Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2364/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 193
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 287/21 w sprawie ze skargi F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 287/21 oddalił skargę F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (skarżąca lub Spółka) na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z [...] lipca 2020 r., wstrzymujące, na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej jako: P.b.), prowadzenie przez Spółkę robót budowlanych przy budowie silosu żelbetowego na biomasę w miejscowości S. na działce nr [...], gmina S. i nakładające na Spółkę obowiązek przedstawienia: zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami; oświadczenia do dysponowania gruntem na cele budowlane w terminie do 30 września 2020 r.

W piśmie z 26 lipca 2021 r. skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i domagając się jego uchylenia i rozpoznania skargi, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Jednocześnie Spółka wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jednak w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie przedstawiono jakichkolwiek okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia w sytuacji skarżącej przesłanek wstrzymania wykonania z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.

Z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności świadczących o zaistnieniu przesłanek ww. wstrzymania spoczywa na wnioskodawcy. Powinien on wykazać we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, które powiązane z wykonaniem zaskarżonego postanowienia, mogą w jego aktualnej sytuacji doprowadzić do wystąpienia przesłanek wstrzymania.

Rolą Sądu jest ocena całości materiału zgromadzonego w sprawie pod kątem wykazania przez wnioskodawcę zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W postępowaniu tym Sąd ocenia wyłącznie czy zachodzą w sprawie okoliczności, które w związku z wykonaniem aktu lub czynności mogą doprowadzić do sytuacji odpowiadającej przesłankom wstrzymania tj. do prawdopodobieństwa wyrządzenia stronom znacznej szkody czy wywołania w ich sytuacji trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem NSA w rozpoznawanym obecnie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z [...] lipca 2020 r., wstrzymujące prowadzenie przez Spółkę robót budowlanych przy budowie silosu żelbetowego na biomasę w miejscowości S. na działce nr [...], gmina S. i nakładające na Spółkę obowiązek przedstawienia wskazanych tam dokumentów w terminie do 30 września 2020 r. nie przedstawiono żadnych okoliczności, które należałoby zakwalifikować jako znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki, warunkujące wstrzymanie wykonania tegoż postanowienia stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej ogranicza się w skardze kasacyjnej wyłącznie do sformułowania wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia (str. 5, k. 76 akt). W takiej sytuacji należy uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzić może w jej aktualnej sytuacji do zaistnienia niebezpieczeństwa w postaci znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego NSA nie miał podstaw do oceny zasadności takiego wniosku i oddalił go jako niezasadny.

Zauważyć należy, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie jest brakiem formalnym wniosku i nie podlega uzupełnieniu na wezwanie Sądu z art. 49 § 1 P.p.s.a. Wykazanie okoliczności będących przesłankami wstrzymania stanowi merytoryczną część takiego wniosku, bowiem to ona właśnie podlega ocenie sądu w kontekście przesłanek zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie podlega ona zatem uzupełnieniu jak brak formalny bowiem odnosi się do meritum wniosku.

Wobec powyższego uznać należało, że skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 P.p.s.a. a zatem wniosek taki należało rozpatrzeć odmownie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.