Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 799/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 a
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń / spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2015r. sprawy ze skargi spółki "A" w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżonej interpretacji jest odpowiedź na pytania:

1) Czy w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o podatku od towarów i usług ) transakcja polegająca na wniesieniu aportem do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci prawa ze wspólnotowego graficznego znaku towarowego o nazwie [...], zarejestrowanego przez OHIM pod numerem [...] przez spółkę A. S.A. ( dalej: Skarżącą ) jest transakcją odpłatną i podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

2) czy zgodnie z art. 29 a ust. 6 ustawy przy transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego ( aportu) do spółki komandytowo- akcyjnej podstawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, a więc ogół praw i obowiązków ( równy wartości znaku towarowego) pomniejszoną o wartość podatku VAT.

Z przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego wynika, że w dniu 31 lipca 2014 r. Skarżąca wniosła do spółki "R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowa z siedzibą w P. wkład niepieniężny w postaci przysługującego jej prawa ze wspólnotowego graficznego znaku towarowego o nazwie [...], zarejestrowanego przez OHIM pod numerem [...]. Wniesienie wkładu niepieniężnego zostało potwierdzone uchwałą nr 1 Wspólników spółki "R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowa z siedzibą w P. w sprawie podwyższenia wkładu wspólnika A. S.A. w P. zaprotokołowaną w formie aktu notarialnego pod nr Rep A [...] oraz umową przeniesienia własności aportu z dnia 31 lipca 2014 r.

Wartość wkładu niepieniężnego została ustalona na podstawie wyceny sporządzonej przez rzeczoznawcę zawartą w raporcie z wyceny prawa do znaku towarowego według stanu wiedzy o przedmiocie wyceny na dzień 31 marca 2014 r. według wartości godziwej do celów aportowych z dnia 5 maja 2014 r. Według powyższej wyceny ww. znak towarowy został wyceniony na kwotę 52.000.000 zł.

Tak ustalona wartość stanowiła podstawę ustalenia wysokości wkładu Skarżącej do spółki komandytowej, była ona bowiem równa wartości znaku towarowego. Wskazano przy tym, że wysokość wkładu jaki został wniesiony przez Skarżącą do spółki komandytowej odpowiadał wartości rynkowej prawa ochronnego na znak towarowy (ustalonej) przez rzeczoznawcę majątkowego. Spółka udokumentowała powyższą transakcję fakturą VAT, przyjmując ostatecznie jako podstawę opodatkowania wartość znaku towarowego (równą wartości rynkowej prawa ochronnego na znak towarowy ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego) pomniejszoną o wartość podatku VAT.

Jako podstawę opodatkowania przyjęto kwotę 52.000.000 zł pomniejszoną o wartość podatku VAT (tj. 9.723.577,24 zł) - 42.276.422,76 zł. Podatek należny, który Spółka odprowadziła do Urzędu Skarbowego wynosił zatem 9.723.577,24 zł.

Dyrektor Izby Skarbowej działając z upoważnienia Ministra Finansów uznał stanowisko Skarżącej w pkt 1 za prawidłowe w pkt 2 za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ wskazał, że nie ma wątpliwości co do tego, że czynność wniesienia aportu, w zależności od jego przedmiotu może spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w świetle art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług

( przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług ( każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych). Organ nie miał również wątpliwości co do tego, że jest to czynność odpłatna, a także dokonana pomiędzy podatnikami tego podatku, a w związku z tym spełnia definicję odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie zgodził się jednak by o podstawie opodatkowania miała decydować ustalona przez rzeczoznawcę wartość znaku towarowego.

Wskazał, że zgodnie z art. 1 pkt 23 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zamianie ostawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2013 r., poz. 35 ze zm.; dalej: ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług )z dniem 1 stycznia 2014 r. został uchylony art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług a wraz z nim zasady ustalania podstawy opodatkowania w oparciu o wartość rynkową. Art. 29 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, który przewidywał taki sposób ustalania wartości nie został wprowadzony do nowego art. 29a.

Usunęło to w ocenie organu wszelkie wątpliwości odnośnie ustalania podstawy opodatkowaniu w oparciu o tę metodę co zostało zastąpione niebudząca wątpliwości regulacją, na podstawie której należy przyjąć jako podstawę opodatkowania wszystko, co stanowi zapłatę. Organ zwrócił przy tym uwagę, że chodzi o faktycznie dokonaną zapłatę, a nie, o jej oszacowanie. W świetle powyższego zaprzeczył stanowisku Skarżącej jakoby zapłata i równocześnie podstawa opodatkowania miała odpowiadać wartości znaku towarowego wnoszonego tytułem wkładu. Organ wskazał w związku z tym, że Skarżąca powinna ją ustalić na podstawie wartości nominalnej otrzymanego przez wspólnika udziału.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu Skarżąca złożyła do tutejszego Sądu skargę.

W skardze zarzuciła naruszenie:

- art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez jego nieprawidłową wykładnię polegająca na przyjęciu, że w przypadku transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego ( aportu ) do spółki komandytowej powinna ustalić podstawę opodatkowania w oparciu o kwotę równą wartości nominalnej udziałów w majątku spółki.

- art. 50 w zw. z art. 103 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych ( Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.; dalej: Kodeks spółek handlowych) przez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w przypadku transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego ( aportu) do spółki komandytowej jest suma wartości nominalnej udziałów w majątku spółki komandytowej podczas, gdy podstawę stanowi wartość otrzymanego w zamian za wkład niepieniężny ogółu praw i obowiązków

( udział kapitałowy, udział spółkowy) w spółce komandytowej, odpowiadającego wartości rzeczywiście wniesionego wkładu niepieniężnego tj. wartości znaku towarowego, pomniejszonej o kwotę podatku VAT.

W świetle powyższych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które stanowiły podstawę wydania interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 29a ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług: podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 1 pkt 23 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 stycznia 2014 r, uchylony został art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług, co wiązało się z wprowadzeniem wyżej cytowanego art. 29a zawierającego kompleksowe regulacje dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W ramach nowelizacji nie wprowadzono do art. 29 a, przepisu art. 29 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, określającego podstawę opodatkowania w oparciu o wartość rynkową dla czynności, dla których nie ustalono ceny.

W miejsce tego, wprowadzono jednolitą regulację, na podstawie której jako podstawę opodatkowania należy przyjąć wszystko co stanowi zapłatę.

Rację należy przyznać organowi, że chodzi przy tym o faktycznie uzyskaną zapłatę.

Nie można w związku z tym zgodzić się ze Skarżącą, że zapłatę ustalać będziemy na podstawie wartości wniesionego znaku towarowego. Jedynie realnie otrzymana w zamian za wniesiony aport zapłata będzie stanowić podstawę opodatkowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.