Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 661/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 I 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

1 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 1 września 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019r.

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 18 grudnia 2019r. skarżący w dniu 14 stycznia 2020r. nadał pismo, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2020r., sygn. akt I SPP/Bd 13/20 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

W konsekwencji powyższego, zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 lipca 2020r., Sąd wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 360 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2020r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 21 sierpnia 2020r. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego.

W zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego terminie skarżący wniósł ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia.

Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada,

zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w pierwotnym wezwaniu z dnia 18 grudnia 2019r.

W konsekwencji zakończenia postępowania w przedmiocie przyznania stronie prawa pomocy poprzez pozostawienie przez referendarza sądowego złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpatrzenia, Przewodniczący Wydziału czynnością techniczną ponowił wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, zakreślając wymagany prawem termin oraz pouczając o skutkach jego niedotrzymania. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone stronie w dniu 14 sierpnia 2020r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 21 sierpnia 2020r. Z akt sprawy wynika, że strona pomimo prawidłowego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2019r. nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis sądowy wynosił 360 zł.

Odnosząc się do zgłoszonego przez skarżącego w piśmie z dnia 20 sierpnia 2020r. ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi Sąd wskazuje, że nie może on zmienić sytuacji strony zobowiązanej prawomocnym zarządzeniem do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 27 lipca 2020r. nie było nowym zarządzeniem w tym przedmiocie, lecz stanowiło przejaw wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2019r., w którym taki obowiązek na skarżącego został już nałożony wcześniej. Stąd, na tym etapie postępowania, wniosek skarżącego o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi nie mógł skutkować przerwaniem biegu terminu do uzupełnienia braku skargi w zakresie wpisu sądowego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu ponownie o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienia NSA: z dnia 18 września 2007r., sygn. akt II FZ 330/07; z dnia 11 stycznia 2008r., sygn. akt II FZ 616/07). Zatem w związku z bezskutecznym upływem terminu zakreślonego w wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd zobowiązany jest odrzucić skargę. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2010r., sygn. akt II FSK 621/09; z dnia 22 lipca 2010r., sygn. akt II FSK 1349/10).

Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu,

Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.