Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 556/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) Sędziowie : WSA Andrzej Cisek Asesor WSA Marta Semiczek Protokolant: Barbara Głowaczowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004r. sprawy ze skargi A s. c. we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia 16 stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1997 r. I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej A s.c. we W. kwotę 12.700 (dwanaście tysięcy siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na oznaczoną wyżej decyzję Izby Skarbowej we W. utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. z dnia 26 września 2000r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za grudzień 1997 r. Po doręczeniu odpisu skargi Dyrektor Izby Skarbowej we W. na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) decyzją z dnia 16 stycznia 2004r. Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie , wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym . Pełnomocnik strony skarżącej przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania i podtrzymał wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego przy zastosowaniu sześciokrotnej stawki minimalnej w oparciu o obowiązujące w 2001 roku przepisy rozporządzenia z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, co uzasadnił stopniem skomplikowania sprawy w 2000 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei zgodnie z treścią art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) organ , którego działanie lub bezczynność zaskarżono , może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Materiał aktowy badanej sprawy wskazuje na to ,iż z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Aktualny stan sprawy powstały na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji oznacza, iż postępowanie sądowe stało się w niniejszej sprawie bezprzedmiotowe. Według przepisu art. 161 §1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy procesowej Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania , jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w punkcie I postanowienia. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w przepisie art. 201 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , wedle którego skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art.54 §3 ustawy. Wskazać trzeba , iż zawarty w powyższej regulacji "zwrot kosztów postępowania" przysługujący skarżącemu od organu powinien być odczytywany łącznie z brzmieniem przepisu art. 200 omawianej ustawy , o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w przepisie art.201 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrazu "także" . Zgodnie z art.200 powołanej wyżej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu , który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności , zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez "zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw" należy rozumieć zwrot kosztów nieodzownych , umożliwiających dochodzenie swoich praw. Niewątpliwie do takich kosztów należą koszty zastępstwa prawnego radcy prawnego , ustanowionego pod rządem obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze zm.). Przepis § 3 ust.l wskazanego rozporządzenia przewidywał , iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż czterokrotne stawki minimalne określone w rozdziałach 2-4 , niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych w umowie między adwokatem lub radcą prawnym. Przy czym Sąd może przyznać opłaty wyższe od wskazanych w ust. 1 , jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy ; nie mogą one być wyższe niż sześciokrotne stawki minimalne, o czym stanowi dalej ustęp 2 cytowanego wyżej przepisu. W ocenie Sądu koszty zastępstwa prawnego odpowiadające wysokości czterokrotnym stawkom . minimalnym mogą stanowić dla strony koszty niezbędne czyli nieodzowne do celowego dochodzenia jej praw . Kierując się powyższym Sąd przy określaniu wysokości tychże kosztów uwzględnił stawki minimalne przewidziane w przepisie §7 w związku z §3 ust.l rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz za czynności radców prawnych. Dla tych motywów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.