Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 676/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2006r. sprawy ze skargi J.W. – Zakładu A na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwały rady miejskiej w sprawie uznania za bezzasadną skargę na działalność Prezydenta Miasta postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J.W. – Zakład A reprezentowany przez radcę prawnego M.M. pismem procesowym z dnia [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] Nr [...] w sprawie skargi J.W. – Zakład A na działalność Prezydenta Miasta Z. W skardze tej wystąpił o uchylenie wskazanej uchwały i uznanie, że Prezydent Miasta Z. nienależycie wykonywał zadania jako Zamawiający w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. W motywach skargi skarżący przedstawił w szczegółowy sposób przebieg postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym wyartykułował wszelkie naruszenia prawa, których jego zdaniem dopuścił się Prezydent Miasta Z., które uzasadniają uznanie, że Prezydent Miasta nienależycie wykonuje swe obowiązki. Pomimo wykazania wadliwości w postępowaniu Prezydenta Miasta Rada Miejska w Z. zaskarżoną uchwałą uznała za bezzasadną wniesioną skargę. Nadto skarżący zaznaczył, że stosownie do otrzymanego pouczenia wezwał Radę Miejską w Z. do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Wezwanie to okazało się bezskuteczne, ponieważ Przewodniczący Rady Miejskiej w Z. pismem z dnia [...] uznał, że nie widzi podstaw do ponownego stawiania sprawy na sesji Rady. Skarżący swój interes prawny widzi w tym, że jako uczestnik postępowania o uzyskanie zamówienia publicznego liczył nie tylko na jego uzyskanie ale nadto poniósł w związku z tym koszty wynoszące [...] zł. Uznanie, że Prezydent Miasta nienależycie wykonywał swe obowiązki jako Zamawiający rozstrzygałoby przyczynę unieważnienia przetargu i w konsekwencji przesądzało, że unieważnienie przetargu nastąpiło z winy Zamawiającego, a w takim przypadku skarżący na podstawie art. 27b ust. 3 ustawy o zamówieniach publicznych, mógłby dochodzić zwrotu wszystkich kosztów uczestnictwa w postępowaniu o zamówienia publiczne.

Przewodniczący Rady Miejskiej w Z. pismem procesowym z dnia [...] przekazał do tutejszego Sądu odpowiedź na wniesioną skargę wraz z aktami sprawy i wystąpił o odrzucenie skargi. Stanowisko swoje umotywował tym, że przedmiotowa uchwała podjęta została na podstawie at. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego, a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego tego typu uchwała nie jest uchwałą z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Pełnomocnik skarżącego pismem procesowym z dnia [...] na wezwanie Sądu wyjaśnił, że w dniu [...] wezwał Radę Miejską w Z. do usunięcia naruszenia prawa, a Przewodniczący tej Rady pismem z dnia [...] odpowiedział, że nie znajduje podstaw do skierowania sprawy ponownie na sesję Rady.

Pismem procesowym z dnia [...] radca prawny J.T. legitymujący się pełnomocnictwem wystawionym przez Prezydenta Miasta Z. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak podstaw prawnych do jej rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów.

Przedmiotem skargi złożonej do sądu administracyjnego przez skarżącego jest uchwała Rady Miejskiej w Z. z [...] Nr [...] uznająca za bezzasadną skargę J.W. – Zakład A na Prezydenta Miasta Z. w związku z prowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Uchwała ta podejmowana była w oparciu o postanowienia art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

Zaskarżona uchwała podjęta została przez Radę Miejską w Z. na podstawie art. 229 pkt 3 kpa, zgodnie z którym organem właściwym do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy (rada miejska). Uchwała podjęta przez organ stanowiący i kontrolny gminy nie mieści się zatem w żadnej z podanych wyżej kategorii spraw, a tym samym nie jest z zakresu administracji publicznej. Uchwała ta nie stanowi także aktu nadzoru nad działalnością organu gminy, gdyż podjęto ją w następstwie kontroli przeprowadzonej przez organ stanowiący i kontrolny gminy dotyczącej prawidłowości działania organu wykonawczego. W przypadku rozpatrywanej sprawy nie można wykorzystać wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 2481/01 (niepublikowany), w którym Sąd ten dopuścił do rozpatrzenia tego typu uchwały, ponieważ przedmiotowa uchwała podjęta została w sprawie indywidualnej.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna.

Sąd nie uwzględnił zgłoszonego w trakcie rozprawy wniosku pełnomocnika skarżącego o zwrot kosztów postępowania w przypadku nie uwzględnienia wniesionej skargi, ponieważ stosownie do postanowień art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek taki może być uwzględniony jedynie wówczas, gdy skarga zostanie uwzględniona.

Niedopuszczalności skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wymienionej ustawy, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.

SW