Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1379/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski /spr./ Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi S. U. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. stwierdza , że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu , III. z a s ą d z a od Wojewody [...] na rzecz skarżącego S. U. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] r. (Sygn. akt II SA/Sz 1426/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, uwzględniając skargę S. U. , uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz A. i K. J. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-magazynowego na nieruchomości położonej przy ul. [...], w której to decyzji Prezydent Miasta [...] po uzyskaniu stosownego upoważnienia Ministra Infrastruktury, wyraził zgodę na odstępstwo od wymagań określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, zwanego dalej rozp.), umożliwiając inwestorom usytuowanie projektowanego budynku gospodarczo – magazynowego na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] w odległości [...] m od granicy z sąsiednimi działkami nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ, wyraził powyższą zgodę opierając się jedynie na tym, że Minister Infrastruktury udzielił upoważnienia do wyrażenia takiej zgody, a inwestor przedłożył wymagane do pozwolenia na budowę dokumenty. Organ nie podjął jednak kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia konieczności takiego usytuowania budynku gospodarczego, wskutek czego, w sposób dowolny i nieuargumentowany uwzględnił wniosek inwestora w zakresie takiego usytuowania tego budynku.

W ocenie Sądu, bez dokonania takiej analizy nie było możliwe stwierdzenie, czy w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wyrażenia zgody na odstępstwo od wymagań określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozp.

W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania S. U. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną po uzupełnieniu postępowania o dodatkową analizę nasłonecznienia, na podstawie art. 28, art. 33 art. 34 oraz art. 36 ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016,

ze zm., dalej zwanej pr.bud.) również utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia budynki na działce sytuuje się od granicy z działką sąsiednią w odległości nie mniejszej niż [...] m, w przypadku budynku zwróconego ścianą bez [...] stronę tej granicy.

Z przedłożonego projektu zagospodarowania działki nr ewid. [...] wynika, że budynek gospodarczo-magazynowy usytuowany będzie [...] bez [...] w odległości [...] od granic z działkami nr ewid. [...].

Przepisy § 12 ust. 3 dopuszczają usytuowanie budynków w odległości [...] od granicy działki bądź bezpośrednio przy granicy, jeżeli wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub nie jest możliwe zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu na rozmiary działki. W niniejszym przypadku, żaden z w/w warunków nie zachodzi.

Z tych powodów inwestor wystąpił o odstępstwo od warunków techniczno-budowlanych. Przepis art. 9 ust. 1 prawa budowlanego dopuszcza odstępstwo od przepisów określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Ocena, czy omawiany przypadek stanowi "szczególnie uzasadniony przypadek" należy do organu wydającego postanowienie w tej sprawie. W omawianej sprawie inwestor uzasadnił konieczność wprowadzenia odstępstw argumentując, że planuje usytuowanie budynku od strony północno-wschodniej, gdzie jest najwięcej wolnej przestrzeni. Odsunięcie budynku na odległość 3,0m od granic spowoduje zbliżenie planowanego obiektu do budynku mieszkalnego i zasłonięcie dostępu światła do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi (nie spełniony byłby przepis § 13 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. nr 75, poz.690 ze zm.). W dniu [...] r. projektant przedłożył opis analizy nasłonecznienia opracowany w dwóch różnych lokalizacjach nowego budynku (przy lokalizacji nowoprojektowanego obiektu w odległości 3,00m oraz 1,50m od granicy działki) dla budynku usytuowanego na działce sąsiedniej oraz dla budynku mieszkalnego inwestora.

Z § 57 ust l i § 60 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wynika, że pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej [...] godziny w dniach równonocny w godzinach od [...].

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwić naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta [...], wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przysłanianego, nie znajduje się obiekt przesłaniający W odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania (dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35m). Wysokość przesłaniania mierzy się od poziomu najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego.1

Z przedłożonej analizy wynika, że:

1. przy usytuowaniu nowego budynku w odległości 3,00 m od granicy działki:

- § 60 ust 1 w/w rozporządzenia jest zachowany zarówno dla budynku inwestora jak i budynku usytuowanego na sąsiedniej działce. W godzinach od [...]do [...] cień rzucany przez planowany obiekt nie obejmuje budynku położonego na działce sąsiedniej. Projektowy obiekt [...] na budynek mieszkalny inwestora.

- § 13 ust 1 pkt 1 w/w rozporządzenia dotyczący naturalnego oświetlenie pomieszczeń dla budynku mieszkalnego inwestora (dla pomieszczeń biurowych firmy, położonych w piwnicy) nie jest spełniony, gdyż wysokość przesłaniania liczona zgodnie z tym przepisem, przy obliczeniach wykonanych dla pomieszczeń piwnicznych, wynosi [...] m, a nowy budynek znajduje się w ramionami kąta [...], wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej okna pomieszczeni biurowego.

Przepis ten jest spełniony dla budynku usytuowanego na działce sąsiedniej.

2. przy usytuowaniu nowego budynku w odległości [...] m od granicy działki

- § 60 ust 1 w/w rozporządzenia jest zachowany zarówno dla budynku inwestora jak i budynku usytuowanego na sąsiedniej działce. W godzinach od [...] do [...] cień rzucany przez pIanowany obiekt nie obejmuje budynku położonego na działce sąsiedniej. 1

Projektowy obiekt [...] na budynek mieszkalny inwestora.

- § 13 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia dotyczący naturalnego oświetlenia pomieszczeń, dla budynku mieszkalnego inwestora (dla pomieszczeń biurowych firmy, położonych w piwnicy) jest spełniony, gdyż wysokość przesłaniania liczona zgodnie z tym przepisem, przy obliczeniach wykonanych dla pomieszczeń piwnicznych, wynosi [...]m , a nowy budynek nie znajduje się w ramionami kąta [...], wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej okna pomieszczeni biurowego.

- Przepis ten jest spełniony dla budynku usytuowanego na działce sąsiedniej. Wysokość przesłaniania liczona zgodnie z -w/w przepisem, przyjmując, że okno w budynku sąsiednim jest na wysokości gruntu, wynosi [...] m, a nowy budynek nie znajduje się w ramionami kąta [...], wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej okna pomieszczeni biurowego.

Jak wynika z powyższej analizy, projektowany obiekt, usytuowany w odległości [...] m od granicy w godzinach od [...] do [...], nie rzuca cienia na budynek położony na działce sąsiedniej - przepis § 60 ust. 1 w/w rozporządzenia jest zachowany, oraz - umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń mieszkalnych w budynku sąsiednim - § 13 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia jest zachowany. Natomiast posadowienie budynku w odległości [...] m od granicy, naruszałoby przepis § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia naturalnego Z w/w powodów organ II instancji stwierdza, że omawiany przypadek jest szczególny i odstępstwo od warunków technicznych jest wydane zasadnie.

Po sprawdzeniu, w oparciu o art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania, kompletność projektu budowlanego i posiadanych opinii i uzgodnień, organ zgodnie z art. 35 ust. 4 organ nie mógł zatem odmówić wydania pozwolenia na budowę.

Odpowiadając na argumenty zawarte w odwołaniu organ odwoławczy stwierdza, że planowany budynek gospodarczy nie utrudni rozbudowy obiektów usytuowanych na działce nr [...], bowiem zgodnie z informacją podaną w załączniku

do wniosku o odstępstwo od warunków technicznych budynek mieszkalny na sąsiedniej działce nr [...] jest usytuowany w odległości [...]m od granicy z działką inwestora, a budynek gospodarczy w odległości [...]m od tej granicy. W związku z tym istnieje możliwość rozbudowy tych budynków. Planowana inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, określonych w art. 5 prawa budowlanego.

Wielkość budynku gospodarczo-magazynowego nie jest ograniczona przepisami ustawy Prawo budowlane jak również wydaną w tej sprawie decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem twierdzenie skarżących o wielokrotnym przekroczeniu wielkości obiektu, jest nieuzasadnione, tym bardziej że o swoich potrzebach decyduje inwestor.

Z dokumentacji budowlanej zatwierdzonej pozwoleniem na budowę wynika, że część obiektu przeznaczono na pomieszczenie gospodarcze, pozostała część będzie użytkowana jako pomieszczenie [...], służące do składowania [...] tj. [...], itp. (wykaz zawarty na str. [...] projektu budowlanego).

Na powyższą decyzję w dniu [...] r. S. U. , reprezentowany przez r.pr. W. S. ponownie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o jej uchylenie, jak również uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]r. i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10, art. 32, art. 77, art. 80, art. 107 § 1 w związku z art. 3 oraz art. 136 w związku z art. 138 § 2 k.p.a., jak również naruszenie prawa materialnego, t.j. art. 9 pr.bud. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że w niniejszej sprawie zaistniały warunki do udzielenia odstępstwa od obowiązujących warunków technicznych, w zakresie odległości zamierzonej inwestycji od granicy działki sąsiedniej, należącej do skarżącego. Zdaniem skarżącego – w zaskarżonej decyzji nadal nie wyjaśniono konieczności takiego usytuowania projektowanego budynku gospodarczego od granicy działki, w świetle wymagań art. 9 pr.bud.

Podstawowym i jedynym argumentem za wnioskowanym odstąpieniem od warunków technicznych, użytym przez inwestora, jest to, iż przy zachowaniu tych warunków dojdzie do zacienienia ,.domu mieszkalnego inwestora". Argument ten był użyty we wniosku inwestorów z [...] r. o odstępstwo Dosłownie zapis ten brzmi "...Przy założeniu odsunięcia od granic minimum [...] m zbliżamy się za bardzo do budynku mieszkalnego, zasłaniając dostęp światła do pomieszczeń mieszkalnych"... .

Nadto w przedmiotowym wniosku o zastosowanie odstępstwa stwierdza się, że "...w projektowanym budynku przewiduje się pomieszczenia gospodarczo magazynowe służące mieszkańcom budynku mieszkalnego...." i dalej, wyklucza się rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego o część gospodarczą, argumentując, że "....ewentualne połączenie z budynkiem mieszkalnym, przy zachowaniu konieczności projektowania dachu minimum [...], utworzyłoby z kolei za dużą bryłę".

Opracowanie wykonane przez inwestora na prośbę organu II instancji jednoznacznie stwierdza, że dom mieszkalny inwestora nigdy nie będzie zacieniany

przez budynek gospodarczy.

Powoływana przez inwestora podstawa do odstąpienia od warunków technicznych zatem nie istnieje. Oznacza to, że organ I instancji, nie miał podstawy do zwolnienia inwestorów z obowiązku przestrzegania odległości wynikających z warunków technicznych. Tym samym nie mogło być wydane pozwolenie na budowę w zaskarżonym kształcie.

Organ II Instancji nie mógł zatem utrzymać w mocy decyzji, która jest oczywiście nieprawidłowa,

Organ II Instancji naruszył także liczne przepisy dotyczące postępowania oraz

prawa materialnego.

Przede wszystkim dopuścił, a nawet doprowadził do orzekania jako organ drugoinstancyjny) na podstawie całkowicie innego stanu faktycznego, w obrębie którego nie wyjaśnił nowych okoliczności lub w ogóle nie wziął ich pod uwagę.

Między innymi przyjął że:

- w budynku mieszkalnym inwestorów prowadzona jest działalność gospodarcza - obsługa firmy inwestorów. W rzeczywistości taka działalność w tym budynku do dnia dzisiejszego nie jest prowadzona,

- przyjął, iż dopuszczalne jest prowadzenie działalności gospodarczej w pomieszczeniach piwnicznych budynku mieszkalnego, ze względu na ich usytuowanie i parametry - do czego nie ma żadnych podstaw; okoliczność ta nie była badana,

- przyjął, że dopuszczona jest zmiana charakteru budynku inwestorów z mieszkalnego na mieszkalno - użytkowy, do czego nie miał żadnych podstaw,

Naruszenie art. 9 Prawa Budowlanego polega na powtórzeniu uchybień, które zawierała uchylona wcześniej decyzja.

Nadal aktualny jest zatem zarzut nieuzasadnionego przyjęcia, że zaistniały warunki do udzielenia odstępstwa od obowiązującymi warunków technicznych.

Także w nowym stanie faktycznym nie ma podstaw uzasadniających zastosowane odstępstwo.

Skarżącemu nic nie wiadomo o uzyskaniu przez inwestorów pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń piwnicznych ich budynku mieszkalnego jako lokalu użytkowego a w przypadku takiego postępowania powinien on być jego stroną.

Nic nie wiadomo czy pomieszczenia piwniczne w ogóle spełniają wymogi, także co do oświetlenia, np. § 57. Rozporządzenia, które stanowi, że: "Pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy."

W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, (...).

Nie wiadomo też dlaczego nie było rozważane dopuszczenie oświetlenia sztucznego, co przewiduje § 58. Rozporządzenia: ,,1. Dopuszcza się oświetlenie pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi wyłącznie światłem sztucznym, jeżeli:

1) oświetlenie dzienne nie jest konieczne lub nie jest wskazane ze względów technologicznych,

2) jest uzasadnione celowością funkcjonalną zlokalizowania tego pomieszczenia

w obiekcie podziemnym lub w części budynku pozbawionej oświetlenia dziennego.

