Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 365/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 518
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
Teza: Przepis art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.) obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwacyjne, bieżące remonty, czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124 „b” ust. 1 tej ustawy.

TEZY

Przepis art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.) obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwacyjne, bieżące remonty, czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124 „b” ust. 1 tej ustawy.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 września 2015 r. sprawy ze skargi A. L. i P. L. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności.

Wnioskiem złożonym dnia [...] marca 2014r. P. S.A. w L. zwróciło się do Starosty Powiatowego w S. o decyzyjne ograniczenie skarżącym A. L. i P. L. sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...], położonej w D., poprzez udzielenie wnioskodawcy zezwolenia na przebudowę, założenie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych podziemnych lub naziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń i ich konserwację. Z wniosku wynikało, że zakres planowanej inwestycji w postaci przebudowy linii elektroenergetycznej 110kV na działce [...] w D. będzie obejmował:

- zdemontowanie dotychczasowych przewodów i ich usunięcie,

- rozciągnięcie i zawieszenie nowych przewodów na słupach znajdujących się poza granicami nieruchomości oraz, że pas technologiczny linii elektroenergetycznej obejmuje powierzchnię 1988 metrów kwadratowych.

Z uzasadnienia wniosku wynikało też, że planowana przebudowa linii, w tym odcinka nad nieruchomością skarżących, dotyczy linii elektroenergetycznej wybudowanej w początkach lat 70 – tych XX wieku, relacji S. – S. do rzeki B., oraz, że obecnie obowiązujący w Gminie D. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą Rady Miasta w D. z dnia [...] listopada 2013r, zawierający szczegółowe ustalenia dotyczące zachowania, adaptacji, przebudowy i modernizacji istniejących linii elektroenergetycznych wysokiego, średniego i niskiego napięcia, odnosi się także do ujętej na rysunku planu, istniejącej w terenie, linii elektroenergetycznej 110kV relacji S. – S. z jej przebiegiem nad działką skarżących o numerze [...] położoną w D. Wnioskodawca wskazał też, że były prowadzone rokowania ze skarżącymi na potwierdzenie czego przedłożył pismo skierowane do skarżących z [...] listopada 2013r., odpowiedź skarżącego z [...] listopada 2013r. odmawiające zgody na proponowane warunki finansowe korzystania z nieruchomości oraz kolejną propozycję zawarcia umowy z dnia [...] grudnia 2013r., na którą wnioskodawca nie otrzymał odpowiedzi.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014r. wnioskodawca doprecyzował, że jego wniosek jest oparty na treści art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W trakcie zaś postępowania administracyjnego skarżący P. L. poinformował Starostę Powiatowego w S., że wnioskodawca powinien dysponować pismem strony z dnia [...] listopada 2014r. o zgodzie na wymianę przewodów linii 110kV przebiegającej nad działką [...] w D. nieodpłatnie przy wymianie poza okresem produkcji rolnej lub odpłatnie za odszkodowaniem 1400 złotych w przypadku zniszczeń a zatem, że nie ma potrzeby decyzyjnego ograniczania prawa do nieruchomości. Wnioskodawca przesłał wówczas organowi udzieloną skarżącemu odpowiedź na jego pismo z dnia [...] listopada 2014r., w której wnioskodawca wyraził stanowisko o konieczności kontynuowania procedury decyzyjnego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z uwagi na brak zgody małżonki skarżącego na wymianę linii oraz konieczność zawarcia umowy służebności przesyłu.

Przy takich dowodach Starosta S. decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. powołując się na art. 124 ust. 1,2,3,4,6,7 w związku z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości skarżących o numerze [...] położonej w D. poprzez udzielenie P. S.A. w L. zezwolenia na przebudowę na ww. nieruchomości istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110kV relacji S. – S. do rzeki B., wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą, w tym zdemontowanie dotychczasowych przewodów, ich usunięcie i zamontowanie nowych przewodów. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że zostały spełnione wszystkie przesłanki ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości określone art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarżący wywiedli odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzucili jej niezgodność z prawem, naruszenie przez organ I instancji przepisów art. 7,8,9,11 K.p.a. oraz brak przeprowadzenia koniecznych rokowań pomiędzy stronami. Z uwagi zaś na powołanie się w jednym fragmencie uzasadnienia decyzji, na art. 123 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odwołujący się zarzucili nieważność przedmiotowej decyzji.

