Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 110/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5,  art. 13 ust. 1 i 2,  art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2014 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność A Sp. z o. o. w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje A Sp. z o.o. w T. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] roku – w zakresie punktu 2 lit. d, lit. f i stwierdza, że bezczynność wymienionego podmiotu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) oddala skargę w zakresie bezczynności A Sp. z o.o. w T. dotyczącej punktu 2 lit. e wyżej wymienionego wniosku; 3) zasądza od A Sp. z o.o. w T. na rzecz skarżącego kwotę 357 złotych (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 7 maja 2014 r., skarżący J. J. zwrócił się do A Spółka z o.o., o udostępnienie informacji; - w pkt 1 wniosku - czy wymieniona spółka korzysta z obsługi prawnej wykonywanej przez adwokata lub radcę prawnego, a jeśli tak, to w pkt 2 wniosku zwrócił się o udostępnienie informacji; a) – w jakim trybie został wyłoniony wykonawca; b) – kiedy został przeprowadzony przetarg; c) – ile ofert zostało złożonych w przetargu lub do ilu oferentów zwrócono się z zapytaniem o cenę; d) – jacy oferenci uczestniczyli w przetargu/konkursie i jakie złożyli oferty; e) – jaka oferta została wybrana jako najkorzystniejsza; f) – na jaką kwotę opiewa zawarta umowa; g) – na jaki okres zawarto umowę.

W odpowiedzi na powyższe, A Spółka z o.o. (nazywana dalej w skrócie organem), w piśmie z dnia 23 maja 2014 r. poinformowała skarżącego, że korzysta z obsługi prawnej wykonywanej przez radcę prawnego. W zakresie pytania zawartego w pkt 2a wniosku udzieliła informacji, że podmiot wykonujący obsługę prawną, został wyłoniony w drodze konkursu ofert. W odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 2b wniosku poinformowała, że konkurs ofert został przeprowadzony w marcu 2012 r., a w zakresie pytania w pkt 2c, że w ramach konkursu złożone zostały 4 oferty. Odnosząc się do pytania w pkt 2d i 2e wniosku wskazała, że ofertę wybraną jako najkorzystniejszą złożył radca prawny P. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P. M. Kancelaria Radcy Prawnego. W pozostałym zakresie żądania zawartego w pkt 2d, tj. co do informacji dotyczącej podmiotów, które złożyły ofertę w ramach konkursu oraz co do treści tych ofert, wskazała, że informacje te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniosła, że w okresie przeprowadzania konkursu –A Sp. z o.o. nie korzystała ze środków publicznych, a wobec tego nie była podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 tej ustawy. W związku z tym podkreśliła, że informacje co do podmiotów, które złożyły oferty w ramach konkursu oraz treść tych ofert, nie mogą zostać uznane za informacje o sprawach publicznych. W odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 2 f wniosku, odmówiła dostępu do informacji publicznej stwierdzając, że informacje co do treści umowy zawartej pomiędzy A Sp. z o.o. i kancelarią radcy prawnego, nie podlegają udostępnieniu z uwagi na to, że stanowią tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto dodała, że jawność treści umowy wyłączona została klauzulą poufności zawartą w umowie. W odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 2g wniosku wskazała, że umowa została zawarta na czas oznaczony – od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 31 marca 2016 r.

W piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. J. J. wniósł skargę na bezczynność A Spółka z o.o. w zakresie punktu 2 lit. d, lit. e, lit. f wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2014 r. Wniósł o zobowiązanie Spółki do załatwienia wniosku w terminie 14 dni oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że wymieniona spółka, od początku swojego istnienia była podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej (zwanej dalej również u.d.i.p.). W tym zakresie podniósł, że A Spółka z o.o. powstała w marcu 2008 r., a jedynym jej udziałowcem był Fundusz B S.A. Dodał, że z Biuletynu Informacji Publicznej Województwa [...] wynika, że do dziś Województwo [...] posiada 12 227 677 akcji Funduszu B S.A. o wartości 122 276 770,00 zł, co stanowi 92,95% w kapitale akcyjnym. Zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego dokonanym przez Sąd Rejonowy [...] w K. Wydział[...] , jedynym udziałowcem A Sp. z o.o. od roku 2012 jest Województwo[...]. Skarżący podniósł, że powyższe informacje w sposób jednoznaczny przesądzają, iż A Sp. z o.o. od początku swojego istnienia miała status podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Wskazał, że chybione są wyjaśnienia spółki, iż informacje na temat oferentów oraz wysokości kwotowej złożonych przez nich ofert w ramach konkursu na prowadzenie obsługi prawnej spółki, nie stanowią informacji publicznej z tego powodu, że spółka w okresie przeprowadzania konkursu nie korzystała ze środków publicznych, albowiem od początku istnienia spółki, większościowym udziałowcem spółki był Fundusz B S.A. jako spółka z większościowym udziałem Województwa[...], a następnie samo Województwo[...]. Podkreślił, że taki stan faktyczny kwalifikuje A Sp. z o.o. jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Dodał, że majątek Spółki ma charakter publiczny, a sposób jego wykorzystania nie może być wyłączony spod społecznej kontroli. Ponadto wskazał, że z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że przedmiot działalności Spółki obejmuje m.in. działalność leczniczą, a więc przedsiębiorstwo niewątpliwie realizuje zadania publiczne. Następnie podniósł, że jego wniosek dotyczył udostępnienia informacji, jacy oferenci uczestniczyli w konkursie na obsługę prawną spółki i jakie złożyli oferty (w rozumieniu ceny ofertowej) oraz jaka oferta została uznana za najkorzystniejszą (w rozumieniu ceny ofertowej). Wskazał, że w jego ocenie, pytanie obejmuje zagadnienie z zakresu organizacji podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy i wydatkowania przez niego majątku (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, e i f), a więc dotyczy informacji, które uznać należy za informację publiczną. Ponadto dodał, że spółka, jako podmiot należący do sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, przy wyborze wykonawcy stosuje procedurę wynikającą z ustawy Prawo zamówień publicznych. Natomiast zgodnie z art. 86 ust 2 i 4 tej ustawy, otwarcie ofert jest jawne, a podczas otwarcia ofert podaje się nazwy (firmy) oraz adresy wykonawców, a także informacje dotyczące ceny, terminu wykonania zamówienia, okresu gwarancji i warunków płatności zawartych w ofertach. Tych właśnie informacji dotyczyło jego pytanie; jacy oferenci złożyli ofertę, jakie zaoferowali ceny oraz która oferta została wybrana jako najkorzystniejsza. Skarżący podniósł, że nie wnosił o udostępnienie treści umowy zawartej z wykonawcą, a jedynie informacji o złożonej przez niego ofercie. Dodał, że odmowa udzielenia informacji, mającej charakter informacji publicznej, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co do zasady następuje w trybie wydania decyzji administracyjnej, do której stosuje się przepisy K.p.a., z uwzględnieniem szczególnych wymogów określonych w art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazał, że w świetle powyższego, uznać należy, iż w niniejszej sprawie nie zostało przez Spółkę wydane rozstrzygnięcie, wymagane przepisami prawa, bowiem nie można uznać za takie rozstrzygnięcie, pisma z dnia 23 maja 2014 r.

W odpowiedzi na skargę A Sp. z o.o. wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazała, że wbrew stanowisku skarżącego, udzieliła odpowiedzi, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, w zakresie pytania oznaczonego pkt 2 lit e. W piśmie z dnia 23 maja 2014 r. wskazała bowiem, że " ofertę wybraną jako najkorzystniejsza złożył Radca Prawny P. M". Wobec tego zarzut bezczynności w zakresie pkt 2 lit. e wniosku skarżącego jest niezasadny. Ponadto podniosła, że sam skarżący nie sprecyzował we wniosku z dnia 7 maja 2014 r., o jaki zakres informacji wnosi, a dokonał tego na etapie postępowania sądowego, (str. 7 skargi ). Podkreśliła, że nie można jej przypisać bezczynności, skoro doprecyzowanie żądania nastąpiło dopiero na etapie skargi - poprzez określenie, iż skarżący w zakresie pytania z pkt 2 lit d i e wnosił o informacje o ofercie, w rozumieniu oferty cenowej. Niezależnie od zarzutu dotyczącego doprecyzowania pytania dopiero na etapie skargi, Spółka wskazała, że w zakresie pytania z pkt 2 lit d udzieliła odpowiedzi, stwierdzając, że wniosek w tej części dotyczy informacji, nie mającej charakteru informacji publicznej. W tym zakresie podniosła, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2001 roku o dostępnie do informacji publicznej (wyrok NSA z 11.12.2002r. II SA 2867/02). Wobec tego, w razie gdy sprawa nie dotyczy informacji publicznej, wówczas nie można wydać rozstrzygnięcia na podstawie art. 16 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnioskodawca powinien zostać jedynie poinformowany o odmowie, w formie pisma informacyjnego, co Spółka uczyniła w dniu 23 maja 2014 r. i również w tym zakresie nie jest w bezczynności. Następnie dodała, że w jej ocenie, żądanie udzielenia informacji dotyczącej oferentów biorących udział w konkursie oraz ich ofert nie stanowiło informacji publicznej. Wskazała, że A sp. z o.o., w chwili przeprowadzenia procedury konkursowej, nie korzystała ze środków publicznych, ani tym bardziej nie była samorządową osobą prawną. W dacie przeprowadzenia konkursu, A sp. z o.o. nie była podmiotem spełniającym przesłanki art. 4 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W szczególności nie była podmiotem reprezentującym inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, ani osobą prawną, w której Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W dacie przeprowadzenia konkursu tj. w marcu 2012 r. A Sp. z o.o., była spółką prawa handlowego zajmującą się prowadzeniem doradztwa gospodarczego oraz innymi usługami o charakterze komercyjnym. Dopiero w dacie 22 sierpnia 2012 r., co wynika wprost z wypisu z krajowego rejestru sądowego, stała się osobą prawną, której udziałowcem jest jednostka samorządu terytorialnego. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać za informację publiczną, informacji z okresu, w którym podmiot nie dysponował środkami publicznymi, ani tym bardziej nie był podmiotem jednostki samorządu terytorialnego. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odpowiedzi na pytanie 2 lit f podniosła, że "pismo z dnia 23 maja 2014 r., przy braku użycia słowa "decyzja" nie jest pozbawione jej waloru". Dodała, że nie wszystkie z elementów decyzji, wymienionych w art. 107 § 1 K.p.a., mają jednakowe znaczenie i pominięcie niektórych z nich, nie pozbawia aktu, charakteru decyzji administracyjnej. Podniosła, że pismo z dnia 23 maja 2014 r. zawiera rozstrzygnięcie (tj. odmowę udzielenia dostępu), podstawę prawną (art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej), a ponadto uzasadnienie (tj. postanowienia umowy wyłączające jej jawność).

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymał wnioski i uzasadnienie skargi.

Natomiast pełnomocnik A Sp. z o.o. oświadczył, że wymieniona spółka nie jest podmiotem prawa publicznego i nie dysponuje środkami publicznymi. Dodał, że ze środków publicznych – w jej dyspozycji są tylko te, które pochodzą z umów cywilno – prawnych z Narodowym Funduszem Zdrowia i w jego ocenie, nie jest to gospodarowanie środkami publicznymi.

W wykonaniu zobowiązania Sądu, pełnomocnik A Sp. z o.o. w piśmie z dnia 3 października 2014 r. przedłożył odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, według którego, na dzień 31 stycznia 2012 r., jedynym udziałowcem spółki był Fundusz [...] Spółka Akcyjna. Ponadto przedłożył odpis postanowienia Sądu Rejonowego [...] w K. Wydział [...] z dnia 31 października 2012 r., mocą którego wpisano w Krajowym Rejestrze Sądowym, w Dziale 1, Rubryka 7 "Dane wspólników" – w miejsce Funduszu B S.A. posiadającego całość udziałów A Sp. z o.o. – Województwo Śląskie – posiadające całość udziałów A Sp. z o.o.

Według danych zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej, na podstawie decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia 4 września 2001 r., akcje Funduszu B, należące do tej pory do Skarbu Państwa, przekazane zostały Województwu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy.

W przepisie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. zostały wymienione – inne niż decyzje i postanowienia - akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Natomiast według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie, dotyczyła bezczynności A Spółka z o.o. w zakresie części wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2014 r. tj. w zakresie pytań zawartych w pkt 2 lit. d) – jacy oferenci uczestniczyli w przetargu/konkursie na wykonywanie obsługi prawnej Spółki A i jakie złożyli oferty; e) – jaka oferta została wybrana jako najkorzystniejsza; f) – na jaką kwotę opiewa zawarta umowa. Jako podstawę prawną wniosku skarżący wskazał przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112 z 2001 r. poz. 1198 ze zm.)

Z akt sprawy wynika, że odnosząc się do pytania zawartego w pkt 2e wniosku – jaka oferta została wybrana jako najkorzystniejsza - Spółka wskazała, że ofertę wybraną jako najkorzystniejsza złożył radca prawny P. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P. M. Kancelaria Radcy Prawnego.

Wobec tego – w tym zakresie zarzut bezczynności Spółki uznać należało za bezpodstawny. Podkreślenia bowiem wymaga, że rozszerzenie tego pytania na etapie skargi, poprzez sformułowanie pytania - jaka oferta została uznana za najkorzystniejszą, w rozumieniu ceny ofertowej - nie może prowadzić do zmiany oceny w kwestii bezczynności Spółki. Przy tej ocenie ma bowiem znaczenie treść wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2014 r., gdyż zarzut bezczynności dotyczył właśnie tego wniosku.

W związku z tym – na podstawie art. 151 P.p.s.a. – skargę w tej części należało oddalić.

W zakresie zaś żądania zawartego w pkt 2d wniosku, tj. udostępnienia informacji dotyczącej podmiotów, które złożyły ofertę w ramach konkursu oraz treści tych ofert, wymieniona Spółka podniosła, że informacje te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wskazała - w okresie przeprowadzania konkursu – nie korzystała ze środków publicznych, a wobec tego nie była podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 tej ustawy i informacje wymienione w tej części wniosku, nie mogą zostać uznane za informacje o sprawach publicznych.

Wobec powyższej treści pisma Spółki, wskazać zatem należało, że zgodnie z treścią odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, według stanu na dzień 31 stycznia 2012 r., jedynym udziałowcem Spółki był Fundusz B Spółka Akcyjna.

Natomiast według danych zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej, na podstawie decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia 4 września 2001 r., akcje Funduszu B, należące do tej pory do Skarbu Państwa, przekazane zostały Województwu [...].

W związku z tym – nie zasługuje na uwzględnienie, twierdzenie Spółki, że w dacie przeprowadzania konkursu (w marcu 2012 r.), nie była podmiotem spełniającym przesłanki wymienione w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5 tej ustawy, zostały bowiem wymienione osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Według zaś przytoczonych wyżej danych, na dzień 31 stycznia 2012 r., jedynym udziałowcem A Spółka z o.o. był Fundusz B Spółka Akcyjna, którego akcje - na podstawie decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia 4 września 2001 r., należące wcześniej do Skarbu Państwa, przekazane zostały Województwu [...].

W pozostałej części skarga dotyczyła bezczynności Spółki co do pkt 2 f wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2014 r., tj. udostępnienia informacji, na jaką kwotę opiewa umowa zawarta pomiędzy A Sp. z o.o. i kancelarią radcy prawnego. W tym zakresie – w piśmie z dnia 23 maja 2014 r. Spółka wskazała, że odmawia dostępu do informacji publicznej, gdyż informacje co do treści umowy nie podlegają udostępnieniu z uwagi na to, że stanowią tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a ponadto jawność treści umowy wyłączona została klauzulą poufności zawartą w umowie.

W powyższym zakresie podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji.

Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie, twierdzenie zawarte w odpowiedzi na skargę, że pismo Spółki z dnia 23 maja 2014 r., pomimo, że nie zawiera wszystkich elementów decyzji, wymienionych w art. 107 § 1 K.p.a., ma charakter decyzji administracyjnej, gdyż zawiera rozstrzygnięcie (tj. odmowę udzielenia dostępu), podstawę prawną (art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a ponadto uzasadnienie (tj. postanowienia umowy wyłączające jej jawność).

Podkreślenia bowiem wymagało, że wbrew przekonaniu Spółki, powyższy podmiot nie może powoływać się na to, że jego pismo skierowane do skarżącego, powinno zostać uznane za decyzję, gdyż zawierało istotne elementy decyzji, o których mowa w art. 107 § 1 K.p.a.

Domniemanie, że pismo określonej treści, może zostać zakwalifikowane jako decyzja, może być bowiem przyjmowane wyłącznie na korzyść strony.

Oznacza to, że Spółka A nie może powoływać się na to, iż strona powinna jej pismo zinterpretować jako decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W wyniku rozpoznania skargi, stwierdzić zatem należało, że wymieniony podmiot – w zakresie części wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2014 r., zawartej w pkt 2 lit. d, lit. f - dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 z 2001 r. poz. 1198 ze zm.) i w konsekwencji bezczynności, a wobec tego skarga w tej części zasługiwała na uwzględnienie.

Według bowiem art. 13 ust. 1 wymienionej ustawy – co do zasady - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 tej ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Ponadto dodać należało, że – jak już była o tym mowa - na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, następują w drodze decyzji.

W przedmiotowej sprawie, A Sp. z o.o. nie dokonała żadnej z wymienionych czynności; przede wszystkim nie udostępniła informacji, ani też nie wydała decyzji o odmowie ich udostępnienia lub o umorzeniu postępowania.

W związku z tym uzasadniony był zarzut skargi dotyczący jej bezczynności w wymienionym zakresie.

Na podstawie cytowanego wyżej art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał zatem A Sp. z o.o. do załatwienia części wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2014 r., zawartej w pkt 2 lit. d, lit. f. Termin wykonania tego obowiązku wynika wprost z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność wyżej wymienionego podmiotu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem w przedstawionych okolicznościach sprawy, brak było podstaw do przyjęcia takiej oceny. Regulacje dotyczące dostępu do informacji publicznej powodują wielokrotnie wątpliwości interpretacyjne, a czynności podjęte przez adresata wniosku w przedmiotowej sprawie, świadczą o błędnym interpretowaniu prawa.

Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., Sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez wymienioną Spółkę na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na które składa się uiszczony przez niego wpis od skargi oraz koszty zastępstwa prawnego, ustalone według stawki opłat określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).