Organ II instancji w pełni niezasadnie przyjął, że nie ma żadnego ograniczenia (w znaczeniu konkretnych wymiarów) wielkości budynku gospodarczego. Ograniczenie takie jest, a wynika ono z relacji pomiędzy wielkością działki, wielkością planowanego budynku i koniecznością zachowania obowiązujących przepisów. Inne rozumowanie doprowadziłoby do uchylenia mocy wiążącej obowiązujących przepisów na rzecz niczym nie hamowanej swobody inwestora. Inwestor może wybudować taki budynek, który zmieści się na jego działce bez naruszania przepisów i bez potrzeby odstępstw., zwłaszcza jeśli jest to możliwe, jak w tym przypadku.

Stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji - ,,o swoich potrzebach decyduje inwestor" jest wyrazem niedopuszczalnego leseferyzmu i wymaga uzupełnienia "ale może je zaspokoić jedynie w granicach dopuszczonych przez prawo."

Skarżący podnosi w tym miejscu tendencyjną niekonsekwencję Organu - bez zastanowienia przyjmuje on stanowisko inwestora, że ,,"połączenie z budynkiem mieszkalnym, przy zachowaniu konieczności projektowania dachu minimum [...] utworzyłoby z kolei za dużą bryłę." Nie ma żadnych przepisów określających "wielkość bryły", którą stanowić będzie budynek. Zatem, w pełni możliwe było aby "dostawić" nowy budynek do istniejącego budynku mieszkalnego inwestora.

Ponadto nie jest prawdą że zastosowanie odstępstwa nie godzi w interes skarżącego.

Wprawdzie istniejące obecnie budynki nie będą przesłanie, ale nastąpić to może gdy skarżący zechce wybudować nowy budynek, w pełni zgodnie z obowiązującymi przepisami technicznymi. Jest więc realne pogorszenie jego możliwości co stanowi negatywną przesłankę do zastosowania art. 9 Prawa Budowlanego.

W zaskarżonej decyzji twierdzi się też, że w budynku mieszkalnym są wykonywane różne czynności o cechach prac warsztatowo – magazynowych, a jeżeli nie są (co twierdzi skarżący) to takie potrzeby zgłasza inwestor. Trudno sobie wyobrazić aby inwestor zlokalizował we własnym domu warsztat, jeśli tuż obok będzie miał doskonale do tego przystosowane pomieszczenia. Organ orzekający nie może takiego faktu w całości pomijać bez narażenia się na zarzut nierozpatrzenia całości materiału.

Zgłoszony zamiar inwestora oznacza, wprowadzenie funkcji kolizyjnej wobec dominującej funkcji mieszkaniowej, a więc niezgodność z treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co też jest samodzielną podstawą do uchylenia zaskarżonych decyzji.

Zważywszy na powyższe, konieczne jest uchylenie zaskarżonej decyzji ze wskazaniem na brak podstaw do stosowania odstępstwa od obowiązujących warunków technicznych

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Pismem procesowym z dnia [...]r. z wnioskiem o oddalenie skargi wystąpili także uczestnicy postępowania – inwestorzy A. i K. J., reprezentowani przez r.pr. A. K. Podnieśli m.in., że dom mieszkalny skarżącego posadowiony jest w odległości [...]m od granicy z działką inwestorów, a podejmowane przez skarżącego działania stanowią próbę narzucenia sąsiadom sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej ich własność. Za bezpodstawne uznali również twierdzenia skarżącego, iż poprzez realizację przedmiotowej inwestycji narażone zostaną warunki korzystania z sąsiednich nieruchomości, w tym także należącej do skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. dalej P.p.s.a.) sąd administracyjny dokonuje kontroli decyzji administracyjnych pod względem zgodności aktu z przepisami prawa materialnego oraz badając czy organy administracji w toku postępowania administracyjnego nie naruszyły przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Zaznaczyć należy, iż w niniejszej sprawie Sąd ponownie rozpatruje sprawę, po uchyleniu wyrokiem z dnia 24 maja 2006 r. Sygn. akt II SA/Sz 1426/05 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uprzednio wydanej przez organ

II instancji decyzji z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz A. i K. J. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-magazynowego

na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] z odstępstwem od wymaganych odległości usytuowania obiektu od granicy działki sąsiedniej, wyrażonym w trybie art. 9 ust. 2 pr.bud.

W wyroku tym Sąd wskazał, iż Wojewoda [...] nie wykazał zasadności udzielenia inwestorowi zgody na odstępstwo od przepisów

§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, opierając się przy podjętym rozstrzygnięciu wyłącznie na upoważnieniu Ministra Infrastruktury do wyrażenia takiej zgody oraz przedłożonych przez inwestorów dokumentach, w tym analizie nasłonecznienia, nie podejmując jednak niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia uzasadniających to odstępstwo okoliczności oraz w sposób nieuargumentowany dowodowo przyjął stanowiska inwestorów, nie dokonując ustaleń w zakresie niezbędności takiego usytuowania obiektu.

Zgodnie z art. 153 P.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Obowiązkiem organu w toku ponownie prowadzonego postępowania było więc szczegółowe zbadanie, czy w rozpatrywanej sprawie zachodziły szczególnie uzasadnione okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 1 pr.bud., które dawałyby podstawę do wyrażenia zgody na odstępstwo od regulacji § 12 ust.1 pkt 2 rozp.

Dokonana w tym zakresie kontrola obecnie zaskarżonej decyzji wskazuje, że powyższe wskazania Sądu, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, nie zostały należycie zrealizowane.

Wojewoda [...], przy ponownym rozpoznaniu złożonego przez S.U. odwołania, uwzględnił jedynie dodatkowy dowód w postaci przedłożonej przez inwestorów bardziej szczegółowej analizy nasłonecznienia. Dowód ten stanowił dla organu odwoławczego podstawę do stwierdzenia, że wobec wykazania w powołanej analizie, iż usytuowanie przedmiotowego obiektu w odległości [...] m od granicy działki, skutkowałoby w odniesieniu do budynku inwestorów naruszeniem § 13 ust. 1 pkt 1 rozp., co nie zachodziłoby w przypadku nieruchomości skarżącego, natomiast posadowienie obiektu w odległości [...] m od granicy działki, nie powodowałoby naruszenia powyższego przepisu zarówno w odniesieniu do nieruchomości skarżącego jak też nieruchomości inwestorów, daje podstawę do stwierdzenia, iż zgoda na odstępstwo od wymaganych odległości była zasadna, zwłaszcza, że planowany budynek nie stanowi przeszkody dla rozbudowy obiektów usytuowanych na działce [...].

Powyższe ustalenie i ocenę uznać należy za niewystarczające dla oceny zasadności odstępstwa w aspekcie art. 9 ust.1 prawa budowlanego.

Użycie przez ustawodawcę w art. 9 ust. 1 prawa budowlanego zwrotu

"w przypadkach szczególnie uzasadnionych" wskazując na podwójne podkreślenie wyjątkowości sytuacji w jakiej można wyrazić zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych.

Ponadto ust. 2 tego przepisu wskazuje, że nawet w przypadku udzielenia przez ministra zgody na takie odstępstwo, organ wydający pozwolenie na budowę udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

Treść tych przepisów wskazuje zatem, że odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, których celem jest ochrona interesów osób trzecich oraz interesu społecznego, dopuszczalne jest w sytuacji wyjątkowej, uzasadnionej ważnymi względami społecznymi, a nie tylko interesem inwestora.

Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji powinien był zatem przede wszystkim wyjaśnić, czy w niniejszej sprawie zachodzą owe szczególnie uzasadnione okoliczności, o których mowa w art. 9 ust.1 pr.bud.

Nie wystarczy stwierdzenie, iż naruszająca przepisy o odległości zabudowa nie narusza warunków nasłonecznienia istniejącego budynku sąsiada ani innych jego interesów. Należy także mieć na względzie prawo właściciela sąsiedniej działki do innego jej zagospodarowania w przyszłości.

Chodzi też o odpowiedź na wiele szczegółowych pytań, dotyczących m.in. niezbędności takiego usytuowania obiektu oraz wyjaśnienie dlaczego nie może być to inwestycja, nie naruszająca wskazanych w przepisach techniczno-budowlanych odległości od granicy działki np. przez zmniejszenie jej wymiarów bądź usytuowania na działce. Należy wyjaśnić dlaczego zaspokojenie potrzeby inwestycyjnej

osoby ubiegającej się o odstępstwo od norm odległości obiektu od granicy

działki, określanych w rozporządzeniu, musi w tym przypadku wiązać się

z uszczupleniem praw właściciela sąsiedniej działki (wynikających z tych norm), a nie kosztem samego inwestora, skoro wielkość jego działki umożliwia inne usytuowanie przedmiotowego obiektu, np. przez jego dobudowanie do budynku istniejącego

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., należało orzec jak w pkt 1 sentencji.

Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia wyroku (pkt II) oparte zostało o przepis art. 152 P.p.s.a.

W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt III), sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.