Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 724/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 1997 nr 133 poz 883
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
article: art. 9  pkt 4
journal: Dz.U. 1991 nr 41 poz 178
law: Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube, Sędziowie WSA - Anna Mierzejewska, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2009 r. sprawy ze skargi I. B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 12 pkt 2, art. 22, art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), w dniu [...] marca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] o odmowie uwzględnienia skargi I. B., dotyczącej udostępnienia jej danych osobowych (wysokości wynagrodzenia) przez Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala [...] na rzecz Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych z siedzibą w K.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, w uzasadnieniu decyzji podał, iż przetwarzanie danych osobowych w świetle ustawy o ochronie danych osobowych, jest dopuszczalne m.in., gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, a także gdy jest to niezbędne do wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów, realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Organ wskazał, że za prawnie usprawiedliwiony cel uważa się w szczególności dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Stosownie natomiast do art. 9 pkt 4 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 z późn. zm.), członkowie samorządu obowiązani są regularnie opłacać składkę członkowską. Jednocześnie zgodnie z art. 59 tej ustawy, nie opłacone w terminie składki członkowskie i koszty postępowania w sprawach odpowiedzialności zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Wobec powyższego organ uznał, że skoro skarżąca nie opłaca składek, do czego jest zobowiązana, to Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położonych w K. była uprawniona i zobowiązana do podjęcia działań, zmierzających do uzyskania należnych jej świadczeń pieniężnych, a w szczególności do uzyskania danych niezbędnych do wystawienia tytułu wykonawczego.

Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2009 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez I. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem skarżącej, organ wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił istotnych okoliczności, a mianowicie, że:

1) pracodawca nie posiadał zgody na przetwarzanie jej danych osobowych na rzecz samorządu pielęgniarek i położnych,

2) nie posiadał on również jej wniosku o wyrażeniu zgody na potrącanie z wynagrodzenia składki członkowskiej na rzecz tego samorządu,

3) samorząd również takiego wniosku i zgody nie posiadał,

4) przedstawiciele samorządu (przewodnicząca, skarbnik) nie posiadają umocowania do pozyskiwania danych osobowych jego członków celem wystawienia tytułu wykonawczego w postępowaniu egzekucyjnym,

5) pracodawca i samorząd nie informował jej o przetwarzaniu, przekazywaniu, udostępnianiu oraz gromadzeniu jej danych osobowych.

Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uczestnik postępowania, Przewodnicząca Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K., wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podać, iż zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), do zadań Generalnego Inspektora w szczególności należy:

1) kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych,

2) wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych,

3) prowadzenie rejestru zbiorów danych oraz udzielanie informacji o zarejestrowanych zbiorach,

4) opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących ochrony danych osobowych,

5) inicjowanie i podejmowanie przedsięwzięć w zakresie doskonalenia ochrony danych osobowych,

6) uczestniczenie w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się problematyką ochrony danych osobowych.

Pomimo, iż Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych władny jest kontrolować zgodność przetwarzania danych osobowych przez samorząd pielęgniarek i położonych oraz jego jednostek organizacyjnych z przepisami o ochronie danych osobowych, to jednak uprawnienia tego nie można utożsamiać z kompetencją do dokonywania merytorycznej oceny poprawności rozstrzygnięć podejmowanych przez te podmioty prawa, tym bardziej w innych prowadzonych przez nie postępowaniach.

Z mocy art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. W przepisie tym wyodrębniono, jako osobną grupę, dopuszczalność przetwarzania danych osobowych, gdy zezwalają na to przepisy prawa.

Zgodnie z art. 9 pkt 4 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 z póżn. zm.), członkowie samorządu obowiązani są regularnie opłacać składkę członkowską.

W niniejszej sprawie poza sporem jest fakt, iż skarżąca jest dłużnikiem Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K.

Dochodzenie roszczeń jest prawnie usprawiedliwionym celem, w związku z czym przetwarzanie danych jest dopuszczalne jako niezbędne do realizacji tego celu, pod warunkiem jednak, że nie narusza to praw i wolności osoby, której dane dotyczą.

Zgodnie z art. 59 powołanej ustawy, nie opłacone w terminie składki członkowskie i koszty postępowania w sprawach odpowiedzialności zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z analizy powyżej przytoczonych przepisów wynika, iż Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w K., jako wierzyciel, była uprawniona do przetwarzania danych skarżącej. W takiej sytuacji wniosek Okręgowej Izby do Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala [...] - pracodawcy I. B. - o udostępnienie danych o wysokości otrzymywanego przez nią uposażenia, był zasadny i znajdował umocowanie w treści art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych.

Reasumując stwierdzić należy, iż Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w wyniku właściwie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, zgromadził w sprawie niezbędny materiał dowodowy i po jego rozpatrzeniu wydał decyzję zgodną z prawem.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącą, stwierdzić należy, że nie są one zasadne i nie znajdują potwierdzenia w przepisach prawa zarówno procesowego, jak i materialnego. Podniesione przez skarżącą zarzuty nie mają charakteru merytorycznego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji.