Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 12/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0001
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny /art.55 ustawy PPSA/
Powołane przepisy: article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2018 roku sprawy z wniosku A. S. o wymierzenie Burmistrzowi K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2017 roku do dnia udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek. a.bł.


UZASADNIENIE

Pismem z 23 lipca 2018 r., doprecyzowanym pismami z 12 sierpnia i 9 października 2018 r., A. S. złożył do sądu administracyjnego wniosek o wymierzenie Burmistrzowi K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a" – za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2017 r. do dnia udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu wniosku A. S. wyjaśnił, że Burmistrz K. przekazał do sądu tylko jedną jego skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2017 r. do dnia udostępnienia informacji publicznej, co jest przedmiotem zawisłego postępowania o sygn. akt II SAB/Łd 96/18. Organ administracji natomiast nie przekazał do sądu drugiej jego skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 1 sierpnia 2017 r.

W związku z powyższym skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny

w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny pełnomocnik Burmistrza K. wyjaśnił, że 6 czerwca 2018 r. A. S. wniósł skargę na bezczynność organu administracji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. 21 czerwca 2018 r. ww. skarga wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy została złożona w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a zatem w terminie 15 dni, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330) – zwanej dalej: "u.d.i.p.". Postępowanie w powyższym przedmiocie prowadzone jest przez sąd pod sygn. akt II SAB/Łd 96/18. W związku z tym nie nastąpiło uchybienie terminu w przekazaniu skargi ze strony organu administracji i dlatego wniosek o ukaranie, jako bezzasadny, winien być oddalony w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest zasadny.

Stosownie do ww. przepisu w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Pamiętać jednak należy, że skarga dotyczy bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a w myśl art. 21 pkt 1 u.d.i.p. przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a.

Jak wiadomo sądowi z urzędu ze sprawy o sygn. akt II SAB/Łd 96/18, skarga A. S. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2017 r. do dnia udostępnienia informacji publicznej została złożona w siedzibie organu 6 czerwca 2018 r. Stosownie zatem do art. 21 pkt 1 u.d.i.p. obowiązkiem organu było zatem przekazanie tej skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę najpóźniej do 21 czerwca 2018 r. We wskazanym terminie organ przekazał sądowi powyższą skargę, jednak załączona odpowiedź na skargę dotyczyła skargi A. S. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 1 sierpnia 2017 r.

W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika organu do nadesłania właściwej odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy.

W wykonaniu nałożonego obowiązku organ przesłał właściwą odpowiedź na skargę, a sprawa o sygn. akt II SAB/Łd 96/18 została skierowana do oczekujących na wyznaczenie rozprawy.

Jak wynika z przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych sprawy organ nie wywiązał się należycie z wszystkich ustawowych obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jednakże nie można zapominać o tym, że grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, co oznacza, że nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Przepis ten pozostawia bowiem po stronie sądu pewną dozę uznania, o czym świadczy użyty w jego treści zwrot "może". Obowiązkiem sądu jest natomiast uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Dlatego w ocenie sądu nie można pominąć faktu, że skarżący wniósł do sądu za pośrednictwem organu administracji dwie prawie identycznie brzmiące skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W ich treści skarżący nie wskazał, że dotyczą one żądania udostępnienia informacji publicznej z różnych okresów, a jedynie podał znak pisma organu [...] i [...]. Organ uznał zatem, że skarżący wniósł tylko jedną skargę na bezczynność – w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 1 sierpnia 2017 r. – i przekazał ją do sądu wraz odpowiedzią na skargę. Dopiero z załączonych do skargi kopii pism (wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 15 maja 2018 r. i odpowiedzi organu na ten wniosek z 25 maja 2018 r., znak:[...]) wynika, że przekazana do sądu skarga, zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 96/18, dotyczy bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej za okres od 1 sierpnia 2017 r. do dnia udostępnienia informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze niezasadne jest uwzględnienie wniosku o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. tylko dlatego, że organ nie wywiązał się w ustawowym terminie z obowiązku udzielenia właściwej odpowiedzi na skargę, bowiem to na skutek nieokreślenia w treści skargi dokładnego przedmiotu zaskarżenia organ pozostawał w błędnym przekonaniu, że przekazana do sprawy II SAB/Łd 96/18 odpowiedź na skargę jest prawidłowa.

W tym miejscu podkreślić należy, że również skarżący miał problem z rozróżnieniem swoich skarg i początkowo zasugerował się odpowiedzią organu na skargę, pomijając tym samym załączone przez siebie do skargi pisma, z których można było odczytać "jakiej" bezczynności skarga dotyczy (pismo skarżącego z 23 lipca 2018 r., złożone do sprawy o sygn. akt II SAB/Łd 96/18). Dopiero po wezwaniu Przewodniczącego Wydziału II z 26 lipca 2018 r. skarżący w piśmie z 12 sierpnia 2018 r. sprecyzował swoje żądania.

Dodać również należy, że występowanie z wnioskiem o ukaranie organu grzywną nie może mieć na celu jedynie funkcji represyjnej – tak w postanowieniu NSA z dnia 19 maja 2016r., sygn. akt II OZ 498/16, orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Wniosek o wymierzenie grzywny stanowi bowiem przede wszystkim środek dyscyplinujący działanie organu, a jego celem jest przeciwdziałanie "przetrzymywaniu" skarg przez organy administracji i tym samym uniemożliwianiu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zatem ściśle związany z wniesieniem skargi i określa sekwencję działań, które mogą być podjęte w celu doprowadzenia do rozpoznania sprawy, a więc wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny wtedy, gdy skarga została wniesiona do organu, ale mimo upływu ustawowego terminu, nie została sądowi przekazana, co świadczyłoby o naruszeniu przez organ prawa strony do rozpoznania sprawy przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie nie zostało naruszone prawo A. S. do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, ponieważ organ, po uświadomieniu przez sąd o popełnionej omyłce, ostatecznie przekazał prawidłową odpowiedź na skargę do sprawy o sygn. akt II SAB/Łd 96/18. Rozprawa w tej sprawie została wyznaczona na 22 listopada 2018 r. i tym samym sprawa zostanie rozpoznana przez sąd. Nie ma zatem podstaw, aby w takiej sytuacji, z postępowania w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., czynić narzędzie o wyłącznie represyjnym charakterze.

W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 55 p.p.s.a. orzekł,

jak w sentencji.

a.bł.