Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1013/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. – staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego D. S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, PINB, w [...], na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118. ze zm.), zw. dalej Prawem budowlanym, wniósł sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zrealizowanego na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości K., gmina [...].

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] listopada 2010 r., PINB na wniosek inwestora – D. S., wszczął postępowanie w sprawie zakończenia budowy ww. budynku. W trakcie postępowania organ ustalił, że budowa ww. budynku była prowadzona na podstawie decyzji znak: [...] z dnia [...] lipca 1994 r. podjętej przez Urząd Rejonowy [...] zatwierdzającej dokumentację projektową budynku mieszkalnego jednorodzinnego i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku oraz decyzji znak: [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r., podjętej przez Zastępcę Kierownika Urzędu działającego z upoważnienia Kierownika Urzędu, przenoszącej uprawnienia z wyżej wymienionej decyzji z dnia [...] lipca 1994 r. w zakresie lokalizacji przedmiotowego budynku. Decyzje te uprawniały do budowy budynku w odległości 4 m od północnej granicy działki, 7,29 m od południowej granicy działki oraz 18 m od osi przyległej drogi gminnej nr [...].

Organ I instancji wskazał, że inwestor roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wykonał z odstępstwem od warunków określonych w wyżej cytowanej decyzji, które polega na zmianie lokalizacji budynku poprzez przybliżenie ścianą z otworami okiennymi do północnej granicy działki z projektowanej odległości 4 m na 3 m oraz w kierunku osi drogi gminnej nr [...] z 18 m na 17 m. Powyższe odstępstwo powoduje zmianę zakresu objętego projektem zagospodarowania działki, co stanowi "odstępstwo istotne", ponieważ wypełnia przesłanki z art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowanego. Dokonanie takiego odstępstwa jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, którego inwestor w niniejszej sprawie nie przedłożył.

Odwołanie od ww. decyzji złożył D. S., wskazując, że zostały zachowane odległości 4 m od granicy północnej działki i 18 m od osi jezdni.

Sygn. akt VII SA/Wa 1013/11

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zw. dalej WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej k.p.a., po rozpoznaniu ww. odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że z materiału zgromadzonego w sprawie, w tym z inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny usytuowany jest ścianą z otworami okiennymi do północnej granicy działki w odległości 3 m oraz w kierunku osi drogi gminnej oznaczonej nr ewid. [...] w odległości 17 m. Ponadto podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 10 grudnia 2010 r. organ powiatowy ustalił, że na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...] gmina [...], inwestor wykonał łazienkę w poziomie parteru w pomieszczeniu oznaczonym w projekcie symbolem 1/3 przeznaczonym na garderobę gospodarczą. PINB w [...] stwierdził również, że od zachodniej strony przedmiotowego budynku zmieniono wymiary rzutu tarasu i balkonu (podpartego na trzech stalowych słupkach). Powołując się na treść art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego, organ II instancji stwierdził, że zmiana dokonana przez inwestora polegająca na zmianie lokalizacji przedmiotowego budynku, wymagała uprzedniego uzyskania decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę. Okoliczność powyższa wymaga wyjaśnienia przed dopuszczeniem obiektu do użytkowania w odpowiednim postępowaniu naprawczym przed organem nadzoru budowlanego, w trybie przepisu art. 51 Prawa budowlanego.

Ponadto w ocenie organu odwoławczego wykonanie łazienki w miejscu przeznaczonym na garderobę gospodarczą nie powoduje zmiany zamierzonego sposobu użytkowania, nie wpływa bowiem na warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika aby inwestor zmienił wymiary rzutu tarasu oraz balkonu.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę skarżącą WINB wskazał, że w jego ocenie inwestor miał wystarczająco dużo czasu do przedłożenia poprawionej inwentaryzacji określającej lokalizację przedmiotowego budynku jednorodzinnego. Zauważył również, że z inwentaryzacji powykonawczej przedmiotowego budynku złożonej wraz z zawiadomieniem o zakończeniu budowy wynika, że przedmiotowy

Sygn. akt VII SA/Wa 1013/11

budynek usytuowany jest w odległości ok. 3 m od północnej granicy działki nr ewid. [...] oraz w odległości 17 m w kierunku osi drogi gminnej nr [...].

W ocenie WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. S., wskazując, że przedmiotową budowę prowadził zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. W ocenie skarżącego fundamenty budynku zostały wykonane z zachowaniem dokonanych odległości, a sporządzona inwentaryzacja geodezyjna zawiera błędy, ponieważ wbrew jej zapisom jego budynek i budynek rodziców na sąsiedniej działce nie znajdują się w jednej linii, których różnica posadowienia w rzeczywistości wynosi 1 m. Ponadto skarżący wskazał, że przeniesienie pozwolenia na budowę odbyło się z naruszeniem prawa. Z tych względów skarżący nie zgodził się z zaskarżoną decyzja i poprzedzającą ja decyzja organu I instancji, które w jego ocenie naruszają interes prawny. W piśmie z dnia [...] października 2011 r. skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu po części z innych przyczyn niż zostało to wskazane w skardze, która jest zasadna. Organy obu instancji naruszyły przepisy procedury administracyjnej przez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, nieodniesienie się do dowodów znajdujących się w aktach sprawy, oraz argumentów podnoszonych przez skarżącego, co skutkowało wadami uzasadnienia decyzji, tj. naruszenie przepisów art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że pomimo nieprzedłużenia przez skarżącego powtórnej inwentaryzacji związanej z zakończeniem budowy, organy miały

3

Sygn. akt VII SA/Wa 1013/11

dostatecznie dużo dowodów na to, by przyjąć, że pierwotna inwentaryzacja nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy w odniesieniu do odległości, szczególnie od północnej granicy działki. Na dokumencie inwentaryzacyjnym ściany tych budynków położone są zaś w jednej linii. Jednakże, już chociażby z pomiarów wykonanych przez organ w czasie oględzin zainwestowanej działki (załącznik graficzny do protokołu oględzin) wynika, że północną ścianę wybudowanego budynku dzieli od przedłużenia północnej ściany istniejącego na działce budynku odległość 90 cm. Również ze zdjęć znajdujących się w aktach sprawy wynika, że ściany tych budynków nie leżą w jednej linii, a nowy budynek jest cofnięty w głąb działki, w stosunku do istniejącego. Skoro zaś stary budynek położony jest w odległości 2,8 m od ogrodzenia (a jak twierdzi skarżący w odległości 3 m północnej granicy działki - ze względu na cofnięcie ogrodzenia w głąb działki), to nie może odpowiadać prawdzie stwierdzenie, że budynek nowo wybudowany jest położony w odległości 3 m od północnej granicy działki. Podobne niewyjaśnione sprzeczności wystąpiły co do odległości od osi drogi, organy przyjęły, że odległość ta wynosi 17 m, gdy z załączonego szkicu - 17,5 m. Te rozbieżne ustalenia stały się powodem złożenia sprzeciwu.

Drugą przyczyną złożenia sprzeciwu, było bowiem niezachowanie odległości 18 m od osi drogi. Zauważyć jednak trzeba, że warunek posadowienia budynku w odległości 18 m od osi drogi gminnej nr [...] wynika z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie zaś z projektu zagospodarowania działki. Podstawą kontroli organu orzekającego w sprawie oceny zgłoszenia o przystąpieniu do użytkowania jest zaś pozwolenie na budowę, w tym projekt zagospodarowania działki i w tym kontekście organ ocenia zgodność wykonanej budowy z przepisami prawa budowlanego i przepisami wykonawczymi.

Zasadnie organy przyjęły natomiast, że zmiany w zakresie aranżacji pomieszczeń wewnątrz budynku, nie stanowią istotnego odstępstwa od projektu, a zatem zmiany te nie mogły stanowić podstawy sprzeciwu. Nie maja też znaczenia podnoszone przez skarżącego okoliczności, że zmieniając w trybie art. 40 Prawa budowlanego pozwolenie, organy - w ramach tamtego postępowania - oceniały prawidłowość lokalizacji budynku, przez stwierdzenie, iż budowa się toczy, gdyż wykonano fundamenty. Stwierdzenie to dowodzi bowiem tylko tego, że budowa się toczy, a nie, że roboty są wykonywane zgodnie z prawem. Również zarzut, iż przeniesienie pozwolenia na budowę nie dotyczyło tyko zmiany podmiotowej, a uwzględniało zmianę numeracji działek po ich podziale, nie mógł być rozstrzygany

4

Sygn. akt VII SA/Wa 1013/11

przez organy w tym postępowaniu, chociaż, jak to podnosił skarżący, argument ten mógł mieć znaczenie dla oceny w postępowaniu objętym sprzeciwem, czy budynek posadowiono zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę. Pamiętać też trzeba, że budynek był projektowany w 1994 r., obecnie obowiązujące przepisy nakładają na inwestora odpowiednie ocieplenie budynku, który położył warstwę styropianu o grubości 190 cm, a również ta okoliczność powinna być wzięta pod uwagę przy ocenie zachowania odległości. W ocenie Sądu konieczność ocieplenia budynku warstwą 10 cm styropianu, nie może być powodem do oceny, iż niezachowano wymaganej przez przepis odległości 4 m ściany z otworami od granicy działki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, należało uchylić zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję, gdyż wymienione uchybienia procesowe w istotny sposób wpłynęły na rozstrzygnięcie sprawy, a ponowne postępowanie winno uwzględniać powyższe rozważania.

W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 ww. ustawy. Koszty zasądzono na podstawie art. 200 p.p.s.a.