Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2335/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2011 r. sprawy ze skargi W. P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2009 r. do W. Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął złożony przez W. P. wniosek o dofinansowanie w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Wnioskowi został nadany numer [...], obejmował on rozbudowę istniejącego zakładu [...] wraz z zakupem nowych maszyn i urządzeń oraz specjalistycznych środków transportu.

W dniu [...] czerwca 2009 r. wnioskodawca za pośrednictwem osoby wskazanej do kontaktu z Agencją – G. L. (właścicielki firmy B.) poinformował Agencję o zmianie adresu osoby uprawnionej do kontaktu i przesłał zmienioną stronę wniosku, na której widniał nowy adres.

Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. Agencja wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku oraz złożenia poprawnych dokumentów i wyjaśnień, wskazując 21-dniowy termin od dnia otrzymania wezwania na wskazane uzupełnienie. Pisma tego nie odebrała G. L. (pomimo powtórnego awiza), otrzymał je po ponowny wysłaniu – tym razem na adres samego wnioskodawcy - w dniu [...] września 2009 r. W. P.

W dniu [...] września 2009 r. do Agencji wpłynęło uzupełnienie wniosku m. in. w postaci poprawionych stron 1, 2 i 5, opisu operacji, informacji o powierzchni działek.

Pismem z dnia [...] września 2009 r. Agencja powtórnie wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku oraz złożenia poprawnych dokumentów i wyjaśnień, wskazując 21-dniowy termin od dnia otrzymania wezwania na wskazane uzupełnienie. W szczególności proszono wnioskodawcę do uściślenia wniosku z uwagi na inny wniosek W. P. (o nr [...]), mający wspólny zakres rzeczowy z operacją zaplanowaną w ramach Działania 123. Ponadto Agencja wykryła konflikt lokalizacyjny w postaci pobierania płatności rolno-środowiskowych na działce, na której miała być realizowana inwestycja, w związku z czym wezwała wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień. Pismo to zostało odebrane w dniu [...] października 2009 r.

W odpowiedzi w dniu [...] listopada 2009 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawca przekazał do Agencji wniosek o przedłużenie terminu do złożenia uzupełnień o 30 dni. Do pisma dołączył część żądanych wcześniej przez ARiMR dokumentów i poprawione strony wniosku.

ARiMR wyraziła zgodę na przedłużenie terminu do uzupełnień do dnia [...] grudnia 2009 r.

W dniu [...] grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawca przekazał do Agencji kolejny wniosek o przedłużenie terminu do złożenia uzupełnień o 4 miesiące. Wniosek swój uzasadnił przedłużającym się postępowaniem dotyczącym uzyskania warunków zabudowy i pozwolenia na budowę. Do drugiego pisma (nadanego w tym samym dniu) dołączył część żądanych wcześniej przez ARiMR dokumentów.

ARiMR wyraziła zgodę na przedłużenie terminu do uzupełnień do dnia [...] kwietnia 2010r.

Dnia [...] stycznia 2010 r. do ARiMR wpłynęła cześć dokumentów jako uzupełnienie złożonego wniosku, natomiast w dniu [...] kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawca przekazał do Agencji kolejny wniosek o przedłużenie terminu do złożenia uzupełnień o 1 miesiąc. Wniosek swój uzasadnił przedłużającym się postępowaniem związanym z uzyskaniem warunków zabudowy i pozwolenia na budowę (na inwestycję nałożono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko).

ARiMR wyraziła zgodę na przedłużenie terminu do uzupełnień do dnia [...] maja 2010 r.

W dniu [...] maja 2010 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawca przekazał do Agencji wniosek o rezygnację z części inwestycji i ograniczenie jej tylko do modernizacji przez zakup nowych maszyn i urządzeń oraz specjalistycznych środków transportu. Powodem, dla którego wnioskodawca zmienił swój wniosek, były kłopoty związane z otrzymaniem niezbędnych dokumentów do przeprowadzenia rozbudowy zakładu. W.P. zrezygnował również z projektu wdrażania norm ISO.

Pismem z dnia [...] maja 2010 r. ARiMR odmówił przyznania wnioskowanej przez W. P. pomocy. Organ wskazał, że wniosek zainteresowanego nie został uzupełniony w zakresie wskazanym w wezwaniach z dnia [...] lipca 2009 r. i [...] września 2009 r. Dalej wyjaśniono, iż zgodnie z treścią § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 200, poz. 1444 ze zm.) jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Następnie wskazano, iż wnioskodawca był dwukrotnie wzywany do uzupełnienia wniosku, miał parokrotnie wydłużany termin do uzupełnienia, ale nie dostarczył wszystkich wskazanych w wezwaniach dokumentów. Wobec powyższego organ, w oparciu o treść § 10 ust. 5 ww. rozporządzenia, odmówił przyznania pomocy. Skarżący odebrał pismo w dniu [...] maja 2010 r.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. (data wpływu do ARiMR, data nadania – [...].06.2010 r.) pełnomocnik W. P. – radca prawny P. U. zwrócił się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w postaci uznania, że wnioskodawca nie uzupełnił braków z powodu wprowadzenia w błąd przez pracownika Agencji oraz zwrócił się o przywrócenie na podstawie § 14 rozporządzenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i wyrażenie zgody na zmniejszenie zakresu inwestycji.

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. ARiMR poinformowało bezpośrednio wnioskodawcę, że nie został mu przywrócony termin do dokonania uzupełnienia wniosku, na które pełnomocnik wnioskodawcy złożył zażalenie pismem z dnia [...].06.2010 r., w którym podniósł, że Agencja powinna udzielić odpowiedzi zawezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie w piśmie datowanym [...] lipca 2010 r. organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu pisma wskazano, iż w myśl § 10 ust. 5 ww. rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków - Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę do ich usunięcia. Jeżeli i wówczas nie zostaną one uzupełnione, Agencja nie przyznaje pomocy. W szczególności Agencja wskazała, że nie zostały dostarczone zapytania ofertowe oraz przyrzeczenie udzielenia pożyczki (kredytu). Ponadto wskazano, że w imieniu wnioskodawcy osoba prowadząca wniosek dopiero po otrzymaniu pisma z dnia [...].05.2010 r. zwróciła się z pytaniem, jak powinna postąpić z dokumentami, którymi dysponuje, ale zapomniała je dosłać. Organ podniósł, że uchybienie terminu spowodowane przez pracownika firmy obsługującej wniosek nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do ponownej weryfikacji. W aktach poza tym nie znajdują się żadne pisma, z których by wynikało, że wnioskodawca lub ktoś inny zwracał się o udzielenie dodatkowych informacji albo pouczeń. Pismo to pełnomocnik Skarżącego otrzymał w dniu [...] lipca 2010 r.

Natomiast pismem z dnia [...] lipca 2010 r. wnioskodawca został poinformowany o odmowie przywrócenia terminu od dokonania uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy, albowiem nie zaszły – zdaniem organu – przesłanki wskazane w przepisie § 14 ust. 1 rozporządzenia tj. wnioskodawca nie wniósł prośby o przywrócenie w terminie 14 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia z jednoczesnym dopełnieniem czynności, dla której określony był termin oraz nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Pismo to odebrano w dniu [...] lipca 2010 r.

Pismem z dnia [...].08.2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik wnioskodawcy ponownie zwrócił się do ARiMR o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków.

W tym samym dniu pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia Prezesa ARiMR, któremu zarzucono naruszenie prawa polegające na uznaniu, że wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku terminie i w oparciu o ten fakt na mocy przepisu § 10 ust. 5 rozporządzenia odmówiono przyznania pomocy oraz o zasądzenie kosztów postępowania i przesłuchanie Skarżącego.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że wnioskodawca na przełomie kwietnia i maja 2010 r. powziął informację, iż nie będzie mógł w określonym przez ARiMR terminie tj. do [...].05.2010 r. skompletować niezbędnych dokumentów, zatem niemożność ich uzupełnienia nie wynikała z zawinienia lub niedbalstwa. Wobec tego wnioskodawca zrezygnował z części działań objętych wnioskiem. Poprawiony wniosek został przesłany w dniu [...].05.2010 r. Natomiast – mimo wcześniejszych uzgodnień z pracownikami Agencji – w ogóle nie został rozpatrzony wniosek o zmianę zakresu wnioskowanej pomocy, zamiast tego wnioskodawca otrzymał decyzję o odmowie przyznania pomocy. W związku z tym należy przyjąć, że wnioskodawca nie uzupełnił braków z powodu błędnego pouczenia i informacji z ARiMR. Ponadto w skardze podniesiono, że wnioskodawca został również wprowadzony w błąd odnośnie dopuszczalności pomniejszenia zakresu inwestycji nieskutkującego zmianą celu operacji.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest pismo Prezesa ARiMR z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] o odmowie przyznania wnioskowanej przez W. P. pomocy, w związku z którym w piśmie datowanym [...] lipca 2010 r. organ odpowiedział negatywnie na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane przez wnioskodawcę.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Na wstępie Sąd zwraca uwagę, że przesłanki przyznawania pomocy finansowej w ramach wymienionego działania mają swoje źródło w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE L. z 2005 Nr 277, s. 1), natomiast w zakresie przepisów krajowych przesłanki te określa ustawa z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., dalej: ustawa) oraz wydane na podstawie upoważnienia w niej zawartego rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 200, poz. 1444 ze zm., dalej: rozporządzenie).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Natomiast w postępowaniu toczącym się w sprawie dotyczącej przyznania pomocy – a więc takim, które nie jest rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnej i w którym nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego - organ przed którym toczy się postępowanie - wg ust. 2 tego artykułu:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 21 ust. 3). W przypadku zaś niespełnienia warunków przyznania pomocy - zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy Agencja odmawia pomocy.

