Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10, 81
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 9 kwietnia 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi małoletniego M. M. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową – matkę B. M. na postanowienie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi małoletniego M. M., reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową matkę B. M. (dalej też jako "skarżąca", "strona") jest postanowienie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia [...] September 2018 r. nr [...] o sprostowaniu wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności Gospodarczej dotyczącej osoby skarżącej, w zakresie informacji o dacie trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej w ten sposób, że nie powinno się uzupełniać rubryki o dacie zakończenia działalności gospodarczej, zgodnie z wnioskiem złożonym przez matkę małoletniej Z. M..

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2018 r. poz. 647).

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia organu:

B. M. 24 stycznia 2018 r. złożyła wniosek o wykreślenie z ewidencji przedsiębiorców-CEIDG małoletniego M. M. ([...]). K. M. 2 lutego 2018 r. wniósł o sprostowanie wpisu przedsiębiorcy małoletniego M. M. w CEIDG. poprzez przywrócenie w ewidencji informacji, że przedsiębiorca nie zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, a informacja o jego wykreśleniu z CEIDG jest nieprawdziwa i nie znajduje oparcia w rzeczywistym stanie rzeczy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że M. M. jest synem jego zmarłego brata – M. M.. Na mocy testamentu powołał on do spadku po połowie swoje małoletnie dzieci M. M. i Z. M., a do czasu uzyskania przez nie pełnoletności powierzył na zasadzie wyłączności wykonywanie zarządu ich majątkiem K. M.. Wskazał, że jego brat w chwili śmierci był rozwiedziony z matką małoletnich – B. M.. Do wniosku o sprostowanie wpisu w CEIDG dołączył dowody na okoliczność testamentowego powierzenia mu funkcji zarządcy majątku małoletnich. Dołączył akt poświadczenia dziedziczenia z [...] maja 2016 r. (Rep. A nr [...]) potwierdzający nabycie spadku przez małoletnich M. M. oraz Z. M. po ojcu M. M., który był przedsiębiorcą wpisanym do CEIDG, a także wspólnikiem spółek cywilnych występujących w obrocie prawnym pod nr NIP: [...] oraz nr NIP: [...]. Postanowienia umów spółek cywilnych przewidywały w oparciu o art. 872 ustawy - Kodeks cywilny (KC) wstąpienie w miejsce zmarłego wspólnika jego spadkobierców. W konsekwencji, w miejsce zmarłego [...] kwietnia 2016 r. M. M. wstąpiły do spółek cywilnych jego małoletnie dzieci: M. M. oraz Z. M. K. M. wskazywał, że zgodnie z wolą zmarłego przedsiębiorcy wykonuje prawa małoletnich w spółkach cywilnych. Skoro wspólnik spółki cywilnej jest przedsiębiorcą podlegającym wpisowi do CEIDG, to dokonał wpisu małoletnich do CEIDG. Jako datę rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej wskazano w CEIDG dzień następujący po dniu śmierci M. M., tj. [...] kwietnia 2016 r.

Poinformował, że B. M. nie zgadza się, aby małoletni byli wspólnikami spółek cywilnych i wykonywali działalność gospodarczą. Dlatego 24 stycznia 2018 r. dokonała ich wykreślenia z CEIDG pomimo, że małoletni w rzeczywistości ją wykonują. Twierdzenie we wnioskach, że małoletni zaprzestali wykonywania działalności gospodarczej z dniem jej rozpoczęcia, tj. [...] kwietnia 2016 r. jest niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, skoro pozostają wspólnikami spółki cywilnej, aktywnie prowadzą działalność gospodarczą i generują dochody, które mają im zapewnić stabilność finansową. Jako reprezentant małoletnich w spółkach, działa zgodnie z ich dobrem. Na dowód rzeczywistej aktywności gospodarczej przedłożył zeznania roczne PIT-B, potwierdzające uzyskiwanie przez małoletnich dochodów w określonej wysokości.

Podniósł, że w świetle dokonanego wykreślenia z CEIDG, wpisy małoletnich w CEIDG nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu rzeczy, ponieważ prowadzą oni działalność gospodarczą nieprzerwanie od 21 kwietnia 2016 r. i nie wystąpili ze spółek cywilnych. Także nie ma podstaw, choćby ze względu na dochód, który spółki generują, aby wypowiedzieć im uczestnictwo w spółkach cywilnych.

Minister Przedsiębiorczości i Technologii na skutek powyższego wniosku wszczął postępowanie na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2168 ze zm.) w celu weryfikacji prawidłowości wpisu do CEIDG. Zwrócił się do właściwej jednostki ZUS oraz Urzędu Skarbowego o informacje w zakresie aktywności gospodarczej małoletniej M. M..

B. M. w wyjaśnieniach złożonych 6 kwietnia 2018 r. wskazała, że K. M. jest jedynie zarządcą majątku małoletnich dzieci, ale nie ma uprawnienia, aby reprezentować ich interesy, wykonywać ich osobiste prawa, w tym również do ich wpisu do CEIDG. Ona posiada te prawa, jako ich przedstawiciel ustawowy. Wpis małoletnich do CEIDG został dokonany w sposób bezprawny. B. M. oświadczyła, że małoletnia M. M. nie wykonuje i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej do czasu uzyskania pełnoletności.

Postanowieniem z [...] września 2018 r. Minister Przedsiębiorczości i Technologii sprostował wpis przedsiębiorcy M. M. w CEIDG poprzez przywrócenie informacji o wykonywaniu działalności gospodarczej. Uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdzał aktywność gospodarczą przedsiębiorcy, a informacja o zaprzestaniu jej wykonywania jest niezgodna z rzeczywistym stanem rzeczy.

Minister ocenił, że postanowienia umów spółek cywilnych przewidywały, że w przypadku śmierci wspólnika, w myśl art. 872 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, w jego miejsce wchodzą spadkobiercy. Spadkodawca – M. M. pozostawił sporządzony [...] lipca 2014 r. testament, w którym cały swój majątek zapisał po połowie dwojgu małoletnim dzieciom M. M. (ur. [...] r.) oraz Z. M. (ur. [...]r.). W aktywnie działających spółkach cywilnych, w związku z dziedziczeniem udziałów, niezbędne stało się uwidocznienie w CEIDG informacji, potwierdzającej fakt nabycia statusu przedsiębiorcy przez małoletnich. Także Naczelnik US w Rybniku potwierdził aktywność gospodarczą M. M., że na gruncie przepisów podatkowych jest przedsiębiorcą wykonującym nieprzerwanie od 21 kwietnia 2016 r. działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, będąc wspólnikiem spółek cywilnych.

Uznał, że zgodnie z rejestrem prowadzonym przez ww. Urząd Skarbowy, przedsiębiorca nie zaprzestał działalności, co oznacza, że informacja o zaprzestaniu jej wykonywania jest niezgodna z rzeczywistym stanem rzeczy. Przy czym, zgodnie z art, 4 ust 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, obowiązującej w dniu dokonania wpisu oraz aktualnie obowiązującego art. 4 ust 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, prostuje wpis w CEIDG, jeżeli jest niezgodny ze stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych. Rejestr urzędu skarbowego potwierdza, że przedsiębiorca prowadzi działalność na podstawie umowy spółki cywilnej nieprzerwalnie od 21.04.2016 r., a to oznacza, że nie zaprzestał on działalności.

W skardze złożonej do tut. Sądu małoletni M. M. reprezentowany przez przedstawicielkę ustawową, matkę B. M. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

mające wpływ na wynik rozstrzygnięcia postanowienia naruszenie prawa materialnego, a to art. 25 ust. 1 pkt 18a ustawy z dnia 2 lipca 2014 r. o swobodzie działalności gospodarczej, z późniejszymi zmianami w związku z art. 14 ust. 1 tejże ustawy;

naruszenie art. 94 §1 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy poprzez przyjęcie, że osoby trzecie mogą bez żadnego upoważnienia decydować o zgłoszeniu małoletniej jako przedsiębiorcy do CEDG i podejmowaniu przez małoletnich działalności gospodarczej;

naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego rozpatrzenia sprawy co w efekcie doprowadziło do zaaprobowania bezprawnych działań osób trzecich i w wyniku czego dobro małoletnich dzieci zostało poważnie zagrożone.

Skarżąca podnosiła m.in., że jako matka jedynie uprawniona do reprezentacji małoletniej i w jej imieniu, kwestionuje uprawnienia zarządcy majątkiem do dokonywania czynności zgłoszenia do CEIDG jako przedsiębiorcy, jak również sam fakt podjęcia przez małoletniego C. działalności gospodarczej wbrew jej woli, wbrew przepisom prawa.

Zarzuciła, że organy bezkrytycznie przyjęły, że zgłoszenia i zadania dokonywania zmian w CEIDG może dokonywać osoba nieuprawniona, jakim jest zarządca majątkiem małoletniej.

Jej zdaniem, organ pominął konieczność stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów art.101 § 3 ustawy z dnia Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz.2082 ze zm.), który wymaga dla dokonania czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu dotyczącego majątku małoletnich, zezwolenia sądu opiekuńczego jak również art.94 §1 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy, który stanowi, że tylko przedstawicielowi ustawowemu, jakim jest w tym przypadku matka, przysługuje władza rodzicielska. Zarządca majątkiem w żaden sposób nie jest uprawniony do wykonywania praw niemajątkowych w imieniu małolet-niego M. M. .

Zdaniem przedstawiciela ustawowego małoletniego, K. M., składając oświadczenie o wstąpieniu do spółki cywilnej przez małoletnich w tajemnicy przed ich przedstawicielem ustawowym, jak również z pominięciem Sądu opiekuńczego, nie tylko zadysponował znacznym majątkiem powodów, na który składają się aktywa tej spółki cywilnej, lecz również naraził cały ich majątek na niebezpieczeństwo jego utraty, biorąc pod uwagę charakter odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej za jej zobowiązania.

Wprawdzie skarżąca przyznała, że zaskarżone postanowienie dotyczy jedynie kwestii sprostowania wpisu do CEIDG, to przychylenie się do stanowiska "zarządcy majątkiem" nie może obyć się bez oceny prawidłowości samego wpisu, dokonanego przez zarządcę majątkiem ustanowionego w testamencie, bez wiedzy skarżącej jak i jej matki jako jedynego przedstawiciela ustawowego.

W odpowiedzi na skargę, Minister Przedsiębiorczości i Technologii wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 j.t. ze zm.), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Jednakże aby skutecznie wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii sygn. [...] o sprostowaniu wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej dotyczącej osoby skarżącej, w zakresie informacji o dacie trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej w ten sposób, że nie powinno się uzupełniać rubryki o dacie zakończenia działalności gospodarczej, zgodnie z wnioskiem złożonym przez matkę małoletniej Z. M. - nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie.

Kwestia oznaczenia datą zaskarżonego postanowienia, stanowiącą jego element składowy (decyzji/postanowienia) na mocy art. 107 § 1 pkt 2 k.p.a., w którym miesiąc wydania wpisany jest w języku angielskim "September", zamiast "wrzesień" jest oczywiście uchybieniem. W świetle bowiem art. 4 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz.U.2018.931 t.j. ze zm.) w zw. z art. 27 Konstytucji RP, to język polski jest językiem urzędowym konstytucyjnych organów państwa oraz organów i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa, a powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Uchybienie to nie ma jednak istotnego wpływu na wynik sprawy.

Kwestią sporu są przesłanki obligujące organ uprawniony do sprostowania wpisu w CEIDG.

Prawidłowo została przeprowadzona analiza prawna wskazująca na zmianę stanu prawnego, bowiem 30 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, która zastąpiła dotychczas obowiązującą ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. art. 192 ww. ustawy utraciła moc ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107 i 398).

