Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1395/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 §1 , §3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga B. W. reprezentowanego przez adwokata Ł. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 3. 702, 50 zł.

W dniu 22 stycznia 2014r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwe do wystąpienia trudne do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Zamieszkuje w domu w K. wraz z żoną i 29 – letnim, niepracującym synem. Spłaca zaciągnięte kredyty w wysokości 63. 000 zł oraz 2. 200 zł, jak również zadłużenie z tytułu Planu Spłat Ratalnych "[...]" w wysokości 7. 450, 93 zł Skarżący uzyskuje wynagrodzenie netto miesięcznie w wysokości 2. 873, 46 zł. Konieczność spłaty comiesięcznych, wysokich rat, których suma to niemal 2. 000 zł, w znacznej mierze wyczerpuje uzyskiwane przez skarżącego wynagrodzenie. Ponadto skarżący przeznacza na codzienny dojazd do pracy kwotę ok. 250 – 300 zł, a na rachunki za telefon 50 zł miesięcznie. Zatem comiesięcznie dysponuje wolną kwotą od zobowiązań w wysokości 500 – 600 zł Ponadto w połowie sezonu grzewczego zmuszony będzie zakupić węgiel celem ogrzania domu w ilości 2 ton, za cenę ok. 1. 200 zł.

Żona skarżącego spłaca zaciągnięte kredyty w wysokości w łącznej wysokości ok. 1. 100 miesięcznie zł. Do dyspozycji L. W. pozostaje więc kwota 500 zł miesięcznie nie wliczając dojazdów do pracy z K. do R.

Łącznie na utrzymanie trzech osób rodzina skarżącego ma do dyspozycji ok. 1. 000 zł, czyli po 330 zł na osobę miesięcznie. Dodatkowo raz na 2 miesiące zachodzi konieczność zapłaty rachunków za media tj. prąd, gaz w wysokości 450 zł, co dodatkowo obniża kwotę, jaką rodzina skarżącego dysponuje z przeznaczeniem na codzienne wydatki.

Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji wiązać się będzie z istotnym uszczerbkiem dla majątku skarżącego ,,prowadząc do powstania znacznej szkody", w postaci pozbawienia B. W. środków do życia. Wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie regulowania rat zaciągniętych kredytów i pożyczek, a uchybienie w spłacie poszczególnych rat – ze względu na zajęcie środków na poczet zapłaty opłaty adiacenckiej – może spowodować nieodwracalne konsekwencje w wymiarze finansowym doprowadzając skarżącego do ruiny. Odwrócenie tych skutków, w przypadku wygrania sporu przez skarżącego, będzie znacznie utrudnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. post. NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. post. NSA z dnia 6 lutego 2009r. sygn. akt II FZ 39/09 oraz post. NSA z dnia 26 listopada 2007r., sygn. akt II FZ 338/07, www. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zatem w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. post. NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, www. orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Wobec szczegółowego i kompleksowego uzasadnienia wniosku i wykazania, że zapłata kwoty objętej decyzją może spowodować po tronie skarżącego znaczną szkodę Sąd uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zapłata kwoty objętej decyzją stanowić będzie znaczne obciążenie budżetu domowego i wiązać się będzie z koniecznością zaciągnięcia kolejnego kredytu na jej zapłatę. Skarżący wykazał, że nie posiada wystarczających dodatkowych środków na zapłatę nałożonej zaskarżoną decyzją opłaty adiacenckiej, a tym samym może skutkować powstaniem znacznej szkody.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.