Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1083/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: Art. 10, art. 109 par. 1, art. 110, art. 130
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2014 r. nr [ ] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] - cofnął R. M. uprawnienia do kierowania pojazdami - na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dalej "P.r.d.".

Ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego decyzji organ nadał na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w toku postępowania ustalono, że R. M. nie zgłosił się na egzamin państwowy, na który został skierowany decyzją Prezydenta Miasta w dniu [...] 2013 r. nr [...] działającego na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 września 2013 r.

Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d., organ zobowiązany był cofnąć uprawnienia.

R. M. wniósł od powyższej decyzji odwołanie zarzucając jej rażące naruszenie prawa.

W ocenie skarżącego, wydanie decyzji nastąpiło bez zapoznania się ze stanowiskiem strony w szczególności zastrzeżeniami dotyczącymi zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Ponadto skarżący wskazał, że nie mógł poddać się sprawdzeniu kwalifikacji, bowiem o decyzji Kolegium z dnia [...] 2014 r. dowiedział się dopiero w dniu 9 kwietnia 2014 r. podczas pobytu w Urzędzie Miasta .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 maja 2014 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a." oraz art. 140 ust 1 pkt 4 lit. a P.r.d.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 8 października 2013 r. do Urzędu Miasta wpłynął wniosek Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 30 września 2013 r. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii B w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W uzasadnieniu wniosku wskazano daty i miejsca naruszenia przez kierującego przepisów ruchu drogowego oraz uzyskaną za każde naruszenie liczbę punktów karnych.

Pismem z dnia 11 października 2013 r. organ l instancji zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie oraz pouczył o uprawnieniu do zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Pismem z dnia 17 października 2013 r. skarżący wniósł zastrzeżenia do zawiadomienia o wszczęciu postępowania. W piśmie skarżący wskazał, iż nie otrzymał wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 września 2013 r. oraz, że nie jest możliwym aby na dzień 30 września 2013 r. jego konto obciążone było większa ilością punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego niż 24.

W odpowiedzi, Kierownik Biura Komunikacji w Centrum Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta pismem z dnia 25 października 2013 r. wyjaśnił, że poza wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 września 2013 r. Urząd Miasta nie posiada innych dokumentów w sprawie. Ponadto wskazał, że organ właściwy w sprawach dotyczących uprawnień do kierowania pojazdami nie jest powołany do weryfikacji wniosków Policji w zakresie poszczególnych naruszeń przepisów ruchu drogowego. Organem właściwym w tym zakresie jest Komendant Wojewódzki Policji, zaś wniosek Policji z informacją o przekroczeniu przez kierującego 24 punktów karnych stanowi podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie skierowania na kontrolne badanie kwalifikacji.

Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. R. M. zwrócił się ponownie do organu l instancji o wyjaśnienie dlaczego, pomimo tego, że organ dysponuje jego adresem zamieszkania, nie udostępnił go Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w związku z czym nie mógł ustosunkować się do wniosku Policji oraz do faktu przekroczenia 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. Kierownik Biura Komunikacji w Centrum Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta wyjaśnił skarżącemu, że Komendant Wojewódzki Policji powinien poinformować skarżącego o fakcie przesłania wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do organu właściwego w sprawach uprawnień do kierowania pojazdami.

Następnie decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] organ l instancji orzekł o skierowaniu R. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii B w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. M. stwierdzając, że wniosek Komendanta Policji dotyczący skierowania na kontrolne badania w związku z przekroczeniem 24 punków za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest niezasadny. Zarzucił organowi l instancji, że nie wystąpił do Policji o przekazanie dowodów dotyczących przekroczenia 24 punktów karnych. Po raz kolejny podniósł, iż nie miał przekroczonej maksymalnej liczby punktów karnych.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2014 r. sygn. akt [...] utrzymało w mocy decyzję organu l instancji.

Następnie pismem z dnia 19 marca 2014 r. organ l instancji zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oraz o wynikającej z art. 10 § 1 K.p.a. możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

W dniu 9 kwietnia 2014 r. R. M. stawił się w Urzędzie Miasta i zwrócił się z prośbą o wydanie kopii decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. sygn. akt [...], potwierdzając odbiór tej decyzji.

Decyzją z dnia [...] 2014 r. [...] organ l instancji orzekł o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. M.

Rozpoznając odwołanie Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d. decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 P.r.d. W razie wystąpienia okoliczności wskazanej w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d. cofnięcie prawa jazdy jest obligatoryjne.

W sprawie w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego skarżący został w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Konsekwencją niepoddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, na które kierowca został skierowany powoduje cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami.

Faktem jest, iż o decyzji Kolegium z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzje organu l instancji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżący dowiedział się podczas wizyty w Urzędzie Miasta w dniu 9 kwietnia 2014 r. Było to wynikiem tego, że ta decyzja organu odwoławczego omyłkowo zamiast na podany w odwołaniu adres do korespondencji wysłana została na adres domowy strony. Prawidłowe doręczenie decyzji z dnia [...] 2014 r. nastąpiło, zatem w dniu 22 kwietnia 2014 r. po powtórnym przesłaniu decyzji tym razem na prawidłowy adres podany przez stronę.

Na obecnym etapie postępowania decyzja Kolegium z dnia [...] 2014 r. sygn. akt [...] utrzymująca w mocy decyzję organu l instancji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest ostateczna, a walor ostateczności uzyskała z chwilą prawidłowego doręczenia stronie tj. z dniem 22 kwietnia 2014 r.

Pomimo tego, na dzień rozpatrywania przez Kolegium odwołania strony od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia R. M. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, skarżący nie podjął żadnych działań zmierzających do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Pierwszym etapem zmierzającym do tego jest, bowiem pobranie z Urzędu Miasta Profilu Kandydata na Kierowcę (PKK) wydawanego w Biurze Komunikacji Urzędu Miasta. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego do chwili obecnej taki profil nie został przez odwołującego pobrany co świadczy o tym, że nie godzi się on na poddanie się sprawdzeniu kwalifikacji na które został skierowany.

Pomimo faktu doręczenia stronie decyzji dopiero w dniu 22 kwietnia 2014 r. posiada ona możliwość wniesienia skargi do WSA w Krakowie, jednakże czynność ta nie powoduje, że decyzja z dnia [...] 2014 r. traci walor ostateczności w administracyjnym toku instancji.

W obecnym stanie faktycznym sprawy cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w związku z niepoddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji uznać należy za zasadne.

Organ nie zgodził się z twierdzeniem skarżącego, jakoby został pozbawiony możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, bowiem w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia 19 marca 2014 r. został pouczony o takiej możliwości, z której skorzystał w dniu 9 kwietnia 2014 r.

R. M. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, powtarzając zarzuty odwołania.

Podniósł również, że w świetle przedstawionych faktów nie miał żadnej możliwości - nie tylko odwołania się - ale nawet poddania się sprawdzeniu kwalifikacji. Z powyższego wynika, że decyzja Prezydenta Miasta została wydana z rażącym naruszeniem prawa i elementarnych zasad postępowania administracyjnego: nie rozpatrzono jego zastrzeżeń, nawet nie umożliwiono mu ich złożenia, ponieważ decyzje wydano zanim do urzędu dotarły, mimo tego, iż wysyłając je pocztą zachował ustawowy termin na ich wniesienie. Podstawą wydania decyzji było niezgłoszenie się na egzamin, na który nie miał obowiązku się stawić, ponieważ ostateczną decyzję SKO w tej sprawie otrzymał dopiero dnia 22 kwietnia 2014 r.

SKO przyznało się do błędu w kwestii doręczenia, tym samym przyznało, że nie było podstaw do wydania przez Prezydenta decyzji. Uznało jednak, że w dniu 22 kwietnia 2014 r. decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji została już prawidłowo doręczona skarżącemu i jako ostateczna powinna zostać natychmiast wykonana i skoro pierwszym etapem do tego jest pobranie z Urzędu Miasta Profilu Kandydata na Kierowcę, a tego skarżący nie zrobił to znaczy, że nie godzi się na sprawdzenie kwalifikacji - co jest nieprawdą. Na każdym etapie postępowania skarżący deklarował gotowość dokonania takich badań, lecz chciał w toku postępowania wyjaśnić wątpliwości w sprawie. Po otrzymaniu decyzji SKO z [...] 2014 r. również nie uchylał się od tego, lecz w sytuacji gdy organ rażąco naruszając przepisy wydał decyzję o cofnięciu mu uprawnień, nadając jej jeszcze rygor natychmiastowej wykonalności, sytuacja skarżącego na tyle się skomplikowała, że pośpiech w tym zakresie był już bezpodstawny.

Skarżący czekał więc na rozstrzygnięcie SKO zakładając, w oparciu o obowiązujące przepisy, że decyzję o cofnięciu uprawnień uchyli i mogąc funkcjonować (prawo jazdy jest mu niezbędne ze względów życiowych i prowadzonej działalności) przystąpi do egzaminu. Najpierw powinna być decyzja o skierowaniu na egzaminy, gdy stanie się ostateczna skarżący powinien rozpocząć procedurę zdawania egzaminów, a organ zmienił porządek i nie czekając na ostateczność decyzji, wydał decyzję o zabraniu uprawnień z rygorem natychmiastowej wykonalności.

Odnośnie pozbawienia skarżącego możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego SKO stwierdziło, że został pouczony o takiej możliwości i z niej skorzystał w dniu 9 kwietnia 2014 r. Dla skarżącego jest to "kuriozum" prawne, ponieważ chodzi tu o dzień w którym był w urzędzie celem zapoznania się z materiałem dowodowym. W tym dniu zgłosił, że wniesie zastrzeżenia w formie pisemnej, zwrócił też uwagę iż nie otrzymał decyzji SKO. Zatem organ wiedział, że decyzja ta nie jest ostateczna i nie ma podstaw do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień. Mimo to, nie czekając na zastrzeżenia i mając wiedzę, że skarżący nie miał obowiązku poddać się egzaminowi, organ wydał taką decyzję.

SKO uznało, że mimo, iż ma 7 dni na wniesienie zastrzeżeń, to fakt, że miał możliwość zrobić to wcześniej czyli np. w 6 dniu podczas wizyty w Urzędzie jest wystarczający.

W decyzji SKO nie ustosunkował się również do wniosku Prezydenta o cofnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności. Prezydent tym samym dostrzegł po piśmie skarżącego do niego skierowanym, że nie ma takiej konieczności, nie stwarza on zagrożenia, a sytuacja życiowa to uzasadnia, może dostrzegł też nieprawidłowości w postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, uznając skargę za pozbawioną uzasadnionych podstaw. Kolegium powtórzyło argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a.

Skarga jest zasadna.

Z dokonanych przez organy w sprawie ustaleń i z przebiegu postępowania wynika, że :

- Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] orzekł o skierowaniu R. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii B w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego;

- odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. M.;

- w wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2014 r. sygn. akt [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję organu l instancji.

Następnie:

- pismem z dnia 19 marca 2014 r. Prezydent Miasta zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oraz o wynikającej z art. 10 § 1 K.p.a. możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym;

- decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Prezydent Miasta cofnął R. M. uprawnienia do kierowania pojazdami, na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d.;

- R. M. wniósł od powyższej decyzji odwołanie;

- Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną obecnie przez R. M. decyzją z dnia 16 maja 2014 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W decyzji ten organ odwoławczy przyjął za bezsporny fakt, iż prawidłowe doręczenie skarżącemu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. sygn. akt [...] nastąpiło w dniu 22 kwietnia 2014 r. po powtórnym przesłaniu tej decyzji tym razem na prawidłowy adres podany przez stronę.

W konsekwencji powyższego w dniu [...] 2014 r. w którym organ I instancji decyzją nr [...] cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami, na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d., a także w dniu 16 maja 2014 r. kiedy organ odwoławczy zaskarżoną decyzją nr [...], utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji - była wydana ostateczna decyzja o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny, jednakże decyzja ta została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 22 kwietnia 2014 r., czyli po wydaniu decyzji przez organ I instancji, a przed wydaniem przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, do wydania decyzji o cofnięciu prawa jazdy na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d., niezbędna jest ostateczna decyzja o skierowaniu na egzamin kontrolny.

Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d. decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 P.r.d. Ten ostatnio powołany przepis stanowi zaś, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Zaistnienie stanu faktycznego przewidzianego łącznie w hipotezie tych unormowań skutkuje cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. Decyzja, o jakiej mowa w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d., ma bowiem charakter związany, a zatem zastosowanie takiej sankcji nie zależy od uznania organu, lecz jest jego obowiązkiem.

Wskazać należy w tym miejscu, że art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. stanowi wyłącznie o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji. Nie przewiduje terminu sprawdzenia kwalifikacji, ani też nie przyznaje organowi uprawnień do decydowania, w jakim czasie dana osoba zobowiązana jest poddać się stosownemu egzaminowi. Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy, w razie nie poddania się obowiązkowi sprawdzenia kwalifikacji, organ wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Również ten przepis nie określa terminu sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, a tym samym nie precyzuje, po jakim czasie od skierowania na egzamin, starosta może zastosować powyższą sankcję.

Zasady dotyczące wykonalności decyzji administracyjnej zawierają przepisy art. 130 § 1 - 4 K.p.a. Wynika z nich, że decyzja staje się wykonalna - co do zasady, gdy stanie się ostateczna, chyba, że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności, lub jej natychmiastowa wykonalność wynika z ustawy, ewentualnie gdy decyzja jest zgodna z żądaniem wszystkich stron.

Zatem to właściwy do orzekania w trybie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d. starosta każdorazowo jest zobowiązany ocenić, czy w okolicznościach konkretnej sprawy można mówić o niewykonaniu przedmiotowego obowiązku, a w konsekwencji kiedy zostaną spełnione przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

Jak już wskazano decyzja, o której mowa w art. 114 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. rozstrzyga wyłącznie o obowiązku poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, a nie o terminie wykonania takiego rozstrzygnięcia, ponieważ brak jest podstaw prawnych do określenia terminu sprawdzenia kwalifikacji w decyzji o skierowaniu na taki egzamin. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie jest już zresztą utrwalone (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt I OSK 1363/06, z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I OSK 960/06 i z dnia 15 października 2009 r. sygn. akt I OSK 35/09).

Odnosząc powyższe do sprawy poddanej kontroli Sądu należy zauważyć, że organ I instancji w ogóle nie oceniał, czy w okolicznościach tej konkretnej sprawy można mówić o niewykonaniu przedmiotowego obowiązku przez skarżącego, poprzestając na stwierdzeniu, że zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, ponieważ R. M. nie zgłosił się na egzamin państwowy, na który został skierowany decyzją Prezydenta Miasta w dniu [...] 2013 r. nr [...].

Wadliwość decyzji organu I instancji w tym zakresie dostrzegł organ odwoławczy i takie rozważania przeprowadził w zaskarżonej decyzji przyjmując za bezsporny fakt, iż prawidłowe doręczenie skarżącemu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. sygn. akt [...] nastąpiło w dniu 22 kwietnia 2014 r., a więc już w toku postępowania odwoławczego wywołanego wniesieniem przez skarżącego odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] 2014 r. nr [...] cofającej skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami.

Uwzględniając zatem okoliczność, że zaskarżona decyzja zapadła w dniu 16 maja 2014 r., że jak wskazał organ odwoławczy, o decyzji Kolegium z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzje organu l instancji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżący dowiedział się podczas wizyty w Urzędzie Miasta w dniu 9 kwietnia 2014 r., a więc przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, oraz że prawidłowe doręczenie decyzji z dnia [...] 2014 r. nastąpiło w dniu 22 kwietnia 2014 r. - nie można podzielić stanowiska organu odwoławczego o prawidłowości decyzji organu I instancji i argumentacji opartej na stwierdzeniu, że skarżący nie podjął żadnych działań zmierzających do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.

Należy zatem przypomnieć, że zgodnie z art. 109 § 1 K.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej (art. 110 K.p.a.).

1. Przyjmując jako podstawową cechę decyzji administracyjnej uzewnętrznienie woli organu administracji publicznej przez zakomunikowanie woli jednostce w trybie prawnym, nie można przyjąć, że nadanie decyzji przed upływem terminu w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jest uzewnętrznieniem woli. Uzewnętrznienie woli organu administracji publicznej musi nastąpić tylko przez zakomunikowanie woli jednostce w trybie prawnym, a tym trybem jest wyłącznie doręczenie decyzji.

2. Prawo administracyjne w przeciwieństwie do prawa cywilnego, jako dział prawa publicznego, oparte jest na innych regułach. Przypisując organom administracji publicznej wykonywanie zadań publicznych, kształtuje relację prawną organ - jednostka na zasadzie władztwa administracyjnego. Jeżeli tak stanowi norma materialnego prawa administracyjnego, to ukształtowanie praw (uprawnień lub obowiązków) jednostki następuje w wyniku władczego działania organów administracji publicznej. Poddając jednostkę władczej ingerencji organów administracji publicznej w państwie prawnym, jednostce zapewniona jest obrona jej interesów prawnych na drodze prawa - drodze postępowania regulowanego przepisami prawa.

Powyższe stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6.03.2012 r., sygn. II GSK 93/11 (LEX nr 1244871), które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela.

Niewątpliwie strona powinna obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, który na nią nałożono wykonać w najszybszym możliwym terminie. Jednakże biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej przebieg obu postępowań, a to w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, w powiązaniu z brakiem wynikającego z przepisów terminu poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, czasokres od 22 kwietnia 2014 r. do 16 maja 2014 r. nie można uznać, za wystarczający zdaniem Sądu, do przyjęcia jak to uczynił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, że skarżący nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, a nawet nie podjął żadnych działań zmierzających do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji przez pobranie z Urzędu Miasta Profilu Kandydata na Kierowcę (PKK) wydawanego w Biurze Komunikacji Urzędu Miasta.

W tej sytuacji z naruszeniem powyżej określonych zasad postępowania administracyjnego oraz art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a P.r.d., została wydana decyzja organu I instancji z dnia [...] 2014 r. nr [...] orzekająca o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami, które to stanowisko wadliwie zaakceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji.

Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w zakresie wyżej opisanym, które mogło mieć i miało wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c P.p.s.a.– orzekł jak w sentencji.

Zgodnie z art. 152 P.p.s.a. uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Przy ponownym prowadzeniu postępowania organy uwzględnią oceny prawne i wskazania powyżej wyrażone zgodnie z dyspozycją art. 153 P.p.s.a.