Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1933/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustania prawa do policyjnej emerytury i wstrzymania wypłaty postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Dyrektor Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] czerwca 2011 r., wydaną na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 i art. 10 ust. 2 oraz art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z 18 lutego 1992 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), stwierdził ustanie z dniem 11 lutego 2011 r. prawa do policyjnej emerytury i postanowił wstrzymać od dnia 1 lipca 2011 r. wypłatę policyjnej emerytury.

Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości złożenia od niej odwołania do Sądu Okręgowego Wydziału Ubezpieczeń Społecznych.

Pismem z 4 lipca 2011 r. R. K. skorzystał z przysługującego mu prawa i złożył 11 lipca 2011 r. odwołanie od decyzji do Sądu Okręgowego Wydziału Ubezpieczeń Społecznych w [...] .

Jednocześnie pismem z 4 lipca 2011 r., nadanym w polskiej placówce pocztowej 8 lipca 2011 r., R. K. (dalej jako skarżący) złożył za pośrednictwem Dyrektora ZER MSWiA skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze tej skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] czerwca 2011 r. z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie niewłaściwej ich wykładni, która doprowadziła do wydania decyzji o pozbawieniu prawa do zaopatrzenia emerytalno – rentowego przysługującego funkcjonariuszowi Policji zwolnionemu ze służby. Wskazał, że decyzja z [...] czerwca 2011 r. , została wydana w oparciu o pismo Sądu Rejonowego [...] , w którym poinformowano organ, że wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z [...] lutego 2011 r., sygn. akt [...] skarżący został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 kk, tym samym spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 10 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...). Zdaniem skarżącego, Dyrektor ZER MSWiA wydał decyzję nie uwzględniając okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. daty zaistnienia czynu oraz daty wejścia w życie przepisów ustawy umożliwiającej odebranie praw emerytalnych funkcjonariuszom publicznym. Podkreślił, ze zarzucany mu czyn zaistniał 20 stycznia 2007 r. tj. przed wejściem w życie art. 10 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...), które weszło w życie 11 czerwca 2007 r. Natomiast prawomocne skazanie nastąpiło 11 lutego 2011 r. W związku z tym, organ wydając zaskarżoną decyzję, zastosował niewłaściwą wykładnię art. 10 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...), bowiem nowe brzmienie przepisu ma zastosowanie wyłącznie do zdarzeń zaistniałych po dacie wejścia w życie nowych przepisów. Podniósł, że fakt skazania funkcjonariusza Policji za przestępstwo z art. 288 §1 kk, nie jest obligatoryjną przesłanką do wydania decyzji w przedmiocie ustania prawa do policyjnej emerytury.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się ona w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako ppsa).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego uczyniono decyzję Dyrektora ZER MSWiA z [...] czerwca 2011 r. o ustaniu prawa do policyjnej emerytury i wstrzymaniu jej wypłaty.

Kwestie związane z zaopatrzeniem emerytalnym policjantów, tj. świadczenia pieniężne oraz inne świadczenia i uprawnienia, zostały uregulowane w ustawie z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.)

Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...) , prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji, w stosunku do funkcjonariuszy Policji, organ emerytalny określony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, tj. Dyrektor ZER MSWiA. Od decyzji tej przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 32 ust. 4).

Natomiast stosownie do art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (...), prawo do świadczeń ustaje w razie skazania funkcjonariusza, który ma ustalone prawo do emerytury lub renty, prawomocnym wyrokiem sądu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy, tj. wtedy, gdy nastąpi skazanie emeryta albo rencisty prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione przed zwolnieniem ze służby.

Ze wskazanych przepisów wynika, że w sprawach zaopatrzenia emerytalnego, a do takich należy niniejsza sprawa, odwołanie od decyzji organu emerytalno-rentowego rozpatrywane jest przez sąd powszechny. Ustawodawca przyjął bowiem, że w tego rodzaju sprawach zainteresowanemu przysługuje odwołanie do sądu powszechnego, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, o czym strona została prawidłowo pouczona przez organ w zaskarżonej decyzji, i z którego uprawnienia skorzystała.

W ocenie Sądu, skoro decyzja w sprawie zaopatrzenia emerytalnego, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to podlega odrzuceniu.

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.