Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 475/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145, art. 146 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi G. L., Z. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie przez G. L. i Z. L. (dalej: "skarżący") jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "organ") z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach:

Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. określił skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Decyzja ta została doręczona w trybie doręczenia zastępczego, o jakim mowa w art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa") ze skutkiem na dzień [...] grudnia 2011 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie wniesienia odwołania. Przesyłka była wysłana na znany organowi podatkowemu adres skarżących w R. przy ul J. [...]. Przesyłka była awizowana dwukrotnie: [...] grudnia 2011 r. i [...] grudnia 2011 r. W tych samych terminach i trybie doręczono też postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r. Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. nadające rygor natychmiastowej wykonalności wskazanej decyzji podatkowej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. nadanym w urzędzie pocztowym

w R. [...].12.2011 r., które wpłynęło do [...] Urzędu Skarbowego

w R. w dniu [...] grudnia 2011 r., Z. L. zwrócił się o kierowanie do niego pism w związku z prowadzoną kontrolą w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych na adres do doręczeń w B..

W dniu [...] stycznia 2012 r., skarżący (posługując się adresem R., ul. J. [...]) złożyli w jednym piśmie: odwołanie od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2005 r., zażalenie na postanowienie o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i zażalenia. Podnieśli, że decyzję i postanowienie doręczono wadliwie, gdyż powiadomili Urząd Skarbowy o zmianie adresu, a więc tam powinny być doręczone pisma.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w postanowieniach z dnia [...] kwietnia 2012:

– stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2005 r., (postanowienie nr [...]);

– odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2005 r., (postanowienie nr [...]).

Uzasadniając postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazał, że decyzja podatkowa została zastępczo doręczona z dniem [...] grudnia 2011 r. w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, zatem bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania wynikający z art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej upłynął w dniu [...] grudnia 2011 r., zaś odwołanie zostało wniesione dopiero [...] stycznia 2012 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 145 § 1 w zw. z art. 146 § 1 i 2 w zw. z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe przyjęcie, że z dniem [...] grudnia 2011 r. nastąpiło skuteczne doręczenie podatnikom decyzji określającej ich zobowiązanie podatkowe, podczas gdy została ona doręczona na nieaktualny adres podatników. Wskazali, że w czasie, gdy miało miejsce doręczenie zastępcze, nie przebywali pod poprzednim adresem, a o zmianie adresu powiadomili organ pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. nadanym [...] grudnia 2011 r. Powołali się na treść Komentarza do Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym nie można mówić o zaniedbaniu obowiązku określonego w art. 146 § 1, jeżeli wskazany w tym przepisie podmiot zawiadomił organ podatkowy o zmianie adresu po dniu ekspedycji pisma przez organ podatkowy a przed dniem dotarcia tego pisma pod poprzedni adres. Ich zdaniem po otrzymaniu tej informacji, organ ponownie powinien wysłać pisma pod nowy adres.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

Skarga jest niezasadna.

Wbrew twierdzeniom skargi Sąd podobnie jak organ nie ma wątpliwości, że doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego

w R. z dnia [...] listopada 2011 r. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Przesyłka z tą decyzją, wysłana na znany organowi aż do [...] grudnia 2011 r. adres, została pierwszy raz awizowana [...] grudnia 2011 r., a drugi raz [...] grudnia 2011 r., zatem z dniem [...] grudnia 2011 r. doszło do skutecznego doręczenia zastępczego zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej. O zmianie adresu skarżącego (a nie skarżącej G. L. - informacja o zmianie adresu dotyczyła tylko Z. L.) organ dowiedział się dopiero [...] grudnia 2011 r., a więc po skutecznym doręczeniu decyzji podatkowej, bowiem w tym dniu wpłynęła informacja do organu. Obowiązek zawiadamiania organu podatkowego o zmianie adresu określony w art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej nie określa terminu takiego zawiadomienia. Zatem nie można do takiej sytuacji zastosować art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej. Tym samym zawiadomienie organu o zmianie adresu nie nastąpiło w dacie nadania pisma na poczcie, tylko w dacie dotarcia tej informacji do organu. Do czasu otrzymania takiego zawiadomienia organ musi zgodnie z art. 146 § 2 Ordynacji podatkowej uznać doręczenie za skuteczne pod podany adres. Stąd doręczenie zastępcze w dniu [...] grudnia 2011 r. było doręczeniem skutecznym. W tych okolicznościach złożenie odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2012 roku w dniu [...] stycznia 2012 roku należało uznać za spóźnione.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej

w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Skarga na to postanowienie była przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd w sprawie sygn. akt: VIII SA/Wa 476/12. W dniu 10 października 2012 roku w sprawie, o której mowa zapadł wyrok oddalający skargę. Wyrok ten dotychczas jest nieprawomocny.

W tej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej w W. prawidłowo zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Reasumując powyższe uwagi, Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania, w szczególności art. 145 § 1, art. 146 § 1 i 2 oraz art. 150 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętego kontrolą postanowienia. Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), był zobowiązany orzec, jak w sentencji wyroku.