Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 504/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę J. B. na swoją decyzję z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu Spółki za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 9 czerwca 2008 r. zawierającym uzasadnienie powyższego wniosku skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi go na straty, gdyż w dniu 31 grudnia nieprawomocna decyzja z mocy ustawy jego zdaniem straciła moc i w przypadku jakiejkolwiek wpłaty skarżący będzie musiał dochodzić zwrotu jej równowartości. Skarżący podniósł również, że aby dokonać jakiejkolwiek wpłaty musiałby zadłużyć się, czego następstwem mogłoby być wszczęcie wobec niego postępowania egzekucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oceniając z urzędu przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania jej wykonania.

Badając sprawę Sąd nie dostrzegł występowania wystarczających okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Zauważyć należy, że wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dn. 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811).

Podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.

Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej i nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego.

Natomiast ocena mocy obowiązującej zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, będzie przedmiotem kontroli Sądu na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Sąd bowiem nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

A. B.