Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 657/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Dnia 13 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.Ł.


UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2007 roku V. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania, wnosząc jednocześnie o przyznanie pełnomocnika z urzędu.

W dniu 6 października 2007 roku skarżąca V. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykazane dochody i brak jakiegokolwiek majątku uniemożliwiają poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

W dniu 7 stycznia 2008 roku skarżąca – V. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo opatrzone datą 4 stycznia 2008 roku, zatytułowane "sprzeciw – przeciw działaniom i decyzją wydawanym przez Urząd Gminy w Z., wójta gminy i jego współpracowników oraz Urząd Wojewody [...] Delegatura w S. co do wymeldowania, pomimo zaskarżenia sprawy do Sądu". W uzasadnieniu pisma skarżąca podniosła, iż nie czekając na decyzję tutejszego Sądu, podjęte zostały czynności zmierzające do wymeldowania lecz nie przyznano jej mieszkania. Zdaniem skarżącej zarówno gmina, jak i pracownicy Urzędu Wojewódzkiego w Ł. Delegatura w S. podejmują działania naruszające obowiązujące przepisy prawa – art. 32 w związku z art. 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 16 stycznia 2008 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wezwaniem z dnia 17 stycznia 2008 roku wezwał ustanowionego z urzędu pełnomocnika strony skarżącej do wyjaśnienia, czy intencją skarżącej przy złożeniu pisma opatrzonego datą 4 stycznia 2008 roku było złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czy też jest to jedynie uzupełnienie skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem uznania, że jest to uzupełnienie skargi i pozostawienia pisma w aktach sprawy.

W piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2008 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że intencją strony skarżącej przy składaniu pisma z dnia 4 stycznia 2008 roku było złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Storna nie uzasadniła, dlaczego w jej ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie stanowi bowiem uzasadnienia wniosku subiektywne przekonanie skarżącej o niezgodnych z prawem działaniach i decyzjach wydawanym przez Urząd Gminy w Z., wójta gminy i jego współpracowników oraz Urząd Wojewody Łódzkiego Delegatura w S. w kwestii wymeldowania, pomimo zaskarżenia sprawy do Sądu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.

Podnieść bowiem należy, że na gruncie przepisów powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie ma możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu. Ta odmienność powoduje nie tylko konieczność złożenia wniosku, ale i potrzebę wykazania istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

Składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca powinna zatem przede wszystkim go uzasadnić poprzez wskazanie wprost, na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki w przypadku wykonania zaskarżonej. Rozpoznając wniosek Sąd bowiem nie ma obowiązku domyślać się, jakimi względami kierowała się strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w konkretnej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu administracyjnego.

Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia natomiast jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w:] B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, str.16).

Należy przy tym także podkreślić, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na nie wykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.

AŁ