Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 922/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 103 ust. 2, art. 6 pkt 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1876
law: Usatwa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Alicja Poznańska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lutego 2023 r. sprawy ze skargi I. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2022 r. Burmistrz Miasta i Gminy M. ustalił dla I. H. (zwanej dalej: stroną, odwołującą, skarżącą) wysokość odpłatności za pobyt jaj babki G. K. w Domu Pomocy Społecznej dla Osób Przewlekle Somatycznie Chorych w M. w kwocie [...] zł miesięcznie za okres pobytu od 1 czerwca do 30 grudnia 2021 r. tj. do dnia zgonu.

Odwołanie od decyzji wniosła I. H. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

W skutek rozpatrzenia odwołania na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1257) w zw. z art. 60 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U.2020.1876 t.j.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie fatycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., znak [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy M., skierowano G. K. do Domu pomocy Społecznej w M. na pobyt stały i ustalono jej miesięczną odpłatność za pobyt w wysokości nie wyższej niż 70% jej dochodu, tj. [...] zł i jednocześnie ustalono miesięczną odpłatność Gminy za jej pobyt w DPS w wysokości [...] zł. Następnie, decyzją z dnia [...] maja 2016 r., umieszczono G. K. w Domu Pomocy Społecznej dla Osób Przewlekle Somatycznie Chorych w M. na pobyt stały. Decyzja w przedmiocie ustalenia opłaty dla mieszkańca DPS była kilkukrotnie zmieniana, a po raz ostatni decyzją z dnia [...] maja 2021 r., znak [...], w ten sposób, że od dnia 1 kwietnia 2021 r. miesięczną opłatność ustalono na poziomie [...] zł, zaś w pozostałym zakresie odpłatnością obciążono Gminę M./rodzinę - obowiązanych do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

Decyzją z dnia [...] października 2021 r. organ I instancji ustalił I. H. odpłatność za pobyt babki w DPS dla Osób Przewlekle Somatycznie Chorych w M. w kwocie [...]zł za okres od 1 czerwca 2021 r. W skutek odwołania skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wykonując wytyczne Kolegium, organ wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym jej i jej rodziny, wskazania kosztów miesięcznych wydatków jakie ponosi jej rodzina, dostarczenia oświadczenia jej syna o wysokości dochodów oraz złożenia oświadczenia, czy jej córka nadal z nią zamieszkuje i czy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. W odpowiedzi skarżąca złożyła szereg potwierdzeń przelewów, zaświadczenie o studiowaniu syna, oświadczenie syna o braku dochodów oraz oświadczyła, że nie wyraża zgody na złożenie oświadczenia o stanie majątkowym, albowiem nie jest osobą publiczną. Na podstawie wcześniejszego wywiadu środowiskowego z dnia 14 maja 2021 r. organ I instancji ustalił, że dochód rodziny skarżącej wynosi [...] zł. Skład rodziny jest trzyosobowy: skarżąca, jej mąż i syn. Dochód na osobę w rodzinie wyniósł [...] zł. Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie w 2021 r. wynosiło 528 zł. zaś 300 % kryterium dochodowego wynosiło 1584 zł. W oparciu o powyższe ustalenia organ I instancji wydał decyzję w dniu [...] marca 2022 r. ustalając odpłatność w wysokości [...] miesięcznie za okres od 1czerwca 2021 do 30 grudnia 2021 r.

W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o pomocy społecznej poprzez jego błędną wykładnię, oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że wysokość kryterium dochodowego winna być brana pod uwagę według stanu na okres objęty decyzją, nie zaś według stanu na dzień orzekania,(które wynosiło [...] zł.), oraz że sytuacja majątkowa skarżącej umożliwiała jej ponoszenie opłaty za pobyt babki w DPS. W związku z powyższym, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i ustalenie dla skarżącej opłaty za pobyt jej babki w DPS na poziomie [...] zł miesięcznie na okres od dnia 1 czerwca 2021 r. do 30 grudnia 2021r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2022 r. przyjęło ustalenia organu I instancji w zakresie kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że skoro średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w 2021 r. wynosił [...] zł, zaś babka skarżącej ponosiła odpłatność w kwocie [...]zł, to do zapłaty pozostawała kwota [...]zł. Skoro zaś skarżąca jest jedną z dwóch osób, które mogły zostać obciążone odpłatnością za pobyt babki w DPS, to zgodnie z przepisem art. 61 ust. 2f u.p.s., skarżącą można było obciążyć opłatą w wysokości maksymalnie [...] tej kwoty. Co za tym idzie, ustalona zgodnie z przepisem art. 61 ust. 2e u.p.s. w zw. z art. 61 ust. 2f u.p.s., odpłatność skarżącej w okresie zamieszkania jej babki w DPS winna wynosić maksymalnie [...] zł. Kolegium wskazało, że aktualnie Organ I instancji ustalił dla skarżącej opłatę w wysokości [...] zł. Zdaniem organu odwoławczego zasadnym zatem byłoby teraz podniesienie tej odpłatności (odmowa aktualizacji wywiadu środowiskowego przez odmowę złożenia oświadczenia o stanie majątkowym). W tej jednak sytuacji naruszenie prawa nie ma charakteru rażącego, a co za tym idzie, w ocenie Kolegium niedopuszczalnym byłoby pogorszenie sytuacji skarżącej w toku postępowania odwoławczego.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła I. H. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Decyzji tej zarzucił naruszenie prawa poprzez:

