Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3098/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 14b § 5a
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka, sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi T. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w J. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezprzedmiotowości wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz T. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w J. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2018 r. T.Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w P.; (dalej: spółka, skarżąca, wnioskodawca) złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług likwidacji szkód świadczonych do dnia 30 czerwca 2017 r. oraz prawa do korekty faktur w związku ze zmianą stawki podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka świadczy dla towarzystw ubezpieczeniowych za wynagrodzeniem usługi w zakresie oferowanych przez te towarzystwa ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, odpowiedzialności cywilnej spedytora oraz ubezpieczenia mienia w przewozie (cargo), w szczególności likwidacji szkód, szacowania strat w ubezpieczonym mieniu oraz ustalania okoliczności i przyczyn powstania szkód.

Spółka wykonuje czynności związane z przyjęciem zgłoszenia szkody, dokumentowaniem rozmiarów szkody i podejmowaniem działań zmierzających do jej zmniejszenia, sprawdzeniem uprawnień ubezpieczonych do uzyskania odszkodowania, sprawdzaniem prawidłowości wykonania usług przez podwykonawców/usługodawców ubezpieczonych podmiotów, weryfikacją okoliczności i przyczyn wystąpienia szkody. Proces likwidacji obejmuje czynności i działania organizacyjne podejmowane przez spółkę dla zapewnienia ubezpieczycielowi pomocy, przy czym - sama pomoc (w postaci konkretnych czynności, opisanych w punktach następnych) jest wykonywana również przez podmioty trzecie, na podstawie odrębnych umów zawartych przez spółkę z tymi podmiotami. Spółka, jak też podwykonawcy, wykonują lustracje miejsca zdarzenia szkody, których celem jest ustalenie okoliczności i skutków zdarzenia ubezpieczeniowego istotnego z punktu widzenia umowy ubezpieczenia. Wszystkie powyżej wymienione ogólne i szczegółowe czynności wykonywane są w różnym zakresie, w zależności od treści zlecenia. W przypadku likwidacji szkód czynności te - z punktu widzenia relacji z ubezpieczonym - wykonywane są zawsze w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela. W związku z tym ubezpieczyciel udzielił spółce odpowiedniego pełnomocnictwa. Ubezpieczyciel wyraził przy tym zgodę na realizację przez spółkę przedmiotu umowy (w zakresie omawianych tu czynności) przy pomocy podwykonawców, udzielając jednocześnie zgody, aby spółka udzielała podwykonawcom dalszych pełnomocnictw, zgodnie z którymi zarówno spółka, jak i podwykonawcy, działają na rzecz i w imieniu ubezpieczyciela. Z cywilnoprawnego punktu widzenia, spółka występuje wobec ubezpieczonych jako wykonujący czynności "za ubezpieczyciela". Wnioskodawca jest podmiotem gospodarczym, który jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Złożył zgłoszenia rejestracyjne dla podatku od towarów i usług oraz składa deklaracje właściwe dla rozliczeń z tytułu tego podatku. Spółka świadczone przez siebie usługi opisane powyżej opodatkowuje podatkiem VAT według stawki podstawowej 23 %. Przedmiotem wniosku o interpretację prawa podatkowego są wątpliwości czy usługi świadczone przez spółkę podlegały do dnia 30 czerwca 2017 r. zwolnieniu z podatku od towarów i usług oraz czy w związku z tym faktem spółka ma prawo do skorygowania wystawianych do dnia 30 czerwca 2017 r. faktur sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1. Czy wskazane we wniosku usługi świadczone na rzecz ubezpieczycieli korzystały w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 czerwca 2017 r. ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1221); dalej: u.p.t.u.?

2. Czy spółka posiada prawo do korekty faktur w zakresie zmiany stawki podatku VAT z 23% na zwolnienie z podatku VAT?

Zdaniem wnioskodawcy:

