Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 280/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie przyznania zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 września 2014 r. A. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie przyznania zasiłku stałego.

Zarządzeniem z dnia 28 października 2014 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie, bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Jednocześnie pouczono skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie.

Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie podpisała skargi, ani nie nadesłała odpisu skargi oryginalnie podpisanej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).

Należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została skierowana do skarżącej na adres wskazany w skardze, to jest W., ul. [...].

Na przesyłce zawierającej wezwanie Sądu poczta poczyniła zapisy, że w dacie podjęcia prób doręczenia, to jest dnia 4 listopada 2014 r. i 14 listopada 2014 r. przesyłki nie doręczono adresatowi, gdyż była nieobecna. Odnotowano, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej.

Przesyłka była dwukrotnie awizowania i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 28 listopada 2014 r. a wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 5 grudnia 2014 r.

Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie wskazuje, że nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.

W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.

W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. doręczyciel dwukrotnie awizował przesyłkę.

Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania stronie skarżącej w dniu 28 listopada 2014 r. nastąpiło w sposób przewidziany prawem.

W niniejszej sprawie skarżąca w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczyniła zadość wezwaniu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.

Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.