Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1386/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Rada Radców Prawnych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maria Jagielska /spr./ Sędzia WSA - Zbigniew Rudnicki Asesor WSA - Izabela Głowacka - Klimas Protokolant - Beata Bińkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004r. sprawy za skargi A. S. na uchwałę Krajowej Rady Radców z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. w części dotyczącej odmowy wpisu na listę radców prawnych, 2. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej ją uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. w części dotyczącej ustalenia okresu, którego upływ umożliwiać będzie ubieganie się o wpis na listę radców prawnych, 3. oddala skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Sygn. 6 II SA 1386/03

Uzasadnienie

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. ponownie rozpoznała wniosek A.A. o wpisanie jej na listę radców prawnych i podjętą uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2002r. na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych ( Dz. U. Nr 19, poz. 145 ze zmianami ) odmówiła wpisania wnioskodawczyni na listę radców prawnych oraz ustaliła okres, po którym wnioskodawczyni może ubiegać się o wpisanie jej na listę radców prawnych na [...] lat licząc od dnia [...] września 1996r.

W uzasadnieniu podkreślono, że po doręczeniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającego uchwałę nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2000r. i Uchwałę nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w sprawie odmowy wpisania wnioskodawczyni na listę radców prawnych i ponownym wnikliwym rozpatrzeniu sprawy nie znaleziono podstaw do wpisania wnioskodawczyni na listę radców prawnych. W ocenie Rady nie zaszły okoliczności uzasadniające zmianę stanowiska w tym przedmiocie. Skarżąca, jak wynikało z jej wniosku z 1997r. wykonując zawód adwokata, dopuściła się czynu karalnego, za który została prawomocnie skazana z art. 265 § 2 k.k. i orzeczono wobec niej zakaz wykonywania zawodu adwokata na okres [...] lat. Wprawdzie postanowieniem z [...] września 1996r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, korzystając z prawa łaski, zarządził zatarcie skazania, niemniej fakt popełnienia czynu miał miejsce i nie może pozostawać bez znaczenia z punktu widzenia przesłanek dotyczących rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Chodzi tu, jak podkreśliła Rada, o ocenę moralno-etyczną ubiegającej się o wpis.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego.. W ocenie Rady, charakter czynu, którego dopuściła się wnioskodawczyni, nie pozwala na uznanie, iż w jej przypadku ten wymóg został spełniony mimo zatarcia skazania. Trudno bowiem uznać, że dotychczasowe zachowanie wnioskodawczyni daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Zawód radcy prawnego należy do nielicznych zawodów zaufania publicznego, dla których ustawodawca stawia szczególne wymagania, warunkując możliwość jego wykonywania jedynie osobom o nieskazitelnym charakterze i zachowaniu dającym rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu.

Rada podkreśliła, że skarżąca mimo braku wpisu na listę radców prawnych, świadczy pomoc prawną w rozumieniu art. 6 i 7 ustawy o radcach prawnych prowadząc biuro "Prawnik" na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, a także pełniąc obsługę prawną w Przedsiębiorstwie Wielobranżowym "E." Sp. z o.o. we W. i w [...] Izbie Rolniczej z/s w P. jako pracownik. Wpisany w zaświadczeniu przedmiot działalności skarżącej jako "doradztwo prawne" należy rozumieć jako formułowanie ustnych lub pisemnych opinii prawnych, co narusza powołane przepisy ustawy o radcach prawnych. Rada powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę wnioskodawczyni i formułujący w uzasadnieniu wymóg określenia przez Radę okresu jaki byłby wystarczający dla możliwości uznania, że skarżąca daję rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, ustaliła [...] lat od daty zatarcia skazania jako wystarczający czas dla dokonania wyczerpującej oceny zachowania wnioskodawczyni w kategoriach rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu. Rada uznała też, że w tym okresie skarżąca winna zaprzestać wykonywania funkcji zastrzeżonych ustawowo dla osób wpisanych na listę radców prawnych.

Uchwałę podjęto w obecności [...] osób większością [...] głosów przy dwóch głosach wstrzymujących się i braku głosów przeciwnych.

Skarżąca w złożonym do Krajowej Rady Radców Prawnych odwołaniu zarzuciła uchwale Rady OIRP w T. obrazę przepisów art. 1, 4 i 24 ustawy z dnia 23 grudnia 1988r. o działalności gospodarczej poprzez przyjęcie, że wykonuje zawód radcy prawnego, gdy dowody wykluczają taki zarzut, obrazę art. 7 i 8 Kpa. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, obrazę art. 87 § 2 kpc. przez przyjęcie, iż pracownik jednostki nie może być jej pełnomocnikiem, obrazę art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych oraz art. 2 i 31 Konstytucji RP. Za nieuzasadnione uznała przypisywanie jej działań naruszających ustawę o radcach prawnych, a za sprzeczne z prawem zakazywanie jej wykonywania czynności zgodnych z obowiązującymi przepisami. Jest doradcą podatkowym i głównie takie usługi świadczy podmiotom gospodarczym, na co przedłożyła faktury za wykonane zlecenia. W tym też charakterze występuje przed sądami. Rada nie umożliwiła jej złożenia wyjaśnień co do charakteru usług przez nią świadczonych, nie przeprowadziła żadnego własnego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Warunkowanie przez Radę wpisu na listę radców prawnych koniecznością zaprzestania działań umożliwiających zarobkowanie i utrzymywanie się, skarżąca uznała za zbyt daleko idącą ingerencję w wykonywaną przez nią pracę i za niezgodne z prawem. Skarżąca przywołała również wyrok, na mocy którego została skazana i podkreśliła, że sąd wymierzył jej karę [...] zł grzywny i orzekł zakaz wykonywania zawodu adwokata na okres jedynie [...] lat, a następnie darował karę skracając zakaz wykonywania zawodu do jednego roku, co miało miejsce [...] stycznia 1993r. Żądanie samorządu radcowskiego, aby minął okres [...] lat od daty zatarcia skazania tj. od [...] września 1996r. jest, w ocenie skarżącej, oczywistym przekroczeniem praw i zdrowego rozsądku, bowiem od uprawomocnienia się wyroku do ewentualnego momentu wpisu upłynąć by musiało [...] lat, a to już tylko oznacza niechęć do przyjmowania do zawodu radcowskiego. W złożonych uzupełnieniach do odwołania z dnia [...] lipca 2002r. i [...] grudnia 2002r. skarżąca podkreśliła, że Okręgowa Izba Radców Prawnych nie wzięła pod uwagę istotnych okoliczności w sprawie tzn. faktu że wyrok był symboliczny i zakazał w ostateczności wykonywania na okres [...] roku zawodu adwokata, że w dwóch wyrokach NSA stwierdzono możliwość ubiegania się przez skarżącą o wpis na listę radców prawnych po upływie pewnego czasu, w którym da ona rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu oraz że dnia [...] września została przez Ministra Finansów wpisana na listę doradców podatkowych, a [...] marca 1999r. przez Prezesa Sądu Okręgowego we W. na listę syndyków upadłości, które to funkcje wymagają rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu i należą do zawodów zaufania publicznego. Nadto, skarżąca ustosunkowała się do zarzutów dotyczących jej zatrudnienia w [...] Izbie Rolniczej i [...] Izbie Rolniczej. Wyjaśniła, że była tam zatrudniona na zasadzie umowy o pracę, a w zakresie czynności nie mieściło się reprezentowanie Izb przed sądami, bo te czynności wykonywał w Izbie [...] zatrudniony tam radca prawny. W [...] Izbie Rolniczej zatrudniona była na zleceniu jako doradca podatkowy do [...] grudnia 2000r. na co przedstawiła umowę. Prowadzone przez skarżącą biuro "Prawnik" nie narusza swą działalnością przepisów jak stwierdził w swych orzeczeniach NSA.

Krajowa Rada Radców Prawnych, po rozpatrzeniu odwołania, uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2003r. utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T.. W uzasadnieniu ograniczono się do stwierdzenia, że organ odwoławczy uznaje zasadność ograniczenia w czasie skutków czynu nagannego, którego dopuściła się skarżąca w przeszłości, stąd zasadnym i słusznym stało się wyznaczenie przez Radę OIRP w T. okresu [...] lat od daty zatarcia skazania jako okresu próby, w którym powinna powstrzymać się od choćby pozoru "świadczenia pomocy prawnej" i przestrzegać wymogów korporacyjnych. KRRP stwierdziła też, ze w pozostałych kwestiach poruszonych w odwołaniu jak i w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającego odmowne uchwały organów samorządowych dotyczące wniosku skarżącej o wpis na listę radców prawnych należą do wyłącznej kompetencji ocennej gospodarza listy radców prawnych okręgu [...]. Tylko Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. jest właściwa do oceny przesłanek wpisu na prowadzoną przez nią listę radców prawnych.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej uchwały i dokonanie wpisu na listę radców prawnych lub ewentualnie o uchylenie uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia [...] lutego 2004r. wniosła o uznanie uprawnienia wynikającego z art. 24 ustawy o radcach prawnych na podstawie art. 146 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).

Skarżąca zarzuciła, że uchwała narusza prawo materialne tj. art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych oraz przepisy proceduralne, a w szczególności art. 8 Kpa. przez nieobiektywne prowadzenie postępowania i dokonanie ustaleń sprzecznych ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Stwierdziła, że postępowanie z jej wniosku prowadzone było nieobiektywnie i przewlekle, a zaskarżone uchwały pozornie tylko zgodne są ze wskazówkami zawartymi w orzeczeniach NSA, naprawdę stanowiąc ich obejście. Ustanowienie [...] letniego okresu próby uznała za niczym nie uzasadnione za to skazujące ją na niemożność wykonywania zawodu radcy prawnego aż do okresu wieku emerytalnego. Ocenę postawy zawodowej, tak co do czynu, za który została skazana jak i postawy po skazaniu uznała za tendencyjną, niesprawiedliwą i naruszającą art. 24 ustawy o radcach prawnych. Przyjęte przez organy samorządu kryteria rękojmi odbiegają od kryteriów stosowanych wobec innych osób i są oczywiście nieobiektywne. O braku obiektywizmu i bezstronności świadczy również, w ocenie skarżącej, kilkuletni okres rozpatrywania wniosku o wpis co podważą zaufanie obywateli do instytucji samorządowych. Zarzuty obchodzenia przez nią ograniczeń wynikających z ustawy o radcach prawnych są w sposób oczywisty niepotwierdzone.

Pismem z dnia [...] stycznia 2004r. skarżąca poinformowała o zmianie nazwiska na A. S..

W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radców Prawnych wniosła o jej oddalenie uznając za zasadne i zgodne z prawem działanie Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. jako jedynie właściwej w sprawie oceny przesłanek wpisu na listę radców prawnych i ustalającej okres próby na [...] lat od zatarcia skazania dla możliwości dokonania oceny skarżącej w zakresie wymogów rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona ponieważ zaskarżona uchwała oraz uchwała ją poprzedzająca naruszają prawo.

Jak stanowi art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych 1 u.r.p. ( Dz. U. z 2002r. nr 123, poz. 1059 ) na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daję rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Uchwała w sprawie wpisu na listę radców prawnych powinna być podjęta przez okręgową izbę radców prawnych w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku. Skarżąca złożyła wniosek o wpisanie jej na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. [...] maja 2000r. Z uwagi na fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny uchylił niekorzystne dla skarżącej decyzje Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. i Krajowej Rady Radców Prawnych wydanych w wyniku złożonego wniosku termin do ponownego jego rozpatrzenia rozpoczynał swój bieg od dnia wydania wyroku tj. od dnia [...] grudnia 2001r. Należy stwierdzić, że zarzut przewlekłości postępowania, który postawiła skarżąca jest w pełni uzasadniony. Zważywszy nawet trudny i ocenny charakter, rozpatrywanej przez organy samorządu radcowskiego, sprawy przekroczenie dopuszczalnego na załatwienie sprawy terminu jest oczywiste, co nie ma jednak wpływu na jej wynik.

Na wyniku sprawy zaważyła ocena wnioskodawczyni, która poczyniła Okręgowa Izba Radców Prawnych w T., dokonana z punktu widzenia art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych – u.r.p. dawania przez wnioskodawczynię rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego. Rozpatrując postawę ubiegającej się o wpis przy uwzględnieniu tak czynu, którego dopuściła się w przeszłości jak też działań, które naruszają w ocenie rady, ustawę o radcach prawnych tj. świadczenia przez zainteresowaną pomocy prawnej zawarowanej ustawą dla radców prawnych, Rada uznała, iż skarżąca nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, co stanowiło podstawę odmowy wpisu na listę radców prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując legalność decyzji bada, czy dokonana ocena nie jest podjęta w sposób dowolny tzn. czy wynika z faktów udowodnionych, czy jest spójna nie zawiera błędów oraz czy odnosi się do wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów i stanowi wypadkową całego ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Zatem sąd administracyjny ocenia czy w rozpatrywanej sprawie nie zostały przekroczone granice uznania administracyjnego wynikającego głównie z przestrzegania przez organy orzekające przepisów postępowania. Ze zgromadzonego materiału w sprawie wynika, że zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w T. i Krajową Radę Radców Prawnych przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy są zasadne. Okręgowa Izba nie wyjaśniła jak skarżąca realizowała, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, doradztwo prawne uznając, że mogło być to tylko doradztwo rozumiane jako formułowanie opinii prawnych ustnych bądź pisemnych, a te realizować mogą osoby posiadające wpis na listę radców prawnych. Również nie zostały wyjaśnione przez Okręgową Izbę skrótowo podane informacje zawarte w udzielonych przez Przedsiębiorstwo "E." i [...] Izbę Rolniczą opiniach i rekomendacjach. Okręgowa Izba przyjęła, że opinie te są dowodami na wykonywanie obsługi prawnej przez skarżącą bez posiadania wpisu na listę radców prawnych. Takie ustalenie stało się decydujące dla uznania, że A.S. nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego i dla odmowy wpisania jej na listę radców prawnych okręgu toruńskiego. Tymczasem, przywołane opinie i rekomendacje wydane zostały, jak wynika z dat umieszczonych na nich, w czasie gdy skarżąca posiadała już wpis na listę doradców podatkowych i z tego tytułu mogła realizować obowiązki udzielania porad w tym zakresie i reprezentowania podmiotów ją zatrudniających przed organami administracji publicznej i sądami. Okręgowa Izba stawiając ocenę, iż skarżąca nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego na podstawie dokonanych przez siebie ustaleń, z których wynika że świadczy ona obsługę prawną firm bez wpisu na listę radców prawnych, nie wyjaśniła czy świadczenie tej obsługi nie dokonuje się wyłącznie w sferze dozwolonej przez prawo i w ramach zdobytych przez skarżąca uprawnień.. Nie umożliwiła skarżącej wypowiedzenia się co do zgromadzonych w sprawie dowodów, na podstawie których uznała okoliczność faktyczną jaką było świadczenie podmiotom prawnym niedozwolonej pomocy prawnej, za udowodnioną. Wątpliwości, jakie nasuwały sformułowania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej oraz opinii nie zostały wyjaśnione.

Izba nie odniosła się również do dołączonych przez skarżącą licznych, korzystnych dla niej opinii wystawionych jej przez adwokatów, notariuszy, sędziego i komornika sądowego, które niewątpliwie powinny mieć wpływ na ocenę skarżącej w sferze rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego.

Krajowa Rada Radców Prawnych, rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania, nie naprawiła błędów Okręgowej Izby Radców Prawnych w T.. Nie odniosła się w ogóle do zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu i w złożonych uzupełnieniach do niego. Jak wynika z treści uzasadnienia uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2003r. " Krajowa Rada Radców Prawnych rozpoznając odwołanie Pani A.A., wzięła pod uwagę argumenty stron, przedstawione dotychczas w sprawie, a także stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 21 grudnia 2001r.". Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej uchwale wzięcia pod uwagę przez Krajową Radę argumentów stron, w szczególności argumentów skarżącej, ani innych działań organu odwoławczego, które stanowiłyby o ponownym rozpoznaniu sprawy tj. odniesieniu się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu oraz podjęciu wszystkich przewidzianych prawem czynności mających na celu ustalenie stanu faktycznego i dopiero na tej podstawie rozstrzygnięciu sprawy. Jak już sygnalizowano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego "organ odwoławczy jest obowiązany ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Ograniczenie się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji w zakresie zaskarżonym stanowi naruszenie przepisów Kpa. i może mieć wpływ na wynik sprawy" – wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r. III SA 1636/97. " Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, która był przedmiotem rozstrzygnięcia organu i instancji, nie zaś jedynie na kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu w stosunku do decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy ma obowiązek podjęcia wszystkich zgodnych z prawem czynności mających na celu ustalenie stanu faktycznego" – wyrok NSA z dnia 11 grudnia 1998r. I SA/Gd 2300/96. Tymczasem Krajowa Rada Radców Prawnych nie tylko nie podjęła żadnych czynności mających na celu ponowne rozpoznanie sprawy ale nie skontrolowała nawet decyzji organu I instancji pod kątem zarzutów zgłoszonych w odwołaniu. Działanie takie narusza przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, 8 ,10 § 1, 77 § 1, 80, 81 oraz art. 15 Kpa.

Za podjętą bez podstawy prawnej należy uznać tę część decyzji, która ustala okres [...] lat od dnia [...] września 1996r., po którym wnioskodawczyni może ubiegać się o wpisanie jej na listę radców prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny w istocie sugerował w uzasadnieniu wydanego dnia 21 grudnia 2001r. wyroku, że Rada powinna określić okres jaki byłby wystarczający dla stwierdzenia, że skarżąca daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, lecz było to wynikiem powoływania się przez organy samorządu radcowskiego na świadomość środowiska prawniczego faktu skazania skarżącej w przeszłości. Mając na uwadze, że argument taki nie może stanowić bez końca podstawy faktycznej odmowy wpisania na listę radców prawnych, Sąd zobowiązywał organ do takiego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, żeby uwzględniało ono także w sposób racjonalny powoływanie się na świadomość faktu skazania i czas, w którym może ona istnieć rzeczywiście. Poza tym należy odróżnić pojęcie okresu jaki byłby wystarczający dla oceny skarżącej czy spełnia ona kryterium rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego od pojęcia okresu po którym może skarżąca ubiegać się o wpis na listę radców prawnych. Ustalenie w zaskarżonej uchwale i uchwale ją poprzedzającej [...] letniego okresu, po którym skarżąca może ubiegać się o wpis na listę radców prawnych wypełnia przesłanki przewidziane w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa.

Sąd nie uwzględnił żądania skarżącej uznania na podstawie art. 146 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) uprawnienia wynikającego z art. 24 ustawy o radcach prawnych. Jak stanowi art. 146 § 1 i § 2 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. może w wyroku uznać uprawnienia lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Oznacza to, że możliwość uznania uprawnienia, o którym traktuje przepis, dotyczy wyłącznie innych, niż określone w art. 3 pkt 1 – 3 p.p. s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie poddane zostały decyzje administracyjne podjęte w formie uchwał przez organy kolegialne samorządu radców prawnych, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. a więc nie może mieć do nich zastosowania art. 146 § 2 tej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.