Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 90/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant: Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu w dniu 09 sierpnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nie przekazanej wierzytelności oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej , wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dania 08 stycznia 2004 r. utrzymującą w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 18 listopada 2003r., określającą wysokość nie przekazanej wierzytelności przez skarżącego.

W rozpoznanej sprawie był następujący stan faktyczny:

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego , wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko podatnikowi [...] na podstawie tytułu wykonawczego, obejmującego zaległość podatkową w zryczałtowanym podatku dochodowym za miesiąc styczeń 2001 r.

Organ egzekucyjny zawiadomieniem Nr [...] z dnia 25 września 2001r. zajął wynagrodzenie zobowiązanego uzyskiwane w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z tytułu świadczonej pracy.

Dłużnik zajętej wierzytelności nie wywiązał się z obowiązku określonego w art. 72 § 4 pkt. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z powyższym organ egzekucyjny skierował do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ponaglenie Nr [...] z dnia 19 października 2001 r., które zostało doręczone Skarżącemu w dniu 30 października 2001r. Wystosowane ponaglenie nie doprowadziło do wykonania ustawowych obowiązków przez dłużnika zajętej wierzytelności. 'Na podstawie art. 7la § l powołanej ustawy Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego , przeprowadził kontrolę w zakresie prawidłowości zastosowanego środka egzekucyjnego.

Na podstawie przedłożonych do kontroli dokumentów kontrolujący ustalili, że dłużnik zajętej wierzytelności winien był potrącić z wynagrodzenia Pana [...] i przekazać na rachunek organu egzekucyjnego kwotę w wysokości 41.403,60 zł.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w związku z bezpodstawnym uchylaniem się pracodawcy od przekazania zajętego wynagrodzenia, wydał w trybie przepisu art. 7la § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie Nr [...] z dnia [...] listopada 2003r., w którym określił wysokość nie przekazanej wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę Pana [...] w kwocie 41.403,60 zł, wraz z odsetkami za zwłokę.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w dniu 26 listopada 2003r. wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Dyrektora Izby Skarbowej , żądając uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia z uwagi na naruszenie art. 71a § 9 i art. 71b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r., utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. Powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w dniu 16 lutego 2004r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej żąda uchylenia zaskarżonego postanowienia, podnosząc:

Naruszenie przepisu art.71 a § 9 i art.71 b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez przyjęcie, że Fundusz jako dłużnik zajętej wierzytelności w postaci wynagrodzenia za pracę Pana [...], bezpodstawnie uchylał się od przekazania organowi prowadzącemu egzekucję zajętej wierzytelności;

Naruszenie przepisów art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez przyjęcie, że organ prowadzący postępowanie egzekucyjne wobec Pana [...] nie miał obowiązku przeprowadzenia kontroli prawidłowości realizacji przez Fundusz zastosowanego środka egzekucyjnego;

Naruszenie przepisu art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z przepisem art.18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez nie zapewnienie Skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie;

Wojewódzki Sad Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.

W wyniku tej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub gdy doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § l ust. a, b, c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 , ze zm. cyt. dalej w skrócie jako P. p. s. a.)

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Nie jest zasadny podniesiony przez Skarżącego zarzut naruszenia przez organy podatkowe art. 71 a § 9 i art. 71 b ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Organy podatkowe prawidłowo zastosowały regulację art. 71 b wyżej cytowanej ustawy, zgodnie z którą w razie bezpodstawnego uchylania się przez dłużnika zajętej wierzytelności od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu, może być ona ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie, o którym mowa w art. 71 a § 9. Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał u dłużnika zajętej wierzytelności zajęcia wierzytelności.

Postanowienie to jest wydawane, gdy w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nie przekazanej kwoty.

Okolicznością bezsporną jest, iż skarżący otrzymał zawiadomienie o zajęciu wierzytelności, którego nie wykonał. Skarżący nie wykazał również aby posiadał jakąkolwiek podstawę prawną do powstrzymania się od wykonania zajęcia. Podnoszone przez niego okoliczności, iż zawiadomienie nie zostało dostarczone głównej księgowej, jest kwestią dotyczącą prawidłowego obiegu dokumentów wewnątrz osoby prawnej, która to nie ma żadnego znaczenia dla ponoszenia przez nią odpowiedzialności, powstałej w wyniku prawidłowego doręczenia dokumentu.

Organy skarbowe badając podstawę do wydania postanowienia w trybie art. 71 b cyt. ustawy nie przeprowadza postępowania na okoliczność ustalania osoby winnej, może jednak oprócz wydania tego postanowienia przeprowadzić również postępowanie celem dodatkowego nałożenia sankcji o charakterze administracyjnym wskazanej w art. 168 e § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Możliwość jednak zastosowania art. 168 e § 3 nie jest przesłanką konieczną do zastosowania regulacji art. 71 b.

Przypomnieć należy że Skarżący jest osobą prawną, która działa przez swoje organy ( art. 38 kodeksu cywilnego ). Kwestia dotycząca prawidłowości działania członków organu zarządzającego osoby prawnej, nie jest przedmiotem kontroli przez organ egzekucyjny. Nie można więc w tym zakresie zarzucić mu naruszenia regulacji art. 71 a § 9 i art. 71 b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Kolejny podniesiony w skardze zarzut dotyczył naruszenia art. 7 i 8 k. p. a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazane regulacje są zasadami ogólnymi odnoszącymi się do postępowania administracyjnego. Skarżący podnosząc ich naruszenie, nie wskazał jednak, aby ich jego zdaniem naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie przeprowadzonego postępowania może skutkować uwzględnienie skargi ( art. 145 § l pkt. l ust. c P. p. s. a )

Sąd również nie stwierdził aby brak podjęcia przez organ egzekucyjny przez okres prawie dwóch lat działań miał istotny wpływ na zastosowanie regulacji art. 71 a § 9 i art. 71 b cytowanej ustawy. Ta kwestia nie podlega rozstrzygnięciu przez Sąd administracyjny albowiem odnosi się ona do zagadnienia związanego ze sprawowaniem nadzoru.

Ostatni zarzut odnosił się do naruszenia art. 10 k. p. a. poprzez nie zapewnienie Skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Zarzut ten również nie można było uznać za zasadny, albowiem jedyną czynnością dowodową przeprowadzoną w sprawie był protokół z dnia 12 listopada 2003r. sporządzony na okoliczność realizacji zajęcia dokonanego u Skarżącego, który został podpisany przez Prezesa Zarządu [...]. Brak zasadności tego zarzutu potwierdza również treść wniesionego przez Skarżącego zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 listopada 2003r.

Z treści tego zażalenia wynika, iż w momencie jego wniesienia strona nie miała zastrzeżeń co do zgromadzonych w postępowaniu materiałów dowodowych, czy też możliwości wypowiedzenia się o nich , albowiem nie podniosła takiego zarzutu.

Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 151 P. p. s. a. Skargę należało oddalić.