Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 533/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 207 ust. 1 pkt 2  w z. a rt. 184 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 305
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Dominika Ratajczyk-Panek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2022 roku sprawy ze skargi "Y" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 30 maja 2022 roku nr 3/RPO/2022 w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 30 maja 2022 r. nr 3/RPO/2022, wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej: k.p.a.), art. 5 ust. 1 pkt 2, ust. 3 pkt 1, art. 60 pkt 6, art. 67, art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ust. 1, art. 207 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 z późn. zm., dalej: ustawa o finansach publicznych), art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm., dalej: ustawa wdrożeniowa), art. 2 pkt 36 w zw. z art. 143 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347/320 z 2013 r. z późn. zm., dalej: rozporządzenie 1303/2013), Zarząd Województwa Łódzkiego określił Y. Sp. z o.o. z siedzibą w I. kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 282 763,93 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, jako środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych w związku z realizacją projektu pn. "Rozbudowa Ośrodka Wypoczynkowo - Szkoleniowego obejmująca przebudowę i rozbudowę budynku gastronomiczno - szkoleniowego i administracyjno - socjalnego oraz budowę dziewiętnastu budynków noclegowych wraz z konieczną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi" dofinansowanego na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPLD.06.02.01-10-0028/17-00 z 23 lipca 2018 r. ze zm.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020 (dalej: IZ RPO WŁ, IZ, Instytucja Zarządzająca) na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie projektu nr UDA-RPLD.06.02.01-10-0028/17-00 z 23 lipca 2018 r. ze zm. przyznała beneficjentowi –Y. Sp. z o.o. dofinansowanie w kwocie nieprzekraczającej 4 893 968,74 zł na realizację projektu pn. "Rozbudowa Ośrodka Wypoczynkowo - Szkoleniowego obejmująca przebudowę i rozbudowę budynku gastronomiczno - szkoleniowego i administracyjno - socjalnego oraz budowę dziewiętnastu budynków noclegowych wraz z konieczną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi".

W terminie od 14 grudnia 2020 r. do 18 grudnia 2020 r. IZ RPO WŁ przeprowadziła czynności kontrolne w ramach kontroli planowej w trakcie realizacji projektu. Instytucja Zarządzająca ustaliła, że w zakresie objętym kontrolą beneficjent dopuścił się nieprawidłowości skutkujących nałożeniem korekty finansowej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 lutego 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 971). Ustalenia kontrolne zawarte zostały w informacji pokontrolnej nr 1 z 13 stycznia 2021 r. oraz informacji pokontrolnej nr 2 (ostatecznej) z 25 lutego 2021 r. Przedmiotem kontroli były m.in. zamówienia na "wykonanie robót budowlanych w ośrodku wypoczynkowo - szkoleniowym w Inowłodzu przy ul. T. 41", udzielone zgodnie z zasadą konkurencyjności.

Podczas kontroli stwierdzono, że beneficjent w dniu 3 grudnia 2018 r. upublicznił treść zapytania ofertowego nr 1/2018 w Bazie konkurencyjności (nr ogłoszenia 1153220) oraz na swojej stronie internetowej (...). W wyznaczonym terminie wpłynęły oferty: M. Sp. z o.o. z siedzibą w M., z ceną wykonania 9 163 462,05 zł brutto, okresem gwarancji 60 miesięcy i terminem płatności 60 dni oraz I. Sp. z o.o. z siedzibą w N., z ceną wykonania 11 636 135,38 zł brutto, okresem gwarancji 61 miesięcy i terminem płatności 21 dni. 4 stycznia 2019 r. sporządzono kwestionariusz oceny ofert zawierający informację o złożonych ofertach oraz informację o wyborze najkorzystniejszej oferty. Zamawiający za najkorzystniejszą uznał ofertę firmy M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. W tym samym dniu został sporządzony protokół z przeprowadzonego postępowania. 4 lutego 2019 r. z wybranym wykonawcą zawarto umowę za wynagrodzeniem ryczałtowym w wysokości 9 163 462,05 zł brutto (7 449 969,15 zł netto), z terminem wykonania przedmiotu umowy do 30 czerwca 2022 r. Przedmiot umowy został podzielony na etap I (roboty rozbiórkowe, budowlane), etap II (roboty instalatorskie) i etap III (zagospodarowanie terenu).

Zgodnie z ustaleniami kontroli przeprowadzonej przez IZ treść oferty złożonej przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w M., która została wybrana przez zamawiającego jako oferta najkorzystniejsza wskazuje, iż wykonawca nie spełnił warunku udziału w postępowaniu, związanego z posiadaniem niezbędnych zdolności technicznych oraz wiedzy i doświadczenia. Żaden z podwykonawców wskazanych przez M. Sp. z o.o. nie spełnił wymienionego warunku udziału w postępowaniu. Spółka M. nie dołączyła do złożonej oferty kopii referencji lub innych dokumentów potwierdzających zrealizowanie przez siebie budów. Do oferty firmy M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. nie załączono również żadnego zobowiązania podmiotu trzeciego do oddania ww. wykonawcy do dyspozycji swoich zasobów na potrzeby realizacji zamówienia. W ofercie nie wskazano również jaka część (jakie części) zamówienia zostaną powierzone podwykonawcom, co jest niezgodne z postanowieniami zawartymi z pkt. IV. 1 zapytania ofertowego.

Nadto, jak dalej ustalił zespół kontrolny, w treści zapytania ofertowego nr 1/2018 podano, że szczegółowy wykaz prac znajduje się w Programie funkcjonalno-użytkowym i projekcie budowlanym dla inwestycji, na podstawie którego zamawiający ubiega się o pozwolenie na budowę. Ponadto wskazano, iż z uwagi na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa zamawiający prześle i udostępni program funkcjonalno-użytkowy oraz projekt architektoniczno-budowlany potencjalnemu wykonawcy, który zobowiąże się do zachowania poufności w odniesieniu do przedstawionych informacji. Projekty budowlane, na podstawie których wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę zostały sporządzone w lutym/marcu 2019 r., tj. już po rozstrzygnięciu postępowania. Do dnia składania ofert zamawiający nie dysponował projektami budowlanymi zawierającymi szczegółowy opis przedmiotu zamówienia, co mogło mieć wpływ na wycenę robót budowlanych zawartą w ofertach złożonych w postępowaniu, bowiem oferenci mogli dysponować jedynie informacjami wynikającymi z PFU.

W odpowiedzi na informację pokontrolną nr 1 z 13 stycznia 2021 r. (RPIV.44.2.235.2020.PM) beneficjent pismem z 10 lutego 2021 r. przekazał zastrzeżenia do jej treści oraz wniósł o uchylenie w całości nałożonej korekty. W ocenie beneficjenta w kontrolowanym projekcie nie doszło do nieprawidłowości. W załączeniu do złożonych zastrzeżeń beneficjent przekazał dokumenty, które nie były zamieszczone przez niego w systemie SL2014 w toku realizacji/rozliczania projektu, nie zostały także okazane i udostępnione zespołowi kontrolnemu w trakcie czynności prowadzonych w dniach 14-18 grudnia 2020 r., jak również nie zostały przesłane w odpowiedzi na przekazane beneficjentowi wezwanie do złożenia dokumentów i wyjaśnień z 18 grudnia 2020 r. W dokumentacji przekazanej przez beneficjenta wraz z zastrzeżeniami znalazły się m.in.: oferta - zmiana oferty M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. z 2 stycznia 2019 r. oraz skorygowana w dniu 21 stycznia 2021 r. lista ofert złożonych w postępowaniu pn. "Wykonanie robót budowlanych w ośrodku wypoczynkowo-szkoleniowym w I. przy ul. T. 41".

