Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 39/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.57 ust.7
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 09 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz strony skarżącej – P. C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 355 (słownie: trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...].12.2005r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H., wymierzające P. T. K. C. Sp. z o.o. w W. karę w wysokości [...] zł, z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego - stacji bazowej telefonii komórkowej "C." [...] z kontenerem wartowni, szczelnym zbiornikiem na nieczystości płynne i ogrodzeniem, zlokalizowanej na działce nr geod. [...] położonej w miejscowości Z., gm. C..

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał,

iż w dniu 5 grudnia 2005r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w H. wpłynął wniosek P. C. Sp. z o. o. w W. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej P. C. " C." [...] z kontenerem wartowni, szczelnym zbiornikiem na nieczystości płynne i ogrodzeniem, zlokalizowanej na działce nr geod. [...] położonej w miejscowości Z., gm. C..

Przeprowadzona w dniu 19 grudnia 2005r. przez organ nadzoru budowlanego obowiązkowa kontrola wykazała, iż inwestor przystąpił do użytkowania stacji telefonii komórkowej bez uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Na przedmiotowej działce użytkowana była wartownia i kontener techniczny z urządzeniami sterującymi,

w kontenerze włączona była klimatyzacja oraz urządzenia. Wieża stalowa podłączona była kablami z zamontowanymi czterema antenami. Nadto organ ustalił, iż do dnia kontroli nie zrealizowano zaleceń wynikłych podczas inspekcji budowy dokonanej w dnia 4.06.2004r., polegających na wykonaniu wentylacji grawitacyjnej

w pomieszczeniu socjalnym - sanitariacie wartowni, zgodnie z dokumentacją projektową. Jednocześnie ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Z. E. B. S.A R. E .B. P. wynikało, iż stacja telefonii komórkowej została podłączona do sieci w dniu 07.07.2003 r.

Stosownie zaś do art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego z naruszeniem

art. 54 i 55, organ nadzoru budowlanego wymierza karę, stanowiącą dziesięciokrotność iloczynu stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w).

Obowiązek uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie zdaniem organu odwoławczego wynikał z decyzji Starosty H. z dnia [...].03.2003r. nr [...], na podstawie której udzielono inwestorowi pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej "C." [...] z kontenerem wartowni, szczelnym zbiornikiem na nieczystości płynne i ogrodzenia. Wskazana decyzja

w punkcie 5 zawierała obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Na podstawie przedłożonych przez inwestora dokumentów ustalono, iż budowa stacji zakończona została zgodnie z zapisem w dzienniku budowy w dniu 4.08.2003r.

W związku z jednoznacznym stwierdzeniem przystąpienia do użytkowania przedmiotowej stacji bez pozwolenia na użytkowanie, organ odwoławczy uznał,

iż wymierzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. postanowieniem z dnia [...].12.2005 r. nr [...] kara z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego w wysokości 25.000 zł jest prawidłowa. Zdaniem organu przystąpienie do użytkowania bez uzyskania pozwolenia na użytkowanie stanowi wystarczającą przesłankę do zastosowania kary za nielegalne użytkowanie. Przedmiotowy obiekt budowlany zaliczono do kategorii VIII obiektów budowlanych, czyli do innych budowli.

Ustosunkowując się zaś do zarzutów podniesionych w odwołaniu,

a dotyczących sprzeczności podejmowanych przez organ I instancji rozstrzygnięć, organ odwoławczy podniósł, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...].12.2005r. nr [...] udzielająca pozwolenia na użytkowanie jest wynikiem nie stwierdzenia naruszenia przez inwestora przepisów art. 57 ust. 1 - 4 ustawy - Prawo budowlane. Wydanie zaś postanowienia z dnia [...].12.2005r. [...] wymierzające karę za nielegalne użytkowanie jest z kolei wynikiem przystąpienia, do użytkowania bez dokonania obowiązku uzyskania pozwolenia, do którego inwestora obligowała decyzja Starosty H. z dnia [...].03.2003r. W ocenie organu wymierzenie kary jest rzeczą niezależną od uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Nadto organ podkreślił, iż nie neguje, iż przygotowanie urządzeń do uruchomienia wymaga skomplikowanej i długotrwałej procedury, niemniej nie sposób jest się zgodzić, iż uruchamianie stacji zajęło inwestorowi 2 lata i 4 miesiące. Tym bardziej, iż znajdujący się w aktach sprawy wykaz poboru energii elektrycznej wskazuje na znaczny skok poboru energii od lutego 2004r., co zdaniem organu odwoławczego można uznać za przystąpienie do użytkowania stacji.

Nie godząc się z podjętym rozstrzygnięciem skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o uchylenie kwestionowanego postanowienia, któremu to orzeczeniu, jak i postępowaniu poprzedzającemu jego wydanie zarzuciła:

- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na obrazie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przez jego wadliwe zastosowanie, mimo braku przesłanek do wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego;

- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające w szczególności na naruszeniu art. 77 ust. 1 oraz art. 80 kpa poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i ustaleniu, że przystąpiono do użytkowania stacji bazowej bez uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. wymierzające P. C.

Sp. z o.o. karę zostało poprzedzone decyzją tegoż organu z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...], mocą której udzielono P. C. Sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie ww. stacji bazowej telefonii komórkowej "C." [...]. Wydanie powyższych orzeczeń zostało poprzedzone przeprowadzeniem w dniu 19 grudnia 2005 r. kontroli, w wyniku, której stwierdzono, że przedmiotowy obiekt został wykonany zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę, w tym z projektem zagospodarowania działki.

Zdaniem skarżącej powołane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zaskarżonym postanowieniu okoliczności przedmiotowej sprawy nie wypełniają przesłanek wymierzenia kary. Wbrew twierdzeniom organu stacja bazowa telefonii komórkowej "C." [...] nie była użytkowana. Ustalenie zaś, iż podłączenie urządzeń i pobór energii jest tożsame z przystąpieniem do użytkowania stacji jest błędne. W ocenie skarżącej właściwe przygotowanie urządzeń stacji bazowej do użytkowania zgodnego z obowiązującymi wymogami prawnymi i technicznymi wymaga przeprowadzenia długotrwałej procedury konfiguracyjnej. Do przeprowadzenia takiej procedury konieczne jest uruchomienie urządzeń i związany z tym pobór energii. Wyłączenie urządzeń po zakończeniu procedury konfiguracji jest niemożliwe, ponieważ spowodowałoby ich nieodwracalne uszkodzenie.

Ponadto, ocena organu, iż niemożliwym jest uruchamianie stacji bazowej przez okres około 2 lat, jest bezzasadna, bowiem jest to termin w praktyce występujący przy tego rodzaju procedurze. O przystąpieniu do użytkowania stacji bazowej nie świadczy również podnoszone przez organ I instancji korzystanie

z kontenera wartowni, zapewniające wyłącznie ochronę znajdującego się na terenie stacji sprzętu o znacznej wartości. Niezależnie od powyższego, do stwierdzenia przystąpienia do użytkowania stacji bazowej niezbędne jest przeprowadzenie przez Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty pomiaru emisji fal radiowych.

Nadto skarżąca podniosła, iż zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, dla przedmiotowej inwestycji nie ma obowiązku uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) zmieniono brzmienie pkt 5 ust. 1 art. 36 ustawy - Prawo budowlanego. Zmiana powyższa uchyliła możliwość nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie w decyzji o pozwolenie na budowę. Co więcej, ww. nowelizacją zmieniono art. 55 powołanej ustawy, wskazując nowe przypadki,

w których przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Przywołana nowelizacja weszła

w życie z dniem 31 maja 2004r. i zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 2 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, jej przepisy stosuje się do spraw wszczętych

a niezakończonych przed wejściem jej w życie, a określone w ust. 2-4 art. 2 wyjątki nie mają w sprawie zastosowania. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa sprawa została wszczęta i niezakończona przed wejściem w życie ww. nowelizacji, a dotyczy stacji bazowej niebędącej obiektem budowlanym wymienionym w pkt 1) art. 55 znowelizowanego Prawa budowlanego, lecz obiektem zaliczanym do kategorii VIII oraz, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w pkt 2) i 3) art. 55 znowelizowanego prawa budowlanego, należy uznać, iż nałożenie przez organ kary za niedochowanie nieistniejącego obecnie obowiązku jest niezasadne i bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone

w kwestionowanym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skargi podkreślono, iż obiekt budowlany, na który wydano pozwolenie na budowę decyzją z dnia [...].03.2003r. obejmował stację bazową, kontener wartowni, zbiornik na nieczystości płynne i ogrodzenie jako całość. Stąd też stwierdzenie użytkowania choćby jednego z tych elementów, stanowi o przystąpieniu do użytkowania. Wskazano, iż elementem istotnym dla wypełnienia dyspozycji art. 57 ust. 7 ustawy jest fakt przystąpienia do użytkowania, bez względu na to, jaki charakter ma korzystanie z niego oraz jaki przyświeca temu cel. Przywołana zaś

w skardze zmiana przepisów ustawy – Prawo budowlane z dn. 16.04.2004r. nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania. Pozwolenie na budowę przedmiotowej stacji bazowej z dnia 28.03.2003r. nie zostało zmienione i nadal pozostaje w obiegu prawnym, stąd nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż wymierzona kara z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania została nałożona

za nieistniejący obowiązek.

Wyrokiem z dnia 13 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 146/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę P. T. K. C. Sp. z o.o. w W. W uzasadnieniu podkreślono, że podstawą prawną wymierzenia kary z tytułu przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowił w niniejszej sprawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm./, przy czym pomimo, iż ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie tej ustawy uchyliła możliwość nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie w decyzji o pozwoleniu na budowę nie mniej jednak nie uchylała obowiązków już nałożonych na podstawie wydanych decyzji. Zatem decyzja z dnia 28 marca 2003 r. o pozwoleniu na budowę, nakładająca na stronę skarżącą taki obowiązek "nie została wyeliminowana z obiegu prawnego" i nadal rodziła zobowiązanie uzyskania stosownego pozwolenia.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano ponadto, że w sprawie nie jest sporne, iż w czerwcu 2004 r. skarżąca zawiadomiła organy PIS, Straży Pożarnej i PIP o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania obiektu, natomiast wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie złożyła dopiero w dniu 5 grudnia 2005 r., po czym nastąpiła obowiązkowa kontrola. Dlatego też Sąd podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że zostały spełnione warunki do zastosowania w sprawie art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego przy czym wystarczający jest sam fakt przystąpienia do użytkowania zaś bez znaczenia jest uwzględnienie wniosku strony o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła P.C. Sp. z o. o. w W., zarzucając naruszenie:

1/ prawa materialnego, polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane, pomimo braku okoliczności uzasadniających wymierzenie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego,

2/ przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na wadliwym przyjęciu, iż nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c ppsa, pomimo naruszenia przez organ administracji art. 77 ust. 1 i art. 80 kpa.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że już w skardze do Sądu pierwszej instancji podnosiła fakt konieczności przeprowadzenia długotrwałej procedury konfiguracyjnej przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu. Stacja bazowa telefonii komórkowej działa w sieci stacji, a nie samodzielnie. Brak przeprowadzenia procedury konfiguracyjnej uniemożliwia przygotowanie jej do normalnej eksploatacji i użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Do przeprowadzenia tej procedury konieczne jest uruchomienie urządzeń i związany z tym pobór energii, który sam w sobie nie przesądza o użytkowaniu obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Pobór energii następuje również w trakcie robót budowlanych. Korzystanie z kontenera wartowni pełniącego wyłącznie funkcję ochronną znajdującego się na terenie sprzętu o znacznej wartości także nie stanowi o użytkowaniu obiektu. W sprawie w ocenie strony nastąpiła "nadinterpretacja pojęcia "użytkowanie" w odniesieniu do stacji bazowej telefonii komórkowej".

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1043/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu NSA wskazał, że zaskarżony wyrok, akceptujący stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, nie może być uznany za prawidłowy tak pod względem zastosowanej wykładni stanowiącego podstawę orzekania przepisu prawa materialnego (art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego), jak i prawa procesowego. Rację ma bowiem strona wnosząca skargę kasacyjną, że użytkowanie wartowni będącej składnikiem obiektu jakim jest stacja bazowa telefonii cyfrowej, a nawet w pewnym zakresie korzystanie z magazynu, nie świadczy o tym, że strona już przystąpiła do użytkowania obiektu w rozumieniu

art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy jest skutkiem uwzględnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia

13 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 1464/06. Kwestia ta ma doniosłe znaczenie, bowiem z przepisu art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że Sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ocena ta i wskazania co do dalszego postępowania znalazły się w uzasadnieniu tegoż wyroku i w takim znaczeniu uzasadnienie ma moc wiążącą.

Wskazać w tym miejscu należy, iż przez ocenę prawną, o której mowa

w art. 190 w/w ustawy, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego

i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego,

jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie i sądzie może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego środkami przewidzianymi prawem. Nawet

w przypadku odmiennej interpretacji prawa lub też możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wyrażone przez sąd mają moc wiążącą.

Sąd w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Spór w niniejszym przypadku dotyczył oceny, czy skarżąca przystąpiła do użytkowania obiektu w rozumieniu art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Nałożenie na inwestora kary pieniężnej, przewidzianej w/w przepisem jest bowiem możliwe jedynie w razie zaistnienia takiego stanu faktycznego, który w danej sprawie może być określony jako rozpoczęcie użytkowania obiektu. Organy obu instancji orzekające w sprawie uznały, że stwierdzone podczas kontroli użytkowanie wartowni i zwiększony pobór energii elektrycznej są wystarczające, aby przyjąć, że nastąpiło przystąpienie do użytkowania jeszcze przed wystąpieniem przez inwestora z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie. Skarżąca podnosiła natomiast, że nie są to okoliczności wystarczające, bowiem przedmiotowy obiekt wymaga długotrwałego procesu określonego jako rozruch technologiczny, który jednak nie jest równoznaczny z przystąpieniem do użytkowania, pomimo że wiąże się ze zwiększonym poborem energii.

W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu organy nadzoru budowlanego obu instancji nie wywiązały się należycie z obowiązku wyjaśnienia, czy w sprawie doszło do użytkowania znajdującej się w budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, a co stanowi przesłankę zastosowania sankcji administracyjnej przewidzianej w art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Wprawdzie w ustawie Prawo budowlane ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć przez "użytkowanie obiektu budowlanego", to jednak w świetle art. 5 ust. 2 czy art. 71 i art. 71a tej ustawy przyjąć należy, że rozumienie tego pojęcia jest zbliżone do znacznie szerszego zakresowo cywilistycznego pojęcia "korzystania z rzeczy". W ślad za wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 8 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 350/07 (w:) LEX nr 347957 przyjdzie też stwierdzić, że instytucja użytkowania rozumiana jako obciążenie rzeczy prawem użytkowania nie jest jednak tożsama z pojęciem użytkowania obiektu budowlanego, jakim posługują się przepisy Prawa budowlanego. Stwierdzić w tym miejscu trzeba, że termin "użytkowanie" oznacza wykorzystywanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem.

O użytkowaniu przedmiotowej stacji komórkowej zgodnie z przeznaczeniem świadczyć ma, w ocenie organów nadzoru budowlanego, korzystanie z wartowni stanowiącej składnik tego obiektu, podłączenie znajdujących się tam urządzeń oraz pobór energii elektrycznej.

Zdaniem Sądu takie stanowisko organów nie zasługuje na uwzględnienie, powyższe okoliczności nie przesądzają bowiem jeszcze, że strona przystąpiła do użytkowania przedmiotowej stacji. Zgodzić się w tym miejscu trzeba ze skarżącym, że właściwe przygotowanie urządzeń stacji bazowej do użytkowania zgodnego z obowiązującymi wymogami prawnymi i technicznymi musi powodować odpowiedni pobór energii elektrycznej z uwagi na konieczność uruchomienia odpowiednich urządzeń w celu ich konfiguracji. Jednocześnie organy nie poczyniły jednak żadnych ustaleń odnośnie przebiegu procedury związanej z rozruchem technologicznym takiej stacji, czym naruszyły art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Powyższe, istotne uchybienia, powodują konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Rozpoznając ponownie sprawę organ, uwzględniając uwagi poczynione przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu, przeprowadzi stosowne postępowanie wyjaśniające, w szczególności dokona ustaleń w kierunku wymaganego rozruchu technologicznego

Prawidłowo przeprowadzone postępowanie winno następnie znaleźć odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu i jego uzasadnieniu, sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Konsekwencją uwzględnienia skargi było stwierdzenie, że zaskarżone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku – art. 152 ustawy p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).