Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 51/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski, Sędziowie NSA Teresa Rutkowska (spr.), p.o. Sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant sekretarz sądowy Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie wymeldowania p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej.


UZASADNIENIE

3 II SA/Łd 51/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., po ponownym rozpoznaniu wniosku A. B. o wymeldowanie M. B. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. A w Ł., orzekł o odmowie wymeldowania M. B. z powyższego lokalu.

Organ uznał, że nie została spełniona przesłanka opuszczenia lokalu , gdyż przebywanie M. B. poza miejscem stałego zameldowania uzasadnione jest względami obiektywnymi ( nauka w Międzynarodowej Szkole Języka Angielskiego w Londynie), a jednocześnie wyraża ona zamiar powrotu do miejsca pobytu stałego.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez A. B., Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Organ II instancji wskazał, że przy ustalaniu czy nastąpiło opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz. U. Nr 87, poz. 960 z 2001 r ze zm. ) należy badać zamiar osoby, która ma być wymeldowana , przy czym ocena tego zamiaru nie może być bezkrytyczna, gdyż trzeba ocenić obiektywne możliwości realizacji woli przebywania w danym lokalu. W związku z tym, wobec zawartych w odwołaniu twierdzeń, że M. B. przed wyjazdem za granicę przebywała w lokalu swoich rodziców , a w miejscu pobytu stałego nie zamieszkuje od siedmiu lat i nie opłaca czynszu, należy dokonać dodatkowych ustaleń.

W ocenie organu konieczne było wyjaśnienie gdzie koncentrowało się życie M. B. przed wyjazdem do Anglii m.in. przez przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania jej rodziców , a także ustalenie w administracji, kto ponosi koszty utrzymania mieszkania przy ul. A

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję pełnomocnik M. B. wnosił o jej uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie.

Z załączonych akt administracyjnych wynika, że po wydaniu decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, Prezydent Miasta Ł. wydał w dniu [...] decyzję [...]o odmowie wymeldowania M. B. z pobytu stałego w Ł. przy ul. A

Ponadto dniu [...] do Sądu wpłynęło pismo z [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. informujące o wydaniu w dniu [...] przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji orzekającej o uchyleniu czynności materialno – technicznej polegającej na zameldowaniu M. B. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. A w Ł. oraz że, decyzja ta jest prawomocna. Do pisma załączono odpis przedmiotowej decyzji.

Pełnomocnik skarżącej wezwany do wypowiedzenia się, czy wobec wydania powyższej decyzji nadal popiera skargę w rozpoznawanej sprawie, w piśmie z dnia 24 czerwca 2004 r. oświadczył, że popiera skargę.

Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2004 r. pełnomocnik wyjaśnił natomiast, że nie wnosił odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o uchyleniu czynności materialno-technicznej, gdyż prawnik , do którego się zgłosił powiedział , że nie ma sensu składać odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz.1269 ) oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270).

W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz. 1271, zm. Dz. U. Nr 228, poz. 2261 z 2003 r), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004 r. dla obszaru województwa [...], rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych /.../( Dz. U. z 2003 r Nr 72, poz. 652), jest właściwy do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../.

Przy czym, jak stanowi art. 1 § 2 wskazanej już wyżej ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd bada legalność zaskarżonej do niego decyzji, a więc, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji.

Nie zawsze zachodzi jednak konieczność merytorycznej kontroli zaskarżonego do Sądu aktu.

Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli:

1/skarżący skutecznie cofnął skargę;

2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sparwie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3/ gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe.

W rozpoznawanej sprawie bezprzedmiotowość postępowania zaistniała na skutek uchylenia przez Prezydenta Miasta Ł. czynności materialno – technicznej, polegającej na zameldowaniu M. B. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. A w Ł. Decyzja ta stała się decyzją ostateczną, co wynika także z wyjaśnień pełnomocnika skarżącej. Uchylenie czynności zameldowania wywołuje skutek od chwili dokonania tej czynności i oznacza, że skarżąca od początku nie jest zameldowana w przedmiotowym lokalu.

W takim stanie rzeczy oczywiste jest, że postępowanie w sprawie wymeldowania skarżącej ze spornego lokalu stało się bezprzedmiotowe.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie sądowoadministarcyjnej.