Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1529/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. R., M. R. i D. R. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/12 oddala skargę.


UZASADNIENIE

T. R., M. R. i D. R., reprezentowane przez r.pr. M. A., skargą z dnia [...] maja 2013 r. wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/12.

Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], oznaczoną jako " [...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. zostały zwrócone organowi w dniu 26 września 2012 r., a zatem był on zobowiązany do wykonania wyroku do dnia 26 listopada 2012 r., czego nie uczynił. Podał, że pismem z [...] grudnia 2012 r. bezskutecznie wezwano Prezydenta W. do załatwienia sprawy. W związku z czym skarżące wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o ukaranie Prezydenta W., w następstwie której wyrokiem z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 265/13 Sąd wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 zł. Podkreślił, że pomimo iż pismem z 23 stycznia 2013 r. organ poinformował pełnomocnika skarżących, że wykonał szereg czynności, w tym również dopuścił dowód z opinii biegłego – operat szacunkowy, oraz że decyzja wydana zostanie do 30 kwietnia 2013 r., to do dnia dzisiejszego organ nie zakończył postępowania, a w konsekwencji nadal uporczywie odmawia wykonania wyroku z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 162/12, co zdaniem pełnomocnika w praworządnym państwie prawa nie może być w żaden sposób tolerowane. Pełnomocnik stwierdził, że w tych okolicznościach pismem z [...] maja 2013 r. skarżące ponownie bezskutecznie wezwały Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku z dnia 19 czerwca 2012 r., którym Sąd zobowiązał go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie, czego organ nie uczynił, zatem w tej sytuacji przedmiotowa skarga jest w pełni uzasadniona. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. poinformował, że ze względu na brak środków pieniężnych nie było możliwe wydanie decyzji w terminie wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 162/12.

Poinformowany o wniosku skarżących dotyczącym trybu rozpoznania skargi, Prezydent nie wniósł w tym przedmiocie sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Analizując treść powyższego przepisu stwierdzić należy, że ustawodawca przewidział w nim możliwość ukarania organu, poprzez wymierzenie mu grzywny, który pozostaje w zwłoce w wykonaniu orzeczenia sądu, jednakże co należy podkreślić, nie zakłada on automatyzmu w zastosowaniu tej sankcji przez Sąd, w sytuacji, gdy strona złoży skargę z żądaniem wymierzenia grzywny, a sąd stwierdzi, że upłynęły ustawowe terminy załatwienia sprawy. Rozpoznając skargę Sąd obowiązany jest uwzględnić nie tylko fakt niewydania przez organ odpowiedniego aktu bądź dokonania czynność, ale również obowiązany jest rozważyć wszystkie okoliczności związane z pozostawaniem organu w zwłoce w załatwieniu sprawy (por. wyrok NSA z 5.10.2009 r. sygn. I OSK 201/09). Wymierzenie organowi grzywny może mieć miejsce wówczas, gdy po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn od niego zależnych. (vide: wyrok NSA z 25.11.2005 r. sygn. I OSK 426/05) – stwierdzenie to, zdaniem Sądu, dotyczy również mającej miejsce w niniejszej sprawie sytuacji po wyroku uwzględniającym bezczynność.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 162/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku T. R., M. R. i D. R. z [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], oznaczoną jako " [...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 19 czerwca 2012 r. wpłynęły do organu 26 września 2012 r. (data prezentaty organu). Zatem termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 26 listopada 2012 r. Mimo to sprawa odszkodowania za nieruchomość [...], objęta wnioskiem T. R., M. R. i D. R., nie została dotychczas przez organ zakończona. Taka sytuacja mogłaby wskazywać na zasadność skargi, jednakże w realiach rozpoznawanej sprawy nie mogła ona okazać się skuteczna. Nie można bowiem, zdaniem Sądu, przy ocenie zasadności wniesionej obecnie skargi abstrahować od faktu ukarania już organu za niewykonanie tego wyroku grzywną (wymierzoną w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a.) wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 265/13. Nie sposób wreszcie nie dostrzec, że w konsekwencji uprzednio wniesionej w tożsamym przedmiocie skargi akta sprawy aż do 29 kwietnia 2013 r. pozostawały w gestii sądu, kiedy to dopiero - stosownie do art. 286 § 1 p.p.s.a. - zostały zwrócone do organu wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 7 lutego 2013 r.

Rozpoznawana obecnie skarga wniesiona natomiast została niespełna miesiąc po zwrocie ww. akt do organu, co z kolei ponownie obligowało organ do ich przekazania do Sądu. Zainicjowanie zaś przez strony kolejnego postępowania sądowego o wymierzenie organowi grzywny – mające w ich zamiarze doprowadzić do załatwienia sprawy administracyjnej - w rzeczywistości jej załatwienie w sposób faktyczny uniemożliwiało. Nie dysponując wszak aktami organ nie mógł prowadzonego przed nim postępowania ani kontynuować, ani zakończyć.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że niewykonywanie wyroku z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 162/12 nie jest efektem lekceważenia przez Prezydenta W. ww. orzeczenia, lecz spowodowane jest w istocie okolicznościami, na które nie miał on wpływu. Zastosowanie zaś w takich okolicznościach stanu faktycznego po raz kolejny sankcji dyscyplinującej, przewidzianej w art. 156 § 1 p.p.s.a., byłoby w ocenie Sądu niezasadne.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 2 i 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.