Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2462/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. sp. z o.o. w W. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 stycznia 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia - zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2462/15 i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji –


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania wskazanej w sentencji decyzji.

Sąd wskazał m.in., iż F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka") nie poparła swojego wniosku aktualnymi danymi dotyczącymi jej kondycji finansowej.

Pismem z dnia 4 marca 2016 r. skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Argumentując swój wniosek spółka wskazała, że zapłata kwoty określonej w decyzji będzie dla niej bardzo dotkliwa, a uiszczenie jej może spowodować znaczną szkodę w posiadanym majątku skarżącej, której następstwa mogą być nieodwracalne.

Jak zaznaczyła, zgodnie z załączoną do niniejszego pisma dokumentacją finansową obrazującą jej kondycję gospodarczą (sprawozdanie finansowe za 2014 r., rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., oraz bilans sporządzony na dzień 30 listopada 2015 r.), choć 2014 rok zakończył się zyskiem w wysokości 436.227,28 zł, to już pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości 1.893.031,61 zł. Spółka podniosła również, że rok 2013 zakończyła zyskiem netto w wysokości 5.911.500,12 zł, zaś rok 2014 zyskiem netto 436.227,28 zł, co wskazuje na stale pogarszającą się kondycję finansową spółki, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%).

Skarżąca poinformowała, że nie prowadzi w zasadzie innej niż wymienione wyżej działalności gospodarczej. Podniosła, że w latach 2014-1015 nastąpiło wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach (upłynął 6-letni okres ich ważności), co spowodowało regres w kondycji finansowej strony, której pozostał jedynie marginalny obecnie segment kasynowy, niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów.

Podała, że toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Wskazała, że obecna wysokość nałożonych kar wynosi 32.911.713,00 zł, a zatem stanowi kwotę pieniężną, której zapłata w istotny sposób wpłynęłaby na możliwości płatnicze strony w realiach gospodarczych wyznaczonych przedmiotem jej działalności. Dodała, iż terminy płatności kar pieniężnych mogą następować po sobie w krótkich odstępach czasu, a konieczność ich jednorazowego uiszczenia znacząco wpłynie na wynik finansowy Spółki.

Wskazała ponadto, że organy celne przystąpiły do wyegzekwowania wymierzonych Spółce kar pieniężnych (na dowód czego przedłożyła upomnienia wystawione przez Dyrektorów Izb Celnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub wniosku o zmianę już wydanego w tej kwestii postanowienia. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu ma bowiem charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie, zatem nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny. Spółka nadesłała do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących: jej kondycji finansowej (m.in. bilans oraz rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., sprawozdanie finansowe spółki za 2014 i 2013 rok), jak również postępowań prowadzonych wobec spółki w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych (znajdujących się w toku, jak i zakończonych), a także łącznej wysokości już nałożonych na spółkę kar, jak również działań podjętych przez organy podatkowe w celu wyegzekwowania nałożonych kar. Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami strony pozwalały na ocenę, czy w sprawie niniejszej istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji (101.020,00 zł), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie 32.911.713,00 zł (stan na dzień złożenia wniosku). Biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2014 r., tj. 436.227,28 zł, fakt, że pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości 1.893.031,61 zł oraz, że wygaśnięcie w latach 2014-2015 wszystkich zezwoleń na punkty gry na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach spowodowało regres w kondycji finansowej strony, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa skarżącej. Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak podała skarżąca, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 września 2014 r. sygn. akt II GZ 497/14 oraz w postanowieniu z 4 listopada 2014 r. sygn. akt II GZ 730/14).

Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie skarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji