Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 511/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3 i 4, art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. F. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A na uchwałę Rady Gminy Czerwonak z dnia 18 września 2002 r. Nr 390/LXIII/2002 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; postanawia odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 marca 2013 r. M. F. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Gminy Czerwonak z dnia 18 września 2002 r. nr 390/LXIII/2002 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr 196 w rejonie wsi Bolechowo – Szlachęcin. Skarżący do skargi dołączył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które skierował do Rady Gminy Czerwonak w dniu 26 lutego 2013 r.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Czerwonak wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 wskazanego powyżej przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie została wniesiona skarga na uchwałę Rady Gminy Czerwonak z dnia 18 września 2002 r. nr 390/LXIII/2002 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia

8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Termin do wniesienia skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 cyt. ustawy wynosi trzydzieści dni, a jego bieg rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego odmowa usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo też po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkować się do takiego wezwania.

W przedmiotowej sprawie skarżący M. F. dwukrotnie zwracał się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lutego 2013 r. (sygn. akt II SA/Po 33/13, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) pierwsze wezwanie zostało złożone w dniu 5 października 2012 r., a pismem z dnia 25 października 2012 r. (doręczonym stronie 29 października 2012 r.) Przewodniczący Rady Gminy Czerwonak udzielił na nie odpowiedzi. Następnie skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu, który właśnie postanowieniem dnia 14 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Po 33/13 odrzucił skargę jako spóźnioną.

Z kolejnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skarżący wystąpił w dniu 26 lutego 2013 r. W odpowiedzi na to wezwanie organ pismem z dnia 22 marca 2013 r. odmówił jego uwzględnienia.

Czynność wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością wywołującą skutki prawne, dlatego nie może być przez stronę powtarzana, a jako skuteczną traktować należy pierwszą z dokonanych czynności - pierwsze skierowane do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 października 2012 r. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02 (ONSA 2003/1/2), że "wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu". Pogląd ten jest powszechnie podzielany w późniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych (post. NSA z 6 lipca 2012 r., I OSK 1516/12, z 13 marca 2012 r., II OSK 596/12, z 2 czerwca 2011 r., I OSK 895/11, z 11 maja 2011 r., II OSK 744/11, z 3 marca 2011 r., II OSK 202/11, z 13 stycznia 2011 r., II OSK 2488/10, z 25 maja 2009 r. oraz II OSK 769/09, z 16 grudnia 2008 r. II OSK 552/08). Zwrócić uwagę należy, iż przyjęcie, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa może być przez stronę składane wielokrotnie, stawiałoby wzywającego w bardziej uprzywilejowanej pozycji od innych wnoszących skargi podmiotów. Jednokrotna możliwość złożenia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi gwarancję stabilności obrotu prawnego i jasnych zasad postępowania. Stawiając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa obok innych środków odwoławczych, takich jak odwołanie czy zażalenie, zwrócić uwagę należy, iż traktować trzeba je w taki sam sposób, nie ma bowiem podstaw do uprzywilejowania tego właśnie środka odwoławczego względem innych.

W niniejszej sprawie pierwsze skierowane do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 października 2012 r., wszczęło postępowanie zmierzające do zaskarżenia przedmiotowej uchwały i uruchomiło dla skarżącego termin do wniesienia skargi na tę uchwałę. Skarżący jednak temu terminowi uchybił, dlatego jego skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 14 lutego 2013 r., (sygn. akt II SA/Po 33/13).

Kolejne wezwanie wniesione przez tego samego skarżącego do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez tę samą uchwałę Rady Gminy Czerwonak, zawarte w piśmie z dnia 26 lutego 2013 r., nie mogło po raz kolejny wszcząć kolejnego postępowania zmierzającego do zaskarżenia tej samej uchwały. Wniesienie tego pisma nie uruchomiło kolejnego terminu do wniesienia ponownej skargi do Sądu na tę samą uchwałę. Dla skarżącego M. F. termin do wniesienia do Sądu skargi na uchwałę Rady Gminy Czerwonak z dnia 18 września 2002 r. nr 30/LXIII/2002 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozpoczął bieg wraz z wniesieniem pierwszego wezwania z dnia 5 października 2012 r. Wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na to wezwanie w dniu 29 października 2012 r., termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął skarżącemu po 30 dniach od dnia jej doręczenia, tj. z dniem 28 listopada 2012 r. Należy zatem przyjąć, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga do Sądu z dnia 29 marca 2013 r., została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Termin ten zaczął biec z dniem wniesienia pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a ponowne wezwanie przez skarżącego Rady Gminy Czerwonak do usunięcia naruszenia prawa nie spowodowało przerwania biegu tego terminu, ani też nie uruchomiło go ponownie.

Tym samym niniejsza skarga, jako wniesiona po terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

/-/ J. Zieliński