Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 191/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 rok postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta R. z [...] października 2005 roku


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 lipca 2006 r. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w R. – dalej skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na fakt, że decyzja nie znajduje oparcia w przepisach prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako p.p.s.a), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie.

Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżących, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r. FZ 496/2004)

W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił i nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samo stwierdzenie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione faktem, że decyzja nie znajduje oparcia w przepisach prawa nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Reasumując, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w ogóle, jakiego rodzaju szkodę lub trudne do odwrócenia skutki mogłoby wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji, nie wskazał też na niebezpieczeństwo wystąpienia tych przesłanek. Skarżący nie wykazał, że jego sytuacja majątkowa uniemożliwia podjęcie trudu wywiązania się z tych zobowiązań podatkowych, które wynikają z zaskarżonej decyzji. Nie wskazał majątku i jego wartości w zestawieniu z posiadanymi zobowiązaniami finansowymi (zaległościami). Nie przedstawił żadnych danych liczbowych, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Na marginesie jedynie należy wyjaśnić, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji jest rozstrzygnięciem tymczasowym tylko na czas trwania postępowania sądowego. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a postanowiono, jak w sentencji.