Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1582/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. staż. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi W. K. i E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2003r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) września 2003r. (nr (...)) Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez E. i W. K. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia (...) marca 2003r. (nr (...)) w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003r. dla E. i W. K. w kwocie 298,10zł.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, iż Burmistrz Gminy i Miasta decyzją z dnia (...) marca 2003r. (nr (...)) ustalił dla E. i W. K. podatek od nieruchomości za rok 2003r. w kwocie 298,10zł. Decyzję tą doręczył organ podatkowy w dniu 22 marca 2003r. w miejscu zamieszkania podatnika. Odbiór decyzji potwierdziła osoba dorosła, która złożyła nieczytelny podpis. Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. K w dniu 12 czerwca 2003r. osobiście w Urzędzie Gminy i Miasta działając we własnym imieniu i w mienieniu żony E.K.

Powołując się na treść art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.) Kolegium stwierdziło, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Decyzja została doręczona adresatowi przez organ podatkowy w miejscu zamieszkania tj. zgodnie z treścią art. 144 i art. 148 § 1 ordynacji podatkowej. Dodatkowo okoliczność odbioru decyzji potwierdził W. K w piśmie z dnia 19 maja 2003r. wniesionym do organu podatkowego w sprawie zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości, w którym zarzucił błędną wykładnię prawa dokonaną przez ten organ w decyzji z dnia [...] marca 2003r. Zgodnie z treścią art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W niniejszej sprawie czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 5 kwietnia 2003r. Strona prawidłowo była pouczona o przysługującym jej środku odwoławczym i terminie do jego wniesienia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2003r. W. K obszernie wyjaśnił zasady naliczania podatku od przedmiotowej nieruchomości w latach 2001r. i 2002r. i podkreślił, iż gruntów używanych rolniczo jest łącznie 2165m², a pozostałych – 341m². Podał również, że w 2001r. dokonał wraz z żoną zapisu części tej nieruchomości córce M. K. Podatnik potwierdził, iż otrzymał decyzję w sprawie wymiaru podatku za 2003r. i w całości podatek uiścił. Po zapoznaniu się z informacją prasową odnośnie zasad naliczania podatku od nieruchomości podatnik "zażądał – jak stwierdził – zmiany decyzji podatkowej i zwrotu nadpłaty podatku", a następnie – wobec niesatysfakcjonującej go odpowiedzi na pismo – wniósł w dniu 12 czerwca 2003r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odwołanie doręczył osobiście do Urzędu Gminy i Miasta . W dniu 26 września 2003r. otrzymał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania wraz z uzasadnieniem tego uchybienia, ale "bez jakiejkolwiek wzmianki o przyczynach uchybienia". Skarżący dodał, iż już w swym pierwszym piśmie kwestionującym wysokość podatku potwierdził, że swój "protest" wniósł w nieustawowym terminie i podał przyczyny tego stanu rzeczy, tj. wadliwe postępowanie organu I instancji. Mimo to, organ odwoławczy nie ustosunkował się w ogóle do przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Ponadto skarżący ponowił zarzut odmiennego stanowiska w decyzji organu I instancji oraz w powoływanej wyżej informacji prasowej podpisanej przez zastępcę burmistrza Gminy i Miasta .

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej jako p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Stosownie do treści art. 223 § 2 pkt 1 ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia odwołania ma charakter terminu zawitego i liczy się go od dnia doręczenia decyzji stronie. Sposób obliczania terminu regulują art. 161 § 1, § 4 i § 5 ordynacji podatkowej.

W niniejszej sprawie decyzję (nakaz płatniczy) z dnia (...) marca 2003r. (nr ...) ustalającą dla E. i W. K. podatek od nieruchomości za rok 2003 w kwocie 298,10zł doręczył podatnikom organ podatkowy w miejscu zamieszkania w dniu 22 marca 2003r. (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. K działając we właściwym imieniu i w imieniu żony E. K. Wyjaśnienia odwołującego się – złożone w piśmie z dnia 10 września 2003r. – oraz prezentata Urzędu Gminy i Miasta potwierdzają fakt, iż odwołanie złożył podatnik osobiście w sekretariacie Burmistrza w dniu 12 czerwca 2003r. Z przedstawionych powyżej okoliczności wynika jednoznacznie, iż odwołanie zostało złożone po terminie, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 ordynacji podatkowej. Termin ten upłynął bowiem w dniu 7 kwietnia 2003r., a nie w dniu 5 kwietnia 2003r., jak błędnie przyjęło Kolegium. Uchybienie to nie ma jednak żadnego wpływu na ustalenie, iż odwołanie zostało wniesione po terminie. W tej sytuacji postanowienie Kolegium wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej – stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest w ocenie Sądu prawidłowe.

Dodać należy, że decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, a ponadto podatnicy nie złożyli – wraz z wniesionym odwołaniem – wniosku o przywrócenie terminu.

Wobec przedstawionego powyżej stanowiska Sąd nie może ustosunkować się do zarzutów skargi, które dotyczą w istocie treści decyzji wydanej przez organ I instancji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości i nie mogą być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu.

Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 p.s.a. orzekł jak w sentencji.