Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 559/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 §3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki akcyjnej za zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. i grudzień 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r., [...] reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 31 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki akcyjnej za zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r.

i grudzień 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.

Pełnomocnik skarżącego zamieścił w piśmie z dnia 29 kwietnia 2016 r. wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu skarżący zamieścił wzmiankę, następującej treści: "Jako, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, po stronie skarżącego, konieczne stało się złożenie wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Podstawie niniejszego wniosku stanowi przepis art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi."

W uzasadnieniu nie zamieszczono natomiast argumentów dotyczących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie załączono do niego dodatkowych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej,

w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r.,

o sygn. akt II FZ 460/10 – orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczna ocenę. Ponadto brak dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy na skutek niedołączenia ich do wniosku, sąd nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, aby wzywać skarżącego do ich przedłożenia (por. postanowienie NSA

z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 404/13 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z uwagi na treść art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową skarżącego, tak by sąd rozpoznający wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie przez skarżącego, jako członka zarządu za zaległości [...] z siedzibą

w [....] w podatku od towarów i usług za: kwiecień 2010 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [....] zł (na dzień wydania decyzji) oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł, grudzień 2014 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł

(na dzień wydania decyzji) oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja finansowa skarżącego nie została w żaden sposób zobrazowana, brak również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był

w stanie ustalić jakie aktualnie skarżący osiąga dochody i jaki poniesie uszczerbek

w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ pierwszej instancji kwoty zobowiązania podatkowego.

Stwierdzić należy, że ogólnikowe twierdzenie pozbawione szerszego uzasadnienia i stosowanych dowodów, nie może stanowić podstawy do orzeczenia

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazać należy, że argumenty,

iż skarżący prowadzi własną firmę i obecnie ma problemy z ciągłością finansową nie są wystarczającymi przesłankami wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Wskazane powyżej okoliczności same z siebie nie uzasadniają zastosowania wyjątkowej instytucji prawa, jaką jest ochrona tymczasowa

w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia