Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 71/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 3307/15 odrzucające skargę w sprawie ze skargi S.C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3307/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S.C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 20 sierpnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Sąd wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone przez skarżącego stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu który wydał interpretację w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej odpowiedzi. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącemu 28 września 2015 r. W dniu 29 października 2015 r. skarżący złożył za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o. skargę na wskazaną wyżej interpretację indywidualną. Skarga wpłynęła do organu w dniu 2 listopada 2015 r.

Sąd zauważył, iż złożenie skargi u operatora jakim posłużył się skarżący nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Jednakże w rozpatrywanej sprawie dniem wniesienia skargi był dzień jej wpływu do organu, co nastąpiło 2 listopada 2015 r., tj. po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie S.C. zarzucił naruszenie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") i wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że skarga została nadana 28 października 2015 r., co wynika z "potwierdzenia nadania" przesyłki, a nie jak przyjął Sąd 29 października 2015 r. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Ponadto podkreślił, że wielokrotnie upewniał się czy skutki nadania pisma za pośrednictwem InPost będą tożsame ze skutkami nadania przesyłki za pośrednictwem Poczty Polskiej. Informacje, że nadanie przesyłki u operatora InPost w ostatnim dniu terminu będzie prawidłowe uzyskał od pracownika Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku oraz pracownika operatora.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Na wstępie zauważyć należy, że 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o następującej treści: "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Uchwała ta jest wiążąca na podstawie i w sposób wskazany w art. 269 § 1 P.p.s.a.

W motywach uchwały wskazano, że art. 83 § 3 P.p.s.a. ma charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu, od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego, zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 Prawa pocztowego). Rozwiązanie przyjęte w art. 83 § 3 P.p.s.a. spełnia zarazem wymogi określoności, jednostka może przewidzieć skutki swego działania (zaniechania) oraz konsekwencje w postaci oznaczonego działania z kolei sądu, w razie bezskutecznego upływu terminu. W ocenie składu siedmiu sędziów art. 83 § 3 P.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że ochronie praw strony służy oczywiście instytucja przywrócenia terminu, strona może zwrócić się o nie, jeżeli nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Powoływanie się na wykładnię prokonstytucyjną i celowościową nie może jednak prowadzić do zmiany jednoznacznej treści normy prawnej zawartej w przepisie art. 83 § 3 P.p.s.a.

W świetle powyższej uchwały, uznać należy, że operator InPost Sp. z o. o. nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Skarga skarżącego (wniesione za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o.) wpłynęła do organu po upływie terminu wskazanego w pouczeniu.

W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie, prawidłowo na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę. W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia, że skarżący nadał skargę 28 października 2015 r. bowiem dniem wniesienia skargi był dzień wpływy pisma do organu, a nie dzień nadania.

Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.