Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1634/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ("wniosku") J. S. z dnia [...] września 2019 r. na działania Marszałka Województwa w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na kategorię A prawa jazdy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2019 r., zatytułowanym: "Wniosek o stwierdzenie niezgodnego z prawem działania Marszałka [...]. z powodu bezprawnego i bezpodstawnego unieważnienia egzaminu na kat. A, co potwierdza nagranie", J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane działania Marszałka Województwa związane z unieważnieniem egzaminu państwowego na kategorię A prawa jazdy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196) [w skrócie: "k.p.a."], postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że przedmiot żądania Skarżącego nie mieści się w żadnej z powyższych kategorii spraw.

W niniejszej sprawie jako przedmiot zaskarżenia Skarżący wskazał, jego zdaniem niezgodne z prawem działania Marszałka Województwa, polegające na tym, że w odpowiedzi na złożony przez Skarżącego wniosek o przeprowadzenie dowodu przeciw treści dokumentu [...] z dnia [...] lipca 2011 r. ww. organ poinformował, że nie zostanie przeprowadzony dowód przeciw treści tego dokumentu. Krytycznej ocenie Skarżący poddał także inne stwierdzenie Marszałka, a mianowicie to, w którym uważa on, że nastąpiło "Załatwienie skargi przez ustosunkowanie się organu do jej przedmiotu oraz ustalenia treści zawiadomienia kończącego postępowanie skargowe. Tak rozumiane załatwienie skargi należy odróżnić od merytorycznego załatwienia sprawy będącej jej przedmiotem. Merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy stanowiącej przedmiot skargi powinno nastąpić w innym postępowaniu".

Treść analizowanej skargi ("wniosku") z [...] września 2019 r. pokazuje, że w tym przypadku w istocie mamy do czynienia ze skargą uregulowaną przepisami działu VIII k.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski", względnie ze skargą na sposób załatwienia takiej skargi.

W związku z tym wypada wyjaśnić, że zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi, o której mowa w ww. dziale VIII k.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W myśl art. 228 k.p.a., skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Właściwość tych organów określają przepisy art. 229-230 k.p.a. Tryb procedowania w tym zakresie reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46).

Należy podkreślić, że w sprawach dotyczących ww. postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stanowisko orzecznictwa sądowego jest w tej kwestii jednolite. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie to ma charakter odrębny od ogólnego postępowania administracyjnego (tzw. jurysdykcyjnego), a do czynności w nim podejmowanych nie stosuje się przepisów działu II k.p.a. (por. postanowienia NSA: z 22.11.2012 r., II OSK 2742/12; z 13.11.2015 r., I OSK 2869/15; z 20.11.2018 r., I OSK 3858/18 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Skarga wniesiona w trybie działu VIII k.p.a. uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się decyzją administracyjną (w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata), lecz "zwykłym" zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego sposobu rozpoznania lub załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 i nast. k.p.a., i to zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ, jak i jego ewentualnej bezczynności lub przewlekłości w tym zakresie.

Skoro sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, o których mowa w art. 227 i nast. k.p.a., to tym samym nie jest właściwy do "stwierdzania niezgodnego z prawem działania" organu w tym zakresie, o co wnosił Skarżący w skardze ("wniosku") z [...] września 2019 r.

Podsumowując, Sąd stwierdza, że złożona w przedmiotowej sprawie ww. skarga na działania Marszałka Województwa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, gdyż jest skargą dotycząca materii unormowanej w art. 227 i nast. k.p.a., co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.