Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 451/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-10-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 26 października 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi F. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2008 postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla F. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

F. G. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2008.

Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca ma 87 lat i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący pobiera emeryturę w wysokości 1311,35 zł, a jego żona emeryturę w wysokości 700 zł brutto. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie lokatorskie wielkości 36 m kw., w którym znajdują meble o wartości 300 zł. Skarżący podał, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 3,37 ha, w tym 1,65 ha pastwisk 5 i 6 klasy. Dochody z gospodarstwa rolnego według niego wynoszą 100 i 1000 zł rocznie. Dodał, że dochody ze sprzedaży pszenicy wyniosły 4800 i 4000 zł. Skarżący stwierdził, że wraz z żoną miesięcznie wydają na leki i zabiegi lekarskie 700 zł, na wizyty lekarskie 240 zł, na robociznę 1000 zł, na opał 208 zł. Wnioskodawca rocznie płaci za pracę palacza 4020 zł i za nawożenie 3000 zł. Z załączonego do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący cierpi na otępienie w chorobie, wymaga stałej opieki i leczenia, aktualny stan zdrowia kwalifikuje go do terapii w Środowiskowym Domu Pomocy.

Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).

Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację wnioskodawcy, przede wszystkim osiągany dochód, który jest przeznaczany na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych i leczenie dwojga starszych osób oraz utrzymanie gospodarstwa rolnego, a także okoliczność, że skarżący cierpi na otępienie w chorobie, ma problemy z pisaniem i komunikowaniem się, uznano, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.