Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 741/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 1, 2a-2b
journal: Dz.U. 1997 nr 121 poz 770
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z [...] lipca 2018r., nr [...], wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257) oraz art. 9 ust. 2i, 2j w zw. z ust. 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. 1997r, Nr 121, poz.770 ze zm.) stwierdził nieodpłatne nabycie przez Skarb Państwa, z mocy prawa, z dniem [...] stycznia 2016r., prawa własności nieruchomości położonej w [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] o pow.[...] ha, zapisanej w KW [...], stanowiącej mienie pozostałe po spółce pod firmą: [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], która została z mocy prawa uznana za wykreśloną z rejestru sądowego.

W uzasadnieniu zauważono, iż zgodnie z art. 9 ust 2a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. Nr 121. poz. 770 ze zm.), podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, które były wpisane do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym i które do dnia [...] grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem [...] stycznia 2016 r. W przypadku, gdy wniosek o wpis złożony przed dniem [...] stycznia 2016 r. został po tej dacie zwrócony, odrzucony, oddalony, albo postępowanie o wpis zostało umorzone, skutek ten powstaje z dniem następującym po dniu zwrotu, odrzucenia, oddalenia albo umorzenia postępowania. Zgodnie z informacją przedłożoną przez Sąd Rejonowy [...] w [...], Wydział VIII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, podmiot o nazwie [...] sp. z .o.o. (numer w dotychczasowym rejestrze sądowym [...]) nie został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego do dnia [...] grudnia 2015 r., jak również nie złożył wniosku o przerejestrowanie.

Dalej zauważono, iż art. 9 ust. 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym stanowi, że z dniem [...] stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Nabycie przez Skarb Państwa własności nieruchomości albo użytkowania wieczystego stwierdza, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości, który jest również właściwy w sprawach dotyczących mienia i zobowiązań, pozostałych po podmiotach wykreślonych z Krajowego Rejestru Sądowego (art. 9 ust. 2i ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym).

Starosta wyjaśnił, iż podjął czynności mające na celu ustalenie kręgu podmiotów, które w przeszłości posiadały udziały w spółce [...] sp. z o.o. Zgodnie z aktami rejestrowymi był taki okres w jej historii, w którym właścicielem wszystkich udziałów w kapitale zakładowym była spółka "[...]" sp. z o.o. W późniejszym okresie jednak, zgodnie z treścią akt rejestrowych jedynym wspólnikiem [...] sp. z o.o. był K. K.. Akta rejestrowe "[...]" sp. z o.o. nie zawierają żadnych informacji o [...]. Ostatni figurujący w rejestrze prezes zarządu tej spółki i jej jedyny wspólnik to A. S., który zmarł [...] lutego 2011 r. Spółka "[...] utraciła byt prawny wskutek nie złożenia w określonym przepisami terminie wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego.

Organ wskazał, że analiza akt rejestrowych obu ww. spółek pokazuje, iż ostatnim dokumentem mówiącym do kogo należą udziały [...] sp. z o.o., jest sporządzony w formie aktu notarialnego protokół [...] z [...] kwietnia 2011 r., Rep. A. nr [...]. W zgromadzeniu tym uczestniczył K. K. jako jedyny wspólnik reprezentujący cały kapitał zakładowy. Z tego też względu K. K. został uznany przez organ za stronę postępowania. W toku całego postępowania K. K. nie negował powyższej okoliczności, cały czas konsekwentnie twierdził, że to on jest jedynym wspólnikiem [...] sp. z o.o., a w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest jakiegokolwiek dowodu przeciwnego.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. K. podnosząc, iż od 1992 r. do [...] lutego 2011 r. jedynym wspólnikiem w spółce [...] sp. z o.o. była spółka "[...]" sp. z o.o., której jedynym udziałowcem był A. S., po którego śmierci udziały w spółce [...] weszły w skład masy spadkowej ww. zamarłego. Wyjaśnił też, iż notarialny protokół [...] Spółki "[...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. (repertorium A nr [...]) świadczący o tym, że udziały w Spółce [...]" należą do K. K., protokół ten został mu przedłożony w Zakładzie Karnym w [...], w którym odbywał bezwzględną karę pozbawienia wolności. Nie miał wpływu na treść tego dokumentu. Zdaniem K. K. dokument ten sporządziła M. S..

Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Po rozpoznaniu skargi K. K., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] marca 2019 r., sygn. akt II SA/Po [...], uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając, iż odwołanie K. K. zostało wniesione w terminie.

Decyzją z [...] czerwca 2019 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu organ zauważył, iż zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym [...]" sp. z .o.o. z dniem [...] stycznia 2016 r. całkowicie utraciło byt prawny. Nie ma przy tym podstaw do wydania w sprawie postanowienia o wykreśleniu Spółki na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej również jako "KRS"). Niemożliwe jest bowiem wykreślenie z KRS podmiotu, który w ogóle nie został do tego rejestru wpisany. [...]" sp. z .o. o nigdy nie zostało wpisane do KRS, a wpis w dawnym Rejestrze Handlowym Dział [...] utracił moc. Po Spółce "[...] pozostała nieruchomość położona w G. W. , oznaczona geodezyjnie jako działka nr [...] o pow. [...] ha, zapisana w KW [...], dla której został przypisany numer porządkowy - ul. [...]. Przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie powiatu [...], zgodnie więc z art. 9 ust. 2i ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym organem właściwym do wydania deklaratoryjnej decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa własności tej nieruchomości jest Starosta [...], działając przy wykonaniu niniejszej czynności jako organ wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej.

Ustalając krąg stron organ odwoławczy stwierdził, że [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zostało uznane za wykreślone z rejestru i uległo rozwiązaniu. Jako podmiot nieistniejący nie może być stroną postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa własności ww. nieruchomości. Natomiast status strony można przyznać udziałowcom rozwiązanej Spółki. Stronami postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie art. 9 ust. 2i wyżej powołanej ustawy są: wspólnicy i inne osoby uprawnione do udziału w majątku pozostałym po wygasłej spółce oraz Skarb Państwa jako nabywca prawa własności nieruchomości. Według SKO w [...] Starosta błędnie uznał K. K. za stronę postępowania. W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie, kto posiadał udziały w Spółce "[...] w dniu [...] grudnia 2015 r., czyli w ostatnim dniu jej istnienia.

Zauważono, iż podczas przesłuchania w dniu [...] lutego 2017 r. przed organem I instancji K. K., pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie nieprawdziwych zeznań z art. 233 § 1 k.p.a., oświadczył, że przy [...] zameldowany został w 1997 r. za zgodą pełnomocnika firmy "[...] Nadto z umowy notarialnej zawartej w dniu [...] sierpnia 1992 r. (repertorium A numer [...]) w [...] przed notariuszem O. P. wynika, iż K. K. sprzedał wszystkie objęte w Spółce [...]" udziały na rzecz [...]" Sp. z o.o. Z kolei z umowy notarialnej zawartej w dniu [...] września 1992 r. (repertorium A numer [...]) w [...] przed notariuszem O. P., wynika, iż M. Z. oświadczył, że firma [...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] jest jedynym udziałowcem Spółki "[...]" i że objął w niej 100 udziałów. Mocą wskazanej umowy stawiający sprzedał wszystkie objęte w Spółce [...]" udziały na rzecz "[...] Sp. z o.o. Pismem z dnia [...] września 1992 r. (załącznik do protokołu przesłuchania z dnia [...] lutego 2017 r.) K. K. poinformował Spółkę "[...]" o zrzeczeniu się funkcji członka jednoosobowego zarządu Spółki "[...]", a nadto wystąpił do Sądu Rejonowego w [...] Wydział XI Gospodarczy o wykreślenie go z rejestru jako członka jednoosobowego zarządu Spółki "[...]" wskazując, że aktualnym i wyłącznym posiadaczem udziałów w Spółce "[...]" jest spółka "[...] z siedzibą w [...] przy [...].

Dalej SKO zauważyło, iż w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. K. K. oświadczył, że w dniu [...] grudnia 2015 r. był jedynym członkiem zarządu Spółki [...]" a ponadto był właścicielem wszystkich udziałów w tej Spółce. Oświadczenie powyższe pozostaje w sprzeczności z wcześniej przytoczonymi ustaleniami. Zdaniem SKO we wszystkich przedłożonych do pisma z [...] sierpnia 2017 r. kopiach dokumentów wytworzonych po dniu [...] września 1992 r. K. K. wskazywany jest jako osoba umocowana do jednoosobowego reprezentowania Spółki "[...]". Natomiast K. K. nie występuje jako właściciel udziałów w Spółce "[...]". W udostępnionych dokumentach jako jedyny właściciel udziałów w Spółce "[...]" występuje Spółka "[...] z siedzibą w [...]. SKO zwróciło uwagę, iż w odwołaniu K. K. ponownie zaprzeczył, aby w dniu [...] grudnia 2015 r. był udziałowcem w spółce "[...]

