Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 23/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
article: art. 178, art. 180, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak Anna Łuczaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 43/10 w sprawie z wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie akt wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 5 kwietnia 2011 r. (data prezentaty) Z. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów.

Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania i przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz odpowiedniej sumy pieniężnej.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 7 października 2010 r. Z. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie organowi tj. Prezesowi Rady Ministrów grzywny w związku z niezastosowaniem się przez organ do obowiązku przekazania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Skarżący zaznaczył, że Sądowi została przekazana jedynie skarga.

Zarządzeniem z dnia 26 października 2010 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny w kwocie 100 zł. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 listopada 2010 r.

W piśmie z dnia 12 listopada 2010 r. skarżący wniósł o wyjaśnienie o co chodzi w powyższym piśmie z dnia 26 października 2010 r. i w jakim celu zostało mu doręczone, a nadto o który konkretnie chodzi wniosek, kiedy i przez kogo złożony oraz w odniesieniu do której skargi (w rozumieniu art. 57 p.p.s.a.) na działanie lub bezczynność Prezesa Rady Ministrów.

W piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2010 r. organ wniósł o oddalenie wniosku Z. L. Powyższa odpowiedź na wniosek wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 listopada 2010 r. W uzasadnieniu tego pisma pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów wniósł o odrzucenie wniosku i podniósł, że w dniu 5 lipca 2010 r. organ otrzymał, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – sygn. akt VII KO 175/10 – skargę Z. L. z dnia 11 czerwca 2010 r. Pełnomocnik wskazał, że skarga wraz z odpowiedzią została przekazana przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 26 lipca 2010 r. Zdaniem pełnomocnika organu brak jest podstaw prawnych do ukarania organu, bowiem zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarga wraz z odpowiedzią została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni. Pełnomocnik podkreślił, iż w Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1408/10 odrzucił skargę Z. L.

Odpowiedź na wniosek doręczono Z. L. w dniu 5 listopada 2010 r.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 43/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - po rozpoznaniu sprawy z wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów - odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z uwagi na nieuiszczenie, pomimo wezwania, należnego wpisu sądowego.

W dniu 31 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wysłał skarżącemu odpis postanowienia. Przesyłkę zaadresowano na adres: "ul. [...],[...] Nowy Dwór Mazowiecki". Przesyłka nie została odebrana przez skarżącego. Z adnotacji widniejącej na kopercie wynika, iż pierwszą przesyłkę kierowaną do Z. L. awizowano w dniu 3 lutego 2011 r. i powtórnie w dniu 11 lutego 2011 r. W dniu 19 lutego 2011 r. Urząd Pocztowy zwrócił przesyłkę do nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie".

Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2011 r. uznano pismo tj. postanowienie Sądu z dnia 26 stycznia 2011 r. za doręczone.

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stwierdził, że orzeczenie jest prawomocne od dnia 22 marca 2011r.

W dniu 8 kwietnia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła złożona za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na przewlekłość postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi na przewlekłość postępowania Z. L. podniósł, że wniosek skarżącego z dnia 4 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie otrzymał w dniu 7 października 2010 r., po czym odpis wniosku niezwłocznie doręczył organowi – jednak jak dotąd nie wydał żadnego orzeczenia wskutek tego wniosku. Skarżący oświadczył, że nic mu też nie wiadomo, aby Sąd zawiesił postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej "ustawą") strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Według art. 3 pkt 6 wspomnianej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym - skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony.

Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub Naczelnym Sądem Administracyjnym - właściwy do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez Z. L. w dniu 5 kwietnia 2011 r., a więc po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 43/10 odrzucającym wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów.

Postanowienie z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 43/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za doręczone z dniem 28 lutego 2011 r. (k- 28 akt WSA). Strony nie wniosły zażalenia na powyższe postanowienie, a zatem stało się ono prawomocne w dniu 22 marca 2011 r. (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2011 r.).

Wobec powyższego uznać należy, iż skarga Z. L. na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 ustawy, skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

Podkreślić należy, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu, a zatem jest środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez sąd. Jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu. Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. A contrario, skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I OPP 31/10, LEX nr 643291).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.