Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 52/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C.- L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie długu celnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. pełnomocnik W. C. – L. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie długu celnego. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 grudnia 2009 r. Skarga do sądu została nadana w placówce pocztowej w dniu 7 stycznia 2010 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W świetle art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dniu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Ponadto, jak wynika z § 3 cytowanego przepisu oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 111 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Odnosząc zacytowane przepisy do sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Skoro skarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 grudnia 2009 r., 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w środę, 6 stycznia 2010 r. Ostatni dzień terminu nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Nadając pismo w placówce pocztowej w dniu 7 stycznia 2010 r., o czym świadczy data stempla pocztowego, uchybiono terminowi do wniesienia skargi.

Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Fakt, iż w niniejszej sprawie uchybienie terminu jest jednodniowe nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Jednoznacznie brzmiące przepisy nie pozwalają na ocenę dopuszczalności skargi ze względu na długość okresu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Każde zatem opóźnienie skutkować będzie odrzuceniem skargi, chyba że skarżący złoży wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli uchybienie nie nastąpiło z jego winy. W badanej sprawie wniosek o przywrócenie nie był składany, nie ma zaś możliwości przywrócenia terminu "z urzędu".

Surowe podejście do przestrzegania terminów wnoszenia skarg do sądu administracyjnego ma swoje uzasadnienia w wartościach stabilności i bezpieczeństwa porządku prawnego. Możliwość zaskarżenia aktu administracyjnego do sądu administracyjnego powoduje stan niepewności co do jego skutków prawnych. Stan ten nie może być w nieskończoność przedłużany, gdyż prowadzi do rozchwiania pewności obrotu prawnego. Stąd konieczność ścisłego przestrzegania terminów zaskarżenia aktów administracyjnych do sądu administracyjnego, łagodzona przez instytucję przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli jego uchybienie nastapiło bez winy skarżącego.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił.