Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1351/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawny wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi C. H. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 3 grudnia 2008 r. złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) J. P. zwrócił się o ustanowienie adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym którego jest uczestnikiem, dotyczącym (na obecnym jego etapie) skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącą C. H. od wyroku WSA w Warszawie oddalającego jej skargę na opisaną powyżej decyzję. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i synem (ur. 2002 r.), zaś dochód miesięczny jego rodziny wynosi 1160 zł brutto (wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę). Na tą okoliczność skarżący przedstawił zaświadczenie z zakładu pracy żony, z którego wynika wysokość wynagrodzenia pobranego przez nią za miesiąc listopad 2008 r., tj. 947,96 zł netto (1276 zł brutto). Skarżący prowadzi zaś działalność gospodarczą, z której aktualnie nie osiąga żadnych zysków. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o pow. ok. 57 m 2, a także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że dochody jego rodziny są zbyt niskie, aby mógł opłacić usługi pełnomocnika procesowego ustanowionego z własnego wyboru.

Wątpliwości odnoszące się do sytuacji majątkowej wnioskodawcy uzasadniały wezwanie go, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie wyjaśnień odnośnie do osiąganych dochodów i wydatków niezbędnych do utrzymania się. Odpowiadając na wezwanie sądowe z dnia 12 grudnia 2008 r. w zakresie udzielenia informacji o wysokości ponoszonych wydatków, wnioskodawca wyjaśnił, że wszystkie faktury za gaz i energię elektryczną, a także potwierdzenia uiszczania opłat czynszu mieszkaniowego, wystawiane są na jego matkę, J. P., prowadzącą odrębne gospodarstwo domowe, jako główną najemczynię lokalu mieszkalnego w którym zameldowani się i mieszkają także skarżący oraz jego żona i syn. Wnioskodawca przedstawił ponadto kopie swoich zeznań podatkowych za lata 2006-2007 r., z których wynika, że w 2006 r. poniósł stratę z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, zaś w 2007 r. osiągnął dochód w wysokości 1181,44 zł. Załączony przez wnioskodawcę "Raport z obrotów na koncie" za okres wrzesień-grudzień 2008 r. wskazuje, że posiadany przez wnioskodawcę rachunek bankowy zasilany jest comiesięcznie wpłatą w wysokości 947 zł, zaś na dzień 18 grudnia 2008 r. (data raportu) zamyka się saldem ujemnym na kwotę 290 zł.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a., wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Uprawnienie do ubiegania się o prawo pomocy przysługuje także uczestnikowi postępowania (art. 243 § 1 w zw. z art. 33 i art. 12 p.p.s.a.). Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie ustanowienia adwokata, a zatem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, co wynika z treści art. 245 § 3 p.p.s.a. Warunkiem pozytywnego rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie jest zaś spełnienie przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a mianowicie wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powyższego wynika, że przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym uzależnione jest wyłącznie od sytuacji finansowej (majątkowej) strony, a zatem potrzeba uwzględnienia wniosku nie wiąże się z kryteriami jego oceny o innym niż ekonomiczny charakterze.

Ocena zasadności złożonego wniosku dokonana w dwóch aspektach, tj. z uwzględnieniem: 1) wysokości obciążeń finansowych, jakie wiązałby się w ustanowieniem pełnomocnika procesowego we własnym zakresie, 2) możliwości finansowych wnioskodawcy, uzasadniała przyjęcie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest niezwykle trudna, jego trzyosobowa rodzina na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych dysponuje bowiem miesięcznie kwotą ok. 950 zł. Nawet jeśli przyjąć - co nie zostało jednoznacznie stwierdzone przez skarżącego w jego piśmie z 19 grudnia 2008 r. - że wszystkie opłaty związane z utrzymaniem mieszkania ponosi jego matka, prowadząca w tym samym lokalu odrębne gospodarstwo domowe, należało stwierdzić, że wysokość uzyskiwanego, udokumentowanego dochodu, z którego nawet po wyłączeniu wydatków na prąd, energię elektryczną czy opłaty mieszkaniowe skarżący musi zakupić wyżywienie, ubranie, a także ponosić koszty ewentualnego leczenia czy edukacji dziecka, nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Strona nie posiada zarazem żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych czy nieruchomości, które mogłyby stanowić źródło dodatkowych dochodów.

W tych okolicznościach nie może budzić wątpliwości, że w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.