Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 513/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku AP o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi AP na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] marca 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji decyzję, która utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzedu Celnego w [.] z dnia [.] listopada 2015 r. nr [.] o wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, AP zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Podał, że prowadzone są już przeciwko niemu postępowania egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na kwotę przeszło 200 000 zł, a ponadto w toku prowadzonych przeciwko niemu postępowań karnoskarbowych zatrzymano wiele należących do niego automatów wraz ze środkami pieniężnymi, których wartość szacuje na kwotę około 100 000 zł. Wykonanie decyzji może zatem mieć negatywne skutki dla kondycji finansowej prowadzonej działalności, gdyż może utracić płynność finansową, co z kolei może wymagać zakończenia prowadzenia działalności i zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwaną: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi.

Decyzja nakładająca na skarżącą karę pieniężną 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżący w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie może wywołać dla niego skutki określone w powołanym przepisie. Okoliczności tych nie można także ustalić na podstawie akt sprawy. Dokumenty zgromadzone w toku postępowania i argumentacja wnioskodawcy nie pozwalają na ocenę jego rzeczywistej sytuacji materialnej, w tym kondycji finansowej prowadzonej działalności gospodarczej, jak też odnoszących się do innych postępowań, w których nałożono na niego rzekomo podobne kary pieniężne i zajęto automaty. Sąd nie może zatem zweryfikować twierdzeń wnioskodawcy przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.