Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 886/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej o uzupełnienie wyroku z 21 listopada 2014 r. w zakresie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy sprawy ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2011r. postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 21 listopada 2014 r., w sprawie I SA/Łd 886/14, w ten sposób, że rozstrzygnięcie o oddaleniu skargi oznaczyć jako punkt pierwszy i dodać punkt drugi sentencji o treści: "przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu A. G., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w T. pod adresem A 25, kwotę 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu."


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 21 listopada 2014 r., po rozpoznaniu skargi T. W., oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r.

W skardze pełnomocnik zamieścił wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa radcowskiego wg. stawki 150% oświadczając, iż powyższe nie zostały ani w całości ani w części zapłacone.

Pismem złożonym 24 listopada 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez zawarcie w nim orzeczenia o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pełnomocnik wskazał, że stosowny wniosek w tym przedmiocie wraz z oświadczeniem, że opłata nie została uiszczona w żadnej części, został złożony w skardze.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie wynosi 16.049 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 21 listopada 2014 r. oddalił skargę, ale nie orzekł o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu. Wniosek w przedmiocie przyznania wynagrodzenia, zawierający stosowne oświadczenie, spełniające wymogi stawiane przez § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 490), został złożony przed terminem rozprawy. W tej sytuacji wniosek pełnomocnika strony skarżącej o uzupełnienie wymienionego na wstępie wyroku jest zasadny.

Nieuzasadniony jest natomiast wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie wynagrodzenia w pozostałym zakresie, przekraczającym wysokość stawki minimalnej.

Ustawodawca określając wysokość stawek minimalnych za poszczególne czynności lub za udział w poszczególnych postępowaniach dokonał precyzyjnego rozważenia i uwzględnienia wszelkich okoliczności charakterystycznych dla danego typu spraw. W przyjętych stawkach minimalnych oddana została wycena koniecznego nakładu pracy po stronie pełnomocnika związana ze specyfiką określonego rodzaju postępowań. Jednocześnie ustawodawca pozostawił możliwość uwzględnienia przez sąd pewnych nadzwyczajnych, szczególnych okoliczności, które pojawiając się w danej sprawie zwiększają diametralnie nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

Zdaniem Sądu okoliczności takie w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie ma powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, gdyż jego aktywność w wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania nie przekracza granic zwykłej staranności.

W tym stanie sprawy sąd w oparciu o art. 157 § 1–3 i art. 250 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 5 i § 2 ust. 3 wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

E.B.