Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 524/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 112 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2,  art. 62 pkt 1,  art. 112,  art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2022 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przesłana przez organ, skarga I. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 marca 2022 r. pełnomocnik organu został wezwany pismem z dnia 24 maja 2022 r. do nadesłania oryginału skargi - w terminie 7 dni, gdyż – jak wskazano w wezwaniu - nadesłana wraz z aktami sprawy kopia skargi stanowi załącznik do wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu w sprawie III SO/Wr 16/21. Wezwanie doręczono upoważnionemu pracownikowi w dniu 26 maja 2022 r. Termin na nadesłanie oryginału skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 czerwca 2022 r.

Z uwagi na brak wykonania powyższego wezwania zarządzeniami z dnia 11 lipca (wezwanie z dnia 26 lipca 2022 r. doręczone upoważnionemu pracownikowi w dniu 26 lipca 2022 r.) i 25 sierpnia 2022 r. (wezwanie z dnia 28 września 2022 r. doręczone upoważnionemu pracownikowi w dniu 3 października 2022 r) dwukrotnie ponawiano wezwanie, jednocześnie pouczając o treści art. 112 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin do przesłania oryginału skargi minął bezskutecznie kolejno w dniu 2 sierpnia i 10 października 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a.") organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie zaś do treści art. 62 pkt 1 P.p.s.a. przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów.

Stosownie do art. 112 P.p.s.a. w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Podkreślić w tym miejscu wypada, że przepis art. 112 P.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku uchylania się organu od zastosowania się do postanowień sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania, gdy organ ten pomimo braku przeszkód faktycznych lub prawnych, świadomie nie realizuje postanowień sądu. Sformułowanie zawarte w art. 112 P.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, zaś jedyną materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną, wynikającą z art. 112 P.p.s.a., jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest uznaniu Sądu w przypadku stwierdzenia, że wydane wcześniej postanowienie lub zarządzenie nie zostało przez organ zrealizowane (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 27 września 2006 r., II OZ 1002/06; 17 marca 2009 r., II OZ 241/09).

W rozpoznawanej sprawie powodem ukarania grzywną jest niezastosowanie się przez organ do zobowiązań nałożonych zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 marca, 11 lipca i 25 sierpnia 2022 r., tj. nienadesłanie oryginału skargi. Okoliczność niewywiązania się organu z nałożonego obowiązku nie pozostawia żadnych wątpliwości i daje uzasadnioną podstawę do zastosowania trybu przewidzianego w art. 112 P.p.s.a.

Należy tutaj podkreślić jeszcze, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym w przypadku określonym w art. 112 P.p.s.a., sąd kontroluje stosowanie się przez organ do podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy przez sąd postanowienia lub zarządzenia przewodniczącego. Instytucja ta zakłada zatem aktywność sądu, z możliwością zastosowania środków w postaci grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i to niezależnie od aktywności skarżącego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 31 stycznia 2013 r., II OZ 35/13; 22 października 2015 r., I OZ 1310/15). Istotne jest również, że okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi przez organ sądowi są bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, bowiem wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewykonanie wskazanych w ustawie obowiązków, natomiast okoliczności te mogą mieć wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości w ramach granic wynikających z art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie zaś z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2022 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2021 r. i w drugim półroczu 2021 r. (M.P. z 2022 r. poz. 266) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2021 r. wyniosło 4944,79 zł, a w drugim półroczu 2021 r. wyniosło 5104,90 zł.

Powyższy przepis art. 112 P.p.s.a. pozwala na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia, w jakim organ uchybił obowiązkowi przekazania skargi, mając na uwadze okres, w jakim pozostawał on w zwłoce oraz okoliczności faktyczne, które legły u podstaw przekroczenia ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Analizując okoliczności faktyczne w rozpoznawanej sprawie, Sąd uznał, że zaistniała uzasadniona podstawa do wymierzenia organowi grzywny w wysokości 1000 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność organu), okres uchybienia terminowi przekazania skargi (wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu został wniesiony w dniu 28 marca 2021 r., zaś kopię skargi przesłano dopiero w dniu 15 marca 2022 r.), brak jakiejkolwiek odpowiedzi organu na wezwania oraz fakt, że w sprawie III SO/Wr 16/21 organ została już ukarany grzywną w kwocie 500 zł. Wymierzona grzywna jest zatem proporcjonalna do ciężaru zaniedbań, mieszcząc się w dolnych graniach wymiaru grzywny, o którym mowa w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 112 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.