Wojewoda P. po rozpoznaniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] marca 2015r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji odwoławczej opisał wniosek inwestora a następnie przytoczył brzmienie art. 124 ust. 1 i 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Następnie odwołując się do stanowisk sądów administracyjnych podkreślił wyjątkowość administracyjnego ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości i konieczność zgodności lokalizacji (przebiegu) inwestycji celu publicznego, na potrzeby której ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest konieczne, z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ II instancji podkreślił, że przebudowa linii elektroenergetycznej 110kV z odcinkiem przebiegającym nad nieruchomością skarżących, jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla Gminy D. Wojewoda stwierdził także, że udzielenie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości skarżących poprzedzone zostało koniecznymi rokowaniami. Wyjaśnił istotę rokowań w nawiązaniu do stanowisk sądów administracyjnych oraz wypowiedzi komentatorów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a następnie wskazał na wynikającą z materiału dowodowego treść korespondencji między wnioskodawcą a skarżącymi i stwierdził, że z protokołów z rokowań oraz pisma skarżącego z dnia [...] listopada 2014r. wynika, że właściciel nieruchomości nie wyraził zgody na propozycję przedstawioną przez wnioskodawcę. Organ odwoławczy nie dopatrzył się niewyjaśnienia koniecznych dla wydania decyzji okoliczności sprawy oraz nie podzielił zarzutu odwołujących się dowolności oceny materiału dowodowego. Przywołanie na stronie 5- tej, wers 10-ty uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej, art. 123 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, organ II instancji uznał za oczywistą omyłkę pisarską, wymagającą jedynie sprostowania, co wyprowadził z porównania treści decyzji ze znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami.

W skardze wywiedzionej do sądu administracyjnego przez małżonków L. na powyższą decyzję ostateczną zostały podniesione następujące zarzuty:

- naruszenia prawa materialnego w postaci art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy na dzień wydania tej decyzji skarżący wyrazili zgodę na udostępnienie na rzecz P. S.A. i ich podwykonawcy Z., swojej nieruchomości w tożsamym celu, jak określony w decyzji a zatem nie zaktualizowały się obligatoryjne dla wydania decyzji przesłanki ustawowe a nadto poprzez brak precyzyjnego określenia terminu na jaki udzielono zezwolenia,

- naruszenie procedury administracyjnej tj. art. 138 par. 1 pkt 2 K.p.a. poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji w sytuacji gdy w postępowaniu pierwszoinstancyjnym doszło do naruszenia art. 7, 77 par. 3, 107 par. 3 i 8 K.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania i wyjaśnienia sprawy co do okoliczności braku zgody skarżących na przebudowę linii elektroenergetycznej oraz naruszenie art. 86 w związku z art. 79 par. 1 K.p.a. w związku z art. 67 par. 2 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 10 K.p.a. poprzez przesłuchanie w dniu 6 listopada 2014r. P. L. bez sporządzenia protokołu z przesłuchania a sporządzenia jedynie notatki z tej czynności oraz bez uprzedniego zawiadomienia o tej czynności skarżącej A. L., co uniemożliwiło jej zadawanie pytań współskarżącemu oraz zaprezentowanie własnego stanowiska a także naruszenie art. 86 K.p.a. w związku z art. 80 Kp.a. poprzez nieprzesłuchanie w charakterze strony A. L. i niewyjaśnienie w ten sposób okoliczności wyrażenia także przez nią zgody na przebudowę linii elektroenergetycznej.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący sprecyzowali wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji , a także decyzji organu I instancji oraz zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postepowania sądowego.

Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje;

Skarga podlegała oddaleniu albowiem Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji zarzucanego przez skarżących naruszenia przepisów prawa. Decyzja ograniczająca sposób korzystania przez skarżących z ich nieruchomości została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa i w granicach zakreślonych ich treścią, co dla sądu administracyjnego, kontrolującego zaskarżony akt wyłącznie poprzez pryzmat jego zgodności z prawem, stanowiło uzasadnioną podstawę dla oddalenia skargi.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowiącym materialnoprawną podstawę kwestionowanej decyzji, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może w drodze decyzji ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje – jak stanowi cytowany przepis – zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Treść przytoczonego przepisu wskazuje zatem, że przesłankami uzasadniającymi jego zastosowanie, są:

- uzasadniona miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego potrzeba przeprowadzenia przez daną nieruchomość inwestycji liniowej celu publicznego służącej przesyłaniu lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, łączności publicznej i sygnalizacji wraz z niezbędnymi do korzystania z tych przewodów i urządzeń obiektów

- brak zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenie przez jego nieruchomość opisanej wyżej inwestycji.

Nadto z art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że udzielenie zezwolenia na decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości dla przeprowadzenia inwestycji celu publicznego opisanej ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie a do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Instytucja opisana art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest jednolicie interpretowana przez sądy administracyjne i doktrynę. Administracyjne ograniczenie sposobu korzystania właściciela nieruchomości ze swego prawa własności ma charakter wyjątkowy jak każde ograniczenie uprawnień właścicielskich. Służy ściśle określonemu celowi publicznemu, którego realizacja została przewidziana w ściśle określony sposób, a osiągnięcie którego to celu stało się niemożliwe w drodze ugody z właścicielem nieruchomości,

Materiał dowodowy zawarty w aktach administracyjnych niewątpliwie pozwalał na uznanie, że spełnione zostały wymienione wyżej ustawowe przesłanki pozwalające na decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania przez skarżących z ich nieruchomości, oznaczonej numerem geodezyjnym [...], położonej w D.

Nie ulega wątpliwości, że przez wyżej wymienioną nieruchomość skarżących przebiega napowietrzna linia elektroenergetyczna 110 kV relacji S.- S. do rzeki B. Linia ta wybudowana została w latach 70 - tych XX wieku a obowiązujący obecnie na terenie Gminy D. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Miasta w D. z dnia [...] listopada 2013r. zawiera szczegółowe zasady dotyczące zachowania, adaptacji, przebudowy i modernizacji istniejących linii elektroenergetycznych wysokiego, średniego i niskiego napięcia i odnosi się również do zinwentaryzowanej na rysunku tego planu linii elektroenergetycznej 110 kV relacji S.- S. z jej przebiegiem nad działką skarżących o numerze [...] położoną w D. Decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości "obciążonych" przebiegiem linii elektroenergetycznej dla potrzeb przebudowy takiej linii, mogło nastąpić wyłącznie w oparciu o art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od postaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prac konserwacyjne, bieżące remonty, czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124 "b" ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Akta administracyjne sprawy wskazują, że wnioskodawca w skierowanym do organu piśmie z dnia 18 kwietnia 2014r. wyraźnie sprecyzował, że wniosek swój opiera na treści art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na etapie ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości dla potrzeb realizacji inwestycji celu publicznego o przebiegu przesądzonym planem zagospodarowania przestrzennego nie ma już możliwości kwestionowania usytuowania linii. Zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przesądza bowiem albo miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Zdaniem Sądu udzielenie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzedzone zostało rokowaniami ze skarżącymi zmierzającymi do uzyskania ich zgody na poprowadzenie linii elektroenergetycznej. Celem ustanowionego w art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami obowiązku przeprowadzenia rokowań jest umożliwienie konsensualnego załatwienia sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażone zostało stanowisko, że niemożność uzyskania zgody właściciela zachodzi wówczas, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia (wyrok WSA w Białymstoku z 12.022013r. sygn IISA/Bk 692/12, wyrok WSA w Lublinie z dnia 30.06.2011r. sygn. IISA/Lu 301/11). Przepisy art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie określają przy tym ani formy rokowań ani też sposobu ich dokumentowania.

Akta sprawy administracyjnej wskazują, że skarżący zostali zaproszeni do rokowań pismem wnioskodawcy z dnia [...] listopada 2013r. W piśmie tym inwestor określił zakres prac oraz zaproponował właścicielom odszkodowanie w kwocie 600 złotych z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości. Stwierdził, że w przypadku braku zaakceptowania warunków umowy lub innych oczekiwań, skarżący powinni przedstawić kwotę oczekiwanego odszkodowania. Na pismo powyższe odpowiedział wyłącznie skarżący wyrażając w swojej odpowiedzi niezadowolenie z proponowanego odszkodowania oraz opisując niedogodności wiążące się z przebiegiem nad nieruchomością linii napowietrznej. W kolejnym piśmie skierowanym do obojga skarżących (z dnia [...] grudnia 2013r.) wnioskodawca przedstawił szczegółowy sposób wyliczania odszkodowania, które zaproponował w kwocie 1400 złotych oraz podkreślił, że linia elektroenergetyczna istnieje od kilkudziesięciu lat i jest ujęta w obecnie obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako obiekt istniejący z wydzielonym pasem technologicznym. Na powyższe pismo wnioskodawca nie uzyskał odpowiedzi, co stanowiło dla niego impuls do wystąpienia w marcu 2014r. z wnioskiem o decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości skarżących. Akta sprawy administracyjnej wskazują przy tym, że wyrażona w trakcie postępowania administracyjnego przez skarżącego P. L. (w piśmie z dnia [...] listopada 2014r.) zgoda na wymianę przewodów linii elektroenergetycznej, nie została przez wnioskodawcę potraktowana jako wznowienie rokowań, prowadzące do wstrzymania procedury uzyskania decyzji z uwagi na to, że pismo było podpisane wyłącznie przez skarżącego podczas, gdy współwłaścicielem nieruchomości była także skarżąca A. L. a także z uwagi na konieczność obciążenia nieruchomości służebnością przesyłu.

