Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 338/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa NSA Małgorzata Wolska Protokolant sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie ewidencji gruntów -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA./Rz 338/07

U z a s a d n i e n i e

Pismem z 12 stycznia 2004 roku E. B. zwrócił się do Starostwa Powiatowego o wykazanie w części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów wsi L. nieruchomości odpowiadającej dawnej pgr 4459/2, na którą wydany był akt własności ziemi z dnia 5 marca 1976 i wykazana jest na mapie katastralnej 1:2880. Parcela otoczona jest gruntami osób trzecich ,zdaniem wnioskodawcy powinna być ona uwidoczniona na mapie w skali 1:2000 jako odrębna działka ewidencyjna.

W dniu [...] maja 2004 zapadła decyzja Starosty nr [...] wprowadzająca zmiany

w ewidencji gruntów. Po rozpoznaniu odwołań W. i E. B., A. K. i T. K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją [...] z dnia [...] lipca 2004 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 6 czerwca 2006 roku sygn. II SA/Rz 705/04 uchylił decyzje obu instancji.

Sąd stwierdził w uzasadnieniu , że podczas odnowienia ewidencji gruntów w latach 1974 – 1979 przy sporządzaniu mapy w skali 1 : 2000 pominięto dawną parcelę gruntową 4459/2, która była uwidoczniona uprzednio na mapie w skali 1 : 2880 . Okoliczność ta nie budzi wątpliwości zarówno wśród stron , jak i organu. Z aktu własności ziemi bezspornie wynika, że działka ta jest własnością A. K. i E. B. po ½ .Zatem zasadnie organ dokonał zmiany w ewidencji gruntów nanosząc ponownie dawną pgr 4459/2 na aktualną mapę ewidencyjną. Sąd wskazał też, że strony kwestionują przebieg granicy nowopowstałej działki. Sporządzając mapę uzupełniającą organ nie uwzględnił przepisów §36 – 38 rozporządzenia. Droga odpowiadająca parceli gruntowej 4459/2 istnieje od dawna. W aktach brak jest dowodów na to, by organ wykonał pomiary w celu ustalenia przebiegu granic, brak jest w aktach protokołu granicznego. Sąd wskazał, że do skargi dołączono protokół graniczny sporządzony na prywatne zlecenie jednego ze skarżących. Zatem – likwidując w ewidencji błąd przez naniesienie pominiętej działki, organ nie wyczerpał przewidzianych przepisami prawa możliwości , aby prawidłowo ustalić przebieg jej granic. Sąd zalecił ,by przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uwzględniono przepisy § 36 i 37 rozporządzenia, ustalając przebieg granicy zagubionej parceli gruntowej 4459/2.

W ponownym postępowaniu Starosta decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 roku orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów wsi L. w następujący sposób :

1/ w jednostce rejestrowej nr 1423 utworzonej na rzecz E. B. oraz W. B. :

wykreśla dz. ewid. 2934 o pow. 0,07 ha i dz. ewid. 2961 o pow. 0,27 ha

obie wyjaśnione w K.w. [...];

wpisuje dz. ewid. 2934/2 o pow. 0,07 ha i dz. ewid. 2961/2 o pow. 0,25 ha.

2/ w jednostce rejestrowej nr 1961 utworzonej na rzecz A. K. oraz E. B. – w udziałach po ½ części :

wpisuje dz. ewid. 2934/1 o pow. 0,0030 ha i dz. ewid. 2961/1 o pow. 0,02 ha.

3/ przedmiotowe zmiany orzeka nanieść na mapę ewidencyjną obrębu L.

Podstawę prawną decyzji stanowią :art. 104 k.p.a. w zw. z art. 20 ust. 1 i 2 oraz art.22 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, §44 pkt.2, §45 i §46 ust.1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów budynków .

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dokonał ponownej analizy dokumentów a także dokonał oględzin na gruncie w obecności zainteresowanych stron, podczas których stwierdzono , że :

- pomiędzy działkami 2956/12 i 2956/13 /R. S. / a działką nr 2961 / W. i E. B. / istnieje szlak drożny o szerokości 1,5 m do 2 m ,w części północnej rozszerzający się do 4,5 m. Drogą tą dojeżdżano do działki nr 2960 / T. K./ oraz do innych działek położonych na południe od drogi powiatowej / dz. 2426/2/. Po zachodniej stronie szlaku drożnego wkopane są słupki ogrodzeniowe wzdłuż działek 2956/12 i 2956/13 wznowionych przez geodetę w 2003 roku. Wzdłuż wschodniej granicy biegnie rów ok. 1 m , na jego krawędzi znajdują się nieprawne ograniczniki wkopane w 2003 roku przez G.. Pomiędzy działkami 2933 / M. i S. B. / i 2934/ W. i E. B. / na gruncie brak jest oznak istnienia szlaku drożnego.

S. B. i W. B. wyrazili zgodę na wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów zgodnie z mapą uzupełniającą wykonaną przez geodetę uprawnionego w odniesieniu do działek 2934/1 i 2934/2. L. S. reprezentujący E. B. oświadczył, że północna granica zagubionej parceli 4459/2 kończy się na zewnętrznej północnej krawędzi pasa drogi powiatowej , a według takiego wskazania działka ta nie weszłaby w skład działki 2934. Właściciele przyległych działek niejednoznacznie określili jej przebieg , a współwłaściciele i spadkobiercy nie wskazali przebiegu granic drogi. Spadkobiercy po E. B. nie stawili się na gruncie, nie odpowiedzieli też na pisma, z czego wynika, że nie są zainteresowani pomiarem na gruncie. Organ dodał, że działka 2956/2 / obecne 2956/12, 2956/13 i inne/ brała udział w wymianie gruntów. Następnie kilkakrotnie podlegała podziałom. Tak ustalone granice są prawnie obowiązujące i nie można ich zmienić w postępowaniu prowadzonym dla celów ewidencji gruntów. Ponadto ,jak wynika z porównania mapy ewidencyjnej z mapą uwłaszczeniową wymienione wyżej działki nie pokrywają się z aktem własności ziemi wydanym na rzecz A. K. i E. B..

Obecne na rozprawie strony oświadczyły, że działka 4459/2 powinna mieć szerokość ok. 4,5 m , wskazując granice działki na istniejącym mostku stanowiącym połączenie z drogą powiatową. Jednak pomiar zagubionej parceli, z uwagi na brak jednoznacznego wskazania przez zainteresowane strony jej granic oraz spór co do ich przebiegu - jest niemożliwy.

Zgodnie z § 36- 38 rozporządzenia przebieg granic działek wykazuje się na podstawie dokumentacji geodezyjnej sporządzonej w :

- postępowaniu rozgraniczeniowym

- w celu podziału nieruchomości

- postępowaniu scaleniowym i wymianie gruntów

- postępowaniu scaleniowym i podziału nieruchomości

- na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego ,a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej

- przy zakładaniu , na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów , katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.

W wypadku braku takiej dokumentacji, dane przebiegu granic pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie dokonanych w oparciu o złożone do protokołu granicznego zgodne oświadczenia woli ,które stawiły się w określonym miejscu i czasie.

Zgodnie z powyższym ustalono, że przebieg granicy gruntowej nr 4459/2 zgodnie z § 36 rozporządzenia można wykazać jedynie na podstawie pkt. 6 / dokumentacja przy zakładaniu katastru/. Dane zawarte w dokumentacji nie odpowiadają obecnym standardom technicznym , dlatego podjęto czynności mające na celu ustalenie przebiegu granic w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych. Pomiary te, zgodnie z § 37 rozporządzenia powinny być poprzedzone ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Podczas oględzin nie ustalono jednoznacznie przebiegu tych granic Inie ma możliwości wykonania w terenie pomiaru. Przebieg zagubionej parceli odtworzono na podstawie mapy katastralnej . W celu doprowadzenia do zgodności operatu ewidencji ze stanem uwłaszczeniowym orzeczono o wprowadzeniu zmian w ewidencji na podstawie mapy uzupełniającej wykonanej przez J. J..

W odwołaniu od powyższej decyzji W. B. wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia . Odwołująca zaprzeczyła by na gruncie istniał spór graniczny i zarzuciła, że zarówno ona, jak jej mąż zgodnie wskazali granicę swojej działki. W jej ocenie - nieobecność na rozprawie przedstawiciela Powiatowego Zarządu Dróg świadczy o wyrażeniu zgody na naniesienie spornej drogi na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000. Odwołująca nie wyraża natomiast zgody na uwidocznieniu końcówki parceli 4459/2 na części działki 2934twierdząc, że parcela ta tak głęboko nie sięga.

Pismem z dnia 13 lutego 2004 E. B. , działając przez pełnomocnika, przyłączył się do złożonego przez W. B. odwołania.

Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 roku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W podstawie prawnej decyzji wskazano : art. 138 §1 pkt.1 k.p.a. w zw. z art. 20 ust.1 i 2 oraz 7b ust.2 pkt.2ustawy z dnia 17 maja 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz. U. nr 240 poz. 2027 z 2005 roku ze zm.) oraz §45 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38 poz. 454 ).

W uzasadnieniu decyzji organ potwierdził, że podczas odnowienia operatu ewidencji gruntów wsi L. na bazie mapy zasadniczej w skali 1:2000 nastąpiła zmiana numeracji z systemu parcelowego na działkowy, w toku prac geodezyjnych nie wykazano działki odpowiadającej pgr nr 4459/2.

Następnie organ wskazał na treść przepisu art. 20 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne , zgodnie z którym ewidencja jest zbiorem informacji o gruntach i budynkach oraz o ich właścicielach. Wpisy w ewidencji gruntów i budynków nie przesądzają o tytule własności danego podmiotu do określonej nieruchomości , a organ ewidencyjny nie jest uprawniony do określania stanu prawnego nieruchomości i może jedynie rejestrować stan prawny wynikający z określonych dokumentów urzędowych. W czasie zakładania ewidencji i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków zdarzają się błędy i omyłki i w takim przypadku można je eliminować z urzędu lub na wniosek strony, wprowadzając zmiany w operacie ewidencji gruntów budynków.

Zgodnie § 46 ust.2 pkt.1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów budynków zmiany danych zawartych ewidencji wprowadza się z urzędu na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych. W przypadku oczywistego błędu organ przywraca stan istniejący przed popełnieniem błędu. Ponieważ podczas oględzin na gruncie zainteresowane strony nie wskazały jednoznacznie przebiegu granic pgr 4459/2 nie możliwe było zmierzenie tej parceli i sporządzenie na tej podstawie dokumentacji geodezyjnej.

Dalej organ przytoczył treść przepisu § 36 pkt. 6, zgodnie z którym przebieg granic działek wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej. W tym przypadku dokumentację taką stanowi mapa z założenia ewidencji gruntów na bazie mapy katastralnej w skali 1: 2880 . Natomiast w myśl §38 ust.2 , ustalenia przebiegu granic na gruncie dokonuje się w oparciu o złożone do protokołu granicznego zgodne oświadczenia woli uczestniczących stron. Podczas rozpraw na gruncie nie było zgodności co do przebiegu granic pgr 4459/2w związku z czym sporne granice można ustalić w postępowaniu rozgraniczeniowym.

Organ ewidencyjny nie jest uprawniony do ustalania właściciela nieruchomości. Jego kompetencja w sprawach własności zgodnie z § 44 pkt.2 oraz § 45 rozporządzenia jest ograniczona wyłącznie do rejestracji dokumentu stwierdzającego prawo własności. Dokumenty takie wymienia § 46 ust.2 , co wskazano wyżej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. B. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zarzuciła, że błędne metody pomiaru spowodowały, że zagubiona parcela została umieszczona na mapie w niewłaściwym miejscu. Potwierdzają to pomiary wykonane przez firmę G. Dodała, że wykonanie pomiaru uzupełniającego na podstawie § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów może doprowadzić do usunięcia błędu .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Dokonując kontroli w powyższym zakresie, Sąd nie stwierdził wad postępowania lub naruszeń prawa.

