Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1100/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka, Sędziowie NSA Henryk Ożóg, Zygmunt Niewiadomski, Protokolant Katarzyna Baran, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA/Po 2473/03 w sprawie ze skargi J. C. na uchwałę Rady Miasta Czarnków z dnia 30 września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1) oddala skargę kasacyjną 2) zasądza od J. C. na rzecz gminy Miasta-Czarnków kwotę 120 zł. (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

OSK 1100/04

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2004r., sygn. akt II SA/Po 2473/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. C. na uchwałę Rady Miasta Czarnków z dnia 30 września 2003r., Nr [...] odrzucającą w części jego zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Czarnkowa, na obszarze jednostki VIII- rejon Chodzieskiej.

W uchwale tej stwierdzono, że przebieg nowo projektowanej drogi KD4 wytyczono kierując się ponadlokalnym dobrem społeczności samorządowej oraz ekonomicznym interesem gminy. Składający zarzut J. C. natomiast nabył działkę oznaczoną nr geod. [...], umową notarialną z dnia 5 czerwca 2003r., czyli po sporządzeniu projektu planu oraz po przeprowadzeniu procedury uzyskiwania opinii, uzgodnień oraz ogłoszeniu o wyłożeniu planu do publicznego wglądu.

Złożoną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał na nieuzasadnioną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że uchwała Rady Miasta Czarnków odnosi się do zastrzeżeń zgłoszonych przez skarżącego i to w kontekście zarówno zarzutu dotyczącego braku bezpośredniego dostępu działki nr 2319 do projektowanej drogi KD4, jak również w kwestii dostępu nieruchomości do drogi przed sprzedażą. Sąd I instancji uznał za bezsporne, że Rada Miasta Czarnkowa prace planistyczne rozpoczęła już w styczniu 2002r. i ówczesny właściciel działek [...] w dotychczasowym planie nie miał zapewnionego dostępu do drogi publicznej. J. C. zawierając pierwszą umowę warunkową musiał godzić się z faktem, że warunkiem koniecznym do korzystania z działki [...] będzie potrzeba ustanowienia drogi koniecznej. Umowa przeniesienia prawa własności została natomiast zawarta już po zakończeniu prac planistycznych.

Sąd przyjął zatem, że skarżący nie może skutecznie zarzucać, iż projekt planu nie uwzględnia jego interesów, jako że z usytuowania działki nr [...] wynika, że doprowadzenie do niej drogi mogłoby nastąpić wyłącznie kosztem innych podmiotów. Skoro natomiast przy opracowywaniu planu zachowano tryb przewidziany w przepisach art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, póz. 415 ze zm.) i wbrew zarzutom skargi uchwała zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący J. C., reprezentowany przez radcę prawnego A. P.. Zaskarżył on w całości wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W skardze kasacyjnej stawia się zarzut naruszenia prawa materialnego, poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie przepisu art. 6 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przez nieuwzględnienie w studium uwarunkowań wynikających z prawa własności gruntów obowiązku wykazania, że naruszenie prawa własności przez przyjęte rozwiązania planistyczne jest niezbędne i dopuszczalne na podstawie konkretnego przepisu prawa. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną naruszono również przepis art. 18 ust. 2 pkt 5 list. a przez niepowiadomienie skarżącego o możliwości naruszenia ustaleniami planu jego interesu prawnego w sytuacji, gdy warunkowa umowa kupna przez skarżącego nieruchomości zawarta została w dniu 9 grudnia 2002r. i o jej zawarciu "przeciwnik skargi" był powiadomiony, a także niepowiadomienie go o zagwarantowaniu pełnej rekompensaty z tego powodu.

W skardze kasacyjnej stawia się także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności przepisów:

- art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) przez nieuwzględnienie w toku postępowania słusznego interesu skarżącego, polegającego na umożliwieniu i stworzeniu mu dostępu do jego nieruchomości,

- art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób niezgodny z dyrektywą zawartą w cytowanym przepisie,

- art. 9 k.p.a. przez niedopełnienie obowiązków w tym przepisie wyszczególnionych.

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono m.in. że

Burmistrz Miasta Czarnkowa - Urząd Miejski w Czarnkowie, przy opracowywaniu miejscowego planu miał świadomość konieczności zapewnienia skarżącemu dostępu do drogi publicznej, a mimo to tej potrzeby nie uwzględnił. Skarżący podniósł, że Rada Miasta Czarnkowa tylko częściowo uwzględniła jego zarzuty. Przy wytyczaniu drogi KD4 nie sprecyzowano natomiast na czym polegają "ponadlokalne dobro społeczności samorządowej oraz ekonomiczny interes gminy".

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyła Rada Miasta Czarnków. Wniosła ona o oddalenie skargi kasacyjnej i o zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania według obowiązujących norm prawnych. W piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2004r. zarzucono skarżącemu błędne oznaczenie stron w skardze kasacyjnej, jak również podniesiono, iż projekt miejscowego planu nie narusza interesów skarżącego. Zwrócono także uwagę na fakt, że żadne przepisy prawa nie nakładają na gminę zapewnienia każdemu nabywcy nieruchomości gruntowej dostępu do drogi. Ponadto w ocenie organu projektowana droga znacznie usprawni komunikację, a także umożliwi dojazd do terenów przewidzianych w planie pod zabudowę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie okoliczności stanowiące podstawę do orzeczenia o nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, o których mowa w art. 183 § 2 w/w ustawy. To zaś oznacza, że skarga kasacyjna nie jest zwykłym środkiem zaskarżenia, a Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany podstawami kasacji wskazanymi w skardze, nie może rozpoznawać sprawy w jej całokształcie. Z kolei skargę kasacyjną można oprzeć tylko na zarzutach naruszenia przez sąd orzekający w sprawie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie albo (i) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jeżeli tak, to nie mogą odnieść zamierzonego skutku te zarzuty skargi kasacyjnej, które dotyczą naruszenia prawa materialnego lub (i) przepisów postępowania, których sąd nie stosował. Takie właśnie zarzuty znalazły się w skardze kasacyjnej J. C., reprezentowanego przez radcę prawnego A. P..

Skarga zarzuca naruszenie w sprawie art. 6 ust. 4 pkt 4 znajdującej zastosowanie w sprawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przepisów tych nie stosował i stosować nie mógł, bowiem skarżona do tego Sądu uchwała Rady Miasta Czarnków została podjęta w procesie sporządzania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, którego dotyczy przywołany w skardze kasacyjnej art. 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Co do zaś zarzutu błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania w sprawie art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a), to również i ten zarzut nie ma usprawiedliwionych podstaw ponieważ sąd orzekając w sprawie nie stosował tego przepisu tak, jak nie stosował przepisów kpa (art.7, 8 i 9). Sąd kontrolował czy przepisy te zostały właściwie zinterpretowane i zastosowane w sprawie przez Radę Miasta Czarnków. Nie oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może zakwestionować uchybień przepisów postępowania, że strony sądu pierwszej instancji, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, ale chcąc do tego doprowadzić, zarzucić należało temu sądowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b lub lit. c, przez nieuwzględnienie skargi – jak w niniejszej sprawie – choć, zdaniem strony skarżącej, postępowanie administracyjne było dotknięte wadami.

Takiego zarzutu jednak w sprawie strona skarżąca nie sformułowała, a Naczelny Sąd Administracyjny nie może domniemywać zarzutów skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W tej sytuacji faktycznej i prawnej, zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia w/w przepisów postępowania, mających – zdaniem strony skarżącej - wpływ na wynik sprawy, nie można uznać za usprawiedliwione.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 przywołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.