Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 452/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 sierpnia 2017 r. wniosku W. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. W., T. W., B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; ,


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. B. z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] zobowiązującą właścicieli działek nr [...], położonych w obrębie wsi F. D., gmina K. –B. do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom tj.:

W. W. właściciela działki o numerze ewidencyjnym [...], do:

wykonania rowu ze stawu na działce [...] poprowadzonego po działce nr [...] od strony dróg gminnych (działki nr [...]) do granicy z działką [...]. Poziom dna rowu na początku tj. przy wypływie wody ze stawu zlokalizować na rządnej 127,2 m n.p.m. Szerokość dna rowu min. 1,0 metr, z zachowaniem spadku dna rowu zapewniającym odpływ wody ze stawu, w miejscach zjazdów zamontować przepusty rurowe o średnicy zapewniającej swobodny przepływ wody. Rów i przepusty wykonać zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa: budowlanego i wodnego.

T. W. i B. W. właścicieli działki o numerze ewidencyjnym [...], do:

wykonania rowu o szerokości dna 1,0 metra, wzdłuż drogi gminnej (działka nr [...]) z wyprowadzeniem wylotu płasko ze spadkiem terenu na drogę gminną - działka nr[...], w odległości około 10 m od granicy z działką nr [...], z zachowaniem spadku dna rowu na poziomie zapewniającym odpływ wody powierzchniowej, w miejscu zjazdu zamontować przepusty rurowe o średnicy zapewniającej swobodny przepływ wody. Rów i przepusty wykonać zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa: budowlanego i wodnego;

od strony działki nr [...] w miejscu lokalizacji przejścia rowu na działkę nr [...] i w miejscu wylotu ścieku na drogę gminną - do rozebrania fundamentu wykonanego ogrodzenia na szerokości rowu celem zagwarantowania swobodnego spływu wody na drogę i dalej w kierunku użytków zielonych, a następnie w kierunku rowu melioracyjnego.

Zobowiązującej właścicieli wykonanych urządzeń: W. W., T. W. i B. W. do ich utrzymania w należytym stanie, tj. poprzez utrzymanie urządzeń w drożności i zachowaniem odpływu wody.

Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiódł W.W. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem pełnomocnika skarżącego wszczęcie procedur egzekucyjnych spowoduje postanie kosztów egzekucyjnych, co w przypadku uznania przedmiotowej skargi za zasadną spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody skarżącemu i wystąpienie trudnych do odwrócenie skutków. W przypadku zaś ustalenia, że skarżący nie naruszył art. 29 ustawy Prawo wodne narażenie go na przymusową egzekucję świadczenia niepieniężnego w postaci wykonania urządzeń zapobiegających szkodom i ich wykonanie na nieruchomości skarżącego, doprowadzi – zdaniem autora skargi – do trudnych do odwrócenie skutków.

Ze skargą na powyższą decyzję wystąpili też T. W. i B. W.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalanie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Rzeczą sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony.

Rozpoznając wniosek skarżącego W. W. w zakresie przytoczonych powyżej przesłanek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób wskazujący na możliwość zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Nie wskazał bowiem konkretnie, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może natomiast stanowić polemiki z treścią kwestionowanego rozstrzygnięcia, gdyż ustawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest jej ewentualna wadliwość. Samo zatem ogólne stwierdzenie pełnomocnika skarżącego, że poprzez wykonanie decyzji (tj. wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na działce skarżącego) nastąpią trudne do odwrócenia skutki jest niewystarczające dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wiadomo co było podstawą sformułowania tych twierdzeń i czy istnieje realny związek pomiędzy zakresem prac określonych w decyzji a wywiedzionymi przez pełnomocnika skarżącego - skutkami.

Skarżący w żaden sposób nie wykazał też prawdopodobieństwa wyrządzenia mu znacznej szkody. Jeśli profesjonalny pełnomocnik twierdzi, że wykonanie rowu ze stawu i przepustów rurowych na działce skarżącego, o których mowa w zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność poniesienia znacznych kosztów, to należy to twierdzenie uwiarygodnić (analogicznie NSA w postanowieniu z dnia 12 października 2016 r. II OZ 1105/16). Można to zrobić przedstawiając szacunkowy koszt wykonania tych prac. Następnie trzeba ten koszt zestawić z aktualną sytuacją finansową wnioskodawcy. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie przedłożył jednak żadnej informacji o sytuacji majątkowej skarżącego ani też dokumentacji, która wskazywałaby na potencjalny koszt takich prac. Zatem nie sposób uznać, ażeby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.