Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1125/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. J. w dniu 21 sierpnia 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji doręczono stronie w dniu 25 lipca 2013 r. wraz z pouczeniem, że skargę od postanowienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego należy wnieść

za pośrednictwem ww. organu w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I pismo skarżącego przesłano

do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 27 sierpnia 2013 r. (doręczono organowi w dniu 28 sierpnia 2013 r.) celem nadania mu biegu. Jednocześnie zobowiązano organ m.in. do udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku uznania skargi za złożoną w terminie – o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Na wstępie wskazać należy, że podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w terminie ustanowionym w przepisie art. 53 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", tj. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś

do brzmienia art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się

za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że regułą jest wnoszenie skargi

za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.

W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1765/13, postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 995/08). W razie niezachowania terminu, skarga podlegać będzie odrzuceniu.

Mając na względzie powyżej poczynione uwagi, stwierdzić należy, że wobec doręczenia zaskarżonego postanowienia T. J. w dniu 25 lipca 2013 r., uznać należy, że ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 sierpnia 2013 r. (poniedziałek), albowiem ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, wobec czego zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy. Wobec powyższego, skoro skarżący wysłał swoją skargę bezpośrednio do sądu, to za datę nadania skargi uznać należało datę nadania przez sąd skargi do organu, tj. 28 sierpnia 2013 r., a zatem skarga została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu na jej wniesienie.

Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu - i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. - orzekł jak

w sentencji postanowienia.