Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 10/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A w J. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić Stowarzyszeniu A w J. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia 16 lutego 2022 r., Stowarzyszenie A w J. (zwane dalej także "stroną skarżącą") - reprezentowane przez Prezesa Stowarzyszenia, wniosło skargę na bezczynność Wójta Gminy R. (zwanego dalej także: "organem"), dotyczącą nierozpatrzenia wniosku z dnia 5 lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Strona skarżąca zażądała zobowiązania organu do rozpoznania ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a także stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zażądała także przyznania jej od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – zwanej dalej: "P.p.s.a." oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wraz ze skargą, strona skarżąca uiściła wymagany w sprawie wpis od tego pisma procesowego w wysokości 100 zł, co potwierdza wyciąg bankowy znajdujący się w aktach sprawy (por. k-18 akt).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o:

1) umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na jego bezprzedmiotowość, albowiem strona skarżąca otrzymała w dniu 21 lutego 2022 r. żądane informacje stanowiące przedmiot wniosku o dostęp do informacji publicznej,

2) oddalenie wniosku strony skarżącej o przyznanie na jej rzecz od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a.,

3) nieobciążanie organu kosztami postępowania.

Pismem procesowym z dnia 8 marca 2022 r., działająca w imieniu strony skarżącej - Prezes Stowarzyszenia A w J. A. L., na podstawie art. 60 P.p.s.a. cofnęła wniesioną w sprawie skargę, wobec udostępnienia przez organ informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z dnia 5 lutego 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, albowiem analiza akt nie daje podstaw do oceny, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi oraz uznając wolę strony skarżącej jako dysponenta skargi co do jej cofnięcia, Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie.

Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie co orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Orzeczenie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia uzasadnia z kolei art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Jednocześnie, skoro strona skarżąca skutecznie cofnęła wniesioną skargę, brak było podstaw do rozpoznania dalszych wniosków zawartych w petitum skargi.