Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 954/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 7
journal: Dz.U. 2001 nr 76 poz 804
law: Ustawa z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik (spr.) Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi na decyzję Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego z dnia [...] 2005 roku nr [...] w przedmiocie jednorazowego odszkodowania z tytułu skróconego okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2005r. Dowódca [...] Okręgu Wojskowego, po rozpatrzeniu odwołania chor. szt. Piotra T., utrzymał w mocy wydaną przez Dowódcę Jednostki Wojskowej nr [...] w B. na podstawie art. 14 ust. 1, 2 i 7 ustawy z dnia 25 maja 2001r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej (Dz. U. nr 76, poz. 804 ze zm.) oraz art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) w dniu [...] 2005r. decyzję nr [...] o odmowie przyznania wyżej wymienionemu jednorazowego odszkodowania z tytułu skróconego okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.

Wypowiedzenie stosunku służbowego nastąpiło w związku z rozformowaniem macierzystej jednostki Piotra T. oraz niewyrażeniem przez niego zgody na wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe. Na jego wniosek skrócono okres wypowiedzenia do jednego miesiąca.

Jako powód odmowy wypłaty odszkodowania organ I instancji wskazał, iż odszkodowanie przysługuje w razie skrócenia okresu wypowiedzenia do dnia 31 grudnia 2003r., gdy tymczasem na wniosek Piotra T., któremu wypowiedziano stosunek służbowy w dniu [...] 2004r., skrócono okres wypowiedzenia do [...] 2004r. Jakkolwiek Piotr T. ubiega się o jednorazowe odszkodowanie na podstawie art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 25 maja 2001r., w myśl którego przepisy ust. 1 -6 stosuje się również do żołnierzy zawodowych, którym organ wojskowy wypowiedział stosunek służbowy po dniu 31 grudnia 2000r., a którzy do dnia wejścia w życie ustawy (tj. 9 sierpnia 2001r.) nie zostali zwolnieni ze służby, to jednak przepisu tego nie można stosować w oderwaniu od art. 14 ust. 1 co oznacza, iż datą graniczną skrócenia okresu wypowiedzenia jest 31 grudnia 2003r.

Odwołując się od decyzji z dnia [...] 2005r. Piotr T. zarzucił naruszenie art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 25 maja 2001r. (Dz. U. nr 76 poz. 804) poprzez jego błędną interpretację, a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż w konkretnym przypadku nie ma podstaw do wypłaty odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia. Zdaniem odwołującego się skoro stosunek służby zawodowej został wypowiedziany po dniu [...] 2000r., a w dniu wejścia w życie ustawy skarżący nie był zwolniony ze służby wojskowej, to wprost odczytując powyższy przepis przyjąć należy, iż zostały spełnione przesłanki do jego zastosowania.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Dowódca [...] Okręgu Wojskowego stwierdził, iż przepisami o podstawowym znaczeniu w sprawie o jednorazowe odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, dokonanego przez organ wojskowy w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 grudnia 2003r. są ust. 1 i 2 art. 14 ustawy z 25 maja 2001 r., która z wyjątkiem art. 11 weszła z życie w dniu 9 lipca 2001r. Wynika z nich, iż do dnia 31 grudnia 2003r. okres wypowiedzenia dokonanego przez organ wojskowy mógł być na wniosek żołnierza skrócony, nie więcej jednak niż do 1 miesiąca, skutkując wypłatą jednorazowego odszkodowania w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, za każdy miesiąc skróconego okresu wypowiedzenia.

Według organu odwoławczego treść wymienionych przepisów jednoznacznie wskazuje, iż datą krańcową składania wniosku o skrócenie okresu wypowiedzenia jest dzień 31 grudnia 2003r., co oznacza, iż żołnierz, któremu wcześniej dokonano wypowiedzenia mógł złożyć wniosek w tym przedmiocie do powyższego dnia. Skoro wypowiedzenie stosunku służbowego Piotrowi T. dokonane zostało 2 lipca 2004r., a więc po dacie 31 grudnia 2003r., nie mógł skutecznie ubiegać się o odszkodowanie na postawie art. 1 i 2 ustawy. Jakkolwiek w art. 14 ust. 7 ustawodawca objął zakresem działania przepisów art. 14 ust. 1 - 6 cyt. ustawy również żołnierzy zawodowych, którzy w dniu wejścia w życie ustawy - 9 lipca 2001r. byli w trakcie wypowiedzenia im stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy po 31 grudnia 2000r. (czyli przed wejściem w życie ustawy), zrównując ich pod względem wynikających z wymienionych przepisów uprawnień z żołnierzami, którym wypowiedziano stosunek służbowy po dniu wejścia w życie ustawy, to tym samym objął ich także ograniczeniem wynikającym z ustawowego terminu - 31 grudnia 2003r. w zakresie możliwości wystąpienia z wnioskiem o skrócenie okresu wypowiedzenia i otrzymania z tego tytułu jednorazowego odszkodowania.

Zdaniem organu odwoławczego z art. 14 ustawy nie wynika, by żołnierze zwalniani po 9 lipca 2001r. mogli bez ograniczeń czasowych korzystać z przewidzianych w tym artykule uprawnień.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dowódcy [...]Okręgu Wojskowego Piotr T. ponowił zarzut dotyczący obrazy art. 14 ustawy o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 76 poz. 804 ze zm. ) poprzez jego błędną interpretację. Zdaniem skarżącego nie można zgodzić się ze stosunkiem organów I i II instancji, iż art. 14 ust. 7 ustawy należy odczytać w powiązaniu z ust. 1 tego artykułu.

Skarżący zwrócił uwagę, iż zakres i szczególne znaczenie art. 14 ustawy były przedmiotem omówienia w uchwale Sądu Najwyższego III UZP 2/2004 z dnia 5 października 2004r. oraz, że zawiera on szczególną regulację prawną względem ogólnie obowiązujących zasad sformułowanych w art. 78-79 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych z 30 czerwca 1970 r. (odpowiednio art. 114 i 117 nowej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Skoro powyższa ustawa ma charakter czasowy i obowiązuje od 2001r. do 31 grudnia 2005r., to zdaniem skarżącego, jej unormowania mają pierwszeństwo przed przepisami ogólnymi regulującymi zasady rozwiązywania stosunku służbowego żołnierzy zawodowych.

W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] Okręgu Wojskowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wywodząc, iż organ wojskowy nie wypowiedział Piotrowi T. stosunku służbowego przed dniem wyjścia w życie ustawy z dnia 25 lipca 2001r., tj. przed 9 lipca 2001r. i w chwili wejścia w życie ustawy nie biegło w stosunku do niego wypowiedzenie, w związku z czym nie może mieć do niego zastosowania art. 14 ust.7.

Zatem rozwiązanie stosunku służbowego ze skarżącym odbyło się na ogólnych zasadach - na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego przez organ wojskowy i po skróceniu okresu wypowiedzenia na wniosek skarżącego, bez prawa do jednorazowego odszkodowania - określonych w art. 78 ust. 2 pkt 2 i art. 79 ust. 4-6 ustawy z 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 1997r. nr 10 poz. 55 ze zm.)

Organ podkreślił nadto, że w żadnym z wydanych na tle art. 14 ustawy z dnia 15 maja 2001r. orzeczeń Sąd Najwyższy nie dokonał wykładni uzasadniającej stanowisko skarżącego w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 76 poz. 804 ze zm.) stanowi, jak trafnie zauważa skarżący, szczególną regulację w stosunku do zawartych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych unormowań dotyczących wypowiadania stosunku służbowego i skracania okresu wypowiedzenia przewidując, niezależnie od przysługujących zwykle z tego tytułu świadczeń pieniężnych, wypłatę jednorazowego odszkodowania w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, za każdy miesiąc skrócenia okresu wypowiedzenia.

Nie oznacza to jednak, iż regulacja ta może być stosowana mimo niezaistnienia określonych w niej warunków.

Przepis ustępu 7 wskazanego artykułu, przyznając uprawnienie do tego rodzaju odszkodowania także żołnierzom zawodowym, którym organ wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej po dniu 31 grudnia 2000r., a którzy do dnia wejścia w życie ustawy, to jest do 9 lipca 2001r. nie zostali zwolnieniu z tej służby, w jednoznaczny sposób odsyła do ustępów poprzedzających stwierdzając, iż przepisy ust. 1 - 6 stosuje się do żołnierzy zawodowych wymienionych w ustępie 7.

Ze względu na to, że powyższe odesłanie obejmuje także ust. 1 art. 14, w którym zakreślono do dnia 31 grudnia 2003r. termin wystąpienia przez żołnierza o skrócenie okresu wypowiedzenia dokonanego przez organ wojskowy, to wskazane ograniczenie czasowe niewątpliwie odnosi się również do osób, o których mowa w ust. 7 pozostających nadal w chwili wejścia w życie ustawy z dnia 25 maja 2001r. w stosunku służby.

Trafna jest również argumentacja organu odwoławczego, iż wykładnia treści samego tylko ust. 7 art. 14 nakazuje przyjąć, że skoro dotyczy on żołnierzy zawodowych, którzy do dnia 9 lipca 2001r. (data wejścia w życie ustawy) nie zostali zwolnieni, to tym samym wypowiedzenie im stosunku służbowego musiało nastąpić przed tym dniem, ale jednocześnie po 31 grudnia 2000r.(czyli między 31 grudnia a 9 lipca 2001r.), czego wymaga ustawodawca w tymże ustępie 7.

W ten sposób zrównane zostały uprawnienia żołnierzy zawodowych którym wypowiedziano i skrócono okres wypowiedzenia stosunku służbowego po wejściu w życie ustawy wprowadzającej z tego tytułu prawo do jednorazowego odszkodowania, z uprawnieniami tych żołnierzy którzy w dacie 9 lipca 2001r. pozostawali "na skróconym wypowiedzeniu" i którzy w normalnych warunkach takiego odszkodowania by nie otrzymali.

Ze względu na to, iż okres wypowiedzenia dokonanego skarżącemu w dniu 28 czerwca 2004r upłynął w wyniku skrócenia z dniem 2 sierpnia 2004r., w związku z czym nie mógł wcześniej, bo w dniu 9 lipca 2001r. pozostawać w okresie wypowiedzenia, jak również nie został spełniony warunek (bo nie mógł być) wystąpienia o skrócenie okresu wypowiedzenia przed dniem 1 stycznia 2004r., przeto nie zachodziły przesłanki do wydania pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia w przedmiocie jednorazowego odszkodowania w oparciu o art. 14 ust. 7 ustawy o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Uznając w związku z powyższym, iż organ II instancji przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa - dokonał prawidłowej ich interpretacji, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) orzekł o oddaleniu skargi wobec jej bezzasadności.