Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 543/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1983 nr 65 poz 294
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
journal: Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...].


UZASADNIENIE

Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania P. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2005 r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu;

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podniesiono, że P. M. zatrudniony był od 1 września 1970 r. do 31 lipca 1976 r. w WSS "[...]" jako masarz, a od 21 października 1976 r. do 30 kwietnia 1996 r. na stanowisku kierowcy operatora dźwigu samojezdnego 3-tonowego i 6-tonowego w [...] S.A. w B. W czasie pracy na tym stanowisku narażony był na hałas o natężeniu nie przekraczającym NDN.

Poradnia Chorób Zawodowych nie rozpoznała choroby zawodowej. W orzeczeniu lekarskim z dnia [...] 2001 r. stwierdzono u P. M. obustronny ubytek słuchu typu mieszanego, który nie ma cech klinicznych zawodowego uszkodzenia słuchu. Choroby zawodowej narządu słuchu nie rozpoznał również Instytut Medycyny Pracy. W orzeczeniu lekarskim z dnia [...] 2002 r. stwierdzono obustronny ubytek słuchu typu odbiorczego, który nie ma związku przyczynowego z warunkami pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego i operatora dźwigu samojezdnego. Zdaniem Instytutu, przyczyny zmian w narządzie słuchu, należy łączyć z zaburzeniami ukrwienia ucha wewnętrznego w przebiegu nadciśnienia tętniczego i zmianami zwyrodnieniowymi szyjnego odcinka kręgosłupa.

W wyniku wniesionych zastrzeżeń i przedłożenia uzupełniających dowodów, P. M. został ponownie skierowany na badania. W orzeczeniu Poradni Chorób Zawodowych z dnia [...] 2004 r., nie stwierdzono choroby zawodowej. Taki sam wniosek wynika z orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy z dnia [...] 2005 r.

Skargę sądową na powyższą decyzję złożył P. M., wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że organy nie wzięły pod uwagę okresu od 1976 r. do 1978 r., w którym pracował na dźwigu HDS na samochodzie STAR 28 i nie dokonywały w tym zakresie pomiarów hałasu. Organy nie uwzględniły również faktu, że w 1995 r. w trakcie badań okresowych wykryto u skarżącego obustronny niedosłuch i zalecono zmianę stanowiska pracy. Skarżący nie przyjął nowego stanowiska, w związku z czym umowa o pracę uległa rozwiązaniu za trzymiesięcznym wypowiedzeniem.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Sanitarny wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Naprzód podnieść należy, że prawidłowo organy decyzyjne skonstatowały, że postępowanie w sprawie rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej powinno być prowadzone na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), zwanego dalej "starym" rozporządzeniem. Stanowi o tym § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie chorób zawodowych (...) (Dz. U. Nr 132, poz. 1115).

Stronami postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. w sprawach dotyczących chorób zawodowych, są: zainteresowany pracownik oraz zakład pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego chorobę zawodową (por. § 10 ust. 3 "starego" rozporządzenia).

Niesporne jest, że zakładem pracy, w którym skarżący był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego chorobę zawodową, była firma [...] S.A. w B. Tymczasem firma ta nie brała udziału w postępowaniu i wbrew wymogom normatywnym (§ 10 ust. 3 "starego" rozporządzenia), nie doręczono jej decyzji wydanych w obu instancjach. Stanowi to podstawę wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Stwierdzona wyżej wada postępowania obligowała sąd do uchylenia decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Niezależnie od tego, spełniona została przesłanka uwzględnienia skargi, określona w art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a.

Stosownie do § 7 ust. 4 "starego" rozporządzenia - uprawnione jednostki organizacyjne właściwe do rozpoznania chorób zawodowych, wydają orzeczenia w sprawie choroby zawodowej na podstawie informacji o zagrożeniach zawodowych, wyników dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy, dokumentacji dotyczącej przebiegu zatrudnienia, wyników przeprowadzonych badań klinicznych i dokumentacji lekarskiej.

Analiza orzeczeń lekarskich wydanych przez Poradnię Chorób Zawodowych (z dnia [...] 2001 r., z dnia [...] 2004 r.) oraz Instytut Medycyny Pracy (z dnia [...] 2002 r. i z dnia [...] 2005 r.) przekonuje, że owe jednostki nie dysponowały całością zebranego materiału dowodowego, gdyż uwzględniły jedynie okres pracy skarżącego w firmie Ubój i Produkcja Wędlin w C., nie brały natomiast pod uwagę zatrudnienia w latach 1976-1996 w firmie [...] S.A. w B.

Ponadto w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...] 2003 r. firmy [...] S.A. w B., w którym przedstawiono charakterystykę stanowisk pracy zajmowanych przez skarżącego oraz narażenie na zagrożenie występujące w środowisku pracy. Jest również kserokopia karty kontrolnej badań okresowych skarżącego, zawierająca wpis lekarza z dnia [...] 1995 r. odnośnie zalecenia zmiany stanowiska pracy, z powodu niedosłuchu.

Skoro Poradnia Chorób Zawodowych oraz IMP nie uwzględniły powyższych dokumentów, zaś organy decyzyjne przeoczyły tę okoliczność, oznacza to, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna zapadły z naruszeniem przepisów art. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpatrując sprawę, należy w pierwszym rzędzie zawiadomić o wszczęciu postępowania firmę [...] S.A. w B., a następnie przesłać komplet materiałów dowodowych właściwej jednostce organizacyjnej do rozpoznawania chorób zawodowych, która wyda orzeczenie w trybie § 7 ust. 4 "starego" rozporządzenia. Kolejne czynności regulują przepisy "starego" rozporządzenia oraz przepisy k.p.a.

Z tych względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.b) i c) p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.