakter w znaku spornym ma element słowny ZEBRA, Przeciętny odbiorca w pierwszej kolejności dostrzeże zatem ten element.

Przeciwstawione znaki towarowe są oznaczeniami słownymi składającymi się jedynie z jednego elementu słownego "ZEBRA", który jest identyczny zarówno w wymowie (fonetycznie) jak i znaczeniowo z dominującym i wyróżniającym elementem znaku spornego jakim jest słowo ZEBRA. Oznacza to, że porównywane znaki towarowe są identyczne, w warstwie fonetycznej i znaczeniowej.

Do przyjęcia podobieństwa oznaczeń wystarczy ich zbieżność tylko na jednej płaszczyźnie, jednocześnie nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków przez odbiorców, wystarczy bowiem, że istnieje taka możliwość. Zdaniem UP, porównywane znaki towarowe są identyczne w warstwie fonetycznej i znaczeniowej oraz przeznaczone zostały do oznaczania towarów (usług) podobnych względem siebie, tym samym zachodzi prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd.

Z uwagi na powyższe UP - w zakresie towarów podobnych - podzielił stanowisko wnoszącego sprzeciw o możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd nawet jeśli przeciętnym odbiorcą jest osoba należycie i dobrze poinformowana, należycie uważna i ostrożna. Odbiorca rzadko ma bowiem możliwość porównywania znaków zestawionych obok siebie, a z psychologicznego punktu widzenia zachowuje w głowie jedynie ogólny obraz znaku towarowego przeciwstawionego (wyrok ETS w sprawie C-342/97 Lloyd Schuhfabrik Meyer). Dlatego też odbiorca może uznać, że porównywane znaki należą do jednego podmiotu (seria znaków) lub między wnoszącym sprzeciw i uprawnionym zachodzą powiązania natury prawnej lub finansowej.

5. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. U. Sp. z o.o. z siedzibą K. (nazywana dalej "Skarżącą", "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z dnia [...] lipca 2013 r., wnosząc o jej uchylenie w zakresie częściowego unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "ZEBRA".

Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

A przepisów prawa materialnego:

a) art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie normy wynikającej z tego przepisu do istniejącego stanu faktycznego i uznanie, że zostały łącznie spełnione wszystkie przesłanki powołanego przepisu, tj., że istnieje podobieństwo i komplementarność pomiędzy towarami i usługami oraz podobieństwo pomiędzy porównywanymi znakami a tym samym, że istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów i usług uzasadniające unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ZEBRA [...], gdy w rzeczywistości przesłanki te nie zostały spełnione, ponieważ wcześniejsze znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania towarów specjalistycznych mających odmienny krąg odbiorców, zastosowanie i kanały dystrybucji;

B. przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy:

a) zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7 K.p.a., a także art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegającego na zaniechaniu odniesienia się do rzeczywistego zakresu ochrony przeciwstawionych znaków oraz zaniechaniu rozpatrzenia całości materiału dowodowego zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. i wszystkich argumentów Skarżącej, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, poprzez:

- wydanie decyzji o częściowym unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy ZEBRA nr [...] przed uprawomocnieniem się decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia w części prawa ochronnego na ten znak, co mogło mieć wpływ na stwierdzenie istnienia lub braku podobieństwa towarów i usług w przedmiotowej prawie, a tym samym co potwierdza zarzut wydania zaskarżonej decyzji bez wnikliwego i wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy przejawiający się w pominięciu faktu stwierdzenia wygaśnięcia w części prawa ochronnego na omawiany znak towarowy,

- całkowite pominięcie i brak odniesienia się do argumentów i dowodów złożonych przez Skarżącą przy piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. oraz na rozprawie w dniu [...] czerwca 2013 r., wskazujących na fakt, że towary chronione wcześniejszymi znakami są przeznaczone dla odbiorcy specjalisty i mają specjalistyczne zastosowanie, a w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w szczególności odnośnie zakresu ochrony wcześniejszego znaku ZEBRA nr [...] i uznanie, że chroni on wszystkie rodzaje "drukarek", a nie tylko specjalistyczne "drukarki, maszyny drukujące i moduły drukarek do testowania transponderów częstotliwości radiowych RFID, odczytywania i zapisu danych RFID, oraz tworzenia kodowanych metek i etykiet inteligentnych poprzez stosowanie komponentów RFID", na co wskazuje brzmienie całego wykazu towarów dla tego znaku,

- całkowite pominięcie dowodów złożonych przez Skarżącą, przy piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. oraz na rozprawie w dniu [...] czerwca 2013 r., na poparcie argumentów odnośnie definicji i zasad działania drukarek termotransterowych oraz ich odmiennym przeznaczeniu i zastosowaniu w porównaniu do tradycyjnych drukarek laserowych i atramentowych oraz specjalistycznych kanałów dystrybucji tych drukarek, a w konsekwencji błędne ustalenie kręgu odbiorców towarów, do których oznaczania służą przeciwstawione wcześniejsze znaki towarowe oraz zaniechanie wyjaśnienia, z jakich powodów UP uznał te dowody za niewystarczające,

