Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1551/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie NSA Zofia Borowicz Szczepan Prax Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta M. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art.2 ust.1 pkt 2 lit.c ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. nr 6, poz.56 z późn. zm.) oraz art.145 § 1 i art.151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie uznania W. K. za osobę spełniającą wymogi kwalifikujące do uznania za osobę bezrobotną i decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dnia [...]r. Nr [...] odmawiającą prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jednocześnie organ ten odmówił z dniem [...]r. przyznania W. K. statusu osoby bezrobotnej. Jako uzasadnienie decyzji podał, że na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. z dnia [...]r. Nr [...] W. K. nabyła prawo do renty inwalidzkiej od dnia [...]r. do [...] r. Decyzja ta podjęta została w następstwie wyroku Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia [...]r. do [...]r. W wyniku otrzymania renty inwalidzkiej W. K. nie mogła od dnia rejestracji tj. [...] r. posiadać statusu bezrobotnego.

Od decyzji tej odwołanie wniosła skarżąca, która wyraziła niezadowolenie z otrzymanej decyzji. Istota zarzutów skarżącej sprowadza się do tego by, organ administracji podejmując decyzję po wznowieniu postępowania w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...]r., przyznał jej z dniem [...]r. status osoby bezrobotnej. Podjęcie takiego rozstrzygnięcia spowoduje, że skarżąca będzie posiadała ciągłość w posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, ponieważ kolejna jej rejestracja nastąpiła w dniu [...]r. Skarżąca podniosła w odwołaniu, że [...]r. nie mogła się ponownie zarejestrować, ponieważ nie posiadała wymaganych do tego dokumentów, przy czym nie posiadała ich nie z własnej winy, ponieważ korzystny dla niej wyrok zapadł [...]r. a uprawomocnienie tego wyroku nastąpiło znacznie później. Dodatkowo skarżąca podniosła, że nie z własnej winy ponosi negatywne skutki podejmowanych działań organów administracji.

Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.2 ust.1 pkt 2 lit.c ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz.56 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda Ś. stwierdził, że w dacie rejestracji tj. [...]r. skarżąca nie spełniała wymogu zamieszczonego w art.2 ust.1. Rejestracja i przyznanie statusu bezrobotnego może nastąpić tylko i wyłącznie na wniosek bezrobotnego, w wyniku osobistego stawienia się w powiatowym urzędzie pracy oraz przedłożenia wymaganych przy rejestracji dokumentów.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o zmianę decyzji Wojewody Ś. z dnia [...]r. i o przyznanie jej statusu osoby bezrobotnej za okres od dnia [...]r. do [...]r. W. K. w swojej skardze podniosła, analogiczne zarzuty jak w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto skarżąca wniosła o rozpoznanie skargi w jej obecności.

Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżąca pismami z dnia [...]r. i z dnia [...]r. podtrzymała swoją skargę i przytoczyła analogiczne argumenty jakie zamieściła w swojej skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art.97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości Dz.U. Nr 72, poz.652) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o postanowienia art.1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa.

Organy administracji w swoich decyzjach zasadnie wskazały, że status bezrobotnego stosownie do postanowień art.2 ust.1 pkt 2 lit. "c" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2002 r. Nr 6, poz.56 ze zm.) przysługuje osobie, która m.in. nie pobiera renty inwalidzkiej. W niniejszej sprawie skarżąca mocą wyroku sądu powszechnego z dnia [...]r. otrzymywała w okresie od [...] r. do [...]r. rentę inwalidzką z tytułu niezdolności do pracy. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzjami z dnia [...]r. mocą których Kierownik PUP w M. przyznał W. K. status osoby bezrobotnej i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W tym zakresie organy administracji były związane postanowieniami wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2001 r. sygn.akt II SA/Ka 577/00, w którym to Sąd zawarł wiążące te organy stwierdzenia, że "uchylenie ostatecznej decyzji o uznaniu za bezrobotną i tym samym "powrót do początku sprawy z dnia rejestracji" sprawia, iż należy orzec w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego bądź odmowy jego przyznania, a nie utracie prawa". Zatem stosownie do wskazań zamieszczonych w tym wyroku organy administracji publicznej zobowiązane były do oceny sytuacji prawnej strony w dniu rejestracji i orzec o przyznaniu bądź odmowie przyznania statusu bezrobotnego. Tym samym zdarzenia, które miały miejsce później nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia organu administracji podejmowanego na dzień rejestracji.

Po myśli art.13 ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu organy zatrudnienia rejestrują bezrobotnych i inne osoby poszukujące pracy oraz prowadzą karty rejestracyjne tych osób. Należy zauważyć, że rejestracja jest czynnością materialno-techniczną, natomiast odmowa rejestracji następuje w drodze decyzji administracyjnej. Z unormowań zamieszczonych w art.13 ust.1 wyżej wymienionej ustawy, a w szczególności z treści unormowań zamieszczonych w § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad rejestracji i ewidencji bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy (Dz.U. Nr 25, poz.131 ze zm.) wynika, że osoba rejestrująca się jako bezrobotny czy jako osoba poszukująca pracy zobowiązana jest do złożenia w dniu przedłożenia kompletu dokumentów, o których mowa w § 3 ust.1 i 2 wyżej wymienionego rozporządzenia, po wypełnieniu przez tę osobę karty rejestracyjnej oraz po poświadczeniu własnoręcznym podpisem w obecności pracownika powiatowego urzędu pracy prawdziwości danych i oświadczeń zamieszczonych przez niego w karcie rejestracyjnej. Brzmienie tych przepisów wskazuje w sposób jednoznaczny na to, że osoba rejestrująca się w organie do spraw zatrudnienia, w dniu rejestracji zobowiązana jest przedłożyć wymagane dokumenty, a rejestracji i nabycie statusu bezrobotnego następuje z tym dniem.

Stosownie do postanowień art.13 ust.3 pkt 1 przywołanej ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego osoby nie spełniające wymogów określonych w art.2 ust.1

pkt 2 lit. "c", a zatem w sytuacji, gdy osoba posiadająca status bezrobotnego posiada rentę z tytułu niezdolności do pracy.

W rozpatrywanej sprawie skarżącej wyrokiem Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia [...]r. przyznana została renta z tytułu niezdolności do pracy, jednakże renta ta została przyznana na okres [...]r. do [...]r. W tej sytuacji skarżąca w dniu rejestracji faktycznie nie spełniała wymogów do uznania jej za osobę bezrobotną, a że okoliczność ta ujawniła się dopiero w okresie późniejszym, stała się ona podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego, gdyż wyczerpana została przesłanka wymieniona w art.145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tak jak zostało to zaznaczone powyżej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 grudnia 2001 r. zobowiązał organy administracji do oceny sytuacji strony na dzień rejestracji w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnej bądź odmowy jego przyznania i organy administracji będąc tym związane takiej oceny dokonały i uczyniły to w sposób prawidłowy.

Domaganie się przez skarżącą, w ramach wznowionego postępowania administracyjnego uznania, że od [...]r. do dnia [...]r. przysługiwał jej status bezrobotnego nie może zostać uwzględnione. Jak zostało to zaznaczone organy administracji dokonywały oceny statusu strony na dzień rejestracji tj. na dzień [...]r. a tym samym nie mogą w ramach wznowionego postępowania oceniać sytuacji, które zaistniały później, a w szczególności rozstrzygać o prawach i obowiązkach, które zaistniały po tym dniu, a przed wydaniem decyzji w ramach wznowionego postępowania.

Istota nadzwyczajnego postępowania weryfikacyjnego ostatecznej decyzji administracyjnej, jakim jest wznowienie postępowania, polega na ponownej ocenie materiału faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania weryfikowanej w tym trybie decyzji administracyjnej i organ administracji po myśli art.151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art.145 § 1 lub 145a tegoż Kodeksu i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Skoro przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dna [...]r. [...] w sprawie uznania skarżącej za osobę spełniającą wymogi do uznania za osobę bezrobotną, było badanie przesłanek umożliwiających uznanie jej za osobę bezrobotną, to w ramach wznowionego postępowania administracyjnego, organ administracji bada ponownie występowanie przesłanek uzasadniających uznanie skarżącej za osobę bezrobotną i podejmuje w tym zakresie rozstrzygnięcie. Skoro skarżąca mocą wyroku sądu powszechnego z dnia [...] r. pobierała rentę inwalidzką z uwagi na niezdolność do pracy, to tym samym w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy w dniu [...]r. nie spełniała wymogów do uznania jej za osobę bezrobotną. Mocą tej decyzji organ administracji nie może rozstrzygać o sytuacji prawnej skarżącej, która uległa zmianie po dniu rejestracji w organie zatrudnienia.

Jak zostało to zaznaczone powyżej sąd administracyjny powołany został do kontroli legalności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej, skoro zaskarżona decyzja Wojewody Ś. odpowiada wymogom stawianym przez obowiązujące przepisy prawa i mając na uwadze postanowienia art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.

SW