Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2369/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 56,  art. 124 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie : określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta H. z [...] września 2009 r. określającą Skarżącej T. S.A. w W. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2007 r. w kwocie 204.357 zł.

Jak wynika z akt sprawy Skarżąca w deklaracji na podatek od nieruchomości wykazała kwotę tego podatku w wysokości 204.357 zł, wskazując jako podstawę opodatkowania:

- grunty związane z działalnością gospodarczą o pow. 3.100 m2

- budynki mieszkalne o pow. 56,17 m2

- budynki związane z działalnością gospodarczą o pow. 214,73 m2

- budowle o wartości 9.935.252 zł.

Deklarację tę następnie Skarżąca skorygowała, zmniejszając wartość budowli od marca 2007 r., wskutek czego wysokość podatku od nieruchomości zmniejszyła się o kwotę 108.212 zł. Skarżąca wyjaśniła, że w pierwotnej deklaracji błędnie ujęła wartość linii kablowych położonych w kanalizacjach kablowych, które jej zdaniem nie stanowią budowli i podlegają wyłączeniu z opodatkowania.

Organ I instancji wezwał Skarżącą do złożenia korekty skorygowanej deklaracji z uwagi na brak podstaw do wyłączenia z opodatkowania spornych budowli. Korekty takiej Skarżąca nie złożyła. Po wszczęciu postępowania oraz w następstwie stwierdzenia nieważności i uchylenia uprzednio wydanych decyzji w niniejszej sprawie organ I instancji wezwał Skarżącą do przedłożenia dokumentów na podstawie których określona została wartość budowli zadeklarowanych do opodatkowania.

Ostatecznie z uwagi na oświadczenie Skarżącej o wyłączeniu z podstawy opodatkowania linii kablowych oraz z uwagi na brak innych dowodów uzasadniających zmniejszenie wartości budowli wykazanej w korekcie deklaracji organ I instancji decyzją z [...] września 2009 r. określił Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. w kwocie 204.357 zł. Przyjął do opodatkowania wartość budowli wykazaną w pierwotnej deklaracji. Stanął mianowicie na stanowisku że linie telekomunikacyjne jako sieci techniczne są budowlą i podlegają opodatkowaniu.

Od tej decyzji Skarżąca odwołała się.

Decyzją z [...] listopada 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Podzieliło stanowisko organu I instancji, iż linie telekomunikacyjne jako sieci techniczne są budowlą i podlegają opodatkowaniu.

Uzasadniając powyższe organ odwoławczy powołał się na regulacje zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: "u.p.o.l.", art. 3 pkt 3 i pkt 9, art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zauważył, że stanowisko to jest zgodne z orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami wyrażonymi w literaturze. Odnosząc się do powoływanego przez Skarżącą pisma Ministerstwa Finansów z 31 stycznia 2007 r. oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 219, poz. 1864), jak również artykułu prof. B. Brzezińskiego oraz dr W. Morawskiego organ odwoławczy wskazał, że nie są one wiążące w zakresie interpretacji przepisów u.p.o.l. Definicja budowli na cele prawa podatkowego zawarta w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. ma bezwzględne pierwszeństwo w stosowaniu przez organy podatkowe. Prawo budowlane zaś znajduje zastosowanie tylko w takim zakresie, w jakim wyznacza mu treść powyższego przepisu.

Odwołując się do wyroku WSA w Warszawie z 31 sierpnia 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 484/09) organ odwoławczy zauważył jednocześnie, że przepisy u.p.o.l. odwołują się do Prawa budowlanego, które w art. 3 pkt 3 definiuje budowlę jako każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. W przykładowym wyliczeniu przepis ten wymienia między innymi sieci techniczne, a pojęcie to należy rozumieć w sposób wynikający z art. 2 pkt 35 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800).

Organ podatkowy wyliczając wartość zobowiązania podatkowego za 2007 r. oparł się na danych wynikających z pierwotnej deklaracji, ponieważ dane zawarte w tej deklaracji nie budziły żadnych wątpliwości. Deklaracja ta jest dokumentem na podstawie którego ustalony został i zadeklarowany przez Skarżącą podatek od nieruchomości. Skarżąca wyraźnie wskazała przyczynę korekty. Nie przedstawiła natomiast żadnych innych dowodów uzasadniających zmniejszenie wartości budowli, takich np. jak zmniejszenie podstawy amortyzacji. Z materiału dowodowego nie wynika również, że dane wykazywane w pierwotnej deklaracji były niezgodne ze stanem rzeczywistym. Skarżąca w swoich pismach nie sygnalizowała żadnych zmian w zakresie wartości przedmiotu opodatkowania, zatem organ I instancji miał prawo uznać, że podstawa wymiaru podatku nie uległa zmianie. Moc dowodową posiadają również złożone w trakcie postępowania jak i w odwołaniu wyjaśnienia Skarżącej wskazujące i uzasadniające różnicę między wartością budowli wykazaną w pierwotnej deklaracji w stosunku do deklaracji po korekcie, które dotyczą tylko wyłączenia z opodatkowania wartości linii kablowych i w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zasługują na uwzględnienie.

W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 122 w związku z art. 180, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) gdyż pomimo ciążącego na organach podatkowych obowiązku wykazania nieprawidłowości deklaracji podatkowej złożonej przez podatnika, organy te nie przedstawiły nawet jednego dowodu, z którego wynikałoby, że linie kablowe położone w kanalizacji kablowej spełniają cechy budowli w rozumieniu u.p.o.l.;

2) art. 21 § 2 i 3 oraz art. 81 w związku z art. 180, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, gdyż organy podatkowe zakwestionowały wysokość zobowiązania podatkowego zadeklarowaną w korekcie deklaracji danymi wynikającymi z deklaracji złożonej pierwotnie;

3) art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. ze względu na wadliwość uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji, które polega przede wszystkim na pominięciu przepisów prawa budowlanego przy ocenie, czy obiekt jest budowlą w rozumieniu u.p.o.l.;

4) art. 2 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., gdyż obciążono podatkiem od nieruchomości linie telekomunikacyjne kablowe położone w kanalizacji kablowej, mimo iż nie stanowią one budowli w rozumieniu u.p.o.l.

W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wniosła nadto o zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Postępowanie sądowe należało zawiesić.

Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W takim przypadku zawieszenie postępowania jest obligatoryjne i następuje z urzędu, o czym stanowi art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż pismem z 9 grudnia 2009 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z [...] listopada 2009 r. Wniosek ten wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 11 grudnia 2009 r. i w tym też dniu doszło do wszczęcia postępowania w tej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej datą wszczęcia postępowania na żądnie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu.

Skargę na wspomnianą wyżej decyzję z [...] listopada 2009 r. Skarżąca wniosła natomiast w dniu 17 grudnia 2009 r., a zatem już po wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Ubocznie jedynie należy zauważyć, że postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji z 28 października 2011 r. o odmowie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, utrzymanej następnie w mocy decyzją z [...] stycznia 2012 r. Skargę na tę decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z 6 grudnia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 1052/12). Od wyroku tego Skarżąca złożyła skargę kasacyjną.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 56 w zw. z art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.