Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 984/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175,  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 984/15 odrzucające skargę B. A. na pismo Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania pisma postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 984/15 odrzucił skargę B. A. na pismo Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...], w przedmiocie przekazania pisma.

Wyżej wymienione postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącej w dniu [...] sierpnia 2015 roku.

Wobec ujawnienia, że przy doręczaniu zapadłego w sprawie postanowienia, strony postępowania zostały błędnie pouczone o zażaleniu jako przysługującym środku zaskarżenia postanowienia, przy piśmie z dnia 10 sierpnia 2015 r. ponownie dokonano doręczenia odpisu postanowienia z dnia 24 lipca 2015 r. Jednocześnie strony postępowania zostały prawidłowo pouczone o sposobie i trybie wniesienia przysługującej od postanowienia kończącego postępowanie skardze kasacyjnej oraz o konieczności sporządzenia jej przez adwokata bądź radcę prawnego.

W dniu [...] sierpnia 2015 r. skarżąca złożyła osobiście przez siebie sporządzone "zażalenie" od postanowienia z dnia 24 lipca 2015r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniesiony w niniejszej sprawie środek zaskarżenia od postanowienia z dnia 24 lipca 2015 r. w postaci zażalenia jest niedopuszczalny.

Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), od postanowienia Sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę jako postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Nawet gdyby uznać, że wniesiony przez B. A. środek zaskarżenia jest skargą kasacyjną i tak podlegałby on odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego – w sprawa dotyczących własności przemysłowej.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie jest żadną z ww. osób.

Bezspornym jest, że w niniejszej sprawie strony postępowania przy pierwotnym doręczeniu im odpisu postanowienia nie zostały prawidłowo pouczone o przysługujących środkach zaskarżenia. Dlatego też w dniu 10 sierpnia 2015r. dokonano ponownego doręczenia postanowienia, przy którym zawarto już prawidłowe pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, jak również obowiązującym przymusie radcowsko - adwokackim, o którym mowa w art. 175 § 1 ppsa.

Wobec powyższego, sporządzenie i wniesienie zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. sygn. akt FZ 383/04).

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.