Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2558/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1;
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 13g ust. 1, art. 13g ust. 1a, art. 13g ust. 1b pkt 1, art. 13g ust. 2, art. 40c, art. 41 ust. 4, art. 41 ust. 5, art. 41 ust. 6 oraz lp.6 pkt 4 lit. b, lp.6 pkt 10 lit. d, lp. 6 pkt 10 lit. e, lp. 9 pkt 15 lit. c załacznika nr 2
journal: Dz.U. 2013 poz 260
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 64 ust. 1;
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 5 w zw. z art. 8.
journal: Dz.U. 2011 nr 222 poz 1321
law: Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2014 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego R. B. kwotę 467 (czterysta sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 2558/13

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 13 g ust. 1, ust. la, ust. 1 b pkt 1, ust. 2, art. 40 c, art. 41 ust. 4, 5 i 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst. jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 260) – także jako ustawa lub u.d.p. - oraz lp. 6 pkt 4 lit. b), lp. 6 pkt. 10 lit. d) i e), lp. 9 pkt 15 lit. c) załącznika nr 2 do ww. ustawy, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), art. 5 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2011 r. Nr 222, poz. 1321), utrzymał w mocy decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. o nałożeniu na R. B., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...], kary pieniężnej w wysokości 15540 złotych za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia.

Decyzję wydano w następujących ustaleniach;

W dniu [...] kwietnia 2012 r. na drodze powiatowej nr [...] o dopuszczalnych naciskach osi do 8t o godz. 08.20 zatrzymano do kontroli czteroosiowy pojazd samochodowy o nr rej. [...]o dopuszczalnej masie całkowitej (dmc) do 32000kg i ładowności do 16100kg, którym wykonywany był przez firmę R. B. przewóz piachu. Ponieważ zachodziło podejrzenie przeładowania pojazdu skierowano go do orientacyjnego zważenia na wadze Xella Polska sp. z o.o. Zakład w Sieradzu gdzie waga wykazała 41840kg. W celu ustalenia dokładnych nacisków osi na drogę pojazd skierowano do punktu ważenia pojazdów przy drodze krajowej [...] nr [...]sporządzając z przeprowadzonej kontroli o godz. 13.16 protokół kontroli. Pojazd poddano kontroli na stanowisku do ważenia pojazdów zatwierdzonym protokółem z pomiaru pochylenia terenu przez uprawnionego geodetę z dnia 6 czerwca 2005 r. Do kontroli użyto dwóch wag Typu SAW 10C/IIII z ważnością legalizacji ponownej do 31 lipca 2013 r. Kierujący kontrolowanym pojazdem – M. L. – został zapoznany z procedurą ważenia oraz wynikami kontroli podpisując protokół kontroli bez zgłaszania uwag. W wyniku kontroli ustalono przekroczenie nacisku podwójnej osi napędowej pojazdu na drogę o 10,2t.

W toku kontroli przesłuchano o godz. 12.30 w charakterze świadka kierującego pojazdem, który zeznał, że jest zatrudniony w przedsiębiorstwie R. B. na stanowisku kierowcy, w dniu kontroli był to jego pierwszy przejazd z piachem, przy wyjeździe od załadowcy nie był ważony, jak i nie jest ważony przy rozładunku, piach wiózł na budowę drogi [...]-nowy odcinek.

Zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. powiadomiono R. B. o wszczęciu postępowania administracyjnego i wezwano do przedłożenia wszelkich dokumentów oraz do złożenia wyjaśnień.

W odpowiedzi R. B. pisem z dnia [...]maja 2012 r. wystąpił o podanie aktualnego protokołu legalizacji stanowiska ważenia pojazdów i dokumentów legalizacyjnych wag użytych do kontroli.

[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (także jako Inspektor Wojewódzki) w toku postępowania administracyjnego pozyskał umowę dostawy kruszywa na budowę drogi [...], z której wynika, że odbiorca kruszywa naturalnego była [...], a dostawcą [...].[...]. w pismie z dnia 28 czerwca 2012 r. podał, że nigdy nie współpracowała z firmą R. B. w zakresie dostawy kruszywa, ani w zakresie wykonywania usług transportowych.

