Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 93/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić doradcę podatkowego


UZASADNIENIE

Na mocy art. 243 §1 w związku z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.).

Skarżący Z. R. złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego.

Ze złożonego przez wnioskodawcę formularza o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej wynika, iż nie posiada on żadnego majątku: nieruchomości, ruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, przedmiotów wartościowych. Wniosek swój skarżący argumentuje faktem, iż stracił cały swój majątek jest bankrutem, a dodatkowo od 30.11.2004r. przebywa w areszcie śledczym. Oświadczył również, iż wszystkie swoje oszczędności w tym ze sprzedaży mieszkania, oraz środki uzyskane z kredytów, przeznaczył na zakup nieruchomości rolnej w "[...]". Wskazał jednakże, iż nieruchomość ta została zajęta i wszczęta została egzekucja z przedmiotowego majątku (załącznik do skargi k.4,5). Skarżący podniósł również, iż jest po rozwodzie (orzeczonym 23.10.2007r.), a z braku środków pieniężnych nie płaci alimentów na dwoje dzieci. Wskazał również, iż jego zadłużenie w bankach wynosi w przybliżeniu 250.000 zł

Przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej sytuacja materialna wnioskodawcy jest rzeczywiście trudna i nie pozwala na poniesienie kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia okoliczność, iż skarżący przebywa w areszcie, w związku z czym jako osoba pozbawiona wolności nie ma możliwości zarobkowych. Jednocześnie wzięto pod uwagę, iż nie posiada on majątku, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, co więcej ciążą na nim wysokie zobowiązania wobec instytucji finansowych.

Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową i życiową skarżącego stwierdzić należy, iż nie jest on w stanie ponieść we własnym zakresie kosztów sądowych oraz kosztów związanych z ustanowieniem doradcy podatkowego. Tym samym za zasadne uznać należało przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W związku z tym na podstawie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.