Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1438/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch Sędziowie WSA Monika Nowicka (spr.) asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant referendarz sądowy Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2005 r. sprawy ze skargi J.U. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia kwatery tymczasowej oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1438/04

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] orzekającą o opróżnieniu przez J.U. i członków jego rodziny kwatery tymczasowej nr [...] przy ulicy [...] w W.

W uzasadnieniu swego stanowiska Komendant Główny Policji podniósł, że J.U. pełnił służbę w Policji od dnia 18 kwietnia 1995 roku - w służbie stałej od 18 kwietnia 1998 roku.

W dniu 27 czerwca 2002 roku zainteresowany złożył wniosek o przydział lokalu mieszkalnego.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2003 roku wydaną z upoważnienia Komendanta [...] Policji przydzielono J.U. opisaną na wstępie kwaterę tymczasową, w przydziale, której został uwzględniony syn wnioskodawcy K.U. Od powyższej decyzji zainteresowany nie złożył odwołania, w związku z czym stała się ona ostateczna.

Rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] lutego 2004 roku Komendanta [...] Policji J.U. został zwolniony ze służby z dniem 29 lutego 2004 roku nie nabywając uprawnień emerytalnych.

Pismem z dnia 1 marca 2004 roku Naczelnik Wydziału Nieruchomości Komendy [...] Policji poinformowała zainteresowanego o konieczności rozliczenia się z zajmowanej kwatery tymczasowej. Następstwem tego w dniu 11 marca 2004 roku J.U. złożył podanie do Komendanta [...] Policji o wyrażenie zgody na dalsze zamieszkiwanie w powyższej kwaterze.

W tych warunkach Komendant [...] Policji w dniu [...] kwietnia 2004 roku - działając w trybie art. 61 kpa - wszczął z urzędu postępowanie w sprawie opróżnienia kwatery tymczasowej nr [...] przy u. [...] w W. Konsekwencją tego było wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 roku orzekającej o opróżnieniu przedmiotowej kwatery.

Od w/w decyzji J.U., złożył odwołanie podnosząc w nim, iż decyzja o przydziale tymczasowej kwatery była w rzeczywistości decyzją o przydziale lokalu mieszkalnego zatem tym samym brak było podstaw do wydania decyzji o opróżnieniu przedmiotowego mieszkania.

Komendant Główny nie uwzględnił powyższego odwołania i stwierdził, iż zgodnie z porozumieniem zawartym w dniu 29 października 1999 roku pomiędzy Gminą [...] reprezentowaną przez Prezydenta W., Starostą Powiatu [...] przy udziale Wojewody [...] oraz Komendanta [...] Policji na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] powstał kompleks mieszkalno - hotelowy. Niniejsza inwestycja została zrealizowana ze środków Gminy.

Bezspornym zaś też było, iż tymczasowa kwatera zajmowana przez J.U. znajduje się w przedmiotowym kompleksie mieszkalno - hotelowym, którego właścicielem są władze miasta.

Na mocy umowy Nr [...] z dnia [...] marca 2003 roku Prezydent W. przekazał część własności położonej w W. przy ul. [...] Komendzie [...] Policji do nieodpłatnego używania na okres 25 lat od dnia zawarcia umowy.

Zgodnie z umową zawartą [...] marca 2000 roku akt notarialny repertorium [...] Nr [...] budynki nr [...] i [...] przy ul. [...] zostały wybudowane z przeznaczeniem na cele hotelowe, a nie mieszkalne, stąd nie istniała możliwość wydania decyzji o przydziale lokali mieszkalnych. Można było jedynie rozważyć możliwość wydania decyzji o ich przydziale na zasadzie tymczasowych kwater.

W myśl art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji "policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych".

Na mocy niniejszego przepisu J.U. w chwili przydziału kwatery tymczasowej posiadał prawo do lokalu mieszkalnego. Jednakże Komendant [...] Policji, biorąc pod uwagę brak możliwości zaproponowania zainteresowanemu lokalu mieszkalnego, jednocześnie uwzględniając trudną sytuację mieszkaniową zainteresowanego, zaproponował przydział kwatery tymczasowej nr [...] przy ul. [...] w W.

Od decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 roku wydanej z upoważnienia Komendanta [...] Policji o przydziale kwatery tymczasowej J.U. nie odwołał się - w związku z powyższym stała się ona ostateczna. Z chwilą wydania decyzji o przydziale przedmiotowej kwatery wnioskodawca nie utracił prawa do ubiegania się o

przydział lokalu mieszkalnego z zasobów Komendy [...].

Szczegółowe zasady przydziału i opróżniania mieszkań oraz tymczasowych kwater pozostających w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji lub podległych mu organów regulują przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Przepis § 13 pkt 1 w/w rozporządzenia stanowi, iż opróżnienie tymczasowej kwatery następuje w

przypadku zwolnienia policjanta ze służby albo przeniesienia do służby w innej

miejscowości.

W myśl cytowanych przepisów oraz biorąc pod uwagę fakt, iż na podstawie rozkazu personalnego Nr [...] - organ uznał, iż zainteresowany został zwolniony ze służby nie nabywając uprawnień emerytalnych w resorcie spraw wewnętrznych, zatem zasadnym było orzeczenie nakazujące mu opróżnienie kwatery tymczasowej.

Odnosząc się do kwestii podniesionej przez zainteresowanego w odwołaniu a dotyczącej cofnięcia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego organ dodatkowo zauważył, że zgodnie z § 1 ust. 1 pkt. 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 roku w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100 póz. 918), niniejsze świadczenie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w z art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji nie posiadają tymczasowej kwatery. W związku z przydziałem zainteresowanemu kwatery tymczasowej brak było podstaw do dalszej wypłaty niniejszego świadczenia.

Powyższa decyzja stała się z kolei przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą wniósł J.U.

Zdaniem skarżącego charakter mieszkalno-hotelowy budynku, w którym znajdowała się przydzielona mu kwatera pozwalał na przydział mieszkań jako lokali mieszkalnych a nie tymczasowych, W związku z tym, zatem oraz ze względu na okoliczność, że policjantowi w służbie stałej przysługuje lokal mieszkalny a nie tymczasowy (który przydziela się policjantowi w służbie przygotowawczej) przydział kwatery skarżącemu nie dotyczył kwatery tymczasowej a stałej.

Ponieważ zgodnie z przepisem art. 88 § 1 w zw. z art. 88 § 3 ustawy o Policji policjant traci prawo do lokalu mieszkalnego w razie dyscyplinarnego zwolnienia ze służby a w przedmiotowej sprawie takie zwolnienie nie miało miejsca, skarżący twierdził, że zaskarżona decyzja była wadliwa i z tego powodu wnosił o jej uchylenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną, co skutkowało jej oddaleniem.

Zasadniczym problem w przedmiotowej sprawie było określenie charakteru przydzielonej skarżącemu w 2003 r. kwatery mieszkalnej. Czy była to kwatera tymczasowa - tak jak wskazuje na to jej treść, czy też - jak twierdził skarżący - wbrew jej nazwie, miała ona charakter kwatery stałej, gdyż tylko taka - stosownie do przepisu art. 88 ust. 1 wyżej powołanej ustawy o Policji - mogła być przydzielona policjantowi w służbie stałej.

Rozpatrując powyższą Sąd podzielił w tej mierze stanowisko organu. Niezależnie bowiem od regulacji zawartej w przepisie art. 88 ust. 1 w/w ustawy, decyzją z dnia [...] września 2003 r. skarżącemu została przydzielona kwatera tymczasowa. Świadczy o tym nie tylko sama treść powyższej decyzji, w której wyraźnie określono charakter przydzielanej kwatery, ale również okoliczność, że była ona usytuowana w obiekcie o charakterze hotelowym.

Ponadto o tym, iż przydzielona kwatera miała właśnie taki charakter i nie była kwaterą stałą skarżący doskonale wiedział. W sposób ewidentny dowodzi tego treść pisma J.U. z dnia 16 lipca 2003 r. (k - 10 akt administracyjnych ), w którym zwracał

się do Naczelnika Wydziału Nieruchomości Komendy [...] Policji o cyt: "wyrażenie zgody w kwestii zamiany przydzielonej mi kwatery tymczasowej nr [...] w bloku [...] na kwaterę tymczasową nr [...] lub [...] o podobnym standardzie z balkonem".

W świetle zatem treści powyższego pisma obecne twierdzenie, że skarżący uważał, iż przydzielona mu w 2003 r. kwatera miała charakter kwatery stałej, należy potraktować jako w pełni gołosłowne.

Wskazać także trzeba, w niektórych przypadkach także policjantowi w służbie stałej jest możliwość przydzielenia kwatery tymczasowej (art. 96 ust. 4, 5 ustawy o Policji). Niezależnie jednak czy w przedmiotowej sprawie prawidłowo orzeczono o przydziale J.U. kwatery tymczasowej, decyzja taka została wydana i stała się ostateczną.

Postępowanie zatem o opróżnienie kwatery, które obecnie zostało wszczęte, musi odnosić się do tego rodzaju lokalu. Z tego względu brak było podstaw do zarzucenia zaskarżonej decyzji naruszenia prawa, co biorąc pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.