Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2170/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części i poprzedzającą ją decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części określającej zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2006 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w części określającej zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2006 r., 2) oddala skargę w pozostałym zakresie, 3) stwierdza, że decyzje wskazane w pkt 1) nie mogą być wykonane w części, w jakiej zostały uchylone, 4) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie na rzecz P. Z. kwotę 915 zł (słownie: dziewięćset piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

III SA/Wa 2170/12

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2011 r. określającą Skarżącemu P. Z. zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2006 r.

W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano, że Skarżący prowadził sprzedaż wysyłkową za pośrednictwem portalu internetowego [...] posługując się kontem użytkownika o nazwie P. Przedmiotem sprzedaży prowadzonej przez Skarżącego były:[...]. Na podstawie analizy obrotów na rachunku bankowym Skarżącego organ ustalił, że na rachunek ten wpływały kwoty za sprzedawane rzeczy bezpośrednio z rachunków bankowych nabywców, z Poczty Polskiej, firmy kurierskiej D. oraz wpływy z serwisu P. prowadzonego przez P. Sp. z o.o. pośredniczącą w płatnościach internetowych. Organ wskazał, że z informacji umieszczonych na stronie portalu [...] wynika, że pierwsza zarchiwizowana sprzedaż dokonana przez Skarżącego na tym portalu miała miejsce [...] czerwca 2006 r. Wcześniejsze transakcje na tym portalu nie były archiwizowane. Natomiast pierwsze wpływy na rachunek bankowy Skarżącego ze sprzedaży internetowej wystąpiły w dnu [...] stycznia 2006 r. W decyzji wskazano, że nabywcy towarów oferowanych przez Skarżącego do sprzedaży w internecie zamieścili [...] komentarze związane ze sprzedażą prowadzoną przez Skarżącego za pośrednictwem internetu. Zdaniem organu komentarze te świadczą o prowadzeniu sprzedaży w sposób ciągły i zorganizowany. W toku postępowania organ ustalił, że Skarżący od grudnia do stycznia 2006 r. zawarł [...] transakcji sprzedaży za pośrednictwem portalu Allegro i zrealizował w wyniku tych transakcji obrót [...] zł. Zdaniem organu te wszystkie okoliczności świadczą o tym, że Skarżący prowadził sprzedaż za pośrednictwem Internetu, która stanowiła działalność gospodarczą wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej: “ustawa o VAT". Organ pierwszej instancji określił wysokość należnego od Skarżącego podatku od towarów i usług od obrotów ze sprzedaży prowadzonej za pośrednctwem internetu. Przy określeniu należnego podatku organ uwzględnił kwotę zwolnienia od podatku ustanowionego w art. 113 ust. 1 ustwy o VAT.

Od decyzji organu pierwszej instancji Skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. W odwołaniu decyzji organu pierwszej instancji zarzucono naruszenie art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej: "O.p." przez określenie zobowiązań podatkowych, których okresy przedawnienia upłynęły.

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji stwierdził, że w sprawie doszło do zawieszenia biegu terminów przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. wskutek wydania przez organ kontroli skarbowej postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] o wszczęciu postępowania karnego w sprawie nieuiszczenia przez Skarżącego zobowiązań w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2006 r. Zdaniem organu wszczęcie postępowania karnego na podstawie powołanego postanowienia stanowiło okoliczność, która na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. spowodowała zawieszenie biegu terminu przedawnienia tych zobowiązań podatkowych. Organ wskazał, że z materiału dowodowego zebranego przez organ pierwszej instancji wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że Skarżący prowadził działalność gospodarczą, której nie zgłosił do podatkowania podatkiem od towarów i usług. Zebrane dowody potwierdzają także kwotę obrotu przyjętą przez organ pierwszej instancji za podstawę opodatkowania.

Na decyzję organu drugiej instancji Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 70 § 1 O.p. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że wszczęcie postępowania karnego spowodowało zawieszenie biegu terminu zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2006 r. Natomiast zobowiązania za miesiące od czerwca do listopada 2006 r. uległy przedawnieniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej wywiedzione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, ca następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 70 § 1 O.p. zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r., których termin płatności upływał w roku 2006 (styczeń-listopad 2006 r.) przedawniały się z końcem roku 2011. Zgodnie z treścią art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania

W rozpoznanej sprawie organ wydał w dniu [...] grudnia 2011 r. postanowienie o wszczęciu postępowania karnego w sprawie nieujawnienia przez Skarżącego podstawy opodatkowania w postaci sprzedaży towarów za pośrednictwem portalu internetowego za okres do stycznia do grudnia 2006 r. w wyniku, czego uszczuplono podatek od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2006 r. Postanowienie to przed końcem 2011 roku nie zostało doręczone Skarżącemu ani też nie został on o nim poinformowany w jakikolwiek sposób. W świetle wykładni art. 70 § 6 pkt 1 O.p. zaprezentowanej w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia z dnia 17 lipca 2012 r. P 30/11 nie można uznać, że w rozpoznanej sprawie wskutek samego wydania wskznego postanowienia wystąpiło zawieszenie postępowania na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. W powołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. wskutek wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenia skarbowe, konieczne jest ażeby w dacie upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego to postępowanie dotyczy, podatnik miał wiedzę o toczącym się postępowaniu karnym. Zdaniem Trybunału uznanie wystąpienia skutku zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. bez konieczności zawiadomienia o tym podatnika byłoby sprzeczne z wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa.

W rozpoznanej sprawie Skarżący do końca roku 2011 nie został poinformowany o postępowaniu karnym prowadzonym w sprawie zaniżenia przez niego podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2006 r. a zatem zgodnie z poglądem wyrażonym w powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie można było na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. przyjąć, że to postępowanie karne zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2006 r. Skutek ten wystąpił jedynie w stosunku do terminu przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. Zgodnie z treścią art. 70 § 1 O.p. upływ terminu przedawnienia tego zobowiązania następował z końcem 2012 r. Przed tą datą doszło jednak do zawiadomienia Skarżącego o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na nieujawnieniu działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży towarów za pomocą Internetu i zaniżeniu podstawy opodatkowania oraz uszczupleniu zobowiązania podatkowego m.in. za grudzień 2006 r. Zawiadomienie to miało miejsce w dniu [...] lutego 2012 r., kiedy to Skarżącemu przedstawiono zarzut popełnienia czynu z art. 54 § 2 k.k.s. przez zaniżenie podstawy o podatkowania i zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. Okoliczność tę potwierdza postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia [...] lutego 2012 r. podpisane przez Skarżącego (karta [...] akt administracyjnych).

W tym stanie rzeczy wymiar podatku dokonany w stosunku do Skarżącego w zakresie zobowiązań za miesiące od czerwca do listopada został dokonany z naruszeniem art. 70 § 1 i § 6 pkt 1 O.p. w zw. z art. 2 Konstytucji RP. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji powinny zostać uchylone w części dotyczącej zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2006 r.

Sąd uznał, że w pozostałym zakresie tj. w części określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. zaskarżona decyzja prawa nie naruszała. Nie jest przedmiotem sporu pomiędzy Skarżącym i organami podatkowymi okoliczność niezgłoszenia przez Skarżącego do opodatkowania podatkiem od towarów i usług obrotów uzyskiwanych przez Skarżącego w okresie od stycznia do grudnia 2006 r. ze sprzedaży prowadzonej za pomocą Internetu. Zebrane w sprawie przez organ dowody tj. Informacje z archiwum portalu [...], historia rachunku bankowego Skarżącego, zawarte w Internecie opinie nabywców rzeczy oferowanych do sprzedaży przez Skarżącego o transakcjach zawieranych ze Skarżącym wskazują na to, że skarżący w roku 2006 prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży różnych towarów na aukcjach internetowych. Okoliczność tę potwierdzają także ilość transakcji (ponad [...]) oraz ich częstotliwość. W ocenie Sądu organy w rozpoznanej sprawie zasadnie uznały, że Skarżący w roku 2006 sprzedając towary za pomocą Internetu działał jak podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i dokonywał wskazanych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT odpłatnych dostaw towarów.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 152 i art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.