Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 879/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 1 ust. 1, 4 ust. 1, 6, 10, 13, 15, 16, 17
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2022 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2021 r. K.S. (Skarżący) złożył do Wójta Gminy J. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w którym zwrócił się o udostępnienie informacji, wyszczególnionych w ośmiu punktach pisma, dotyczących okoliczności wyjazdu pojazdu marki M. o nr rejestracyjnym [...] w dniu [...] października 2021 r. Skarżący domagał się wskazania:

1. O której godzinie w dniu [...].10.21r. pojazd marki M. o nr rejestracyjnym [...] wyjechał z bazy GZUK (wg wskazań GPS)?

2. Jaki był stan początkowy licznika kilometrów w/w pojazdu?

3. Kiedy i o której godzinie w/w pojazd powrócił do bazy GZUK (wg wskazań GPS)? Jaki był stan końcowy licznika kilometrów w/w pojazdu po powrocie do bazy?

4. Kto był kierowcą w/w pojazdu? Proszę o dołączenie kopii uprawnień kierowcy do wykonywania zawodu kierowcy (prawo jazdy, karta kierowcy oraz wszelkie wymagane badania lekarskie)

5. Kto był wynajmującym w/w pojazd? Jaki był cel wyjazdu?

6. Na jaką kwotę opiewało wynajęcie w/w pojazdu?

7. Na jakiej podstawie i jakim dokumentem została przyjęta wpłata? Proszę podać datę wpłaty i nr konta na jakie wpłynęła wpłata oraz kopię tego dokumentu.

8. Jak zostały skalkulowane koszty wynajmu w/w pojazdu? Proszę podać wyliczenia oraz podstawę prawną naliczenia opłaty.

W dniu [...] listopada 2021 r. Wójt Gminy [...] udzielił Skarżącemu odpowiedzi na ww. pytania. Wójt wyjaśnił, że:

Ad.1 Zgodnie ze wskaźnikami urządzenia GPS zainstalowanego w pojeździe [...] o numerach rejestracyjnych [...] rozpoczęcie wyjazdu nastąpiło o godzinie 15:48 w dniu [...].10.2021 r.

Ad.2 Stan początkowy licznika wskazywał 288090 km.

Ad.3 Pojazd wrócił do bazy GZUK w dniu [...].10.2021 r. o godz.14.30. Stan końcowy licznika wskazywał 288389 km. Pojazd z [...] października 2021 r. parkował na prywatnej posesji Pani Sołtys Wsi D. z uwagi na uczestnictwo Wójta Gminy

w uroczystościach wiejskich.

Ad.4 Kierowcą pojazdu był Pan K.I., który posiada aktualne uprawnienia do kierowania ww. pojazdu.

Ad.5 Wynajmującym pojazd była osoba prywatna - mieszkaniec Gminy J. Celem wyjazdu była integracja mieszkańców wsi Z1. i Z2.

Ad.6 Koszt wynajęcia pojazdu wyniósł 500,00 zł.

Ad.7 W załączeniu kserokopia faktury VAT nr [...] z dnia [...].10.2021 r. oraz kasowy dowód wpłaty nr [...] z dnia [...].10.2021 r.

Ad.8 Koszty wynajęcia pojazdu wyliczono w oparciu o rzeczywiste zużycie paliwa

i zryczałtowane koszty eksploatacyjne.

Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. (data wpływu: [...] grudnia 2021 r.) Skarżący wniósł za pośrednictwem Wójta Gminy J. skargę na bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wskutek bezczynności organowi zarzucił naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący domagał się zobowiązania organu do załatwienia wniosku

w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. pkt. 1, 4 i 8 i zasądzenia

od organu na swoją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W treści skargi, Skarżący podniósł, iż w odniesieniu do pytania 1. udzielono błędnej informacji, pytanie dotyczyło pojazdu marki [...],

a w odpowiedzi jest inny pojazd, natomiast do pytań 4 i 8 udzielono niepełnej informacji publicznej, wskutek czego zdaniem Skarżącego doszło do częściowego udostępnienia informacji publicznej.