- rozstrzygnięcie sprawy z całkowitym pominięciem wskazywanego przez Skarżącą faktu, że zakres ochrony wcześniejszych znaków towarowych nie obejmuje wszystkich rodzajów drukarek oraz, że materiały do drukarek termotransterowych, ze względu na zupełnie inny mechanizm działania, nie są kompatybilne (zamienne) z materiałami eksploatacyjnymi do tradycyjnych drukarek laserowych i atramentowych, a w konsekwencji dokonanie nieprawidłowej oceny podobieństwa towarów i usług oraz błędne uznanie, że towary i usługi, do których oznaczania przeznaczony jest znak ZEBRA nr [...] są podobne i komplementarne wobec towarów chronionych znakiem ZEBRA nr [...] oraz komplementarne (mają to samo przeznaczenie) i podobne do taśm do drukarek termotransferowych, jak i oprogramowania, objętych wykazem towarów pozostałych wcześniejszych przeciwstawionych znaków;

b) zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określonej w art. 8 K.p.a. poprzez unieważnienie prawa ochronnego przyznanego zgodnie z prawem z jednoczesnym naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, w szczególności poprzez:

- dokonanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie określony zakres ochrony wcześniejszych znaków towarowych, a zwłaszcza zakres ochrony na znak ZEBRA nr [...],

- niepełne przedstawienie stanu faktycznego przejawiające się w skrótowym omówieniu wyłącznie treści sprzeciwu oraz skrótowym omówieniu stanowiska Skarżącej z całkowitym pominięciem kluczowych argumentów i dowodów przedstawionych przez Skarżącą wtoku postępowania i niewyjaśnieniu przyczyn ich pominięcia,

- niewyczerpujące uzasadnienie kwestionowanej decyzji i podstaw dokonanych ustaleń faktycznych,

c) zasady przekonywania określonej w art. 11 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia przyczyn pominięcia twierdzeń podnoszonych przez Skarżącą i złożonych przezeń dowodów,

d) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niepełne uzasadnienie wydanej decyzji i zaniechanie podania w uzasadnieniu przyczyn, dla których UP odmówił wiarygodności i mocy dowodowej twierdzeniom i dowodom przedstawionym przez Skarżącą m.in. przy piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. oraz na rozprawie w dniu [...] czerwca 2013 r., a dotyczących definicji zasad działania, głównych pól zastosowania i przeznaczenia drukarek termotransferowych i drukarek etykiet, braku kompatybilności i/lub możliwości zamiennego stosowania materiałów eksploatacyjnych do tych drukarek w "zwykłych" drukarkach laserowych i atramentowych oraz odnośnie specjalistycznych (selektywnych) kanałów dystrybucji drukarek termotranserowych i odmiennego kręgu ich odbiorców, itp., a tym samym poprzez nieprawidłowe i niewystarczające uzasadnienie zaskarżonej decyzji wyrażające się w pominięciu lub nieodniesieniu się do szeregu okoliczności faktycznych, na których istnienie wskazywał w przedmiotowej sprawie Skarżąca, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny sprawy ustalony jedynie na podstawie części materiału dowodowego.

Skarżąca podtrzymała w całości swoje dotychczasowe stanowisko, argumenty i dowody przedstawione w odpowiedzi na sprzeciw z dnia [...] listopada 2009 r., w piśmie uzupełniającym z dnia [...] lipca 2011 r. i dodatkowych pismach złożonych w UP w toku postępowania oraz na rozprawie w dniu [...] czerwca 2013 r., a zwłaszcza stanowisko w zakresie braku istnienia podobieństwa towarów i usług, do których przeznaczony jest znak ZEBRA nr [...] i wcześniejsze znaki towarowe zarejestrowane na rzecz Z..

Zdaniem Skarżącej UP dokonał nieprawidłowej oceny podobieństwa towarów i usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe, która wynikała przede wszystkim z błędnego ustalenia zakresu ochrony wcześniejszych znaków towarowych, a zwłaszcza wspólnotowego znaku towarowego ZEBRA nr [...], skutkiem czego UP uznał, że znak ten przeznaczony jest do oznaczania wszystkich rodzajów drukarek, a nie tylko specjalistycznych drukarek do testowania transponderów częstotliwości radiowych RFID, odczytywania i zapisu danych RFID, oraz tworzenia kodowanych metek i etykiet inteligentnych poprzez stosowanie komponentów RFID.

Stanowisko UP stanowi niedopuszczalne rozszerzenie zakresu ochrony dla ww. znaku towarowego wynikające z błędnej wykładni brzmienia wykazu towarów w klasie 09 dla tego znaku.

