Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1292/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Spółka z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r., styczeń 2009 r., luty 2009 r., marzec 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2010 r. C. Sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2009 Nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r., styczeń 2009 r., luty 2009 r., marzec 2009 r.

W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na niej zatem ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji strona skarżąca powinna wniosek swój należycie uzasadnić.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W kwestii tej wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 24 maja 2004 r. sygn. akt FZ 85/04 (nie publ.) wyjaśnił, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 86/04; nie publ.).

Ogólnikowe stwierdzenia strony skarżącej, iż wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, tych wymogów nie spełniają. Argumentacja taka stanowi w istocie powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym brak tego uzasadnienia uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę.

Skarżąca tylko hipotetycznie wskazała na ewentualność, iż w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji doprowadzi to do całkowitego pozbawienia jej płynności finansowej. Skarżąca nie odniosła się w sposób uprawniający do wstrzymania wykonania decyzji do konkretnych okoliczności, konkretnej sytuacji finansowej, możliwości płatniczych. Wskazała jedynie, iż znajduje się w trudnej sytuacji z uwagi na zabezpieczenie – przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego - obejmujące wierzytelności z rachunków bankowych Strony, jak też wpis hipoteki przymusowej do księgi wieczystej nieruchomości. Bez wątpienia kwota zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla Skarżącej, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi.

Wskazać należy, iż Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi względami kierował się Skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu jest warunkiem niezbędnym do możliwości rozważania wstrzymania zaskarżonego aktu.

Podkreślić też należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi jako, że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r.: sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, nie publ.). Stąd argumenty Skarżącego podniesione w skardze nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ich uwzględnienie na obecnym etapie postępowania stanowiłoby bowiem swoiście rozumiane rozstrzygnięcie wstępne.

Skarżący nie wskazał, zatem istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dopatrzył się natomiast z urzędu takich okoliczności. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.