Zasady prowadzenia ewidencji i wprowadzania w niej zmian normuje ustawa z dnia 17maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj.Dz. U. Nr 240 poz. 2027 z 2005 r. ze zm.) zwana dalej ustawą . Zgodnie z art. 20 i 21 ustawy , ewidencja gruntów jest zbiorem informacji o gruntach i budynkach , które stanowią podstawę planowania przestrzennego , wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych , statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami. Odnośnie gruntów – zawiera ona informacje o ich położeniu , granicach , powierzchni , rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych , oznaczeniu ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, właścicielach i władających. Spełnia ona zatem funkcje informacyjno – techniczne, rejestrujące stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Ewidencję gruntów i budynków prowadzą, zgodnie z art. 22 ust.1 starostowie, a osoby, o których mowa w art. 20 ust.2 pkt.1/ właściciele lub inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki / są obowiązane zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją, z wyjątkiem tych, które wynikają z decyzji właściwych organów./ ust.2/.

Ze wskazanego przepisu art. 20 ustawy, w zw. z § 44 pkt 2 i § 47 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38 poz. 454), zwanego dalej rozporządzeniem, wynika, że ewidencja ta powinna być utrzymana w stanie aktualności. Aktualizacji danych dokonuje się na podstawie przedłożonych dokumentów, którymi są: prawomocne orzeczenia, decyzje, akty notarialne, akty normatywne ilustrujące stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów /art. 20 w zw. z art. 23 ustawy i § 46 rozporządzenia/. Oznacza to, że w toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w wymienionych dokumentach , a także rozstrzygać sporów dotyczących własności. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która ma charakter techniczno – deklaratoryjny i znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych / vide: wyroki NSA 27 . 10. 1998sygn. II S.A. 1094/98 LEX nr 41305, NSA z 20.11.1998 sygn. II.SA 914/98 LEX 41816, NSA z 13.05.1999 sygn. II SA566/99LEX46217/. W świetle powyższego – kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian.

W rozpatrywanej sprawie jest bezsporne, że podczas odnowienia ewidencji gruntów dawna parcela gruntowa nr 4459/2/droga/ ,której własność potwierdza akt własności ziemi AWZ RGn-451/310-13/86/74 na rzecz A. K. i E. B., została błędnie włączona do działek nr 2934 i 2961 wykazanych na rzecz S. S.. Porównanie mapy w skali 1:2880 z obowiązującą mapą ewidencyjną wskazuje, że mapa w skali 1 : 2000 nie wykazuje działki 4459/2, a na działce nr 2961 zaznaczono jedynie kontur drogi. Organ I instancji orzekł o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów w oparciu o w/w przepisy art. 20 i 22 ustawy stwierdzając, że w odnowionym operacie ewidencyjnym została pominięta droga odpowiadająca byłej pgr 4459/2 jako przedmiot odrębnej własności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 2006 roku sygn. II S.A./Rz 705/04 stwierdził, że dokonanie zmian w ewidencji gruntów przez ponowne naniesienie na aktualną mapę ewidencyjną dawnej działki 4459/2 było zasadne. Sąd ten jednak uchylił decyzje obu instancji wskazując, że organy nie uwzględniły przepisów § 36 – 38 rozporządzenia i mimo stwierdzenia ,że przedmiotowa działka "zaginęła" ,nie dokonały jej pomiarów w celu ustalenia przebiegu granic. Sąd zalecił, by przy ponownym prowadzeniu postępowania uwzględnić przepisy rozporządzenia , ustalając przebieg granicy "zagubionej" parceli.

Mimo wytycznych Sądu , Starosta ponownie orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji, nie dokonując wyznaczenia granic przedmiotowej parceli.

Organ ten przeprowadził rozprawy administracyjne na gruncie w dniach 19 października 2006 roku i 24 listopada 2006 roku .Na rozprawy, mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawili się : A.i K., J. K., E..K., S. G., K. B. ,A. K. , przedstawiciel Zarządu Dróg Powiatowych i Urzędu Gminy w L. Organ wskazał, że współwłaściciele przedmiotowej parceli – A. K. i spadkobierca po drugim współwłaścicielu – E. B. oświadczyli w dniu 30 marca 2004 roku , że nie są zainteresowani sprawą. Na oględziny w 2006 roku osoby te nie stawiły się.

