Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 911/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2022-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2021 r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz G. G. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 911/21

UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z [...] września 2021 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania G. G. od decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] lipca 2021 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część gospodarczą, na działce nr ewid.[...], w obrębie 0024 w K. przy ul. [...] A, na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor K. O., złożył wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego o część gospodarczą wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną na działce nr ewid.[...] w K.. Organ I instancji pismem z 25 czerwca 2021 r., zawiadomił strony o wszczęciu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a następnie wydał powyższą decyzję. Od decyzji tej odwołanie wniosła G. G., która posiadała przymiot strony w sprawie jako właściciel działki nr [...], która to działka znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji.

Rozpatrując powyższe odwołanie Wojewoda podał, że przedmiotem projektu budowlanego jest rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część gospodarczą na działce nr [...], która jest nieruchomością zabudowaną budynkiem mieszkalnym podlegającym rozbudowie oraz dwoma budynkami magazynowymi, z czego budynek mieszkalny i 1 budynek magazynowy usytuowane są ścianami zachodnimi w granicy z działką nr [...]. Z projektu zagospodarowania terenu zatytułowanego "Zagospodarowanie", który sporządzono na kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, opisanej jako mapa do celów projektowych, wykonanej 26 sierpnia 2020 r. przez geodetę uprawnionego, zgodnej z treścią materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Prezydenta Miasta K. wynika, że projektowana część gospodarcza stanowiąca rozbudowę budynku mieszkalnego usytuowana jest w całości na działce nr [...], przy granicy z działką nr [...]. Zachodnią ścianę zewnętrzną części gospodarczej zaprojektowano jako spełniającą wymagania dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Szerokość działki nr [...] w miejscu inwestycji wynosi 14,40 m (jest mniejsza niż 16 m).

Dalej organ odwoławczy podniósł, że dla terenu, na którym planowana jest inwestycja obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Wietrznia" w K., uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia 28 lipca 2011 r. (Dz. Urz. Województwa nr [...] z 2011 r. poz. 2550), dalej plan Wietrznia. Projektowana inwestycja usytuowana jest na terenie oznaczonym na rysunku miejscowego planu symbolem 2.MN.8, którego przeznaczeniem podstawowym, zgodnie z ustaleniem w § 3 ust. 1 planu, jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Jak ustalono w § 18 ust. 2 planu, w granicach wskazanych terenów, w tym terenu o symbolu 2.MN.8. dopuszcza się: obiekty gospodarcze i garaże na samochody osobowe i dostawcze do 2,5 tony (pkt 1), remont, odbudowę, rozbudowę, przebudowę i nadbudowę istniejącej zabudowy przy utrzymaniu obowiązującego przeznaczenia terenu wraz z przyjętymi zasadami zagospodarowania terenu i kształtowania zabudowy jak dla obiektów noworealizowanych (pkt 4).

W § 18 ust. 3 pkt 6 planu ustalono, że dopuszcza się lokalizację w granicy działki budynków gospodarczych i garażowych w granicach terenów 2.MN.2, 2.MN.3 i 2.MN.7 - w miejscach oznaczonych na rysunku planu nr 1.

Organ zauważył, że w § 18 ust. 3 pkt 6 nie wskazano symbolu 2.MN.8, co oznacza, że na tym terenie (w tym także na terenie analizowanej inwestycji) nie dopuszczono lokalizacji budowy nowych budynków gospodarczych i garażowych w granicy działki. Planowana inwestycja nie będzie budową nowego budynku gospodarczego usytuowanego w granicy działki, a na taką budowę przepisy miejscowego planu nie zezwalają.

W opinii organu odwoławczego lokalizacja analizowanej inwestycji obejmującej rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego o część gospodarczą przy granicy działki, nie narusza wskazanych wyżej ustaleń miejscowego planu, ponieważ istniejący budynek mieszkalny podlegający rozbudowie i przebudowie jest usytuowany przy granicy działki. Usytuowanie rozbudowy przy granicy działki jest także zgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065).

