Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 445/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu w części
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 246
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.W. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a : 1. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 100 zł, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny M.P. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 1.400 zł.

Na powyższe zarządzenie pełnomocnik R.W. wniósł zażalenie oraz wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 października 2015 r. sygn. akt II OZ 895/15 oddalił zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy R.W. podał, że pobiera zasiłek dla bezrobotnych (700 zł), a jego syn otrzymuje rentę w wysokości 1.600 zł. Nadto skarżący przedstawił ponoszone wydatki: żywność – 1.000 zł, energia elektryczna – 150 zł, gaz – 100 zł, media – 150 zł, wydatki szkolne syna – 200 zł, lekarstwa (konsultacje lekarskie) – 300 zł.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.

Zasadą jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. W literaturze wskazuje się, że prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).

Należy wskazać, że R.W. prowadzi wspólne gospodarstwo z synem, który uczy się w szkole średniej. Skarżący otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 851,63 zł (netto), a jego syn rentę w kwocie 1.662,98 zł (netto). Z przedłożonej dokumentacji wynika, że skarżący leczy się w Centrum Gastroenterologii i korzysta z pomocy psychiatrycznej. Z tych względów R.W. ponosi znaczne wydatki na zakup lekarstw i specjalistyczne wizyty lekarskie (300 zł miesięcznie).

W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego odnośnie jego trudnej sytuacji majątkowej. Należy wskazać, że skarżący uiścił wpis do skargi w wysokości 100 zł.

Z tych względów uznano, że sytuacja majątkowa R.W. umożliwia mu uiszczenie części wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie i rodziny utrzymaniu.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.