Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 858/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1, art. 194 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 200/16 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi A.Z. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 200/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie A.Z. na własne postanowienie z dnia 14 czerwca 2016 r., w sprawie z jej skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na skutek wniosku skarżącej postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. odmówiono jej przyznania prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia skarżąca złożyła sprzeciw.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.

Na powyższe postanowienie Sądu skarżąca złożyła zażalenie.

Powyższe zażalenie zostało przez Sąd pierwszej instancji odrzucone na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", albowiem w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienie bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na swoją sytuację zdrowotną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a.

W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wprowadzona ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 658), mocą której został zmieniony m.in. art. 260 P.p.s.a. Nowelizacja ta zmodyfikowała m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Obecnie, w świetle art. 260 P.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a. (a więc także od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy), wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, orzekającego na mocy art. 260 § 1 i 2 P.p.s.a., jako sąd drugiej instancji.

Z tego względu prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione przez skarżącą zażalenie na własne postanowienie z dnia 14 czerwca 2016 r. jako niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.