Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1008/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43, art. 44, art. 129 par. 2 oraz art. 134.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska,, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę części obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez J. A. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], nakazującej J. A. wykonanie rozbiórki części budynku obory, tj. dwóch zadaszeń o wymiarach 6,20m x 73m po stronie wschodniej i zachodniej zewnętrznych ścian podłużnych istniejącego budynku, wykonanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę na działce nr ewid. 3/3 w K.-B., gmina S.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że wymieniona na wstępie decyzja organu I instancji została doręczona J. A. w trybie art. 42, 43 i 44 K.p.a. – ze względu na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania przesyłkę pozostawiono w dniu 17 maja 2012 r. w urzędzie pocztowym w C. na okres 14 dni, umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie 7 dni od tej daty, a następnie awizowano przesyłkę powtórnie w dniu 25 maja 2012r. - przesyłka nie została jednak odebrana, a zatem skutek doręczenia nastąpił w dniu 31 maja 2012r.; w dniu 4 czerwca 2012r. zwrócono ją organowi.

W dniu 13 sierpnia 2012r. J. A. złożył odwołanie od doręczonej we wskazanym trybie decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Wskazał, że o jej wydaniu dowiedział się dopiero z upomnienia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją, a z jej treścią zapoznał się dopiero 30 lipca 2012r., kiedy to na jego żądanie, została mu ona przesłana listem zwykłym. Podniósł, że nie odebrał osobiście decyzji, gdyż wyjeżdżał służbowo do Holandii w okresie od 15 do 27 maja 2012r. oraz do wsi S. w okresie do 7 czerwca 2012r.

Organ odwoławczy stwierdził, że wskazane okoliczności nie świadczą o braku winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu, dlatego postanowieniem z dnia [...], znak: [...] odmówił przywrócenia terminu, a w konsekwencji zobligowany był do wydania na podstawie art. 134 K.p.a. postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Skargę do sądu administracyjnego wniósł J. A., domagając się stwierdzenia nieważności lub uchylenia tego postanowienia.

W ocenie skarżącego - zaskarżone postanowienie jest wadliwe, gdyż opiera się na również wadliwym postanowieniu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący podniósł, że – wbrew stanowisku organu - uchybił terminowi bez swojej winy. Jego zdaniem, organem właściwym do wydania postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu był - zgodnie z art. 59 § 1 K.p.a. - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skarżący podkreślił, iż nie miał obowiązku ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania strony w postępowaniu ani pełnomocnika do doręczeń. Nie był także zobligowany do podawania nowego adresu zamieszkania, bo ten adres się nie zmienił, a skarżący jedynie okresowo nie był obecny w miejscu zamieszkania. W przekonaniu skarżącego, nie miał on obowiązku nieustannego monitorowania czynności podejmowanych przez organ pierwszej instancji w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Prawidłowo organ ustalił, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującej skarżącemu wykonanie rozbiórki części budynku obory położonego na działce nr ewid. 1/6 w K.-B., gmina S. - z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu wynikającego z art. 129 § 2 K.p.a. – okoliczności tej nie kwestionuje skarżący.

Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w trybie przepisów art. 43 i 44 K.p.a. Zgodnie z art. 43 – w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Natomiast w razie niemożności osobistego doręczenia przesyłki adresatowi (w trybie art. 42 K.p.a.) lub w sposób przewidziany w art. 43 K.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (...), przy czym zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art.44 K.p.a.).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą decyzję organu I instancji z dnia [...], Nr [...] pozostawiono w dniu 17 maja 2012 r. w urzędzie pocztowym w C.e na okres 14 dni z adnotacją "adresat nieobecny". Jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni, a następnie awizowano przesyłkę powtórnie w dniu 25 maja 2012r., co wynika ze stempla pocztowego (k. 96 akt admin. organu I instancji). Przesyłka mimo upływu terminu nie została odebrana, dlatego w dniu 4 czerwca 2012r. zwrócono ją organowi. Prawidłowo zatem organ przyjął, że - w świetle powołanego art. 44 § 4 K.p.a. - skutek doręczenia decyzji nastąpił w dniu 31 maja 2012r. tj. z upływem 14 dni licząc od 17 maja 2012r., a zatem w terminie kolejnych 14 dni skarżący miał prawo wnieść odwołanie.

Tymczasem skarżący złożył odwołanie dopiero w dniu 13 sierpnia 2012r., a więc z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu.

Wprawdzie skarżący jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, jednak postanowieniem z dnia [...], nr [...] wniosek ten został oddalony. W sytuacji występującej w sprawie organ zobowiązany był więc na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdzić wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem dotyczą w istocie postanowienia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które jest przedmiotem odrębnej skargi i odrębnego rozpoznania przez Sąd. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które należy uznać za prawidłowe.

Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).