Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 310/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. akt [[...]] w przedmiocie opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. akt [[...]] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta zezwalającą H. T. zajęcie pasa drogowego A. na wysokości posesji nr [[...]] w S. tj. działki nr [[...]] w celu prowadzenia prac związanych z remontem elewacji budynku – ustawienie rusztowania.

Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji organu drugiej instancji poprzez wniesienie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku.

Decyzja doręczona została H. T. w dniu 24 lutego 2014 r.

W dniu 25 marca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżący złożył skargę na ww. decyzję z 17 lutego 2014 r. zgodnie z doręczonym mu pouczeniem bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Pismem z dnia 1 kwietnia 2014 r., nadanym 2 kwietnia 2014 r., Sąd przekazał powyższą skargę wraz z kopertą - w której skarga wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd bądź organ administracji publicznej do organu właściwego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2010 r. o sygn. akt II OSK 2184/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu do jej wniesienia.

Jak wynika bowiem z akt sprawy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2014 r., doręczona została skarżącemu w dniu 24 lutego 2014 r. Uwzględniając termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi upływał z dniem 26 marca 2014 r.

Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie precyzuje sposób wniesienia skargi stanowiąc, iż skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Takim organem w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaś złożenie skargi bezpośrednio do Sądu spowodowało, iż za termin wniesienia skargi uznać należało datę jej przekazania przez Sąd do organu właściwego tj. do SKO w dniu 2 kwietnia 2014 r. W konsekwencji doszło do złożenie skargi po terminie.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności należało uznać, iż na gruncie niniejszej sprawy nie miało znaczenia, iż skarżący składając skargę bezpośrednio do Sądu działał z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., gdyż o dacie złożenia skargi decyduje data przekazania jej organowi właściwemu w sprawie.

Skoro zatem skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu 25 marca 2014 r., została przekazana do właściwego organu 2 kwietnia 2014 r., za datę wniesienia skargi należy uznać 2 kwietnia 2014 r. Oznacza to, że skarżący złożył skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Sąd zwraca jednak uwagę na fakt, iż postanowieniu o odrzuceniu skargi nie przysługuje powaga rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 p.p.s.a., która przysługuje tylko prawomocnym wyrokom. Tym samym mając na uwadze, iż odrzucenie skargi w tej sprawie, stanowi konsekwencję wniesienia skargi po terminie jednakże na skutek błędnego pouczenia strony skarżącej o trybie wniesienia skargi (za co strona skarżąca w żadnym stopniu winy nie ponosi), wskazać należy, iż stronie skarżącej przysługuje prawo do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (tutaj od dnia doręczenia postanowienia informującego o odrzuceniu skargi) do tut. Sądu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.