Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2676/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B., prowadzącego działalność gospodarcza pod nazwą G. B. [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji -


UZASADNIENIE

G. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną w sentencji decyzję zawarł wniosek o wydanie przez Sąd w trybie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2013 poz. 267) - dalej: p.p.s.a.) postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości zaskarżonej decyzji.

Skarżący uzasadniając wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji wskazał, ze na jego utrzymaniu pozostają dwie córki, z których jedna ma poważne problemy zdrowotne. Do skargi dołączono oświadczenie byłej żony skarżącego na okoliczność ponoszenia przez niego kosztów leczenia, jak również oświadczenie matki skarżącego na okoliczność pomocy przy sprawowaniu opieki nad drugą, małoletnią córka, porzuconą przez matkę.

Ponadto skarżący wskazał, że prowadzone są wobec niego inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, których wykonanie spowoduje upadek firmy oraz popadniecie skarżącego w długi.

Wezwaniem z dnia 23 lipca 2015 r. skarżącego, za pośrednictwem jego pełnomocnika, zobowiązano do nadesłania dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową strony skarżącej, w szczególności wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych, zaświadczenia o osiąganych dochodach oraz dokumentów potwierdzających chorobę córki strony skarżącej, w szczególności zaświadczenia lekarskiego. Wezwanie zostało odebrane w dniu 3 sierpnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu wniosku ograniczono się do stwierdzenia, że wykonanie nałożonej kary może spowodować utratę płynności finansowej działalności prowadzonej przez skarżącego i w konsekwencji jej upadłość. Na poparcie tych twierdzeń skarżący nie przedstawił jednak żadnej dokumentacji świadczącej o aktualnej sytuacji majątkowej prowadzonej działalności i ewentualnego wpływu wykonania decyzji na tą sytuację, co umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a.

Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.