Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1366/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 2 lipca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1366/09 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 2 lipca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1366/09


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lipca 2010 r. oddalił skargę M. F. – zwanego dalej "Skarżącym" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r.

W dniu 10 sierpnia 2010 r. Skarżący na urzędowym formularzu PPF złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej od sporządzenia uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł, przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od pozostałych kosztów sądowych w kwocie przekraczającej 30 zł, przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy pranego.

Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie w dniu 25 sierpnia 2010 r. wyznaczyła r. pr. K. Z. pełnomocnikiem Skarżącego.

W dniu 6 września 2010 r. (data stempla pocztowego) r. pr. A. N. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2010 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż informacja o wyznaczeniu r. pr. K. Z. pełnomocnikiem Skarżącego została doręczona mu w dniu 30 sierpnia 2010 r. W tym czasie r. pr. K. Z. przebywał na urlopie wypoczynkowym. Następnie udzielił r. pr. A. N. pełnomocnictwa substytucyjnego. W związku z powyższym r. pr. A. N. wskazał, że dopiero od dnia otrzymania informacji o ustanowieniu r. pr. K. Z. pełnomocnikiem Skarżącego, mógł on wnieść skargę kasacyjną w imieniu Skarżącego. W konsekwencji skarga kasacyjna bez winy Skarżącego nie mogła być wniesiona w terminie 30 dni, od daty doręczenia Skarżącemu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Pełnomocnik substytucyjny Skarżącego r. pr. A. N. wyjaśnił, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej składa z ostrożności procesowej. R. pr. K. Z. bowiem dopiero w dniu 3 września 2010 r. otrzymał informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem Skarżącego. Nie mógł się zapoznać z aktami sprawy, a tym samym określić czy termin do wniesienia skargi kasacyjnej został uchybiony.

R. pr. A. N. w dniu 8 września 2010 r., w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu, złożył uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa substytucyjnego.

Pełnomocnik substytucyjny Skarżącego r. pr. A. N. w dniu 28 września 2010 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Termin do złożenia skargi kasacyjnej należało przywrócić.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zdaniem Sądu przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., (ICZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność zdaniem Sądu ustała w dniu 3 września 2010 r. (w dniu otrzymania przez r. pr. K. Z. informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem Skarżącego), gdyż o tej daty pełnomocnik Skarżącego mógł podejmować czynności procesowe w jego imieniu Skarżącego, w tym wnieść skargę kasacyjną. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga kasacyjna bez winy pełnomocnika Skarżącego nie mogła zostać złożona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd zwraca uwagę, że zastosowanie literalnej wykładni przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 228/09).

Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez pełnomocnika Skarżącego wymogów formalnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.