Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1801/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji dla przedsięwzięcia EURO 2012 1. stwierdza, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 roku nr [...] wydane zostały z naruszeniem prawa; 2. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego K. K. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] Minister infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania K. K., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji polegającej na przebudowie ul. [...] wraz z zagospodarowaniem terenu po p. stronie Stadionu piłkarskiego Euro 2012 - etap [...] - wyszczególnionego w pkt [...] załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć EURO 2012 (Dz.U. z 2010 r. Nr 8, poz. 52) jako zagospodarowanie terenu w północnej części Stadionu piłkarskiego Euro 2012 we W.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania, a w szczególności nie stwierdził zaistnienia podstaw do umorzenia postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji. Uprzednia decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji EURO 2012 umarzająca postępowanie z wniosku Gminy W. z dnia [...] listopada 2009 r. została, na skutek stwierdzenia uchybień o charakterze proceduralnym, uchylona decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Postępowanie to do chwili obecnej nie zostało merytorycznie zakończone ostateczną decyzją administracyjną, a więc brak jest decyzji ostatecznej, która byłaby tożsama z aktualnie wydaną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 105 §1 kpa - w ocenie organu odwoławczego - jest zatem bezzasadny.

Wyrokiem z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 28/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. przytaczając argumentację wykluczającą dopuszczalność uwzględnienia zarzutów skarżącego.

Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1412/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powołany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2011 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpatrzenia stwierdzając m.in., że oddalenie skargi przez Sąd pierwszej instancji nastąpiło na skutek błędnego uznania, że dopuszczalnym było wydanie przez Wojewodę [...] decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] lipca 2010 r. w sytuacji, gdy w obrocie prawnym istnieje ostateczna decyzja lokalizacyjna Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. sygn. [...]. Decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. dotyczy tego samego przedsięwzięcia EURO 2012, a jedyną różnicą jest to, iż obejmuje jedynie część inwestycji, dla której ustalono już lokalizację ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] plutego 2009 r. sygn. [...], a mianowicie część inwestycji, która projektowana jest na nieruchomościach skarżącego. W decyzji lokalizacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. zawarł organ dodatkowo skutek wywłaszczający. Wydanie decyzji lokalizacyjnej ze skutkiem wywłaszczającym stało się możliwe dopiero po nowelizacji ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 z mocy art. 1 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 28 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 161, poz. 1281), która weszła w życie z dniem 15 października 2009 r., dodane zostały do ustawy przepisy art. 24a - art. 24i, natomiast art. 24 ustawy otrzymał nowe brzmienie. Błędne jest jednak stanowisko Sądu pierwszej instancji, że powyższa zmiana stanu prawnego polegająca na rozszerzeniu zakresu stosunku materialnoprawnego kreowanego "nową" decyzją lokalizacyjną poprzez wprowadzenie uproszczonego sposobu przejmowania nieruchomości z pominięciem procedury nabywania nieruchomości w drodze umowy lub postępowania wywłaszczeniowego wyklucza stwierdzenie, że zaskarżona i utrzymana nią w mocy decyzja wydane zostały z naruszeniem art. 156 §1 pkt 3 kpa. Zaakceptowanie takiego stanowiska byłoby równoznaczne z zaakceptowaniem czynności dokonanych z obejściem prawa. Wbrew bowiem poglądowi wyrażonemu przez Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie zachodzi przypadek, o jakim mowa w art. 156 §1 pkt 3 kpa. Z samej zmiany stanu prawnego, przewidującej zamieszczenie skutku wywłaszczającego w decyzji lokalizacyjnej, nie można skutecznie wywodzić możliwości wydania kolejnej decyzji lokalizacyjnej dotyczącej tego samego zamierzenia inwestycyjnego dla tego samego podmiotu. Takie działanie nosi znamiona obejścia prawa. W tej sytuacji okoliczność, iż kolejna decyzja tworzy materiaInoprawny stosunek prawa administracyjnego o szerszym zakresie niż poprzednia decyzja lokalizacyjna, gdyż obejmuje skutek wywłaszczający, nie oznacza, że nie mamy do czynienia z tożsamością sprawy rozstrzygniętej tymi decyzjami. W niniejszej sprawie zachodzi zatem tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Skoro zaś w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja lokalizacyjna Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. - wydana w tej samej sprawie i wobec tej samej strony, to niedopuszczalne było wydawanie przez Wojewodę [...] decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] lipca 2010 r., która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Sąd pierwszej instancji doszedł do błędnego wniosku, że nie było przeszkód do wydania przez Wojewodę [...] decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] lipca 2010 r. i w konsekwencji wadliwie uznał, iż decyzja ta nie jest dotknięta wadą nieważności w rozumieniu art. 156 §1 pkt 3 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Z mocy art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjnymi, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, jest związany oceną prawną wyrażoną w powołanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1412/11, w myśl której decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. oraz decyzja Ministra infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. wydane zostały z naruszeniem art. 156 §1 pkt 3 kpa.

Zgodnie jednak z art. 36 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Z akt administracyjnych wynika, iż rozpoczęcie realizacji inwestycji objętej zaskarżonymi decyzjami nastąpiło w dniu [...] października 2010 r., co potwierdza wpis w dzienniku budowy Nr [...] wydany w dniu [...] października 2010 r. w wyniku zatwierdzenia projektu budowlanego inwestycji decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. Oznacza to, iż w sprawie znajduje zastosowanie cytowany wyżej art. 36 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 wobec decyzji wydanych przez organy obu instancji. Organ odwoławczy zobowiązany jest bowiem w wyniku złożenia odwołania przez stronę ponownie rozpatrzyć sprawę w jej materiainoprawnym całokształcie, a swoim ustaleniom i ocenom dać wyraz w kształcie sentencji decyzji określonej w art. 138 kpa. Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w rozpatrywanej sprawie przez organ odwoławczy nie zmienia więc faktu, iż decyzją ostatecznie kończącą postępowanie w przedmiocie ustalenia lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 jest zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., dlatego także i ta decyzja jest decyzją o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 w rozumieniu art. 36 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012.

W związku z powyższym na podstawie art. 145 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) w zw. z art. 156 §1 pkt 3 kpa oraz w zw. z art. 36 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.