Ad. 1. W stanie prawnym jaki obowiązywał do dnia 30 czerwca 2017 r. spółka miała prawo zastosować w stosunku do świadczonych usług zwolnienie z podatku VAT. Spółka wykonuje czynności związane z przyjęciem zgłoszenia szkody, dokumentowaniem rozmiarów szkody i podejmowaniem działań zmierzających do jej zmniejszenia, sprawdzeniem uprawnień ubezpieczonych do uzyskania odszkodowania, sprawdzaniem prawidłowości wykonania usług przez podwykonawców/usługodawców ubezpieczonych podmiotów, weryfikacją okoliczności i przyczyn wystąpienia szkody. Spółka wykonuje również lustracje miejsca zdarzenia ubezpieczeniowego, których celem jest ustalenie okoliczności i skutków zdarzenia ubezpieczeniowego istotnego z punktu widzenia umowy ubezpieczenia. Wszystkie powyżej wymienione ogólne i szczegółowe czynności wykonywane są w różnym zakresie, w zależności od treści zlecenia. Zdaniem wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym spółka spełniała dyspozycję przepisu art. 43 ust 13 u.p.t.u. Opisany powyżej zakres świadczonych przez spółkę usług stanowi element usługi wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u. (usługi ubezpieczeniowe oraz usługi reasekuracyjne), który sam stanowi całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia zwolnionej usługi. W ocenie spółki likwidacja szkody jest bez wątpienia odrębnym, właściwym i niezbędnym elementem usługi ubezpieczeniowej. W ocenie wnioskodawcy jest zatem właściwe dla usługi ubezpieczeniowej zwolnienie z podatku VAT. Wypłata odszkodowania nie byłaby możliwa bez poprzedzającej jej czynności likwidacji szkód zmierzającej do ustalenia szkody i określenia jej wysokości. Z tego punktu widzenia jest ona zatem niezbędna dla usługi ubezpieczeniowej. Z drugiej strony w praktyce nie występują czynności likwidacji szkód świadczone jako cel sam w sobie w oderwaniu od głównej usługi. Taka usługa nie może funkcjonować samodzielnie, z jej istoty wynika bowiem, że jest nierozerwalnie związana z usługą ubezpieczeniową sensu stricte. Niewątpliwie jest ona zatem elementem głównego świadczenia. Należy też zwrócić uwagę na ewolucję usług ubezpieczeniowych, która doprowadziła do tego. że towarzystwa ubezpieczeniowe zaczęły zlecać wykonywanie niektórych elementów całej usługi wyspecjalizowanym podmiotom. Gdyby ubezpieczyciel nie zlecał czynności likwidacyjnych innemu podmiotowi, a wykonywał je sam, z pewnością nie byłoby wątpliwości, że czynności takie korzystają ze zwolnienia jako czynności ubezpieczeniowe. Odmówienie prawa do zwolnienia z tytułu wykonywania tych samych czynności tylko dlatego, że zostały zlecone innemu podmiotowi stanowiłoby nieuzasadnioną dyskryminację podatników.

W ocenie spółki wykonywane przez nią usługi lustracji i likwidacji szkód mogą być traktowane jako pewna, dająca się wyodrębnić, całość. Równocześnie jest oczywiste, że każda z tych czynności odrębnie i wszystkie razem są niewątpliwie właściwe oraz niezbędne do wykonania usługi ubezpieczenia. Spółka świadczy zatem usługi, o których mowa we wniosku na rzecz zakładu ubezpieczeń, to usługi te podlegały do dnia 30 czerwca 2017 r. zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 13 u.p.t.u. w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u..

Ad. 2. Z uwagi na fakt, iż świadczone przez spółkę usługi w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 czerwca 2017 r. były zwolnione z podatku VAT, spółka posiada prawo do skorygowania faktur sprzedaży w zakresie stawki podatku, zmieniając stawkę 23 % na zwolnienie z podatku VAT. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego spółka świadcząca usługi, które w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 czerwca 2017 r. podlegały zwolnieniu z podatku VAT, stosowała błędną stawkę podatku w wysokości 23 %. Powyższe oznacza, że w zaistniałej sytuacji spełniona została dyspozycja przepisów dotyczących wystawienia korekt faktur zarówno przed jak i po 2014 r. Zatem skoro spółka ujęła na fakturach niewłaściwą stawkę podatku VAT, posiada prawo do skorygowania takich faktur i wykazania sprzedaży według stawki właściwej. Reasumując, spółka stoi na stanowisku, iż w opisanej sytuacji posiada prawo do korekty faktur sprzedaży, które dotyczą sprzedaży dokonanej do dnia 30 czerwca 2017 r. w zakresie zmiany stawki podatku VAT z 23% na stawkę zwolnioną.

W dniu [...] września 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej; (dalej: Dyrektor KIS) wydał do wniosku strony z dnia 8 czerwca 2018 r. postanowienie o bezprzedmiotowości wniosku z uwagi na zastosowanie w sprawie interpretacji ogólnej Ministra Finansów nr PT1/033/1/2/EFU/2012/PT-304 z dnia 20 lipca 2012 r.

W dniu [...] września 2018 r. spółka złożyła zażalenie na wydane postanowienie, któremu zarzuciła naruszenie przepisu art. 14b § 5a o.p. i wniosła o uchylenie postanowienia oraz ponowne rozpatrzenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] września 2018 r. o stwierdzeniu bezprzedmiotowości wniosku z dnia 8 czerwca 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie.

