Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 405/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 232,  art. 111 par. 1,  art. 83 par. 1, 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 30 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. k. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

A sp. k. w W.(dalej skarżąca) wniosła w dniu [...] r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. (k. 24 akt sądowoadministracyjnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.

Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak tego podpisu stanowi tym samym brak formalny skargi.

W przypadku spółek prawa handlowego (spółka komandytowa), wymóg ten należy powiązać z konstrukcją tych spółek i zasadami ich reprezentacji. Nawiązuje do tego treść art. 28 p.p.s.a., który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności

w postępowaniu.

W niniejszej sprawie skargę podpisał adwokat, załączając jednocześnie pełnomocnictwo udzielone mu przez osobę podającą się z kolei za pełnomocnika skarżącej.

Dla skutecznego złożenia skargi nieodzowne wobec tego stało się przedstawienie dokumentów wykazujących umocowanie osób do działania w imieniu spółki, w świetle przyjętych w umowie spółki zasad reprezentacji.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych

w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych.

Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.

Wskazany siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Zgodnie zaś z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że, wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu [...] r. (poniedziałek).

W tak zakreślonym czasie skarżąca nie uzupełniła braku skargi.

Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie. Wpis od skargi zwrócono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.