Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 899/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61a
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2015 r. sprawy ze skargi R.G. na postanowienie [...] Oddziału [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie [...] Biura [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...].


UZASADNIENIE

R. G. (dalej jako: "skarżący") wnioskiem z dnia [...] maja 2014 r. zwrócił się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Biuro Powiatowe R. (data wpływu [...] maja 2014 r., vide prezentata, k. 4 akt administracyjnych) o przyznanie na rok 2014:

- jednolitej płatności obszarowej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych oraz

- pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatność ONW) z o przyznanie płatności na rok 2014 r.

Wpływ wniosku organ potwierdził wystawieniem w dniu [...] maja 2014 r. potwierdzenia przyjęcia.

Działając na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) - zwanej dalej: "K.p.a." wezwaniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], organ zobowiązał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, braku formalnego polegającego na niepodpisaniu wniosku przez rolnika.

Powyższe wezwanie zostało odebrane przez wnioskodawcę w dniu [...] czerwca 2014 r. (vide k. 10 verte akt administracyjnych – kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru).

W dniu [...] czerwca 2014 r. R. G. złożył korektę wniosku. Czynność ta została potwierdzona przez organ wystawieniem potwierdzenia przyjęcia korekty oraz notatką służbową, w której stwierdzono, że wnioskodawca składając podpis na wniosku uzupełnił brak formalny.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w R. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] na podstawie art. 61a § 1 Kpa w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.; dalej: "u.p.w.b.") oraz art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz.L 316 z 2 grudnia 2009 r., str. 65 ze zm.; dalej: "rozporządzenie nr 1122/2009"), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności na rok 2014 w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 18 ust. 2 i 3 u.p.w.b. w zw. z art. 22 rozporządzenia nr 1122/2009 wniosek o przyznanie płatności w roku 2014 składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja i termin ten nie podlega przywróceniu. Organ dalej wyjaśnił, że zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia 1122/2009 z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, złożenie poprawki do pojedynczego wniosku po ostatecznym terminie określonym w art. 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, prowadzi do zmniejszenia kwot płatności o 1% za każdy dzień roboczy. Poprawki do pojedynczego wniosku uwzględnia się wyłącznie, jeśli wnoszone są przez ostatecznym terminem składania wniosków. Jeśli termin ten jest wcześniejszy lub pokrywa się z ostatecznym terminie przewidzianym w art. 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, to poprawki do pojedynczych wniosków uznaje się za niedopuszczalne po terminie określonym w art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009.

Organ podał, że w przypadku złożenia korekt będących wynikiem wezwania do usunięcia braków formalnych po terminie 9 czerwca, niezależnie czy powyższe nastąpiło w terminie 7 dni od odebrania wezwania, wniosek uznaje się jako złożony po ostatecznym terminie na jego złożenie. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.w.b. z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy K.p.a., chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Organ w dalszej części wywodów stwierdził, że wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie złożył poprawną korektę wniosku, jednak z uwagi na przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009 należało odmówić wszczęcia postępowania, gdyż wniosek został podpisany w dniu złożenia korekty, tj. [...] czerwca 2014 r., co stanowi przekroczenie terminu na składanie wniosków o 36 dni kalendarzowych. Organ podkreślił, że art. 23 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009 stanowi, że jeżeli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 61a K.p.a. gdy z uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania; w ocenie organu taką przyczyną jest upływ terminu do złożenia wniosku.

