Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 689/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 1 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 30c ust. 1 i 2 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 3 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. M. – E. na informację zawartą w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych; 2. zasądza od [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz E. M. – E. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

E. M. – E. (dalej: "skarżący") zwrócił się do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. (dalej: "MJWPU") z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego; Priorytet II – Przyspieszenie e-rozwoju Mazowsza; Działanie 2.3 – Technologie informacyjne i komunikacyjne dla MSP. Projekt otrzymał numer rejestracyjny [...].

Pismem z [...] listopada 2011r. MJWPU poinformowała skarżącego, iż złożony projekt nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej (ocena wykonalności). Organ wskazał, że zgodnie z systemem wyboru projektów do dofinansowania w trybie konkursowym zamkniętym bez preselekcji, pierwsza wykonywana jest ocena wykonalności. Ocena wykonalności jest oceną "0/1". Ma potwierdzić, że projekty są wykonalne pod względem technicznym, technologicznym, ekonomicznym i finansowym. Uzyskanie oceny "0" w ramach któregokolwiek z kryteriów wyklucza projekt z dalszej oceny. Projekt skarżącej nie uzyskał pozytywnej oceny wykonalności w ramach Kryterium nr 1 "Wykonalność finansowa", Kryterium nr 2 "Efektywność projektu" i Kryterium nr 3 "Dokumentacja techniczna zgodna z danymi podanymi we wniosku i przygotowana zgodnie z prawem polskim i unijnym". Projekt skarżącego został negatywnie oceniony przez dwóch ekspertów z zakresie kryterium nr 1. Z kolei w zakresie kryteriów nr 2 i nr 3 ocena ekspertów różniła się, gdyż jeden ekspert uznał, że projekt spełnia te kryteria, natomiast drugi ekspert ocenił te kryteria na "0".

Skarżący złożył protest, który został rozpatrzony pozytywnie pismem z [...] stycznia 2012 r. MJWPU w zakresie Kryterium nr 1 "Wykonalność finansowa" projektu wskazała, że ekspert dokonał oceny zdolności finansowej firmy jedynie na podstawie zysków zaprezentowanych w tabelach finansowych załączonych do dokumentacji, a nie z przedstawieniem pełnej argumentacji. Ekspert nie odniósł się również do bieżącej sytuacji firmy jak również nie odniósł się do historycznej sytuacji przedstawionej w dokumentach finansowych załączonych do wniosku, w kontekście dochodów skarżącej i możliwości samodzielnego finansowania projektu z posiadanych zasobów. W związku z tym dokonana ocena była nierzetelna.

MJWPU podniosła również, że ekspert w zakresie oceny konieczności zakupu lokalu skierował swoją argumentacje na niewłaściwe tory. Zdaniem organu nie można bowiem uznać a priori wydatku na zakup lokalu jako niekwalifikowany i jednocześnie dokonywać dalszej oceny. Skoro ekspert uznał ten wydatek za niekwalifikowany, winien był zwrócić wniosek do oceny formalnej, gdyż kwalifikowalność kosztów podlega zgodnie z regulaminem ocenie właśnie na etapie oceny formalnej. Jednak, jak zauważył organ, intencją eksperta było uznanie kosztu za wydatek zbędny, nie wpływający bezpośrednio na wskaźniki i trwałość projektu, a nadto zbyt wysoki, nieracjonalny. Zastosowanie przez eksperta nieprecyzyjnej, sprzecznej argumentacji, łącznie z dokonaniem oceny niemerytorycznej - negatywnych intencji wnioskodawcy (oskarżenie o próbę wyłudzenia środków) - jest niedopuszczalne i musiało spowodować uznanie protestu w tym punkcie za zasadny.

MJWPU nie zgodziła się również z zarzutem lakoniczności argumentacji w świetle wyliczeń przedstawionych przez skarżącą w Biznes planie, a sam ekspert nie uzasadnił swojego stanowiska. Obaj eksperci nie dokonali także pełnej oceny w przedmiotowym punkcie, gdyż nie ustosunkowali się do wymogów przedstawionych w karcie oceny w części "opis kryteriów".

W zakresie kryterium nr 2 "Efektywność ekonomiczna" MJWPU zauważyła, że skarżący w swoim proteście nie przedstawił racjonalnych argumentów uzasadniających ewentualnie błędną ocenę eksperta. Jednak zauważyła, że również ekspert oceniając to kryterium odnosi się ponownie do zasadności zakupu lokalu szczegółowo ocenionego w punkcie 1 i na tej podstawie ocenia zastosowane instrumenty i efektywność projektu. Z tego też względu MJWPU uznała protest w tym zakresie za zasadny.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego w zakresie kryterium nr 3 MJWPU podkreśliła, że zgodnie z § 17 ust. 7 regulaminu konkursu wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić wyciąg z dokumentacji technicznej i/lub specyfikację techniczną, mapy, szkice lokalizacyjne. W przypadku projektów polegających na zakupie maszyn, urządzeń lub oprogramowania, itp., należy dołączyć jedynie dokumenty zawierające co najmniej specyfikację techniczną przedmiotu zakupu. Organ wskazał, że po dokładnej analizie złożonej dokumentacji stwierdzono, że sprzęt został wyspecyfikowany w Biznes planie, natomiast informacje co do kupowanych aplikacji pozostały na zbyt ogólnym poziomie, uniemożliwiającym na tej podstawie skuteczną, wiarygodną i obiektywnie weryfikowalną, kalkulację oferty.

Reasumując, MJWPU uwzględniła zarzuty skarżącego wyłącznie w zakresie kryterium nr 1 i 2 części D karty oceny merytorycznej - Oceny wykonalności.

Pismem z [...] lutego 2012r. MJWPU po ponownej ocenie w zakresie kryteriów nr 1 i 2 poinformowała skarżącego, że złożony wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej.

W związku z nieprawidłowym oznaczeniem w uzasadnieniu pisma numeru projektu oraz strony, pismem z [...] lutego 2012r. MJWPU poinformowała skarżącego, że złożony wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej, gdyż nie spełnia kryteriów nr 1 i 2. W zakresie kryterium nr 1 i 2 obaj eksperci przyznali 0 punktów w tych kryteriach. Eksperci wskazali, że z analizy biznesplanu nie wynikała szczegółowe uzasadnienie zakupu lokalu. Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie przedstawił analizę rozwiązań alternatywnych, z którymi ekspert się nie zgodził. Ekspert stanął na stanowisku, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, że w umowach najmu można zabezpieczyć interesy najmującego. Powszechnie bowiem w obrocie są zawierane umowy, które określają zakres ulepszeń w lokalach oraz sposoby rozliczeń tych nakładów przez najemcę. Ponadto zdaniem oceniającego skarżący nie podał wiarygodnych danych na temat kosztów najmu lokalu użytkowego o powierzchni od 100 m2 w P., którą oszacował na kwotę 9000 złotych za m2. Wskazał, na podstawie danych z portalu internetowego, że koszt najmu oscyluje w granicach 15-40 złotych za m2. Dlatego też uznano, że koszty zakupu lokalu przedstawione we wniosku są bezzasadne i nie są niezbędne dla prawidłowej realizacji projektu. Drugi oceniający natomiast wskazał, że realizacja projektu obarczona jest bardzo dużym ryzykiem. Ekspert wyjaśnił, że wskazana w zestawieniu wartość aktywów-pasywów w roku 2011 wynosi 51.000 złotych, a ich skoku do wartości 1.881.400 złotych (wzrost 3689%) w 2012 roku i 3531.600 złotych w 2013 roku nie można uznać za wiarygodny. Przy zasobach 51.000 zł realizacja projektu o wartości całkowitej 1.192.114,50 złotych nie może być uznana za bezpieczną finansowo.

W zakresie kryterium nr 2 oceniający wskazali, że wnioskodawca posiada niewielkie doświadczenie w działalności gospodarczej na skalę, na którą planuje swój rozwój. Ryzyko nieefektywnego wykorzystania środków publicznych jest wysokie. Ponadto jeden z oceniających wskazał na podstawie założeń do projektu, że przewidziane przychody nie są adekwatne do realiów rynkowych i ich osiągnięcie stoi pod znakiem zapytania. Z kolei drugi oceniający wskazał, że realizacja projektu nie jest zasadna gdyż udział kosztów zakupu lokalu wraz z bazowymi instalacjami brutto (631.050 zł) stanowi 53% całkowitej wartości projektu. Dlatego też projekt nie jest zgodny z celami działania 2.3 RPO WM, gdyż część informacyjna stanowi mniej niż połowę wartości i jest dodatkiem do lokalu. Ponadto oceniono, że zaproponowany system informatyczny jest nieracjonalny, gdyż jest zbyt rozbudowany funkcjonalnie i w konsekwencji drogi jak na firmę 1-osobową, która w przyszłości planuje zatrudnić 4 osoby.

Pismem z 22 marca 2012 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo MJWPU z [...] lutego 2012r. wnosząc o jej uwzględnienie oraz stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez MJWPU. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:

1. art. 30b ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), zwanej dalej u.z.p.p.r. i § 9 ust 2 pkt 1 lit a. oraz § 14 ust 2 pkt 1 "Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013", przyjętej przez Zarząd Województwa Mazowieckiego uchwałą nr 2015/387/10 z dnia 5 października 2010r. (zwanej dalej: Procedurą odwoławczą) poprzez brak rzetelnego uzasadnienia wyników oceny projektu;

2. art. 31 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 1 u.z.p.p.r. oraz z § 9 ust. 2 w związku z § 10 ust. 2 i § 18 Regulaminu oceny merytorycznej wniosków oraz w związku z Regulaminem konkursu nr RPOWM/2.3/1/2011 - poprzez brak rzetelnej i bezstronnej oceny projektu;

3. art. 30b ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 u.z.p.p.r. i § 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 Procedury odwoławczej poprzez utajnienie danych osobowych ekspertów uniemożliwiające zbadanie czy w rozpatrywaniu środków odwoławczych brały udział osoby podlegające wyłączeniu.

W uzasadnieniu skargi podniesiono zarzut braku rzetelnego uzasadnienia wyników oceny projektu. Przejawem powyższego, zdaniem skarżącego, miała być omyłka zarówno w numerze wniosku, jego nazwie i określeniu podmiotu w piśmie MJWPU z [...] lutego 2012 r. Dopiero w piśmie z [...] lutego 2012 r., które było kopią pisma z [...] lutego 2012r. prawidłowo wskazano powyższe elementy. Zdaniem skarżącego działanie to w oczywisty sposób narusza § 9 ust 2 pkt 1 lit a) oraz § 14 ust 2 pkt 1 procedury odwoławczej, zgodnie z którą w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca otrzymuje od MJWPU informację, która zawiera w szczególności uzasadnienie negatywnej oceny projektu. Tymczasem w toku całej procedury oceny wniosku o dofinansowanie skarżący dwukrotnie otrzymywał pismo o negatywnej weryfikacji wniosku bez uzasadnienia. Pisma te obok zwięzłych informacji nie zawierały argumentów uzasadniających negatywne rozpatrzenie wniosku. Warunku tego nie spełniały również sprzeczne opinie ekspertów oceniających złożony projekt. Powyższe uniemożliwia skarżącemu analizę ocen eksperckich, ponieważ z lakonicznych stwierdzeń zawartych na kartach oceny nie potrafi wywnioskować jakimi przesłankami racjonalnymi i ekonomicznymi kierowali się oceniający.

W ocenie skarżącego doszło także do naruszenia ustalonych zasad oceny projektów, gdyż w sytuacji kiedy ocena wniosku dokonywana jest na podstawie subiektywnego kryterium przyjmowanego przez eksperta nie można mówić o przejrzystości reguł, jasności i rzetelności ocen. Na taką praktykę wskazuje, zdaniem skarżącego, już sam fakt, iż dokonana przez ekspertów ocena różniła się wśród tych samych kryteriów, przy czym brak było jakichkolwiek obiektywnych odniesień umożliwiających weryfikację poprawności i zasadności dokonanych ocen. Opinie - negatywnie oceniające wniosek - pozbawione są cech rzetelnego opracowania z racji braku odniesienia do jakichkolwiek źródeł lub obiektywnych i weryfikowalnych danych, jak również do wskazanej w formularzu oceny charakterystyki kryteriów.

Uznanie zakupu lokalu za wydatek kwalifikowany nie pozostawało decyzją uznaniową ekspertów oceniających wniosek o dofinansowanie, albowiem tej oceny, zgodnie z regulaminem, dokonuje się etapie oceny formalnej projektu. Skoro więc ekspert uznał zakup lokalu użytkowego za wydatek niekwalifikowany powinien był zwrócić wniosek do ponownej oceny formalnej, przez zaznaczenie odpowiedniej pozycji w karcie oceny. Jednak tego nie uczynił, dlatego też należy uznać, że zakup lokalu uznany został przez eksperta za zakup kwalifikowany. Niezrozumiała w tych okolicznościach jest argumentacja ekspertów, podważających w uzasadnieniu kart oceny merytorycznej zasadność lego zakupu.

Ponadto skarżący nie zgodził się z twierdzeniem, że ryzyko projektu jest zbyt duże. Jego zdaniem ocena ta nastąpiła z pominięciem wyliczeń i danych przedstawionych przez wnioskodawcę w projekcie, biznesplanie i informacjach dodatkowych, o czym świadczy chociażby fakt kwestionowania wyników finansowych które już zostały przez spółkę osiągnięte. Ocena ta pozbawiona jest również odniesienia do kryteriów obiektywnych, wskaźników mikro i makroekonomicznych, analizy finansowej przedsięwzięcia, jak też sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Skarżący w zakresie zakupu lokalu wskazał, że pismem z [...] stycznia 2012 r. MJWPU uznała za zasadny protest skarżącego wniesiony do przeprowadzonej oceny w zakresie oceny Kryterium 1 i 2. W powołanym piśmie MJWPU przyznaje, iż przedstawiona przez ekspertów argumentacja skupiona była na kwestii zasadności zakupu lokalu, podczas gdy w przedmiotowym punkcie eksperci nie dokonali pełnej oceny, zgodnie z wymogami przedstawionymi w karcie oceny w rubryce "Opis kryterium". Zdaniem strony ponownie ocena ekspertów skierowana była głównie w kierunku wydatku jakim był zakup lokalu, przy zupełnym zignorowaniu kryteriów zawartych na Karcie oceny merytorycznej w rubryce "Opis kryterium", co powoduje że trudno określić ją jako obiektywną i rzetelną.

Kolejnym dowodem na nierzetelne i nienależyte dokonanie oceny jest pismo MJWPU z [...] stycznia 2012 r., w którym jeden z oceniających ekspertów zwracał się do wnioskodawcy z prośbą o uzupełnienie informacji podanych już szczegółowo w złożonym Biznes Planie i uzasadnienie wydatku związanego z zakupem lokalu. Podkreślił również, iż już w proteście wskazał, że nabył lokal użytkowy na potrzeby projektu ze środków własnych, o czym rzetelnie zapoznający się dokumentacją ekspert powinien był wiedzieć.

Wyjaśnił również, że na stronie 96 Biznes Planu popełnił błąd literowy w zakresie wynajmu m2 lokalu i wskazał, że w wypadku gdyby ekspert rzetelnie oceniał projekt, to zwróciłby uwagę, iż na tej samej stronie Biznes Planu dokonane jest wyliczenie arytmetyczne, które przyjmuje prawidłową kwotę 9000 zł za miesiąc wynajmu lokalu, a nie za metr jego powierzchni. Ponadto zauważył, że ekspert uznał za wiarygodne źródło informacji o proponowanych cenach wynajmu lokali użytkowych w P. portal www.[...].pl, co ze względu na ograniczony i niszowy zasięg tego medium budzi zastrzeżenia, ponieważ nie wskazuje czy przy podanych cenach zachowany został standard niezbędny do profilu prowadzonej przez wnioskodawcę działalności: brak jest również informacji czy ekspert sprawdzał ceny lokali użytkowych czy mieszkalnych.

