Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 413/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.), Sędziowie WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004 r. sprawy ze skargi Centrali Farmaceutycznej [...]. w W. (obecnie Centrala Farmaceutyczna "[...]." SA w W.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Centrali Farmaceutycznej "[...]." SA w W. kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt zł) tytułem kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego według dokumentu SAD z dnia [...].10.1999 r. Nr [...] przez stronę skarżącą, Centralę Farmaceutyczną "[...]." w W., której następcą prawnym jest Centrala Farmaceutyczna "[...]." SA w W., Dyrektor Urzędu Celnego w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu partię wydanych ze składu celnego leków, sprowadzonych przez skarżącą ze [...].

Wartość celna towaru przyjęta została w deklarowanej przez importera wysokości 48.605 [...]jako wartości transakcyjnej według przedstawionych przy zgłoszeniu celnym faktur eksportera, firmy M., z [...].04.1998 r. nr [...] i z [...].09.1999 r. nr [...], obliczonej według cen jednostkowych leków bez uwzględnienia (bez odliczenia) wyszczególnionych w fakturach obniżek (9% w pierwszej i 10% w drugiej fakturze) określonych jako "discount" (dyskonto).

Decyzją z dnia [...].09.2002 r. nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit. a Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru, którą określił w skorygowanej (obniżonej) wysokości, ustalonej według cen transakcyjnych leków obliczonych z uwzględnieniem wynikających z faktur obniżek, uznając je za rabaty handlowe udzielone importerowi od cen leków, które ostatecznie kształtowały się w wysokości pomniejszonej o rabat i tak obliczona wartość transakcyjna wyznaczała wartość celną towaru.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...].12.2002 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając argumentację i stanowisko tego organu co do charakteru upustów wyszczególnionych w fakturach eksportera przedstawionych przy zgłoszeniu celnym leków.

Organ odwoławczy wskazał, że uprawnienie importera leków do 10% rabatu, określonego jako "prowizja", wynikało z umowy zawartej przez niego z eksporterem, M., w dniu [...].01.1999 r., oraz że skarżąca "przekazywała firmie M. środki pieniężne już z uwzględnieniem rabatu".

Uzasadniało to, zdaniem organu odwoławczego, określenie w trybie art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego wartości celnej leków według wartości transakcyjnej obliczonej z uwzględnieniem (odliczeniem) rabatów.

W skardze wniesionej w dniu 23.01.2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Centrala "[...]." wystąpiła z żądaniem uchylenia decyzji organów celnych obu instancji, zarzucając naruszenie przepisów art. 23 § 1 i § 9 oraz art. 85 § 1 w związku z art. 83 Kodeksu celnego.

Skarżąca podniosła, że obrót lekami odbywał się za pośrednictwem składu celnego, w ramach zawartej z firmą M. umowy o skład celny prowadzony przez skarżącą, oraz że przedmiotem stosowanych w fakturach eksportera obniżek (odliczeń od cen) nie był rabat handlowy, lecz prowizja jako wynagrodzenie należne skarżącej z tytułu usług świadczonych przez nią na podstawie tej umowy na rzecz kontrahenta zagranicznego.

W konsekwencji, wartość celna leków – zdaniem skarżącej – podlegała określeniu według wartości transakcyjnej tego towaru obliczonej bez uwzględnienia uwidocznionych w fakturach obniżek.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje.

W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Stosownie do zasady przewidzianej w art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile to jest konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 tej ustawy.

W świetle tej regulacji, w przypadku gdy udzielona kupującemu przez zagranicznego dostawcę obniżka rzeczywiście stanowi rabat handlowy w rozumieniu procentowej zniżki (upustu) zafakturowanej ceny przedmiotu sprzedaży, wówczas wartość celną towaru wyznacza wartość transakcyjna w wysokości ustalonej z uwzględnieniem uzyskanej przez kupującego zniżki w postaci rabatu. W takiej bowiem wysokości, ustalonej po odliczeniu zniżki, kształtuje się wówczas wartość transakcyjna towaru w rozumieniu art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wyznaczająca w myśl tego przepisu wartość celną.

W niniejszej sprawie istotna jest więc kwestia, czy wyszczególnione w fakturach eksportera obniżki stanowiły rabat handlowy w przedstawionym wyżej rozumieniu, bądź czy wyrażały – odrębne od tego rodzaju korzyści – należne kupującemu wynagrodzenie jako ekwiwalent wzajemnego świadczenia, np. usług składowania towaru, spełnionego przez ten podmiot na rzecz kontrahenta zagranicznego.

W tym ostatnim przypadku kwota obniżki nie byłaby czynnikiem kształtującym wartość transakcyjną towaru w rozumieniu art. 23 § 1 Kodeksu celnego i od tej wartości jako kryterium wyznaczającym wartość celną nie podlegałaby odliczeniu.

Przedstawione przy zgłoszeniu celnym faktury eksportera z [...].04.1998 r. i z [...].09.1999 r. obejmujące dostawy leków zgłoszonych [...].10.1999 r., wystawione zostały w czasie obowiązywania zawartych przez te podmioty "umowy składu celnego" z [...].08.1992 r. oraz (po [...].02.1998 r.) umowy na skład celny z [...].01.1999 r.

Zawarte umowy przewidywały utworzenie (prowadzenie) przez skarżącą składu celnego, przechowywanie przez ten podmiot w składzie celnym i ubezpieczenie dostarczanych przez eksportera leków, prowadzenie działalności w zakresie promocji i reklamy przechowywanych produktów, sprzedaż leków ze składu celnego, możność nabywania przez skarżącą produktów ze składu, oddawanie leków do wymaganych badań, prowadzenie dokumentacji i ewidencji ilości i wartości produktów dostarczanych do składu i wydawanych ze składu.

Umowy stanowią, że Centrala "[...]." otrzymywać będzie za swoje działania prowizję od ogólnej wartości sprzedaży, w wysokości 7-9% (należnie od wartości sprzedaży) według umowy z [...].08.1992 r. i w wysokości 10% według umowy z [...].01.1999 r.

Przedstawione przy zgłoszeniu celnym faktury zawierające procentowe obniżki fakturowanych cen leków jak i powołane umowy w świetle przytoczonych postanowień dotyczących świadczeń skarżącej i należnego jej ekwiwalentu jako wynagrodzenia w postaci prowizji z tytułu tych świadczeń, nie stanowią wystarczającego dowodu jako podstawy do oceny, że – jak przyjęły organy celne – obniżki te stanowiły rabat w przedstawionym powyżej rozumieniu i podlegały odliczeniu od wartości transakcyjnej przy określeniu wartości celnej towaru.

Innych zaś dowodów, które potwierdzałyby ocenę organów celnych, organy te nie przeprowadziły w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie dokonały analizy i ustaleń w przedmiocie realizowanych przez skarżącą świadczeń na rzecz kontrahenta zagranicznego i nie wykazały, aby stosowne obniżki stanowiły w rzeczywistości rabat handlowy od cen leków.

Uzasadnia to ocenę, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że niniejsze orzeczenie jest prawomocne od 29 maja 2004 r.