Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 62/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 05 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 05 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. D. o przyznanie prawa pomocy w całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 17 lutego 2012 r., uzupełnionym w dniu 27 marca 2012 r., G. D. (dalej: wnioskodawca) wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy

w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego doradcy podatkowego.

W załączonym formularzu PPF podał, że przyczyną wystąpienia z wnioskiem jest: "brak pieniędzy". Oświadczył ponadto, że nie posiada żadnych nieruchomości, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Wskazał, że z powodu nagłej choroby nie jest możliwe podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej.

Podał ponadto, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną

i małoletnim synem.

Rubryki dotyczące majątku i dochodów wnioskodawcy i osób będących we wspólnym gospodarstwie zostały zakreślone.

W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów

i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) wnioskodawca nadesłał, obok własnego zeznania podatkowego, również zeznanie jego żony za 2011 r. Zgodnie z nimi, małżonkowie nie osiągnęli żadnych dochodów.

Wnioskodawca wyjaśnił przy tym, że koszty życia codziennego ponosi jego córka, do której należy dom obecnie przez niego zajmowany.

Z powodu zaś nieuleczalnej choroby, wykrytej u niego w 2010 r., nie jest on

w stanie samodzielnie zarobkować i utrzymać rodziny.

Na kolejne wezwanie do przedłożenia brakujących oświadczeń, wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi w zakreślonym terminie.

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.

W sprzeciwie od tego rozstrzygnięcia wnioskodawca podał, że nie mógł przedłożyć wymaganych dokumentów w zakreślonym terminie, z uwagi na zły wówczas stan zdrowia i konieczność częstych wizyt u lekarzy. Jednakże zadeklarował, że na dzień sporządzenia sprzeciwu, to jest 26 lipca 2012 r., takimi dokumentami już dysponuje i może je przedłożyć na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Zarządzeniem sędziego z dnia 30 sierpnia 2012 r. wnioskodawca po raz kolejny został wezwany, na podstawie art. 255 p.p.s.a. o przedłożenie dokumentów, które by wykazały jego aktualną sytuację majątkową i osobistą

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 260 p.p.s.a. po skutecznym wniesieniu sprzeciwu, postanowienie referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy traci moc, a sprawa zostaje rozpoznana przez sąd.

Przechodząc do oceny samego wniosku, wymaga wskazania, że podstawą do żądania przez wnioskodawcę prawa pomocy jest art. 245 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym może być ono przyznane w zakresie częściowym i całkowitym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym, w takim bowiem zakresie występuje

o nie wnioskodawca, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, lub doradcy podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym zostały określone

w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego osoba fizyczna może je otrzymać, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z powyższego wynika, że ciężar udowodnienia złej sytuacji finansowej spoczywa na osobie fizycznej, ubiegającej się o prawo pomocy, a nie sądu orzekającego

w sprawie. Tym samym brak dowodów na poparcie wniosku tej osoby będzie równoznaczny z odmową przyznania tego prawa.

Z taką też sytuacją mamy w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie przedłożył (poza deklaracjami w podatku dochodowym za 2011 r.) dokumentów na poparcie swoich twierdzeń, pomimo wielokrotnych wezwań kierowanych do niego oraz deklaracji z jego strony, że dowodami takimi dysponuje i może je przedstawić na wezwanie Sądu.

Nie ma zwłaszcza informacji o jednostce chorobowej na jaką ma cierpieć wnioskodawca oraz zestawienia wydatków miesięcznych jego rodziny. Brak zaś tych informacji uniemożliwia w istocie dokonanie oceny jego aktualnej sytuacji majątkowej

i osobistej, ani określenia rzeczywistych zdolności płatniczych.

Wobec powyższego, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.