Na zakończenie skarżący zarzucił, że utajnienie danych osobowych ekspertów uniemożliwia zbadanie czy w rozpatrywaniu środków odwoławczych brały udział osoby podlegające wyłączeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz.712 dalej "u.z.p.p.r."), wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270, dalej "p.p.s.a.").

Rozpoznając przedmiotową sprawę, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu to przepisy u.z.p.p.r. oraz postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, ocena Sądu sprowadza się do oceny zgodności postępowania MJWPU z:

1. ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;

2. szczegółowym opisem priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 stanowiącego załącznik do uchwały Nr 995/48/11 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 30 maja 2011r., zwany dalej szczegółowym opisem priorytetów;

3. regulaminem oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 stanowiącego załącznik do uchwały Nr 89/4/10 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 14 grudnia 2010r. zwany dalej: regulaminem oceny;

4. procedurą odwoławczą dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 stanowiącego załącznik do uchwały Nr 2015/387/10 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 5 października 2010r. zwany dalej: procedurą odwoławczą;

5. regulaminem konkursu nr RPOWM/2.3/1/2011 (konkurs zamknięty bez preselekcji)

Zgodnie z § 23 ust. 4 regulaminu oceny ocena wykonalności jest oceną "0/1/" i ma potwierdzić, że projekty są wykonalne pod względem technicznym, technologicznym, ekonomicznym i finansowym. W zakresie trybu konkursowego zamkniętego bez preselekcji, szczegółowy opis priorytetów w pkt 3 "ocena wykonalności, ocena strategiczna i ocena merytoryczna" stanowi, że pierwsza jest wykonywana ocena wykonalności. Ocena wykonalności jest oceną "0/1". Ma potwierdzić, że projekty są wykonalne pod względem technicznym, technologicznym, ekonomicznym i finansowym. Uzyskanie oceny "0" w ramach któregokolwiek z kryteriów wyklucza projekt z dalszej oceny.

Ekspert zobowiązany jest do szczegółowego merytorycznego uzasadnienia przyznanej liczby punktów w poszczególnych kryteriach oraz do wyczerpującego uzasadnienia końcowego sformułowanego w sposób jasny, przejrzysty i niepozostawiający wątpliwości co do wyniku oceny oraz prawidłowości i rzetelności jej przeprowadzenia (§ 24 ust. 3 i 4 regulaminu oceny). Na podstawie § 24 ust. 8 regulaminu oceny kopie kart oceny merytorycznej, z zachowaniem zasad ochrony danych osobowych, przekazywane są wnioskodawcy wraz z pismem informującym o wyniku oceny. Powyższa okoliczność nie oznacza jednak, że organ zwolniony jest z obowiązku uzasadnienia stanowiska zajętego w przedmiocie projektu. Powyższe wynika wprost z § 9 ust. 2 procedury odwoławczej, który wskazuje, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca otrzymuje od MJWPU:

1) informację, która zawiera w szczególności:

a) uzasadnienie negatywnej oceny projektu;

b) pouczenie o możliwości złożenia protestu od wyników oceny (...)

2) kserokopie kart oceny merytorycznej (karty nie są opatrzone nazwiskiem ekspertów oceniających wniosek)

