Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 728/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie: sędzia WSA Joanna Wierchowicz asesor WSA Barbara Rennert (spr.) Protokolant: ref. staż. Monika Mierzyńska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi S Sp. z o. o na decyzję Dyrektor Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług 1. Uchyla zaskarżoną decyzję; 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

I SA/Go 728/05

U Z A S A D N I E N l E

W dniu 15 grudnia 2004 r. S Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] uznającą zgłoszenie celne nr E [...] z dnia [...] października 2001 r. za nieprawidłowe i ustalającą kwotę długu celnego i podatku od towarów i usług.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie celne i podatkowe dotyczące towaru celnego zgłoszonego wg Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD nr [...] z dnia [...] października 2001 r. Wszczęcie postępowania było następstwem kontroli celnej przeprowadzonej w skarżącej Spółce, a odpis postanowienia został tej Spółce doręczony.

Decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] października 2001 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, opisu pola 31 i podstawy naliczania podatku VAT dla pozycji 1 SAD, zastosowanej stawki celnej, kwoty długu celnego i należnego podatku od towarów i usług oraz dokonał ich ponownego ustalenia. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji wskazał m. in. na pismo skarżącej z dnia [...] stycznia 2004 r. wraz z. załączonymi do niego dokumentami lecz pisma tego wraz z dokumentami brak w aktach sprawy. Decyzję doręczono skarżącej Spółce w dniu 28 września 2004 r.

W dniu 30 września 2004 r. skarżąca Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Celnej . W imieniu Spółki odwołanie podpisała K.C.. Zostało ono przekazane Dyrektorowi Izby Celnej przez Naczelnika Urzędu Celnego w dniu [...] października 2004 r. Następnie w aktach administracyjnych na kartach 40 do 47 znajduje się kserokopia odpisu aktualnego KRS z dnia [...] marca 2004 r. dotyczącego skarżącej Spółki, z której wynika, iż uprawnionymi do samoistnego reprezentowania Spółki są U.K. i M.Z. oraz kserokopia upoważnienia udzielonego w dniu [...] września 2004 r. przez U.K. pracownikowi K.C. do występowania w imieniu firmy przed Dyrektorem Izby Celnej wraz z kserokopie pisma skarżącej Spółki podpisanego przez K.C., z którego wynika, iż w nawiązaniu do pisma z dnia 13 września 2004 r. przesyła ona brakujące dokumenty jako załączniki do złożonych odwołań. Na kserokopii tego ostatniego pisma (k. 47) widnieje data jego wpływu do Izby Celnej - 20 września 2004 r.

W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, adresując swoją decyzję do skarżącej Spółki reprezentowanej przez K.C.. Decyzję doręczono skarżącej Spółce w dniu 19 listopada 2004 r., a ta w dniu 15 grudnia 2004 r. zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył:

Skarga okazała się zasadna, choć z zupełnie innych powodów niż w niej wskazano.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. póz. 1269). sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd bada zgodność z prawem obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji.

Nadto, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. póz. 1270). sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Środki te określone zostały przez przepisy art. 145 do art. 150 cyt. wyżej ustawy.

W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę przede wszystkim na brak wykazania umocowania K.C. do reprezentowania skarżącej Spółki, a tym samym naruszenie przepisów art. 137 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137. póz. 926 z późn. zm.). Odwołanie od decyzji organu l instancji podpisała w imieniu skarżącej K.C., nie przedkładając ani pełnomocnictwa, ani w jakikolwiek inny sposób nie wykazując swego umocowania do reprezentowania Spółki. Organy obu instancji nie wezwały skarżącej do wykazania umocowania K.C. przyjmując, a następnie rozpoznając podpisane przez nią odwołanie. Dołączenie do akt administracyjnych, najprawdopodobniej przez organ l instancji, kserokopii pisma i dołączonych do niego dokumentów, których organ podatkowy żądał od Spółki w innej sprawie administracyjnej nie może prowadzić do uznania, iż kserokopie tych dokumentów wykazują umocowanie K.C. do reprezentowania skarżącej w rozpoznawanej sprawie administracyjnej. Przede wszystkim pismo, którego kserokopia znajduje się na k. 47 wpłynęło do Izby Celnej w dniu 20 września 2004 r., a więc na dwa dni przed wydaniem decyzji organu l instancji, zatem nie może być odpowiedzią na pismo tegoż organu z dnia 13 września 2004 r., ponieważ w rozpoznawanej sprawie organ l instancji żadnego pisma w tej dacie do skarżącej nie skierował. Nadto w piśmie tym skarżąca wyjaśnia, iż przesyła brakujące dokumenty jako załączniki do złożonych odwołań, a w dniu 20 września 2004 r. nie zostało jeszcze przecież złożone odwołanie w rozpoznawanej sprawie, z tej choćby przyczyny, iż decyzja organu l instancji zapadła dopiero [...] września 2004 r. Organy obu instancji nie mogły więc uznać, iż upoważnienie udzielone K.C. i przedłożone w konkretnej sprawie czy sprawach administracyjnych (jak wynika z treści pisma przewodniego skarżącej) na wezwanie organu podatkowego rozciąga się na wszystkie postępowania administracyjne jakie były i są prowadzone przeciwko skarżącej przez Dyrektora Izby Celnej . Z upoważnienia zawartego w art. 137 § 4 Ordynacji podatkowej wynika. iż stosując przepis art. 97 § 2 kpc organ podatkowy l instancji winien wezwać skarżącą Spółkę do wykazania w wyznaczonym terminie umocowania K.C. do jej reprezentowania. Brak wykazania tegoż umocowania nie pozwala na przyjęcie, iż odwołanie od decyzji organu l instancji zostało złożone skutecznie i jest dopuszczalne.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż w myśl przepisu art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Skoro zatem organy obu instancji uznały, iż K.C. jest pełnomocnikiem Spółki S wszelkie pisma (a więc wezwania, decyzje i zawiadomienia) winny być adresowane nie na skarżącą Spółkę, jak to wynika ze zwrotnych poświadczeń odbioru pisma, ale na K.C. ze wskazaniem adresu Spółki.

Zważywszy powyższe Sąd uznając, iż w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 137 § i 3 w zw. z art. 228 § 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy - Ordynacja podatkowa, a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż organ II instancji bez wykazania umocowania osoby podpisującej odwołanie nie mógł go skutecznie rozpoznać, dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., określając jednocześnie, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana, do czego obligował go przepis art. 1 52 p.p.s.a.

( - ) Barbara Rennert ( - ) Krystyna Skowrońska - Pastuszko ( - ) Joanna Wierchowicz