Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1299/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 art. 12 ust. 1 pkt 1 art. 10
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Cezary Kosterna, sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2013 r. sprawy ze skargi I. reprezentowany przez I. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2012 r. I. (dalej: "Skarżący" lub "F.") wniósł do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

Opisując zdarzenie przyszłe Skarżący wskazał, że jest funduszem inwestycyjnym zamkniętym, utworzonym i prowadzącym działalność zgodnie z ustawą z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm.). Skarżący lokuje swoje aktywa w różnego rodzaju zbywalne papiery wartościowe, w tym akcje emitowane przez spółki komandytowo-akcyjne (dalej: "SKA"). W niektórych przypadkach SKA w zamian za umarzenie ich akcji może wydać F. jako akcjonariuszowi tzw. świadectwa użytkowe w rozumieniu art. 361 § 1 Kodeksu spółek handlowych (dalej: "K.s.h.").

F. jako posiadacz świadectw użytkowych uprawniony będzie do udziału w zyskach SKA i podziale majątku likwidacyjnego, w wysokości ustalonej zgodnie z postanowieniami statutu SKA oraz treści świadectwa użytkowego (tj. procentowo lub poprzez odniesienie do wartości dywidendy przypadającej na pewną ilość akcji) a także z uwzględnieniem udziału w zyskach i podziale majątku likwidacyjnego przypadającego pozostałym wspólnikom/akcjonariuszom SKA.

W przyszłości rozważane jest przekształcenie SKA, w których F. posiadać będzie świadectwa użytkowe w spółki komandytowe (dalej: "SK"). Zgodnie z wyrażoną w art. 553 § 1 K.s.h. zasadą kontynuacji, świadectwa użytkowe zachowają swój byt prawny także po przekształceniu SKA w SK. W planie przekształcenia oraz w umowie spółki SKA podlegającej przekształceniu zostanie wskazane, że uprawnienia posiadacza wyemitowanych przed przekształceniem SKA świadectw użytkowych do udziału w zysku oraz kwotach likwidacyjnych zostają zachowane po przekształceniu w SK, przy czym umowa spółki SK może też przewidywać bardziej szczegółowy mechanizm wyliczenia tego udziału, w celu uniknięcia ewentualnych wątpliwości wynikających z różnic w regulacjach prawnych dotyczących podziału zysku i majątku likwidacyjnego w SK i SKA. W rezultacie, po przekształceniu SKA w SK posiadacz świadectw użytkowych będzie nadal uczestniczył, obok wspólników SK, w zyskach i w kwotach i wartościach likwidacyjnych w sposób odpowiadający temu uprawnieniu w SKA.

Planowane jest umorzenie wszystkich akcji w SKA należących do F. i wydanie w zamian świadectw użytkowych. W konsekwencji F. nie będzie akcjonariuszem SKA w momencie jej przekształcenia w SK. Po planowanym umorzeniu akcji F., SKA zachowa właściwy skład osobowy po stronie jej wspólników, tj. w SKA oprócz wspólnika będącego komplementariuszem nadal będzie uczestniczył co najmniej jeden wspólnik będący akcjonariuszem.

W związku z powyższym Skarżący zadał następujące pytanie.

Czy po przekształceniu SKA w SK przychód posiadacza świadectw użytkowych z tytułu udziału w zyskach oraz kwotach likwidacyjnych SK powinien zostać ustalony zgodnie z określonym w umowie spółki i treści świadectw użytkowych udziałem posiadacza świadectw użytkowych w zyskach SK i kwotach likwidacyjnych, tj. jako kwota określonego w sprawozdaniu finansowym zysku SK lub kwot likwidacyjnych po pomniejszeniu o tę część zysku SK lub kwot likwidacyjnych, która przypada wspólnikom SK (innym niż posiadacz świadectw użytkowych) zgodnie z treścią umowy spółki?

Zdaniem Skarżącego, po przekształceniu SKA w SK posiadacz świadectw użytkowych osiągnie przychód w formie określonego w umowie spółki SK i treści świadectwa użytkowego udziału w zyskach SK i kwotach likwidacyjnych wynikających ze sprawozdania finansowego SK. Przedmiotowy udział posiadacza świadectw użytkowych w zyskach i kwotach likwidacyjnych SK określony zostanie po pomniejszeniu ogólnej kwoty zysku bilansowego SK lub kwot likwidacyjnych o kwoty przypadające wspólnikom SK proporcjonalnie do przyznanego im w umowie spółki SK udziału w zyskach i kwotach likwidacyjnych SK.

