Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 680/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem nr [...], z dnia [...] lutego 2014 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez A. N. na postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania A. N. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w miejscowości K., gm. C.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy.

Postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania A. N. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w miejscowości K., gm. C. zostało wszczęte na wniosek A. N.

W toku postępowania administracyjnego A. N. złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie jego wymeldowania z ww. budynku do czasu orzeczenia rozwodu stron i podziału ich majątku wspólnego.

Wójt Gminy C., w oparciu o przepis art. 98 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówił zawieszenia postępowania wskazując, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., ponieważ A. N. nie wystąpił do sądu z pozwem o przywrócenie mu prawa posiadania do zamieszkania oraz o podział majątku wspólnego. Zażalenie na to postanowienie do Wojewody [...] wniósł A. N.

Wojewoda [...] uznał, że zażalenie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, bowiem przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Zgodnie z obecnie obowiązującą treścią art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Treść tego przepisu wskazuje, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania może na podstawie art. 142 k.p.a. je kwestionować w odwołaniu od decyzji.

Wojewoda [...] wskazał również, że Wójt Gminy C. przy wydawaniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r. oparł się na błędnej podstawie prawnej, gdyż w sprawie zastosowanie winien mieć przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a nie art. 98 § 1 k.p.a. Jednak z uwagi na fakt, że Wojewoda [...] rozpatrując zażalenie A. N. nie badał go merytorycznie, powyższe nie miało wpływu na rozstrzygnięcie organu odwoławczego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. wywiódł A. N.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych określonych w szczególności w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z punktem 2 powołanego przepisu sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] grudnia 2013 r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania A. N. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w miejscowości K., gm. C.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zaskarżone postanowienia zostały wydane w tzw. postępowaniu wpadkowym (incydentalnym), a więc w toku postępowania głównego - w niniejszej sprawie o wydanie decyzji o wymeldowaniu. Tym samym postanowienia te ani nie kończą postępowania, ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty.

Kwestią zasadniczą w niniejszym postępowaniu jest rozważenie czy na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania przysługuje zażalenie. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej "k.p.a." na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści przepisu art. 101 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Obecne brzmienie przepisu (w treści obowiązującej od dnia 11 kwietnia 2011 r.) wskazuje, że zażalenie przysługuje tylko na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Istotą dokonanej nowelizacji przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie zawieszenia postępowania było bowiem pozostawienia środków zaskarżenia tylko na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, tj. postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego należy poszukiwać w zasadzie szybkości postępowania wyrażonej w art. 12 k.p.a. Zasada ta wymaga od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Co do zasady postępowanie administracyjne powinno być zakończone w terminach określonych w art. 35 k.p.a. Przemawiać za tym ma również fakt, że powyższą nowelizacją został wprowadzony do porządku prawnego nowy rodzaj środka zaskarżenia, tj. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. Trudno przyjąć, aby racjonalny ustawodawca z jednej strony wprowadzał mechanizmy udrażniające przebieg postępowania, a z drugiej strony utrzymywał te, które mogą służyć jego przedłużaniu.

Taki pogląd panuje w orzecznictwie sądów administracyjnych, który Sąd w obecnym składzie podziela (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2013 r. sygn. akt II OSK 1175/12, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 15 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 2991/12 oraz 23 maja 2013 r. II OSK 1617/12, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, że skarga na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Wyjaśnić przy tym należy, że strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli. W myśl art. 142 k.p.a. wskazane wyżej rozstrzygnięcie strona może kwestionować w odwołaniu od decyzji oraz ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.