Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2135/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia ... lipca 2013 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z ... sierpnia 2013 r. (data nadania) M. M. (zwany dalej: skarżącym) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z ... lipca 2013 r., opisane w komparycji postanowienia, która to skarga przy piśmie z dnia 20.08.2013 r. (data nadania pocztowego) została przekazana przez WSA w Warszawie na adres organu za pośrednictwem którego powinna być wniesiona skarga do Sądu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.] – dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie dnia ... lipca 2013 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 lipca 2013 r. (k-... akt adm.). W doręczonej skarżącemu korespondencji zawarto pouczenie, zgodnie z którym na postanowienie to przysługuje cyt. "skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, w przypadku niezgodności postanowienia z prawem".

Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem organu. Nadanie natomiast właściwego trybu procesowego i przekazanie skargi Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie przez WSA w Warszawie nastąpiło 20 sierpnia 2013 r. tj. po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upływał w dniu 19 sierpnia 2013 r.

Stwierdzić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a wcześniej Sądu Najwyższego w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, termin uznaje się za zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (por. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OSK 651/08, opublikowane w Bazie orzeczeń NSA).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę jako wniesioną po upływie terminu.

Odnosząc się natomiast do zawartego w zaskarżonym postanowieniu pouczeniu, co do terminu wniesienia skargi, Sąd stwierdza, iż pouczenie to pozbawione było określenia trybu wniesienia skargi do Sądu, a zatem było wadliwe. Organ administracji nie pouczył skarżącego o treści wyżej przytoczonego art. 54 § 1 p.p.s.a.

Złożenie jednak skargi bezpośrednio do sądu nie wstrzymuje biegu terminu 30-dniowego, przy czym powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 426/07 wyjaśnić należy, iż zastosowanie się przez stronę do zawartego w postanowieniu wadliwego pouczenia (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) co do sposobu jego zaskarżenia stanowi okoliczność, która może być podnoszona we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jako uzasadnienie braku winy w niezachowaniu terminu.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, stosownie do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie: złożenia wniosku o przywrócenie terminu, dochowania terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesnego dokonania wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej.