Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 713/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Asesor WSA Barbara Rennert Protokolant Anita Woźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] do [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Go 713/06

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzja z [...] r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego o numerach [...] do [...] z [...] r. , [...] r. oraz [...] r.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły na podstawie stanu faktycznego ustalonego w następujący sposób przez organy podatkowe.

W dniach 8 grudnia 2002 r. , 8, 24 stycznia , 1 lutego oraz 25 marca 2003 r. Agencja Celna [...] , działając z upoważnienia Skarżącego [...], zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym wg kolejnych zgłoszeń celnych następujące towary:

1. [...] - słupy betonowe fundamentowe ( 2240 kg., wartość 929,58 EUR ) kod PCN 6810 99 00 0 - pozycja 1 SAD oraz szkło inspektowe używane ( 2000 m- o wartości 3470,42 EUR ), kod PCN 7004 9070 0 pozycja 2 SAD BIS, stawka cła obniżona w wysokości 0% - świadectwo przewozowe EUR-1 BA [...], stawka podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie-7%;

2. [...] - rury z tworzyw sztucznych ( 100 kg, wartość 104,41 EUR ) kod PCN 3917 23 99 0 - pozycja 1 SAD, słupy betonowe fundamentowe ( 320 kg, wartość 208,82 EUR ), kod PCN 6810 91 90 0 - pozycja 2 SAD BIS, elementy konstrukcyjne stalowe ( 18170 kg, wartość 9083,83 EUR ), kod PCN 7308 90 0 - pozycja 3 SAD BIS , elementy konstrukcyjne z aluminium ( 5410 kg, wartość 8352,94 EUR ), kod PCN 7610 10 00 0 - pozycja 4 SAD BIS, stawka cła obniżona w wysokości 0% - świadectwo przewozowe EUR - 1 nr BA [...], stawka podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie - 7%;

3. [...] - szkło inspektowe używane ( 2074 m-, wartość 4822,15 EUR ) , kod PCN 7004 90 70 0 - pozycja 1 SAD , elementy konstrukcji stalowe ( 3827 kg, wartość 2467,14 EUR 0 , kod PCN 7308 90 99 0 - pozycja 2 SAD BIS, elementy konstrukcji z aluminium ( 330 kg, wartość 560,71 EUR ) , kod PCN 7610 10 00 0 - pozycja 3 SAD BIS, stawka cła obniżona w wysokości 0%- wg świadectwa przewozowego EUR 1 nr BA [...], stawka podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie - 7%;

4. E [...] - szkło używane ( 950 m -, wartość 8936,90 EUR ), kod PCN 7005 10 30 0 - pozycja 1 SAD, stawka cła obniżona w wysokości 0% , wg świadectwa przewozowego EUR 1 nr [...], stawka podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie - 7%;

5. E [...] - uszczelki gumowe ( 50 kg, wartość 52,85 EUR ), kod PCN 4016 93 90 0 - pozycja 1 SAD, rury stalowe ( 22610 kg, wartość 8548,70 EUR ), kod PCN 7306 50 99 0 - pozycja 2 SAD BIS, elementy konstrukcji stalowe ( 16250 kg, wartość 3171,27 EUR ), kod PCN 7308 90 99 0 - pozycja 3 SAD BIS, elementy konstrukcji z aluminium ( 50 kg, wartość 1057,09 EUR ), kod PCN 7610 10 00 0 - pozycja 4 SAD BIS, pompy wirnikowe z osprzętem ( 3 szt. Wartość 1057. 09 EUR ) , kod PCN 8413 70 30 0 - pozycja 5, stawka cła obniżona w wysokości 0% - świadectwo przewozowe EUR1 nr BA [...], stawka podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie - 7% dla poz. 2-4 oraz 22 % dla poz. 1 i 5.

W toku kontroli obrotu towarowego z zagranicą za okres lat 2002 - 2003, dokonanej w siedzibie Skarżącego, funkcjonariusze organu celnego ustalili, że w okresie od 9 grudnia 2002 r. do 25 marca 2003 r. Skarżący dokonał łącznie pięciu odpraw towarów stanowiących import z Holandii z firmy [...] - używanej szklarni w stanie rozmontowanym. Odpraw dokonano w Urzędzie Celnym w procedurze dopuszczenia do obrotu , tj. elementów do budowy szklarni ( m.in. elementów konstrukcyjnych stalowych i z aluminium, szkła ogrodniczego, słupów betonowych i uszczelek gumowych ), klasyfikując każdorazowo poszczególne elementy do odpowiadających im kodów.

Wartość całości dostaw wg poszczególnych zgłoszeń celnych wynosiła 49.263,00 EUR, ( protokół pokontrolny z 15 lipca 2005 r. ).

Skarżący w wyjaśnieniach z 31 maja 2005 r. oświadczył, że w latach 2002-2003 dokonywał odpraw celnych towarów w postaci elementów konstrukcyjnych z Holandii, które wraz z pozostałymi elementami konstrukcyjnymi po poprzedniej budowie szklarni ( sprowadzonej przez [...] ) posłużyły do budowy szklarni. Skarżący nie posiadał żadnych dokumentów potwierdzających dokonanie transakcji w tym zakresie.

W oparciu o wyjaśnienia Skarżącego ustalono, że importowane towary zostały zużyte do budowy II etapu szklarni w miejscowości.

Z ustaleń kontrolujących wynikało, że importowany towar, po złożeniu stanowi konstrukcję szklarni, posiadającą zasadnicze cech wyrobu kompletnego i powinien zostać zaklasyfikowany do kodu PCN 940600310.

Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniami z 28 października 2005 r. wszczął postępowania celne i podatkowe mające na celu określenie prawidłowej klasyfikacji, stawki cła i podatku VAT oraz kwoty wynikającej z długu celnego.

Po przeprowadzeniu postępowań organ I instancji kolejnymi decyzjami uznał zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie opisu towaru, klasyfikacji taryfowej, stawki cła i stawki podatku VAT i dokonał ich zmiany oraz ponownego wymiaru należności..

Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji podkreślił, że obowiązując w dniu przyjęcia zgłoszenia Taryfa celna, stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 17 grudnia 2002 r.( oraz w przypadku pierwszego zgłoszenia z 11 grudnia 2001 r. ) w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oparta jest w całości nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury określania i kodowania towarów, wprowadzone w życie stosowną konwencją. Składa się ona z nomenklatury towarowej ( usystematyzowany wykaz towarów z przypisanymi do nich kodami ), w której 8- znakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią nomenklatury Scalonej (CN), opracowanej przez Komisje Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogły być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej z przyporządkowana do niej stawką celną. Taryfa celna nie różnicuje towaru w zależności od przydatności, celów wykorzystania itp. Do celów prawnych przeprowadza się klasyfikację w oparciu o zakres przedmiotowy towaru (pozycji) . W celu prawidłowej klasyfikacji towarów należy kierować się brzmieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguła nr 1 stanowi, że tytuły sekcji i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych uwag, zaś reguła 2(a) Ogólnych Reguł Interpretacji nomenklatury Scalonej , iż "wszelkie informacje o wyrobie w treści pozycji odnoszą się również do wyrobu niekompletnego lub niegotowego pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego / oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły/, znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym". Nadto w celu ustalenia prawidłowego kodu PCN należy w miarę potrzeby, korzystać z "Wyjaśnień do Taryfy celnej" - załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 14 sierpnia 1999 r. ( Dz. U. nr 74, poz. 830 ).

Organ I instancji w oparci o powyższą regule stwierdził, że rzeczywisty przedmiot importu stanowiła konstrukcja szklarni w stanie rozmontowanym, przewieziona do kraju partiami, co jednoznacznie wyklucza klasyfikację spornych towarów do pierwotnie zadeklarowanych kodów PCN. Prawidłowy kod PCN to 940600310 - obejmujący budynki prefabrykowane-szklarnie.

Skarżący we wniesionych odwołaniach zarzucił decyzją organu I instancji błędne ustalenie stanu faktycznego oraz błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych sprawy i niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji jakie okoliczności sprawy i na podstawie jakich dowodów zostały, przez organ I instancji uznane za udowodnione. Powyższe zarzuty wskazują w ocenie Skarżącego, na naruszenie przez organ I instancji art..120, 122, 187 § 1, 191, 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( j.t. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. ). W konsekwencji Skarżący uważa, że naruszone zostały również przepisy prawa materialnego wymienione w zaskarżonej decyzji, przez błędne przyjęcie, iż maja one zastosowanie w sprawie. Skarżący podnosi, że sprowadzone przez niego towary nie posiadały zasadniczych cech wyrobu kompletnego w postaci budynku szklarni. Ze zgromadzonych elementów Skarżący nie mógł pobudować szklarni nie tylko zgodnie z istniejącym projektem budowlanym ( Jako II etap inwestycji ), ale także jako samodzielnego budynku szklarni.

Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z 20 lutego 2006 r. postanowił połączyć toczące się oddzielnie sprawy, ze względu na fakt, iż dotyczą one tej samej kwestii i tego samego podmiotu.

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2006 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ II instancji podkreślił, że z dniem 1 maja 2004 r. do polskiego porządku prawnego weszła ustawa z 19 marca 2004 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz. U. nr 68,poz. 623 ) na mocy, której dotychczasowe przepisy celne - Kodeks celny - straciły swą ważność. Stosownie jednak do art. 26 wskazanej ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. W ocenie organu II instancji organ celny I instancji prawidłowo zastosował w sprawie zarówno przepisy Ordynacji podatkowej ja i prawa materialnego. Zastosowana klasyfikacja taryfowa wynika z reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, która mówi, że jeżeli charakter zakupu wskazuje wprost, że po zmontowaniu towar ( towary ) mogą stanowić, wyrób kompletny lub także niekompletny zachowujący zasadnicze cechy wyrobu kompletnego, to powinien on być poddany cłu według stawek należnych, jak od wyrobu gotowego, czyli do kompletnej szklarni. Szklarnia ( używana ) nabyta przez Skarżącego w stanie rozmontowanym była niekompletna, co znalazło swoje odbicie w zgromadzonym materiale dowodowym. Jednak fakt, że została ona przewieziona w stanie demontażu nie powoduje zmiany pierwotnego jej charakteru i pierwotnego przeznaczenia. Zasadniczym kryterium, pozwalającym na prawidłowe zaklasyfikowanie importowanego towaru, był fakt, iż z materiałów dopuszczonych do obrotu powstała, została zbudowana, szklarnia. Potwierdzeniem powyższego jest w ocenie organu odwoławczego fakt, że Starostwo Powiatowe wydało decyzję z [...] lipca 2001 r. , którą zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na budowę, dotyczącą inwestycji polegającej na budowie szklarni zblokowanych. Projekt budowlano-wykonawczy , na podstawie którego Skarżący otrzymał pozwolenie na budowę szklarni, opiewał na budowę obiektu o powierzchni użytkowej 5176,30 m-, powierzchnie zabudowy 5248 m- oraz kubaturę 16531 m- . Zgodnie z opisem technicznym, przedmiot budowy stanowiła szklarnia ogrzewana, wykonana z konstrukcji stalowej z przykryciem szkłem płaskim o grubości 3-4 mm. Ze względu, iż części wchodzące w skład budowanej w II etapie szklarni ( asortyment i nazewnictwo ) pokrywały się z asortymentem importowanych elementów i zostały użyte do zamontowania szklarni w kraju, przez co organ I instancji zasadnie zastosował regułę 2a ORINS. Ustalenia te potwierdza protokół z kontroli podpisany i niekwestionowany przez Skarżącego . Także dokumenty zebrane w postępowaniu odwoławczym i ich analiza nie przyczyniła się do uwzględnienia argumentacji Skarżącego. Potwierdzeniem stanowiska organów jest wskazanie na dokumentach przewozowych tj. T-2 i międzynarodowych listach przewozowych CMR dla poszczególnych faktur importowych kodu CN 9406 00 90, który dotyczy klasyfikacji taryfowej dostawy budynku prefabrykowanego w stanie rozmontowanym . Organ odwoławczy podkreśla, że przyjęcie przez funkcjonariuszy celnych klasyfikacji podanej przez stronę, jako prawidłowej w trakcie zgłoszenia towarów do procedury dopuszczenia do obrotu, spowodowane było brakiem dowodów, które uzasadniałyby dokonanie zmiany klasyfikacji taryfowej przez organ celny. Organ celny nie mógł w chwili odpraw celnych z góry zakładać przeznaczenia zaimportowanych towarów w sytuacji, gdy Skarżący nie poinformował organu o takiej sytuacji. Okoliczność, że przedmiotem importu jest szklarnia w stanie rozmontowanym wynikła dopiero w trakcie kontroli w siedzibie Skarżącego.

Skarżący dokonując odrębnych zgłoszeń poszczególnych towarów , przedkładał do każdej z odpraw komplet indywidualnych dokumentów, czym sugerował odrębny import poszczególnych towarów, a nie szklarni w stanie rozmontowanym.

Organ odwoławczy podkreślił również, że zgodnie z § 237 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych ( Dz. U. nr 117, poz. 1250 ze zm. ), jeżeli importer postanawia sprowadzić szklarnię w stanie rozmontowanym i fakt ten zostanie potwierdzony odpowiednimi dokumentami np. kontraktem, zamówieniem - to w pierwszym rzędzie powinien wystąpić do organu celnego z pisemnym wnioskiem o wyrażenie zgody na obejmowanie procedurą dopuszczenia do obrotu poszczególnych partii towarów, zgodnie z klasyfikacją wyrobu ( szklarni ) w stanie rozmontowanym. Wniosek taki powinien być złożony w urzędzie, w którym dokonywane będą zgłoszenia celne towarów przywożonych partiami.

Dokonana zmiana klasyfikacji taryfowej i zastosowanie przez organ I instancji wspólnego kodu PCN 9406 00 31 0 była konieczna ze względu na stan towaru udokumentowany zebranym materiałem dowodowym.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania podatkowego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w szczególności:

- błędne ustalenie stanu faktycznego oraz błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie za ustaloną okoliczność umożliwiającą zakwalifikowanie sprowadzonych przez skarżącego towarów do budynków prefabrykowanych w stanie rozmontowanym;

- niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych sprawy, to jest jaka część szklarni, pobudowanej przez skarżącego o pow. użytkowej 5176,30 m-, została wykonana z towarów sprowadzonych przez skarżącego i czy w związku z takimi ustaleniami towary te można zakwalifikować jako wyrób kompletny lub niekompletny posiadający zasadnicze cech wyrobu kompletnego;

- niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlaczego w celu ustalenia posiadania przez sprowadzone towary cech wyrobu kompletnego lub niekompletnego zachowującego zasadnicze cechy wyrobu kompletnego, nie oparto się o dowód z opinii biegłego z zakresu budowy konstrukcji szklarniowych. Powyższe zarzuty uzasadniają naruszenie przez organy celne art.120, 122, 188 § 1, 181, 187 § 1, 191, 210 § 1 pkt 6 i § 4 ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.

Skarżący wskazuje również, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego w niej wskazane.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że sprowadzone przez niego elementy miały jedynie uzupełnić posiadane, już przez niego, części konstrukcyjne szklarni. Sprowadzone elementy stanowiły jedynie uzupełnienie podbudowanej części szklarni, jak i uzupełnienie częściowo posiadanych elementów do budowy II etapu szklarni.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie podkreślić należy, że z dniem 1 maja 2004 r. do polskiego porządku prawnego weszła ustawa z 19 marca 2004 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz. U. nr 68,poz. 623 ) na mocy, której dotychczasowe przepisy celne - Kodeks celny - straciły swą ważność. Stosownie jednak do art. 26 wskazanej ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd mamy właśnie taki stan faktyczny i zarazem prawnym .

