Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1665/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 132, art. 156, par. 1i6, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. G. na niewykonanie przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2370/11 1. wymierza Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) zł, 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz skarżącej E. G. kwotę 464 (czterysta sześćdziesiąt cztery) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

E.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w zakresie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2370/11, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie na jej rzecz od organu poniesionych przez nią kosztów niniejszego postępowania.

W niniejszej skardze z dnia 16 sierpnia 2012 r. oraz w uzupełniającym piśmie skarżąca wskazywała, iż w dniu [...] czerwca 2011 r. złożyła do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego równoważność nadanego [...] tytułu naukowego habilitált doktorrá z polskim tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego z uwagi na wskazywane we wniosku nowe okoliczności sprawy to jest umowę pomiędzy rządami [...]. Podjęte w tej sprawie przez organ rozstrzygnięcia zostały uchylone wskazanym wyżej prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie określił wytyczne, co do dalszego załatwienia sprawy. Pismami z dnia [...] maja 2012 r. oraz późniejszymi pismami skarżąca wzywała organ do wykonania powyższego wyroku. Organ przeprowadził postępowanie w sprawie, jednakże do dnia wniesienia skargi nie wydał rozstrzygnięcia.

Skarżąca poza wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny w związku z jego bezczynnością w wykonywaniu wyroku domagała się także: "orzeczenie o istnieniu uprawnienia i obowiązku wydania mi przez organ zaświadczenia o równoważności nadanego mi tytułu naukowego habilitált doktorrá z polskim stopniem naukowym doktora habilitowanego lub tytułem naukowym profesora; nakazanie Ministrowi wydania mi zaświadczenia o równoważności nadanego mi tytułu naukowego habilitált doktorrá z tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego nadawanymi w Rzeczypospolitej Polskiej w ustawowym terminie".

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, co następuje:

W związku z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2370/11 skarżąca sprecyzowała żądanie zawarte we wniosku dniu [...] czerwca 2011 r. W piśmie z dnia [...] maja 2012 r. organ zażądał ostatecznego sprecyzowania tego zagadnienia, co skarżąca uczyniła w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżąca została poinformowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu [...] lipca 2012 r. i w dniu [...] lipca 2012 r. skarżąca zgłosiła uwagi do protokołu. W związku z zarzutami zawartymi w uwagach do protokołu organ zwrócił się do [...] z prośbą o wskazanie, czy habilitált doktor uznawany jest na [...] za stopień naukowy bądź tytuł naukowy. W dniu [...] lipca 2012 r., drogą elektroniczną, [...] udzieliło odpowiedzi. O czym organ poinformował skarżącą pismem z dnia [...] lipca 2012 r., w którym to piśmie wskazano na możliwości pisemnego ustosunkowania się do ww. korespondencji, co skarżąca uczyniła w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. i jednoczenie w dniu [...] sierpnia 2012 r. wniosła skargę na bezczynność organu w wykonywaniu wyroku sądu administracyjnego.

W ocenie organu sprawa była prowadzona prawidłowo. Wyrok z dnia 13 marca 2012 r. doręczony został organowi w dniu 24 maja 2012 r., zaś wniosek skarżącej o wykonanie wyroku został przesłany do organu pismem z dnia [...] maja 2012 r. O prawidłowym działaniu organu świadczą wyżej wskazane daty pism stanowiących korespondencję skarżącej i organu, jak również konieczność zachowania terminów związanych z prawem skarżącej do zapoznania się z aktami postępowania. Nie można zatem mówić o bezczynności czy opieszałości organu w zakresie wykonania wyroku sądu administracyjnego.

Nadto w dniu [...] września 2012 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał postanowienie odmawiające wydania E.G. zaświadczenia o uznaniu tytułu habilitált doktor uzyskanego w Republice [...] za równoważny z nadawanym w Rzeczypospolitej Polskiej tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego. Organ wskazał, iż na skutek wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy ostatecznym postanowieniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2012 r. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ przytoczył motywy powyższych rozstrzygnięć oraz przyczyny dla których odmówił wnioskowi skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie wyżej wskazanego stanu faktycznego sprawy ustalił i zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w zakresie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2370/11 oraz żądanie wymierzenia organowi grzywny, co do swojej istoty są zasadne. Zasadne jest także żądanie zasądzenia na rzecz skarżącej od organu kosztów, które poniosła w niniejszej sprawie w zakresie niezbędnym do jej prawidłowego prowadzenia.

