Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1428/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6561
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 13
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art. 2, art. 2a, art. 2b
journal: Dz.U. 2011 nr 145 poz 868
law: Ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi  uprawianych na włókno - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Protokolant Maciej Wojtuń, po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. [...] sp. z o. o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2806/12 w sprawie ze skargi J. [...] sp. z o. o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Burmistrza Karczewa z dnia 26 czerwca 2012 r. nr WFB.3120.170099.1I.2012 w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. [...] sp. z o. o. z siedzibą w P. na rzecz Burmistrza Karczewa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 24 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2806/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. [...] Sp. z o.o. w P. na interpretację indywidualną Burmistrza Karczewa z 26 czerwca 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości.

Stan sprawy sąd administracyjny pierwszej instancji przedstawił następująco:

We wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca podała, że jest grupą producentów rolnych zrzeszającą producentów owoców i warzyw oraz prowadzi działalność rolniczą w zakresie produkcji pomidorów szklarniowych. Na potrzeby tej działalności zakupiła i pobudowała sortownie i budynek chłodniczo-składowy. Skarżąca wskazała, że na mocy decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego z 28 stycznia 2009 r. uzyskała wstępne uznanie za grupę producentów owoców i warzyw oraz zatwierdzenie planu dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów owoców i warzyw, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2008 r. Nr 11, poz. 70 ze zm.). Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Skarżąca sformułowała następujące pytanie: czy ma prawo stosować zwolnienie z podatku od nieruchomości dla budynków i budowli zajętych i wykorzystywanych wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy. Prezentując własne stanowisko Skarżąca wskazała, że zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 13) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., dalej: u.p.o.l.) przyznano podmiotom, które zostały wpisane do rejestru grup oraz wykorzystują budynki i budowle na wskazane w tym przepisie potrzeby. Skarżąca zauważyła, że pojęcie "grupa producentów rolnych" zdefiniowano w ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.), zaś zasady rejestracji grup producenckich w zakresie rynku owoców i warzyw określa ustawa o organizacji rynków owoców i warzyw. Zdaniem Skarżącej, spełniła ona oba wskazane wyżej warunki i tym samym ma prawo stosować wspomniane zwolnienie. Po pierwsze, nabyte przez nią budynki są używane wyłącznie w celach wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 13) u.p.o.l. Po drugie, na mocy decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego stała się wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw (grupą producentów rolnych).

W zaskarżonej interpretacji Burmistrz Karczewa uznał stanowisko Skarżącej przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Stwierdził, że ze zwolnienia podatkowego korzystają grupy producentów rolnych działające na podstawie ustawy o grupach producentów rolnych, wpisane do rejestru grup, o którym mowa w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zauważył, że jednym z warunków utworzenia grupy jest jej utworzenie przez producentów jednego produktu rolnego lub grupy produktów. Wykaz tych produktów znajduje się w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. Nr 72, poz. 424 ze zm.). W wykazie tym znajdują się m. in. owoce i warzywa, jednak z odnośnikiem, że dotyczy to grup producentów wpisanych do rejestru grup przed dniem 1 maja 2004 r. W konsekwencji Burmistrz Karczewa stwierdził, że zwolnienie podatkowe z art. 7 ust. 1 pkt 13) u.p.o.l. może być stosowane do producentów owoców i warzyw jedynie w przypadku, gdy działają oni jako grupa producentów rolnych wpisana do rejestru grup na podstawie ustawy o grupach producentów rolnych przed dniem 1 maja 2004 r.

Organ podtrzymał powyższe stanowisko w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 pkt 13) u.p.o.l. przez jego błędną wykładnię i uznanie, że Skarżąca nie jest uprawniona do stosowania zwolnienia z podatku od nieruchomości dla budynków i budowli zajętych przez nią, a wykorzystywanych wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Karczewa podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi.

Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko organu interpretującego, że zwolnienie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 13) u.p.o.l. ma zastosowanie wyłącznie do grup producentów rolnych, wpisanych na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach do rejestru prowadzonego na podstawie art. 9 tej ustawy; zwolnienie nie obejmuje grup producentów wpisanych do rejestrów utworzonych w oparciu o inne akty prawne. W ocenie Sądu, skoro przepis art. 7 ust. 1 pkt 13) u.p.o.l. posługuje się pojęciem "grupa producentów rolnych", które posiada swoje ustawowe unormowanie, to nie ma podstaw, aby nadawać mu inne znaczenie i obejmować nim inną kategorię podmiotów. Wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw utworzona zgodnie z wymogami ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw (...) i wpisana do rejestru tych grup stanowi grupę producencką w szerokim tego słowa znaczeniu, natomiast nie stanowi "grupy producentów rolnych". W ustawie o organizacji rynków owoców i warzyw (...) ustawodawca posługuje się pojęciem "grupa producentów", a nie "grupa producentów rolnych". Sąd administracyjny pierwszej instancji podkreślił, że "grupa producentów rolnych" i "wstępnie uznana grupa producentów", nie są podmiotami tożsamymi, albowiem ich powstanie, wymogi, jakie mają spełniać i rejestry, którym podlegają, wynikają z różnych aktów prawnych.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca Spółka zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 1) P.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 pkt 13) u.p.o.l. poprzez uznanie, że zwolnienie wskazane w tym przepisie ma zastosowanie wyłącznie do jednego rodzaju podmiotów, tj. grup producentów rolnych zarejestrowanych na podstawie ustawy o grupach producentów rolnych.

Na podstawie art. 174 pkt 2) P.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów postępowania, polegające na:

- nie odniesieniu się przez sąd administracyjny pierwszej instancji do argumentów Skarżącej zawartych w skardze,

- wadliwości uzasadnienia, które nie pozwala w pełni poznać przesłanek, jakimi kierował się sąd, wydając wyrok.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna w sposób oczywisty pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw prawnych, przeto podlega oddaleniu.

Odnosząc się do sformułowanych w niej zarzutów, jak też wspierającej skargę argumentacji, wypada przytoczyć ustalenia poczynione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który na s. 4 uzasadnienia zapadłego wyroku stwierdził wyraźnie: z brzmienia art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. wynika jednoznacznie, że jako podmiot uprawniony do zwolnienia ustawodawca wskazał "grupę producentów rolnych", zastrzegając konieczność wpisania ich do rejestru tych grup. Sąd dodał następnie, że wobec braku w tej ustawie definicji pojęcia, o którym mowa, dla zrekonstruowania jego znaczenia niezbędne jest odwołanie się do określenia przyjętego w ustawie z 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach, w tym do jej art. 3. Wbrew wywodom skargi kasacyjnej, wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw utworzona według reżimu ustawy z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno, wpisana do rejestru tych grup "stanowi grupę producencką w szerokim tego słowa znaczeniu", nie jest ona natomiast "grupą producentów rolnych" w rozumieniu powołanego już art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l.

Wniosek ten da się wywieść wprost z treści unormowania ukształtowanego przez art. 2 i kolejne przepisy ustawy z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno. Rzecz w tym, że art. 2 tej ustawy przewidział, że w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej marszałek województwa wydaje decyzje w sprawach wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw, zwanej "grupą producentów", i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów owoców i warzyw. Przepis art. 2a ust. 1 ustawy wskazał z kolei, że realizacja planu dochodzenia do uznania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, może odbywać się w okresach rocznych lub półrocznych (okres, o którym mowa w art. 51 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007, wynosi 4 miesiące). Uregulowanie to uzupełnił przepis art. 2b ust. 1, który powierzył marszałkowi województwa prowadzenie rejestru wstępnie uznanych grup producentów, uznanych organizacji producentów i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń. Mając na uwadze ratio legis tego uregulowania, jak również konfrontując nomenklaturę, którą się ono posługuje z terminologią ustawy z 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach, nietrudno dostrzec różnice pomiędzy dwoma wyróżnionymi kategoriami podmiotów, tj. grupami producentów, podlegającymi reżimowi wstępnego uznania przez marszałka województwa i grupami producentów rolnych. Tylko ta druga korzysta – jak trafnie przyjął sąd administracyjny pierwszej instancji – ze zwolnienia wprowadzonego przez art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. Nie jest również rzeczą przypadku to, że owo zwolnienie zostało włączone do porządku prawnego z mocy art. 27 ustawy o grupach producentów rolnych i zmienione z dniem 1 stycznia 2007 r. przez art. 2 ustawy z 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Zabieg ten świadczy o woli ustawodawcy powiązania zwolnienia jedynie z reżimem ustawy o grupach producentów rolnych. Brak jest zatem podstaw prawnych, aby zwolnienie to rozszerzać na inne grupy producenckie przez zakwalifikowanie ich także jako grupy producentów rolnych. Uwzględnienie argumentacji skarżącej Spółki byłoby równoznaczne z zaaprobowaniem możliwości wyznaczania zakresu zwolnień ustawowych w drodze wykładni rozszerzającej, co – jak wiadomo – kłóci się z istotą tej konstrukcji. W świetle tych spostrzeżeń, za całkowicie zbędne należało uznać zamieszczenie w art. 7 u.p.o.l. odesłania do unormowania o rejestrze prowadzonym w myśl art. 9 ustawy o grupach producentów rolnych (jego brak wyeksponowano w skardze kasacyjnej, upatrując w nim okoliczności przemawiającej za uchyleniem zaskarżonego wyroku).

W tym stanie rzeczy, z mocy art. 184 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1) tej ustawy.