Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 299/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 595
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędzia NSA del. Roman Ciąglewicz Protokolant: starszy asystent sędziego Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Rady Powiatu w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 679/13 w sprawie ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w C. na uchwałę Rady Powiatu w C. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 30 października 2013 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. z siedzibą w C. na uchwałę Rady Powiatu w C. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, w punkcie 1. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, w punkcie 2. zasądził od Powiatu C. na rzecz skarżącego Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. z siedzibą w C. kwotę 557 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Spółka z o.o. w C., zwana dalej "MPGK Sp. z o.o.", pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. zwróciła się do Rady Powiatu w C. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym K. B., zatrudnionym w MPGK od dnia [...] listopada 2007 r. W uzasadnieniu wniosku opisała nadużycia, jakich według niej dopuścił się K. B. piastując stanowisko prezesa, które zmuszają pracodawcę do rozwiązania z nim umowy o pracę, w trybie art. 52 Kodeksu pracy. Spółka postawiła K. B. następujące zarzuty:

- rzekome użytkowanie przez MPGK Sp. z o.o. 60 sztuk pojemników na odpady segregowane, podczas gdy pojemniki nigdy nie były wykorzystywane przez spółkę, a jednak opłacano za korzystanie z nich,

- wykorzystywanie sprzętu służbowego i pracowników MPGK Sp. z o.o. do prac przy nieruchomości stanowiącej prywatną własność K. B.,

- wykonanie przez MPGK Sp. z o.o. przyłącza wodociągowego do budynku stanowiącego własność P. i M. M., poniżej rzeczywistych kosztów.

Uchwałą z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...], działając na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.), Rada Powiatu w C. odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z jej radnym. W uzasadnieniu uchwały Rada powołała się na wyjaśnienia K. B., który zaprzeczył zarzutom postawionym przez pracodawcę MPGK Sp. z o.o. W ocenie Rady, jest wiele wątpliwości, co do powodów złożenia wniosku o rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Według dat poszczególnych dokumentów najpierw wydano wypowiedzenie zmieniające warunki pracy i płacy, tj. dnia [...] listopada 2012 r., a później dopiero wpłynął do Rady Powiatu wniosek z dnia [...] stycznia 2013 r. o wyrażenie zgody na wypowiedzenie. Nadto, wypowiedzenie K. B. warunków pracy zawiera inne uzasadnienie, niż późniejszy wniosek do Rady Powiatu o wyrażenie na to zgody. Z wyjaśnień radnego K. B. wynika, że jest to działanie na rzecz miejscowych polityków, "mające na celu zemstę za niereagowanie na wytyczne dotyczące pracodawczej polityki Burmistrza C. wobec powiatu c. Potwierdzeniem tej tezy jest reakcja polityków gminy C., a zwłaszcza tematy prowadzonych rozmów Burmistrza C. z radnymi powiatu sprzed roku i namawianie radnych powiatu do zmiany starosty i wybranie koleżanki protegowanej Burmistrza C." Rada wskazała, że złożenie wniosku do Prokuratury nie jest wystarczającym powodem do wyrażenia zgody na wypowiedzenie umowy o pracę, a ona sama nie ma żadnych możliwości sprawdzenia stawianych zarzutów. W ocenie Rady, zarzuty zawarte we wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. są gołosłowne.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. MPGK Sp. z o.o. w C., wezwała Radę Powiatu w C. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym K. B. Spółka wskazała, iż zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, rada ma obowiązek odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Tymczasem wskazane przez pracodawcę przyczyny uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy w żadnym stopniu się z tym nie wiążą, a nadto są potwierdzone stosowną dokumentacją. Rada Powiatu swoje stanowisko oparła wyłącznie na twierdzeniach zainteresowanego, który próbuje powiązać swoje zwolnienie z aspektem politycznym. Spółka zarzuciła, iż Rada w ogóle nie odniosła się do zarzutów dotyczących niewłaściwego wykonywania obowiązków pracowniczych przez radnego oraz nie uzasadniła w sposób wyczerpujący podjętej uchwały. Brak jest bowiem wskazania, na czym polega związek pomiędzy próbą rozwiązania stosunku pracy, a wykonywaniem mandatu radnego. Na poparcie swego stanowiska Spółka powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych. Odnosząc się do zastrzeżeń Rady Powiatu co do prawidłowości kolejności czynności podjętych przez pracodawcę, Spółka wyjaśniła, że stosownie do art. 42 § 3 Kodeksu pracy, rada powinna wyrazić swoją zgodę na rozwiązanie stosunku pracy dopiero wtedy, gdy na skutek nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy, ma dojść do rozwiązania stosunku pracy. Pracodawca wskazał, iż jego wniosek z dnia [...] stycznia 2013 r. należało potraktować jako podstawę do rozwiązania umowy o pracę, w trybie art. 52 Kodeksu pracy.

Uchwałą z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] Rada Powiatu w C. uznała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] kwietnia 2013 r. za bezzasadne wskazując, że wypowiedzenie radnemu warunków pracy i płacy zawiera inne uzasadnienie, niż późniejszy wniosek o wyrażenie zgody na to wypowiedzenie. Zdaniem Rady Powiatu, taka okoliczność budzi uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości przyczyn podanych we wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym i jest jeszcze jednym z czynników skłaniających Radę Powiatu w C. do uznania ich za gołosłowne. Organ podkreślił, że mylne jest twierdzenie pracodawcy, iż Rada Powiatu powinna wyrazić swoją zgodę dopiero w sytuacji, gdy na skutek nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy ma dojść do rozwiązania stosunku pracy. Rada powołała się na treść wyroku Sądu Najwyższego z 17 września 2007 r. sygn. akt. III PK 36/2007, w którym sąd uznał, że zgodnie z dyspozycją art. 42 § 1 Kodeksu pracy, przepisy dotyczące definitywnego wypowiedzenia umowy o pracę stosuje się odpowiednio także do tzw. wypowiedzenia zmieniającego, czyli wypowiedzenia wynikających z umowy o pracę warunków pracy i płacy. Zarówno cel przepisu ochronnego, jak i jednoznaczna treść art. 42 § 1 K.p., przemawiają za uznaniem, że w myśl art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, zgoda rady gminy wymagana jest także na dokonanie pracownikowi będącemu radnym wypowiedzenia zmieniającego. Wobec tego należy uznać, że pracodawca powinien uzyskać zgodę Rady Powiatu w C. także na wypowiedzenie radnemu warunków pracy.

Wobec faktu, że radny K. B. odmówił przyjęcia nowych warunków pracy i płacy, opisanych w wypowiedzeniu zmieniającym z dnia [...] listopada 2012 r., zgodnie z dyspozycją art. 42 § 3 K.p. umowa o pracę radnego rozwiązała się z upływem okresu dokonanego wypowiedzenia, tj. z dniem [...] lutego 2013 r. Oznacza to, że Rada Powiatu w C. w dniu [...] marca 2013 r. podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy "post factum", a pracodawca naruszył przy dokonywaniu radnemu wypowiedzenia zmieniającego dyspozycję art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym.

W ocenie Rady, uchwała Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. została podjęta zgodnie z prawem, bowiem powodem podjęcia przez pracodawcę decyzji o wypowiedzeniu K. B. stosunku pracy są przyczyny polityczne, na co wyraźnie wskazano w uzasadnieniu spornej uchwały. Jednakże, nawet gdyby uznać za pracodawcą, że powyższa przyczyna nie jest należycie uzasadnioną przyczyną podjęcia próby rozwiązania z radnym stosunku pracy, to Rada Powiatu w C. podziela pogląd, występujący w doktrynie i orzecznictwie, że w sytuacji, w której podstawą rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada może, ale nie musi, wyrazić zgody na rozwiązanie stosunku pracy. Organ wskazał, że wartością chronioną przez przepis art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym jest trwałość stosunku pracy radnego oraz zapewnienie radnemu jak największej niezależności w sprawowaniu jego funkcji. Powołując się na treść wyroków sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego Rada podała, że wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa jest pozostawione uznaniu rady, z tym że w sytuacji, gdy dojdzie ona do przekonania, że podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, zobowiązana jest odmówić wyrażenia zgody. Stanowisko rady powiatu w kwestii zgłoszonego przez pracodawcę zamiaru rozwiązania z radnym stosunku pracy, jest uzależnione od przyczyn, które je uzasadniają tylko w tym sensie, że w przypadku, gdy przyczyny te wiążą się ze zdarzeniami związanymi z wykonywaniem mandatu, rada ma obowiązek odmówienia zgody, w przypadkach, w których takiego związku nie ma, wyrażenie zgody lub jej odmowa zostały pozostawione jej uznaniu.

W ocenie Rady, sporna uchwała zawierała uzasadnienie będące załącznikiem do uchwały, z którego wynika, czym kierowała się odmawiając zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym K. B. Nie leży natomiast w gestii rady powiatu dogłębne tłumaczenie pracodawcy na czym polega związek między działaniem miejscowych polityków mających na celu zemstę za niereagowanie przez radnego na wytyczne dotyczące pracodawczej polityki Burmistrza C. wobec powiatu c., a próbą wypowiedzenia radnemu K. B. stosunku pracy. Rada wskazała, że wobec faktu, iż nie ma możliwości sprawdzenia podnoszonych przez pracodawcę okoliczności w MPGK Sp. z o.o. w C., pozostawiła tę kwestię do rozstrzygnięcia prokuraturze. Wykonanie powinności w zakresie uzasadnienia uchwały nie oznacza, w świetle brzmienia art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, pełnego przeniesienia ciężaru dowodzenia i szczegółowego badania całokształtu okoliczności faktycznych na radę powiatu. W ocenie Rady, mimo, że pracodawca starał się wykazać okoliczności usprawiedliwiające jego decyzję, powodem wniosku są wyłącznie zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu przez radnego.

W skardze na powyższą uchwałę Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Spółka z o.o. w C. podniosła zarzut naruszenia art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, poprzez jego błędne zastosowanie, skutkujące odmową udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, w sytuacji gdy podstawą wypowiedzenia nie były zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, jak również brak właściwego, wymaganego w świetle obowiązującej linii orzecznictwa, uzasadnienia merytorycznego uchwały. W skardze, Spółka powtórzyła zarzuty zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę, Rada Powiatu w C. wniosła o odrzucenie skargi jako wniesionej przedwcześnie, a w razie nieuwzględnienia powyższego żądania, wniosła o oddalenie skargi. Organ w odpowiedzi na skargę, w całości podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu uchwały będącej odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że zaskarżona uchwała obarczona jest wadą, która w świetle art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, uzasadniała stwierdzenie jej nieważności.

Przywołując przepis art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym Sąd wskazał, że z analizy tego przepisu wynika, iż radzie powiatu pozostawiono swobodę oceny, czy uwzględnienie wniosku pracodawcy jest zasadne. Gdy przesłanką żądania pracodawcy są zdarzenia niezwiązane z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego, rada powiatu powinna jednak zbadać przestrzeganie ogólnie obowiązujących zasad porządku prawnego. W rezultacie wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa rozwiązania mieści się w zakresie uznania rady powiatu, wyjątek stanowi odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, gdy motywy wypowiedzenia wskazane przez pracodawcę są związane z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego – w takim przypadku rada winna odmówić. Motywy rozwiązania stosunku pracy muszą być więc uzasadnione, mieć podstawę w stanie faktycznym podanym przez pracodawcę, a uzasadnienie uchwały podjętej przez radę powiatu musi się do nich odnieść. Wadliwa natomiast jest uchwała, której motywy są nie do pogodzenia z zasadami porządku prawnego i która nie ma oparcia w stanie faktycznym, w tym także przedstawionym we wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.

W rozpoznawanej sprawie, MPGK Sp.z o.o. w C. w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., skierowanym do Rady Powiatu w C., o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego wskazała szereg nieprawidłowości w pracy radnego, w okresie kiedy pełnił obowiązki prezesa Spółki. Na potwierdzenie zarzutów, do pisma załączyła kserokopie dokumentów (10 załączników). Tak więc Rada Powiatu w C. powinna była rozpatrzyć sprawę w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku MPGK Sp. z o.o. oraz w oparciu o wyjaśnienia radnego, którego dotyczył wniosek. W ocenie Sądu I instancji, Rada Powiatu w C. w zaskarżonej uchwale nie wykazała, że motywy podane przez Spółkę nie mogą być podstawą do wyrażenia wnioskowanej zgody. Rada Powiatu nie udowodniła swoich racji poprzestając na nieuzasadnionym twierdzeniu, że rzeczywiste motywy wniosku są związane z wykonywaniem mandatu przez radnego, odnosząc się do bliżej nieokreślonych okoliczności sprzed roku.

W ocenie Sądu, z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że Rada nie zauważyła różnicy pomiędzy wcześniejszym wypowiedzeniem zmieniającym warunki pracy i płacy K. B., a wnioskowanym rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, tj. w trybie art. 52 K.p. Sąd podkreślił, że logicznym jest, iż uzasadnienie zmiany warunków pracy i płacy jest inne niż uzasadnienie rozwiązania stosunku pracy z winy pracownika, przy czym w niniejszym postępowaniu Sąd nie odnosi się do wypowiedzenia zmieniającego warunki stosunku pracy radnego. Rada nie odniosła się w ogóle do zarzutów, które legły u podstaw wniosku z [...] stycznia 2013 r., a także do załączonych do niego dokumentów, co czyni wątpliwym czy merytorycznie wniosek w ogóle był rozpoznawany przez organ (z protokołu sesji wynika, że radnym przedstawiono jedynie projekt uchwały wraz z uzasadnieniem ).

Sąd uznał, że przedstawiony stan rzeczy nie zasługuje na aprobatę. Rada Powiatu powołała się na przepis art. 22 ust. 2 ustawy, traktując go w istocie jako blokadę podjęcia zamierzonego rozwiązania stosunku pracy radnego. Sąd stwierdził, że podjęcie uchwały odmawiającej zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, a pracodawca wskazuje na inne podstawy, Rada Powiatu powinna w sposób przekonywujący uzasadnić, dlaczego nie daje wiary podstawom wskazanym przez pracodawcę. W zaskarżonej uchwale takiego uzasadnienia nie było, Rada stwierdziła tylko, że nie ma możliwości zweryfikowania zarzutów, a sprawą winien zająć się prokurator.

W powyższych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, o czym orzekł na podstawie art. 147 § 1 oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku Rada Powiatu w C. podniosła następujące zarzuty:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

• Art. 3 § 1 i art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dokonanie niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej i w konsekwencji nieoddalenie skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w C. oraz przyjęcie w całości uzasadnienia strony skarżącej przy jednoczesnym pominięciu zasadnych argumentów strony przeciwnej, gdy tymczasem Sąd powinien był, sprawując kontrolę legalności, oddalić skargę;

• Art. 3 § 1 i art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskutek braku dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej dokonanego rozstrzygnięcia, w szczególności przyczyn, dla których Sąd I instancji uznał wątpliwości Rady Powiatu w C. co do wskazanych przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia za nieuzasadnione;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

• Art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, wskutek błędnego przyjęcia, że odmowę wyrażenia zgody przez Radę Powiatu w C. na rozwiązanie stosunku pracy z radnym K. B. nie stanowiły zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu,

• Art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym poprzez błędną wykładnię wskutek uznania, że :

a) decyzja o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie podlega swobodzie uznaniowej rady powiatu, która decyduje, czy zgody takiej udzielić czy też nie;

b) rada powiatu nie ma kompetencji do dokonywania analizy przyczyny wypowiedzenia w kontekście wyjaśnień radnego i okoliczności towarzyszących skierowaniu do organu przez pracodawcę wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika;

c) w razie wątpliwości co do wskazanych przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia, rada Powiatu nie ma prawa odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym i tylko tymi wątpliwościami uzasadnić swoją odmowę;

d) uchwała Rady Powiatu istotnie narusza prawo, w sytuacji gdy w uzasadnieniu uchwały Rady Powiatu wskazane są powody, dla których organ odmówił zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy bez wypowiedzenia.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniesiono również o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Nie stwierdziwszy przesłanek zaistnienia nieważności niniejszego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny związany powołanymi w skardze kasacyjnej zarzutami, rozpoznał sprawę w granicach tej skargi.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw a tym samym nie mogła być uwzględniona.

W świetle powołanego w podstawach skargi kasacyjnej przepisu art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 595 ze zm.) rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że motywy, jakimi kierowała się rada rozpoznając wniosek pracodawcy powinny być zawarte w uzasadnieniu uchwały. Zauważa się więc, że uchwała odmowna powinna być należycie uzasadniona, co wynika nie tylko ze standardów demokratycznego państwa prawnego, ale również z zasady jawności działania władzy publicznej. Rolą rady jest więc merytoryczne zbadanie wskazanych we wniosku motywów pracodawcy oraz odpowiednie ustosunkowanie się do nich. Motywy pracodawcy zmierzającego rozwiązać stosunek pracy z radnym muszą być badane, ponieważ od tych ustaleń zależy, czy powiat zobowiązany będzie odmówić wyrażenia zgody (zdarzenie związane z wykonywaniem przez radnego mandatu), czy też odmówi z innego powodu, kierując się okolicznościami konkretnego przypadku (por. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 870/12, Lex nr 1216780, wyrok NSA z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1884/11, Lex nr 1152079).

Okoliczności niniejszej sprawy uprawniały Sąd I instancji do przyjęcia, że kontrolowana uchwała Rady Powiatu w C. z dnia [...] marca 2013 r. nie odpowiadała normie wyrażonej w art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym. W uchwale tej Rada nie odniosła się w ogóle do argumentów podnoszonych przez pracodawcę we wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego. Nie podjęła nawet próby rozważenia okoliczności powoływanych przez wnioskodawcę opierających się w szczególności na przedłożonych dokumentach. Brak ustosunkowania się w powyższej uchwale do argumentów pracodawcy czyni wadliwym kontrolowany akt. Przywołane w uzasadnieniu uchwały okoliczności, choć równie istotne z punktu widzenia ochrony stosunku pracy radnego, nie świadczyły o zbadaniu powoływanych przez pracodawcę konkretnych argumentów. Nie sposób zatem przyjąć, by Sąd I instancji naruszył art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przez jego błędną wykładnię, czy też niewłaściwe zastosowanie.

Stwierdzenie przez Sąd powyższej wadliwości kontrolowanego aktu zasadnie doprowadziło do orzeczenia o nieważności zaskarżonej uchwały. Niezasadnym zatem okazał się zarzut naruszenia art. 3 § 1 i art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, upatrywany w dokonaniu niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej i nieoddaleniu skargi. Nie sposób również zgodzić się z zarzutem naruszenia przez Sąd art. 3 § 1 i art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzić należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji zawarł wszelkie istotne elementy, przedstawiając w sposób prawidłowy ustalony w sprawie stan faktyczny oraz dokonując jego oceny. Zawarta w uzasadnieniu argumentacja została sformułowana w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.