Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 406/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 2, art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 ust. 2 w zw. z art. 141  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi A. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione w sprawie wydania decyzji na podstawie art. 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia "[...]" o nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za nieuzasadnione zażalenie A. U. na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta Miasta wniosku o wydanie z urzędu decyzji na podstawie art. 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Na postanowienie to skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożył A. U.. Zarzucił mu rażące naruszenie art. 104, 35, 6, 7 i 61 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 rok, Nr 153, poz.1270 z późn. zm) działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. skarga przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, ale jedynie takie, na które służy zażalenie, bądź też kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii postanowień. Nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie przysługuje na nie także zażalenie.

W myśl zaś art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko

w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest zamknięty. Przedmiotowe postanowienie nie zostało przez ustawodawcę zaliczone do katalogu postanowień zaskarżalnych. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie załatwiane jest bowiem w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie ( art. 37 ust. 2 w zw. z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Nie ulega też wątpliwości, iż zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania

w sprawie, ani też nie rozstrzyga jej co do istoty.

Mając na uwadze powyższe, sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.