Dyrektor KIS stwierdził, że w niniejszej sprawie nie można wydać interpretacji indywidualnej, z uwagi na to, że do przedstawionego przez wnioskodawcę opisu stanu faktycznego ma zastosowanie ww. interpretacja ogólna. Jak wynika z okoliczności sprawy, dalsza część wniosku dotyczyła prawa do korekty faktur w związku ze zmianą stawki podatku VAT dla ww. usług. Jednakże, jak wyraźnie podkreślono w wydanym uprzednio postanowieniu, kwestia związana z korektą faktur jest bezpośrednio i nierozerwalnie powiązana z określeniem, czy świadczone usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku. W związku z tym, organ nie może dokonać oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie prawa do korekty faktur, bowiem byłoby to możliwe wyłącznie po jednoznacznym stwierdzeniu, czy wnioskodawca mógł stosować zwolnienie od podatku, natomiast w tym zakresie została wydana interpretacja ogólna Ministra Finansów nr PT 1/033/1/2/EFU/2012/PT-304 Ministra Finansów z dnia 20 lipca 2012 r. Tym samym, wydanie interpretacji indywidualnej w tym zakresie nie jest możliwe.

Jak wskazano powyżej, wątpliwości wnioskodawcy mogą zostać rozstrzygnięte jedynie po określeniu, czy usługi likwidacji szkód w okresie do dnia 30 czerwca 2017 r. korzystały ze zwolnienia od podatku towarów i usług. Jak podkreślił Dyrektor KIS, przyznanie wnioskodawcy prawa do korekty faktur w związku z tymi usługami, jest bezpośrednią konsekwencją oceny czy stosowanie zwolnienia od podatku w ww. przypadku jest prawidłowe. Tym samym, należy stwierdzić, że do wskazanej kwestii ma zastosowanie interpretacja ogólna nr PT1/033/1/2/EFU/2012/PT-304 Ministra Finansów z dnia 20 lipca 2012 r. w związku z tym organ konsekwentnie podtrzymuje stanowisko wyrażone w wydanym postanowieniu.

Tym samym ze złożonego wniosku jednoznacznie wynika, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odpowiada zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej a złożony wniosek dotyczy takiego samego stanu prawnego w jakim została wydana interpretacja ogólna.

Jak wskazał Dyrektor KIS, interpretacje ogólne nie są źródłem prawa, zatem żaden zapis interpretacji ogólnej nie może decydować o możliwości zastosowania lub niezastosowania powszechnie obowiązującego przepisu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja Podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.; dalej: o.p.), (art. 14b § 5a o.p.) w sytuacji, gdy są spełnione ustawowe warunki jego zastosowania.

Tym samym - jak wskazano w wydanym postanowieniu z dnia 5 września 2017 r. organ nie może wydać interpretacji indywidualnej, z uwagi na to, że do opisanej w złożonym przez wnioskodawcę wniosku sytuacji dotyczącej zwolnienia świadczonych przez skarżącą usług na podstawie art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u. oraz możliwości skorygowania wcześniej wystawionych faktur ma zastosowanie ww. interpretacja ogólna. Obowiązek wydania w takiej sytuacji postanowienia o bezprzedmiotowości wniosku wynika wprost z art. 14b § 5a o.p.

W skardze podniesiono zarzut naruszenia:

1. art. 14b § 5a o.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia I instancji w sytuacji, gdy stan faktyczny przedstawiony przez spółkę we wniosku nie odpowiadał zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 20 lipca 2012 r., (dalej: interpretacja ogólna);

2. art. 14k § 2 oraz art. 141 w zw. z art. 14b § 5a o.p. poprzez pozbawienie spółki możliwości wiążącego potwierdzenia zakresu zastosowania zwolnienia z VAT w sytuacji gdy treść interpretacji ogólnej nie jest wystarczająco jasna i precyzyjna, co doprowadziło w efekcie do naruszenia zasady pewności prawa, legalizmu oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;

3. art. 14e § 1a pkt 5) o.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy przedstawiony we Wniosku stan faktyczny nie odpowiadał zagadnieniu będącemu przedmiotem Interpretacji ogólnej wskazanej w postanowieniu I instancji co doprowadziło w efekcie do braku merytorycznego rozpatrzenia wniosku.

4. art. 14b § 1 o.p. poprzez brak wydania interpretacji indywidualnej w sytuacji gdy spółka złożyła odpowiedni wniosek w tym zakresie;

5. art. 14b § 3 w zw. z art. 14h w zw. z art. 169 § 1 o.p. poprzez ich niezastosowanie i brak wezwania spółki do uzupełnienia opisu stanu faktycznego w sytuacji, gdy organ mógł powziąć wątpliwości co do tego, czy usługi opisane we wniosku są takie same jak te, o których mowa w interpretacji ogólnej;

6. art. 120 w zw. z art. 14h o.p. poprzez naruszenie zasady legalizmu polegającej na utrzymaniu w mocy postanowienia I instancji i braku wydania interpretacji indywidualnej pomimo złożenia przez spółkę wniosku, w którym został w sposób wyczerpujący opisany stan faktyczny;

7. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych tj. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia I instancji stwierdzającego, że wniosek spółki jest bezprzedmiotowy, w sytuacji gdy przedstawiony w nim opis stanu faktycznego nie odpowiadał zagadnieniu będącemu przedmiotem Interpretacji ogólnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest okoliczność uznania Wniosku Skarżącej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej za bezprzedmiotowy na podstawie art. 14b § 5a o.p. Jak słusznie zauważyła Skarżąca przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu nie są kwestie merytoryczne związane z udzieleniem odpowiedzi na zadane we Wniosku pytania.

Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy polega zatem na zbadaniu, czy organ zasadnie uznał, że we Wniosku przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny odpowiada zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym. Nie jest przedmiotem sporu, że zarówno Wniosek, jak i interpretacja ogólna odnoszą się do tych samych przepisów tj. art. 43 ust. 13 i art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Rozważając przedstawione zagadnienie należy na wstępie zauważyć, że jak wskazuje się w judykaturze, nie ma racjonalnych przesłanek, aby powielać treść interpretacji ogólnej w kolejnych aktach, tj. interpretacjach indywidualnych, tym bardziej, że każdy ma możliwość zastosowania się do interpretacji ogólnej, a w konsekwencji do powoływania się na wynikającą z tego tytułu ochronę prawną, której treść oraz zasady są analogiczne jak przy interpretacji indywidualnej. Uzasadnione jest zatem, aby wniosek zainteresowanego o wydanie interpretacji indywidualnej załatwiony był poprzez stwierdzenie, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, opisanego we wniosku zastosowanie znajduje interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku.

Należy jednak podkreślić, że stosowanie interpretacji ogólnej przez Wnioskodawcę nie powinno prowadzić do konieczności "autonomicznego" interpretowania przez niego alternatywnych ocen prawnopodatkowych zawartych w interpretacji ogólnej. "Autonomicznego" w tym sensie, że wnioskodawca samodzielnie musiałby ocenić, która z kilku ocen prawnopodatkowych wyrażonych w interpretacji ogólnej odnosi się do jego szczegółowego (specyficznego) zagadnienia (stanu faktycznego). Oczywiste jest, że każdy stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę ma swoją specyfikę. W niektórych sytuacjach pomimo tej specyfiki możliwe jest odniesienie stanu faktycznego do konkretnej oceny prawnopodatkowej zawartej w interpretacji ogólnej ale są stany faktyczne, które takich możliwości nie dają.

Konieczność "autonomicznej" interpretacji w sytuacji, w której zastosowanie konkretnej (jednej z kilku) oceny prawnopodatkowej do konkretnego stanu faktycznego nie jest oczywiste powodowałaby, że w istocie wnioskodawca nadal nie miałby pewności co do uznania jego stanowiska przez administrację podatkową, a przede wszystkim nie uzyskiwałby żadnej ochrony prawnej.

Podkreślić należy, że ogólne stwierdzenie wynikające z art. 14b § 5a o.p., że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna nie rozstrzyga powyższego problemu. W interpretacjach ogólnych często jednocześnie wskazuje się sytuacje (stany faktyczne) rodzące obowiązek podatkowy i konieczność zapłacenia podatku jak i sytuacje (stany faktyczne) w których możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia podatkowego lub nie podlegające ustawie podatkowej. Pozostawienie w ramach "autonomicznej" interpretacji wnioskodawcy wyboru klasyfikowania swojego stanu faktycznego do katalogu czynności opodatkowanych albo zwolnionych pozbawia go właśnie możliwości uzyskania ochrony wynikającej z zastosowania się do interpretacji. Podatnik bowiem nie wie czy dokonany wybór jest prawidłowy w ocenie administracji skarbowej.

Przykładem powyższej interpretacji ogólnej jest mająca zastosowanie w sprawie interpretacja ogólna z dnia 20 lipca 2012 r. Ministra Finansów (PT1/033/1/2/EFU/2012/PT-304). W interpretacji tej rozstrzygano, czy czynności wykonywane w imieniu i na rzecz zakładów ubezpieczeń realizowane w procesie likwidacji szkód majątkowych, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 43 ust. 13 u.p.t.u.

Konstrukcja interpretacji wskazuje, że niektóre usługi wykonywane w ramach likwidacji szkód nie uznano za specyficzne dla sektora ubezpieczeń, a w związku z tym nie korzystają one ze zwolnienia w podatku VAT. Natomiast niektóre czynności wykonywane w ramach procesu likwidacji szkód, określane ogólnie pojęciem "rozpatrywania roszczeń" uznano za zwolnione z podatku VAT. Przy czym zauważono, iż fakt, że dana usługa jest rzeczywiście niezbędna do wykonania usługi głównej, nie przesądza jeszcze, że ma do niej zastosowanie zwolnienie od podatku. Podkreślono końcowo, że "Dlatego też rozstrzygnięcia podejmowane w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług wykonywanych usług w ramach likwidacji szkód ubezpieczeniowych wymagać będą odrębnej i szczegółowej analizy konkretnego stanu faktycznego każdej sprawy, przy uwzględnieniu przedstawionej interpretacji przepisów".

Przedstawiona konstrukcja interpretacji ogólnej właśnie prowadzi do sytuacji, w której podatnik (wnioskodawca) nie odnajdując świadczonych przez siebie usług w katalogu czynności opodatkowanych lub zwolnionych wskazanych ww. interpretacji ogólnej musiałby dokonać "autonomicznego" (samodzielnego) ich przyporządkowania. Jednocześnie podatnik (wnioskodawca) nie miałby pewności, że dokonał właściwego przyporządkowania, a pewności tej nie uzyskałby również poprzez uzyskanie interpretacji indywidualnej.

W rozstrzyganej sprawie należy zatem ustalić, czy wskazane we Wniosku przez Skarżącą czynności (stan faktyczny) odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej z uwzględnieniem przedstawionej powyżej konstrukcji interpretacji ogólnej z dnia 20 lipca 2012 r. Ministra Finansów (PT1/033/1/2/EFU/2012/PT-304). Istotne będzie ustalenie, czy Skarżąca przedstawiła poza pewną oczywistą specyfiką zdarzenia objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej różnice prawnie relewantne w tym znaczeniu, że wpłynęłyby one na inną treść interpretacji indywidualnej.

W ocenie Sądu rację ma Skarżąca, że niektóre usługi wskazane przez nią we Wniosku nie znajdują swojego odpowiednika ww. interpretacji ogólnej. I wbrew ocenie organu problem nie sprowadza się do użycia innej terminologii w interpretacji ogólnej i we Wniosku Skarżącej skoro jak stwierdza Minister Finansów w powyższej interpretacji ogólnej "brak jest w przepisach bezpośredniego odniesienia do czynności "likwidacji szkód". Trudno zatem uznać, że istnieje zdefiniowany katalog czynności "likwidacji szkód", a przez to spójność terminologiczna. W związku z powyższym poszczególne czynności muszą być rozpatrywane nie tylko w zakresie użytej terminologii, ale również w zakresie ich faktycznego przebiegu. Nie da się więc stwierdzić bez analizy poszczególnych czynności, że pomimo zastosowania równych pojęć dotyczą one tej samej czynności "likwidacji szkód". Nie jest zatem wiadome na podstawie jakich przesłanek organ uznał, że problem zakresu ww. czynności ma wyłącznie charakter wyłącznie terminologiczny. Przeciwnie, zdaniem Sądu niektóre wskazane przez Skarżącą czynności nie znajdują odpowiednika w zakresie czynności zwolnionych/opodatkowanych wskazanych ww. interpretacji ogólnej.

Ponadto należy zwrócić uwagę również na końcowe zastrzeżenie zawarte w ww. interpretacji ogólnej: "Dlatego też rozstrzygnięcia podejmowane w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług wykonywanych usług w ramach likwidacji szkód ubezpieczeniowych wymagać będą odrębnej i szczegółowej analizy konkretnego stanu faktycznego każdej sprawy, przy uwzględnieniu przedstawionej interpretacji przepisów". Zatem również Minister Finansów dostrzega problem określania czynności likwidacji szkód i ich faktycznego zakresu a także przyjmuje, że ww. interpretacji ogólna może nie wyczerpać problemy klasyfikowanie czynności jako zwolnionych lub opodatkowanych w światle przepisów ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 14b § 5a o.p. w związku z powyższym organ powinien wydać interpretację indywidulaną w zakresie Wniosku przedstawionego przez Skarżącą.

Mając powyższe na uwadze, wobec uznania za naruszającą prawo zaskarżoną interpretację indywidualną Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił powyższą interpretację indywidualną.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.