Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1163/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-03-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia 15 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości jako złożoną po terminie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 40 §2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się temu pełnomocnikowi, co wywołuje skutki względem strony i powoduje rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia przez stronę. Skoro decyzję Wojewody skutecznie doręczono pełnomocnikowi Z.S. w dniu 22 września 2008 r., to termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie 22 października 2008 r. i dlatego skarga złożona 31 października 2008 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Późniejsze doręczenie decyzji stronie nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi.

Pismem z dnia 3 lutego 2009 r. Z.S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżąca stwierdziła, że przedmiotową decyzje otrzymała 2 października 2008 r. i stosownie do pouczenia zawartego w decyzji uznała że termin wniesienia skargi upływa 3 listopada 2008 r., dlatego też dochowała należytej staranności przy składaniu skargi. Z powodów zdrowotnych nie kontaktowała się wówczas ze swoim pełnomocnikiem, a ponieważ odnosił się on sceptycznie do szans powodzenia skargi, zdecydowała się wnieść ją osobiście. Ponieważ kierowała się treścią zawartego w doręczonej decyzji pouczenia wnioskująca twierdzi, że nie można jej przypisać winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi.

Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają braku winy skarżącej w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 28 stycznia 2009 r. oświadczył, że decyzję organu otrzymał 22 września 2008 r., o czym poinformował skarżącą, poinformował ją również o terminie złożenia skargi. Następnie decyzję tą przekazał Z.S. wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia skargi. Skarżąca potwierdziła to w swoim wniosku o przywróceniu terminu. W związku z powyższym, skoro skarżąca wiedziała o istnieniu decyzji doręczonej pełnomocnikowi i o 30-dniowym terminie na wniesienie skargi od doręczenia decyzji pełnomocnikowi, nie można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 i 87 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.