Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1588/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka – T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej "p.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania.

Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – v. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – v. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.

Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna, nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11).

Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia procesu decyzyjnego prowadzonego przez Prezesa UKE, podkreślenia wymaga, że w sprawie będącej przedmiotem skargi decyzją z [...] maja 2011 r. znak: [...]), utrzymaną w mocy decyzją z [...] września 2011 r. znak: [...], Prezes UKE przyznał T. S.A. z siedzibą w W. (dalej "TP", obecnie O. S.A.) Dopłatę 2009 w wysokości 63.150.560,64 zł do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych (w kwocie 1.826.517,00 zł) oraz usługi publicznych aparatów samoinkasujących (w kwocie 61.324.043,64 zł).

Następnie decyzją z [...] stycznia 2017 r. znak: [...] Prezes UKE ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych wskazanych w treści decyzji oraz umorzył w części postępowanie administracyjne.

W dniu [...] czerwca 2017 r. Prezes UKE wydał decyzję, znak: [...], którą:

1. uchylił w części, tj. w zakresie pkt 1 – 3, decyzję z [...] stycznia 2017 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.:

- ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, w tym T.;

- umorzył w części, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., postepowanie administracyjne ustalające przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 praz jednolity wskaźnik procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2009, w zakresie przedsiębiorców wskazanych w tym punkcie,

2. utrzymał w mocy decyzję z 18 stycznia 2017 r. w pozostałym zakresie, tj. w zakresie pkt 2, dotyczącego ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2009.

Decyzja z [...] czerwca 2017 r. została zaskarżona przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 10 kwietnia 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1736/17) oddalił skargi na tą decyzję. W sprawie tej wpłynęły kasacje do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Analizując niniejszą sprawę, Sąd doszedł do przekonania, że decyzja z [...] czerwca 2017 r. będąca przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17 stanowi w istocie kolejny element postępowania administracyjnego ustalającego podmioty i stawkę procentową dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. Natomiast będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie decyzja z [...] maja 2018 r., ustala indywidualnie dla skarżącej (jako jednego z podmiotów) wysokość kwoty udziału w pokryciu dopłaty 2009 r. Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, że niniejsza sprawa ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, która na dzień wydania niniejszego postanowienia nie została prawomocnie zakończona. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, orzekł jak w sentencji postanowienia.