Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 302/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 124b
journal: Dz.U. 2016 poz 2147
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 9a, art. 124b ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania G. sp. z o. o. tj. właściciela nieruchomości gruntowych położonych w W., gm. G., oznaczonych jako działka nr [...], KW nr [...] oraz działka nr [...], KW nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...].

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Starosta G., decyzją z [...] listopada 2016 r. znak: [...] zobowiązał G. sp. z o. o. tj. właściciela nieruchomości gruntowych położonych w W., gm. G., oznaczonych jako działka nr [...], KW nr [...] oraz działka nr [...], KW nr [...] do udostępnienia przedmiotowych nieruchomości na rzecz E. S.A. w trybie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, celem wykonania czynności związanych z remontem i konserwacją linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W. - GPZ K. C. oraz linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W. - GPZ K. C. polegających na pracach szczegółowo opisanych w sentencji decyzji. W uzasadnieniu stanowiska organ I instancji wskazał, że w sprawie zaszły przesłanki uzasadniające wydanie decyzji zobowiązującej właściciela do udostępnienia nieruchomości w trybie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. nie doszło do uzyskania zgody właściciela na udostępnienie nieruchomości oraz wskazany zakres prac stanowi remont i konserwację, co szczegółowo argumentowano. Organ zaznaczył, że z dokumentów nie wynika by E. S.A. posiadała służebność przesyłu na ww. działkach, a zatem zasadnym było wydanie orzeczenia na podstawie art. 124b ustawy.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła G. sp. z o. o. W uzasadnieniu stanowiska pełnomocnik odwołującej się spółki wskazał m.in. na brak powiadomienia przez organ I instancji o zmianie zakresu prac, jakie zamierzała wykonać E. S.A., co jego zdaniem naruszyło art. 10 K.p.a. Odwołująca się argumentowała także, że zakres prac wskazanych w decyzji nie mieści się w dyspozycji art. 124b ust. 1 cyt. ustawy, kwestionując ich remontowy charakter. Skarżonej decyzji zarzucono także niewłaściwe uzasadnienie, poprzez nie odniesienie się do wszystkich aspektów sprawy podnoszonych przez stronę.

Zaskarżoną, powołaną na wstępie decyzją, Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że kwestie udostępniania nieruchomości na cele związane z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii urządzeń łączności publicznej reguluje art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi w ust. 1, że "starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności". Zgodnie zaś z art. 124b ust. 3 i 5, obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy i podlega egzekucji administracyjnej.

Warunkiem koniecznym do wydania decyzji w trybie art. 124b u.g.n. jest ustalenie w trakcie postępowania administracyjnego na podstawie dowodów przedłożonych przez wnioskodawcę, jak i tych pozyskanych z urzędu, potrzeby wykonania prac wskazanych w tym przepisie oraz wykazanie braku zgody właściciela danej nieruchomości, na której posadowiona jest infrastruktura, na dobrowolne jej udostępnienie. W przedmiotowym postępowaniu wnioskodawca wykazał podejmowanie prób uzyskania zgody właściciela na wejście na grunt w celu wykonania prac remontowo-konserwacyjnych. Potwierdzają to notatki ze spotkań, korespondencja wymieniana pomiędzy stronami, jak i protokół z rozprawy administracyjnej, która odbyła się w Starostwie Powiatowym w G. [...] czerwca 2016 r. Także z korespondencji toczącej się pomiędzy zainteresowanymi wynika, że negocjacje zostały przeprowadzone. Organ zwrócił uwagę na pismo E. S.A. z dnia [...] czerwca 2016 r. adresowane do spółki G., w którym poinformowano o rezygnacji z wymiany przewodów roboczych oraz odgromowych. O zakresie prac wnioskodawca poinformował także Starostę G. w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r., z którym to pismem, jak i z pozostałymi aktami sprawy zapoznała się K. R., działająca jako pełnomocnik spółki, co wynika ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej z [...] listopada 2016 r. Niezasadne jest zatem, w ocenie organu odwoławczego, stanowisko odwołującego się, że fakt dookreślenia zakresu planowanych prac poprzez rezygnację z wymiany przewodów nie był spółce znany i że w związku z tym nie mogła się ona do tego faktu odnieść w toczącym się postępowaniu. Organ uznał, że właściciel nieruchomości nie wyraził zgody na dobrowolne udostępnienie nieruchomości.

