Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 341/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości K. P. prowadzącego działalność gospodarczą "A" w C. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze datowanej z dnia [...] r. adwokat H. T. - pełnomocnik K. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą ""A" " K. P. w C. w upadłości likwidacyjnej – zakwestionował prawidłowość decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Umocowanie do wniesienia skargi zostało udzielone pełnomocnikowi zarówno przez K. P. , jak i przez T. S. – S. Masy Upadłości firmy ""A" " K. P. w C. w upadłości likwidacyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi podkreślając, że skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 21 grudnia 2012 r. tj. z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wykonując zarządzenie z dnia 29 stycznia 2013 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała pełnomocnictwo - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona przedstawiła żądany dokument tj. postanowienie Sądu Rejonowego [...] w K. z dnia [...] r. o sygn. akt [...] o ogłoszeniu upadłości i wyznaczeniu syndyka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktów administracyjnych należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) w art. 53 § 1 stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w świetle przepisu art. 54 Art. 54.

§ 1.

§ 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Natomiast w rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 listopada 2012 r. Zatem upływ terminu do wniesienia skargi następował w dniu 20 grudnia 2012 r. (czwartek). Skarga zaś została nadana w Urzędzie Pocztowym "[...]" w dniu 21 grudnia 2012 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowo określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że w oparciu o art. 83 § 1 powoływanej ustawy terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. W świetle zaś regulacji Kodeksu cywilnego – art. 111 § 1 - termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (§ 2).

Nadmienić także należy, ze termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Jest terminem ustawowym, a więc niedopusz-czalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, gdyż możliwości takie odnoszą się tylko do terminów sądowych. Jest terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jest terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu jeśli uprawdopodobni że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).

Natomiast odnosząc się do kwestii pełnomocnictwa udzielonego w niniejszej sprawie adwokatowi H. T. przez Syndyka Masy Upadłości – T. S. – zauważyć należy, że zgodnie z art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j.: Dz. U z 2012 r., poz. 1112) jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu; postępowania te syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Zatem syndyk jest stroną jedynie w znaczeniu formalnym (procesowym), tzn. działa w postępowaniu we własnym imieniu. Natomiast stroną w znaczeniu materialnym, pomimo ogłoszenia upadłości, pozostaje upadły. On bowiem jest podmiotem stosunku prawnego, na tle którego wyniknął spór, a zaskarżona decyzja stanowi jedynie formalne potwierdzenie powstania zobowiązania podatkowego, które powstało przed ogłoszeniem upadłości. Również jego wysokość określona została przez organ podatkowy I instancji jeszcze przed ogłoszeniem upadłości, co nastąpiło postanowieniem Sądu Rejonowego w K. [...] r. i wówczas też wyznaczono osobę syndyka. Jeżeli zatem organ podatkowy dokonywał wiążącego określenia skutków prawnych wobec podatnika, to jego obowiązkiem było również wskazanie w decyzji tego podmiotu - strony w znaczeniu materialno prawnym.

Zatem skoro w decyzji jako stronę wskazano K. P. i jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżona decyzja ostateczna została odebrana przez stronę w dniu [...] r., co zostało poświadczone jej własnoręcznym podpisem, to wobec uchybienia 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi i nieuprawdopodobnienia, że nastąpiło to bez winy strony skarżącej skarga podlega odrzuceniu.

Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji.