Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 1449/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. I. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

O. I. (dalej jako: Skarżący, Strona) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej również jako: Organ) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W odpowiedzi na skargę Organ podniósł, że Skarżący w ogóle nie wniósł ponaglenia w sprawie, co powinno skutkować odrzuceniem skargi przez Sąd.

Wobec powyższego, Stronę wezwano do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Strona nadesłała pismo w którym wskazała, że przekazuje potwierdzenia jakimi dysponuje. Skarżący podniósł także, że nie robił wszystkich zdjęć listów wysyłanych do Organu. Do pisma Skarżący załączył kserokopie szeregu potwierdzeń nadania, potwierdzeń odbioru, kopii wybranych stron paszportu oraz kopii innych dokumentów i pism.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 21 września 2021 r., Stronę ponownie wezwano do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego wraz z odpisem ponaglenia – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, iż Strona przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wniosła ponaglenia

w sprawie i tym samym nie uczyniła zadość dyspozycji art. 53 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. Jednocześnie poinformowano Stronę, iż udzielona wcześniej odpowiedź na wezwanie Sądu nie pozwala na ustalenie, czy i kiedy Skarżący wniósł ponaglenie do Wojewody Dolnośląskiego. Sąd poinformował także Stronę, że udzielając odpowiedzi na wezwanie ma obowiązek wskazać w sposób jednoznaczny, który dokument (lub dokumenty) stanowią dowód wniesienia ponaglenia w sprawie. Sąd pouczył Stronę o treści art. 53 § 2b p.p.s.a.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Strona przesłała kopię niepodpisanego i nieopatrzonego datą ponaglenia oraz szereg kserokopii kilkunastu dokumentów, w tym potwierdzeń nadania i potwierdzeń odbioru. Strona nie dołączyła do powyższej przesyłki żadnego pisma wyjaśniającego czy i który z dokumentów widniejących na załączonych kserokopiach, stanowi dowód wniesienia ponaglenia do Organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem Strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Organu, to taką skargę musi poprzedzać ponaglenie (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Zarówno analiza akt administracyjnych sprawy, jak i dokumentów złożonych przez Stronę na wezwanie Sądu nie pozwalają na przyjęcie wniosku, iż Strona poprzedziła skargę na bezczynność Organu stosownym ponagleniem. W aktach administracyjnych sprawy brak jest bowiem dowodu jego wniesienia. Co istotne, Strona wezwana przez Sąd nie wykazała, iż w rzeczywistości takie ponaglenie wniosła. Strona złożyła wprawdzie do akt sprawy kopię niepodpisanego i nieopatrzonego datą ponaglenia oraz załączyła szereg dowodów nadania i potwierdzeń odbioru, jednakże nie wyjaśniła – pomimo wyraźnego wezwania Sądu - czy i który z tych dokumentów stanowi dowód wniesienia ponaglenia w sprawie. Ponadto, brak daty na dokumencie ponaglenia złożonego na wezwanie Sądu, nie pozwala na przyporządkowanie żadnego z potwierdzeń nadania lub potwierdzeń odbioru przekazanych przez Stronę w formie kserokopii, do samego ponaglenia. Data ponaglenia nie wynika również ani z treści skargi, ani z żadnego innego dokumentu znajdującego się w aktach sprawy. Tym samym, w ocenie Sądu Strona nie wykazała, że wniosła ponaglenie przed złożeniem skargi na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.