Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1467/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 kwietnia 2008 r. Skarżąca – P. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów art. 88 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: ustawy o VAT z 2004 r.).

We wniosku o udzielenie interpretacji, na podstawie którego prowadzono postępowanie podatkowe w sprawie, Skarżąca wskazała, że dla celów działalności gospodarczej Spółka posiada flotę samochodową, na którą składają się m.in. samochody nabywane lub użytkowane na podstawie umów najmu lub leasingu w stosunku, do których zgodnie z ustawą z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., dalej: ustawy o VAT z 1993 r.), Spółka była uprawniona do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z faktur z tytułu zakupu czy czynszu najmu/leasingu.

Zgodnie ustawą o VAT z 1993 r. Spółce przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw wykorzystywanych do napędu samochodów. W przypadku faktur VAT otrzymanych w związku z nabyciem paliw do samochodów po dniu 1 maja 2004 r. Spółka zaprzestała odliczania kwot podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

Skarżąca zadała pytanie:

1) Czy w świetle obowiązujących w Polsce od dnia 1 maja 2004 r. przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności VI Dyrektywy VAT, wprowadzony w tym samym dniu art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT wykluczył prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw wykorzystywanych do napędu samochodów, które po wejściu w życie art. 86 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT przestały spełniać kryteria uprawniające do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego przy ich nabyciu lub leasingu?

2) Czy prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw wykorzystywanych do napędu samochodów przysługuje Spółce po zmianie art. 86 ustawy o VAT wprowadzonej z dniem 22 sierpnia 2005 r.?

Zdaniem Skarżącej, Spółka była uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z otrzymywanych po dniu 30 kwietnia 2004 r. faktur VAT dokumentujących nabycie paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów. Wniosek ten, zdaniem Spółki wynika z faktu, że w odniesieniu do samochodów wprowadzenie z dniem 1 maja 2004 r. na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 2004r. wyłączenia prawa do odliczenia paliwa do napędu tych samochodów pozostawało w sprzeczności z przepisami VI Dyrektywy VAT. Tym samym, przepis ten nie mógł wyłączyć prawa Spółki do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw wykorzystywanych do napędu samochodów, bez względu na fakt, że po wejściu w życie art. 86 ustawy o VAT z 2004 r. samochody przestały spełniać kryteria uprawniające do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego przy ich nabyciu lub leasingu. Skutku takiego konsekwentnie nie można też przypisać nowelizacji art. 86 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, dokonanej z dniem 22 sierpnia 2005.

Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w W. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe.

Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienia wnosząc o jego uchylenie.

Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił zmiany postanowienia organu pierwszej instancji podzielając w całości jego argumentację.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją postanowienia zarzucając jej naruszenie

1) art. 86 ust. 1 ustawy VAT z 2004 r., art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy – w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2006r. i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE – w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2007r. poprzez zakwestionowanie prawa Spółki do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa do samochodów ciężarowych na podstawie zakazu określonego w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 2004 r., pomimo sprzeczności tego przepisu z bezwzględnie obowiązującym przepisem art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy.

2) art. 10 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską poprzez zastosowanie przepisu prawa polskiego tj. art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT niezgodnego z prawem wspólnotowym.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał w całości stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia 17 maja 2007r. sygn. akt I SA/Kr 603/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:

1) Czy art. 17 ust. (2) i (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska uchyliła całkowicie z dniem 1 maja 2004 r. dotychczasowe przepisy krajowe dotyczące ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności, a w to miejsce wprowadziła również ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności ale opisanych przez prawo krajowe przy użyciu odmiennych kryteriów niż to miało miejsce przed dniem 1 maja 2004 r., a następnie od dnia 22 sierpnia 2005 r. ponownie zmieniła powyższe kryteria.

2) W razie udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym - czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska w ten sposób zmieniała powyższe kryteria, aby w sposób faktyczny ograniczyć zakres odliczeń podatku naliczonego w porównaniu do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004 r. lub do przepisów krajowych obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 22 sierpnia 2005 r.; i czy przy uznaniu, że takie działanie Rzeczypospolitej Polskiej byłoby naruszeniem art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy należałoby uznać, że podatnik uprawniony byłby do dokonywania odliczeń ale w granicach, w których zmiany przepisów krajowych wykraczałyby poza zakres ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego przewidzianych przez obowiązujące w dniu 30 kwietnia 2004 r. i uchylone w tej dacie przepisy krajowe.

3) Czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska powołując się na przewidzianą tym przepisem możliwość ograniczania przez państwa członkowskie odliczania podatku naliczonego zawartego w wydatkach niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne - mogła ograniczyć odliczenia podatku naliczonego w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 kwietnia 2004 r. w ten sposób, że wyłączyła odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2005 r.".

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do ETS pytania prejudycjalnego w sprawie innej - choć dotyczącej tego samego problemu prawnego, tj. odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych.

W ocenie Sądu okoliczność, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost ETS, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. ETS jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które zdaniem Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W świetle tego przepisu, sąd administracyjny może więc zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed ETS. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I SA/Kr 603/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, jako że zaskarżona decyzja obejmuje tożsame zagadnienie, a Skarżąca argumentację swoją opierała między innymi na przepisach podatkowych i wspólnotowych wskazanych w pytaniu prejudycjalnym.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez ETS orzeczenia w przedmiocie ww. pytania prejudycjalnego