Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 920/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 23a ust 6, art. 11 ust 1,
journal: Dz.U. 2011 nr 134 poz 779
law: Ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 233
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w S. na rzecz skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., [...]Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r. poz. 749 ze zm.) w związku z art. 8, art. 23a ust. 7, art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 z 2009 r. poz. 1540 ze zm.), art. 11 oraz art. 14 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134 z 2011 r. poz. 779), po rozpatrzeniu odwołania I. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia [...] r., nr[...], którą organ pierwszej instancji orzekł o cofnięciu rejestracji automatu o niskich wygranych H. nr fabryczny [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r.

Powyższa decyzja organu odwoławczego zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] r. funkcjonariusze Urzędu Celnego przeprowadzili kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, w ramach której przeprowadzono w drodze eksperymentu odtworzenie możliwości gry na automacie o niskich wygranych H. nr fabryczny [...], znajdującego się w punkcie gier "G. , należącego do I.

W toku kontroli ustalono, że automat nie spełnia warunków opisanych w art. 2 ust. 1 pkt 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4 z 2004 r., poz. 27 ze zm.), albowiem umożliwił grę za stawki wyższe niż określone w ustawie, tj. wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze na ww. automacie jest wyższa niż 0,07 EURO i wynosi 200 pkt kredytowych, co odpowiada kwocie 20,00 zł.

Jednocześnie biegły sądowy w opinii z dnia [...] r. wskazał, że opiniowany automat nie spełnia wymogów technicznych zgodnych dla automatów podlegających przepisom ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W szczególności nie jest zgodny z art. 2 ust. 2a i 2b ustawy w zakresie wysokości maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz maksymalnej wygranej w jednej grze.

W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego stosując art. 207 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn.zm.) oraz § 8 ust. 2 pkt 5, § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) , art. 2 ust. 2b, art. 3, art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. z 2004 r. Dz.U. Nr 4, poz. 27 ze zm.) art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), wydał decyzję nr [...], którą cofnął rejestrację automatu do gier o niskich wygranych (nr fabryczny WECD1923).

Na powyższą decyzję I. wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej zarzucając jej naruszenie:

- art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. z 2003 r. Nr 103, poz. 946) poprzez bezpodstawne przyjęcie, że stan rzeczywisty przedmiotowego automatu jest niezgodny z warunkami rejestracji, chociaż przeprowadzone postępowanie dowodowe nie pozwoliło na takie stwierdzenie, ponieważ wykazało okoliczność odwrotną, tj., że automat funkcjonuje tak, jak opisano to w opinii poprzedzającej jego rejestrację, sporządzonej przez jednostkę badającą Ministra Finansów, jednocześnie ustalono, że plomby tej jednostki są nienaruszone, co wyklucza jakąkolwiek ingerencję w urządzenie;

- § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. poprzez jego bezzasadne niezastosowanie w sytuacji, gdy wątpliwości organu celnego wywołane okolicznościami sprawy nakazywały jego bezwzględne zastosowanie. Przeprowadzenie badania kontrolnego automatu w jednostce badającej jest obligatoryjne w procedurze cofnięcia rejestracji, ponieważ tylko nowa, szczególnie kwalifikowana opinia techniczna jest wystarczająca do zanegowania dokumentu urzędowego posiadającego tę samą rangę, czyli opinii poprzedzającej rejestrację urządzenia,

- podstawowych zasad prowadzenia postępowania podatkowego, takich jak: zasady pogłębiania zaufania obywateli do organu i administracji publicznej oraz pogłębiania świadomości i kultury prawnej obywateli, poprzez zupełnie dowolne, pozbawione uzasadnienia materialnego zanegowanie wydanego wcześniej prawomocnego orzeczenia, tj. poświadczenia rejestracji oraz zasady trwałości prawomocnej decyzji administracyjnej, mimo, że stan faktyczny i prawny od czasu wydania pierwszego orzeczenia nie uległ zmianie.

W oparciu o powyższe Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]r.

Organ wyjaśnił, że z dniem [...] r. zmienił się stan prawny w zakresie ustawowej regulacji warunków urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. Weszła bowiem w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), która kompleksowo uregulowała powyższe zagadnienia, a jednocześnie uchyliła przepisy poprzedniej ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (art. 144).

Zgodnie z art. 23a ust. 7 u.g.h. (dodanym ustawą zmieniającą) naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie.

Natomiast stosownie do art. 23b u.g.h. (dodanego ustawą zmieniającą) na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. W żądaniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się automat lub urządzenie do gier podlegające badaniu sprawdzającemu, jednostkę badającą przeprowadzającą badanie oraz podmiot, któremu automat lub urządzenie ma być przekazane w celu przeprowadzenia badania, i termin tego przekazania - ust. 2 art. 23b. Samo badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia - ust. 3 art. 23b.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy sporny automat przeszedł wymaganą ustawą procedurę sprawdzającą spełnianie warunków określonych w ustawie. Badanie przeprowadziła upoważniona przez Ministra Finansów jednostka badająca - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej, która niewątpliwie posiada wiedzę specjalistyczną w zakresie oprogramowania automatów do gier o niskich wygranych.

