Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 3018/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 273 §2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 16 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2460/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. Z. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 1429/15 postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 kwietnia 2019 r., VII SA/Wa 2460/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Z. (dalej skarżąca albo wnioskodawczyni) o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z 28 kwietnia 2016 r., VII SA/Wa 1429/15, w którym oddalono skargę wnioskodawczyni na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] maja 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2015 r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie legalności budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], stanowiącej własność A. J. Z.

W uzasadnieniu tej skargi wnioskodawczyni powołała się na odnalezienie nowego dokumentu załączonego do skargi, tj. pozwolenia na zmianę położenia budynku mieszkalnego (warunkowe przesunięcie względem osi drogi o dodatkowe 6 m). Dokument ten wskazuje, że warunkiem zgody na przesunięcie budynku o dalsze 6 m od osi drogi (pierwotnie miały stykać się ścianami) było wybudowanie muru ogniowego. Nie powinno być więc w tej ścianie okien. W związku z czym istniejące tam okna w ścianie granicznej powinny być zlikwidowane i wybudowany mur ogniowy.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 października 2018 r. wezwano skarżącą do wskazania dnia, w którym dowiedziała się o podstawie wznowienia. W odpowiedzi skarżąca poinformowała, że 8 sierpnia 2018 r. w aktach sprawy o sygn. [...] Sądu Rejonowego w [...] odnalazła dokument nr 40, który jest warunkową zgodą na przesunięcie budynku na działce nr [...] w [...] do osi drogi.

Uzasadniając odrzucenie skargi o wznowienie postępowania WSA zauważył, że wykrycie nowych dowodów odnosi się tylko do takich dowodów, które w poprzednim postępowaniu nie były ujawnione i zgłoszone, z uwagi na to, że nie były znane stronom. Kserokopia dokumentu, na który powołuje się skarżąca znajduje się w aktach sprawy, w której wznowienia postępowania zażądała skarżąca. Nie było zatem podstaw do przyjęcia, że skarżąca nie mogła skorzystać z tego dowodu, skoro znajdował się on w aktach sprawy.

W skardze kasacyjnej skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, zaskarżyła postanowienie z dnia 17 kwietnia 2019 r. w całości, zarzucając na podstawie art. 174 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), naruszenie art. 273 § 2 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe zastosowanie, albowiem skarżąca wykryła dowód w sprawie, który mógł mieć wpływ na jej wynik i nie mogła z niego skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W oparciu o art. 176 § 3 p.p.s.a. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Orzekając w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. ograniczony był zakresem kontroli instancyjnej wyznaczonym treścią zarzutu kasacyjnego oraz przytoczonej na jego poparcie argumentacji. Wobec braku wystąpienia którejkolwiek z podstaw nieważności postępowania sądowego, podlegających uwzględnieniu z urzędu, rozpoznanie sprawy odbyło się w granicach wytyczonych przez ramy wniesionego środka zaskarżenia.

Rozpoznając sprawę w granicach wskazanej podstawy kasacyjnej, wniesiony środek odwoławczy należało oddalić, ponieważ sformułowany w nim zarzut nie okazał się zasadny. Jak stanowi art. 273 § 2 p.p.s.a. wznowienie postępowania możliwe jest w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przywołany w skardze kasacyjnej dokument w postaci decyzji Naczelnika [...] z dnia [...] czerwca 1977 r. o wydaniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego był znany organowi, który wydał decyzję z dnia [...] maja 2015 r., jak i sądowi administracyjnemu I instancji. W skardze kasacyjnej przyznano wyraźnie, że dokument ten znajdował się w aktach sprawy administracyjnej. Jego przeoczenie przez skarżącą kasacyjnie nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W przeciwnym razie zakres zastosowania podstawy, o której stanowi art. 273 § 2 p.p.s.a. byłby niemal niczym nieograniczony, skoro każda ze stron mogłaby powołać się na przeoczenie czy też brak wiedzy albo doświadczenia prawniczego. Trudno byłoby wówczas mówić o nadzwyczajnym charakterze środka zaskarżenia o którym stanowią przepisy art. 270 i nast. p.p.s.a. W zgodnej opinii przedstawicieli nauki i orzecznictwa przyjmuje się, że "wykrycie", o którym stanowi art. 273 § 2 p.p.s.a. odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były one znane stronom (H. Knysiak-Sudyka w: red. T. Woś, P.p.s.a. Komentarz, Warszawa 2016, s. 1295-1296 oraz przywołane tam orzecznictwo). Sytuacja taka nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Brak wystarczającej wiedzy prawniczej oraz doświadczenia procesowego przez skarżącą kasacyjnie nie może usprawiedliwiać rozciągania podstaw wznowieniowych na takie stany prawne i faktyczne, które w żaden sposób nie są nimi objęte.

Z przedstawionych względów zarzut kasacyjny nie zasługiwał na usprawiedliwienie. Skarga o wznowienie nie opiera się zatem na ustawowej podstawie wznowienia i w sposób zgodny z prawem została odrzucona przez WSA.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.