Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 990/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 249a, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi MB i PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku PB w przedmiocie przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący MB i PB pismem z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...].

Skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Starszy referendarz sądowy WSA postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżący pismem z dnia [...] wnieśli sprzeciw na w.w postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Pismami z dnia [...] wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W pismach pouczono skarżących, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wskazano również, że uiszczenie wpisu sądowego przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.

Skarżący PB wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę MB i PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności.

Skarżący MB i PB na to postanowienie pismem z dnia [...] wnieśli zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie MB i PB na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odrzucenia skargi.

Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niewyrazenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności jest prawomocne od dnia [...].

Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącego należy zauważyć, że zgodnie z art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Kluczowe dla prawidłowej wykładni przytoczonego przepisu jest ustalenie znaczenia zwrotu "zbędne". Na gruncie reguł języka powszechnego zwrot "zbędny" oznacza tyle, co taki, który nie jest koniecznie potrzebny i bez którego można się obejść [tak: Wielki Słownik Języka Polskiego, dostępny pod adresem: http://www.wsjp.pl].

W ocenie starszego referendarza sądowego rozpoznającego niniejszą sprawę rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy staje się zbędne m.in. w sytuacji uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, mimo braku rozpoznania żądania skarżącego przyznania mu prawa pomocy. W takiej sytuacji rozpoznawanie wniosku w tym zakresie staje się zbyteczne, bowiem nawet jego rozpoznanie zgodnie z intencją strony nie niweczy skutków prawomocnego zakończenia postępowania.

Mając zatem na uwadze, że na skutek wydania przez NSA postanowienia z dnia [...], sygn. akt [...] wydane w niniejszej sprawie postanowienie WSA z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi jest prawomocne począwszy od dnia [...], stwierdzić należy, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.