Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1428/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) kwietnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia (...) lutego 2006 r. nr (...) II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2007 r. nr (...) Minister Środowiska uchylił - w części dotyczącej warunku 1 i 2 oraz w tym zakresie umorzył postępowanie I instancji - postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia (...)lutego 2006 r. nr (...), którym uzgodniono realizację inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, dwupokoleniowego z garażem przy ul.(...) na dz. nr (...) obr. (...) w miejscowości K. na terenie (...) Parku Krajobrazowego, w pozostałej zaś części utrzymał postanowienie Wojewody Małopolskiego w mocy.

Uzasadniając zaskarżone postanowienie Minister Środowiska wskazał, iż w dniu 8 grudnia 2005 r. pełnomocnik E. i M.J., zwanych dalej "wnioskodawcami" złożył w Urzędzie Miasta K. wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, dwupokoleniowego z garażem przy ul. (...)na dz. nr (...) obr. (...) w miejscowości K. Pismem z dnia 2 lutego 2006 r. Zastępca Dyrektora Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. zwrócił się do Dyrekcji Zespołu (...) Parków Krajobrazowych w K. o uzgodnienie przedmiotowej inwestycji w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz.717 z późn.zm.). Postanowieniem z dnia (...) lutego 2006 r. działający z upoważnienia Wojewody Małopolskiego Dyrektor Zespołu (...) Parków Krajobrazowych w K. warunkowo uzgodnił realizację przedmiotowej inwestycji, jako warunki uzgodnienia realizacji inwestycji wskazano szereg wytycznych odnośnie architektury planowanej zabudowy. Na powyższe postanowienie w dniu 17 marca 2006 r. zażalenie wnieśli wnioskodawcy reprezentowani przez pełnomocnika. Zażalenie podnosi, iż niemożliwe jest spełnienie niektórych z wyznaczonych warunków dla inwestycji w projektowanej funkcji i programie. Rozpatrując zażalenie Minister Środowiska zważył, co następuje. Postanowienie organu I instancji należy uchylić w części dotyczącej warunku 1 i 2 i w tym zakresie umorzyć postępowanie I instancji, a w pozostałej części utrzymać przedmiotowe postanowienie w mocy. Zgodnie z art.

53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą - w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. W przedmiotowej sprawie wymagane jest uzgodnienie wydane w trybie ww. ustawy w związku z położeniem planowanej inwestycji na terenie (...) Parku Krajobrazowego. Stwierdza się, iż skarżone postanowienie narusza art. 107 § 3 w związku z art. 126 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż zawarte w nim uzasadnienie faktyczne i prawne jest bardzo ogólnikowe i niepełne. W uzasadnieniu faktycznym nie wskazano faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast uzasadnienie prawne nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej postanowienia oraz wskazania przepisów prawa, z których wynika, że organ może uzgodnić realizację inwestycji pod wskazanymi warunkami. Stwierdza się, iż brak podstaw do zawarcia w postanowieniu organu I instancji wskazanych warunków, powoduje, iż postanowienie w części dotyczącej powyższych warunków należy uchylić i w tym zakresie umorzyć postępowanie I instancji. Pozostałą część postanowienia, jako zgodnego z przepisami z zakresu ochrony przyrody, tj. rozporządzeniem Nr (...) Wojewody Małopolskiego z dnia (...) października 2006 r. w sprawie (...) Parku Krajobrazowego (...)., należy utrzymać w mocy.

Skargę na postanowienie Ministra Środowiska wniósł W. S. zwany dalej "skarżącym". Podniósł on, iż w dniu 21 marca 2006 r., a zatem w ustawowym terminie również wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji, za pośrednictwem tego organu. Zażalenie to nie zostało jednakże rozstrzygnięte przez Ministra Środowiska. Zgodnie z powołanym w postanowieniu art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy. Z brzmienia art. 53 ust. 4 wynika, że dokonuje się uzgodnienia decyzji, czyli przed jej wydaniem projektu decyzji. Tymczasem do Dyrekcji Zespołu (...) Parków Krajobrazowych w K. przesłano pismem z dnia 2 lutego 2006 r. nie projekt decyzji, jak powinno się uczynić w razie uzgodnień objętych również dyspozycją art. 53 ust. 4, a jedynie wniosek wnioskodawców. Stanowi to oczywiste naruszenie norm obowiązującego prawa. Postanowienie organu I instancji powinno zostać w całości uchylone, tymczasem organ II instancji w części utrzymał je w mocy.

Organ II instancji postąpił nieprawidłowo, umarzając w części zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu do postanowienia organ II instancji stwierdził, że uzasadnienie prawne postanowienia organu I instancji nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej postanowienia oraz wskazania przepisów prawa, z których wynika, ze organ może uzgodnić realizacje inwestycji pod wskazanymi warunkami. Po czym w następnym akapicie uzasadnienia, utożsamiono tę okoliczność z brakiem podstawy prawnej jako takiej do dokonywania ustaleń wskazanych warunków inwestycji przez organ I instancji, co jest oczywistym błędem. Brak wskazania podstawy prawnej przez organ nie jest równoznaczny z jej brakiem w ogóle. Ponadto uzasadnienie organu II instancji nie spełnia wymogów kodeksowych uzasadnienia postanowienia, gdyż nie zawiera ustosunkowania się do meritum rozstrzygniętej sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Ministra Środowiska z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r, Nr 153, poz.1269), zwanej dalej "p.p.s.a.". Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (art.3§2 pkt2 p.p.s.a.).

Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie, podobnie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji wydano z naruszeniem przepisu prawa materialnego, tj. art.60 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z przywołanym przepisem ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

Zważywszy na odesłanie do art.53 ust.4 ustawy należy stwierdzić, iż w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji powstał obowiązek dokonania uzgodnień z organem wskazanym w art.53 ust.4 pkt 8 ustawy. Zgodnie z tym przepisem decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po

uzgodnieniu z wojewodą w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. W takim objętym ochroną obszarze znajduje się bowiem teren planowanej inwestycji (tj. w obszarze (...) Parku Krajobrazowego).

Uzgodnienia planowanej inwestycji dokonane w I instancji przez Wojewodę Małopolskiego, z upoważnienia którego działał Dyrektor Zespołu (...) Parków Krajobrazowych, w II instancji przez Ministra Środowiska przeprowadzono wadliwie. Organy te orzekały bowiem w sprawie, nie dysponując projektem decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego.

W ocenie Sądu wydanie decyzji "po uzgodnieniu", którym to terminem operuje art.60 ust.1 ustawy oznacza konieczność przedłożenia do uzgodnień przez organ prowadzący postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy projektu decyzji, nie zaś jedynie dokumentacji dotyczącej wniosku inwestora. Organ uzgadniający ma zatem opiniować konkretne postanowienia projektu, nie zaś "ogólnie" inwestycję, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd podziela w tym zakresie argumentację skargi.

Z racji tego, iż uwzględnienie zarzutów w tym zakresie prowadzi do uchylenia orzeczeń organów obu instancji, a w konsekwencji do konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania o uzgodnienie (tym razem, w oparciu o stosowny projekt decyzji przedłożony przez organ prowadzący postępowanie główne), odniesienie się do pozostałych zarzutów skarżącego o charakterze stricte procesowym stało się bezprzedmiotowe.

Z tej racji, na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.a i art.152 orzeczono jak w sentencji.