Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 53/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3,  art. 184,  art. 197  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G. oraz H. Sp. jawnej z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 845/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. G. oraz H. Sp. jawnej z siedzibą w J. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 845/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę H. Sp. jawnej z siedzibą w J. w sprawie ze skargi Z. G. oraz H. Sp. jawnej z siedzibą w J. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Sąd mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wskazał, że należało skargę wniesioną przez Spółkę odrzucić z uwagi na jej braki formalne uniemożliwiające nadanie skardze biegu. Sąd podkreślił, że Z. G. wnoszący skargę w imieniu H. Sp. jawnej z siedzibą w J. nie uzupełnił w terminie (do dnia 13 października 2016 r.) braków formalnych skargi mimo wezwania do ich usunięcia zarządzeniem z dnia 28 września 2016 r.. Nie nadesłał dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania ww. Spółki (odpisu aktualnego KRS). Sąd zaznaczył, że niniejsza sprawa będzie nadal toczyć się ze skargi Z. G., a Spółka H. będzie w niej uczestnikiem na prawach strony.

W zażaleniu Z. G. reprezentujący H. Sp. jawna z siedzibą w J. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie. Wskazał, że nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania ww. Spółki. W kopercie odebranej w dniu 6 października 2016 r. znajdowały się trzy kartki papieru - doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu i pouczenie. Nie otrzymał zarządzenia z dnia 28 września 2016 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Spółki tj. odpisu z KRS. W załączeniu przedłożył kopie dokumentów otrzymanych w dniu 6 października 2016 r. Oświadczył, że niezwłocznie uiścił wpis od skargi. Stwierdził, że nielogiczne byłoby nie przedłożenie odpisu aktualnego KRS gdyby został do tego prawidłowo zobowiązany. Dalej wskazał na możliwość omyłkowego nie włożenia do koperty zarządzenia z dnia 28 września 2016 r. wzywającego do nadesłania aktualnego odpisu KRS. Skarżący dołączył aktualny odpis KRS.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, że skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Wymogi dla pisma procesowego wskazują art. 46 i 47 P.p.s.a. W myśl art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak stanowi kodeks spółek handlowych do reprezentowania spółki jawnej uprawniony jest każdy jej wspólnik (art. 29 § 1 K.s.h.), chyba że umowa spółki z ważnych powodów pozbawia go prawa reprezentowania lub przewiduje sposób reprezentacji tylko łącznie z innym wspólnikiem lub prokurentem (art. 30 § 1 K.s.h.). W związku z tym skarga złożona w imieniu spółki jawnej przez osobę fizyczną powinna zawierać potwierdzenie, że osoba ta posiada upoważnienie do jej reprezentacji przed sądem. Potwierdzeniem takim jest odpis z KRS, zawierający dane wspólników spółki jawnej lub wskazujący sposób reprezentacji ustalony w umowie spółki. Tym samym skarga wniesiona w imieniu spółki jawnej powinna zawierać odpis z jej KRS-u potwierdzający upoważnienie do jej reprezentowania przez osobę wnoszącą tą skargę. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym skargi, uniemożliwiającym jej nadanie dalszego biegu i podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 28 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego Z. G. występującego w imieniu własnym i w imieniu spółki H. Sp. jawnej z siedzibą w J. do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania tj. aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie tej treści wysłano do Z. G. działającego w imieniu Spółki w dniu 5 października 2016 r. wraz z zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu i pouczeniem. Okoliczność tę potwierdza opis zawartości przesyłki wskazany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 14 akt). W odpowiedzi na powyższe skarżący uiścił wpis sądowy lecz nie uzupełnił braku w postaci nadesłania odpisu aktualnego KRS. Termin do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie w dniu 13 października 2016 r. W tych okolicznościach Sąd I instancji słusznie przyjął, że Z. G. nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania skarżącej Spółki i skargę Spółki należało odrzucić z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych. Jednocześnie zaznaczono, że skarga Z. G. zostanie rozpoznana.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia, że w przesyłce skierowanej przez Sąd do Z. G. nie było wezwania do uzupełnienia braku formalnego przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania ww. Spółki (aktualnego odpisu z KRS) NSA stwierdza, że zarzut ten jest niezasadny. Jak stanowi art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. 2016 r. poz. 1113 j.t.) zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Jest dowodem tego co zostało w nim stwierdzone. Skoro widnieje na nim adnotacja wskazująca, że zwiera pismo w sprawie braków: odpis zarządzenia o wpisie, pouczenie oraz odpis KRS, to należy uznać, że taka faktycznie przesyłka została przekazana adresatowi. Skarżący nie wykazał, że było inaczej. Twierdzenie, że wezwania o nadesłanie KRS-u nie było i przedstawienie pism, które zawarte były w przesyłce nie podważa danych zawartych we zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Argument o nieracjonalności zachowania skarżącego, który uiścił wpis a nie wykonał wezwania do nadesłania KRS-u nie dowodzi tego, że pismo tej treści do niego nie dotarło. Skarżący mógł nie dostrzec tego wezwania koncentrując się jedynie na uiszczeniu wpisu. To, że skarżący dokonał jedynie uiszczenia wpisu sądowego nie świadczy o tym, że nie został on poinformowany o innym braku w postaci przekazania odpisu KRS Spółki. Nie wiadomo z jakich powodów skarżący nie przesłał odpisu KRS i czy nastąpiło to bez jego winy. Faktem jest, że przesyłka zawierająca wezwanie do nadesłania KRS-u Spółki dotarła do skarżącego, a on nie zastosował się do zawartego tam wezwania co spowodowało odrzucenie skargi wniesionej w imieniu Spółki.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.