Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 3/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, § 3, art. 232 § 1 pkt 1, § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. i W.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie ogrodzenia frontowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących – I. S. i W. S. kwotę 100 zł (sto), uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 25 stycznia 2018 roku, pod poz. [...]


UZASADNIENIE

I.S. i W. S. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie ogrodzenia frontowego.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2018 roku skarżący zostali solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych oraz do złożenia dowodu złożenia, przed wniesieniem skargi, do organu wyższego stopnia ponaglenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1257, dalej jako: "K.p.a."). Termin do wykonania zarządzeń zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 18 stycznia 2018 roku, a skarżącemu w dniu 26 stycznia 2018 roku.

W treści pisma z dnia 25 stycznia 2018 roku skarżący wskazali, że w otrzymanym wezwaniu została błędnie podana data wniesienia skargi (26 listopada 2018 roku), skarżący składali wiele skarg, dlatego wnieśli o podanie prawidłowej daty skargi. Ponadto autorzy skargi wskazali, że organ nie przesłał do Sądu wszystkich dokumentów oraz podtrzymali wniesione skargi, zarzuty, zażalenie i złożone dowody w postaci mapy, wnioski dowodowe, materiały dowodowe, które w pełni zostały złożone, jak protokół wznowienia znaków granicznych. Wobec kilkukrotnych odmów wszczęcia postępowania, skarżący jako bezczynność i przewlekłość postępowania wskazali nieobiektywne prowadzenie sprawy. Skarżący nie podzielają poglądu organu w zakresie odrzucenia skargi. Dowodem bezczynności organu jest także to, że organ do chwili obecnej nie wystąpił do inwestorów o przedstawienie wszystkich dokumentów w sprawie, co było obowiązkiem organu już podczas oględzin. Jeżeli istnieją jakiekolwiek pozwolenia na budowę, czy rozbudowę, to – zdaniem skarżących – zostały one wydane z naruszeniem prawa własności osób trzecich. Od czerwca 2017 roku organ nie jest w stanie wskazać naruszenia prawa budowlanego, naruszenia praw osób trzecich, organ w sprawie nie zrobił nic. Żona inwestora tuż przed oględzinami nieruchomości opuściła ją, a wróciła po wyjściu pracowników organu. Pertraktacja prowadzona była przez inwestora z pracownikiem organu przy spuszczonych roletach okiennych. W konkluzji pisma skarżący wskazali, że dowodem na przewlekłość jest złożone zażalenie w dniu 6 listopada 2017 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, dlatego wezwanie jest dla skarżących niezrozumiałe. Jeżeli jednak Sąd uzna datę 26 listopada 2018 roku za niebłędną, to i tak wskazane są dowody bezczynności organu.

W dniu 25 stycznia 2018 roku skarżący uiścili wpis od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.

Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 2 pkt 1 K.p.a.).

Zarządzeniem Przewodniczącego wezwano skarżących do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wyczerpali tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a., czyli do udowodnienia, iż przed wniesieniem skargi wystąpili do organu wyższego stopnia z ponagleniem podnosząc, iż organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nie wykazali, iż przed wniesieniem skargi wyczerpali wspomniany tryb. Do tego samego wniosku prowadzi lektura akt administracyjnych, która nie wykazała skierowania do organu wyższego stopnia (czyli w sprawie [...}] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.) jakiegokolwiek pisma, które wskazując na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego mogłoby stanowić ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a.

Odnosząc się do treści pisma skarżących z dnia 25 stycznia 2018 roku w zakresie błędnie podanej daty wniesienia skargi, Sąd przyznaje rację skarżącym, bowiem w pismach z dnia 15 stycznia 2018 roku skierowanych do skarżących w wykonaniu zarządzenia z dnia 8 stycznia 2018 roku istotnie błędnie podano datę wniesienia skargi. Wskazano jako datę wniesienia skargi dzień 26 listopada 2018 roku, podczas gdy w istocie skargę stanowi pismo opatrzone datą sporządzenia 26 listopada 2017 roku. Uchybienie w tym zakresie Sąd ocenia w kategoriach oczywistej omyłki, która nie ma wpływu na rozstrzygnięcie.

Podobnie wskazane w piśmie z dnia 25 stycznia 2018 roku pozostałe okoliczności odnoszące się do dotychczas prowadzonego przez organ postępowania (np. pertraktacje przy spuszczonych roletach, czy opuszczenie nieruchomości przez żonę inwestora na czas oględzin), nie mają wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem nie dowodzą, że skarżący przed wniesieniem skargi skierowali do organu wyższego stopnia ponaglenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a.

W tej sytuacji należy przyjąć, że w niniejszej sprawie skarga I. S. i W. S. z dnia 26 listopada 2017 roku na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nie została poprzedzona ponagleniem stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., mimo iż byli oni do tego zobowiązani. Wobec tego skarga podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.

IB