Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 534/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia Sąd postanowił: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem znak: [...] z [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził niedopuszczalność zażalenia z [...] r. wniesionego przez stronę – "A" Sp. z o.o. w M. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...]r. znak.: [...] o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej z 21 listopada 2016 r., znak: [...], orzekającej w stosunku do strony w zakresie podatku od towarów i usług za III kwartał 2015 r.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ powołał art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 239 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z Dz.U. z 2017 r., poz. 201), a w uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy.

Stwierdził, że postanowieniem z [...] r., znak: [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej z [...] r., znak: [...] określającej "A" sp. z o.o. (ul. [...] w M. ) nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za III kwartał 2015 r. oraz kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, za miesiące od lipca do września 2015r. Wskazane postanowienie zostało przesłane na adres siedziby Spółki "A" tj. na ul. [...] w M. i odebrane [...] r. przez pełnoletniego domownika o nieczytelnym imieniu i nazwisku. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. złożył reklamację przedmiotowego doręczenia. W odpowiedzi Poczta Polska SA wyjaśniła, że adresat przesyłki tj. firma "A" Sp. z o.o. mieści się w miejscu zamieszkania Z. Z. podającego się za właściciela tej Spółki, a odbiór pokwitowała jego córka - M. Z. , zamieszkała pod tym samym adresem.

Pismem z [...] r. Spółka złożyła zażalenie na ww. postanowienie zarzucając obrazę art. 239b § 2 w związku z art. 239b § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie zasad poprawnego wnioskowania oraz zasad doświadczenia życiowego, a nadto dokonanie pobieżnej analizy sytuacji majątkowej podatnika. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Postanowieniem z [...] r. znak: [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził niedopuszczalność zażalenia jako złożonego na postanowienie, które nie weszło do obrotu prawnego, bowiem doręczone zostało osobie nieupoważnionej do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki "A" sp. z o.o.

Na to rozstrzygnięcie skarżąca wywiodła skargę do WSA w Gliwicach.

W złożonej skardze strona wniosła o:

- uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

- zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. art. 151 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...] r. znak: [...] nie zostało Spółce skutecznie doręczone,

2. art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia strony z 2 stycznia 2017r. wniesionego na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. .

W uzasadnieniu skargi Spółka powołała art. 151 § 2 Ordynacji podatkowej i uznała, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...]r. zostało doręczone w trybie ww. przepisu, albowiem odebrała je M. Z. - córka właściciela nieruchomości, na której mieści się siedziba Spółki "A" , a nie właściciela spółki.

Ponadto nawet uznając, że doręczenie przez operatora pocztowego korespondencji zawierającej pismo z [...] r. było nieprawidłowe (do rąk osoby nieupoważnionej), to niezaprzeczalnym faktem jest, iż Spółka postanowienie to otrzymała i zapoznała się z jego treścią. Zatem nie można się zgodzić, iż postanowienie z [...] r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie weszło do obrotu prawnego i nie wywołuje skutków prawnych. Na poparcie swojego stanowiska strona przywołała orzeczenia NSA: z 21 października 2015r. sygn. akt II FSK 2215/15 i z 2 grudnia 2016r. sygn. akt II FSK 3062/14.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi, a gdyby wniosek ten nie został uwzględniony – o jej oddalenie.

Wskazał, że przywołany przez skarżącą art. 151 § 2 Ordynacji podatkowej nie znajduje w sprawie zastosowania, albowiem przewiduje - przy spełnieniu określonych w nim warunków - możliwość doręczenia pisma zarządcy budynku lub dozorcy w razie niemożności doręczenia pisma w lokalu siedziby. Taka sytuacja w omawianej sprawie nie miała miejsca. Postanowienie organu pierwszej instancji z [...] r. zostało doręczone [...] r. w siedzibie Spółki, która mieści się pod adresem zamieszkania byłego prezesa Z. Z. - podającego się za jej właściciela. Natomiast M. Z. , która pokwitowała odbiór postanowienia I instancji jako pełnoletni domownik (vide: potwierdzenie odbioru) - zgodnie z wyjaśnieniami Poczty Polskiej (pismo z [...] r.) jest córką Z. Z. zamieszkującą pod tym samym adresem. Nie jest więc zarządcą budynku ani dozorcą tj. osobą wskazaną w art. 151 § 2 Ordynacji podatkowej, która dla skuteczności doręczenia winna podjąć się oddania pisma adresatowi. Nie zostały więc spełnione warunki, dla których organ podatkowy mógłby dokonać doręczenia zgodnie z wyżej wskazanym przepisem. Tak więc wobec wadliwości doręczenia, postanowienie o nadaniu rygoru wykonalności decyzji nie weszło do obrotu prawnego, zatem wywiedziona na niego skarga winna być odrzucona. W przypadku spółki z o.o. osobami uprawnionymi do odbioru przesyłek w jej imieniu są członkowie zarządu lub osoby przez nich upoważnione do odbioru korespondencji. Doręczenie pisma adresowanego do spółki innej osobie dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy posiada ona stosowne upoważnienie (pełnomocnictwo) od władz spółki.

Ponieważ postanowienie z [...] r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia zostało odebrane 3 marca 2017 r. pod adresem Spółki "A" przez Z. Z. który został wykreślony z funkcji prezesa zarządu Spółki "A" 21 września 2016 r. a z dokumentacji posiadanej przez organy podatkowe nie wynika, aby zostało mu udzielone stosowne upoważnienie do odbioru korespondencji w imieniu Spółki, zdaniem organu II instancji, doręczenia dokonanego 3 marca 2017 r. na jego ręce również nie można uznać za skuteczne.

Dlatego za pismem z [...] . odpis postanowienia z [...] r. został doręczone powtórnie10 kwietnia 2017r. tym razem do rąk M. Z. – żony Z. Z. , która również nie posiadała stosownego upoważnienia do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki. Organ stwierdził, że brak skutecznego doręczenia powoduje, że w obrocie prawnym nie ma aktu, którym związany byłby organ podatkowy i który mógłby zostać zaskarżony przez stronę. Tym samym skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. znak: [...] została wniesiona na rozstrzygnięcie, które również nie weszło do obrotu prawnego, zatem wniosek o odrzucenie skargi uznał za uzasadniony.

W tym miejscu Sąd orzekający z urzędu zauważa, że skarga na postanowienie z [...]r. nr [...] r. wniesiona przez Spółkę po pierwszym doręczeniu postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, jakie miało miejsce 3 marca 2017r. i nastąpiło do rąk Z. Z. została rozpoznana przez WSA w Gliwicach wyrokiem z 27 lipca 2017r. pod sygn. akt III SA/Gl 431/17, którym Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 O.p. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

W niniejszej sprawie na jedno postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...]r. nr [...]r. na skutek jego dwukrotnego doręczenia:

- po raz pierwszy dokonanego do rąk Z. Z. [...]r., a na skutek uznania go przez organ za nieskuteczne powtórzonego

- do rąk M. Z. [...] r.,

zostały wywiedzione dwie skargi do tut. Sądu.

Skarga złożona na skutek pierwszego doręczenia postanowienia z [..]

. została zarejestrowana w tut. Sądzie i rozpoznana 27 lipca 2017r. pod sygnaturą III SA/Gl 431/17. Tym samym druga skarga, jako wywiedziona przez tę samą stronę na to samo rozstrzygnięcie podlega odrzuceniu na mocy wyżej powołanego przepisu.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.