Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 908/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par.  1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. (K.) na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w L., działając w imieniu Ministra Finansów, utrzymał w mocy własne postanowienie pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek M. K. (dalej "skarżący") o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej i zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla środka trwałego.

Postanowienie to doręczono stronie w dniu 21 kwietnia 2016 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Skarga na powyższe postanowienie została nadana w dniu 23 maja 2016 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, mimo iż w jej treści wskazano, iż jest wnoszona za pośrednictwem organu.

Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 25 maja 2016 r., a Sąd przekazał ją według właściwości organowi przy piśmie z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt

I Ko/Gl 38/16. Skarga została nadana drogą pocztową w dniu 31 maja 2016 r. (vide: koperta znajdująca się w aktach administracyjnych) i wpłynęła do organu w dniu

2 czerwca 2016 r. O przekazaniu poinformowano pełnomocnika skarżącego, wskazując jednocześnie, że skarga do sądu administracyjnego winna być wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do złożenia skargi.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia

7 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi na oznaczone wyżej postanowienie przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi

w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona z dnia 19 lipca 2016 r., skierowana do pełnomocnika skarżącego i zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, została awizowana a następnie wydana pełnomocnikowi pocztowemu w dniu

4 sierpnia 2016 r.

Dotąd nie został uzupełniony powyższy brak formalny skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie do art. 65 § 1 ppsa Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy.

Ponadto wskazać należy, że w myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 90) dniami wolnymi od pracy są m.in. niedziele (art. 1 pkt 2).

Odnosząc powyższą regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności.

Wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach bez pośrednictwa organu odwoławczego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości organowi odwoławczemu. Jednakże w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 248).

W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, czyli od dnia 21 kwietnia 2016 r., upłynął w dniu 23 maja 2016 r. Jest tak dlatego, że ostatni dzień terminu przypadł na sobotę (21 maja 2016 r.). Kolejny dzień, tj. niedziela 22 maja 2016 r. również był dniem wolnym, a zatem za ostatni dzień terminu należy uznać najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 23 maja 2016 r. Wprawdzie skarga została nadana w dniu 23 maja 2016 r., ale bezpośrednio na adres sądu administracyjnego. Skarga została wobec tego przekazana przez Sąd do organu w dniu 31 maja 2016 r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowi dopiero moment wniesienia skargi. Z tego względu należy uznać, iż skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 975/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie

w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie

w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, ponieważ pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi. Termin zaś do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 11 sierpnia 2016 r.

Reasumując, skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a nadto jest ona dotknięta brakiem formalnym. Taką skargę należy odrzucić i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.