Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 395/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 czerwca 2015 r. sygn. akt V SAB/Wa 16/15 w zakresie pozostawienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na bezczynność N. C. B. i R. w przedmiocie wniosków o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek S. Sp. z o.o. w W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi spółki na bezczynność Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

W uzasadnieniu Sąd I instancji przedstawił, że S. Sp. z o.o. w W. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w sprawie pięciu wniosków o dofinansowanie realizacji projektów. Jednocześnie został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został podpisany w imieniu spółki przez T. K..

Sąd I instancji w związku ze złożoną skargą wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych tj. złożenie dokumentu, z którego wynika umocowanie T. K. do podpisania wniosku w imieniu spółki – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie zostało doręczone spółce [...] kwietnia 2015 r. i mimo upływu terminu spółka nie uzupełniła braku formalnego wniosku.

W związku z niewypełnieniem wezwania Sądu I instancji, Sąd opierając się na przepisie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) pozostawił wniosek spółki bez rozpoznania.

T. K. w imieniu S. Sp. z o.o. w W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji. W zażaleniu tym zażądał uchylenia zaskarżonego postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania oraz umożliwienia spółce dostępu do Sądu poprzez kontynuowanie sprawy. W uzasadnieniu skarżący zaprezentował swoje stanowisko w sprawie, a w załączniku pisma przesłał odpis umowy – akt notarialny spółki z [...] grudnia 2014 r., odpis z Aktualnego Rejestru handlowego dział B nr [...], Uchwałę Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki S. nr [...], odpis Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] czerwca 2015 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie zarządzeniem z [...] marca 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał skarżącego T. K. – działającego w imieniu skarżącej spółki S. - do uzupełnienia braku formalnego wniosku o prawo pomocy poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika jego umocowanie do podpisania wniosku w imieniu S. Sp. z o.o. z W. – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W związku z tym, że w rozpoznawanej sprawie T. K. nie wykonał w ustawowym terminie obowiązków nałożonych na niego w wezwaniu zasadnie Sąd I instancji pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Zgodnie bowiem z art. 49 ustawodawca przewidział siedmiodniowy dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pism składanych do sadu administracyjnego, dając w ten sposób stronie możliwość przedstawienia swojej argumentacji i stosowanych dowodów. Jednakże, w niniejszej sprawie brak działania ze strony skarżącego w zakreślonym przez sąd terminie wskazuje jednoznacznie, że skarżący nie zastosował się w sposób prawidłowy do wezwania sądu, realizując w ten sposób ustawową przesłankę warunkującą pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

W przedstawionym stanie faktycznym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo pozostawił na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek skarżącego T. K. bez rozpoznania, gdyż z uwagi na nie wypełnienie przez skarżącego wezwania – to jest przedłożenia stosowanego dokumentu, z którego wynika jego umocowanie do działania w imieniu S. Sp. z o.o. - Sąd nie mógł dokonać prawidłowej oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.