Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 829/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 1 pkt 3, art. 30 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 15, art. 127, art. 138 par 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2014 r. sprawy ze skargi M. S. i B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru budowy ogrodzenia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Kr 829/14

UZASADNIENIE

Starosta K. decyzją z [...] dnia października 2013 r., znak: [...], wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego przez M. S. i B. S. zamiaru budowy ogrodzenia działek nr [...] i [...] od strony drogi lokalnej i gminnej nr [...], L., gmina M.

Na skutek wniesionego przez inwestorów odwołania, Wojewoda M. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. znak [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 - jednolity tekst) oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 - jednolity tekst ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na uzasadnienie organ wskazał, że zgłoszenie planowanych robót wpłynęło do Starostwa Powiatowego w K. Filia w S. [...].10.2013 r. W uzasadnieniu decyzji o sprzeciwie organ I instancji wyjaśnił, że zgłoszenie było niekompletne. Stwierdzono brak oświadczenia jednego z inwestorów o posiadanym prawie do dysponowania działką na cele budowlane, nie określono rodzaju, zakresu i sposobu wykonanych robót, stwierdzono brak opisu i szkiców planowanego ogrodzenia. Badając przedmiotową sprawę, na podstawie załączonych dokumentów, organ odwoławczy stwierdził, że istotnie, do zgłoszenia robót budowlanych dołączono nieprawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie załączono żadnego szkicu usytuowania planowanego ogrodzenia z uwzględnieniem odległości od drogi gminnej, jak również nie sporządzono opisu z jakich materiałów oraz w jaki sposób planuje się wykonać ogrodzenie.

M. i B. S. do swojego odwołania z dnia [...].11.2013 r. załączyli poprawne oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz rysunek ogrodzenia z opisem, że będzie to ogrodzenie z bramą wjazdową na betonowych słupkach, wypełnione deskami, wys. 2,0 m. Jednak organ odwoławczy stwierdził, że pomimo zawartych w załączonych do odwołania dokumentach, nadal niemożliwe jest ustalenie usytuowania planowanego ogrodzenia od drogi, co jest niezbędne, gdyż inwestor wystąpił ze zgłoszeniem budowy ogrodzenia od drogi nr [...] w L. Do uzupełnienia braków w złożonej dokumentacji M. i B. S. zostali wezwani pismem z [...].01.2014 r., w którym wyznaczono siedmiodniowy termin od daty otrzymania pisma na uzupełnienie dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie, przed upływem wyznaczonego terminu, inwestor przesłał szkic planowanego ogrodzenia z określoną odległością 1 metr od drogi gminnej nr [...], mapę sytuacyjną wraz opisem usytuowania ogrodzenia.

Dalej Wojewoda wskazał, że w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19 poz. 115 -jednolity tekst) w art. 43 ust. 1, w tabeli, określono odległości w jakich powinny być usytuowane obiekty budowlane od zewnętrznej krawędzi jezdni. Dla drogi gminnej według ww. tabeli odległość obiektu budowlanego od tej drogi powinna wynosić co najmniej 6 m.

Z uwagi na fakt, że usytuowanie planowanego ogrodzenie działek nr [...] i [...] nie spełnia wyżej wskazanych wymogów, wezwano M. i B. S., pismem z [...].01.2014 r., do uzupełnienia dokumentacji zgłoszenia o zgodę zarządcy drogi gminnej nr [...] w L. na lokalizację planowanego ogrodzenia w odległości mniejszej niż określona art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma.

Inwestor wystąpił z prośbą o wyznaczenie nowego terminu uzupełnienia dokumentów do [...].03.2014 r. Pismem z [...].02.2014 r. organ odwoławczy zawiadomił M. i B. S. o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do [...].04.2014 r. Zawiadomienie zostało doręczone, zgodnie z informacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma przez operatora pocztowego [...].02.2014 r. Organ odwoławczy dał inwestorowi szansę uzupełnienia brakującego dokumentu. Wezwany do dnia wydania decyzji nie uzupełnił dokumentacji zgłoszenia o zgodę zarządcy drogi gminnej nr [...] w L. na lokalizację planowanego ogrodzenia w odległości mniejszej niż określona przepisami prawa.

Z decyzją tą nie zgodzili się B. i M. S. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody M.. Na uzasadnienie wskazali, że do skargi dołączają kopię pisma Wójta Gminy M. z dnia [...] marca 2014r. dotyczącego warunków na wykonanie ogrodzenia od strony drogi gminnej [...], i wskazali, że z warunkami tam opisanymi absolutnie się nie zgadzają, gdyż naruszają one prawo skarżących do dysponowania ich własnością tj. działką nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontroli sądowej podlega decyzja Wojewody M. utrzymująca w mocy decyzję sprzeciwu Starosty K. wniesioną od dokonanego przez Skarżących zgłoszenia budowy ogrodzenia od strony drogi gminnej – drogi nr [...] w L.

Stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 poz. 1409- tekst jednolity) budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.

Art. 30 ust. 2 prawa budowlanego stanowi, że w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.

Niewątpliwie dokonane przez skarżących zgłoszenie budowy ogrodzenia nie spełniało wskazanych wyżej warunków. Starosta K. wbrew obowiązkowi wynikającemu z powołanego wyżej art. 30 ust. 2 zd. 3 prawa budowlanego nie wydał postanowienia nakładającego na skarżących obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów, lecz wniósł sprzeciw. Jednakże błąd ten naprawił organ II Instancji tj. Wojewoda M., wzywając skarżących do uzupełnienia brakujących dokumentów. Zgodnie z ustanowioną w art. 15 k.p.a. a doprecyzowaną w art. 127 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności, każda sprawa administracyjna winna podlegać dwukrotnemu merytorycznemu rozstrzygnięciu, przez dwa różne organy administracji publicznej. Tym samym można zaakceptować takie działanie Wojewody w okolicznościach niniejszej sprawy.

Wskazać należy bowiem, że skarżący swoimi planami inwestycyjnymi objęli budowę ogrodzenia, które miało znajdować się – jak ostatecznie sprecyzowali przed organem II Instancji – w odległości 1 metra od drogi publicznej.

W swojej decyzji Wojewoda prawidłowo wskazał na treść art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19 poz. 115). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 6m w przypadku drogi gminnej. Zgodnie natomiast z ust. 2 tego przepisu, w szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze, w odległości mniejszej niż 6 m może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych. W świetle przywołanego wyżej przepisu usytuowanie ogrodzenia w odległości 1 metr od drogi, bez zgody zarządcy drogi jest niemożliwe. Zgody takiej skarżący nie przedstawili na żadnym etapie postępowania administracyjnego, tym samym nie wypełnili warunku określonego w art. 30 ust. 2 tj. obowiązku dołączenia do zgłoszenia "pozwolenia wymaganego odrębnymi przepisami". Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd zgodnie z którym "ogrodzenie działki już zabudowanej niewątpliwie jest urządzeniem technicznym, związanym z istniejącymi na działce zabudowaniami zgodnie z definicją urządzenia zawartą w art. 3 pkt 9 p.b., ale jest też budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b., wchodzącą w zakres szerokiego pojęcia obiektu budowlanego" (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. II SA/Kr 1053/13, wyrok NSA sygn. akt: II OSK 1709/2008)

Skarżący do swojej skargi dołączyli kopię pisma Wójta Gminy M. z dnia [...] marca 2014r. Z treści tego pisma wynika, że w dniu [...] maja 2009r. w formie decyzji administracyjnej, znak [...], wydane zostały warunki lokalizacji ogrodzenia dla działki nr [...] od strony drogi gminnej nr [...], ustalające linie ogrodzenia w odległości minimum 2 metry od granicy działki drogowej nr [...]. Jednocześnie w tej samej decyzji Wójt Gminy M. nie wyraził zgody na usytuowanie ogrodzenia trwałego na działce nr [...] od strony drogi gminnej nr [...] ze względu na nieuregulowany stan prawny działek [...] i [...] (droga gminna wewnętrzna). Skarżący w swej skardze kwestionują de facto ustalenia zawarte w decyzji opisanej w przywołanym piśmie, a nie w zaskarżonej decyzji Wojewody M.

W tym miejscu wskazać należy, że kontroli sądowej w niniejszej sprawie podlega decyzja Wojewody M. utrzymująca w mocy decyzję sprzeciwu Starosty K., nie zaś dołączone do skargi, przywołane wyżej pismo Wójta Gminy M. ani tym bardziej opisana w tym piśmie decyzja z 2009r. Decyzja ta dotyczy warunków lokalizacji ogrodzenia i jak wynika z treści pisma pozostaje ona w obiegu prawnym i jest ostateczna. Pismem tym, ani wskazaną w nim decyzją z 2009r. Wojewoda M. jak i organ I Instancji nie dysponował, ani nie miał o dokumentach tych wiedzy, gdyż z akt sprawy nie wynika, żeby były one przedłożone przez Skarżących na którymkolwiek etapie postępowania administracyjnego.

Z treści tego pisma wynika jednakże również i to, że skarżący od 2009r. mają wiedzę o tym czy i na jakich warunkach mogą usytuować planowane przez siebie ogrodzenie, są także w posiadaniu stosownej decyzji zarządcy drogi, jednakże nie ujawnili jej organom w niniejszym postępowaniu.

Na marginesie tylko wskazać można, że podnosząc w skardze zarzut dotyczący ograniczenia prawa własności, skarżący winni mieć na względzie, że prawo własności nie jest prawem bezwzględnym i po myśli choćby art. 140 Kodeksu cywilnego: właściciel może korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem oraz w granicach wyznaczonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego. W niniejszej sprawie taką ustawą jest ustawa o drogach publicznych, która ze względu na bezpieczeństwo ruchu drogowego zakazuje sytuowania obiektów budowlanych zbyt blisko krawędzi jezdni ustalając minimalne odległości, a dopuszczenie wyjątków od zasady pozostawia zarządcom dróg.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić, że zaskarżona decyzja naruszyła przepisy prawa materialnego, w sposób który miałby wpływ na wynik sprawy względnie przepisy postępowania, w sposób który miałby istotny wpływ na wynik sprawy. Z wszystkich wyżej wymienionych względów skarga została oddalona na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.