Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 272/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na działanie Prokuratora Rejonowego w S. w przedmiocie sposobu prowadzenia postępowania karnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ,


UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2018 r. P. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargą na działanie Prokuratora Rejonowego w S. w zakresie sposobu prowadzenia postępowania karnego.

Prokurator Rejonowy w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że postępowania karne pozostają poza kognicją sądu administracyjnego. Dodatkowo oświadczył, że wobec skarżącego nie wydawano żadnych decyzji administracyjnych mogących stanowić podstawę skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, albowiem sprawa nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie skargą do sądu administracyjnego zostało objęte działanie Prokuratora Rejonowego w S. w przedmiocie sposobu prowadzenia postępowania karnego. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1767) prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Natomiast w świetle art. 1 ust. 1 tej ustawy prokuraturę stanowią Prokurator Generalny, Prokurator Krajowy, pozostali zastępcy Prokuratora Generalnego oraz prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury i prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Analiza powyższych przepisów wyraźnie wskazuje, iż ustawodawca nie przewidział możliwości sprawowania kontroli przez sądy administracyjne nad działaniem prokuratury, tj. możliwości oceny, czy i jakie prokurator powinien podjąć kroki w ramach przyznanych mu uprawnień. Wszelkie aspekty postępowania karnego zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora reguluje ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1904 z późn. zm.). Działalność organów prowadzących postępowanie karne w takim zakresie, w jakim polega ona na prowadzeniu tego postępowania nie należy zatem do administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie zawierają również unormowań szczególnych poddających działalność organów prowadzących postępowanie karne kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.

W konsekwencji skoro działalność prokuratury powszechnej (w tej sprawie Prokuratura Rejonowego w S.) nie jest objęta właściwością wojewódzkich sądów administracyjnych, to wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.