Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 264/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) WSA Małgorzata Brachel –Ziaja Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej " [...]" w K. na decyzję Wojewody z dnia 28 lutego 2006r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej " [...] " w K. kwotę 957 zł (dziewięćset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania .


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. w K. złożyła w dniu 4 sierpnia 2005r. wniosek (następnie zmieniony pismem z dnia 14 września 2005r.) o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę "Budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem, z wewnętrznymi instalacjami: wodną, kanalizacyjną, gazową, co, went. mechanicznej, elektryczną, z kotłownią gazową, wraz z przesunięciem słupa oświetleniowego, przełożeniem kabla TV i włączeniem do ul. K. (budowa zjazdu), z przyłączami: gazu, kanalizacji opadowej, kanalizacji sanitarnej, wodnej i elektrycznej oraz rozbudową sieci energetycznej. Zamierzenie budowlane zostało zlokalizowane w K. przy ul. K. na działkach nr:

- budynek i przyłącz gazu wraz z przesunięciem słupa oświetleniowego, przełożeniem kabla TV na działce nr 1 obr. [...];

- budowa zjazdu i przyłącza : kanalizacji opadowej, kanał, sanitarnej, wody i inst. elektrycznej na działce 2 obr. [...];

- rozbudowa sieci energetycznej dz. nr: 2, 3 obr. [...].

Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005r. nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji.

W decyzji wymieniono pisma, w których zawarto warunki do spełnienia dla inwestora, którego zobowiązano też do ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego oraz uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Za obszar oddziaływania obiektu uznano działki nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 4 obr. [...].

Ponadto w uzasadnieniu decyzji podano, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] grudnia 2004r., a inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem organu l instancji projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska, zaś projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Projekt budowlany został uznany za kompletny, posiadający wymagane przepisami opinie, uzgodnienia pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a projektant i sprawdzający złożyli oświadczenia, że projekt budowlany został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W związku z powyższym organ l instancji uznał za zasadne zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w K. W odwołaniu wskazano, że decyzja nr [...] nie obejmuje zasilania rezerwowego z budynku nr 15 na os. [...], co wynika z powołanych w zaskarżonej decyzji pozwolenia na budowę warunków E. z dnia [...] września 2004r, znak: [...] określonych w pkt 1 b, tj. "w zakresie rozbudowy sieci: wykonać zasilanie (...) ze str. 22378 (dz. 3) oraz ze złącza kablowego nr [...] w bloku nr 15 os. [...]" (dz. nr 7). Podniesiono również, że pozwolenie na budowę na działce nr 1 obr. [...] w sposób rażący narusza interes prawny SM "[...]" jako właściciela sąsiedniej działki nr 5 i zarządcy budynków w os. [...] w otoczeniu działki nr 1, ponieważ projektowany [...] kondygnacyjny budynek o wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej 26,5 m jest usytuowany w odległości 4,1 m od granicy z działką nr 5 i spowoduje ograniczenie jej zabudowy, o co rozpoczęto już starania. Na wniosek Spółdzielni w dniu 26 kwietnia 2005r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. "Budynek mieszkalny wielorodzinny z garażem w poziomie piwnic z układem komunikacyjnym oraz infrastrukturą techniczną na działce nr 5, 2 obr. [...]". Zgodnie z opinią Wydziału Ochrony Środowiska do warunków zabudowy działki nr 5, nie będzie można wyciąć rosnących we wschodniej jej części klonów stanowiących zadrzewienie o znaczących walorach krajobrazowych i gatunkowych, co uniemożliwia odsunięcie zabudowy w tym kierunku. Zacienienie natomiast zachodniej części działki nr 5 przez projektowany [...] kondygnacyjny budynek wymusza zaprojektowanie atrakcyjnej elewacji zachodniej bez otworów okiennych lub odsunięcie się z zabudową na odległość ok. 20 m od granicy z działką nr 1. Odsunięcie od strefy zacienionej jest w praktyce niemożliwe z powodu konieczności ochrony w/w wartościowych drzew. Domagając się traktowania na równych prawach SM "[...]" i spółki "A" odwołująca się Spółdzielnia wniosła o ograniczenie zabudowy na działce nr 1 do wysokości czterech kondygnacji.

Kolejny zarzut podniesiony w odwołaniu dotyczył wykorzystania miejsc postojowych w ulicy K. dla uzupełnienia przewidzianych przez inwestora na własnym terenie. Zdaniem odwołującej się Spółdzielni miejsca postojowe wzdłuż ulicy K. nie wystarczają w pełni na parkowanie samochodów mieszkańców istniejących budynków, dlatego wydanie pozwolenia na budowę ze wskaźnikiem 0,6 miejsc na jedno mieszkanie jest nie do przyjęcia. Odwołujący się wyraził także swoje obawy co do urządzenia placu budowy na działce o powierzchni zaledwie 1219 m2 przy budowie [...] kondygnacyjnego budynku, co może spowodować zajęcie przez zaplecze budowy miejsc postojowych przy ul. K..

Wojewoda decyzją z dnia 28 lutego 2006r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej obowiązku spełnienia warunków zawartych w piśmie "E. znak [...] z dnia [...] września 2004r." i w tym zakresie orzekł, że należy spełnić warunki zawarte w piśmie "E. znak [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. Natomiast w pozostałym zakresie Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że w jego ocenie projektowana zabudowa nie ogranicza dotychczasowego sposobu korzystania z sąsiedniej nieruchomości oznaczonej jako działka nr 5 będącej własnością odwołującej się SM "[...]" a urządzonej i zagospodarowanej jako plac zabaw dla dzieci. Wzmiankowane wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że działka nr 5 jest działką budowlaną i będzie zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym. Zdaniem Wojewody wynikające z projektu zagospodarowania terenu dane wskazują, że istniejące i projektowane pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi mają zapewnione naturalne oświetlenie. Działka nr 5, co wynika z definicji działki budowlanej zawartej w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym może być działką budowlaną, a zatem prawidłowo został zaprojektowany budynek z zachowaniem przepisów § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i w ocenie Wojewody nie uniemożliwia to zabudowy tej działki.

Wojewoda wskazał też, że projektowany budynek spełnia wszelkiego rodzaju wymagania obowiązujących przepisów zarówno w zakresie jego lokalizacji, jak i rozwiązań techniczno - budowlanych, zaś jego zaplanowana wysokość jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz przepisami Prawa budowlanego. Zdaniem Wojewody wnioskowane obniżenie wysokości zabudowy do czterech kondygnacji nie znajduje uzasadnienia na gruncie obowiązującego prawa i stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie uprawnień wynikających z decyzji o warunkach zabudowy. Także żądanie zapewnienia w ramach własnego terenu miejsc parkingowych w ilości jedno miejsce parkingowe na jedno mieszkanie jest również nieuzasadnione. Miejsca parkingowe wzdłuż ulicy K. nie stanowią infrastruktury osiedlowej SM "[...]", lecz stanowią część drogi gminnej, zatem są ogólnodostępne, a ich sposób wykorzystania określa zarządca drogi. Ponadto zarówno ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, jak i zarządca drogi nie określają żadnego wskaźnika ilości miejsc parkingowych, zaś przyjęta w projekcie konieczność zapewnienia potrzeb w zakresie miejsc parkingowych na terenie inwestycji na poziomie 0,6, a w pozostałym zakresie możliwość korzystania z ogólnodostępnych miejsc parkingowych wzdłuż ulicy K. została potwierdzona przez zarządcę drogi jako poprawna.

Odnośnie zarzutu dotyczącego niezgodności decyzji z wydanymi warunkami "E." z dnia [...] września 2004r. Wojewoda przeprowadził postępowanie wyjaśniające i ustalił, że zatwierdzony projekt budowlany odpowiada w pełni uzgodnieniu dostawcy energii elektrycznej "E." Rejonu Dystrybucji [...] z dnia [...] października 2005r., znak: [...]. Zgodnie z jego treścią przyjęte w projekcie rozwiązania są zgodne z warunkami przyłączenia z dnia 10 sierpnia 2005r., znak: [...]. Z uwagi na powyższe zaskarżoną decyzję Wojewoda w tym zakresie zmienił. W pozostałym zakresie organ odwoławczy uznał decyzję organu l instancji za zgodną z prawem.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w K., zarzucając zaskarżanej decyzji:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: art. 5 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegającą na przyjęciu, iż projektowany budynek na działce 1 spełnia wymagania obowiązujących przepisów prawa zarówno w zakresie jego lokalizacji jak i rozwiązań techniczno - budowlanych, bez jednoczesnego uwzględnienia przesłanki określonej w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którą projektowany budynek winien zapewnić poszanowanie występujących w obszarze jego oddziaływania, uzasadnionych interesów osób trzecich; art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na naruszeniu konstytucyjnego obowiązku równego traktowania stron skutkujące faktycznym naruszeniem przysługującego stronie skarżącej prawa własności nieruchomości stanowiącej działkę nr 5;

§ 13 i § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 5 Prawa budowlanego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku uwzględnienia wpływu realizacji budynku na działce nr 1 w zakresie wymagań dotyczących norm naturalnego oświetlenia na zamierzoną przyszłą realizację inwestycji budowlanej na działce nr 5;

2. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:

-art. 6 kpa poprzez pominięcie przy wydawaniu decyzji administracyjnej przepisu zawartego w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego;

-art. 7 kpa poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj. brak ustalenia wpływu realizacji inwestycji na działce nr 1 na prawo własności strony skarżącej w odniesieniu do działki nr 5 wraz z jednoczesnym brakiem uwzględnienia przy załatwianiu sprawy słusznego interesu strony skarżącej;

-art. 11 kpa polegające na braku należytego wyjaśnienia przez organ administracyjny zasadności przesłanek, którymi kierował się przy wyrażaniu zgody na realizację inwestycji na działce nr 1, mając na względzie treść zarzutów zgłoszonych w toku postępowania administracyjnego przez stronę skarżącą;

-art. 77 § 1 kpa polegające na braku przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego, w tym w szczególności braku przeprowadzenia dowodu na okoliczność oddziaływania projektowanego budynku na działce nr 1 na możliwość zamierzonych, przyszłych inwestycji budowlanych na działce nr 5;

-art. 107 § 3 kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Wojewody, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie-na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości podwójnej minimalnej stawki opłat za czynności radców prawnych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2006r. sygn. akt II SA/Kr 568/06 oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2006r. sygn. akt II OZ 1237/06 uchylił postanowienie WSA w Krakowie. Następnie postanowieniem z dnia 23 lutego 2007r. WSA w Krakowie uzależnił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez skarżącą w terminie 21 dni od daty otrzymania postanowienia kaucji w wysokości [...] milionów złotych na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji, a wobec nieuiszczenia kaucji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zażalenie na to postanowienie WSA w Krakowie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 19 września 2007r. sygn. akt II OZ 779/07.

WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2007r. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa z uwagi na toczące się przed NSA postępowanie w sprawie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

NSA wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009r. sygn. akt II OSK 1868/07 oddalił skargę kasacyjną "A" Sp. z o.o. w K. od wyroku WSA w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 886/05, którym to wyrokiem uchylono decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

W związku z powyższym WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 25 lutego 2009r. podjął z urzędu postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie do art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu l instancji podlegają uchyleniu, ale z innych powodów niż podniesione w skardze.

W przedmiotowej sprawie kontroli ze strony Sądu podlega decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Wydanie takiej decyzji, stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, musi być poprzedzone zbadaniem, czy przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przez co w niniejszej sprawie należy rozumieć decyzję o warunkach zabudowy - zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem treść decyzji o warunkach zabudowy niewątpliwie stanowi jeden z elementów oceny prawidłowości decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Tymczasem dla niniejszej inwestycji decyzja o warunkach zabudowy wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] maja 2005r., a także poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2004r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2007r. sygn. akt II SA/Kr 886/05. Wyrok ten uprawomocnił się, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009r. sygn. akt II OSK 1868/07 oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez "A" Sp. z o.o. Zatem decyzja o warunkach zabudowy dotycząca przedmiotowej inwestycji została wyeliminowana z obiegu prawnego.

Skoro decyzja o warunkach zabudowy została prawomocnie uchylona, decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dotycząca tej samej inwestycji utraciła swoją podstawę, ponieważ, jak wskazano wyżej treść decyzji o warunkach zabudowy stanowi niejako ramy, w których musi zmieścić się projekt budowlany stanowiący integralną część pozwolenia na budowę. Zatem decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 8 kpa uchylenie decyzji, która stanowiła oparcie dla innej, jest podstawą do wznowienia postępowania w sprawie wydania tej innej decyzji. Natomiast zgodnie z: art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa sąd administracyjny uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym zachodzi konieczność rozstrzygnięcia, czy uchylenie decyzji o warunkach zabudowy dla danej inwestycji należy rozumieć jako "naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa w sprawie wydania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla tej samej inwestycji, a tym samym, czy uchylenie decyzji o warunkach zabudowy daje sądowi administracyjnemu podstawę do uchylenia także pozwolenia na budowę. Wprawdzie w niniejszej sprawie nie można postawić organowi wydającemu decyzję o pozwoleniu na budowę zarzutu, że w czasie jej wydawania dopuścił się naruszenia prawa przez fakt oparcia decyzji o pozwoleniu na budowę na później uchylonej decyzji o warunkach zabudowy, gdyż w dniu orzekania przez organ decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji pozostawała w obrocie prawnym i organ nie dopuścił się "naruszenia prawa"( jeżeli przyjąć wąskie rozumienie terminu "naruszenie prawa"), jednakże w ocenie Sądu prawidłowa interpretacja art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa wymaga rozszerzającego rozumienia "naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego". Sąd administracyjny jest zobowiązany do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b także wtedy, gdy kontrolowana decyzja opierała się na innej decyzji, która następnie została uchylona, mimo tego, że organowi wydającemu kontrolowaną decyzję nie można postawić zarzutu naruszenia prawa w dniu jej wydawania. Odnosząc te rozważania do okoliczności niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że późniejsze uchylenie decyzji o warunkach zabudowy należy uznać za naruszenie prawa, ponieważ wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy jest wadą postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę. Wada ta powstała wprawdzie w wyniku okoliczności niezależnych od organów wydających pozwolenie na budowę, jednakże celem przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa nie jest wskazanie nieprawidłowości w postępowaniu organów administracji, lecz przede wszystkim ochrona obiektywnego porządku prawnego. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 listopada 2006r. sygn. akt II OSK 1321/05, że "Nie można pojęcia "naruszenia prawa" o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa ograniczać do sytuacji, gdy zachodzi prosta sprzeczność między treścią przepisu, a sposobem jego zastosowania przez organ administracji. W postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji z naruszeniem prawa rozumie się także takie sytuacje, w których organowi administracji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów w chwili wydawania decyzji. Dotyczy to na przykład niektórych podstaw wznowienia postępowania administracyjnego np. określonych w art. 145 § 1 pkt 5 i 8 kpa, czy też w art. 145a k.p.a. Tak więc w razie stwierdzenia przez sąd, że akt kontrolowany narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, to zachodzi podstawa do uchylenia takiego aktu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1b ppsa, bowiem dyspozycja tego przepisu ma na celu przede wszystkim ochronę obiektywnego porządku prawnego. Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 8 października 2008r. II GSK 355/08 i w wyroku składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 stycznia 2006r. l OPS 4/2005. Na konieczność rozszerzającej interpretacji pojęcia "naruszenia prawa" w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa wskazuje się także w doktrynie ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" - Marta Romańska, Hanna Knysiak - Molczyk, Tadeusz Woś - Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis wydanie II -komentarz do art. 145 ppsa oraz Tadeusz Kiełkowski "Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego jako przesłanka uchylenia decyzji przez sąd administracyjny", Przegląd Prawa Publicznego z 2008 nr 4).

Należy również przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2005r. sygn. akt OSK 832/04, zgodnie z którym "uchylenie przez Sąd decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, przesądza - w przypadku zaskarżenia do Sądu Administracyjnego decyzji o pozwoleniu na budowę - o konieczności uchylenia również tego pozwolenia. Pozwolenie na budowę zostało bowiem wydane w oparciu o pozytywną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a to wyczerpuje przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa w związku z art. 745 § 7 pkt 8 kpa".

Oprócz wskazanych wyżej powodów przemawiających za uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę należy również podnieść, że organy prowadzące postępowanie administracyjne nie wezwały inwestora do uzupełnienia braku wniosku o pozwolenie na budowę polegającego na nieprawidłowym umocowaniu pełnomocnika. Z odpisu KRS (k. 46 akt adm. l instancji) wynika, że umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "A" przewiduje, że w imieniu spółki jedynie do składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych do kwoty [...] złotych uprawniony jest jeden członek zarządu, a w pozostałych przypadkach konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu łącznie lub jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Ponieważ umowa spółki milczy w kwestii reprezentacji spółki w sprawach niemajątkowych, a do takich należy niewątpliwie złożenie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 205 § 1 Kodeksu spółek handlowych do składania oświadczeń w imieniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Tymczasem upoważnienie udzielone przez inwestora E. K. (k. 1 akt adm. l instancji) zostało podpisane jedynie przez wiceprezesa zarządu inwestora D. B.. Dlatego należy uznać, że inwestor nie był prawidłowo reprezentowany, co stanowi naruszenie art. 30 § 3 kpa.

Odnośnie zarzutów skargi Sąd uznał je za niezasadne podzielając w tym zakresie stanowisko organu odwoławczego.

Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności Sąd orzekł jak w pkt l sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 135 ppsa.

W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 957 złotych, na którą złożyła się kwota 700 złotych uiszczona przez skarżącego tytułem wpisu od skargi i wniesionych w sprawie zażaleń do NSA, kwota 17 złotych uiszczona tytułem opłaty od pełnomocnictwa oraz kwota kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 złotych ustalona na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002r, Nr 123, poz. 1058 ze zm.)oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie podwójnej stawki kosztów zastępstwa procesowego nie jest uzasadniony nakładem pracy pełnomocnika, tym bardziej, że skarga nie została uwzględniona wskutek zasadności zarzutów w niej zawartych, lecz innych okoliczności.