Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 202/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 37, art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 15 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy "na złożony w terminie wniosek z dnia 27 marca 2014 r." postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. R. (dalej jako: skarżący) pismem z dnia 11 lipca 2014 r. wniósł skargę, uzupełnioną pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r., na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie "ponownego rozpatrzenia sprawy na złożony w terminie wniosek z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie wywołanej decyzjami SKO z dnia 16 grudnia 2013 r. nr [...], [...], [...], w których Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji twierdząc, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające podjęcie takiej decyzji".

W uzasadnieniu skargi podał, że w jego ocenie zachodzi podstawa do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., gdyż w oparciu o art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r,, poz. 267 ze zm, dalej jako k.p.a.) w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wezwał Kolegium pismem z dnia 11 lipca 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa i wydania orzeczenia zgodnie z wnioskiem z dnia 27 marca 2014 r.

Zarządzeniem sędziego z dnia 8 października 2014 r. skarżący został wezwany do złożenia pisma z dnia 11 lipca 2014 r., stanowiącego wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. do usunięcia naruszenia prawa w związku z przewlekłością postępowania organu w terminie siedmiu dni od rygorem odrzucenia skargi (k.33).

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 października 2014 r. (k.25).

W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 23 października 2014 r. podał, że nie ma możliwości złożenia wymaganego dokumentu, a wystąpienie Sądu uznał za przejaw szykanowania i wymuszenia na jego osobie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., "Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, (...)". Przez sformułowanie "wyczerpanie środków zaskarżenia" należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany ustawowo środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy też wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wymóg wyczerpania środków zaskarżenia dotyczy również skargi na przewlekłość postępowania organu. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie skargi na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. możliwe jest zatem po wcześniejszym wezwaniu Kolegium do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec stwierdzenia, że w aktach sprawy przedmiotowego wezwania nie ma, zarządzeniem z dnia 8 października 2014 r. sędzia wezwał skarżącego do przedłożenia pisma z dnia 11 lipca 2014 r., co do którego skarżący twierdzi, że stanowi ono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 października 2014 r. Terminy w postępowaniu sądowo-administracyjnym oblicza się zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., według przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 121, dalej jako k.c.), z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Wobec powyższego, wyznaczony termin upłynął w dniu 27 października 2014 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie skarżący nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego fakt skierowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Należało zatem uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu wskazanego w art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W tej sytuacji rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny jest niedopuszczalne. Skargę należało odrzucić, co orzeczono na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.