Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1239/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 par. 1 w zw. z par. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1239/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Agnieszka Jakimowicz (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2009r., sprawy ze skargi S. W., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 25 czerwca 2009r. Nr. [...], w przedmiocie pozostawienia wniosku w sprawie weryfikacji nakazów płatniczych bez rozpatrzenia, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

I SA/Kr 1239/09

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 6 maja 2009 r. adresowanym do Urzędu Gminy w R. – Referatu Podatków S. W. zwrócił się o "przeprowadzenie uczciwej weryfikacji sposobu naliczenia ciężarów podatkowych doręcznych w postaci nakazów płatniczych za okres od 1999 r. – 2008 r." Nadto wnioskodawca zwrócił się do organu o "zwrot nadpłaty jaka wyniknie z tej weryfikacji wraz z zestawieniem kwot nadpłaty za każdy rok".

Wobec tak sformułowanego żądania pismem z dnia 18 maja 2009 r. znak: [...]Wójt Gminy R. działając w trybie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa zwrócił się do S. W. z wezwaniem do usunięcia braków wniosku poprzez określenie, czy wniosek ten jest wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych nakazami płatniczymi w latach 1999-2008, określenie jakiego podatku dotyczy podanie, w przypadku zaś stwierdzenia przez wnioskodawcę, że jest to żądanie wznowienia postępowania organ wezwał o podanie numeru nakazu płatniczego, którego dotyczy żądanie oraz podanie podstawy wznowienia zgodnie z art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie w powyższym wezwaniu organ zawarł pouczenie, że powyższe braki należy usunąć w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, zaś niespełnienie tego obowiązku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Odpowiadając na wezwanie Wójta Gminy R. S. W. pismem z dnia 24 maja 2009 r. wyjaśnił, że jego wniosek z dnia 6 maja 2009 r. jest wolny od jakichkolwiek braków, cztery wiersze zostały napisane w języku polskim, jasnym i zrozumiałym nawet dla ucznia drugiej klasy. Nadto wskazał, że Wójt widocznie nie rozumie słowa "weryfikacja", skoro podpisał "mozolnie zredagowane brednie". Wobec powyższego oczekuje odpowiedzi, jak we wniosku.

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009 r. znak: [...] Wójt Gminy R. działając w oparciu o art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej pozostawił wniosek S. W. z dnia 6 maja 2009 r. bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia w terminie wskazanym w wezwaniu jego braków.

Od powyższego rozstrzygnięcia S. W. wniósł zażalenie w kwestionując zasadność wezwania z dnia 18 maja 2009 r. i podnosząc, że ponowne przeliczenie jego obciążeń podatkowych w oparciu o posiadane przez organ dokumenty jest kwestią co najmniej jednej godziny pracy jednego urzędnika. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził również, że "wniosek jest uzasadniony rażącymi błędami popełnionymi przy ustalaniu wymiaru podatków, gdzie najczęściej przypisuje się stare nakazy bez względu na istotne zmiany jakie zaszły w stanie posiadania danego obywatela".

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. o sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy R. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji powołał się na 168 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi oraz jej adresu (miejsca zamieszkanie lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. SKO powołując się na stanowisko doktryny oraz orzecznictwo stwierdziło, że w pojęciu "braków" z art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej mieszczą się również braki w zakresie precyzyjnego określenia treści żądania. To uchybienie co do treści pisma spowodowało obowiązek wezwania do jego usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania – zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Ponieważ podatnik nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wykazanych braków, przeto należało wydać postanowienie o pozostawieniu jego wniosku z dnia 6 maja 2009 r. bez rozpoznania.

Na powyższe postanowienie SKO S.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia jako wydanego z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że działania Wójta Gminy R. są wybiegiem oraz próbą gmatwania sprawy oczywistej. Żądanie zawarte we wniosku jest wyraziste i dla każdego zrozumiałe, bo gmina jest doskonale poinformowana, że od 10 lat naliczanie podatku rolnego jest nieprawidłowe. Wójt, w opinii skarżącego, znalazł sposób na uchylenie się od weryfikacji nakazów płatniczych oraz przyznania się do rażących błędów w naliczaniu podatku rolnego. Ponadto skarżący podał, że zarówno Wójt, jak i urzędnicy zdają sobie sprawę z tego, że pozytywne załatwienie jego wniosku może wywołać lawinę podobnych wniosków.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację i stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Mając powyższe na uwadze należy podnieść, że zgodnie z przywołanym przez organy orzekające w niniejszej sprawie art. 168 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60) podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Przepis ten określa zatem podstawowe i minimalne wymagania, jakim powinny odpowiadać wnoszone przez stronę żądania i wnioski. W tym miejscu należy podnieść, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, organy przy rozpatrywaniu sprawy, żądania i wnioski stron powinny odczytywać zgodnie z ich treścią. Precyzyjne ustalenie treści pisma strony, a zatem ustalenie zakresu żądania jest niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku pism inicjujących postępowanie, albowiem zakres żądania (wniosku) wyznacza ramy postępowania określając zakres przedmiotowy sprawy. Innymi słowy, to treść żądania przesądza o charakterze czynności procesowej dokonanej przez stronę. Należy mieć na uwadze, że o tym, jaki jest charakter pisma strony, decyduje ona sama. Jeżeli treść pisma i żądania nie jest jasna, to organ podatkowy, kierując się art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę stron, udzielając jej przy tym odpowiednich wyjaśnień i wskazówek, co do konsekwencji rozpatrzenia żądania w określonym trybie (wyrok NSA z dnia 3 października 2003 r., I SA/Łd 652/2002, niepubl.). Ponadto dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w rozumieniu art. 122 Ordynacji podatkowej obejmuje również ustalenie przez organ podatkowy treści rzeczywistego żądania strony (por. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2003 r., I SA/Łd 1195/2002, niepubl.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, że wbrew kategorycznym twierdzeniom skarżącego, jego wniosek datowany na dzień 6 maja 2009 r. nie był wnioskiem jasnym i precyzyjnym. Nie wystarczyło bowiem w sytuacji istnienia ostatecznych nakazów zapłaty, poprzestanie na lakonicznym i ogólnym żądaniu ich weryfikacji bez podania trybu tejże weryfikacji, jej zakresu, podstawy oraz bez zindywidualizowania decyzji podatkowych (nr decyzji, rodzaj podatku). Wójt Gminy Radłów powziął zatem uzasadnione wątpliwości co do zakresu żądania, a zatem prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia pisma w tym zakresie, precyzyjnie wskazując jakie braki należy uzupełnić. Bez uzyskania powyższych informacji organ nie mógł bowiem zakreślić granic sprawy i jej rozpoznać.

Obowiązkiem strony zatem było wykonanie wezwania organu, a nie dość niewybredna polemika z jego zasadnością. Skarżący nie zadośćuczynił w terminie wezwaniu organu, pomimo świadomości negatywnych skutków takiego działania. W wezwaniu z dnia 18 maja 2009 r. został bowiem pouczony, że niewypełnienie warunku uzupełnienia wniosku o żądane informacje spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia w oparciu o art. 169 § 1 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.