Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2783/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2020 r. sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] października 2019r. [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej k.p.a.) - stwierdził niedopuszczalność zażalenia B. P. i W. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2019 r. odmawiające wstrzymania postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalnego na dz. nr [...] przy ul. [...] w [...].

Organ wskazał, że ww. postanowienie z [...] września 2019 r. zostało wydane na podstawie art. 23 § 6 w zw. z art. 23 § 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.- dalej u.p.e.a.). Zgodnie z ww. przepisami, organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

GINB podkreślił, że ustawodawca wyraźnie wskazał, że zażalenie służy na postanowienie o wstrzymaniu postępowania administracyjnego, a więc nie służy na postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Użycie zwrotu "postanowienie o", a nie "postanowienie w sprawie" powoduje, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a nie na każde postanowienie mające za przedmiot kwestię wstrzymania postępowania egzekucyjnego (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 27 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 741/07).

Dalej zaznaczył, że prawa do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie nie można także wywieść z błędnego pouczenia przez organ I instancji (zob. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 1225/14).

W przypadku wniesienia zażalenia na postanowienie, od którego nie przysługuje ten środek zaskarżenia, organ drugiej instancji stwierdza niedopuszczalność zażalenia, zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a.

Na marginesie GINB wyjaśnił, że w przypadku stwierdzenia braku podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, organ nadzoru nie wydaje żadnego orzeczenia (por. wyrok NSA z 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1925/07), gdyż wstrzymanie postępowania egzekucyjnego może nastąpić jedynie z urzędu. Organ może jedynie poinformować osobę wnioskującą o braku podstaw ku temu.

Skargę na powyższe postanowienie złożył B. P. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, stwierdzenia jego nieważności.

Zdaniem skarżącego GINB oparł rozstrzygniecie na wątpliwej wykładni jakiegoś przepisu, którego nie wskazał. Organ stwierdził, że zażalenie służy na postanowienie o wstrzymaniu postępowania administracyjnego, a zatem nie służy na postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, jednak nie wskazał przepisu, którego wykładni dokonuje, dlatego nie można się odnieść do wywodów wykładni.

Skarżący nadmienił, że postanowienie z [...] września 2019 r. zawiera pouczenie o możliwości wniesienie zażalenia, z którego skorzystał.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Kontrolowane rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a. co wynika zarówno z powołanej podstawy prawnej jak i uzasadnienia postanowienia.

Przypomnieć zatem trzeba, że zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne. Na mocy art. 144 k.p.a. ww. przepis ma również zastosowanie do odwołań.

Niedopuszczalność zażalenia, o którym mowa w przytoczonym przepisie może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym zaliczyć należy przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji (niebędącą stroną, np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast do przyczyn o charakterze przedmiotowym zalicza się w szczególności wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, brak przedmiotu zaskarżenia, tj. aktu administracyjnego, decyzji w znaczeniu prawnym, czy brak możliwości wniesienia środka odwoławczego ze względu na nieistnienie ku temu podstawy prawnej.

Ten ostatni przypadek zachodził w niniejszej sprawie, bowiem – jak słusznie wywiódł organ odwoławczy – zgodnie z art. 23 § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

W art. 17 § 1 u.p.e.a. ustawodawca wskazał m.in., że o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.

Wobec powyższego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje zasada, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają tylko i wyłącznie te postanowienia, co do których ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowią.

Skoro – jak wskazano wyżej - art. 23 § 8 ustawy przewiduje możliwość zaskarżenia zażaleniem wyłącznie postanowienia wstrzymującego czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne, a więc tamującego to postępowania, to niedopuszczalne jest, w rozumieniu art. 134 k.p.a. – jak słusznie przyjął organ odwoławczy - złożenie zażalenia na postanowienie odmawiające wtrzymania wykonania takiego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę.

Na mocy art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.