Obecne na rozprawach strony przyznały fakt "zagubienia" w mapach przedmiotowej parceli , jednak nie potrafiły jednoznacznie wskazać jej przebiegu na gruncie. Organ stwierdził, że przyjęcie przebiegu granicy zgodnie z protokołem firmy G /zleconego przez W. i E. B./ nie jest możliwe ze względu na fakt , że operat geodezyjny wykonany do celów prawnych nie został do chwili obecnej przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W tej sytuacji organ stwierdził, że pomiar na gruncie "zagubionej" parceli z uwagi na brak jednoznacznego wskazania przez zainteresowane strony oraz spór co do ich przebiegu nie może być zrealizowany.

Stosownie do przepisu § 36 rozporządzenia przebieg granic wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej ,przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej :

1/ w postępowaniu rozgraniczeniowym

2/ w celu podziału nieruchomości

3/ w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów

4/ w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości

5/ na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego , a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej

6/ przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów ,katastru nieruchomości i ewidencji gruntów budynków.

W razie braku takiej dokumentacji, dane dotyczące przebiegu granic ewidencyjnych pozyskuje się, zgodnie z § 37 w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Przepis § 38 ust.2 stanowi, że ustalenia przebiegu granic na gruncie dokonuje wykonawca w oparciu o złożone do protokołu granicznego zgodne oświadczenia woli osób, które stawiły się w określonym zawiadomieniu miejscu i terminie, a ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała ich stabilizacja może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych/ ust.3/.

Organ odwoławczy, utrzymując decyzję Starosty w mocy wskazał na treść w/w przepisów i stwierdził, że podczas rozpraw administracyjnych na gruncie nie było zgodności co do przebiegu granic pgr 4459/2, w związku z czym sporne granice można ustalić w postępowaniu rozgraniczeniowym na wniosek zainteresowanych stron.

Sąd podziela ten pogląd, mimo stwierdzenia, że organy nie zrealizowały wytycznych Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 maja 2006 roku II OSK 816/05 wyraził pogląd, że rozstrzygając sprawę w ponownym postępowaniu organ administracyjny dysponuje takimi samymi możliwościami w zakresie sposobu rozstrzygnięcia , jakimi dysponował w pierwotnym postępowaniu, oczywiście z ograniczeniami wynikającymi z zasady związania z oceną prawną sądu administracyjnego. Jeżeli uzupełnione postępowanie wskazuje na zasadność poprzedniej decyzji ,nic nie stoi na przeszkodzie wydaniu identycznego z poprzednim rozstrzygnięcia , z odpowiednim – oczywiście pogłębionym- uzasadnieniem.

W rozpatrywanej sprawie zaistniała taka właśnie sytuacja. Organ stosując się do wytycznych Sądu przeprowadził postępowanie zgodnie z przepisami dotyczącymi sposobu ustalenia przebiegu granic na gruncie, jednak , jak wskazano wyżej, wobec braku jednomyślnego wskazania przebiegu granic "zagubionej" parceli, nie miał możliwości dokonania pomiaru na gruncie, a co za tym idzie- wytyczenia granic. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że wykonanie pomiaru uzupełniającego na podstawie § 37 rozporządzenia doprowadzi do usunięcia błędu, bowiem , jak wskazano wyżej – tryb tych czynności wyznacza przepis §38 , a ustalenia przebiegu granic dokonuje się w oparciu o złożone do protokołu zgodne oświadczenia woli osób , które stawiły się na gruncie. Takiego oświadczenia woli brak jest w aktach sprawy. Także opinia geodezyjno – prawna wykonana prywatnie dla skarżącej przez G., dołączona do akt sądowych nie jest dla Sądu wiążąca. Jak wskazano wyżej, pomiary wykonane przez tę firmę nie zostały włączone do zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Wskazując na powyższe, Sąd skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.