Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1784/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 c  ust.  3  pkt  1 i  pkt  2,  art.  30 i  pkt  2,  art.  37,  art.  26  ust.  2,  art.  29  ust.  1,  art.  28  ust.  1  pkt  3
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art.  3  par.  3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej przez [...]. Sp. z o.o. w [...] (zwanej dalej: spółką, skarżącą lub stroną) jest rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji (zwanego dalej: Ministrem lub organem) zawarte w piśmie z [...] czerwca 2014r., nr [...] stwierdzające, że protest nie został uwzględniony. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

W odpowiedzi na konkurs skarżąca w dniu [...] stycznia 2013r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wdrożenie .... [...] Sp. z o.o. umożliwiającego realizację procesów biznesowych z podmiotami leczniczymi" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Działania 8.2 "Wspieranie .....". Wnioskowi nadano nr [...]

Po usunięciu uchybień formalnych Regionalna Instytucja Finansująca -[...]. S.A w [...] pismem z [...] lutego 2014r. (zwana dalej: [...] lub [...]) poinformowała, że wniosek spółki uzyskał pozytywną ocenę w wyniku weryfikacji zgodności z kryteriami oceny formalnej i został skierowany do oceny merytorycznej.

Pismem z [...] marca 2014r. ... poinformowała spółkę, że w wyniku dokonanej oceny merytorycznej obligatoryjnej wniosek strony nie uzyskał pozytywnej oceny. Zdaniem [...] wniosek nie spełniał kryterium oceny obligatoryjnej nr 4 "Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz nr 6 "Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia". [...] uznała za niekwalifikowalne wydatki w łącznej wysokości 1.179.000 zł. Ponieważ wartość przedmiotowych wydatków przekracza 10% całkowitych wydatków kwalifikowalnych w projekcie, wniosek oceniono negatywnie. [...] zauważyła, że skarżąca w pkt 8 Biznes Planu nie podała istotnych informacji, uzasadniających konieczność poniesienia wydatków wskazanych we wniosku o dofinansowanie. Ponadto [...] stwierdziła, że spółka w pkt 17 wniosku określiła wartość bazową wskaźnika rezultatu "Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej" na poziomie 0. Natomiast w pkt 13 Biznes Planu brak jest szczegółowego uzasadnienia oraz nie wskazała metodologii ustalania wartości bazowej dla tego wskaźnika. Zdaniem [...] skarżąca zamiast wartości 0 winna przyjąć konkretną wartość bazową wyliczoną za okres lipiec 2013 r. – czerwiec 2014r. Ponadto stwierdziła, że wnioskodawca nie przedstawił opisu metodologii kalkulacji wartości bazowej, co spowodowało, że wskaźnik ten został niewłaściwie przedstawiony.

Pismem z [...] kwietnia 2014r. spółka złożyła protest od powyższej informacji. Skarżąca nie zgodziła się z tezą, że nie przedstawiła stosownych informacji. Jej zdaniem w pkt 8 Biznes Planu przedstawiła wszystkie wymagane informacje. Podała ilość dóbr i wartości niematerialnych i prawnych zakupywanych w ramach projektu oraz określiła ich koszt. Skarżąca wskazała również, że wycena poszczególnych kosztów została oszacowana na podstawie analizy rynku IT. Wskazała, że zgromadziła oferty cenowe od firm informatycznych i na ich podstawie przedstawiła zakładane koszty oraz opisała potrzebę ich poniesienia. Podniosła również, że Instrukcja wypełniania Biznes Planu nie wskazuje, jak szczegółowo konkretny wydatek winien być opisany.

W zakresie zakwestionowanego kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 6 skarżąca stwierdziła, że wartość bazową wskaźnika "Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej" określiła na poziomie 0, gdyż w 12 miesiącach poprzedzających miesiąc planowanego rozpoczęcia realizacji projektu nie osiągała dochodów z tytułu działalności operacyjnej, którą zamierza wprowadzić dopiero w ramach projektu. Jest jedynie w stanie zaprognozować średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej w wyniku realizacji projektu, co wyklucza potrzebę wskazania metodologii ustalania wartości bazowej. Podnosi również, że we wniosku przedstawiła zysk operacyjny z działalności obejmującej projekt, przedstawiając obliczenia wartości docelowej wskaźnika.

