Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 319/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. D. (dalej: skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Skarga została podpisana przez A. D. – małżonka skarżącej.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2014 r. wezwano A. D. do złożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwanie Sądu zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie Sądu A. D. odebrał w dniu 15 grudnia

2014 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem.

W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 22 grudnia 2014 r. brak formalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo, które w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. Brak pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1377/10, publ. Lex nr 663257).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341).

Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie A. D. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczynił zadość wezwaniu – nie uzupełnił braku skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.

Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.