Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 473/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 57 ust. 1, 3 i 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2015r. S. B. złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym, przy ul. J. w G. na działce nr [...].

Postanowieniem z dnia 19 maja 2015r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia w terminie 7 dni zawiadomienia o zakończeniu budowy o

-oświadczenie kierownika budowy zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 prawa budowalnego,

-kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowalnego z naniesionymi zmianami, zgodnie z art. 57 ust. 2 Prawa budowalnego,

- pomiar geodezyjny powykonawczy budynku, przyłącza sieci wodociągowej, przyłącza kanalizacji sanitarnej, przyłącza sieci energetycznej uzupełnione o ocenę geodety na temat usytuowania budynku w stosunku do zatwierdzonego projektu budowalnego (w przypadku niezgodności lokalizacji budynku z zatwierdzonym projektem z wrysowaną projektowaną lokalizacją) oraz o ocenę geodety na temat zgodności przebiegi sieci uzbrojenia terenu z projektem uzgodnionym w Referacie Koordynacji Sytuowania Projektowanego Uzbrojenia Terenu (w przypadku niezgodności przebiegu przyłączy z uzgodnieniem w RKSPUT wrysowanym projektowanym przebiegiem, zaś w przypadku gdy przyłącza nie były uzgodnione z uzupełnieniem pomiaru o treść nakładki urządzeń inżynierskich prowadzonych przez RKSPUT),

- pomiar geodezyjny powykonawczy przyłącza sieci ciepłowniczej- pompy ciepła wraz z oceną geodety na temat zgodności przebiegu uzbrojenia terenu z projektem uzgodnionym ( w przypadku niezgodności przebiegu przyłączy z uzgodnieniem z wrysowanym projektowanym przebiegiem, w przypadku braku uzgodnienia z uzupełnieniem pomiaru o treść nakładki urządzeń inżynierskich prowadzonych przez RKSPUT)

- protokół odbioru instalacji grzewczej,

- protokół odbioru wewnętrznej instalacji elektrycznej,

- oświadczenie kierownika budowy dotyczące wykonanej pompy ciepła z podaniem charakterystycznych parametrów pompy oraz sposobu jej wykonania.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 maja 2015r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił zawiadomienia.

Decyzją z dnia 2 czerwca 2015r. Powiatowy Inspektor nadzoru Budowalnego wniósł sprzeciw do zawiadomienia o zakończeniu budowy.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ powołał art. 54 , art. 80ust 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 104 Kpa.

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść przepisu art. 57 ust. 1, ust. 1a, i ust. 2 ustawy Prawo budowlane stanowiących, o obowiązku dołączenia do zawiadomienia o zakończeniu budowy opisanych w tych przepisach dokumentów. Organ wskazał, że zgodnie z art. 54 ww. ustawy do użytkowania obiektu budowalnego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosił sprzeciwu w drodze decyzji. Organ wskazał, że orzekł o wniesieniu sprzeciwu, skoro inwestor nie uzupełnił dokumentów zgodnie z wezwaniem z dnia 19 maja 2015r.

W odwołaniu od tej decyzji S. B. zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 54 ustawy Prawo budowalne, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji zgłoszenie przez organ nadzoru sprzeciwu w drodze decyzji w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym i łącznikiem pomiędzy budynkiem mieszkalnym a garażem przy ul. J., działka nr [...] obrębu nr [...] w G., w sytuacji gdy upłynął 21-dniowy termin na jego zgłoszenie.

Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postepowania.

W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie termin 21 dniowy nie został przez organ zachowany, albowiem od dnia złożenia przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy do dnia wydania przez organ decyzji wnoszącej sprzeciw i jej doręczenia minęło ponad 21 dni.

