Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 337/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par.3 i par.5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2014 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący – P.B. - pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2014 r.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2015 r. twierdząc, że zachodzi niebezpieczeństwo, iż w wyniku wykonania decyzji zostanie wyrządzona Skarżącemu znaczna szkoda i spowodowane zostaną trudne do odwrócenia skutki tj. Skarżący utraci zaufanie ostatnich kontrahentów, nie będzie mógł wznowić działalności gospodarczej, natomiast jego renoma w środowisku branżowym zostanie zrujnowana. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że nieuzasadnione działania organów podatkowych zmusiły go do zakończenia działalności gospodarczej. Skarżący utracił zaufanie prawie wszystkich swoich kontrahentów. Skarżący podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sądy administracyjne może doprowadzić do wyegzekwowania świadczenia, które finalnie będzie świadczeniem nienależnym. Skarżący dodał, że jego aktualna sytuacja finansowa jest na tyle trudna, że stosując wszystkie dostępne przez prawo sposoby egzekucji decyzji podatkowych zobowiązanie podatkowe określone zaskarżonymi decyzjami nie zostanie wykonane. Środki niezbędnego utrzymania zapewniają Skarżącemu rodzice, jednak i oni nie mają majątku, który mógłby zostać przeznaczony na pokrycie zobowiązań podatkowych określonych zaskarżonymi decyzjami. Skarżący zaznaczył, że wykonanie decyzji praktycznie pozbawi go szansy na odbudowanie pozycji na rynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej "P.p.s.a."- wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania szkody. W ocenie Sądu Skarżący wskazał okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji mogłyby doprowadzić do pozbawienia Skarżącego szansy na odbudowanie pozycji na rynku przez co doszłoby do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący nie ma żadnych źródeł dochodu, a środki na życie i podstawowe utrzymanie dostarczają mu krewni i znajomi. Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie ma rodziny. Z uwagi na niedochodowość prowadzonego przedsiębiorstwa pod firmą [...] , zmuszony był zakończyć prowadzoną działalność gospodarczą. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Od października do listopada 2015 r. pracował jako osoba zajmująca się segregowaniem dokumentacji biurowej z wynagrodzeniem 150 zł netto. Obecnie pozostaje bez pracy, bez źródeł dochodu i bez majątku. W bieżącym utrzymaniu Skarżącemu pomagają rodzice, od których otrzymuje około 500 zł miesięcznie. Ponadto Skarżący posiada dwa kredyty bankowe, nie mniej żadnego z nich nie spłaca, gdyż jeden został przejęty przez byłego wspólnika, a drugi spłaca jego matka. Środki niezbędnego utrzymania zapewniają Skarżącemu rodzice, jednak i oni nie mają majątku, który mógłby zostać przeznaczony na pokrycie zobowiązań podatkowych określonych zaskarżonymi decyzjami. Skarżący zaznaczył, że wykonanie decyzji praktycznie pozbawi go szansy odbudowania pozycji na rynku.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z kondycją finansową Skarżącego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wykonanie decyzji mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.