Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 957/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16, art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. , poz. 23 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. K., reprezentowanej przez A. K., od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. , nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], nakazującej E. A. – B., W. S. i J. T. – L. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podał, iż kontrolowaną w postępowaniu nadzwyczajnym decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, nakazano E. A. – B., W. S. i J. T. L. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. poprzez wykonanie robót budowlanych wskazanych w:

1) protokole z przeglądu technicznego budynku sporządzonego w dniu 15 grudnia 2006 r. przez mgr inż. J. S. poprzez:

- wykonanie brakującej izolacji poziomej i pionowej w poziomie piwnic na ścianach zewnętrznych oraz izolacji poziomych na ścianach wewnętrznych

-remont studzienek przyokiennych,

-remont płyt balkonowych,

-naprawę miejscowych pęknięć gzymsu,

-uzupełnienie ubytków tynku na elewacji,

-naprawę opaski wokół budynku,

-wymianę zniszczonej instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej;

2) protokole nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. z przeprowadzonych oględzin urządzeń ogrzewczo – kominowych przez mistrza kominiarskiego M. W. poprzez:

-włożenie wkładu kwasoodpornego do przewodu kominowego obsługującego piec gazowy CO w lokalu nr [...],

-zapewnienie wentylacji pokoi w lokalu nr [...] i [...],

-zapewnienie wentylacji łazienki w lokalu nr [...],

-zapewnienie wentylacji salonu przy kominku w lokalu nr [...],

-zapewnienie wentylacji sypialni w lokalu nr [...],

- włożenie wkładu kwasoodpornego do przewodu kominowego obsługującego piec gazowy CO w lokalu nr [...],

-zapewnienie nawiewu do pieca gazowego CO w lokalu nr [...],

-wykonanie rewizji do przewodu kominowego od pieca gazowego znajdującego się w lokalu nr [...],

-włożenie wkładu kwasoodpornego do przewodu kominowego obsługującego piec gazowy CO w lokalu nr [...],

-zapewnienie nawiewu do pieca gazowego CO w lokalu nr [...]

-wykonanie rewizji do przewodu kominowego od pieca gazowego znajdującego się w lokalu nr [...],

-rozłączenie wentylacji kuchni lokalu nr [...] od wentylacji pokoju lokalu nr [...]

-rozłączenie wentylacji pokoju lokalu nr [...] od pieca gazowego CO zainstalowanego w lokalu nr [...],

-rozłączenie wentylacji pokoju lokalu nr [...] od wentylacji pokoju lokalu nr [...];

3) protokole nr [...] z dnia [...] września 2009 r. z przeprowadzonych oględzin urządzeń ogrzewczo – kominowych przez mistrza kominiarskiego M. A. poprzez:

- włożenie wkładu kwasoodpornego do przewodu kominowego obsługującego kocioł gazowy CO/CWu w lokalu nr [...],

-zapewnienie wymaganego nawiewu do kotła gazowego CO/CWu w lokalu nr [...];

4) protokole badania stanu technicznego instalacji elektrycznej przeprowadzonego w lipcu 2009 r. przez mgr inż. A. N. poprzez:

-wymianę instalacji w lokalu nr [...], [...],[...],

-wykonanie uziemienia w łazience i dwóch pokojach lokalu nr [...],

-zamontowanie zacisku przewodu ochronnego oraz rozdzielenie połączenia przewodów "PE" i "N" – w tablicach piętrowych w pionie lokatorskim,

-wykonanie w piwnicy połączenia wyrównawczego oraz odłączenie przewodu ochronnego od pionu lokatorskiego

- zamontowanie na zasileniu głównym wyłącznika przeciwpożarowego prądu

- doposażenie tablicy głównej w szynę typu "N".

Organ nadzoru podkreślił, ze stwierdzony podczas czynności kontrolnych nieodpowiedni stan techniczny budynku obligował do wydania określonych nakazów mających na celu usunięcie nieprawidłowości. Nakaz został skierowany do współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w W., którymi były w dacie wydania kontrolowanej decyzji E. A. – B., W. S., J. T. – L.. Okoliczność, iż dwa dni później (tj. 24. lutego 2010 r.) W. S. i J. T. – L. sprzedały swoje udziały w przedmiotowej nieruchomości nie oznacza, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 kpa). Decyzja z dnia [...] lutego 2010 r. nie jest też dotknięta żadną z pozostałych kwalifikowanych wad prawnych, które obligowały do stwierdzenia jej nieważności.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła M. K. reprezentowana przez A. K..

Zdaniem skarżącej w momencie doręczenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. W. S. i J. T. – L. nie były już współwłaścicielkami nieruchomości przy ul. [...] w W., w związku z czym nie były także stronami postępowania zakończonego wymienioną decyzją. Nowa właścicielka nieruchomości W. C. – A. została zatem pozbawiona prawa odwołania się od decyzji z dnia [...] lutego 2010 r.

Podniosła nadto, iż ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Wojewoda [...] odmówił E. A. – B. pozwolenia na wykonanie remontu elewacji wraz z remontem balkonów budynku przy ul. [...] w W.. Ponieważ zakres robót budowlanych objętych obiema decyzjami częściowo się pokrywa organ powinien stwierdzić nieważność, co najmniej w części decyzję z [...] lutego 2010 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sąd kontrolował decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. którą organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dn. [...] listopada 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nakazującej współwłaścicielkom budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] wykonanie określonych robót budowlanych mających na celu doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu technicznego.

Stwierdzenie nieważności decyzji jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość eliminacji z obrotu prawnego decyzji dotkniętych wadami materialnoprawnymi wyliczonymi w art. 156 § 1 kpa. Stwierdzenie nieważności decyzji oznacza, że weryfikowana decyzja jest dotknięta ciężką wadliwością od chwili jej wydania /skutek ex tunc / (por. J. Borkowski, B. Adamiak – Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck Warszawa 1996, s. 699).

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą winno być ustalenie, czy dana decyzja dotknięta została jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa, a nie ponowne rozpatrzenie sprawy co do istoty, jak w postępowaniu odwoławczym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1987 r. IV SA 1062/86, ONSA 1987/1/35).

Stwierdzenie nieważności decyzji będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 kpa, służącej ochronie takich wartości, jak ochrona porządku prawnego, ochrona praw nabytych, pewność, stabilność i bezpieczeństwo obrotu prawnego. Z tego też powodu tryb ten może być stosowany tylko w sytuacji bezspornego ustalenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa, które to przesłanki z racji ich wyczerpującego wyliczenia nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Kontrola decyzji w postępowaniu nieważnościowym sprowadza się jedynie do kwestii, czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 § .

Powyższe oznacza, że w postępowaniu tym organ nadzoru nie dokonuje ponownego rozpatrzenia sprawy co do istoty, jak w postępowaniu odwoławczym, a winien skupić się na celu i zakresie postępowania nadzwyczajnego, biorąc pod uwagę stan prawny i faktyczny z daty wydania kontrolowanej decyzji.

W niniejszej sprawie z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. wystąpiła M. K. reprezentowana przez A. K., podnosząc, iż decyzja została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 kpa).

Tak sformułowany wniosek nie wiąże organu nadzoru, który zobowiązany jest w pełnym zakresie zbadać prawidłowość kontrolowanej decyzji, a więc także ewentualne wystąpienie pozostałych przesłanek nieważnościowych.

W okolicznościach niniejszej sprawy należy zgodzić się z organem, iż kontrolowana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nie jest obarczona żadną z kwalifikowanych wad, o których stanowi art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa, w szczególności wadę określoną w pkt 4 przywołanego przepisu.

Skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie oznaczałoby, że W. S. i J. T. – L. nie były stronami postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W.. W stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, że miały one własny, indywidualny i aktualnie istniejący interes prawny w prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowaniu administracyjnym, o którym organ rozstrzygnął w decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. załatwiającej sprawę.

Jak wynika z akt sprawy zakończonej kontrolowaną decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. stronami tego postępowania były współwłaścicielki budynku E. A. – B., W. S. i J. T. – L., które zostały zobowiązane do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości budynku przy ul. [...] w W.. Okoliczność przeniesienia własności udziałów w nieruchomości przez W. S. i J. T. – L. (akt notarialny z dnia 24 lutego 2010 r.) tj. dwa dni po wydaniu decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie jest tożsama ze skierowaniem decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie. W art. 156 § 1 pkt 4 kpa nie chodzi o omyłkę w doręczeniu decyzji lub o doręczenie decyzji podmiotowi, któremu przymiot strony nie przysługiwał, lecz o rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach osoby nie będącej stroną postępowania. Skierowanie decyzji w rozumieniu tego przepisu oznacza zatem zamiar ukształtowania nią czyjejś sytuacji prawnej, a nie samo tylko jej doręczenie. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi, co niewadliwie stwierdził organ.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. , poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.