Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 831/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA - Halina Kremis Asesor WSA - Alicja Palus Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca/ po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "Ai" we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy lokalu mieszkalno-usługowego przy ulicy N. O. G. we W. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej "A" we Wrocławiu kwotę 305,00 zł (słownie: trzysta pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. aktIISA/Wr83I/03 1

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Prezydent W., działając na podstawie art. 40 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz w oparciu o ustalenia miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. uchwalonego przez Miejską Radę Narodową uchwałą Nr [...]z dnia [...]r. ( Dz.Urz. Woj. Wrocławskiego Nr 11, poz. 165), odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "A" we W. dla zamierzenia polegającego na budowie lokalu mieszkalno-usługowego w przyziemiu istniejącego przejścia bramowego pomiędzy wejściami do klatek schodowych w budynku wielorodzinnym (XI kondygnacji) i przebudowie pomieszczeń gospodarczych istniejących na zapleczu klatek schodowych wraz z budową niezbędnych przyłączy infrastruktury technicznej i zagospodarowaniem terenu.

Organ I instancji wskazał, że na przedmiotowym terenie obowiązują następujące ustalenia planu:

27 Go 2/3 - ul. L. - trasa [...]- P. S. - P. G. z wydzielonym torowiskiem tramwajowym. Kontynuacja przebudowy ul. L. i P. S. w I etapie z budową nowego mostu obok mostu G.. Pozostałe odcinki jak w stanie obecnym. Na odcinku przebiegającym przez S.M. wymaga rozwiązań umożliwiających poprzeczne ruchy piesze w oparciu o ustalenia planu szczegółowego śródmieścia.

5 TGT 2/3 - odcinek zachodni obwodnicy z przeprawą mostową nad Odrą oraz z rezerwą terenową pod budowę trasy tramwaju tradycyjnego w okresie kierunkowym na odcinku od ulicy G. do ulicy P..

Tym samym decyzja pozytywna, jako sprzeczna z planem, byłaby nieważna z mocy art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Po rozpoznaniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "A" decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Zdaniem Kolegium, z porównania zamierzenia oraz zapisów i rysunku planu miejscowego wynika, że planowana inwestycja nie jest dopuszczalna na spornym terenie. Organ lokalizacyjny nie mógł wydać pozytywnego dla strony wnioskującej rozstrzygnięcia, gdyż rezerwacji terenu przeznaczonego na cele komunikacyjne dokonuje się także poprzez odmowę wydawania zezwoleń budowlanych.

Sygn. akt IISA/Wr 831/03 2

Kolegium podniosło również, że stosownie do art. 35 § 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 o drogach publicznych (Dz.U. z 2000r. Nr 71, poz. 838 ze zm.), w planach zagospodarowania przestrzennego należy zarezerwować pod przyszłą budowę lub modernizację dróg pas terenu o szerokości uwzględniającej ochronę użytkowników dróg i terenu przyległego przed wzajemnym i niekorzystnym oddziaływaniem. Wielkość utworzonej przez planistę rezerwy komunikacyjnej uwzględnia zatem nie tylko teren przeznaczony na przebudowę nawierzchni drogi, ale również obejmuje obszar, którego celem jest ochrona nieruchomości sąsiednich przed niekorzystnym wpływem tras komunikacyjnych.

Nadto organ odwoławczy zauważą iż poprzednio wydana na rzecz inwestora decyzja z dnia [...]r.(Nr [...]) o pozwoleniu na budowę dotyczy inwestycji położonej na działkach nr [...],[...]i [...]obręb P., nie obejmuje zatem działki nr [...]będącej przedmiotem niniejszej sprawy.

W skardze od Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" zarzuca :

1. naruszenie prawa materialnego , tj. art. 3 pkt 1 oraz art. 33. art. 43 i art. 46a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uniemożliwienie zagospodarowania terenu i ograniczenie w ten sposób prawa własności nieruchomości budynkowej, a także stwierdzenie naruszenia planu zagospodarowania przestrzennego ,

2. naruszenie przepisów procedury administracyjnej, tj. art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedokładne i nie wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, oraz nieuwzględnienie obecnego numeru działki [...], na której stoi budynek,

3. sprzeczność istotnych ustaleń organu odwoławczego z treścią zebranego materiału poprzez przyjęcie, że zezwolenie na budowę (decyzja z dnia [...]r.) nie obejmuje działki o obecnym numerze [...].

Z powyższych powodów skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do meritum sprawy a także zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające(Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów

Sygn. akt IISA/Wr 831/03 3

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Celem postępowania sądowo-administracyjnego jest przeprowadzenie przez Sąd kontroli działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem, a więc zgodności z przepisami prawa materialnego, jak i zgodności z normami prawa procesowego. Sąd musi zatem ocenić, czy organy orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję.

Z istoty sądowej kontroli decyzji administracji publicznej wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt administracyjnych sprawy.

Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z kolei z treści art. 43 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji) wynika, że "nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami i ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, z zastrzeżeniem art.2 ust.2." Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma więc na celu skorelowanie warunków podejmowanego indywidualnie przedsięwzięcia z ustaleniami planu miejscowego i przepisami szczególnymi. Zakres tej korelacji został zaś określony w art. 42 powołanej ustawy.

Ewentualne więc warunki i ograniczenia dotyczące zagospodarowania określonego terenu muszą jednoznacznie wynikać z ustaleń planu dotyczących tego właśnie terenu.

Sąd rozpoznając sprawę stwierdził, że brak jest w aktach sprawy wypisu i wyry su z miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. uchwalonego przez Miejską Radę Narodową uchwałą nr [...]z dnia [...]r., na który to plan powołują się w decyzjach organy obu instancji administracyjnych.

W tych okolicznościach niemożliwym stało się skontrolowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, czy zaskarżone decyzje zostały wydane z zachowaniem warunków i ustaleń prawa miejscowego jakim był, w dacie wydania zaskarżonej decyzji, obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego m. W.. Istnieje przy tym uzasadniona wątpliwość, w świetle zawartości akt sprawy i przedłożonych wraz ze skargą kopii poświadczonych dokumentów (akt notarialny z dnia [...]r dot. nabycia działki nr [...], dwa wypisy z rejestru gruntów wskazujące na późniejsze

Sygn. akt IISA/Wr 831/03 4

podziały geodezyjne wymienionej działki), czy organy obu instancji administracyjnych zebrały i rozpoznały pełny materiał dowodowy w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze

zm.) orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w art. 200

tej ustawy.