Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 438/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 498/19 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L.Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 498/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej WSA albo sąd I instancji) w pkt 1 odrzucił skargę kasacyjną L.Z. (dalej skarżąca kasacyjnie) oraz zwrócił skarżącej kasacyjnie w pkt 2 wyroku kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionego środka odwoławczego.

W uzasadnieniu postanowienia WSA ustalił, że skarżąca kasacyjnie wniosła skargę do WSA na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2018 r., [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrokiem z 17 września 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 498/19, WSA oddalił ww. skargę. Od tego wyroku skarżąca kasacyjnie w ustawowym terminie złożyła skargę kasacyjną.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 2 grudnia 2019 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 grudnia 2019 r., została ona wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie siedmiu jej odpisów - w terminie siedmiu dni - pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do powyższego wezwania Sądu. W ocenie sądu I instancji, który powołał się na brzmienie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.), nieuzupełnienie tego braku uniemożliwiło nadanie sprawie dalszego biegu.

W zażaleniu z 24 stycznia 2020 r. skarżąca kasacyjnie, reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, zaskarżyła postanowienie z 8 stycznia 2020 r. w całości, zarzucając naruszenie art. 178 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi kasacyjnej w związku z nieuzupełnieniem braków skargi, tj. nie złożeniem siedmiu odpisów skargi kasacyjnej, podczas gdy pełnomocnik skarżącej nie został wezwany do uzupełnienia tych braków.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przeprowadzenie dowodu z kserokopii pisma z 3 grudnia 2019 r. "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz odpisu z 2 grudnia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia przyznano, że pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Nie doręczono natomiast zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych środka odwoławczego. Skarżąca uiściła w wyznaczonym terminie na wskazany rachunek bankowy wpis sądowy. Gdyby odpis zarządzenia o uzupełnieniu braków formalnych został doręczony skarżącej kasacyjnie, braki formalne środka odwoławczego tak samo zostałyby usunięte.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prawidłowe wszczęcie oraz kontynuowanie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonywania poszczególnych czynności procesowych. Jak stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w 7-dniowym terminie, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.). Tożsamy mechanizm w odniesieniu do braków fiskalnych zawarty został w art. 220 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarżąca kasacyjnie została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego w postaci wpisu od złożonej skargi kasacyjnej, który to brak został usunięty. Spornym natomiast pozostawało wezwanie skarżącej kasacyjnie do uzupełnienia braku formalnego w postaci nadesłania siedmiu odpisów wniesionej skargi kasacyjnej. Uchybienie to stanęło u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu złożonego środka odwoławczego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, skarżącej kasacyjnie reprezentowanej przez adwokata można postawić zarzut niedbalstwa, odnoszący się tak do samego sporządzenia skargi kasacyjnej, obarczonej brakami formalnymi i fiskalnymi, jak i nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych środka odwoławczego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji, na którym widnieje podpis pełnomocnika skarżącej kasacyjnie wynika wyraźnie, że adresowana do tego podmiotu przesyłka pocztowa zawierała "wezwanie o wpis i 7 odpisów skargi" (k. 86 akt sądowych). Skarżąca kasacyjnie miała zatem świadomość zawartości kierowanej do niej przesyłki już przy samym jej odbiorze. Mogła ona przedsięwziąć odpowiednie kroki dla uniknięcia negatywnych konsekwencji łączących się z nieuzupełnieniem zaistniałych braków. Z kolei dowodem tego, że w kopercie rzekomo nie znajdowało się wezwanie do uzupełnienia braku formalnego nie jest okoliczność sanowania braku fiskalnego ani załączone do zażalenia kserokopie wezwania do uiszczenia wpisu oraz zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów nie miałoby wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia, ponieważ nie mogłoby ono doprowadzić do wykazania, że skarżąca kasacyjnie nie miała pojęcia o konieczności uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, nie otrzymując w tej materii stosownego wezwania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.