Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 2/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161. par. pkt 1,
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić B.G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi; 3. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy N. na rzecz B. G. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 listopada 2022 r. B. G. (dalej: skarżąca, strona), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N.(dalej: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z 7 października 2022 r., uiszczając jednocześnie wpis od skargi w kwocie 100 zł.

Opowiadając na skargę pismem z 19 grudnia 2022 r. organ wniósł o jej oddalenie, ponieważ nieudzielenie odpowiedzi nie było zamierzone ani celowe. Odpowiedź zgodnie z wnioskiem została udzielona skarżącej 3 stycznia 2023 r. Pismem procesowym z 25 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, informując, że organ udzielił wnioskowaną informację. Wobec powyższego wniósł

o umorzenie postępowania i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329

z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W myśli art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Natomiast stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (vide: art. 201 § 1 p.p.s.a.). Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie wystąpiły dwie przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Po pierwsze, organ tuż po wniesieniu skargi skorzystał z trybu autokontroli przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnił skargę, udostępniając jednocześnie stronie wnioskowaną informację publiczną. Już z tego powodu postępowanie stało się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.).

Po drugie, w rezultacie powyższego pełnomocnik skarżącej pismem z 25 stycznia 2023 r. oświadczył, że cofa skargę. Sąd uznał, że czynność ta nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania (punkt 1 postanowienia).

O zwrocie na rzecz strony wpisu w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia). Jednocześnie w punkcie 3 postanowienia Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W tym miejscu należy podnieść, że - jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniach postanowień: z 24 maja 2019 r. w sprawie I OZ 431/19, z 4 lipca 2019 r. w sprawie II OZ 591/19 oraz z 11 października 2018 r.

w sprawie II OZ 944/18 (dostępnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl) -

w przypadku wystąpienia zbiegu dwóch podstaw umorzenia postępowania sądowego, gdy obydwie te podstawy przewidują inny zakres orzeczenia o kosztach postępowania, nie ma przeszkód, aby przyjąć, że jednocześnie będzie możliwy zwrot w całości uiszczonego wpisu sądowego oraz zwrot kosztów postępowania na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a.

Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania, biorąc pod uwagę okoliczność, że bezpośrednią przyczyną cofnięcia skargi w rozpoznawanej sprawie był fakt, że organ po jej wniesieniu udostępnił skarżącej informację publiczną zgodnie z treścią wniosku z 7 października 2022 r. Zatem cofnięcie skargi nastąpiło w okolicznościach jej uwzględnienia przez organ. Należy zauważyć, że nawet gdyby nie doszło do cofnięcia skargi, a sąd stwierdził wydanie orzeczenia autokontrolnego prowadzącego do umorzenia postępowania sądowego, orzekłby o kosztach postępowania w całości na podstawie art. 200 w związku z art. 201 § 1 p.p.s.a.

Dlatego też w punkcie 3 postanowienia Sąd, działając na podstawie art. 201

§ 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800) zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 497 zł, na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika - 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł.