Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 27/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 lipca 2021 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 9 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. – zwany dalej skarżącym - pismem z dnia 19 lutego 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie "(...) podania z dnia o świadectwo prawdy i wiedzy obiektywnej wniesionego do załatwienia przez ten organ administracji podaniem z dnia 9 luty 2021 roku (...)" Zdaniem skarżącego organ przekroczył termin załatwienia sprawy i milczy. Wniósł więc o zobowiązanie organu, wobec wniesionego podania z dnia 9 lutego 2021 r., do wydania zaświadczenia, stwierdzenie, że milczenie w sprawie organu miało, czy też nie, charakter rażącego naruszenia prawa strony do załatwienia sprawy o wydanie zaświadczenia, przyznanie od organu kwoty pieniężnej, na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zasądzenie kosztów postępowania. Skargę poprzedził ponagleniem z dnia 18 lutego 2021 r. skierowanym do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendant Wojewódzkiego Policji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi i zawartych w niej wniosków. Podał, że wniosek skarżącego z dnia 9 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, w dniu 17 lutego 2021 r., za pismem znak: [...], został przekazany do Komendy Powiatowej Policji celem załatwienia zgodnie z właściwością. Jednocześnie informacja o przekazaniu została w dniu 17 lutego 2021 r. przesłana do skarżącego. Z posiadanej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wiedzy w dniu 26 lutego 2021 r., na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735) skierowane zostało do skarżącego wezwanie, celem ustalenia prawidłowego zadania skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.

Zgodnie z postanowieniami art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 120 P.p.s.a.).

Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).

W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 19 lutego 2021 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, w przedmiocie niezałatwienia jego podania z dnia 9 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści.

Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że organ Policji, któremu skarżący zarzuca bezczynność w załatwieniu jego podania z dnia 9 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, przekazał je w dniu 17 lutego 2021 r., za pismem znak: [...], do Komendy Powiatowej Policji celem załatwienia zgodnie z właściwością.

Opisany stan faktyczny wskazuje, że w świetle obowiązujących regulacji prawnych – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga w rozpatrywanej sprawie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.; § 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.

Z powyższego przepisu wynika, że przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Art. 65 został bowiem zmieniony przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) zmieniającej m. in § 1 art. 65 k.p.a. z dniem 11 kwietnia 2011 r. Po wejściu w życie noweli grudniowej przekazanie podania organowi właściwemu następuje zatem jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Nie ma ona w takim razie cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., lecz ma charakter informacyjny. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 38/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Skoro skarga na bezczynność, zgodnie z postanowieniami art. 3 § 2 P.p.s.a przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a przekazanie podania zgodnie z właściwością, nie jest zaskarżalną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., to skarga skarżącego z dnia 19 lutego 2021 r., zarzucająca Komendantowi Wojewódzkiemu Policji bezczynność, polegającą na niezałatwieniu podania z dnia 9 lutego 2021 r., jest niedopuszczalna. Taka forma działania organu, w tym wypadku organu Policji, w myśl obowiązującego art. 3 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 65 § 1 k.p.a. wyłączona została spod kognicji sądu administracyjnego.

Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2020, poz. 1842), orzekł, jak w sentencji postanowienia.