W wyniku rozpoznania protestu Minister Administracji i Cyfryzacji działający jako Instytucja Pośrednicząca I Stopnia pismem z [...] listopada 2013r. nie uwzględnił złożonego przez spółkę protestu. Z treści rozstrzygnięcia wynika, że Minister częściowo uwzględnił protest. Mianowicie w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 6 Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do wyjaśnień spółki zawartych w proteście i uznała to kryterium za spełnione.

Organ natomiast wskazał, że ocena w ramach kryterium obligatoryjnego nr 4 została dokonana prawidłowo. Minister stwierdził, że spółka zdecydowała się uzasadnić wysokość poszczególnych wydatków poprzez porównanie ofert, zatem w jego ocenie była zobowiązana przedstawić szczegółowe dane w tym zakresie, tj. otrzymane oferty wraz z uzasadnieniem poziomu cen. Organ stwierdził, że we wniosku brak jest uzasadnienia i jednoznacznego wskazania, jaką metodę szacowania wysokości zakwestionowanych wydatków przyjęto (Wnioskodawca przedstawia jedynie ogólne kwoty planowanych wydatków). Instytucja Pośrednicząca nie zgodziła się jednocześnie na przedłożenie posiadanych przez spółkę ofert, gdyż nadesłanie tych ofert na etapie procedury odwoławczej nie może mieć wpływu na ocenę, ponieważ podstawą oceny projektu może być tylko i wyłącznie treść dokumentacji aplikacyjnej - wniosku o dofinansowanie oraz załączników. Zdaniem Ministra oszacowanie wydatku powinno być przedstawione we wniosku rzetelnie, w oparciu o wiarygodną metodę oszacowania kosztów. Natomiast w przedmiotowej sprawie Instytucja Pośrednicząca nie uznała za szczegółowy opis wydatku, w którym wskazano jedynie potencjalnego wykonawcę i globalną cenę za usługę, jak to ma miejsce w przypadku np. kosztu wykonania systemu. Ponadto z opisu wydatków w kategorii Nabycie wartości niematerialnych i prawnych dowiedzieć się jedynie można, że w projekcie założono nabycie 3 wartości niematerialnych i prawnych, oraz że koszty te oszacowano poprzez analizę ofert otrzymanych od firm (nazwy tych przedsiębiorstw, adresy oraz ogólną wartość poszczególnego systemu). Zdaniem organu aby móc uznać dany wydatek za kwalifikowany, niezbędne jest choćby określenie czasochłonności wykonania takiej usługi lub innych parametrów uzasadniających wysokość zaproponowanej ceny.

W związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca uznała protest za niezasadny.

Pismem z [...] czerwca 2014r. spółka złożyła skargę na rozstrzygnięcie z [...] czerwca 2014r. wnosząc o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącą w postępowaniu o udzielenie dofinansowania została dokonana w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą Ministra. Ponadto wniosła o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła.

1) sprzeczność rozstrzygnięcia organu z art. 28 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. z 2009r., nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: "u.z.p.p.r.") , a także postanowieniami Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego innowacyjna Gospodarka Priorytet 8 Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2. Wspieranie ..... (dalej: "Regulamin konkursu"), w szczególności § 6, poprzez przyjęcie, że wnioskodawca wraz z wnioskiem o dofinansowanie powinien przedstawić także oferty zebrane w celu ustalenia wysokości wydatku,

2) sprzeczność rozstrzygnięcia organu z art. 28 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r., a także postanowieniami Regulaminu konkursu, w szczególności § 6, poprzez przyjęcie, że wnioskodawca w sposób niewystarczający lub zbyt ogólny uzasadnił wysokość wydatku, jak również nie wskazał metodologii szacowania kosztów podczas, gdy dane te wynikały z treści Biznes Planu, stanowiącego załącznik do wniosku o dofinansowanie,

3) brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz protestu i nieuwzględnienie argumentacji skarżącej dotyczącej sposobu i stopnia szczegółowości uzasadnienia wysokości wydatków, a tym samym przyjęcie, że skarżąca nie spełniła wymogów merytorycznych niezbędnych dla uzyskania dofinansowania,

4) naruszenie postanowień § 7 pkt 8 Regulaminu konkursu poprzez niezastosowanie wobec skarżącej procedury umożliwiającej uszczegółowienie lub wyjaśnienie treści Biznes Planu.

W uzasadnieniu skarżąca szczegółowo ustosunkowała się do pięciu zakwestionowanych przez oceniających wydatków, tj.: 1) nabycie wartości niematerialnych i prawnych; 2) zakupu nowych środków trwałych; 3) nabycie usług informatycznych i technicznych związanych z instalacją infrastruktury technicznej i oprogramowania; 4) promocja projektu; 5) szkolenia specjalistyczne.

Zdaniem skarżącej opisała wszystkie wydatki jakie zamierza ponieść i wskazała również na konieczność ich poniesienia. Ponadto prawidłowo oszacowała wysokość tych wydatków. Wskazała również metodologię ustalenia wysokości ponoszonych wydatku podając, iż stanowi ją badanie rynku, przeprowadzone w celu ustalenia ewentualnej rynkowej ceny zakupu danego produktu. Jej zdaniem przedstawiła przy tym szczegółowe informacje dotyczące pozyskanych w ramach badania rynku ofert, a przyjęta przez nią wartość wydatku stanowi najniższą cenę zaoferowaną przez oferentów. Ceny wskazała odrębnie dla poszczególnych składników, jakie zamierzała nabyć lub ponieść w ramach projektu.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30c i 30i u.z.p.p.r., w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 i 30i pkt 2 u.z.p.p.r., sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą lub bez przekazania w wypadku wyczerpania alokacji na realizację działania. Wprowadzając w art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych rozstrzygających powyższe sprawy wskazuje, że przy interpretacji przepisów u.z.p.p.r., przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] czerwca 2014 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IP z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;

- rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. 2007 - 2013 (Dz. U. poz. 412; dalej: Rozporządzenie MRR);

- Regulaminem konkursu;

- Załącznikiem 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, dalej: Procedura odwoławcza POIG;

- Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (dalej: "Przewodnik po kryteriach"),

- Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.2 Wspieranie .... (dalej: "Instrukcja wypełniania wniosku");

- Instrukcją wypełniania Biznes Planu zamieszczoną w Biznes Planie dla tego Działania.

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 "Planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu".

W tym miejscu trzeba wyjaśnić, że zgodnie z Zasadami dokonywania oceny merytorycznej zawartymi w Regulaminie konkursu, ocena merytoryczna jest dwuetapowa. Pierwszym etapem oceny merytorycznej jest ocena merytoryczna obligatoryjna, drugim – ocena merytoryczna fakultatywna. Ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym". Wnioski o dofinansowanie nie spełniające wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej podlegają odrzuceniu, a Wnioskodawca informowany jest pisemnie o szczegółowych powodach odrzucenia wniosku. Informacja zawiera pouczenie o przysługującym środku odwoławczym i nie stanowi decyzji w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioski o dofinansowanie, które spełniły wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej poddawane są ocenie merytorycznej fakultatywnej. Aby zatem wniosek mógł zostać poddany ocenie merytorycznej fakultatywnej musi spełnić wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej.

W związku z niespełnieniem przez projekt skarżącej kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 Sąd dokona oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Ministra w tym zakresie.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zapisem § 8 ust. 11 załącznika 4.4 Procedury odwoławczej w ramach PO IG w trakcie rozpatrywania protestu Instytucja Pośrednicząca zobowiązana jest do:

1) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu,

2) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów,

3) dokonania ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione. Ponowna ocena odbywa się w ramach kryteriów objętych protestem.

4) pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swojego stanowiska.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu dokonana przez Ministra ocena wniosku o dofinansowanie projektu w wyniku rozpoznania protestu spółki została dokonana prawidłowo, a zatem zgodnie z prawem. Sąd w całości aprobuje stanowisko Ministra zawarte w zaskarżonym piśmie z [...] czerwca 2014r.

Zgodnie z opisem kryterium zamieszczonym w Przewodniku po kryteriach sprawdzeniu podlega, czy przedstawione we wniosku o dofinansowanie wydatki kwalifikowalne zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla Działania zgodnie z zapisami:

- Rozporządzenia,

- Wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013,

- Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013,

- Szczegółowego opisu priorytetów PO IG, 2007-2013, Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013.

Sprawdzeniu podlega, czy przedstawione w projekcie wydatki są dostatecznie uzasadnione i racjonalne z punktu widzenia realizacji danego projektu oraz adekwatne do jego zakresu i celu, np. czy są niezbędne do prawidłowej i efektywnej realizacji projektu oraz osiągnięcia założonych celów projektu.

Nie mogą być uznane za kwalifikowalne wydatki, które zostały zaprezentowane we wniosku o dofinansowanie w sposób niedostatecznie konkretny i uniemożliwiający pełną ocenę wszystkich aspektów kwalifikowalności. Wymagany stopień szczegółowości opisu poszczególnych wydatków został wskazany w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie projektu oraz w wewnętrznych polach instrukcji Biznes Planu.

Sprawdzeniu podlega metodologia oszacowania poszczególnych wydatków - czy wydatki nie zostały przeszacowane?

Sprawdzenie projektu może prowadzić do zmniejszenia budżetu wydatków kwalifikujących się objęcia wsparciem z powodu ich niekwalifikowalności (w tym przeszacowania). Aby kryterium było spełnione, łączne zmniejszenie może wynosić nie więcej niż 10% wartości wydatków kwalifikowalnych w projekcie. Zmniejszenie może polegać na przesunięciu wydatków do zakresu niekwalifikowanego projektu lub na całkowitym usunięci wydatków z projektu jako zbędnych. Modyfikacja ta nie może powodować niewykonalności projektu.

W myśl Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie części opisowe wniosku powinny być możliwie zwięzłe, treściwe i konkretne. Należy unikać ogólnikowych, nie wnoszących dodatkowych informacji stwierdzeń oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Ponadto instrukcja wskazuje, że projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny lub niejednoznaczny nie mogą zostać ocenione pozytywnie.

Z kolei Instrukcja wypełniania Biznes Planu dla pkt 8 Biznes Planu wskazuje, że w punkcie tym należy uzasadnić konieczność poniesienia poszczególnych wydatków kwalifikowalnych w powiązaniu z celami projektu. Opis powinien dotyczyć wszystkich wydatków kwalifikowalnych wskazanych w Przebiegu rzeczowo-finansowym we wniosku o dofinansowanie.

Należy odnieść się do poszczególnych wydatków, wskazując przeznaczenie danego zakupu i uzasadniając jego niezbędność dla projektu. Opis i uzasadnienie powinny odnosić się również do liczby i sposobu oszacowania wartości wydatku. Uzasadnienie odnoszące się do liczby i sposobu oszacowania wartości wydatków powinno być przedstawione możliwie szczegółowo i konkretnie, np. poprzez wskazanie odpowiednio:

- ilości zakupywanych dóbr,

- wymaganej wydajności / innych istotnych wymagań technicznych zakupywanych elementów infrastruktury informatycznej,

- pracochłonności usług planowanych do zlecenia firmom zewnętrznym,

- wstępnej wyceny dóbr/usług dokonanej przez potencjalnych wykonawców/dostawców (nazwy tych przedsiębiorców, wskazana przez nich cena i jej uzasadnienie),

- raportów lub analiz rynkowych i innych opracowań, wraz miejscem ich publikacji (adresy stron internetowych), na podstawie których została oszacowana wysokość wydatków, itp.

Brak informacji pozwalających na weryfikacje przedstawionego oszacowania skutkować będzie uznaniem wydatku za niekwalifikowany.

Informacje powinny być przedstawione w sposób klarowny, nie budzący wątpliwości co do zakresu i celowości zaplanowanych działań oraz kwalifikowalności ponoszonych w projekcie wydatków.

Zgodnie ze słowniczkiem zamieszczonym w § 3 pkt 15 rozporządzenia MRR wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem to wydatki określone w rozporządzeniu, faktycznie poniesione i udokumentowane, bezpośrednio związane z projektem i niezbędne do jego realizacji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług, z wyjątkiem sytuacji, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podmiotom, o których mowa w § 4 ust. 2, § 9 ust. 2 oraz § 14, nie przysługuje prawo do jego zwrotu lub odliczenia od należnego podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, zdaniem Sądu, wydatki aby zostały uznane za kwalifikowalne muszą być, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia MRR, tj. faktycznie poniesione i udokumentowane, bezpośrednio związane z projektem i niezbędne do jego realizacji. Co więcej mając na uwadze cytowane powyżej zapisy dokumentacji konkursowej uzasadniając wydatek należy podać wiarygodny sposób oszacowania jego wysokości.

Dokonując analizy Biznes Planu skarżącej należy wskazać, że sposób uzasadnienia wydatków w projekcie nie odpowiadał wymogom instrukcji wypełniania Biznes Planu. Zgodzić się należy z Instytucją Wdrażającą i Instytucją Pośredniczącą, że strona skarżąca wypełniając Biznes Plan wskazała jedynie w sposób bardzo ogólny wydatki jakie zostaną poniesione, np. w zakresie wydatku "Nabycie wartości niematerialnych i prawnych" skarżąca wskazała konieczność nabycia 3 wartości niematerialnych i prawnych: 1) elektronicznego systemu do zarządzania podmiotami leczniczymi (narzędzie do wymiany danych rzeczowo finansowych oraz oferowanie usług ... – przyjęto wartość 470.000 zł, 2) elektronicznego systemu (narzędzie niezbędne do wymiany i analizy statystycznych danych medycznych – przyjęto wartość 450.000 zł., 3) elektroniczny system obiegu dokumentów, zarządzania sprzętem i zamówieniami – 80.000 zł. Skarżąca w Biznes Planie wskazała, że dokonała szerokiego rozpoznania rynku poprzez rozesłanie do firm informatycznych wstępnych zapytań ofertowych. Jednakże, jak słusznie podkreślił Minister skarżąca nie wskazała istotnych szczegółów tych ofert. Skarżąca nie przedstawiła takiego zakresu niezbędnych informacji, które umożliwiłyby ocenę kwalifikowalności wydatków. Brak jest jakiejkolwiek możliwość weryfikacji tych danych, gdyż skarżąca w ogóle nie uzasadniła wskazanych cen. Jedynie wyjaśniła, że na podstawie analizy ofert we wniosku o dofinansowanie przyjęto wartości niższą z każdej wyceny. Słusznie zatem Instytucja Wdrażająca i Minister zauważyli, że skarżąca nie przyjęła żadnej metodologii oszacowania przyjętych wydatków. W pkt 8.3 Biznes Planu oprócz wskazania 4 potencjalnych wykonawców wskazała, że cyt. "podstawę oszacowania kosztów oprogramowania przez poszczególne firmy stanowiły: stopień zaawansowania technologicznego wymaganego oprogramowania (funkcjonalność), przewidywania ilości czasu pracy programistów oraz przeciętny koszt jednostkowy programisty". Jednakże spółka nie wskazała jakie liczby i stawki przyjęli potencjalny wykonawcy. Zgodzić się należy w tym kontekście z konkluzją Ministra, że podanie nazw potencjalnych wykonawców, ich adresów oraz ogólnej wartości za wykonanie całych systemów, bez określenia np. czasochłonności, jest zbyt ogólnikowe, co uniemożliwia ocenę kwalifikowalności wydatków. Słusznie zauważyła Instytucja Pośrednicząca w odpowiedzi na skargę, że każdy (pod)system B2B składa się z wielu modułów, umożliwiających realizację różnych funkcjonalności. Prawidłowa wycena systemu B2B powinna uwzględniać taką właśnie strukturę systemu. Podanie zaagregowanych wycen całych (pod)systemów, bez uzasadnienia przyjętych pracochłonności, uniemożliwia ocenę prawidłowości oszacowania.

W tej sytuacji zasadnie przyjęto, że lakoniczne zapisy pkt 8.3 Biznes Planu nie wskazują na prawidłowość oszacowania wysokości wydatków oraz nie podają metodologii ich oszacowania, która pozwoliłaby na ocenę racjonalności i adekwatności wydatków do zakresu projektu. W związku z powyższym prawidłowo przyjęto, że koszty przedmiotowych usług nie mogą być uznane za kwalifikowalne. Strona w toku postępowania nie zakwestionowała powyższych twierdzeń nie wskazała bowiem, które jej zdaniem zapisy wniosku dowodzą wiarygodności przedstawionego oszacowania wydatków umożliwiających ich weryfikację. Zatem skarżąca wprost nie wykonała poleceń instrukcji wypełniania Biznes Planu, gdyż w Biznes Planie oprócz wskazania wstępnej wyceny dóbr/usług dokonanej przez potencjalnych wykonawców/dostawców wraz z podaniem nazwy tych przedsiębiorców i ceny nie podała bardzo istotnego składnia jakim jest uzasadnienie do wskazanej ceny. Czyli doprowadziła do braku możliwości kontroli ze strony oceniających podanych wartości.

Należy także podkreślić, że całkowita suma wydatków kwalifikowanych skarżącej zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie wynosiła 1.179.000 zł i tym samym zakwestionowanie powołanych wyżej wydatków w wysokości 1 mln było wystarczające do wydania negatywnej oceny projektu w tym kryterium, gdyż łączne zmniejszenie przekroczyło 10% wartości wydatków kwalifikowalnych w projekcie i stanowiło 84,81 % wszystkich wydatków kwalifikowanych.

Jednakże Sąd przyznaje racje instytucjom orzekającym w sprawie również co do pozostałych zakwestionowanych wydatków. Trzeba bowiem wskazać, że równie w odniesieniu do wydatków na usługi informatyczne i techniczne skarżąca nie wskazała oczekiwanego nakładu pracy (liczba godzin), jak i stawki za roboczogodzinę. Podobnie jak w odniesieniu do wydatku "Nabycie wartości niematerialnych i prawnych" skarżąca wskazała w Biznes Planie, że koszty oszacowano na podstawie wycen. Jednakże i w tym wypadku brak jest jakiejkolwiek możliwości kontroli prawidłowości tych danych, gdyż brak jest metodologii ich oszacowania. Zasadnie wskazał Minister w odpowiedzi na skargę, że brak własnej wiedzy spółki w zakresie sposobu wyceny tego typu usług nie zwalniał skarżącej od prawidłowego oszacowania wydatków (z pomocą np. potencjalnych oferentów, do których skarżąca mogła się zwrócić o uszczegółowienie uzasadnienia ofert). W taki sam sposób również należy ocenić wydatek na szkolenia, gdyż skarżąca podając koszty planowanych szkoleń nie określiła ani czasu ich trwania, ani też stawki godzinowej szkolenia, do czego była zobowiązana wewnętrzną instrukcją wypełniania Biznes Planu. Z kolei w odniesieniu do wydatków na promocję spółka nie przedstawiła prawidłowego uzasadnienia poszczególnych wydatków pod kątem ich niezbędności dla realizacji celów projektu oraz co bardziej istotne wskazała szczegóły tylko jednej oferty [...] Sp. Z o.o.), pomijając dane dotyczące drugiej oferty (Infograf Wydawnictwo A. W.), co uniemożliwiało porównanie dwóch wymienionych w Biznes Planie ofert i weryfikację twierdzeń spółki o wyborze oferty najkorzystniejszej.

Nieprawidłowo również skarżąca uzasadnienia poszczególnych wydatków związane z zakupem nowych środków trwałych pod kątem ich niezbędności dla realizacji celów projektu. Słusznie [...] wskazała, że spółka nie uzasadniła konieczności nabycia środków trwałych o wskazanych parametrach. Również samo określenie parametrów tych środków było bardzo ogólne i nieprecyzyjne, co jak szczegółowo w odpowiedzi na skargę wskazał Minister np. w odniesieniu do macierzy dyskowej, czy też serwera (w odniesieniu do serwerów nie wskazano istotnych informacji takich jak: liczba procesorów, ich klasa i typ oraz częstotliwość taktowania, a w odniesieniu do macierzy dyskowej brak jest np. danych odnośnie liczby, typu i pojemności dysków). Nie powtarzając w całości argumentacji Ministra trzeba tylko wskazać, że ceny ww. produktów mogą się od siebie zdecydowanie różnić w zależności od parametrów. Dlatego też ocena prawidłowości oszacowania wydatku w tym zakresie wymaga precyzyjnego opisu parametrów. Brak precyzyjnego opisu powoduje, że opisana w odpowiedzi na skargę macierz dyskowa [...] o pamięci ... (czyli dwukrotnie wyższej niż wskazana przez stronę) w jednej z firm komputerowych kosztuje 2.749.00 zł, czyli prawie jest 4 x krotnie tańsza niż macierz dyskowa skarżącej - 10.500.00 zł netto. A więc trzeba stwierdzić, że dokonany opis parametrów technicznych nie odpowiada obowiązkowi określonemu w instrukcji wypełniania Biznes Planu podania wymaganej wydajności / innych istotnych wymagań technicznych zakupywanych elementów infrastruktury informatycznej.

Mając powyższe na uwadze, zasadnie, tj. w sposób właściwy - logicznie oceniony i uzasadniony Minister Administracji i Cyfryzacji wskazał w zaskarżonym rozstrzygnięciu, iż nie można uznać, że planowane wydatki są kwalifikowane i uzasadnione, a środki wykorzystane będą w sposób efektywny. Właściwie zatem przyjął, iż w zakresie zakwestionowanego kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Wykonując zadania nałożone przez przepis art. 26 ust.2 u.z.p.p.r., Instytucja Pośrednicząca nie naruszyła także zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, a podjęte rozstrzygnięcie wyczerpująco uzasadniła.

Odnosząc się do zarzutów skargi przede wszystkim należy wskazać, że bezzasadne są twierdzenia skarżącej wskazujące, że brak podania szczegółowych danych podyktowany był względami ochrony tajemnicy przedsiębiorstw. Należy wyjaśnić, że skarżąca zdaje się zapomniała, iż to ona z własnej nieprzymuszonej woli przystępowała do ogłoszonego konkursu. Zatem winna zastosować się do reguł obowiązujących w tym konkursie. Skoro obowiązkiem było podanie określonych danych i co więcej danych, które byłyby weryfikowalne przez oceniających, to skarżąca nie może obecnie zasłaniać się tajemnicą przedsiębiorstwa. Co więcej sama dokumentacja konkursowa również wskazuje na możliwość zastrzeżenia wrażliwego charakteru danych informacji w pkt 10i wniosku o dofinansowani. W związku z powyższym powyższy argument jest nietrafny.

Bezzasadne są również zarzuty dotyczące nieskorzystania przez oceniających z instytucji uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje oraz możliwości nadesłania tych informacji na etapie protestu. W tym miejscu Sąd ponownie wyjaśnia, że prezentacja projektów odbywa się na zasadach konkursu. A więc Komisja Konkursowa winna wybrać projekt, który z jednej strony jest najlepiej przygotowany, a z drugiej najlepiej będzie realizował cel konkursu. Projekty słabo przygotowane, bądź też projekty w pełni nierealizujące celów konkursu, zdaniem Sądu nie mogą być oceniane lepiej od projektów poprawnie sporządzonych i prawidłowych pod względem merytorycznym, gdyż w ten sposób naruszono by zasadę równości stron. Do dofinansowania przyjmowane winny być najlepiej sporządzone i najlepsze projekty, dające gwarancję realizacji i jej trwałości w czasie. Brak jest możliwości uzupełniania złożonych wniosków np. na etapie protestu (poprzez nadesłanie otrzymanych ofert), gdyż godziło by to w zasadę równości stron. Umożliwiłoby to stronie, która słabiej przygotowała wniosek jego poprawę, przez co jej wniosek mógłby zostać oceniony lepiej niż podmiotu, który złożył wniosek poprawny już na etapie jego składania. Podmiot, który poprawiałby wniosek, byłby w uprzywilejowanej sytuacji, gdyż zna już ocenę komisji konkursowej i wskazane przez tą komisję określone wady swojego wniosku.

W dokumentacji konkursowej, ze względu na zasadę równości, brak jest możliwości składania na etapie protestu dodatkowych dokumentów i wyjaśnień - tak z inicjatywy IP, jak i beneficjenta. Z zasadą równości podmiotów związane jest także obowiązek Ministra do oceny tylko prawidłowości postępowania Instytucji Wdrażającej. Instytucja Pośrednicząca nie może rozpatrywać nowych dokumentów, które nie były przedmiotem oceny przez IW, bo ponownej oceny merytorycznej dokonuje dopiero, gdy stwierdzi zasadność zarzutów podnoszonych w proteście potwierdzających wadliwość postępowania IW. Obowiązki instytucji Pośredniczącej zostały określone w cytowanym wyżej § 8 ust. 11 Procedury odwoławczej i zatem ze względu na charakter postępowania (konkurs) oraz zasadę równości brak jest podstaw prawnych do uzupełniania złożonego wniosku o dodatkowe dokumenty czy też treści. Powyższemu w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie wskazana przez skarżącą możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu konkursu w trakcie oceny merytorycznej, w przypadku zaistnienia wątpliwości, na wniosek członków oceniających KK, Przewodniczący KK lub jego Zastępca może zwrócić się do Wnioskodawcy faksem lub pocztą elektroniczną o złożenie wyjaśnień dotyczących ocenianego wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami. Złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie. Uwaga! Procedura wyjaśnień nie jest obligatoryjna i uruchamiana jest na wniosek członka oceniającego KK.

W kontekście powyższego oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter fakultatywny (nikt nie może nakazać niezależnym ekspertom do wystąpienia z wnioskiem o wezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień) i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe. W przedmiotowej sprawie powyższe nie wystąpiło. Nieprawidłowości związane z treścią wniosku związane były błędami (brak informacji), które nie pozwalały na podjęcie innej decyzji w zakresie kryterium merytorycznym obligatoryjnego nr 4, niż niezakwalifikowanie wniosku do wsparcia. Sąd bowiem stoi na stanowisku, że w wypadku, gdy wniosek jednoznacznie opisuje daną kwestię lub brak jest odniesienia się we wniosku do wymaganych przez dokumenty konkursowe zagadnień to brak jest podstaw do wzywania wnioskodawców do złożenia wyjaśnień i wówczas wniosek może zostać w tym zakresie odpowiednio oceniony. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do wniosku, że w każdym wypadku należałoby wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień. Taka sytuacja byłaby sprzeczna z zasadą równego traktowania wnioskodawców, uniemożliwiałaby bowiem, o czym była mowa wyżej, wnioskodawcom, których wnioski zostały sformułowane poprawnie jeszcze większe doprecyzowanie ich treści. Ponadto doprowadziłaby do znacznego wydłużenia postępowania. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność wezwania skarżącej do złożenia dodatkowych wyjaśnień, gdyż na podstawie wniosku (a w szczególności Biznes Planu) możliwa była ocena tego kryterium (negatywna ocena). Sąd stoi na stanowisku, że żaden z przepisów powszechnie obowiązujących oraz żaden z dokumentów mających zastosowanie do ogłoszonego konkursu nie nakłada obowiązku wezwania skarżącej do złożenia informacji. Trzeba także podkreślić, że skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy.

Nie uzasadnione są także twierdzenia skarżącej wskazujące, że oceniający w rozstrzygnięciu wskazali na konieczność złożenia posiadanych przez spółkę ofert, co nie wynika z dokumentacji konkursowe. Sąd zauważa, że uzasadnienie zarówno RIF jak i Ministra nie nakazywało załączenia ofert. W rozstrzygnięciach tych, o czym była mowa wyżej podnoszono, że spółka nie wywiązała się z obowiązku prawidłowego przedstawienia informacji koniecznych do oceny wniosku (w szczególności Biznes Planu) i wymaganych przez Instrukcję wypełniania Biznes Planu.

Bezzasadne są także pozostałe zarzuty skargi w tym w szczególności zarzut naruszenia art. 28 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r. i § 6 Regulaminu konkursu. Art. 28 ust. 1 ustawy wskazuje na trzy typu projektów w ramach programu operacyjnego, które mogą być dofinansowane (indywidualne, systemowe i wyłonione w ramach konkursu). Natomiast art. 29 ust. 1 uz.p.p.r. stanowi, że Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Z kolei § 6 Regulaminu konkursu określa zasady ubiegania się o wsparcie odnoszące się do sporządzenie (w generatorze wniosków) i przekazania wniosku do Instytucji Wdrażającej. W związku z powyższym organy obydwu instancji nie naruszyły tych przepisów, gdyż przedmiotem oceny i obecnie sporu był złożony wniosek. Przedmiotem sporu w sprawie nie są natomiast kwestie normowane ww. przepisach.

Na zakończenie należy zauważyć, że Minister w swoim rozstrzygnięciu w całości odniósł się do zarzutów protestu, które były w odniesieniu do kryterium nr 4 lakoniczne. Spełnił tym samym wymogi Procedury odwoławczej w szczególności określone w cytowanym § 8 ust. 11. Wbrew także zarzutom skargi zarówno [...] jak i Minister wyczerpująco rozpatrzyli materiał dowodowy (w rozumieniu wniosku o dofinansowanie), gdyż dokonali prawidłowej oceny przedłożonej przez skarżącą dokumentacji aplikacyjnej.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji