Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1926/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 80; art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi M. M. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych na rzecz M. M. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Orzeczeniem nr [...] Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Składu Orzekającego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., wydanym po rozpatrzeniu odwołania M. M., od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w B. nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822), utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż M. M. jest funkcjonariuszem Policji. Został skierowany przez Komendę Miejską Policji w G. na badanie do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], zwanej dalej "RKL", w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Po przeprowadzonym badaniu w siedzibie RKL, ustalono rozpoznanie:

1. Zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę. (ICD 10 – F 48) – § 86 p. 2 rub. 5 kat. B

2. Obserwacja w kierunku nadciśnienia tętniczego (ICD 10 – R 03 ) – § 45 p. 2 rub. 5 kat. B

3. Stan po urazie ramienia lewego z ograniczeniem ruchomości w lewym stawie łokciowym oraz osłabieniem siły kończyny (ICD 10 – T 92 ) – w zas. § 67 p. 1 rub. 5 kat. B

Na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 2035) przyznano skarżącemu kategorię zdrowia B i uznano, że funkcjonariusz jest zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. U skarżącego nie stwierdzono inwalidztwa i przyjęto, że może wykonywać pracę niestresującą, a przeciwwskazana jest praca w napięciu nerwowym.

M. M. odwołał się od decyzji komisji pierwszej instancji do Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], zwanej dalej "CKL". W swoim piśmie z dnia [...] marca 2019 r., M. M. przedstawił przebieg swojej służby. W jego ocenie stres w służbie był spowodowany ciężarem gatunkowym prowadzonych czynności, z towarzyszącą odpowiedzialnością. Podał, że niejednokrotnie miał do czynienia z sytuacjami wyjątkowo stresującymi. Na koniec przypomniał, że psychiatra konsultujący go na potrzeby RKL potwierdził rozpoznanie neurastenii. Skarżący twierdzi też, iż od ponad 4 lat co miesiąc jest leczony nie tylko farmakologicznie, ale również terapeutycznie przez lekarza prowadzącego.

Organ odwoławczy wskazał, iż skarżący został zaproszony do siedziby CKL w dniu [...] maja 2019 r. na badanie w trybie odwoławczym. W dniu zgłoszenia skarżący odbył konsultację psychiatryczną i badanie przez członków komisji lekarskiej. W trakcie badania podmiotowego miał problem z utrzymaniem afektu. Był histeryczny i płaczliwy. Przedstawił swoje dolegliwości. Leczący psychiatra ocenił je jako neurastenię. Orzekany podał, że od lutego 2019 r. czuje się gorzej. Nie udzielił odpowiedzi na pytanie, dlaczego nie odszedł ze służby, jeśli ta stanowi powód do stresu. W badaniu podmiotowym stwierdzono mnogie tatuaże. Organ uznał, iż konsultujący psychiatra po przeprowadzonym badaniu stwierdził zaburzenia nerwicowe, znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę.

CKL po analizie zebranego w toku procedowania materiału dowodowego, zwróciła uwagę na fakt, że lekarz leczący psychiatra na przestrzeni lat nie widział wskazań do leczenia szpitalnego w oddziale psychiatrycznym. Na podstawie wywiadu, badania przedmiotowego, konsultacji psychiatrycznej oraz pozostałej dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zebranej w sprawie uznała, że stan zdrowia badanego nie wyczerpuje znamion inwalidztwa. Funkcjonariusz jest zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku (kategoria B).

Skargę na ww. orzeczenie CKL wniósł M. M. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Pełnomocnik zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie:

1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, skutkującą pominięciem ustaleń oraz wniosków wydanych na tle przeprowadzonej w dniu [...] maja 2019 r. konsultacji psychiatrycznej przez specjalistę chorób psychicznych i nerwicowych, lekarza neurologa lek. med. J. K., oraz postawionego w wyniku przeprowadzonego badania rozpoznania, jednoznacznie określającego stan chorobowy u skarżącego, ze wskazaniem właściwej jednostki chorobowej (§ 86 pkt 3 i § 87 pkt 2) opisanej w wykazie, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035).

2. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

‒ § 1 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 października 2018 r. w zw. z § 86 pkt 3 i § 87 pkt 2 załączonego do ww. rozporządzenia wykazu chorób i ułomności poprzez ich niezastosowanie w sprawie na etapie oceny zdolności fizycznej i psychicznej, podczas gdy przedmiotowe jednostki chorobowe zostały zdefiniowane u skarżącego na etapie postawionego rozpoznania w dniu [...] maja 2019 r. w wyniku konsultacji psychiatrycznej przez lek. med. J. K.;

‒ § 1 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia w zw. z § 86 pkt 2 wykazu załączonego do tego rozporządzenia poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie, skutkujące orzeczeniem przez Centralną Komisję Lekarską względem skarżącego jednostki chorobowej pozostającej w sprzeczności z wnioskami i rozpoznaniem stanu chorobowego ustalonego w wyniku konsultacji psychiatrycznej z dnia [...] maja 2019 r.;

‒ art. 6 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych poprzez jego zastosowanie w sprawie, podczas gdy ustalona przez CKL Skład Orzekający w [...] jednostka chorobowa pozostaje w sprzeczności z rozpoznaniem postawionym w ramach konsultacji psychiatrycznej z dnia [...] maja 2019 r.;

‒ art. 6 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 pkt 5 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych poprzez jego niezastosowanie w sprawie, podczas gdy rozpoznana u skarżącego jednostka chorobowa została zdiagnozowana (§ 86 pkt 3 i § 87 pkt 2 załącznika do ww. rozporządzenia) i jednoznacznie kwalifikuje go do zaliczenia do kategorii "C" – niezdolnego do służby, która oznacza, że stwierdzono choroby, które uniemożliwiają pełnienie służby, a ponadto ma charakter trwały, zatem winna skutkować orzeczeniem trwałej niezdolności do pełnienia służby.

Wskazując na powyższe zarzuty, pełnomocnik wniosła o:

1. uchylenie orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu ds. wewnętrznych Skład Orzekający w [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] oraz poprzedzającego je orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...],

2. zasądzenie od skarżącego organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, iż w ocenie skarżącego, w związku z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności przez CKL, na skutek odwołania od orzeczenia I instancji, brak było podstaw do stwierdzenia, że skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku. W szczególności na tle przeprowadzonej w dniu [...] maja 2019 r. konsultacji psychiatrycznej przez lekarza specjalistę, będącej obligatoryjnym elementem postępowania odwoławczego, stany chorobowe zdiagnozowane u skarżącego kwalifikują go wyłącznie do kategorii wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, tj. do kategorii "C" – niezdolnego do służby, która oznacza, że stwierdzono choroby, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Co istotne, w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia CKL Skład Orzekający w [...] wskazano, że w dniu [...] maja 2019 r. została przeprowadzona konsultacja psychiatryczna. Na stronie 3 uzasadnienia przytoczono również wybrane (aczkolwiek mające drugorzędne znaczenie) fragmenty odnoszące się do stanu psychicznego badanego. Trudno jednak zrozumieć przyczyny, dla których na etapie wydawania zaskarżonego orzeczenia pominięty został kluczowy dla rozstrzygnięcia dokument, a mianowicie odręczny protokół z konsultacji psychiatrycznej z dnia [...] maja 2019 r., sporządzony przez specjalistę chorób psychicznych i nerwicowych, lekarza neurologa lek. med. J. K.

W toku przeprowadzonej konsultacji psychiatrycznej lekarz specjalista postawił rozpoznanie jednostek chorobowych u badanego, opisując stwierdzone jednostki chorobowe, tj. "zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne – utrwalone – § 86 pkt 3 oraz reakcja adaptacyjna przedłużona – § 87 pkt 2". Powyższe rozpoznanie zamieszczono w dolnej części ww. dokumentu, zostało ono opatrzone pieczątką i podpisem lekarza specjalisty chorób psychicznych i nerwicowych, lekarza neurologa lek. med. J. K. oraz pieczątkami CKL i przewodniczącego składu orzekającego CKL.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego rozpoznanie postawione przez lekarza specjalistę znajduje swoje odniesienie do wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa. W tabeli znajdującej się w dziale XV załącznika, § 86 pkt 3 rub. 5, wskazuje się, że w przypadku stwierdzonej jednostki chorobowej badanego zalicza się do kategorii "C". Do takiej samej kategorii należy zaliczyć chorego, u którego stwierdzono stan chorobowy określony w § 87 pkt 2 rub. 5 tabeli. Definicję kategorii "C" określa ustawa o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, a konkretnie art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy.

W związku z powyższym, wskutek pominięcia wyników i rozpoznania wskazanego w konsultacji psychiatrycznej, pełnomocnik zarzuciła, że ustalenia CKL Skład Orzekający w [...] były nieprawidłowe. W wyniku wydanego orzeczenia doszło bowiem do ustalenia jednostki chorobowej o niewłaściwym nasileniu, tzn. CKL niewłaściwie przyjęła, że występujące zaburzenia nerwicowe rokują poprawę, podczas gdy lekarz specjalista w dniu [...] maja 2019 r. wyraźnie zaznaczył, że zaburzenia te mają charakter trwały. Również w kontekście stwierdzonej przez lekarza specjalistę przedłużonej reakcji adaptacyjnej u skarżącego (§ 87 pkt 2 wykazu), błędnym było orzeczenie przez CKL trwałej niezdolności do pełnienia służby, ale wyłącznie na zajmowanym stanowisku (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o komisjach lekarskich).

W ocenie skarżącego, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz z uwagi na występujące stany chorobowe oraz ich stopień nasilenia, powinna mu zostać przyznana kategoria zdrowia "C" z określeniem "trwałej niezdolności do służby" (art. 6 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 pkt 5 ustawy o komisjach lekarskich).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola orzeczeń komisji lekarskich w sprawie zdolności do pełnienia służby w formacjach mundurowych, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana kwalifikacja zdolności orzekanego do służby była słuszna. Sąd administracyjny nie dokonuje własnej oceny stanu zdrowia badanego i nie rozważa kwestii medycznych. Rolą sądu administracyjnego jest zbadanie, czy ustalenia stanu faktycznego, na podstawie których komisje lekarskie wydały orzeczenie, były wyczerpujące i pozwalały na dokonanie właściwej kwalifikacji zdolności do służby w rozumieniu przepisów orzeczniczych, na podstawie których działają te komisje, to jest: rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 2035, ze zm.) oraz przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 345, ze zm.).

Należy nadto wskazać, że stosownie do treści art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń: 1) "zdolny do służby", jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących przeciwwskazanie do pełnienia służby; 2) "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego; 3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku; 4) "zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono pewne choroby lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 5) "trwale niezdolny do służby", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie pozwalają na pełnienie służby (art. 6 ust. 2 ustawy).

Centralna Komisja Lekarska Skład Orzekający w [...] wydając orzeczenie z dnia [...] maja 2019 r. orzekła, iż funkcjonariuszowi należy przyznać kategorię B oraz, iż jest: "Zdolny do służby z ograniczeniami. Trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku". Ponadto w zakresie uwag widnieje zapis: "Inwalidztwa nie stwierdzono, orzekany może wykonywać pracę niestresującą, p/wskazana praca w napięciu nerwowym".

Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia podstawą do przyznania orzekanemu kategorii B było rozpoznanie zaburzeń nerwicowych upośledzających lub znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne rokujące poprawę (ICD 10 – F 48), które zostały przez organ zakwalifikowane do kategorii zaburzeń określonych w § 86 punkcie 2 rubryce 5 załącznika do ww. rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r.

Wskazane rozpoznanie dokonane zostało, jak stwierdza CKL, po przeprowadzonej w trybie odwoławczym, w dniu [...] maja 2019 r. konsultacji psychiatrycznej. CKL stwierdziła, że: "Konsultujący psychiatra po przeprowadzonym badaniu stwierdził zanurzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę" (podkreślenie Sądu).

Analiza akt sprawy i zapoznanie się z treścią wspomnianej opinii wydanej w dniu [...] maja 2019 r. w wyniku konsultacji psychiatrycznej wskazuje jednak, że opiniujący lekarz neurolog – lek. med. I. K. stwierdził u orzekanego zaburzenie opisane w § 86 punkcie 3 i § 87 punkcie 2 załącznika do ww. rozporządzenia MSWiA. Sąd stwierdza jednocześnie, iż z uwagi na nieczytelny charakter pisma opiniującego nie jest możliwe dokładne przytoczenie rozpoznania, jednak podana powyżej kwalifikacja prawna zaburzeń jest czytelna i nie budzi wątpliwości Sądu. Na marginesie dodać należy, iż w przypadku nieczytelnego charakteru pisma opiniującego lekarza do obowiązków organu należy zapewnienie, by w aktach sprawy znajdował się dokument czytelny.

Należy w tym miejscu zauważyć, odnosząc się do treści § 86 punktu 2 i 3 załącznika do ww. rozporządzenia MSWiA z 11 października 2018 r., iż rozpoznanie którego dokonał opiniujący lekarz to § 86 pkt 3 i § 87 pkt 2 załącznika. Oznacza to, iż u orzekanego podczas konsultacji psychiatrycznej w dniu [...] maja 2019 r. rozpoznano: "zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne – utrwalone" (§ 86 pkt 3 załącznika) oraz "reakcję adaptacyjną przedłużoną" (art. 87 pkt 2 załącznika), jak słusznie podnosi pełnomocnik skarżącego.

Organ nie wyjaśnił zatem w sposób należyty, w oparciu o jakie badania lub konsultacje medyczne ustalił, że skarżący cierpi jedynie na zaburzenia nerwicowe upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę, o których mowa w § 86 pkt 2 załącznika do ww. rozporządzenia MSWiA, a nie na zaburzenia stwierdzone podczas konsultacji psychiatrycznej w dniu [...] maja 2019 r. Brak ten powoduje, iż zaskarżone orzeczenie winno być uznane za wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mających zastosowanie w sprawie, a mianowicie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a.

Powyższe uchybienia obligowały zatem Sąd do uchylenia zaskarżonego orzeczenia CKL z dnia [...] maja 2019 r.

Rozpoznając na nowo sprawę, organ będzie miał na względzie opisane powyżej rozważania Sądu i w ich świetle raz jeszcze oceni stan zdrowia funkcjonariusza, a tym samym wpływ stanu zdrowia na zdolność do służby w Policji, mając przy tym na uwadze stan faktyczny i prawny na dzień orzekania, a podjęte rozstrzygnięcie należycie uzasadni.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) uchylił zaskarżone orzeczenie. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do normy art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.