Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1144/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MM na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 września 2012 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, w jego uzasadnieniu jedynie podnosząc, że przeprowadzenie egzekucji przed rozstrzygnięciem sprawy spowoduje koszty egzekucyjne oraz może skutkować likwidacją przedsiębiorstwa prowadzonego od lat przez skarżącego.

Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2012 r. wezwano pełnomocnika strony do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności poprzez przedstawienie analizy potwierdzającej, iż kwota zobowiązania oraz koszty jej egzekucji mogą doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 13 listopada 2012 r. W zakreślonym terminie, który minął w dniu 20 listopada 2012 r. zarządzenie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.

"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.

Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie.

We wniosku zawartym w skardze strona wskazała jedynie, że przeprowadzenie egzekucji przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd, biorąc pod uwagę kwotę zobowiązania i koszty egzekucyjne, może skutkować likwidacją przedsiębiorstwa.

W tej sytuacji Sąd wezwał pełnomocnika do uzasadnienia wniosku, w szczególności poprzez przedstawienie analizy potwierdzającej, iż kwota zobowiązania oraz koszty jej egzekucji mogą doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa.

W zakreślonym przez Sąd terminie, pełnomocnik nie wykonał zarządzenia.

W tym miejscu zauważyć należy, iż przepis art. 61 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki.

Skoro pełnomocnik nie odpowiedział na wezwanie Sądu i tym samym nie wykazał, że kwota zobowiązania oraz koszty jej egzekucji mogą doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa, stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego, mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.