Nadto beneficjent podniósł, że w odpowiedzi na zapytanie ofertowe nr 1/2018 opublikowane w Bazie konkurencyjności w dniu 3 grudnia 2018 r. zostały złożone:

w dniu 28 grudnia 2018 r. o godz. 15.35 oferta firmy M. Sp. z o.o. z siedzibą w M.,

w dniu 2 stycznia 2019 r. o godz. 15.20 oferta firmy M. Sp. z o.o. z siedzibą w M., która została zatytułowana "Oferta - rozbudowa Ośrodka wypoczynkowo-szkoleniowego ZMIANA OFERTY",

3) w dniu 3 stycznia 2019 r. o godz. 9.30 oferta firmy I. sp. z o.o. z siedzibą w N.

Beneficjent wskazał, że oferta złożona 2 stycznia 2019 r. przez spółkę M. zawierała pismo, w którym wykonawca poinformował, że w nawiązaniu do złożonej w dniu 28 grudnia 2018 r. oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia zmienia złożoną ofertę zgodnie z treścią oferty załączonej do pisma. Zdaniem beneficjenta wykonawca dokonał zmiany oferty w formie pisemnej przed upływem terminu na składanie ofert. Beneficjent stwierdził, że ocenie podlegała oferta złożona w dniu 2 stycznia 2019 r. przez spółkę M., która zmieniła poprzednią ofertę z 28 grudnia 2018 r. w zakresie w niej wskazanym oraz złożona w dniu 3 stycznia 2019 r. przez Spółkę I. Do zmienionej oferty z 2 stycznia 2019 r. spółka M. przedstawiła wykaz podwykonawców, w którym znajdował się jeden podwykonawca - firma P. M.S. z siedzibą w m. Z. Załączona została również umowa przedwstępna z 31 grudnia 2018 r. zawarta pomiędzy M. Sp. z o.o. a firmą P. M.S., określająca ramy współpracy pomiędzy wyżej wymienionymi podmiotami. Beneficjent wskazał, że potwierdzeniem wymaganych przez niego zdolności technicznych oraz wiedzy i doświadczenia w zakresie wybudowania (zakończenia) co najmniej 3 budynków w odniesieniu do M. Sp. z o.o. są referencje wystawione dla podwykonawcy - firmy P. M.S. Z przedstawionych referencji wynika bowiem, że podwykonawca, przy pomocy którego wykonawca ma wykonać zamówienie, wykonał 13 budynków mieszkalnych dwu - i jednokondygnacyjnych dla jednego zleceniodawcy. Beneficjent podkreślił, że wykonawca realizuje przedmiot zamówienia - roboty budowlane związane z budową ośrodka wypoczynkowo-szkoleniowego przy pomocy tego podwykonawcy, który został wskazany w ofercie. Na przestrzeni dwóch lat realizacji budowy nie doszło do zmiany podwykonawcy, którym od stycznia 2019 r. w sposób nieprzerwany jest firma P. M.S.

Zdaniem beneficjenta, dokonując oceny ofert na podstawie określonych w zapytaniu ofertowym kryteriów należy stwierdzić, że oferta firmy M. Sp. z o.o. łącznie otrzymała 90 punktów. Zgodnie z zastrzeżeniami do informacji pokontrolnej nr 1 oferta złożona przez spółkę I. otrzymała łącznie 74,38 punktów (39,38 w ramach kryterium cena, 30 punktów w ramach kryterium gwarancja, 5 punktów w ramach kryterium termin płatności). Beneficjent wyjaśnił ponadto, że w protokole z przeprowadzonego postępowania z 4 stycznia 2019 r. znajduje się oczywista omyłka w zakresie daty wpływu wybranej oferty. Zespołowi kontrolującemu również omyłkowo została przedstawiona oferta z 28 grudnia 2018 r. zamiast oferty z 2 stycznia 2019 r. zmieniająca ofertę z 28 grudnia 2018 r.

Beneficjent nie podzielił także stanowiska zespołu kontrolnego w zakresie zarzutu odnoszącego się do błędnego opisania przedmiotu zamówienia. Podniósł, że stosując się do pkt. 6.5.2 ppkt 5 i 6 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 (dalej: Wytycznych ws. kwalifikowalności wydatków) dokonał opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący. W zapytaniu ofertowym wskazał, że szczegółowy wykaz prac do wykonania znajduje się w programie funkcjonalno-użytkowym oraz projekcie budowlanym dla inwestycji, na podstawie którego zamawiający ubiega się o pozwolenie na budowę. Z uwagi na konieczność zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa zamawiający zastrzegł, że przedmiotowa dokumentacja (zarówno program funkcjonalno-użytkowy, jak i projekt architektoniczno-budowlany w projekcie) udostępniona zostanie każdemu wykonawcy, który zobowiąże się do zachowania poufności otrzymanych dokumentów. O przedmiotową dokumentację wystąpiło dwóch potencjalnych wykonawców, z którymi została zawarta umowa o poufności. Projekt dokumentacji budowlanej oraz program funkcjonalno-użytkowy został udostępniony spółce I. z siedzibą w N. na podstawie umowy z 3 grudnia 2018 r. oraz spółce M. z siedzibą w M. na podstawie umowy z 6 grudnia 2018 r.

Beneficjent wskazał ponadto, że ze względu na wysoce zaawansowany proces opracowania projektu budowlanego, na etapie ogłoszonego zapytania ofertowego był już w posiadaniu projektu budowlanego, który nie podlegał zmianom w zakresie architektonicznym ani konstrukcyjnym. Opis zamówienia przedstawiony w zapytaniu ofertowym oraz pozostałych dokumentach (m.in. projekcie budowlanym) był zatem jednoznaczny i wyczerpujący. Na etapie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia skarżący dysponował już sporządzonym projektem budowlanym, co pozwoliło na precyzyjne określenie zakresu robót - przedmiotu zamówienia, co potwierdza również brak pytań od potencjalnych wykonawców. Beneficjent dodał również, że z obowiązków opisanych w pkt. 6.5.2 ppkt 5 Wytycznych kwalifikowalności nie wynika konieczność opisywania zamówienia na wykonanie robót budowlanych za pomocą projektu budowlanego, jak wskazują kontrolujący.

W informacji pokontrolnej nr 2 z 25 lutego 2021 r. IZ podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, nie uznając argumentacji podnoszonej przez beneficjenta.

Beneficjent nie podpisał ostatecznej informacji pokontrolnej i pismem z 30 marca 2021 r. podtrzymał własne stanowisko w zakresie postępowania na "Wykonanie robót budowlanych w ośrodku wypoczynkowo - szkoleniowym w Inowłodzu przy ul. T. 41". W opinii beneficjenta ustalenia kontrolujących są nieprawidłowe w zakresie, w jakim stwierdzają, że doszło do naruszenia procedur określonych w pkt 6.5.2 Wytycznych ws. kwalifikowalności wydatków, związanych z wyborem wykonawcy.

Na skutek niewykonania zaleceń pokontrolnych, Instytucja Zarządzająca wystąpiła do beneficjenta z wezwaniem do zapłaty z 27 kwietnia 2021 r. Termin 14-dniowy na zapłatę upłynął bezskutecznie.

Mając na względzie powyższe, Zarząd Województwa Łódzkiego wszczął postępowanie administracyjne i decyzją z 30 maja 2022 r. nr 3/RPO/2022 określił Y. Sp. z o.o. kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 282 763,93 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ wskazał, że beneficjent realizując projekt pn. "Rozbudowa Ośrodka Wypoczynkowo - Szkoleniowego obejmująca przebudowę i rozbudowę budynku gastronomiczno - szkoleniowego i administracyjno - socjalnego oraz budowę dziewiętnastu budynków noclegowych wraz z konieczną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi" dopuścił się naruszenia Wytycznych ws. Kwalifikowalności wydatków, a tym samym postanowień zawartej umowy o dofinansowanie, w których zobowiązywał się do ich przestrzegania, a także do przestrzegania postanowień SZOOP i załącznika nr 5 do SZOOP. W zakresie zamówienia pn. "Wykonanie robót budowlanych w ośrodku wypoczynkowo - szkoleniowym w I. przy ul. T. 41", które z uwagi na jego wartość powyżej 50 000 zł netto powinno być udzielone zgodnie z zasadą konkurencyjności dokonał wyboru oferty wykonawcy niespełniającego warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia oraz zamieszczenia niewyczerpującego opisu przedmiotu zamówienia.

W ocenie Zarządu Województwa Łódzkiego beneficjent dopuścił się nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013, polegającej na wyborze oferty wykonawcy niespełniającego warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, bowiem wybrał wykonawcę, który nie wykazał wykonania (zakończenia) w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej trzech budynków. Beneficjent dokonując oceny ofert, które zostały złożone w odpowiedzi na zapytanie ofertowe nr 1/2018, oceniał ofertę M. Sp. z o.o. z 28 grudnia 2018 r., a nie ofertę z 2 stycznia 2019 r. Potwierdzeniem powyższego jest fakt, iż "zmiana oferty - oferta" M. Sp. z o.o. z 2 stycznia 2019 r. nie zawierała w swej treści terminu płatności, który znalazł się w ofercie spółki z 28 grudnia 2018 r. Jak wynika z protokołu z postępowania przetargowego z 4 stycznia 2019 r. ocenie w odniesieniu do w/w firmy podlegał zaproponowany termin płatności wynoszący 60 dni. Z tego tytułu M. Sp. z o.o. uzyskała 20 punktów przy ocenie oferty na podstawie kryterium "Termin płatności". Kwestionariusz sporządzony przez beneficjenta w dniu 4 stycznia 2019 r., a przesyłany za pośrednictwem SL2014 w dniu 9 stycznia 2019 r. oraz w dniu 21 grudnia 2020 r., w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza, iż ocenie podlegała oferta M. Sp. z o.o. zawierająca w swej treści termin płatności, czyli oferta z 28 grudnia 2018 r. Natomiast, jeżeli ocenie miałaby podlegać oferta z 2 stycznia 2019 r., to spółka M. powinna uzyskać jedynie 70 punktów, zaś oferta drugiej firmy, która odpowiedziała na zapytanie, czyli oferta I. Sp. z o.o. tych punktów powinna mieć przyznanych 89,38, gdyż to właśnie ta oferta powinna być punktowana za termin płatności.

Nadto, zdaniem organu, przeciwko uznaniu za wiarygodne twierdzeń beneficjenta przemawia także to, że na przestrzeni blisko dwóch lat beneficjent nie powziął wątpliwości co do treści dokumentacji sporządzonej w wyniku przeprowadzonego postępowania, a w szczególności informacji wprowadzonych w Bazie Konkurencyjności. Dopiero w odpowiedzi na informację pokontrolną nr 1 z 13 stycznia 2021 r. beneficjent przedłożył ofertę M. Sp. z o.o. z datą sporządzenia 2 stycznia 2019 r. oraz korektę listy złożonych ofert. Wszelkie nieścisłości/rozbieżności w dokumentacji przekazywanej przez beneficjenta, zarówno na etapie wniosków o płatność, jak i kontroli, nie pozwalają na uwzględnienie przez organ zastrzeżeń beneficjenta, z których to miałoby wynikać, że postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, a jedynie w protokole z postępowania znajduje się oczywista omyłka w zakresie daty wpływu wybranej oferty i również omyłkowo została kontrolującym przedstawiona oferta z 28 grudnia 2018 r. Ponadto organ zwrócił uwagę, że na dzień wydania decyzji w Bazie Konkurencyjności nadal widnieje informacja, że wybrana została oferta z 28 grudnia 2018 r. złożona przez M. Sp. z o.o. Na marginesie organ wskazał na nieścisłości w zakresie punktacji oferty złożonej przez spółkę I. zawarte w zastrzeżeniach złożonych przez stronę oraz kwestionariuszu oceny ofert sporządzonym 4 stycznia 2019 r.

Z tych przyczyn Zarząd Województwa Łódzkiego stwierdził, iż w ramach postępowania o udzielenie zamówienia oceniana przez beneficjenta była pierwotna oferta M. Sp. z o.o. z 28 grudnia 2018 r. Oferta ta podlegała wykluczeniu, gdyż żaden z podwykonawców figurujących w "Wykazie podwykonawców do realizacji oferty z dnia 28.12.2018 r." nie wykonał (zakończył) w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej trzech budynków. W konsekwencji wskazane naruszenie, jakiego dopuścił się beneficjent, stoi w sprzeczności z fundamentalną zasadą zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.

Odnosząc się do kwestii zamieszczenia niewyczerpującego opisu przedmiotu zamówienia Zarząd Województwa Łódzkiego podkreślił, że beneficjent realizując projekt dofinansowany ze środków Unii Europejskiej zobowiązany jest do stosowania przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego. Zgodnie z powołanym wyżej rozporządzeniem, zamawiający opisuje przedmiot zamówienia na roboty budowlane za pomocą dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót budowlanych. Dokumentacja projektowa, służąca do opisu przedmiotu zamówienia na wykonanie robót budowlanych, dla których jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę, składa się w szczególności z: 1) projektu budowlanego w zakresie uwzględniającym specyfikę robót budowlanych; 2) projektów wykonawczych w zakresie, o którym mowa w § 5 rozporządzenia; 3) przedmiaru robót w zakresie, o którym mowa w § 6 rozporządzenia; 4) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Jeżeli przedmiotem zamówienia jest zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zamawiający opisuje przedmiot zamówienia za pomocą programu funkcjonalno-użytkowego, który powinien obejmować opis zadania budowlanego, w którym podaje się przeznaczenie ukończonych robót budowlanych oraz stawiane im wymagania techniczne, ekonomiczne, architektoniczne, materiałowe i funkcjonalne. Opis zamówienia zawarty w zapytaniu ofertowym nr 1/2018 wskazuje, że przedmiotem zamówienia jest wykonanie robót budowlanych, dla których jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę, a zatem w niniejszym przypadku wymagane jest opisanie przedmiotu zamówienia za pomocą dokumentacji projektowej, w tym projektu budowlanego w zakresie uwzględniającym specyfikę robót budowlanych. W tym miejscu organ wyjaśnił, że wprawdzie z Wytycznych ws. kwalifikowalności wydatków nie wynika wprost obowiązek opisania przedmiotu zamówienia obejmującego wykonanie robót budowlanych za pomocą dokumentacji projektowej, jednak z uwagi na specyfikę/złożoność przedmiotu zamówienia wskazane jest stosowanie analogii do przepisów ustawy Pzp. Tylko wtedy można bowiem przyjąć, że przedmiot zamówienia został opisany w sposób wyczerpujący, za pomocą dokładnych i zrozumiałych określeń. Brak takiego opisu może rzutować na wycenę robót budowlanych przez oferentów.

Zarząd Województwa Łódzkiego podkreślił również, że strona nie wskazała zakresu zmian wprowadzonych do projektu w okresie od udostępnienia go wykonawcom do wystąpienia o pozwolenie na budowę oraz nie udowodniła, czy zmiany te pozostały bez wpływu na złożone oferty. Beneficjent nie poparł stosownymi dokumentami twierdzenia o posiadaniu projektu budowlanego na etapie ogłoszenia o zamówieniu, co sprawia, że złożone zastrzeżenia są gołosłowne i nie mogą stanowić podstawy do ich uznania za przekonujące i zasadne. Z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że w momencie publikacji ogłoszenia o zamówieniu potencjalni oferenci nie mieli dostępu do projektów budowlanych, gdyż projekty budowlane, na podstawie których wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę zostały sporządzone w lutym/marcu 2019 r., tj. już po rozstrzygnięciu postępowania. Oczekiwanie od wykonawców posiadania pełnej wiedzy o przedmiocie zamówienia, w przypadku gdy zamawiający zaniechał wskazania informacji niezbędnych do przygotowania oferty na równych warunkach przez wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia, narusza zasadę zachowania uczciwej konkurencji. Beneficjent opisał przedmiot zamówienia za pomocą programu funkcjonalno - użytkowego oraz projektu budowlanego. Powinien zatem podjąć wszelkie działania zmierzające do tego, żeby projekt był w wersji ostatecznej dostępny przed terminem otwarcia ofert/składania ofert, tak aby każdy z potencjalnych wykonawców mógł się z nim zapoznać. Zdaniem organu z tych względów niewątpliwe w przedmiotowej sprawie doszło do nieprawidłowości polegającej na zamieszczeniu niewyczerpującego opisu przedmiotu zamówienia.

Wobec powyższego IZ RPO WŁ stwierdziła w sprawie nieprawidłowości polegające na naruszeniu § 1 ust. 14 i § 20 umowy o dofinansowanie, 6.5.2 pkt 11, lit. b i 6.5.2 pkt 5 Wytycznych ws. kwalifikowalności oraz SZOOP i załącznika nr 5 do SZOOP. W konsekwencji uznała, że wypłacone stronie środki finansowe stały się środkami wykorzystanymi z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych, co spowodowało szkodę dla budżetu Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie, w opinii organu, z uwagi na fakt, iż beneficjent dopuścił się dwóch poważnych nieprawidłowości, które w odmienny sposób wpływają na budżet Unii, można mówić o wystąpieniu dwojakich szkód. W pierwszej kolejności mamy do czynienia ze szkodą realną (rzeczywistą), odnosząca się do dokonania przez beneficjenta, w ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia zamówienia, wyboru wykonawcy, który nie spełniał warunków udziału w postępowaniu. W/w szkoda to uszczerbek, który łatwo konkretnie zmierzyć i określić jego wysokość. Stanowić on powinien różnicę pomiędzy ceną zaproponowaną przez wykonawcę, który wygrał a ceną zawartą w ofercie, która znalazła się następna w kolejności. W odniesieniu natomiast do drugiej nieprawidłowości mamy do czynienia ze szkodą potencjalną. W związku bowiem z niejednoznacznym opisem przedmiotu zamówienia (za pomocą projektu budowlanego, który powstał dopiero po upływie terminu składania ofert), co prowadziło do naruszenia Wytycznych ws. kwalifikowalności wydatków oraz umowy o dofinansowanie projektu, doszło do wystąpienia szkody potencjalnej, polegającej na potencjalnym ograniczeniu konkurencji w procedurze wyboru wykonawcy. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, że część podmiotów potencjalnie zainteresowanych ogłoszeniem o zamówieniu, wskutek niejednoznacznego opisu przedmiotu zamówienia mogło odstąpić od złożenia ofert. Niezależnie od powyższego organ zauważył, że patrząc wyłącznie przez pryzmat treści rozdziału 5 pkt 3 Wytycznych w zakresie sposobu korygowania i odzyskiwania nieprawidłowych wydatków oraz raportowania nieprawidłowości w ramach programów operacyjnych polityki spójności na lata 2014-2020 wydanych przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, a także biorąc pod uwagę fakt, że strona wykorzystała środki dofinansowania UE, w obu wskazanych wyżej przypadkach można dostrzec realny charakter szkody.

W ocenie Instytucji Zarządzającej, wobec powyższego należało nałożyć na stronę korektę finansową w wysokości 25% zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (Dz. U. z 2016 r., poz. 200), w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 lutego 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (Dz. U. 2018 r. poz. 971) z uwzględnieniem załącznika do rozporządzenia, tj. taryfikatora. Jednocześnie organ nie znalazł podstaw do zastosowania pomniejszenia stawki procentowej dla stwierdzonych naruszeń, wskazując na istotną skalę tych naruszeń, a także stwierdzenie dwóch naruszeń w ramach jednego zamówienia. Nadto, z uwagi na występujące w niniejszej sprawie dwie nieprawidłowości, skutkujące powstaniem dwojakich szkód - realnej i potencjalnej, w opinii organu, zasadnym jest zastosowanie metody wskaźnikowej. Ze względu na fakt, iż niejednoznaczny opis przedmiotu zamówienia potencjalnie mógł ograniczyć konkurencję w procedurze wyboru wykonawcy trudno w rzeczywistości ustalić wysokość występującej w niniejszej sprawie szkody realnej. W związku z tym skutki finansowe stwierdzonej nieprawidłowości indywidualnej są pośrednie, rozproszone i trudne do oszacowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję pełnomocnik Y. Sp. z o.o. z siedzibą w I. zarzucił:

1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych poprzez błędne przyjęcie, że dofinansowanie przyznane na realizację projektu pn. "Rozbudowa Ośrodka Wypoczynkowo - Szkoleniowego obejmująca przebudowę i rozbudowę budynku gastronomiczno-szkoleniowego i administracyjno-socjalnego oraz budowę dziewiętnastu budynków noclegowych wraz z konieczną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi", na podstawie umowy nr UDA-RPLD.06.02.01-10-0028/17-00 z 23 lipca 2018 r. zostało wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy, podczas gdy dochowane zostały procedury związane z ponoszeniem wydatków zgodnie z zasadą konkurencyjności;

art. 2 pkt 36 oraz art. 143 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1303/2013 poprzez błędne ich zastosowanie, skutkujące ustaleniem, że w ramach przeprowadzonego zamówienia wystąpiły nieprawidłowości, a także pominięcie dokonania oceny charakteru i wagi ewentualnej nieprawidłowości oraz szkody w budżecie ogólnym Unii Europejskiej, a tym samym błędne uznanie, że występują przesłanki uprawniające do nałożenia korekty finansowej;

art. 2 pkt 36 rozporządzenia 1303/2013 poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że stwierdzone przez Instytucję Zarządzającą naruszenia stanowią nieprawidłowości indywidualne skutkujące nałożeniem korekty finansowej w wysokości 25%, tj. przyjęcie, że w przeprowadzonym zamówieniu doszło do naruszenia zasady konkurencyjności poprzez nieodrzucenie oferty, podczas gdy zmieniona przez wykonawcę oferta spełniała wymogi postępowania;

pkt 5.6.2 pkt 5 i 6 Wytycznych ws. Kwalifikowalności wydatków, poprzez błędną wykładnię przesłanek dotyczących opisu przedmiotu zamówienia oraz wywodzenie z treści Wytycznych obowiązków skarżącej wbrew ich brzmieniu;