W świetle opisanej wyżej korespondencji wnioskodawcy z właścicielami nieruchomości, niewątpliwie wynika, że podejmowane były przez inwestora próby polubownego określenia warunków ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżących w celu przebudowy linii elektroenergetycznej, które zakończyły się niepowodzeniem. Dopiero nie dostrzegając szans na zawarcie porozumienia z obojgiem skarżących, wnioskodawca zdecydował się złożyć wniosek o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania skarżących z ich nieruchomości. Skład orzekający zgadza się ze stanowiskiem organu, że rokowania może przerwać każdy z uczestników negocjacji niedostrzegający realnych szans na zawarcie porozumienia. Poprzez "przedłużanie" toku korespondencji niemożliwe byłoby rozpoczęcie procesu budowlanego dla każdej inwestycji liniowej celu publicznego albowiem inwestor nie byłby w stanie uzyskać tytułu prawnego do władania nieruchomością na cele budowlane.

Wbrew zarzutom skarżącego sprecyzowanym w skardze, decyzja została podjęta po przeprowadzeniu postępowania w sposób właściwy i po wyjaśnieniu okoliczności istotnych dla treści decyzji. Postępowanie dowodowe prowadzone przez organ na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, sprowadza się do ustalenia konieczności realizacji inwestycji celu publicznego objętej dyspozycją ustępu 1 art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustalenia faktu poprzedzenia wniosku rokowaniami prowadzonymi z właścicielami nieruchomości, niezakończonymi powodzeniem. Nie podlegają w tym postępowaniu ocenie same warunki negocjacji czy proponowana kwota odszkodowania. W samym postępowaniu nie obowiązuje też wymóg przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, którą zgodnie z art. 89 par. 1 K.p.a. organ przeprowadza na wniosek lub z urzędu, gdy tego wymaga przepis prawa albo tylko wtedy, gdy zapewni to przyśpieszenie lub uproszczenie postępowania. Na etapie postępowania administracyjnego skarżący nie wnosili o przeprowadzenie rozprawy, a ustawa o gospodarce nieruchomościami nie przewiduje obowiązku przeprowadzenia rozprawy dla wydania decyzji, o jakiej mowa w art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Postawienie w skardze zarzutu braku przeprowadzenia rozprawy, której wyznaczenie miałaby uzasadniać wyłącznie potrzeba wyjaśnienia zgody współskarżącej A. L. na udostępnienie nieruchomości, pozostaje w sprzeczności z brakiem zainteresowania współskarżącej rokowaniami, wyrażanego niepodpisywaniem się pod korespondencją wysyłaną w odpowiedzi na zaproszenie do rokowań. Zarzut naruszenia przepisu art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez brak określenia w decyzji terminu, na jaki nastąpić ma ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, jest zarzutem oczywiście bezzasadnym. Wskazywanie w decyzji wydawanej w oparciu o art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, terminu, w którym inwestor może podejmować prace niezbędne do przeprowadzenia na nieruchomości inwestycji celu publicznego, nie znajduje oparcia w treści przepisu. Jak trafnie stwierdził WSA w Kielcach w wyroku z dnia 29 kwietnia 2015r. sygn. II SA/Ke 267/15 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) realizacja inwestycji celu publicznego wykraczająca poza zakres remontu, konserwacji, czy usuwanie awarii, wymagająca decyzyjnego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, nie wiąże się z wymogiem określania w decyzji okresu ograniczenia uprawnień właścicielskich. Podobne stanowisko wyraziły także inne sądy administracyjne: WSA w Krakowie w wyroku z dnia 23 października 2012r. sygn. II SA/Kr 681/12 i WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 5 lutego 2015r. sygn. IISA/Gl 1137/14. Ten ostatnio wymieniony sąd administracyjny wprost stwierdził, że określenie terminu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w decyzji wydawanej na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, miałoby miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Godzi się podkreślić raz jeszcze, nawiązując do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, że zlokalizowanie nad nieruchomością skarżących napowietrznej linii elektroenergetycznej nastąpiło kilkadziesiąt lat temu a obecne ograniczenie uprawnień właścicielskich wiąże się z koniecznością przebudowy funkcjonującej od lat linii.

Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).