Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 989/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga R. Z. (dalej: "strona", "skarżąca") na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej (dalej: "Minister", "organ") z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] uchylającą decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] oraz decyzję Marszałka Województwa [...] (dalej: "Marszałek Województwa") z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] i odmawiającą przyznania stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Podstawę prawną ww. decyzji stanowił art. 8 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1409 ze zm.), dalej: "ustawa o promocji zatrudnienia (...)", art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5, a także art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "k.p.a.", art. 61, art. 65 ust. 2 i 5 w związku z art. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5 ze zm.), dalej: "rozporządzenie nr 883/2004", a także § 2 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1189), dalej: "rozporządzenie MPiPS z dnia 18 sierpnia 2009 r." w związku z art. 5, art. 12 ust. 1 i art. 54 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) Nr 883/2004 (...) (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 30 października 2009 r. ze zm.), dalej: "rozporządzenie nr 987/2009".

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] lutego 2018 r. R. Z. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] (dalej: "PUP").

W dniu [...] marca 2018 r. do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] (dalej: "WUP") wpłynął, przekazany przez PUP, wniosek o przyznanie stronie prawa do zasiłku z zaliczeniem okresu pracy w [...] do okresu uprawniającego do zasiłku w Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadach określonych przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej. Do ww. wniosku strona dołączyła m.in. oświadczenie z dnia [...] lutego 2018 r. dotyczące swojej sytuacji życiowej podczas pobytu w [...] oraz dokumenty od zagranicznego pracodawcy, mające potwierdzić pracę w tym państwie.

W związku z powyższym w dniu [...] marca 2018 r. WUP wystąpił do [...] instytucji właściwej z prośbą o wydanie odpowiedniego dokumentu urzędowego.

W dniu [...] marca 2018 r. strona złożyła w PUP dokument U1 z dnia [...] marca 2018 r., potwierdzający spełnione w [...] okresy ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017 r. oraz od dnia [...] marca 2017 r. do dnia [...] grudnia 2017 r., a także okres ubezpieczenia z tytułu choroby od dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] lutego 2017 r. Dokument ten został następnie przekazany do WUP, dokąd wpłynął w dniu [...] kwietnia 2018 r.

Z uwagi na braki formalne WUP wezwał stronę do złożenia oryginału podpisanego i opieczętowanego dokumentu U1. W dniu [...] kwietnia 2018 r. strona złożyła w WUP ww. dokument U1 z dnia [...] marca 2018 r. zawierający pieczęć i podpis, a także sprostowanie błędnych danych dotyczących adresu zamieszkania, przy czym przy podpisie dodano datę [...] kwietnia 2018 r. Dokument ten został przekazany do WUP, dokąd wpłynął w dniu [...] maja 2018 r.

W dniu [...] maja 2018 r. strona utraciła status osoby bezrobotnej.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Marszałek Województwa [...] przyznał R. Z. prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres od dnia [...] kwietnia 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zasiłek może zostać przyznany od dnia udokumentowania prawa do zasiłku do dnia poprzedzającego dzień utraty statusu osoby bezrobotnej, przy czym za dzień udokumentowania uznano złożenie przez stronę w PUP dokumentu U1, zawierającego pieczęć i podpis.

Na skutek odwołania strony od powyższej decyzji Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał stronie prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres od dnia [...] marca 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że za dzień udokumentowania prawa do zasiłku należy uznać złożenie przez stronę w PUP dokumentu U1, niezawierającego pieczęci i podpisu, które to braki zostały potem uzupełnione przez [...] instytucję właściwą.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi R. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Jeszcze przed rozpoznaniem ww. skargi przez Sąd, w dniu [...] października 2018 r. do WUP wpłynął z [...] instytucji właściwej dokument SED U002 z dnia [...] października 2018 r., potwierdzający, że w okresie odniesienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. strona spełniła w [...] wyłącznie okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017 r., tj. okres krótszy niż wskazany w ww. dokumencie U1 z dnia [...] marca 2018r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2019r. sygn. akt II SA/Wa 1827/18 oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał m.in., że zgodnie z art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia (...) w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po 7 dniach od rejestracji, prawo do zasiłku powstaje dopiero od dnia udokumentowania tego prawa, jednakże w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej. Skarżąca udokumentowała swoje prawa w rozumieniu art. 71 ust. 6 ww. ustawy poprzez dostarczenie dokumentu U1 (co nastąpiło w dniu [...] marca 2018 r.), a nie poprzez dostarczenie dokumentacji pracy za granicą. W tej sytuacji przyjąć należało, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem.

Sąd zauważył również, że zgodnie ze stanowiskiem pełnomocnika organu dokument SED U002 z dnia [...] października 2018 r. stanowi nowy, istotny dowód w sprawie nieznany organowi w dacie wydawania ostatecznej decyzji, a zatem zachodzi podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Uwzględnienie skargi mogłoby więc spowodować pogorszenie sytuacji prawnej skarżącej, co jest niedopuszczalne w świetle art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.". Z dokumentu SED U002 z dnia [...] października 2018 r. wynika bowiem, że skarżąca podlegała ubezpieczeniu w [...] - w ciągu 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji w PUP - od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] lutego 2017 r., przez okres 173 dni, co w konsekwencji prowadziłoby do odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Powyższy wyrok Sądu stał się prawomocny od dnia 13 lipca 2017 r.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...].

Następnie, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. organ zlecił WUP przeprowadzenie określonych czynności postępowania wyjaśniającego.

W dniu [...] stycznia 2020 r. WUP wystąpił do [...] instytucji właściwej z prośbą o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy treścią wydanych przez tę instytucję dokumentów urzędowych - dokumentu U1 i dokumentu SED U002 oraz o ewentualną korektę dokumentu SED U002. W dniach [...] kwietnia 2020 r. oraz [...] lipca 2020 r. WUP ponawiał swoje wystąpienie do [...] instytucji właściwej. W dniu [...] listopada 2020 r. do WUP wpłynął z [...] instytucji właściwej dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r., potwierdzający, że w okresie odniesienia - od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. R. Z. spełniła w [...] wyłącznie: okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017 r. oraz okres ubezpieczenia z tytułu choroby od dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] lutego 2017 r.

W dniu [...] grudnia 2020 r. organ zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy lub złożenia nowych dowodów potwierdzających dłuższy okres ubezpieczenia w [...].

W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik strony podniósł, że prawidłowy jest okres ubezpieczenia wskazany w dokumencie U1 z dnia [...] marca 2018 r. Do ww. pisma pełnomocnik dołączył [...] dokumenty mające potwierdzać ubezpieczenie strony w [...] od marca do grudnia 2017 r.

Motywując powołaną na wstępie decyzję z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] organ wskazał, że stosownie do § 1 ust. 2 pkt 2 oraz § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rodziny i Polityki Społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1723) od dnia 6 października 2020 r. ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego jest Minister Rodziny i Polityki Społecznej, przed którym toczy się obecnie przedmiotowe postępowanie.

Dalej organ podniósł, że po wydaniu ostatecznej decyzji z dnia [...] sierpnia 2018r., nr [...], tj. w dniu [...] października 2018 r., do WUP wpłynął z [...] instytucji właściwej dokument SED U002 z dnia [...] października 2018 r., potwierdzający okres ubezpieczenia krótszy niż wskazany w ww. dokumencie U1 z dnia [...] marca 2018 r. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie wyszły na jaw nowe, istotne okoliczności, nieznane organowi wydającemu decyzję w dniu jej wydawania. Tym samym zachodzi określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanka wznowienia postępowania oraz uchylenia ww. decyzji ostatecznej na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.

Następnie organ powołał art. 61 ust. 1 oraz art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 883/2004 wskazując, iż z oświadczenia z dnia [...] lutego 2018 r. wynika, że strona była pracownikiem przygranicznym w rozumieniu art. 1 lit. f ww. rozporządzenia, a zatem podczas zatrudnienia w [...] miejscem zwykłego zamieszkania strony była Polska.

Dalej organ wskazał na treść art. 12 ust. 1 oraz art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 987/2009. Zaznaczył, iż stosownie do art. 2 ust. 2 ww. rozporządzenia instytucje innych państw UE powinny niezwłocznie dostarczyć instytucji właściwej wszelkie dane niezbędne dla ustalenia uprawnień bezrobotnego, a więc również potwierdzić okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w danym państwie. Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia potwierdzenie ww. okresów przez instytucje innych państw powinno nastąpić w formie przesłania dokumentu o określonym przez Komisję Administracyjną kształcie, tj. np. dokumentu SED U002. Natomiast w myśl art. 3 ust. 2 ww. rozporządzenia osoby bezrobotne mają obowiązek przekazania instytucji właściwej wszelkich informacji, dokumentów lub dowodów potwierdzających, niezbędnych dla ustalenia ich sytuacji.

Organ powołał również art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 987/2009. Wskazał, że w dniu [...] listopada 2020 r. do WUP wpłynął z [...] instytucji właściwej dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r., potwierdzający okres ubezpieczenia strony w [...] z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017 r. oraz okres ubezpieczenia z tytułu choroby od dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] lutego 2017 r. Zauważył, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ww. rozporządzenia każdy nowy skorygowany dokument U1 lub dokument SED U002 zastępuje poprzednie dokumenty w zakresie dotyczącym okresu odniesienia wymienionym w tym dokumencie. Oznacza to, że faktyczny okres ubezpieczenia strony z tytułu zatrudnienia w [...] został określony w dokumencie SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r.

Dalej organ powołał art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...). Wskazał, że w rozpatrywanej sprawie okres 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji strony w PUP rozpoczyna się w dniu [...] sierpnia 2016 r. i kończy w dniu [...] lutego 2018 r. Z dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. wynika, że w ww. okresie strona była ubezpieczona z tytułu zatrudnienia lub z tytułu choroby na terytorium [...] od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] lutego 2017 r., tj. przez 193 dni. Oznacza to, że strona nie spełniła określonego w ww. przepisie warunku pozostawania ubezpieczoną przez co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji w PUP jako osoba bezrobotna, a tym samym nie przysługuje jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych.

Odnosząc się do dokumentów załączonych do pisma pełnomocnika strony z dnia [...] grudnia 2020 r. organ stwierdził, że ww. dokumenty nie były znane [...] instytucji właściwej w dniu wydawania ostatniego dokumentu SED U002. Dokumenty te mogłyby mieć istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, jednakże, uwzględniając treść art. 5 ust. 1 rozporządzenia 987/2009 oraz art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia (...), należy przyjąć, że gdyby [...] instytucja, po ponownym wniosku WUP, wydała skorygowany dokument SED U002 potwierdzający dłuższy okres ubezpieczenia strony na wypadek bezrobocia w [...], to uprawniony byłby wniosek, że strona udokumentowała dłuższy okres uprawniający do zasiłku w dniu wpływu do organu [...] dokumentów dołączonych do pisma z dnia [...] grudnia 2020 r., tj. [...] grudnia 2020 r. Tym samym dopiero tę datę należałoby uznać za dzień udokumentowania przez stronę okresu uprawniającego do zasiłku w Polsce w wymiarze co najmniej 365 dni w ciągu 18 miesięcy poprzedzających rejestrację w PUP. W takim przypadku udokumentowanie prawa, tj. złożenie przez stronę [...] dokumentów pozwalających na potwierdzenie dłuższego okresu ubezpieczenia na wypadek bezrobocia w tym państwie, nastąpiłoby już po fakcie pozbawienia strony statusu osoby bezrobotnej - z dniem [...] maja 2018 r.

W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, ewentualne ponowne wyjaśnienie z [...] instytucją właściwą, czy istotnie strona była w [...] ubezpieczona z tytułu zatrudnienia dłużej niż wynika to z treści ww. dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r., nie miałoby istotnego wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 81a k.p.a. organ wskazał, że przepis ten nie może mieć zastosowania w sprawie. Okres zatrudnienia strony jest okolicznością faktyczną, która miała miejsce na terytorium [...], a zgodnie z przepisami art. 5 ust. 2, art. 12 ust. 1 oraz art. 54 ust. 1 rozporządzenia 987/2009, to wyłącznie instytucja państwa członkowskiego, w którym dany okres został spełniony, jest uprawniona do potwierdzenia tej okoliczności. Wszelkie wątpliwości co do okresu ubezpieczenia strony w [...] zostały już ostatecznie rozstrzygnięte i wyjaśnione przez [...] instytucję właściwą, przy czym polskie organy administracji, w świetle art. 5 ust. 1 rozporządzenia 987/2009, nie są uprawnione do kwestionowania tych okoliczności.

Pismem z dnia 15 lutego 2021 r. R. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2020 r. zarzucając naruszenie:

- art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 987/2009 poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. przesłany przez właściwą instytucję [...] potwierdzający, że w okresie odniesienia, tj. od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. skarżąca spełniła w [...] wyłącznie okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017 r. oraz z tytułu choroby od dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] lutego 2017r. zastępuje poprzednie dokumenty, tj. dokument U1 z dnia [...] marca 2018 r. oraz SED U002 z dnia [...] października 2018 r., mimo braku wskazania przez właściwą instytucję [...] czy dokumenty te zostały wycofane lub uznane za nieważne, podczas gdy dokumenty wydane przez instytucję państwa członkowskiego do celów stosowania rozporządzenia podstawowego i rozporządzenia wykonawczego, stanowiące poświadczenie sytuacji danej osoby oraz dowody potwierdzające, na podstawie których zostały wydane te dokumenty, są akceptowane przez instytucje pozostałych państw członkowskich tak długo, jak długo nie zostaną wycofane lub uznane za nieważne przez państwo członkowskie, w którym zostały wydane, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, iż okres ubezpieczenia skarżącej z tytułu zatrudnienia w [...] ustalony na podstawie dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. jest krótszy niż określony w art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...) i skarżącej nie przysługuje prawo do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

- art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009 poprzez jego niezastosowanie i niezwrócenie się przez organ prowadzący wznowione postępowanie do właściwej instytucji [...], która wydała dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. o niezbędne wyjaśnienia, mimo istniejących wątpliwości co do ważności dokumentu lub dokładności przedstawienia okoliczności, na których opierają się informacje zawarte w tym dokumencie, z uwagi na znaczne rozbieżności między treścią tego dokumentu a treścią uprzednio wydanych przez [...] instytucję właściwą dokumentów SED U002 z dnia [...] października 2018 r. i U1 z dnia [...] marca 2018 r., które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie na podstawie dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020r., iż okres ubezpieczenia skarżącej z tytułu zatrudnienia w [...] jest krótszy niż określony w art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...) i skarżącej nie przysługuje prawo do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

- art. 71 ust. 1 w związku z art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia (...) poprzez przyjęcie, że właściwa instytucja [...] nie potwierdziła na urzędowym dokumencie spełnienia przez skarżącą okresów ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia w [...] i tym samym skarżąca nie spełnia przesłanek do przyznania zasiłku dla bezrobotnych, podczas gdy właściwa instytucja [...] potwierdziła na urzędowym dokumencie U1 z dnia [...] marca 2018 r., wydanym na podstawie dokumentacji dotyczącej pracy skarżącej za granicą przedłożonej przez nią w PUP w dniu [...] lutego 2018 r., okres ubezpieczenia skarżącej z tytułu zatrudnienia w [...] od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2017 r., a tym samym skarżąca spełniała przesłanki przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia rejestracji w PUP, tj. od dnia [...] lutego 2018 r. do dnia poprzedzającego utratę przez nią statusu osoby bezrobotnej, tj. do dnia [...] kwietnia 2018 r.,

- art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. związku z art. 81a § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności niezwrócenie się do właściwej instytucji [...] o wyjaśnienie rozbieżności między treścią dokumentów urzędowych U1 z dnia [...] marca 2018 r., SED U002 z dnia [...] października 2018 r. i SED U002 z dnia z [...] listopada 2020 r. w sytuacji, gdy istniały uzasadnione wątpliwości co do ważności dokumentów oraz dokładności przedstawienia okoliczności, na których opierają się informacje zawarte w tych dokumentach, a także poprzez nieuwzględnienie przez organ treści dokumentów dotyczących zatrudnienia skarżącej w [...], co doprowadziło do niezebrania całego materiału dowodowego w sprawie, a ponadto do nierozpatrzenia zebranego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i dokonania oceny czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania jej zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jedynie w oparciu o część zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w rezultacie do rozstrzygnięcia istniejących wątpliwości co do stanu faktycznego na niekorzyść skarżącej,

- art. 139 k.p.a. poprzez wydanie przez Ministra - w wyniku ponownego rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. - decyzji od odmowie przyznania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, co stanowi rozstrzygnięcie na niekorzyść strony odwołującej przy jednoczesnym braku wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji czy i w jakim zakresie decyzja Marszałka Województwa [...] rażąco narusza prawo lub interes społeczny,

- art. 10 § 1 w związku z art. 9 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku skarżącej o przesłanie kserokopii dokumentu SED U002 zawartego w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz wysłanego pocztą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2021 r. i niewskazanie, gdzie znajdują się akta sprawy i z jaką jednostką powinna kontaktować się skarżąca w celu umówienia terminu do przejrzenia akt.

W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego od dnia [...] lutego 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2018 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego,

- przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu skargi,

- rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W motywach skargi skarżąca podniosła w szczególności, iż organ dokonał błędnej, rozszerzającej wykładni art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 987/2009. Wskazała, że w aktach sprawy poza dokumentem SED U002 z dnia [...] listopada 2020r. oraz SED U002 z dnia [...] października 2018 r. nie znajdują się żadne inne pisma, dokumenty czy decyzje od właściwej instytucji [...] wskazujące, że dokument SED U002 z dnia [...] października 2018 r. lub dokument U1 z dnia [...] marca 2018 r. zostały wycofane lub uznane za nieważne, czy też wskazujące na zakwestionowanie dowodów potwierdzających, tj. dokumentacji skarżącej dotyczącej zatrudnienia w [...], na podstawie których zostały wydane. Wydanie, na podstawie tych samych dowodów, kolejnego dokumentu urzędowego zawierającego rażące rozbieżności z treścią wcześniejszego dokumentu, nie może być uznawane za równoznaczne z wycofaniem lub unieważnieniem tego wcześniejszego dokumentu bez wyraźnego wskazania instytucji, która dokumenty te wydała.

Skarżąca zaznaczyła, że WUP kilkukrotnie występował (w dniu [...] stycznia, [...] kwietnia, [...] lipca 2020 r. i [...] października 2020 r.) na zlecenie MRiPS do właściwej instytucji [...] o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy treścią wydanych przez nią dokumentów urzędowych U1 z dnia [...] marca 2018 r. i SED U002 z dnia [...] października 2018 r. oraz ewentualną korektę dokumentu SED U002. W odpowiedzi właściwa instytucja [...] przesłała jedynie dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. Dokument ten, poza rozbieżnościami w pkt 8 dotyczącymi okresu ubezpieczenia z tytułu choroby, różni się także od wcześniej wydanego dokumentu SED U002 w punkcie 4.3 i 4.4 (brak danych pracodawcy i stanowiska pracy), 6.2. 63 i 6.4.1., na dowód czego skarżąca przedłożyła w załączeniu fotokopie obu dokumentów SED U002 i U1 wraz z zaznaczeniem rozbieżności.

Skarżąca podkreśliła, że w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. podnosiła, iż w dalszym ciągu konieczne jest wyjaśnienie ww. rozbieżności. Skarżąca przedłożyła szczegółowe miesięczne rozliczenia za rok 2017, stanowiące uszczegółowienie uprzednio złożonego w PUP rozliczenia rocznego za rok 2017 oraz zaświadczenie o pobycie w Klinice w [...] z dnia [...] października 2017 r., stanowiące potwierdzenie podlegania przez skarżącą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w [...] w spornym okresie. Celem przedłożenia tych dokumentów było podkreślenie i zwrócenie uwagi organu na fakt, iż mało prawdopodobnym jest, aby skarżąca w okresie od dnia [...] stycznia 2017 r. do dnia [...] lutego 2017 r. podlegała ubezpieczeniu z tytułu zatrudnienia i choroby, natomiast w okresie od dnia [...] marca 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w [...] nie polegając jednocześnie ubezpieczeniu społecznemu, które także jest obowiązkowe. W związku z powyższym istnieje duże prawdopodobieństwo, że właściwa instytucja [...], wydając dokumenty SED U002 błędnie wskazała okres ubezpieczenia skarżącej w [...], zwłaszcza z uwagi na treść uprzednio wydanego dokumentu U1, co należało wyjaśnić. Organ jednak nie powziął żadnych wątpliwości co do ważności dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r., czy też co do dokładności przedstawienia okoliczności, na których opierają się informacje zawarte w tym dokumencie i nie dostrzegł potrzeby wystąpienia o dalsze, niezbędne wyjaśnienia. Takie zaniechanie organu stanowiło naruszenie dyspozycji art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009.

Zdaniem skarżącej, w świetle przywołanych wyżej okoliczności i przepisów prawa, w szczególności w oparciu o treść art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 987/2009 uznać należy, iż dokument urzędowy U1 z dnia [...] marca 2018 r. jest ważny i wiążący w zakresie potwierdzenia okresów ubezpieczenia skarżącej w [...] od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. Co za tym idzie, skarżąca spełniła przesłanki określone w art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...) uprawniające do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Prawo do zasiłku przysługiwało skarżącej od dnia rejestracji w PUP, tj. od dnia [...] lutego 2018 r., do dnia poprzedzającego dzień utraty przez nią statusu osoby bezrobotnej, tj. do dnia [...] kwietnia 2018 r.

Za pismem procesowym z dnia 3 marca 2021 r. skarżąca przedstawiła pismo z [...] ([...] Ubezpieczenia Emerytalno-Rentowe) z dnia [...] lutego 2021 r. wraz z załącznikami będącymi wykazem przebiegu ubezpieczenia skarżącej w okresie całego zatrudnienia w [...]. Zdaniem skarżące, treść ww. dokumentu stanowi dowód na okoliczność, że w dokumencie U1 z dnia [...] marca 2018 r. właściwa instytucja [...] prawidłowo wskazała okresy ubezpieczenia skarżącej z tytułu zatrudnienia w [...], zaś w dokumentach SED U002 z dnia [...] października 2018 r. i [...] listopada 2020 r. okresy te wskazano błędnie. W związku z powyższym istniały przesłanki obligujące organ do wystąpienia do właściwej instytucji [...] o niezbędne wyjaśnienia z uwagi na istniejące wątpliwości co do ważności dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. lub dokładności przedstawienia okoliczności, na których opierają się informacje zawarte w tym dokumencie.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2021 r. skarżąca podtrzymała zarzuty i wnioski skargi. Ponownie podniosła, że z uwagi na niewyjaśnione rozbieżności w dokumentach urzędowych U1 i SED U002, biorąc pod uwagę treść pozostałych dokumentów dotyczących zatrudnienia skarżącej w [...], brak jest podstaw, aby choćby domniemywać, że właściwa instytucja [...] przeprowadziła jakiekolwiek postępowanie wyjaśniające. Co za tym idzie, organ prowadzący postępowanie, realizując obowiązek określony w art. 5 ust. 2 rozporządzenia 987/2009, powinien do skutku żądać od tej instytucji stosownych wyjaśnień.