Zdaniem Skarżącego, przychód posiadacza świadectw użytkowych powinien być ustalony w oparciu o wynikający z umowy spółki SK i treści świadectwa użytkowego udział posiadacza świadectw użytkowych w zysku SK z wyłączeniem tej części zysku SK, która przysługuje, zgodnie z postanowieniami umowy spółki SK wspólnikom SK stanowiąc przychód dla tych wspólników w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) - dalej: u.p.d.o.p.

Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia, w ocenie Skarżącego, m.in. wyrażona w art. 553 § 1 K.s.h. zasada kontynuacji praw, zgodnie z którą, posiadacze świadectw użytkowych wyemitowanych przez SKA przed przekształceniem w SK w oparciu o art. 361 § 1 K.s.h. także po przekształceniu SKA w SK utrzymują prawo do uczestnictwa w zyskach SK oraz kwotach likwidacyjnych w wysokości wynikającej z umowy spółki. Po przekształceniu SKA w SK posiadacz świadectw użytkowych będzie zatem partycypował w zyskach i kwotach likwidacyjnych SK na równi ze wspólnikami SK (art. 361 § 2 K.s.h.). Zysk SK oraz kwoty likwidacyjne będą zatem dzielone pomiędzy wspólników (komplementariusza oraz komandytariusza) oraz uprawnionych ze świadectw użytkowych, w oparciu o ustalony umową spółki SK oraz treścią świadectw użytkowych udział przypisany każdemu z nich.

Ponadto Skarżący wskazał, że prawa ze świadectwa użytkowego stanowią swoisty ekwiwalent niepieniężny przyznawany przez statut tym akcjonariuszom SKA, których akcje uległy umorzeniu. Uprawnienia ze świadectw użytkowych są zaliczane do tytułów uczestnictwa w zysku lub podziale majątku spółki, o których mowa w art. 304 § 2 pkt 1 K.s.h.

W jego ocenie, po przekształceniu SKA w SK charakter świadectw użytkowych nie ulega zmianie. W dalszym ciągu stanowić będą one tytuł uczestnictwa w zysku lub podziale majątku spółki przekształconej (SK). W konsekwencji, posiadacz świadectw użytkowych za podstawę ustalenia swojego przychodu z tych świadectw nie może przyjąć innego miernika niż zysk spółki w części odpowiadającej należnemu mu zgodnie z treścią umowy spółki SK oraz treścią świadectw użytkowych udziałowi w tym zysku. Przyjęcie do ustalenia przychodu posiadacza świadectw użytkowych innego niż określony w umowie spółki udział w zysku SK wskaźnika partycypacji w przychodach stałoby w sprzeczności z podstawową funkcją i naturą prawną świadectw użytkowych jako tytułów uczestnictwa w zysku/podziale majątku likwidacyjnego w sytuacji gdy świadectwa użytkowe nie przestają istnieć w przypadku przekształcenia SKA w SK.

Zdaniem Skarżącego, konieczność określania przychodu należnego uprawnionemu ze świadectw użytkowych z uwzględnieniem udziałów z zyskach rozpisanych w umowie przekształconej SK pomiędzy posiadacza świadectw użytkowych, komplementariusza i komandytariusza wynika także z zasad regulujących opodatkowanie przychodów wspólników SK określonych w art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p.

W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu z 29 listopada 2012 r. Skarżący dodatkowo wskazał, iż przekształcenie jego praw jako posiadacza świadectw użytkowych wydanych przez SKA do uczestniczenia w dywidendzie tej spółki jak też w podziale kwot likwidacyjnych w prawo do udziału w zysku oraz kwotach likwidacyjnych SK wynika z przewidzianej w przepisie art. 553 § 1 K.s.h. zasady kontynuacji oraz z konstytucyjnej ochrony praw nabytych.

W interpretacji indywidualnej z [...] stycznia 2013 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącego uznał za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu podniósł, iż kwestię osiągania przychodów i rozliczania kosztów związanych z udziałem w spółkach osobowych uregulowane są w art. 5 u.p.d.o.p. Zgodnie z ust. 1 powołanego przepisu przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Art. 5 ust. 2 tej ustawy stanowi, iż zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Odnosząc się do sytuacji, w której Skarżący przewiduje, iż stanie się posiadaczem świadectw użytkowych wydanych przez SKA, wyjaśnił, że zgodnie z art. 126 § 1 pkt 2 K.s.h. przepisy dotyczące działania spółek akcyjnych stosuje się odpowiednio do spraw dotyczących SKA (w takim zakresie, w jakim nie jest to uregulowane odrębnie w przepisach dotyczących bezpośrednio SKA). A zatem na zasadzie tego odwołania w sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 361 K.s.h.

Mając na uwadze, iż świadectwa użytkowe są dokumentami wydawanymi w zamian za umorzone akcje, inkorporującymi wierzytelności w stosunku do spółki oraz treść przepisu art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p. organ stwierdził, że norma zawarta w tym przepisie nie odnosi się do sytuacji Skarżącego, w jakiej znajdzie się on po przekształceniu SKA w SK. Stanowisko to jest jednocześnie zgodne z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu złożonego wniosku. Jednakże końcowo Skarżący, w zakresie określenia jego przychodu w stosunku do przychodów wspólników SK, wyciąga wnioski, które stoją w sprzeczności z właściwym stosowaniem i rozumieniem przepisu art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p. w tym zakresie, w jakim przepis ten odnosi się do ustalania przychodu z tytułu uczestnictwa w spółce osobowej.

Zdaniem Ministra Finansów, w sytuacji opisanej we wniosku F. będzie podmiotem trzecim w stosunku do SK oraz do jej wspólników. Przyjmując założenie, że będzie mu przysługiwało określone w sposób szczegółowy w umowie spółki osobowej prawo do podziału zysku związanego z działalnością tej spółki oraz prawo do podziału kwot likwidacyjnych, to należy stwierdzić, że nie będzie to prawo wynikające z uczestnictwa w tej spółce. Będzie to jedynie prawo obligacyjne uprawniające F. do wysuwania wobec SK określonego rodzaju roszczeń. Prawo to nie może natomiast wywierać wpływu na zasady opodatkowania wspólników SK, do których, w odróżnieniu od Skarżącego, odnoszą się regulacje art. 5 u.p.d.o.p.

Odnosząc się do stanowiska Skarżącego organ podniósł, że z przepisu art. 5 u.p.d.o.p. wynika, iż dochód z udziału w spółce osobowej jest ustalany bezpośrednio u wspólnika tej spółki na podstawie przychodów, kosztów oraz wydatków niestanowiących kosztów podatkowych wynikających z prowadzonych przez spółkę ksiąg rachunkowych. Tak więc przychód podatkowy wspólnika SK powstaje w momencie, w którym zgodnie z u.p.d.o.p. pojawia się obowiązek rozpoznania tego przychodu. Powyższe nie jest uzależnione np. od realnej wypłaty określonej kwoty ze spółki osobowej na rzecz jej wspólnika. Na powyższe nie mogą mieć wpływu zasady faktycznego podziału (wypłaty) zysku ustalone przez wspólników na podstawie obowiązujących w tej materii przepisów K.s.h. Nie mają w tym zakresie zastosowania również przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2009 r. Nr 152. poz. 1223 ze zm.) dotyczące wyliczania zysku spółki jako kategorii bilansowej. Wyliczenie zysku bilansowego nie może stać się podstawą do opodatkowania tej spółki podatkiem dochodowym, gdyż żadna z ustaw o podatkach dochodowych nie przewiduje bezpośredniego opodatkowania spółek niebędących osobami prawnymi – tylko opodatkowanie na poziomie wspólników tych spółek.

Określając przychody wspólników z tytułu uczestnictwa w przedmiotowej SK należy to czynić w oparciu o przepis art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p. Przychód ten powstanie w momencie powstania przychodu na poziomie spółki komandytowej. Każdy ze wspólników powinien uwzględniać ten przychód na bieżąco, co może się wiązać również z koniecznością wpłat zaliczek w ciągu roku podatkowego na podatek dochodowy od osób prawnych. Wszystko to sprowadza się wręcz do automatycznego przenoszenia zapisów z ksiąg rachunkowych SK do odpowiednich ewidencji jej wspólników, oczywiście z zachowaniem odpowiednich proporcji na rzecz każdego ze wspólników. Przychód Skarżącego, ze względu na jego status w przedmiotowej sprawie, nie może być ustalany zgodnie z zasadami odnoszącymi się do wspólników SK. Wspólnicy tej spółki nie mogą zatem z góry uwzględniać, iż faktyczna wypłata z zysku będzie w części przeznaczona na rzecz podmiotu niebędącego wspólnikiem. Umowa określająca prawa udziałowe wspólników SK w ten sposób i przyznająca prawa do uczestnictwa w podziale zysku na rzecz podmiotu trzeciego nie stanowi "przeciwnego dowodu" w stosunku do zasady wyrażonej w przepisie art. 5 ust. 1 zd. 2 u.p.d.o.p., zgodnie z którą przyjmuje się, iż prawa wspólników do udziału w zysku (udziału) spółki osobowej są równe. Gdyby bowiem przyjąć, iż proponowane zapisy umowy dotyczą określenia udziału w zysku (a nie określenia sposobu faktycznego podziału wypracowanego realnie zysku) SK każdego ze wspólników, to w ten sposób mogłoby dojść do wyłączenia spod opodatkowania określonego udziału w zysku (udziału) spółki osobowej. Ostateczny sposób zadysponowania zyskiem wypracowanym przez spółkę osobową nie ma wpływu na bieżące obowiązki podatkowe wspólników tego typu spółki.

W ocenie Ministra Finansów faktyczny udział Skarżącego w zyskach SK oraz kwotach likwidacyjnych nie może wywrzeć skutku podatkowego na sytuację wspólników SK, którzy muszą ustalać przychód podatkowy zgodnie z opisanymi wyżej zasadami wynikającymi z art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p. Odróżnić bowiem należy "prawo do udziału w zysku", o którym mowa w art. 5 u.p.d.o.p. od wynikających z umowy bądź statutu spółki albo z innych umów wierzytelności przysługujących wobec spółki innym podmiotom niebędącym wspólnikami takiej spółki, nawet wówczas, gdy mogą być podstawą roszczenia o wypłatę części zysku takiej spółki.

Uzyskany przez Spółkę przychód ze SK nie ma zatem związku z zasadami ustalania przychodów podatkowych odnoszącymi się do wspólników SK. Nie można zatem mówić, iż przychód "posiadacza świadectw użytkowych" z tytułu udziału w zyskach oraz kwotach likwidacyjnych SK powinien zostać ustalony zgodnie z określonym w umowie spółki i treści świadectw użytkowych udziałem posiadacza świadectw użytkowych w zyskach SK i kwotach likwidacyjnych, tj. jako kwota określonego w sprawozdaniu finansowym zysku SK lub kwot likwidacyjnych po pomniejszeniu o tę część zysku SK lub kwot likwidacyjnych, która przypada wspólnikom SK (innym niż posiadacz świadectw użytkowych) zgodnie z treścią umowy spółki. Przyjęcie za słuszne tego twierdzenia prowadziłoby do uznania, iż pozycja Skarżącego jest równa pozycji wspólników SK w sytuacji gdy nie będzie on wspólnikiem. Będzie on jedynie posiadał prawo do żądania wypłaty kwoty z tytułu przyznanego mu prawa do udziału w określonej części zysku SK oraz prawa do udziału w określonej części kwot likwidacyjnych tej spółki. Powyższe nie czyni jego statusu równym ze statusem wspólnika SK. A zatem Wnioskodawca zobowiązany będzie rozpoznać osiągnięty przychód na zasadach ogólnych u.p.d.o.p. W sprawie niniejszej zastosowanie nie znajdzie przepis art. 10 u.p.d.o.p., gdyż Skarżący nie będzie uczestniczył w podziale zysków osób prawnych. W tym przypadku przychodem będą przysporzenia określone w art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. tj. otrzymane pieniądze lub wartości pieniężne.

Jednocześnie organ zauważył, iż Skarżący działający w formie funduszu inwestycyjnego zamkniętego objęty jest działaniem przepisu art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p., zgodnie z którym fundusze działające na podstawie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych.

Nie zgadzając się z taką interpretacją Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 18 marca 2013 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji.

Pismem z 18 kwietnia 2013 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą interpretację indywidualną zarzucając jej naruszenie:

- art. 5 u.p.d.o.p. - przez jego błędną wykładnię polegającą na błędnym ustaleniu zakresu podmiotowego zastosowania tego przepisu, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na błędnym przyjęciu, że przychód posiadacza świadectw użytkowych z tytułu udziałów w zyskach oraz kwotach likwidacyjnych SK przekształconej ze SKA powinien zostać opodatkowany na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie Sąd odniesie się do stanowiska Skarżącego, że po przekształceniu SKA w SK posiadacz świadectw użytkowych osiągnie przychód w formie określonego w umowie spółki SK i treści świadectwa użytkowego udziału w zyskach SK i kwotach likwidacyjnych wynikających ze sprawozdania finansowego SK. Uzasadniając powyższe Skarżący powołał się na wyrażoną w art. 553 § 1 K.s.h. zasadę kontynuacji praw, zgodnie z którą jego zdaniem, posiadacze świadectw użytkowych wyemitowanych przez SKA przed przekształceniem w SK w oparciu o art. 361 § 1 K.s.h. także po przekształceniu SKA w SK utrzymują prawo do uczestnictwa w zyskach SK oraz kwotach likwidacyjnych w wysokości wynikającej z umowy spółki. Zdaniem Skarżącego, po przekształceniu SKA w SK charakter świadectw użytkowych nie ulega zmianie. W dalszym ciągu stanowić będą one tytuł uczestnictwa w zysku lub podziale majątku spółki przekształconej (SK).

