Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 922/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: journal: M.P. 2004 nr 56 poz 958 art. 194, art. 59 par.1, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
law: Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1213/08 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1213/08 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości uposażenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1213/08 oddalił wniosek M. B. o przekazanie sprawy z jego skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie ustalenia wysokości uposażenia - do rozpoznania innemu sądowi. Odpis tego postanowienia wraz z informacją, że na to postanowienie nie przysługuje środek odwoławczy został skarżącemu doręczony w dniu 3 października 2008 r. i w tym też dniu skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 16 października 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1213/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 23 września 2008 r., podnosząc, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływanej jako P.p.s.a.), zażalenie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu. W związku z tym, że zaskarżonym postanowieniem Sąd nie przekazał sprawy do rozpoznania innemu sądowi administracyjnemu, bowiem brak było do tego podstaw, oddalił wniosek strony. Sąd I instancji wskazał, że przepis art. 194 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należy stosować zgodnie z jego literalnym brzmieniem, co oznacza, że odwołanie przysługuje tylko na postanowienie przekazujące sprawę do rozpoznania innemu sądowi administracyjnemu.

Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył M. B. zarzucając m.in. "uporczywą odmowę do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez uzasadnionej zwłoki przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika więc, że jeżeli nie istnieje przepis, który upoważnia strony do wniesienia zażalenia na konkretne rozstrzygnięcie przewidziane w ustawie lub kwestionowane rozstrzygnięcie nie zostało ujęte w zamkniętym katalogu w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a., to zażalenie na takie rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne.

W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 P.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi. Prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych. Stwierdzić należy, iż Sąd I instancji właściwie podniósł, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego o którym mowa w art. 194 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przysługuje stronie jedynie w przypadku o jakim stanowi art. 59 § 1 tej ustawy, to jest jedynie wówczas, gdy sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi.

W związku z tym, skoro postanowienie Sądu I instancji wydane było w przedmiocie odmowy przekazania sprawy innemu sądowi, to możliwość zaskarżenia tego orzeczenia nie wynika z art. 194 § 1 P.p.s.a. i przy tym nie istnieje na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi inny przepis, dopuszczający możliwość zaskarżenia tego rodzaju postanowienia, zatem uznać należy, że nie jest ono zaskarżalne w drodze zażalenia.

W związku z powyższym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2008 r. odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 23 września 2008 r. odpowiada prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.