Ustalając zakres ochrony wcześniejszych znaków towarowych UP wbrew stosowanej przez siebie praktyce, zupełnie zignorował zasadę, zgodnie z którą przy ustalaniu zakresu ochrony na znak towarowy i odczytywaniu brzmienia wykazu towarów dla znaku nie można zapominać o podstawowych zasadach pisowni oraz użytych w wykazie znakach interpunkcyjnych, a zwłaszcza o użyciu średnika, który służy do oddzielenia różnych podgrup towarów w ramach tej samej klasy, tj. do oddzielania towarów/usług jednolitych pod względem np. swego charakteru i przeznaczenia.

Biorąc pod uwagę fakt, że pozostałe towary zawarte w wykazie towarów w klasie 09 dla znaku ZEBRA [...] mają również specjalistyczny charakter, zakres ochrony tego znaku w odniesieniu należy odczytać w ten sposób, że drukarki zawarte w tym wykazie są również drukarkami specjalnego typu przeznaczonymi do drukowania i odczytywania danych RFID. UP zaniechał jednak dokładnego wyjaśnienia e kwestii.

Skarżąca podkreśliła, że żaden z wcześniejszych znaków towarowych "ZEBRA" firmy Z. nie był przeznaczony do oznaczania "drukarek, jako takich".

Zaznaczyła, że zakres ochrony dla wcześniejszych znaków towarowych firmy Z. jest bardzo wąski i praktycznie ogranicza się do wskazania jednego/dwóch typów drukarek tremotransferowych, w tym drukarek etykiet, materiałów eksploatacyjnych do tych urządzeń, w tym oprogramowania umożliwiającego ich zastosowanie.

Skarżąca za błędne uznała ustalenia UP w zakresie oceny podobieństwa towarów i usług, zgodnie z którymi "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz" oraz "usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych", a więc towary i usługi, do których oznaczania przeznaczony został znak sporny ZEBRA nr [...] są podobne i/lub komplementarne do towarów do oznaczania których przeznaczony jest znak ZEBRA [...] takich, jak "drukarki" czy towarów, do oznaczania których przeznaczony jest znak ZEBRA nr [...] takich, jak "taśmy do drukarek etykiet".

Czynnikami, które powinny być wzięte pod uwagę przy ocenie podobieństwa towarów są przede wszystkim: charakter, przeznaczenie, używanie, konkurencyjność oraz komplementarność towarów (usług).

Błąd organu wynikał z niewłaściwej wykładni kryterium przeznaczenia towarów oraz przeprowadzenia oceny w oderwaniu od warunków obrotu towarami i ich dystrybucji, jak również analizy i ustalenia relewantnego kręgu odbiorców oraz kanały dystrybucji. W przypadku urządzeń specjalistycznych i/lub o specyficznej funkcji i przeznaczeniu, itp., ocena podobieństwa towarów powinna być powiązana ze szczególnie dokładną analizą ich przeznaczenia i ww. dodatkowych czynników.

Skarżąca zauważyła, że określony towar produkowany przez jedną firmę będzie miał zupełnie inne warunki zbytu, będzie działał w oparciu o inną technologię i będzie miał zupełnie inne przeznaczenie i krąg odbiorców niż towar o podobnej nazwie językowej, produkowany przez inną firmę.

W ocenie Skarżącej UP znacznie uprościł rozumienie kryterium przeznaczenia towarów/usług, a ocenę zakresu ochrony porównywanych znaków towarowych bez przeprowadzenia analizy ich rzeczywistego przeznaczenia - przy uwzględnieniu dziedzin ich zastosowania, oraz ich funkcji. Nawet gdyby przyjąć, że towary, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe, w świetle kryterium przeznaczenia z uwagi funkcję "nanoszenia" informacji na papier, są podobne i komplementarne względem siebie, z czym Skarżąca się nie zgodziła, należało zauważyć, że ocena podobieństwa towarów i usług dokonana przez UP pomija zupełnie inne istotne czynniki określające relacją między towarami a usługami i dlatego jest nieprawidłowa.

Zdaniem Skarżącej nieuzasadnione jest twierdzenie, że skoro towary i usługi objęte wykazem towarów dla znaku ZEBRA nr [...] w sposób pośredni lub bezpośredni wiążą się z procesem drukowania lub kopiowania, to są one podobne i komplementarne względem towarów, do których oznaczania przeznaczone są wcześniejsze znaki towarowe. Jest to stwierdzenie nieprawdziwe, gdyż pomija zupełnie charakter, technologię i przeznaczenie drukarek etykiet i kodów kreskowych oraz czytników RFID, do których oznaczania przeznaczone są wcześniejsze znaki towarowe firmy Z., a które w odniesieniu do towarów/usług, do których oznaczania przeznaczony jest sporny znak, są zupełnie różne i nie zachodzi między nimi nawet komplementarność.

Jako przykład Skarżąca powołała fakt, że w drukarkach tremontrasferowych nie stosuje sią żadnych pojemników z tuszem czy tonerem. Drukowanie odbywa się wyłącznie na specjalnej taśmie, tzw. kalki barwiącej nawiniętej na rolkę - bez użycia papieru, co wyklucza uznanie tych towarów za podobne do towarów objętych wykazem towarów i usług dla znaku ZEBRA nr [...].

W piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. wskazywano bowiem, że drukarki etykiet i kodów kreskowych i/lub drukarki umożliwiające drukowanie i testowanie transponderów częstotliwości RFID i zapis danych RFID i kart magnetycznych, jak i materiały eksploatacyjne do tych drukarek, mają zastosowanie i służą głownie do: kontroli dostępu i identyfikacji, śledzenia zasobów, bezpośrednich dostaw do sklepów jak i mają zastosowanie w elektronicznych systemach wystawiania mandatów, usługach terenowych w tym usługach kurierskich i pocztowych, kartach członkowskich i upominkowych, kontroli gospodarki materiałowej, znakowaniu towarów, zapewnianiu bezpieczeństwa pacjentów w szpitalach, punktach sprzedaży, zarządzaniu łańcuchem dostaw. Brak jest natomiast jakiejkolwiek wzmianki w tej kwestii w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

W związku ze swym specjalistycznym charakterem, towary do których oznaczania służą wcześniejsze znaki towarowe firmy Z. mają również specjalistyczny krąg odbiorców, do którego należą m.in. specjaliści od logistyki, właściciele przedsiębiorstw produkcyjnych, aptek, hurtowni, biblioteki i itp. Co istotne odbiorcy towarów oznaczanych wcześniejszymi znakami towarowymi mają wyższy stopień uwagi niż przeciętny odbiorca towarów codziennego użytku i doskonale znają asortyment towarów na rynku i ich producentów.

Towary oznaczane wcześniejszymi znakami towarowymi ZEBRA są dystrybuowane poprzez autoryzowanych dystrybutorów tych towarów, którzy mają również wyłączną autoryzację do prowadzenia usług związanych z eksploatacja i naprawą urządzeń firmy Z., a zatem, mają one odmienne kanały dystrybucji i sprzedaży niż towary, do których oznaczania został zarejestrowany znak towarowy ZEBRA nr [...].

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Skarżąca zakwestionowała stanowisko UP, że charakterystyczna czcionka i kolory znaku ZEBRA nr [...] pełnią jedynie rolę podrzędną, podkreślając, że właśnie charakterystyczny zapis oraz kontrastowe barwy, w tym użycie koloru czerwonego, powodują, że znak ZEBRA nr [...] zapada w pamięć odbiorcy i różni się w sposób znaczący pod względem wizualnym od znaków wcześniejszych.

6. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

7. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Z. (uczestnik postępowania) odniósł się do zarzutów skargi, wnosząc równocześnie o jej oddalenie z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

2. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

3. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

4. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja UP, którą to decyzją organ unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "ZEBRA" [...] w zakresie towarów: "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek, dyski magnetyczne, dyski optyczne, dyskietki, magnetyczne nośniki danych; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz; usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych" - kl. 02, 09, 16, 37", a w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił, narusza prawo.

5. Skarżąca oparła skargę na zarzucie naruszenia zarówno prawa materialnego jak i procesowego. W związku z tym rozpoznania w pierwszej kolejności wymagały podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, ponieważ zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego wyroku został ustalony w sposób prawidłowy, a więc bez naruszenia przepisów postępowania.

Zanim Sąd przejdzie do oceny zarzutów skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 246 ust. 1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji UP o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu 6 miesięcy od publikacji w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle natomiast art. 247 ust. 2 p.w.p., jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie o wniesieniu sprzeciwu, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Treść art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p. wskazuje, że sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny UP rozpatruje w trybie postępowania spornego. W toku postępowania do ustalenia stanu faktycznego sprawy organ stosuje przepisy k.p.a. m.in. 7, 8, 77 § 1 i art. 80 K.p.a.

Podstawę prawną sprzeciwu w spornej sprawie stanowił przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W treści sprzeciwu firma Z. podniosła, że rejestracja znaku towarowego ZEBRA nr [...] nastąpiła z naruszeniem ww. przepisu, ponieważ znak ten wykazuje wysoki stopień podobieństwa zarówno pomiędzy towarami objętymi poszczególnymi prawami ochronnymi jak i samymi oznaczeniami i zachodzi ryzyko wprowadzania odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych znakiem późniejszym.

Skarżąca broniła się przed zarzutami sprzeciwu podnosząc, iż jest on bezzasadny, ponieważ nie zachodzi podobieństwo towarów i usług w przedmiotowej sprawie, co ma wynikać w ocenie Skarżącej bezpośrednio ze specjalistycznego charakteru towarów, do których oznaczania zarejestrowane zostały znaki wcześniejsze, oraz tego, że towary te mają inne przeznaczenie i zastosowanie jak i odmienny krąg odbiorców i dystrybucji, niż towary i usługi, do których oznaczania został zarejestrowany znak późniejszy. Skarżąca przedstawiła również podstawowe różnice w sposobie działania i materiałach eksploatacyjnych w odniesieniu do drukarek termo transferowych (drukarek etykiet) jak i tradycyjnych drukarek atramentowych i laserowych. Podniósł również, że znak ZEBRA nr [...] ma charakterystyczna warstwę graficzną oraz barwy i dlatego różni się od wcześniejszych znaków towarowych.

6. W ocenie Sądu organ prowadząc postępowanie w sprawie i wydając skarżoną decyzję uznającą częściowo sprzeciw naruszył przywołane powyżej przepisy K.p.a., co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy, a w konsekwencji do niewłaściwego zastosowania art.132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., gdyż ze stanu faktycznego sprawy jasno wynika, że nie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki do unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy wskazane w tym przepisie.

6. Zgodnie z treścią art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy "identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym".

Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie podkreśla się, że zastosowanie ww. przepisu, jako podstawy odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, możliwe jest jedynie w przypadku kumulatywnego spełnienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie, tj. musi jednocześnie występować podobieństwo oznaczeń i podobieństwo towarów, do których oznaczania są przeznaczone porównywane znaki towarowe, przy czym podobieństwo porównywanych elementów musi wywoływać ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd (kryterium oceny), obejmujące w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym (zob.: "Prawo własności przemysłowej. Komentarz"; red. dr P. Kostański, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010 r., s. 710).

Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd jest rezultatem podobieństwa towarów i podobieństwa badanych oznaczeń w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, przy czym przy ocenie czy takie ryzyko zachodzi istotna jest percepcja przeciętnego konsumenta, do którego towar jest kierowany (zob.: "Prawo własności przemysłowej. Komentarz"; red. dr P. Kostańskiego, j.w., s. 711).

Przy czym prawidłowa analizy wystąpienia przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. powinno poprzedzić prawidłowe ustalenie przez organ stanu faktycznego sprawy. W tym zakresie badanie podobieństwa znaków towarowych rozpoczyna się od oceny, czy towary do oznaczania których przeznaczone zostały porównywane znaki towarowe są identyczne lub podobne. Wykluczenie zbieżności na tym odcinku badania podobieństwa znaków prowadzić musi do wykluczenia skojarzenia znaków, o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, uwzględniając ich elementy dominujące i wyróżniające. Podobieństwo znaków bada się w trzech płaszczyznach - wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, biorąc pod uwagę silę ich oddziaływania.

7. Warunkiem wstępnym formułowania wniosków na tle prawa materialnego jest - co do zasady - brak uchybień w stosowaniu prawa procesowego. Niewątpliwie zatem, wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie i rozważenie stanu faktycznego sprawy, stosownie do art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. Dopiero bowiem pewność, że ustalenia faktyczne zostały poczynione niewadliwie, zezwala na formułowanie przesądzających ocen co do zaistnienia w konkretnym przypadku przesłanek uregulowanych przez prawo materialne. Przesłanki te w każdym przypadku muszą być zindywidualizowane.

Należy podkreślić, że UP, wydając zaskarżoną decyzję był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (art. 256 § 1 p.w.p.)

Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że UP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 K.p.a.). Z zasady tej wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają jej żądań.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84 ONSA 1984, nr 2 poz. 117, podkreślił że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń strony (...). Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, 77 i 80 K.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisach art. 107 § 3 K.p.a.

8. Przenosząc powyższe zasady procesowe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie spełnia omówionych wyżej kryteriów procesowych i ich naruszenie może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu powyższa analiza w tej sprawie nie była prawidłowa ze względu na błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy przez UP.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. UP pominął szereg istotnych okoliczności sprawy, a w zakresie wielu zasadniczych okoliczności dokonał ustaleń dowolnych opartych na nieprawidłowo zebranym materiale dowodowym, co miało istotny wpływ na wynik podjętej decyzji, gdyż doprowadziło do wyciągnięcia nieprawidłowych wniosków i wydania błędnej decyzji. Organ w szczególności dokonał nieprawidłowej oceny podobieństwa towarów i usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe, która wynikała przecie wszystkim z błędnego ustalenia zakresu ochrony wcześniejszych znaków towarowych, przez co bezpodstawnie uznał, że znak ZEBRA nr [...] ten przeznaczony jest do oznaczania wszystkich rodzajów drukarek a nie tylko specjalistycznych drukarek do testowania transponderów częstotliwości radiowych RFID, odczytywania i zapisu danych RFID, oraz tworzenia kodowanych metek i etykiet inteligentnych poprzez stosowanie komponentów RFID. Należy zwrócić uwagę na fakt, że ocena zakresu ochrony dla znaku towarowego, zwłaszcza w przypadku specjalistycznego charakteru towarów, powinna być dokonywana w świetle całościowej oceny wszystkich towarów/usług zawartych w wykazie dla tego znaku.