Stosując się do treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego organ II instancji ocenił, że omawiana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu:

1. projektowana linia zabudowy w odległości 28,35 m od linii rozgraniczającej drogi publicznej klasy lokalnej 2.KDL.1 (działka nr 851/12) - spełnia warunek miejscowego planu (nieprzekraczalna linia zabudowy 3,75 m od linii rozgraniczającej drogi publiczne klasy lokalnej 2.KDL.1),

2. projektowany wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 23% i spełnia warunek miejscowego planu (maksymalnie 45 %),

3. projektowany wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0,23 i spełnia warunek miejscowego planu (maksymalnie 0,5),

4. projektowana powierzchnia terenu biologicznie czynnego w granicach terenu inwestycji wynosi 23,58% i spełnia warunek miejscowego planu (minimum 20%),

5. projektowana wysokość części gospodarczej wynosi 3,75 m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku - spełnia warunek planu (do 12 m),

6. po rozbudowie nad częścią gospodarczą zaprojektowano stropodach zielony o kącie nachylenia 1°, co jest zgodne z warunkiem § 8 ust. 6 lit. a miejscowego planu (dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej MN (...) zakaz realizacji obiektów z dachami płaskimi, pulpitowymi, uskokowymi i asymetrycznymi za wyjątkiem stropodachów zielonych i tarasów na dachu),

7. obsługa w zakresie infrastruktury technicznej: zaopatrzenie w wodę, odprowadzenie ścieków, zaopatrzenie w energię elektryczną i odprowadzenie wód opadowych - na dotychczasowych warunkach,

8. obsługa w zakresie komunikacji:

- obsługa komunikacyjna terenu projektowanej inwestycji jest zapewniona z drogi 2.KDL.1 poprzez istniejący zjazd indywidualny - spełnia warunek miejscowego planu,

- na terenie inwestycji znajdują się 2 stanowiska postojowe - co spełnia warunek miejscowego planu (minimalna ilość miejsc parkingowych dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - 1 miejsce parkingowe na jedno mieszkanie).

Inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ani przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

Wypełniając dyspozycje kolejnych punktów art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego organ odwoławczy stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, dotyczących usytuowania inwestycji, zawartych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Planowana inwestycja nie uniemożliwia

naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobył ludzi, wody powierzchniowe nie są odprowadzane na teren sąsiednich działek, teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej. Analizowany projekt budowlany jest kompletny, zawiera informacje, opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty wymagane przepisami szczególnymi, w tym między innymi informację o obszarze oddziaływania i informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane i legitymujących się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Do projektu budowlanego załączono oświadczenie projektantów o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto do wniosku o pozwolenie na budowę załączono oświadczenie projektanta odnoszące się do możliwości podłączenia budynku do istniejącej sieci ciepłowniczej. Wojewoda podkreślił, że inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, co oznacza, że organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Odnosząc się do kwestii lokalizacji istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], organ odwoławczy wskazał, że sprawy związane z rozgraniczeniem nieruchomości wykraczają poza granice tego postępowania. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są upoważnione do kontrolowania przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami. Z projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na podstawie mapy do celów projektowych wynika, że inwestycja usytuowana jest w całości na działce nr [...].

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się stwierdzenia jej nieważności, G. G. stwierdziła, że projekt rozbudowy istniejącego budynku o budynek gospodarczy dotyczy obiektu nowo realizowanego i stąd pozostaje w związku z § 18 ust. 3 pkt 6 planu miejscowego "Wietrznia". Przepis ten wskazuje, jakie budynki i na jakich terenach mogą być zlokalizowane w granicy działki i są to: budynki gospodarcze i garażowe w granicach terenów 2MN2, 2MN3 i 2MN7. Zdaniem skarżącej, sporna inwestycja znajduje się na terenie 2MN8, co wyklucza lokalizację budynków w granicy działki.

Następnie wskazując na art. 12 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy odrębne (zawarte w art. 13, art. 60 i art. 271-273), skarżąca stwierdziła, że według projektu część gospodarcza rozbudowy istniejącego budynku, zwiększa dotychczasowy wymiar budynku usytuowanego w odległości mniejszej niż 3 m wzdłuż granicy sąsiedniej działki budowlanej o całą długość rozbudowy istniejącego budynku o budynek gospodarzy, co wynika wprost z projektu inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie sądowej skarżąca sprecyzowała, że zawarty w skardze zarzut dotyczy § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia o warunkach technicznych, a nie art. 12 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia. Wyjaśniła, że budynek na działce nr [...] jest w istocie budynkiem usługowym z zarejestrowaną działalnością w tej lokalizacji, a nie mieszkalnym. Jej zdaniem w tym budynku nie ma części mieszkalnej. Jest to budynek parterowy i na całym parterze prowadzona jest działalność handlowa. Znajduje się tam hurtownia hydrauliczna. Dobudowany budynek będzie funkcjonalnie związany z tą częścią handlową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, częściowo z przyczyn w niej wskazanych.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 w/w ustawy).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część gospodarczą na działce położonej na terenie objętym regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Wietrznia" w K.. W związku z tym zastosowanie w sprawie miały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2021.2351 t.j. ze zm.), dalej Prawo budowlane oraz przepisy tego planu stanowiącego akt prawa miejscowego będącego źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej na obszarze działania Rady Miasta K., która plan ten uchwaliła (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP).

Zgodnie z art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednak dla terenu objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie wydaje się decyzji o warunkach zabudowy, zaś kwestia warunków zabudowy na takim terenie podlega ocenie organu wydającego pozwolenie na budowę w oparciu o normy ustalone w tym planie. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę bowiem, właściwy organ sprawdza między innymi zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego). Oznacza to, że organ architektoniczno-budowlany jest zobowiązany poddać dokładnej analizie zapisy obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego i ocenić przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany pod kątem jego zgodności z ustaleniami takiego planu.

W okolicznościach niniejszej sprawy rozstrzygającą dla jej wyniku była kwestia zgodności przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego z ustaleniami planu Wietrznia dotyczącymi dopuszczalności lokalizacji budynków w granicy z działką skarżącej oznaczoną numerem 769.

Organ I instancji stwierdził w tym zakresie jedynie, że "zgodnie z § 18 ust. 2 pkt 4 w granicach terenów, o których mowa w ust. 1 mpzp, dopuszcza się remont, odbudowę, rozbudowę, przebudowę i nadbudowę istniejącej zabudowy przy utrzymaniu obowiązującego przeznaczenia terenu wraz z przyjętymi zasadami zagospodarowania terenu i kształtowania zabudowy jak dla obiektów noworealizowanych. Przedmiotem inwestycji jest nadbudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część gospodarczą, co jest zgodne z ustaleniami miejscowego panu zagospodarowania przestrzennego".

Organ II instancji natomiast wyraził pogląd, że przedmiotowa inwestycja nie będzie budową nowego budynku gospodarczego usytuowanego w granicy działki, na którą to budowę przepisy miejscowego planu nie pozwalają, ale będzie rozbudową i przebudową budynku mieszkalnego o część gospodarczą przy granicy działki, co nie narusza ustaleń miejscowego planu, ponieważ istniejący budynek mieszkalny podlegający rozbudowie i przebudowie jest usytuowany przy granicy działki. Ponadto usytuowanie przedmiotowej rozbudowy przy granicy działki jest zgodne z przepisami § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. Wojewoda dostrzegł też przepis § 18 ust. 3 pkt 6 planu Wietrznia stwierdzając jednak, że nie ma on w sprawie zastosowania, ponieważ dotyczy dopuszczalności lokalizacji w granicy działki między innymi budynków gospodarczych, ale tylko w granicach terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 2.MN.2, 2.MN.3 i 2.MN.7, podczas gdy niniejsza sprawa dotyczyła pozwolenia na przebudowę i rozbudowę na działce nr [...] znajdującej się na terenie oznaczonym na planie Wietrznia symbolem 2.MN.8.

Oceniając tak motywowane rozstrzygnięcia zasadniczej dla sprawy kwestii należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie.

