Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2049/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. G. kwotę 29 zł 05 groszy (słownie: dwadzieścia dziewięć złotych pięć groszy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].07.2013 r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - po rozpatrzeniu odwołania S. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]Nr [...]z dnia [...].06.2013 r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym na działkach nr ewid. [...] i [...] w M. przy ul. [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że w dniu 7.12.2012 r. PINB w [...]w związku z wnioskiem S. G. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...]w ww. budynku. Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 18.01.2013 r. ustalono, że w lokalu tym w pomieszczeniu kuchni oraz łazienki znajdują się kratki wentylacyjne. Do protokołu z czynności kontrolnych S. G. oświadczyła, że od 3,5 roku, od chwili zamieszkania w lokalu nr [...]nie działa wentylacja grawitacyjna.

Postanowieniem Nr [...]z dnia [...].04.2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" obowiązek przeprowadzenia okresowej kontroli, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) w lokalu nr [...].

W dniu 9.05.2013 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" przedstawiła opinię Nr [...]z dnia [...].04.2013 r.

Decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2013 r. organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...].

Po rozpoznaniu odwołania złożonego przez S. G. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...].06.2013 r. nie narusza przepisów prawa.

Organ wskazał, że zgodnie z § 147 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690) wentylacja i klimatyzacja powinny zapewniać odpowiednią jakość środowiska wewnętrznego, w tym wielkość wymiany powietrza, jego czystość, temperaturę, wilgotność względną, prędkość ruchu w pomieszczeniu, przy zachowaniu przepisów odrębnych i wymagań Polskich Norm dotyczących wentylacji, a także warunków bezpieczeństwa pożarowego i wymagań akustycznych określonych w rozporządzeniu. Natomiast w myśl § 149 ust. 4 rozporządzenia "W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi, wentylowanych w sposób mechaniczny lub klimatyzowanych, wartości temperatury, wilgotności względnej i prędkości ruchu powietrza w pomieszczeniach należy przyjmować do obliczeń zgodnie z Polską Normą dotyczącą parametrów obliczeniowych powietrza wewnętrznego".

Organ podniósł, że wskazaną w ww. przepisie Polską Normą jest norma PN-78/B-03421 - "Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza wewnętrznego w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi", zgodnie z którą dla okresu zimowego wilgotność względna optymalna powinna wynosić 40 - 60 %, natomiast dopuszczalna minimalna - 30%. W okresie letnim wilgotność względna optymalna powinna wynosić 40 - 55 % (przyjmując, że aktywność fizyczna w takich pomieszczeniach jest mała; dla aktywności średniej i dużej wartość ta to 40 - 60 %), a wilgotność względna maksymalna 70%. W piśmie z dnia 14.05.2013 r. S. G. wskazała, że stan techniczny jej mieszkania nie jest zgodny z Polską Normą Budowlaną, w mieszkaniu panuje bardzo wysoka wilgotność - 58 - 68 %. Organ odwoławczy podkreślił, że poziom wilgotności mieści się w przyjętych granicach.

Organ zwrócił też uwagę, że przedłożona opinia Nr [...]z dnia [...].04.2013 r. dotycząca wykonania okresowej kontroli przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) w lokalu mieszkalnym nr [...], sporządzona przez mistrza kominiarskiego S. S. potwierdza drożność przewodów kominowych w lokalu. W opinii tej stwierdzono również, iż zaburzenia ciągu wentylacyjnego powstają z powodu bardzo szczelnych okien i drzwi wejściowych.

W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego brak jest zatem podstaw do nakładania obowiązków w trybie art. 66 Prawa budowlanego oraz do dalszego prowadzenia postępowania w tej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]prawidłowo zatem umorzył wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym znajdującym się na działkach nr ewid. [...] i [...] w M..

Skargę na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].07.13 r. nr [...]złożyła S. G., zarzucając naruszenie Polskiej Normy 83/B-03430/A dotyczącej wentylacji w budynkach mieszkalnych. Zdaniem skarżącej w jej mieszkaniu norma ta nie jest zachowana, co wynika z protokołu z dnia 28.11.2012 r. z dokonanego sprawdzenia wentylacji. Skarżąca podkreśliła, że wentylacja grawitacyjna nie działa od 4 lat, co stwarza zagrożenie zatrucia gazem. Załączyła do skargi opinię z dnia [...].08.2013 r. nr [...] sporządzoną przez S. w S..

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji wydawanych przez organy administracji publicznej tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły i w związku z tym skarga została uwzględniona.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...].07.2013r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].06.2013 r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego w części obejmującej lokal mieszkalny nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym na działkach nr ewid. [...] i [...] w M. przy ul. [...].

Stosownie do art. 104 § 1 k.p.a. wszczęte postępowanie administracyjne musi zostać zakończone załatwieniem sprawy, czyli jej rozstrzygnięciem poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Decyzje administracyjne rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 kpa). Decyzją "w inny sposób kończącą sprawę w danej instancji" jest decyzja wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., tj. decyzja umarzająca postępowanie administracyjne, którą organ wydaje, gdy nie może rozstrzygnąć sprawy co do jej istoty ze względu na pojawienie się trwałej przeszkody uniemożliwiającej ukształtowanie stosunku materialnoprawnego (bezprzedmiotowość postępowania).

