Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1109/00
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 2003-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek dochodowy od osób prawnych
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 335
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 30 ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
article: art. 25, art. 27 ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 20 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Teza: Skoro zgodnie z przepisem art. 335 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ odwołanie wniesione przez stronę podlega rozpatrzeniu na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, to zasadne jest stwierdzenie, że przepisy te mają zastosowanie w odniesieniu do wszystkich kwestii wymagających rozstrzygnięcia w sprawie, również w zakresie badania dopuszczalności wydania decyzji z uwagi na bieg terminów przedawnienia.

TEZY

Skoro zgodnie z przepisem art. 335 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ odwołanie wniesione przez stronę podlega rozpatrzeniu na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, to zasadne jest stwierdzenie, że przepisy te mają zastosowanie w odniesieniu do wszystkich kwestii wymagających rozstrzygnięcia w sprawie, również w zakresie badania dopuszczalności wydania decyzji z uwagi na bieg terminów przedawnienia.


UZASADNIENIE

Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarł wywód dotyczący ustalenia, że nie nastąpił upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1992 r. Oceny terminu dokonano na podstawie art. 70 Ordynacji podatkowej.

Skoro zgodnie z powołanym przepisem art. 335 Ordynacji podatkowej odwołanie wniesione przez stronę podlega rozpatrzeniu na podstawie ustawy o zobowiązaniach podatkowych oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, to zasadne jest stwierdzenie, że przepisy te mają zastosowanie w odniesieniu do wszystkich kwestii wymagających rozstrzygnięcia w sprawie, również w zakresie badania dopuszczalności wydania decyzji z uwagi na bieg terminów przedawnienia. W odpowiedzi na skargę bezzasadnie wskazano, że w przepisach przejściowych ustawodawca nie wskazał, jakie przepisy stosuje się przy orzekaniu w sprawach przedawnienia. Unormowanie art. 335 Ordynacji podatkowej ma charakter generalny, zaś kwestia przedawnienia jest elementem orzekania uwzględnianym z urzędu w każdej rozpoznawanej sprawie. Przepis ten w sposób ogólny stanowi, że sytuacja strony, która złożyła odwołanie przed dniem wejścia w życie Ordynacji podatkowej podlega ocenie na podstawie przepisów dotychczasowych. Powyższe służy stabilnemu ukształtowaniu sytuacji strony.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej w niniejszej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 7 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, gdyż postępowanie nie jest prowadzone w sprawie, która podlega zakończeniu decyzją w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, lecz decyzją ewentualnie określającą podatek, skoro zobowiązanie podatkowe powstaje na podstawie przepisów ustawy - art. 25 i art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W niniejszej sprawie zastosowanie zgodnie z art. 335 Ordynacji podatkowej obowiązującego przed dniem 1 stycznia 1998 r. przepisu art. 30 ustawy o zobowiązaniach podatkowych spowodowałoby odmienne niż w zaskarżonej decyzji wnioski dotyczące terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku, z tym że bieg przedawnienia /ust. 2/ przerywa się przez czynność egzekucyjną, o której zobowiązany został zawiadomiony. Izba Skarbowa uzyskała informację od organu egzekucyjnego o doręczeniu stronie skarżącej w dniu 30 stycznia 1996 r. zawiadomienia o zajęciu rachunków bankowych wraz z tytułem wykonawczym oraz umorzeniu postępowania egzekucyjnego w dniu 16 marca 2000 r. Strona powyższego nie kwestionuje. Zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo, z tym że przedłużenie /zdanie 2/ nie może być większe niż dalszych 5 lat. Oznacza to, że zobowiązanie podatkowe, nawet w przypadku przerwania jego biegu, przedawni się najpóźniej w terminie 10 lat od końca roku, w którym upłynął okres płatności /por. "Zobowiązania podatkowe. Komentarz do ustawy", B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, Toruń 1997 str. 170/. Unormowanie kwestii przedawnienia zawarte w art. 70 Ordynacji podatkowej nie zawiera takiego ograniczenia.

Z tej przyczyny należy uznać, że powołanie nieprawidłowej podstawy prawnej w zakresie oceny przedawnienia miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie termin pięcioletni, o jaki przedłużona została odpowiedzialność podatkowa należy liczyć od dnia 30 stycznia 1996 r. Termin ten upłynął 30 stycznia 2001 r.