Skarżący wskazał, że termin z art. 54 prawa budowalnego jest terminem prawa materialnego, a zatem konsekwencją jego upływu jest niemożliwość realizacji określonego prawa podmiotowego. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych skarżący wskazał, że konieczność zachowania terminu 21-dniowego wynika z celu dokonywanego zgłoszenia, którym jest umożliwienie inwestorowi przystąpienia do użytkowania zrealizowanej inwestycji. Inwestor musi mieć zatem w możliwie krótkim czasie pewność odnośnie braku sprzeciwu lub jego wniesienia przez organ. Po upływie tego terminu organ traci kompetencję do wydania decyzji w sprawie sprzeciwu, a upływ 21 dniowego terminu skutkuje nabyciem przez zgłaszającego uprawnienia do przystąpienia do użytkowania zrealizowanego obiektu.

Podniesiono, że wobec materialnoprawnego charakteru tego terminu nie jest możliwe jego przedłużenie, w szczególności przez zobowiązanie inwestora do uzupełnienia braków zgłoszenia na podstawie art. 57 ust. 4 Prawa budowalnego. Gdyby bowiem wezwanie do usunięcia braków miało mieć wpływ na początek biegu przedawnienia terminu, to powinno to zostać jednoznacznie wyrażone w przepisie, czego nie uczyniono. Dlatego dokonanie zgłoszenia, nawet zawierającego braki , rozpoczyna bieg terminu do wniesienia sprzeciwu(np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2013r., sygn.. akt II Sa/Kr 1014/13)

W świetle tych okoliczności, z uwagi na wyraźny zapis art. 54 Prawa budowalnego brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że organ nadzoru zachował termin 21 –dniowy, albowiem upłynął on w dniu 20 maja 2015r.. Termin ten nie może być inaczej liczony niż od dnia zgłoszenia przez inwestora. Z uwagi na powyższe nie sposób dla obliczania terminu uwzględniać dodatkowo 7 dniowego terminu na uzupełnienie braków przez inwestora, gdyż nie znajduje to żadnego oparcia w przepisie art. 54 Prawa budowalnego. Nadto nawet gdyby go wliczyć, to jego wliczenie nadal nie powoduje, że termin przyjęty przez organ został zachowany. Postanowienie z dnia 19 maja 2015r. zostało doręczone inwestorowi w dniu 22 maja 2015r.Gdyby zatem traktować termin 7 dniowy jako termin zawieszający bieg terminu określonego w art. 54, termin 21 dni również zostałby przekroczony.

Nadto skarżący wskazał, że w sprawie doszło do uchybienia terminu 21 dniowego niezależnie od przyjętej wykładni, uznającej za równoznaczne z wniesieniem sprzeciwu doręczenie decyzji stronie, czy dzień jej nadania w urzędzie pocztowym. Sprzeciw nie został bowiem zgłoszony w żadnym z obu wskazanych powyżej terminach. Po złożeniu zawiadomienia w dniu 29 kwietnia 2015r. decyzja została wydana przez organ dopiero w dniu 2 czerwca 2015r., zaś doręczona została w dniu 8 czerwca 2015r..

Wojewoda decyzją z dnia 9 lipca 2015r. r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

Organ odwoławczy rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności przytoczył treść przepisu art. 54 Prawa budowalnego, który w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 czerwca 2015r. stanowił, że do użytkowania obiektu budowalnego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu, jeżeli organ, ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie termin określony w cyt. wyżej przepisie był liczony w sposób właściwy, od daty końcowej wyznaczonego terminu na uzupełnienia materiałów dołączonych do zawiadomienia. Organ I instancji w wyniku czynności sprawdzających ustalił, że do zawiadomienia o zakończeniu budowy inwestor nie załączył wymaganych art. 57 ust. 1 i ust. 2 dokumentów. Z tej przyczyny postanowieniem z dnia 19 maja 2015r., doręczonym w dniu 22 maja 2015r. wezwał go do uzupełnienia zawiadomienia o brakujące dokumenty w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, a następnie, po upływie terminu, zaskarżoną decyzją z 2 czerwca 2015r. podjętą z zachowaniem określonego ustawą czasu do jej wydania, orzekł o sprzeciwie w sprawie przystąpienia do użytkowania.

Organ II instancji ustalił, że orzeczenie sprzeciwu z przyczyn formalnoprawnych było zasadne, gdyż dokumentów nie uzupełniono do momentu wydania decyzji, ani w postępowaniu odwoławczym-co oznacza, że inwestor nie może przystąpić do użytkowania wybudowanych budynków wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi (art. 3 pkt 1a Prawa budowlanego) bez dopełnienia wymogów określonych w art. 57 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że podstawowe znaczenie w ustalaniu okresu 21 dni do zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy ma skuteczność takiego zawiadomienia. Powołując się na wyrok NSA z dnia 13 maja 2003r., sygn. akt IVSA 2176/01) organ wskazał, że "Prawnie skuteczne jest zawiadomienie o zakończeniu budowy tylko w odniesieniu do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem budowalnym i warunkami pozwolenia na budowę lub ze zmianami nieodstępującymi w sposób istotny od tych dokumentów".

Jeżeli do zawiadomienia nie załączono wymaganych ustawą dokumentów, organ nadzoru budowlanego nie może przystąpić do badania legalności budowy obiektu. W takiej sytuacji jako datę wniesienia zawiadomienia należy przyjąć dzień, w którym inwestor dostarczył kompletną dokumentację budowy lub w którym upłynął termin do jej uzupełnienia. Dopiero wówczas nalicza się czasokres 21 dni (po zmianie Prawa budowalnego 14 dni) do zgłoszenia sprzeciwu przez organ. Za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się, w myśl art. 30 ust.6a mającego zastosowanie do art. 54 prawa budowalnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 28 czerwca 2015r., dzień nadania decyzji w placówce pocztowej.. Organ wskazał, że podziela jedną z dwu linii w orzecznictwie sądów administracyjnych, która również dotychczas za datę wniesienia sprzeciwu uznawała dzień nadania go w urzędzie pocztowym.

Nadto organ II instancji wskazał, że potwierdzeniem logicznego i ujednoliconego postrzegania okresu czasu dla zgłoszenia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy jest zarówno przepis art. 64 par.2 kpa stanowiący, że jeżeli podanie nie czyni zadość (innym) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania- jak i treść art. 30 ust. 5c i ust. 5d ustawy Prawo budowlane stanowiącego, że w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia- wnosi sprzeciw w drodze decyzji; nałożenie obowiązku , o którym mowa w art. 5c, przerywa bieg terminu , o którym mowa w art. 30 ust. 5 (termin 30 dni na wniesienie sprzeciwu przez właściwy organ).

S. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję ponawiając zarzuty zgłoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji i podnosząc, że w ocenie skarżącego niewątpliwie doszło do przekroczenia terminu 21 dniowego na wniesienie sprzeciwu, albowiem ostatni dzień, w którym organ winien był wmieść sprzeciw, minął w dniu 20 maja 2015r.

W uzasadnieniu skargi skarżący dodatkowo podniósł, że nie sposób dla obliczenia terminu 21 dni uwzględniać dodatkowo 7-dniowego terminu na uzupełnienie braków przez inwestora, gdyż nie znajduje to żadnego oparcia w art. 54 Prawa budowalnego, a nawet gdyby to uczynić, to jego wliczenie nadal nie powoduje, że termin ten został zachowany przez organ I instancji. Postanowienie, w którym organ wezwał inwestora do uzupełniania braków zostało wydane w dniu 19 maja 2015r., a doręczone skarżącemu w dniu 22 maja 2015r.. Gdyby traktować termin 7-dniowy na uzupełnienie zawiadomienia jako termin zawieszający bieg terminu określonego w art. 54, również termin ten przekroczyłby liczbę 21 dni, gdyż minął on jeszcze w dniu 1 czerwca 2015r.- podczas gdy organ zgłosił sprzeciw w dniu 2 czerwca 2015r. Skarżący podkreślił jednakże, że zgodnie z brzmieniem przepisów nie jest dopuszczalne takie przedłużanie wiążącego terminu na wydanie decyzji o sprzeciwie.

Odnosząc się do stanowiska organu II instancji skarżący podniósł, że uznanie za dzień złożenia zawiadomienia dnia, w którym inwestor przedłożył kompletną dokumentację lub w którym upłynął termin do jej uzupełnienia jest wykładnią przepisu art. 54 Prawa budowalnego całkowicie sprzeczną z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych. Z treści przepisu art. 54 jednoznacznie bowiem wynika, że wolą ustawodawcy było czasowe ograniczenie kompetencji organu nadzoru do wniesienia sprzeciwu z uwagi na cel zgłoszenia, a mianowicie umożliwienie inwestorowi przystąpienia do użytkowania zrealizowanej inwestycji. W przypadku zatem ustalenia przez organ złożenia niekompletnej dokumentacji lub zaistnienia jakiegokolwiek innego rodzaju wątpliwości, organ jest w istocie zobowiązany do wezwania inwestora do uzupełnienia złożonej dokumentacji oraz ewentualnego zgłoszenia sprzeciwu w drodze decyzji w terminie nie przekraczającym 21 dni licząc od dnia złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy. Działanie organu poza wskazanymi ramami czasowymi nie ma prawnego umocowania i w istocie stanowi naruszenie prawa. Nadto odnosząc się do powołanego przez organ II instancji przepisu art. 30 ust. 5c i 5d Prawa budowlanego skarżący podniósł, że przepis ten nakłada wprost na właściwy organ obowiązek wezwania do uzupełnienia brakujących dokumentów i statuuje przerwanie w ten sposób bieg terminu, w sytuacji, gdy analogicznego uregulowania brakuje w art. 54 Prawa budowlanego. Oznacza to, że zamierzeniem ustawodawcy było w istocie odmienne uregulowanie obu materii. Skarżący ponownie powołał się na przytoczony w odwołaniu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2013r. w którym Sąd stwierdził, że wszystko co mogłoby mieć wpływ na początek biegu terminu lub jego przerwanie, winno być jednoznacznie wyrażone w przepisie, czego jednak ustawodawca w art. 54 nie uczynił, a zatem dokonanie przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy, nawet zawierającego braki, rozpoczyna dla właściwego organu bieg 21 dniowego terminu do zgłoszenia sprzeciwu. Jeżeli zatem organ stwierdzi istnienie jakichkolwiek przeszkód do użytkowania wybudowanego przez inwestora budynku może skorzystać z przysługującego mu prawa do wniesienia sprzeciwu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ II instancji podkreślił, że wymóg załączenia do zawiadomienia o zakończeniu budowy określonych dokumentów nie jest zagadnieniem formalnym, gdyż dopiero komplet dokumentów pozwala organowi nadzoru sprawdzić legalność i bezpieczeństwo zrealizowanej inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) .

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem rozpoznając sprawę organy nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 2 lipca 2015r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 czerwca 2015r. o zgłoszeniu sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym i łącznikiem pomiędzy budynkiem mieszkalnym a garażem przy ul. J. w G. działka nr [...] obręb [...].

Podstawę prawną zgłoszenia sprzeciwu stanowi przepis art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1997r. Prawo budowalne (tj. Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.)-zw. dalej ustawą.

Zgodnie z art. 54 ustawy do użytkowania obiektu budowalnego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Stosownie do art. 57 ust. 1 ustawy, do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowalnego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkownie inwestor jest obowiązany dołączyć:

1) Oryginał dziennika budowy;

2) oświadczenie kierownika budowy:

a)o zgodności wykonania obiektu budowalnego z projektem budowalnym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami,

b)o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także – w razie korzystania-drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;

4) protokoły badań i sprawdzeń;

5) inwentaryzację geodezyjną i powykonawczą;

6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy.