Wobec powyższego, Skarżący wniósł o:

1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. pkt. 1, 4 i 8,

2. zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych,

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podkreślając, że załatwił sprawę i wobec tego nie można uznać, że podejmując takie działania nie uwolnił się od zarzutu bezczynności. Organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek

z dnia [...] listopada 2021 r. w przewidzianym ustawowo terminie.

Organ wyjaśnił, że Skarżący błędnie wskazuje, że w przedmiotowej sprawie doszło do częściowego udostępnienia informacji publicznej. Dane wskazane przez Organ w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczą pojazdu V. o numerach rejestracyjnych [...], z uwagi na fakt, iż pojazdu którego dotyczy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, czyli pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] nie ma w zasobie Gminy J.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) , sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych

w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Ponadto sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ( art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub

w części sąd oddala skargę w całości albo w części.

Kontroli sądu w przypadku skargi na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie

i w określonym przez prawo terminie. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego ustawą o dostępie do informacji publicznej, jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący domagał się udostępnienia informacji

w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczącej okoliczności wyjazdu pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] w dniu

[...] października 2021 r.

Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji

i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.,

o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Zgodnie

z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych

i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 września 2016 r., II SAB/Gd 13/16; wyrok NSA z 25 marca 2003 r., II SA 4059/02 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy.

Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są natomiast m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Wójt Gminy J. jest organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego, jaką jest gmina. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy, czyli organ władzy publicznej,

do którego Skarżący skierował swój wniosek, jest podmiotem obowiązanym

do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, co stwierdza art. 10 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2

i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Stosownie zaś do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące

od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.).

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.

Zaznaczyć należy, że u.d.i.p. nie przewiduje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Minimalne wymogi odnośnie do takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej.

Jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a brak jest ustawowych ograniczeń w jej udostępnieniu, organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej. Natomiast ustalenie, że istnieje podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej stanowi podstawę do wydania decyzji.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. Wraz

z powołanym orzecznictwem).

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.).

W ocenie Sądu zakresem u.d.i.p. objęte są umowy cywilnoprawne zawierane przez organy władzy publicznej lub inne podmioty w zakresie wykonywanych przez nie zadań publicznych oraz dotyczące majątku publicznego.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy J. udzielił Skarżącemu w terminie, żądanych informacji, czego Skarżący nie kwestionował. Odpowiedź organu dotyczyła co prawda samochodu V. o nr rej. [...], gdyż pojazdu [...] o nr rej. [...] nie ma w zasobach Gminy J. Organ dokonał identyfikacji pojazdu po numerze rejestracyjnym, który nie może być tożsamy dla innego pojazdu.

W tym miejscu wskazać należy, że organ mógł również odmówić udzielania odpowiedzi na wniosek Skarżącego powołując się na fakt, że w zasobach Gminy J. brak jest pojazdu [...] o nr rej. [...], co

w oczywisty sposób wiąże się z niemożnością udzielania odpowiedzi na wniosek, gdyż informacje dotyczące pojazdu [...] o nr rej. [...] nie są

w posiadaniu gminy. Konkludując, w ocenie Sądu, organ nie dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie, ponieważ stosownie do wymogów art. 10 ust. 2 ustawy, udzielił informacji zgodnie z wnioskiem Skarżącego i w takim zakresie w jakim ją posiadał. Organ udzielił również informacji w zakresie pytania 4 i 8, jednak z uwagi na fakt, że pytania te dotyczyły de facto pojazdu nie będącego w posiadaniu gminy, trudno uznać, że odpowiedzi te są niepełne, gdyż jak wyżej wskazano skoro organ nie posiadał informacji na temat pojazdu [...] o nr rej. [...], to nie musiał udzielać odpowiedzi na temat pojazdu V. o nr rej. [...].

Wobec powyższego, Sąd oddalił skargę działając na podstawie art. 151 p.p.s.a..