Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1430/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1 pkt1. 2, 3, 7
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi I.D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1257), w skrócie k.p.a., art. 59 § 5 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1201), dalej jako u.p.e.a., po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez I. D. (dalej jako "Skarżąca") na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. nr [...] z dnia 5 czerwca 2017r., którym odmówiono umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

2.Stan faktyczny przedstawia się następująco:

2.1.Organ egzekucyjny, będący jednocześnie wierzycielem - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r., obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r. w kwocie należności głównej 14.566,00 zł. Podstawę prawną dochodzonego obowiązku stanowiła, złożona w dniu 12 września 2015r., deklaracja VAT-7, której korektę Skarżąca wniosła w dniu 18 listopada 2015r.

W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny, w oparciu o ww. tytuł wykonawczy, dokonał zawiadomieniem nr [...] z dnia 6 listopada 2015r. zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...].

Dłużnik zajętej wierzytelności przedmiotowe zawiadomienie otrzymał w dniu 12 listopada 2015r., natomiast odpis tego zawiadomienia wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego doręczony został Skarżącej w dniu 23 listopada 2015r.

W dniu 16 grudnia 2015r. wierzyciel wystawił zmieniony tytuł wykonawczy ( na należność główną w kwocie 13.821,00 zł), którego odpis Skarżącej doręczono w dniu 7 stycznia 2016r.

Pismem z dnia 14 stycznia 2016r. Skarżąca wniosła o umorzenie - w oparciu o przesłanki z art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3 i 7 u.p.e.a.- postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r.

W uzasadnieniu wniesionego żądania Skarżąca wskazała, że przedmiotowe zobowiązanie zostało wykonane, nie istnieje i nie jest wymagalne.

Przed doręczeniem jej tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 16 grudnia 2015r. wystąpiła z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r. wraz z odsetkami za zwłokę. We wniosku wniosła o umożliwienie jej zapłaty zobowiązania poprzez zaliczenie kwoty nadpłaty w wysokości 5.478 zł z deklaracji PIT-36L za 2015r. oraz rozłożenie na raty kwoty 9.095 zł. Ponadto w dniu 28 września 2015r. wpłaciła kwotę 3.600 zł na rachunek bankowy organu podatkowego. Pomimo tego, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G., wystawił tytuł wykonawczy i wszczął do jej majątku egzekucję administracyjną.

Ponadto, jak podniosła Skarżąca, ww. organ postanowieniem nr [...] z dnia 25 listopada 2015r. zaliczył wpłatę z dnia 24 czerwca 2015r. w kwocie 1.343 zł na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego za m-c X 2008r. w kwocie 564,00 zł oraz podatku od towarów i usług za m-c VIII 2015r. w kwocie 779,00 zł, pomimo że zdaniem Skarżącej- z uwagi na przedawnienie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za m-c X 2008r. - dokonana wpłata powinna zostać zaliczona wyłącznie na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za m-c VIII 2015r.

Skarżąca zarzuciła również, iż egzekucja administracyjna oraz zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne ze względu na wady tytułu wykonawczego (nieprawidłowe wskazanie treści podlegającego egzekucji obowiązku oraz błędne podanie wysokości zaległości podatkowej i odsetek) i wykonanie obowiązku (co najmniej w części). W ocenie Skarżącej, zastosowany środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego jest zbyt uciążliwy.

Końcowo, Skarżąca zauważyła, iż przed wystawieniem tytułu wykonawczego nie zostało jej doręczone prawidłowe upomnienie, przedstawiające aktualną kwotę zadłużenia, zwłaszcza odsetek - upomnienie nie zostało zaktualizowane, mimo dokonanej wpłaty, co skutkowało wszczęciem egzekucji z naruszeniem zasady zagrożenia wynikającej m.in. z art. 15 § 1 u.p.e.a.

2.2. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r.

2.3. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem pismem z dnia 28 czerwca 2017r. Skarżąca złożyła zażalenie, w którym zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3 i 7 u.p.e.a.; art. 124 § 1 i § 2 k.pa. w zw. z art. 18, art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3 i 7 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie.

Zarzucając powyższe, Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

2.4. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r. organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku I. D. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r.

Zdaniem organu II instancji, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. zasadnie przyjął, iż w sprawie nie zachodzą podnoszone przez Skarżącą okoliczności: wykonania obowiązku; braku wymagalności, wygaśnięcia, nieistnienia obowiązku; określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa; niedopuszczalności egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego oraz niedoręczenia upomnienia, stanowiące podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego na zasadzie art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3 i 7 u.p.e.a.

Przechodząc do oceny zgłoszonych przez Skarżącą zarzutów wykonania, wygaśnięcia, nieistnienia oraz braku wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia 5 listopada 2015r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podzielił w tym zakresie stanowisko organu I instancji.

Organ II instancji argumentował, że warunkiem stosowania przymusu administracyjnego jest ciągłe istnienie źródła kreującego ten obowiązek jako możliwy do wyegzekwowania. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r., dochodzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. (zmienionego w dniu 16 grudnia 2015r.) wynika ze złożonej przez Skarżącą w dniu 12 września 2015r. deklaracji VAT-7, do której w dniu 18 listopada 2015r. wniesiono korektę.

Przy czym, organ II instancji wyjaśnił, iż podana w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. kwota należności głównej (14.566,00 zł) stanowi różnicę pomiędzy kwotą wskazaną w deklaracji VAT-7 (18.173,00 zł), a wpłaconą przez Skarżącą do wierzyciela przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r. kwotą 3.598,00 zł oraz kwotą 9,00 zł, zaliczoną przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. na poczet przedmiotowej zaległości postanowieniem z dnia 8 września 2015r.

Wskazana w zmienionym tytule wykonawczym z dnia 16 grudnia 2015r. kwota należności głównej (13.821, 00 zł) uwzględnia ponadto kwotę, wynikającą ze złożonej w dniu 18 listopada 2015r. korekty (+34,00 zł) oraz kwotę 779,00 zł, wpłaconą przez Skarżącą do wierzyciela (przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego), zaliczoną na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r. postanowieniem z dnia 25 listopada 2015r.

Ponadto organ II instancji wskazał, że ww. postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. nr [...] z dnia 25 listopada 2015r. o zaliczeniu wpłaty zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia 14 marca 2016r., które z kolei na skutek wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił.

W związku z wyrokiem z dnia 26 lipca 2016r. sygn. akt I SA/Gd 629/16, Dyrektor Izby Skarbowej w [...] postanowieniem nr [...] z dnia 16 grudnia 2016r. uchylił postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W wyniku tego organ podatkowy wystąpił do strony o wskazanie sposobu zaliczenia kwoty 779,00 zł. Pismem z dnia 14 lutego 2017r. Skarżąca wniosła o zaliczenie kwoty 779,00zł, pozostałej z dokonanej w dniu 24 czerwca 2015r. wpłaty, na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r. Korekta deklaracji VAT-7 została złożona przez Skarżącą w dniu 18 listopada 2015r., po wystawieniu tytułu wykonawczego z dnia 5 listopada 2015r., a także po wszczęciu egzekucji administracyjnej do jej majątku, które nastąpiło z dniem 12 listopada 2015r. Zgodnie bowiem z art. 26 § 5 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub 2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.

W przedmiotowej sprawie zawiadomienie z dnia 6 listopada 2015r. zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 12 listopada 2015r., zaś jego odpis - razem z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. - doręczono Skarżącej 23 listopada 2015r.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, pojęcie obowiązku, o którym mowa w art. 59 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a. należy odnosić do tego obowiązku, który legł u podstaw wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W świetle wskazanego przepisu skorygowanie przez podatnika deklaracji podatkowej, w oparciu o którą wystawiono tytuł wykonawczy, inicjujący egzekucję administracyjną, nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Obowiązek podatkowy istniał bowiem w momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a korekta deklaracji podatkowej nie zmienia okoliczności jego "istnienia".

W związku z powyższym organ II instancji stwierdził, że na dzień wystawienia tytułu nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. i na dzień wszczęcia na jego podstawie egzekucji administracyjnej do majątku I. D., obowiązek nim objęty istniał i był wymagalny w wysokości w nim wskazanej.

Odnosząc się do kwestii prowadzenia postępowania o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązania, o którą Skarżąca wystąpiła wnioskiem z dnia 20 września 2015r., organ II instancji podkreślił, że jedynie rozłożenie należności pieniężnej na raty jest okolicznością, jaka uzasadnia- w trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego - czasowe zaniechanie prowadzenia tego postępowania. Skutku takiego nie wywołuje natomiast samo złożenie wniosku o udzielenie ulgi.

Organ II instancji dodał, iż wskazane przez Skarżącą kwestie braku istnienia podstaw prawnych do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej, dotyczącej zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za m-c październik 2008r., a w konsekwencji przedawnienia tego zobowiązania, na poczet którego Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. zaliczył w części dokonaną przez zobowiązaną w dniu 24 czerwca 2015r. wpłatę, mogą być badane wyłącznie w toku postępowania podatkowego, nie zaś na etapie postępowania egzekucyjnego.

Ponadto, dochodzona przedmiotowym tytułem wykonawczym należność w kwocie nim określonej nie obejmuje - jak twierdzi Skarżąca - wykonanego przed wszczęciem postępowania obowiązku.

Z akt sprawy nie wynika również, aby obowiązek objęty przedmiotowym tytułem wykonawczym wygasł z jakiegokolwiek innego powodu.

W kwestii - podniesionego przez Skarżącą - określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa, organ II instancji stwierdził, że również ta okoliczność nie miała w sprawie miejsca.

Organ II instancji wskazał, że treść tytułu wykonawczego nr [...] sporządzonego w dniu 5 listopada 2015r. była bowiem zgodna z treścią deklaracji w podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r., zaś treść zmienionego w dniu 16 grudnia 2015r. tytułu wykonawczego zgodna z korektą dokonaną w dniu 18 listopada 2015r. W bloku E i E.1 tych tytułów wierzyciel wskazał rodzaj należności pieniężnej, okres, którego dotyczy należność oraz jej kwotę, co zdaniem organu II instancji, powoduje, iż obowiązek nimi określony, nie budzi wątpliwości co do tożsamości obowiązku podlegającego egzekucji. Przy czym, wskazana w ww. tytułach wykonawczych kwota należności głównej uwzględniała dokonane przez zobowiązaną wpłaty.

W ocenie organu odwoławczego, nie zaistniały również w sprawie przesłanki niedopuszczalności egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego oraz niedoręczenia upomnienia.

Organ II instancji wyjaśnił, że określona w art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. przesłanka dotyczy wyłącznie niedopuszczalności egzekucji ze względów formalnych. Niedopuszczalność egzekucji z przyczyn merytorycznych jest bowiem przedmiotem przesłanek określonych w art. 59 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a., które były podnoszone przez Skarżącą i zostały już rozpatrzone przez organ w niniejszym postanowieniu.

Przechodząc więc do formalnej analizy dopuszczalności prowadzonej w stosunku do Skarżącej egzekucji administracyjnej, organ II instancji stwierdził, iż na mocy art. 3a § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one - jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie - z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podniósł, że zważywszy na fakt, iż na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. (zmienionego w dniu 16 grudnia 2015r.), dochodzona jest należność pieniężna - podatek od towarów i usług za m-c sierpień 2015r., wynikająca ze złożonej w dniu 12 września 2015r. deklaracji VAT-7, skorygowanej w dniu 18 listopada 2015r., to obowiązek objęty tym tytułem podlega egzekucji administracyjnej.

Analiza pierwotnego oraz zmienionego tytułu wykonawczego, pod kątem spełnienia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a.( w brzmieniu obowiązującym w dacie ich wystawienia) prowadzi natomiast do wniosku , że tytuły te zostały wystawione w sposób prawidłowy. Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, wbrew stanowisku Skarżącej, ww. tytuły wykonawcze poprawnie określają treść obowiązku podlegającego egzekucji, wysokość dochodzonego obowiązku oraz odsetek, a także datę, od której nalicza się odsetki.

