Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 119/97
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 1998-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: par. 6 ust. 3
journal: Dz.U. 1995 nr 7 poz. 34
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych.
Teza: Wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych - można uznać za remont. Natomiast przez ulepszenie należy rozumieć unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych.

W świetle tych kryteriów, pomalowanie pomieszczeń, naprawa instalacji, wymiana zużytych elementów lokalu np. okien, drzwi to niewątpliwie nakłady, które nie zwiększają wartości użytkowej wynajmowanego pomieszczenia i nie zmieniają jego charakteru. Wydatki z tego tytułu należy zatem potraktować jako wydatki na remont, które w całości stanowią koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

TEZY

Wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych - można uznać za remont. Natomiast przez ulepszenie należy rozumieć unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych.

W świetle tych kryteriów, pomalowanie pomieszczeń, naprawa instalacji, wymiana zużytych elementów lokalu np. okien, drzwi to niewątpliwie nakłady, które nie zwiększają wartości użytkowej wynajmowanego pomieszczenia i nie zmieniają jego charakteru. Wydatki z tego tytułu należy zatem potraktować jako wydatki na remont, które w całości stanowią koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Za uzasadniony należy uznać zarzut skargi, że decyzje obu instancji podatkowych zostały wydane bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia czy i w jakim zakresie poniesione przez skarżącą nakłady na wynajęty lokal dla prowadzonej działalności gospodarczej mogą być zrekompensowane przez zaliczenie ich bezpośrednio w koszty działalności.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki na ulepszenie /przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację/ środków trwałych, które zgodnie z odrębnymi przepisami powiększają wartość tych środków /chodzi o wartość początkową/ stanowiącą podstawę naliczenia odpisów amortyzacyjnych.

Te "odrębne" przepisy zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środka trwałego /Dz.U. nr 7 poz. 34 ze zm./. Również według par. 6 ust. 3 tego rozporządzenia ulepszenie polega na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. W świetle przytoczonych przepisów wydatki na ulepszenie stanowią dla najemcy inwestycję w obcych środkach trwałych, która może być rekompensowana tylko w formie odpisów amortyzacyjnych.

Ani ustawa ani rozporządzenie nie definiują tych pojęć. Nie określają również znaczenia terminu "remont". Przyjmuje się, że wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych - można uznać za remont. Natomiast przez ulepszenie należy rozumieć unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych /por. Irena Ożóg: Amortyzacja podatkowa, Vademecum Podatnika i, wyd. Difin W-wa 1995 r. "Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne 1996 r." - Oficyna wydawnicza "Unimex" Wrocław 1996 r./.

W świetle tych kryteriów, pomalowanie pomieszczeń, naprawa instalacji, wymiana zużytych elementów lokalu np. okien, drzwi to niewątpliwie nakłady, które nie zwiększają wartości użytkowej wynajmowanego pomieszczenia i nie zmieniają jego charakteru.

Wydatki z tego tytułu należy zatem potraktować jako wydatki na remont, które w całości stanowią koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie nie można jednoznacznie zakwalifikować wydatków skarżącej związanych z nakładami na wynajęte pomieszczenie jako poniesionych na ulepszenie lub remont. Brak jakichkolwiek ustaleń w jaki sposób poprzednio był użytkowany lokal, czy i kiedy był remontowany przed wynajęciem skarżącej. Okoliczności te były powoływane przez podatniczkę zarówno w postępowaniu przed organem I instancji jak i w odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego.

W ocenie Sądu skarżąca niezależnie od prac remontowych podyktowanych stanem technicznym lokalu przeprowadziła jego modernizację. Jednak przyjęcie przez organy podatkowe, że całość poniesionych nakładów w związku z dostosowaniem pomieszczeń do celów prowadzonej działalności należy uznać za inwestycję w środkach trwałych - budzi zastrzeżenia.

Ocenę przedmiotowych wydatków dokonano w zasadzie na podstawie korespondencji pomiędzy skarżącą, a właścicielem lokalu, w oparciu o zakupy materiałów budowlanych. Z akt sprawy nie można się zorientować, czy skarżąca dysponuje kosztorysem powykonawczym na te roboty. Organom orzekającym w rozpoznawanej sprawie nie może być nieznana zasada nakazująca dążenie w postępowaniu do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

W związku z tym przy ponownym rozpatrzeniu sprawy na pewno niezbędne będzie przesłuchanie w charakterze świadka poprzedniego użytkownika wynajmowanych pomieszczeń, celem wyjaśnienia ich stanu technicznego i wykorzystania, a także przeprowadzenie dowodów umożliwiających ustalenie charakteru i istoty robót budowlanych wykonanych na zlecenie skarżącej w przedmiotowym lokalu. Niewykluczone, że w przypadku braku odpowiedniej dokumentacji mogą być potrzebne opinie biegłych.

Skoro więc zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy skutkuje to ich uchylenie.

Dlatego na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczono jak w sentencji.