Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 30/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1-2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. P.Pij.


UZASADNIENIE

M.P. złożyła 4 maja 2011 r. pismo zatytułowane "pozew", w którym wniosła o "dokonanie rozgraniczenia działek własnościowych wg numerów [...] w obrębie [...] zlokalizowanych przy [...]" W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania skargi powołała się na opieszałość i biurokratyzm Burmistrza K., który przez okres 2 lat nie podjął, mimo interwencji skarżącej, żadnych działań zmierzających do rozgraniczenia działki należącej do strony z działką sąsiednią, należącą do A.S.

Uznając, że powyższa skarga dotyczy bezczynności Burmistrza Miasta K. lub przewlekłości postępowania, Przewodniczący Wydziału III tutejszego sądu przekazał skargę organowi administracji w celu udzielenia odpowiedzi na skargę zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Burmistrz K. wyjaśnił, że M.P. złożyła 12 maja 2010 r. wniosek o rozgraniczenie nieruchomości, przy czym we wniosku nie wskazała uprawnionej jednostki wykonawstwa geodezyjnego, którą Burmistrz mógłby upoważnić do czynności związanych z rozgraniczeniem. Ostatecznie dopiero w 2011 r. organ pozyskał geodetę, który podjął się wykonania czynności związanych z rozgraniczeniem. W związku tym [...] Burmistrz K. wydał postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego.

W odpowiedzi na wezwanie do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. M.P., w piśmie złożonym do sądu 16 sierpnia 2011 r., wniosła o odrzucenie jej skargi. W uzasadnieniu wskazała, że dopiero po złożeniu skargi do sądu Burmistrz wydał postanowienie upoważniające geodetę do "rozdzielenia działek". Jej sprawa nie została jednak dotąd załatwiona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie zostało złożone zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a.

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia.

Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uznając zażalenie za uzasadnione, ww. organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ ten stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 k.p.a.).

W niniejszej sprawie skarżąca – co wynika wprost z treści pisma z 16 sierpnia 2011 r. – nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. trybu z art. 37 § 1 k.p.a., a zatem nie dopełniła wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Skarżąca przyznała, że środkiem prawnym jaki zdecydowała się zastosować wobec bezczynności Burmistrza K. była skarga do WSA. Nadto nie wspomniała w swojej odpowiedzi na wezwanie sądu, by stosowała inne jeszcze środki prawne, celem nakłonienia organu administracji do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Mając tego świadomość wniosła o odrzucenie skargi.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

P.Pij.