Pismem (data wpływu [...] sierpnia 2012 r.) R. B. ustanowił swoim pełnomocnikiem D. C. w sprawach wskazanych w pełnomocnictwie, któremu w dniu [...] sierpnia 2012 r. udostępnione akta sprawy. Pełnomocnik załączył potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Pismem z dnia [...]sierpnia 2012 r. Inspektor Wojewódzki powiadomił R. B. reprezentowanego przez [...]o zakończeniu postępowania oraz o prawach przysługujących stronie, wzywając pismem z tej samej daty do przedłożenia dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa oraz do uiszczenia opłaty skarbowej od każdego z pełnomocnictw.

W odpowiedzi ustanowiony pełnomocnik wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpił o przeprowadzenie dowodu z pomiaru pochylenia terenu na stanowisku do ważenia pojazdów na parkingu w miejscowości [...] droga krajowa nr [...] oraz powołania biegłego w celu wypowiedzenia się co do możliwości ustalenia dwoma wagami SAW 10C/II nacisków osi wielokrotnych pojazdu. Pełnomocnik podnosił, że z informacji zamieszczonej w Internecie w dniu [...] września 2009 r. na oficjalnej stronie Inspektora Wojewódzkiego wynika, iż w dniu [...] września 2012 r. inspektorzy stwierdzili, że wskazany punk ważenia pojazdów został zdewastowany. W związku z tym legalizacja tego punku z dnia [...] czerwca 2005 r. stała się nieważna. Natomiast według instrukcji producenta wag SAW 10C/II dla skontrolowania nacisków osi potrójnej pojazdu wymagane jest użycie 6 wag, a w czasie kontroli używane były tylko dwie wagi.

W dniu [...] października 2012 r. w obecności pełnomocnika strony dokonano oględzin kwestionowanego stanowiska do ważenia pojazdów. Uprawniony geodeta w tym samym dniu sporządził protokół z pomiaru pochylenia terenu na stanowisku ważenia pojazdów oraz szkic pomiaru aktualnego stanu stanowiska.

Zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2012 r. powiadomiono pełnomocnika strony o zakończeniu postępowania w sprawie oraz o prawach przysługujących stronie.

Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy [...]grudnia 2012 r. składając pismo z tej samej daty, w którym podnosił nieprawidłowość użycia wag w czasie kontroli oraz nieodpowiedni stan stanowiska do ważenia pojazdu z powodu jego zdewastowania – wnęki dla wag znajdowały się na różnych wysokościach.

W tych ustaleniach została wydana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego decyzja administracyjna z dnia [...] marca 2013 r.

Decyzją tą nałożono na R. B. kary pieniężne: za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu w kwocie 1440zł; za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogę do 8t dla podwójnej osi pojazdu silnikowego przy odległościach pomiędzy osiami składowymi nie mniej niż 1,3m i mniejszej niż 1,8m o sumie nacisków powyżej 14,5t do 15,5t w kwocie 840zł; za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogę do 8t dla podwójnej osi pojazdu silnikowego przy odległościach pomiędzy osiami składowymi nie mniej niż 1,3m i mniejszej niż 1,8m o sumie nacisków powyżej 17,2t do 18,2t w kwocie 1740zł oraz za przekroczenie dopuszczalnych nacisków na drogę do 8t dla podwójnej osi pojazdu silnikowego przy odległościach pomiędzy osiami składowymi nie mniej niż 1,3m i mniejszej niż 1,8m za każde przekroczenie o 1t powyżej 18,2t w kwocie 11 520zł, w sumie nakładając kare pieniężną w kwocie 15 540zł.

W odwołaniu od decyzji R. B. wnosił o jej uchylenie i wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności, co Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. uwzględnił. W odwołaniu R.B. zarzucił decyzji naruszenie przepisów postępowania przez nierozpatrzenie całego materiału zgłoszonego w sprawie.

