Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1149/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2 i  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. O. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 607/05 w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie nabycia mienia z mocy prawa przez gminę z dniem 1 stycznia 1999 r. postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

J. O. wnioskiem z dnia 28 sierpnia 2007 r. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze swojej skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 607/05 wydanym w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie nabycia mienia z mocy prawa przez gminę z dniem 1 stycznia 1999 r.

Powyższy wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznany został – wydanym przez referendarza sądowego – postanowieniem z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1149/07.

W dniu 22 października 2007 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw J. O. na przedmiotowe postanowienie wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo.

W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z uczącą się córką. Ponadto wskazał, że jest osobą schorowaną, leczy się w przychodni kardiologicznej, neurologicznej, okulistycznej oraz dla osób z cukrzycą. Posiada dom o pow. [...] w B. po rodzicach oraz dom o pow. [...] w B., będący w budowie, na który zaciągnięty jest kredyt w kwocie [...]. Ponadto posiada nieruchomość rolną o pow. [...]. Źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego córki jest otrzymywana przez niego renta strukturalna w kwocie [...] złotych, do której nie może dorobić z uwagi na zagrożenie utratą świadczenia . Wnioskodawca podał, że wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego wynoszą łącznie ok. [...] złotych i składają się na nie opłaty: za mieszkanie – [...] złotych, za gaz – [...] złotych, za energię elektryczną [...] złotych, telefon [...] złotych, bilet miesięczny dla córki [...] złotych, KRUS – [...] złotych, wydatki na pomoce szkolne ok. [...] złotych, Internet [...] złotych, kieszonkowe dla córki [...] złotych. W tym stanie rzeczy na przeżycie pozostaje im ok. [...] złotych miesięcznie. Zgodnie z oświadczeniem skarżący nie posiada żadnych oszczędności. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

W świetle wykazanych przez skarżącego okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej i rodzinnej uzasadniona jest ocena, że znajduje się on w sytuacji kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Niewątpliwie dochody dwuosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy na poziomie [...] złotych - co w przeliczeniu na jedną osobę stanowi kwotę ok. [...] złotych miesięcznie, przy uwzględnieniu wskazanych miesięcznych wydatków w łącznej kwocie [...] złotych wskazują, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Tym samym spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Natomiast mając na uwadze stały i regularny charakter powyższych dochodów oraz fakt, iż skarżący posiada nieruchomości, które mogą być potencjalnym źródłem dodatkowego dochodu wnioskodawcy (np. z tytułu dzierżawy nieruchomości rolnej, wynajmu domu), a także fakt, że obowiązek utrzymania dzieci spoczywa na obojgu rodzicach - należy stwierdzić, że uiszczenie przez skarżącego kosztów sądowych [obejmujących wpis w kwocie 100 (sto) złotych (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i ewentualne opłaty kancelaryjne] leży w zakresie jego możliwości finansowych i nie spowoduje ryzyka wystąpienia zagrożenia w zabezpieczeniu niezbędnych własnych kosztów utrzymania oraz kosztów utrzymania córki - obowiązek utrzymania której spoczywa na obojgu rodzicach. Nie ma zatem podstaw do przyznania w tym zakresie prawa pomocy. Podkreślić należy, że zwolnienie od obowiązku uiszczania opłat sądowych stanowi instytucję wyjątkową, dlatego może być ona stosowana jedynie wówczas, gdy strona istotnie nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty tej należności, przy czym jej sytuacja finansowa jest tego rodzaju, że zapłata kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogła przyczynić się do uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego rodziny. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Skarżący nie wykazał takiego braku możliwości jak również nie wykazał, by poniesienie kosztów postępowania sądowego mogło spowodować uszczerbek w niezbędnych kosztach utrzymania jego i córki.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.