Zdaniem organu odwoławczego w dniu [...] grudnia 2015 r. wyłącznym posiadaczem udziałów w Spółce "[...]" była Spółka "[...]" z siedzibą w [...] przy [...].

Według organu zagadnienie utraty bytu prawnego przez Spółkę [...]" zostało wyjaśnione w piśmie Sądu Rejonowego [...] i [...] w [...] VIII Wydział Gospodarczy z dnia [...] marca 2017 r. sygn. [...], podpisanym przez SSR O. K.. Sąd Rejonowy poinformował, że Spółka [...]" nie została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego do [...] grudnia 2015 r., jak również do tego dnia nie złożyła wniosku o przerejestrowanie z rejestru handlowego. W związku z powyższym Spółka "[...] uznana została za podmiot wykreślony z rejestru z dniem [...] stycznia 2016 r., co jest równoznaczne z utratą przezeń zdolności prawnej. Ponadto Sąd Rejonowy [...] w [...], VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. poinformował, że podmiot o nazwie "[...] Sp. z o.o. (rejestr handlowy nr [...]) nie został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego do [...] grudnia 2015 r., jak również do tego dnia nie złożył wniosku o przerejestrowanie. W związku z powyższym podmiot ten należy uznać za wykreślony z rejestru z dniem [...] stycznia 2016 r., co jest równoznaczne z utratą przezeń zdolności prawnej. Sąd Rejonowy podkreślił, że skutek powyższy nastąpił z mocy prawa, a zatem nie ma konieczności wydania żadnego postanowienia lub zarządzenia w tym przedmiocie. Sąd Rejonowy wyjaśnił, że ostatnim członkiem zarządu i jedynym wspólnikiem Spółki "[...]" Sp. z o.o. był A. S., który zmarł [...] lutego 2011 r. K. K. w chwili utraty bytu prawnego przez Spółkę "[...]" nie posiadał udziałów w Spółce [...]", co powoduje, że nie może być stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. Na powyższe ustalenia nie ma wpływu fakt, że wyjaśnienia pisemne K. K. nie były konsekwentne we wszystkich punktach. Niemniej całokształt ustalonych okoliczności prowadzi do wniosku, że K. K. w 1992 r. sprzedał przynależne mu udziały w Spółce [...]" na rzecz Spółki [...]" Sp. z o.o., która pod nową firmą "[...] Sp. z o.o. sprzedała wszystkie 100 udziałów w firmie [...]" Sp. z o.o. na rzecz Spółki [...]" Sp. z o.o. Ta ostatnia Spółka utraciła byt prawny w dniu [...] grudnia 2015 r. K. K. nie był zatem legitymowany do złożenia odwołania, gdyż nie posiada przymiotu strony niniejszego postępowania administracyjnego. Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, jeśli osoba wnosząca odwołanie nie posiada przymiotu strony postępowania, to postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu.

Skargę na powyższą decyzją wniósł K. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając:

1. Naruszenie art. 28 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.) poprzez niezasadne przyjęcie, iż skarżący K. K. nie jest stroną postępowania administracyjnego prowadzonego przed Starostom [...] pod sygnaturą akt: [...] i w konsekwencji mylne przyjęcie, że wymieniony nie był legitymowany do złożenia odwołania;

2. Naruszenie przepisu art. 9 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym poprzez niezasadne przyjęcie, iż wykreślenie spółki [...] Sp. z.o.o. z krajowego rejestru sądowego nastąpiło zgodnie z przepisami obowiązującego prawa, nie wymagało wydania przez właściwy Sąd postanowienia o wykreśleniu ww. podmiotu z krajowego rejestru sądowego i dokonania ogłoszenia tego zdarzenia prawnego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego przyjęcia, że [...] Sp. z.o.o. utraciła byt prawny.

