Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 263/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art.126
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Izby z dnia 24 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Gmina [...] (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w [...] działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, wskazując w petitum skargi, że skarży tę interpretację w szczególności w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego ze zrealizowaną przez Skarżącą inwestycją budowy Amfiteatru na podstawie art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), tj. w drodze tzw. korekty wieloletniej.

W sporządzonej dnia 20 kwietnia 2017 r. odpowiedzi na skargę, Szef Krajowej Administracji Skarbowej (organ obecnie właściwy w sprawie) zwarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2016 r., dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, w sprawie o sygn. akt I FSK 972/15. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił bowiem na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326 s. 1 i nast.) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L 347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:

- w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?".

W piśmie procesowym z dnia 9 maja 2017 r., Skarżąca przychyliła się do wniosku organu i również wniosła o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na ww. pytanie prejudycjalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jak stanowi art. 131 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W myśl powołanego powyżej art. 126 p.p.s.a., warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku o zawieszenie postępowania jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu. Użyte w tym przepisie określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe, i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa (vide: komentarz do art. 126 p.p.s.a. [w:] Tadeusz Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Opublikowano: WK 2016).

W rozpoznawanej sprawie strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii

Europejskiej na pytanie prejudycjalne, skierowane postanowieniem Naczelnego

Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2016 r. o sygn. akt I FSK 972/15.

W ocenie Sądu okoliczność ta stanowi dostateczne uzasadnienie do zastosowania art. 126 p.p.s.a., albowiem wynik tego postępowania może mieć wpływ na niniejsze postępowanie. Jednocześnie też, Sąd nie dopatrzył się takich okoliczności, które wskazywałyby na ewentualne obejście prawa, na skutek zawieszenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 126 i art. 131 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Uzupełniająco wskazać należy, że zgodnie z art. 129 § 1 p.p.s.a., postępowanie w niniejszej sprawie zostanie podjęte jedynie na wniosek którejkolwiek ze stron, ale nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Jeśli jednak, w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu, żadna ze stron nie zgłosi wniosku o podjęcie postępowania sądowego, Sąd, zgodnie z art.130 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzy postępowanie w niniejszej sprawie.