Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 52/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 8 grudnia 2008 r. D. G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., Nr [...], nakładającego na D. G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 19.434,60 zł.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, strona skarżąca uzasadniła tym, iż "jego realizacja, to jest ściągnięcie wymierzonej grzywny w sposób istotny pogorszy sytuację majątkową Skarżącej, która utrzymuje się ze skromnej pensji. Ograniczenie środków na utrzymanie wywoła skutki nie tylko niekorzystne dla Skarżącej, ale także dla jej rodziny. Pogorszenie warunków materialno-bytowych jest praktycznie nieodwracalne, bowiem w żaden sposób nie można zrekompensować kilkumiesięcznego okresu pozostawania z ograniczonymi środkami na bieżące utrzymanie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia, gdyż wykonanie obowiązku nałożonego w/w postanowieniem może się wiązać z trudnymi do odwrócenia skutkami lub wywołać szkodę znacznych rozmiarów, a mianowicie dotkliwe skutki finansowe.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.