Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3017/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak AWSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2005r. sprawy ze skargi E.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia- skargę odrzucić


UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2001 r. J.B. działając jako pełnomocnik E.B. nadał przesyłką poleconą do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] listopada 1993 r., znak: [...] orzekającej o przejęciu na własność Gminy K. nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), uwidocznionej na mapie sytuacyjnej nr [...], działka nr "1", posiadającej założoną księgę hipoteczną hip. [...], składającej się z placu zabudowanego o powierzchni 1402 m2, za odszkodowaniem w wysokości [...] zł ([...] złotych). Skarga powyższa została podpisana przez J.B.

J.B. został wezwany przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie m.in. do złożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa do występowania w imieniu E.B. Wezwanie to zostało doręczone J.B. w dniu 17 października 2001 r. (dowód doręczenia w aktach). W zakreślonym terminie J.B. przedłożył kserokopię pełnomocnictwa udzielonego mu przez E.B. w dniu 14 lipca 1999 r., w którego treści E.B. stwierdza, że udziela J.B. "pełnomocnictwa do występowania przed organami administracji rządowej i samorządowej, we wszystkich instancjach, archiwami państwowymi i zakładowymi, innymi instytucjami, osobami prawnymi i fizycznymi, w każdej sprawie dotyczącej nieruchomości położonych w Polsce, a stanowiących własność [...]".

Następnie pismem z dnia 17 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał J.B. w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi do wykazania, że odpowiada on wymogom koniecznym do występowania w charakterze pełnomocnika strony - E.B. w postępowanie sądowym, a przewidzianym w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270). Jednocześnie do wezwania załączono tekst powyższego przepisu.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, J.B. w piśmie z dnia 11 lipca 2005 r. oświadczył, że oprócz niego pełnomocnikiem E.B. jest adwokat B.L. Z kolei E.B. w piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oświadczyła, że J.B. był jej pełnomocnikiem w dacie wniesienia skargi, co zostało uznane przez Sąd, a potwierdza to prowadzona z nim korespondencja. Ponadto E.B. oświadczyła, że potwierdza udzielone J.B. pełnomocnictwo w ramach prac zleconych dotyczących jej nieruchomości w Polsce oraz popiera złożoną przez niego skargę. Jednocześnie E.B. wskazała, że jej pełnomocnikiem jest również adwokat B.L.

Na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 sierpnia 2005 r. adwokat B.L. przedłożyła uwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa udzielonego jej przez E.B. w dniu 14 lipca 1999 r., w którego treści E.B. stwierdza, że upoważnia adwokat B.L. "do prowadzenia z prawem substytucji we wszystkich instancjach sądowych, urzędach państwowych i administracyjnych wszystkich moich spraw".

Na rozprawie w dniu 26 września 2005 r. adwokat B.L. oświadczyła, że J.B. nie jest osobą bliską w stosunku do skarżącej określoną przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w niniejszej sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r., znak: [...] - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Składający w imieniu E.B. skargę do sądu administracyjnego J.B. nie wykazał - pomimo wezwania sądu z dnia 17 czerwca 2005 r., że spełnia on wskazane wyżej wymogi stawiane przez ustawodawcę pełnomocnikowi strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z najnowszym orzecznictwem Sądu Najwyższego i poglądami doktryny prawa administracyjnego występowanie w sprawie w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem oznacza brak należytego umocowania, co powoduje nieważność postępowania, a uchybienie to nie może być usunięte w drodze zatwierdzenia przez stronę czynności dokonanych przez tę osobę (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2004 r., III CZP 32/04, publ.: Biul. Sn z 2004 r., nr 7, poz. 8; zob. też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 187). Stąd też pomimo oświadczenia E.B. w piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że J.B. był jej pełnomocnikiem w dacie wniesienia skargi i popierania złożonej przez niego skargi, należy stwierdzić, że skarga złożona przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Skarga jest niedopuszczalna również z tego względu, że pełnomocnictwo, na jakie powołuje się J.B. i którego nieuwierzytelnioną kserokopię przedłożył w wyniku wezwania przez sąd nie obejmuje umocowania do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, jak tego wymaga art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że nawet w sytuacji, gdyby J.B. spełniał wymogi stawiane pełnomocnikowi strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie mógłby być potraktowany jako pełnomocnik legitymujący się prawidłowym umocowaniem do złożenia skargi i występowania przed sądem administracyjnym. Nie może być też potraktowany w niniejszej sprawie jako podmiot mający legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej Statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Wniesienie skargi przez podmiot, któremu - zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przysługuje legitymacja do jej wniesienia należy do kategorii przesłanek dopuszczalności zaskarżenia o charakterze merytorycznym, a prawo -odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymagań skargi - nie przewiduje w tym wypadku możliwości konwalidacji skargi, którą w związku z tym jako niedopuszczalną należy odrzucić (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 276).

Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r., znak: [...] została zatem złożona przez J.B. nie tylko niespełniającego wymogów stawianych pełnomocnikowi strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale również nie mającego - w dniu składania skargi - umocowania do jej złożenia w imieniu E.B., przy czym w sprawie nie ma zastosowania art. 44 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczający zatwierdzenie przez stronę czynności dokonanych przez pełnomocnika nie mającego umocowania, gdyż złożenie skargi do sądu administracyjnego nie mieści się w pojęciu naglącej czynności, o jakiej mowa w tym przepisie.

Fakt, iż w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez E.B. adwokat B.L. do prowadzenia z prawem substytucji we wszystkich instancjach sądowych, urzędach państwowych i administracyjnych wszystkich spraw E.B. nie ma znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi, gdyż skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r., znak: [...] została podpisana wyłącznie przez J.B.

W tym stanie rzeczy skarga złożona w imieniu przez J.B. w imieniu E.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r., znak: [...] podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5.