Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 97/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta R. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta R. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. w przedmiocie wskazania organu właściwego o rozpatrzenia wniosku dotyczącego sprawdzenia poprawności wykonania odprowadzeń wód deszczowych z połaci dachowych budynków z uzyskanym pozwoleniem na budowę postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta R. wnioskiem z dnia 15 maja 2018r. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego o właściwość, pomiędzy nim a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla Miasta R., w sprawie rozpoznania wniosku K. Z. dotyczącego poprawności wykonania odprowadzenia wód deszczowych z połaci dachowych budynków położonych przy ul. S. w R. W uzasadnieniu wniosku Prezydent Miasta R.wskazał, że w świetle art. 48 ust. 1 i art. 84 ust. 1 oraz art. 84a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem właściwym do rozpoznania wniosku strony.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. wniósł o odrzucenie wniosku wskazując, że nie kwestionuje w żaden sposób swojej właściwości w niniejszej sprawie. Jego wątpliwości wzbudziła natomiast przekazana kserokopia protokołu rozprawy administracyjnej, która w jego ocenie nie spełnia wymogu podania, o którym mowa w art. 67 § 2 pkt 1 K.p.a. i nie jest również uwierzytelnioną kopią dokumentu, w rozumieniu art. 76a K.p.a. Dlatego też zwrócił pismo Prezydenta Miasta R.wraz z wnioskiem K.Z., celem nadania biegu sprawie zgodnie z przepisami K.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Treść art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm - dalej zwanej p.p.s.a.), ustala kognicję sądów administracyjnych do rozstrzygania sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych.

W rozpoznawanej sprawie, Prezydent Miasta R. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu pomiędzy tym organem, a Powiatowy Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. (dalej: PINB) w ten sposób, ażeby wskazać jako organ właściwy do załatwienia niniejszej sprawy objętej wnioskiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R.

W związku z tym i na tle niniejszej sprawy zauważyć należy, że sądy administracyjne, stosownie do regulacji powołanej powyżej, rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Jednocześnie p.p.s.a. w sposób wyraźny odróżnia i statuuje kompetencje sądu administracyjnego do rozstrzygania sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość.

Ze sporem kompetencyjnym mamy do czynienia wtedy, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy - spór pozytywny, albo gdy każdy z nich uważa się za organ niewłaściwy do jej załatwienia - spór negatywny.

Spór o właściwość związany jest zaś ze sprawą indywidualną i kształtuje się na bazie rozbieżnych poglądów organów jednostek samorządu terytorialnego, bądź samorządowych kolegiów odwoławczych, co do zakresu ich działania.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się już pogląd na tle rozpoznawania sporów pomiędzy organami administracji publicznej zgodnie, z którym w obu rodzajach sporów rozstrzyganych przez sąd na mocy art. 4 p.p.s.a. przedmiot sporu powinien być precyzyjnie określony, albowiem pozwala to nie tylko określić sprawę, która ma być rozpoznawana, a co za tym idzie daje możliwości ustalenia z jakim dokładnie rodzajem sporu mamy do czynienia, a także w następnej kolejności pozwala wskazać organ rzeczywiście właściwy do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej objętej wnioskiem (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2004 r., OW 39/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 17).

Prezydent Miasta R. wskazał, że wnosi o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego o właściwość wskazując, że PINB nie uznał się za właściwy do rozpoznania wniosku K.Z. Niemniej jednak pomimo tego, że z treści wniosku w sposób jednoznaczny wynika, iż Prezydent Miasta R.wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, należało uznać, że taki spór pomiędzy tymi organami nie powstał. Nie można mówić o zasadności sporu kompetencyjnego pomiędzy tymi organami, także z uwagi na charakter oświadczenia zamieszczonego w złożonej do sądu odpowiedzi na wniosek.

Zwrócić uwagę trzeba, iż spór o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. pojawia się wtedy, gdy pojawiają się rozbieżne poglądy pomiędzy organami administracji publicznej w zakresie ich właściwości do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej. W niniejszej sprawie PINB oświadczył, że nie kwestionuje swojej właściwości do rozpozna wniosku strony w zakresie kontroli odprowadzenia wód deszczowych z połaci dachowych budynków położonych przy ul. S. w R., a jedynie zakwestionował formę sporządzenia wniosku strony w tym zakresie. W związku z tym, spór kompetencyjny między powyżej wymienionymi podmiotami nie wystąpił na obecnym etapie rozpatrywanego wniosku, a to prowadzi do konkluzji, że zgłoszony w tym przedmiocie wniosek jest nieuzasadniony i jako taki podlega oddaleniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.