Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2200/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

]Sygn. akt IV SA/Wa 2200/06 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2003 r. nr (...) w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącej M. T. kwotę 10 zł (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez M. T. decyzją z dnia (...) lutego 2003 r. nr (...) Wojewoda (...) utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia (...) maja 2002 r. nr (...) odmawiającą dokonania zmiany w ewidencji gruntów - dla działek nr (...), (...) i (...), położonych w W., zapisanych w poz. nr (...) obrębu (...) zapisów -polegającej na wprowadzeniu zapisu "Bp" w miejsce "Ls-V".

Stan sprawy jest następujący.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...) Burmistrz Gminy W. orzekł o zatwierdzeniu wyników kontroli gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. in. w obrębie (...), położonym na terenie ówczesnej Gminy W., o utracie aktualności dotychczasowej klasyfikacji gruntów, zatwierdzonej decyzją b. Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. z dnia (...) listopada 1976 r. nr (...) oraz o wprowadzeniu wyników tej kontroli do dokumentów ewidencji gruntów obrębów, których dotyczyła decyzja.

W uzasadnieniu powyższej decyzji podano, że konieczność przeprowadzenia kontroli gleboznawczej klasyfikacji gruntów wynikła w związku z opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także z licznymi zmianami w sposobie użytkowania gruntów.

M. T. odwołała się od decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...), a następnie - po pouczeniu przez (...) Urząd Wojewódzki, że powyższa decyzja jest ostateczna, odwołanie od niej nie przysługuje i istnieje możliwość wystąpienia o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. - złożyła wniosek o wznowienie postępowania i przywrócenie na w / w działkach dotychczasowego zapisu "Bp".

Decyzją z dnia (...) maja 2002 r. nr (...) Burmistrz Gminy W. odmówił dokonania zmiany w ewidencji gruntów dotyczącej przedmiotowych działek nr (...), (...) i (...), zapisanych w poz. nr (...) obrębu (...) zapisów, a polegającej na wprowadzeniu zapisu "Bp" w miejsce "Ls-V".

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji podniósł, że z opracowania związanego z kontrolą gleboznawczej klasyfikacji gruntów powstał operat gleboznawczej klasyfikacji gruntów, w którym stwierdzono na działkach

IV SA/Wa 2200/06

istnienie lasu, co znalazło wyraz w mapie klasyfikacyjnej. Decyzja Burmistrza Gminy W. z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...) nie została zaskarżona, toteż w dniu 19 lipca 2000 r. stała się ostateczna, a następnie została wykonana poprzez wniesienie jej wyników do ewidencji gruntów i budynków. W istniejącym więc stanie faktycznym i prawnym żądanie M. T. nie ma podstaw prawnych.

M. T. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Podniosła, że nie posiada indywidualnej decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...), a otrzymała jedynie wypis z ewidencji gruntów z uwidocznionymi zmianami wynikającymi z powyższej decyzji. Odwołująca się wskazała, iż na dzień 20 czerwca 2000 r. brak było podstaw prawnych do zmiany rodzaju użytku gruntu przy okazji przeprowadzania kontroli gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Zaznaczyła, że teren przedmiotowych działek zgodnie z obowiązującym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego W. znajduje się na obszarze MUL-38 przeznaczonym pod budownictwo z zachowaniem zieleni leśnej, a więc nieprzewidzianym pod zalesienie.

Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) lutego 2003 r. nr (...) utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia (...) maja 2002 r. nr (...).

W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji podniósł, że w 1976 r. dokonano gleboznawczej klasyfikacji gruntów i wydano w tym przedmiocie decyzję z dnia (...) listopada 1976 r. Podczas klasyfikacji przedmiotowego gruntu w 1976 r. określono go jako las, a dokonana zaskarżoną decyzją zmiana stanowiła konsekwencję decyzji z 1976 r. Wojewoda (...) zaznaczył ponadto, iż o charakterze działki decydują zapisy planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązujący natomiast Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego W. określa przedmiotowe działki jako położone na obszarze MUL-38 o funkcji mieszkaniowo-usługowej z zielenią leśną, co nie stanowi podstawy do zmiany użytku Ls-V na Bp.

W skardze na decyzję Wojewody M. z dnia z dnia (...) lutego 2003 r. M. T. podtrzymała argumenty zawarte w odwołaniu. Podniosła, że organ nie odniósł się do jej zarzutów zawartych w odwołaniu, a dotyczących naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...).

IV SA/Wa 2200/06

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Rozpatrując pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził naruszenie prawa.

Zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm.) w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia (...) maja 2002 r., działającego jako organ administracji geodezyjnej pierwszej instancji, zostało więc przez stronę prawidłowo skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...), rozpoznane jednak zostało przez samego Wojewodę (...).

Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działa w imieniu wojewody. Nie oznacza to jednak, że w każdej sprawie wojewoda może w sposób dowolny przejąć funkcje przekazane ustawą inspektorowi. Delegacja ustawowa zawarta w art. 7b ust. 2 w / w ustawy wyznacza wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako organ drugiej instancji w rozumieniu k. p. a. i nie ma możliwości, aby przeznaczone mu funkcje zamiennie i bez żadnych upoważnień sprawował wojewoda. Wykonanie przez wojewodę funkcji organu wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej stanowi więc naruszenie przepisów o właściwości rzeczowej.

IV SA/Wa 2200/06

Zgodnie z art. 19 k. p. a. organy administracji publicznej z urzędu przestrzegają swojej właściwości rzeczowej. W sprawie niniejszej wydanie decyzji przez Wojewodę (...) nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości rzeczowej tj. z naruszeniem art. 19 i art. 20 k. p. a. oraz art. 7b ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, co stanowi przyczynę nieważności zaskarżonej decyzji, wymienioną wart. 156 § 1 p. 1 k. p. a.

Zważywszy powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w / w ustawy.