Organ podkreślił również, że konieczną do rozstrzygnięcia kwestią jest ustalenie spełnienia przesłanki polegającej na tym, iż planowane przedsięwzięcie ograniczać się będzie do podjęcia "czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii". Zatem stosownie do regulacji art. 124b u.g.n. wymaga przeprowadzenia wykładni, także co do używanych w nim pojęć, przy wykorzystaniu między innymi definicji legalnych z art. 3 ustawy Prawo budowlane. Z art. 3 pkt 8 powołanej ustawy wynika, że roboty budowlane wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiące bieżącej konserwacji, są remontem. Przy wykonywaniu tego rodzaju robót budowlanych dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym. Za remont uważane są tylko takie roboty budowlane, które są wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym i ich celem jest odtworzenie stanu pierwotnego, a więc takiego, który istniał w danym obiekcie budowlanym.

Wojewoda podzielił stanowisko Starosty, że zakres wskazanych we wniosku E. S.A. prac, w kontekście pisma z dnia [...] listopada 2016 r., polegających na malowaniu fundamentów masą bitumiczną i uzupełnienie betonem odprysków z fundamentu, wymianie śrub, poprawie uziemienia oraz wymianie izolacji na słupach przy zachowaniu istniejącego typu przewodu 3xAFL 6-240 mm2, świadczy o robotach, które są objęte dyspozycją art. 124b ust. 1 u.g.n., a w szczególności że polegają one na remoncie i konserwacji napowietrznej linii energetycznej 110 kV.

Organ odwoławczy, dokonując oceny decyzji podkreślił, że Starosta prawidłowo określił obszar niezbędny do wykonania prac, w szczególności poprzez załączenie do decyzji mapy z zaznaczonym obszarem zajęcia. Na obszar ten składa się teren niezbędny na dojazd oraz wykonanie prac przy każdym ze słupów. Zaproponowany przez inwestora obszar nie narusza ponad niezbędną potrzebę praw właściciela nieruchomości. Ponadto, opis czynności stanowi podstawę do określenia terenu niezbędnego do udostępnienia, ale również jest powiązany z terminem, na który nieruchomość ma być udostępniona. Wojewoda uznał, że decyzja nie narusza prawa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody złożyła G. sp. z o. o., reprezentowana przez radcę prawnego P. Z. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., 80 K.p.a. i art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez niewszechstronne ustalenie okoliczności sprawy, wydanie decyzji bez przeprowadzenia całościowej oceny materiału dowodowego w sprawie i zaniechanie odniesienia się do zarzutów skarżącego dotyczących:

--wzrostu temperatury pracy linii elektroenergetycznej, które wskazują na zmianę parametrów obiektu, co wyklucza możliwość uznania, że planowane prace stanowią remont, lecz nakazywało przyjęcie, że planowane prace stanowią przebudowę,

--konieczności przeprowadzania prac na nieruchomości Skarżącego oraz wymaganego czasu i zakresu zajęcia nieruchomości na potrzeby planowanych prac,

- art. 124b ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez wadliwe określenie terminu zajęcia nieruchomości skarżącego jako "okres czternastu dni od dnia uzyskania przez właściciela infrastruktury zezwolenia na wykonanie przedmiotowych prac remontowych", polegające na nieokreśleniu terminu rozpoczęcia prac, lecz odwołaniu się do zdarzenia przyszłego i niepewnego, jakim jest uzyskanie zezwolenia na wykonanie prac przez niedookreślony podmiot,

- art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty G. z [...] listopada 2016 r., do której sporządzono załącznik nieopatrzony podpisem osoby uprawnionej do wydania decyzji,

- art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez błędne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo jej wadliwości, opisanej w uzasadnieniu zarzutów 1), 2) oraz 3) niniejszej skargi oraz przepisu art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie.