Odnosząc się do stanowiska organu, iż dodatkowe dokumenty wpłynęły do organu już po utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej, a nadto nie były znane instytucji [...] w dniu wydawania dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. skarżąca podkreśliła, że właściwa instytucja [...] wydając każdy z dokumentów SED U002 dysponowała rocznymi rozliczeniami skarżącej z tytułu zatrudnienia, w tym za rok 2017 r., w których w poz. 27 wskazano kwotę jaka każdego roku była odprowadzona na ubezpieczenie z tytułu bezrobocia. Przy czym istotnym jest, że kwota tej składki w 2017 r. nie jest niższa od kwot odprowadzanych w latach poprzednich przy zbliżonej rocznej wysokości zarobków skarżącej, co daje podstawę do przyjęcia, że składka ta była odprowadzana przez cały rok 2017. Dla zobrazowania powyższych twierdzeń skarżąca w załączeniu przedłożyła: rozliczenie za rok 2017 oraz 2015, a także miesięczne rozliczenie z 2017 r. za styczeń oraz za sierpień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] wydana w trybie wznowienia postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte którąkolwiek z wad kwalifikowanych wymienionych wyczerpująco art. 145 § 1 k.p.a., tj. m.in. jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5).

Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. W razie uznania dopuszczalności wznowienia postępowania organ administracji wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.). Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.).

W myśl zaś art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Stosownie natomiast do art. 151 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw określonych w art. 145 § 1 i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, 3) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej jeżeli stwierdzi, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, ale występują przesłanki negatywne określone w art. 146 § 1 i 2 k.p.a. wyłączające dopuszczalność uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania (art. 151 § 2 k.p.a.).

Z akt sprawy wynika, że podstawą wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] był wpływ do WUP, w dniu [...] października 2018 r., z [...] instytucji właściwej dokumentu SED U002 z dnia [...] października 2018 r. potwierdzającego, że w okresie odniesienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. skarżąca – R. Z. spełniła w [...] okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017 r., tj. okres krótszy niż wskazany w ww. dokumencie U1 z dnia [...] marca 2018 r., w oparciu o który Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] przyznał skarżącej prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres od dnia [...] kwietnia 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2018 r.

Mając na względzie, że wznowienie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie miało miejsce po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (prawomocnego) wyroku z dnia 14 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1827/18 oddalającego skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] uchylającą ww. decyzję organu I instancji i przyznającą skarżącej prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres od dnia [...] marca 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2018 r., wskazać należy, że w sytuacji oddalenia skargi następuje ograniczenie dopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Ograniczenie to powiązane jest z konstrukcją powagi rzeczy osądzonej. Jednakże deklaratywna wypowiedź sądu administracyjnego o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, zawarta w prawomocnym wyroku oddalającym skargę, wyklucza możliwość późniejszego uznania tej decyzji za wadliwą w postępowaniu administracyjnym, ale tylko w takim zakresie, w jakim przyczyny tej wadliwości mieściły się w granicach rozpoznania i orzekania sądu. Jeżeli natomiast wykryta okoliczność faktyczna mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej i powinna być wykorzystana w tym właśnie postępowaniu, to wówczas dotknięta taką wadą ostateczna decyzja administracyjna podlega zweryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 i nast. k.p.a.) bez konieczności wcześniejszej zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzję. Wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym uzasadniają tylko te przesłanki wznawiania spośród wymienionych w art. 271 i art. 273 p.p.s.a., które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 1986 r., sygn. akt SA/Wr 137/86; z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt 312/07; publ. CBOSA).

W świetle powyższego organ był uprawniony do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2018 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wobec ujawnienia nowego dowodu w sprawie - dokumentu SED U002 z dnia [...] października 2018 r.

Zaskarżona decyzja Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2020 r. została wydana w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia (...) oraz rozporządzeń nr 883/2004 i 987/2009, które są stosowane bezpośrednio i mają charakter wiążący.

Jak wynika z treści art. 61 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia, w koniecznym zakresie, okresów ubezpieczenia spełnionych pod działaniem ustawodawstw innych państw członkowskich UE. W myśl art. 65 ust. 2 i 5 ww. rozporządzenia bezrobotny, który w okresie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek zamieszkiwał w innym państwie członkowskim niż państwo wykonywania pracy i który nadal mieszka w tym państwie lub powróci do tego państwa, pozostaje w dyspozycji urzędów zatrudnienia państwa zamieszkania oraz korzysta ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem tego państwa tak, jakby był tam ostatnio zatrudniony. Jak ustalił organ, podczas zatrudnienia w [...] miejscem zwykłego zamieszkania skarżącej - pracownika przygranicznego, o którym mowa w art. 1 lit. f rozporządzenia 883/2004 - była Polska.

W myśl art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 987/2009 do celów zastosowania art. 6 rozporządzenia nr 883/2004 instytucja właściwa kontaktuje się z instytucjami państw członkowskich, których ustawodawstwu bezrobotny w przeszłości podlegał, w celu ustalenia wszystkich okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych w tych państwach. Natomiast stosownie do art. 54 ust. 1 zdanie drugie ww. rozporządzenia bezrobotny może sam przedstawić instytucji właściwej dokument urzędowy, tj. dokument U1 lub formularz E301, potwierdzający jego okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione w innych państwach UE.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009 instytucje innych państw UE dostarczają lub wymieniają między sobą wszelkie dane niezbędne dla ustalenia uprawnień bezrobotnego, a więc również mają obowiązek potwierdzić okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w danym państwie. W myśl art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia potwierdzenie ww. okresów przez instytucje innych państw powinno nastąpić w formie przesłania dokumentu o określonym przez Komisję Administracyjną kształcie, tj. dokumencie SED U002.

Stosownie do art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009 osoby bezrobotne mają obowiązek przekazania instytucji właściwej informacji, dokumentów lub dowodów potwierdzających, niezbędnych dla ustalenia ich sytuacji.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ww. rozporządzenia dokumenty wydane przez instytucję innego państwa członkowskiego stanowiące poświadczenie sytuacji danej osoby, takie jak np. dokument U1, są akceptowane przez instytucje pozostałych państw tak długo, jak nie zostaną one wycofane lub uznane za nieważne przez państwo członkowskie, w którym zostały wydane. W razie pojawienia się wątpliwości co do ważności dokumentu lub dokładności przedstawienia okoliczności, na których opierają się informacje zawarte w tym dokumencie, instytucja państwa członkowskiego, która otrzymała dokument, zwraca się do instytucji, która ten dokument wydała, o niezbędne wyjaśnienia oraz, w stosownych przypadkach, o wycofanie tego dokumentu. Instytucja wydająca dokument ponownie rozpatruje podstawy jego wydania i w stosownych przypadkach wycofuje go (ust. 2).

Z akt sprawy wynika, że WUP, na zlecenie Ministra, zwrócił się do [...] instytucji właściwej o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy treścią dokumentu U1 z dnia [...] marca 2018 r. oraz dokumentu SED U002 z dnia [...] października 2018 r. - oraz o ewentualną korektę ww. dokumentu SED U002. Organ ponawiał swoje wystąpienie w dniu [...] lipca 2020 r. i [...] października 2020 r. wyjaśniając na czym polegają rozbieżności w ww. dokumentach urzędowych oraz domagając się udzielenia odpowiedzi. W wyniku tych czynności w dniu [...] listopada 2020 r. do WUP wpłynął z [...] instytucji właściwej dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. potwierdzający, że skarżąca spełniła w [...] wyłącznie: okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od dnia [...] czerwca 2005 r. do dnia [...] lutego 2017r. oraz okres ubezpieczenia z tytułu choroby od dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] lutego 2017 r. Organ podjął więc adekwatne działania na gruncie art. 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, w wyniku których uzyskał dokument urzędowy korygujący (zastępujący) poprzednie dokumenty. Sąd podziela przy tym stanowisko organu, że w świetle art. 5 ust. 1 ww. rozporządzenia każdy nowy, skorygowany dokument U1 lub dokument SED U002 zastępuje poprzednie dokumenty w zakresie dotyczącym okresu odniesienia wymienionym w tym dokumencie. Nieuzasadniony jest zatem zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia.

Nie można przy tym zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że organ powinien "do skutku" żądać od [...] instytucji właściwej wyjaśnień dotyczących rozbieżności zawartych w ww. dokumentach urzędowych. Organ zwrócił się do ww. instytucji o ustalenie faktycznych okresów ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia skarżącej w [...], a w wyniku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez tę instytucję wydany został dokument SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. ustalający te okresy. W dacie wydania zaskarżonej decyzji organ nie dysponował żadnym innym (kolejnym) dokumentem urzędowym, który mógłby podważać ustalenia poczynione w ww. dokumencie SED U002. Organ nie miał również podstaw do kwestionowania ustaleń poczynionych w ww. dokumencie przez właściwą instytucję [...]. Należy przy tym zaznaczyć, że w świetle przepisów art. 12 oraz art. 54 rozporządzenia nr 987/2009 to wyłącznie instytucja państwa członkowskiego, w którym dany okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek został spełniony, jest uprawniona do ustalania stanu faktycznego w tym zakresie dokonując wiążącej kwalifikacji prawnej określonych faktów (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 2049/14, publ. CBOSA).

Skarżąca, na mocy art. 106 § 3 p.p.s.a., wnioskowała o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z fotokopii dokumentów: U1 z dnia [...] marca 2018 r. oraz SED U002 z dnia [...] października 2018 r. i z dnia [...] listopada 2020 r. wskazując, że rozbieżności w ww. dokumentach dotyczą nie tylko okresu ubezpieczenia skarżącej z tytułu zatrudnienia, ale także braku wypełnienia formularza w odniesieniu do innych danych. Sąd nie stwierdził, aby okoliczności podnoszone przez skarżącą (brak wypełniania dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. m.in. w zakresie danych pracodawcy i stanowiska pracy) miały wpływ na wartość dowodową tego dokumentu. Zaznaczyć przy tym należy, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. WUP zwrócił się o ustalenie okresów ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia skarżącej w [...] i ewentualną korektę dokumentu SED U002 z dnia [...] października 2018r., przyjąć zatem należy, że ustalenia właściwej instytucji [...] i korekta dotyczyła tych właśnie danych.

Nie jest trafny również zarzut naruszenia art. 71 ust. 1 w związku z ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia (...). Przepis art. 71 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania w PUP był zatrudniony lub ubezpieczony łącznie przez co najmniej 365 dni. Natomiast w myśl art. 71 ust. 6 ww. ustawy w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po 7 dniach od zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku powstaje od dnia udokumentowania tego prawa, jednakże w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej.

Jak wyjaśnił organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okres 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji skarżącej w PUP obejmuje przedział od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] lutego 2018 r. Z dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. wynika, że w ww. okresie skarżąca była ubezpieczona z tytułu zatrudnienia lub z tytułu choroby na terytorium [...] od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] lutego 2017 r., tj. przez 193 dni. Nie spełniła zatem określonego w ww. przepisie warunku pozostawania ubezpieczoną przez co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji w PUP jako osoba bezrobotna, co uzasadniało odmowę przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Odnośnie dokumentów załączonych przez pełnomocnika skarżącej do pisma z dnia [...] grudnia 2020 r. organ trafnie zauważył, że gdyby [...] instytucja, po ponownym wniosku ze strony WUP, wydała skorygowany dokument SED U002, należałoby uznać, że skarżąca udokumentowała dłuższy okres uprawniający do zasiłku w dniu [...] grudnia 2020 r. (data wpływu [...] dokumentów do organu), tj. po dacie pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej (co miało miejsce [...] maja 2018 r.). Ewentualne wyjaśnienie z [...] instytucją właściwą, czy istotnie skarżąca była ubezpieczona w [...] z tytułu zatrudnienia dłużej niż wynika to z treści ww. dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. nie miałoby zatem wpływu na wynik sprawy.

Tożsama argumentacja odnośnie skutków wynikających z art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia (...) znajduje zastosowanie wobec [...] dokumentów, które wpłynęły do organu w dniu [...] marca 2021 r. (za pismem z dnia [...] marca 2021 r.), tj. po utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej. Przy czym w kwestii wykładni art. 71 ust. 6 ww. ustawy wypowiedział się już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 14 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1827/18, przedstawiając pogląd zbieżny ze stanowiskiem organu zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżącej organ wyjaśnił stan faktyczny sprawy w stopniu adekwatnym do wydania rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu administracyjnym. Zwrócił się mianowicie do właściwej instytucji [...] o wyjaśnienie rozbieżności w ww. dokumentach urzędowych, co skutkowało nadesłaniem dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r.

Nie jest również trafny zarzut naruszenia art. 139 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąca narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Zakres użytego pojęcia "rażące naruszenie prawa" jest szerszy od pojęcia rażącego naruszenia prawa będącego podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) i obejmuje wszystkie kwalifikowane wypadki naruszenia prawa wymienione taksatywnie w art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145b § 1 i art. 156 § 1 k.p.a. Zaskarżona decyzja została wydana w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (na podstawie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.), co uzasadniało odstąpienie od zakazu reformationis in peius.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 10 § 1 w związku z art. 9 k.p.a. wskazać należy, że pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. organ zawiadomił skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, zaś pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej przedstawiła stanowisko w sprawie. Zgodzić należy się ze skarżącą, że organ nie rozpoznał wniosku zawartego w ww. piśmie o przesłanie kopii dokumentu SED U002 z dnia [...] listopada 2020 r. na podany adres e-mail skarżącej. Do wniosku tego organ odniósł się dopiero w odpowiedzi na skargę stwierdzając brak podstaw, w świetle art. 73 § 1 i § 1a k.p.a., do jego uwzględnienia. Uchybienie to nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko takie, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Odnośnie podniesionej przez skarżącą kwestii ponowienia ww. wniosku w treści e-mail z dnia [...] stycznia 2021 r. organ wyjaśnił, że nie otrzymał takiej wiadomości, a ponadto trafnie odwołał się do art. 63 § 1 k.p.a., który nie przewiduje składania do organu podań za pomocą poczty elektronicznej.

Konkludując należy stwierdzić, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.