Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1932/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6534 Zamówienia publiczne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Właściwość sądu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.3 § 2 pkt 4, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 207 ust. 8
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. Szpitala Specjalistycznego im. [...] w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 171/11 w sprawie ze skargi K. Szpitala Specjalistycznego im. [...] w K. na zawiadomienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zastrzeżeń do wyniku kontroli zamówienia publicznego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 171/11, odrzucił skargę na zawiadomienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie ostatecznego rozpatrzenia zastrzeżeń K. Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II w K. od wyniku kontroli uprzedniej.

Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

Pismem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Prezes Urzędu Zamówień Publicznych zawiadomił K. Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II w K. o ostatecznym rozpatrzeniu zastrzeżeń od wyniku kontroli uprzedniej. W załączeniu przekazał uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej, która nie uwzględniła zastrzeżeń zamawiającego podtrzymując stanowisko Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych zawarte w informacji o wyniku kontroli z dnia [...] sierpnia 2010 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. K. Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II w K. wniósł o uchylenie zawiadomienia i poprzedzającej je informacji o wyniku kontroli oraz zawiadomienia z dnia [...] września 2010 r., jak również orzeczenie o kosztach postępowania.

W odpowiedzi Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej lub, ewentualnie, o jej oddalenie jako bezpodstawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wynik kontroli nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, a w konsekwencji nie kreuje nowej sytuacji prawnej podmiotu kontrolowanego. Pozwoliło mu to przyjąć, że wynik kontroli, który nie nakłada na kontrolowanego żadnych obowiązków, ani nie potwierdza żadnych uprawnień, nie stanowi aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Powyższe postanowienie K. Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II w K. w drodze skargi kasacyjnej zaskarżył w całości. Wniósł o uchylenie tegoż postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Wnoszący skargę kasacyjną zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania:

1. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez uznanie, że na zawiadomienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych dotyczące ostatecznego rozpatrzenia zastrzeżeń od wyniku kontroli uprzedniej nie przysługuje skarga;

2. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, w sytuacji, gdy wykładnia art. 3 § 1 i 2 pkt 4 p.p.s.a. prowadzi do przeciwnego wniosku, tj. dopuszczalności skargi na wynik kontroli oraz dopuszczalności jej rozpoznania;

W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną powyższe uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż wykluczyło jej merytoryczne rozpoznanie.

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że wynik kontroli uprzedniej udzielonego zamówienia publicznego jest czynnością nakierowaną na wywołanie konkretnych skutków prawnych wobec zamawiającego, wynikających bezpośrednio z jego treści. Skutki te są widoczne poprzez odniesienie takiego wyniku do przepisu art. 207 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

W odpowiedzi Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna K. Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II w K. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i z tej przyczyny podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określa § 2 art. 183 tej ustawy. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.

Zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej są bezzasadne.

Po pierwsze należy stwierdzić, że doręczone wnoszącemu skargę kasacyjną zawiadomienie o negatywnym wyniku kontroli uprzedniej zamówienia publicznego w świetle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie jest ani aktem, ani też czynnością z zakresu administracji publicznej, który dotyczyłby uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie ze wspomnianym przepisem do sądu administracyjnego można wnieść skargę na inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Doręczone wnoszącemu skargę kasacyjną zawiadomienie zawiera jedynie krótką informację odnośnie negatywnego wyniku kontroli. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji taki wynik kontroli, który nie nakłada na stronę żadnych obowiązków i nie potwierdza żadnych uprawnień, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zawiadomienie o wyniku kontroli uprzedniej zamówienia publicznego nie przyznało wnoszącemu skargę kasacyjną żadnych uprawnień i nie nałożyło na niego obowiązków. Nie wpłynęło też na jego sytuację prawną, bowiem nie ukształtowało tej sytuacji i nie spowodowało w niej zmian. W świetle powyższego nie może być ono uznane za władcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej, mieszczące się w granicach innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków, które wynikałyby z przepisów powszechnie obowiązującego prawa.

Po drugie, należy stwierdzić, że doręczonego wnoszącemu skargę kasacyjną zawiadomienia o negatywnym wyniku kontroli zamówienia publicznego nie można skutecznie łączyć z art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych. Wskazany przepis dotyczy zwrotu przyznanych środków lub wyrażenia zgody do pomniejszenia kolejnych płatności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Zwrot środków nie jest zależny od wyników kontroli uprzedniej zamówienia publicznego i nie wywołuje po stronie wnoszącego skargę kasacyjną obowiązku tego zwrotu. Tak samo rzecz ma się w przypadku wyrażenia zgody do pomniejszenia kolejnych płatności. Sam wynik kontroli uprzedniej nie kreuje dla beneficjanta środków obowiązków z art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych.

Na marginesie trzeba stwierdzić, że mając na uwadze ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż nie nazwa, ale treść pisma przesądza o jego charakterze (zob. na przykład post. NSA z dnia 29 września 2006 r., sygn. akt II OSK 1565/06), należy pamiętać, iż "zawiadomienie" bez wątpienia jest czynnością organu administracji publicznej. Mimo to zawiadomienie o wyniku kontroli uprzedniej zamówienia publicznego z dnia [...] września 2010 r. nie zawiera w swojej treści przesłanek, które pozwalałby zastosować do niego art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.