Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 733/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 i art. 5, art. 6, art. 24
journal: Dz.U. 2017 poz 278
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] maja 2017 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącego T. O. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. O. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący", "strona"), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor ARiMR" lub "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej jako "k.p.a.") utrzymał w mocy decyzję z dnia 23 maja 2017 r. Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (dalej: "Kierownik ARiMR" lub "organ I instancji"). Przedmiotem tych decyzji była odmowa przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z sankcjami wieloletnimi na rok 2016.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego złożonym w dniu [...] czerwca 2016 r. na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r.

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 278) wraz z załącznikami graficznymi. We wniosku strona zadeklarowała powierzchnię gruntów wynoszącą [...] ha do przyznania jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie, płatności redystrybucyjnej (dodatkowej).

Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Kierownik ARiMR, działając na podstawie art. 5, art. 6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r.

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2017 r. poz. 278; dalej: "ustawa o płatnościach bezpośrednich" oraz art. 104 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 orzekł o:

- przyznaniu płatności na zazielenienie w wysokości [...] zł;

- odmówił przyznania jednolitej płatności obszarowej i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, która to będzie potrącana z płatności realizowanych przez ARiMR

z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych;

- odmówił przyznania płatności redystrybucyjnej i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, która to będzie potrącana z płatności realizowanych przez ARiMR Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych.

Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, iż Kierownik ARiMR podczas kontroli administracyjnej sprawy stwierdził, iż powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku. Organ I instancji ustalił powierzchnię

w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku rolnika, co wynika z uzasadnienia faktycznego decyzji. Powierzchnia została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej,

o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, ze zm.).

Zdaniem organu I instancji łączna powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do przyznania płatności wynosi [...] ha. W przypadku działki rolnej F z deklaracją JPOL na powierzchni [...] ha położonej na działce ewidencyjnej nr [...] obręb W. K., gm. G., powiat k., woj. M. Kierownik ARiMR wykluczył z płatności całą działkę oznaczoną symbolem F, tj. pow. [...] ha. Z uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji wynika, iż działka F zgłoszona została w ramach działania Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne - Schemat 11 - Zalesianie gruntów innych niż rolne, co oznacza że grunty te są gruntami zadrzewionymi lub zakrzewionymi na użytkach rolnych i niewykorzystywane do produkcji rolniczej, zatem nie kwalifikują się do jednolitej płatności obszarowej.

Na działce ewidencyjnej nr [...] wnioskodawca zadeklarował również działki rolne: A o pow. [...] ha i B o pow. [...] ha do przyznania jednolitej płatności obszarowej

z deklaracją JPO L. Jednakże Kierownik ARiMR, po szczegółowej analizie sprawy ustalił, iż powierzchnia kwalifikująca się do płatności JPO L na obu tych działkach rolnych wynosi jedynie [...] ha w stosunku do zadeklarowanej [...] ha. Jako dowód

w sprawie organ I instancji przyjął raport z czynności kontrolnych nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., w którym stwierdzono mniejszy obszar powierzchni zalesionej w ramach programu Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne PROW 2007-2013.

Organ I instancji w zaskarżonej decyzji wskazał, iż na podstawie ww. raportu

z kontroli została ustalona powierzchnia zalesiona w ramach Schematu I i została wydana decyzja [...] z dnia [...] lutego 2017 r. o odmowie przyznania pomocy na zalesienie z sankcjami wieloletnimi. Po odwołaniu rolnika niniejsza decyzja została utrzymana przez organ II instancji, tj. Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., która to jest decyzją ostateczną.

Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący złożył odwołanie od decyzji Kierownika ARiMR z dnia [...] maja 2017 r., wnosząc o jej unieważnienie oraz wypłacenie w całości płatności na 2016 r.

Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. wskazaną na wstępie

i zaskarżoną w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR z dnia [...] maja 2017 r. Wyjaśnił, iż tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 reguluje ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz.U. z 2017 poz. 278). Przytoczył brzmienie art. 1 ust. 1, art. 7 ust. 1-2, art. 8 ust. 1, art. 14 ust. 1-2, art. 19 ust. 1, art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich. Wskazał, iż w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości we wniosku stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013

w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48).

Dyrektor ARiMR wskazał, iż skarżący deklarując działki rolne A i B o łącznej powierzchni wynoszącej [...] ha zadeklarował je niezgodnie ze stwierdzonym stanem faktycznym - powierzchnia ta przekracza obszar kwalifikowany do płatności, który wynosi jedynie [...] ha. Zauważył, iż podczas kontroli na miejscu przeprowadzonej

w gospodarstwie skarżącego w dniu [...] lipca 2013 r. dokonano pomiaru powierzchni zalesionej, a wyniki pomiarów odzwierciedlono w raporcie nr [...]. Obszar zalesiony w ramach Schematu I w działaniu Zalesianie gruntów rolnych

i gruntów innych niż rolne wyniósł łącznie [...] ha i taka powierzchnia kwalifikuje się do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Z kolei w przypadku działki oznaczonej symbolem F (z deklaracją JPO L) skarżący zadeklarował do przyznania wnioskowanych płatności obszar [...]ha. Organ odwoławczy zauważył także, iż jak wynika z deklaracji zawartej we wniosku o przyznanie pomocy na zalesienie, strona zadeklarowała ten obszar do zalesienia w ramach Schematu II - Zalesienie gruntów innych niż rolne.

