Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 715/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 177 § 1 art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 198/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od dnia 15 lipca 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.


UZASADNIENIE

II FZ 715/16

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lipca 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 198/16, działając na podstawie art. 177 § 1 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną I. sp. z o.o., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 198/16, w sprawie ze skargi skarżącej spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 listopada 2015 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 15 lipca 2010 r., do 31 grudnia 2010 r. Sąd odrzucając skargę kasacyjną uznał, że odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 maja 2016 r. (k. 72 akt sądowych). Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. (data nadania) skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Sąd podniósł, że w analizowanej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 16 maja 2016 r. - tj. w dacie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu wyroku z uzasadnieniem i upłynął w dniu 15 czerwca 2016 r., natomiast skarga kasacyjna została nadana w dniu 16 czerwca 2016 r., a zatem z uchybieniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Skarżąca spółka w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżyła je w całości. Zarzuciła mu, że zostało wydane z mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania, to jest art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo, iż została ona wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej tego orzeczenia. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Wniesiono też o przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 i art. 197 § 2 p.p.s.a. dowodu z dokumentów dołączonych do zażalenia na okoliczność doręczenia odpisu wyroku stronie skarżącej w dniu 17 maja 2016 roku. Do zażalenia dołączono wyciąg ze strony internetowej Polskiej Grupy Pocztowej SA, poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię strony adresowej koperty opatrzonej numerem [...], w której doręczony został pełnomocnikowi skarżącej odpis wyroku w sprawie I SA/Gd 198/16. W skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 roku, skarżąca spółka podtrzymując stanowisko, iż wyrok w rozpoznawanej sprawie został doręczony jej pełnomocnikowi w dniu 17 maja 2016 roku, załączyła poświadczoną za zgodność z oryginałem odpowiedź InPost SA na reklamację z dnia 29 lipca 2016 roku, z której wynika, że przesyłka zawierająca wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 198/16, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 maja 2016 roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Z tej przyczyny zaskarżone postanowienie należało uchylić w całości, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, czego podstawę prawną stanowi art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Treść zażalenia, jego zarzuty oraz ich uzasadnienie wskazują, że sporną w rozpoznawanej sprawie jest kwestia daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej spółki odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 198/16. Sąd odrzucając skargę kasacyjną uznał, na podstawie znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis wyżej wymienionego wyroku (karta 72), że do doręczenia doszło w dniu 16 maja 2016 roku. Z kolei strona skarżąca stoi na stanowisku, że odpis wyroku został doręczony jej pełnomocnikowi w dniu 17 maja 2016 roku. Na dowód tego pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r., dołączyła do akt sprawy poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pisma InPost SA, z dnia 29 lipca 2016 r. (karta 114), podpisanego przez specjalistę ds. reklamacji, z którego wynika, że sporną w rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą odpis wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r., doręczono stronie skarżącej w dniu 17 maja 2016 roku. Spółka do zażalenia dodatkowo załączyła poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię strony adresowej koperty opatrzonej numerem [...], w której doręczony został pełnomocnikowi skarżącej odpis wyroku w sprawie I SA/Gd 198/16, na której widnieje pieczęć prezentaty z adresem pełnomocnika skarżącej i datą 17 maja 2016 r., (karta 99). W świetle przedstawionych powyżej okoliczności, w tym w szczególności wobec treści pisma InPost SA z dnia 29 lipca 2016 r., nie jest możliwe, by ponad wszelką wątpliwość uznać, że odpis wyroku w rozpoznawanej sprawie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 maja 2016 roku, a zatem że skarga kasacyjna wniesiona w dniu 16 czerwca 2016 roku (co nie jest w sprawie kwestionowane) została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji nie jest możliwe na obecnym etapie postępowania rozstrzygnięcie, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie. Nie można więc też przesądzić, czy doszło do naruszenia przez Sąd wskazanych w zażaleniu zarzutów naruszenia przepisów postępowania, to jest. art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. Ponownie prowadząc postępowanie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku powinien zatem podjąć czynności mające na celu wyjaśnienie opisanych powyżej wątpliwości dotyczących daty doręczenia stronie skarżącej odpisu wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r. W tym celu Sąd powinien na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadzić dowód ze znajdującej się w aktach sprawy poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pisma InPost SA z dnia 29 lipca 2016 roku z którego wynika, że odpis wyroku doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 17 maja 2016 roku. W dalszej kolejności Sąd powinien rozważyć zasadność wyjaśnienia zaistniałej rozbieżności w związku ze wskazaniem przez osobę doręczającą, pracującą dla InPost SA, na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku jako daty doręczenia wyroku dnia: 16 maja 2016 roku, a treścią pisma InPost SA z dnia 29 lipca stanowiącego odpowiedź na reklamację strony skarżącej, w zakresie daty doręczenia spornej przesyłki, w którym wskazano, że spółka InPost doręczyła pełnomocnikowi strony skarżącej odpis wyroku w dniu 17 maja 2016 roku. Następnie Sąd powinien rozważyć celowość przeprowadzenia dowodu z poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii strony tytułowej koperty zawierającej sporną przesyłkę (karta 99), na której widnieje pieczęć prezentaty z adresem pełnomocnika skarżącej opatrzonej datą 17 maja 2016 r. W myśl art. 244 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 101) - dalej k.p.c., który na mocy art. 106 § 5 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Z kolei stosownie do art. 245 k.p.c. w związku z art. 106 § 5 p.p.s.a. dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. W obu przypadkach, cechą konstytuującą dokument jako dowód w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest podpis osoby upoważnionej do jego złożenia (dokument urzędowy) bądź podpis osoby, która podpisała dokument (dokument prywatny). Widniejąca na przedmiotowej kopercie pieczęć prezentaty z datą 17 maja 2016 roku, nie została opatrzona podpisem osoby urzędowo do tego upoważnionej, ani innej osoby, która mogłaby tym samym poświadczyć prawdziwość treści umieszczonych na kopercie. Nie można z faktu umieszczenia na tej kopercie prezentaty z datą 17 maja 2016 roku wywodzić, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2016 roku został doręczony stronie skarżącej właśnie w tym dniu. Sąd w analogiczny sposób powinien ocenić celowość przeprowadzenia dowodu z wydruku ze strony internetowej InPost SA. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, postanowił jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wydania postanowienia w przedmiocie kosztów, w postępowaniu zażaleniowym.