Pozostałe żądania zawarte w skardze wykraczają poza zakres przedmiotu niniejszej sprawy, którą jest skarga na bezczynność organu, a nie skarga na podjęte przez organ merytoryczne rozstrzygnięcie. Zarzuty, zawarte w tych zadaniach, dotyczą merytorycznych zastrzeżeń, co do rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz polemiki z organem, co do rozumienia posiadanego przez skarżącą [...] tytułu habilitált doktor i jako takie mogą stanowić przedmiot rozpatrzenia przez sąd administracyjny w skardze na konkretne rozstrzygnięcia organu (tu na ostateczne postanowienie z dnia [...] października 2012 r.).

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2370/11 uprawomocnił się w dniu 5 maja 2012 r. W dniu [...] maja 2012 organ otrzymał akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem i jego pisemnym uzasadnieniem.

Istotnie wcześniej, w dniu [...] maja 2012 r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku, jednocześnie realizując w tym piśmie zakreślony przez sąd administracyjny obowiązek wyjaśnienia istoty swojego wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. Podkreślenia wymaga, iż pismo z dnia [...] maja 2012 r. skarżąca złożyła po uprawomocnieniu się wyroku, a nadto w następnych licznych pismach (wskazanych w odpowiedzi na skargę), kierowanych do organu już po otrzymaniu przez organ z sądu administracyjnego akt sprawy, skarżąca permanentnie dopominała się o załatwienie sprawy. Zatem w ocenie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie, w tym materiale faktycznym, nie można uznać, aby wniesiona po upływie blisko trzech miesięcy od daty otrzymania przez organ z sądu administracyjnego akt sprawy była przedwczesna i niepoprzedzona żądaniami załatwienia sprawy (art. 154 § Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżąca żądając załatwienia sprawy, miała prawo wnosić o załatwienie jej zgodnie ze swoim żądaniem.

Zgodnie z zakreślonym w przepisie art. 35 § 3 Kpa organ powinien załatwić niniejszą sprawę w terminie nie później niż jednego miesiąca. Wskazać tu należy, iż dla sprawy szczególnie skomplikowanej termin ten wynosi 2 miesiące. Jednakże w sprawie doskonale znanej organowi z poprzednich postępowań administracyjnych oraz mając na uwadze wytyczne zawarte w wyroku z dnia 13 marca 2012 r., trudno uznać niniejszą sprawę za szczególnie skomplikowaną – jakkolwiek i ten termin także został przez organ przekroczony. W przypadku niemożności załatwienia jej w tym terminie należało wyznaczyć dodatkowy termin, wskazując na stosowne przyczyny opóźnienia (art. 36 Kpa ). Tego obowiązku organ także nie wykonał.

Wyżej wskazany termin do załatwienia sprawy rozpoczął bieg od dnia 24 maja 2012 r. – data otrzymania przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego akt administracyjnych sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem i jego pisemnym uzasadnieniem.

Do dnia wniesienia skargi na bezczynność organu to jest do dnia 17 sierpnia 2012 r. (wpływ do organu przedmiotowej skargi), organ pozostawał w bezczynności, albowiem ani nie wydał w zakreślonym terminie rozstrzygnięcia sprawy, ani nie przedłużył tego terminu stosownie do treści art. 36 Kpa.

Zatem organ pozostawał w bezczynności, zgodnie z treścią przepisu art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w związku z niewykonaniem wyroku może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 wyżej wskazanej ustawy - czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz okoliczność, iż bezczynność dotyczy Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a zatem jednego z centralnych organów w Państwie, który już z tej racji powinien szczególnie przestrzegać procedur administracyjnych w załatwianiu spraw obywateli, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 2.000 zł (słownie: dwóch tysięcy złotych) jest kwotą adekwatną do stopnia zawinienia tego organu w niniejszej sprawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wysokość wymierzonej organowi grzywny powinna wpłynąć na terminowe i rzetelne wykonywanie prawomocnych wyroków sądów. Kwota 2.000 zł. mieści się w granicach zakreślonych powyższym przepisem.

Wskazując na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 156 § 1 i 6 oraz art. 132 i art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji wyroku.

W zakresie kosztów postępowania, za koszty niezbędne do jego prowadzenia uznano jedynie koszty wpisu sądowego oraz udokumentowane koszty dojazdu skarżącej z miejsca zamieszkania do sądu i z powrotem. Za nieuzasadnione niniejszą sprawą Sąd uznał koszty tłumaczeń umowy [...], albowiem treść tej umowy nie ma znaczenia dla rozstrzygniecia sprawy w zakresie skargi na bezczynność organu w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego.