Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 126/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 marca 2012 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...]. Pismem tym organ w odpowiedzi na żądanie doręczenia jej odpisu odpowiedzi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wyjaśnił, iż stosownie do treści art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm.) stronie przysługuje prawo przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów, zaś organ obowiązany jest jej to umożliwić, jednakże nie ma on obowiązku sporządzenia na żądanie strony i przesłania takich odpisów. Jest to uprawnienie z którego strona może korzystać jedynie osobiście.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], którego dotyczy skarga, stanowiło odpowiedź organu na żądanie podjęcia czynności nadzorczych nad MOPS, w celu przyznania jej środków na dojazdy di Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.

Zatem rozważenia w niniejszym postępowaniu wymagało, czy zaskarżone skargą pismo organu jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ppsa.

Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa, tj. nie stanowi indywidualnej interpretacji podatkowej, nie jest również aktem prawa miejscowego, czy też innym aktem z zakresu administracji publicznej wydanym przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego, ani również aktem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.

Wreszcie, w ocenie tutejszego Sądu, nie stanowi ono również jednej z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: akt lub czynność nie ma charakteru decyzji lub postanowienia, jest podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, ma charakter publicznoprawny. Co jednak najistotniejsze czynność taka (lub akt) dotyczyć musi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Właśnie tej przesłanki nie wypełnia zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zawiera ono jedynie informację o zakresie kompetencji organu oraz wyjaśnienie przysługujących stronie praw w zakresie dostępu do akt administracyjnych. Powyższe prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Jednocześnie zauważyć należy, iż nawet uznając, iż wskazane pismo, jest w istocie postanowieniem, o którym mowa w art. 74 § 2 k.p.a. o odmowie sporządzenia odpisów dokumentów z akt sprawy - choć w ocenie Sądu nie spełnia ono wymogów uznania go za takie postanowienie - niniejsza skarga podlegałaby odrzuceniu, bowiem dotyczyłaby postanowienie wydanego przez organ w pierwszej instancji, a więc bez wyczerpania toku instancji, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. W takich okolicznościach, Sąd zobligowany byłby do uznania skargi za niedopuszczalną i jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.