Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 729/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 lipca 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 326/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że w skardze z dnia 20 stycznia 2016 r., uzupełnionej pismami z dnia 14 marca 2016 r. i 6 maja 2016 r. H.K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji MWINB z dnia [...] grudnia 2015 r., nr 2082/15.

Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], nakładającą na skarżącą obowiązek doprowadzenia ściany północnej szczytowej budynku przy [...] w Warszawie, znajdującej się w granicy z nieruchomością przy [...], do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie usytuowanych w niej 5 szt. otworów w lokalu nr [...].

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie nałożonego obowiązku będzie się wiązało z niepowetowaną szkodą grożącą skarżącej. Wykonanie decyzji pozbawi skarżącą możliwości korzystania ze światła. Dodatkowo skarżąca będzie musiała ponosić koszty ponownego przeprowadzenia remontu, gdyż ściana z otworami została zabudowana częściowo wykonaną na wymiar szafą, którą celem realizacji decyzji będzie trzeba rozebrać. Nadto skarżąca straci przedwojenne luksfery, których odtworzenie będzie niemożliwe po ich rozbiciu przy wyjmowaniu z otworu okiennego. Po wykonaniu decyzji mieszkanie skarżącej straci na walorach estetycznych, a samo wykonanie będzie dla niej bardzo uciążliwe ze względu na kosztowny remont. Otwory stanowią jedyne źródło światła w pomieszczeniach, w których się znajdują oraz znacznie podwyższają wartość lokalu i jakość jego użytkowania. Co więcej, usunięcie otworów spowoduje niemożliwość ich odtworzenia, gdyż zgodnie z obowiązującymi przepisami nie jest możliwe wykonanie takich otworów i podlegałyby ponownemu zamurowaniu.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że zamurowanie 5 szt. otworów okiennych, nie jest to proces szczególnie skomplikowany, ponadto w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu przedwojennych luksferów, nie powinny one ulec uszkodzeniu.

Skarżąca nie przedstawiła też kosztorysu wykonania prac (demontażu, remontu), ani nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie nakaz wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Okoliczność utraty walorów estetycznych, jak również niemożność odtworzenia z uwagi na przepisy obowiązującego prawa, nie mogły – w ocenie tegoż sądu - stanowić przesłanki wstrzymania wykonania aktu.

Zażaleniem – reprezentowana przez pełnomocnika – H.K. zaskarżyła ww. orzeczenie w całości oraz wniosła o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych jako załączniki do niniejszego pisma, tj. kosztorysu ofertowego z dnia 11 maja 2016 r. z wyceną materiałów oraz robót przy zamurowaniu jednego otworu (koszt - 1750, 40 zł, łącznie – 8752 zł) oraz dowód wniesienia opłaty od niniejszego pisma w kwocie 200 zł.

W odpowiedzi [...] wniesiono o oddalenie zażalenia skarżącej.

W ocenie Spółki samo tylko dołączenie jako dowód do akt sprawy kosztorysu ofertowego wykonanego na zlecenie Wspólnoty Mieszkaniowej nie uzasadnia jeszcze zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13).

W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nakazania skarżącej obowiązku doprowadzenia ściany północnej szczytowej budynku przy [...] w Warszawie, znajdującej się w granicy z nieruchomością przy [...], do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie usytuowanych w niej 5 szt. otworów w lokalu nr [...].

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, aby w jej wypadku zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca ograniczyła się jedynie do gołosłownych twierdzeń, że będzie ona musiała ponosić koszty ponownego przeprowadzenia remontu, gdyż ściana z otworami została zabudowana częściowo wykonaną na wymiar szafą, którą celem realizacji decyzji będzie trzeba rozebrać.

Należy podkreślić, że ogólne stwierdzenie strony o spowodowaniu niepowetowanej szkody dla niej i jej rodziny oraz skutków trudnych do naprawienia, nie może stanowić podstawy do uchylenia postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 13/12).

Ponadto skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów wskazujących na jej aktualną sytuację majątkową i ewentualny wpływ na nią wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podkreśla się w orzecznictwie, jeżeli twierdzenia wnioskodawcy nie zostały poparte żadnymi dokumentami źródłowymi, to nie jest możliwe dokonanie oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I GSK 446/12).

Należy jednakże zauważyć, że skarżąca w zażaleniu przedstawiła dokument w postaci kosztorysu ofertowego z dnia 11 maja 2016 r. z wyceną materiałów oraz robót przy zamurowaniu jednego otworu, to jednak skoro nie ustalono jaki jest rzeczywisty stan materialny strony, uznać należy, że w tych okolicznościach nie jest możliwa ocena czy w kontekście sytuacji majątkowej skarżącej wystąpią przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny jedynie na marginesie zaznacza, że przedstawiona argumentacja w zażaleniu (k. 122 akt sądowych) o treści "Łącznie koszt zamurowania otworów to aż 8752 PLN" – choć poparta dowodem z ww. dokumentu - nie dotyczy w żaden sposób sytuacji majątkowej strony skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.