Wyrażając pogląd dotyczący dopuszczalności przedmiotowej rozbudowy i przebudowy na podstawie § 18 ust. 2 pkt 4 planu Wietrznia, organ II instancji nie dostrzegł, że przepis ten nie reguluje samodzielnie kwestii możliwości między innymi rozbudowy i przebudowy zabudowy istniejącej w granicy o części, które również mają znaleźć się w granicy działki inwestora, ale odsyła w tym zakresie do zasad zagospodarowania terenu i kształtowania zabudowy jak dla obiektów noworealizowanych (§ 18 ust. 2 pkt 4 in fine). Natomiast wspomniane zasady zagospodarowania terenu i kształtowania zabudowy jak dla obiektów noworealizowanych, znalazły się w przepisie § 18 ust. 3 planu, przy czym o dopuszczalności lokalizacji budynków w granicy działki stanowi § 18 ust. 3 pkt 6 tego planu. Prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów § 18 ust. 1, 2 i 3 planu Wietrznia nakazuje stwierdzić, że będąca przedmiotem niniejszej sprawy rozbudowa

i przebudowa zabudowy istniejącej w granicach terenów, o których mowa w § 18 ust. 1 (tj. między innymi terenów oznaczonych symbolem 2.MN.8), o część gospodarczą, która również ma być zlokalizowana w granicy działki inwestora z sąsiednią działką skarżącej i sprowadza się do budowy połączonego funkcjonalnie z dotychczas istniejącymi kolejnego budynku z własnymi fundamentami określanymi w projekcie jako "poszerzenie fundamentów", z główną konstrukcją w postaci ramy stalowej i z własnym dachem - dopuszczalna jest w granicy działki wtedy, gdy dopuszczalna jest również lokalizacja w granicy obiektów noworealizowanych. I odwrotnie, jeżeli na wspomniany terenie nie jest dopuszczalna lokalizacja w granicy działki nowych obiektów, to nie jest tam również dopuszczalna rozbudowa i przebudowa istniejącej zabudowy. Taka konstatacja oznacza, że rozstrzygnięcie zasadniczej w sprawie wątpliwości dotyczącej dopuszczalności wnioskowanej przez inwestora rozbudowy i przebudowy w granicy jego działki nr [...] z działką skarżącej oznaczoną numerem 769, zależna jest od wykładni § 18 ust. 3 pkt 6 planu Wietrznia. Taka wykładnia nie została jednak przez organy obu instancji w wystarczającym stopniu dokonana, co uniemożliwia Sądowi kontrolę zaskarżonych decyzji w tym zakresie i czyni je wadliwe w stopniu wymagającym ich uchylenia. Jak wyżej wspomniano bowiem, organ w ogóle tej kwestii nie dostrzegł (myląc dodatkowo projektowaną przebudowę z nadbudową), a organ II instancji przy wykładni § 18 ust. 3 pkt 6 planu, poprzestał na stwierdzeniu, że nie ma on w sprawie zastosowania, ponieważ dotyczy dopuszczalności lokalizacji w granicy działki między innymi budynków gospodarczych ale tylko w granicach terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 2.MN.2, 2.MN.3 i 2.MN.7, podczas gdy niniejsza sprawa dotyczyła pozwolenia na przebudowę i rozbudowę na działce nr [...] znajdującej się na terenie oznaczonym na planie Wietrznia symbolem 2.MN.8. Takie stwierdzenie nie jest jednak wystarczające ze względu na konstrukcję i treść przepisu § 18 ust. 3 pkt 6 planu oraz jego niespójność z rysunkiem planu nr 1, do którego ten przepis wprost się odwołuje. Jego brzmienie nie pozwala na jednoznaczną odpowiedź na pytanie, czy rzeczywiście w granicach terenów, o których mowa w § 