Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2172/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz Szyjko po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu objęcia akcji w spółce akcyjnej w zamian za wkład niepieniężny za 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia [...] września 2013r. nr [...]


UZASADNIENIE

Skarżący – A.S. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu objęcia akcji w spółce akcyjnej w zamian za wkład niepieniężny za 2010 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia [...] września 2013 r. z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek uzasadnił źle przeprowadzonym postępowaniem kontrolnym i podatkowym a w konsekwencji wydaniem zaskarżonej decyzji w oparciu o błędnie przyjęte podstawy prawne.

Skarżący w z związku z prowadzonym postępowaniem w zakresie prawa pomocy złożył oświadczenia, iż:

- nie dysponuje środkami pieniężnymi w kwocie umożliwiającej pokrycie wpisu sądowego; - posiada udziały w spółkach z o.o., lecz nie uzyskuje z tego tytułu dochodu; - posiada [...] rocznik 2003 o wartości 5800 zł; - reguluje kredyt hipoteczny w wysokości 850 tys. zł, miesięcznie 4 tys.; - [...] wszczął postępowanie windykacyjne (kwota 12,6 mln zł); -uzyskiwane przez stronę wynagrodzenie jest przeznaczane na pokrywanie kosztów alimentów na dzieci (zaległość 180 tys. zł, w stosunku do której żona wystąpiła o wydanie klauzuli wykonalności); - żona strony złożyła pozew rozwodowy; -od 2012 r ma rozdzielność majątkową z żoną; - strona jest zobowiązana, co miesiąc, do zapłaty kwoty 15 tys. zł z tytułu alimentów i 4500 zł z tytułu kredytu bankowego

- strona nie może pokrywać (wybiórczo) kosztów sądowych, ponieważ uznane to byłoby za wybiórcze zaspokajanie wierzycieli i naraziło ją na odpowiedzialność karną; - strona uzyskuje z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu kwotę 22 tys. miesięcznie brutto, z tytułu umowy o pracę – kwotę 1600 zł brutto. Skarżący poinformował o tym, ze nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żoną i dwójką dzieci ([...] i [...] r). Do formularza PPPr skarżący dołączył (swój) PIT-38 za 2013 r, PIT/B za 2013 r, PIT-37 za 2013 r, PIT/O za 2013 r. Odpowiadając na powtórne wezwanie referendarza sądowego o nadesłanie, m.in. dokumentów finansowych dotyczących żony, odpisu wyciągów ze swoich i żony rachunków bankowych, oznaczenie wszystkich źródeł utrzymania – swoich i żony – za okres poprzedzający złożenie wniosku, wskazanie środków komunikacji, z których korzysta strona, wskazanie zakresu prawa pomocy, o który wnioskuje – skarżący przekazał ponownie opisy zeznań podatkowych. Wskazał, że żona jest pedagogiem i prowadzi zajęcia reedukacyjne w świetlicach środowiskowych. Poinformował, że jest z żoną (już) po rozwodzie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, niepubl.).

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

W ocenie Sądu, rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Jego uzasadnienie sprowadza się w istocie do ogólnego stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa.

Należy wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

Wykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko pomniejszenie majątku o kwotę tych zobowiązań lub wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia przez zwrot tych kwot, w sytuacji gdyby w wyniku kontroli sądowej okazało się, iż decyzje podatkowe ustalające ich wysokość były wadliwe.

Sąd zauważa, iż w postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżący nie wykonał w pełni wezwania referendarza sądowego i nie przedłożył mimo, że był do tego zobowiązany, wyciągów z rachunków bankowych. Nie nadesłał informacji o sytuacji finansowej żony Skarżącego A. S. (wyciągów z rachunków bankowych, zeznań podatkowych i in dokumentów). Nie nadesłał też oświadczenia w zakresie oznaczenie wszystkich źródeł utrzymania – swoich i żony.

Zdaniem Sądu sposób przedstawiania kondycji majątkowej przez Skarżącego powoduje, iż niemożliwe jest jej zweryfikowanie. Tym samym Skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji spowodowałoby dla niego trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody.

Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez Skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji we wskazywanej we wniosku o wstrzymanie wykonania formie, czy też, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot.

W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie wypełniają, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.