Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 213/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i P. P. na zawiadomienie Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany numeru porządkowego nieruchomości i zameldowania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] stycznia 2020 r. M. P. i P. P., reprezentowani przez r.pr. M. B., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na zawiadomienie Burmistrza Gminy [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany numeru porządkowego nieruchomości i zameldowania.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zawiadomił strony o zmianie adresu pismem znak: [...], a nie – jak wskazują skarżący – [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

Już z przywołanych regulacji prawnych jasno wynika, że warunkiem koniecznym dopuszczalności zaskarżenia danego aktu jest jego istnienie w obrocie prawnym.

W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dwie "bliźniacze" skargi. Skarga zarejestrowana pod sygn. akt [...] dotyczy zawiadomienia Burmistrza Gminy [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...], natomiast skarga wniesiona w niniejszej sprawie – zawiadomienia tegoż organu z [...] grudnia 2019 r. nr [...]

Z uwagi na zawartą w pismach procesowych organu informację, że ten nigdy nie wysyłał do skarżących zawiadomienia nr [...], a jedynym wydanym wobec nich aktem jest zawiadomienie z [...] grudnia 2019 r. nr [...], Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia oświadczenia, jaki akt został zaskarżony do Sądu, oraz do nadesłania kopii zawiadomienia nr [...], jeżeli taki akt jest również skarżony.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z [...] czerwca 2020 r. oświadczył, że przedmiotem skargi jest wyłącznie zawiadomienie Burmistrza [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...].

Tym samym pełnomocnik skarżących wyraźnie przyznał, że nie skarży zawiadomienia z [...] grudnia 2019 r. nr [...], a pośrednio – że takie zawiadomienie w ogóle nie istnieje (co podnosił organ).

Wobec powyższego – mając na uwadze, że w niniejszej sprawie zaskarżono akt nieistniejący – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił.