Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 262/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.  1a pkt 4, 7 i 13 , art. 2, art. 5 § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 1 ust 1, art. 39, art. 42 ust. 5, 5 a i 6
journal: Dz.U. 2007 nr 70 poz 473
law: Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.
article: art. 11 a ust. 1 pkt 1, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 17 ust. 1 pkt 5 i 6, art. 47 ust. 1, art. 54 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2012 r. sprawy ze skargi Ośrodka [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu tytułu wykonawczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych, w związku z nieuregulowaniem przez M.B. (zam. [...]) opłaty za pobyt w Izbie Wytrzeźwień, wystawił w dniu [...] października 2011 roku tytuł wykonawczy nr [...], który następnie przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 roku ([...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowił zwrócić tenże tytuł wykonawczy wystawiony przez Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych przeciwko M.B..

W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny wskazał, że przedmiotowy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 1 i 7 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelnik Urzędu Skarbowego

wskazał, iż Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych przekazując do realizacji przedmiotowy tytuł wykonawczy, zaopatrzył go w pozycji nr 45 w odcisk pieczęci urzędowej używanej przez Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych, co czyni wydany tytuł wadliwym i uzasadnia odmowę prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego zarówno statut, jak i udzielone pełnomocnictwo nie upoważniają Dyrektora Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych do wystawiania tytułów wykonawczych w imieniu Ośrodka. Organ egzekucyjny stwierdził, że prawidłowy tytuł wykonawczy winien zawierać pieczęć nagłówkową oraz pieczęć urzędową Prezydenta Miasta oraz powinien zostać podpisany przez Prezydenta Miasta lub z jego upoważnienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych.

Zdaniem żalącego, podstawą prawną do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków wynikających z faktu nie wpłacenia Izbie Wytrzeźwień należności, wynikających z ustawy o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest art. 5 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 tej ustawy jest dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo bezpośrednio z przepisów prawa, organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku braku takiej jednostki lub jej bezczynności - podmiot na którego rzecz wydane zostało orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku. Jednocześnie Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych podkreślił, iż posiada uprawnienia wierzyciela w rozumieniu art. 1a pkt 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do wystawiania tytułów wykonawczych.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 roku. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku nr 98. poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 18 oraz art. 29 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 roku nr 229. poz. 1954 ze zm.), utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż uprawnieniem Dyrektora Izby Wytrzeźwień (ośrodka dla osób nietrzeźwych) jest jedynie pobranie opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień lub wezwanie do pokrycia kosztów, które mogą być egzekwowane w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Opłaty pobiera się w imieniu i na rzecz organów samorządu terytorialnego, które na mocy wskazanego art. 39 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi mogą organizować i prowadzić izby wytrzeźwień. Nie jest to jednak jednoznaczne z uprawnieniem Dyrektora Izby Wytrzeźwień do wystawiania tytułów wykonawczych we własnym imieniu.

Stosownie do art. 18 ust. 2 pkt 9h ustawy o samorządzie gminny, właściwym organem do ustalenia szczegółowej organizacji izby wytrzeźwień oraz powołania

i odwołania jej dyrektora właściwa jest rada gminy. Na podstawie tego przepisu Rada Miasta uchwałą Nr LXVII/2101/2009 z dnia [...] listopada 2009 roku - w sprawie zmiany nazwy i statutu Izby Wytrzeźwień, uchwaliła statut Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych, który stanowi załącznik do tej uchwały. Wynika z niego, że Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych jest jednostką organizacyjną Miasta. Ponadto z ww. uchwały wynika, że pracą Ośrodka kieruje Dyrektor, który działa na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta. Również stosunek pracy z Dyrektorem nawiązuje i rozwiązuje Prezydent Miasta.

Na podstawie § 11 powołanego statutu, zasady odpłatności za pobyt

w Ośrodku określa odrębna uchwała Rady Miasta. Prezydent Miasta jako organ wykonawczy gminy, czuwa nad wykonaniem uchwał rady gminy oraz zadań gminy określonych prawem, stąd jego kompetencje do występowania w roli wierzyciela nie są ograniczone do spraw, w których Rada Miasta powierzyła mu swoje uprawnienia uchwałodawcze.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że uprawnienia do pobierania przedmiotowych opłat są pochodne od uprawnień Prezydenta Miasta. Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych nie jest organem gminy, pozostaje on jednostką organizacyjną organu gminy jaką jest prezydent miasta, tym samym nie posiada prawa do wystawiania tytułu wykonawczego we własnym imieniu, w zakresie dochodzenia należności z tytułu opłat za pobyt w ośrodku, bowiem nie staje się wierzycielem w zakresie dochodzonej opłaty tylko na skutek faktycznego pobierania tych opłat. Wystawiony przez Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych tytuł wykonawczy, zdaniem Dyrektora IS, jest wadliwy i uzasadnia odmowę prowadzenia postępowania egzekucyjnego poprzez jego zwrot wystawcy. W niniejszej sprawie opłata za pobyt M.B. w Ośrodku dla Osób Nietrzeźwych mieściła się w kategorii należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 5, bowiem zapis art. 42 ust. 5 i 5a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprost przesądza o dopuszczalności egzekucji administracyjnej w rozważanej sprawie, tytuł wykonawczy musi jednak odpowiadać prawu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z uwagi na treść przepisu art. 11a ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi że prezydent miasta jest organem gminy, tytuł wykonawczy wystawiają w jego imieniu, jednostki organizacyjne Urzędu Miasta. W ocenie organu II instancji powyższe oznacza, że prawidłowo wystawiony tytuł wykonawczy winien posiadać pieczęć nagłówkową lub wskazanie Prezydenta Miasta jako wierzyciela oraz pieczęć urzędową (potocznie zwaną okrągłą ) - Prezydenta Miasta oraz pieczęć osoby podpisującej tytuł - gdzie dopuszczalne jest podpisanie tego tytułu w imieniu Prezydenta przez osobę do tego upoważnioną.

Dodatkowo organ wskazał, iż art. 16c ust. ustawy z dnia 31 stycznia 1980 roku - o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U. z 2005 roku nr 235. poz. 2000 ze zm.) określa, że urzędową pieczęcią jest metalowa, tłoczona pieczęć okrągła zawierająca pośrodku wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, a w otoku napis odpowiadający nazwie podmiotu uprawnionego do używania urzędowej pieczęci. Urzędową pieczęcią gminy, powiatu, samorządu województwa lub związku jednostek samorządu terytorialnego może być również pieczęć, o której mowa w ust. 1 zawierająca pośrodku, zamiast wizerunku orla ustalonego dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiednio herb gminy, powiatu lub województwa. Odcisk pieczęci

z herbem nie może być umieszczany na dokumentach urzędowych w sprawach

z zakresu administracji rządowej (ust. 2). Urzędowej pieczęci używają podmioty,

o których mowa w art. 2a. Podmiotami tymi są. m.in. gminy, związki międzygminne oraz ich organy, tj. rada gminy, wójt, burmistrz, prezydent miasta (art. 2a pkt 3).

W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, iż używanie przez Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych na pierwszej stronie tytułu wykonawczego oraz w rubryce 45 tytułu wykonawczego pieczęci o nieprawidłowej treści czyni wydany tytuł wadliwym i uzasadnia odmowę prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej złożył skargę Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych, który zarzucił naruszenie przepisów prawa art. 29 § 2, art. 1a pkt 13 w zw. z art. 5 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, § 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 1955 roku w sprawie tablic i pieczęci urzędowych (Dz.U. 55.47.316 ze zm.), art. 27 § 1 pkt 1 i 7. art. 27b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 2a pkt 13 i art. 16c ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach urzędowych, art. 19 § 1 i § 2 w zw. z art. 1a pkt 14 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 roku - o gospodarce komunalnej w zw. z art. 42 ust. 5 ustawy dnia 26 października 1982 roku - o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, a także art. 6. art. 7. art. 8 i art. 12 kpa - poprzez:

1) przyjęcie, iż Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych nie jest wierzycielem należności z tytułu opłaty za pobyt w Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych poddanych egzekucji administracyjnej,

2) bezpodstawny zwrot tytułów wykonawczych Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych.

Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego jego postanowienia organu egzekucyjnego pierwszej instancji - w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych stwierdził, iż zwrócony tytuł wykonawczy spełnia wszystkie wymogi formalne zawarte w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a w szczególności tytuł ten zawiera prawidłowe oznaczenie wierzyciela, tj. Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, co do zasady, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem i polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i formalnego.

Istotą sporu w kontrolowanej sprawie było ustalenie czy Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych jest wierzycielem uprawnionym do wystawienia tytułu egzekucyjnego i w tym zakresie Sąd kontrolujący postępowanie w zaskarżonej sprawie podziela w całości wywody i wnioski zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 października 2011 roku w spr. II SA/Go 660/11.

Zgodnie z art. 1a pkt 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 roku nr 229. poz. 1954 ze zm.) przywoływaną dalej jako "u.p.e.a." , przez pojecie wierzyciela rozumie się podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia

w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, zaś w pkt 7 tego przepisu, przez organ egzekucyjny rozumie się organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnych oraz zabezpieczenia wykonania tych obowiązków. Jednocześnie w art. 1a pkt 4 u.p.e.a. wskazano,

że przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego rozumie się odpowiednio wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa.

Przepis art. 2 cyt. ustawy wskazuje, jakie obowiązki podlegają egzekucji administracyjnej, a w pkt 5 tego przepisu podano, że są to należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych ustaw.

W myśl art. 5 § 1 pkt 2 u.p.e.a., uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku braku takiej jednostki lub jej bezczynności – podmiot, na którego rzecz wydane zostało orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie ochrony zdrowia

i pomocy społecznej.

Jeden ze sposobów zaspakajania tych potrzeb został wskazany w ustawie

z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 roku nr 70, poz. 473). Przepis art. 1 ust. 1 tej ustawy stanowi, że organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do podejmowania działań zmierzających do ograniczania spożycia napojów alkoholowych oraz zmiany struktury ich spożywania, inicjowania

i wspierania przedsięwzięć mających na celu zmianę obyczajów w zakresie sposobu spożywania tych napojów, działania na rzecz trzeźwości w miejscu pracy, przeciwdziałania powstawaniu i usuwania następstw nadużywania alkoholu, a także wspierania działalności w tym zakresie organizacji społecznych i zakładów pracy.

Natomiast w art. 39 ustawodawca stwierdził, że organy samorządu terytorialnego w miastach liczących ponad 50.000 mieszkańców i organy powiatu mogą organizować i prowadzić izby wytrzeźwień. Za doprowadzenie i pobyt w izbie wytrzeźwień lub jednostce Policji pobierane są opłaty (art. 42 ust. 5), a egzekucja tych należności następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 42 ust. 5a).

Ponadto minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb doprowadzania i przyjmowania osób, o których mowa w art. 40, do izb wytrzeźwień, jednostek Policji, innych placówek utworzonych lub wskazanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz zwalniania z tych izb, jednostek i placówek, a także organizację izb wytrzeźwień oraz innych placówek, z uwzględnieniem wymagań dotyczących kwalifikacji pracowników i warunków technicznych pomieszczeń, zakres opieki zdrowotnej nad doprowadzonymi tam osobami oraz maksymalną wysokość opłat związanych z pobytem w izbie wytrzeźwień, innej placówce utworzonej lub wskazanej przez jednostkę samorządu terytorialnego lub w jednostce Policji (art. 42 ust. 6).

W oparciu o to upoważnienie, w dniu 4 lutego 2004 roku Minister Zdrowia wydał rozporządzenie w sprawie trybu doprowadzania, przyjmowania i zwalniania osób stanie nietrzeźwości oraz organizacji izb wytrzeźwień i placówek utworzonych lub wskazanych przez jednostkę samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2004 roku nr 20, poz. 192 ze zm.). Zgodnie z § 17 tego rozporządzenia osobom nieposiadającym w momencie zwalniania z izby, placówki lub jednostki Policji środków pieniężnych wystarczających na pokrycie kosztów pobytu dyrektor izby, kierownik placówki lub komendant jednostki Policji wystawia wezwanie do pokrycia kosztów pobytu w terminie 7 dni. Maksymalna wysokość opłaty związanej z pobytem osoby przyjętej do izby, placówki lub jednostki Policji wynosi 250 zł (§ 29).

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż uprawnieniem Dyrektora Izby (Ośrodka) jest jedynie pobranie opłaty za pobyt w izbie lub wezwanie do pokrycia kosztów, które mogą być egzekwowane w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Opłaty pobiera się w imieniu i na rzecz organów samorządu terytorialnego, które na mocy wskazanego wyżej art. 39 ustawy

o wychowaniu w trzeźwości mogą organizować i prowadzić Izby Wytrzeźwień.

Powyższe uprawnienie nie jest jednak równoznaczne z przyznaniem Dyrektorowi Izby do wystawiania tytułów wykonawczych we własnym imieniu. Zakres działania Dyrektora określa pełnomocnictwo udzielone na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 roku - o samorządzie gminnym ( t.j. Dz. U. z 2001 roku nr 142, poz.1591 ze zm.) – "u.s.g.".

W ocenie Sądu, z formalnego punktu widzenia przedłożone w niniejszej sprawie pełnomocnictwo nie daje Ośrodkowi dla Osób Nietrzeźwych podstaw do wystawiania tytułów wykonawczych w swoim imieniu.

Sporny tytuł wykonawczy został wystawiony przez Dyrektora Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych w imieniu własnym, czego dowodzi oznaczenie wierzyciela

w tytule – "Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych [...]. tel. [...]" (pieczęć podłużna) oraz treść pieczęci urzędowej w poz. 45.