Organ broni się przed zarzutami skargi podnosząc, że w skarżonej decyzji na stronach 7-8, wskazał, iż "należy przy tym podkreślić, iż w szerokim pojęciu "drukarki" mieszczą się wszystkie rodzaje drukarek nie tylko drukarki biurowe, ale także drukarki specjalistyczne, jak np. drukarki etykiet". Tym samym organ prawidłowo uznał, że "znaki przeciwstawione (a zwłaszcza znak ZEBRA [...]) służą nie tylko do oznaczania drukarek etykiet, ale także do oznaczania wszystkich typów drukarek w ogóle" (decyzja s. 7).

Sąd analizując decyzję w przedmiotowym zakresie uznał wnioski organu co do właściwego porównania w skarżonej decyzji pojęcia drukarki określającego zakres ochrony znaków przeciwstawionych za niewłaściwe.

Na s. 7 skarżonej decyzji organ użył następującego sformułowania: "Należy podkreślić, iż znaki przeciwstawione (a zwłaszcza znak ZEBRA [...]) służą nie tylko do oznaczania drukarek etykiet, ale także do oznaczania wszystkich typów "drukarek" w ogóle".

W ocenie Sądu w decyzji organu nie tylko brak jest uzasadnienia powyższego stwierdzenia. Organ nie określił zakresu ochrony spornego znaku, nie wyjaśnił przyczyn, które pozwoliły uznać, że słowo drukarki dotyczy wszystkich drukarek, to stwierdzenie organu, nie zwykle istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, pozostaje w decyzji nie uzasadnione i nie wyjaśnione, co stoi w sprzeczności z normą art. 107 § 3 K.p.a.

9. Ponadto, możliwość dokonania prawidłowej oceny i ustalenia stanu faktycznego sprawy warunkowana jest spełnieniem przez decyzję wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 K.p.a., czyli powinna zawierać w szczególności powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie jest źródłem informacji co do sposobu rozumowania organu i przyjętych przez niego założeń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i jako takie winno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a tym samym ustalenie i wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Tylko taki sposób wskazania motywów rozstrzygnięcia umożliwia Sądowi kontrolę prawidłowości przeprowadzonego postępowania i jego wyniku w postaci decyzji. Rolą sądu administracyjnego jest kontrola decyzji administracyjnych pod względem zgodności z prawem, a nie samodzielne rozstrzyganie spraw na etapie postępowania w UP i wyprowadzanie własnych wniosków z materiału dowodowego.

Wymogi stawiane w art. 107 K.p.a. uzasadnieniu decyzji wydawanej przez organ są więc wysokie, gdyż bez ich spełnienia nie możliwe jest sprawowanie prawidłowej kontroli decyzji organów przez sądy administracyjne.

Powyższe stanowisko można uznać za utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych albowiem znajduje w znacznym zakresie oparcie w ocenach prawnych zawartych - między innymi - w wyrokach:

- WSA w Gdańsku z 22 listopada 2007 r., III SA/Gd 408/07 – "Przepis art. 107 § 1 k.p.a. jednoznacznie stanowi, że decyzja powinna zawierać między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Precyzyjnie, co powinno zawierać uzasadnienie decyzji, określa art. 107 § 3 k.p.a. Z treści decyzji musi wynikać, dlaczego została wydana. Umożliwia to zarówno kontrolę jej legalności przez organ drugiej instancji, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny ale, co nie mniej istotne, pozwala na ochronę interesu prawnego strony, poprzez stawianie zarzutów pod adresem decyzji i podjęcie próby wykazania jej nielegalności";

- NSA z 13 czerwca 1997 r., III SA 721/97: "Brak wskazania w decyzji nakładającej sankcję jej podstaw prawnych i faktycznych i to w sposób precyzyjny i konkretny powoduje, iż w istocie decyzja taka wymyka się spod kontroli".

- WSA w Warszawie z 16 kwietnia 2014 r., VIII SA/Wa 839/13: "Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Obowiązek jego sporządzenia wiąże się także z zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenie szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć tak, aby strony poznały argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Motywy decyzji winny wyjaśnić tok rozumowania organu prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej".

Przytoczone wyżej poglądy sądów administracyjnych w pełni podziela WSA w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, a akceptacja tych poglądów oznacza równocześnie, że skarga i zarzuty w niej sformułowane zasługują na uwzględnienie.

Analizując skarżoną decyzję kierując się wymogami co do uzasadnienia prawnego i faktycznego zawartymi w art. 107 § 3 K.p.a. należy uznać, że ich nie spełnia. Decyzja organu zawiera nieprecyzyjne sformułowania, które utrudniają jej prawidłową interpretację i zrozumienie.

Przede wszystkim sąd kontrolując decyzję nie jest w stanie ustalić, co oznacza w kontekście ustalenia przez organ stanu faktycznego sprawy i porównania zakresu spornych znaków słowo "zwłaszcza": "znaki przeciwstawione (a zwłaszcza znak ZEBRA [...]) służą nie tylko do oznaczania drukarek etykiet, ale także do oznaczania wszystkich typów "drukarek" w ogóle" (s. 7 decyzji).