3. Naruszenie przepisu postępowania tj. art. 7 K.p.a. w związku z art. 75 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez bezpodstawne przecenienie wartości dowodowej zeznań skarżącego K. K. zawartych w odebranych od wymienionego do protokołu wyjaśnieniach i w konsekwencji niezasadne uznanie, że wymieniony osobowy środek dowodowy winien stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie, zamiast skorelować tenże dowód z innymi dowodami zebranymi w toku postępowania administracyjnego, a zwłaszcza z dowodami z dokumentów.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż K. K. w dniu wykreślenia ww. spółki z KRS jej wspólnikiem, a ponadto prezesem [...] Sp. z o.o. Wskazano, iż świadczy o tym przede wszystkim treść notarialnego protokołu [...] Spółki "[...]" z dnia [...] kwietnia 2011 r. (repertorium A nr [...]), w którym K. K. występuje jako jedyny wspólnik reprezentujący cały kapitał zakładowy. W sytuacji kiedy organ odwoławczy dysponował licznymi dowodami z dokumentów wskazującymi na fakt posiadania przez skarżącego udziałów w spółce [...] i traktowania K. K. przez sąd rejestrowy jako wspólnika oraz członka zarządu tejże spółki, obowiązkiem organu odwoławczego było przyznanie skarżącemu atrybutu strony postępowania w myśl art. 28 k.p.a.

Ponadto zakwestionowano utratę bytu przez spółkę [...] wskazując, iż wykreślenie spółki z rejsu następuje na podstawie postanowienia zarządzającego o jego wykreśleniu, którego nie wydano.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Uczestniczący w rozprawie w dniu [...] grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i jej argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej określonym zakresie Sądu uznał, że skarga K. K. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2018r., nr [...], którą organ ten stwierdził nieodpłatne nabycie przez Skarb Państwa, z mocy prawa z dniem [...] stycznia 2016r., prawa własności nieruchomości położonej w [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] o pow.[...] ha, zapisanej w KW [...], stanowiącej mienie pozostałe po spółce pod firmą: [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]

Materialnoprawną podstawę tej decyzji stanowiły przepisy art. 9 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 1997 r., nr 121 poz. 770 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.w.u o KRS".

Zgodnie z art. 7 ust. 1 p.w.u. o KRS podmiot podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1 (tj. przepisami ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym), wpisany do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy (tj. co do zasady do dnia [...] stycznia 2001 r.), jest obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców. W myśl natomiast art. 9 ust. 2 p.w.u o KRS, do czasu rejestracji, zgodnie z przepisami ustawy o KRS, nie dłużej jednak niż do dnia [...] grudnia 2015 r., zachowują moc dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych. Ten ostatni czym przepis ten był kilkukrotnie nowelizowany w zakresie daty końcowej, do której zachowują moc dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych.

Z dniem [...] stycznia 2015 r. weszły w życie przepisy w art. 9 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, tj. ustępy 2a – 2j (na mocy art. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2014 r., poz. 1924). Zgodnie z art. 9 ust. 2a p.w.u. o KRS, podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, które były wpisane do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie tej ustawy i które do dnia [...] grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem [...] stycznia 2016 r. W przypadku gdy wniosek o wpis złożony przed dniem [...] stycznia 2016 r. został po tej dacie zwrócony, odrzucony, oddalony albo postępowanie o wpis zostało umorzone, skutki określone w niniejszym przepisie oraz przepisach ust. 2b-2g i 2i powstają z dniem następującym po dniu zwrotu, odrzucenia, oddalenia wniosku albo umorzenia postępowania. Nadto, stosownie do art. 9 ust. 2b p.w.u o KRS, z dniem [...] stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność z nabytego mienia za zobowiązania podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Prawa wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych do udziału w majątku likwidacyjnym wygasają z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru. Powyższe oznacza, że podmiot - wpisany do rejestru handlowego, który nie został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego, ani nie toczyło się żadne postępowanie o jego przerejestrowanie - uznaje się za wykreślony z rejestru z dniem [...] stycznia 2016 r., co ma taki skutek, że podmiot ten całkowicie traci byt prawny z tą datą, zaś Skarb Państwa z mocy prawa nabywa z tym dniem nieodpłatnie mienie tego podmiotu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż [...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "Spółka [...]") z dniem [...] stycznia 2016 r. utraciła byt prawny. W skutek nieprzerejestrowania ww. Spółki (która była wpisana do Rejestru Handlowego znak nr [...]) do Krajowego Rejestru Sądowego do dnia [...] grudnia 2015 r., należy uznać ten podmiot za wykreślony rejestru, co potwierdza informacja Sądu Rejonowego w [...] VIII Wydziału Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] marca 2017 r. (karta nr [...] akt admin. organu I instancji). Skutek ten zaistniał z mocy prawa i nie było konieczności wydania żadnego postanowienia lub zarządzenia w tym przedmiocie. Wynika to wprost z powołanego art. 9 ust. 2a p.w.u o KRS, gdzie użyto zwrotu "uznaje się za wykreślone z rejestru" , a nie np. "wykreśla się". Powołany w skardze przepis ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, tj. art. 6945, nie znajdzie w tej sytuacji zastosowania. Przepis ten dotyczy przede wszystkim wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, podczas, gdy Spółka [...] była wpisana do dotychczasowego rejestru sądowego.

W tym miejscu zauważyć należy, iż wyrokiem z dnia 11 grudnia 2019 r. o sygn. akt P 13/19 Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 9 ust. 2b zdanie trzecie ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał uznał, iż przepisy stwierdzające wygaśnięcie z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru prawa wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych do udziału w majątku likwidacyjnym wychodzi poza granicę celowości wprowadzonych regulacji i z tego powodu są zbędne. W ocenie Trybunału nie budzi wątpliwości, że wykreślenie spółki z rejestru z mocy prawa było środkiem koniecznym w świetle wartości, o których mowa w art. 31 ust. 3 Konstytucji. Tak samo należy ocenić uregulowanie skutków majątkowych, polegających na nieodpłatnym nabyciu przez Skarb Państwa z mocy prawa mienia wykreślonych podmiotów. Po wykreśleniu z rejestru podmioty te tracą bowiem podmiotowość prawną i koniecznym było jednoznaczne uregulowanie kwestii ich mienia, a także zagadnienia ochrony praw ich wierzycieli. Ustawodawca chciał uniknąć sytuacji, w której powstałyby wątpliwości co do tego, do kogo należy mienie podmiotu, który utracił byt prawny i kto odpowiada za jego zobowiązania. Nie budzi zatem wątpliwości konstytucyjnych wprowadzenie regulacji, w świetle których Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za zobowiązania wobec wierzycieli spółki wykreślonej wyłącznie z nabytego mienia. Natomiast zupełne wygaszenie praw majątkowych wspólników przez ustawodawcę nie było środkiem koniecznym. Argumenty ustawodawcy nie przekonują Trybunału o niezbędności i proporcjonalności art. 9 ust. 2b zdanie trzecie p.w.u o KRS. Fakt, że można było uniknąć wykreślenia spółki i jego następstw przez złożenie w odpowiednim czasie wniosku o przerejestrowanie, nie usprawiedliwia wprowadzenia tej regulacji.

Powyższa ocena wyrażona w wyroku Trybunału Konstytucyjnego prowadzi do wniosku, iż organy prawidłowo przyjęły, mimo treści art. 9 ust. 2b zdanie trzecie p.w.u. o KRS, iż przymiot strony w postępowaniu w sprawie decyzji deklaratoryjnej o stwierdzeniu nabycie przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b własności nieruchomości albo użytkowania wieczystego powinni posiadać wspólnicy spółki, której byt prawny ustał z mocy art. 9 ust.2a powoływanej ustawy. Przepis art. 9 ust. 2b zmienia sytuację prawną wspólników spółki, dotyczy ich praw majątkowych, a tym samy wydawana na jego podstawie decyzja administracyjna dotyczy ich interesu prawnego.

SKO w [...] słusznie zatem zauważyło, iż interes prawny w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym posiadają osoby (podmioty) będące wspólnikami Spółki [...] na dzień [...] grudnia 2015r. Sąd podziela także zapatrywanie tego organu, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżący K. K. był w tej dacie współwłaścicielem Spółki [...]

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż K. K. był w przeszłości wspólnikiem Spółka [...]. Stan taki miał miejsce przed [...] sierpnia 1992 r. Z tej daty pochodzi umowa notarialna (repertorium A numer [...]) zawarta w [...] przed notariuszem O. P., z której wynika, iż K. K. sprzedał wszystkie objęte w Spółce "[...]" udziały na rzecz "[...]" Sp. z o.o. Z kolei z umowy notarialnej zawartej w dniu [...] września 1992 r. (repertorium A numer [...]) w [...], wynika, iż M. Z. oświadczył, że firma "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w [...] jest jedynym udziałowcem Spółki "R R." i że objął w niej 100 udziałów. Mocą wskazanej umowy M. Z. sprzedał wszystkie objęte w Spółce [...]" udziały na rzecz "[...]" Sp. z o.o. Zgodnie z powyższymi umowami K. K. zbył swoje udziały w Spółce [...], które przeszły na rzecz "[...]" Sp. z o.o. w [...] i przestał być wspólnikiem tej pierwszej spółki. Powyższe skarżący potwierdził m.in. w swoim odwołaniu od decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2018r. o nr [...]

Pismem z [...] października 2017r. Sąd Rejonowy [...], Wydział VIII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego poinformował, iż z aktu notarialnego z [...] czerwca 1991 r. wynika, iż jedynym wspólnikiem Spółki [...] jest K. K.. Sąd zaznaczył jednocześnie, iż K. K. złożył datowany na [...] września 1992 r. wniosek o wykreślenie jego osoby jako wspólnika ze względu na przeniesienie praw co do udziałów na rzecz "[...]" Sp. z o.o. w [...]. Przedmiotowy wniosek został jednak prawomocnie zwrócony z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych (brak opłaty oraz brak przedłożenia oświadczenia o zrzeczeniu się stanowiska prezesa zarządu Spółki [...] – k. 194 akt organu I instancji). W tym miejscu zauważyć należy, iż domniemanie zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym prawdziwości wpisu w rejestrze sądowym, zarównanona gruncie obowiązujących do 2001 r. przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. Kodeks Handlowy (art. 23 i 24 ) jak też przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (art. 17), jest wzruszalne. W ocenie Sądu opisane wyżej akty notarialne oraz następujące po nich działania K. K. – jego wnioski do sądu rejestrowego o dokonanie wpisów związanych z tymi aktami, jednoznacznie wskazują, iż po [...] sierpnia 1992 r. przesłał on być wspólnikiem Spółki [...], a informacje zawarte w rejestrze sądowym nie odpowiadały sytuacji faktycznej (czego zresztą o nie wykluczył Sąd Rejonowy [...] w [...] w swoim piśmie z [...] października 2017 r. ).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie dostrzega, iż w aktach sprawy znajduje się również sporządzony w formie aktu notarialnego protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki [...] z [...] kwietnia 2011 r., Rep. A. nr [...]. W zgromadzeniu tym uczestniczył K. K., który oświadczył, iż jest jedynym wspólnikiem reprezentujący cały kapitał zakładowy. Z akt sprawy nie wynika jednak na jakiej podstawie K. K. nabył udziały w Spółce [...] po 1992 r. Okoliczności tej nie wyjaśnia również skarżący, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie wystosowanego przez Starostę [...] w dniu [...] listopada 2017r. Ponadto, w odwołaniu skarżący kwestionuje swoje umocowanie do wyrażenia w 2011 r. zgody na sprzedaż nieruchomości należącej do Spółki [...], twierdząc, iż został do tego namówiony przez pełnomocnika nabywcy, który sugerował mu, iż skoro sąd rejestrowy nie dokonał wpisu wspólnika spółki [...] do rejestru sądowego, to ww. akty notarialne z 1992 r. nie wywołują skutków.

W ocenie Sądu, SKO w [...] słusznie przyjęło, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, iż po [...] sierpnia 1992 r. K. K. posiadał status wspólnika Spółki [...]. Brak jest jednoznacznych dowodów, iż po tej dacie uzyskał ponowne (bezpośrednio lub pośrednio) udziały w tej spółce. Brak jest też dowodów na uznanie, iż umowy sprzedaży zwarte aktami notarialnymi z [...] sierpnia 1992 r. i [...] września 1992 r. były nieskuteczne.

Odnosząc się do zarzutów skargi zauważyć należy, iż bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy pozostaje okoliczność, czy K. K. był na dzień [...] grudnia 2015 r. członkiem zarządu Spółki [...] Jak wskazano wyżej, interes prawny związany z decyzją o nabyciu przez Skarb Państwa nieodpłatnie, z mocy prawa, prawa własności nieruchomości należącej do Spółki [...], przysługuje jej byłym wspólnikom z uwagi na ich prawa majątkowe, a nie osobom pełniącym funkcje w organach tej spółki.

W związku z powyższym Sąd uznał, że zasadnie organ II instancji, stwierdzając brak interesu prawnego K. K. w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na jego bezprzedmiotowość w znaczeniu podmiotowym (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 5 lipca 1999 r., OPS 16/98 –dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.