Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 431/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.83 par.3, art.141 par.2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1245/15 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r., odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu, z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oraz zwrócił stronie skarżącej opłatę kancelaryjną uiszczoną za sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę strony skarżącej na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2013 r., w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012.

Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r., nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia skarżący wniósł o wydanie odpisu wyroku z dnia 22 stycznia 2016 r. wraz z uzasadnieniem. Niniejszą korespondencję skarżący zaadresował jednak (omyłkowo) zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako Sądu właściwego – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał wniosek skarżącego do tutejszego Sądu w dniu 3 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego), k. 173 akt sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku wskazując, że w przypadku, gdy Skarżący złożył wniosek do sądu nie będącego właściwym w sprawie, za datę złożenia przyjmuje się datę przekazania wniosku skarżącego przez ten sąd, do którego nadano pismo, sądowi właściwemu do jego rozpoznania.

W niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ogłosił wyrok w dniu 22 stycznia 2016 r. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia mijał zatem w dniu 29 stycznia 2016 r. Z akt sprawy wynika zaś, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został przekazany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 3 lutego 2016 r. (data przekazania wniosku skarżącego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako Sądu właściwego do jego rozpoznania), a zatem bezspornie z uchybieniem wskazanego siedmiodniowego terminu. Z tego względu Sąd I instancji odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Pismem z dnia [...] marca 2016 r. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie i wniosła o jego uchylenie.

W uzasadnieniu wskazano, że zaadresowanie przesyłki na adres WSA w Warszawie zamiast na adres WSA we Wrocławiu nastąpiło przez pomyłkę. Jednakże, zdaniem Spółki, wypełniła ona literalnie wymóg wskazany w art. 141 § 2 p.p.s.a. - złożyła wniosek do sądu, a złożenie wniosku do sądu niewłaściwego wywołuje skutki wskazane w art. 59 § 1 p.p.s.a. Przekazanie wniosku strony pomiędzy sądami nie jest bowiem "złożeniem wniosku". W ocenie strony art. 141 § 2 p.p.s.a. należy stosować analogicznie do treści art. 65 § 2 k.p.a. ("Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu), co jest zgodne z treścią art. 141 § 3 p.p.s.a. – czynność podjęcia wniosku strony wykonana w sądzie niewłaściwym pozostaje w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, iż uzasadnienie wyroku, którym skarga została oddalona, sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu jego sentencji. Doręczenie stronie odpisu sentencji wyroku z urzędu następuje jedynie w wypadku wskazanym w art. 139 § 4 tej ustawy, kiedy to orzeczenie wydane zostaje na posiedzeniu niejawnym oraz w art. 140 § 2 gdy strona pozbawiona jest wolności i nie posiada profesjonalnego pełnomocnika działającego w sprawie w jej imieniu. Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z przepisu tego wynika, iż możliwe są dwa sposoby wnoszenia pism - bezpośrednio do sądu jak i za pośrednictwem placówki pocztowej. Wybór sposobu złożenia pisma pozostawiony jest stronie, która może to zrobić w godzinach otwarcia sądu albo w placówce pocztowej aż do upływu ostatniego dnia terminu.

Z powyższego wynika, że równoznaczne z wniesieniem do sądu jest oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej lub w polskim urzędzie konsularnym – jednak pod warunkiem, że zostało ono prawidłowo zaadresowane. Pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą skierowania tego pisma przez niewłaściwy organ lub sąd do właściwego sądu. Nie ma żadnej normy prawnej, z której wynikałoby, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo wniesione do organu lub sądu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Nie ma podstaw, aby stosować art. 65 § 2 k.p.a., ponieważ Kodeks ten nie reguluje postępowania sądowoadministracyjnego (art. 1 k.p.a.) (por. postanowienie NSA z 19 maja 2015 r. sygn.akt I OZ 608/15).

Jak wynika z akt sprawy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem został sporządzony i nadany przez Likwidatora T. G. - w dniu 29 stycznia 2016 r., z tym, że przesyłka została błędnie zaadresowana, bowiem jako adresata korespondencji wskazano "Wojewódzki Sąd Administracyjny ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa" (k- 172). Nadmienić należy, iż okoliczność wskazania prawidłowego adresu w piśmie – wniosku o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem - nie zmienia faktu błędnego zaadresowania koperty, na której wskazano jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa, w wyniku którego przesyłka trafiła do niewłaściwego sądu.

Wobec tego należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że dniem wniesienia wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest dzień 3 lutego 2016 r., czyli dzień nadania go przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Zatem stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.