Skarżący zarzucił przeprowadzenie ważenia pojazdu ilością wag niewystarczających do dokonania ustaleń oraz przeprowadzenie kontroli na stanowisku ważenia pojazdu, które na skutek dewastacji nie spełniało wymagań. Wnęki fundamentowe były naruszone i nierówne co powodowało nierówne umieszczenie w nich przedmiotowych wag i miało wpływ na uzyskane wyniki. Kierowcy okazano jedynie protokół pomiaru stanowiska ważenia lecz nie okazano instrukcji ważenia wagami użytymi do kontroli. Nie mógł zatem wiedzieć, że ważenia dokonano nieprawidłowo. Przeprowadzona ponowna kontrola stanowiska ważenia przez uprawnionego geodetę potwierdziła nieprzydatność stanowiska ważenia w czasie kontroli. Pomiary te wykazały różną głębokość wnęk fundamentowych zatem po pomiarach zalegalizowano w praktyce nowe stanowisko do ważenia pojazdów. Inspektorzy przeprowadzający kontrolę mieli świadomość nieprzydatności poprzedniego stanowiska pomiarowego, gdyż byli inspektorami miejscowymi, a więc wiedzieli o jego uprzedniej dewastacji. Same wagi powinny być użyte do kontroli w ilości większej od zastosowanej, gdyż pomiaru dokonywano w zakresie osi wielokrotnej. Zatem użycie jednej pary wag nie spełniało wymagań instrukcji wag Typu SAW 10C dla kontroli wielokrotnych osi bliźniaczych. W związku z tym skarżący złożył wniosek o powołanie biegłego celem ustalenia możliwości dokonania pomiarów osi wielokrotnej jedną parą tych wag.

W tych ustaleniach została wydana wymieniona na wstępie decyzja administracyjna z dnia[...]lipca 2013 r. oddalająca odwołanie.

Opisując przebieg postępowania i cytując powołane przepisy organ odwoławczy stwierdził, że wagi miały aktualne legalizacje ponowne o czym kierowca był poinformowany nie zgłaszając uwag w tym zakresie.

Co do stanowiska ważenia podkreślano także brak uwag kierowcy w zakresie jego stanu. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem skarżącego w tym zakresie stwierdzając, że przeprowadzona weryfikacja stanowiska ważenia pojazdu przez uprawnionego geodetę potwierdziła spełnianie wymagań w zakresie spadków. Nadto zdaniem organu odwoławczego pomiary ponowne stanowiska ważenia wykonano kilka miesięcy po kontroli, w związku z tym wcale nie musiały odzwierciedlać stanu stanowiska ważenia na dzień przeprowadzania kontroli. W związku z tym zarzut co do stanowiska ważenia nie był trafny, abstrahując od tego, że organy Inspekcji nie są ich właściwym adresatem. Organ odwoławczy podkreślał, że dokument z pomiaru terenu z roku 2005 r. był dokumentem urzędowym, który kontrolujący mieli prawo uznać za wiarygodny i odpowiadający stanowi faktycznemu.

Co do wag użytych do kontroli ponownie wskazano na ich aktualną w czasie kontroli legalizację stwierdzając, że wagi mogą być używane do jednoczesnego pomiaru wszystkich osi pojazdu lub etapowo do pomiaru poszczególnych osi i przez zsumowanie wyników. Instrukcja wskazuje na ważenie jednoczesne lecz nie wyklucza drogiego ze sposobów. W pierwszym sposobie ważenia używa się podkładek, a w drugim nie i wówczas wagi umieszcza się we wnękach dołów fundamentowych tak, że płyty wag znajdą się na poziomie drogi. Zdaniem organu odwoławczego wagi użyte do kontroli posiadały właściwe świadectwa homologacji, w związku z tym nie podzielił stanowiska Głównego Urzędu Miar co do nieprzydatności tych wag dla pewnego rodzaju pomiarów, gdyż doszedł do odmiennych wniosków. Nadto wskazując na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślał, że instrukcje ważenia nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego, przez co nie mogą uzasadniać niewłaściwości wag SAW 10C do określania konkretnych parametrów pojazdów. Głównym i zasadniczym dokumentem stwierdzającym przydatność wag jest ich świadectwo legalizacji ponownej. A takie świadectwa wagi użyte do kontroli posiadały. W związku z tym organ odwoławczy odrzucił wniosek strony w przedmiocie powołania biegłego.

Wskazując na rodzaj przewożonego ładunku (piach) organ odwoławczy podkreślał konieczność takiego jego rozmieszczenia by nie dochodziło do przemieszczania ładunku powodującego nieprawidłowe naciski na osie pojazdu.

Zdaniem organu odwoławczego nie wystąpiły przesłanki z art. 5 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2011 r. Nr 222, poz. 1321), gdyż przewożony był ładunek sypki i stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu. Jednocześnie zdaniem organu skarżący miał wpływ i godził się na stwierdzone naruszenie przez niedochowanie należytej staranności na skutek przeładowania pojazdu.

Od decyzji R. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postepowania. Decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania przez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz nieprzeprowadzenie dowodu z opinii wnioskowanego biegłego, zarzucając także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnieniu decyzji.

W ocenie skarżącego użyte w czasie kontroli wagi nieautomatyczne stwarzają więcej wymagań od wag dynamicznych. Muszą bowiem zostać spełnione precyzyjne warunki umieszczenia tych wag, aby odczyt ich wyników był wiarygodny. Tymczasem miejsce ważenia tych warunków nie spełniało, co skarżący podnosił w toku postępowania administracyjnego i w odwołaniu. Jak wynika z protokołu pomiaru stanowiska ważenia z 2005 r. i z ponownego jego pomiaru z [...] października 2012 r., spadki terenu znacząco się różnią podobnie jak głębokości dołów fundamentowych.

Skarżący zwrócił uwagę na nieprzestrzeganie przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego instrukcji wag ani zarządzenie Głównego Inspektora Transportu Drogowe z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie zasad prowadzenia kontroli, gdzie podkreśla się konieczność przeprowadzania kontroli nacisku osi i dmc pojazdu zgodnie z instrukcją obsługi producenta wag oraz by płyty wag znajdowały się w jednym poziomie z nawierzchnią drogi. Jeżeli natomiast są wnęki fundamentowa na stanowisku ważenia płyty wag powinny również znajdować na jednym poziomie. Te same wymagania ważeniu pojazdów stawia instrukcja obsługi wag SAW 10C. jeżeli zatem wnęki są za głębokie nie sposób dokładnie wypoziomować wagi zgodnie ze wskazaniami wymienionego zarządzenia i instrukcją wag. W czasie oględzin stanowiska ważenia w dniu [...] października 2012 r. spełniało ono jedynie wymagania co do pochylenia terenu, nie spełniając wymagań w zakresie głębokości wnęk fundamentowych, co miało wpływ na wynik ważenia.

Co do braku zastrzeżeń kierowcy odnośnie stanowiska kontroli pojazdu skarżący podnosił, że kierowca nie miał wystarczającej wiedzy w zakresie wymagań, które stanowisko to powinno spełniać, ponadto żadnej szczegółowej informacji w tym zakresie tej nie podano kierowcy w czasie kontroli. Natomiast za niezasadne skarżący uznał stwierdzenie organu odwoławczego, że głębokość dołów fundamentowych mogła ulec zmianie od czasu kontroli. Stwierdzeniem tym organ administracji uważa, iż od czasu kontroli doły fundamentowe wypiętrzyły się do wartości pomierzonej w dniu [...] października 202 r., czego nie uzasadniono żadnymi dowodami ze wskazaniem na jakiekolwiek ustalenia faktyczne. Nadto stwierdzenie organu odwoławczego jest nielogiczne, gdyż na skutek przeprowadzanych kontroli doły fundamentowe powinny pogłębić się przez najeżdżanie pojazdów, a nie odwrotnie.

Jak wskazywano Instrukcja obsługi wag SAW 10C wymaga dla określenia nacisku osi bliźniaczych 2 lub 3 osiowego pojazdu użycia 4 wag. W czasie kontroli natomiast posługiwano się jedynie jedną parą wag. W związku z tym skarżący złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z biegłego, na który organ odwoławczy odpowiedział w uzasadnieniu decyzji podając jako dowód odmowy, że wniosek dotyczył wag SAW 10c/II, a do ważenia użyto wagi SAW 10C/I. z tych względów skarżący uznał odmowę organu jako nie odnoszącą się do stanu faktycznego. Jednocześnie podkreślał, wskazując na wypowiedź Głównego Urzędu Miar zawartą w dokumencie urzędowym, iż uznanie przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego tego stanowiska za niewiążące, jest niezrozumiałe.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest zasadna.

Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.

Skarżący w toku postępowania administracyjnego, w odwołaniu i w skardze konsekwentnie podnosił dwa zarzuty, dotyczące wadliwości stanowiska do ważenia pojazdów i zbyt małej ilości wag użytych do kontroli.

Za zasadniczy jednak zarzut należy uznać skierowany do stanowiska ważenia pojazdów. Zdaniem skarżącego to stanowisko ważenia pojazdów nie odpowiadało wymogom Instrukcji obsługi wag SAW 10C/IIII (takie zostały zgodnie z przedstawionymi świadectwami legalizacji ponownej użyte do kontroli) ani z zarządzeniem Głównego Inspektora Transportu Drogowe z dnia 16 listopada 2011 r. nr 50/2011 w sprawie zasad prowadzenia kontroli (...). Jak bowiem podkreślał skarżący stanowisko to (prawdopodobnie na skutek dewastacji) uległo zniszczeniu – doły fundamentowe przestały odpowiadać wymaganiom i być może zmieniły się parametry jego pochylenia. W związku z tym legalizacji tego stanowiska z roku 2005 przestała być aktualna.

Organ administracji, uznając ze jest coś na rzeczy, przeprowadził w dniu [...] października 2012 r. oględziny stanowiska do ważenia pojazdów usytułowanego w miejscowości [...] przy drodze krajowej nr [...], a więc tego samego, na którym przeprowadzono kontrolę pojazdu skarżącego w dniu [...] kwietnia 2012 r. Oględziny wykonał geodeta uprawniony dokonując ponownych pomiarów, wykonując ponowny jego szkic oraz sporządzając drugi protokół z pomiaru pochylenia terenu na stanowisku ważenia pojazdów. W tym miejscu mając na względzie te ustalenia organu administracji nie sposób nie zauważyć, ze dokumenty sporządzone przez geodetę uprawnionego w roku 2005 i w dniu [...] października 2012 r. nie są identyczne. Z protokołu pomiaru z roku 2005 wynika, że stanowisko zostało usytułowane przy drodze krajowej nr [...] "kilometr 77+600", natomiast wg. protokołu z dnia [...] października 2012 r. usytuowano go "kilometr 105+400". Spadki pomierzone w roku 2005 wynosiły "spadek podłużny 0,60%" i "spadek poprzeczny 0,31%", a według pomiaru z dnia [...] października 2012 r. "spadek podłużny 0,59%" i "spadek poprzeczny 0,81%". Chociaż oba spadki wykazane w obu protokołach pomiaru mieszczą się w granicach procentowo dozwolonych, jednakże wykazują różnice, co do których organ administracji nie odniósł się, w szczególności co do przyczyn tych różnic nie odnosząc się także do różnicy w kilometrach usytuowania przedmiotowego stanowiska do ważenia pojazdów wskazanych w obu protokołach.

W tych okolicznościach zachodzi pytanie czy i ewentualnie jakie znaczenie na wynik sprawy mogły mieć owe różnice wykazane w obu protokołach pomiaru stanowiska ważenia.

Najistotniejsze jednak w sprawie są zarzuty skarżącego odnoszące się do samej właściwości stanowiska ważenia pojazdów. W tej kwestii skarżący podnosił, że doły fundamentowe, w których umieszczano wagi podczas kontroli pojazdu były nierówne, co miało w jego ocenie istotne znaczenia dla ustalonych wyników pomiaru. Zgodnie z ustaleniami geodety w dniu [...] października 2012 r. wnęki te były wyższe w stosunku do wskazanych w protokole z pomiaru z roku 2005. Zatem już ta okoliczność wskazywała na to, że stanowisko do ważenia pojazdów nie dopowiadało legalizacji dokonanej w roku 2005. W ocenie organu odwoławczego ten fakt wcale nie musiał odzwierciedlać stanu stanowiska ważenia w dniu kontroli, bowiem od przeprowadzenia kontroli do powtórnego pomiaru tego stanowiska upłynęło kilka miesięcy. Nadto organ administracji stwierdził, że organy Inspekcji nie są właściwym adresatem tego zarzutu skarżącego, a dokument z pomiaru terenu z roku 2005 r. był dokumentem urzędowym, który kontrolujący mieli prawo uznać za wiarygodny i odpowiadający stanowi faktycznemu. Należy zatem zauważyć, że stanowisko do ważenia pojazdów spełnia szczególną rolę w kontroli. Jeżeli zatem różniło się od zalegalizowanego w 2005 r. to stwierdzenie organu odwoławczego o możliwości powstania zmian przez kilka miesięcy od dnia kontroli jest wyłącznie wnioskowaniem nie popartym żadnymi ustaleniami faktycznymi i dokonanym z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także wskazywało na naruszenie art. 80 k.p.a. przekładając się na złamanie zasady z art. 107 § 3 k.p.a.

Stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego w tym co do kwestii nieodpowiedniej ilości wag użytych w czasie kontroli, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji publicznej dokona powtórnie ustaleń materialnoprawnych.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.