Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 492/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. D. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 3 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – M. D..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 31 stycznia 2018 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym oddalił skargę R. S. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia

[...] stycznia 2017 r., nr [...].

Z akt sprawy wynika, że w dniu 2 lutego 2018 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w czytelni akt Sądu.

W dniu [...] kwietnia 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo zatytułowane jako "Opinia o braku podstaw do wniesienia zażalenia". Z treści tego pisma wynika jednak, że jest to opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 31 stycznia 2018 r. wyroku i za taką opinię została uznana. Pełnomocnik w opinii zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm prawem przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani

w całości, ani w części.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie".

W niniejszej sprawie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z 31 stycznia 2018 r. została sporządzona w dniu [...] kwietnia

2018 r. i wpłynęła do Sądu w dniu [...] kwietnia 2018 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie w sprawie będą miały przepisy tego rozporządzenia.

Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie

i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75 % tej opłaty,

w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.

Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

W niniejszej sprawie radca prawny – M. D. w ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w drugiej instancji sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 31 stycznia 2018 r. wyroku oddalającego skargę. Ponadto, zgodnie z § 3 rozporządzenia wniosek pełnomocnika zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia

w wysokości 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 120 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).

W konsekwencji radcy prawnemu – M. D. przyznano wynagrodzenie w wysokości 120 zł oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 147,60 zł.

Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz

art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.