Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1761/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 104  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant starszy specjalista Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. przy udziale sprawy ze skargi A spółka jawna w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2015 r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej we W. (dalej: Dyrektor IC) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. (dalej: Naczelnik UC) nr [...]z dnia [...] maja 2015 r., określającą A, Sp.j. z/s w K. (dalej: spółka, strona skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI Q7 Quatro (nr nadwozia [...]rok produkcji 2010, pojemność silnika 5934 cmᶟ) w wysokości 78.702,00 zł.

Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu podatkowym Naczelnik UC ustalił, że spółka - zakupiła 31 maja 2010 r. od estońskiego autoryzowanego dealera pojazd marki AUDI Q7 Quatro za kwotę 102.522,17 EURO.

Podczas kontroli ustalono, że na wniosek jednego ze wspólników spółki w dniu 28 czerwca 2010 r. na terytorium Niemiec wystawiony został dokument, potwierdzający dokonanie przeróbki na pojazd N1 przez trwałe usunięcie tylnej kanapy oraz przedmiotowy pojazd został przerejestrowany w niemieckim urzędzie komunikacji na pojazd terenowy do przewozu towarów do 3,5 tony (niemiecka karta pojazdu II NR 464390). W niemieckim dowodzie rejestracyjnym określono przedmiotowy pojazd jako terenowy do przewozu towarów do 3,5 tony, VAN, ilość miejsc siedzących -2.

W dniu 30 lipca 2010r. spółka dokonała w Starostwie Powiatowym w B. pierwszej rejestracji w kraju ww. pojazdu jako ciężarowy.

Następnie w dniu [...] września 2011 r. w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w B. w wyniku dokonanych zmian w pojeździe zostały przeprowadzone badania techniczne przedmiotowego pojazdu. W załączniku do zaświadczeniu określono wyżej wymieniony pojazd jako "ciężarowy" i wskazano zakres dokonanych zmian w ww. pojeździe polegających na zmianie liczby miejsc siedzących z 2 na 5 poprzez zamontowanie siedzenia wraz z pasami bezpieczeństwa oraz zagłówkami i przesunięcie kratki oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Kolejnej zmiany w przedmiotowym pojeździe dokonano w dniu [...] stycznia 2015 r. W załączniku do zaświadczenia określono wyżej wymieniony pojazd jako "osobowy" i wskazano zakres dokonanych zmian w ww. poprzez zdemontowanie kratki oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej.

Na zapytanie organu Volkswagen Group Polska poinformowała, że przedmiotowy pojazd wyprodukowany został jako osobowy, 5-miejscowy (2+3) z przeznaczeniem na rynek estoński.

W wyniku oględzin dokonanych w dniu [...]marca 2015 r. stwierdzono samochód marki AUDI Q 7 QUATTRO, nr nadwozia [...] rok prod. 2010, nr rejestracyjny [...], rodzaj nadwozia VAN. Ilość miejsc siedzących w pojeździe - 5. Tapicerka siedzeń skórzana - jednolita na wszystkich siedzeniach, jednolita tapicerka podsufitki i podłogi, skórzana tapicerka na drzwiach przednich i tylnych. Jedna przestrzeń dla kierowcy i pasażerów. Przestrzeń pasażerska nie oddzielona od przestrzeni towarowej. Stwierdzono brak jakichkolwiek śladów po przeróbkach. Do protokołu sporządzono dokumentację fotograficzną.

Na podstawie oględzin (potwierdzonych protokołem i dokumentacją fotograficzną) organ stwierdził, że samochód ten, jako nabyty wewnątrzwspólnotowo, niezarejestrowany wcześniej na terenie kraju, przypisany do kodu CN 8703, przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, podlegał podatkowi akcyzowemu, którego podatnik nie zapłacił.

Organ I instancji ustalił podstawę opodatkowania w kwocie 423.130 zł (102.522,17 euro według kursu z dnia 19 lipca 2010 r. – 4,1272 zł) i określił podatek akcyzowy w wysokości 78.702 zł (według stawki %).

Powyższe znalazło potwierdzenie w powołanej na wstępie decyzji Naczelnika UC. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 51 § 1 oraz art. 53 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej: O.p.), art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 104 ust. 1 pkt 2 , art. 104 ust. 12 a także art. 105 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.).

