Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2123/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 października 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 16 grudnia 2013r. wezwano pełnomocnika skarżącego P. C. do uzupełnienia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 października 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem kancelarii pełnomocnika skarżącego, a to w dniach 20 grudnia 2013r. i 30 grudnia 2013r., a następnie została zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu jako niepodjęta w terminie.

Skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu.

Postanowieniem z dnia 10 marca 2013r. tut. Sąd odrzuciła skargę P.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 października 2013r. nr [...] z uwagi na nieuiszczenie należnego w sprawie wpisu.

Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 marca 2014r.

W dniu 26 marca 2014r. pełnomocnik skarżącego skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wyjaśniając, że w dniu 3 stycznia dokonał odbioru przesyłek w UP, które nadeszły na adres kancelarii w okresie od 19 grudnia 2013r. do 31 grudnia 2013r., pośród nich nie znajdowała się jednak przesyłka zawierająca powyższe wezwanie. Okoliczność tę uprawdopodobniono dodatkowo dołączonym do wniosku pismem Naczelnik UP w K.. Naczelnik wskazał jednocześnie, że nie jest w stanie wyjaśnić dlaczego nie wydano dwóch pozostałych przesyłek, pośród których znajdowała się właśnie ta zawierająca przedmiotowe wezwanie, gdyż pracownik obsługujący klienta tamtego dnia nie pracuje już w tym Urzędzie Pocztowym i nie jest w stanie uzyskać od niego wyjaśnień w tym zakresie.

Jednocześnie pełnomocnik uiścił należny w sprawie wpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z regulacji tej wynika, że przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.

Mając na uwadze zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia należy przyjąć, że dochowano określonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu, którego początek stanowiła data doręczenia pełnomocnikowi skarżącego postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu 21 marca 2014r. W konsekwencji przedmiotowy termin upływał w dniu 28 marca 2014r., podczas gdy wniosek o przywrócenie terminu wniesiono do Sądu jeszcze 26 marca 2014r.

Niewątpliwie przelewając w tym samym dniu na rachunek bankowy Sądu brakującą kwotę wpisu skarżący uczynił również zadość powinności dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której skarżący nie dokonał w terminie.

Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała merytoryczna przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu.

Merytoryczna ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła zaś Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu od skargi zasługuje na uwzględnienie. Skarżący przybliżył w sposób wystarczający obiektywne i niezależne od niego przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności w przewidzianym terminie.

Przedstawiony przez pełnomocnika skarżącego dokument w wystarczający sposób uprawdopodabnia, iż nie wydano mu w Urzędzie Pocztowym wszystkich oczekujących na niego przesyłek, przy czym z uwagi na zbiorczą awizację mógł on nie zdawać sobie sprawy z tego faktu. W tej sytuacji pełnomocnik obiektywnie, bez własnej winy, nie mógł zapoznać się z treścią skierowanego doń wezwania. O fakcie niewykonania wezwania tut. Sądu dowiedział się natomiast dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu.

W tej sytuacji Sąd przyjął, że wnioskodawca wykazał, iż bez swojej winy uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.