Skarżący z zachowaniem ustawowego terminu, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie organu I instancji zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz uznanie wniosku za kompletny i złożony w terminie w dniu [...] maja 2014 r.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że postanowienie zostało wydane w oparciu o ustawę, która utraciła moc, bowiem na dzień wydania postanowienia właściwym aktem była ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r., poz. 308) a nie ustawa z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r., poz. 1164), co oznacza nieważność podstawy prawnej w oparciu o w art. 156 § 1 pkt 7 w zw. z art. 126 K.p.a. ponadto organ powołała się na rozporządzenie nr 1122/2009, które utraciło moc obowiązującą w dniu 31 grudnia 2014 r. i zostało uchylone przez rozporządzenie delegowane Komisji UE nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporzadzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L 2014, nr 181, str. 48), co stanowi o nieważności podstawy prawnej w oparciu o art. 156 § 1 pkt 7 w zw. z art. 126 K.p.a. Ponadto skarżący podniósł, że organ mimo złożenia wniosku w dniu [...] maja 2014 r. wezwał go do uzupełniania braku formalnego dopiero [...] czerwca 2014 r., czyli po upływie ponad miesiąca od dnia złożenia wniosku i 7 dniach po terminie na złożenie korekty, co narusza zasadę niezwłoczności a nadto narusza art. 35 § 1 i 3 K.p.a. W ocenie R. G. doszło do naruszenia art. 8 i 9 K.p.a. ponieważ niedotrzymano terminów, postępowanie prowadzono przewlekle i prowadzono je w sposób nie budzący zaufania do organu, ponadto nie dopełniono obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków stron postępowania, czym rażąco naruszono art. 12 § 1 i 2 K.p.a.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 61a i art. 144 K.p.a., art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2014 r., poz. 1438 ze zm.; dalej zwana: "u.ARiMR") art. 18 ust. 2 i 3 u.p.w.b. z 2007 r. w zw. z art. 60 ust. 2 u.p.w.b. z 2015 r. oraz art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, utrzymał w mocy zaskarżone ww. postanowienie Kierownika BP ARiMR w R. z siedzibą w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r.

W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o płatności za rok 2014 składać się powinno w roku 2014 w terminie od 15 marca do 15 maja, termin ten nie podlega przywróceniu. Organ podał, że zgodnie z art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 wnioski mogą być składane po terminie jeszcze przed 25 dni, z zastrzeżeniem, że w takim wypadku następuje zmniejszenie o 1% płatności za każdy dzień roboczy opóźnienia, jednak opóźnienie ponad 25 dni kalendarzowych oznacza, że wniosek jest niedopuszczalny a rolnikowi nie przyznaje się żadnych uprawnień do płatności. Organ zaznaczył, że poprawki do pojedynczego wniosku uwzględnia się, jeśli wnoszone są przed ostatecznym terminem składania pojedynczych wniosków, jeśli jednak termin jest wcześniejszy lub taki sam jak ostateczny termin przewidziany w art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 poprawki uznaje się za niedopuszczalne; czym zasadniczo powtórzył wywody organu I instancji.

Organ odwoławczy powołując się na art. 3 ust. 1 u.p.w.b. z 2007 r. oraz art. 23 i 18 ust. 3 rozporządzenia nr 1122/2009 zgodził się z wywodami organu I instancji, podając, że uzupełnienie wniosku nastąpiło [...] czerwca 2014 r., tj. z przekroczeniem ostatecznego terminu na składanie wniosków, który przypadał na dzień 9 czerwca 2014 r.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, organ II instancji stwierdził, że u.p.w.b. z 2015 r. w przepisach przejściowych uregulowała kwestie postępowań wszczętych na podstawie u.p.w.b. z 2007 r. i niezakończonych przed dniem 15 marca 2015 r. Ustawodawca określił, że do postępowań wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 60 ust. 2 pkt 1 u.p.w.b. z 2015 r.).

Natomiast w przypadku rozporządzenia nr 1122/2009, organ stwierdził, że zgodnie z art. 44 rozporządzenia nr 640/2014 rozporzadzenie to stosuje się do wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatności dotyczącą lat składania wniosków lub okresów premiowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2015 r. Wobec powyższego organ uznał zarzut strony za bezzasadny. Organ stwierdził dodatkowo, że nie doszukał się naruszenia ogólnych zasad K.p.a., w szczególności: art. 7, 8, 9, 12, 35 § 1 i 3 K.p.a.

Skarżący wniósł na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w której zażądał jego uchylenia i uznanie złożonego w dniu [...] maja 2014 r. wniosku za kompletny oraz złożony w terminie. W uzasadnieniu skarżący powtórzył stanowisko zaprezentowane w zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał zasadnicze powody rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, a pełnomocnik organu w dniu rozprawy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

Na wstępie wskazać należy, że w myśl art. 61 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 308 z późn. zm.), traci moc ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – z tym jednak zastrzeżeniem, że stosownie do treści art. 60 ust. 2 nowej ustawy, do płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, wsparcia specjalnego, płatności do upraw roślin energetycznych oraz pomocy do plantacji trwałych w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 61, a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności, wsparcia lub pomocy: 1) wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy; 2) zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe; co słusznie zauważył zaskarżony organ.

Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego określa zasady i tryb przyznawania płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego. Z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 18 ust. 2). Termin ten, jak wynika z art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach, nie podlega przywróceniu.

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżący w dniu [...] maja 2014 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w R. wniosek o przyznanie wskazanych na wstępie płatności na rok 2014 r., który był niepodpisany. Powyższy brak formalny wniosku został usunięty przez skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez jego podpisanie w drodze korekty w dniu [...] czerwca 2014 r. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy oceny poprawności stanowiska organu, że złożenie wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 po dniu 9 czerwca 2014 r. skutkuje odmową wszczęcia postępowania na podstawie art. 61 a 1 K.p.a. w związku z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1% za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek w terminie wraz z wymaganymi załącznikami. Nie zachodziła zatem podstawa do zastosowania art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009. Wprawdzie wniosek był niepodpisany, był jednak prawidłowo wypełniony.

Stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1518), wydanego na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o płatnościach, wniosek zawiera elementy podania określone w przepisach K.p.a., z wyłączeniem adresu, oraz inne elementy wskazane w § 2 i § 3 tego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 63 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych (§ 2). Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu (§ 3).

Zwrócić uwagę w tym miejscu należy, że rozporządzenie nr 1122/2009 rozróżnia poprawki do wniosku oraz korekty oczywistych błędów. Stosownie do treści art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009, po wygaśnięciu terminu składania pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności można dodać do pojedynczego wniosku, pod warunkiem, że przestrzegane są wymogi w ramach odnośnych systemów pomocy. Zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach. Jeśli poprawki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, dozwolone są również stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów (ust. 1). Bez uszczerbku dla terminów składania jednolitych wniosków ustalonych przez Estonię, Łotwę, Litwę, Finlandię i Szwecję zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy, zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu notyfikuje się właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku kalendarzowego, a w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji najpóźniej do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego. W ramach odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin powiadomienia o zmianach. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku ustanowionego zgodnie z art. 11 ust. 2 (ust. 2). Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości (ust. 3). Zgodnie zaś z art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009, nie naruszając przepisów art. 11-20, wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy.

Z powyższego wynika, że regulacja przewidziana w art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy merytorycznych zmian wniosku, zaś przepis art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy oczywistych błędów, które nie wpływają na zakres żądania.

Stwierdzony w niniejszej sprawie przez organ brak w postaci braku podpisu mieści się w dyspozycji art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dokonywał zmian we wniosku. Organ również nie wzywał skarżącego do dokonania merytorycznych poprawek lub uzupełnień wniosku. Skarżący prawidłowo sporządził wniosek. Załączniki również były wypełnione prawidłowo i złożone jednocześnie z podpisanym i złożonym w terminie wnioskiem.

W tych okolicznościach sprawy brak podpisu uznać należy za oczywistą omyłkę, która może być poprawiona w każdym czasie. W świetle przywołanego powyżej przepisu rozporządzenia nr 1122/2009, organ może wezwać do poprawy oczywistej omyłki wniosku na każdym etapie postępowania o przyznanie płatności. Wezwanie do usunięcia braków może być dokonane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, do postępowań w sprawie przyznania płatności stosuje się przepisy K.p.a.

W myśl art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarżący uzupełnił wniosek w dniu [...] czerwca 2014 r., a zatem uzupełnił braki w siedmiodniowym terminie zakreślonym przez organ i konwalidował czynność w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności.

Wniosek należało zatem uznać za skutecznie złożony w dniu [...] maja 2014 r., a nie jak twierdził organ w dniu jego uzupełnienia.

Z całą stanowczością podkreślić należy, że dzień 9 czerwca 2014 r. był ostatecznym terminem do składania wniosków, a nie do korygowania błędów formalnych wniosku.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nastąpiła z naruszeniem art. 7 i art. 61a § 1, art. 64 § 2 K.p.a. w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach. Ponadto należy przyznać rację skarżącemu, iż w przedmiocie bezczynności oraz opieszałości i przekraczania terminów organu administracji publicznej nie mogą posługiwać się absurdalnym tłumaczeniem fizycznej niemożliwości rozpatrzenia wniosków. Podobnie absurdalnym i niedopuszczalnym tłumaczeniem jest sugerowanie, że w okresie prawnie dopuszczalnym większą szansę powodzenie i prawidłowego rozpatrzenia mają wnioski złożone wcześniej.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę ocenę prawą dotyczącą kwestii zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

Biorąc wszystko powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.