Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 20/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w związku z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie odrzucił skargę M. W. (dalej: "skarżący") na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Rozstrzygnięcie to doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2016 r.

W dniu [...] lutego 2016 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wskazał, iż w dniach

[...] października 2015 r. – [...] listopada 2015 r. przebywał w szpitalu, a informację

o decyzji nr [...] faktycznie uzyskał kilka dni po wyjściu ze szpitala, tj.

[...] grudnia 2015 r. i niezwłocznie zaskarżył ją do Sądu. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest zasadny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, gdyż postanowienie o odrzuceniu skarżącemu skargi zostało mu doręczone w dniu [...] lutego 2016 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana,

w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi:

– wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;

– uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony

w uchybieniu terminu;

– powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego;

– równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4) .

W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności

i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego

o swoje interesy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał,

iż skarżący przedstawił okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak jego winy

w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a zatem zasadnym jest orzeczenie o jego przywróceniu. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z niezawinionych przyczyn uchybienia terminu wymienia się między innymi nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, Lex nr 1394970). Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ – jak wynika z załączonej do wniosku dokumentacji medycznej – skarżący był hospitalizowany od dnia [...] października do [...] listopada 2015 r., zaś skargę złożył niezwłocznie po uzyskaniu informacji o wydaniu decyzji nr [...] tj. w dniu [...] grudnia 2015 r. Uznać zatem należy, iż z przyczyn niezależnych od siebie, skarżący nie miał możliwości złożenia skargi w terminie, co czyni wniosek o przywrócenie terminu zasadnym.

W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.