Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 50/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 2 i 3,  art. 4,  art. 56,  art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.J. na bezczynność Rady Powiatu w Ż. w przedmiocie działalności domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia [...] roku D.J. mieszkająca w Domu Pomocy Społecznej w Ż. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach na bezczynność Rady Powiatu w Ż., polegającą na nie doręczeniu protokołu z posiedzenia Komisji Rewizyjnej, które odbyło się w dniu [...]r.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w toku postępowania administracyjnego D.J. nie złożyła formalnego wniosku o doręczenie protokołu z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga D.J. z dnia [...]r. mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego bowiem obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi.

Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3 , art. 4 i art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr. 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego.

W tym miejscu zaznaczyć również należy, że w niniejszym postępowaniu przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji. Istotą bezczynności jest natomiast niepodejmowanie przez organy administracji aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, odnoszących się do konkretnego podmiotu i normujących jego sytuację prawną. Z bezczynnością organu mamy więc do czynienia wówczas, gdy organ w wynikającym z przepisu prawa terminie nie podjął czynności, do której był zobligowany lub prowadząc postępowanie nie zakończył go wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianego prawem.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było w istocie niedoręczenie skarżącej protokołu z posiedzenia Komisji Rewizyjnej, które się odbyło w dniu [...]r.. Wobec tak sformułowanej skargi Sąd uznał, że nie mieści się ona w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Z regulacji prawnych nie wynika aby sprawa taka miała być załatwiona w drodze decyzji administracyjnej, bądź innego aktu administracyjnego, na który służyłaby skarga do sądu administracyjnego. Ponadto trzeba zauważyć, iż skarżąca w toku postępowania administracyjna nie składała wniosku o doręczenie jej protokołu z posiedzenia Komisji Rewizyjnej.

W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za niedopuszczalną, co w świetle regulacji art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi przesłankę jej odrzucenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.