Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 236/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. oddala skargę w całości; II. przyznaje adwokatowi D. H. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2015r. do Burmistrza Miasta J. zostało złożone przez G. S. pismo w formie elektronicznej, zawierające wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii/kserokopii operatów szacunkowych wyliczenia/określenia wartości nieruchomości gminnych w granicach działki nr [...] oraz w granicach działki nr [...], sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego.

W dniu 26 maja 2015 r. po rozpatrzeniu złożonego przez G. S. wniosku, organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej przesłania/doręczenia czytelnych kopii/kserokopii operatów szacunkowych wyliczenia/określenia wartości nieruchomości gminnych w granicach działki nr [...] oraz w granicach działki nr [...], sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 27 maja 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma).

Skarżący wystosował w dniu 28 maja 2015 r. pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. za pośrednictwem Burmistrza Miasta J. zawierające odwołanie od decyzji z dnia 26 maja 2015 r. Burmistrza Miasta J.

Organ nie doszukał się okoliczności uzasadniających do zmiany lub uchylenia przedmiotowej decyzji i przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wnosząc o utrzymanie decyzji w mocy.

W dniu 23 czerwca 2015 r. wpłynęła do organu wraz z aktami sprawy decyzja z dnia 16 czerwca 2015 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. [...], uchylająca zaskarżoną decyzję i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na niniejszą decyzję w terminie 30 dni nie wpłynęła skarga, którą mogły złożyć strony, co zostało potwierdzone telefonicznie w dniu 4 sierpnia 2015r. (notatka służbowa).

Mając na względzie podniesione rozstrzygnięcie organu II instancji Burmistrz Miasta J. ponownie rozpatrzył wniosek G. S. złożony w dniu 18 maja 2015 r. i wystosował w dniu 4 sierpnia 2015r. pismo wzywające skarżącego do wykazania interesu prawnego uzasadniającego żądanie dostępu do wskazanych operatów szacunkowych. Skarżący otrzymał przedmiotowe wezwanie w dniu 7 sierpnia 2015r.

W dniu 10 sierpnia 2015r. G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej . Żądał, by Sąd zobowiązał wskazany organ do udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji i orzekł , że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. wniósł o jej odrzucenie ze względu na przedwczesność skargi , tj. inną przyczynę niedopuszczalności wniesienia skargi – art. 58 §1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W motywach uzasadnienia skargi skonstatowano, że przepis art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, iż udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną. Wobec tego bezczynność organu na gruncie wspomnianej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź też, jeśli istnieją ku temu przesłanki, nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Innymi słowy, bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego rozstrzygnięcia, ani nie podjął danej czynności. Wskazano, że dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że termin do udzielenia informacji publicznej ekspirował. Uwzględniając treść art. 13 ust. 1 ustawy oznacza to, że skargę na bezczynność można wnieść najwcześniej po upływie 14 dniowego terminu na udzielenie informacji publicznej.

Treść skargi wskazuje na graniczące z pewnością prawdopodobieństwo popełnienia pomyłki przez skarżącego G. S., który najprawdopodobniej zapomniał, że jego wniosek z dnia 18 maja 2015 r. został przez organ rozpoznany poprzez wydanie decyzji odmownej, która została przez G. S. zaskarżona, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzję organu uchyliło, w czego konsekwencji organ rozpoczął (po uprawomocnieniu się orzeczenia SKO) proces rozpoznawania sprawy na nowo.

Organ wydając uchyloną decyzję odmowną uznał, że kwestia udostępnienia operatów szacunkowych została uregulowana w sposób szczególny w art. 156 ust.1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782 ze zm.), i normy zawarte w tych przepisach jako stanowiące lex specialis wyprzedzają przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze z oceną organu co do zasady się zgodziło, a powodem uchylenia pierwotnej decyzji było właśnie stanowisko SKO głoszące, że organ winien rozpoznać sprawę w szerszym zakresie, niż tylko na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a mianowicie z zastosowaniem przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i kodeksu postępowania administracyjnego.

Dlatego też po uprawomocnieniu się orzeczenia SKO, jeszcze przed fizycznym powrotem akt sprawy z Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., organ wezwał G. S. do wskazania jego interesu prawnego związanego z treścią wnioskowanych operatów szacunkowych, zgodnie z art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

W ocenie organu skarga jest oczywiście bezzasadna i oczywiście przedwczesna, a o popadnięciu organu w zwłokę nie może być mowy, gdyż organ rozpoczął rozpoznawanie sprawy na nowo po uprawomocnieniu się orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w myśl którego należy rozpoznać wniosek nie ograniczając się jedynie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz również korzystając z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których mogą być wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1, 2 i 3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).

W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s.86).

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie organowi tj. Burmistrzowi Miasta J. nie można zarzucić bezczynności w przedmiocie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej. Z akt sprawy bezspornie wynika, że wkrótce po wpłynięciu do organu pisma skarżącego o udostepnienie informacji publicznej 18 maja 2015r. Burmistrz Miasta J. wydał w dniu 26 maja 2015r. decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji. W dniu 28 maja 2015r. skarżący odwołał się od przedmiotowej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które decyzją z dnia 16 czerwca 2015r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta wraz z aktami sprawy wpłynęła do organu w dniu 23 czerwca 2015r., zaś organ niezwłocznie po upływie 30-to dniowego terminu zakreślonego dla ewentualnego wniesienia przez stronę na powyższą decyzję skargi do sądu administracyjnego wezwał w dniu 4 sierpnia 2015r. skarżącego o wskazania w terminie 7 dni interesu prawnego uzasadniającego żądanie dostępu do informacji. G. S. otrzymał to wezwanie w dniu 7 sierpnia 2015r. W dniu 10 sierpnia 2015r., tzn. w trakcie biegu terminu do odpowiedzi na wezwanie organu o wskazanie interesu prawnego uzasadniającego wniosek o udzielenie informacji, G. S. wniósł do sądu administracyjnego na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z przedstawionej sekwencji zdarzeń wynika, że organ nie pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy skarżącego, albowiem bez zbędnej zwłoki podejmował określone działania, które- w jego przekonaniu - zmierzało do załatwienia sprawy.

Należy przy tym skarżącemu wyjaśnić, że w ramach skargi na bezczynność sąd nie kontroluje prawidłowości załatwienia sprawy, gdyż nie bada jej merytorycznie pod kątem zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania służących gromadzeniu materiału dowodowego. Ocenie podlega jedynie tok sprawy z punktu widzenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do terminów załatwienia sprawy przewidzianych w art. 35 i nast. kpa, bądź przepisów szczególnych regulujących terminy załatwienia spraw.

Skarżący jeżeli nie był zadowolony, z podejmowanych w sprawie decyzji, mógł skorzystać z przysługujących od nich środków odwoławczych.

Sąd nie podzielił argumentacji organu w kwestii odrzucenia skargi. Skarga na bezczynność służy zwalczaniu zwłoki organu w załatwieniu sprawy i przysługuje nawet w sytuacji błędnego i subiektywnego przekonania podmiotu, iż organ w takiej zwłoce pozostaje.

J.T. 09.02.16r.