Spór między stronami dotyczy klasyfikacji taryfowej importowanych przez skarżącego towarów. Skarżący uważa, że dokonany przez niego import towarów w okresie od 9 grudnia 2002 r. do 25 marca 2003 r. ( pięć odpraw ) został prawidłowo zgłoszony w zakresie wskazania właściwego kodu PCN poszczególnych jednostkowych towarów. W ocenie organów celnych zgłoszenia celne były nieprawidłowe w zakresie opisu towarów i klasyfikacji taryfowej. Importowane towary winny zostać zaklasyfikowane do kodu PCN 9406 00 31 0 jako budynek prefabrykowany ( szklarnia ) w stanie rozmontowanym.

Stanowisko organów celnych uznać należy, za prawidłowe w świetle zgromadzonego materiału dowodowego z następujących powodów. Jak trafnie podkreślił to organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji do pozycji 9406 Taryfy celnej klasyfikuje się budynki prefabrykowane, przy czym stosownie do Wyjaśnień do Taryfy celnej - załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 r. - DZ. U. nr 74, poz. 890, budynki te , które mogą być przeznaczone do różnorodnego użytku, takiego jak mieszkania, miejsca pracy, biura, sklepy, hangary, garaże i cieplarnie, występują zazwyczaj jako:

- kompletne budynki, całkowicie zmontowane, gotowe do użytku,

- kompletne budynki, nie zmontowane,

- niekompletne budynki, zmontowane lub nie mające zasadnicze cechy budynków prefabrykowanych ( s. 2195 i 2196 Wyjaśnień ).

W przypadku budynków nie zmontowanych, potrzebne elementy mogą być częściowo zmontowane ( np. ściany, dźwigary ) lub przycięte na wymiar ( w szczególności belki, legary ) lub w niektórych przypadkach , o długościach nie określonych, do przycięcia na miejscu ( progi, izolacje itp.), budynki objęte tą pozycją mogą być nawet wyposażone. Jednakże tylko wyposażenie dostarczane standartowo z przeznaczeniem do wbudowania należy klasyfikować wraz z tymi budynkami. Dotyczy to wyposażenia elektrycznego ( okablowania, gniazda, przełączniki, wyłączniki automatyczne, dzwonki itp.), wyposażenia grzewczego i klimatyzacyjnego ( bojlery, kaloryfery, klimatyzatory itp. ), wyposażenia sanitarnego

( wanny, natryski, podgrzewacze wody itp. ), wyposażenia kuchennego

( zlewozmywaki, osłony, kuchenki, itp. ) oraz umeblowanie, które jest wbudowane lub przeznaczone do wbudowania ( szafki itp. ). Materiały do zmontowania lub wykończenia budynków prefabrykowanych ( np. gwoździe, kleje tynki, zaprawa murarska, przewody i kable elektryczne, rury, farby tapety, wykładziny podłogowe ), należy klasyfikować wraz z budynkami, pod warunkiem, że występują z nimi w odpowiednich ilościach. Oznacza to, że nawet nie zmontowane i niekompletne budynki prefabrykowane klasyfikowane są do pozycji 9604 Taryfy celnej.

Pogląd taki uzasadniony jest również treścią Reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zgodnie, z którą wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego ( oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły ), znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym.

W tym znaczeniu pogląd Skarżącego, że importowane prze niego elementy nie stanowią budynku prefabrykowanego w stanie rozmontowanym nie znajduje uzasadnienia w ustalonym stanie faktycznym.

Ilość i rodzaj importowanych towarów świadczą o tym, że stanowiły one zasadnicze elementy szklarni w stanie nie zmontowanym.

