Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1585/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Danuta Kania, Adam Lipiński (spr.), , Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. 2. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz P. K. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. utrzymał w mocy swoją poprzedzającą decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r.

o odmowie udostępnienia P.K., ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, informacji publicznej w postaci dokumentów złożonych przez [...]Ltd. w postępowaniu administracyjnym wszczętym z wniosku o uznanie zagranicznego certyfikatu Air Operator Certificate nr [...], to jest: dokumentów operacyjno-technicznych statków powietrznych [...] o znakach rejestracyjnych [...] oraz [...], certyfikatu Air Operator Certificate nr [...]; oświadczeń o ilości zatrudnionych osób, pełnomocnictw, wniosków, dowodów wniesienia opłat lotniczych, licencji pilotów

i umowy na wykonywanie lotów.

W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy art. art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie

do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, co następuje:

Przed Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego toczyło się postępowanie administracyjne wszczęte między innymi przez [...] firmę [...] Ltd. o uznanie certyfikatu zagranicznego, na podstawie art. 162a ustawy

z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 605).

Wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. P.K. (zamieszkały w [...]), działając w Polsce za pośrednictwem pełnomocnika, wystąpił

o udostępnienie dokumentów z tego postępowania, w trybie przepisów ustawy

o dostępie do informacji publicznej.

Prezes ULC udostępnił stronie część z wnioskowanych informacji publicznych (co jest niesporne miedzy stronami). Natomiast decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., powołując się na tajemnicę przedsiębiorcy, odmówił udostepnienia pozostałych dokumentów. Dokumenty te zostały dokładnie wskazane w komparycji decyzji.

Następnie, rozpatrując wniosek P.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja z dnia [...] lipca 2016 r. utrzymał w mocy poprzedzające rozstrzygnięcie.

W toku postępowaniu, wszczętego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ pismem z dnia [...] lipca 2016 r. zwrócił się do firmy [...]Ltd. o wskazanie czy dokumenty, o których udostępnienie zawnioskował P.K. stanowią tajemnicę przedsiębiorcy i jakie są przyczyny takiego ich zakwalifikowania oraz czy firma wyraża zgodę na ich udostępnienie wnioskodawcy.

W odpowiedzi [...]Ltd. (pismo z dnia [...] lipca 2016 r.) oświadczyła, że złożone przez nią dokumenty na potrzeby procesu uznania certyfikatu są poufne, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie mogą być udostępniane osobom trzecim ani upubliczniane bez jej zgody. Dokumenty te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż zawierają poufne informacje handlowe i organizacyjne, umożliwiające osobom trzecim ocenę możliwości handlowych i potencjału technicznego firmy, zawierają dane o transakcjach handlowych firmy oraz dane osobowe. Udostępnienie ww. informacji w ocenie [...]Ltd. zagraża oraz narusza jej interes i dlatego firma nie wyraża zgody na ich udostępnianie.

Rozpatrując ponownie sprawę Prezes ULC dokonał analizy art. 1 ust. 1 i art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ uznał przedmiotowe informacje za informacje publiczne, jednakże wskazał, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Informacje zawarte we wskazanych w decyzji dokumentach są bez wątpienia informacjami związanymi

z prowadzoną przez [...] firmę działalnością i posiadają dla tej firmy istotną wartość gospodarczą, wynikającą chociażby z faktu konkurencji na rynku usług lotniczych. Zawierają dane umożliwiając osobom trzecim ocenę możliwości handlowych i potencjału technicznego firmy. Zawierają dane o transakcjach handlowych firmy oraz dane osobowe. Niewątpliwie ww. informacje posiadają wartość gospodarczą i to nie tylko w odczuciu [...]Ltd. Ujawnienie takich informacji umożliwiłoby bowiem potencjalnym konkurentom dostosowanie swoich strategii konkurencji na runku usług lotniczych.

Dlatego, w ocenie organu, udostępnienie wnioskodawcy żądanych informacji skutkowałoby, bez wątpienia, ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, dotyczącej informacji o znacznej wartości dla przedsiębiorcy, która powinna podlegać ochronie prawnej.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz wyraźny brak zgody [...]Ltd. na ujawnienie ww. informacji, Prezes ULC postanowił odmówić udostępnienia informacji publicznej, o której udzielenie wnioskował P.K.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P.K. decyzji Prezesa Urzędu lotnictwa Cywilnego zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 136 i art. 138 § 2 w zw. z art. 15 Kpa poprzez:

- przekroczenie przez Prezesa ULC zakresu postępowania wyjaśniającego

tj. przeprowadzenie w II instancji postępowania dowodowego w całości zamiast jedynie w zakresie uzupełniającym i podjęcie dopiero na etapie postępowania odwoławczego czynności niezbędnych do ustalenia kwestii zasadniczej tzn. czy w przedmiotowej sprawie prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na występowanie tajemnicy przedsiębiorcy;

oraz

- pominięcie faktu, że organ I instancji naruszając podstawowe reguły dowodowe nie poczynił żadnych ustaleń w zakresie istnienia tajemnicy przedsiębiorcy pozwalającej na odmowę dostępu do informacji publicznej, chociaż była to jedyna okoliczność sprawy, której wyjaśnienie miało istotne znaczenie i było konieczne do jej rozstrzygnięcia,

co miało istotny wpływ na wynik sprawy albowiem decyzja organu I instancji, wobec naruszenia przepisów postępowania, zasługiwała na jej uchylenie i przekazanie organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, a tymczasem na skutek przekroczenia zakresu postępowania dowodowego w II instancji doszło do rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, tj. do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania przy jednoczesnym sanowaniu błędnego działania organu I instancji, a tym samym do faktycznego pozbawienia strony prawa do rozpatrzenia tej samej sprawy w dwóch instancjach,

b) naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa, polegające na niepodjęciu przez Prezesa ULC wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, niedokonanie oceny czy na podstawie zebranego materiału dowodowego faktycznie występuje tajemnica przedsiębiorcy pozwalająca na ograniczenie prawa do informacji publicznej, a w szczególności brak odniesienia się do definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorcy, niezbadanie treści żądanej informacji w świetle przesłanek zamieszczonych w tej definicji, niewykazanie, że zaistniały wszystkie wymienione w tej definicji przesłanki niezbędne do odmowy dostępu do informacji publicznej, lecz poprzestanie jedynie na przytoczeniu jako własne twierdzeń przedsiębiorcy, którego dokumentów dotyczył wniosek o udostępnienie informacji publicznej co mogło mieć wpływ na naruszenie art. art. 5 ust. 2 ustawy

o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

c) naruszenie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej

w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji,

w sytuacji gdy organ ten nie przeprowadził w ogóle żadnego postępowania dowodowego dotyczącego koniecznych do wyjaśnienia okoliczności sprawy mających istotny wpływ na jej rozstrzygniecie, tj. czy w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki pozwalające na ograniczenie prawa do informacji publicznej dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy bowiem zaskarżona decyzja organu I instancji - jako wydana z naruszeniem przepisów postępowania, zasługiwała na uchylenie oraz przekazanie do ponownego rozpatrzenia i nie powinna znaleźć się w obrocie prawnym.

W konkluzji skargi, P.K. wniósł:

- o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na pogwałceniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi);

z ostrożności procesowej, na wypadek gdyby Sąd nie podzielił zarzutu dotyczącego naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, a tym samym zaistnienia przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) wniósł:

- o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,

- o rozważenie przez Sąd, na zasadzie art. 135, możliwości uchylenia decyzji poprzedzającej, jako wydanej z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w zakresie przeprowadzonego postępowania dowodowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 Kpa, polegającego na braku jakiegokolwiek dowodu w sprawie oraz jakiejkolwiek analizy dowodowej przeprowadzonej przez organ wskazującej na zaistnienie tajemnicy przedsiębiorcy, pozwalającej na wydanie decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej, a tym samym braku jakichkolwiek ustaleń organu I instancji koniecznych do zdefiniowania tajemnicy przedsiębiorcy oraz przyczyn, dla których organ odmówił udostępnienia treści wnioskowanych dokumentów, poza ogólnym stwierdzeniem, że dokumenty te zawierają "informacje techniczne i opis procedur działania firmy";

- o zobowiązanie, na zasadzie art. 145 a § 1, Prezesa ULC do wydania w terminie 14 dni, od dnia uprawomocniania się wyroku, wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej, poprzez przekazanie skarżącemu dokumentów pozwalających na zweryfikowanie, że przy wydawaniu uznania certyfikatu [...] dla firmy [...]Ltd., Prezes ULC dokonał analizy porównawczej zgodnie z art. 162a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo lotnicze oraz wyników tej analizy, wskazujących na to, że firma [...]Ltd. spełnia wymagania dotyczące uzyskania certyfikatu [...], które są nie mniej łagodne niż te, które są stawiane w Rzeczypospolitej Polskiej, jak również dokumentów potwierdzających, że przy wydaniu certyfikatu [...]dla ww. firmy z [...] zostały spełnione wymagania i procedury zgodne z wymaganiami ICAO;

- rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym;

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym zastępstwa prawnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu lotnictwa Cywilnego wniósł o jej oddalenie. Powołał się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz zaprzeczył zarzutom dotyczącym naruszeń przepisów postepowania administracyjnego. Organ nie zajął stanowiska w przedmiocie ewentualnego rozpatrzenia sprawy w trybie uproszczonym.

P.K. piśmie procesowym z dnia [...] września 2016 r. podtrzymał w całości zarzuty skargi. Podkreślił lakoniczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie argumentacji dotyczącej uznania, iż żądane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorcy i brak analizy pod tym katem każdego z dokumentów. Brak ustalenia w jaki sposób [...] przedsiębiorca zastrzegł utajnienie przedmiotowych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Z godnie z treścią art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi, sąd administracyjny rozpatrując sprawę w pierwszej instancji nie jest związany zarzutami wskazanymi w skardze.

Skarga jest zasadna, jednakże nie z przyczyn w niej podniesionych, albowiem organ nieprawidłowo rozpatrzył sprawę w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, pomijając okoliczność, iż przedmiot sprawy (to jest dokumenty, udostępnienia których organ odmówił) nie stanowią informacji publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Organ obowiązku tego nie wykonał, zakładając a priori, iż wniosek dotyczy informacji publicznej, nie dokonując w tej materii żadnej analizy.

W każdej sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej podmiot zobowiązany do udostępniania takich informacji, jak i sąd administracyjny rozpoznający tego typu sprawę, powinien przede wszystkim wyjaśnić czy przedmiot żądania mieści się w kategorii spraw stanowiących informacje publiczną, w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W niniejszej sprawie bezsporne między stronami jest to, iż dokumenty wyszczególnione w decyzji są dokumentami, o udostępnienie których zabiega skarżący, wskazując jako tryb dostępu przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Nie budzi także wątpliwości, iż Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego jest podmiotem zobowiązanym, w rozumieniu przepisów tej ustawy (art. 4 ust. 1 pkt 1), do udostępnienia informacji publicznej.

Nie budzi także wątpliwości, iż skarżący spełnia przesłanki podmiotu uprawnionego do dostępu do informacji publicznej, zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy.

Zatem w niniejszej sprawie został spełniona przesłanka podmiotowa, zarówno po stronie podmiotu uprawnionego do otrzymania informacji publicznej, jak i po stronie podmiotu zobowiązanego do udostępniania takich informacji.

Jednakże, aby móc procedować w ramach przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej niezbędne jest wystąpienie łączne przesłanki podmiotowej jak i przedmiotowej.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił już w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz rozwinął w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona

do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zakres przedmiotowy stosowania ustawy).

Zarówno z istoty zawartej w art. 1 i w art. 6 ustawy szerokiej definicji pojęcia informacji publicznej, jak i z powyższej wykładni, nie sposób przedstawić zamkniętego katalogu wykazu informacji publicznych. Dla oceny czy dane zagadnienia stanowi przedmiot informacji publicznej istotne jest co dana informacja zawiera, inaczej mówiąc czy dotyczy ona spraw publicznych, albowiem przedmiotowy zakres ustawy odnosi się wyłącznie do informacji "o sprawach publicznych" (porównaj wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 7 sierpnia 2002 r. II SA/Ka 939/02 w: Dostęp do informacji publicznej, I Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, LexisNexis, Warszawa 2007, s. 12).

Z kolei dokumentem urzędowym, w rozumieniu ustawy, jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2 ustawy). Aby więc dokument spełniał kryteria, umożliwiające uznanie go za dokument urzędowy, muszą być spełnione dwie podstawowe przesłanki. Musi zawierać oświadczenie złożone przez funkcjonariusza publicznego i oświadczenie to musi być złożone

w ramach kompetencji posiadanych przez tego urzędnika.

Dokumenty, których dotyczy zaskarżona decyzja, są bezspornie dokumentami

w rozumieniu powyższej definicji.

Nadto są do dokumenty złożone przez przedsiębiorcę (tu [...]Ltd.) w postępowaniu administracyjnym, wszczętym z inicjatywy tegoż przedsiębiorcy, przed Prezesem Urzędu lotnictwa Cywilnego, w sprawie o uznanie certyfikatu zagranicznego, na podstawie art. 162a ustawy - Prawo lotnicze.

Zatem uznanie tych dokumentów za informacje publiczną sprowadza się do oceny czy istotnie dokumenty te zawierają informacje publiczne oraz do oceny czy dokumenty składane przez stronę danego postępowania administracyjnego stanowią informacje publiczną.

Z reguły zawartej w art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, iż jej stosowanie wyłączone jest gdy przepisy innych ustaw regulują dostęp do danych informacji publicznych.

Przepisy polskiej procedury cywilnej oraz przepisy polskiej procedury karnej zawierają przepisy o dostępie innych osób niż strony danego postepowania do dostępu do akt sprawy. Natomiast przepisy procedury administracyjnej takich uregulowań nie zawierają. Wydaje się, iż może to wynikać z odmiennej, do pozostałych tu wymienionych procedur, specyfiki postępowania administracyjnego, cechującego się zasadą inkwizycyjności, pisemności i brakiem rozpatrywania spraw z udziałem publiczności (rozprawa).

W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż decyzje administracyjne, jako wskazane wprost w art. 6 ust. 4, pkt a) ustawy stanowią informacje publiczną (porównaj wyrok WSA w Warszawie z dnia

17 października 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 78/07 i wyrok WSA w Olsztynie z dnia

18 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SAB/Ol 22/13).

Każda decyzja, zwłaszcza wydawana w tego typu sprawach jak uznanie certyfikatu obcego państwa, musi, zgodnie z art. 107 § 3 Kpa, zawierać szczegółowe uzasadnienie prawne i faktyczne - to jest wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej a także wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie bezsporne między stronami jest wcześniejsze udostępnienie skarżącemu przez Prezesa UCL decyzji administracyjnej wydanej

w sprawie uznanie certyfikatu zagranicznego [...]Ltd. Zatem skarżący mógł zapoznać się z uzasadnieniem tej decyzji i tą drogą uzyskać odpowiedź na interesujące go zagadnienia na tematy (na które sam wskazuje w skardze na str. 4), to jest: uznania certyfikatu [...] dla firmy [...]Ltd.; czy Prezes ULC dokonał analizy porównawczej zgodnie z art. 162a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo lotnicze; wyników tej analizy; uznania czy firma [...]Ltd. spełnia wymagania dotyczące uzyskania certyfikatu [...] i czy są nie mniej łagodne niż te, które są stawiane w Rzeczypospolitej Polskiej; uzyskania wiedzy na temat dokumentów potwierdzających, że przy wydaniu certyfikatu [...] dla ww. firmy z [...] zostały spełnione wymagania i procedury zgodne z wymaganiami ICAO.

Przedmiot niniejszej sprawy to, przedstawione przez przedsiębiorcę [...], Prezesowi ULC, w postępowaniu o uznanie zagranicznego certyfikatu, następujące dokumenty:

- dokumenty operacyjno-technicznych statków powietrznych [...] o znakach rejestracyjnych [...] oraz [...],

- certyfikat Air Operator Certificate nr [...],

- oświadczeń o ilości zatrudnionych osób,

- pełnomocnictwa przedsiębiorcy,

- wnioski przedsiębiorcy,

- dowody wniesienia opłat lotniczych,

- licencje pilotów,

- umowy na wykonywanie lotów.

Zważyć tu należy, iż dokumenty te były niezbędne do rozpatrzenia przez Prezesa ULC sprawy o uznanie zagranicznego certyfikatu, w rozumieniu art. 162a Prawa lotniczego.

Dokumenty te stanowią albo dowodzenie przez stronę swoich racji (wnioski przedsiębiorcy), albo dokumenty typowo proceduralne (pełnomocnictwa), albo materiał dowodowy dla poparcia tych racji (pozostałe dokumenty).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w żaden sposób nie można uznać za informację publiczną tego, w jaki sposób, za pomocą jakich dowodów (w tym także dokumentów) i za pomocą w jaki sposób dokonywanej subsumpcji zgromadzonego materiału oraz argumentacji prawnej, strona dowodzi swoich racji w danym postępowania administracyjnym.

Sprawą publiczną jest oczywiście fakt prowadzenia przez organ danego postępowania, informacja o stronach tego postępowania, informacje o czasie jego trwania, informacja o jego zakończeniu i wyniku – wydana przez organ decyzja czy ewentualnie postanowienie. Sprawą publiczną jest zatem to wszystko, co mieści się wprost w treści art. 6 ust. 4) ustawy, jako sprawa publiczna.

Natomiast w żaden sposób za informację publiczna nie można uznać tego w jaki sposób strona dowodzi słuszności swoich żądań w danym postępowaniu, albowiem

w takim działaniu strony danego postępowania brak jest elementu publicznego - podstawowego warunku dla stosowania instytucji przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Powyższej oceny nie zmieni także okoliczność, iż istota danego postępowania administracyjnego wymaga zgromadzenia przez stronę określonych dokumentów. Niezależnie bowiem czy strona wskazuje na dowody niezbędne formalnie do prowadzenia danego postepowania, czy też wskazuje na inne dowody, które w jej mniemaniu są dla wyniku tego postępowania istotne, dowody te zawsze pozostają

w sferze argumentacji strony.

Sposób dowodzenia przez stronę postępowania swoich racji (jako całość argumentacji zarówno prawnej jak i faktycznej) to prywatna sprawa tej strony. Brak

tu jakiegokolwiek elementu publicznego.

Natomiast właśnie sprawą publiczną będzie rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ rozumiane nie tylko jako jej wynik, ale także jako prawna jak i faktyczna argumentacja zawarta w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.

Zatem to dopiero wobec zapadłej w danym postępowaniu decyzji – jako przedmiotu informacji publicznej, albo wobec jej uzasadnienia, będzie można rozważać ewentualne zastosowanie instytucji przewidzianej w treści art. 5 ustawy o dostępie

do informacji publicznej.

W sprawach o udostępnienie informacji publicznej, przy dokonywaniu analizy przedmiotu postępowania, nie można abstrahować od najistotniejszego elementu, który często umyka przy ocenie tego przedmiotu, a mianowicie sprawy publicznej – czyli tego do czego odwołuje się art. 61 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sama okoliczność, iż podmioty prywatne są stronami danych postępowań nie stanowi o utracie przez te podmioty przymiotu prywatności.

Dlatego też, pomimo braku w przepisach polskiej procedury administracyjnej uregulowania dostępu do akt innych osób niż strony postepowania, nie można zasadnie twierdzić, iż postępowanie administracyjne w całości stanowi sprawę publiczną.

Za sprawę publiczną uważa się decyzje czy postanowienie wydane przez organ albo np. protokół rozprawy przez SKO, albowiem dokumenty te zostały wytworzone przez organ władzy publicznej i obrazują działanie tego organu (porównaj I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej – Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 str. 177).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, iż przedmiotu informacji publicznej nie stanowią wnioski danego podmiotu wraz z załączoną do nich dokumentacją, składane np. w postępowaniach o dotowanie ze środków publicznych określonej działalności, czy w postępowaniach konkursowych, pomimo, iż wyniki takich postępowań stanowią informacje publiczną. Dokumenty składane w takich sprawach nie mogą być uznane za informację publiczną, gdyż są one dokumentami prywatnymi danego przedsiębiorcy (por. wyrok NSA z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 459/07 oraz wyroki WSA w Warszawie: z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 208/10; z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB 253/10; z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB 254/10).

Niniejsza sprawa ma bardzo podobny charakter.

Skarżący żąda w trybie dostępu od informacji publicznej dokumentów prywatnych danego przedsiębiorcy, które tenże przedstawia Prezesowi ULC w swojej własnej sprawie administracyjnej, o uznanie zagranicznego certyfikatu i jedyny element publiczny w tej sprawie to organ, który rzeczone postępowanie administracyjne prowadzi.

Tymczasem w niniejszej sprawie Prezes ULC w ogóle nie starał się wyjaśnić, czy przedmiot żądania skarżącego stanowi informację publiczną. Pomijając dokonanie ustalenia w powyższej materii, organ uznał, iż dokumenty stanowiące przedmiot niniejszej sprawy zawierają istotne informacje dla przedsiębiorcy, który dokumenty te

w postępowaniu o uznanie certyfikatu przedstawił. Informacje te organ uznał

za uzasadnioną tajemnicę tego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Na tej podstawie, w oparciu o art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 16 tejże ustawy organ wydał kwestionowane przez skarżącego decyzje.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pogląd zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż przedmiotem sprawy o udostępnienie żądanej informacji są dokumenty stanowiące tajemnice przedsiębiorcy broni się sam. Wystarczy bowiem porównać każdy z wyszczególnionych w decyzji dokumentów z pojęciem tajemnicy przedsiębiorcy zawartym w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Jednakże mimo tej oczywistości, Prezes ULC wadliwie zastosował do rozstrzygnięcia tej sprawy przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta nie może mieć bowiem zastosowania do spraw nie będących informacjami publicznymi.

Dlatego zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja muszą zostać uchylone, jako naruszające prawo.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) oraz art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.