Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 117/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wiesława Pierechod Sędzia WSA - Zofia Skrzynecka Asesor WSA - Renata Kantecka (spr.) Protokolant - Katarzyna Lenartowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2004r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności wspólników "A" s.c. z siedzibą w O. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 1998r. I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej orzeczenia solidarnej odpowiedzialności wspólników s.c. "A" za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1998r., II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 1467 (tysiąc czterysta sześćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

I SA/Ol 117/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 8 marca 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 11 grudnia 2003r. Nr "[...]" w części dotyczącej orzeczenia solidarnej odpowiedzialności L. K., T. P. i J. C. wspólników spółki cywilnej "A" za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1998r. oraz uchylił wymienioną decyzję w części dotyczącej orzeczenia solidarnej odpowiedzialności ww. osób za zaległość podatkową "A" s.c. w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1998r. i odsetek za zwłokę i w tym zakresie orzekł o solidarnej odpowiedzialności wymienionych wspólników za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1998r. liczonych na dzień 11 grudnia 2003r. i umorzeniu postępowania w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż zlikwidowana spółka cywilna "A" obniżyła podatek należny o podatek naliczony z następujących faktur: nr "[...]" i "[...]" z dnia 26 sierpnia 1998r. oraz nr "[...]" z dnia 16 października 1998r., dokumentujących nabycie samochodów ciężarowych marki N. (numery rejestracyjne "[...]" i "[...]") oraz L. (numer rejestracyjny "[...]"). Dokumenty dotyczące opisanych samochodów, tj. świadectwa homologacji i faktury VAT wskazywały w pierwotnej wersji, że były to samochody osobowe i jako takie zostały zarejestrowane przez W. G. prowadzącego Agencję B w O. Firma W. G. zleciła Rzeczoznawcy Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego w O. ustalenie stanu technicznego wymienionych pojazdów po przebudowie. W ocenach technicznych i załączonych do nich dokumentach identyfikacyjnych samochodów stwierdzono wykonanie zmian konstrukcyjnych, które w ocenie rzeczoznawcy spowodowały zmianę rodzaju samochodów na ciężarowe. Dokumenty te stanowiły podstawę do zmiany w dowodach rejestracyjnych typu pojazdu z osobowego na ciężarowy. Zaznaczono, iż ustalenia w tym zakresie organy podatkowe dokonały w oparciu o ocenę materiału dowodowego sprawy, a w szczególności pismo Prokuratury Okręgowej w O. z dnia 29 kwietnia 2003r. sygn. akt "[...]", w którym stwierdzono, iż we wszystkich trzech samochodach zamontowane były jedynie metalowe kasetki w bagażniku. Potwierdzają to protokoły oględzin dokonane przez funkcjonariuszy policji .

Organ odwoławczy stwierdził, iż wymienione w ocenach technicznych zmiany konstrukcyjne samochodów marki N. w zakresie zamontowania metalowych kasetek zostały wykonane. Wykonanie tych zmian oraz rejestracja samochodów jako ciężarowych dały, w ocenie organu, podstawę do przyjęcia, że określenie przedmiotu nabycia w fakturach nr "[...]" i "[...]" z dnia 26 sierpnia 1998r. jest prawidłowe, a zatem Spółka miała prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z nich. W konsekwencji powyższego Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej orzeczenia solidarnej odpowiedzialności L. K., T. P. i J. C. wspólników Spółki "A" za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1998r. wraz z odsetkami za zwłokę i w tym zakresie umorzył postępowanie.

Odnośnie samochodu marki L. organ drugiej instancji podkreślił, iż ocena techniczna, która miała potwierdzać miedzy innymi zamontowanie kraty oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej nie odzwierciedla rzeczywistości, bowiem w protokole oględzin policja nie stwierdziła otworów świadczących o montażu kraty. Organ uznał więc za udowodnione, że w dniu nabycia przez Spółkę "A" samochodu, krata nie była w nim zainstalowana. Nie było zatem podstaw do określenia w dowodzie rejestracyjnym, jak i w fakturze, że przedmiotem nabycia jest samochód ciężarowy-specjalizowany. Zamontowanie w samochodzie kasetki, jako zmiana konstrukcyjna nie została natomiast wymieniona w ocenie technicznej i co za tym idzie nie może przesądzać o zmianie rodzaju samochodu na ciężarowy. Zaznaczył, iż wpis w kwestionowanej fakturze określający rodzaj samochodu jako ciężarowy nie jest zgodny ze stanem faktycznym i stosownie do art.25 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz.50 ze zm.) pozbawiono zlikwidowaną Spółkę prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury nr "[...]" z dnia 16 października 1998r.

Nadto Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, iż wbrew zarzutom odwołania dowód rejestracyjny zawierający wpis niezgodny ze stanem faktycznym w zakresie rodzaju pojazdu nie może stanowić dowodu w rozumieniu art.194 Ordynacji podatkowej, gdyż jest dokumentem urzędowym zawierającym nieprawdziwe dane i tym samym nie wiąże organów podatkowych.

W skardze pełnomocnik T. P. wniósł o uchylenie decyzji organu drugiej instancji w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 11 grudnia 2003r. w zakresie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialnego skarżącego za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1998r. i odsetek za zwłokę od tej zaległości. Zaskarżonej decyzji zarzucił podatkową w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1998r. i odsetek za naruszenie:

- art.187§1 Ordynacji podatkowej, w szczególności poprzez zaniechanie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy, w tym zwłaszcza podstawy faktycznej odliczenia przez podatnika podatku VAT,

- art.194§1 Ordynacji podatkowej, w szczególności poprzez odmowę wiarygodności dokumentowi urzędowemu - prawomocnej decyzji administracyjnej o zarejestrowaniu pojazdu samochodowego, nie wzruszonej w trybie prawem przewidzianym,

- art.191 Ordynacji podatkowej, w szczególności poprzez poddanie dokumentu urzędowego swobodnej ocenie dowodu przez organ orzekający.

Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest uzależnione od stwierdzenia, czy organy podatkowe prawidłowo uznały, że sporny pojazd marki L. jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 25 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zdaniem Sądu, ustalenie to zostało dokonane z naruszeniem prawa.

Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego klasyfikacja samochodu w dowodzie rejestracyjnym ma decydujące znaczenie jako dowód w sprawie podatkowej, w której ocena pewnych uprawnień lub ograniczeń jest uzależniona od tej klasyfikacji. Zarejestrowaniem danego pojazdu jako samochodu ciężarowego-specjalizowanego są związane między innymi organy podatkowe. Treść dowodu rejestracyjnego będącego decyzją administracyjną wiąże bowiem organy podatkowe dopóty, dopóki treść taka nie zostanie zmieniona w trybie przewidzianym prawem. Innymi słowy, jedynie zmiana decyzji administracyjnej jaką jest dowód rejestracyjny samochodu, w której wyniku okazałoby się, że sporny pojazd nie jest samochodem ciężarowym, lecz osobowym, pozwalałby organom podatkowym na zastosowanie art.25 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika natomiast ażeby organy skarbowe podjęły chociażby próbę dokonania zmiany treści tej decyzji.

Nadto w ocenie Sądu organy skarbowe przekroczyły zasadę swobodnej oceny dowodów, czym naruszony został art.191 Ordynacji podatkowej. Z pisma Prokuratury Okręgowej z dnia 29 kwietnia 2003r. wynika, iż wszystkie trzy opisane samochody nabyte przez "A" s.c. od Agencji "B" W. G., ujawnione zostały w wyniku śledztwa dotyczącego poświadczenia nieprawdy w dokumentach wymaganych przy zmianie rodzaju samochodu z osobowego na ciężarowy, a w szczególności w ocenach technicznych sporządzanych przez rzeczoznawcę PZMot, zaświadczeniach o przeprowadzonym badaniu technicznym i faktur sprzedaży samochodów wystawianych przez Agencję "B" W. G., która miała dokonywać przeróbek. Z przesłanych protokołów oględzin przedmiotowych samochodów wynika, iż nie dokonano w nich żadnych przeróbek wymienionych w ocenach technicznych poza zamontowaniem kasetek w bagażnikach, co zresztą nie wpływa na zmianę rodzaju samochodu z osobowego na ciężarowy. Nadto zauważyć należy, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wszystkie z wymienionych pojazdów Spółka nabyła jako ciężarowe, oddała w leasing jako ciężarowe i sprzedała jako ciężarowe. Samochody te w chwili nabycia przez "A" były zarejestrowane jako samochody ciężarowe. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł natomiast, iż zamontowanie kasetek oraz rejestracja samochodów marki N. jako ciężarowe stanowią podstawę do przyjęcia, że określenie przedmiotu nabycia w fakturach z 26 sierpnia 1998r. było prawidłowe. Zupełnie odmienny pogląd Dyrektor Izby Skarbowej prezentuje wobec samochodu marki L., który również zarejestrowany był jako ciężarowy i, w którym również zamontowana była kasetka, mimo nie wykazania tej zmiany w ocenie technicznej rzeczoznawcy. Stanowisko to nie zostało w sposób logiczny uzasadnione. Jedyną podstawą do stwierdzenia, iż wpis w fakturze z dnia 16 października 1998r., określający L. jako samochód ciężarowy, nie jest zgodny ze stanem faktycznym, jest brak dowodów świadczących o montażu kraty oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej. Niezrozumiałym jest zatem, zwłaszcza w świetle powołanego wyżej pisma Prokuratury, przyjęcie klasyfikacji wynikających z dowodów rejestracyjnych dwóch pierwszych samochodów za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu, że dowód rejestracyjny trzeciego z pojazdów zawiera wpis niezgodny ze stanem faktycznym w zakresie rodzaju pojazdu i jako taki nie może stanowić dowodu w rozumieniu art.194 Ordynacji podatkowej.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja w części dotyczącej orzeczenia solidarnej odpowiedzialności wspólników "A" s.c. za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1998r. wraz z odsetkami została wydana ze wskazanym naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji powyższego działając na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 152 powołanej ustawy, określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.