Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 39/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z  art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Protokolant Patrycja Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej wniosku Wójta Gminy J. z dnia 3 września 2014 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy J. a Marszałkiem Województwa P. w przedmiocie: zezwolenia na wykonywanie przewozu osób postanawia: umorzyć postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 września 2014 r. Wójt Gminy J. wniósł o rozstrzygnięcie sporu negatywnego o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa P. a Wójtem Gminy J. w przedmiocie wydania zezwolenia na wykonywanie krajowego drogowego przewozu osób – przewozy regularne. Wniosek oparto o treść art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Marszałek Województwa P. pismem z dnia [...] lipca 2014 r. na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: u.t.d.) przekazał według właściwości Wójtowi Gminy J. wniosek przedsiębiorcy: J. Z. o udzielenie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych na linii komunikacyjnej: N. – S. szkoła.

Zdaniem Wójta Gminy J. nie jest on organem właściwym do wydania zezwolenia, gdyż linia komunikacyjna przebiega przez teren dwóch powiatów: j. i k., jak również położenie dwóch przystanków w ciągu drogi krajowej nr 28 Z. – M. znajduje się w miejscowości M., powiat k.

W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Marszałek Województwa P. poinformował, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, gdyż w jego trakcie pojawiły się nowe okoliczności wskazujące na to, że to Marszałek Województwa P. jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku J. Z. o udzielenie zezwolenia na wykonywanie przedwozów regularnych. W tej sytuacji w sprawie wniosku J. Z. Marszałek Województwa P. wydał zezwolenie nr [...] w dniu [...] października 2014 r. na wykonywanie regularnych przewozów w krajowym transporcie drogowym w ramach linii N. – C. – S. Do pisma załączył przedmiotowe zezwolenie wraz z rozkładem jazdy. Marszałek Województwa P. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 2 p.p.s.a. do rozstrzygania sporów kompetencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Przepisy te zawarte są w "Dziale III Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" (art. 45-172 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem do postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu, o jakim stanowi art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Bezprzedmiotowość postępowania w sprawie sporu kompetencyjnego wystąpi, gdy w toku postępowania spór przestanie istnieć, gdyż jeden z organów pozostających w sporze uzna swoją właściwość w sprawie, a także, gdy rozpoznał sprawę merytorycznie i podjął rozstrzygnięcie. Bez znaczenia są przy tym przyczyny, dla których jeden z organów przystąpił do rozpoznania sprawy, jak i okoliczność, iż w dacie wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego był on aktualny (por. post NSA z dnia 5 stycznia 2005 r., sygn. akt OW 149/04, opubl. ONSAiWSA 2005/6/125).

Z okoliczności sprawy wynika, że Marszałek Województwa P. w toku postępowania w sprawie sporu kompetencyjnego uznał swoją właściwość i rozpoznał sprawę merytorycznie z wniosku J. Z. W tej sytuacji postępowanie sądowe o rozpoznanie tego sporu stało się bezprzedmiotowe i zachodziła konieczność jego umorzenia. Zważywszy na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a.