Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 958/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia V. P. i B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 635/17 odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi V. P. i B. N. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 8 maja 2018 r. na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków fomalnych skargi.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 września 2017 r. skarżące zostały wezwane do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Również zarządzeniem z dnia 20 września 2017 r. skarżące zostały wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwania, skierowana do V. P. została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 23 października 2017 r., natomiast przesyłka zawierająca wezwania, skierowana do B. N. została doręczona w trybie zastępczym, ponieważ skarżąca pomimo dwukrotnej awizacji przesyłki nie odebrała. Braki formalne skargi nie zostały w pełni uzupełnione ponieważ wpis sądowy został uiszczony w dniu 27 października 2017 r., jednak skarżące nie nadesłały pięciu egzemplarzy odpisów skargi dlatego też postanowieniem z dnia 19 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę.

Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. skarżące wystąpiły z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wywodząc, iż zaniechanie nadesłania wymaganych odpisów skargi wynikało z tego, iż w przesyłce adresowanej do V. P. brak było pisma wzywającego do uzupełnienia niniejszego braku, z kolei B. N. nie uzyskała żadnej informacji, że kierowana do niej przesyłka sądowa została pozostawiona do odbioru w placówce pocztowej.

Sąd Wojewódzki podkreślił, że wnioskodawczynie jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołały okoliczność, że w przesyłce adresowanej do V. P. brak było pisma wzywającego do uzupełnienia niniejszego braku, z kolei B. N. nie uzyskała żadnej informacji, że kierowana do niej przesyłka sądowa została pozostawiona do odbioru w placówce pocztowej.

W ocenie Sądu okoliczności te nie mogą uzasadniać wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego. W kontekście prawidłowości awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, a tym samym prawidłowości jej doręczenia należy wskazać, że została ona przesłana na podany przez B. N. adres i doręczona przy uznaniu wystąpienia fikcji doręczenia. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II GZ 316/17), że w myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Domniemanie to może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Tego zaś w niniejszej sprawie zabrakło, stąd niedopuszczalnym byłoby przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia skarżącej o braku awizo, gdyż prowadziłoby to do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego.

Odnosząc się do podanej przez V. P. okoliczności, iż w otrzymanej korespondencji brak było wezwania do nadesłania odpisów skargi Sąd wyjaśnił, że z nadesłanego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że zawierała ona nie tylko wezwanie o opłatę, ale również wezwanie w przedmiocie braków formalnych. Na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajduje się bowiem zapis: "opłata+wezwanie". Oznacza to, że wysłane tą przesyłką zostały: zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, jak i wezwanie do nadesłania jej odpisów. Odbierając zaś przesyłkę obowiązkiem adresata jest sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenie odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, strona kierując się należytą starannością winna niezwłocznie zawiadomić sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki. Tego zaś w sprawie nie uczyniono.

Dlatego też, Sąd uznał, że wnioskodawczynie nie uprawdopodobniły braku winy w uchybieniu terminu i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, co też uniemożliwia przywrócenie terminu, które może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a zatem w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.

V. P. i B. N. pismem z dnia 5 czerwca 2018 r. wniosły zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2018 r. zarzucajac naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłasciwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że w sprawie nie została uprawdopodobniona okoliczność braku winy w uchybienu terminu, uzasadniająca przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż postanowieniem z dnia 19 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżących na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Postanowienie to zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt II OZ 1046/18 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2017 r. stwierdzając, że z uwagi na nieskuteczne doręczenie wezwania skierowanego do jednej ze skarżących nie rozpoczął biegu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania nadesłania jej odpisów.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie terminu może nastąpić wówczas gdy strona nie dokonała w terminie czynności procesowej. Skoro w niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie rozpoczął biegu, to wniosek o jego przywrócenie nie mógł być uwzględniony. W rezultacie samo rozstrzygnięcie o jego oddaleniu okazało się poprawne, co skutkowało niezasadnością zażalenia.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a