Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 113/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2017r. (data nadania, koperta, k. 22 akt sądowych) K. O. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Powyższy przedmiot zaskarżenia ustalono zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lipca 2017 r., k. 23 akt sądowych).

Zarządzeniem z dnia 29 września 2017r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu wyczerpania trybu wynikającego z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) obecnie ponaglenia, a wcześniej przed 1 czerwca 2017 r. zażalenia.

W odpowiedzi na powyższe skarżący wyjaśnił, że nie wniesione zostało żadne pismo po 1 czerwca 2017 r. oraz przedstawił swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).

W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest po 1 czerwca 2017 r. ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Powołany przepis stanowi, iż stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1).

Wnosząc skargę na bezczynność organu administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został wezwany do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., jednakże jak wynika z jego oświadczenia, żadnego ww. środka do organu wyższej instancji nie składał.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.