Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 14/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Oleśnie w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie obniżenia dodatku służbowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

G. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Oleśnie polegającą na nie prowadzeniu postępowania administracyjnego przez organ I instancji, w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie obniżenia dodatku służbowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) w związku z art. 37 § 1 K.p.a.

Na skutek zarządzenia z dnia 24 marca 2015 r., wezwano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, złożył w trybie art. 37 § 1 K.p.a., zażalenie do organu wyższego stopnia.

Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2015 r., a ten korespondencją mailową wskazał na pisma z dnia 16 maja 2014 r. i z dnia 13 czerwca 2014 r., które w jego ocenie, stanowiły zażalenia wniesione na bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga G. W. jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), do organu wyższego stopnia.

W stosunku do Komendanta Powiatowego Policji w Oleśnie takim organem wyższego stopnia jest Komendant Wojewódzki Policji w Opolu, co wynika z art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355 z późn. zm.).

Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał istniejącego trybu zaskarżenia przed organami administracji publicznej. Pomimo stosownego wezwania Sądu, skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi, wystosował do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu zażalenia na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Opolu, w przedmiocie uchylenia rozkazu personalnego. Również z akt sprawy nie wynika, aby skarżący złożył takie zażalenie. W szczególności nie można uznać, aby pisma skarżącego z dnia 16 maja 2014 r. oraz z dnia 13 czerwca 2014 r., które przedstawił na wezwanie Sądu, stanowiły zażalenie na bezczynność organu. Pisma te, jak z samej ich treści wynika, zostały złożone w trybie art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie art. 37 tej ustawy oraz dotyczą żądania przywrócenia do służby, nie zaś dodatku służbowego.

W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., co Sąd orzekł jak w sentencji.