Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1135/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Administracyjne postępowanie
Dewizowe prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 par. 6 pkt 1-5, art. 147 par. 1-2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 141 poz. 1178
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe.
Teza: 1. W sytuacji, gdy polski organ podatkowy w ramach toczącego się postępowania podatkowego doręcza pismo podmiotowi mającemu siedzibę za granicą, za pośrednictwem Poczty Polskiej, która pismo to przyjmuje do doręczenia, a następnie przedsiębiorstwo to w ramach obowiązujących międzynarodowych procedur pocztowych pismo to przekaże operatorowi pocztowemu państwa, w którym adresat ma siedzibę, w celu doręczenia pisma adresatowi, to doręczenie to należy traktować jako doręczenie dokonane przez Pocztę Polską. Zupełnie nieuzasadnione są wywody skargi w zakresie bezskuteczności doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, opierające się na stwierdzeniu, że skoro przepisy art. 12 par. 6 pkt 1-5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nie stwarzają możliwości nadania pisma adresowanego do polskiego organu podatkowego na poczcie z państwa obcego, z uzyskaniem skutku doręczenie w chwili nadania pisma w placówce pocztowej, to analogicznie, również doręczanie pism w postępowaniu podatkowym przez polskie organy, podmiotom za granicą jest niedopuszczalne.

2. Przepis art. 147 par. 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, gdyż podmioty te z oczywistych powodów nie mogą wyjechać za granicę. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do osób fizycznych a na mocy art. 147 par. 2 Ordynacji podatkowej jego zastosowanie zostało rozciągnięte również na osoby fizyczne będące nierezydentami w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe /Dz.U. nr 141 poz. 1178 ze zm./.

TEZY

1. W sytuacji, gdy polski organ podatkowy w ramach toczącego się postępowania podatkowego doręcza pismo podmiotowi mającemu siedzibę za granicą, za pośrednictwem Poczty Polskiej, która pismo to przyjmuje do doręczenia, a następnie przedsiębiorstwo to w ramach obowiązujących międzynarodowych procedur pocztowych pismo to przekaże operatorowi pocztowemu państwa, w którym adresat ma siedzibę, w celu doręczenia pisma adresatowi, to doręczenie to należy traktować jako doręczenie dokonane przez Pocztę Polską. Zupełnie nieuzasadnione są wywody skargi w zakresie bezskuteczności doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, opierające się na stwierdzeniu, że skoro przepisy art. 12 par. 6 pkt 1-5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nie stwarzają możliwości nadania pisma adresowanego do polskiego organu podatkowego na poczcie z państwa obcego, z uzyskaniem skutku doręczenie w chwili nadania pisma w placówce pocztowej, to analogicznie, również doręczanie pism w postępowaniu podatkowym przez polskie organy, podmiotom za granicą jest niedopuszczalne.

2. Przepis art. 147 par. 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, gdyż podmioty te z oczywistych powodów nie mogą wyjechać za granicę. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do osób fizycznych a na mocy art. 147 par. 2 Ordynacji podatkowej jego zastosowanie zostało rozciągnięte również na osoby fizyczne będące nierezydentami w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe /Dz.U. nr 141 poz. 1178 ze zm./.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Asesor WSA Sylwester Golec (spr.), Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2005 r. sprawy ze skargi F. GmbH & Co. KG na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Wa 1135/05

Uzasadnienie

W dniu [...] czerwca 2003 r. spółka F. GmbH & Co.KG złożyła do [...] Urzędu Skarbowego W. w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 67, poz. 438) trzy wnioski o zwrot podatku od towarów i usług naliczonego przy zakupach dokonanych na terytorium Polski, za okres od stycznia do grudnia 2002 r. Wnioski te zostały sporządzone na formularzach nieodpowiadających wzorowi stanowiącemu załącznik nr 1 do wymienionego rozporządzenia, w języku niemieckim, a wykazane w nich kwoty podatku do zwrotu zostały wyrażone w EUR, USD i PLN. Organ podatkowy pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. w dalszej części uzasadnienia powoływana jako O.p.) wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych złożonych wniosków to jest do złożenia wniosków zgodnych z wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do wymienionego rozporządzenia, sporządzonych w języku polskim oraz do złożenia przetłumaczonych przez tłumacza przysięgłego zaświadczeń wystawionych przez Urząd Skarbowy w S. o zarejestrowaniu spółki w Niemczech jako podatnika podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią art. 169 § 1 O.p. Organ wyznaczył spółce siedmiodniowy termin do usunięcia tych braków formalnych. W uzasadnieniu wezwania organ stwierdził, że zgodnie z art. 27 Konstytucji RP językiem urzędowym w Rzeczpospolitej Polskiej jest język polski, a zatem wszelkie pisma kierowane do organów administracji winny być sporządzone właśnie w tym języku.

W dniu [...] lipca 2004 r. do organu podatkowego wpłynął wniosek spółki o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosków o zwrot podatku złożonych przez spółkę w dniu [...] czerwca 2004 r. W uzasadnieniu wniosku spółka stwierdziła, że wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało wysłane do siedziby spółki w Niemczech i po jego odebraniu pracownicy spółki, którzy nie znają języka polskiego, poznali jego treść dopiero po upływie kilku dni, kiedy to zakreślony w wezwaniu termin do usunięcia braków formalnych dobiegał końca. W połowie maja spółka skontaktowała się z biurem P. w Niemczech z prośbą o pomoc w przetłumaczeniu wezwania i przygotowaniu odpowiedzi dla polskiego organu podatkowego. Następnie pracownicy P. w Niemczech zwrócili się o pomoc do P. sp. z o.o.w Polsce o pomoc w tej sprawie. W dniu [...] czerwca 2004 r. spółka przesłała do siedziby P. sp. z o.o.w Polsce kopie wniosków o zwrot podatku i załączonych do nich dokumentów złożonych do organu podatkowego w dniu [...] czerwca 2004 r. [...] czerwca 2004 r. do siedziby spółki przesłano drogą elektroniczną wniosek o zwrot podatku sporządzony zgodnie z wezwaniem polskiego organu podatkowego wraz z pełnomocnictwem dla pracowników P. sp. z o.o. w do reprezentowania spółki przed organami podatkowymi w postępowaniu dotyczącym przedmiotowego zwrotu. Spółka wyjaśniała, że osoba upoważniona do podpisywania dokumentów w imieniu spółki przebywała na urlopie i dopiero w dniu [...] czerwca 2004 r. mogły zostać podpisane: wniosek o zwrot podatku oraz pełnomocnictwo dla pracowników P. sp. z o.o.w Polsce. Z tych wszystkich względów zdaniem spółki w jej sprawie doszło do niezawinionego uchybienia terminowi wyznaczonemu przez organ podatkowy do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku, a zatem w ocenie spółki zasadnym było przywrócenie tego terminu na podstawie art. na podstawie art. 162 § 1 O.p.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. po rozpatrzeniu wniosku spółki o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, postanowieniem z dnia [...] października 2004 r. odmówił jego przywrócenia. W uzasadnieniu tego postanowienia organ stwierdził, że przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodobniają w stopniu dostatecznym twierdzenia, że do uchybienia terminu przez spółkę nie doszło z jej winy. Zdaniem organu spółka w tej sprawie nie dołożyła należytej staranności aby zapobiec uchybieniu przez nią terminowi.

Na to postanowienie spółka wniosła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W.. W uzasadnieniu zażalenia spółka zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie przepisu art. 162 § 1 O.p. przez bezpodstawne stwierdzenie, że spółka w toku postępowania nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Spółka twierdziła, że dopiero w dniu [...] czerwca 2004 r. w jej siedzibie była obecna osoba, która była uprawniona do podpisania wniosku o zwrot podatku oraz pełnomocnictwa dla osób mających ją reprezentować w Polsce. Pełnomocnicy spółki wniosek ten złożyli do polskiego organu podatkowego w dniu [...] lipca 2004 r. to jest w terminie siedmiu dni od dnia, w którym złożenie tego wniosku stało się możliwe. Spółka wskazywała, że kilkutygodniowy obieg dokumentów związanych z wezwaniem organu podatkowego do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku był wynikiem okoliczności, że w spółce nie zatrudniono osób znających język polski. Zdaniem spółki te okoliczności wskazują na brak jej winy w uchybieniu terminowi. Ponadto spółka wywodziła, że z przepisów Ósmej Dyrektywy Rady z dnia 6 grudnia 1979 r. wynikał obowiązek zapewnienia jej zwrotu podatku od towarów i usług przez polskie organy podatkowe. Dyrektywa ta określa wzór wniosku na podstawie, którego powinien być dokonywany zwrot podatku. Spółka wskazywała, że wzór ten jest tożsamy z wnioskiem przez nią złożonym oraz wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do wymienionego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. i wnioski te różnią się tylko językiem w którym zostały sporządzone. Zdaniem spółki art. 68 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi sporządzonego dnia 16 grudnia 1991 r. nakazywał zbliżenie przepisów prawna podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług do przepisów obowiązujących w krajach Unii Europejskiej. Układ ten na podstawie art. 91 ust. 1 Konstytucji RP stanowi źródło prawa w Polsce. W świetle treści tych przepisów spółka miała prawo oczekiwać, że w jej sprawie polski organ podatkowy będzie dążył do wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 2 Ósmej Dyrektywy. W ocenie spółki podjęte w je sprawie rozstrzygnięcie organu podatkowego w rzeczywistości prowadzi do ograniczenia jej uprawnień wynikających z przepisów prawa europejskiego.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zażalenia spółki postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji stwierdził, że w rozpoznanej sprawie brak jest podstaw do uznania, że spółka uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku. Organ wskazywał, że okres w jakim w spółce odbywał się obieg dokumentów oraz fakt, że do podpisania uzupełnionego wniosku nie mogło dojść z powodu urlopu pracownika spółki wskazuje na brak jej staranności w działaniach podejmowanych w związku z wezwaniem jej przez organ podatkowy do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Zdaniem Organu przyczyna uchybienia terminowi do usunięcia braków wniosku ustała w dniu [...] czerwca 2004 r. kiedy to spółka otrzymała od firmy P. sp. z o.o. wiosek o zwrot podatku wypełniony zgodnie z wezwaniem polskiego organu podatkowego. Z tego względu w ocenie organu spółka składając ten wniosek w dniu [...] lipca 2004 r. nie dopełniła określonego w art. 162 § 2 O.p. warunku polegającego na złożeniu wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnieniu czynności, dla której termin ten zastrzeżono, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Organ stwierdził, że zarzuty półki dotyczące naruszenia przepisów prawa europejskiego mogłyby zostać rozważone jedynie w sytuacji, gdyby organ rozstrzygał merytorycznie w przedmiocie zwrotu podatku, skoro jednak wydane w niniejszej sprawie postanowienie dotyczyło kwestii proceduralnych to przepisy Ósmej Dyrektywy nie miały do niego zastosowania.

Na to postanowienie spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze strona skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzucała:

- naruszenie art. 144 O.p. przez doręczenie wezwania do usunięcia barków formalnych wniosku spółki o zwrot podatku w postępowaniu podatkowym za pośrednictwem poczty niemieckiej; pełnomocnik strony skarżącej wywodził, że treść przepisu art. 144 O.p. należy interpretować w ten sposób, że zgodnie z tą normą prawną wszelkie doręczenia pism w postępowaniu podatkowym dokonywane za pośrednictwem poczty, winny być dokonywane za pośrednictwem przedsiębiorstwa Poczta Polska; to naruszenie art. 144 O.p. w ocenie spółki skutkowało niedoręczeniem przedmiotowego wezwania, a zatem brak doręczenia wezwania skutkował niemożnością uchybienia terminowi w nim zakreślonemu; zdaniem strony skarżącej z art. 12 O.p. wynika, że do złożenia pisma w organie podatkowym w terminie, wystarczy nadanie go w polskiej placówce pocztowej, z treści tego przepisu wynika, że podatnik nie ma możliwości nadania pisma w zagranicznej placówce pocztowej ze sutkiem doręczenia go organowi, zatem doręczenie pisma przez organ podatkowy za granicą poprzez zagranicznego operatora pocztowego w świetle treści przepisów art. 12 O.p. również należy uznać za niedopuszczalne

- naruszenie art. 17 ust. 3 w zw. z ust. 5 Konwencji o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych sporządzonej w Strasburgu w dniu 25 stycznia 1988; zgodnie z tymi przepisami organ podatkowy jednego umawiającego się państwa może skierować pismo bezpośrednio do osoby mającej adres na terytorium drugiego umawiającego się państwa, jednakże jeżeli osoba ta nie jest w stanie zrozumieć skierowanego do niej pisma, pismo to powinno być przesłane z tłumaczeniem

- naruszenie art. 147 O.p. zgodnie, z którym w razie wyjazdu za granicę na okres co najmniej 2 miesięcy, strona obowiązana jest do ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń - § 1. W razie niedopełnienia obowiązków przewidzianych w art. 147 § 1-3 O.p pismo uważa się za doręczone:1) pod dotychczasowym adresem - w przypadku, o którym mowa w § 1; 2)pod adresem ostatniego czasowego pobytu - w przypadku, o którym mowa w § 2.

- naruszenie art. 162 § 1 i 2 O.p. w związku z art. 121 O.p. przez przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu, że do uchybienia przez spółkę terminowi doszło wskutek braku należytej staranności w działaniu to jest z jej winy oraz uznanie, że przyczyny uchybienia terminowi do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku nie ustąpiły w dniu [...] czerwca 2004 r. kiedy to spółka dysponowała poprawionym wnioskiem w formie odpowiadającej wymogom zakreślonym w wezwaniu organu podatkowego i podpisanym przez uprawniona osobę, a przed tą datą tj. w dniu [...] czerwca 2004 – data otrzymania przez spółkę poprawionego wniosku gotowego do podpisu i złożenia w organie podatkowym

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. powołując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu, zarzuty wywiedzione w skardze uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

W rozpoznanej sprawie Sąd ocenił zgodność z prawem postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług. W skardze strona skarżąca podnosiła, że do uchybienia przez nią terminowi do usunięcia braków formalnych, wniosku o zwrot podatku od towarów i usług koniecznym było wykazanie przez organ podatkowy, że prawidłowo doręczono jej wezwanie organu do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot naliczonego podatku od towarów i usług. Strona skarżąca w skardze podniosła zarzuty co do zgodności z prawem dokonanego przez organ podatkowy doręczenia, wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot naliczonego podatku od towarów i usług. Oceniając ten zarzut Sąd stwierdził, że co prawda w aktach sprawy brak jest potwierdzenia doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia w terminie siedmiu braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, to jednak z akt sprawy wynika, że strona skarżąca od początku postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu twierdziła, że wezwanie to otrzymała w takiej dacie, że w połowie maja 2004 r. mogła podjąć działania w celu wykonania tego wezwania. Takie stwierdzenia zawiera wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu z dnia [...] lipca 2004 r. W ocenie składu orzekającego sam fakt złożenia przez stronę skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku świadczy o tym, że strona skarżąca wezwanie to faktycznie otrzymała. Należy podkreślić, że również w skardze strona skarżąca nie kwestionuje faktu doręczenia jej wezwania do usunięcia braków formalnych a jedynie wskazuje na wady prawne tego doręczenia, które jej zdaniem skutkują bezskutecznością tego doręczenia w świetle przepisów prawa podatkowego. Z tych powodów należało uznać, że zawarte w zaskarżonym postanowieniu twierdzenie organu podatkowego, że skarżąca spółka w rzeczywistości otrzymała przedmiotowe wezwanie, ma uzasadnienie w stanie faktycznym sprawy.

Podniesione w skardze zarzuty w zakresie naruszenia art. 144 w związku z art. 12 O.p., których podstawą było doręczenie stronie skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku, przez pocztę niemiecką, nie mogły zostać uznane za uzasadnione. Wywody skargi według, których w sprawie doszło do doręczenia pisma przez pocztę zagraniczną są pozbawione podstaw. W ocenie Sądu w sytuacji, gdy polski organ podatkowy w ramach toczącego się postępowania podatkowego doręcza pismo podmiotowi mającemu siedzibę za granicą, za pośrednictwem Poczty Polskiej, która pismo to przyjmuje do doręczenia, a następnie przedsiębiorstwo to w ramach obowiązujących międzynarodowych procedur pocztowych pismo to przekaże operatorowi pocztowemu państwa, w którym adresat ma siedzibę, w celu doręczenia pisma adresatowi, to doręczenie to należy traktować jako doręczenie dokonane przez Pocztę Polską. Zupełnie nieuzasadnione są wywody skargi w zakresie bezskuteczności doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, opierające się na stwierdzeniu, że skoro przepisy art. 12 § 6 pkt 1- 5 O.p. nie stwarzają możliwości nadania pisma adresowanego do polskiego organu podatkowego na poczcie z państwa obcego, z uzyskaniem skutku doręczenie w chwili nadania pisma w placówce pocztowej, to analogicznie, również doręczanie pism w postępowaniu podatkowym przez polskie organy, podmiotom za granicą jest niedopuszczalne. To rozumowanie strony skarżącej, w ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Z żadnej normy prawnej rozdziału 5 działu IV Ordynacji podatkowej nie da wywieść się uzasadnionego twierdzenia, że polskie organy podatkowe nie maja prawa doręczać pism podmiotom zagranicznym będącym stronami postępowania podatkowego toczącego się przed tymi organami, w kraju ich siedziby. W tym miejscu należy wskazać, że przepis art. 12 § 6 pkt 2 O.p stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym, a zatem podatnik, który zamierza wnieść do organu podatkowego pismo za granicą może to zrobić za pośrednictwem urzędu konsularnego i, jeżeli dla czynności, której dotyczy to pismo zakreślony został termin, to czynność ta jest dokona z dniem złożenia pisma w urzędzie konsularnym. Tak więc podmiot zagraniczny, wbrew temu co twierdzi strona skarżąca ma możliwość zachowania terminu w postępowaniu podatkowym, poprzez złożenie pisma w polskim konsulacie w kraju swojej siedziby.

Za zupełnie chybiony należało uznać zarzut strony skarżącej, w którym twierdziła, że treść przepisów art. 147 O.p. uzasadnia twierdzenie, że stronom w toku postępowania nie można w ogóle doręczać pism za granicą. W ocenie Sądu przepis art. 147 § 1 O.p. nie ma zastosowania do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, gdyż podmioty te z oczywistych powodów nie mogą wyjechać za granicę. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do osób fizycznych a na mocy art. 147 § 2 O.p. jego zastosowanie zostało rozciągnięte również na osoby fizyczne będące nierezydentami w rozumieniu prawa dewizowego.

Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przepisów Konwencji o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych sporządzonej w Strasburgu w dniu 25 stycznia 1988. Konwencja ta reguluje zasady współpracy pomiędzy organami podatkowymi państw będących jej stronami. W rozpoznanej sprawie tego rodzaju współpraca nie wystąpiła, gdyż w sprawie toczyło się postępowanie podatkowe przed polskim organem z udziałem podmiotu zagranicznego, który był strona tego postępowania i w postępowaniu tym nie brały udziału organy podatkowe państwa obcego.

Zgodnie z art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin – art. 162 § 2 O.p. Kierując się treścią przytoczonych przepisów Sąd w pierwszej kolejności zbadał zasadność zawartego w zaskarżonym postanowieniu stwierdzenia, że strona skarżąca złożyła do organu wniosek o przywrócenie terminu z przekroczeniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia, który swój bieg rozpoczyna od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi. W tym miejscu należy podkreślić, że w zaskarżonym postanowieniu organ zasadnie wywodził, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wyklucza możliwość przywrócenia terminu, gdyż z treści przepisów art. 162 § 1 i 2 O.p. wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

- uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy

- złożenie wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi

- jednoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, dokonanie czynności dla, której termin zastrzeżono.

W rozpoznanej sprawie organy podatkowe w sposób prawidłowy oceniły spełnienie przez stronę skarżąca przesłanek do przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku. W ocenie Sądu w rozpoznanej sprawie organ zasadnie przyjął, że ustanie przyczyny uchybienia terminowi do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot naliczonego podatku od towarów i usług nastąpiło w dniu [...] czerwca 2004 r. kiedy to spółka otrzymała od podmiotu świadczącego na jej rzecz pomoc prawną, poprawiony zgodnie z treścią wezwania organu podatkowego wniosek o zwrot podatku, który wymagał jedynie podpisu osoby uprawnionej do reprezentowania spółki oraz złożenia go w organie podatkowym. Sam fakt dysponowania przez spółkę w dniu [...] czerwca 2004 r. gotowym do podpisania wnioskiem o zwrot podatku został przyznany przez skarżącą spółkę we wniosku o przywrócenie terminu. To oświadczenie spółki na podstawie art. 180 § 1 O.p. mogło zostać uznane przez organ za dowód w sprawie. Organ podatkowy zasadnie uznał, że od tej daty spółka już w sposób zawiniony nie wypełniała wezwania Naczelnika Urzędu Skarbowego do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku. Spółka twierdziła, że w do dnia [...] czerwca 2004 r. przedmiotowy wniosek nie mógł otrzymać biegu ponieważ osoba uprawniona do podpisywania dokumentów w imieniu spółki przebywała na urlopie. Organ podatkowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zasadnie wskazywał, że tego rodzaju okoliczność polegająca na pozostawieniu spółki przez jej zarząd, na okres jednego tygodnia bez osób uprawnionych do działania w imieniu spółki i to w czasie kiedy spółka bierze udział w postępowaniu podatkowym świadczy o braku należytej staranności w działaniu strony skarżącej (por. wyroki NSA: z dnia 15 stycznia 1998 r., sygn. akt SA/Sz 191/97, z dnia 8 marca 1995 r., sygn. akt. S.A./Kr 2742/94). W piśmiennictwie dominuje pogląd, że brak winy w uchybieniu terminowi, przede wszystkim sprowadza się do niemożliwości postawienia stronie postępowania podatkowego, zarzutu działania w sposób niestaranny lub niedbały (por. B. Adamiak, J., Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki Ordynacja podatkowa komentarz 2003, Wrocław, 2003, s. 566 i nast.). Ponadto sam fakt, że strona skarżąca bezpośrednio po otrzymaniu wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku tj. w połowie maja, nie złożyła tego wniosku w terminie zakreślonym w wezwaniu i zwróciła się o pomoc prawną w tym zakresie, którą ostatecznie uzyskała w dniu [...] czerwca 2004 r. świadczy zdaniem Sądu o zawinionym przez stronę skarżącą uchybieniu terminowi do usunięcia braków formalnych, wniosku o zwrot podatku. W orzecznictwie NSA utrwalił się pogląd, że potrzeba uzyskania pomocy prawnej nie jest okolicznością ekspulpującą stronę w przypadku uchybienia przez nią terminowi (por. wyrok z dnia 26 października 1997 r., sygn. akt S.A./ Lu 1219/96 ). W ocenie Sądu zaistniały w sprawie stan faktyczny świadczy o tym, że osoby sprawujące zarząd w skarżącej spółce, działały w sprawie w sposób niedbały i bez zachowania należytej staranności, co w efekcie doprowadziło do zawinionego uchybienia przez stronę skarżącą terminowi do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku. Oceniając te działania zarządu skarżącej spółki Sąd stał na stanowisku, że podmiot, który w sposób profesjonalny uczestniczy w obrocie gospodarczym i prawnym na terenie obcego państwa, powinien w sposób szczególny zadbać o takie zorganizowanie pracy w swoim przedsiębiorstwie ażeby związane z jego działalnością dokumenty mogły otrzymać bieg bez nieuzasadnionej zwłoki i w tym zakresie od podmiotu tego z uwagi na jego profesjonalny charakter należy oczekiwać większej staranności w działaniu, niż od innych podmiotów. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ zasadnie stwierdził, że skarżąca spółka uchybiła terminowi w sposób zawiniony oraz, że wniosek o przywrócenie terminu złożyła z uchybieniem siedmiodniowemu terminowi, liczonemu od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia. Z tych powodów Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia art. 162 i 121 O.p.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.