Art. 67 ustawy o CEIDG stanowi, że ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650). Art. 205 tej ostatniej ustawy reguluje zasady stosowania przepisów przejściowych w sprawach o zmianę wpisu lub wykreślenie przedsiębiorcy z CEIDG niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy. Stanowi, że do postępowań wszczętych na podstawie art. 30, art. 34 i art. 35 ustawy uchylanej w art. 192 (czyli ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej) i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 2, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 2.

Innymi słowy, stosuje się przepisy nowe ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. poz. 647) - po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia (30 kwietnia 2018 r.), z wyjątkiem art. 52 ust. 2 i 9 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2018 r.

W rezultacie organ prawidłowo uznał, że w istocie dotychczasowy art. 35 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w którego reżimie prawnym zostało wszczęte postepowanie został zastąpiony art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o CEIDG i PIP. Oznacza to, niezakończone postępowania przed zmianą stanu prawnego – w tym zaskarżone postanowienie z 18 września 2018 r. - zostało wydane w nowym stanie prawnym.

Niemniej jednak, jak trafnie wskazał organ, art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o CEIDG i PIP odpowiada brzmieniu uchylonego art. 35 ust. 3 ustawy SDG, bowiem zmiana, w istocie ma wyłącznie charakter konstrukcyjny i porządkujący. Przesłanki uprawniające Ministra do sprostowania wpisu w CEIDG pozostały zatem niezmienione.

Obowiązujący w dacie wydania postanowienia art. 34 ust. 1 ustawy o CEIDG i PIP, stanowi o warunkach przewidzianych do prostowania wpisów w CEIDG: Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, prostuje wpis w CEIDG, jeżeli:

1) zawiera oczywiste błędy lub

2) jest niezgodny z treścią wniosku przedsiębiorcy, lub

3) jest niezgodny ze stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych.

Przedmiotem wniosku i badania organu była zatem ostatnia z przesłanek przewidziana w art. 34 ust. 1 pkt 3, czyli Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, prostuje wpis w CEIDG, jeżeli jest niezgodny ze stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych. Rejestrem publicznym, o którym stanowi powołany przepis, może być Centralny Rejestr Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników (CRP KEP) prowadzony przez US, rejestr ZUS, KRUS, GUS. Każdy z nich gromadzi kluczowe informacje na temat przedsiębiorcy podatnika - płatnika składek ubezpieczeniowych w zakresie przepisów podatkowych oraz ubezpieczeniowych. Prowadzą one w tym zakresie odrębne postępowania wyjaśniające.

Innymi słowy, Minister Przedsiębiorczości i Technologii dysponując informacją o niezgodności konkretnej danej w CEIDG z danymi przekazanymi do innego rejestru publicznego, ma obowiązek w myśl art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o CEIDG i PIP, sprostować z urzędu wpis przedsiębiorcy.

Zdaniem Sądu, postępowanie przeprowadzone przez Ministra, zebrany materiał i jego ocena są prawidłowe. Także dokonana wykładnia prawa materialnego nie budzi zastrzeżeń.

Dla tej wykładni nie ma bowiem znaczenia brak zgody przedstawicielki ustawowej małoletniego przedsiębiorcy. Istotny jest bowiem stan faktyczny wynikający z powołanego rejestru urzędu skarbowego wskazującego na aktywną działalność gospodarczą, prowadzoną nieprzerwanie od 21.04.2016 r. Jest poza sporem, że działalność gospodarcza za małoletnie dzieci prowadzona jest przez ustanowionego testamentem zarządcę majątku spadkowego. Innymi słowy, jako spadkobierczyni wspólnika – prowadzi działalność gospodarczą poprzez osobę uprawnioną do zarządu jego majątkiem i fakt ten wynika z notarialnego poświadczenia dziedziczenia i umowy spółki.

Oznacza to, rubryka w rejestrze CEDG, w żądanym przez skarżącą zakresie, mimo braku jej zgody jako przedstawicielki ustawowej, nie może być sprostowana zgodnie z jej wnioskiem, skoro małoletni udziałowcy nie zaprzestali działalności.

Kwestia uprawnień zarządcy majątku małoletnich ustanowionego przez ich ojca – nie jest przesłanką mającą znaczenie w sprawie niniejszej, skoro przesłankami materialnymi są te wymienione w art. 34 ust. 1 ustawy o CEIDG i PIP.

Ma rację organ, że dyspozycja zawarta w art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o CEIDG i PIP, ma charakter bezwzględnie związany, bowiem nie jest dopuszczalne, aby informacja o danych - w tym zakresie - była odmiennie publikowana w różnych rejestrach publicznych i była niezgodna ze stanem faktycznym.

W myśl art. 16 ustawy o CEIDG i PIP, domniemywa się, że dane w CEIDG są prawdziwe Z uwagi na odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem do CEIDG nieprawdziwych danych, przedsiębiorcy mają obowiązek dbać o to, by jego wpis odpowiadał stanowi faktycznemu i prawnemu. Ma też interes w tym, aby dane w jego wpisie w CEIDG, były prawdziwe, aktualne i odzwierciedlały rzeczywisty stan rzeczy.

Na gruncie niniejszej sprawy prawidłowo zostało ustalone, że małoletnia Z. M. w rzeczywistości prowadzi działalność gospodarczą w ramach umów spółek cywilnych (NIP: [...], NIP: [...]), do których przystąpiła z mocy prawa, tj. na mocy art. 872 Kc. To nie wolą zarządcy majątku małoletnich, a wolą spadkodawcy i zapisów umów spółek cywilnych, czyli z mocy prawa, małoletni M. M. i Z. M. weszli w miejsce zmarłego wspólnika. .

Wbrew stanowisku skarżącej, organ prawidłowo ocenił, dysponując powołanym w zaskarżonym postanowieniu materiałem dowodowym, że czynność wstąpienia w prawa zmarłego wspólnika, posiadającego do dnia śmierci status aktywnego przedsiębiorcy ujawnionego w CEIDG nastąpiła z mocy prawa z chwilą wystąpienia zdarzenia, jaką była śmierć M. M. - ojca małoletnich M. i Z. rodzeństwa M., w ramach klauzuli następstwa prawnego na podstawie art. 872 Kc. Znajduje ona odzwierciedlenie w zapisach umów obydwu spółek cywilnych, w poświadczeniu dziedziczenia, z którego wynika jednoznacznie powołanie do spadku po połowie małoletnich dzieci M. M. oraz powierzenie bratu zarządu majątkiem małoletnich do czasu uzyskania przez nie pełnoletności. Dlatego nieadekwatne do stanu faktycznego niniejszej sprawy jest powołany przez skarżącą wyrok NSA w [...] II [...].

W konsekwencji niezbędne było uwidocznienie w CEIGD informacji potwierdzającej fakt nabycia statusu przedsiębiorcy przez oboje małoletnich i wbrew twierdzeniu B. M. -przedstawicielki ustawowej małoletniej nie było podstawy do wykreślenia Z. M. z ewidencji.

Wbrew zarzutom skarżącej, sam zarząd majątkiem, w zakresie zastrzeżonym w testamencie, wyłącza zarząd sprawowany przez rodziców. Jest on instytucją ustawową przewidzianą w ustawie kodeks rodzinny i opiekuńczy (art. 102), co oznacza, że zarządcą majątku spadkowego małoletnich do czasu pełnoletności pozostaje uczestnik postępowania

Ma zatem rację organ, że aktywność gospodarcza przedsiębiorcy M. M., potwierdzona w informacji właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego oznacza, że jej wykreślenie z CEIDG dokonane [...] stycznia 2018 r. spowodowało powstanie niezgodności tego wpisu z rzeczywistym stanem rzeczy. Z. M. figuruje zatem w bazie organu podatkowego jako osoba fizyczna prowadząca nieprzerwanie od 21 kwietnia 2016 r. działalność gospodarczą jako wspólnik spółek cywilnych. Potwierdza to także dokumentacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w piśmie z 22 marca 2018 r. oraz przedłożona przez K. M.: deklaracje podatkowe, które dotyczą bezpośrednio małoletnich. Na formularzach [...] za 2017 r. w rubrykach C i D widnieją informacje o wysokości osiąganych dochodów.

Ponadto okoliczność uczestnictwa małoletnich w spółkach cywilnych potwierdza zaświadczenie Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), z którego wynika, że Z. M. jest aktywnym wspólnikiem spółek cywilnych, które w obrocie prawnym posługują się nr NIP: [...], REGON: [...] oraz nr NIP: [...], REGON: [...]. Aktywność gospodarczą małoletnich potwierdził także K. M., który zgodnie z wolą zmarłego ojca małoletnich oraz zgodnie z art. 872 KC wykonuje prawa małoletnich w spółkach cywilnych. Zaprzeczył jednocześnie zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej.

Innymi słowy, wpis zainicjowany przez Skarżącą nie odpowiadał stanowi faktycznemu, ponieważ przedsiębiorca winien posiadać status "Aktywny", a nie "Wykreślony", ponieważ wtedy podawał nieprawdziwą informację. Tym samym, została spełniona przesłanka zobowiązująca organ do zmiany wpisu w CEIDG na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o CEIDG i PIP.

Organ prawidłowo ocenił, że skarżąca, nie przedłożyła żadnych dowodów na okoliczność zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez Z. M.. Nie wykazała także, że Z. M. nie podjęła tej działalności z 21 kwietnia 2016 r. Przeciwnie, wyjaśnienia jej potwierdzają fakt aktywnego wykonywania działalności gospodarczej przez małoletnich, jednakże przy braku jej zgody jako przedstawiciela ustawowego. W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia art. 25 ust. 1 pkt 18a w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jest niezasadny, jak i zarzut naruszenia art. 7 k.p.a..

Ma rację organ, że ocena konfliktu dotyczącego reprezentacji małoletnich w stosunkach cywilnoprawnych pomiędzy B. M., przedstawicielką małoletnich, a K. M. zarządcą ich majątku nie należy do organu administracji publicznej. Organ był zobowiązany ocenić, czy B. M. zasadnie dokonała wykreślenia małoletnich z CEIDG, w sytuacji, gdy małoletni jako wspólnicy spółek cywilnych nieprzerwanie od 21 kwietnia 2016 r. prowadzą działalność gospodarczą, w istocie nie dotyczyła jej uprawnienia do reprezentacji małoletnich jako przedstawiciel ustawowy, ale odpowiedzi na pytanie, czy ta konkretna czynność w postaci wykreślenia z CEIDG była zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy.

Nietrafne są zarzuty naruszenia przez organ art. 94 § 1 i art. 101 § 1 KRO, jako że nie znalazły zastosowania na gruncie niniejszej sprawy.

Przy czym ocena, czy określona czynność dotyczącą majątku małoletniego jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu i czy wymaga zgody sądu opiekuńczego, może być dokonana wyłącznie przez sąd powszechny.

Należy nadmienić, że nieprawomocnym wyrokiem z 9 maja 2018 r. sygn. akt: VI SA/Wa 54/18. WSA w Warszawie w Sąd oddalił skargę B. M.. M.in. zaznaczył, że jeżeli organ ustali, że wpis przedsiębiorcy w CEIDG jest niezgodny z danymi zgromadzonymi w innych rejestrach publicznych i nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie rzeczy, organ ma obowiązek taki wpis sprostować z urzędu. Regulacja ta stanowi odstępstwo od ogólnej zasady działania przedsiębiorcy na wniosek. WSA w Warszawie potwierdziło także, że ocena legitymacji zarządcy majątku małoletnich - Pana K. M. do reprezentacji małoletnich w obrocie prawnym nie leży w kompetencji organu administracji publicznej. Nie jest to przedmiotem postępowania na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy SDG (obecnie art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o CEIDG i PIP).

Na marginesie wskazać należy na podniesioną przez organ zmianę stanowiska Skarżącej co do zasadności wpisu małoletnich do CEIDG. W licznej korespondencji kierowanej do ówczesnego Ministerstwa Rozwoju, a poprzedzającej postępowanie administracyjne, Skarżąca żądała dokonania wpisu małoletnich do rejestru przedsiębiorców – CEIDG i prezentowała wówczas takie samo stanowisko jak K. M..

Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.