Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 18/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i  art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.Z. o wymierzenie grzywny Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w sprawie skargi R.Z. na Orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby postanawia nałożyć na Okręgową Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. grzywnę w kwocie [...] zł ([...]) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy.


UZASADNIENIE

Skarżący, R.Z., skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na Orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. z dnia [...] Nr [...] wydane w przedmiocie jego zdolności do służby .

Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2009r. Sygn. akt IV KO/Gl 60/09 skargę R.Z. przekazano do Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. celem nadania jej dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).

W dniu 21 września 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach wpłynął wniosek R.Z. o wymierzenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. grzywny

z tytułu nieprzekazania Sądowi jego skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy, a więc z tytułu niewykonania obowiązku, jaki ciąży na organie z mocy art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Skarżący zwrócił uwagę, iż zarządzenie nakazujące organowi wykonanie jego obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 przywołanej ustawy doręczone zostało organowi w dniu [...], a do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny obowiązek ten nie został wykonany.

W odpowiedzi na wniosek Przewodniczący Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. poinformował, iż organ nie zajmował stanowiska w sprawie, gdyż jego zdaniem od orzeczeń lekarskich wydawanych przez komisje lekarskie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą dla celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia rentowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Brak udzielenia odpowiedzi na skargę usprawiedliwiono również faktem skierowania do skarżącego, przed otrzymanie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pisma informującego o stanowisku organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia.

Unormowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a., na podstawie o którego został złożony wniosek o ukaranie grzywną stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 §2 przywołanej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu skarg przez te organy.

W rozpoznanej sprawie poza sporem jest okoliczność, że w dniu [...] R.Z. przesłał za pośrednictwem urzędu pocztowego, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K..

Bezspornym jest również fakt, iż skarga ta została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. zarządzeniem wykonanym w dniu 25 czerwca 2009r.

W konsekwencji wydanego zarządzenia do obowiązków Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. należało przekazać zwrotnie skargę do tutejszego Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na zawartą

w skardze argumentację.

Obowiązku tego nie może natomiast uchylać uznanie przez organ wskazanego środka prawnego za niedopuszczalny bądź stwierdzenie przezeń, iż zarzuty, na których został oparty są bezzasadne. Trzeba bowiem z całą stanowczością podkreślić, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do oceny wskazanych zagadnień gdyż podlega to wyłącznej kognicji sądu, do którego skarga jest skierowana.

Innymi słowy, skoro nie budzi wątpliwości, że pismo złożone przez R. Z. zakwalifikowane zostało jako skarga na działanie organu administracji publicznej i zaadresowane było do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach, to niezależnie od kwestii związanych z jego dopuszczalnością oraz

z trafnością zawartej w nim argumentacji, organ wezwany do wykonania określonych

w art. 54 §2 p.p.s.a. obowiązków był zobligowany do dopełnienia czynności określonych

Z powinności tej nie może zwolnić organu korespondencja dokonywana pomiędzy organem, a skarżącym, w której to korespondencji organ zajmuje stanowisko, co do treści złożonej skargi. W ten sposób uprawnienie stron postępowania administracyjnego do przedstawienia sprawy do kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne zostałoby zachwiane. Przepis art. 54 §1 p.p.s.a nie ogranicza obowiązków w nim wymienionych wyłącznie do spraw, w których organ uzna skargę za dopuszczalną w sensie formalnoprawnym. Do sądu administracyjnego należy bowiem również orzekanie o dopuszczalności skargi i jej ewentualne odrzucenie

w postanowieniu, na które przysługuje stronie skarga kasacyjna. Akta sprawy wraz ze skargą oraz pismem organu, w którym przedstawia swoje stanowisko, nazwanym odpowiedzią na skargę stanowią materiał, w na podstawie którego sąd administracyjny może powziąć właściwy pogląd. W przedmiotowej sprawie szczególnie celowym jest dostarczenie całości akt sprawy, gdyż , jak sam organ zauważa, zachodzi podział na dwie kategorie orzeczeń komisji lekarskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

i Administracji, a w zależności od charakteru zagadnienia, którego dotyczy orzekanie

o stanie zdrowia funkcjonariusza dopuszczalna jest droga sądowa lub sądowadministarcyjna. Na etapie złożenia skargi od ostatecznego orzeczenia wydanego przez Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

i Administracji rozstrzygać ten problem może wyłącznie sąd administracyjny.

Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Sąd, orzekł o wymierzeniu organowi kary grzywny, działając na podstawie art. 55 §1 w związku z art.154 §6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiąga cel przewidziany w w przywołanej normie prawnej.