Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 505/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr) WSA Bogusław Wolas Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2005r sprawy ze skargi P. B. S."T." Spółka z o.o. w K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 18 lutego 2003r Nr. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2002r ł. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 2.850 zł ( dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt złotych).


UZASADNIENIE

ISA /Kr 505/03

Uzasadnienie

Kontrola podatkowa przeprowadzona przez pracowników Drugiego Urzędu Skarbowego w Przedsiębiorstwie Budownictwa Specjalistycznego "T." Sp. z o.o. wykazała, że Spółka zaniżyła w lipcu 2002r. podatek należny i w konsekwencji zawyżyła za ten miesiąc kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Nieprawidłowości spowodowane zostały m.in. zaniżeniem wartości sprzedaży z tytułu wystawionych [...] lipca 2002r. dwóch faktur korygujących o nr [...] i [...] do faktur nr [...] i nr [...] z [...] czerwca 2002r., którymi to fakturami korygującymi skorygowano wartość sprzedaży i odpowiednio podatku należnego w wysokości 16 790,04zł. do zera.

Powyższe ustalenia stały się podstawą wydania decyzji przez Drugi Urząd Skarbowy nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. , w której określono za lipiec 2002r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz ustalono kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego.

Od decyzji "T." Sp. z o.o. wniosła odwołanie do Izby Skarbowej .

W wyniku postępowania odwoławczego Izba Skarbowa uznając część zarzutów za zasadne, uchyliła w całości zaskarżoną decyzję i orzekła kwotę do zwrotu w wysokości 192 868zł. oraz ustaliła dodatkowe zobowiązanie w wysokości 5 037zł., przy czym, podobnie jak organ podatkowy I instancji, zakwestionowała prawo do uwzględnienia ww. faktur korygujących w deklaracji za lipiec 2002r., z uwagi na fakt, ze Skarżąca "T." Sp. z o. o. nie posiadała potwierdzenia ich odbioru w lipcu 2002r.

Na powyższą decyzję "T." Sp. z o.o. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Krakowie, w której domagała się uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu podawała, że korygując sprzedaż w lipcu 2002r. wystawiła ww. korekty, obniżając sprzedaż korygowaną do zera, jednocześnie wystawiła jedną fakturę nr [...]., w której tę samą sprzedaż netto stanowiącą równowartość 340 678,82 EURO opodatkowała w 75% stawką 0%, a w pozostałych 25% stawką 7%, co w konsekwencji dało wyższy podatek tj. 24 889,66zł. Korekty związane były ze zmianą wytycznych Ministerstwa Infrastruktury co do zasad fakturowania robót budowlanych dotyczących prac finansowanych ze środków ISPA. Zgodnie z tymi wytycznymi każda faktura powinna być wystawiana \

podziale na część finansowaną z ISPA (stawka 0% VAT) oraz część finansowaną z budżetu krajowego (stawka 7%) w proporcji 75% i 25%. W konsekwencji korekty jakie nastąpiły w lipcu 2002r. do faktur z czerwca 2002r. spowodowały obniżenie do zera fakturowanej poprzednio sprzedaży, ale jednoczesne wystawiono jedną fakturę, która to faktura i wynikający z niej podatek, nie były kwestionowane przez organa podatkowe co spowodowało, że Spółka powinna zapłacić zarówno 24 889,66zł. z tytułu nowo wstawionej faktury, jaki i 16 790,04zł. z tytułu nieuznanej korekty. Dodatkowo Skarżąca Spółka zarzucała, że zastosowanie w sprawie § 41 ust. 4 oraz § 42 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27 poz. 268 ze zmianami) jest niezasadne, a to dlatego, że przepisy te dotyczą rabatów wpływających na korektę, a taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie miała miejsca. Skarżąca Spółka zarzuciła, że przedmiotowe Rozporządzenie zostało wydane z przekroczeniem granic upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zmianami), które to upoważnienie nie uprawniało Ministra Finansów do określenia momentu rozliczania korekt sprzedaży.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie podnosząc, że przytoczony wyżej art. 32 ust. 5 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym uprawniał Ministra Finansów do określania wzorów faktur przy uwzględnianiu stosowanych technik rozliczeń. Nietrafny był więc, zdaniem Izby Skarbowej, zrzut wykroczenia poza delegację ustawową, ponieważ pod pojęciem techniki rozliczeń mieściło się m.in. określanie terminów rozliczeń.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

W rozpatrywanej sprawie korekta sprzedaży w sposób oczywisty i pozostający poza sporem stron, nastąpiła w wyniku zmiany zasad finansowania wykonywanych robót budowlanych, co wpłynęło bezpośrednio na zmianę proporcji opodatkowania fakturowanej sprzedaży stawkami 0% i 7%. Nie wystąpiła więc sytuacja udzielenia rabatu, a do sposobu korygowania sprzedaży po udzielaniu rabatu odnosił się §41 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27 poz. 268). Z kolei przepis § 42 ust. 6 cyt. rozporządzenia nakazywał w pozostałych przypadkach stosować zasady rozliczania faktur korygujących określone w §41 ust. 4, przy czym należy zauważyć, że wystawienie dwóch faktur korygujących nr [...] i [...] było integralnie związane z jednoczesnym wystawieniem prawidłowej faktury nr [...]. Spółka zgodnie z zaleceniami Ministerstwa Infrastruktury musiała wystawić jedną fakturę dotyczącą całości sprzedawanych robót budowlanych. Mogła więc wystawić teoretycznie jedną fakturę korygującą do dwóch faktur z czerwca 2002r. nr [...]. Skoro jedynak ze względów praktycznych, Skarżąca Spółka nie wystawiała jednej faktury korygującej, a korygowała sprzedaż do zera z obu poprzednio wystawionych faktur, jednocześnie wystawiając prawidłową fakturę - to rażącym naruszeniem ww. przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym jest ignorowanie tego faktu.

Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W oparciu więc o art. 145 § 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji, orzekając jednocześnie o kosztach na zasadzie art. 200 tejże ustawy w tym określając koszty zastępstwa prawnego na zasadzie §6 i §14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zmianami)