Ponadto, w przedmiotowej sprawie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. jest organem właściwym do dochodzenia przedmiotowego obowiązku, a zobowiązana – I. D. jest osobą, co do której zastosowanie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie stwierdził także innych formalnych przesłanek świadczących o niedopuszczalności egzekucji administracyjnej.

Analizując kwestię niedopuszczalności zastosowanego środka egzekucyjnego, organ II instancji uznał, że nie podziela stanowiska Skarżącej. Środek egzekucyjny jest bowiem niedopuszczalny jedynie wówczas, gdy nie został przewidziany w ustawie, albo został wprawdzie przewidziany w ustawie, ale do egzekucji obowiązków innego rodzaju.

W rozpatrywanej sprawie organ egzekucyjny dokonał natomiast zawiadomieniem nr [...] z dnia 6 listopada 2015r. zajęcia prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w Banku [...], tj. zastosował środek egzekucyjny przewidziany w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. - egzekucję z rachunku bankowego (art. 80 ww. ustawy).

Organ II instancji zauważył, iż zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego nie mógł być poddany ocenie w toku niniejszego postępowania, bowiem może on być przedmiotem badania wyłącznie w postępowaniu wszczętym zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego bądź skargą na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego.

Co do zarzutu braku doręczenia zobowiązanej upomnienia, organ II instancji wskazał, iż przedmiotem oceny przesłanki z art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. jest, czy w sprawie zobowiązanemu przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego zostało doręczone upomnienie, wzywające do zapłaty obowiązku. I. D. kwestionuje natomiast wysokość obowiązku wskazanego w upomnieniu, co wykracza poza treść przedmiotowej przesłanki. Okoliczność doręczenia Skarżącej upomnienia przedegzekucyjnego w dniu 20 października 2015r. potwierdza materiał dowodowy sprawy, jak i adnotacja zawarta w poz. 9 części E tytułu wykonawczego z dnia 5 listopada 2015r.

Wobec powyższego organ II instancji stwierdził, iż zaskarżone postanowienie, którym odmówiono umorzenia prowadzonego do majątku Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. (zmienionego w dniu 16 grudnia 2015r.) postępowania egzekucyjnego jest prawidłowe i nie narusza przepisów prawa. Zaskarżone postanowienie zawiera także wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 124 § 1 i § 2 k.p.a.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Skarżąca przeciwko postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej podniosła zarzuty naruszenia przepisów:

1.art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18, art. 59 §1 pkt 1,2,3,7 u.p.e.a.,

2. art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3,7 u.p.e.a.,

3. art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 18, art. 59 § 1 pkt 1,2,3,7 u.p.e.a.

poprzez niewłaściwe zastosowanie.

W związku z tym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji z dnia 5 czerwca 2017 r. Ponadto Skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wbrew ocenie organów obydwu instancji, postępowanie egzekucyjne powinno być umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3 i 7 u.p.e.a.

W ocenie Skarżącej, zobowiązanie z tytułu podatku VAT za sierpień 2015r., objęte tytułem wykonawczym zostało wykonane, nie istnieje i nie jest wymagalne. Skarżąca wyjaśniała, że przed doręczeniem tytułu wykonawczego z dnia 16 grudnia 2015r. nr [...] wystąpiła z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2015r. wraz z odsetkami za zwłokę. We wniosku wniosła o umożliwienie zapłaty zobowiązania z tytułu VAT za sierpień 2015r. w wysokości 18173 zł w następujący sposób: 3600 zł przelewem na rachunek bankowy w dniu 22 września 2015r., 5478 zł poprzez zaliczenie kwoty nadpłaty w wysokości 5478 zł z deklaracji PIT-36 L za 2015r., 9095 zł w ratach płatnych do końca 2015r.

W dniu 28 września 2015r. wpłaciła deklarowaną kwotę 3600 zł na rachunek bankowy organu podatkowego. Organ podatkowy, mimo złożonego wniosku o rozłożenie na raty części zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2015r., wszczął względem niej postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r., obejmującego należność główną w wysokości 14.566 zł z odsetkami za zwłokę i zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia z 6 listopada 2015r. nr [...].

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r. zaliczył wpłatę z dnia 24 czerwca 2015 r. w kwocie 1.343 zł na poczet: PPR- zryczałtowany podatek dochodowy- decyzja nr [...]- odsetki za 10/2008r. w kwocie 564,00 zł; podatek od towarów i usług za sierpień 2015 r. ( VAT-7) w kwocie 779, 00 zł. Zdaniem Skarżącej, powyższa nadpłata w podatku dochodowym w całości powinna być zaliczona na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2015r.

Skarżąca podniosła, że zobowiązanie z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 10/2008r. jest sporne i nieistniejące (przedawnione). Ponadto Skarżąca podniosła, że nie otrzymała postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności powyższej decyzji organu I instancji.

W ocenie Skarżącej, brak prawidłowego doręczenia postanowienia dotyczącego rygoru natychmiastowej wykonalności powoduje bezskuteczność środków egzekucyjnych zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014r. sygn. akt I FPS 8/13.

Ponadto zdaniem Skarżącej, zobowiązanie z tytułu VAT za sierpień 2015r., również nie jest wymagalne ze względu na dokonane przez nią wpłaty, powyższe zaliczenie i złożony przez nią wniosek o rozłożenie na raty zaległości podatkowej z ww. tytułu wraz z odsetkami za zwłokę.

Ponadto Skarżąca wskazała, że egzekucja administracyjna i zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne ze względu na wady tytułu wykonawczego i wykonanie obowiązku (co najmniej w części). Przed wystawieniem tytułu wykonawczego nie zostało doręczone prawidłowe upomnienie przedstawiające aktualną kwotę zadłużenia, zwłaszcza odsetek. Upomnienie nie zostało zaktualizowane, mimo wpłaty i zaliczenia. W związku z powyższym wszczęcie egzekucji nastąpiło z naruszeniem zasady wynikającej m.in. z art. 15 § 1 u.p.e.a.

Skarżąca poniosła również, że organ egzekucyjny zastosował zbyt uciążliwy środek egzekucyjny, to jest zajęcie rachunku bankowego, w sytuacji gdy wystąpiła z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej. Wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie ulgi wynikał tylko i wyłącznie z konieczności ustalenia przez organ podatkowy kondycji finansowo-ekonomicznej strony na dzień rozpatrywania podania o przyznanie ulgi.

Ponadto tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów wynikających z art. 27 u.p.e.a. m.in. wymogu określonego w art. 27 § 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. wskazuje nieprawidłowo treść podlegającego egzekucji obowiązku, a także błędną wysokość zaległości podatkowej i odsetek.

Końcowo, Skarżąca dodała, że postanowienia organów obydwu instancji naruszają przepisy art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 18. art. 59 § 1 pkt 1, 2. 3 i 7 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu nieprawidłowych uzasadnień, w których organy obydwu instancji błędnie przyjęły, iż w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

4. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które skutkuje koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

5.3. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy stwierdzenia istnienia przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego, z uwagi na złożony w tym przedmiocie wniosek Skarżącej.

W tak zarysowanym sporze Sąd przyznał rację organom, uznając, że nie było w tej sprawie przesłanek warunkujących wydanie postanowienia o umorzeniu postępowanie egzekucyjnego.

Zgodnie z treścią przepisu art. 59 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Jak stanowi przepis § 2 omawianego artykułu, postępowanie egzekucyjne może być również umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Według treści § 2a tegoż artykułu, w zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 i 9, postępowanie egzekucyjne umarza się w przypadkach określonych w § 1 pkt 4, 6, 7, 9 i 10 oraz w § 2.

Z kolei w myśl § 3 tego artykułu, w przypadkach, o których mowa w jego § 1 i 2, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje na podstawie art. 34 § 4. Natomiast stosownie do treści § 4 tego samego artykułu, postanowienie, o którym mowa w § 3, wydaje się na żądanie zobowiązanego lub wierzyciela albo z urzędu.

Mając na uwadze powołaną regulację należy wskazać, że instytucja umorzenia postępowania egzekucyjnego ma na celu zakończenie tego postępowania, najczęściej z przyczyn natury formalnej, gdy w danej, konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. Umorzenie postępowania egzekucyjnego oznacza, że nie jest realizowany jego cel, wiąże się ono z trwałymi przeszkodami uniemożliwiającymi dalsze jego prowadzenie i może nastąpić w każdym jego stadium. Przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego są w znacznej części następstwem pojawienia się przyczyn niedopuszczalności postępowania egzekucyjnego. Umorzenie postępowania egzekucyjnego może być obligatoryjne (na podstawie przesłanek z art. 59 § 1 u.p.e.a.) lub fakultatywne (na podstawie przesłanki z art. 59 § 2 u.p.e.a.).

Sąd wskazuje, że organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest obowiązany umorzyć to postępowanie z urzędu, gdy w jakikolwiek sposób uzyska informacje o przyczynach uzasadniających umorzenie wskazanych w art. 59 § 1 u.p.e.a. Wystąpienie tych przesłanek zawsze obliguje organ do umorzenia postępowania egzekucyjnego, bez względu na to, czy zostaną one stwierdzone z urzędu, czy też wyjdą na jaw w wyniku zgłoszonych zarzutów, bądź też w inny sposób zostaną zakomunikowane organowi egzekucyjnemu (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 193/13 – przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 59 § 1 u.p.e.a. jest bowiem przepisem bezwzględnie obowiązującym i ma charakter związany.

Natomiast zaistnienie przesłanki wskazanej w art. 59 § 2 u.p.e.a. nie nakłada na organ obowiązku umorzenia postępowania egzekucyjnego, a jedynie udostępnia taką możliwość. Tym samym umorzenie postępowania egzekucyjnego dotyczącego należności pieniężnej w sytuacji, gdy postępowanie to nie doprowadzi do uzyskania kwoty przewyższającej koszty jego prowadzenia, następuje wedle uznania organów egzekucyjnych, które winny kierować się względami celowościowymi (wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 169/10).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że Skarżąca wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1, 2 , 3 i 7 u.p.e.a. wskazała, że obowiązek został wykonany, obowiązek wygasł i nie jest wymagalny, egzekucja administracyjna oraz zastosowany środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego są niedopuszczalne.

Skarżąca uzasadniając stanowisko, że zobowiązanie z tytułu podatku VAT za sierpień 2015r., objęte tytułem wykonawczym zostało wykonane, nie istnieje i nie jest wymagalne wyjaśniała, że przed doręczeniem tytułu wykonawczego z dnia 16 grudnia 2015r. nr [...] wystąpiła z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2015r. wraz z odsetkami za zwłokę. We wniosku wniosła o umożliwienie zapłaty zobowiązania z tytułu VAT za sierpień 2015r. w wysokości 18173 zł w następujący sposób: 3600 zł przelewem na rachunek bankowy w dniu 22 września 2015r., 5478 zł poprzez zaliczenie kwoty nadpłaty w wysokości 5478 zł z deklaracji PIT-36 L za 2015r., 9095 zł w ratach płatnych do końca 2015r.

W dniu 28 września 2015r. wpłaciła deklarowaną kwotę 3600 zł na rachunek bankowy organu podatkowego, natomiast organ podatkowy, mimo złożonego wniosku o rozłożenie na raty części zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2015r., wszczął względem niej postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r., obejmującego należność główną w wysokości 14.566 zł z odsetkami za zwłokę i zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia z 6 listopada 2015r.

