Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1519/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (Spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2005 sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 10 lipca 2003 r ; Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia skargę oddala


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia [...] 2003 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek A.L. o restrukturyzację należności celnych określonych decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w C. z dnia [...] 1998 r.

Postanowienie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2003 r. wraz z pouczeniem, że na postanowienie przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia rozstrzygnięcia.

Skarżący na powyższe postanowienie złożył zażalenie, które zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2003 r.

Dyrektor Izby Celnej w K. pisemnie poinformował skarżącego, że postępowanie prowadzone na skutek zażalenia zmierza do wydania postanowienia o pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania z uwagi na uchybienie 7 dniowego terminu do złożenia zażalenia, które to pismo zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 12 czerwca 2003 r. a odebrała go żona skarżącego J.L.

Skarżący pismem nadanym w urzędzie pocztowym dnia 16 czerwca 2003 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia powołując się na przepis art.162 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej w K. postanowieniem z dnia 10 lipca 2003 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art.12 §1, art.162 §1 i 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r., Nr 137, poz.926 z p.zm.), w zw. żart. 262 ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks Celny (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz.802 z p. zm.) W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru skarżący w dniu 25 kwietnia 2003 r. otrzymał postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] 2003 r. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym a w szczególności, iż od postanowienia służy stronie zażalenie (...) w terminie 7 dni od jego doręczenia (zgodnie z art.236 §2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Zażalenie zostało wysłane przez skarżącego za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 5 maja 2003 r., a więc dzień po terminie przysługującym do złożenia zażalenia, który wypadał w dniu 2 maja 2003 r. (3 i 4 maja 2003 r. były dniami wolnymi od pracy).

We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia skarżący nie podał przyczyny niedochowania terminu a więc nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jednak po otrzymaniu zawiadomienia, że postępowanie zmierza do wydania postanowienia pozostawiającego bez rozpatrzenia zażalenia z uwagi na fakt, iż zostało ono złożone po terminie przewidzianym do jego wniesienia, J.L. (żona skarżącego A.L.) w rozmowie telefonicznej z funkcjonariuszem celnym prowadzącym postępowanie wyjaśniła, ze zdaniem skarżącego zażalenie zostało złożone w terminie, ponieważ w dniu 2 maja 2003 r. w S. nie był czynny żaden urząd pocztowy, tak, więc zażalenie zostało wysłane w pierwszym dniu roboczym po dniach wolnych od pracy to jest 5 maja 2003 r. Na okoliczność tej rozmowy telefonicznej w dniu 13 czerwca 2003 r. została sporządzona notatka służbowa.

Następnie w dniu 7 lipca 2003 r. w telefonicznej rozmowie z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego 1 w S. ustalono, ze dzień 2 maja 2003 r. był dniem roboczym dla tego Urzędu, więc można było nadać w tym dniu przesyłkę. Tak, więc zdaniem organu strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do złożenia zażalenia nastąpiło bez jej winy.

Jednocześnie uznając, że ustanie przyczyny uchybienia terminowi do złożenia zażalenia nastąpiło w dniu 5 maja 2003 r. organ stwierdził, ze wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, nadany w urzędzie pocztowym w dniu 16 czerwca 2003 r. został także złożony z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia określonego w art.162 §2 Ordynacji podatkowej -7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, który upłynął w dniu 12 maja 2003 r.

Dodatkowo organ stwierdził, że skarżący wnosząc o przywrócenie terminu nie spełnił wymogu formalnego określonego w art.162 §2 Ordynacji podatkowej polegającego na tym, że jednocześnie z wniesieniem podania o przywrócenie terminu należało dopełnić czynności, dla której termin był ustanowiony - złożyć zażalenie na postanowienie z dnia 22 kwietnia 2003 r.

Dyrektor Izby Celnej w K. postanowieniem z dnia [...] 2003 r. stwierdził, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia i nie podlega rozpatrzeniu.

Na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 10 lipca 2003 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, A.L. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się przywrócenia terminu do złożenia zażalenia i merytoryczne rozpatrzenie wniosku o restrukturyzację.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że uchybienie terminu jest nieznaczne gdyż było jednodniowe a poza tym nastąpiło bez winy skarżącego. Całe lata w S. w święta i niedziele nie były czynne urzędy pocztowe. Po raz pierwszy poczta była czynna w okresie tzw. długiego weekendu albowiem 3 i 4 maja 2003 r. były dniami wolnymi od pracy. Ponadto w dniach końcowych kwietnia i początku maja był chory. Leczenie choroby skarżącego polegało m.in. na leżeniu w łóżku gdyż skarżący nie mógł się swobodnie poruszać. Ponadto skarżący podniósł, że mieszka w drugim końcu miasta i bardzo rzadko bywa w tej części miasta gdzie jest urząd pocztowy. W związku z tym był w dobrej wierze, że tak jak zawsze urzędy pocztowe są nieczynne.

Dlatego też wniósł o umorzenie długu celnego wraz z odsetkami ewentualnie o rozłożenie go na raty a więc o rozpatrzenie wniosku o restrukturyzację długu celnego podnosząc okoliczności związane ze zgłoszeniem samochodu do procedury celnej i osobistą sytuację finansową.

Do skargi załączone zostało zaświadczenie lekarskie z dnia 29 kwietnia 2003r. stwierdzające, że skarżący był chory w dniach 29 kwietnia 2003 r. - 3 maja 2003 r., "wskazane leżeć".

W toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący przedłożył kolejne zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 15 listopada 2005r., w którym stwierdzono na podstawie posiadanej dokumentacji medycznej, że A.L. w dniach 25 kwietnia 2003 r. do dnia 5 maja 2003 r. był obłożnie chory i nie był w stanie poruszać się poza domem.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarżący postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2003 r. pozostawiające jego wniosek o restrukturyzację należności celnych otrzymał drogą pocztową w dniu 25 kwietnia 2003 r., co potwierdził na zwrotnym poświadczeniu odbioru. W dniu 5 kwietnia 2003 r., skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie od postanowienia zgodnie z treścią art.236 §2 Ordynacji podatkowej strona winna wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. W sprawie termin ten należało liczyć od dnia 26 kwietnia 2003 r. a jego upływ nastąpił dnia 2 maja 2003 r. i dzień ten należało uznać za koniec terminu. Skarżący nadał zażalenie drogą pocztową w dniu 5 maja 2003 r. a więc po terminie ustawowym do złożenia środka zaskarżenia.

W razie uchybienia terminu wniosek o jego przywrócenie na mocy art.162 §2 Ordynacji podatkowej należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, uprawdopodabniając w nim, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia skarżący złożył w dniu 16 czerwca 2003 r. a więc nie w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, na która się powołuje-nieczynny urząd pocztowy w dniach, tzw. długiego majowego weekendu - liczonym od dnia 5 maja 2003 r. Nie uprawdopodobnił w nim, ze uchybienie nastąpiło bez jego winy, ani nie dopełnił czynności, dla której był określony termin tj. nie złożył zażalenia.

Skarżący powołał się na nieznaczne jednodniowe uchybienie terminowi, nie funkcjonowanie w święta i niedziele Urzędu Pocztowego w S. w tym w okresie tzw. długiego majowego weekendu, stan chorobowy na przełomie kwietnia i maja, który wymagał leżenia w łóżku i uniemożliwiał swobodne poruszanie się, mieszkanie w drugim końcu miasta i bardzo rzadkiego przebywanie tej części miasta, w której mieści się urząd pocztowy. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej wskazane okoliczności nie są niezależnymi od skarżącego przeszkodami, których zaistnienie pomimo należytej staranności z jego strony, uniemożliwiało dokonanie czynności w terminie i nie potwierdzają braku jego winy w uchybieniu terminowi.

Zdaniem Dyrektora fakt uchybienia terminowi wymaganemu do wniesienia zażalenia jest niewątpliwy. Skarżący nie wykazał należytej staranności w celu dokonania czynności, dla której był określony termin jak i w przypadku wniosku o jego przywrócenie. Stan chorobowy, w jakim jak twierdzi skarżący się znajdował, nie został poparty żadnymi wiarygodnymi dowodami. Z jego opisu nie był to stan uniemożliwiający wniesienie zażalenia w terminie chociażby z uwagi na fakt, że przepisy nie nakładają obowiązku osobistego dokonania tej czynności. Nadto skarżący nie sprawdził czasu otwarcia Urzędu Pocztowego w S. w pierwszych dniach maja 2003 r. tkwiąc w przeświadczeniu, że zawsze był nieczynny i tak też jest podczas majowego weekendu 2003 r. Natomiast organ celny ustalił, że w dniu 2 maja 2003 r. Urząd Pocztowy w S. był czynny i w tym dniu skarżący mógł nadać przesyłkę.

Organ wskazał, że przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuści się nawet lekkiego niedbalstwa, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, którą strona mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W sprawie w interesie skarżącego było dołożenie szczególnej staranności w celu dokonania czynności w terminie.

Powyższe okoliczności świadczą o winie skarżącego w niezachowaniu terminu do wniesienia zażalenia oraz o fakcie wniesienia wniosku o przywrócenie terminu po kilkunastu dniach od ustania przyczyny z powodu której zdaniem skarżącego, uchybił terminowi a nie jak wymaga tego przepis- po upływie 7 dni, jak i zawierającego braki formalne. Dlatego zdaniem organu wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, nie poparty żadnymi uzasadniającymi podstawami pozwalającymi na jego uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, następuje:

Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270).

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Usunięcie z obrotu prawnego rozstrzygnięcia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem uwzględniając stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjno- prawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji (wyrok NSA z 20.07.2005 r., l FSK 68/05, LEX nr 172990). Zgodnie, bowiem z art. 134 § 1 ustawy; dnia 30 sierpnia 2002r. . - Prawo o pompowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawna Granice sprawy w rozumieniu powyższego przepisu wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia w zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego (wyrok z dnia 2.11.2005 r., l FSK 264/05, LEX nr 187951).

Granice orzekania w sprawie poddanej kontroli Sądu zakreślone zostały postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 10 lipca 2003 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 22 kwietnia 2003 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek A.L. o restrukturyzację należności celnych określonych decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w C. z dnia [...] 1998 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami bada, czy treść zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jego wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi.

Zgodnie z treścią art. 262 ustawy Kodeks celny: Do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy -Ordynacja podatkowa.

Z kolei zgodnie z treścią art. Art. 12. § 1. ustawy Ordynacja podatkowa. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§5. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

§ 6. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 2/ nadane w polskiej placówce pocztowej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym.

Ustawowo wolnymi od pracy zostały ustanowione m.in. niedziele oraz 1 maja-Święto Państwowe oraz 3 maja-Święto Narodowe Trzeciego Maja zgodnie z treścią art. 1 ust.1 pkt e, f oraz ust. 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r., o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1951 r., Nr 4, póz. 28 z p. zm.).

W 2003 roku dzień 1 maja -czwartek, był, więc dniem ustawowo wolnym od pracy, podobnie jak i dzień 3 maja- sobota. Dzień 2 maja 2003 r. -piątek nie był dniem ustawowo wolnym od pracy.

Skarżący postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 22 kwietnia 2003 r. pozostawiające wniosek skarżącego o restrukturyzacje należności celnych otrzymał drogą pocztową w dniu 25 kwietnia 2003 r.

W dniu 5 maja 2003 r., przesyłką pocztową, skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Zażalenie od postanowienia zgodnie z treścią art.236 § 2 Ordynacji podatkowej strona winna wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. W sprawie termin ten należało liczyć od dnia 26 kwietnia 2003 r. a jego upływ nastąpił dnia 2 maja 2003 r. zgodnie z treścią art. 12 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Skarżący nadał zażalenie drogą pocztową w dniu 5 maja 2003 r. a więc po terminie ustawowym do złożenia zażalenia. Uchybienie przez skarżącego terminowi wymaganemu do wniesienia zażalenia jest, więc niewątpliwe.

W razie uchybienia terminu wniosek o jego przywrócenie na podstawie art. 162 §2 Ordynacji podatkowej należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, uprawdopodabniając w nim, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że w złożonym w dniu 16 czerwca 2003 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do złożenia zażalenia bez jego winy. Okoliczności, na które skarżący powołuje się w skardze: nieznaczne jednodniowe uchybienie terminowi, nie funkcjonowanie w święta i niedziele Urzędu Pocztowego w S. w tym w okresie, tzw. długiego majowego weekendu 2003 r., stan chorobowy na przełomie kwietnia i maja, który wymagał leżenia w łóżku i uniemożliwiał swobodne poruszanie się, mieszkanie w drugim końcu miasta i bardzo rzadkie bywania tej części miasta, w której mieści się urząd pocztowy- nie są niezależnymi od skarżącego przeszkodami, których zaistnienie pomimo należytej staranności z jego strony, uniemożliwiało dokonanie czynności w terminie, nie potwierdzając braku jego winy w uchybieniu terminowi.

Skarżący nie wykazał należytej staranności w celu dokonania czynności, dla której był określony termin. Skarżący nie sprawdził czasu otwarcia Urzędu Pocztowego w S. w pierwszych dniach maja 2003 r. pozostając w przeświadczeniu, że zwyczajowo był nieczynny i tak też było podczas majowego weekendu 2003 r. Natomiast organ celny wyjaśniając tę okoliczność ustalił, że 2 maja 2003 r. Urząd Pocztowy w S. był czynny i w tym dniu skarżący mógł nadać przesyłkę.

Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuści się nawet lekkiego niedbalstwa, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, którą strona mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie w interesie skarżącego było dołożenie szczególnej staranności w celu dokonania czynności w terminie zwłaszcza, że jak wynika z okoliczności sprawy skarżący nie zamieszkuje samotnie, co wskazuje na niedbalstwo w sprawdzeniu tego czy urząd pocztowy w danym konkretnym dniu przesyłki pocztowe przyjmuje, Oceny powyższej nie podważa w tej sytuacji choroba skarżącego potwierdzona dołączonym dopiero do skargi i nieznanym organowi w chwili wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia, zaświadczeniem lekarskim opatrzonym datą 29 kwietnia 2003r. stwierdzającym, że skarżący był chory w dniach 29 kwietnia 2003 r. - 3 maja 2003r. zawierającym zalecenie "leżenia" oraz przedłożone w toku postępowania przed Sądem kolejne zaświadczenie lekarskie z dnia 15 listopada 2005r., w stwierdzono na podstawie posiadanej dokumentacji medycznej, że A.L. w dniach 25 kwietnia 2003 r. do dnia 5 maja 2003 r. był obłożnie chory i nie był w stanie poruszać się poza domem.

Samo posiadanie zwolnienia lekarskiego zawierającego zalecenie "leżenia" czy też obłożna choroba uniemożliwiająca poruszanie się poza domem, nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Nie wyklucza, bowiem możliwości dokonania czynności sporządzenia zażalenia i nadania na pocztę osobiście lub przez domownika. Należy też mieć na uwadze, że uprawdopodobnienie wystąpienia okoliczności uchybienia terminu bez winy zainteresowanego powinno dotyczyć nie tyle zaistnienia zdarzenia, które ma uzasadniać przywrócenie terminu ile braku możliwości uniknięcia jego skutków. W ocenie Sądu skarżący miał obiektywną możliwość uniknięcia skutków uchybienia terminu.

Należy też zauważyć, że organ orzekający nie miał obowiązku podjęcia czynności zmierzających do zebrania dowodów na okoliczność uprawdopodobnienia że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Jest to uprawnienie strony postępowania administracyjnego, bowiem z treści samego przepisu art.162 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoja staranność oraz fakt, ze przeszkoda była od niej niezależna Brak wskazania takiej argumentacji bezpośrednio we wniosku skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu nie zwalniała jednak organu od rozpoznania samego wniosku w oparciu o znane organowi okoliczności chociażby ustalone po wpłynięciu przedmiotowego wniosku, co w niniejszej sprawie nastąpiło.

Powyższe okoliczności świadcząc winie skarżącego w niezachowaniu terminu do wniesienia zażalenia. Dlatego Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej w K. zawarte w zaskarżonym postanowieniu z dnia 10 lipca 2003 r., że wniosek o skarżącego o przywrócenie terminu nie został poparty uzasadniającymi podstawami pozwalającymi na jego uwzględnienie.

Należy zauważyć, że nie jest trafna argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący wnosząc o przywrócenie terminu nie spełnił wymogu formalnego określonego w art.162 §2 Ordynacji podatkowej polegającego na tym, że jednocześnie z wniesieniem podania o przywrócenie terminu należało dopełnić czynności, dla której termin był ustanowiony to jest złożyć zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 22 kwietnia 2003 r. Zażalenie takie zostało przez skarżącego złożone w dniu 5 maja 2003 r.

Sąd nie podziela również stanowiska organu, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu po kilkunastu dniach od ustania przyczyny z powodu której zdaniem skarżącego uchybił terminowi a nie jak wymaga tego przepis- w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Z okoliczności sprawy wynika, bowiem, że skarżący nie był świadomy uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 22 kwietnia 2003 r., o czym dowiedział się najpóźniej w dniu 12 czerwca 2003 r., kiedy to skutecznie doręczono mu pismo Dyrektora Izby Celnej w K. zawiadamiające, iż postępowanie prowadzone w związku z zażaleniem skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. zmierza do wydania postanowienia pozostawiającego bez rozpatrzenia zażalenie z uwagi na fakt, że zażalenie zostało złożone po upływie 7 dniowego terminu przewidzianego do wniesienia zażalenia. Potwierdzeniem tej okoliczności jest niewątpliwie treść notatki służbowej z dnia 13 czerwca 2003 r., kiedy to żona skarżącego została ponownie poinformowana o uchybieniu terminu do wniesienie zażalenia. W tej sytuacji termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu liczyć należało od uzyskania przez stronę wiadomości o tym, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu, co w niniejszej sprawie miało miejsce najpóźniej w dniu 12 czerwca 2003 r. Dlatego też złożenie w dniu 16 czerwca 2003 r. przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło z zachowaniem 7 dniowego terminu przewidzianego w art.162 §2 Ordynacji podatkowej. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organu nie daje podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie na podstawie art.145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień a wskazane uchybienia w istocie nie miały wpływu na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.