Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 7/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Stwierdzono, że nastąpiła przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1 i 4 i art. 17 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska (spr.) Elżbieta Stebnicka po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi H. K. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2/04 w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003r., Nr [...] w przedmiocie uzgodnień w zakresie ochrony środowiska p o s t a n a w i a 1) stwierdzić, że w postępowaniu w tej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, 2) przyznać H. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sumę pieniężną w wysokości 6.000 (sześć tysięcy) złotych, 3) zwrócić H. K. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

H. K. w piśmie z dnia 13 marca 2006r. wniosła skargę o stwierdzenie, że postępowanie z jej skargi na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003r. była prowadzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sposób przewlekły. W uzasadnieniu tej skargi H. K. podniosła, że pomimo wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 29 stycznia 2004r., w którym Sąd ten uznał się za niewłaściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy wskazując jednocześnie właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, akta sprawy zostały przekazane temu Sądowi dopiero po upływie dwóch lat od dnia wydania powołanego postanowienia. Skarżąca domaga się zasądzenia na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 10.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że w styczniu 2004r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga H. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia [...] października 2003r. uzgadniające w zakresie ochrony środowiska warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie składowiska odpadów komunalnych (etap II) na działce [...] w miejscowości [...] w gminie [...]. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał się niewłaściwym i wskazał właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania przedmiotowej skargi. W styczniu 2006r. skarga została przekazana według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, gdzie została zarejestrowana w repertorium IV SO/Wa 9/06. Przy piśmie z dnia 20 stycznia 2006r. skarga została przekazana Ministrowi Środowiska na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) ze skutkiem przewidzianym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt administracyjnych sprawy. Minister Środowiska na dzień wniesienia skargi na przewlekłość powyższych czynności nie dokonał.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do brzmienia art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179., poz. 1843) zwanej dalej ustawą i znajdującej zastosowanie przy rozpoznawaniu skarg na przewlekłe rozpoznawanie spraw m. in. w postępowaniach sądowych, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (ust. 1). Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (ust. 2).

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przez dwa lata po wydaniu powołanego wyżej postanowienia, w którym Sąd ten uznał się za niewłaściwy do rozpoznania skargi na postanowienie Ministra Środowiska z dnia 10 grudnia 2003r. nie przesłał tej skargi sądowi właściwemu, co uniemożliwiało nadanie jej biegu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stosownie do treści art. 98 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Fakt ten przemawia za uznaniem, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu nastąpiła przewlekłość w rozumieniu powołanych przepisów ustawy, skoro Sąd ten czynność techniczną, która winna zostać wykonana niezwłocznie po zakończeniu czynności procesowych w sprawie (wydaniu wskazanego postanowienia), wykonał z dwuletnim opóźnieniem.

Sąd uwzględnił również żądanie skarżącej w zakresie przyznania sumy pieniężnej od Skarbu Państwa, uznając za odpowiednią kwotę 6.000 zł. Przy ustalaniu wysokości tej kwoty Sąd miał na uwadze z jednej strony okres oczekiwania na przesłanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu sądowi właściwemu, z drugiej zaś charakter sprawy i jej znaczenie dla strony skarżącej.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 i 4 i art. 17 ust. 3 ustawy orzekł jak w sentencji.