Z powyższego zapisu decyzji nie sposób jest ocenić, czy zdaniem organu wszystkie trzy znaki przeciwstawione i zarejestrowanej wcześniej na rzecz uprawnionej dotyczą wszystkich rodzajów drukarek, czy tylko ten jeden znak ZEBRA [...] w zakresie ochrony dotyczy wszystkich rodzajów drukarek.

Jest to niezwykle istotne gdyż Skarżąca cały czas konsekwentnie podnosi w skardze i wcześniejszych pismach (w odpowiedzi na sprzeciw z dnia [...] listopada 2009 r., piśmie uzupełniającym z dnia [...] lipca 2011 r. i dodatkowych pismach złożonych w UP w toku postępowania oraz na rozprawie w dniu [...] czerwca 2013 r.,) swoje stanowisko w zakresie braku istnienia podobieństwa towarów i usług, do których przeznaczony jest znak ZEBRA nr [...] i wcześniejsze znaki towarowe zarejestrowane na rzecz Z.. Zdaniem Skarżącej UP dokonał nieprawidłowej oceny podobieństwa towarów i usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe, która wynikała przede wszystkim z błędnego ustalenia zakresu ochrony wcześniejszych znaków towarowych, a zwłaszcza wspólnotowego znaku towarowego ZEBRA nr [...], skutkiem czego UP uznał, że znak ten przeznaczony jest do oznaczania wszystkich rodzajów drukarek, a nie tylko specjalistycznych drukarek do testowania transponderów częstotliwości radiowych RFID, odczytywania i zapisu danych RFID, oraz tworzenia kodowanych metek i etykiet inteligentnych poprzez stosowanie komponentów RFID.

Tymczasem organ odpowiada na te zarzuty w odpowiedzi na skargę jednym, cytowanym już zdaniem, że: W tym miejscu należy z całą mocą podkreślić, iż identyczny ze znakiem spornym, znak ZEBRA [...] (posiadający wcześniejsze pierwszeństwo) w swoim wykazie towarów zawiera expressis verbis takie sformułowanie jak "drukarki" (k. 22 - 23 T. 1 [...]). Towary oznaczone ogólnie jako "drukarki" w tym znaku zostały oddzielone od pozostałych towarów i nie ulega wątpliwości, iż znak ZEBRA [...] jest przeznaczony do oznaczania drukarek, jako takich, a więc nie tylko drukarek specjalistycznych, lecz także do oznaczania drukarek wszelkiego typu (w tym drukarki biurowe, domowe czy drukarki etykiet)".

W ocenie Sądu, stanowisko UP zawarte w decyzji ani nie wyjaśnia w sposób zupełny podstaw rozstrzygnięcia ani nie jest precyzyjne w tych wyjaśnieniach. Organ w swojej decyzji na s. 7 i 8 uznał, że ustalenia odnośnie istnienia podobieństwa towarów i usług w przedmiotowej sprawie "są następstwem okoliczności, iż "pojemniki z tuszem, tonery do drukarek i fotokopiarek; papier, taśmy nasączone tuszem do drukarek komputerowych, atrament, papier do faksów, papier do kopiowania, taśmy do maszyn do pisania, tusz" oraz "usługi naprawy drukarek i kopiarek, usługi regeneracji materiałów eksploatacyjnych do drukarek atramentowych i laserowych", a więc towary i usługi, do których oznaczania przeznaczony został znak sporny ZEBRA nr [...] są podobne i/lub komplementarne do towarów do oznaczania których przeznaczony jest znak ZEBRA [...] takich, jak "drukarki" czy towarów, do oznaczania których przeznaczony jest znak ZEBRA

nr [...] takich, jak "taśmy do drukarek etykiet".

10. Skarżąca zasadnie kwestionuje powyższe ustalenia dokonane przez U P, ponieważ wynikają one również z błędnej wykładni kryterium przeznaczenia towarów oraz przeprowadzenia oceny w oderwaniu od warunków obrotu towarami i ich dystrybucji, jak również bez wnikliwej analizy i ustalenia relewantnego kręgu odbiorców i stopnia ich uwagi. Organ nie odniósł się zupełnie do argumentów i dowodów Skarżącego dotyczących ww. kwestii.

Organ nie wyjaśnił w decyzji zakresu ochrony spornego znaku, nie wyjaśnił dlaczego uznał, że słowo drukarki dotyczy wszystkich drukarek, to stwierdzenie organu, nie zwykle istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, pozostaje w decyzji nie uzasadnione i nie wyjaśnione, co stoi w sprzeczności z normą art. 107 § 3 K.p.a..

Tymczasem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w dziedzinie znaków towarowych przyjmuje się, że ocena podobieństwa towarów powinna obejmować wszystkie istotne czynniki, które określają relację między towarami a usługami (zob. wyrok 75 UE w sprawie nr C-39/97, Canon Kabushiki Kaisha vs. Metro-Coldwyn Mayer Inc. [1998], par. 23).

Czynnikami, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy ocenie podobieństwa towarów są przede wszystkim: charakter, przeznaczenie, używanie, konkurencyjność oraz komplementarność towarów (usług).

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie m.in. w wyroku z dnia 13 września 2013 r. w którym podkreślił m.in., że "Przy ocenie podobieństwa towarów/usług należy wziąć pod uwagą wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje pomiędzy tymi towarami lub usługami, w tym takie jak ich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania i to, czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne (sygn. akt: VI SA/Wa 253/13).

11. W decyzji przyznającej prawa ochronne na znak towarowy bądź takie prawa cofające organ powinien wykazać się przy sporządzaniu decyzji wyjątkowym profesjonalizmem i poziomem precyzji. W jasny i klarowny sposób wyjaśniać przyczyny podjęcia przez organ, takiej, a nie innej decyzji. W tej sprawie poprzez użycie takich sformułowań, w takim kontekście: "znaki przeciwstawione (a zwłaszcza znak ZEBRA [...]) służą nie tylko do oznaczania drukarek etykiet, ale także do oznaczania wszystkich typów "drukarek" w ogóle" (s. 7 decyzji), które interpretować można w równy sposób powoduje , że tej precyzji wyjaśniającej przyczyny podjęcia decyzji unieważniającej prawo ochronne na znak towarowy "ZEBRA" nr [...] udzielonego na rzecz U. Sp. z o.o. z siedzibą w K., organowi wyraźnie zabrakło.

12. W ocenie Sądu na skutek błędnie dokonanych ustaleń faktycznych wynikających z m.in. z pominięcia szeregu istotnych okoliczności faktycznych związanych z charakterem, przeznaczeniem, zasadami działania i kanałami dystrybucji towarów, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowego, UP błędnie stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zachodzi podobieństwo i komplementarności towarów i usług, tj. że przesłanka podobieństwa towarów w rozumieniu ww. przepisu została spełniona.

Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie podkreśla się, że zastosowanie ww. przepisu, jako podstawy odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, możliwe jest jedynie w przypadku kumulatywnego spełnienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie, tj. musi jednocześnie występować podobieństwo oznaczeń i podobieństwo towarów, do których oznaczania są przeznaczone porównywane znaki towarowe, przy czym podobieństwo porównywanych elementów musi wywoływać ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd (kryterium oceny), obejmujące w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że wbrew ustaleniom Urzędu, w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy przewidziane w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a tym samym nie może być mowy o ryzyku wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów oznaczanych porównywanymi znakami towarowymi. Okoliczność, że w przedmiotowej sprawie porównywane znaki towarowe zawierają identyczny element słowny, może być zneutralizowana przez brak podobieństwa towarów. Należy podkreślić, iż znaki przeciwstawione służą nie tylko do oznaczania drukarek etykiet, a niektóre z nic do oznaczania wszystkich typów "drukarek" w ogóle. Bez porównania znaków przeciwstawionych w zakresie przedmiotowym grup towarów, które są nimi chronione bez prawidłowego opartego na pełnej analizie materiału dowodowego określania czy znak skarżącej (U. Sp. z o.o. z siedzibą w K.) jest identyczny lub podobny do trzech znaków towarowych wcześniej zarejestrowanych przez wnoszącego sprzeciw (Z. z siedzibą w H., Bermudy) nie możliwe jest prawidłowe zastosowanie w sprawie normy art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Dopiero po prawidłowym porównaniu przez organ zakresu ochrony przeciwstawionych znaków ich podobieństw i prawidłowym opisaniu tej analizy w decyzji będzie możliwe prawidłowe rozstrzygnięcie spornej sprawy.

13. Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że na skutek niewłaściwej i niepełnej oceny okoliczności faktycznych sprawy oraz przedstawionych przez Skarżącego argumentów i dowodów, UP wydając zaskarżoną decyzję dokonał błędnej oceny podobieństwa towarów i bezpodstawnie uznał, że sporny znak towarowy ZEBRA nr [...] jest przeznaczony do oznaczania podobnych towarów i usług co wcześniejsze znaki towarowe ZEBRA w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz błędnie uznał, że istnieje ryzyko wprowadzania odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych spornym znakiem towarowym obejmujące ryzyko skojarzenia tego znaku ze znakami wcześniejszymi.

14. Mając na względzie istotne wady, którymi obarczone było postępowanie przeprowadzone przez organy w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że bez ich usunięcia i bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób zupełny, nie jest możliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a co istotne również odniesienie się na tym etapie rozstrzygania sprawy w całości, co do zasadności podniesionych w skardze zarzutów prawa materialnego.

15. Wobec powyższego ponownie wydając decyzję organ uwzględni zalecenia Sądu co do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy i podstaw rozstrzygnięcia. Oznacza to, że organ najpierw powinien poprzez analizę materiału dowodowego prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy, a potem zbadać kierując się brzmieniem art. 132 ust. 2 pkt p.w.p. czy przesłanki zastosowania powyższego przepisu są w sprawie spełnione.

Z uwagi na naruszenie art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a., które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na mocy art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. Zakres, w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a.