Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 472/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S.A. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2007 r. oraz na rok 2008 postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. (Data nadania w UP) A. C. pełnomocnik T. S.A. (dalej Spółki) złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2007 r. w kwocie 336.497 zł oraz na rok 2008 w kwocie 336.845 zł. Jednocześnie ze skargą pełnomocnik Spółki złożył też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został ponadto w dniu 21 marca 2011 r. uzupełnienie w/w wniosku.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że postępowanie toczyło się od 13 listopada 2009 r., kiedy to Burmistrz Z. wydał decyzję określającą podatek od nieruchomości za lata 2007-2008. Natomiast w dniu 19 października 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało bez uprzedniego wyznaczenia Spółce terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym, decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Jednocześnie pełnomocnik Spółki wskazał, że jakkolwiek G. S.A., której jest pracownikiem przeniosła swoją siedzibę na ulicę P. [...] w W. to jednak jej pracownicy nie zaprzestali odbioru przesyłek skierowanych na adres ul. B. [...]. Odbierali je w urzędzie pocztowym w pokoju nr [...] (wniosek z prośbą o pozostawianie przesyłek w urzędzie i przekazywanie zawiadomień o ich nadejściu do pokoju [...] został przez Spółkę złożony w urzędzie pocztowym).

Pełnomocnik Spółki podniósł, że pracownik G. S.A. nie otrzymał zarówno pierwszego jak i powtórnego zawiadomienia o przesyłce zawierającej decyzję z dnia [...] października 2010 r., i nastąpiło to jego zdaniem z winy Urzędu Pocztowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 wspomnianej ustawy procesowej. W myśl tego artykułu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do wniesienia skargi.

Należy podkreślić, że na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm. dalej O.p.) w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu. Na podstawie zaś § 2 w/w ustawy, w razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy.

Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika strony skarżącej brak wniesienia w terminie skargi wynikał z faktu, iż pracownik G. S.A. nie otrzymał zawiadomień o pozostawieniu przesyłki zawierającej skarżoną decyzję skierowanych na adres ul. B. [...], przez co nie dostarczył ich pełnomocnikowi Spółki.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że w czasie trwania postępowania administracyjnego pełnomocnik Skarżącej Spółki Dor. pod. A. C. zmienił adres do korespondencji przenosząc się z ul. B. [...] na ul. P. [...]. Mając na uwadze treść art. 146 O.p. Sąd stwierdza, że takie działanie pełnomocnika wypełnia znamiona wskazane w § 1 cytowanego artykułu.

Wskazać trzeba, że przy dochowaniu minimum staranności pełnomocnik Skarżącej Spółki, wiedząc o toczącym się postępowaniu odwoławczym od decyzji Burmistrza Z., z dnia [...] listopada 2009 r., powinien poinformować organ podatkowy prowadzący postępowanie o zmianie swojego adresu.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż powoływane przez pełnomocnika strony skarżącej okoliczności uzasadniające - jego zdaniem - przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługują na uwzględnienie. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wówczas, gdy pełnomocnik strony skarżącej dołożył wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej. Okoliczność powoływana przez pełnomocnika była natomiast przejawem zawinionego zaniedbania pełnomocnika jako osoby upoważnionej do odbioru korespondencji.

Dlatego też skutkiem zawinionego przez pełnomocnika Skarżącej Spółki jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Podkreślić, bowiem należy, że zaniedbania jakich dopuścił się ustanowiony przez stronę skarżącą pełnomocnik obciążają w rezultacie samą Spółkę.

Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez pełnomocnika strony skarżącej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87i § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.