Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 396/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1, 2 , art. 35 ust. 1, 4, art. 32 ust. 4
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 12
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 10
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012r. sprawy ze skargi H.Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję nr [...] Starosty J. z dnia [...] znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu "A." - M.K. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku gastronomiczno - hotelowego o część usługową, na działce nr 843 położonej w miejscowości S., gmina J..

Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wniosek o wydanie pozwolenia na rozbudowę ww. budynku wniosło w dniu 21.10.2011r. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A." - M.K..

Organ I instancji, działając na podstawie art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zm. - j.t.), zwanej dalej Pr. bud., zatwierdził ww. decyzją projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.

W uzasadnieniu stwierdzono, że przedłożony projekt budowlany zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 34 ust. 3 Pr. bud. oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120 poz. 1133 ze zm.), a do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył dokumenty, jakich wymaga art. 33 ust. 2 Pr. bud. Organ wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę dokonano sprawdzenia złożonej dokumentacji – pod względem spełnienia wymogów i warunków zawartych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pr. bud., uznając w rezultacie, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Burmistrza Miasta J. z dnia [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Spełnione zostały także ustalenia dotyczące warunków:

- ochrony i kształtowania ładu przestrzennego,

- ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury i ich ochrony,

- infrastruktury technicznej i komunikacji oraz ochrony osób trzecich.

Wskazano przy tym, że postanowieniem Starosty J. z dnia [...] inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), umożliwiające wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie budynku gastronomiczno-hotelowego bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr 512/3 – pod warunkiem wykazania w projekcie budowlanym, że tak zaprojektowany budynek nie naruszy uzasadnionych interesów osób trzecich oraz nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania sąsiedniej nieruchomości. Organ podkreślił, że projektant jednoznacznie stwierdził, że spełnione są wymogi wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. dotyczące poszanowania występujących w obszarze oddziaływania inwestycji interesów osób trzecich. Organ powołał się także na uzyskanie przez inwestora wszystkich wymaganych opinii i uzgodnień, zaznaczając że do projektu budowlanego dołączone zostały oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

W odwołaniu od ww. decyzji H.Ł. wniosła o uchylenie tego rozstrzygnięcia oraz ww. postanowienia z dnia [...] (na które nie przysługiwało zażalenie), zarzucając organowi naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez niedostarczenie stronie uwierzytelnionych odpisów z akt niniejszej sprawy - czym uniemożliwiono jej zapoznanie się z aktami. Strona ze względu na wiek (93 lata), stan zdrowia i miejsce zamieszkania (K.) nie mogła się bowiem zapoznać z aktami sprawy w siedzibie Starostwa. H.Ł. wskazała także na brak powołania przez organ "konkretnej sytuacji faktycznej", uzasadniającej wydanie postanowienia w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych, powołując się w tym zakresie na art. 140 i 144 k.c. Dodatkowo w odwołaniu podniesiono, że "ściana od strony północnej na odcinku 4,44 m, jak również część ściany z otworami okiennymi zaprojektowane zostały w granicy odwołującej", a wybudowanie w granicy "muru przeciwpożarowego o wysokości 8 m wpływa na prawo własności oraz negatywnie oddziałuje na jej działkę", wskazując dodatkowo na konieczność sprawdzenia przedmiotowego projektu budowlanego w zakresie dotyczącym odprowadzenia ścieków.

Pismem z dnia 8.02.2012r. organ odwoławczy wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień dotyczących: treści projektu budowlanego w zakresie usytuowania fundamentów pod zaprojektowaną w granicy działek nr 843 i 512/3 ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, usytuowania opaski przy tej ścianie oraz wykazania, że takie usytuowanie projektowanej rozbudowy nie utrudni zabudowy działki nr 512/3.

M.K. przedłożyła żądane dokumenty.

Pismem z dnia 6.03.2012r. organ odwoławczy – w odpowiedzi na pismo H.Ł. z dnia 28.02.2012r. – przekazał jej uwierzytelnione odpisy dowodów włączonych do akt sprawy na etapie postępowania odwoławczego i wyznaczył dodatkowy termin do zapoznania się z nimi.

Wojewoda, orzekając decyzją z dnia [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, podzielił w całości stanowisko organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że na działce Nr 843 położonej w S., gmina J. istnieje budynek gospodarczo – hotelarski, usytuowany ścianą północna w odległości 5,00 m od granicy z działką Nr 512/3, w miejscu uskoku ściany odległość ta wynosi 6,80 m. Ściana wschodnia – frontowa - usytuowana jest w odległości około 70 m od krawędzi jezdni drogi publicznej urządzonej na działce Nr 829. Zaznaczono przy tym, że z projektu zagospodarowania działki wynika, że projektowana rozbudowa usytuowana jest od strony zachodniej istniejącego budynku, to jest od strony jego zaplecza w ten sposób, że ściana północna rozbudowy zaprojektowana jest w linii zabudowy ściany północnej istniejącego budynku, w odległości 5 m od granicy z sąsiednią działką, a na odcinku o długości 4,44 m w granicy z tą działką; przy czym odcinek ściany północnej usytuowany w granicy jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego.

Na usytuowanie takie pozwala ww. postanowienie Starosty J. z dnia [...], posiadającego stosowne upoważnienie Ministra Infrastruktury z dnia 24.11.2009r., udzielające zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia z dnia 12.04.2002r., wydane na podstawie art. 9 ust. 1, 2 i 3 Pr. bud. W tym zakresie Wojewoda podkreślił, że istotą unormowania zawartego w tym przepisie jest takie dostosowanie norm prawnych w sprawie warunków technicznych do konkretnych sytuacji, aby nie uszczuplając znaczenia tych norm w stopniu nie dającym się pogodzić z porządkiem prawnym, umożliwić zaspokojenie słusznego (uzasadnionego) interesu inwestora, bez naruszania norm prawnych chroniących osoby trzecie. Natomiast zadaniem organu administracji architektoniczno – budowlanej jest wyłącznie stwierdzenie, czy poprzez odstąpienie od określonych przepisów techniczno-budowlanych nie został naruszony uzasadniony interes osób trzecich, w rozumieniu przepisów Pr. budowlanego – który to wymóg został w niniejszej sprawie spełniony. Jak wynika bowiem z oświadczenia autora projektu, doprecyzowanego w ramach postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ odwoławczy, przedmiotowa inwestycja nie spowoduje ograniczeń w dotychczasowym wykorzystaniu terenów sąsiednich, zwłaszcza że szerokość działki sąsiedniej nr 512/3 w sąsiedztwie planowanej inwestycji wynosi około 24 m. W rezultacie, biorąc pod uwagę ustalenia dotyczące usytuowania przedmiotowej rozbudowy oraz wymiary i zagospodarowanie działki sąsiadującej z inwestycją, organ odwoławczy stwierdził, że planowane przedsięwzięcie swoim usytuowaniem nie narusza przepisów § 12 ww. rozporządzenia z dnia 12.04.2002r. Spełniono również wymagania § 13, 60 i 271-273 tego rozporządzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach H.Ł. zarzuciła decyzji organu II instancji:

1. naruszenie prawa materialnego, to jest:

- art. 9 ust. 1 Pr. bud. przez jego niezastosowanie,

- art. 9 ust, 2 Pr. bud. poprzez jego błędna wykładnię i uznanie, że udzielenie upoważnienia do wydania pozwolenia oznacza obowiązek wydania takiego pozwolenia bez konieczności badania okoliczności faktycznych sprawy,

- art. 35 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. poprzez stwierdzenie zgodności projektu architektonicznego z decyzją Burmistrza Miasta J. o warunkach zabudowy z dnia [...],

- art. 5 ust. 1 Pr. bud. poprzez uznanie, że zatwierdzony zaskarżonymi decyzjami projekt budowlany jest zgodny z przepisami techniczno - budowlanymi, w tym zapewnia poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich,

- § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 12.04.2002r. poprzez jego niezastosowanie;

2. naruszenie prawa procesowego, to jest :

- art. 7 k.p.a. przez wydanie decyzji bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego,

- art. 80 k.p.a. przez przyjęcie, że okoliczności faktyczne uzasadniające udzielenie odstępstwa od warunków technicznych zostały udowodnione,

- art. 138 § 2 w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że organ I instancji wyjaśnił istotne dla sprawy okoliczności i przeprowadził postępowanie dowodowe,

- art. 124 k.p.a. poprzez jego błędne stosowanie i uznanie, że organ I instancji wskazał uzasadnienie faktyczne wydanego postanowienia w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 12.04.2002r.,

- art. 10 k.p.a. poprzez przyjęcie, że organ I instancji może swobodnie decydować o zakresie udostępnianego stronie postępowania materiału dowodowego.

Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie wydanych w niniejszej sprawie decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 – t. j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a.). W szczególności podnieść trzeba, że wbrew zarzutom skargi organy orzekające – zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 k.p.a. – podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, zbierając i rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), przy jednoczesnym zachowaniu reguł oceny materiału dowodowego wskazanych w art. 80 k.p.a.

Zaskarżonym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę istniejącego na działce nr 843 w miejscowości S. budynku gastronomiczno - hotelowego o część usługową.

Jak wynika z projektu zagospodarowania działki dla przedmiotowej inwestycji, planowana rozbudowa usytuowana jest od strony zachodniej istniejącego budynku, to jest od strony jego zaplecza, w ten sposób, że ściana północna rozbudowy zaprojektowana jest w linii zabudowy ściany północnej istniejącego budynku w odległości 5,00 m od granicy z działką nr 512/3, a na odcinku o długości 4,44 m w granicy z tą działką, przy czym odcinek ściany północnej usytuowany w granicy stanowi jednocześnie ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Zaznaczyć przy tym trzeba, że działka nr 512/3, stanowiąca własność skarżącej, w pasie terenu sąsiadującego z planowanym przedsięwzięciem pozostaje niezabudowana, a jej szerokość wynosi ponad 24 m. Natomiast odległość spornej inwestycji od pozostałych granic jest znaczna.

W tym miejscu, odnosząc się do usytuowania planowanej rozbudowy w granicy z działką nr 512/3, przytoczyć trzeba art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej Pr. bud. Zgodnie z tym przepisem w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Podkreślenia wymaga, że o konieczności zastosowania odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych mogą decydować zarówno względy natury faktycznej (np. ukształtowanie terenu czy istniejący stan zagospodarowania sąsiednich nieruchomości), jak też użytkowe czy techniczne (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2008r., sygn. akt: II SA/Sz 734/06, LEX nr 510937).

Przy udzielaniu pozwolenia na budowę w zakresie sytuowania budynków na działce zasadą jest bowiem stosowanie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 z 2002r. poz. 690 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z tym przepisem (ust. 1), jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy,

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

Z kolei stosownie do § 12 ust. sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Jak wynika z akt administracyjnych (K-I-45) postanowieniem z dnia [...] Starosta J. udzielił zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w zakresie umożliwiającym wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie budynku gastronomiczno - hotelowego na działce nr 843, bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr 512/3 – pod warunkiem wykazania w projekcie budowlanym, że tak zaprojektowany budynek nie naruszy uzasadnionych interesów osób trzecich oraz nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania sąsiedniej nieruchomości. Rozstrzygnięcie to zostało wydane w trybie art. 9 ust. 2 Pr. bud., który stanowi, że właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo. Podkreślenia wymaga, że Starosta J. – zgodnie z dyspozycją cyt. przepisu uzyskał upoważnienie Ministra Infrastruktury z dnia 6.11.2009r. – do wyrażenia zgody na przedmiotowe odstępstwo (K-I-4 akt administracyjnych), poprzedzając je stosownym wnioskiem, złożonym w trybie art. 9 ust. 3 Pr. bud. (K-I-2), zawierającym charakterystykę obiektu oraz szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa. W tym ostatnim zakresie wskazano, że na tyłach działki nr 843 funkcjonuje firma transportowa z licznym taborem samochodów ciężarowych, które muszą przejeżdżać przez całą długość przedmiotowej działki do bazy. W związku z tym wydzielono z działki pas 7 m przeznaczony na drogę przejazdową dla tych pojazdów oraz wozów strażackich od strony południowej. Z tego też względu działka mająca ok. 30 m szerokości znacznie się zwęziła, co ogranicza zabudowę. W rezultacie, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i wygody gościom przebywającym na sali taneczno - konferencyjnej, inwestor zaplanował wyjście z tej sali na przedpole, tak aby nie kolidowało to z przebiegiem przedmiotowej drogi.

W tym miejscu podnieść trzeba, że postanowienie w przedmiocie wyrażenia zgody na odstępstwo od warunków techniczno-budowlanych wydawane jest w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie i może być ono kwestionowane jedynie w ramach wniesionego odwołania od decyzji wydanej w sprawie, w której postanowienie to zapadło (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 12.05.2011r., sygn. akt: II SA/Ke 200/11, LEX nr 794918). To bowiem decyzja o pozwoleniu na budowę kończy postępowanie, rozstrzygając jednocześnie o istocie sprawy, w tym także w kwestii odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych (por. wyrok NSA z dnia 25.07.2008r., sygn. akt II OSK 905/07, LEX nr 485010).

W odniesieniu do zarzutu skargi o naruszeniu § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 12.04.2002r. poprzez jego niezastosowanie należy wyjaśnić stronie, że ocena, czy w danej sytuacji zachodzą przesłanki do zastosowania art. 9 Pr. bud. należy do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, a nie od tego, czy przepis szczególny przewiduje możliwość odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2004r., sygn. akt: IV SA 2335/02, LEX nr 158975).

Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że organ zasadnie udzielił zgody na żądane przez inwestora odstępstwo, prawidłowo analizując w kontekście stanu faktycznego niniejszej sprawy spełnienie przesłanek określonych w art. 9 ust. 1 Pr. bud. W tym zakresie właściwie oparto się na oświadczeniu projektanta, że przedmiotowa inwestycja nie spowoduje ograniczeń w dotychczasowym wykorzystaniu terenów sąsiednich. Dodatkowo, organ odwoławczy, dokonując oceny – w trakcie rozpatrywania odwołania – prawidłowości postanowienia z dnia [...], zwrócił się do inwestora o wykazanie, że takie usytuowanie projektowanej rozbudowy nie utrudni zabudowy działki nr 512/3 (K-II-3). W odpowiedzi na to wezwanie M.K. nadesłała wyjaśnienia autorów projektu architektoniczno – budowlanego (K-II-4a), w których stwierdzono m. in., że:

1. "rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym zapewniają ochronę działki sąsiedniej przed zalewaniem wodami opadowymi spływającymi z dachu projektowanej inwestycji i terenu działki inwestora";

2. "wzniesienie projektowanej rozbudowy obiektu budowlanego odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i nie spowoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia";

3. "wykonanie robót budowlanych związanych z wzniesieniem części projektowanej rozbudowy bezpośrednio przy granicy z działką nr 512/3 nie uniemożliwia racjonalnego zagospodarowania tej nieruchomości w świetle przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r.";

4. planowana "rozbudowa zgodnie z założeniami projektu budowlanego nie spowoduje konieczności ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, bowiem wszelkie uciążliwości zamykać się będą w granicach posiadanego terenu".

Podkreślono ponadto, że działka nr 512/3 na wysokości projektowanej rozbudowy jest działką niezabudowaną – użytkowaną rolniczo.

W świetle powyższych oświadczeń organ odwoławczy nie miał podstaw, aby zakwestionować ich treść – jako, że zostały one złożone przez osoby uprawnione, to jest projektantów posiadających stosowne przygotowanie zawodowe, potwierdzone odpowiednimi wpisami do na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza w żadnym zakresie pozostałych przepisów Pr. bud. – z powołanych poniżej powodów.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Pr. bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art.20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowywania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7.

Należy przy tym wyjaśnić stronie skarżącej, że stosownie do art. 35 ust. 4 Pr. bud. w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 tej ustawy właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z kolei w myśl art. 32 ust. 4 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie jest sporne, że inwestor wywiązał się z obowiązku określonego w tym przepisie.

Uwzględniając zatem treść art. 35 ust. 4 Pr. bud. rozważenia wymagało, czy w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 tej ustawy. Analiza akt sprawy daje podstawę do stwierdzenia, że ustalenia organów w tym zakresie są prawidłowe i zasługują w pełni na akceptację. Z materiału dowodowego jednoznacznie wynika bowiem, że na przedmiotowym terenie brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. To zaś oznacza, że rodzaj i lokalizację inwestycji, warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów odrębnych, w szczególności warunki i wymagania dotyczące ochrony i kształtowania ładu przestrzennego dla spornej inwestycji, nieprzekraczalną linię zabudowy, a także wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, określono w decyzji Burmistrza Miasta J. z dnia [...] (K-I-4), ustalającej warunki zabudowy dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie istniejącego budynku gastronomiczno - hotelowego o część usługową (sala taneczna, miejsca hotelowe, część magazynowo - sanitarna, garażowa) wraz z realizacją niezbędnej infrastruktury technicznej, przewidzianego do realizacji na działce nr 843. W załączniku graficznym do tej decyzji literami ABCDEFGH-A oznaczono linie rozgraniczające teren inwestycji oraz wskazano linię zabudowy. Prawidłowo także organy wskazały, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.) i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

Podzielić także należy stanowisko organów, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane uzgodnienia. Projekt ten został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymujących się aktualnym, na dzień wykonywania projektu, zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci dołączyli także do przedmiotowego projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Końcowo, odnosząc się do niezasadności zarzutu o naruszeniu art. 10 k.p.a. należy wskazać, że skarżąca została prawidłowo powiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie (K-I-12), a przy piśmie z dnia 15.11.2011r. – w odpowiedzi na jej pismo z dnia 9.11.2011r. – zostały jej przekazane kserokopie z projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji (K-I-20). Również organ odwoławczy, po zebraniu dodatkowych materiałów w sprawie, pismem z dnia 22.02.2012r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonych akt sprawy, a na żądanie skarżącej przekazał jej kopie dodatkowych dokumentów (K-II-7). Natomiast sprawa wydania "całości akt sprawy" została załatwiona przez Starostę J. odmownie postanowieniem z dnia 17.11.2011r. (K-I-23) – od którego strona nie wniosła zażalenia. Stąd też kwestia ta nie może być przedmiotem rozważań Sądu, który, związany treścią art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., mógł orzekać wyłącznie w granicach niniejszej sprawy, dotyczącej pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku gastronomiczno – hotelowego. Podkreślić przy tym trzeba, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek wówczas, gdy strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 22.03.2012, sygn. akt: II GSK 431/12, LEX nr 1145527) – co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.