Stanowisko strony nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem należność pieniężna z tytułu zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r., dochodzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. (zmienionego w dniu 16 grudnia 2015r.) wynika ze złożonej przez Skarżącą w dniu 12 września 2015r. deklaracji VAT-7, do której w dniu 18 listopada 2015r. wniesiono korektę. Przy czym, organy wyjaśniły, iż podana w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. kwota należności głównej (14.566,00 zł) stanowi różnicę pomiędzy kwotą wskazaną w deklaracji VAT-7 (18.173,00 zł), a wpłaconą przez Skarżącą do wierzyciela przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r. kwotą 3.598,00 zł oraz kwotą 9,00 zł, zaliczoną przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. na poczet przedmiotowej zaległości postanowieniem z dnia 8 września 2015r.

Wskazana w zmienionym tytule wykonawczym z dnia 16 grudnia 2015r. kwota należności głównej (13.821, 00 zł) uwzględnia ponadto kwotę, wynikającą ze złożonej w dniu 18 listopada 2015r. korekty (+34,00 zł) oraz kwotę 779,00 zł, wpłaconą przez Skarżącą do wierzyciela (przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego).

Postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. nr [...] z dnia 25 listopada 2015r. o zaliczeniu wpłaty w kwocie 1343,00 zł. ( dokonaną w dniu 24 czerwca 2015 r. ) z tego w kwocie 564 zł. na poczet odsetek za zwłokę od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym oraz kwotę 779,00 zł, na poczet podatku VAT za miesiąc sierpień 2015 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia 14 marca 2016r., które z kolei na skutek wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 629/16 uchylił.

W związku z wydanym wyrokiem, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. pismem z dnia 5 stycznia 2017 r. wystąpił do Skarżącej o wskazanie sposobu zaliczenia kwoty 779,00 zł. Pismem z dnia 14 lutego 2017r. Skarżąca wniosła o zaliczenie kwoty 779,00zł, pozostałej z dokonanej w dniu 24 czerwca 2015r. wpłaty, na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r.

W związku z powyższym organy uwzględniły zarówno ocenę prawną Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gdańsku zawartą w wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 629/16 jak i wniosek strony zawarty w piśmie z dnia 14 lutego 2017r. o zaliczenie kwoty 779,00zł. na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2015r.

Natomiast kwestia określenia zobowiązania w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w G. przy ul. [...] było przedmiotem odrębnego postepowania podatkowego zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 15 maja 2014 r. który utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Prawidłowość wydanej decyzji, w tym podnoszony również w niniejszym postepowaniu zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych była przedmiotem kontroli tut. Sadu, który wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 r. oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 15 maja 2014 r.

W związku z powyższym oraz mając również na uwadze wskazany powyżej art. 134 § 1 p.p.s.a. z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, brak jest podstaw do oceny stanowiska strony co do korekty złożonej deklaracji PIT-23 i oświadczenia z dnia 9 września 2013 r. dotyczących podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości, czy prawidłowości doręczenia postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowym od osób fizycznych oraz uwzględnienia w niniejszym postępowaniu dotyczącym umorzenia postepowania egzekucyjnego z tytułu zaległości podatkowej w podatku VAT za sierpień 2015 r. zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym powołana w skardze uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FPS 8/13 dotycząca skutków uchylenia postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 u.p.e.a. nie ma zastosowania do niniejszej sprawy.

Również nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko strony, co do tego, że zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za sierpień 2015 r. nie jest wymagalne ze względu na dokonane wpłaty, rozliczenie dokonanych wpłat oraz złożony wniosek o rozłożenie zaległości podatkowej na raty.

Należy podkreślić, że zarówno w momencie wszczęcia egzekucji administracyjnej do majątku Skarżącej, w dniu 12 listopada 2015r. jak i w dniu złożenia korekty deklaracji w dniu 18 listopada 2015 r. należność pieniężna z tytułu zaległości podatkowej w podatku VAT za sierpień 2015 r. istniała.

Również zaliczenie przez organ wpłaty na poczet zobowiązania podatkowego w podatku VAT za sierpień 2015 r. nie spowodowało wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, natomiast wskazana w tytule wykonawczym kwota należności głównej uwzględniała dokonane przez zobowiązaną wpłaty.

