Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1603/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3, ust. 4, ust. 5, ust. 6, ust. 7, art. 8, art. 23f ust. 1, art. 129 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 120, art. 121 par. 1, art. 122, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1998 nr 204 poz 37 art. 1 pkt 11, art. 8 ust. 1
law: Dyrektywa  98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie  norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P. Spółka Jawna z siedzibą w S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier prowadzonych na automacie oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez P. Spółka Jawna, z siedzibą w S. (dalej Spółka, Strona, Skarżący) jest decyzja Ministra Finansów z [...] marca 2014 r., nr [...] wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 6 i ust. 7 w związku z art. 2 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), utrzymująca w mocy decyzję Ministra Finansów z [...] grudnia 2013 r., nr [...], rozstrzygającą, że gry prowadzone na urządzeniach [...] o numerach [...] oraz [...], są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postanowieniem z [...] października 2013 r. nr [...], Minister Finansów wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia, czy gry na ww. urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych, w wyniku wniosku Naczelnika Urzędu Celnego w K.. Z nadesłanych dokumentów, jak wskazał organ, wynika, iż [...] czerwca 2012 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w K. przeprowadzili kontrolę w lokalu - Restauracja "[...]" w S., należącym do Strony, w trakcie której ujawniono ww. automaty, na których organizowane gry miały charakter komercyjny, odpłatny oraz charakter losowy, co odpowiada definicji gier na automatach zawartej w art. 2 ustawy o grach hazardowych. Powyższe zostało ustalone na podstawie przeprowadzonego eksperymentu, który polegał na rozegraniu gier na ww. automatach, zaś jego wyniki zostały zawarte w protokole kontroli doraźnej w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych nr [...],[...]. Właścicielem przedmiotowych automatów okazała się firma K. s.r.o., C., która po okresie likwidacji od [...] stycznia 2011 r. do [...] października 2012 r., zakończyła działalność. W związku z wszczęciem postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na w/w automatach poza kasynem gry, Naczelnik Urzędu Celnego w K. zwrócił się do Ministra Finansów o przeprowadzenie z urzędu postępowania w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier urządzanych na tych automatach, dosyłając [...] października 2012 r., sporządzone przez Jednostkę Badającą - Izbę Celną w P. Wydział Laboratorium Celne, sprawozdanie z badań o nr [...] z [...] października 2012 r. dotyczące automatu [...] nr [...] oraz o nr [...] z [...] października 2012 r. dotyczące automatu [...] nr [...]. W obu sprawozdaniach z badań dokonano dokładnego opisu urządzeń, ich działania oraz zasad przeprowadzania niektórych gier. Z przedmiotowych sprawozdań z badań wynika, że oba automaty są urządzeniami elektronicznymi i umożliwiają rozgrywanie gier: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]". Badaniem objęto gry o nazwie "[...]", "[...]" oraz "[...]". W przypadku gier "[...]" i "[...]", jak wskazał organ w decyzji I instancji, po naciśnięciu przycisku "start/collect" następuje wprowadzenie w ruch obrotowy wyświetlanych walców, na których umieszczone są symbole. Bębny zatrzymują się samoczynnie tak, że gracz nie ma wpływu na ustawienie symboli w konfiguracji, skutkującej wygraną. W przypadku gdy symbole na bębnach utworzą określoną w tabeli wygranych kombinację w danych liniach, grający otrzymuje wygraną w postaci punktów. W przypadku gry "[...]", po naciśnięciu przycisku "start/collect" następuje automatyczne rozdanie 5 kart na wybór, których grający nie ma wpływu. Gra umożliwia graczowi "zatrzymanie" dowolnej z pięciu wyświetlonych kart, które nie są "wymieniane" przy następnym rozdaniu. Przy kolejnym rozdaniu gracz również nie ma możliwości wcześniejszego podglądu kart, jak również nie ma wpływu na ich wybór. W przypadku, gdy karty utworzą określoną w tabeli wygranych kombinację, grający otrzymuje wygraną w postaci punktów. Po zakredytowaniu automatu poprzez wpłatę pieniędzy, na monitorze, na liczniku CREDIT wyświetlana jest liczba punktów kredytowych zależna od kwoty zakredytowania (1 pkt = 0,10 PLN). Jednocześnie na wyświetlaczu LCD w polu CZAS GRY zostaje wyświetlona informacja o pozostałym wykupionym czasie dostępności automatu dla gracza, zależnym od kwoty zakredytowania (1 PLN = 1 min), natomiast w polu PUNKTY wyświetlona jest wartość "0000". Po wybraniu stawki za grę w polu BET i naciśnięciu przycisku "start/collect" następuje, w zależności od wybranej gry, uruchomienie bębnów lub rozdanie kart. Jednocześnie z pola CREDIT pobierana jest określona w polu BET liczba punktów kredytowych, natomiast wartość "0000" w polu PUNKTY na wyświetlaczu LCD nie ulega zmianie. Przez cały czas prowadzenia gier wartość "0000" w polu PUNKTY na wyświetlaczu LCD nie ulega zmianie.

W każdej z trzech ww. gier, uzyskaną wygraną można poddać ryzyku (podwojeniu) lub przekazać wygraną z pola WIN do licznika CREDIT. Dokonanie wyboru poddania wygranej ryzyku polega na odgadnięciu koloru odwróconej rewersem karty. Grający nie ma możliwości wcześniejszego podglądu karty. W przypadku odgadnięcia koloru karty następuje podwojenie wygranej. Następnie gracz ma możliwość ponownego podwojenia całej wygranej lub rezygnacji z podwajania w wyniku czego następuje przekazanie wygranych punktów z pola WIN do licznika CREDIT. Za uzyskane punkty pochodzące z wygranej w poprzednich grach zgromadzone na liczniku CREDIT, gracz może rozpocząć nowe gry. Gry można prowadzić do momentu posiadania punktów kredytowych na liczniku CREDIT. W przypadku wyczerpania punktów kredytowych na liczniku CREDIT, przy jednoczesnym posiadaniu czasu w polu CZAS GRY, grający nie ma możliwości prowadzenia gier. W przypadku upływu czasu wyświetlanego w polu CZAS GRY, przy jednoczesnym posiadaniu punktów kredytowych na liczniku CREDIT, pojawia się napis KONIEC GRY, jednakże grający ma możliwość dalszego prowadzenia gier.

Organ wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w art. 2 w ust. 3 ustawy o grach hazardowych, grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Z kolei wygraną rzeczową w grze na automatach, jak wynika z art. 2 ust. 4 wymienionej ustawy, jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Organ dodając, że ustawa nie zawiera definicji pojęcia "gra" i odwołując się do potocznego rozumienia tego pojęcia oraz do przepisów ustawy, z których wynika, że istotą gry hazardowej jest obstawienie na automacie określonej stawki za udział w grze, co umożliwia udział w grze oraz uzyskanie określonej wygranej – uznał, że jedna gra to taki okres, w którym po postawieniu stawki następuje pierwsza możliwość rozstrzygnięcia wyniku gry (wygrana, niewygrana), a każde następne postawienie kolejnej stawki, czyli punktów kredytowych, rozpoczyna nową grę. Gry natomiast mogą być prowadzone do wyczerpania punktów kredytowych uzyskanych czy to z zakredytowania, czy też z wygranych w poszczególnych grach. Organ uznał, że w przedmiotowych grach występuje wygrana rzeczowa w postaci wygranych punktów kredytowych, które umożliwiają rozpoczęcie nowej gry. Przy braku wygranych, grający korzysta wyłącznie z punktów pochodzących z zakredytowania, a korzystanie z automatu kończy się po ich wykorzystaniu. Natomiast w przypadku uzyskanych wygranych, grający otrzymuje punkty, które są gromadzone na licznikach. Za uzyskane punkty w wyniku wygranej można prowadzić kolejne gry.

Organ stwierdził również, że przedmiotowe gry mają charakter losowy. Wskazał, że "charakter losowy" nie został zdefiniowany w sposób legalny, nie nadano mu też w języku prawniczym jednoznacznego znaczenia. Dlatego też odwołując się do słowników języka polskiego organ nadmienił, że jakieś zdarzenie (sytuacja, stan rzeczy) ma charakter "losowy", jeżeli: "dotyczy nieprzewidzianych wydarzeń; jest oparte na przypadkowym wyborze lub na losowaniu; dotyczy losu, doli, kolei życia; zależne jest od losu" (Słownik języka polskiego pod red. M. Bańko, Warszawa 2007; Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1988r.; Mały Słownik języka polskiego pod red. E. Sobol, Warszawa 1994r.). Tymczasem z opisu ww. gier wynika, że grający nie jest w stanie przewidzieć rezultatu przeprowadzonej gry, jak również nie ma wpływu na odpowiednie ustawienie bębnów lub rozdanie kart, aby ułożyły się w układ skutkujący wygraną. Gracz nie ma bowiem żadnego wpływu na zatrzymanie bębnów i nie ma wpływu na wybór kart, co świadczy o tym, że wynik gry nie zależy od zręczności gracza. Gracz nie ma żadnego wpływu na to, jaki układ symboli lub kart pojawi się na wyświetlaczu automatu. Zatem należy stwierdzić że rezultat gry jest nieprzewidywalny dla grającego, a tym samym gra ma charakter losowy, zawierając jednocześnie element losowości.

Podsumowując Minister Finansów stwierdził, że gry na automatach [...] nr [...] oraz [...] nr [...] były urządzane na urządzeniach elektronicznych, niewątpliwie w celu komercyjnym i mają charakter losowy (spełniają wymogi art. 2 ust. 5), ponadto z uwagi na możliwość uzyskania wygranej rzeczowej (teoretycznie również pieniężnej) należy je zakwalifikować jako gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

W uzasadnieniu decyzji II instancji Minister Finansów podniósł, że badanie techniczne automatu przeprowadzone przez jednostkę badającą jest dokumentem, w oparciu o który Minister Finansów rozstrzyga w drodze decyzji zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, czy gra posiadająca cechy wymienione w ust. 1-5 prowadzona na danym automacie jest grą na automacie w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Wymóg przedłożenia przez stronę badania technicznego przeprowadzonego przez jednostkę badającą - w przypadku składania wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6 (jak i możliwość żądania takiego badania od strony w sprawach wszczynanych przez Ministra Finansów z urzędu) - nałożony został przepisem art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych. Jednostka badająca Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P., które przeprowadziła badania przedmiotowych automatów, spełnia wszystkie wymogi z art. 23f ustawy o grach hazardowych, dlatego została upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W związku z tym, odnosząc się do podnoszonych przez Stronę obaw co do wymaganych w niniejszym postępowaniu "wiadomości specjalnych", Minister Finansów podkreślił, że jednostka ta zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. Organ za bezzasadny uznał zarzut Strony o nieprzeprowadzeniu postępowania dowodowego, które "spowodowałoby należyte wyjaśnienie sprawy", poprzez nie powołanie biegłego, który posiada wiadomości specjalne. Minister Finansów wskazał, że poza sprawozdaniami z badań przedmiotowych automatów, dysponuje również dowodami w postaci protokołu kontroli doraźnej, w ramach której przeprowadzono eksperyment gry na spornych urządzeniach, protokołu zatrzymania (przyjęcia) rzeczy i protokołu przesłuchania świadka B. B. oraz L. N..

Po przeanalizowaniu materiału dowodowego, w szczególności sprawozdań z badań automatów, Minister Finansów powtórzył ustalenia zawarte w decyzji I instancji i zgodził się z rozstrzygnięciem podjętym w I instancji. Wskazał zatem, że przedmiotowe gry umożliwiają uzyskanie wygranej rzeczowej, polegającej na prowadzeniu nowych gier poprzez wykorzystanie wygranych punktów w poprzednich grach. Minister Finansów wskazał na istotny element obecnej definicji wygranej rzeczowej jaka została zawarta w ustawie o grach hazardowych, zgodnie z którą "wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze". Takiego zapisu nie było w poprzedzającej ustawę o grach hazardowych, ustawie o grach i zakładach wzajemnych, a w oparciu o które rozstrzygały sądy w wyrokach przywołanych przez Stronę, w celu wykazania, iż w przypadku gier na przedmiotowych urządzeniach nie występują wygrane rzeczowe.

Minister Finansów utrzymał swoje stanowisko co do kwestii jednej gry na przedmiotowych urządzeniach, jak i elementu losowości występującego, zdaniem organu, w grach na tych urządzeniach. Grający uczestniczący w grze na tych automatach nie ma realnego wpływu na wynik gry, bowiem zatrzymanie obracających się na monitorze bębnów z kolorowymi symbolami z prędkością wielokrotnie przekraczającą ludzką percepcję uniemożliwia rozróżnienie układu symboli czy odwrócenie kart awersem, co powoduje, że ich zatrzymanie przez grającego w określonym układzie jest wynikiem wyłącznie przypadku. Grający nie jest w stanie świadomie zdecydować o określonym wyniku gry co dowodzi, że gra ma charakter losowy, zawierając jednocześnie element losowości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 kwietnia 2014 r. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i decyzji utrzymanej nią w mocy oraz o zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, powtórzył w większości zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji I instancji, podnosząc naruszenie:

1. art. 197 § 1 w zw. z art. 122 i art. 123 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie przeprowadzenie w sprawie dowodu z opinii biegłego i zastąpienie tego dowodu dowodem z materiałów zgromadzonych przez Jednostkę Badającą - Izbę Celną w P.;

art. 191 w zw. z art. 187 § 1, art. 121 § 1 i art 122, ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w badanych automatach występowały takie elementy jak wygrana rzeczowa, element losowości, charakter losowy oraz na błędnym przyjęciu, iż jedna gra - jeden cykl gry - to taki okres gry, w którym po postawieniu stawki następuje pierwsza możliwość rozstrzygnięcia wyniku gry, a każde następne postawienie kolejnej stawki rozpoczyna nową grę;

art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w badanych automatach występowały taki element jak wygrana rzeczowa podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów prowadzi do twierdzenia przeciwnego,

art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w badanych automatach występowały taki element jak element losowości, charakter losowy podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów prowadzi do twierdzenia przeciwnego.

art. 120 i art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8, art. 129 ust. 1 i ust. 3 ustawy o grach hazardowych w zw. z art 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. UE wydanie specjalne w języku polskim, rozdz. 13, t. 20, s. 337; zm. Dz. Urz. UE wydanie specjalne w języku polskim, rozdz. 13, t 21, s. 8), poprzez wydanie decyzji na podstawie przepisu, który nie obowiązuje z uwagi na niedochowanie obowiązku notyfikacji.

Zdaniem Skarżącego, Minister Finansów w obu instancjach nie przeprowadził postępowania dowodowego, które spowodowałoby należyte wyjaśnienie sprawy. Organ I instancji w niniejszym postępowaniu posłużył się jedynie sprawozdaniem z badań, nie przeprowadził natomiast dowodu z opinii biegłego, który przeprowadza się wówczas, gdy do wyjaśnienia niektórych okoliczności faktycznych konieczne są wiadomości specjalne.

Skarżący dodał, że Minister Finansów wadliwie uznał iż jedna gra - jeden cykl gry- to taki okres gry w którym po postawieniu stawki (start) następuje pierwsza możliwość rozstrzygnięcia wyniku gry (wygrana, niewygrana), a każde następne postawienie kolejnej stawki rozpoczyna nową grę. W konsekwencji organ nie ustalił konkretnej korzyści w sytuacji powodzenia w grze. Nie wyjaśniono, czy kolejno opłacane okresy są jedną grą, czy też przedmiotem kolejno zawieranych umów o korzystanie z automatu. Pozostała nierozważona kwestia uzyskania wygranej rzeczowej, gdy gracz nie wykorzystał w pierwszej grze zdobytych punktów kredytowych, a nie zdecydował się na opłacenie kolejnej gry. Zdaniem Skarżącego, dokładniejszy opis przebiegu gry, w szczególności co do sposobu pozyskiwania punktów kredytowych, przenoszenia pomiędzy bębnami elementów losowych i zręcznościowych pomógłby przesądzić czy rzeczywiście wspomniane punkty kredytowe stanowią wygraną, przy równoczesnym założeniu że po upływie określonego czasu automat blokuje dalszy proces gry i pozwala na rozpoczęcie kolejnej gry dopiero po ponownym wrzuceniu monety. Skarżący stwierdził iż za jedną grę uznać należy zamknięty cykl rozpoczynający się uruchomieniem gry i kończący się wraz z jej finałem, niezależnie od tego, czy dana gra ma przebieg jednoetapowy, czy też składający się z wielu etapów. W konsekwencji też w przypadku przedmiotowych automatów nie występuje wygrana rzeczowa, niezależnie bowiem od tego, czy gra, za której prowadzenie uiszczona została opłata, toczy się z powodzeniem czy też nie, kończy się najdalej z upływem czasu określonego nominałem wrzuconej monety. Możliwość wykorzystania zdobytych punktów kredytowych w następnym okresie korzystania z automatu zależna jest od uiszczenia następnej stawki. Za korzystanie z jednego okresu używania automatu uiszczana jest ta sama kwota niezależnie od tego czy w opłaconym przedziale czasowym gra trwa przez pełny okres czy krótszy. Przy czym istotnym elementem, od którego wystąpienia zależne jest uznanie, że w grze na automatach lub automatach o niskich wygranych występuje wygrana rzeczowa, jest możliwość przypisania wygranej korzyści materialnej. Wygraną rzeczową mogą stanowić również punkty, tzw. kredyty uzyskane w trakcie gry na automacie, pod warunkiem, że pozyskanie ich przez grającego wiąże się z uzyskaniem przez niego wymiernej korzyści materialnej, choćby korzyść ta była niższa od uiszczonej stawki za grę.

Zdaniem Skarżącego Minister Finansów również w sposób wadliwy ustalił, że gry na badanych automatach mają charakter losowy zawierając jednocześnie element losowości. Skarżący wskazał, że w art 2 ust 3 ustawy o grach hazardowych, ustawodawca definiując grę na automatach odwołuje się do zwrotu "element losowości", na gruncie zaś art 2 ust 5 ustawy hazardowej do zwrotu "charakter losowy". Skarżący podsumował stwierdzając, że przedmiotowe automaty uwzględniając zainstalowane w nich generatory liczb pseudolosowych - nie pozwalały na grę o charakterze losowym. Gry zręcznościowe, które występują na obu badanych automatach z pewnością nie były adresatem zmian uchwalonych w ustawie hazardowej. W grze na automatach dominującym elementem gry musi być "losowość" rozumiana jako nieprzewidywalność rezultatu tej gry. Istnienie "elementu losowości" w grze przyjmowano wówczas, gdy wynik całej gry zależny był od przypadku (nie dało się go przewidzieć), choćby w tej grze zawarte były także "elementy zręczności" lub elementy wiedzy. Zdaniem Skarżącego, odmienna sytuacja występuje na gruncie art. 2 ust 5 ustawy o grach hazardowych, gdzie w grze elementy zręczności, wiedzy bądź umiejętności mogą występować jedynie jako elementy marginalne. Ma ją zaś cechować i dominować w niej losowość rozumiana jako nieprzewidywalność rezultatu oceniana z perspektywy grającego. Taka sytuacja niewątpliwie nie miała miejsca w grach w badanych automatach.

Skarżący skonstatował, że gry na przedmiotowych automatach nie zaliczają się do gier na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja I instancji, nie naruszają prawa.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie, czy gry urządzane przez Skarżącego na urządzeniach o nazwie [...] o numerach [...] oraz [...], są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Kwestię tę rozstrzyga, na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, Minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze decyzji, analizując czy dana gra posiada cechy gry na automacie, o których mowa w art. 2 ust. 3 – 5 tej ustawy. Minister Finansów dokonuje tego rozstrzygnięcia, jak wynika z art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, w oparciu o opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Podmioty występujące do Ministra Finansów o wydanie powyższej decyzji, obowiązane są załączyć do wniosku o wydanie tej decyzji, wymienione dokumenty. W przypadku prowadzonego postępowania z urzędu, Minister Finansów może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę.

Upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia warunki określone w art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych, m.in. zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym (art. 23f ust. 1 pkt 2).

W świetle powyższej regulacji, należy wskazać, że Minister Finansów rozstrzygając, czy gry prowadzone na danym urządzeniu są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych w oparciu o badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą, dysponuje opisem działania automatu oraz opisem zaprogramowanych na nim gier sporządzonym przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, zgodnie z wymogami ustawowymi. Dlatego też niezasadny jest, w ocenie Sądu, zarzut naruszenia art. 197 § 1 w zw. z art. 122 i art. 123 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, poprzez nie przeprowadzenie w sprawie dowodu z opinii biegłego. W niniejszej sprawie Minister Finansów opierał się na badaniach technicznym sporządzonych dla obu spornych automatów przez jednostkę badającą - Izbę Celną w P. Wydział Laboratorium Celne.

W świetle art. 2 ust. 3 oraz ust. 5 ustawy o grach hazardowych, grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości, a także gry na tych urządzeniach organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Z ust. 4 omawianego przepisu wynika, że wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.

W oparciu o powyższe przepisy jak i o sprawozdania z badań technicznych wymienionych automatów, sporządzonych przez jednostkę badającą – Laboratorium Izby Celnej w P., a także protokół kontroli doraźnej, Minister Finansów uznał, że przedmiotowe urządzenia są urządzeniami elektronicznymi, gry na nich organizowane zawierają element losowości oraz grający uzyskuje wygraną rzeczową w postaci dodatkowych punktów, wypełniając definicję zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, jak również uznał, że gry urządzane na tych urządzeniach, miały cel komercyjny i charakter losowy, wypełniając definicję zawartą w art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych.

Nie podlega dyskusji fakt, iż sporne urządzenia są urządzeniami elektronicznymi, której to okoliczności Skarżący nie zakwestionował. Spór natomiast dotyczy występowania w grach na przedmiotowych automatach wygranej rzeczowej, elementu losowego, charakteru losowego tych gier oraz kwestii – co należy rozumieć przez jedną grę na tych automatach.

Sąd zgadza się z Ministrem Finansów, że przez jedną grę na spornych automatach należy rozumieć, każde kolejne wprawienie w ruch obracających się bębnów lub rozdanie kart. Z opisu przebiegu badanych gier wynika, że każde kolejne wprawienie w ruch obracających się bębnów lub rozdanie kart, jest uzależnione od opłacenia stawki w postaci posiadanych punktów kredytowych i kończy się bądź wygraną i uzyskaniem dodatkowych punktów, bądź przegraną i utratą punktów. Oznacza to, że od momentu wpłacenia określonej kwoty pieniędzy, w wykupionym czasie gry można przeprowadzić szereg gier. Ponadto przeprowadzanie tych gier uzależnione jest od posiadanych na koncie punktów kredytowych uzyskanych nie tylko z wpłaconej kwoty pieniędzy, ale również z wygranych w poprzednich grach. Jak wynika ze sprawozdań jednostki badającej, dotyczących spornych automatów, gry można prowadzić do momentu posiadania punktów kredytowych, a w przypadku ich wyczerpania, nie ma możliwości prowadzenia gier pomimo niewyczerpania wykupionego czasu prowadzenia gier.

W ocenie Sądu powyższe reguły wyczerpują znamiona definicji wygranej rzeczowej zawartej w art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych ponieważ wykorzystanie zdobytych w poprzednich grach punktów umożliwia rozpoczęcie nowej gry. Dodać można, że na podstawie opisu gier na spornych automatach, zawartego w sprawozdaniach jednostki badającej, uprawniony jest wniosek, iż z pozyskiwaniem ww. punktów z poszczególnych gier wiąże się wymierna korzyść materialna, której brak zarzucał Skarżący. W ocenie Sądu nie jest to element, który decydowałby o wystąpieniu wygranej rzeczowej w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych, jednak wobec podniesionej przez Skarżącego argumentacji, należy wskazać, że z opisu gier wynika, że brak punktów, kończy grę niezależnie od okoliczności niewyczerpania wykupionego czasu prowadzenia gier, natomiast posiadanie tych punktów po upływie tego czasu, umożliwia dalsze prowadzenie gier, co stanowi wymierną korzyść materialną.

Na marginesie można dodać, że prawidłowe jest stanowisko organu, iż nieprzekonywująca jest argumentacja odwołująca się do orzecznictwa nie odnoszącego się do wygranej rzeczowej w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych.

Z dalszej analizy gier na spornych automatach, których opis znajduje się w sprawozdaniach jednostki badającej wynika, że grający nie ma wpływu na wynik poszczególnych gier ponieważ nie jest zależny od niego układ symboli na zatrzymanych bębnach jak również układ rozdanych kart. Ponadto grający, który poddaje zdobyte punkty ryzyku, uzależnia dalszy wynik gry od całkowitego przypadku, ponieważ podwojenie posiadanych punktów albo ich utrata zależy od odgadnięcia przez grającego koloru zakrytej karty. W ocenie Sądu, są to elementy losowe spornych gier gdyż nie zależą one od woli, wiedzy czy też umiejętności osoby grającej. Tymczasem, zgodnie z internetowym wydaniem Słownika języka polskiego, Wydawnictwa Naukowego PWN S.A., przymiotnik "losowy" oznacza m.in. "oparty na losowaniu lub wybrany przypadkowo". Układ symboli na bębnach, czy też układ wylosowanych kart, który decyduje o wygranej albo przegranej w przedmiotowych grach jak również wynik poddania zdobytych punktów, opisanemu powyżej ryzyku, jest przypadkowy, niezależny od intencji grającego, co wypełnia przesłankę definicji gier na automatach z art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, w postaci elementu losowego, a zarazem definicję tych gier zawartą w tym przepisie.

Sąd zatem uznaje, że niezasadny jest zarzut naruszenia art. 2 ust. 3 i ust. 4 ustawy o grach hazardowych, poprzez ich błędną wykładnię, a co za tym idzie, zarzut naruszenia art. 191 w zw. z art. 187 § 1, art. 121 § 1 i art 122 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w badanych automatach występowały takie elementy jak wygrana rzeczowa, element losowości oraz wielość gier w wykupionym czasie gry.

Ponadto, w świetle niezasadności zarzutu naruszenia art. 2 ust. 3 i ust. 4 ustawy o grach hazardowych, zbędna jest analiza celu komercyjnego gier na spornych automatach oraz przesłanki losowego charakteru tych gier, co nie oznacza, iż Sąd kwestionuje wywody organy w tej materii. Spełnienie jednak przesłanek zawartych w art. 2 ust. 3 i ust. 4 ustawy o grach hazardowych, których występowanie w grach na spornych automatach Minister Finansów wykazał, jest wystarczające dla rozstrzygnięcia, iż są to gry na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 120 i art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8, art. 129 ust. 1 i ust. 3 ustawy o grach hazardowych, w zw. z art 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., poprzez wydanie decyzji na podstawie przepisu, który nie obowiązuje z uwagi na niedochowanie obowiązku notyfikacji. Należy zauważyć, że art. 129 ust. 1 i ust. 3 ustawy o grach hazardowych, nie był podstawą rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji Ministra Finansów, jak i w decyzji I instancji. Podstawy takiej nie stanowił również art. 14 oraz art. 6 ustawy o grach hazardowych, które Skarżący powołał w uzasadnieniu skargi, jako przepisy ograniczające swobodę przepływu towarów i usług, a więc przepisy o charakterze technicznym w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, podlegające notyfikacji Komisji Europejskiej. W niniejszej sprawie Minister Finansów rozstrzygnął o charakterze gier prowadzonych na spornych urządzeniach w oparciu przepisy art. 2 ust. 3 – 7 ustawy o grach hazardowych, korzystając z kompetencji, którą posiadał również na gruncie obowiązującej przed 1 stycznia 2010 r., ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Nie można zatem uznać, iż ww. przepisy będące podstawą rozstrzygnięcia, jak i samo rozstrzygnięcie o charakterze gier prowadzonych na spornych urządzeniach, stanowiło ograniczenie swobody przepływu towarów i usług. W konsekwencji, zdaniem Sądy, przepisów tych nie można uznać za techniczne w rozumieniu przepisów unijnych, podlegające notyfikacji Komisji Europejskiej, czego zresztą nie zarzuca Skarżący.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę należało oddalić.