1. nieprawidłowe zastosowanie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej w brzmieniu sprzed 1.01.2022 r., a nie w brzmieniu aktualnie obowiązującym, i w konsekwencji ustalenie iż wysokość kryterium dochodowego w przypadku skarżącej wynosi 528 zł podczas gdy zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu wynosi ono 600 zł, a w konsekwencji ustalenie, iż maksymalna wysokość opłaty skarżącej za pobyt jej babki w DPS winna wynosić 385,75 zł podczas gdy kwota ta powinna być nie wyższa niż 169,75 zł miesięcznie;

2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1 i art. 80, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej jako: "k.p.a."), w związku z art. 61 ust. 2e ustawy o pomocy społecznej poprzez dowolne i błędne przyjęcie, że skarżąca nie wyraziła zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego a w konsekwencji zastosowanie art. 61 ust. 2e ustawy o pomocy społecznej w sytuacji, kiedy skarżąca wyraziła zgodę na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, a jedynie nie wyraziła zgody na złożenie oświadczenia majątkowego w trakcie wywiadu środowiskowego;

3. naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na zastosowaniu przez SKO art. 61 ust. 2e oraz art. 61 ust. 2f ustawy o pomocy społecznej i ich zastosowanie w sytuacji kiedy nie było podstaw faktycznych do ich zastosowania oraz nie były one podstawą wydania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy M. z dnia [...] marca 2022r.,

Wobec tak postawionych zarzutów pełnomocnik wniósł o uchylenie obu zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl powyższej regulacji sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...).

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U.2020.1876 t.j.)- u.p.s.

Zgodnie z art. 60 ust. 1 u.p.s. pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania. Koszt ten ustalany jest przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starostę lub marszałka województwa w zależności od zasięgu domu pomocy społecznej i ogłaszany w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do 31 marca każdego roku (ust. 2). Zgodnie z ust. 3 cytowanego przepisu ogłoszenie, o którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.

Obowiązanymi do ponoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, stosownie do art. 61 ust. 1 u.p.s., są w kolejności: mieszkaniec domu, małżonek, zstępni przed wstępnymi, gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - przy czym podmioty te nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność. Dla każdego mieszkańca ustala się opłatę odpowiadającą średniemu kosztowi utrzymania, a następnie określa się kwotę, którą jest on w stanie ponieść - maksymalnie 70% jego dochodu (art. 61 ust. 2 pkt 1 u.p.s.).

W przypadku niemożności uiszczenia opłaty przez mieszkańca, cały lub częściowy koszt pobytu w domu pomocy społecznej pokrywają: małżonek, zstępni oraz wstępni, pod warunkiem spełnienia kryteriów dochodowych.

Zgodnie z art. 61 ust. 2 pkt 2 u.p.s. wymienione wyżej osoby opłatę wnoszą zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2:

a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium,

b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę w rodzinie jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium na osobę w rodzinie.

Z kolei art. 103 ust. 2 u.p.s. stanowi, że kierownik ośrodka pomocy społecznej albo dyrektor centrum usług społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, ustala w drodze umowy z małżonkiem, zstępnymi przed wstępnymi mieszkańca domu wysokość wnoszonej przez nich opłaty za pobyt tego mieszkańca w domu pomocy społecznej, biorąc pod uwagę wysokość dochodów i możliwości.

W przypadku zaś odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ust. 2, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej ustala w drodze decyzji organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, z uwzględnieniem ograniczeń, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i art. 103 ust. 2 (por. przepis art. 61 ust. 2d u.p.s.).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że opłata za pobyt w domu pomocy społecznej w stosunku do małżonka, zstępnych i wstępnych może zostać ustalona albo w drodze umowy, albo w wyniku wydania decyzji ustalającej opłatę. W przypadku wyrażenia zgody na podpisanie umowy, lub też odmowy wyrażenia zgody na podpisanie umowy, z jednoczesnym wyrażeniem zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, organ właściwy do ustalenia opłaty jest zobowiązany przy jej ustalaniu uwzględnić ograniczenia, o których mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2 i art. 103 ust. 2 u.p.s. Ustalenie sytuacji rodzinnej osoby zobowiązanej oraz wyliczenie dochodu bądź sumy dochodów wszystkich członków rodziny następuje zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w którym normują postępowanie dowodowe.

Okolicznościami niespornymi w przedmiotowej sprawie jest to, że skarżąca jest wnuczką G. K.. Pensjonariuszka DPS zmarła [...] grudnia 2021 r. Średniomiesięczny koszt utrzymania mieszkańca w DPS dla osób Przewlekle Somatycznie Chorych w M. w 2021 r. (tj.za czas objęty zaskarżoną decyzją 1.06.21-30.12.2021 r.) zgodnie z zarządzeniem Starosty M. z dnia [...] stycznia 2021r. (DZ. Urz. Woj. [...]) wynosił 4181,33 zł. Skarżąca odmówiła podpisania umowy zgodnie z art. 103 ust. 2 u.p.s.

Wobec powyższego zaistniała przesłanka do wydania decyzji administracyjnej.

Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że ustawodawca przewidział określoną kolejność osób zobowiązanych do ponoszenia odpłatności za pobyt osoby bliskiej w domu pomocy społecznej w sytuacji, gdy 70% jej dochodu nie jest wystarczające dla pokrycia tych kosztów w pełnym zakresie, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W takiej sytuacji zachodzi konieczność partycypacji w kosztach jej pobytu innych podmiotów (wskazanych w art. 61 ust. 2 pkt 2 i 3 u.p.s., co w przedmiotowej sprawie dotyczy zstępnych podopiecznego. Rzeczą organu jest wówczas ustalenie wysokości kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy średnim miesięcznym kosztem utrzymania mieszkańca i wnoszoną przez niego opłatą, stanowiącą nie więcej niż 70% jego dochodów. Następnie organ winien ustalić krąg osób zobowiązanych do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej i podjąć działania zmierzające do ustalenia ich sytuacji dochodowej i w konsekwencji wysokości opłaty.

Jak wynika z analizy akt administracyjnych babka skarżącej ponosiła odpłatność w DPS w wysokości 70%, co stanowiło kwotę 1509,42 zł. Różnica jaką powinny ponieść osoby zobowiązane w następnej kolejności to 2671,91 zł. (4181,33 zł.-1509,42 zł.).

Zasada kolejności przyjęta w art. 61 u.p.s., oznacza, że w sytuacji, gdy osoba umieszczona w domu pomocy społecznej nie jest w stanie ponosić kosztów pobytu w placówce, obowiązek wnoszenia opłat spoczywa na małżonku, w następnej kolejności na zstępnych, w dalszej kolejności na wstępnych, a jeszcze w dalszej - na gminie, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. Wnoszenie opłat nie obciąża równocześnie wszystkich zobowiązanych wymienionych w art. 61 ust. 1, obowiązek ten przechodzi na nich w kolejności ustalonej w powołanym przepisie. Przepis art. 61 ust. 2 u.p.s. określa sytuacje, w jakich osoby w nim wymienione będą zobowiązane do partycypowania w kosztach utrzymania osoby umieszczonej w domu pomocy społecznej. Określa też gwarancje dla osoby zobowiązanej, że dochód pozostający na osobę w rodzinie po ustaleniu jej zobowiązania na rzecz mieszkańca domu pomocy społecznej nie będzie niższy, niż 300% kryterium dochodowego." W sytuacji, kiedy dochody mieszkańca domu pomocy nie są wystarczające do pokrycia całości kosztów pobytu, należy obciążyć dalsze osoby zobowiązane, jak w przypadku niniejszej sprawy. Prawidłowy sposób ustalenia przedmiotowej opłaty winien polegać na obliczeniu wysokości dochodu na osobę w rodzinie podmiotu zobowiązanego w sposób określony w art. 6 pkt 3 u.p.s., to jest poprzez podzielenie sumy dochodów członków rodziny przez ilość członków rodziny, a następnie odjęciu od tej kwoty sumy odpowiadającej 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wynik powyższego działania matematycznego (o ile stanowi liczbę dodatnią) stanowić będzie górną granicę opłaty, jaką obciążyć można daną osobę zobowiązaną (por. np. wyrok NSA w Warszawie z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2820/16, czy wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt ll SA/Po 884/12).

W przedmiotowej sprawie na skarżącej jako wnuczce podopiecznej ciąży obowiązek ponoszenia opłat za jej pobyt w Domu Pomocy, albowiem ponoszona przez nią opłata nie pokrywa całości kosztów jej zamieszkania. Skoro skarżąca nie zawarła umowy z organem w kwestii ponoszenia opłat, nie wyrażając przy tym jakiejkolwiek gotowości zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ust. 2 u.p.s., to organy miały wszelkie podstawy do uznania, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 61 ust. 2e u.p.s. Ratio legis ww. przepisu jest możliwość ustalenia, w drodze decyzji, opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej osobom uchylającym się od współpracy z organem w tym zakresie, w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatą wnoszoną przez mieszkańca domu i opłatami wnoszonymi przez inne osoby obowiązane.

Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz synem.

Prawidłowy sposób ustalenia przedmiotowej opłaty jak już wcześniej wyjaśniono winien polegać na obliczeniu wysokości dochodu na osobę w rodzinie podmiotu zobowiązanego w sposób określony w art. 6 pkt 3 u.p.s., to jest poprzez podzielenie sumy dochodów członków rodziny przez ilość członków rodziny, a następnie odjęciu od tej kwoty sumy odpowiadającej 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wynik powyższego działania matematycznego (o ile stanowi liczbę dodatnią) stanowić będzie górną granicę opłaty jaką obciążyć można daną osobę zobowiązaną (por. np. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 marca 2013 roku sygn. akt II SA/Po 884/12).

Skarżąca w skardze zarzuciła organom nieprawidłowe wyliczenie opłaty przypadającej na nią bowiem organ nie powinien mnożyć ustalonej kwoty [...] zł. przez liczbę domowników.

Odnosząc się do powyższego zarzutu należy wyjaśnić, że ratio legis regulacji zawartej w art. 61 u.p.s. jest ustalenie wysokości opłaty stosownie do wysokości dochodów, którymi dysponuje osoba zobowiązana w ramach rodziny, w której funkcjonuje a nie dochodów własnych tej osoby. Nie oznacza to, że osobami zobowiązanymi do ponoszenia opat za pobyt w domu pomocy społecznej, będą osoby niewymienione w art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.s. Ponadto, w orzecznictwie zwrócono uwagę na to, że cytowany przepis art. 61 u.p.s. skorelowany jest z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego np. w zakresie subsydiarności obowiązku ponoszenia opłaty przez kolejne, wymienione w tym przepisie osoby, czy przesłanek ustalania wysokości opłaty (por. art. 129, 132 k.r.o. oraz wyrok NSA z dnia 20 maja 2015 roku sygn. akt I OSK 3029/13). W doktrynie podkreśla się, że przy ustalaniu możliwości majątkowych zobowiązanego (np. w myśl art. 129 k.r.o.) należy uwzględnić jego sytuację rodzinną (por. np. G. Jędrejek, Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Pokrewieństwo i powinowactwo. Komentarz do art. 617-1441, Warszawa 2014, Komentarz do art. 129, pkt 3). Dlatego, również w rozpatrywanym przypadku powinno się wziąć pod uwagę sytuację rodzinną osoby zobowiązanej do poniesienia opłaty, a nie indywidualny dochód tej osoby w oderwaniu od dochodu, którym rzeczywiście dysponuje (tj. dochodu uzyskiwanego w ramach rodziny, w której funkcjonuje).

W przedmiotowej sprawie organy ustaliły dochód w rodzinie skarżącej na kwotę [...] zł, po czym należało podzielić otrzymany wynik na trzy osoby = [...] zł. - w ten sposób zostaje uzyskany dochód na osobę w rodzinie osoby zobowiązanej do wniesienia opłaty. Następnie należało od tej kwoty odjąć trzykrotność kryterium dochodowego na osobę w rodzinie ustalonego na podstawie odrębnych przepisów - na dzień śmierci G. K. [...].12.2021 r. jest to kwota 528 zł. (przepis § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 roku w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej - Dz. U. z 2018 roku, poz. 1358) i pomnożyć przez liczbę członków wchodzących w skład gospodarstwa domowego [...].). W ten sposób uzyskana kwota jest maksymalną kwotą opłaty, jaką można obciążyć I. H. w związku z pobytem jej babki w domu pomocy społecznej.

W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.