Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1084/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 73, art. 72
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. Z. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.

Zarządzeniami z dnia 1 grudnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi. Odpisy zarządzeń wzywających do uzupełnienia wpisu oraz do złożenia odpisów skargi zostały doręczone skarżącemu – w trybie doręczenia zastępczego – w dniu 29 grudnia 2014 r. (k. 14).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Nadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie odpisy zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu od skargi oraz do złożenia odpisów skargi zostały doręczone skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a.

Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 p.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).

W związku z nieobecnością skarżącego w miejscu zamieszkania wskazanym przez niego w treści skargi (k. 3), przesyłka zawierająca odpisy zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu oraz do złożenia odpisów skargi została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej w Ł. w dniu 15 grudnia 2014 r. Ponownego awizowania dokonano w dniu 23 grudnia 2014 r. (k. 14).

Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej.

W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 29 grudnia 2014 r., skarżący nie uiścił wpisu od skargi ani nie usunął pozostałych braków skargi, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.