Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2380/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi I. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz doradcy podatkowego K.Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy)


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 listopada 2015 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącej I.J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, którym wyznaczony został K.Z. . Ten w dniu 25 stycznia 2016 r. zapoznał się z aktami sprawy. Wyrokiem z 9 maja 2016 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej. Odpis sentencji tego wyroku doręczono jej pełnomocnikowi w dniu 27 maja 2016 r. Pismem z 1 czerwca 2016 r. wniósł on o sporządzenie uzasadnienia wspomnianego wyroku, które zostało mu doręczone 3 sierpnia 2016 r. Pismem z 27 sierpnia 2016 r. pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną. Następnie w piśmie z 28 września 2016 r. zwrócił się o przyznanie "wynagrodzenia tytułem poniesienia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" za reprezentację przed Sądem I instancji. W piśmie z tej samej daty wniósł także o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153; dalej jako: "rozporządzenie").

Zawarte w pismach z 28 września 2016 r. wnioski pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia należało rozpoznać jedynie w części dotyczącej reprezentacji Skarżącej przed Sądem I instancji. Orzeczenie o wysokości wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w postępowaniu kasacyjnym możliwe bowiem będzie dopiero po zakończeniu tego postępowania.

Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu w I instancji pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami oraz zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, nie zaś należność pieniężna. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.