Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 25/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: zobowiązano do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, pkt 3 lit. a, pkt 5 lit. c, art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 149 § 1, § 1a, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi D. O. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania w terminie 14 dni od zwrotu akt administracyjnych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wraz z prawomocnym wyrokiem wniosku D. O. o udzielenie informacji publicznej w zakresie punktu 1 w całości, w zakresie punktu 2 w części dotyczącej załącznika graficznego i podatków; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałej części skargę oddala; IV. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; V. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego D. O. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

D. O. wniósł dnia 5 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 27 grudnia 2017 r. do Wójta Gminy [...] wpłynął wniosek D. O. o:

- udostępnienie protokołów z sesji Rady Gminy [....], obrad Komisji Rady Gminy [...] i zebrań wiejskich wszystkich miejscowości w Gminie [...] w dwóch odrębnych "zakładkach" Biuletynu Informacji Publicznej (BIP), bowiem zgodnie z art. 11b ustawy o samorządzie gminnym winny one być publikowane na stronie BIP Gminy, a nie są w ten sposób udostępniane oprócz protokołów z sesji Rady Gminy,

- udostępnienie wykazu wszystkich umów dzierżawy na terenie Gminy [...] z uwzględnieniem dzierżawców, kwot czynszu, podatku, okresu trwania umów, wskazaniem wszystkich działek w formie graficznej, a w konsekwencji utworzenie w ramach BIP Gminy gminnego rejestru umów, w tym umów dzierżawy,

- udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy instrukcja tzw. poddzierżawy gruntów będących własnością Gminy [...] jest działaniem prawidłowym i jakie kroki podejmą władze Gminy, aby ten "nielegalny proceder" zakończyć; czy nie jest tutaj zasadne rozwiązanie przez Gminę umowy oraz jakie konsekwencje zostaną wyciągnięte wobec uczestniczących w tym przedsięwzięciu dzierżawców,

- odpowiedź na pytanie, skąd bierze się zróżnicowanie czynszu wśród poszczególnych dzierżawców, czy Gmina zamierza ujednolicić ten czynsz w stosunku do 1 ha gruntów i jaka będzie jego wysokość,

- udzielenie odpowiedzi na pismo z dnia 24 lipca 2017 r. w sprawie oświetlenia na tzw. betonówce w miejscowości T.; czy dokonana została ocena w sprawie tego oświetlenia i kiedy można się spodziewać realizacji inwestycji, czy planuje się oświetlenie całej "starej drogi" z T. do M., biorąc pod uwagę jej znaczne użytkowanie przez mieszkańców, jak również budowę nowych domów mieszkalnych,

- odpowiedź na pytanie, jakie inwestycje planuje Gmina w roku 2018 w miejscowości T., z uwzględnieniem kwot i zakresu prac oraz czy przedstawiciele Gminy byli obecni przy odbiorze prac remontowych kościoła parafialnego w T. i dostrzegli uchybienia podmiotu remontującego i czy podjęli działania mające na celu usunięcie tych wad na tym zabytkowym obiekcie sakralnym,

- odpowiedź na pytanie, czy zgodnie ze statutem Gminy radni prowadzą dyżury, a jeśli tak, to o wykaz godzin wraz z miejscem ich odbywania,

- odpowiedź na pytanie, jakie działania podejmuje Gmina, aby ograniczyć niepożądane skutki nadmiernego ruchu na drodze z P. do przejścia granicznego w M., która to trasa na skutek rażącego naruszania przepisów ruchu drogowego stała się wyjątkowo niebezpieczna dla jej użytkowników, czy Gmina pozostaje w stałym kontakcie z przedstawicielami służb takich jak Policja czy Straż Graniczna i jak w tym zakresie działają odpowiednie służby z uwagi na problem permanentnego tamowania ruchu drogowego na przedmiotowej trasie oraz, czy Wójt Gminy [...] wystąpił do komendanta posterunku Policji w [...] o udzielenie informacji odnośnie do stanu bezpieczeństwa w Gminie,

- odpowiedź na pytanie, czy Gmina podejmuje kroki w celu zapobiegnięcia skutkom zimy tj. działania w celu stworzenia jednostki gminnej zajmującej się działalnością związaną z utrzymaniem dróg w czasie zimy oraz zakupem niezbędnej do tego infrastruktury.