Tenże art. 22 ust. 1 i 2 ustawy stanowi natomiast, że pomoc w ramach przedmiotowego działania jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej, natomiast do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie stosuje się odpowiednio przepisy art. 21 ust. 2 i 3 ustawy.

Warunki i tryb przyznania pomocy zostały przy tym szczegółowo określone w wydanym z delegacji art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy cytowanym rozporządzeniem z 17 października 2007 r. Zgodnie z § 10 ust. 5 tego rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Jednocześnie ust. 6 tego paragrafu stwierdza, że złożony wniosek o przyznanie pomocy nie może być zmieniany przez wnioskodawcę w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, z wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji.

Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny jest kompetentny do rozpoznawania skarg na rozstrzygniecie odmawiające przyznania pomocy na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 22 ust. 4 ustawy.

Mając na uwadze wyżej wskazane podstawy prawne, Sąd dokonał oceny objętego skargą rozstrzygnięcia Agencji pod względem jego zgodności z prawem.

Rozważania te dotyczyły przede wszystkim trzech kwestii podnoszonych przez Skarżącego:

1. powodów i konsekwencji nieuzupełnienia braków w zakreślonym terminie,

2. możliwości modyfikacji wniosku i jego wpływu na postępowanie,

3. nienależytego prowadzenia sprawy przez pracowników Agencji i wpływu ich działań na pozycję Skarżącego w przedmiotowym postępowaniu.

Rozstrzygając pierwszy zarzut należy wskazać, że brakujące dokumenty w postaci zapytań ofertowych oraz przyrzeczenia udzielenia pożyczki (kredytu) zostały dostarczone (przez osobę wskazaną przez wnioskodawcę jako jego pełnomocnik do obsługi wniosku) do ARiMR bezspornie po dniu [...] maja 2010 r. , zatem z przekroczeniem terminu zakreślonego przez Agencję jak ostatecznego do uzupełnienia braków. Tym samym – zgodnie z treścią cytowanych przepisów - ARiMR była zobowiązana do odmowy przyznania pomocy, bowiem przepisy art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 22 ust. 3 ustawy oraz § 10 ust. 5 rozporządzenia wskazują na bezwzględną podstawę do odmowy :

Stosując przepisy ustawy wprost:

Art. 10 ust. 1. Pomoc jest przyznawana:

1) na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej;

2) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1.

Art. 22 ust. 3. W przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy;

oraz rozporządzenia, które stanowi:

§ 10 ust. 5. Jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje sie odpowiednio;

należy stwierdzić, że odmowa przyznania pomocy nie pozostaje w gestii uznania Agencji, jest bowiem spowodowana działaniem (lub brakiem działania) wnioskującego o przyznanie pomocy w postaci braku uzupełnienia wskazanych uchybień lub dostarczenia wskazanych dokumentów.

Należy również stwierdzić, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie nie wynika, żeby wnioskodawca był odnośnie nich wprowadzany w błąd, gdyż te dokumenty, które wnioskodawca dostarczył po terminie (zapytania ofertowe, przyrzeczenie udzielenia pożyczki) w ogóle nie budziły kontrowersji i rozbieżności wynikających z treści wezwań Agencji i oświadczeń oraz pism wnioskodawcy. Tym samym należy stwierdzić, że wykazywany brak wymienionych dokumentów w określonym przez Agencję terminie stanowił samoistną i ewidentną podstawę do odmowy wynikającej z § 10 ust. 5 rozporządzenia.

Należy w tym miejscu podkreślić, że brak właśnie tych wyżej wymienionych dokumentów stanowił podstawę do odmowy przyznania pomocy, wskazaną w piśmie Agencji z dnia [...] maja 2010 r. nr [...].

Z treści § 10 ust. 6 rozporządzenia wynika, że: złożony wniosek o przyznanie pomocy nie może być zmieniany przez wnioskodawcę w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, z wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji, zatem jakakolwiek modyfikacja wniosku wykraczająca poza ramy określone w § 10 ust. 6 musi skutkować odmową. Wola pracowników ARiMR czy ewentualne wprowadzenie przez nich w błąd Skarżącego nie zmieniają w tym zakresie stanu prawnego, z którego wynika, że Agencja powinna była odmówić udzielenia pomocy z uwagi na modyfikację planu finansowego operacji i zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, które miało miejsce w rozpatrywanej sprawie.

W. P., co jest bezsporne w omawianej sprawie, ze względów niezależnych od siebie oraz Agencji (brak legitymowania się dokumentami zezwalającymi na rozbudowę zakładu) w trakcie trwającego już postępowania o udzielenie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" zredukował swoje zamierzenie inwestycyjne i ograniczył je tylko do modernizacji przez zakup nowych maszyn i urządzeń oraz specjalistycznych środków transportu. Wnioskodawca zrezygnował również z projektu wdrażania norm ISO. Należy w tym miejscu wskazać, że wnioskodawca w chwili składania wniosku ([...].04.2009r.) nie poczynił kroków mających na celu uzyskanie stosownych dokumentów wymaganych przepisami prawa budowlanego, albowiem dopiero w dniu [...] października 2009 r. wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, co jest wstępnym działaniem niezbędnym do uzyskania pozwolenia na budowę.

Wnioskodawca w dniu [...] maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) , przesyłając część brakujących dokumentów, złożył wniosek o wyrażenie zgody na zmniejszenie zakresu inwestycji, nie wnosząc jednocześnie o przedłużenie terminu do wykonania wezwań Agencji.

Z treści § 13 rozporządzenia wynika, że Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy, przy czym przedłużenie terminu o więcej niż miesiąc wymaga udokumentowania przez wnioskodawcę przyczyny przedłużenia. Brak zatem wyraźnego wniosku samego wnioskodawcy o przedłużenie terminu uniemożliwia Agencji wyrażenia zgody na przedłużenie terminu, gdyż nie działa ona w tym zakresie z urzędu, a tylko i wyłącznie na wniosek zainteresowanego.

Skoro Skarżący takiego wniosku nie złożył i nie uzyskał przedłużenia terminu do wykonania wezwań Agencji, po dniu [...] maja 2010 r. Agencja mogła dokonać tylko sprawdzenia kompletności wniosku, nie miała natomiast możliwości wyrażania ewentualnej zgody na dokonanie zmian w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji oraz weryfikacji kolejnych dokumentów składanych przez wnioskodawcę po tym terminie.

Sąd podkreśla w tym miejscu, że przedmiotem toczącego się postępowania, co wynika z treści skargi, jest pismo Prezesa ARiMR z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] o odmowie przyznania wnioskowanej przez W. P. pomocy, nie zaś działania Agencji podejmowane w wyniku złożenia razem z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez pełnomocnika Skarżącego w dniu [...] czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego) wnioskiem o przywrócenie na podstawie § 14 rozporządzenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wynikających z pisma Agencji z dnia [...].09.2009 r. znak [...].

Z treści art. 21 ust. 3 ustawy wynika, że ciężar udowodnienia w postępowaniu mającym na celu udzielenie pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Skarżący wskazał do reprezentowania go i do obsługi wniosku podmiot zajmujący się zawodowo tego typu działaniami, zaś z akt sprawy nie wynika zła wola lub nieumyślne wprowadzanie w błąd przez pracowników ARiMR wnioskodawcy czy jego pełnomocników.

Agencja jednocześnie parokrotne przedłużała termin wnioskodawcy, przy czym Skarżący, mimo posiadania dokumentów dot. zapytań ofertowych oraz przyrzeczenia udzielenia pożyczki (kredytu), które wcale nie dotyczyły zmienionego zakresu działania tj. rozbudowy zakładu, nie złożył ich w zakreślonym terminie.

Odnośnie wniosku pełnomocnika Skarżącego o przesłuchanie W.P., Sąd wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 106 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po wywołaniu sprawy i złożeniu sprawozdania strony mogą zgłaszać ustnie swoje żądania i wnioski oraz składają wyjaśnienia. Sąd może również z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Żaden natomiast przepis p.p.s.a. nie umożliwia Sądowi przesłuchiwania świadków lub stron. Z tych też powodów wniosek zawarty w skardze nie mógł być rozpatrzony przez Sąd.

Ocena dokonana przez Agencję była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r., nie naruszała też mających zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego.

Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania " Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej " dokonana przez Agencję nie narusza prawa. Uchybienia i braki wniosku podlegające usunięciu zostały objęte dwoma wezwaniami organu, zgodnie z § 10 ust. 3 i 4 pkt 2 rozporządzenia, wobec ich nieusunięcia przez wnioskodawcę organ zgodnie z prawem – na podstawie § 10 ust. 5 rozporządzenia i art. 22 ust. 3 ustawy – odmówił przyznania pomocy.

Dlatego też skarga jako pozbawiona podstaw, na podstawie art.151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.