Zgodnie z art. 54 ust. 1a w przypadku zawiadomienia o zakończeniu budowy lub złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego lub budynku z częścią mieszkalną, w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, zamieszcza się informację o dokonaniu pomiarów powierzchni użytkowej budynku i poszczególnych lokali mieszkalnych, w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w art. 34 ust. 6 pkt 1, a zgodnie z ust. 2 w razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowalnego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony. Nadto zgodnie z art. 57 ust. 3 inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1 oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56, a zgodnie z ust. 4 inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli w wyniku ich sprawdzenia przez właściwy organ okaże się , że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości.

W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 19 maja 2015r. wydanym na podstawie art. 57 ust. 4 ustawy inwestor został zobowiązany do uzupełnienia przedłożonych dokumentów związku z zawiadomieniem z dnia 29 kwietnia 2015r. o zakończeniu budowy. Wobec niewykonania przez inwestora wyżej opisanego obowiązku organ nadzoru zgłosił sprzeciw w drodze decyzji z dnia 2 czerwca 2015r. na podstawie art. 54 ustawy.

Sąd uznał, że zarzuty skarżącego, w których podnosi on, że sprzeciw został złożony po terminie określonym w art. 54 są niezasadne. Skarżący w swojej skardze pomija pełną treść art. 54 ustawy, który wskazuje na cytowany wyżej art. 57 ustawy, w tym art. 57 ust. 4.

W konsekwencji powyższego dla rozpoznania sprawy znaczenie ma wskazana wyżej okoliczność, a mianowicie, że postanowieniem z dnia 19 maja 2015r. a więc przed upływem 21 dni na zgłoszenie sprzeciwu organ I instancji nałożył na skarżącego obowiązek uzupełnienia w terminie 7 dni zawiadomienia o wskazane w postanowieniu dokumenty. Przepis art. 57 ust. 4 ustawy przewiduje dla inwestora obowiązek polegający na tym, iż w razie złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy z brakami i nieścisłościami, dostrzeżonymi przez organ przyjmujący zawiadomienie, jest on obowiązany uzupełnić brakujące dokumenty. Temu obowiązkowi inwestora odpowiada obowiązek organu do tego, aby w razie stwierdzenia braków zawiadomienia wezwać wnoszącego zawiadomienia do uzupełnienia braków. Od tego obowiązku organ może się zwolnić jedynie wówczas, gdyby już z samego zawiadomienia, bez uzupełniania jego braków wynikało, że zachodzą przesłanki do wniesienia sprzeciwu. Skoro w rozpoznawanej sprawie inwestor wniósł zawiadomienie z brakami, które podlegały usunięciu to obowiązkiem organu było nałożenie obowiązku ich usunięcia na drodze postanowienia, a obowiązkiem inwestora ich uzupełnienie w wyznaczonym terminie i doprowadzenie do złożenia skutecznego prawnie zawiadomienia.

Dopiero wówczas takie uzupełnienie braków zawiadomienia w terminie otwiera organowi termin do wniesienia sprzeciwu, niewykonanie zaś wezwania powoduje, że zawiadomienie staje nieskuteczne prawnie.

Mając powyższe na uwadze na uwadze oraz treść przytoczonych przepisów art. 54 i art. 57 ust. 4 ustawy oraz treść art. 57 ust. 1 kpa, jako początkowy dzień biegu terminu 21 dni należy przyjąć dzień następny po dniu, w którym nastąpiło skuteczne zgodne z wymogami tych przepisów dokonanie zawiadomienia. W przypadku nałożenia obowiązku uzupełnienia zawiadomienia –dniem początkowym będzie dzień następny po dniu, w którym to uzupełnienie nastąpiło (o ile nastąpiło w terminie wyznaczonym przez organ), lub też dzień następny po dniu, w którym upłynął wyznaczony przez organ termin nakładający obowiązek uzupełnienia zawiadomienia.

W konsekwencji stwierdzić należy, że termin na wniesienie sprzeciwu powinien być liczony w przypadku wezwania do uzupełnienia zawiadomienia od daty tego uzupełnienia lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków, jeżeli braków nie uzupełniono. Wadliwe wykonanie obowiązku uzupełnienia zawiadomienia lub jego niewykonanie powoduje, ze organ wnosi sprzeciw na podstawie art. 54 ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 czerwca 2008r. sygn. akt II SA/Gd 626/08 lex nr 508482, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2013r. sygn. akt IISA/Wr 54/13, lex nr 1301216, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008r.sygn.akt VIII/Wa 626/08, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 956/05).

W rozpatrywanej sprawie zawiadomienie miało miejsce w dniu 29 kwietnia 2015r., przed upływem 21 dni organ na podstawie art. 57 ust. 4 ustawy wydał postanowienie z dnia 19 maja 2015r. o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zawiadomienia. Sprzeciw został wniesiony w dniu 2 czerwca 2015r., a więc, wbrew zarzutom inwestora, przed upływem 21 dni od dnia wydania postanowienia o uzupełnieniu braków. Tak jak to bowiem wskazano dopiero uzupełnienie braków (lub ich nieuzupełnienie ) otwiera organowi termin na zgłoszenie sprzeciwu.

Przy wnoszeniu sprzeciwu po wydaniu postanowienia na podstawie art. 57 ust. 4 ustawy nie ma bowiem sytuacji wskazywanej przez skarżącego, a mianowicie, że dochodzi do naruszenia prawa, tj. art. 54 ustawy poprzez przedłużenie terminu 21 dniowego, czy też jego zawieszenie .

W świetle powyższych rozważań uznać należy, że z jednej strony przepis art. 54 ustawy w zw. z art. 57 ust.1 i ust. 4 zezwala organowi na nałożenie w drodze postanowienia na dokonującego zawiadomienia obowiązek uzupełnienia w wyznaczonym terminie brakujących dokumentów, i w takiej sytuacji termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczyna swój bieg po zakończeniu wyznaczonego przez organ terminu i wynosi 21 dni. Dopiero niewniesienie sprzeciwu w terminie 21 dni w takiej sytuacji spowodowałoby upływ ustawowego terminu .

Wprawdzie Sąd podziela stanowisko skarżącego, że termin 21 dni na wniesienie sprzeciwu ma charakter materialny i nie może być przedłużany, skracany czy też zawieszany, jednakże w świetle powyższych rozważań zarzuty skargi dotyczące materialnego charakteru terminu 21 dniowego, są bezprzedmiotowe. Termin 21 dniowy w okolicznościach sprawy rozpoczął bowiem swój bieg po upływie terminu wyznaczonego na uzupełnienie zawiadomienia, tj. od dnia 30 maja 2015r.

Należy również podzielić stanowisko organu II instancji, że przepis art. 54 ustawy powoduje, że organ może sprawdzić legalność i bezpieczeństwo zrealizowanej inwestycji w oparciu o komplet dokumentów. Skarżący w swojej skardze pominął pełną treść przepisu art. 54 ustawy, który w swej treści odwołuje się do art. 57 ustawy. Dopiero spełnienie wymogów w nim określonych powoduje, że zawiadomienie jest prawnie skuteczne i może być badane przez organ. Innymi słowy zawiadomienie niekompletne nie jest prawnie skuteczne, co już wyżej wskazano i wymaga podjęcia przez organ wymaganych prawem czynności (wyżej opisanych), które umożliwią ustalenie czy zachodzi konieczność wniesienia sprzeciwu czy też zawiadomienie nie wymaga podjęcia czynności polegających na wniesieniu sprzeciwu.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne

W tym stanie rzeczy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.