Prezentując powyższe stanowisko Skarżący w ocenie Sądu pominął treść art. 579 § 1 K.s.h., zgodnie z którym prawa i obowiązki wspólnika spółki przekształcanej, które nie są zgodne z przepisami ustawy o spółce przekształconej, wygasają z mocy prawa z dniem przekształcenia. Andrzej Kidyba w pkt 4 Komentarza aktualizowanego do art. 553 Kodeksu spółek handlowych (Lex el./2013) wskazał na warunkowy charakter zasady kontynuacji praw udziałowych stwierdzając, że nie do końca również słuszna jest teza, że wszystkie prawa członkowskie przechodzą na spółkę przekształconą, gdyż trzeba uwzględnić art. 579 § 1 k.s.h. (por. również K. Kopaczyńska-Pieczniak, Ustanie..., op. cit., s. 247 i n.). Specyfika spółek osobowych i kapitałowych nie pozwala często na przejście takich praw. Jednakże również przy przekształceniu spółki kapitałowej w kapitałową w ograniczonym zakresie przechodzą prawa i obowiązki wspólników. Nie przechodzą te, które nie są zgodne z przepisami ustawy o spółce przekształconej (por. art. 579 § 1 k.s.h.).

Przykładowym prawem sprzecznym z przepisami o spółce akcyjnej jest przysługujące w spółce z o.o. prawo: indywidualnej kontroli (art. 212 k.s.h.), żądania wyłączenia wspólnika (art. 266 k.s.h.), podejmowania uchwał bez odbycia zgromadzenia wspólników (art. 227 k.s.h.) i inne. Z kolei przy przekształceniu spółki akcyjnej w z o.o. prawami sprzecznymi z przepisami o spółce z o.o. będą prawa dotyczące akcji jako papieru wartościowego, na przykład żądanie wydania nowej akcji za akcję uszkodzoną (art. 357 k.s.h.), także prawo do świadectw użytkowych, świadectw założycielskich i inne. Utrata praw może dotyczyć praw obligacyjnych i organizacyjnych, w tym udziałowych i przyznanych osobiście. Nie chodzi więc tylko o prawa, które regulują normy ius cogens, ale także te, które wynikają z umów lub statutów spółek (na przykład prawo powołania zarządu).

Odnosząc powyższe rozważania do oceny niniejszej sprawy Sąd zauważa, że prawo do świadectw użytkowych jest zgodne z przepisami K.s.h. o SKA, a mianowicie z art. 361 K.s.h. w związku z art. 126 § 1 pkt 2 tej ustawy. Natomiast prawo to nie jest zgodne z przepisami K.s.h. o SK, albowiem przepisy regulujące ten rodzaj spółki osobowej nie przewidują tego rodzaju praw. Praw takich nie przewidują również przepisy o spółce jawnej, do której w sprawach nieuregulowanych odsyła art. 103 K.s.h.

A zatem wbrew stanowisku Skarżącego nie będzie on posiadał praw z tytułu świadectw użytkowych w SK, a jedynie roszczenie o uzyskanie stosownego wynagrodzenia w wyniku wygaśnięcia tych praw zgodnie z art. 579 § 2 K.s.h. Skarżący nie będzie również wspólnikiem SK, co wyraźnie wynika ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o udzielenie zaskarżonej interpretacji.

Tym samym zasadne jest stanowisko Ministra Finansów, że Skarżącemu nie będzie przysługiwało prawo wynikające z uczestnictwa w SK, a jedynie prawo uprawniające do wysuwania wobec tej spółki określonego rodzaju roszczeń. Przychód z takiego tytułu nie jest przychodem z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, o którym mowa w art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p. Przysporzenie, które Skarżący otrzyma od SK w nie będzie stanowić przychodu z udziału w spółce w rozumieniu art. 5 u.p.d.o.p., ponieważ nie stanowi zysku i nie jest przychodem osiągniętym przez SK w związku z jej działalnością, który to przychód mógłby zostać przypisany wspólnikowi tejże spółki na zasadach określonych w art. 5 ust. 1 u.p.d.o.p. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1713/11 - dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zatem za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 5 u.p.d.o.p.

Wobec powyższego, uznając zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił skargę.