Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1339/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 22, § 24
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
article: § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b i § 4 ust. 1, ust. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia - przyznać adwokat E. G. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Równocześnie w orzeczeniu tym Sąd przyznał na rzecz adwokat E. S. (obecnie G.) wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów udzielonej przez nią skarżącemu pomocy prawnej z urzędu (tj. w ramach instytucji prawa pomocy).

W dniu 14 lipca 2016 r. adwokat E. G. złożyła skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia, w której zawarła wniosek o przyznanie kosztów przedmiotowej pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. sygn. akt I OSK 2133/16 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w drugiej instancji. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 16 października 2017 r. wymieniona ponowiła wniosek o przyznanie wynagrodzenia.

Wyznaczony dla strony pełnomocnik uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia w zamian za świadczoną na jej rzecz pomoc prawną według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynika to z brzmienia art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Kwestię zasad przyznawania powyższego wynagrodzenia reguluje aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Stanowi ono w § 22, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wedle § 24 tego aktu, wszedł on w życie 2 listopada 2016 r. Poprzednio problematykę powyższą regulowało natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), które weszło w życie 1 stycznia 2016 r. (§ 23 tego aktu).

Postępowanie w drugiej instancji w niniejszej sprawie toczyło się w czasie obowiązywania wymienionego ostatnio rozporządzenia z 2015 r., dlatego też zastosowano zawarte w nim unormowania. Określa ono maksymalną wysokość opłat za udzieloną stronie przez pełnomocnika pomoc (§ 1 rozporządzenia). Koszty tej nieopłaconej pomocy obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia (§ 2 rozporządzenia). Ustala się ją mianowicie w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Ponadto, opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tzn. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego) jest kwota 480 zł. Z kolei, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej jest 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 tj. należnej za reprezentację w pierwszej instancji, chyba że nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, to wówczas opłata ta wynosi 75 % opłaty z pkt 1, w obu jednakże wypadkach nie mniej niż 240 zł.

Uwzględniwszy powyższe, przyznano pełnomocnikowi skarżącego Lesława Wolskiego – adwokat E. G. kwotę 147,60 zł, obejmującą opłatę w wysokości 120 zł [stanowiącą 1/2 opłaty maksymalnej, obliczonej na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2015 r. tj. 1/2 z (50 % z kwoty 480 zł)] oraz kwotę podatku od towarów i usług – 27,60 zł.

O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 w zw. z § 22, § 24 rozporządzenia z 2016 r. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b i § 4 ust. 1, ust. 3 rozporządzenia z 2015 r.