Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1392/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 53 par. 2, art. 52 par. 4, art. 58 par. 1 pkt 2, pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: Art. 32 ust. 1, art. 78
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Z. na § 1 ust. 1 w związku z § 4 uchwały Rady Miejskiej w A z dnia 27 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 300,00 (słownie: trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

postanowienia WSA w Krakowie z dnia 2 lutego 2012r.

W dniu 27 kwietnia 2010r. Rada Miejska w A podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Pismem z dnia 14 marca 2011r. J. Z. wezwała Radę Miejską w A do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego powstałego w związku z podjęciem powyższej uchwały z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...], w części dotyczącej nadania ulicy K nazwy J, poprzez jej uchylenie.

Uchwałą z dnia [...] 2011r. Nr [...] Rada Miejska w A uznała powyższe wezwanie J. Z. do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego za nieuzasadnione.

Pismem z dnia 12 kwietnia 2011r. J. Z., K. K., J. K., I. J. i M. J. wnieśli skargi na uchwałę Rady Miejskiej w A z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A, domagając się stwierdzenia jej nieważności.

Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011r., sygn. akt III SA/Kr 496/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargi K. K., J. K., I. J. i M. J., gdyż nie poprzedzili oni swoich skarg wezwaniem Rady Miejskiej w A do usunięcia naruszenia prawa oraz nie uiścili wpisów od skarg.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2011r. J. Z. ponownie wezwała Radę Miejską w A do usunięcia naruszenia prawa powstałego w związku z podjęciem uchwały z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A i uchylenie jej w części dotyczącej nadania ul. K nazwy J.

Uchwałą z dnia 27 września 2011r. Nr [...] Rada Miejska w A uznała powyższe wezwanie J. Z. do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione.

Pismem z dnia 18 października 2011r. J. Z. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w A z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A, domagając się stwierdzenia jej nieważności.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w A wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Przystępując do rozpatrzenia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada czy jest ona dopuszczalna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powołanej regulacji wynika zatem, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wystosowanie do organu wezwania.

Ponadto dla swej skuteczności skarga wymaga zachowania określonego terminu do jej wniesienia. W zakresie ustalania terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy zastosowanie znajduje przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem przyjąć należy, że wskazane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wezwanie przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, a każde jego następne pismo nie posiada już waloru takiego wezwania i nie skutkuje ponownym rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi. Wezwanie, o którym mowa w powołanym przepisie stanowi wszak odpowiednik środka odwoławczego, określonego w art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można z kolei wnieść tylko jeden raz. W świetle tego, przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Dlatego też, niedopuszczalne jest traktowanie instytucji wezwania jako czynności, która nie wywołuje żadnych skutków prawnych i wobec tego może być powtarzana wielokrotnie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002r., sygn. akt OSK 2/02, ONSA 2003/1/2; postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2009r., sygn. akt II OSK 1954/08, System Informacji Prawnej LEX nr 514301; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 listopada 2009r., sygn. akt II SA/Ol 963/09, niepubl., wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2009r., sygn. akt II SA/Gl 1000/09, niepubl.). Oznacza to, że termin do wniesienia skargi na uchwałę nie rozpoczyna ponownie swego biegu na skutek wystosowania kolejnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nawet wtedy, gdy późniejsze wezwanie formułuje nowe zarzuty.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca dwukrotnie wezwała Radę Miejską w A do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Pierwsze wezwanie zostało zawarte w piśmie z dnia 14 marca 2011r., a kolejne w piśmie z dnia 30 sierpnia 2011r. Pierwsze wezwanie wpłynęło do organu w dniu 14 marca 2011r. (data prezentaty organu). W dniu 29 marca 2011r. Rada Miejska w A udzieliła na nie odpowiedzi. Zgodnie zatem z treścią art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od dnia doręczenia skarżącej tej uchwały rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skargę taką skarżąca wniosła pismem z dnia 12 kwietnia 2011r. i została ona przyjęta do rozpatrzenia pod sygn. akt III SA/Kr 496/11. Tymczasem skarżąca pismem z dnia 30 sierpnia 2011r. ponownie wezwała Radę Miejską w A do usunięcia naruszenia prawa powstałego w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały, a następnie, po otrzymaniu odpowiedzi organu, wniosła kolejną skargę na tą uchwałę. Należy jednak stwierdzić, iż skarga J. Z. z dnia 18 października 2011r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Zgodnie bowiem z zaprezentowanym powyżej stanowiskiem, iż danemu podmiotowi w stosunku do konkretnej uchwały rady gminy przysługuje tylko jedno wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem otrzymania przez skarżącą odpowiedzi na pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i upływał w maju 2011r. Kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 sierpnia 2011r. nie mogło wywołać skutku prawnego w postaci otwarcia biegu terminu do wniesienia nowej skargi. Tym samym wniesiona w niniejszej sprawie skarga z dnia 18 października 2011r. była spóźniona już w momencie jej sporządzenia. W konsekwencji uchybienia terminowi z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Niezależnie od powyższego skarga J. Z. z dnia 18 października 2011r. podlega odrzuceniu także z innego powodu. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku", określany jako zawisłość prawna, stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę lub postanowienia umarzającego postępowanie. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.

Stosownie zatem do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie, tj. w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron, zarówno wtedy, gdy sprawa została już przez sąd prawomocnie osądzona, co oznacza wydanie przez Sąd orzeczenia co do istoty sprawy, które jest prawomocne, jak i wtedy gdy sprawa jest jeszcze w toku postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na względzie należy zatem uznać, iż w wyniku wniesienia przez skarżącej skargi z dnia 18 października 2011r. powstał stan sprawy w toku. Jak już wyżej zostało wskazane skarżąca wniosła dwie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w A z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A. Pierwsza skarga – z dnia 12 kwietnia 2011r. – została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 496/11, a druga – będąca przedmiotem niniejszej sprawy – pod sygnaturą III SA/Kr 1392/11. Pomiędzy tymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są J. Z. i Rada Miejska w A, jak również tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi mają za przedmiot ten sam akt, tj. uchwałę z dnia 27 kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie nadania nazw ulic i placów na terenie miasta A.

W związku z tym, że skarga z dnia 18 października 2011r. została wniesiona z uchybieniem terminu, a ponadto w toku postępowania już wszczętego skargą z dnia 12 kwietnia 2011r., należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.