Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1030/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. – W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżącą z wpisu od skargi, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Z treści formularza wynika, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z S. T. (bezrobotną), a w skład jej majątku wchodzi nieruchomość budynkowa, o którą toczy się długotrwały spór pomiędzy współwłaścicielami, a wnioskodawczyni dysponuje 80 m2 lokalem mieszkalnym w tej nieruchomości. Wedle podanych informacji strona nie posiada żadnego innego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Na wezwanie referendarza sądowego I. D. – W. nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną, w tym wysokość zobowiązań wynikających z zaciągniętych pożyczek, koszty bieżące oraz wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Aby jednak oceny tej można było dokonać w sposób wszechstronny i rzetelny, koniecznym jest uzyskanie jak najpełniejszego obrazu sytuacji materialnej strony, czemu służy zarówno treść druku formularza PPF jak i możliwość wezwania o tzw. dodatkowe dokumenty źródłowe.

Mając na względzie uznano, że zasadnym będzie przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi, albowiem konieczność uiszczenia tej opłaty mogłaby pogorszyć sytuację materialna strony.

Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, jednakże nadesłana dokumentacja wskazuje na istnienie trudności w utrzymaniu płynności finansowej o czym świadczą wezwania do zapłaty od jej kontrahentów, problemy z terminowym odprowadzeniem należności publicznoprawnych jak również w bieżącym opłacaniem wydatków za media. Wspomniane dokumenty przynajmniej w części potwierdzają okoliczności podniesione we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniając z tej perspektywy możliwość opłacenia przez skarżącą kosztów postępowania sądowego rozpoznający niniejszy wniosek doszedł do przekonania, że zasadnym będzie zwolnienie jej z wpisu od skargi w całości. W istocie bowiem uiszczenie całej kwoty 500 zł lub nawet jej części mogłoby zachwiać i tak już niełatwą sytuacją materialną strony. Pod uwagę wzięto przy tym, że jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania, a pozostałe, potencjalne koszty postępowania nie są na tyle znaczące aby strona nie była w stanie zabezpieczyć środków na ich opłacenie

Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.