Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1844/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi C. P. i W. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. uchyla postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; 3. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na zasadzie art. 134 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania przez C. P. i W. P., prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą "[...]" sc z siedzibą ul. [...] od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta W. przez Zastępcę Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 34110,72 złotych za zajęcie pasa drogowego – drogi wojewódzkiej ul. [...] w rejonie ul. [...] w W. w dniach [...] czerwca – [...] sierpnia 2010 r. bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez umieszczenie w nim reklamy.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż decyzja Prezydenta W., wydana z jego upoważnienia przez Zastępcę Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] grudnia 2010 r. została doręczona C. P. i W. P. na wskazany adres siedziby spółki w trybie art. 44 kpa w dniu [...] stycznia 2011 r.

Odwołujący w piśmie z dnia [...] marca 2011 r., adresowanym do zarządcy drogi wnieśli o ponowne doręczenie im decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r., wskazując, że "firma handlowa jest zarejestrowana w W. przy ulicy [...] – w prywatnym domu". Cała działalność handlowa odbywa się w sklepie na [...] pod adresem ul. [...].

W okresie, kiedy została wysłana ww. decyzja, od świąt do początku stycznia 2011 r. na ulicy [...] nie było nikogo. Z tego powodu nie wiedzieli oni o próbie dostarczenia pisma z decyzją ZDM. W dniu [...] marca 2011 r. wnioskowany duplikat decyzji zarządca drogi doręczył stronie, jednakże to doręczenie nie miało wpływu na skuteczność wniesionego odwołania. Zostało ono złożone w siedzibie organu I instancji w dniu [...] kwietnia 2011 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, który minął w dniu [...] stycznia 2011 r.

Z tych względów organ na mocy art. 134 kpa orzekł jak w postanowieniu.

C. P. i W. P. na niekorzystne dla nich postanowienie z [...] maja 2011 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponawiając prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. Poinformowali, że prośbę o przywrócenie terminu wysłali do Zarządu Dróg Miejskich w dniu [...] kwietnia 2011 r., ale do chwili złożenia skargi nie otrzymali w tej sprawie żadnej odpowiedzi. Ponownie wyjaśnili przyczynę nieodebrania korespondencji od organu oraz stwierdzili, że doręczenie decyzji mogło być skuteczne, gdyby urzędnicy Zarządu Dróg Miejskich wyrazili choćby odrobinę dobrej woli i poinformowali ich telefonicznie o zwrocie niedoręczonego tak ważnego w skutkach pisma.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna.

Przede wszystkim należy wskazać, na co dostatecznie nie zwrócił uwagi organ, że skarżący prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Podmiot ten nie posiada osobowości prawnej zaś przedsiębiorcami są związane umową spółki osoby fizyczne, posiadające stosowny wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Brak osobowości prawnej po stronie spółki cywilnej powoduje to, że nie ma ona swojej siedziby, tak jak to jest w przypadku spółek handlowych. Stąd też decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] powinna być doręczona każdemu ze wspólników z osobna na adres jego zamieszkania lub pracy stosownie do art. 42 § 1 k.p.a. Tymczasem uchybieniem ze strony organu było to, że wysłano ww. decyzję łącznie dla obu wspólników na jeden adres pod nieaktualny adres miejsca wykonywania działalności, co wynika z zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do uznania, że decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r. została prawidłowo doręczona a co za tym idzie weszła do obrotu prawnego.

Powyższa okoliczność skutkuje tym, że nie rozpoczął swojego biegu termin do złożenia odwołania, gdyż w myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.

W tym stanie rzeczy błędne było wydanie przez organ postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. jak również postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a., art. 135 p.p.s.a., 152 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.

Ponownie rozpoznając sprawę organ przede wszystkim dokona doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. każdemu ze skarżących stosownie do art. 42 § 1 k.p.a.

Dalsze zaś działania organu będą uzależnione od czynności podjętych przez skarżących.