Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 811/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Dnia 24 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Izabela Paluszyńska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2021 roku sprawy ze skargi K. J. na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2021r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o grant w ramach projektu grantowego [...] Tarcza Antykryzysowa oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest nieuwzględnienie protestu od negatywnej oceny formalno- merytorycznej wniosku o udzielenie grantu.

W dniu [...] sierpnia 2020 r. K. J. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą K. (zwana dalej skarżącą lub wnioskodawcą) złożyła wniosek o udzielenie grantu w ramach projektu "[...] Tarcza Antykryzysowa" nr [...] realizowanego przez [...] Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (zwanej dalej [...]ARP) w ramach Osi Priorytetowej 1 Innowacyjna i Konkurencyjna Gospodarka, Działanie 1.5 Wzmocnienie konkurencyjności Przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.5.2 Wzmocnienie konkurencyjności kluczowych obszarów gospodarki regionu w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 - 2020. Celem projektu było wsparcie wielkopolskich mikro i małych przedsiębiorstw borykających się z trudnościami finansowymi, które zaistniały wskutek pandemii covid -19 oraz tych, których sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w związku z epidemią. Jako kod PKD wiodący z dokumentu rejestrowego przedsiębiorcy skarżąca we wniosku wskazała na 79.11 A ("działalność agentów turystycznych" alokacja dla typu A projektu).

W dniu [...] września 2020 roku, już po złożeniu wniosku o grant, skarżąca złożyła wnioski do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG) o:

- zmianę stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej z miejscowości Ł. na P., z datą obowiązywania zmiany od [...] listopada 2019 r.

- dodanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej jako P., z datą obowiązywania zmiany od [...] listopada 2019 r.

- wznowienia działalności gospodarczej (z datą obowiązywania od [...] listopada 2019 r.), zawieszenia działalności gospodarczej (z datą od [...] kwietnia 2020 r.), wznowienia działalności (od [...] sierpnia 2020 r.)

- zmianę "przeważającego" PKD od [...] listopada 2019 roku z [...] na [...] ("pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji, gdzie indziej niesklasyfikowana" alokacja dla typu B projektu), a od [...] sierpnia 2020 roku. z [...] na [...] ("działalność agentów turystycznych" alokacja dla typu A projektu)

- zmiany w innych kodach PKD.

W dniu [...] grudnia 2020 r. [...]ARP wezwał skarżącą do udzielenia wyjaśnień pouczając o treści § 11 ust. 8 Regulaminu udzielania grantów w ramach projektu grantowego "W. Tarcza Antykryzysowa" realizowanego przez W. Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 1 Innowacyjna i Konkurencyjna Gospodarka, Działanie 1.5 Wzmocnienie konkurencyjności Przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.5.2. Wzmocnienie konkurencyjności kluczowych obszarów gospodarki regionu. Projekt nr [...] (zwanego dalej Regulaminem). W piśmie z [...] stycznia 2021 r. skarżąca odpowiedziała na wezwanie załączając m.in. umowę najmu lokalu w P., księgę przychodów i rozchodów oraz faktury. W dniu [...] stycznia 2021 r. ponownie [...]ARP wezwał skarżącą do wyjaśnień, na które odpowiedziała pismem z dnia [...] stycznia 2021 r.

W piśmie z dnia [...] marca 2021 r. [...] [...]ARP poinformowała skarżącą, że w wyniku weryfikacji formalno-merytorycznej dokonanej zgodnie z obowiązującymi kryteriami, wniosek o grant o numerze ID [...] złożony w ramach projektu "[...] Tarcza Antykryzysowa" nie uzyskał pozytywnej oceny. Grantodawca wyjaśnił, że projekt nie spełnił wszystkich obligatoryjnych kryteriów oceny przeprowadzonej zgodnie z zapisami § 11 ust. 1 oraz § 11 ust. 2 Regulaminu, które zostały wyszczególnione w załączniku nr [...] do Regulaminu tj. kryterium "Kwalifikowalność przedsiębiorcy. Weryfikacja podmiotowa". Organ powołał § 6 ust. 1 pkt 2 Regulaminu wskazując, że dopiero z dniem [...] września 2020 r. stałe miejsce prowadzenia działalności zostało zmienione na województwo wielkopolskie, a w dniu złożenia wniosku miejscem prowadzenia działalności była Ł.. Wobec niespełnienia kryterium "Sposób oceny" organ negatywnie ocenił projekt skarżącej. Jednocześnie powołano się na przepis § 11 ust. 2 Regulaminu wskazującego na ocenę formalno-merytoryczną jako ocenę logiczną w systemie zerojedynkowym i powodującego, że niespełnienie któregokolwiek z kryteriów wskazanych w Regulaminie skutkuje negatywną oceną wniosku.

Wobec negatywnej oceny skarżąca w dniu [...] kwietnia 2021 r. wniosła protest wskazując na niezgodność zapisów pomiędzy Regulaminem a Załącznikiem nr [...] w zakresie wymaganych dat posiadania głównego miejsca działalności gospodarczej w województwie wielkopolskim oraz na błędną ocenę terminów (dat) spełniania w/w elementu wniosku. W ocenie skarżącej w dniu oceny wniosku wypis z CEIDG wskazywał na posiadanie "stałego miejsca prowadzenia działalności" w woj. wielkopolskim zarówno na [...] grudnia 2019 r. jak i na dzień składania wniosku tj. [...] sierpnia 2020 r., na co wskazują dowody tj. faktury, zapisy księgi przychodów i rozchodów, umowa najmu. W proteście skarżąca podniosła również, że organ błędnie ocenił element związany z miejscem prowadzenia działalności, gdyż zarówno zapisy Regulaminu jak i zał. nr [...] wymagały posiadania "głównego miejsca prowadzenia działalności" w woj. wielkopolskim, natomiast grantodawca weryfikował inny element tj. posiadanie "stałego miejsca prowadzenia działalności".

Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO (zwana dalej Komisją), po rozpatrzeniu protestu orzekła w dniu [...] kwietnia 2021 r. o jego nieuwzględnieniu. W uzasadnieniu orzeczenia Komisja wskazała, że grantodawca dokonując oceny formalno-merytorycznej projektu wykazał, że grantobiorca nie posiada głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa wielkopolskiego, co zadecydowało o niespełnieniu kryterium posiadania głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa wielkopolskiego lub rozliczania podatków w województwie wielkopolskim. Komisja podkreśliła, że słusznie organ zauważył, iż zarówno na dzień [...] grudnia 2019 r., jak i na dzień [...] sierpnia 2020 r. stałe miejsce prowadzenia działalności znajdowało się w województwie łódzkim. Zatem skarżąca w dniu naboru była nieuprawniona do ubiegania się o grant. Nadto organ wskazał, że [...] Regionalny Program Operacyjny na lata 2014-2020 ([...]RPO) swoim zasięgiem obejmuje teren województwa wielkopolskiego, a zatem jednym z istotnych warunków wsparcia jest to, aby środki pochodzące z tego programu zasiliły dany region.

W skardze wniesionej do tut. Sądu K. J. zaskarżyła w całości wskazane wyżej orzeczenie Komisji wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Komisji i o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła:

- naruszenie § 6 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 11 ust. 36 Regulaminu i załącznika nr [...] Regulaminu poprzez dokonanie błędnej, oceny kryteriów formalno-merytorycznych wniosku, co doprowadziło do nieprawidłowej oceny, że skarżąca posiadała na dzień [...] grudnia 2019 r. główne miejsce prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego, pomimo że z załączonych do wniosku dokumentów i oświadczeń wynika, że na dzień [...] grudnia 2019 r. posiadała główne miejsce prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego oraz oceny kryterium nieprzewidzianego w Regulaminie tj. stałego miejsca prowadzenia działalności, co narusza zasadę przejrzystości;

- naruszenie art. 15 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia [...] marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (dalej zwana ustawą o CEIDG) poprzez błędną wykładnię i uznanie, że brak dokonania zmiany wpisu w zakresie stałego miejsca prowadzenia działalności przed dniem złożenia wniosku [...] sierpnia 2020 r., doprowadziło do oceny, że skarżąca nie posiadała głównego miejsca prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego, co doprowadziło do nieprawidłowego wniosku, że zmiana wpisu CEIDG nie odniosła skutku prawnego, co miało bezpośredni wpływ na negatywną ocenę wniosku i protestu;

- naruszenie art. 16 ust. 1 ustawy o CEIDG poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że informacje ujawnione we wpisie CEIDG w dniu [...] grudnia 2019 r. odpowiadają rzeczywistemu, głównemu miejscu prowadzenia działalności gospodarczej na dzień [...] grudnia 2019 r., a także na dzień złożenia wniosku tj. [...] sierpnia 2020 r., podczas gdy informacje ujawnione we wpisie są objęte domniemaniem, które zostało obalone przez skarżącą i wykazane zostało, że posiadała główne miejsce prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego, co potwierdza aktualny wpis CEIDG, a co miało bezpośredni wpływ na negatywną ocenę wniosku i protestu.

Nadto skarżąca podniosła zarzuty proceduralne wskazując na naruszenie § 11 ust. 3 Regulaminu w zw. z § 1 ust. 3 Regulaminu i art. 125 ust. 3 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) poprzez przekroczenie terminu do rozpoznania wniosku o niemal 5,5 miesiąca, pomimo braku zaistnienia uzasadnionego przypadku do przedłużenia terminu rozpoznania wniosku, co uniemożliwiło zrealizowanie celu projektu tj. wsparcia przedsiębiorcy w celu utrzymania działalności gospodarczej w okresie do 3 miesięcy kalendarzowych od miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o udzielenie grantu.

Zarzucono także naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy w zw. z art. 125 ust. 3 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1303/2013 Parlamentu Europejskiego i Radu (UE) w zw. z art. 20 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 32 Konstytucji RP poprzez przygotowanie niejasnej, niespójnej i nieprzejrzystej dokumentacji projektu i przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę proporcjonalności i równości.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa pełniący rolę Instytucji Zarządzającej [...]RPO na lata 2014-2020 wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takim szczególnym przepisem jest art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2020.818 t.j. zwanej dalej ustawą) zgodnie z którym w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego.

Powołana ustawa określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1). Zgodnie z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 35 ust. 2 ustawy w ramach programów operacyjnych mogą być realizowane projekty grantowe, których beneficjent udziela grantów na realizację zadań służących osiągnięciu celu danego projektu przez grantobiorców.

Przedmiotem kontroli jest orzeczenie Komisji z dnia [...] kwietnia 2021 r. nieuwzględniające protestu skarżącej, która ubiegała się o grant w ramach projektu realizowanego przez [...] Regionalny Program Operacyjny na lata 2014-2020 na podstawie zawartej z IZ WRPO umowy o dofinansowanie projektu. Nabór wniosków prowadzony był w oparciu o: Komunikat Komisji Europejskiej — Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii covid-19 oraz rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie udzielania pomocy w formie dotacji lub pomocy zwrotnej w ramach programów operacyjnych na lata 2014-2020 w celu wspierania polskiej gospodarki w związku z wystąpieniem covid-19. W ramach w/w umowy i na zasadach w niej określonych miał zostać zrealizowany projekt "[...] Tarcza Antykryzysowa". Zgodnie z postanowieniami umowy beneficjent zobowiązany był m.in. do dokonania wyboru grantobiorców w sposób przejrzysty i w oparciu o kryteria i procedury zatwierdzone przez IZ [...]RPO 2014+.

Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia Sąd nie był uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, lecz do kontroli sporządzonej oceny zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, w kontekście przestrzegania kryteriów takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu widzenia kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych zwanej dalej CBOSA). W szczególności Sąd badał czy reguły i kryteria wyboru projektu były jasne, jednoznaczne, czy określały w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Sąd oceniał także rzetelność wyboru projektów, które należy rozumieć jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami (por. wyroki NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17 oraz z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1597/17). W sprawach, w których przedmiotem jest ocena projektu, dokonywana w oparciu o przepisy ustawy, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego wzorzec kontroli stanowią również postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2018 r. II GSK 4351/17, LEX nr 2478775, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2017 r., II GSK 1517/17, LEX nr 2332806). Zakres sądowej kontroli ograniczał się zatem do zbadania czy nie doszło do pominięcia określonych treści lub czy nie dokonano jej w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium, przy czym kryteria oceny zostały wskazane w dokumentacji konkursowej.

Kryteria formalno – merytoryczne nałożone na skarżącą jako wnioskodawcę ubiegającą się o grant zostały określone w dokumentacji konkursowej – Regulaminie oraz w jego załącznikach stanowiących jego integralną część. W załączniku nr [...] do Regulaminu wskazano kryteria wyboru wniosków o grant w ramach projektu. Jednym z nich było kryterium podmiotowe tj. "Kwalifikowalność przedsiębiorcy. Weryfikacja podmiotowa". Obowiązkiem organu, przy ocenie formalno-merytorycznej wniosku, było zatem ustalenie czy główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę znajduje się na terenie województwa wielkopolskiego i czy znajduje to poparcie w dokumentach rejestrowych tj. wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) lub deklaracji PIT za 2019 rok. Na wnioskodawcy natomiast ciążył obowiązek wykazania, że spełnia warunki kryterium, a ich weryfikacja powinna być możliwa w oparciu o dokumenty rejestrowe.

Sąd uznał za prawidłową ocenę dokonaną przez organ na podstawie zapisów wniosku oraz dokumentów rejestrowych, że skarżąca nie spełniła obligatoryjnego kryterium podmiotowego wskazanego w pkt g) załączniku nr [...] do Regulaminu, który jasno wskazuje, że przedsiębiorca będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą powinien posiadać główne miejsce prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego, co powinno znaleźć potwierdzenie w dokumentach rejestrowych. Treść załącznika nr [...] do Regulaminu została uszczegółowiona przepisem § 6 ust. 1 pkt 2 Regulaminu zgodnie z którym grantobiorcą może być przedsiębiorstwo, w tym osoby samozatrudnione, które m.in. na dzień [...] grudnia 2019 r. oraz na dzień złożenia wniosku o grant tj. w niniejszej sprawie na dzień [...] sierpnia 2020 r. posiada w przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą główne miejsce prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego lub w przypadku braku siedziby w dokumentach rejestrowych rozlicza podatki w województwie wielkopolskim, co znajduje potwierdzenie w dokumentach rejestrowych grantobiorcy (wpis do Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej) lub deklaracji podatkowej za 2019 rok.

W oparciu o powyższe zapisy dokumentacji projektowej oraz zgodnie z zasadami wskazanymi w przepisie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy organ dokonał prawidłowej analizy wpisu w rejestrze CEIDG i słusznie stwierdził, iż na dzień [...] grudnia 2019 r. oraz na dzień złożenia wniosku o grant, tj. [...] sierpnia 2020 r. stałe miejsce prowadzenia działalności znajdowało się poza województwem wielkopolskim (woj. łódzkie). Jednocześnie skarżąca zarzuciła organowi, że w zaskarżonym orzeczeniu użyto pojęcia "stałe miejsce prowadzenia działalności", gdy tymczasem w dokumentacji projektowej posłużono się pojęciem "głównego miejsca prowadzenia działalności", co zdaniem skarżącej miało wpływ na negatywną ocenę projektu. Z zarzutem tym nie sposób się zgodzić. Słusznie organ argumentował, iż weryfikacja spełnienia warunku miejsca prowadzenia działalności gospodarczej odbywa się na podstawie danych zawartych w CEIDG w rubryce "stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej". Skoro zatem wsparcie udzielane jest jedynie terytorialnie to warunkiem jego udzielenia było to, aby jako miejsce prowadzenia działalności przedsiębiorca podał stałe miejsce wykonywania działalności. Według słownika języka polskiego synonimami pojęcia "główne" są takie pojęcia jak "centralne, newralgiczne, pierwszoplanowe, priorytetowe, przewodnie, czołowe, decydujące, przewodzące, najistotniejsze, nadrzędne". Pojęcie "główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" jest zatem pojęciem jasnym i czytelnym dla przeciętnego odbiorcy i należy je rozumieć również jako "stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej". Tymczasem z zapisów CEIDG zważywszy na daty wskazane w Regulaminie wynika, że skarżąca główną działalność gospodarczą prowadziła w [...], a jedynie dodatkowa działalność była prowadzona w P.. Jednocześnie z zapisów CEIDG wynikało, że od [...] marca 2018 r. wykonywanie działalności gospodarczej przez Grantobiorcę zarówno w ramach kodu [...] jak i kodu [...] było zawieszone. Następnie w dniu [...] września 2020 r. skarżąca dokonała licznych zmian w CEIDG ze wsteczną datą ich obowiązywania od [...] listopada 2019 r. tj. zmiana stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej na P., dodanie kodu [...] oraz odwieszenie działalności z datą obowiązywania od [...] listopada 2019 r., zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej z datą obowiązywania od [...] kwietnia 2020 r. oraz wskazała na kod [...] jako działalność przeważającą z datą obowiązywania od [...] sierpnia 2020 r. Następnie skarżąca ponownie dokonała zmian w CEIDG z datą obowiązywania wstecz tj. [...] października 2020 r. podając jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej województwo łódzkie. Organ zatem zwrócił uwagę, że skarżąca dokonywała w 2020 r. licznych zmian w danych rejestrowych podejrzewając, że jej intencją było skorzystanie ze wsparcia na łagodzenie skutków covid-19 z różnych źródeł, a informacje zawarte w dokumentach rejestrowych dotyczące prowadzonej działalności były aktualizowane zgodnie z chwilową potrzebą grantobiorcy, nie odzwierciedlając stanu faktycznego. W szczególności organ zauważył, że w okresie od [...] października 2020 r. istniała możliwość złożenia wniosku o wsparcie na kapitał obrotowy w projekcie realizowanym w województwie łódzkim i że skarżąca złożyła taki wniosek wraz z oświadczeniem, że prowadzi działalność gospodarczą w województwie łódzkim, który to wniosek został odrzucony za niespełnienie kryteriów. Tymczasem w dniu [...] sierpnia 2020 r. skarżąca złożyła wniosek o grant w województwie wielkopolskim, mając wówczas zawieszoną działalność gospodarczą w zakresie kodu [...], po czym dokonała zmian mających potwierdzić, że główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajduje się w P., a przeważająca działalność prowadzona jest w ramach kodu [...] Istotne jest przy tym to, że w momencie składania wniosku oraz na dzień [...] grudnia 2019 r. stała działalność gospodarcza skarżącej nie była prowadzona na terenie województwa wielkopolskiego, gdyż zarówno w dniu [...] grudnia 2019 r. jak i w dniu [...] sierpnia 2020 r. jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w CEIDG widniała Ł., województwo łódzkie. Nadto zeznania podatkowe i deklaracje ZUS składane były w urzędach w Łodzi. Organ uznał, że skoro przed dniem złożenia wniosku tj. przed [...] sierpnia 2020 r. skarżąca nie złożyła wniosku o zmianę miejsca prowadzenia działalności w CEIDG i na ten dzień w rejestrze widniało, że prowadzi działalność w Łodzi to słusznie organ wywnioskował, że nie posiadała na wskazany moment głównego miejsca prowadzenia działalności na terenie województwa wielkopolskiego. Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie sposób przyjąć, by w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przez organ art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CEIDG, zgodnie z którym przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o zmianę wpisu w CEIDG w terminie 7 dni od zmiany danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem danych w zakresie numeru PESEL, pkt 2, pkt 5-8, albo niezwłocznie, nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu zmiany danych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 18 i 19. Z powyższego przepisu wyraźnie wynika, że skarżąca, skoro - jak twierdziła - na dzień [...] grudnia 2019 r. oraz na dzień złożenia wniosku o grant, tj. [...] sierpnia 2020 r. prowadziła działalność gospodarczą w P., powinna była w terminie 7 dni od zmiany danych złożyć wniosek o zmianę wpisu, czego nie uczyniła.

Nadto skarżąca zarzuciła, że doszło do naruszenia przepisu art. 16 ust. 1 zd. 1 ustawy o CEIDG zgodnie z którym domniemywa się, że dane wpisane do CEIDG są prawdziwe, które to domniemanie zdaniem skarżącej zostało obalone i że wykazała ona, iż posiadała główne miejsce prowadzenia działalności w P.. W ocenie skarżącej organ nie miał zatem możliwości zakwestionowania wpisu dokonanego w CEIDG i faktów z niego wynikających. Zasada domniemania prawdziwości danych wpisanych do Rejestru stanowi przejaw realizacji zasady jego jawności i oznacza, że dane wpisane do CEIDG są prawdziwe, czyli odpowiadają stanowi faktycznemu. W związku z tym, że dane wpisane do Rejestru są zgodne z wnioskiem przedsiębiorcy, odpowiedzialność za brak prawdziwości tych danych ponosi przedsiębiorca, jeśli nie wystąpił z wnioskiem o ich uzupełnienie lub zmianę (zob. wyrok NSA z 19.04.2018 r., I GSK 240/18, LEX nr 2522119; wyrok WSA w Warszawie z 26.04.2018 r., V SA/Wa 2180/17, LEX nr 2531941; wyrok WSA w Lublinie z 8.02.2018 r., III SA/Lu 318/17, LEX nr 2465785). Przy czym przepis art. 16 ust. 1 zd. 2 ustawy przewiduje, że to osoba fizyczna wpisana do CEIDG ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną niezgłoszeniem danych podlegających obowiązkowi wpisu do CEIDG w ustawowym terminie albo niezgłoszeniem zmian danych objętych wpisem, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą osoba wpisana do CEIDG nie ponosi odpowiedzialności. Z powyższego wynika, że to na skarżącej jako przedsiębiorcy spoczywał obowiązek, aby dane zawarte w CEIDG były aktualne i zgodne ze stanem faktycznym. Skarżąca nie powinna była przerzucać odpowiedzialności za swoje zaniechanie w uaktualnieniu w terminie 7 dniowym danych adresowych w rejestrze na organ oceniający i wymagać od niego interpretacji wniosku zgodnie z jej zamiarem i to w sposób niezgodny z zapisami dokumentacji naboru. To wnioskodawca jest odpowiedzialny za aktualizację informacji zawartych w rejestrach i powinien zwrócić uwagę na to, żeby były aktualne i zgodne ze stanem faktycznym. Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin, odnoszą się wyłącznie do relacji między właściwą instytucją a podmiotem zainteresowanym otrzymaniem pomocy z programu operacyjnego, a wnioskodawcy składający aplikację do programu operacyjnego wyrażają zgodę na poddanie się wymaganiom danego programu i muszą stosować się do zasad przewidzianych w ramach ogłoszonych konkursów wyboru projektów do dofinansowania.