W doktrynie prawa i postępowania administracyjnego oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego określana jest jako brak przedmiotu postępowania. Przez przedmiot ten należy zaś rozumieć konkretną sprawę, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany do rozstrzygnięcia na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej (w formie decyzji administracyjnej) ingerencji organu administracyjnego, co oznacza, że jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu – pozytywne, czy negatywne – staje się prawnie niedopuszczalne.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać , iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 , 77 i 80 kpa, bowiem postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone wadliwie i w konsekwencji doprowadziło do przedwczesnej oceny, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Umarzając postępowanie organy oparły się wyłącznie na przedłożonej do akt sprawy opinii Nr [...]z dnia [...]kwietnia 2013r. sporządzonej przez mistrza kominiarskiego S. S. potwierdzającej drożność przewodów kominowych w lokalu i stwierdzającej , iż zaburzenia ciągu wentylacyjnego powstają z powodu bardzo szczelnych okien i drzwi wejściowych.

Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest związany ściśle z przyjętą zasadą swobodnej oceny dowodów, wyrażoną w art. 80 k.p.a. Swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny. Po pierwsze, opierać się należy na materiale dowodowym zebranym przez organ, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach prawa. Po drugie, ocena powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego i po trzecie, organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy.

Wydając zaskarżoną decyzję organy pominęły fakt, iż to na nich spoczywa obowiązek wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i ustalenia prawdy w sensie materialnym. Zakres postępowania administracyjnego wyznaczany jest treścią hipotezy normy prawnej mogącej być podstawą wydawanej decyzji.

Opinia dotycząca wykonania okresowej kontroli przewodów kominowych jest dowodem, który powinien pomóc organowi w rozstrzygnięciu kwestii faktycznej i jako taki podlega ocenie jak każdy inny dowód. Co więcej, organ nie może ograniczyć się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii, lecz obowiązany jest sprawdzić, na jakich przesłankach została ona oparta oraz skontrolować prawidłowość rozumowania jej autora w danej sprawie. Obowiązkiem organu jest również wyjaśnienie i rozważenie, czy materiał którym dysponował autor opinii był wystarczający do jej wydania.

Tymczasem organy nie dokonały żadnej oceny przedłożonej opinii przyjmując bezrefleksyjnie jej wniosek za podstawę faktyczną swego rozstrzygnięcia.

Po pierwsze należy podnieść, iż skarżące kwestionuję aby w dniu 19 kwietnia 2013r. w jej lokalu nr [...]przy ul. [...] dokonano oględzin i sprawdzenia drożności przewodów wentylacyjnych w kuchni i łazience, zaś jedyny dokument jakim jest sama opinia nie zawiera żadnej adnotacji, która potwierdzałaby obecność autora opinii w mieszkaniu skarżącej ( brak podpisu skarżącej). Po drugie brak wiedzy w oparciu o jakie badanie i przy pomocy jakich przyrządów przeprowadzono sprawdzenie, które pozwoliło na ustalenie drożności przewodów wentylacyjnych w lokalu skarżącej. Brak też w treści opinii wskazania jakichkolwiek danych technicznych potwierdzających wynik sprawdzenia ,które mogłyby podlegać weryfikacji w toku postępowania wyjaśniającego. Należy stwierdzić, iż opinia w przedłożonej formie i treści uniemożliwia jej rzetelna ocenę.

Należy także zauważyć, iż znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego protokoły z komisyjnego sprawdzenia wentylacji w mieszkaniu nr [...] z dnia 14 lutego 2012r i 28 listopada 2012r. potwierdzają znikomą wentylację ok. 0 przy zamkniętych drzwiach w kuchni i łazience a przy rozszczelnieniu okna ciąg w kuchni 0, 41- kuchnia, 0,22-0,60 w łazience.

Tymczasem opinia stanowiąca podstawę umorzenia postępowania nie przedstawia żadnych danych w zakresie stanu wentylacji pomieszczeń. Brak jest także przeprowadzenia przez organy jakiegokolwiek postępowania w zakresie ustalenia poziomu wilgotności w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi, choć uzasadnienia obu decyzji do okoliczności tej się odwołują opierając się jedynie na wskazaniach samej skarżącej zawartych w piśmie z dnia 14 maja 2013r., iż stan poziom wilgotności przekracza dopuszczalny Polską Normą PN-78/B-03421 stan.

W ocenie Sadu tak przeprowadzone postępowanie nie pozwalało organom na jednoznaczne stwierdzenie, iż stan wentylacji w lokalu skarżącej spełnia wymogi Polskiej Normy i § 147 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690) oraz § 149 ust. 4 tego rozporządzenia.

Kwestia będzie przedmiotem wyjaśnienia przez organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy , przy czym organy winny rozważyć inne środki dowodowe niż jedynie przeprowadzenie okresowej kontroli przewodów wentylacyjnych zwłaszcza, iż jak wynika z akt są one w bardzo lakoniczny sposób przeprowadzane w Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" przez tę samą osobę

Organy odniosą się także do złożonej przez skarżącą Opinii Nr [...] z dnia [...]sierpnia 2013r. S.w S., potwierdzającej w znacznej części zarzuty skarżącej.

Z tych względów uznając , iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 , 77 i 80 kpa, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I wyroku. O wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów należnych skarżącej rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.