Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1200/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2,  art. 52 par. 1 i 2,  art. 53 par. 1 i 2, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na czynność Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

R. P. złożył w dniu 28 czerwca 2007 r. do Starosty Powiatu Ś. za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. wniosek o refundacje kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy.

Pismem z dnia (...) r. nr (...)Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. poinformował wnioskodawcę, iż jego wniosek został rozpoznany negatywnie. W piśmie nie zawarto pouczenia o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać.

W dniu 19 lipca 2007 r. strona złożyła do Starosty Powiatu Ś. pismo zatytułowane "Odwołanie od decyzji dyrektora PUP Ś. z dnia (...)r. dotyczącej wniosku o udzielenie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy".

Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. pismem z dnia (...) r . nr (...) przesłał "Odwołanie" wraz z aktami sprawy do Wojewody Z. w celu rozpatrzenia.

Wojewoda Z. pismem z dnia (...)r. nr(...)stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnił warunku określonego w § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2002 ze zm.).

R. P. w dniu 27 października 2007 r. (data stempla pocztowego) złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę zatytułowaną "Wniosek o uchylenie decyzji Starosty Ś. z dnia (...)r. data wpływu 28.08.2007 r." jednocześnie załączając pismo Wojewody Z. z dnia (...)r. nr (...)oraz pismo Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. z dnia (...) nr (...).

Skarga R. P. wraz z załącznikami została przesłana przez Sąd, według właściwości, do Wojewody Z. w dniu 2 listopada 2007 r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Z. wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem Sądu z dnia 15 maja 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w przypisanym ustawowym terminie uiścił wpis sądowy.

W dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu jawnym Przewodniczący stwierdził, że skarga została wniesiona na "decyzję" Starosty Ś., nie zaś Wojewody Z., natomiast Starosta nie brał udziału dotychczas w sprawie. Wobec powyższego Sąd postanowił odroczyć rozprawę celem doręczenia skargi właściwemu organu i uzyskania odpowiedzi na skargę (protokół rozprawy k. 80 akt sądowych).

Pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. Sąd zobowiązał Starostę Ś. do nadesłania odpowiedzi na skargę w terminie trzydziestu dni, od dnia otrzymania wezwania.

W dniu 19 stycznia 2009 r. wpłynęła do Sądu odpowiedz na skargę, w której Starosta Ś. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie natomiast do § 3 tegoż artykułu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa.

W myśl art. 53 § 1 i § 2 ww. ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, natomiast w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi właściwemu organowi.

W niniejszej sprawie skarga została złożona na czynność Starosty Ś. polegającą na powiadomieniu o negatywnym rozpatrzeniu wniosku R. P. o przyznanie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy z dnia 28 czerwca 2007 r.

W sprawie będącej przedmiotem skargi pismo Starosty Ś., wydane zostało w oparciu o § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2002 ze zm.). Stosownie do powyższego unormowania o uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku o przyznanie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy, starosta powiadamia podmiot w formie pisemnej w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku wraz z załącznikami.

Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Olsztynie z dnia 28 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Ol 303/05 (niepubl.), iż pismo starosty nie jest jedynie informacją, lecz jednostronnym władczym rozstrzygnięciem w sprawie przyznania bądź odmowy przyznania indywidualnie określonemu podmiotowi uprawnień wynikających z przepisów prawa. Zatem jest czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy, wobec tego wniesienie skargi jest uzależnione od wcześniejszego skorzystania przez skarżącego z uprawnienia wskazanego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

R. P. w dniu 19 lipca 2007 r., a więc w ustawowym terminie, wystosował do Starosty wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które zatytułował "Odwołanie od decyzji dyrektora PUP Ś. z dnia 13 lipca 2007 r. dotyczącej wniosku o udzielenie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy". Jak wynika z akt administracyjnych Starosta Ś., nie odpowiedział na ww. pismo, tylko przesłał je do Wojewody Z. w celu rozpatrzenia.

W związku z powyższym, stosownie do art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, upłynął z dniem 17 września 2007 r. Natomiast skarga została przez stronę skarżącą wniesiona, bezpośrednio do Sądu, dnia 27 października 2007 r. Wprawdzie Sąd dopiero pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. doręczył skargę organowi właściwemu, jednakże powyższe nie miało wpływu na zachowanie terminu do wniesienia skargi.

Skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia sąd odrzuca postanowieniem na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy. Jednakże, stosownie do treści przepisu art. 87 ww. ustawy, strona ma możliwość złożenia wniosku do Sądu, za pośrednictwem organu, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni od momentu doręczenia uzasadnienia postanowienia Sądu, bowiem organ nie pouczył strony w piśmie z dnia 13 lipca 2007 r. o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać.

W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany, toteż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odrzucić skargę.

O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy.