Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1906/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Budżetowe prawo
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: Art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska (spr.) Sędzia NSA Maria Jagielska Sędzia del. WSA Piotr Pietrasz Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "C." Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1269/10 w sprawie ze skargi "C" Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia 29 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 9 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1269/10, po rozpoznaniu skargi "C." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na uchwałę nr [...] Rady Miasta G. z dnia [...] października 2009 r. stwierdził jej nieważność § 2 ust.8 i ust. 13, § 3 ust.6 i ust.9 i orzekł, że uchwała w tym zakresie nie podlega wykonaniu.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] października 2009 r. Rada Miasta G., na podstawie art. 80 ust. 3c-3g i 4 oraz art. art. 90 ust. 3c-3g i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej u.s.o.), podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Gminy Miasta G. dla przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół oraz placówek publicznych i niepublicznych prowadzonych przez osoby prawne inne niż jednostka samorządu terytorialnego lub osoby fizyczne na terenie G. oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania. W powyższej uchwale uregulowano między innymi kwestie: wysokości dotacji (§ 2 ust. 8), podstawy jej obliczania (§ 2 ust. 13) oraz obowiązku, trybu i terminie składania miesięcznych informacji o liczbie uczniów (§ 3 ust. 6 i 9). Uchwała zawierała także postanowienia dotyczące sposobu opisywania dokumentów finansowych potwierdzających wydatki sfinansowane z dotacji budżetu gminy (§ 4 ust. 3), obowiązku sporządzania comiesięcznego rozliczenia wykorzystania dotacji za miesiąc poprzedni (§ 4 ust. 4) oraz uprawnień kontrolujących (§ 5 ust. 5).

"C." Sp. z o.o. pismem z 23 sierpnia 2010 r. wezwała Radę Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę lub uchylenie § 2 ust. 8 i 13, § 3 ust. 6 i 9, § 4 ust. 3 i 4, § 5 ust. 5 uchwały.

Rada Miasta G. nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Następnie "C." Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. skargę na opisaną uchwałę domagając się stwierdzenia jej nieważności w odniesieniu do przepisów § 2 ust. 8 i 13, § 3 ust. 6 i 9 i § 4 ust. 3 i 4, § 5 ust. 5 z powodu naruszenia art. 90 ust. 4 u.s.o. oraz art. 94 Konstytucji RP.

Sąd pierwszej instancji stwierdził nieważność§ 2 ust. 8 i 13 oraz § 3 ust. 6 i 9 uchwały, uznając, że są one niezgodne z przepisami ustawy w zakresie w jakim przewidują zastosowanie wobec adresata dotacji, sankcji w postaci opóźnienia wypłaty dotacji w danym miesiącu w przypadku złożenia z opóźnieniem informacji miesięcznej o liczbie uczniów uznał, że zawarta w wymienionym przepisie sankcja jest sprzeczna z art. 90 ust. 3 u.s.o. Sąd wskazał, że jedynym bowiem warunkiem nieudzielania wnioskodawcy dotacji jest niepodanie przez podmiot prowadzący niepubliczną szkołę organowi upoważnionemu do przyznania takiej pomocy planowanej liczby uczniów w terminie do 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.

Sąd pierwszej instancji zakwestionował również legalność Uchwały. Przepis § 2 ust.8 i 13 Uchwały stanowi bowiem, że szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych, w których jest realizowany obowiązek nauki otrzymują dotacje na każdego ucznia w wysokości 50% planowanych wydatków bieżących, ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju, w przeliczeniu na jednego ucznia. Podstawą do obliczenia wysokości dotacji są planowane wydatki bieżące zapisane w uchwale budżetowej gminy wg stanu na początek roku budżetowego, ponoszone odpowiednio w szkołach i placówkach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez gminę. Natomiast zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty dotacje dla niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a tego przepisu przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 50 % ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczną szkołę poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Skoro ustawodawca w art. 90 ust. 3 u.s.o. odwołuje się do wydatków bieżących ustalonych w budżecie właściwej jednostki samorządu terytorialnego, to modyfikacja tego przepisu ustawy w uchwale będącej aktem prawa miejscowego jest niedopuszczalna. Odwołanie się w uchwale do planowanych wydatków bieżących wg stanu na początek roku budżetowego, w miejsce ustawowego określenia odnoszącego się do ustalonych w budżecie wydatków bieżących wykracza zatem poza zakres upoważnienia zawartego w art. 90 ust. 4 u.s.o.