Bezsporne jest, iż w skład towarów importowanych przez Skarżącego wchodziły : słupy betonowe fundamentowe, rury stalowe, rury z tworzyw sztucznych, elementy konstrukcji ze stali i z aluminium, uszczelki, pompy wirnikowe oraz szkło o łącznej powierzchni 5.024 m-. Jak wykazał to organ celny samo importowane szkło pozwala na pokrycie całej konstrukcji szklarni. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych - projekt budowlano - wykonawczy budynku szklarni, wynika, iż szklarnia posiada następujące wymiary 80,31 m x 65,38m x 4,76 m. Łączna powierzchnia samych ścian budynku ( bez dachu ) wynosi jedynie 1.386,98 m- . Nadto podkreślenia wymaga, że części wchodzące w skład budowanej w II etapie szklarni ( asortyment i nazewnictwo ) pokrywały się z asortymentem importowanych elementów i zostały one użyte do zmontowania szklarni.

Twierdzenie Skarżącego, iż importowane towary stanowiły jedynie uzupełnienie posiadanych już elementów w ramach I etapu budowy również nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Skarżący zarówno na etapie kontroli jak i prowadzonego w toku obu instancji postępowania, nie przedstawił żadnych dowodów, iż posiadał jakieś elementy szklarni, które mogłyby być uzupełnione importowanymi elementami. W szczególności Skarżący nie przedłożył dokumentów potwierdzających dokonanie transakcji z firmą [...], polegających na zakupie elementów do budowy szklarni.

Wobec tego organy celne zasadnie przyjęły, że zasadniczy charakter budynku nadany został przez elementy pochodzące z importu, a nie posiadane wcześniej przez Skarżącego.

Potwierdzenie powyższej okoliczności znaleźć można również, co podkreślił organ odwoławczy, w dokumencie tranzytowym T-2, gdzie w polu 33 wskazano pozycję 9406 oraz w międzynarodowych listach przewozowych CMR, gdzie holenderski sprzedawca w polu 10 wskazał pozycję 9406.

Za trafny należy uznać zatem stanowisko organów celnych, że faktycznym przedmiotem importu był, budynek niekompletny w stanie rozmontowanym. Tym samym , uwzględniając treść Reguły 2a ORINS zarzut naruszenia art. 85 Kodeksu celnego uznać należy za niezasadny.

W ocenie Sądu organy celne prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie nie naruszyły wskazanych przez Skarżącego przepisów Ordynacji podatkowej w takim stopniu, aby naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tym samym stanowiłoby naruszenie przepisów postępowania, które na podstawie art.145 § 1, pkt 1, lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwana dalej P.p.s.a. umożliwiałoby Sądowi uchylenie zaskarżonej decyzji.

Organy celne przeprowadziły postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy, gromadząc kompletny materiał dowodowy ( zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej ) i dokonały jego prawidłowej oceny. Wnioski wyprowadzone ze zgromadzonego materiału dowodowego uznać należy za spójne i logiczne ( art.191 Ordynacji podatkowej ).

Sąd nie stwierdził, aby w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszenia art.120 i 122 Ordynacji podatkowej.

Podniesiony przez Skarżącego zarzut nie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, również należy uznać za niezasadny. Podkreślić należy, iż zarzut ten podniesiony został dopiero na etapie postępowania przed Sądem, a nie w toku postępowania przed organami celnymi, niemniej jednak w świetle zgromadzonego materiału dowodowego zebranego w sprawie, ustalenia organów celnych uznać należy za prawidłowe. Zgromadzony materiał dowodowy umożliwiał organom podatkowym , bez potrzeby przeprowadzenia dodatkowego dowodu z opinii biegłego, dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej spornych towarów. Wskazane przez organy dowody, stanowiły bowiem wystarczającą podstawę do dokonania takiej oceny. Tym samym nie naruszono art. 180 § 1 i art.181 Ordynacji podatkowej. Nie można się również zgodzić ze stanowiskiem Skarżącego, że zaskarżona decyzja narusza art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. O ile decyzji organu I instancji można by zarzucić pewną lakoniczność w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego, to decyzja organu II instancji uchybień tych już nie zawiera. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ wskazał fakty, które uznał za udowodnione oraz uzasadnił dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności. Uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz wobec stwierdzenia przez Sąd, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, nie narusza bowiem zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania, Sąd na podstawie art.151 P.p.s.a. oddalił skargę.

/-/ S. Kowalczyk /-/ J. Niedzielski /-/ B. Rennert