Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 450/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania Uniwersytetu w L. z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy reaktywacji studiów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. B. pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prorektora Uniwersytetu z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy reaktywacji studiów.

Przedmiotowa decyzja została wydana na skutek rozpoznania przez Prorektora Uniwersytetu podania skarżącej z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie wyrażenia zgody na reaktywację studiów przez skarżącą w roku akademickim 2009/2010 na kierunku psychologia, studia dzienne magisterskie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Jednak warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Nie analizując na tym etapie, czy organ, który wydał zaskarżoną decyzję, był właściwy rzeczowo do orzekania w przedmiotowej sprawie, co podnosi jego pełnomocnik w odpowiedzi na skargę, podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) – do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Postępowanie wszczęte na skutek wniosku skarżącej jest zatem, zgodnie z art. 15 kpa, postępowaniem dwuinstancyjnym.

Oznacza to, że decyzja wydana w dniu [...] lipca 2009 r. przez Prorektora Uniwersytetu formalnie nie kończy postępowania administracyjnego, lecz przysługuje od niej środek zaskarżenia – w przedmiotowej sprawie w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ, na podstawie art. 127 § 3 kpa w związku z art. 207 ust. 2 zdanie 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym.

Skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów.

Fakt, że skarżąca została błędnie pouczona w tej materii przez organ administracji nie zmienia tego, że sąd nie może przystąpić do rozpoznania skargi wniesionej przedwcześnie. Dopiero po wyczerpaniu toku postępowania administracyjnego skarżąca mogłaby wnieść skutecznie skargę do sądu administracyjnego.

Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy już upłynął, co spowoduje konieczność niezwłocznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Organ administracji weźmie jednak wówczas pod uwagę to, iż opóźnienie wynika z wadliwego pouczenia strony o środku odwoławczym, wymaganego zgodnie z art. 107 § 1 kpa, a zatem nie jest zawinione.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w postanowieniu.