Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 108/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Sędziowie Elżbieta Stebnicka NSA Jolanta Sikorska Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy D. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta G. w sprawie zasiłku celowego dla D. K. postanawia: wskazać Prezydenta Miasta G. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku D. K. z dnia 6 czerwca 2006r. o przyznanie zasiłku celowego


UZASADNIENIE

D. K. – urodzony 1 maja 1986 r., zameldowany na pobyt stały w D., u rodziców, a przebywający w G., gdzie wynajął mieszkanie – podaniem z 6 czerwca 2006 r. zwrócił się o pomoc finansową, na zakup żywności, wydatki mieszkaniowe i remont lokalu, do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w G., Ośrodek ten zaś – postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. [...] – przekazał podanie do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], jako właściwego w sprawie w świetle art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), gdyż pobyt w G. zameldowanego w D. wnioskodawcy – który w D. odbywa praktyczną naukę zawodu w zakładzie rzemieślniczym – jest spowodowany nieporozumieniami rodzinnymi i nie ma charakteru stałego zamieszkiwania.

Wójt Gminy D. wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podając, że miejscem zamieszkania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy pomocy społecznej, jest miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c., i w okolicznościach tej sprawy właściwą miejscowo gminą jest G.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Samo zameldowanie ma tylko ewidencyjne znaczenie, natomiast w ustawie o pomocy społecznej zameldowanie na pobyt stały stanowi istotne kryterium tylko przy ustalaniu, czy chodzi o osobę bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 tej ustawy, lecz nie jest wystarczające dla ustalenia miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, w rozumieniu art. 101 ust. 1.

Wprawdzie ustawa o pomocy społecznej nie zawiera odesłania do kodeksu cywilnego, jednak nie wprowadza też własnej definicji miejsca zamieszkania i właśnie dlatego zastosowanie znajduje art. 25 k.c. stanowiący, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

O miejscu zamieszkania osoby fizycznej nie decyduje zatem przekonanie organów, lecz jej wola, jeżeli wolę tę potwierdzają faktyczne działania, zwłaszcza opuszczenie domu rodzinnego i wynajęcie samodzielnego mieszkania.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak wyżej na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.