Zgodnie z zapisem art. 54 ust. 1 u.s.g., opłaty za pobyt w Izbie Wytrzeźwień są dochodami gminy gdyż, jak już wskazano powyżej, do jednostek samorządu terytorialnego należą realizowane przez nie zadania wynikające z ustawy

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Zdaniem Sądu, uprawnienia Dyrektora Ośrodka są pochodne od uprawnień Prezydenta, który reprezentuje Gminę i tylko w granicach zakreślonych art. 47 ust. 1 u.s.g. i treści pełnomocnictwa może działać za gminę kierownik jednostki organizacyjnej (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 czerwca 1997 r. sygn. akt I ACa 87/97, Lex Polonica nr 2133663 oraz K. Bandarzewski [w:] P. Chmielnicki (red.) Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Warszawa 2006, str. 436).

Z przedłożonego pełnomocnictwa jednoznacznie wynika, że Dyrektor Ośrodka działa nie we własnym imieniu ale w imieniu Miasta (gminy), co nie upoważnia go do wystawiania tytułów wykonawczych we własnym imieniu. Nie jest wierzycielem a jednostką organizacyjną gminy, którą reprezentuje Prezydent Miasta. Działa z upoważnienia Prezydenta Miasta do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności ma prawo do występowania w imieniu Gminy przed organami egzekucyjnymi. Oznacza to, że ma prawo do dokonywania w jego imieniu czynności w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Ze względu na treść art. 11a ust. 1 pkt 1 u.s.g., który stanowi, że prezydent miasta jest organem gminy - tytuł wykonawczy - jednostki organizacyjne Urzędu Miejskiego wystawiają w jego imieniu.

Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie prawidłowy tytuł wykonawczy winien posiadać pieczęć nagłówkową lub wskazanie na Prezydenta Miasta jako wierzyciela oraz pieczęć urzędową (potocznie zwaną okrągłą) Prezydenta Miasta, oraz podpis osoby upoważnionej do jego podpisania w imieniu Prezydenta. Sporny tytuł tych wymogów nie spełnia, gdyż opatrzony jest pieczęcią Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych oraz okrągłą pieczęcią z orłem i napisem Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych, co powoduje, że jest wadliwy.

Dlatego też z tych względów Sąd nie podzielił stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (sygn. akt I SA/Rz 485/11 i I SA/Rz 490/11), na które to powołał się pełnomocnik skarżącego.

W szczególności stwierdzenie, iż wymaganie, aby na tytułach wykonawczych umieszczona była pieczęć Prezydenta lub w pieczęci zamieszczona była treść "z upoważnienia Prezydenta – Dyrektor Ośrodka dla Osób Nietrzeźwych", było zbytnią formalnością – nie znajduje uzasadnienia w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) określającego kognicję sądów administracyjnych.

Nie mogą odnieść także pożądanych skutków prawnych zarzuty dotyczące naruszenia § 17 rozporządzenia Rady Ministrów - w sprawie tablic i pieczęci urzędowych oraz art. 27 § 1 pkt 1 i 7, art. 27 b u.p.e.a. w związku z art. 2a pkt 13

i art. 16 c ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach urzędowych, albowiem przepisy te regulują jedynie kwestie związane z prawem do używania pieczęci urzędowych, zamawianiem ich w mennicy państwowej i posługiwaniem się pieczęcią na tytule wykonawczym. Z treści tych przepisów wynika jedynie, kto może posługiwać się okrągłą pieczęcią urzędową z wizerunkiem orła, jednakże nie można z nich wywieść, że prawo do posługiwania się pieczęcią jest równoznaczne ze statusem wierzyciela uprawnionego do wystawienia spornego tytułu wykonawczego.

Sąd podzielił także stanowisko organu nadzoru w zakresie pozostałych zarzutów dotyczących naruszenia art. 19 § 1 i 2, art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy -

o gospodarce komunalnej w związku z art. 42 ust. 5 ustawy o wychowaniu

w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, że są one całkowicie chybione, gdyż w zaskarżonych postanowieniach nie wskazano, że organem uprawnionym

do prowadzenia egzekucji należności za pobyt w Izbie Wytrzeźwień jest Prezydent. Podstawą zwrotu tytułu wykonawczego nie był art. 19 § 2 u.p.e.a., lecz uznanie, że został on wystawiony przez nieuprawnionego wierzyciela.

W związku z tym, iż strona skarżąca nie wskazała na czym miało polegać naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 i art. 12 kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd nie mógł się do tych zarzutów odnieść.

W tym stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 151 ustawy

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku poz. 270), oddalił skargę.