Po rozpatrzeniu odwołania - w którym skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, poprzez nieuznanie że w chwili przemieszczenia samochód ten był ciężarowy - organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Dyrektor IC, stwierdził, że stan faktyczny sprawy ustalono prawidłowo, wyczerpująco zebrano materiał dowodowy, a przy ocenie zebranych dowodów nie naruszono granic swobodnej oceny dowodów, zatem nie naruszono art. 122, art. 180, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Organ odwoławczy, uwzględniając protokół oględzin pojazdu z dnia [...] marca 2015 r. uznał, że cechy konstrukcyjne pojazdu i jego wyposażenie wskazują, że pełni on głównie funkcje pasażerskie (jest przede wszystkim przeznaczony do przewozu osób). Zdaniem organu, powyższe potwierdzają następujące przesłanki: samochód był (i nadal jest) wyposażony fabrycznie w dwa rzędy siedzeń, przeznaczonych dla przewozu osób, samochód posiada stałe punkty kotwiące do zainstalowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa zarówno w przedniej jak i w tylnej części pojazdu, w tylnych drzwiach bocznych pojazdu znajdują się okna, tylna część pojazdu wyposażona jest w wycieraczki, oświetlenie, nagłośnienie, wentylację popielniczki, uchwyty boczne, wykładzinę, tapicerowany dach, wskazujące na pasażerskie funkcje tej części pojazdu, brak przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przedniego siedzenia pasażera a tylną przestrzenią pojazdu.

O tym, że przedmiotowy pojazd należało zakwalifikować w chwili jego nabycia wewnątrzwspólnotowego jako samochód osobowy świadczy również zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy oraz informacja producenta że został wyprodukowany jako samochód osobowy.

Organ wskazał, że przed przemieszczeniem na terytorium kraju dokonano bardzo prostych nie wymagających ingerencji w konstrukcję pojazdu czynności, przywracających de facto całkowicie osobowy charakter przedmiotowego pojazdu, tj. stan w jaki został przedmiotowy pojazd zakupiony. Uzasadnione wątpliwości wzbudza powód przerejestrowania samochodu na samochód ciężarowy tuż przed jego przemieszczeniem na teren Polski. Powyższe, zdaniem Dyrektora Izby Celnej we W., wskazuje na próbę uniknięcia obowiązku zapłaty akcyzy.

Powyższe wątpliwości nasuwają się również w kontekście tego, iż w okresie objętym kontrolą badana spółka dokonała również nabycia wewnątrzwspólnotowego drugiego podobnego pojazdu marki AUDI, od którego uiścił podatek akcyzowy.

Nadto, w opinii organu, na klasyfikację samochodu nie wpływa fakt, że przed przemieszczeniem na teren kraju został on zarejestrowany jako samochód ciężarowy. W konsekwencji organ ocenił, że decyzja Naczelnika UC nie narusza art. 100 ust. 1 pkt 2 i art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a.

W skardze, skarżący wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora IC i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika UC, zarzucając naruszenie:

1.przepisów art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p. przez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu osobowego w chwili jego przemieszczenia na terytorium Polski w sytuacji, w której organ odmawia ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu na podstawie dokumentów i wyjaśnień złożonych przez stronę, które stanowią jedyne źródło informacji o cechach jakie posiadał pojazd w chwili przemieszczenia na terytorium kraju.

2. przepisów postępowania, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, a także art. 194 § 1 i § 2 O.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i ustalenie że:

-na podstawie informacji od producenta pojazdu na temat jego przeznaczenia w chwili produkcji oraz sprzedaży po których nastąpiły udokumentowane zmiany cech pojazdu na jego zasadnicze przeznaczenie, a także na podstawie powierzchownych oględzin pojazdu jest możliwe ustalenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu w chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju jako samochodu osobowego w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

-dokumenty i wyjaśnienia przedłożone przez skarżącą w postepowaniu, będące jedynym dokumentem źródłem informacji o cechach pojazdu z chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju, nie mogą stanowić podstaw do ustalenia, że pojazd w chwili przemieszczenia do kraju nie był samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

2.art. 100 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym przez ich niewłaściwe zastosowanie w stosunku do pojazdu, który wbrew oceny organu, w chwili przemieszczenia na terytorium kraju był samochodem ciężarowym i z tego tytułu nie podlegał obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny

i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu wyrażonego

w tej decyzji. Decyzja ta znajduje bowiem podstawy w prawie materialnym, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym.

Sąd uznał, że w sprawie dokonano prawidłowego wymiaru podatku akcyzowego z tytułu nabycia przez stronę skarżącego w 2010 r. wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego marki AUDI Q7 Quatro.

Spór między stronami dotyczy ustalenia, czy w/w samochód, w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę skarżącą, był samochodem osobowym (przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób) i powinien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też samochodem ciężarowym klasyfikowanym do kodu CN 8704.

Przede wszystkim należy zauważyć, że ustawodawca w uchwalanym akcie prawnym może zamieścić legalną definicję określonego wyrażenia lub zwrotu. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia zawarta w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa, nie ma wpływu na wyjaśnianie pojęcia zdefiniowanego w danym akcie prawnym. Definicje "samochodu osobowego" zamieszczone w innych ustawach podatkowych oraz w przepisach dotyczących prawa o ruchu drogowym nie wpływają na wyjaśnienie pojęcia "samochód osobowy" użytego w u.p.a., która posługuje się własną definicją "samochodu osobowego", zamieszczoną w art. 100 ust. 4. Zgodnie z tą definicją, samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) i samochodami wyścigowymi. Skoro ustawodawca przewidział legalną definicję "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma istotny walor dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy

i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382,

ze. zm.).

Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz

w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) - art. 1 ust. 3 rozporządzenia. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ustanowionymi w rozporządzeniu Rady nr 2658/87.

Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby,

natomiast towary w zależności od ich rozmiaru i wagi, oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu

i ogólny wygląd. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych (CN 8703) podlegających akcyzie. Jeżeli natomiast głównym przeznaczeniem danego pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych (CN 8704) niepodlegających opodatkowaniu akcyzą. Określenie "przeznaczony zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób, ale może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo - towarowych (kombi).

W klasyfikacji towarów pomocne są noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Nomenklatury Scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 oraz art. 10 rozporządzenia Rady nr 2658/87. W Polsce wyjaśnienia do Nomenklatury publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów. Zgodnie bowiem

z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do Taryfy celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Korzystając

z ustawowego upoważnienia, Minister Finansów w załączniku do obwieszczenia z dnia

1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M. P. nr 86, poz. 880) ogłosił noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). W tomie IV sekcji XVII "Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe", w dziale 87 "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" ujęto noty wyjaśniające do pozycji 8703 "Pojazdy samochodowe

i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W wyjaśnieniach tych wskazano, że niniejsza pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702, tj. pojazdów mechanicznych do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą. Wskazano, że określenie "samochody osobowo - towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W wyjaśnieniach stwierdzono, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (pozycja 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są takie cechy jak: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Należy również podkreślić, że ETS w wyroku z dnia 6 grudnia 2007r. C- 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat stwierdził, że zasadnicze przeznaczenie określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów.

Na podstawie wyników oględzin spornego w sprawie pojazdu, przeprowadzonych

26 marca 2015 r. i załączonej dokumentacji fotograficznej można stwierdzić, że pojazd posiada Ilość miejsc siedzących w pojeździe - 5. Tapicerka siedzeń skórzana - jednolita na wszystkich siedzeniach, jednolita tapicerka podsufitki i podłogi, skórzana tapicerka na drzwiach przednich i tylnych. Jedna przestrzeń dla kierowcy i pasażerów. Przestrzeń pasażerska nie oddzielona od przestrzeni towarowej. Stwierdzono brak jakichkolwiek śladów po przeróbkach.

Protokół z oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną stanowi potwierdzenie, że mamy do czynienia z samochodem taryfikowanym do kodu CN 8703. O takim przeznaczeniu samochodu świadczą cechy konstrukcyjne pojazdu kojarzone

z samochodem osobowym, tj.: wygląd zewnętrzny pojazdu typowy dla samochodów osobowych; pojedyncza zamknięta przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów, która jest konstrukcyjnie i zasadniczo przeznaczona do przewozu osób; pełne przeszklenie pojazdu - oknami na bocznych panelach i w drzwiach bagażnika; w tylnej części samochodu otwory przeznaczone do zamontowania uchwytów dla pasażerów; standard wyposażenia kojarzony z samochodem osobowym.

Słusznie przyjmuje Dyrektor IC, że "miejsca siedzące" uznaje się za istniejące, jeżeli pojazd wyposażony jest w "dostępne" miejsca do ich mocowania. "Dostępne" oznacza te miejsca do mocowania, które mogą być wykorzystane.

Cechą charakterystyczną samochodów ciężarowych jest wydzielenia dwóch oddzielnych przestrzeni, tj. zamkniętej kabiny do przewozu osób i otwartej lub zakrytej powierzchni do transportu towarów. W przypadku spornego pojazdu mamy do czynienia z samochodem o konstrukcji pojedynczej przestrzeni/kabiny.

Cechy konstrukcyjne opisanego pojazdu potwierdzają, że jest on (był w chwili jego wewnątrzwspólnotowego nabycia) przystosowany do przewozu osób i że ewentualne modyfikacje jego wnętrza nie naruszają zasadniczej konstrukcji pojazdu.

Powyższa ocena, tj. czy mamy do czynienia z samochodem osobowym, została dokonana z punktu widzenia istnienia cech dominujących, a nie uzupełniających jego funkcję podstawową, jaką jest przewóz osób.

W ocenie Sądu, przeznaczenie winno być rozumiane jako kategoria obiektywna, a nie subiektywna w sensie możliwości innego, potencjalnego wykorzystania pojazdu.

Opisane cechy konstrukcyjne, wyposażenie i ogólny wygląd pojazdu dowodzą niezbicie, że nabyty przez stronę samochód w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób i należy go zaklasyfikować do kodu CN 8703.

Nieuzasadniony jest zarzut strony, że organy podatkowe ustaliły stan spornego samochodu na dzień dokonania oględzin, a nie na chwilę jego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Odpowiadając na twierdzenie Strony, że nabyty samochód był samochodem ciężarowym, co wynika z dokumentów urzędowych stosownych organów należy wyjaśnić, że przedmiotowy pojazd klasyfikuje się do kodu CN 8703 zgodnie z zapisami zawartymi we Wspólnej Taryfie Celnej, ponieważ jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób, dlatego też zebrane w sprawie dokumenty świadczące, iż przedmiotowy pojazd jest pojazdem ciężarowym dotyczą przede wszystkim przepisów związanych z rejestracją pojazdu i nie przesądzają o zataryfikowaniu przedmiotowego pojazdu do kodu CN 8704. Należy bowiem wskazać, że definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach - zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i z innych dziedzin prawa - nie ma zastosowania.

Klasyfikacji pojazdu nie mogą zmienić zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu i dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane

w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.) i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 tej ustawy. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 Prawa o ruchu drogowym. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca

z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone w przepisach Prawa o ruchu drogowym, które nie odwołują się do Nomenklatury scalonej. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy u.p.a., które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych - są to, jak już wyżej powiedziano, postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Postanowienia Nomenklatury Scalonej nie odwołują się zaś do homologacji pojazdu, jako przesłanki decydującej o klasyfikacji pojazdu.

Słusznie wskazały także organy podatkowe, że przeznaczenie tego pojazdu zostało określone przez producenta.

Ponadto, jak słusznie stwierdziły organy podatkowe, samochód nabyty przez skarżącego nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704, wymienionych w notach wyjaśniających zawartych w powołanym wyżej obwieszczeniu Ministra Finansów.

Nie bez znaczenia w sprawie jest charakter dokonywanych w pojeździe przez stronę skarżącą zmian. Jak wynika z załącznika do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...]z dnia [...] września 2011r. określono wyżej wymieniony pojazd jako "ciężarowy" i wskazano zakres dokonanych zmian w ww. pojeździe polegających na zmianie liczby miejsc siedzących z 2 na 5 poprzez zamontowanie siedzenia wraz z pasami bezpieczeństwa oraz zagłówkami i przesunięcie kratki oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej. W tym przypadku charakter dokonanych zmian, a także koszt ich wykonania (209,00 zł zgodnie z fakturą nr [...]z dnia [...] września 2011 r.) wskazuje na dokonanie bardzo prostych nie wymagających ingerencji w konstrukcję pojazdu czynności, przywracających de facto całkowicie osobowy charakter przedmiotowego pojazdu, tj. stan w jaki został przedmiotowy pojazd zakupiony.

Powyższy materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne ustalenie stanu samochodu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego co czyni bezzasadnym zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 100 ust. 1 pkt 2 i art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a.

Za bezpodstawny należy uznać zarzut naruszenia art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., albowiem organy podatkowe - w kontekście kwalifikacji spornego samochodu do odpowiedniego kodu CN i opodatkowania podatkiem akcyzowym - dokładnie ustaliły stan faktyczny sprawy i uwzględniły całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Natomiast odmienna od strony skarżącej ocena materiału dowodowego, przy prawidłowo wyprowadzonych przez organy podatkowe wnioskach, nie świadczy

o pominięciu dowodów powoływanych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów.

Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.