Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 94/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6299 Inne o symbolu podstawowym 629
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 1, par. 2 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, z powodu uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu po upływie terminu. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu [...] r.

Pismem z dnia [...] r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W jego uzasadnieniu wskazała, iż jest osobą schorowaną, w dniach od [...] do [...] r. przebywała na leczeniu w Wojewódzkim Szpitalu [...] w Z. z powodu bóli związanych z poważną chorobą [...] i [...]. Na dowód powyższego skarżąca nadesłała stosowne zaświadczenie. Przez cały ten okres brała zastrzyki. Po wyjściu ze szpitala poczuła się na krótko lepiej, jednakże w dniu, w którym dokonywała wpisu sądowego, bóle były tak nasilone, iż skarżąca mylnie myślała, że wraz z opłatą wysłała także odpis skargi. O powyższym skarżąca zorientowała się dopiero dnia następnego i niezwłocznie przesłała wymagany odpis skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.

W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca B. S. otrzymała odpis postanowienia z dnia [...] r. o odrzuceniu jej skargi z powodu uzupełnienia braku formalnego skargi po terminie, w dniu [...] r., należało zatem przyjąć, iż złożyła swój wniosek w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Okoliczności przedstawione we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 ( 1 p.p.s.a. Skarżąca w sposób przekonywujący uwiarygodniła swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna. Wskutek choroby skarżąca była mylnie przekonana, iż wraz z uiszczeniem wpisu przesłała także odpis skargi. Jednakże gdy skarżąca zorientowała się o powyższym, niezwłocznie, tj. dnia następnego przesłała do Sądu wymagany odpis skargi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.