Sąd uznał również za nieuzasadnione zarzuty skarżącej o charakterze proceduralnym dotyczące naruszenia § 11 ust.3 Regulaminu tj. dwukrotne żądanie od Grantobiorcy wyjaśnień, które znacznie wykraczały poza zapisy Regulaminu i odroczenie oceny wniosku o około 3 miesiące w związku z wezwaniem do złożenia dodatkowych wyjaśnień/uzupełnień, które w ocenie skarżącej nie dotyczyły wniosku. Zgodnie z § 11 ust.3 Regulaminu ocena wniosków o grant dokonywana jest przez Grantodawcę według kolejności złożenia wniosków w generatorze wniosków w terminie do 30 dni od dnia złożenia w wersji papierowej dokumentacji aplikacyjnej z możliwością wydłużenia tego terminu w uzasadnionych przypadkach. Jednocześnie w załączniku nr [...] do Regulaminu wskazano, że ocena tego kryterium może skutkować wezwaniem do uzupełnienia/poprawienia projektu w części dotyczącej spełnienia kryterium, a brak jego spełnienia skutkuje negatywną oceną projektu. Z treści § 11 ust. 7 Regulaminu wynika, że w przypadku stwierdzenia braków bądź uchybień we wniosku grantodawca wzywa grantobiorcę do ich uzupełnienia. W celu wyjaśnienia wątpliwości, zgodnie z zasadą rzetelności wyboru projektów, tak aby projekt był zgodny z celem jakim było udzielenie wsparcia przedsiębiorcom z województwa wielkopolskiego, w oparciu o § 11 ust. 7 Regulaminu, organ wzywał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez wyjaśnienie m.in. kwestii licznych zmian, których dokonywała w CEIDG dopiero po złożeniu wniosku o udzielenie grantu. W szczególności wątpliwości organu budziła zasadność skorzystania ze wsparcia skierowanego dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie [...], skoro do [...] października 2019 r. i od [...] października 2020 r. skarżąca prowadziła działalność w województwie łódzkim. Wątpliwości organu budziło również to, że spadek obrotów i zapotrzebowanie na kapitał w wyniku tego spadku związany jest z działalnością prowadzoną w oparciu o kod PKD wskazany we wniosku tj. [...] – działalność agentów turystycznych, która była prowadzona dopiero od [...] sierpnia 2020 r., gdy wcześniej od [...] listopada 2019 r. do [...] marca 2020 r. prowadzona była działalność o kodzie 79.90 C tj. pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji, gdzie indziej niesklasyfikowana. Organ zauważył, że spadek obrotów przedsiębiorcy nastąpił w marcu 2020 r. w stosunku do lutego 2020 r., a zatem słusznie organ uznał, że nie można uznać, iż spadek ten nastąpił w związku z wnioskowaną działalnością. Organowi zależało na tym, aby mieć pewność, iż środki pochodzące z [...]RPO trafią do przedsiębiorców z rejonu [...], których sytuacja finansowa uległa pogorszeniu na skutek pandemii covid -19, gdyż celem tego programu jest wzrost innowacyjności i konkurencyjności regionalnych przedsiębiorstw. Pomimo dwukrotnego wezwania skarżąca nie wyjaśniła wątpliwości organu. Organ nie mógł przyjąć stanowiska skarżącej w oparciu o przedłożone przez nią dokumenty finansowe tj. faktury, czy umowa najmu lokalu, które miałyby świadczyć o tym, że w momencie składania wniosku prowadziła ona działalność na terenie województwa wielkopolskiego, gdyż organ dokonywał oceny wniosku na podstawie wszystkich dokumentów, w tym też tych składanych do Urzędu Skarbowego i ZUS w Łodzi a także publicznego rejestru CEIDG, z którego zapisów jednoznacznie wynikało, że projekt skarżącej nie spełnia kryterium podmiotowego wymagalnego Regulaminem. Organ zatem dokonał w sposób rzetelny analizy pełnej treści projektu i zweryfikował wskazane przez skarżącą dane w kontekście kryteriów oceny formalno –merytorycznej wniosku w sposób prawidłowy stosując kryteria wyboru zawarte w Regulaminie i jego załącznikach. Ocena wniosków o dofinansowanie charakteryzuje się daleko posuniętym formalizmem, z czym każdy przystępujący do konkursu powinien się liczyć i ten formalizm zaakceptować. Organ wyjaśnił przy tym, że wydłużenie terminu do rozpoznania wniosku związane było z postępowaniem audytowym, w trakcie którego organ zobowiązany był do zawieszenia działań, które wiązałyby się z koniecznością podejmowania decyzji o przyznaniu, bądź o odmowie udzielenia grantu. Powyższe działanie organu było przy tym zgodnie z §11 ust. 3 Regulaminu przewidującego możliwość wydłużenia terminu oceny wniosku w uzasadnionych przypadkach. Nadto ten zarzut proceduralny pozostawał bez wpływu na negatywny wynik oceny wniosku skarżącej.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy w zw. z art. 125 ust. 3 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1303/2013 Parlamentu Europejskiego i Radu (UE) w zw. z art. 20 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 32 Konstytucji RP, iż organ przygotował niejasną, niespójną i nieprzejrzystą dokumentację projektu i przeprowadził postępowanie w sposób naruszający zasadę proporcjonalności i równości. W szczególności skarżąca zarzuciła, iż zapis § 6 ust. 1 pkt 2 Regulaminu jest niespójny z zapisem pkt g) załącznika nr [...] Regulaminu, gdyż w Regulaminie wskazano konkretne terminy dotyczące miejsca prowadzenia działalności – [...] grudnia 2019 r. oraz dzień złożenia wniosku, natomiast w załączniku nr [...] spełnianie kryterium jest wymagane ogólnie bez zakreślenia terminu, co zdaniem skarżącej narusza zasady spójności, jasności i przejrzystości przewidziane w § 11 ust. 36 Regulaminu. Zarzut ten w ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia. Organ w dokumentacji konkursowej tj. w Regulaminie i jego załącznikach w sposób wyraźny wskazał do jakich przedsiębiorców zostało skierowane wsparcie. Regulamin, jednoznacznie wskazuje zakres i sposób weryfikacji warunków konkursu poprzez wskazanie konkretnych dat, w których osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, ubiegająca się o grant, powinna posiadać główne miejsce prowadzenia działalności. Przede wszystkim kryteria wyboru wniosku o grant zawarte w Regulaminie i załączniku do Regulaminu należy czytać jednocześnie i w sposób kompleksowy, gdyż załącznik do Regulaminu jest jego integralną częścią. Przy czym wskazać należy, że intencją grantodawcy było to, aby wsparcie przyznać dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą zarówno na dzień [...] grudnia 2019 r. oraz na dzień złożenia wniosku we wskazanym regionie tj. w województwie wielkopolskim. Zapisy zatem Regulaminu zostały sformułowane w taki sposób, aby dokonać skutecznej weryfikacji podmiotów, które mogły z niego skorzystać. Jak trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę spełnienie kryterium podmiotowego przez przedsiębiorcę ubiegającego się o grant miało charakter zerojedynkowy, a jego niespełnienie uniemożliwiało otrzymanie dofinansowania. Określony krąg wnioskodawców został określony zatem, wbrew twierdzeniom skarżącej, według jasnych, przejrzystych reguł.

Sumując zatem dokonana ocena projektu w oparciu o przepis art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy jest zgodna z ww. zasadami postępowania, została dokonana w sposób nienaruszający prawa w oparciu o jasno ustalone kryteria w Regulaminie konkursu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Wobec aktualnej sytuacji epidemicznej zaistniały wskazane w tym przepisie podstawy do rozpoznania niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym, o czym strony zostały uprzedzone celem umożliwienia zajęcia ewentualnych dalszych stanowisk w sprawie i nie wniosły zastrzeżeń.