18 ust. 1, tj. między innymi w granicach terenu oznaczonego symbolem 2.MN.8, na którym znajduje się działka inwestora, nie jest dopuszczalna lokalizacja budynków w granicy działek. Pierwsza norma dająca się wywieść z tego przepisu stanowi bowiem, że "w granicach terenów, o których mowa w ust. 1 dopuszcza się lokalizację budynków w granicy działki", co sugeruje, że w granicach wszystkich terenów oznaczonych symbolami 2.MN.1, 2.MN.4, 2.MN.5, 2.MN.6, 2.MN.7, 2.MN.8, 2.MN.9, 2.MN.2 i 2.MN.3 dopuszcza się lokalizację w granicy działki wszystkich rodzajów budynków, a więc również budynków gospodarczych i garażowych. Natomiast druga norma również zawarta w tym przepisie wskazuje, że "dopuszcza się lokalizację budynków gospodarczych i garażowych w granicach terenów 2.MN.2, 2.MN.3 i 2.MN.7", co można odczytać jako ograniczenie dopuszczalności lokalizacji w granicy działki tylko budynków gospodarczych i garażowych i tylko na terenach oznaczonych trzema symbolami, tj. 2.MN.2, 2.MN.3 i 2.MN.7. Pomiędzy wskazanymi dwoma częściami przepisu § 18 ust. 3 pkt 6 planu nie ma żadnego znaku interpunkcyjnego, czy wyrazu, który pozwalałby odczytać ich wzajemną relację i czynił konstrukcję całego przepisu gramatycznie i stylistycznie poprawną. Ponadto na końcu tego przepisu znajduje się dodatkowe sformułowanie oddzielone myślnikiem, które dodatkowo ogranicza dopuszczalność lokalizacji budynków w granicy działki do miejsc oznaczonych na rysunku planu nr 1. Nie wiadomo jednak, czy to zastrzeżenie odnosi się do obu norm dających się wywieść z § 18 ust. 3 pkt 6 planu, czy tylko do drugiej z nich. Kolejną wątpliwość wywołuje skonfrontowanie tego zastrzeżenia z rysunkiem planu nr 1, do którego się odwołuje. Rysunek ten bowiem (którego analiza, podobnie jak i omawianego zastrzeżenia zostały całkowicie pominięte przez organy obu instancji), istotnie pokazuje miejsca lokalizacji obiektów gospodarczych i garażowych w granicy działki, tak właśnie określone w legendzie załącznika nr [...] do uchwały Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 28 lipca 2011 r., ale miejsca te znajdują się nie tylko na terenach 2.MN.2, 2.MN.3 i 2.MN.7, o których mowa w § 18 ust. 3 pkt 6 planu, ale również na terenach o innych symbolach, w tym również na terenie oznaczonym symbolem 2.MN.8, na którym znajduje się działka inwestora, i to w dodatku między innymi w zachodniej granicy działki inwestora nr [...], w której zamierza on zlokalizować planowaną, przedmiotową rozbudowę i przebudowę. Oznacza to brak spójności części tekstowej z graficzną planu Wietrznia, co określone przez ustawodawcę standardy sporządzania miejscowego planu wykluczają. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm., dalej u.p.z.p.), część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Ponadto, zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587 ze zm.) na projekcie rysunku planu miejscowego stosuje się nazewnictwo i oznaczenia umożliwiające jednoznaczne powiązanie projektu rysunku planu miejscowego z projektem tekstu planu miejscowego. Do projektu rysunku planu miejscowego dołącza się objaśnienia wszystkich użytych oznaczeń. Oznacza to, że załącznik graficzny nie może zawierać ustaleń innych niż treść uchwały.

Rozstrzygnięcie wskazanych wyżej wątpliwości co do kluczowych dla sprawy zapisów planu Wietrznia jest w niniejszej sprawie obowiązkiem organów administracji wynikającym z przywołanego wyżej przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego. Brak pogłębionej analizy zapisów planu Wietrznia oraz niedostrzeżenie wskazanych wyżej szczegółowo wątpliwości co do mających w sprawie zastosowanie przepisów § 18 ust. 1, ust. 2 pkt 4 i ust. 3 pkt 6 tego planu miejscowego w powiązaniu z rysunkiem planu nr 1, uniemożliwia Sądowi rozstrzygnięcie, czy planowana przez K. O. przedmiotowa przebudowa i rozbudowa istotnie jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na tym terenie planu miejscowego. Rolą Sądu administracyjnego nie jest bowiem rozstrzyganie sprawy administracyjnej, a w niniejszej sprawie zasadności wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, ale kontrola legalności rozstrzygnięć podjętych w takiej sprawie przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Wskazane pominięcie przez te organy koniecznej dla sprawy analizy zapisów planu uniemożliwia Sądowi taką kontrolę sposobu rozumowania i argumentacji organów. Kontrola taka jest tym bardziej niemożliwa, że dokonanie wykładni wskazanych wyżej, budzących wątpliwość przepisów planu, może wymagać poczynienia dodatkowych ustaleń faktycznych, względnie zainicjowania stosownych postępowań administracyjnych. Organ zobowiązany do dokonania wykładni przepisów planu miejscowego, ma bowiem możliwość zwrócenia się do odpowiedniego biegłego, czy nawet do autora (autorów) projektu przedmiotowego planu, o wyjaśnienie ujawnionych wątpliwości co do jego treści. W razie natomiast stwierdzenia, że na gruncie obowiązujących zapisów planu nie jest możliwe rozstrzygnięcie, czy objęte wnioskiem inwestora zamierzenie budowlane w części dotyczącej rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część gospodarczą mającą być usytuowaną w granicy z działką skarżącej oznaczoną numerem 769 - jest, czy też nie jest zgodne z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Wietrznia, organ powinien rozważyć potrzebę zainicjowania stosownego postępowania zmierzającego do zmiany, bądź unieważnienia takich wadliwych zapisów planu.

Uwzględniając powyższe rozważania Sąd uznał, że na skutek wadliwej wykładni przepisów prawa materialnego, tj. § 18 ust. 2 pkt 4 i § 18 ust. 3 pkt 6 planu Wietrznia w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego oraz braku wystarczającej wykładni przepisów § 18 ust. 3 pkt 6 tego planu, organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a. polegającego na zaniechaniu poczynienia wystarczających ustaleń co do tego, czy treść norm prawnych, jakie da się wywieść z przepisu § 18 ust. 3 pkt 6 planu Wietrznia pozwala, czy też nie pozwala na planowaną przez inwestora lokalizację przedmiotowej przebudowy i rozbudowy. Wskazane naruszenia prawa powodują równocześnie, że odnoszenie się przez Sąd do pozostałych zarzutów skargi, a także dokonywana z urzędu poza granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.) kontrola zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie – były przedwczesne. Można jedynie dodać, że podnoszona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dopuszczalność planowanej lokalizacji przedmiotowej inwestycji mająca wynikać z treści § 12 rozporządzenia ws. warunków technicznych mogłaby być podstawą takiej lokalizacji dopiero wtedy, gdyby brak było na tym obszarze planu miejscowego, co czyniłoby koniecznym uzyskanie przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a). in fine Prawa budowlanego). Odnośnie natomiast przedstawionego na rozprawie zarzutu innego niż deklarowane mieszkalne jednorodzinne sposobu użytkowania budynku K. O., mającego podlegać rozbudowie i przebudowie, należy wyjaśnić, że przedmiotem sprawy nie była ewentualna zmiana sposobu użytkowania istniejącego obiektu budowlanego, ale pozwolenie na przebudowę i rozbudowę budynku, który w tym miejscu istnieje i może być legalnie użytkowany tak, jak to wynika z dotyczącej go dokumentacji projektowej i zgody budowlanej właściwego organu. W związku z tym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miało znaczenia, czy rzeczywiście inwestor zmienił sposób użytkowania swojego obiektu budowlanego. Jeżeli rzeczywiście doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, skarżąca ma możliwość zgłoszenia tego faktu właściwym w takich sprawach organom nadzoru budowlanego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta K. uwzględni powyższą ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania. W

szczególności oceni, czy przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Wietrznia" w K. dotyczącymi usytuowania projektowanej rozbudowy i przebudowy w granicy z sąsiednią działką należącą do skarżącej.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.