Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 59/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. Dz. na bezczynność Kuratora Oświaty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu Z. Dz. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2012 r. (data nadania) Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, obejmującej (zgodnie z wnioskiem strony z dnia [...] maja 2012 r.) następujące dokumenty:

- wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego, dotyczącego osoby skarżącego, skierowany do Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...],

- załączniki do powyższego wniosku, za wyjątkiem informacji podlegających ograniczeniu zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę [...] Kurator Oświaty w [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012 r. pełnomocnik organu – radca prawny R. W. – wyjaśnił, iż w dniu 27 lipca 2012 r. [...] Kuratorium Oświaty w [...] – Oddział Zamiejscowy w Z. przesłało skarżącemu – w związku z jego wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. – dotyczące jego osoby dane z Rejestru Skarg i Wniosków Kuratorium Oświaty, w tym żądany wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, w którym utajniono jedynie nazwiska nauczycieli, którzy składali wyjaśnienia w postępowaniu dyscyplinarnym. Odbiór powyższego pisma pokwitowała żona skarżącego w dniu 30 lipca 2012 r. Pełnomocnik [...] Kuratora Oświaty okazał Sądowi kopię przesłanych dokumentów wraz z dowodem ich nadania i odbioru oraz – mając na uwadze powyższe okoliczności – wniósł o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Sąd postanowił zwrócić się do skarżącego o wyjaśnienie w terminie 3 dni, czy w związku z powyższym oświadczeniem pełnomocnika [...] Kuratora Oświaty, potwierdza on fakt otrzymania przedmiotowych dokumentów, a jeśli tak, to czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa.

W piśmie z dnia 3 września 2012 r. skarżący oświadczył, iż potwierdza fakt otrzymania żądanych we wniosku z dnia [...] maja 2012 r. informacji i w związku z tym cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.

W związku z cofnięciem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony przez niego wpis sądowy w wysokości 100 zł.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.