Organ odwoławczy podkreślił, że opinia z badania sprawdzającego z dnia [...] r. zawiera negatywny wynik, stwierdzając dodatkowo, iż przedmiotowy automat:

- nie spełnia warunku zabezpieczenia liczników elektronicznych przed próbą zmiany wskazań, gdyż istnieje możliwość zmiany ich wskazań bez ingerencji w płytę logiczną, obudowę licznika oraz bez naruszania plomb;

- nie wypełnia warunku wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu, gdyż informacje o oznaczeniu zezwolenia, oraz opis sterowania grą umieszczone są w sposób umożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu;

-nie spełnia wymogu odnośnie zabezpieczenia gniazd sygnałowych płyty logicznej;

- posiada niezgodną wersję oprogramowania.

Mając na uwadze przywołane uregulowania, w szczególności art. 129 ust. 3 oraz treść opinii Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej z badania sprawdzającego rzeczonego automatu organ odwoławczy stwierdził, że nie spełnia on warunków określonych w ustawie o grach hazardowych.

Przytaczając mające tu zastosowanie przepisy ustawy o grach hazardowych, organ wyjaśnił, że spełniony został warunek przeprowadzenia badania przez uprawnioną jednostkę, ponieważ Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej zostało wymienione jako upoważnione przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wykonywania badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych.

Organ nie podzielił zarzutu skarżącej, dotyczącego naruszenia podstawowych zasad prowadzenia postępowania podatkowego wyjaśniając, że nie kwestionował opinii technicznej jednostki certyfikującej, a jedynie w protokole z kontroli potwierdzono zdarzenie, które zaistniało w wyniku czynności kontrolnych, tj. stwierdzające możliwość obstawienia stawki wyższej w jednej grze niż dopuszczalna przepisami prawa. Nadto organ podkreślił, że okoliczność posiadania przez rzeczony automat pozytywnej opinii technicznej w momencie rejestracji, nie wpływa na fakt, czy później automat nią objęty jest wykorzystywany zgodnie z przepisami prawa. Poświadczenie rejestracji samo w sobie, ani wcześniej, ani teraz nie uprawniało podmiotu do użytkowania automatu przez sześć lat, a jedynie stwierdzało to uprawnienie wobec automatu, który spełniał warunki rejestracji, która oznaczała dopuszczenie automatu do eksploatacji. Decydujące znaczenie w sprawie ma badanie jednostki badającej.

W ocenie organu powołane w uzasadnieniu decyzji okoliczności świadczą o tym, że stan spornego automatu był niezgodny z warunkami rejestracji, a pozyskany w trakcie postępowania odwoławczego materiał dowodowy w postaci opinii jednostki badającej stwierdził jego niezgodność z warunkami określonymi w art. 129 ust. 3 u.g.h., co powoduje, że zarzuty naruszenia prawa procesowego są bezzasadne.

Pismem z dnia [...] r. I. , reprezentowana przez adwokata K. B., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

- art. 23a ust. 6 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r o grach hazardowych (u.g.h.) poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji wydanie decyzji cofającej rejestrację automatu, którego rejestracja wygasła z mocy prawa w dniu 8 stycznia 2014 r. na skutek jego wycofania z eksploatacji;

- art. 23 ust. 7 powołanej ustawy poprzez jego nieuzasadnione i bezpodstawne zastosowanie i tym samym cofnięcie poświadczenia rejestracji przedmiotowego automatu, podczas, gdy z okoliczności faktycznych wynika wprost, że skarżąca w dniu [...] r. wycofała z eksploatacji sporny automat, co z kolei spowodowało wygaśnięcie z mocy prawa poświadczenia rejestracji i w związku z czym postępowanie w przedmiocie jego cofnięcia uznać należało za bezprzedmiotowe;

- art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji merytorycznej w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu w sytuacji, gdy wygasła ona z mocy prawa na skutek jego wycofania z eksploatacji.

Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] r. w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w przedmiotowej w sprawie.

Z uwagi na ustanie przyczyny zawieszenia, postanowieniem z dnia [...] r. Sąd podjął zawieszone postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2014 r., poz.1647) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje między innymi w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotem jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest wpływ zgłoszenia przez skarżącą Spółkę w dniu [...] r. wycofania z eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych H. nr fabryczny [...] i wygaśnięcie na skutek tego zgłoszenia rejestracji automatu na możliwość wydania przez organ celny decyzji w przedmiocie cofnięcia rejestracji tego automatu.

W ocenie strony skarżącej, zgodnie z art. 23 a ust. 6 u.g.h. rejestracja wygasa z upływem okresu, na jaki została dokonana, a także w przypadku wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier. Skoro w dniu [...]r. jeszcze przed wygaśnięciem rejestracji automatu dopuszczonego do eksploatacji na okres 6 lat Spółka zgłosiła Naczelnikowi Urzędu Celnego na druku GL-2 wycofanie automatu z eksploatacji, to jego rejestracja z tym dniem wygasła, a zatem nie jest prawnie dopuszczalne cofanie rejestracji wobec automatu, którego rejestracja wygasła. Powyższe winno skutkować umorzeniem postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Organ nie zgadzając się z zarzutami skarżącej podniósł, że wynikający z art. 23c u.g.h. obowiązek poinformowania organu przez podmiot eksploatujący automat o fakcie jego wycofania z eksploatacji jest czynnością faktyczną. Spółka nie mogła tej czynności dokonać ponieważ automat znajdował się w magazynie depozytowym Urzędu Celnego i [...] r. został przekazany do Izby Celnej w B. Skoro Spółka nie eksploatowała automatu, to nie była upoważniona do złożenia wniosku GL-2.

W ocenie Sądu z argumentacja zaprezentowaną przez organ nie sposób się zgodzić.

Wycofanie automatu z eksploatacji, skutkujące wygaśnięciem jego rejestracji, niezależnie od nazwania go w art. 23c pkt 2 u.g.h. "czynnością" jest niewątpliwie i przede wszystkim aktem woli podmiotu eksploatującego tenże automat, w tym przypadku właściciela – I. Ustawodawca nie wprowadził żadnych ograniczeń co do wyrażenia tego aktu woli wskazując jedynie termin, w którym należy dokonać zgłoszenia, a tym bardziej nie uzależnił go od miejsca, w którym automat, którego dotyczy zgłoszenie się znajduje.

Interpretacja pojęcia "wycofanie z eksploatacji" dokonana przez organ jest zbyt daleko idąca i w świetle przepisów ustawy nieuprawniona.

Postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia rejestracji spornego automatu zostało wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r., a więc pod rządami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. W toku postępowania administracyjnego wszczętego w sprawie cofnięcia rejestracji automatu, znowelizowano ustawę o grach hazardowych ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779). Między innymi dodano do ustawy art. 23a, który w ust. 6 stanowi, że rejestracja automatu wygasa z upływem okresu na jaki została dokonana, a także w przypadku wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier. Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 26 maja 2011 r., poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust. 6 i 7. Oznacza to, że do postępowań wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy w nowym brzmieniu, oraz że postępowanie, o którym mowa w art. 23a ust. 6 i 7 odnosi się do poświadczenia rejestracji automatu.

Skoro ustawodawca wprowadził w art. 23a ust. 6 u.g.h. nowe unormowanie, którego zastosowanie w razie wycofania automatu z eksploatacji skutkuje wygaśnięciem rejestracji, to rzeczą organu odwoławczego było przy ponownym rozpatrywaniu i rozstrzyganiu sprawy uwzględnienie nowej sytuacji prawnej odnoszącej się do automatu H. nr [...], którego poświadczenie rejestracji [...] z dnia [...] r. w dniu [...]r. na skutek wycofania z eksploatacji wygasło.

Przepis art. 233 Ordynacji podatkowej, zwanej dalej "O.p.", zawiera katalog rozstrzygnięć wydawanych przez podatkowe organy odwoławcze. Zgodnie z § 1 organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo

2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:

a) w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie,

b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

Omawiany przepis, w powiązaniu z zasadą dwuinstancyjności postępowania podatkowego, pozwala na wyciągnięcie wniosku, że organ odwoławczy nie może poprzestać jedynie na rozpatrzeniu zasadności zarzutów zawartych w odwołaniu, lecz powinien sprawę rozpatrzyć merytorycznie. Wyjątkowo organ odwoławczy może umorzyć postępowanie odwoławcze, bądź całe postępowanie prowadzone w sprawie. W tym drugim przypadku ma jednak obowiązek w pierwszej kolejności uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji. Umorzenie postępowania może nastąpić w sytuacji, gdy jego prowadzenie stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.

Z zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 127 O.p. wynika, że organ odwoławczy nie może ograniczać się do kontroli decyzji organu I instancji. Istotą tej zasady jest bowiem dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Zadaniem organu rozpoznającego sprawę w drugiej instancji jest ponowne rozpatrzenie sprawy, przy szczególnym uwzględnieniu zarzutów podnoszonych w odwołaniu. Organ odwoławczy zobowiązany jest również do uwzględnienia zmian zarówno w stanie faktycznym, jak i prawnym sprawy.

Skoro Sąd uznał, że w dacie orzekania przez organ odwoławczy nie istniała rejestracja automatu, która wygasła z mocy prawa, to nie mogło dojść do merytorycznego rozpoznania sprawy. Z tego powodu organ winien był uchylić decyzję organu I instancji w całości i umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p. Tym samym organy celne zostały pozbawione kompetencji do cofnięcia rejestracji.

Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej narusza art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 O.p., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Błędnie przyjęto bowiem, że postępowanie w niniejszej sprawie nie stało się bezprzedmiotowe, co w rezultacie doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd orzekł w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji, natomiast o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.