"C." Spółka z o.o. zaskarżyła powyższy wyrok Sądu pierwszej instancji w części nieuwzględniającej skargi na następujące przepisy uchwały Rady Miasta G. z [...] października 2009 r. nr [...] tj.: § 4 ust.3, i ust.4 oraz § 5 ust. 5. Skarżąca wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niezastosowanie art. 90 ust. 4 u.s.o. polegające na przyjęciu, że w wymienionym przepisie ustawodawca upoważnił organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do nałożenia na dotowany podmiot obowiązków w postaci:

- opisywania dokumentów finansowych potwierdzających poniesienie z otrzymanej dotacji wydatków w sposób wskazany w § 4 ust. 4 uchwały Rady Miasta G. z [...] lutego 2009 r. nr [...];

- sporządzania comiesięcznego rozliczania wykorzystywania dotacji za miesiąc poprzedni – stosownie do treści § 4 ust. 4 uchwały Rady Miasta G. z [...] lutego 2009 r. nr [...];

-możliwości żądania w trakcie kontroli od skarżącego sporządzenia niezbędnych do kontroli odpisów lub wyciągów dokumentów, jak również zestawień i obliczeń opartych na dokumentach przewidzianej w § 5 ust. 5 uchwały Rady Miasta G. z [...] lutego 2009 r. nr [...] i konsekwencji wyjście poza zakres upoważnienia zawartego w art. 90 ust. 4 u.s.o. przewidzianego dla aktów prawa miejscowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. Nr 270, dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym od orzeczenia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny.

Skarga kasacyjna przysługuje jedynie od orzeczenia sądu pierwszej instancji istniejącego w znaczeniu faktycznym i prawnym. W związku z tym nie jest dopuszczalne wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli orzeczenie sądowe nie istnieje w ogóle lub sąd nie wydał rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, co do którego strona wniosła środek odwoławczy. W przypadku gdy sąd pierwszej instancji nie orzekł o całości żądania strony zachodzi częściowy brak orzeczenia.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na uchwałę nr [...] Rady Miasta G. z dnia [...] października 2009 r., domagając się stwierdzenia nieważności § 2 ust.8 i ust. 13, § 3 ust.6 i ust.9, § 4 ust. 3 i ust. 4 oraz § 5 ust. 5.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uwzględnił skargę w zakresie żądania stwierdzenia nieważności § 2 ust.8 i ust. 13, § 3 ust.6 i ust.9 zaskarżonej uchwały (pkt. 1 wyroku). Sąd pierwszej instancji nie rozstrzygnął natomiast o zgodności z prawem pozostałych, zakwestionowanych przez skarżącą przepisów uchwały. W związku z tym należało uznać, że w zaskarżonym wyroku Sąd nie orzekł o całości skargi. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie analizy akt sprawy stwierdza, że wyrok z 9 marca 2011 r. nie został uzupełniony w trybie art. 157 p.p.s.a.

Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok Sądu pierwszej instancji "w części nieuwzględniającej skargi" i domagała się "uchylenia zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części".

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna została wniesiona od orzeczenia, które nie istnieje. W sentencji zaskarżonego wyroku brak jest bowiem rozstrzygnięcia o nieuwzględnieniu skargi w jakimkolwiek zakresie.

Jak już wspomniano nie jest dopuszczalne wniesienie skargi kasacyjnej, gdy sąd nie wydał orzeczenia w tym przedmiocie, co do którego strona wniosła środek odwoławczy. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, gdyż Sąd pierwszej instancji nie wydał orzeczenia w przedmiocie skargi na uchwałę nr [...] Rady Miasta G. z dnia [...] października 2009 r., w części dotyczącej § 4 ust. 3 i ust. 4 oraz § 5 ust. 5 tej uchwały.

Wniesienie skargi kasacyjnej od nieistniejącego orzeczenia stanowi "inną przyczynę" jej niedopuszczalności, w rozumieniu art. 178 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.