Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 4/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2961/05 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: – oddalić zażalenie–


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 7 lutego 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Jan Bała

po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2006 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia W. M.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2961/05

o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi

na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 8 lipca 2005 r. Nr [...]

w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy

p o s t a n a w i a:

– oddalić zażalenie–

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2961/05 WSA w Warszawie odmówił W. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, z następującym uzasadnieniem. Zgodnie z adnotacją zamieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, zaskarżoną decyzję doręczono do miejsca zamieszkania skarżącego w dniu 13 lipca 2005 r. wraz z pouczeniem o przysługującym, na podstawie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawie do wniesienia skargi do WSA w Warszawie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 sierpnia 2005 r.

W skardze, wniesionej do WSA w Warszawie w dniu 14 września 2005 r., skarżący zawarł wniosek o jej rozpatrzenie pomimo uchybienia terminu do jej wniesienia. Wyjaśnił, iż zaskarżoną decyzję odebrał po 2 tygodniach od doręczenia do miejsca zamieszkania – gdzie odbiór w czasie jego nieobecności pokwitowali rodzice. Skarżący stwierdził, iż po odbiorze decyzji skierował pismo do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z prośbą o wyjaśnienia odnośnie skutków rezygnacji z dalszej drogi odwoławczej oraz uwzględnienia zaistniałego opóźnienia i dopiero po otrzymaniu niesatysfakcjonującej odpowiedzi, skierował skargę do Sądu.

WSA w Warszawie odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi uznał, że okoliczności wskazane przez skarżącego nie stanowią o braku winy w uchybieniu terminu, co stanowiłoby w myśl przepisów art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a. przesłankę do jego przywrócenia. Mimo, iż skarżący nie mógł zapoznać się w dniu 13 lipca 2005 r. z treścią decyzji, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg. Powyższe nie miało jednak wpływu na możliwość wniesienia skargi w terminie, gdyż skarżący odebrał decyzję, co sam przyznał, 2 tygodnie po jej doręczeniu, mógł zatem dochować trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu I instancji, nie stanowi okoliczności uniemożliwiającej skarżącemu wniesienie skargi w terminie zwrócenie się o dodatkowe wyjaśnienia do ZUS pismem z dnia 13 sierpnia 2005 r., bowiem jego treść nie miała żadnego wpływu na możliwość zaskarżenia decyzji do Sądu, a ponadto zostało złożone w ZUS dnia 18 sierpnia 2005 r., a zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.

Na powyższe postanowienie W. M. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa ZUS. W uzasadnieniu zażalenia powołał się na okoliczności, które wskazywał w skardze do WSA w Warszawie, wnosząc o jej uwzględnienie pomimo przekroczenia terminu. Skarżący stwierdził, że nie zdawał sobie sprawy z faktu, że uchybienie terminu spowoduje odrzucenie jego wniosku, mimo istnienia ważnego interesu prawnego, oraz że pokwitowanie odbioru przez rodziców jest równoznaczne z odebraniem pisma przez niego i rozpoczyna bieg terminu do wniesienia skargi. Podniósł przy tym, że w okresie, w którym biegł termin do wniesienia skargi nie dysponował wystarczającą ilością czasu by go dochować, z uwagi na planowany wyjazd do pracy za granicę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 85 p.p.s.a. stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w przepisach art. 86 i następnych p.p.s.a. ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Jednocześnie określił przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu. Z wymienionych powyżej przepisów wynika, że powinny być spełnione dwie podstawowe przesłanki, by wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony, a mianowicie: brak winy strony w uchybieniu terminu oraz powstanie ujemnych dla strony skutków procesowych.

Wymaga podkreślenia, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Zdaniem NSA, w niniejszej sprawie nie można uznać, że taką przeszkodą jest brak wiedzy na temat biegu terminu do wniesienia skargi, skoro jak wynika z akt sprawy, skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i trybie zaskarżenia decyzji Prezesa ZUS do WSA w Warszawie. Ponadto skarżący stwierdził, że o decyzji dowiedział się 2 tygodnie po jej doręczeniu. Miał zatem możliwość zapoznania się z jej treścią i mógł ją zaskarżyć do Sądu we wskazanym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Bezzasadne i nie świadczące o braku winy są również podnoszone przez skarżącego okoliczności prowadzenia korespondencji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz planowanym wyjazdem do pracy za granicę. Przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy wnioskodawca nie wykazał staranności, jakiej należy wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przedstawione przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu w żadnym wypadku nie świadczą o braku winy, a wręcz przeciwnie – potwierdzają zawinioną bezczynność w uchybieniu terminowi.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz to, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.