Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1261/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 25 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 5,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki, , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wykreśleniu statku z rejestru statków rybackich oraz cofnięciu licencji połowowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2014 r. profesjonalny pełnomocnik J. C. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wykreśleniu statku z rejestru statków rybackich oraz cofnięciu licencji połowowej.

Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego go do wniesienia skargi lub zastępowania skarżącego przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik skarżącego, złożył w dniu 6 maja 2014 r. pismo procesowe do którego załączył pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego w dniu 29 lipca 2013 r. "do prowadzenia mojej sprawy administracyjnej o stwierdzenie nieważności decyzji". Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że w przypadku gdyby Sąd uznał złożone pełnomocnictwo za niewystarczające, wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt, że skarżący nie żyje.

Zarządzeniem z dnia 28 maja 2014 r. tutejszy Sąd zwrócił się do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego o nadesłanie aktu zgonu skarżącego. W odpowiedzi na ww. zarządzenie, Urząd Stanu Cywilnego w G. przedstawił odpis skrócony aktu zgonu skarżącego, z którego wynika, że J. C. zmarł 25 lutego 2014 r.

Następnie pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 26 sierpnia 2014 r. pismo procesowe, do którego dołączył kserokopię prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] czerwca 2014 r. sygn. akt [...] na mocy którego ustanowieni zostali następcy prawni zmarłego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako "P.p.s.a."), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Według art. 25 § 1 P.p.s.a., osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Wyjaśnienia wymaga, że w rozumieniu art. 25 § 1 P.p.s.a, zdolność sądowa to zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, czyli zdolność do zajmowania pozycji podmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. W doktrynie przyjmuje się szersze określenie zdolności sądowej. Po pierwsze, stanowi ona przymiot danej jednostki pozwalający na przeprowadzenie z jej udziałem jako strony ważnego procesu, po drugie zaś oznacza rzeczywiste istnienie jednostki oznaczonej jako strona procesowa. Brak zdolności sądowej może mieć charakter pierwotny, tj. może zachodzić już w chwili wszczęcia procesu, może też mieć charakter następczy, tj. może powstać w toku procesu (W. Broniewicz, Zdolność sądowa w postępowaniu cywilnym, NP 1965, nr 5, s. 574 i 575 oraz tenże, Glosa do uchwały SN z 1 grudnia 1987 r., III CZP 71/87, Lex Polonica nr 310689, OSNCP 1989, nr 5, poz. 70, OSP 1990, nr 11-12, poz. 366; M. Jędrzejewska, Problemy wynikające z regulacji zdolności sądowej w kodeksie postępowania cywilnego, PS 1993, nr 10, s. 44-45).

Powyższe przepisy należy uzupełnić o art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93) zgodnie z którym zdolność sądową mają osoby fizyczne. Osobą fizyczną jest człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci. W sytuacji gdy osoba fizyczna umrze przed wszczęciem postępowania sądowego, to nie może ono zostać wszczęte z powodu braku strony. Brak zdolności sądowej, ujawniony w chwili złożenia skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.

Zauważyć należy, że profesjonalny pełnomocnik jako stronę skarżącą niniejszego postępowania wskazał J. C. Sąd stwierdził, że w chwili złożenia skargi przez pełnomocnika w dniu 3 marca 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), skarżący już nie żył (zmarł on 25 lutego 2014 r.). Wskazanie przez pełnomocnika zmarłego, w piśmie z dnia 26 sierpnia 2014 r., następców prawnych, nie zmienia faktu, że w niniejszej sprawie występuje brak zdolności sądowej i ma on charakter pierwotny, tj. zachodzi już w chwili złożenia skargi do WSA. Nadmienić należy, że wniesienie skargi przez profesjonalnego pełnomocnika w imieniu zmarłej strony nie może wywrzeć zamierzonego skutku w postaci uruchomienia postępowania przed sądem administracyjnym, pomimo ustanowienia jego następców prawnych.

Stwierdzony brak zdolności sądowej strony skarżącej, w chwili wniesienia skargi, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. w zw. z art. 25 § 1 P.p.s.a.