W odpowiedzi z dnia z dnia 4 stycznia 2018 r. (znak: [...]) Wójt Gminy [...] wskazał, że w załączeniu przesyła wnioskodawcy wykaz umów dzierżawy zawartych na terenie Gminy [...]. W piśmie tym Wójt zwrócił się o wskazanie znanych wnioskodawcy przypadków tzw. poddzierżawy gruntów, co pozwoli na podjęcie stosownych kroków prawnych w stosunku do dzierżawców. Podkreślił, że zróżnicowanie stawek czynszu na terenie Gminy jest wynikiem przetargów bądź podyktowane jest warunkami lokalnymi i rodzajem wydzierżawianej nieruchomości. Podał, że w ostatnim czasie podstawową stawką za dzierżawę 1 ha gruntu jest kwota od 500 do 600 zł rocznie. Na takim poziomie kształtują się też stawki czynszu będące stawkami wywoławczymi w przeprowadzanych przetargach.

Z kolei, w odpowiedzi z dnia 26 stycznia 2018 r. znak: [...] Wójt Gminy [...] odniósł się szczegółowo do konkretnych pytań wniosku D. O. Podał, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje publikowania protokołów z komisji rady gminy czy zebrań wiejskich w BIP, nie wymienia bowiem tego rodzaju informacji w jej art. 8 ust.3, który zawiera katalog obowiązkowo udostępnianych informacji przez organy władzy publicznej; wprawdzie obowiązek w tym zakresie może przewidywać statut gminy, jednak w statucie Gminy [...] brak jest powyższego.

Wójt podkreślił, że Urząd Marszałkowski Województwa [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] planował nabór wniosków na działanie: 3.3 Poprawa jakości powietrza, poddziałanie 3.3.1 Realizacja planów niskoemisyjnych pkt.4 w tym działaniu – Modernizacja systemów oświetlania. Nabór przewidziany był na IV kwartał 2017 r., jednak nie został ogłoszony. Gmina [...] w ramach własnych środków budżetowych rozbudowuje linie oświetlenia ulicznego m. in. w miejscowości T. Wójt poinformował również, że na terenie miejscowości T. przewidziane są następujące inwestycje:

- budowa garażu Ochotniczej Straży Pożarnej w T., na wykonanie czego przeznaczono kwotę 154 000 zł, a zakres prac obejmuje wykonanie stanu surowego zamkniętego,

- przebudowa drogi wewnętrznej nr [...] w T., na wykonanie czego na chwilę obecną przeznaczono kwotę 51 164,90 zł, w tym 37 783,90 zł z funduszu sołeckiego oraz 13 375 zł z mienia wiejskiego miejscowości T., a w zakresie prac przewidziano wykonanie podbudowy i nawierzchni asfaltowej na przedmiotowej drodze,

- przebudowa dróg wewnętrznych nr [...], [...], [...], [...] w T., na wykonanie czego na chwilę obecną przeznaczono kwotę 100 000 zł, a zakres prac obejmuje wykonanie podbudowy i nawierzchni asfaltowej na drodze od Pani M. do drogi powiatowej oraz wykonanie podbudowy, nawierzchni i odwodnienia drogi przy cmentarzu komunalnym w T.,

- budowa hali sportowej przy szkole podstawowej w T.; obecnie trwają prace przy wykonaniu dokumentacji projektowej.

Wójt podniósł, że inwestorem prac przy kościele jest Parafia, zaś obecność przedstawicieli Gminy przy odbiorze tych prac był konieczny z uwagi na wpisanie przedmiotowego kościoła do rejestru zabytków. Wskazał też, że radni Gminy [...] nie pełnią stałych dyżurów w Urzędzie Gminy. Odnosząc się natomiast do kwestii drogi prowadzącej z P. do przejścia granicznego w M. Wójt podniósł, że jest ona administrowana przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA), w której gestii znajduje się dbanie o zwiększenie na niej przepustowości oraz poprawę bezpieczeństwa. Wójt podkreślił, że zwracał się w przedmiotowej sprawie do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa oraz do GDDKiA o podjęcie działań zmierzających do przebudowy drogi krajowej nr [...]. W kwestii naruszania zaś na niej przepisów ruchu drogowego właściwe są służby porządkowe takie jak Policja czy Straż Graniczna. Poza tym, sytuacja na drodze jest stale monitorowana przez Gminne Centrum Zarządzania Kryzysowego. W przypadkach kryzysowych podejmowane są natychmiast kroki mające na celu zawiadomienie odpowiednich służb o sytuacji na drodze, a jeśli nie przynosi to rezultatów, to wówczas we współpracy z Powiatowym Centrum Zarządzania Kryzysowego przekazany zostaje alert o blokadzie do Wojewódzkiego Centrum Zarządzania Kryzysowego. Wójt podniósł także, iż nie wpływają do niego od mieszkańców i służb porządkowych informacje o pogorszeniu się bezpieczeństwa na administrowanym przez niego terenie. Zapewnił także, iż pozostaje w stałym kontakcie ze służbami Policji czy Straży Granicznej, aby przejazd mieszkańców Gminy i okolicznych miejscowości odbywał się w sposób bezkolizyjny. Wójt nadmienił, że nie widzi potrzeby tworzenia zakładu utrzymania dróg, bowiem na podstawie przeprowadzonego postępowania w trybie zapytania o cenę wyłonieni zostali wykonawcy świadczący usługi zimowego utrzymania dróg w sezonie zimowym 2017/2018.

Odnosząc się natomiast do żądanego wykazu umów dzierżawy Wójt podał, że przekazuje go wraz z pismem przewodnim.

W wymienionej na wstępie skardze D. O. zakwestionował bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r., co stanowi – w jego ocenie - naruszenie art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.". Skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem oraz o zasadzenie kosztów postępowania. Wskazał, że nie otrzymał do tej pory żadnej odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie. Podał, że udzielenie odpowiedzi na zadane pytania wymagało dużego zaangażowania pracowników na różnych stanowiskach pracy, a wnioskodawca telefonicznie wyraził wolę, by odpowiedzi na wszystkie pytania (również te nie dotyczące informacji publicznej) zostały mu przekazane jednocześnie. W związku z powyższym, wnioskodawca został w czasie rozmowy telefonicznej poinformowany o tym, że łączna odpowiedź zostanie udzielona w terminie 30 dni, co nastąpiło. W takiej sytuacji Wójt wniósł o umorzenie postępowania.

W dniu 27 marca 2018 r. D. O. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie pismo procesowe, w którym wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, zasądzenie kosztów postępowania, wymierzenie organowi grzywny wraz z przekazaniem tej kwoty na skonkretyzowany w tym piśmie cel społeczny oraz o zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia 27 grudnia 2017 r. Skarżący zwrócił uwagę, że wraz z wykazem umów dzierżawy nie otrzymał załączników graficznych tj. mapek, o które wyraźnie się zwracał. Podkreślił, że odpowiadając na jego wcześniejszy wniosek tj. z dnia 28 lutego 2017 r. organ przekazał mu takie mapki. Zaznaczył, że Wójt pomimo nie uznania określonych informacji za informację publiczną udzielił ich. W jego ocenie, wbrew twierdzeniu Wójta, nakład pracy osób zaangażowanych w udzielenie odpowiedzi na jego wniosek nie był duży. Podkreślił, że nie przypomina sobie, by podczas rozmowy z pracownikiem Urzędu wskazany mu został termin 30 dni na rozpatrzenie jego wniosku, a odpowiedź doręczona mu została dnia 6 lutego 2018 r., a więc dzień po złożeniu przez niego skargi. Z uwagi jednak na jej niekompletność podtrzymuje swoją skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiot kontroli sądu administracyjnego stanowią nie tylko określone akty administracyjne czy też czynności, ale również brak ich podjęcia pomimo przewidzianego w tym zakresie ustawowego obowiązku. Stanowi o tym art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.". Wedle tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Chodzi zatem o przypadki, w których organ administracji publicznej nie wydal decyzji, postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 czy też nie dokonał czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. tj. z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa [z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935; dalej: "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw].

W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd może ponadto, w myśl art. 149 § 1b P.p.s.a., orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Sprawa z niniejszej skargi dotyczy wniosku strony skarżącej o udzielenie informacji publicznej w związku czym zastosowanie znajduje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która w kompleksowy sposób reguluje związane z tym kwestie, a więc przede wszystkim zakres podmiotowy, przedmiotowy, jak też procedurę.

Uwzględnienie skargi wymaga w pierwszej kolejności przesądzenia, że podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie określonych danych jest do tego zobowiązany, a żądane od niego dane stanowią informacje publiczne.

Wcześniej jednak wyjaśnienia wymaga kwestia uprzedniego tj. przed wystąpieniem ze skargą wyczerpania środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 P.p.s.a., a to w związku z brzmieniem art. 53 § 2b P.p.s.a. W świetle tego ostatniego przepisu, skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie, po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność organu, której przedmiotem jest dostęp do informacji publicznej orzecznictwo sądowe przyjmuje, że skarga taka nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Brak jest bowiem podstaw do występowania z ponagleniem w trybie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. W postępowaniu w sprawie udostępnienia informacji publicznej przepisy K.p.a. mają bowiem zastosowanie w bardzo ograniczonym zakresie, gdyż stosuje się je wyłącznie do decyzji wydawanych w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., o czym przesądza brzmienie ust. 2 tego artykułu. Skoro więc w przypadku bezczynności organu w zakresie podjęcia czynności w postaci udzielenia informacji publicznej, przepis art. 37 K.p.a. nie znajduje zastosowania, a środków zaskarżenia w takiej sytuacji nie przewiduje również ustawa o dostępie do informacji publicznej, to należy stwierdzić, że z uwagi na brak środków zaskarżenia, w zakresie udostępniania informacji publicznej wyłączony jest obowiązek, o którym mowa w art. 52 § 1 i art. 53 § 2b P.p.s.a. [tak np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Łodzi z 16.02.2018 r. II SAB/Łd 234/17, wyrok WSA w Krakowie z dnia 6.09.2017 r., II SAB/Kr 149/17, wyrok WSA w Rzeszowie z 23.01.2018 r.].

Wobec przesądzenia formalnej dopuszczalności skargi D. O., należało przystąpić do oceny kwestii zakresu podmiotowego i przedmiotowego zastosowania u.d.i.p. I tak, podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej określa art. 4 tego aktu stanowiąc, że są nimi władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej (pkt 1). Nie ulega wątpliwości, że organem takim jest Wójt Gminy [...], co zresztą nie jest w sprawie kwestionowane. Analizując natomiast, czy w sprawie zaistniały przesłanki przedmiotowe determinujące uznanie, że zakresem wniosku strony objęto informacje, które stanowią informację publiczną, należy wskazać, że definicję w tym zakresie zawiera art. 1 ust. 1 u.d.i.p., wedle którego jest nią każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust.1). Rozwinięciem tego unormowania jest regulacja zawarta w art. 6 u.d.i.p., która podaje przykładowy katalog danych stanowiących informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie przedmiotowej ustawy. Przy ocenie charakteru informacji należy się jeszcze posiłkować treścią art. 61 Konstytucji RP. Zgodnie z tym przepisem, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2).

Biorąc powyższe pod uwagę trzeba podkreślić, że pojęcie informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. jest bardzo szerokie, będąc wyrazem zasady jawności życia publicznego.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednolicie, że za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów, nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, a więc treść i charakter informacji [por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 16.05.2017 r. I OSK 2715/15].

Mając to na względzie zasadnym jest uznanie, że protokoły z obrad komisji Rady Gminy [...], których udostępnienia domagał się skarżący w pkt 1 swojego wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. stanowią informację publiczną, o której mowa w u.d.i.p. Odnoszą się one bowiem do podmiotów objętych art. 4 przedmiotowego aktu i przedmiotu jego działalności (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p.) oraz trybu działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.).

Wójt Gminy [...] uznając, że protokoły z obrad komisji Rady Gminy [...] nie muszą być publikowane w urzędowym publikatorze tj. Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) winien był je udostępnić wnioskodawcy w formie przez niego określonej. Z uwagi na brak podania takiej formy we wniosku, rolą organu było wezwanie o uzupełnienie w tym zakresie. Z kolei gdyby organ uznał, że będzie to informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to winien był wówczas wezwać składającego wniosek do wykazania przesłanki udzielenia tego rodzaju informacji w postaci okoliczności przesądzających, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W tym miejscu należy jeszcze przytoczyć treść art. 7 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., według którego udostępnienie informacji publicznych następuje w drodze wstępu na posiedzenia organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Ponadto, w myśl art. 19 u.d.i.p., organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, a zatem organy władzy publicznej pochodzące z powszechnych wyborów oraz kolegialne organy pomocnicze takich organów sporządzają i udostępniają protokoły lub stenogramy swoich obrad, chyba że sporządzą i udostępnią materiały audiowizualne lub teleinformatyczne rejestrujące w pełni te obrady.

W ocenie Sądu, nie budzi także wątpliwości publiczny charakter danych, do których dostępu domagał się D. O. w pkt 2 swojego wniosku, a mianowicie wykazu umów dzierżawy na terenie Gminy [...] z uwzględnieniem dzierżawców, kwot czynszu, podatku, okresu trwania tych umów oraz wskazaniem działek w formie graficznej. Dane te odnoszą się bowiem do majątku publicznego, a konkretnie majątku jednostek samorządu terytorialnego, o czym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. W powyższym zakresie Wójt Gminy [...] może rozważyć, tak jak w wypadku protokołów z sesji komisji Rady Gminy [...], czy przedmiot wniosku stanowi informacja przetworzona, a jeśli tak, to uwzględnić treść powołanego wyżej art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności, kiedy nie udzielił zainteresowanemu żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p. tzn. w wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie 14 dni bądź też terminie 2 miesięcy w sytuacji, o której mowa w ust. 2 tego artykułu (brak możliwości zachowania siedmiodniowego terminu i poinformowanie o kolejnym). Bezczynność występuje także wówczas, gdy organ nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. ze względu na ograniczenia ujęte w art. 5 tej ustawy bądź w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (nie wykazanie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego), jak też nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. (w związku z niemożnością udzielenia informacji w sposób lub w formie wskazanych we wniosku). Wreszcie, organ jest bezczynny wówczas, kiedy nie zawiadamia wnioskodawcy w drodze zwykłego pisma o braku posiadania żądanej od niego informacji publicznej.

Ze względu więc na brak udostępnienia wnioskodawcy do dnia orzekania przez Sąd protokołów z obrad komisji Rady Gminy [...] oraz informacji w zakresie podatku oraz wskazania będących przedmiotem dzierżawy działek w formie graficznej, koniecznym było uwzględnienie skargi w tej części i zobowiązanie Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku skarżącego w tym przedmiocie w terminie 14 dni, licząc od daty zwrotu akt przez Sąd, który to początek biegu terminu wynika z brzmienia art. 286 § 2 P.p.s.a. Podstawę orzeczenia w tym przedmiocie stanowi art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Na wszystkie pozostałe pytania wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. Wójt Gminy [...] udzielił D. O. odpowiedzi w swoim piśmie datowanym 26 stycznia 2018 r., a wnioskodawca nie kwestionuje powyższego. Nastąpiło to jednak z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jednak w dacie orzekania przez Sąd bezczynność już ustała, przez co nie było podstaw do zobowiązania organu w trybie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Natomiast w pozostałej części skarga została oddalona. Zdaniem Sądu, nie stanowi bowiem informacji publicznej podniesiona w końcowej części pkt 5 wniosku kwestia rozmieszczenia lamp. Nie jest także informacją publiczną żądana w pkt 3 wniosku ocena przez organ prawidłowości tzw. poddzierżawy gruntów stanowiących własność Gminy [...]. Podkreślenia wymaga bowiem, że wnioskiem o udzielenie informacji może być objęte pytanie o określony stan rzeczy istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Udzielana informacja publiczna musi zatem stanowić opis określonej rzeczywistości. Pytanie musi więc dotyczyć określonych faktów, stanu określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi (por. wyrok NSA z 20.06.2002 r. II SAB 56/02). Nie mieści się w powyższym dokonanie przez organ oceny określonego zjawiska.

W tych zatem ostatnio wskazanych dwóch zakresach Wójt Gminy [...] nie był obowiązany do udzielenia informacji publicznej, skoro pytania jej de facto nie dotyczyły.

Uwzględniając skargę w części Sąd zobligowany był równocześnie do zamieszczenia stwierdzenia w przedmiocie oceny naruszenia prawa tj. ustalenia, czy miało ono charakter rażący, a to w myśl art. 149 § 1a P.p.s.a. Zdaniem Sądu, okoliczności sprawy nie pozwalają na zakwalifikowanie zaistniałej bezczynności jako rażącego naruszenia prawa. Brak udostępnienia informacji wynikał bowiem z nieprawidłowej wykładni przez organ przepisów u.d.i.p., nie zaś z lekceważenia wnioskodawcy, złej woli czy niedbalstwa. O braku zaistnienia celowego działania stanowiącego poważne zaniedbanie świadczy fakt, iż organ odnosząc się do pytań bardzo obszernego wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. udzielił bardzo konkretnej i równie obszernej odpowiedzi, jak też przesłał wnioskodawcy wykaz żądanych przez niego umów dzierżawy. Również przekroczenie terminu w zakresie odpowiedzi na te pytania (tj. poza protokołami z obrad komisji Rady Gminy [...] oraz danymi dotyczącymi podatków i wskazania wydzierżawionych działek w formie graficznej, bowiem w tym zakresie odpowiedź w ogóle nie nastąpiła) nie było duże (wniosek z 27 grudnia 2017 r., a odpowiedź z 26 stycznia 2018 r.). Te okoliczności nie pozwalają, w ocenie Sądu, na zakwalifikowanie zaistniałej w warunkach sprawy bezczynności jako rażącego naruszenia prawa.

Przesądzają one również o braku podstaw do wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 149 § 2 P.p.s.a.

Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego znajduje natomiast podstawę w art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.