Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 4/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-10-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie Sądowi skargi - w zakresie wniosku ustanowionego z urzędu [..] A. S. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a I. przyznać [..] A. S. kwotę 146,40 złotych (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym VAT w wysokości 26,40 złotych (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie); II. odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Ustanowiony z urzędu do reprezentowania Z. W. [..] A. S. złożył w dniu 26 września 2008r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 maja 2008r., sygn. akt II SO/Lu 4/08 o odmowie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi, w wysokości 2440 zł (w tym 440 zł VAT).

W ocenie pełnomocnika skarżącego, wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 12.000 zł, dlatego wysokość należnego mu wynagrodzenia powinna być ustalana odpowiednio do tej kwoty; pełnomocnik wskazał również, że długość postępowania, charakter sprawy i wkład w jej wyjaśnienie uzasadniają zasądzenie opłaty w wyższej wysokości niż stawka minimalna.

Sąd zważył, co następuje:

W świetle § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348 ze zm.) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, wynagrodzenie minimalne adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej wynosi 120 zł, a wraz z należnym na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia podatkiem VAT - 146,40 zł.

Zdaniem Sądu nie ma podstaw do przyznania [..] A. S. wynagrodzenia w żądanej przez niego wysokości, tj. 2440 zł. Sąd może bowiem przyznać opłaty wyższe niż minimalne tylko wówczas, gdy jest to uzasadnione rodzajem i stopniem zawiłości sprawy oraz niezbędnym nakładem pracy. (§ 2 pkt. 2 cyt. rozporządzenia) W ocenie Sądu opracowanie niniejszej sprawy nie należało do szczególnie skomplikowanych i nie wymagało znacznego nakładu pracy.

Wprawdzie pełnomocnik, oprócz sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA z dnia 23 maja 2008r., sygn. akt II SO/Lu 4/08 sporządził i wniósł również skargę kasacyjną od wcześniej wydanego w niniejszej sprawie postanowienia WSA z dnia 30 listopada 2007r., sygn. akt II SO/Lu 28/07, wskutek której postępowanie toczyło się ponownie przed tut. Sądem, jednak nakład pracy wówczas poniesiony nie może być obecnie uwzględniony przy ustalaniu należnego wynagrodzenia.

Jak wynika bowiem z akt sprawy, pełnomocnik wnosił już wcześniej o przyznanie mu wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej, a postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008r., sygn. akt II SO/Lu 4/08 referendarz sądowy WSA w Lublinie nie uwzględnił żądania, wyjaśniając, że pełnomocnik nie złożył wymaganego na podstawie § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oświadczenia, że opłaty za pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości i w części. Referendarz podkreślił, że brak takiego oświadczenia nie może być uzupełniony w trybie art. 49 ppsa i wywołuje skutki materialnoprawne polegające na odmowie uwzględnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006r., II FSK 862/2005, LEX nr 242945; post. SN z dnia 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63)

Postanowienia referendarza pełnomocnik nie zaskarżył.

W tej sytuacji, z uwagi na to, że żądanie przyznania wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej zostało już prawomocnie osądzone, nie może być ono na obecnym etapie postępowania uwzględniane jako nakład pracy poniesiony przy sporządzaniu opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia kolejnej skargi kasacyjnej.

Ponadto, w ocenie Sądu, sprawa o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa, jest inną sprawą, za prowadzenie której należy się adwokatowi stała kwota (§ 18 ust. 1 pkt. 1 lit. "c" cyt. rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie (...), a nie sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, za którą przysługuje zmienne wynagrodzenie (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a"). Sprawa o wymierzenie grzywny ma bowiem charakter incydentalny (wpadkowy) i z tego powodu nie podlega wpisowi (por. postan. NSA z dnia 8 grudnia 2005r., II OZ 1197/05), a jej istotą nie jest spór pomiędzy stroną a organem co do wysokości należności pieniężnej, wynikającej z łączącego stronę i organ stosunku prawnego; celem tego postępowania jest wyłącznie zdyscyplinowanie organu, by terminowo wykonywał obowiązki wynikające z art. 54 § 2 ppsa.

Orzeczenie sądu o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 ppsa nie kształtuje w żaden sposób sytuacji prawnej strony, w szczególności nie rozstrzyga o zasadności i wysokości przysługującej stronie od organu lub organowi od strony należności pieniężnej, dlatego nie można mówić, że przedmiotem takiej sprawy jest należność pieniężna, a w konsekwencji nie można przyjąć, że jest to sprawa, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. 1 cyt. rozporządzenia.

Sąd nie podziela zatem stanowiska pełnomocnika, że jego wynagrodzenie powinno być wyliczone od kwoty 12.000zł, której domagał się w skardze kasacyjnej tytułem grzywny.

Z powyższych względów, należało orzec, jak w sentencji.