Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 43/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 58 par. 3, art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...]Oddział w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu zażalenia J. S., uchylił postanowienie Dyrektora Oddziału [...] Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego.

Powyższe rozstrzygnięcie zakwestionował w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wierzyciel, tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...]Oddział w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd ma obowiązek odrzucenia skargi, jeżeli z innych przyczyn (niż te o które mowa w art. 58 § 1 pkt 1-5) jej wniesienie jest niedopuszczalne. Rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie zapada w formie postanowienia i może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi stanowi wniesienie środka zaskarżenia przez podmiot nieuprawniony.

Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 58 § 2 p.p.s.a.)

Odnosząc powyższe regulacje prawne do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W., który jest jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym orzekającym w niniejszej sprawie w I instancji (co sama strona skarżąca wskazuje w skardze), nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, w obowiązującym obecnie ustawodawstwie, w sytuacji powyżej opisanej, brak jest także regulacji przyznającej Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. prawo do wniesienia skargi.

Jednocześnie wskazać należy, że w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2.p.p.s.a - podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2002 r. , sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawało by temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dodatkowo Sąd pragnie podkreślić, że pogląd powyższy został zaakceptowany w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Otóż w analogicznym, do opisanego na wstępie, stanie faktycznym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1152/05 odrzucił jako niedopuszczalną skargę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Istotnym jest także, że powyższe orzeczenie Sądu I instancji stało się prawomocne wobec oddalenia skargi kasacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05. W uzasadnieniu postanowienia Sądu II instancji stwierdzono: "Organ działał w niniejszej sprawie na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu dotyczy postępowanie. (...) Przedmiot sprawy rozstrzyganej nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący mu kompetencje".

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznał, że skarga wniesiona przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. jest niedopuszczalna jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.