Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 101/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Miejskiej Słupsk na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1773/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej Słupsk na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekazania prawa własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Gminie Miejskiej Słupsk wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżąca we wniosku nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, iż strona domagająca się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna określić jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić ją jego wykonanie. Wniosek Gminy nie zawierał jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd podkreślił, że za przesłanki dla wstrzymania wykonania nie można uznać także tego, iż po stronie skarżącego powstanie szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, skoro nie nabył on jeszcze żadnych praw do przedmiotowej nieruchomości.

Zażalenie na to postanowienie wniosła Gmina Miejska Słupsk, domagając się jego zmiany i wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji oraz zarzucając naruszenia art. 61 § 3 powołanej ustawy. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż spełnienie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wynika z samej istoty przedmiotu sprawy, którym jest rozstrzygnięcie o własności nieruchomości. Wykonanie zaskarżonej decyzji otwiera, zdaniem żalącego się, drogę do przeniesienia własności spornej nieruchomości na Powiat Słupski, a to oznaczać będzie możliwość sprzedaży przedmiotowej nieruchomości lun innego nią rozporządzenia, co pociągnie za sobą powstanie nieodwracalnych skutków prawnych w zakresie własności nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest jedynie wtedy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Gminie Miejskiej Słupsk wstrzymania wykonania decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w przedmiocie odmowy przekazania własności nieruchomości. Sąd I instancji stwierdził, iż skarżąca nie powołała w swoim wniosku ani w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić przesłankę dla wstrzymania wykonania wskazanego wyżej aktu. Stanowisko to uznać trzeba za w pełni uzasadnione.

Także okoliczności przytoczone przez stronę w zażaleniu nie mogą stanowić przesłanki dla wstrzymania wykonania decyzji. Nie można bowiem w żaden sposób stwierdzić, aby odmowa przekazania własności nieruchomości na rzecz Gminy stanowiła podstawę dla przekazania własności tej nieruchomości na rzecz innego podmiotu, a tym bardziej do ewentualnego dalszego przeniesienia jej własności. Brak zatem jest podstaw do przyjęcia, iż w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, zaś postanowienie odmawiające skarżącej uwzględnienia jej wniosku uznać trzeba za wydane zgodnie z prawem.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.