Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 762/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 1 października 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] roku Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 roku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu P. S. przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2015 roku P. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 28.296 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Jego jedynym źródłem utrzymania jest działalność gospodarcza z której uzyskuje dochód rzędu 1.200 zł miesięcznie. Zarządzeniem z 30 lipca 2015 roku skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez wskazanie czyją własnością jest nieruchomość stanowiąca miejsce zamieszkania skarżącego oraz udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania; nadesłanie odpisu zeznania podatkowego wnioskodawcy za 2014 rok, wskazanie wartości środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, nadesłanie bilansu, rachunku zysków i strat za rok 2014 ewentualnie odpisu z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za miesiące grudzień 2014 roku oraz od stycznia do czerwca br. ewentualnie udokumentowania w inny sposób wysokości dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej; nadesłanie odpisów deklaracji VAT-7 za trzy ostatnie okresy rozliczeniowe z tytułu działalności gospodarczej wnioskodawcy, nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych wnioskodawcy (osobistych i firmowych) za ostanie dwa miesiące, w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Mimo przedłużenia terminu do nadesłania żądanych dokumentów wnioskodawca nadesłał jedynie oświadczenie, w którym wskazał, że zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym, nie posiada żadnych środków trwałych, a jego rachunek bankowy został zajęty przez urząd skarbowy.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego działalność gospodarcza, z której dochód zadeklarował na poziomie 1.200 zł brutto miesięcznie. Skarżący oświadczył także, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mimo wystosowanego wezwania dotyczącego udokumentowania wysokości posiadanych na utrzymanie dochodów oraz ponoszonych kosztów niezbędnego utrzymania skarżący informacji tych nie udzielił. Wobec powyższego jego twierdzenia o braku środków umożliwiających pokrycie pełnych kosztów postępowania pozostają całkowicie gołosłowne. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego okaże się niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżący nie wywiązał się z nałożonych obowiązków mimo przedłużenia terminu do wykonania zarządzenia z 30 lipca br. nie nadesłał żadnego z żądanych dokumentów mimo, że większość z nich winna znajdować się w jego posiadaniu.. Wobec nieudokumentowania wysokości dochodów wnioskodawcy oraz nieudzielenia jakichkolwiek informacji dotyczących ponoszonych kosztów utrzymania brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia kompleksowej oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustalenia kwoty ewentualnego częściowego zwolnienia od kosztów. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 1 i3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Odnosząc się do kolejnego wniosku skarżącego o przedłużenie terminu do nadesłania dokumentów wskazać należy, że wyznaczony zarządzeniem z 30 lipca br. termin ich nadesłania został już raz na wniosek skarżącego przedłużony w związku z uzyskaniem przez niego informacji o treści wezwania dopiero w dniu 15 września br. w wydziale informacji sądowej. Dokumenty, do których dostarczenia skarżący został zobowiązany dotyczące ponoszonych kosztów utrzymania oraz bieżącej kondycji finansowej firmy skarżącego winny znajdować się w jego posiadaniu. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił wystąpienia jakichkolwiek trudności w ich uzyskaniu. Powyższe w kontekście zasady ekonomiki procesowej nieuzasadnionym czyni kolejny wniosek o przedłużenie terminu do nadesłania żądanych dokumentów. Brak udokumentowania rzeczywistej sytuacji finansowej strony skutkuje co prawda oddaleniem wniosku o prawo pomocy jednak w toku postępowania wniosek taki może być składany wielokrotnie. Zatem nic nie stoi na przeszkodzie aby skarżący po skompletowaniu niezbędnych dokumentów i przed ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi wystąpił z ponownym wnioskiem o prawo pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Ake.