Korekta deklaracji VAT-7 została złożona przez Skarżącą w dniu 18 listopada 2015r., po wystawieniu tytułu wykonawczego z dnia 5 listopada 2015r., a także po wszczęciu egzekucji administracyjnej do jej majątku, które nastąpiło zgodnie z art. 26 § 5 u.p.e.a. z dniem doręczenia zawiadomienie z dnia 6 listopada 2015r. dłużnikowi zajętej wierzytelności, tj. w dniu 12 listopada 2015r.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie art. 28b § 2 u.p.e.a. w przypadku złożenia korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 powodującej zmniejszenie wysokości należności pieniężnej organ egzekucyjny kontynuuje postępowanie egzekucyjne, przy czym czynności egzekucyjne ograniczają się do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.

W związku z powyższym mając na uwadze powołaną regulację w razie zmniejszenia wysokości należności pieniężnej na skutek korekty deklaracji, brak jest podstaw do umorzenia egzekucji, a organ egzekucyjny kontynuuje wówczas prowadzone postępowanie ograniczając czynności egzekucyjne jedynie do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.

Niezależnie od powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał w odpowiedzi na skargę, iż na dzień wydania zaskarżonego postanowienia stan zaległości w prowadzonym postępowaniu wynosił 9141,63 zł.

Odnosząc się do zarzutu prowadzenia egzekucji administracyjnej pomimo postępowania z wniosku strony o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązania, poprzez rozłożenie jej na raty, o którą Skarżąca wystąpiła pismem z dnia 20 września 2015r., organ odwoławczy prawidłowo podkreślił, że jedynie rozłożenie należności pieniężnej na raty jest okolicznością, jaka uzasadnia - w trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego - zaniechanie prowadzenia tego postępowania. Skutku takiego nie wywołuje natomiast samo złożenie wniosku o udzielenie ulgi.

Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty niedopuszczalności egzekucji administracyjnej i zastosowanego środka egzekucyjnego ze względu na wady tytułu wykonawczego i wykonanie obowiązku.

Tytuł wykonawczy wbrew zarzutom skargi spełnia wymogi wynikające z art. 27 u.p.e.a. w zakresie określenia egzekwowanego obowiązku, bowiem z treści tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5 listopada 2015r. (zmienionego w dniu 16 grudnia 2015r.) wynika, że dochodzona jest należność pieniężna - podatek od towarów i usług za m-c sierpień 2015r., wynikająca ze złożonej w dniu 12 września 2015r. deklaracji VAT-7, skorygowanej w dniu 18 listopada 2015r., a obowiązek objęty tym tytułem podlega egzekucji administracyjnej.

Z akt sprawy wynika, również , iż przed wszczęciem egzekucji administracyjnej wierzyciel w dniu 20 października 2015 doręczył upomnienie z dnia 30 września 2015 r. wzywające do uregulowania należności w podatku VAT za sierpień 2015 r.

W rozpatrywanej sprawie organ egzekucyjny dokonał natomiast zawiadomieniem z dnia 6 listopada 2015r. nr [...] zajęcia prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w Banku [...], a więc zastosował środek egzekucyjny przewidziany w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. - egzekucję z rachunku bankowego, zajmując wierzytelność z rachunku bankowego w trybie art. 80 ww. ustawy.

Natomiast podniesiony w skardze zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego nie mógł być poddany ocenie w toku niniejszego postępowania, bowiem może on być przedmiotem badania wyłącznie w postępowaniu wszczętym zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 pkt 8 u.p.e.a.

Biorąc powyższe pod uwagę nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 59 § 1 pkt 1, 2. 3 i 7 u.p.e.a.

Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 124 § 1 i 2 k.p.a w zw. z art. 18 u.p.e.a., bowiem zaskarżone postanowienie zawiera wszystkie niezbędne elementy wskazane w tych przepisach. Natomiast nie uzasadnia zarzutu błędnego uzasadnienia przedstawienie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmiennej oceny zaistniałego stanu faktycznego, od tej, której upatruje Skarżąca w niniejszej sprawie.

5.4. Po dokonaniu kontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a ocena przeprowadzonego postępowania nie ujawniła wad, o których mowa w art. 145 p.p.s.a., dających podstawę do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

5.5. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.