Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1608/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a, l.p. 5.3., l.p. 5.4 pkt 2 załacznika do ustawy
journal: Dz.U. 2011 nr 227 poz 1367
law: Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o przewozie towarów niebezpiecznych oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Sygn. akt:

VI SA/Wa 1608/15

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r nałożeniu na J. S. (dalej jako: strona, skarżący, przedsiębiorca) kary pieniężnej w wysokości 10000 (słownie: dziesięć tysięcy) złotych.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia były przepisy art. 107 ust. 1, ust. 2, ust. 4 pkt. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367ze zm.) oraz lp. 5.4 pkt.3 załącznika do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367 ze zm.)

Jak wynika z akt, organ w dniu [...] lipca 2014 r. zawiadomił skarżącego o zamiarze wszczęcia kontroli w przedsiębiorstwie, (dowód doręczenia – w aktach), związaną z przewozem towarów niebezpiecznych. W toku kontroli oraz na podstawie zgromadzonej dokumentacji organ ustalił, że kontrolowany przedsiębiorca na dzień kontroli prowadził działalność gospodarczą na podstawie licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego. Nadto, jak wynika z systemu informatycznego oraz archiwizowanych dokumentów, przedsiębiorca w trakcie przewozu dnia [...] kwietnia 2013 prowadził pojazd o nr rej. [...] przewożąc towary niebezpieczne, tj. [...] w ilości 3920 kg, co przekraczało łączny limit towarów niebezpiecznych na jednostkę transportową określoną pod 1.1.3.6 ADR.

Organ równocześnie stwierdził, że w rejestrze sprawozdań rocznych WITD W. kontrolowany przedsiębiorca nie figurował jako podmiot, który złożył sprawozdanie roczne z przewozu towarów niebezpiecznych.

Także w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedłożył sprawozdania rocznego z przewozu towarów niebezpiecznych, ani żadnego dokumentu potwierdzającego sporządzenie takiego dokumentu lub jego nadanie.

Organ przywołał treść przepisu art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367ze zm.), przewidujący, iż uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wysłać jeden egzemplarz rocznego sprawozdania z działalności tego uczestnika, w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych oraz czynności z nim związanych, zwanego dalej "rocznym sprawozdaniem", w terminie do dnia 28 lutego każdego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie, odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych - w zakresie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Organ kontrolny stwierdził, że sprawozdanie roczne uczestnika przewozu nie zostało dostarczone w ustawowym terminie do WITD W. W wyniku wszczęcia postępowania administracyjnego strona do dnia wydania decyzji nie skorzystała z przysługującego jej prawa, tj. nie złożyła żadnych merytorycznych wyjaśnień w przedmiocie stwierdzonego w protokole kontroli naruszenia i nie przedstawiła żadnych dowodów wyłączających jej odpowiedzialność.

Strona została poinformowana zawiadomieniem o wszczęciu postępowania i zawiadomieniem o zakończeniu postępowania, że niezastosowanie się do wyżej wymienionych pism spowoduje rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał dowodowy. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 81 k.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

W związku z powyższym organ administracyjny nie mógł zmienić kwalifikacji prawnej naruszenia lub umorzenia postępowania w tej kwestii, gdyż zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367ze zm.) uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wysłać jeden egzemplarz rocznego sprawozdania z działalności tego uczestnika, w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych oraz czynności z nim związanych, zwanego dalej "rocznym sprawozdaniem", w terminie do dnia 28 lutego każdego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie, odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych - w zakresie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Wobec powyższego organ wydał decyzję w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w trakcie postępowania administracyjnego uznając, iż bezspornym jest, że uczestnik przewozu nie przesłał w ustawowo określonym terminie /do dnia 28 lutego 2014/ rocznego sprawozdania z działalności uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych i od ustawowego terminu upłynęło ponad trzy miesiące.

Na podstawie art. 107 ust. 1, ust. 2, ust. 4 pkt. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367ze zm.) oraz lp. 5.3 załącznika do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367 ze zm.) niewyznaczenie przez uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych karane jest karą pieniężną w wysokości 5000 zł.

Organ przyjął, że w trakcie przewozu dnia [...].04.2013 przedsiębiorca prowadził pojazd o nr rej. [...] i przewoził towary niebezpieczne, tj. [...] w ilości 3920 kg, co przekraczała łączny limit towarów niebezpiecznych na jednostkę transportową określoną pod 1.1.3.6 ADR. Nadto w trakcie kontroli nie przedłożył żadnych dokumentów wskazujących, że u przedsiębiorcy został wyznaczony doradca do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych.

Organ podał, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367ze zm.): uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych, określonych odpowiednio w ADR, RID lub ADN, zwanego dalej "doradcą".

Wobec powyższego organ kontrolny uznał, że u kontrolowanego w roku 2013 nie został wyznaczony doradca do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych.

W wyniku wszczęcia postępowania administracyjnego strona do dnia wydania decyzji nie skorzystała z przysługującego jej prawa, tj. nie złożyła żadnych merytorycznych wyjaśnień w przedmiocie stwierdzonego w protokole kontroli naruszenia i nie przedstawiła żadnych dowodów wyłączających jej odpowiedzialność.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 81 k.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Strona została poinformowana zawiadomieniem o wszczęciu postępowania i zawiadomieniem o zakończeniu postępowania, że niezastosowanie się do wyżej wymienionych pism spowoduje rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał dowodowy.

W związku z powyższym, organ administracyjny podał, iż nie mógł zmienić kwalifikacji prawnej naruszenia lub umorzenia postępowania w tej kwestii, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2011 r. Nr 227 poz. 1367ze zm.) : uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych, określonych odpowiednio w ADR, RID lub ADN, zwanego dalej "doradcą".

Wobec powyższego organ wydał decyzję w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w trakcie postępowania administracyjnego uznając, iż bezspornym jest, że w spółce w roku 2013 nie został wyznaczony doradca do spraw bezpieczeństwa.

Pismem z dnia 12 maja 2015 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wskazał w skardze, że nie można rozpatrywać sprawy do czasu skompletowania pełnej dokumentacji. Zakwestionował okoliczności faktyczne dotyczące czynności kontrolnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

W toku kontroli przedsiębiorstwa skarżącego ustalono, że w roku 2013 skarżący wykonywał przewóz towaru niebezpiecznego w ilości 3920 kg. Powyższe wynika z listy kontrolnej w przewozie drogowym towarów niebezpiecznych z dnia [...] kwietnia 2013 r. (w aktach administracyjnych). Wynika z niej, że towar niebezpieczny nie był pakowany w ilościach ograniczonych i wyłączonych określonych odpowiednio w 3.4. oraz 3.5 ADR oraz łączna ilość towarów niebezpiecznych w jednostce transportowej przekraczała limit określony pod 1.1.3.6.Jak wynika z treści przepisu art. 15 ust 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych, określonych odpowiednio w umowie ADR. W toku kontroli ustalono, że w roku 2013 skarżący wykonywał przewóz towaru niebezpiecznego w ilości 3920 kg. Powyższe wynika z listy kontrolnej w przewozie drogowym towarów niebezpiecznych z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wynika z niej, że towar niebezpieczny nie był pakowany w ilościach ograniczonych i wyłączonych określonych odpowiednio w 3.4. oraz 3.5 ADR oraz łączna ilość towarów niebezpiecznych w jednostce transportowej przekraczała limit określony pod 1.1.3.6. Stosownie do przepisu lp. 5.3. 1załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, niewyznaczenia przez uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, sankcjonuje się karą pieniężną w wysokości 5.000 zł.

Stosownie do art. 16 ust 1 pkt 1 lit. a) ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wysłać jeden egzemplarz rocznego sprawozdania z działalności tego uczestnika, w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych oraz czynności z nim związanych, zwanego dalej "rocznym sprawozdaniem", w terminie do dnia 28 lutego każdego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie, wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych. W toku kontroli oraz postępowania wyjaśniającego ustalono, że skarżący nie przesłał rocznego sprawozdania za rok 2013 w terminie, przy czym od ustawowo określonego terminu przesłania sprawozdania upłynęły co najmniej 3 miesiące. W związku z powyższym prawidłowo organ zastosował sankcję przewidzianą w przypadku nieprzesłania w wyżej wskazanym, ustawowo określonym terminie, rocznego sprawozdania z działalności uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych, jeżeli od ustawowo określonego terminu przesłania upłynęły co najmniej 3 miesiące. Sankcję w powyższym stanie faktycznym stanowi karą pieniężną w wysokości 5.000 zł zgodnie z treścią lp. 5.4 pkt 2 załącznika do ww. ustawy.

Końcowo należy wskazać na niezasadność zarzutu skarżącego, który kwestionuje okoliczności faktyczne, a właściwie sam fakt przeprowadzenia kontroli w jego przedsiębiorstwie. Podkreślenia wymaga, że zarzutowi temu przeczą następujące okoliczności: organ zawiadomił skarżącego pismem z dnia [...] lipca 2014 r. o zamiarze wszczęcia kontroli w przedsiębiorstwie, związanej z przewozem towarów niebezpiecznych (dowód doręczenia – w aktach), nadto - w dniu [...] sierpnia 2014 r. J. S. podpisywał dokumenty związane z kontrolą, takie jak: imienne upoważnienia dla osób przeprowadzających kontrolę (zał. 11 do protokołu kontroli) oraz wezwanie do przedłożenia dokumentów. W świetle tych czynności zarzut powyższy nie może być uznany za zasadny.

W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie materiał dowodowy został zebrany w sposób prawidłowy. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że sprawa nie powinna być rozpoznawana ze względu na niedostatecznie skompletowany materiał dowodowy.

Przeciwnie, Sąd doszedł do przekonania, iż w okolicznościach sprawy rozstrzygnięcie było wynikiem należytego zgromadzenia stosownej dokumentacji, wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 k.p.a.), wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), zaś zaskarżona decyzja odpowiada wymogom stawianym w art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę

w całości.