Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 426/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2a, 2b, 3, 4, 5
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 24; art. 25
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie WSA Anna Strzelec WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant Asystent sędziego Bartosz Kuś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Inne z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania P. S., uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w sprawie odmowy wydania wypisu z ewidencji gruntów i budynków oraz odmówił udostępnienia informacji z operatu ewidencyjnego w formie wypisu z rejestru tego operatu w zakresie działki oznaczonej nr ewide[...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...]_[...] B. [...], jednostka ewidencyjna [...] B. , ponieważ operat ewidencyjny nie zawiera informacji o działce wskazanej we wniosku.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że po wykryciu błędnych informacji w prowadzonej ewidencji gruntów i budynków Starosta [...], działając z urzędu na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1d ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne przeprowadził postępowanie administracyjne i w dniu 18 maja 2018 r. wydał decyzję znak: [...] o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków poprzez:

1) wyeliminowanie danych błędnych:

a) błędnego numeru ewidencyjnego [...] wyróżniającego na obszarze obrębu ewidencyjnego [...] B. [...] działkę ewidencyjną, której otoczenie stanowią sąsiadujące działki ewidencyjne oznaczone numerami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...];

b) błędnych informacji o właścicielu gruntu działki ewidencyjnej oznaczonej błędnie numerem ewidencyjnym [...], wykazujące: Skarb Państwa Starostę [...], a także adres siedziby tego podmiotu: [...] J. L., ul. [...];

2) po wyeliminowaniu danych błędnych, opisanych w pkt 1, wykazanie danych wolnych od błędów:

a) numeru ewidencyjnego [...] wyróżniającego na obszarze obrębu ewidencyjnego [...] B. [...] działkę ewidencyjną, której otoczenie stanowią sąsiadujące działki ewidencyjne oznaczone numerami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]

b) informacji o właścicielu nieruchomości oznaczonej działką ewidencyjną nr [...], którym jest A. M. posiadający miejsce zamieszkania opisane adresem: B. [...] nr [...] B. (ustalony na podstawie księgi wieczystej oznaczonej numerem [...] lub numerem [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w J. L.).

W dniu 20 grudnia 2018 r. P. S. skierował do Starosty [...] wniosek o wydanie wypisu z ewidencji gruntów w zakresie działki oznaczonej nr ewide[...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...]_2.0002 B. [...], jednostka ewidencyjna 060501_2 B. .

W dniu złożenia powyższego wniosku przez P. S. decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r. o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków była już ostateczna i prawomocna. Z tej przyczyny decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Starosta [...] odmówił wydania żądanych danych z operatu ewidencji gruntów i budynków, stwierdzając w uzasadnieniu swojej decyzji, iż aktualnie prowadzony operat ewidencyjny nie wykazuje działki o wskazanym przez wnioskodawcę numerze ewidencyjnym.

W odwołaniu od decyzji Starosty [...] P. S. wniósł o jej uchylenie, a także o wyłączenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z rozpoznawania sprawy oraz o dołączenie do akt sprawy wszystkich pism i wniosków, jakie złożył P. S. do Głównego Geodety Kraju w okresie kilku ostatnich lat. Ponadto P. S. wniósł o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

Rozpoznając sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podniósł, że jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty [...]. W ocenie organu odwoławczego nie zachodzą podstawy do jego wyłączenia od załatwienia niniejszej sprawy, a to z uwagi na niewystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 24 oraz art. 25 k.p.a. Kwestia stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] będzie zaś rozpatrywana w odrębnym postępowaniu.

Odnosząc się do objętej odwołaniem decyzji Starosty [...] organ odwoławczy stwierdził, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenie polegało na błędnym wskazaniu w sentencji decyzji numeru ewidencyjnego działki, to jest nr [...] zamiast nr [...], co stanowiło błąd, którego nie można sprostować postanowieniem wydanym na podstawie art. 113 § 1 k.p.a.

W kontekście merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy organ odwoławczy wskazał, że w świetle art. 24 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ze skutecznym żądaniem wydania wyrysu z wypisem z ewidencji gruntów może wystąpić właściciel gruntu, władający gruntem lub inny podmiot, który ma interes prawny w tym zakresie. Drugim warunkiem, jaki musi być spełniony by uczynić zadość wnioskowi o wydanie wypisu, jest posiadanie w prowadzonych przez organ ewidencjach i rejestrach danych, których domaga się wnioskodawca. W przedmiotowej sprawie istotna jest druga z wymienionych kwestii. Obecnie w ewidencji gruntów i budynków nie jest bowiem ujawniona działka o numerze i oznaczeniu wskazanym przez skarżącego we wniosku. Działka nr [...] w wyniku aktualizacji operatu ewidencyjnego została zastąpiona działką o nr [...]. W tym stanie rzeczy nie było możliwe wydanie wypisu w stosunku do działki, której nie ma w prowadzonym katastrze nieruchomości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący P. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2019 r. oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., zarzucając mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału i pominięcie istotnych okoliczności sprawy, a w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odmówienie udostępnienia informacji z operatu ewidencyjnego w formie wypisu z rejestru tego operatu w zakresie działki nr [...], ponieważ ewidencja gruntów i budynków nie zawiera informacji o działce wskazanej we wniosku, podczas gdy wypis z rejestru gruntów zawiera działkę nr [...].

Ponadto skarżący wniósł o:

1) zobowiązanie Starosty [...] do przedłożenia aktualnego wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów dotyczącego nieruchomości o nr ewide[...], [...] i [...], [...], położonych w obrębie B. D., na okoliczność aktualnego stanu ewidencji gruntów;

2) dołączenie do akt sprawy wszystkich pism i wniosków, jakie złożył skarżący do Głównego Geodety Kraju;

3) dopuszczenie dowodu z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt III SAB/Lu 24/15, na okoliczność istnienia działki o nr ewidencyjnym [...].

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że według uzyskanych przez niego informacji w ewidencji gruntów widnieje nadal działka oznaczona numerem [...], zatem decyzja o odmowie udostępnienia wypisu z rejestru gruntów jest nieuzasadniona.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Przedmiot skargi stanowi decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji z operatu ewidencyjnego w formie wypisu z rejestru tego operatu, z tej przyczyny, że operat ewidencyjny nie zawiera informacji o wskazanej we wniosku działce oznaczonej nr ewide[...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...]_[...] B. [...], jednostka ewidencyjna [...] B. .

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1089 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r., poz. 725 z późn. zm.).

Przepis art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przewiduje udostępnianie przez starostę informacji zawartych w operacie ewidencyjnym w formie:

1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu;

2) wyrysów z mapy ewidencyjnej;

3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego;

4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych;

5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

Wydanie wyrysu i wypisu z operatu ewidencji gruntów i budynków stanowi czynność materialno-techniczną. Natomiast odmowa wydania wypisu z ewidencji gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej winna być dokonana w formie decyzji administracyjnej. W sytuacji zatem, gdy organ administracji publicznej może zadośćuczynić wnioskowi strony, czyni to w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast, gdy nie może spełnić żądania strony, wydaje negatywne rozstrzygnięcie – decyzję o odmowie wydania wypisu bądź wyrysu.

Na mocy art. 24 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym.

Stosownie zaś do art. 24 ust. 5 ustawy starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie:

1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2) organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2a) operatorów sieci w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2062 oraz z 2018 r. poz. 1118);

3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1-2a, które mają interes prawny w tym zakresie.

Z przywołanej treści art. 24 ust. 5 ustawy wynika, że oprócz organów i podmiotów wymienionych w punktach 2 i 2a tego ustępu, z żądaniem wydania wypisu z rejestru ewidencji gruntów może wystąpić zarówno właściciel gruntu, władający gruntem, jak i inny podmiot, który ma interes prawny w tym zakresie.

Drugim warunkiem, który musi być spełniony dla skuteczności wniosku o wydanie wypisu z rejestru ewidencji gruntów, jest posiadanie w prowadzonych przez organ ewidencjach i rejestrach danych, których domaga się wnioskodawca.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, organ ten rozpoznając wniosek P. S. uznał, że zachodzi podstawa do odmowy wydania wypisu z rejestru z operatu ewidencyjnego w zakresie działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym [...]_[...] B. [...], gdyż w operacie ewidencyjnym nie występuje działka o wymienionym numerze.

W ocenie Sądu stanowisko organu znajduje uzasadnione podstawy w okolicznościach sprawy.

Trafnie zwrócono uwagę w zaskarżonej decyzji na okoliczność dokonania przez Starostę [...] decyzją z dnia [...] maja 2018 r., znak [...], aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na obszarze obrębu ewidencyjnego [...] B. [...].

Należy zauważyć, że w świetle regulacji przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (art. 24 ust. 2a i 2b), a także przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r. poz. 393) (§ 44 pkt 2, 45, 47 rozporządzenia) istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi.

W ramach aktualizacji wymienioną wyżej decyzją Starosty [...] z dnia 18 maja 2018 r. wyeliminowano, jako błędny, numer ewidencyjny [...] wyróżniający działkę ewidencyjną, której otoczenie stanowią sąsiadujące działki ewidencyjne oznaczone numerami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], a także wyeliminowano błędne informacje o właścicielu działki ewidencyjnej nr [...], wykazujące jako właściciela Skarb Państwa. Jednocześnie, po wyeliminowaniu wskazanych wcześniej danych błędnych, decyzją z dnia 18 maja 2018 r. orzeczono o wykazaniu w ewidencji gruntów i budynków danych wolnych od błędów, a mianowicie numeru ewidencyjnego działki oznaczonego liczbą [...] oraz informacji o właścicielu nieruchomości, którym jest A. M..

Jak wynika z adnotacji umieszczonej na decyzji Starosty [...] w przedmiocie aktualizacji, w dniu 11 czerwca 2018 roku stwierdzono jej ostateczność (k. [...] akt administracyjnych). Zatem trafnie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w dniu 20 grudnia 2018 r., kiedy skarżący P. S. złożył wniosek o wydanie wypisu z rejestru operatu ewidencji gruntów w odniesieniu do działki nr [...], decyzja aktualizacyjna była już ostateczna. Zgodnie zaś z jej treścią nr ewidencyjny działki położonej na obszarze obrębu ewidencyjnego [...] B. [...] oznaczony jako [...] został wyeliminowany jako błędny, a jako wolny od błędu wykazano w ewidencji gruntów nr [...].

W świetle jednoznacznej treści ostatecznej decyzji aktualizacyjnej z dnia [...] maja 2018 r. nie może być uznane za zasadne twierdzenie skarżącego, iż w ewidencji gruntów nadal widnieje działka nr [...]. Wskazany we wniosku skarżącego numer działki został bowiem ostateczną decyzją wyeliminowany z ewidencji gruntów obrębu ewidencyjnego [...] B. [...] jeszcze przed złożeniem wniosku przez skarżącego.

Wymaga podkreślenia, że przewidziana w art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne forma udostępniania informacji z operatu ewidencyjnego – wypisu bądź wyrysu – przewidziana jest wyłącznie dla tych danych, które aktualnie są zawarte w operacie ewidencyjnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2018 r., III SA/Kr 986/18). Stosownie do § 52 ust. 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wypisy, o których mowa w ust. 2 i 4, a zatem między innymi wypis z rejestru gruntów, oraz wyrysy z mapy ewidencyjnej organ opatruje klauzulą o treści: "Dokument niniejszy jest przeznaczony do dokonywania wpisu w księdze wieczystej". Także z tej przyczyny nie ma zatem możliwości wydania wypisu z rejestru gruntów wykazującego nieaktualny numer działki [...], gdy decyzją aktualizacyjną w ewidencji gruntów wykazano aktualne dane w zakresie numeru działki – [...], a także w zakresie właściciela nieruchomości – ustalonego na podstawie treści księgi wieczystej nr [...]

Dokumenty zgromadzone w aktach postępowania administracyjnego wskazują przy tym jednoznacznie, że skarżący P. S. składając wniosek o wydanie wypisu z rejestru gruntów dotyczącego działki nr [...] znał treść decyzji aktualizacyjnej z dnia [...] maja 2018 r., którą wymieniony numer działki został wyeliminowany z danych ewidencyjnych jako błędny. Na wniosek skarżącego w dniu 19 czerwca 2018 r. wydano bowiem P. S. kopię tej decyzji (k. [...] akt administracyjnych). Ponadto skarżący pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r. wnosił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania, a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] (k. 22-34 akt administracyjnych). Skarżący miał zatem wiedzę o zmianie numeracji działki, ale mimo to domagał się wydania wypisu z rejestru ewidencji gruntów w odniesieniu do nieaktualnego, wyeliminowanego z ewidencji gruntów jako błędny, numeru ewidencyjnego działki. Sądowi wiadomym jest przy tym z urzędu, że wyrokiem z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 41/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę P. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia 12 grudnia 2018 r. Wyrok jest prawomocny.

Z omówionych przyczyn uznać należy, że decyzja odmawiająca wydania skarżącemu wypisu z rejestru dotyczącego działki nr [...] pozostaje w zgodzie z przepisami prawa.

W ocenie Sądu nie zasługują na podzielenie zarzuty podjęcia zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Wydając zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. organ odwoławczy zbadał wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do ustalenia tych okoliczności. Tym samym nie ma podstaw do stwierdzenia naruszenia zasad wyrażonych w przepisach art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a.

Trafnie także wyjaśnił organ [...] instancji, że w sprawie nie zachodziły przewidziane w przepisach art. 24 i art. 25 k.p.a. podstawy do wyłączenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego od załatwienia sprawy. Okoliczności powoływane przez skarżącego, dotyczące utrzymania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w mocy postanowienia Starosty [...] z dnia 8 października 2018 r. odmawiającego wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia 18 maja 2018 r., znak: [...], nie stanowią tego rodzaju podstawy, o których mowa we wskazanych ostatnio przepisach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wnioski dowodowe zgłoszone przez skarżącego w skardze. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn., dalej powoływanej także jako p.p.s.a.) sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zgłoszone przez skarżącego wnioski dowodowe o zobowiązanie Starosty [...] do przedłożenia aktualnego wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów dotyczącego nieruchomości o nr ewide[...], [...] i [...], [...], położonych w obrębie B. D., na okoliczność aktualnego stanu ewidencji gruntów oraz o dołączenie do akt sprawy wszystkich pism i wniosków, jakie złożył skarżący do Głównego Geodety Kraju nie spełniały żadnego z wymienionych w powołanym przepisie warunków. Jeśli chodzi o wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt III SAB/Lu 24/15, jego treść jest znana Sądowi z urzędu. Przy tym wbrew intencjom skarżącego treść wymienionego wyroku, uwzględniającego skargę P. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 14 i 21 lutego 2014 r. poprzez wydanie kopii mapy ewidencyjnej dla działki oznaczonej nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] B. [...], gmina B., nie mogła dowodzić istnienia wpisów dotyczących działki nr [...] według stanu ewidencji gruntów w dacie złożenia przez skarżącego wniosku z dnia 20 grudnia 2018 r., rozstrzygniętego ostateczną decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2015 r. odnosił się bowiem do stanu istniejącego w dacie jego wydania.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.