Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 385/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 22 poz 268
law: Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o administracji rządowej w województwie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędzia WSA Krystyna Daniel Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi C.W. na postanowienie Wojewody z dnia 17 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej C.W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13 sierpnia 2010 r., Starosta T. na podstawie art. 136 ust. 3, art. 137, art. 138, art. 138, art. 139, art. 140, art. 142, art. 216 i art. 217 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomości (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, póz. 651 ze zm.) orzekł: w pkt. 1 o zwrocie nieruchomości położonej w T., stanowiącej obecnie własność Gminy Miasta T., oznaczonej jako działka nr "1" obr. [...] (część dawnej działki nr "2" obr. [...]) o powierzchni 0,0406 ha, dla której Sąd Rejonowy w T. prowadzi księgę wieczystą nr [...] na rzecz C. W., w pkt. 2 o ustaleniu należności z tytułu zwrotu opisanej wyżej nieruchomości w wysokości: 70.393,02 zł, na którą składa się zwaloryzowane odszkodowanie nie przekraczające 50% aktualnej wartości nieruchomości w kwocie 2645,02 zł zwiększone o kwotę 67.748,00 zł odpowiadającą wartości nakładów poniesionych na nieruchomości po wywłaszczeniu, w pkt. 3 o zobowiązaniu C. W. do wpłaty ustalonej w punkcie 2 należności na rzecz Gminy Miasta T. w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji, z odsetkami w przypadku zwłoki, w pkt. 4 o odmowie zwrotu części działki nr "2" obr. [...], stanowiącej obecnie działkę nr "3" o powierzchni 0,0066 ha, będącej własnością Gminy Miasta T..

Pismem z dnia 14 września 2010 r. C. W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Jednocześnie przedłożyła odwołanie. Wskazała, że z uwagi na podeszły wiek (9... lat) i stan zdrowia nie mogła samodzielnie zapoznać się z treścią decyzji i ustosunkować się do niej. Decyzja została jej przeczytana w dniu 10 września 2010 r.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r. znak: [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 134 kpa, stwierdził wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. O powyższym uprawnieniu strony zostały prawidłowo pouczone w zaskarżonej decyzji. Datą doręczenia pisma adresatowi, jest data wskazana przez odbierającego pismo na pokwitowaniu i potwierdzona podpisem odbierającego lub datą stwierdzoną przez doręczającego pismo, jeśli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić (art. 46 § 1 i § 2 kpa). Decyzja Starosty T. z dnia 13 sierpnia 2010 r. została doręczona C. W. w dniu 25 sierpnia 2010 r. (co potwierdzone zostało w piśmie Urzędu Pocztowego [...] z dnia 27 września 2010 r. nr [...]). Odbiór przesyłki potwierdziła własnym podpisem C. W.. Stąd należy uznać, że termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 8 września 2010 r. Odwołanie C. W. od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostało złożone w dniu 14 września 2010 r. (data stempla pocztowego). Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że wniesienie odwołania z uchybieniem terminu obliguje organ do wydania niniejszego postanowienia.

Ponadto wskazał, że rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pozostaje w toku i zostanie rozpatrzone w momencie, gdy upłynie termin do złożenia skargi na przedmiotowe postanowienie Wojewody [...] i to postanowienie nie zostanie zaskarżone, bądź w przypadku jego zaskarżenia sprawa zostanie zakończona prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody [...] wniosła C. W., zarzucając naruszenie art. 58 § 2 kpa poprzez rozpatrzenie odwołania niezależnie od wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia, mimo, ż obydwa pisma zostały złożone jednocześnie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wskazała, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został złożony w dniu 14 września 2010 r. sześć dni po upływie terminu do wniesienia odwołania, a zatem z zachowaniem terminu określonego w art. 58 § 2 kpa. W ocenie skarżącej, osobne rozpatrzenie odwołania i wniosku przywrócenie terminu do jego wniesienia jest nieprawidłowe i sprzeczne ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) wynika, że w przypadku, gdy Sąd uchyla zaskarżone postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 134 kpa. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem tego przepisu. Zgodnie bowiem z niekwestionowanym i mającym potwierdzenie w przedłożonych aktach administracyjnych stanem faktycznym, skarżąca wniosła odwołanie jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Organ wydał zaskarżone postanowienie bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Za całkowicie błędny uznać należy pogląd organu, że rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zostanie rozpatrzone w momencie, gdy upłynie termin do złożenia skargi na przedmiotowe postanowienie Wojewody [...] i to postanowienie nie zostanie zaskarżone, bądź w przypadku jego zaskarżenia sprawa zostanie zakończona prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego.

Zgodnie bowiem z utrwalonym i jednoznacznym orzecznictwem sądów administracyjnych, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest wadliwe, gdy zostanie wydane przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W razie bowiem złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu nie może mieć miejsca przed rozpoznaniem wniosku strony o przywrócenie terminu (por. wyrok NSA z dnia 12.01.2010 r. sygn. l OSK 408/09, LEX nr 595368; wyrok NSA z dnia 31.05.2000, sygn. SA/Sz 565/00, LEX nr 41620; wyrok WSA w Warszawie z dnia 5.02.2009 r, sygn. II SA/Wa 1344/08, LEX nr 484157; wyrok WSA w Warszawie z dnia 30.05.2009 r., sygn. VI SA/Wa 466/08, LEXnr511416).

Na marginesie zauważyć należy, że powołanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyroku NSA z dnia 29.01.1996 r. sygn. l SA/Gd 1482/96 było nieadekwatne do stanu sprawy. Rzeczywiście, w publikowanej w systemie LEX tezie, Sąd ten wyraził pogląd, że w przypadku wniesienia odwołania z uchybieniem 14-dniowego terminu, "organ nie ma innej możliwości jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z przepisu art. 134 kpa. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej". Rzecz jednak w tym, że w rozpatrywanej przez ten Sąd sprawie, strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, co wyraźnie wynika z uzasadnienia tego wyroku. NSA wskazał bowiem, że "jedyną drogą wiodącą do uniknięcia konsekwencji wynikających z wniesieniem środka odwoławczego po terminie jest skorzystanie z instytucji przywrócenia terminu. Jednakże przywrócić uchybiony termin organ może wyłącznie na prośbę zainteresowanego (art. 58 § 1 kpa), a nadto trzeba spełnić warunki przewidziane prawem (art. 58 i 59 k.p.a.). Skarżący w ogóle nie wnosił o przywrócenie terminu, a zatem organ odwoławczy nie był władny tę kwestię uwzględnić z urzędu."

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie l wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.