Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 208/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: Art. 243, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.Ś. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 208/16

UZASADNIENIE

D.Ś. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę skarżącej w kwocie 2700 zł brutto, córka jest studentką i nie pracuje. W uzasadnieniu skarżąca podała, że córka od roku 2012 choruje na boreliozę, a koszty leczenia wahają się w granicach od 1000 do 1700 zł miesięcznie. Skarżąca posiada dwa mieszkania – o powierzchni 39,5 mkw. (o wartości 120.000 zł) i 54 mkw. (o wartości 180.000 zł), dom "po dziadkach" o powierzchni ok. 100 mkw. (o wartości 30.000 zł), nieruchomość rolną "po dziadkach’ o powierzchni 2,28 ha, samochód S. (wartość 19.000 zł). Córka jest "po ojcu" współwłaścicielką samochodów H. (wartość ok. 4.000 zł) i P. (wartość ok. 3.000 zł). Skarżąca oświadczyła, że posiada środki zgromadzone na lokacie w kwocie 9.600 zł. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że ponosi wydatki na czynsz w kwocie 450 zł, energię elektryczną w kwocie 70 zł, pakiet tv, telefon, Internet w kwocie 135 zł, gaz – 36 zł, raty kredytów – 360 zł, ubezpieczenia – 320 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Ustosunkowując się do wniosku skarżącej stwierdzić należy, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Przede wszystkim zauważyć należy, że warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, że spełnia ustawowe przesłanki. W interesie strony leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena zdolności płatniczych nie sprowadza się jednakże tylko do stwierdzenia, że wnioskodawca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r., GZ 71/04).

Wnioskodawczyni wskazała w złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach, że wraz z córką utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 2700 zł. Jako stałe wydatki skarżąca wskazała koszty utrzymania mieszkania na łączną wartość ok. 691 zł i leczenia córki – od 1000 do 1800 zł miesięcznie. Wydatkom tym nie sposób odmówić charakteru wydatków niezbędnych, chociaż ich suma wskazuje, że przekraczają one kwotę deklarowanych dochodów netto. Nie można jednak tracić z pola widzenia tego, że mimo wysokości niezbędnych wydatków, strona posiada znaczny majątek (nieruchomość rolną, dom, dwa mieszkania, samochód), a także oszczędności. Fakt ten powoduje, że skarżącej nie sposób jest zaliczyć do kręgu osób ubogich, którym winno być przyznane prawo pomocy. Fakt posiadania oszczędności i majątku daje podstawy do twierdzenia, że strona jest w stanie ponieść koszty udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym bez uszczerbku dla utrzymania własnego i rodziny.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG