Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1538/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122 par. 2 pkt 2, art. 125 par. 1, art, 126
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., mocą którego między innymi uchylono rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji oraz nałożono na M. T. grzywnę w kwocie 257 143,21 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem tysięcy sto czterdzieści trzy złote i dwadzieścia jeden groszy) w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r., nr [...], nakazującej skarżącemu rozbiórkę obiektu budowlanego, lokalizowanego na nieruchomości położnej w D. Jednocześnie skarżący został wezwany do uiszczenia grzywny w terminie 14 dni, a także do wykonania rozbiórki warsztatu lakierniczego w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania postanowienia z zastrzeżeniem, że po jego upływie orzeczone zostanie wykonanie zastępcze.

W skardze z dnia 30 listopada 2012 r. na postanowienie organu drugiej instancji pełnomocnik skarżącego wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Motywując wniosek pełnomocnik M. T. podniósł, że egzekucja grzywny i wykonanie zastępcze nakazu rozbiórki spowoduje, że przywrócenie stanu pierwotnego zlikwidowanego obiektu będzie niemożliwe. Dalej powołując się na sytuację materialną skarżącego i przybliżone koszty budowy nowego obiektu wnioskodawca podkreślił, że ewentualna odbudowa warsztatu lakierniczego jest również niewykonalna. W uzasadnieniu wskazano ponadto, że nie zachodzą negatywne przesłanki wstrzymania wykonania postanowienia w postaci zagrożenia życia i zdrowia ludzi. Pełnomocnik powołał się także na możliwość wzruszenia prawomocnych decyzji organów nadzoru budowlanego, na podstawie których nałożono na skarżącego obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r.,

poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W tym miejscu podkreślić należy, że ewentualne uwzględnienie wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi okolicznościami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych i to w interesie strony leży takie jego sformułowanie, by powołane w nim argumenty wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez skarżącego nałożonej grzywny. Co prawda w postanowieniu organu odwoławczego znalazło się także wezwanie do wykonania obowiązku rozbiórki w terminie dwóch miesięcy od daty jego doręczenia, jednak takie sformułowanie treść postanowienia wynika wprost

z art. 122 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm. – zwanej dalej ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), który wskazuje, że takie wezwanie winno być zawarte w postanowieniu, a celem jego jest przedstawienie konsekwencji niewykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w wyznaczonym terminie w postaci orzeczenia wykonania zastępczego. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca powołała się na ewentualne niekorzystne następstwa wykonania nakazu rozbiórki warsztatu lakierniczego, w tym wykonania zastępczego tego obowiązku. Sąd pragnie jednak zauważyć, że przedmiotem niniejszej skargi nie jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...]r., nr [...] ani też utrzymujące ją w mocy rozstrzygniecie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...], a te akty są podstawą nałożenia na skarżącego obowiązku rozbiórki. Zdaniem Sądu nie sposób uznać, że pozostają one w granicach rozpoznawanej sprawy, szczególnie w sytuacji, kiedy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 148/09 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalającego skargę M. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki, zatem orzeczenia organów nadzoru budowlanego w tym zakresie są prawomocne.

Odnosząc się do zaskarżonego postanowienia będącego przedmiotem wniosku pełnomocnika skarżącego Sąd zauważa, że w przypadku wykonania tego postanowienia sytuacja finansowa strony, biorąc pod uwagę wysokość nałożonej grzywny, może ulec zmianie. Jednak egzekucja takiej należności pieniężnej będzie realizowana zgodnie z zasadami i trybem określonymi przepisami powoływanej wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdzie zobowiązany ma zagwarantowane odpowiednie środki ochrony prawnej. Ponadto skarżący nie tylko może uniknąć zapłacenia całej kwoty grzywny, jak również ewentualnego orzeczenia o wykonaniu zastępczym, realizując egzekwowany obowiązek, ale również - nawet

w razie uiszczenia bądź ściągnięcia grzywny - ma możliwość złożenia wniosku o jej zwrot, o ile obowiązki te zostały wykonane. Postanowienie to ma zatem zdaniem Sądu charakter odwracalny. W myśl bowiem art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Natomiast art. 126 tej ustawy stanowi, że na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w całości lub w części. Wskazać również należy, że zaniechanie wykonania obowiązku rozbiórki będzie miało określone konsekwencje w prowadzonym przez organ postępowaniu egzekucyjnym, jednak ewentualne orzeczenie wykonania zastępczego na tym etapie ma charakter hipotetyczny i nie powoduje jeszcze w opinii Sądu realnego zagrożenia powstaniem po stronie skarżącego szkody czy też nieodwracalnych skutków. Również powołanie się przez pełnomocnika M. T. na podjęcie działań w celu wzruszenia prawomocnej decyzji o rozbiórce bez przedstawienia konkretnych okoliczności, na jakiej podstawie strona zamierza oprzeć takie żądanie, nie może być brane pod uwagę jako argument przemawiający za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.