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że wnioskodawca otrzymuje swego rodzaju podwójną ocenę wniosku. Pierwsza jest dokonana przez ekspertów i zamieszczona jest w kartach oceny merytorycznej (obejmuje ona całościową krytykę ocenianych kryteriów zarówno tych, które zostały ocenione pozytywnie, jak i negatywnie). Druga natomiast jest zamieszczona w informacji i obejmuje tylko ocenę negatywną. W związku z powyższym należy uznać, że uzasadnienie zaskarżonej informacji nie może stanowić załączona do informacji karta oceny merytorycznej dokonana przez eksperta, bo ona jest podstawą do wyjaśnienia wnioskodawcy dlaczego kryteria – poprzez wskazanie podkryteriów nie spełniających wymagań – nie zostały spełnione. Karty ekspertów są wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej (podobne stanowisko zajął WSA w Kielcach w wyroku z dnia 15 lutego 2012r. sygn.akt II SA/Ke 817/11). Karty ekspertów mogą być i stanowią dopełnienie rozstrzygnięcia organu, jednakże to rozstrzygnięcie organu, w myśl art.30c ust.1 u.z.p.p.r., podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie stanowisko eksperta, które ma charakter swoistej opinii i nie może zastępować stanowiska organu.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na § 26 ust. 3 regulaminu oceny merytorycznej, który stanowi, że w przypadku rozbieżności na etapie oceny wykonalności, gdy jeden z ekspertów ocenia pozytywnie a drugi negatywnie ("0", "1"), wniosek jest oceniany przez trzeciego wylosowanego eksperta. Ocena trzeciego eksperta jest ostateczna i wiążąca. W przedmiotowej sprawie projekt skarżącego pierwotnie został negatywnie oceniony przez dwóch ekspertów tylko w jednym kryterium, tj. kryterium nr 1 "wykonalność finansowa". Z kolei w zakresie kryteriów nr 2 "efektywność projektu" i nr 3 "ocena poprawności dokumentacji technicznej i jej spójności z informacjami dot. projektu we wniosku aplikacyjnym" ocena ekspertów różniła się. Mianowicie jeden z ekspertów ocenił te dwa kryteria negatywnie, a drugi pozytywnie. Po rozpatrzeniu złożonego protestu MJWPU pismem z [...] stycznia 2012r. poinformowała skarżącego, że protest został uwzględniony w zakresie kryteriów nr 1 i 2, a w zakresie kryterium nr 3 został oddalony mimo że, wbrew § 26 ust. 3 regulaminu oceny merytorycznej nie powołano dodatkowego, trzeciego eksperta. Powyższe narusza cytowany wyżej § 26 ust. 3 regulaminu oceny merytorycznej. Wbrew stanowisku MJWPU wyrażonym w piśmie z [...] stycznia 2012r. ponowna ocena projektu winna również obejmować kryterium nr 3, bowiem bark było trzeciej oceny w zakresie tego kryterium.

Dokonując ponownie oceny wniosku organ przede wszystkim powoła 3 eksperta do oceny kryterium nr 3, którego ocena w tym zakresie będzie wiążąca. Ponadto wskazując na błędy w projekcie MJWPU winna je uszczegółowić i wskazać, w której części wniosku wystąpiły, w odniesieniu do określonego kryterium czy podkryterium, jak również precyzyjnie uzasadnić dokonaną ocenę. Uzasadnienie zajętego stanowiska organ winien wyrazić w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego polegającego na utajnieniu danych osobowych ekspertów należy zauważyć, że jest on niezasadny. Powyższe utajnienie wynika wprost z powołanych przepisów, tj. § 9 ust. 2 pkt 2 procedury odwoławczej oraz § 24 ust. 8 regulaminu oceny. Skarżący przystępując do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. W związku z powyższym bezzasadne są twierdzenia skarżącego dotyczące utajnienia danych osobowych ekspertów, gdyż skarżący przystępując do konkursu winien liczyć się z tym, że nie uzyska informacji o osobach dokonujących oceny projektów. Inną sprawą jest natomiast, co warto w tym miejscu zaznaczyć, jest sposób dokonywania anoniomiazacji danych osobowych w karcie oceny merytorycznej. Zdaniem Sądu anonimizacja arkuszy polegająca na wykreśleniu całych danych wrażliwych bez pozostawienia, np. inicjałów oceniających pisanych językiem łacińskim (bez polskich znaków) oraz wykreślenia dat dokonywania takiej oceny powoduje, że arkusze te są w zasadzie nieczytelne zarówno dla strony, jak i po wniesieniu skargi dla Sądu (Sąd otrzymuje dokumentację posiadaną przez stronę skarżącą). Dobrą praktyką stosowaną zarówno przez sądownictwo powszechne jak i administracyjne jest pozostawienie inicjałów oraz wszelkich dat. Powyższe pozwoliłoby zarówno wnioskodawcy jak i Sądowi na sprawniejszą i prawidłową kontrolę procesu, a sama ocena stałby się czytelniejsza.

Z wyłożonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę uwzględnił i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1) u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.