Następnie Dyrektor ARiMR powołał się na treść § 5 ust. 1 pkt 2 lit. a) i § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 153). Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdził, iż zadeklarowana działka oznaczona symbolem F o pow. [...] ha przed zalesieniem nie stanowiła gruntu rolnego, kwalifikującego się do przyznania płatności bezpośrednich, a tylko taki obszar jest uprawniony do przyznania jednolitej płatności obszarowej, co wynika z art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, zgodnie z którym jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa

i płatności związane do powierzchni upraw, są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013.

Dyrektor ARiMR zauważył, iż w przypadku działki F obszar ten przed zalesieniem stanowił grunty nierolnicze, z sukcesją naturalną, zadrzewiony lub zakrzaczony,

w związku z tym w roku 2016 nie kwalifikuje się do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Do wnioskowanych płatności bezpośrednich kwalifikują się bowiem jedynie obszary, które zapewniały prawo do płatności w roku 2008, stanowiły kwalifikujący się obszar, co oznacza, że były użytkowane rolniczo przez cały rok kalendarzowy. Zdaniem Dyrektora ARiMR słusznie zatem organ I instancji odmówił przyznania płatności bezpośrednich do powyższej działki F.

Zdaniem organu odwoławczego Kierownik ARiMR słusznie zmniejszył powierzchnię uprawnioną do płatności JPO na działce rolnej A i B. Organom obu instancji wiadomym jest bowiem, iż w trakcie kontroli na miejscu stwierdzono mniejszy obszar zalesienia powyższych działek rolnych i tylko obszar wynoszący [...] ha kwalifikuje się do przyznania płatności JPO.

Łączna zatem powierzchnia wykluczona z płatności bezpośrednich wyniosła

[...] ha.

Za niezasadne i nie poparte żadnymi dowodami organ odwoławczy uznał zarzuty odwołania. Wyjaśnił, iż dysponuje niepodważalnym dowodem, jakim jest raport

z kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie strony w roku 2013. Na podstawie wyników niniejszej kontroli ustalono obszar zalesiony w ramach PROW 2007-2013, który kwalifikuje się do przyznania płatności JPO. Nadto zaznaczył, iż argumentacja skierowana jedynie na zakwestionowanie prawidłowych ustaleń faktycznych organu i nie poparta dowodami, nie może zatem odnieść skutku. Wyjaśnił, iż strona błędnie interpretuje w odwołaniu sposób deklarowania działek rolnych do płatności JPO oraz JPO L. Zauważył, iż wskazanie we wniosku działek rolnych zarówno z grupą płatności JPO czy JPO L świadczy o wnioskowaniu o przyznanie tej samej płatności, tj. jednolitej płatności obszarowej. Jedynie w przypadku grupy JPO L różnica w sposobie deklaracji polega na tym, aby odróżnić grunty rolne od gruntów zalesionych w ramach działań PROW. Jednakże w obu przypadkach ewentualna przyznana płatność jest taka sama. Sposób deklaracji we wniosku został opracowany przez ARiMR i zawarty w instrukcji do wypełnienia wniosku. Na jej podstawie wnioskodawcy wypełniając wniosek, deklarują poszczególne działki rolne.

Odnosząc się zaś do zarzutu, iż organy ARiMR przyznały płatność do powierzchni JPO L, która zaś w 2016 została wykluczona, organ odwoławczy wskazał, iż po przeanalizowaniu sprawy z roku 2015 ustalono, ż rolnik otrzymał płatność do tych działek, ponieważ na dzień wydania decyzji toczyło się postępowanie z 2011 r. i nie została jeszcze wydana decyzja ostateczna, w której ustalono powierzchnię zalesioną.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, który pismem z dnia

[...]września 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora ARiMR. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych. Skarżący nie zgodził się z wynikami przeprowadzonej w jego gospodarstwie kontroli na miejscu i ustaloną powierzchnią zalesienia. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wypłatę przez ARiMR pomocy na zalesienie na 2016 r., zgodnie z wnioskiem złożonym w dniu 13 czerwca 2016 r.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasową argumentację i wystąpił o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania.

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji skargę należało uwzględnić, bowiem w ocenie Sądu, rozstrzygnięcia organów pierwszej

i drugiej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] sierpnia 2017 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] maja 2017 r. wydaną w sprawie odmowy przyznania T. O. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z sankcjami wieloletnimi na rok 2016.

Na wstępie Sąd zauważa, że podstawowym warunkiem wydania niewadliwego orzeczenia w danej sprawie jest prawidłowe ustalenie wszystkich okoliczności stanu faktycznego, mających znaczenie (istotnych) do prawidłowego załatwienia tejże sprawy. W szczególności zaś decyzje odmowne lub nakładające sankcje względem wnioskodawcy powinny być przekonująco i jasno uzasadnione zarówno co do faktów, jak i co do prawa, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały wszechstronnie rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Z decyzji musi zatem wynikać między innymi, iż organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Uzasadnienie realizować winno, wyrażoną w art 11 k.p.a. zasadę przekonywania, zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Z kontrolowanych rozstrzygnięć wynika, iż organy orzekające uznały, iż

w sprawie dotyczącej wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego złożonego na rok 2016 fundamentalne znaczenie mają ustalenia poczynione w postępowaniu wszczętym na wniosek o przyznanie pomocy na zalesienie na rok 2011. Jak wskazały organy ARiMR skarżący we wniosku zadeklarował bowiem zalesiony obszar do przyznania jednolitej płatności obszarowej, deklarując działki rolne: A o pow. [...] ha (JPO L) oraz B o pow. [...] ha (JPO L). Zdaniem organu odwoławczego skarżący deklarując działki rolne A i B o łącznej powierzchni wynoszącej 2,00 ha zadeklarował je niezgodnie ze stwierdzonym stanem faktycznym - powierzchnia ta przekracza obszar kwalifikowany do płatności, który wynosi jedynie [...] ha.

Organy orzekające wydając zaskarżone w sprawie rozstrzygnięcia jako dowód przyjęły raport z czynności kontrolnych nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., w którym stwierdzono mniejszy obszar powierzchni zalesionej w ramach programu Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne PROW 2007-2013. Jednocześnie wskazały, iż na podstawie ww. raportu z kontroli została ustalona powierzchnia zalesiona w ramach Schematu I (1,26 ha) i została wydana decyzja nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. o odmowie przyznania pomocy na zalesienie z sankcjami wieloletnimi, która następnie została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r.

Sąd w składzie orzekającym zauważa, iż wskazane powyżej rozstrzygnięcia organów ARiMR wydane w sprawie odmowy przyznania płatności na zalesienie gruntów z sankcjami wieloletnimi na rok 2011 zostały podane kontroli sądu administracyjnego. Prawomocnym wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt: VIII SA/Wa 454/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zarówno decyzję Dyrektora ARiMR z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr ZGR/09/2017, jak i poprzedzającą ją decyzję Kierownika ARiMR w Kozienicach z 22 lutego 2017 r. nr 0124-2017-004243.

W uzasadnieniu przywołanego wyroku Sąd wskazał m.in. na braki postępowania

w zakresie ustalenia, czy doszło do rzeczywistego zmniejszenia areału zalesienia (podkreślenie Sądu) oraz czy wynika to z zawinionego zachowania skarżącego. Sąd zauważył wówczas, iż poza oceną organu znalazł się dokument w postaci zaświadczenia wydanego przez nadleśniczego o wykonaniu zalesienia przez skarżącego, zgodnie z planem zalesienia (zaświadczenie z dnia [...] października

2011 r.) oraz jego wyjaśnień, iż wszelkie prace związane z nasadzeniami i wykonaniem ogrodzenia odbywały się według wskazań nadleśniczego i pod jego nadzorem. Nadto Sąd zauważył, iż w tym zakresie organ nie dokonał oceny dokonanych nasadzeń

w świetle uregulowań § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 19 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz.U z 2016 r., poz. 153 ze zm.). Organ w zakresie sąsiadujących gruntów nie poczynił żadnych ustaleń, nie wskazał na konkretne odległości nasadzeń od sąsiednich działek, nie ustalił charakteru sąsiadujących działek, ich właściciela. Sąd zauważył także, iż skarżący po przeprowadzonej kontroli i sporządzeniu raportu z dnia [...] lipca 2013 r. wniósł zastrzeżenia do protokołu, co do zmniejszonego areału zalesienia i wskazywał, że nie zgadza się z wynikami pomiarów i wskazuje, że stosował się do zaleceń leśniczego (pismo z dnia [...] lipca 2013 r.). Jednakże organy nie odniosły się do powyższych zastrzeżeń.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie sygn. akt: VIII SA/Wa 454/17 uznał, iż wskazane uchybienia proceduralne bez przeprowadzenia ich ponownie,

z uwzględnieniem wszystkich aspektów podnoszonych przez Sąd nie dają podstaw do odmowy płatności oraz nałożenia sankcji. Dlatego też, w ocenie Sądu, organ ponownie rozpoznając sprawę winien prawidłowo ustalić stan faktyczny w zakresie wykonanego zalesienia przedmiotowych działek przez skarżącego, kierując się uwagami zawartymi w uzasadnieniu, a następnie ustalić i wyjaśnić z jakiej daty winny być brane pod uwagę przepisy prawa materialnego.

W ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, wskazane powyżej uchybienia proceduralne zawarte w wyroku z dnia 7 grudnia 2017 r. skutkują koniecznością zastosowania art. 170 p.p.s.a. Ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie przyznania pomocy na zalesie na rok 2011 i prawidłowe ustalenie stanu faktycznego będzie miało wpływ na wydanie rozstrzygnięć w sprawie dotyczącej przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016. Tylko prawidłowo ustalony stan faktyczny może bowiem stać się podstawą prawidłowej jego subsumcji do określonej normy prawa materialnego.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł biorąc za podstawę art. 200, art. 205 § 1, art. 209 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).