Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1922/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1, art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Dnia 24 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. odmawiającą wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pozbawi skarżącego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Na poparcie stanowiska przywołano tezy z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, dotyczące przesłanek wstrzymania wykonania decyzji orzekających w przedmiocie nadania statusu uchodźcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest złożenie stosownego wniosku, w którym przytoczone zostaną okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wystąpienia u wnioskodawcy przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie.

Wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. orzekającej o odmowie nadania statusu uchodźcy został uwzględniony z następującego powodu. W orzecznictwie sądowoadminsitracyjnym przyjmuje się, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1330/05, niepubl.).

Pomimo tego, że decyzje wydane w sprawach o nadanie statusu uchodźcy oraz o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, to w ocenie Sądu przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji z pierwszej kategorii spraw uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji również w drugiej grupie spraw. Przeciwne rozumienie skutkowałoby nie tylko naruszeniem prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu sądowym (w przypadku wydalenia cudzoziemca z kraju), ale również niweczyło cel postępowania sądowego (kontrola legalności rozstrzygnięcia organu nie byłaby realna w przypadku faktycznego opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez cudzoziemca).

Skoro bowiem prawodawca dopuścił możliwość sądowej kontroli decyzji (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy wydanej w myśl art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472 tj. ze zm.), a także żądanie wstrzymania jej wykonania (brak wyłączenia stosowania art. 61 § 3 P.p.s.a.), to nieudzielenie ochrony tymczasowej przed zbadaniem przez Sąd tej decyzji, prowadziłoby do zniweczenia celu tej regulacji.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznacza zatem powrót do stanu istniejącego po złożeniu przez Skarżącego wniosku o wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy, a przed wydaniem ostatecznego orzeczenia w tym przedmiocie.

Z powyższych względów Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić Skarżącego na trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.