Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 558/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 558/04

UZASADNIENIE

Główny Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2003 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] stycznia 1998 r., nr [...] o nie stwierdzeniu u B. K. choroby zawodowej: przewlekłej choroby [...] związanej z nadmiernym wysiłkiem [...].

Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Terenowy Inspektor Sanitarny w T. wydał dnia [...] listopada 1997 r. decyzję nie stwierdzającą u B. K. choroby zawodowej – przewlekłej choroby [...] związanej z nadmiernym wysiłkiem [...], wymienionej w pkt 7 wykazu chorób zawodowych, stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. Decyzja ta została wydana na podstawie orzeczenia lekarskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w T. z dnia [...] września 1997 r. rozpoznającego u zainteresowanego przewlekły nieżyt nosa, gardła i krtani oraz w oparciu o dochodzenie epidemiologiczne.

W związku z wniesieniem odwołania przez B. K. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w T., decyzją z dnia [...] stycznia 1998 r. utrzymał w mocy decyzję Terenowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] listopada 1997 r. Na powyższą decyzję B. K. nie wniósł skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Natomiast dnia 10 lutego 2003 r. zainteresowany wniósł podanie o wznowienie postępowania w sprawie choroby zawodowej powołując się na nowe dowody w sprawie, a mianowicie fakt zatrudnienia w Technikum [...] i prowadzenia zajęć praktycznych z uczniami w Zakładach [...] "[...]" w T., jak również brak rozpatrzenia zawodowego narażenia dotyczącego całego okresu pracy zawodowej.

Po wznowieniu postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] stycznia 1998 r. i przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Wojewódzki Inspektorat Sanitarny w B. wystąpił do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w T. o wydanie opinii odnośnie weryfikacji orzeczenia lekarskiego z dnia [...] września 1997 r. w związku z uzupełniającym dochodzeniem epidemiologicznym dotyczącym zawodowego narażenia B. K.

Pismem z dnia [...] listopada 2003 r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w T. wydał opinię o braku podstaw do zmiany orzeczenia lekarskiego z 1997 r. Na podstawie wyżej wymienionej opinii Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wydał dnia [...] listopada 2003 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję Terenowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] listopada 1997 r. Od powyższej decyzji B. K. wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego w W. wnioskując o ponowne rozpatrzenie sprawy choroby zawodowej.

W ocenie organu odwoławczego orzeczenie lekarskie i opinia uzupełniająca wydane przez uprawnioną do orzekania w sprawach chorób zawodowych jednostkę medyczną – Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w T. nie rozpoznały u B. K. choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym (choroby będącej w punkcie 7 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych z 18 listopada 1983 r.). Podnoszony przez stronę w odwołaniu pogląd, że postawione rozpoznanie przewlekłego nieżytu nosa, gardła i krtani zawarte w orzeczeniu Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w T. z dnia [...] września 1997 r. upoważnia do stwierdzenia choroby zawodowej – przewlekłe zanikowe, przerostowe i alergiczne nieżyty błon śluzowych nosa, gardła i tchawicy wywołane działaniem substancji o silnym działaniu drażniącym lub uczulającym (choroba będąca w punkcie

6 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych z 18 listopada 1983 r.) nie znajduje potwierdzenia w opinii Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w T. z dnia [...] listopada 2002 r. Ponadto fakt leczenia się zainteresowanego z powodu przewlekłego nieżytu [...],[...] i [...] od 1965 r. przemawia przeciwko tłu zawodowemu schorzenia spowodowanego narażeniem zawodowym w okresie późniejszym.

W skardze na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego B. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B., gdyż w ocenie skarżącego, rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości, a w szczególności odniesienia się Ośrodka Medycyny Pracy w T. do oświadczenia lek. med. J. K. z dnia [...] marca 2004 r., który potwierdził, że przewlekły nieżyt [...],[...] i [...] odpowiada nieżytowi [...],[...] i [...] i ma charakter zanikowy, co umożliwia rozpatrzenie tych schorzeń stosownie do punktu 6 wykazu chorób zawodowych.

W dopowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) za choroby zawodowe uważa się choroby, które spełniają dwie przesłanki łącznie:

1) określone są w wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia,

2) choroby takie zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy.

U skarżącego B.K. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w T., orzeczeniem lekarskim z dnia [...] września 1997 r., stwierdził przewlekły nieżyt [...],[...] i [...]. Schorzenie to nie jest objęte wykazem chorób zawodowych, stanowiących załącznik do powołanego rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983 r. W punkcie szóstym tego wykazu wprawdzie zamieszczono chorobę: przewlekłe nieżyty błon śluzowych nosa, gardła, krtani i tchawicy ale muszą one mieć charakter zanikowy, przerostowy lub alergiczny, a takiego charakteru przewlekłego nieżytu tych organów u skarżącego nie stwierdzono. Ponieważ stwierdzona u skarżącego choroba nie jest objęta tym wykazem chorób zawodowych nie może być uznana za chorobę zawodową w zrozumieniu § 1 ust. 1 rozporządzenia z 18 listopada 1983 r. i słusznie ostateczną decyzją z 13 stycznia 1998 r. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w T. nie stwierdził u B. K. choroby zawodowej. Po wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie dało podstaw do zmiany rozpoznanego u skarżącego schorzenia, co potwierdził Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w T. w piśmie z dnia [...] listopada 2003 r. Tak więc niezależnie od zarzutów skarżącego, zawartych w skardze, a także w piśmie uzupełniającym tę skargę z dnia [...] kwietnia 2005 r. odnoszących się do niepełnego uwzględnienia przez organ narażenia zawodowego skarżącego w czasie jego zatrudnienia na stanowisku [...] w Zakładach [...] "[...]" w T., sama okoliczność, że rozpoznana u niego choroba nie jest objęta wykazem chorób zawodowych jest wystarczająca do wydania decyzji o nie stwierdzeniu u B. K. choroby zawodowej. Obowiązujący aktualnie wykaz chorób zawodowych stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) również nie wymienia rozpoznanego u skarżącego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy schorzenia jako choroby zawodowej. Załączone przez skarżącego do skargi zaświadczenie lekarskie z dnia [...] marca 2004 r. wystawione przez lek. J. K.– specjalistę [...] i [...] pozostaje bez wpływu na ocenę przez Sąd prawidłowości zaskarżonych decyzji, podobnie jak i kserokopia zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] kwietnia 2005 r. wystawionego przez tego samego lekarza, a załączone przez skarżącego do jego pisma z dnia [...] kwietnia 2005 r. (k. 4 i 22). Sąd bowiem ocenia zgodność zaskarżonych decyzji z prawem na podstawie materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym zakończonym skarżonymi decyzjami. Natomiast złożone do akt postępowania sądowego zaświadczenia lekarskie są datowane już po datach wydania przez organy kontrolowanych w niniejszym postępowaniu decyzji. Nadto do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej są uprawnione wyłącznie jednostki orzecznicze wymienione w przepisach powołanego rozporządzenia i nie jest nią Specjalistyczna Praktyka Lekarska – J. K. [...] w T., który na życzenie skarżącego wydał załączone do akt sądowych przez skarżącego zaświadczenia. Treść tych zaświadczeń nie była znana organom orzekającym w przedmiocie choroby zawodowej po wznowieniu postępowania administracyjnego z uwagi na to, że zostały te zaświadczenia wystawione po wydaniu przez organy obu instancji zaskarżonych decyzji i dlatego organy te nie mogły odnieść się do treści tych zaświadczeń .

Nie jest także zasadny zarzut skarżącego, że nie została mu przez organ doręczona pełna dokumentacja sprawy. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego jak i przepisy powołanego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych nie nakładają na organ orzekający obowiązku doręczenia z urzędu stronom postępowania administracyjnego całości dokumentacji związanej z rozpoznawaną sprawą.

Z powyższych względów Sądu na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.