Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 29/96
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1996-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 23
journal: Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312
law: Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 16 maja 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo celne.
Teza: Zakwalifikowaniu do tej samej stawki celnej podlegają importowane, nie różniące się istotnie materiały do pakowania soków i napojów /kartony/ choć przywożone są z zagranicy w formie ukształtowanej w sposób dostosowany do różnych maszyn produkcyjnych.

TEZY

Zakwalifikowaniu do tej samej stawki celnej podlegają importowane, nie różniące się istotnie materiały do pakowania soków i napojów /kartony/ choć przywożone są z zagranicy w formie ukształtowanej w sposób dostosowany do różnych maszyn produkcyjnych.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie klasyfikacji celnej opakowań na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 29 lutego 1996 r. SA/Ka 19/95

oddala rewizję nadzwyczajną.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Celnego w K. decyzją zawartą w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD Nr 180440/001225 z dnia 6 czerwca 1994 r. sklasyfikował sprowadzone z zagranicy przez Przedsiębiorstwo Produkcyjne "D i M" w R. kartony do napojów i soków według kodu PCN 48113900.

Prezes Głównego Urzędu Ceł po rozpatrzeniu odwołania wymienionego Przedsiębiorstwa od decyzji organu I instancji, decyzją z dnia 12 sierpnia 1994 r. (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, że zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ oraz zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 26 listopada 1992 r. w sprawie wniosków o wszczęcie postępowania celnego /M.P. nr 38 poz. 279/ podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą jest obowiązany dostarczyć do granicznego miejsca odpraw celnych i zgłosić do odprawy celnej towary, będące przedmiotem tego obrotu oraz złożyć wnioski o wszczęcie postępowania celnego na formularzu SAD lub na zestawie SAD z wypełnionymi polami, w tym polami 31 i 33.

W jednolitym dokumencie administracyjnym SAD Nr 180440/001269 z dnia 16 czerwca 1994 r. w polu 31 importer wpisał papier opakowaniowy, a w polu 3 kod 481139000 taryfy celnej importowej. Zgodność rodzaju importowanego towaru po przeprowadzeniu rewizji poświadczył starszy kontroler celny w polu 52 dokumentu. Wielowarstwowy papier powlekany, nawijany w belach o szerokości przekraczającej 15 cm, obejmuje pozycja 8411. Proponowana przez ww. Przedsiębiorstwo podpozycja 48 1920 obejmuje opakowania kartonowe z nadrukiem, nie posiadające zgrzewnego dna i zamknięcia, ale uformowane do postaci kartonika oraz gotowe kartony, pudła i torby. W związku z tym Prezes GUC nie znalazł podstawy do uwzględnienia odwołania i zmiany zaskarżonej decyzji.

W skardze od tej decyzji Jerzy M. - właściciel Przedsiębiorstwa Produkcyjnego "D i M" w R. wniósł o jej uchylenie i zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 par. 1 i art. 88 Kpa na skutek błędnego ustalenia, że importowane przez niego kartony opakowaniowe do napojów oraz soków owocowych nie są uformowane w postaci kartonika i nie są składanymi kartonami, a w konsekwencji błędne zakwalifikowanie ich do pozycji 4811 taryfy celnej, zamiast do pozycji 4819 tej taryfy.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi Jerzego M. wyrokiem z dnia 29 lutego 1996 r. (...) uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa GUC i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w K. z dnia 6 czerwca 1994 r., zawartą w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD Nr 180440/001225 i zasądził od Prezesa GUC na rzecz skarżącego kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy podzielić pogląd o zakwalifikowaniu spornego materiału pakunkowego "Tetra Pac" do pozycji 4819 taryfy celnej importowej. Do takiego wniosku doszedł Sąd po przeanalizowaniu brzmienia pozycji 4811 i 4819 taryfy celnej, uwagi 7 do działu 48 i po zapoznaniu się z wyglądem przedmiotowego materiału i sposobem jego wykorzystania. W świetle tego materiału dowodowego NSA podzielił poglądy wyrażone w skardze, że pozycja 4811 obejmuje materiały do pakowania prostego lub do dalszej istotnej obróbki. Z treści tej pozycji i uwagi 7 do działu 48 wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że pozycja ta obejmuje wyłącznie papier, tekturę, watę celulozową i wstęgi z włókien celulozowych powlekane, impregnowane, barwione powierzchniowo, ozdobione lub drukowane powierzchniowo w zwojach i arkuszach, opisanych pod lit. "a" i "b" tej uwagi. Zdaniem NSA trudno uznać sporny materiał pakunkowy za papier, tekturę, watę celulozową lub wstęgi z włókien celulozowych. Z tego względu nie ma znaczenia w jakiej postaci jest on importowany czy w postaci opisanej pod lit. "a" lub "b" uwagi 7. Materiał ten jest zadrukowany tekstem, przydatnym tylko do konkretnej produkcji skarżącego, bowiem posiada wymiary i tłoczenia do specjalnej maszyny na uformowanie w pudełka z jednoczesnym zapakowaniem w nie - w ciągu technologicznym - napojów lub soków owocowych. Materiał ten spełnia funkcję kartonu w rozumieniu pozycji 4819 taryfy celnej i dlatego należy uznać go za karton do pakowania soków i napojów.

Zdaniem NSA za takim zakwalifikowaniem tego materiału przemawia również kwalifikowanie przez organy celne do poz. 4819 materiału opakowaniowego "Combi Bloc". Okoliczność, że jest on importowany "w rękawie" nie uzasadnia różnicy tych materiałów tylko z tego względu, że inny jest sposób pracy maszyn "Tetra Pak" i "Combi Bloc" we wstępnym uformowaniu tych materiałów. W istocie materiały te spełniają taką samą funkcję.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za jednakowym traktowaniem obu tych materiałów opakunkowych przemawia zasada równości podmiotów gospodarczych wobec prawa. Z tych względów Sąd ten doszedł do przekonania, że decyzje organów celnych obu instancji w następstwie błędnych ustaleń faktycznych zostały wydane z naruszeniem art. 23 ust. 1 Prawa celnego i par. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 128 poz. 591/. Decyzje te podlegają zatem uchyleniu na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 1 i 3 Kpa.

Powyższy wyrok zaskarżył Minister Sprawiedliwości. W rewizji nadzwyczajnej zarzucił temu wyrokowi rażące naruszenie art. 207 par. 5 Kpa w związku z art. 23 ust. 1 Prawa celnego oraz stawką celną na towary przywożone z zagranicy w wysokości określonej w taryfie celnej /stanowiącej załącznik nr 1 do cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r./, zamieszczoną pod pozycją 481139000 z uwzględnieniem uwagi 7a do działu 48 taryfy celnej importowej. Minister Sprawiedliwości wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi.

Po rozpatrzeniu rewizji nadzwyczajnej Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że zawarte w niej zarzuty są bezpodstawne. Naczelny Sąd Administracyjny dokonał bowiem starannej, wnikliwej i wszechstronnej analizy stanu faktycznego sprawy oraz kontroli zakwalifikowania przez organy celne importowych towarów z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa celnego. Ponadto Sąd ten dokładnie przeanalizował treść spornych pozycji 4811 i 4819 taryfy celnej i uwagi 7 do działu 48 oraz trafnie uznał, że importowane kartony opakowaniowe do napojów i soków owocowych do maszyn "Tetra Pak" i "Combi Bloc" posiadają takie same cechy wyrobu, który jest gotowym materiałem służącym do pakowania napojów i soków i dlatego powinny być zakwalifikowane do jednej i tej samej pozycji taryfy celnej i objęte kodem 4819. Sąd Najwyższy podziela to stanowisko, za którym przemawia materiał porównawczy, okazany Sądowi na rozprawie w toku rozpatrywania rewizji nadzwyczajnej. Oględziny tego materiału potwierdzają trafność wywodów i wyprowadzonych z nich przez NSA wniosków oraz prawidłowość kwalifikacji prawnej tego materiału przez ten Sąd. Odmienne zakwalifikowanie przez organy celne takich samych importowanych kartonów do wymienionych wyżej maszyn jest nieuzasadnione. W taryfie celnej prawodawca kwalifikuje do pozycji 4811 kodu tylko papier, tekturę, watę celulozową i wstęgi z włókien sztucznych, czyli towary służące do prostego pakowania lub dalszej obróbki, np. do drukowania. Natomiast do pozycji 4819 kodu prawodawca kwalifikuje gotowe materiały, służące do pakowania, którym niewątpliwie są będące przedmiotem importu kartony do produkcji soków i napojów. Zasługuje na aprobatę stwierdzenie NSA, że za jednakowym traktowaniem obu tych materiałów opakunkowych przemawia zasada równości podmiotów gospodarczych importujących do różnych maszyn takie same w istocie kartony, a nie różnicowanie ich z punktu widzenia nieistotnych cech i niewłaściwe kwalifikowanie do różnych pozycji taryfy celnej. Dlatego zakwalifikowaniu do tej samej stawki celnej podlegają importowane, nie różniące się istotnie materiały do pakowania soków i napojów /kartony/, choć przywożone są z zagranicy w formie ukształtowanej w sposób dostosowany do różnych maszyn produkcyjnych.

Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy nie dopatrzył się uzasadnionych podstaw do uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej. Dlatego Sąd Najwyższy na zasadzie art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189/ i art. 393[12] Kpc orzekł, jak w sentencji.