Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 954/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ar. 81 c ust 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi (...) na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2014 r. znak: (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej. skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 954/14

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) postanowieniem z dnia (...) listopada 2013 r. na podstawie art. 81 c ust. 2 w związku z art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej robót budowlanych, wykonanych w lokalu nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy (...), nałożył na (...) - właścicielkę lokalu nr (...) obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki w lokalu nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy (...) określającej, czy izolacyjność akustyczna stropu spełnia wymogi wynikające z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, z 2002 r. poz. 690 ze zm.). Jednocześnie organ wskazał, że w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości winien być podany sposób ich usunięcia.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w dniu (...) września 2012 r. wpłynęło pismo dotyczące robót remontowych, wykonanych w lokalu nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy (...), skutkiem których było uciążliwe przenikanie dźwięków uderzeniowych do lokalu położonego piętro niżej. W związku z tym pismem przeprowadzono czynności kontrolne na ww. nieruchomości w czasie których stwierdzono, że w lokalu mieszkalnym nr (...) wykonano roboty budowlane polegające na wymianie urządzeń sanitarnych z podejściami w pomieszczeniu łazienki i kuchni; wymianie żeliwnych grzejników na grzejniki stalowe płytowe z wymianą zaworów termostatycznych; usunięto zniszczoną klepkę (podłoga), zniszczony podkład, wyrównano poziom podłogi za pomocą jastrychu cementowego do 12 mm, wykonano warstwę izolacji - folii, wykonano warstwę termoakustyczną (pianka) 6 mm, położono panele podłogowe gr. 10 mm w kuchni, przedpokoju, w łazience - płytki.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) postanowieniem z dnia (...) listopada 2012 r. Nr (...) nałożył na (...) obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła (...).

Postanowieniem Nr (...) z dnia (...) stycznia 2013 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Następnie (...) zaskarżyła ww. postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013 r. do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 496/13 uchylił postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji z dnia (...) listopada 2012 r.

Z treści uzasadnienia wyroku wynikało, iż nałożony obowiązek został wadliwie sformułowany. Wymiany podłogi dokonano na całej powierzchni lokalu nr (...), a zatem tylko w sytuacji uprzedniego wykonania pomiarów akustycznej izolacyjności stropu przed remontem, istniałaby możliwość wskazania w ocenie technicznej, czy izolacyjność akustyczna stropu nie uległa zmianie. Dlatego obowiązek winien być nałożony pod kątem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, z 2002 r., poz. 690 ze zm.).

Wobec powyższych zaleceń Sądu, organ ponownie rozpoznając sprawę, korzystając z uprawnień wynikających z art. 81c wyżej cytowanej ustawy Prawo budowlane, zobowiązał inwestora do dostarczenia oceny technicznej dotyczącej akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki w lokalu nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy (...) określającej, czy izolacyjność akustyczna stropu spełnia wymogi wynikające z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Powyższe postanowienie organu I instancji zaskarżyła (...).

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia (...) marca 2014 r. nr (...) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie.

WSA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt: VII SA/Wa 496/13, wskazał, że jak wynika z akt sprawy wątpliwości organów nadzoru budowlanego powstały wskutek ustaleń kontrolnych dokonanych w lokalu nr (...) w związku z przeprowadzoną wymianą zniszczonej klepki na panele podłogowe, podczas której wykonano również podkład z wyrównaniem poziomu podłogi jastrychem cementowym oraz warstwy izolacji z folii i pianki termoakustycznej w kuchni, przedpokoju, a w łazience wykonano płytki. Sąd administracyjny podzielił w tym zakresie stanowisko zajęte przez organy nadzoru budowlanego, mając na uwadze zarówno charakter wykonanych robót budowlanych, jak i to, że uczestniczka postępowania zajmująca lokal nr (...), usytuowany bezpośrednio pod lokalem nr (...) sygnalizowała organom wzmożoną przenikalność dźwięków, szczególnie uderzeniowych, po wykonaniu ww. robót. Zdaniem Sądu ustalenia organu znalazły potwierdzenie w zgromadzonym materialne dowodowym, który był wystarczający do dokonania oceny, czy zachodziły przesłanki do nałożenia obowiązków wymienionych w art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Czynności kontrolne organu I instancji wskazywały na uzasadnione wątpliwości co do jakości zastosowanych wyrobów i wykonanych robót budowlanych. W związku z faktem, że wymiana podłóg dotyczyła całej powierzchni lokalu nr (...) zaistniała konieczność jednoznacznego zbadania w szczególności, jakie materiały wykorzystano przy wymianie podłogi, czy izolacja została położona na całej jej powierzchni, a w konsekwencji czy odpowiadają wymogom określonym z § 326 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), jak również jaki wpływ wykonane roboty miały na konstrukcję całego budynku. Sąd administracyjny w ww. wyroku przesądził, iż przesłanka ustawowa, od spełnienia której uzależniona była możliwość skorzystania przez organ z uprawnień wynikających z ust. 2 art. 81c ustawy Prawo budowlane została spełniona.

Organ podkreślił, że w wyroku tym Sąd zakwestionował jedynie, iż obowiązek nałożony w postanowieniu wydanym w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego został wadliwie sformułowany. Według zaprezentowanego w tym zakresie stanowiska WSA w Warszawie tylko w sytuacji uprzedniego wykonania pomiarów izolacyjności akustycznej stropu przed remontem, istniałaby możliwości wskazania w ocenie technicznej, czy izolacyjność akustyczna - mierzona za pomocą wskaźnika znormalizowanego poziomu dźwięków - nie uległa zmianie. W przeciwnym wypadku zaś obowiązek winien być nałożony bez potrzeby porównywania pomiarów akustyczności stropów uprzedniej i obecnej, ale pod kątem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Na koniec WSA w Warszawie zobowiązał organy nadzoru budowlanego orzekające w niniejszej sprawie do dalszego przeprowadzenia postępowania z uwzględnieniem stanowiska wyrażonego w ww. wyroku.

Organ powiatowy, stosując się do wiążących go zaleceń i wytycznych wynikających z ww. wyroku sądowego, ponownie podjął w dniu (...) listopada 2013 r. na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane postanowienie (...). Postanowieniem tym zobowiązał (...) do przedłożenia w wyznaczonym terminie oceny technicznej dotyczącej akustyczności podłogi i posadzki wyremontowanej ww. lokalu, określającej, czy izolacyjność akustyczna stropu spełnia wymogi wynikające w § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przy czym - w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości - powinna ona określać sposób ich usunięcia.

W związku z powyższym organ utrzymał w mocy postanowienie organu powiatowego nr (...) z dnia (...) listopada 2013 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła (...).

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. naruszenie art. 81 c ust 2 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na braku uwzględnienia opinii Instytutu Techniki Budowlanej (...), kiedy powołana opinia wskazuje jednoznacznie na prawidłowość przeprowadzonych robót oraz brak wpływu na konstrukcję budynku;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. § 2 w zw. z § 326 ust. 1 i ust 2 pkt. 2 w zw. z § 330 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu iż wskazane rozporządzenie znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowo dokonana wykładnia prowadzi do wniosku iż wskazane rozporządzenie stosuje się wyłącznie przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych, przy czym przedmiotowy lokal nie spełnia tych kryteriów;

3. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 156 § 1 ust. 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem przepisów prawa polegającym na uwzględnieniu w dacie wydania postanowienia przepisów rozporządzenia które nie mają zastosowania do stanu faktycznego;

4. naruszenie prawa procesowego tj. art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez uznanie, iż wskazania Sądu co do dalszego postępowania - obowiązku sporządzenia oceny technicznej dotyczącej izolacyjności stropów z uwzględnieniem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mają zastosowanie w niniejszej sprawie, przy czym prawidłowa wykładnia tego przepisu oraz przepisów Rozporządzenia, nie może pomijać brzmienia § 2 oraz § 330 Rozporządzenia odnoszącego się do zakresu jego stosowania.

Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o stwierdzenie nieważności postanowienia (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr (...) oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr (...). W przypadku braku podstaw do stwierdzenia nieważności obu postanowień, wniosła o uchylenie postanowienia (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr (...)oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr (...)w całości.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd bada wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie zostało wydane z naruszeniem prawa.

Rozważania w sprawie należy rozpocząć od zwrócenia uwagi na fakt, iż wydanie zaskarżonego postanowienia stanowi efekt prowadzonego przez organ od 2012 r. postępowania administracyjnego dotyczącego robót budowlanych, wykonanych w lokalu nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy (...) w (...)

Jak wskazano wcześniej, PINB (...), prowadząc postępowanie administracyjne wydał postanowienie z dnia (...) listopada 2012 r. Nr (...) mocą którego nałożył na (...) obowiązek przedłożenia oceny technicznej dot. akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki. Postanowieniem z dnia (...)stycznia 2013 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Nr (...) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Następnie po zaskarżeniu postanowienia organu II instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2013r., sygn. akt VII SA/Wa 496/13 uchylił ww. postanowienie z dnia (...) stycznia 2013r. oraz poprzedzające je postanowienie PINB (...) z dnia (...) listopada 2012 r.

W wyroku tym WSA wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie nie zostało poprawnie przeprowadzone z uwagi na niewłaściwe sformułowanie nałożonego obowiązku. Sąd wskazał, że obowiązek przedłożenia oceny technicznej powinien być nałożony bez potrzeby porównywania uprzedniej i obecnej akustyczności stropów, gdyż bez dokonania pomiarów przed remontem, porównanie takie nie jest możliwe, ale pod kątem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W przepisach tych stwierdzono bowiem, że poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń m.in. w budynkach mieszkalnych, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach (ust. 1 ). Nadto, w budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych (ust. 2 pkt 2).

Mając powyższe na uwadze należało w niniejszej sprawie uwzględnić obowiązek zastosowania się przez organy administracyjne do treści art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Istotą zasady "związania oceną prawną" określoną w art. 153 p.p.s.a. jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego, jak i procesowego oraz braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu istotnych okoliczności stanu faktycznego. Obowiązek podporządkowania się tak rozumianej ocenie prawnej, może być wyłączony jedynie w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego, czyli jest ona wiążąca o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych. W takiej sytuacji organ, któremu sprawa została przekazana związany jest wskazaniem sądu co do uzupełnienia postępowania. Pamiętać również należy, że art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Jednocześnie naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a., w razie złożenia skargi, powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności).

Natomiast niezastosowanie się przez sąd do oceny prawnej przewidzianej w komentowanym przepisie jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 174 pkt 1 p.p.s.a., por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 1591/11, LEX nr 1339558).

Z powołanego wyroku w sprawie VII SA/Wa 496/13 wynika, iż Sąd zobowiązał organ do nałożenia obowiązku przedstawienia oceny technicznej pod kątem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Stwierdzić należy zatem, iż Sąd zawarł w ww. wyroku wskazania dla organu, co do dalszego postępowania (co zawierało również element normy prawnej jaką organ powinien zastosować) to z kolei jest wiążące dla składu orzekającego w niniejszej sprawie).

Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do stwierdzenia, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w ww. wyroku nałożył postanowieniem z dnia (...) listopada 2013 r. na podstawie art. 81 c ust. 2 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane na (...)- właścicielkę lokalu nr (...) obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki w lokalu nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy (...) określającej, czy izolacyjność akustyczna stropu spełnia wymogi wynikające z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, z 2002r" poz. 690 ze zm.). Jednocześnie organ wskazał, że w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości winien być podany sposób ich usunięcia.

Postanowienie PINB (...) z dnia (...) listopada 2013 r. zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji.

Tym samym należy stwierdzić, że organ I instancji, będąc z mocy przepisu art. 153 p.p.s.a. związanym wyrokiem Sądu z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 496/13, zastosował się do niego i wykonał wskazane w nim zalecenia. Okoliczność ta przesądza o tym, że zaskarżone postanowienie jak i postanowienie organu I instancji odpowiada prawu.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że już choćby z samego faktu prawidłowego zastosowania się do zaleceń Sądu wydanych na podstawie art. 153 p.p.s.a., nie mogą one odnieść zamierzonego skutku.

Pomimo tego należy wskazać, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 81 c ust 2 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowania polegające na uznaniu na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, iż zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jakości zastosowanych wyrobów oraz wykonanych robót budowlanych, w sytuacji której powołana powyżej opinia wskazuje jednoznacznie na prawidłowość przeprowadzonych robót oraz brak wpływu na konstrukcję budynku.

Zasadność wydania w niniejszej sprawie postanowienia w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawa budowlanego została przesądzona przez Sąd w wyroku z dnia 27 maja 2013 r., który ma charakter orzeczenia prawomocnego. Sąd wprost wskazał, że ustalenia organu znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materialne dowodowym, który był wystarczający do dokonania oceny, czy zachodziły przesłanki do nałożenia obowiązków wymienionych w art. 81 c ust. 2 ustawy. Czynności kontrolne organu pierwszej instancji wskazywały na uzasadnione wątpliwości co do jakości zastosowanych wyrobów i wykonanych robót budowlanych. Tym samym przesłanką ustawową, od spełnienia której uzależniona była możliwość skorzystania przez organ z uprawnień wynikających z ust. 2 art. 81 c ustawy została spełniona. W związku z powyższym zarzuty w tym zakresie należy uznać za sprzeczne ze stanowiskiem sądu administracyjnego. W obecnym stanie prawnym tylko skuteczne zaskarżenie tego wyroku mogłoby zmienić przyjęte stanowisko.

Podobnie sąd poprzednio orzekający przesądził o tym, że w niniejszej sprawie należy ocenić zgodność wykonanych robót budowlanych z wymogami wynikającymi z przepisów § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tym samym nie można zarzucić organom administracji naruszenia przepisu § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia.

Mając powyższe na uwadze uznać należało, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.