Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1328/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 237 § 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi HF na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi w sprawie nieprawidłowości polegających na bezzasadnym dokonaniu podziału działki - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] października 2020 r. nr [...], Rada Miejska w [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 713 z późn. zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) – dalej: "K.p.a.", uznała za bezzasadną skargę HF (dalej: "skarżącego") na działania Urzędu Gminy [...], poprzez dokonanie podziału działki nr 466 położonej w miejscowości [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, HF wniósł o poddanie kontroli Sądu zaskarżonej uchwały, kwestionując stanowisko organu wyrażone w uchwale.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa).

W myśl art. 184 Konstytucji RP, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona przepisami ustaw i aby sąd mógł rozpoznać merytorycznie skargę na zaskarżony akt (lub bezczynność), akt ten musi posiadać określone cechy, pozwalające na zakwalifikowanie go do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W obowiązującym systemie prawa istnieje bowiem domniemanie właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji RP).

Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) oraz na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia można również uczynić akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a.) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że określony przez skarżącego przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji obliguje Sąd do odrzucenia skargi.

Jak wynika z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy, zaskarżona uchwała Rada Miejskiej w [...] została podjęta po rozpatrzeniu skargi HF na działalność Urzędu Gminy [...], kierowanego przez Burmistrza Miasta [...]. Skarga została wniesiona w trybie art. 227 Kpa, w myśl którego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Podmioty właściwe do załatwienia takich skarg wymienione zostały w art. 229 pkt 1 – 9 Kpa. Skargi dotyczące zadań i działalności burmistrza i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, rozpoznaje rada gminy (miasta). O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 Kpa).

Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała pozostaje poza granicami właściwości sądu administracyjnego. Stanowi ona w istocie zawiadomienie, o którym mowa w art. 237 § 3 Kpa. Nie może zmienić tego stanowiska okoliczność, że sprawa skargi na działalność organu administracji załatwiana jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała ta nie rozstrzyga konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie kończy jednoinstancyjne uproszczone postępowanie jako forma zawiadomienia o sposobie rozpoznania skargi. Stanowisko wyrażone przez właściwy do rozpoznania skargi organ nie może być poddane kontroli organu wyższego stopnia, jak też sądu administracyjnego. Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlega również ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.