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1129), poprzez nieuprawnione zastosowanie;

naruszenie poz. 24 oraz poz. 21 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 971), podczas gdy przy rozważeniu okoliczności faktycznych nie mają one zastosowania;

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

art. 7 art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie zasadności nałożenia korekty finansowej, w szczególności niewyjaśnienie, czy uchybienia spowodowały lub mogły spowodować powstanie szkody w budżecie ogólnym UE i jakich rozmiarów, a w rezultacie zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, co w rezultacie doprowadziło do arbitralnego przyjęcia, że w toku realizacji zamówienia naruszone zostały Wytyczne ws. kwalifikowalności wydatków oraz umowa o dofinansowanie w zakresie zasady konkurencyjności;

art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń (w tym odnoszących się do potencjalnej szkody w budżecie ogólnym Unii Europejskiej, oceny charakteru i wagi stwierdzonych nieprawidłowości), co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie pełnej kontroli zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego i umorzenie postępowania, zaś na wypadek nieuwzględnienia ww. wniosku - o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ponadto pełnomocnik wniósł o przeprowadzenie dowodów wskazanych w skardze oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Pismem z 24 października 2022 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył dodatkowe, uzupełniające stanowisko strony w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna, bowiem podniesione w niej zarzuty nie znalazły potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy, a ponadto Sąd działając w ramach art. 135 p.p.s.a. nie dopatrzył się takich naruszeń prawa zarówno procesowego, jak i materialnego, które powinny skutkować wyeliminowaniem zakwestionowanej decyzji z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z powołanym w podstawie prawnej wydanych w niniejszej sprawie decyzji art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Z kolei stosownie do art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu (ust. 1), a przy wydatkowaniu środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 lit. c i d, a także środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z tych środków, stosuje się odpowiednio zasady rozliczania określone dla dotacji z budżetu państwa (ust. 2).

"Inne procedury", o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p. to także procedury określone w umowie między beneficjentem, a Instytucją Zarządzającą (IZ) projektem. W orzecznictwie sądów administracyjnych dokonując wykładni pojęcia "innych procedur obowiązujących" przyjęto, że obejmuje ono również naruszenie postanowień umowy o dofinansowanie (por. wyrok z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 598/10, z 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 727/12, z 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 132/11 wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2004/13, dostępne cbois.nsa.gov.pl).

Wskazać także należy, że samo naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu UE nie oznacza automatycznie obowiązku stosowania korekt i zwrotu środków unijnych. Konieczna jest bowiem ocena skutków tego naruszenia w kontekście uregulowań określonych w art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013. Środki unijne podlegają zatem zwrotowi tylko wówczas gdy wykorzystano je z naruszeniem procedur, które to naruszenie stanowi "nieprawidłowość" w rozumieniu art. 2 pkt 36 cytowanego rozporządzenia. Wymieniona "nieprawidłowość" ma natomiast miejsce w sytuacji, gdy wskutek naruszenia procedur doszło do powstania szkody lub mogłoby dojść do jej powstania w budżecie ogólnym UE. Możliwość powstania szkody należy rozumieć jako możliwość uszczuplenia środków unijnych. Dla uznania zatem, że doszło do powstania "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia wystarczy ustalenie, że wskutek naruszenia procedur obowiązujących przy wydatkowaniu środków unijnych powstała hipotetyczna możliwość powstania szkody w budżecie ogólnym UE.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 36 rozporządzenia Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 "nieprawidłowością" oznacza każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem.

Stwierdzenie nieprawidłowości nakłada na państwo członkowskie - zgodnie z art. 143 ust. 2 tego rozporządzenia - obowiązek dokonania korekt finansowych. Korekty finansowe polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach operacji lub programu operacyjnego. W konsekwencji, wykrycie naruszenia czy to prawa unijnego, czy też prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego i uznanie go za nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013, rodzi obowiązek odzyskania przez państwo członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo - poprzez nałożenie korekty finansowej.

Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że dla zaistnienia obowiązku stosowania korekt i zwrotu środków unijnych muszą zostać spełnione dwie następujące przesłanki:

- po pierwsze, musi mieć miejsce naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków unijnych (określonych m.in. w umowie o dofinansowanie),

- po drugie, naruszenie to spowodowało lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym UE (por. wyrok NSA z 20 listopada 2014 r. sygn. II GSK 917/13).

Z regulacji powyższych wynika, że wydanie decyzji o zwrocie dofinansowania jest możliwe po uprzednim ustaleniu przez organ, że stwierdzone naruszenie procedur ma charakter nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia 1303/2013. Ocena nieprawidłowości, jakich dopuścił się beneficjent jest najistotniejszym elementem stanu faktycznego stanowiącym przesłankę rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu dofinansowania. Zatem rozstrzygnięcie sporu między stronami wymaga przesądzenia, czy wskazywane przez organ uchybienia mieszczą się w pojęciu "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 i w konsekwencji musiały skutkować nałożeniem określonych w zaskarżonej decyzji korekt finansowych.

Zgodnie z przepisami powołanej wcześniej umowy o dofinansowanie, Beneficjent zobowiązał się do realizacji projektu w zgodzie z politykami wspólnotowymi, w tym m.in. polityką zamówień publicznych (§ 4 ust. 4 lit. e umowy). Ponadto § 20 ust. 1 umowy zobowiązywał Beneficjenta do udzielania zamówień w ramach projektu w sposób zapewniający przejrzystość oraz zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców, a także zgodnie z postanowieniami i procedurami określonymi w Wytycznych ws. Kwalifikowalności oraz SZOOP i w załączniku nr 5 do SZOOP, w szczególności zobowiązuje do się do upublicznienia zapytań ofertowych zgodnie z ww. dokumentami. Postanowienia przedmiotowej umowy dają także IZ możliwość stosowania korekt finansowych w przypadku stwierdzenia naruszeń w powyższym zakresie, a w sytuacji stwierdzonych nieprawidłowości – prawo dochodzenia przez IZ stosownych kwot na zasadach określonych w art. 207 u.f.p. (§ 13 umowy).

W toku czynności kontrolnych, których ustalenia utrwalono dwiema informacjami pokontrolnymi, organ stwierdził liczne nieprawidłowości dotyczące procedury wyłaniania wykonawcy projektu objętego dofinansowaniem. W rezultacie organ wydał decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych jako środków wykorzystanych przez spółkę skarżącą z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi do tutejszego Sądu, w której podniesiono zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego, jak regulacji procesowej.

Uzasadniając zarzuty prawnomaterialne, skarżąca spółka nie zgodziła się z oceną organu, iż w sprawie nieprawidłowo dokonano wyboru oferty wykonawcy. Ponadto zakwestionowała ocenę organu co do nieprawidłowego opisu przedmiotu zamówienia, co miało stanowić o naruszeniu przez spółkę Wytycznych ws. kwalifikowalności. Jakkolwiek powyższe kwestie strona skarżąca podnosi w kontekście naruszenia prawa materialnego, to w praktyce stanowią one zasadniczą oś wszystkich zarzutów skargi, w tym naruszeń prawa procesowego.

Odnosząc się do twierdzeń strony, iż wybór wykonawcy w postaci spółki M. został dokonany z zachowaniem stosownych procedur, sąd stwierdza, iż powyższe nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Co za tym idzie, sąd podziela zastrzeżenia stwierdzone w tym zakresie przez organ w toku postępowania kontrolnego, będące następnie sednem zaskarżonej decyzji. Spór w tym zakresie jest wieloaspektowy. W pierwszej kolejności spółka skarżąca podnosi, że błędnie organ administracji przyjmuje, iż w procedurze wyboru oferty wykonawcy ocenie podlegała oferta z 28 grudnia 2018 r., a nie oferta zmieniona z 2 stycznia 2019 r. Jak wskazuje strona skarżąca, wykonawca, składając oświadczenie o zmianie oferty poprzez przedstawienie nowych dokumentów i informacji wskazał treść, która podlegała zmianie. Nie wycofał więc oferty wcześniejszej i nie złożył w jej miejsce nowej, lecz dokonał zmiany oferty dotychczasowej. Tym samym, jak twierdzi spółka, oferta została złożona 28 grudnia 2018 r., a 2 stycznia 2019 r. doszło wyłącznie do jej zmiany. Skoro więc oferta taka spełniała wymagania przedstawione w zapytaniu ofertowym, to zamawiający nie miał podstaw do jej wykluczenia.

W ocenie sądu twierdzenia strony skarżącej nie znajdują odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Po pierwsze, należy zauważyć, że wbrew sugestiom spółki, organ nie podważał możliwości dokonania przez oferenta zmiany złożonej oferty. Istota sprawy sprowadza się jednak do tego, że z akt postępowania w żadnej mierze nie wynika, aby zmiana ta została uwzględniona. Wręcz przeciwnie, dokumentacja ta dowodzi, że zamawiający oceniał wcześniejszą ofertę spółki M., czyli z 28 grudnia 2018 r., a nie jak obecnie twierdzi, ofertę zmienioną z 2 stycznia 2019 r. Dostrzec wypada, że z protokołu postępowania przetargowego z 4 stycznia 2019 r. wynika, iż ocenie w odniesieniu do ww. spółki podlegał m.in. termin płatności wynoszący 60 dni, który został wskazany w ofercie z 28 grudnia 2018 r., a którego nie wymienia oferta z 2 stycznia 2019 r. Zresztą oferta ta nie zawiera w ogóle propozycji jakiegokolwiek terminu płatności. Okoliczność ta znajduje także odbicie w kwestionariuszu sporządzonym przez beneficjenta i przesłanym za pośrednictwem systemu SL2014 w dniu 9 stycznia 2019 r. oraz w dniu 21 grudnia 2020 r., gdyż i tu mowa jest o terminie płatności wskazanym w ofercie M. z 28 grudnia 2018 r., a którego oferta z 2 stycznia 2019 r. nie zawierała. Co więcej, na datę pierwotnej oferty wskazuje także informacja zamieszczona w Bazie Konkurencyjności w kontekście tego, czyja i z jakiej daty oferta została wybrana.

W ocenie sądu nie można podzielić argumentacji strony, iż w powyższej kwestii mamy do czynienia jedynie z uzupełnieniem oferty, a nie jej zmianą – stanowisko strony co do charakteru tych czynności ewoluowało zresztą w trakcie całego postępowania począwszy od etapu informacji pokontrolnych, po skargę do tutejszego sądu, co istotnie wpływa na ocenę jego wiarygodności. Spółka skarżąca twierdzi, że oferent zmienił jedynie określone informacje, natomiast w pozostałym zakresie, w tym odnośnie do określenia terminu płatności, należało przyjąć, że jest on taki, jak wskazano w pierwotnej ofercie. Sąd tej retoryki jednak nie podzielił. Zważyć bowiem trzeba, że po pierwsze, już w samym piśmie spółki M. z 2 stycznia 2019 r. oferent jednoznacznie wskazuje, że zmienia złożoną ofertę, "zgodnie z załączoną ofertą". Jest to, zdaniem sądu, jasne i jednoznacznie brzmiące stwierdzenie, wskazujące na zastąpienie dotychczasowej oferty propozycją całkowicie nową. Nie mamy więc do czynienia, jak próbuje wywodzić z powyższego sformułowania skarżąca, z uzupełnieniem dotychczasowej oferty. Nie ma zatem podstaw, aby twierdzić, że braki nowo złożonej oferty należałoby uzupełniać poprzez uwzględnienie treści oferty wcześniejszej. Co więcej, zestawienie formularzy: oferty z 28 grudnia 2018 r. oraz oferty z 2 stycznia 2019 r. wskazuje, jednoznacznie potwierdza, iż druga z wymienionych ofert nie stanowiła uzupełnienia pierwszej. W obu przypadkach oferent zawarł bowiem te same zasadnicze elementy formularza, pomijając w drugim wskazanie proponowanego terminu zapłaty. Gdyby, jak twierdzi spółka, druga oferta stanowiła jedynie uzupełnienie pierwszej, czyniłoby to zbędnym uwzględnienie w formularzu ofertowym informacji, które nie uległy a zmianie, a jednak spółka M. tego nie uczyniła. Zresztą sam formularz w swym tytule jasno stwierdza: "Zmiana oferty – oferta", a nie "uzupełnienie oferty z...". Dodać przy tym trzeba, że dokonując wyboru wykonawcy, zamawiający był zobowiązany do oceny jednego formularza ofertowego od jednego oferenta, a nie jednocześnie dwóch formularzy na raz, jak usiłuje wskazywać skarżąca. Gdyby było inaczej, wówczas prowadziłoby to do sytuacji niemożliwej do zaakceptowania, polegającej na tym, że dokonując oceny obu oświadczeń woli, w przypadku istniejących rozbieżności, skarżąca musiałaby zastanawiać się nad tym, co chciał przekazać, czy też zaproponować oferent, i które elementy złożonych ofert powinien oceniać. Tymczasem rolą zamawiającego jest jedynie ocena złożonej oferty i wybór wykonawcy, który złożył ofertę najkorzystniejszą. Reasumując, nie chodzi więc o to, czy doszło do zmiany oferty, czy też nie, lecz że w rezultacie opisanych okoliczności doszło do wadliwej oceny kwestii terminu płatności, co stanowi poważną nieprawidłowość w procedurze wyboru wykonawcy oraz świadczy o braku przejrzystości w tym zakresie, prowadząc w rezultacie do nierównego traktowania potencjalnych wykonawców. Wskazać zaś trzeba, że w świetle pkt-u 6.5 "Zamówienia udzielane w ramach projektów" zawartym w Wytycznych..., "Instytucja będąca stroną umowy o dofinansowanie zobowiązuje beneficjenta w tej umowie do przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia (...) w sposób zapewniający przejrzystość oraz zachowanie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Spełnienie powyższych wymogów następuje w drodze zastosowania Pzp albo zasady konkurencyjności". Takie zobowiązanie figuruje w umowie ze spółką skarżącą (§ 20), natomiast wskazane nieprawidłowości wskazują na ich niepełne respektowanie. Powtórzyć należy, że przy wyborze oferty skarżąca nie uwzględniła zmiany oferty, lecz oceniała propozycję pierwotną. Gdyby było inaczej, spółka M. nie powinna otrzymać żadnych punktów za "termin płatności", skoro oferta z 2 stycznia 2019 r. nie zawierała informacji w tym zakresie, podczas gdy otrzymała 30 punktów za termin 60-dniowy wskazany w ofercie grudniowej.

Dla oceny omawianego aspektu, z punktu widzenie wiarygodności twierdzeń skarżącej, nie bez znaczenia jest także fakt, iż dopiero po otrzymaniu przez skarżącą pierwszej informacji pokontrolnej złożyła ona informację o dokonaniu przez spółkę M. zmiany oferty w dniu 2 stycznia 2019 r., podczas gdy w toku wcześniejszych czynności przedkładała wyłącznie ofertę z 28 grudnia 2018 r., co zdaniem sądu przemawia za tym, iż spółka skarżąca usiłuje tak dopasować i zmodyfikować wersję zdarzeń, aby uwolnić się od niekorzystnych skutków zaniedbań powstałych na etapie wyboru wykonawcy.

Idąc dalej, dokonując wyboru wykonawcy na podstawie oferty z 28 grudnia 2018 r., wybrano podmiot, którego oferta nie spełniała warunku udziału w postępowaniu o udzielenia zamówienia. Oferta ta nie zawierała bowiem informacji i dokumentów potwierdzających, że wybrany wykonawca wykazał wykonanie (zakończenie) w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, co najmniej trzech budynków. Takie informacje zostały przedłożone dopiero z ofertą z 2 stycznia 2019 r., której okoliczności złożenia, jak i jej oceny sąd przedstawił we wcześniejszych rozważaniach. Zasadna i mająca oparcie w stanie faktycznym jest więc konstatacja organu, że skarżąca dopuściła się nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013, zgodnie z którym "nieprawidłowość" oznacza każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem.

W tym miejscu dodać trzeba, że niezasadnie skarżąca zarzuca, iż podnosząc wobec niej zastrzeżenia co do wyboru jako wykonawcy spółki M., organ powinien był rozważyć ofertę podmiotu, który zajął drugie miejsce. Z żadnego bowiem przepisu taki obowiązek dla organu nie wynika. Nie jest to zresztą rolą organu, który w toku czynności kontrolnych ma za zadanie ustalić zaistnienie lub brak nieprawidłowości mogących skutkować naruszeniem zasady konkurencyjności, mogącym nieść negatywne skutki dla budżetu UE, a nie to, jakie walory lub niedostatki zawierała określona kontroferta.

Reasumując, powyższe rozważania czynią całkowicie chybionym zarzut skargi naruszenia przez organ art. 143 w zw. z art. 2 pkt 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 i przekonują, że sformułowana w zaskarżonej decyzji ocena prawna i faktyczna co do stwierdzonych nieprawidłowości, jest prawidłowo i znajduje swoje należyte oparcie w materiale faktograficznym.

Jako prawidłowe sąd uznał także ustalenia organu dotyczące nieprawidłowego opisu przedmiotu zamówienia, a przez to naruszenia postanowień Wytycznych ws. kwalifikowalności. Z opisu zamówienia zawartego w zapytaniu ofertowym nr 1/2018 wynika, że przedmiotem zamówienia było wykonanie robót budowlanych, dla których wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Jednocześnie w zapytaniu ofertowym (str. 6) wyraźnie wskazano, że szczegółowy wykaz prac znajduje się w Programie funkcjonalno-użytkowym i projekcie budowlanym dla inwestycji, na podstawie którego zamawiający ubiega się o pozwolenie na budowę. W toku przeprowadzonej kontroli stwierdzono natomiast, że w momencie publikacji ogłoszenia o zamówieniu potencjalni oferenci nie mieli dostępu do projektów budowlanych, ponieważ zostały one sporządzone dopiero w lutym/marcu 2019 r. Beneficjent nie poparł przy tym żadnymi dokumentami twierdzenia o posiadaniu, na wyżej wskazanym etapie, projektu budowlanego, co organ zakwalifikował jako nieprawidłowość polegającą na zamieszczeniu niewyczerpującego opisu przedmiotu zamówienia. Zdaniem organu beneficjent naruszył tym sposobem treść ww. Wytycznych oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego. W ocenie organu brak należytego opisu zamówienia mógł rzutować na wycenę robót budowlanych przez oferentów.

Z powyższym wnioskiem oraz jego konsekwencjami nie zgodziła się strona skarżąca wywodząc, że skoro Wytyczne ws. kwalifikowalności nie wprowadzają wprost obowiązku opisania przedmiotu zamówienia obejmującego wykonanie robót budowlanych za pomocą dokumentacji projektowej, a ponadto w sprawie nie miały zastosowania przepisy Pzp, to nie znajdują również zastosowania przepisy aktów wykonawczych do, których ta ustawa odsyła. Tym samym, w opinii spółki nie była ona zobowiązana do posiadania na etapie ogłoszenia do posiadania projektu budowlanego. Strona skarżąca podniosła ponadto w toku rozprawy przed tut. Sądem, że w dacie ogłoszenia zamówienia dysponowała "projektem" projektu budowlanego, który w zasadniczym zakresie nie zmienił się w toku postępowania.

Zdaniem sądu strona skarżąca nie ma racji i błędnie dezawuuje konieczność należytego opisu przedmiotu zamówienia poprzez posiadanie na etapie ogłoszenia zamówienia projektu budowlanego, którego de facto na ten moment nie posiadała. W ocenie sądu okoliczność ta jest bezsporna, bowiem w aktach sprawy nie ma żadnego dokumentu, który przeczyłby temu ustaleniu, a co więcej na stronach tytułowych projektów przedłożonych do akt widnieją prezentaty ich sporządzenia datujące ich powstanie na luty/marzec 2019 r., a więc już po wyborze oferty wykonawcy. W tej sytuacji zarzucanie organowi błędnych ustaleń faktycznych nie znajduje żadnego uzasadnienia, a dodatkowo tak opisany przedmiot zamówienia był niejednoznaczny i wprowadzający w błąd wobec tylko przykładowo zakreślonego w zapytaniu ofertowym zakresu robót.

Sąd stoi na stanowisku, że skoro beneficjent opisał przedmiot zamówienia m.in. za pomocą projektu budowlanego, to sam nałożył na siebie obowiązek jego posiadania w ostatecznej wersji przed terminem składania i otwarcia ofert, aby każdy z potencjalnych wykonawców mógł się z nim zapoznać, gdyż tylko wówczas dochowuje wymogom równości przedsiębiorców i zasadzie konkurencyjności. Słusznie przy tym podnosi organ, że skoro przedmiotem zamówienia miały być roboty budowlane, to interpretacja Wytycznych ws. kwalifikowalności wydatków powinna być dokonywana z uwzględnieniem przepisów powołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Infrastruktury, w świetle którego do takiej dokumentacji zalicza się m.in. projekt budowlany. W żadnym razie tezie tej nie przeczy to, iż same Wytyczne nie nakładały obowiązku opisu przedmiotu zamówienia poprzez projekt budowlany, niemniej czym innym jest wyłączenie stosowania przepisów określających stosowanie określonej procedury, a czym innym ogólne stosowanie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, w tym zawartych w nim pojęć i ich definicji legalnych, do czego skarżąca była i jest niewątpliwie zobligowana, tak jak każdy uczestnik obrotu gospodarczego. Tymczasem projekt budowlany jest pojęciem prawnie zdefiniowanym w art. 34 ustawy Prawo budowlanego. Dodać także trzeba, iż choć rzeczywiście w sprawie nie miały bezpośredniego zastosowania przepisy ustawy – Prawo zamówień publicznych, to trudno oczekiwać, aby wykładnia zasadniczych kwestii odnoszących się do zamówienia projektowego abstrahowała od tej regulacji. Byłoby to systemowo i funkcjonalnie nieuzasadnione, wszak nawet w takiej sytuacji jak rozpoznawana, mamy do czynienia jedynie z uproszczeniem procedury zamówieniowej, natomiast wciąż jej finansowanie/współfinansowanie odbywa się ze środków publicznych, co musi mieć miejsce z uwzględnieniem wspólnych ogólnych reguł zapewniających transparentność i prawidłowość udzielenia zamówienia, obejmujących także jednolitą siatkę pojęciową, o ile regulacje szczególne nie przewidują w tym aspekcie jakichś wyłączeń, czy modyfikacji, co jednak w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Z podniesionych wyżej przyczyn jako niezasadne należało ocenić zarzuty skargi naruszenia przez organ w kontrolowanej sprawie postanowień Wytycznych w zakresie kwalifikowalności oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego, bowiem wbrew twierdzeniom skargi, zastosowano je zasadnie oraz należycie zinterpretowano.

W konkluzji tej części rozważań należy zatem stwierdzić, że w sprawie nie doszło do zarzucanego skargą naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ustawy o finansach publicznych, bowiem przyznane skarżącej dofinansowanie na realizację projektu zostało wykorzystane z naruszeniem stosownych procedur.

Nie można było zgodzić się także z zarzutem naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżenia wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (Dz. U. z 2018 r. poz. 971 ze zm.). Strona skarżąca stoi na stanowisku, że skoro – w jej ocenie – organ błędnie zidentyfikował nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013, to nie było także podstaw do zastosowania korekt finansowych, a więc w sposób nieuprawniony doszło do zastosowania "taryfikatora" określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień. Skarżąca uważa ponadto, że nie każde, nawet potencjalne naruszenie regulacji w zakresie udzielania zamówienia publicznego, musi prowadzić do nałożenia korekt finansowych

Zdaniem sądu, ocena organu została w powyższym zakresie przeprowadzona prawidłowo, a zatem zasadnie zastosowano także 25-procentową stawkę korekty. Należy podkreślić, że organ nie przekroczył przy tym granic uznania administracyjnego poprzez zastosowanie ww. stawki, wyjaśniając zarówno prawne, jak i faktyczne powody swojego rozstrzygnięcia tej kwestii. Wobec wcześniejszych rozważań, sąd podziela stanowisko organu, że w kontrolowanej sprawie stwierdzone naruszenia mają charakter istotny, których ranga nie dawała podstaw do zastosowania obniżonej stawki korekty. Stanowisko strony skarżącej należy zatem uznać wyłącznie za polemikę z oceną organu, która wynika ze zrozumiałego niezadowolenia wobec ustalonej tym sposobem kwoty przypadającej do zwrotu. Sąd przy tym w pełni podziela argumentację organu zawartą w szczególności na stronach 38-42 zaskarżonej decyzji (nie powielając w tym miejscu jej treści), nie zgadzając się jednocześnie z podjętą w skardze próbą spłycenia charakteru i istoty ustalonych w sprawie naruszeń, a w istocie nawet zanegowania ich wystąpienia. Miarą stwierdzonych naruszeń oraz wynikających z tego konsekwencji nie może być bowiem ich ilość, czy oparcie na zbliżonej podstawie prawnej, lecz przede wszystkim ich ciężar wyrażający się w rzeczywistym wpływie na wynik postępowania mającego na celu wyłonienie odpowiedniego wykonawcy, który w razie nieprawidłowości może potencjalnie skutkować szkodliwym wpływem na budżet Unii poprzez jego obciążenie nieuzasadnionym wydatkiem. Sąd zwraca przy tym uwagę, że przy ocenie stwierdzonych nieprawidłowości powoływane wcześniej przepisy nie wymagają, aby na skutek stwierdzenia takich naruszeń wystąpił jednocześnie faktyczny uszczerbek finansowy. Wystarczy bowiem hipotetyczna możliwość powstania szkody w budżecie UE polegająca albo na zmniejszeniu lub uszczupleniu przychodów odprowadzanych do budżetu UE, albo na dokonaniu z niego nieuzasadnionych wydatków (co potencjalnie miało miejsce w niniejszej sprawie na skutek naruszenia przez stronę skarżącą zasady konkurencyjności).

Niesłuszne są zarzuty skarżącej odnoszące się do wskazanych w skardze naruszeń przepisów prawa procesowego. Zdaniem sądu przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające i zgromadzony w jego rezultacie materiał dowodowy w pełni pozwalały na powzięcie przez organ ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji. Ocena zgromadzonego w sprawie materiału, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, miała charakter swobodny, a nie dowolny, a powzięte wnioski mają oparcie w stosownych dowodach i są logiczną konsekwencją ich prawidłowej analizy. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie zarówno kwestia ustaleń dotyczących spornych naruszeń, jakich dopuściła się skarżąca, ich oceny, a także wpływu na określenie wielkości korekty finansowej oraz obowiązku jej zapłaty zostały wyjaśnione w sposób wystarczający i zgodny w prawem, czego odzwierciedleniem jest odpowiadające przepisom, pod względem merytorycznym i formalnym, uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Nie można było też podzielić stanowiska strony, że organ niesłusznie odmówił przeprowadzenia wnioskowanych przez nią dowodów, w szczególności przez wzgląd na szybkość procedowania, mimo że pozostawały w niej niewyjaśnione wątpliwości. Zdaniem sądu, w postanowieniu z 2 grudnia 2021 r. organ jasno wytłumaczył powody oddalenia wniosków dowodowych strony, wskazując, że gdy chodzi o przedłożoną przez skarżącą ofertę z 2 stycznia 2019 r., to stanowiła ona już składnik zgromadzonego materiału dowodowego. W przypadku natomiast wniosku o przesłuchanie M. Ś., prezesa spółki skarżącej, które organ prawidłowo zakwalifikował jako potencjalny dowód z przesłuchania strony, zasadnie przyjęto, iż skoro dowód taki miał być przeprowadzony na okoliczność sposobu przeprowadzenia zamówienia w zakresie wykonawcy, to kwestię tę należało ustalać na podstawie stosownej dokumentacji, a nie oświadczeń podmiotu bezpośrednio zainteresowanego, który dopiero w sytuacji wytknięcia mu nieprawidłowości próbuje reagować, podczas gdy jego rolą było zadbać, aby nieprawidłowości nie powstały.

Tym samym należy przyjąć, że okoliczności sprawy nie dają powodu do twierdzenia, że doszło w niej do naruszenia przez organ art. 7, 8, 11, 77 § 1, art. 80, czy art. 107 § 3 k.p.a., a samo niezadowolenie strony z adresowanego do niej rozstrzygnięcia nie jest przesłanką do tego, aby takie naruszenie stwierdzić.

Odnosząc się do zgłoszonego w skardze wniosku o przeprowadzenie przez sąd dowodu z dokumentu oferty z 2 stycznia 2019 r. zmieniającej ofertę z 28 grudnia 2018 r., sąd zauważa, iż dokumentacja ta stanowiła powielenie materiałów zawartych już w aktach administracyjnych, przy czym sąd poddał tę kwestię stosownej analizie, czemu dał wyraz we wcześniejszych rozważaniach.

Mając powyższe na względzie, sąd nie dopatrzył się w kontrolowanej sprawie ani naruszeń prawa wskazanych skargą, ani także innego rodzaju uchybień prawa procesowego czy materialnego, które przemawiałyby za koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego badanych rozstrzygnięć.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

d.cz.