Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SO/Gd 6/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono wniosek - kończące SO, SPP
Powołane przepisy: article: art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. B. o nakazanie Gminie Miasta wykupienia nieruchomości postanawia: 1. odrzucić wniosek ; 2. zwrócić wnioskodawcy M. B. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

M. B. w dniu 18 lutego 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wszczęcie postępowania sadowego przeciwko Gminie Miasta, żądając nakazania Gminie wykupu opisanych we wniosku nieruchomości oraz zapłaty dzierżawy wraz z odsetkami za zajęte nieruchomości. Domagał się także przeprowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie, czy funkcjonariusze

publiczni dopuścili się wskazywanych przez niego przestępstw, związanych z niedokonaniem tego wykupu (vide pismo M. B. z dnia 28 grudnia

2015 roku).

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nieruchomości wskazane w skardze, a stanowiące jego własności, zmieniły przeznaczenie (były pierwotnie przeznaczone pod inwestycje)

i zostały przeznaczonego pod drogę. W związku z tym - na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm. ) – dalej w skrócie jako "u.p.z.p.", wnioskodawca

zwrócił się do Gminy Miasta z żądaniem wykupu tychże nieruchomości, lecz – jak twierdzi – Gmina wykupu nie dokonała.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie jako "p.p.s.a.". Stosownie do

art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego

rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem

właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.

W myśl art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach

postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267

z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749

z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji

publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadku określonym w pkt 4a,

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotycząc uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267

z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749

z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne może być skarga lub wniosek. Z art. 63 p.p.s.a. wynika bowiem, że postępowanie sadowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią.

Należy dodać, że zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., jeżeli, w związku

z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, korzystanie z nieruchomości lub

jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem

stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od gminy odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę lub wykupienia nieruchomości lub jej części. W oparciu o powyższy przepis właściciel, który na skutek wejścia w życie nowych aktów podjętych w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może korzystać ze swojej nieruchomości

w dotychczasowy sposób, a chce z tego tytułu uzyskać stosowne odszkodowanie lub żąda od gminy wykupienia nieruchomości, może dochodzić swoich praw przed sądem powszechnym.

Zdaniem Sądu, pismo skarżącego – zgodnie z jego treścią, stanowi w istocie żądanie wszczęcia postępowania sądowego opartego na powyższych przepisach

ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., a podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Należy dodać, że z ww. przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi wynika również, że sąd administracyjny nie jest właściwy

także do prowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie, czy funkcjonariusze publiczni dopuścili się wskazanych przez wnioskodawcę przestępstw, związanych

z brakiem żądanego prze niego wykupu nieruchomości, o co także M.

B. wnosił w swoim piśmie z dnia 28 grudnia 2015 roku.

Skoro, jak wynika z powyższego, przedmiot żądania nie mieści się w dyspozycji powołanego przepisu art. 3 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek M. B. należało ocenić jako niedopuszczalny ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego w tak przedstawionej sprawie.

Z tych względów wniosek M. B. jako niedopuszczalny

należało odrzucić na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zwrócił wnioskodawcy ze Skarbu Państwa wpis uiszczony od wniosku.