W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z [...] listopada 2016 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia radcy prawnego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że uzasadnienie decyzji jest lakoniczne. Wskazała, że uzasadnienie decyzji powinno pozwalać organowi odwoławczemu i sądowi na sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Skarżąca podkreśliła ponadto, że w toku postępowania wielokrotnie zwracała się o wyjaśnienie, jaki wpływ będzie miało dwukrotne podwyższenie temperatury pracy linii na wysokość zwisu przewodów linii nad powierzchnią gruntu oraz na natężenie i zasięg oddziaływania pola elektromagnetycznego, powstającego na skutek przesyłania energii elektrycznej. Zwiększenie temperatury pracy linii wpływa na zwiększenie natężenia i zasięg oddziaływania pola elektromagnetycznego na nieruchomość Skarżącego. Powyższe zagadnienie zostało pominięte przez organy. Powyższe zagadnienie ma istotne znaczenie, bowiem zwiększenie zakresu oddziaływania elektromagnetycznego na nieruchomość wyklucza możliwość przyjęcia, że planowane prace stanowią remont. Skarżąca argumentowała, że Wojewoda w ślad za Starostą nieprawidłowo przyjął, że o konieczności przeprowadzenia remontu decyduje jedynie podmiot zarządzający daną infrastrukturą, a subiektywna ocena E. S.A. jest wystarczającą przesłanką do uznania niezbędności przeprowadzenia prac remontowo-konserwacyjnych. Weryfikacja zaś niezbędności przeprowadzenia prac jest rolą organu. Odnośnie zarzutu wadliwego oznaczenia terminu udostępnienia nieruchomości skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja wiąże obowiązek udostępnienia nieruchomości z uzyskaniem niedookreślonego "stosownego zezwolenia". Nie sposób ustalić, jakie zezwolenie uczestnik ma uzyskać, aby zaktualizował się po stronie skarżącego obowiązek udostępnienia nieruchomości. Organy nie skonkretyzowały bowiem czym jest "stosowne zezwolenie", które ma zostać wydane. Decyzja nie precyzuje także początkowego terminu zobowiązania do udostępnienia nieruchomości. Ponadto skarżąca wskazała, że Wojewoda zaaprobował w całości decyzję Starosty, obarczoną wadliwością polegającą na braku na załączniku do decyzji podpisu osoby uprawnionej do wydania decyzji. Podpis jest elementem składowym decyzji administracyjnej. Natomiast załączniki do decyzji stanowią integralną jej część.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Starosty G. z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania skarżącej do udostępnienia nieruchomości stanowiącej działki nr [...] oraz działkę [...] położone w W., gm. G. na rzecz E. S.A. na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami celem wykonania czynności związanych z remontem i konserwacją linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W.-GPZ K. C. oraz linii WN 110kV nr [...] relacji GPZ G. W.- GPZ K. C., polegających na pracach konserwacyjnych przy słupach [...],[...], [...],[...],[...] linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W.- GPZ K. C., tj. malowaniu fundamentów masą bitumiczną i uzupełnienie betonem odprysków z fundamentów, wymianie śrub, poprawienie uziemienia oraz pracach konserwacyjnych przy słupach nr [...],[...], [...],[...], [...],[...] linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W. -GPZ K. C., tj. malowaniu fundamentów masą bitumiczną i uzupełnienie betonem odprysków z fundamentu, wymianie śrub, poprawie uziemienia oraz wymianie izolacji na ww. słupach przy zachowaniu istniejącego typu przewodu 3x AFL 6-240mm2, na okres 14 dni od dnia uzyskania przez właściciela infrastruktury stosownego zezwolenia na wykonanie ww. prac remontowych, przy czym obszar zajęcia gruntu niezbędny do wykonania prac remontowych wynosi 14392 m2 zgodnie z mapą stanowiącą załącznik do decyzji.

Zgodnie z przepisem art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowiącym podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji: "1. Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.

2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności, o których mowa w ust. 1.

3. Obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio.

4. Za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania.

5. Obowiązek udostępnienia nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, podlega egzekucji administracyjnej"

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wydanie decyzji w przedmiocie zobowiązania skarżącej do udostępnienia nieruchomości poprzedzone zostało bezskutecznymi negocjacjami, w tym rozprawą administracyjną, która odbyła się w siedzibie organu I instancji w dniu [...] czerwca 2016 r.

Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy kwalifikacji przez organ prac objętych wnioskiem o udostępnienie nieruchomości jako remontu. Skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu. W skardze oraz w pismach procesowych złożonych w toku postępowania administracyjnego wielokrotnie wskazywała na skutki zamierzenia, które będą powodowały wzrost temperatury pracy linii elektroenergetycznej, a to będzie miało wpływ na zmianę parametrów obiektu. Na tej podstawie skarżąca uważa, że prace opisane w zaskarżonej decyzji powinny zostać potraktowane jako przebudowa.

Na temat kwalifikacji prac polegających na wymianie i konserwacji elementów linii napowietrznej wielokrotnie sądy administracyjne zajmowały stanowisko. Obiekty budowlane o tym charakterze należy postrzegać jako całość nawet, jeżeli zakres robót sprowadza się do wymiany fragmentu takiego obiektu, wymiany pojedynczych słupów i zastąpienia ich nowymi, wymianie przewodów liniowych trakcji elektroenergetycznej. Tak samo należy traktować jako całość obiekt liniowy, jeżeli zakres prac dotyczy konserwacji słupów, polegającej na ich malowaniu, wymianie śrub, poprawieniu uziemienia oraz wymianie izolacji.

W ocenie Sądu, organ w zakażonej decyzji nie zajął stanowiska co do zgłaszanych w toku postępowania administracyjnego zastrzeżeń przez skarżącą odnośnie zakresu prac, które będą miały wpływ na wzrost temperatury linii elektroenergetycznej.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że stanowisko skarżącej o wzroście temperatury pracy linii znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy. Organ miał w tym zakresie wiedzę, ponieważ dysponował w toku postępowania administracyjnego pismem pełnomocnika inwestora z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w którego punkcie pierwszym wyjaśniono, że obecny zwis istniejących przewodów 3 x AFL 240 mm2 linii 110kV w temperaturze + 40º C wynosi 8,4 m. Linia po remoncie z istniejącymi przewodami (przewody pozostają bez zmian) w temperaturze + 80º C będzie wynosić maksymalnie 9,5 m. W punkcie czwartym ww. pisma pełnomocnik E. S.A. w zakresie wzrostu obciążeń termicznych linii przesyłowej odpowiedział, że oddziaływanie pola elektroenergetycznego dla pracy linii o zwiększonej temperaturze nie przekroczy wartości 60A/m i 1 kV/m zapisanych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 20 października 2003 r. jako wartości dopuszczalne. W punkcie 5 powyższego pisma wskazano, że oddziaływanie pola elektromagnetycznego dla pracy linii o zwiększonej temperaturze nie przekroczy 60 A/m i 1 kV/m. Konkretne wartości będzie można przedstawić po remoncie i wykonaniu obowiązkowych pomiarów natężenia pola elektroenergetycznego.

Poza tym w decyzji organu I instancji jako rodzaj prac wskazano na wymianę izolacji na słupach poddanych konserwacji, przy zachowaniu istniejącego typu przewodu 3 x AFL6-240 mm2.

W świetle powyższego, organy obydwu instancji powinny ocenić, czy opisana w decyzji wymiana izolacji na ww. słupach umożliwi zwiększenie pracy linii elektroenergetycznej, a przez to spowoduje wzrost temperatury pracy linii elektroenergetycznej oraz zmiany w zakresie pola elektromagnetycznego. Bez dokonania ustaleń w powyższym zakresie przedwczesna jest ocena charakteru prac jako remontu, czy też przebudowy.

Legalną definicję remontu zawiera art. 3 pkt 8 p.b., zgodnie z którym, remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Przebudowa natomiast zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a p.b. i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Jak wynika z zestawienia cyt. przepisów, zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny (por. wyroki NSA: z 8.04.2011 r., II OSK 610/2010; z 25.01.2008 r., II OSK 1945/2006 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont.

Organy szczegółowo opisały w zaskarżonych decyzjach zakres prac objętych wnioskiem, które to prace zostały ograniczone w stosunku do pierwotnego żądania po bezskutecznych negocjacjach.

W ocenie Sądu istotne jest to, że nie doszło do rozszerzenia zakresu wniosku, bo wówczas wywołałoby to stan, że jego część nie została by poddana rokowaniom.

Wskutek natomiast ograniczenia żądania w zakresie zakresu prac koniecznych do wykonania została spełniona wymagana przez przepisy prawa przesłanka rokowań.

Skarżącemu znana była treść pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] czerwca 2016 r., za którym został przesłany projekt linii WN 110 kV relacji GPZ G. W. -GPZ K. C. i W. W piśmie zawarta została również informacja, że na ww. liniach nie będą wymieniane przewody robocze ani przewód odgromowy. Pismo to skarżąca przesłała w formie załącznika do organu I instancji w piśmie z dnia [...] września 2016 r. Poza tym w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. pełnomocnik wyjaśnił zakres prac dotyczący działek nr [...] i [...] , które miały polegać na wymianie izolatorów i konserwacji słupów. Konserwacja miała obejmować malowanie fundamentów masą bitumiczną i uzupełnienie betonem odprysków z fundamentów, wymianę śrub oraz poprawę uziemienia. Z tym pismem pełnomocnik skarżącego zapoznał się w dniu [...] listopada 2016 r. w siedzibie organu I instancji. Na okoliczność powyższego pracownik sporządził notatkę służbową, która znajduje się w aktach administracyjnych sprawy.

W tych okolicznościach zmiana zakresu żądania wniosku była znana stronie skarżącej, co oznacza, że miała ona również na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. zapewniony czynny udział w postępowaniu.

Odstąpienie przez inwestora od wymiany przewodów roboczych oraz odgromowych, nie czyni całkowicie nieskutecznym zarzutu dotyczącego wpływu tych robót na wzrost temperatury linii elektroenergetycznej. Organy nie wyjaśniły, czy wymiana izolacji spowoduje, umożliwi zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego.

Sąd dokonując analizy zakresu prac na obiekcie:

-konserwacja przy słupach [...],[...], [...],[...],[...] linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W.- GPZ K. C., tj. malowanie fundamentów masą bitumiczną i uzupełnienie betonem odprysków z fundamentów, wymiana śrub, poprawienie uziemienia,

-konserwacja przy słupach nr [...],[...], [...],[...], [...], [...]linii WN 110 kV nr [...] relacji GPZ G. W.-GPZ K. W., tj. malowanie fundamentów masą bitumiczną i uzupełnienie betonem odprysków z fundamentu, wymiana śrub, poprawienie uziemienia oraz

-wymiana izolacji na ww. słupach przy zachowaniu istniejącego typu przewodu 3x AFL 6-240mm2,

stwierdza, że stanowią one w dwóch pierwszych przypadkach konserwację. Wątpliwości natomiast dotyczą wymiany izolacji, która powinna zostać oceniona przez pryzmat wpływu na zwiększenie pracy linii w stosunku do wzrostu temperatury oraz pola elektromagnetycznego.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że mapa stanowiąca załącznik do decyzji organu I instancji nie została opatrzona pieczęcią oraz podpisem osoby opisującej załącznik do decyzji. Jest to uchybienie, które powinno zostać naprawione przez organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Należy zauważyć, że art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami nie określa elementów decyzji. Decyzja taka powinna jednak być czytelna zwłaszcza w kontekście ust. 5 tego przepisu, ponieważ obowiązek udostępnienia nieruchomości, podlega egzekucji administracyjnej.

W rozstrzygnięciu decyzji organu I instancji został określony okres 14 dni od dnia uzyskania przez właściciela infrastruktury zezwolenia na wykonanie przedmiotowych prac. W ocenie Sądu, określony w decyzji termin uzależniony od uzyskania przez właściciela infrastruktury zezwolenia na wykonanie przedmiotowych prac kłóci się z kwalifikacją robót, jako remontu, które w procesie budowlanym prowadzonym na podstawie ustawy Prawo budowlane nie są obciążone obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Również z tego powodu rozstrzygnięcie organu narusza przepisy postępowania.

W orzecznictwie brak jest jednolitego stanowiska, które wskazywałoby na ustalony sposób określania początku biegu terminu do udostępnienia nieruchomości w związku z wystąpieniem okoliczności, o których mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n. Można zauważyć zarówno decyzje administracyjne, w których starosta ustalał początek biegu terminu od daty wydania decyzji (vide np. wyroki WSA w sprawach II SA/Bk 755/15 z 18.02.2016 r., II SA/Sz 809/14 z 8.01.2015 r.), od daty uprawomocnienia się decyzji (tak wyroki w sprawach II SA/Łd 1159/14 z 8.04.2015 r., II SA/Łd 352/15 z 8.09.2015 r., II SA/Bd 880/12 z 9.01.2013 r.) oraz od dnia zajęcia nieruchomości (tak np. wyrok w sprawie II SA/Po 33/16 z 15.04.2016 r.). Powyższe dowodzi, że organy w różny sposób ustalają początek biegu terminu, w oparciu o różne przesłanki. Nieczytelnie nałożony obowiązek czyni niemożliwym wykonanie decyzji ostatecznej w postępowaniu egzekucyjnym.

W tym stanie rzeczy należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że decyzje organu I i II instancji były wadliwe.

Powyższe prowadzi do wniosku, że organ uchybił wynikającemu z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji, organ naruszył też art. 80 k.p.a., przekraczając granice swobodnej oceny dowodów. Naruszenie tych przepisów mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Reasumując, Sąd nie przesądza, czy organ powinien wydać pozytywną, czy negatywną decyzję dla strony. Stwierdza tylko to, że nie zostało wykazane, czy wymiana izolacji na słupach objętych wnioskiem spowoduje zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, a więc umożliwi wzrost temperatury i wzrost pola elektromagnetycznego obecnie istniejącej linii. W szczególności, organ weźmie pod uwagę pismo skierowane do skarżącej przez pełnomocnika wnioskodawcy z dnia [...] sierpnia 2016 r., z którego wynika, że po przebudowie dojdzie do wzrostu temperatury pracy linii i zmiany pola elektromagnetycznego. W razie potrzeby, w celu ustalenia charakteru planowanych prac, organ zażąda od E. S.A. stosownych informacji popartych dokumentami.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.