Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 334/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 239 par.1 pkt 1 lit. a, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 27 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności i odsetek z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze

na wydaną na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. Nr 1 poz. 7 z 2009 r. ze zm.)decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zobowiązania dłużnika alimentacyjnego do zwrotu kwot wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz Z. B. skarżący M. B. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowienie powyższe doręczone zostało skarżącemu 4 czerwca 2010 r.

W dniu 10 czerwca 2010 skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym we W. sprzeciw od w/w postanowienia.

Zarówno wniosek zawarty w skardze jak i sprzeciw nie zawierały jakiegokolwiek uzasadnienia.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), na skutek wniesienia – spełniającego wymagania formalne – sprzeciwu od postanowienia z dnia 28 maja 2010 r., utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Postępowania administracyjne prowadzone na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. Nr 1 poz. 7 z 2009 r. ze zm.) należy w ocenie Sądu zaliczyć do spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Za powyższą oceną przemawia zakres przedmiotowy tej ustawy, która zgodnie z art. 1 określa: zasady pomocy państwa osobom uprawnionym do alimentów na podstawie tytułu wykonawczego, w przypadku bezskuteczności egzekucji, warunki nabywania prawa do świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasady i tryb postępowania w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, zasady finansowania świadczeń z funduszu alimentacyjnego i działania podejmowane wobec dłużników alimentacyjnych, czyli reguluje tryb i zasady udzielania pomocy ze środków publicznych osobom, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb, przy czym wsparcie kieruje jedynie do osób ubogich, uzależniając je od sytuacji materialnej beneficjentów (art. 9 ust. 2 i kolejne ustawy), a więc kierując się kryteriami charakterystycznymi dla świadczeń z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż o zwolnieniu od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 p.p.s.a. decyduje wyłącznie to, czy przedmiot skargi dotyczy jednej ze spraw wymienionych w tym przepisie, niezależnie od tego kto jest stroną skarżącą oraz tego czy podmiot ten mógłby skutecznie ubiegać się o takie zwolnienie w ramach prawa pomocy.

Skoro zatem skarga M. B. złożona została w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej , to skarżący, na mocy przepisu art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu.

W związku z powyższym jego wniosek w tym przedmiocie podlega oddaleniu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów.

/-/ Tomasz Świstak