Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 595/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku "A" sp. z o.o., z siedzibą w R., o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej: 1) z dnia (...) maja 2012 r., nr (...), w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2010 roku, 2) z dnia (...) maja 2012 r., nr (...), w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2010 roku - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawach połączonych pod sygnaturą I SA/Rz 595/12. W oświadczeniu o stanie majątkowym podała, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 200 000 zł, natomiast wartość zgromadzonych przez nią środków trwałych 1 064 168,65 zł. Za poprzedni rok obrotowy spółka odnotowała zysk w wysokości 370 517,25 zł.

Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia wynika również, że spółka ma na rachunku bankowym 4 475 zł, jednakże rachunek ten został zajęty w postępowaniu zabezpieczeniowym do kwoty 74 000 zł.

W uzasadnieniu wniosku podkreślono ponadto, iż spółka prowadzi wiele postępowań sądowych, w których musi bronić swych praw, a w związku z tym również ponosić koszty, nie jest więc w stanie ponieść kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, w której wpis od skargi kasacyjnej wynosi ½ sumy wpisów uiszczonych od skarg, wynoszących łącznie 4 678 zł.

Z treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a. wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym może nastąpić gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Rozpoznawanie wniosków wyżej wymienionych podmiotów odbywa się niejako dwuetapowo, albowiem sąd lub rozpoznający wniosek referendarz najpierw bada czy wnioskodawca rzeczywiście nie dysponuje środkami wystarczającymi na pokrycie kosztów postępowania, o zwolnienie od których wnioskuje, a następnie dopiero, w sytuacji wykazania braku środków, podejmuje decyzję w przedmiocie wniosku, w ramach przyznanego mu z woli ustawodawcy uznania, ograniczonego jedynie zasadą poszanowania prawa strony do sądu. Wykazanie spełnienia przesłanki w postaci braku środków na pokrycie kosztów postępowania jest więc warunkiem sine qua non przyznania prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, niespełnienie zaś tego warunku wyklucza przyznanie stronie dofinansowania ze środków publicznych, do którego sprowadza się w praktyce instytucja prawa pomocy.

W niniejszej sprawie, mając na uwadze treść złożonego przez spółkę oświadczenia, należy stwierdzić, że koszty sądowe do których uiszczenia jest skarżąca zobowiązana, tj. wpis od skargi kasacyjnej, znajdują pełne pokrycie w zgromadzonym przez nią majątku, wyrażającym się w wartości środków trwałych (1 064 168,65 zł), a także wysokości kapitału zakładowego (200 000 zł). Brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku, które oznaczałoby w praktyce przerzucenie tych kosztów na podatników, poprzez pokrycie ich ze środków publicznych.

Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy stwierdzić, że mając na uwadze, że celem działalności spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej, a więc jest ona nastawiona na osiąganie zysków, trudno by było znaleźć usprawiedliwienie dla udzielenia jej ulgi we wnioskowanym zakresie.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.