Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 321/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 lutego 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 listopada 2012 roku, sygn. akt II SA/Kr 1453/12 o odrzuceniu skargi D.M. na uchwałę Rady Gminy Dębno z dnia [...] marca 2012 roku Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę D.M. (dalej jako "skarżąca") na uchwałę Rady Gminy Dębno z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Dębno dla obrębu Jastew.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 12 lipca 2012 r. skarżąca wezwała Radę Gminy Dębno do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wskazanej wyżej uchwały. Wezwanie to skarżąca skierowała po otrzymaniu uchwały Rady Gminy Dębno z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o odmowie uwzględnienia jej wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 maja 2012 r. W uchwale tej Rada Gminy stwierdziła, że poprzednie wezwanie skarżącej z dnia 7 maja 2012 r. było przedwczesne, bowiem uchwała w przedmiocie planu nie została ogłoszona i nie weszła w życie.

W ocenie Sądu I instancji, po skierowaniu wezwania z dnia 12 lipca 2012 r. skarżąca nie otrzymała odpowiedzi na to wezwanie, ponieważ za odpowiedź taką nie można uznać pism przewodniczącego Rady Gminy z dnia 18 lipca 2012 r. oraz z dnia 16 sierpnia 2012 r.

Sąd I instancji wyjaśnił, że sześćdziesięciodniowy termin na wniesienie skargi, liczony od dnia 12 lipca 2012 r., upłynął w dniu 10 września 2012 r. Skarżąca wniosła skargę dopiero w dniu 17 września 2012 r.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca. Zarzuciła naruszenie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."), poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. W ocenie skarżącej, oznacza to, że doszło do naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. wobec bezzasadnego odrzucenia skargi.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Gminy Dębno wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Termin do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy określony został w art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza więc dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ gminy udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie – sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania - powinna być wniesiona skarga (por. w uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60).

Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się w istocie do stwierdzenia, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, pismo przewodniczącego Rady Gminy Dębno z dnia 16 sierpnia 2012 r. stanowiło odpowiedź na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa i od daty doręczenia tego pisma swój bieg rozpoczął trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi przez skarżącą. Stanowiska tego nie można podzielić. Z treści pisma przewodniczącego Rady Gminy Dębno wynika w sposób jednoznaczny, że wezwanie skarżącej z dnia 12 lipca 2011 r. nie było przedmiotem rozpatrzenia przez Radę Gminy Dębno. Przewodniczący Rady Gminy Dębno poinformował skarżącą, że jej wezwanie było wyłącznie przedmiotem posiedzenia Komisji Doraźnej ds. zagospodarowania przestrzennego Gminy Dębno. Nie ulega wątpliwości, że zadaniem przewodniczącego rady gminy jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady – art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Niemniej jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych w sytuacjach wyjątkowych przyznaje się przewodniczącemu rady gminy pewne szczególne kompetencje związane z reprezentowaniem rady gminy, czego przykładem są orzeczenia powołane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Orzeczenia te zostały jednak wydane w odmiennych stanach faktycznych i nie mogły znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. Nie należy utożsamiać przedstawienia przez przewodniczącego stanowiska rady gminy wyrażonego w uchwale stanowiącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa czy też przesłania przez przewodniczącego takiej uchwały stronie, z pismem informującym o braku rozpatrzenia wezwania przez radę gminy, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. W pierwszych dwóch przypadkach przewodniczący działa w imieniu rady gminy przedstawiając jej stanowisko wyrażone wcześniej w przewidzianej prawem formie. Natomiast w niniejszej sprawie przewodniczący Rady Gminy poinformował stronę o braku załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co powinno stanowić dla skarżącej informację o konieczności zachowania sześćdziesięciodniowego terminu na wniesienie skargi.

Z tych przyczyn brak było podstaw do uwzględnia zarzutu kasacyjnego naruszenia art. 53 § 2 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji trafnie przyjął, że skarga została złożona z uchybieniem terminu i w związku z tym podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z powyższych względów i na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również żaden przepis szczególny nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów na rzecz strony przeciwnej w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi. Przepisem takim nie jest w szczególności art. 204 pkt 1 p.p.s.a. powołany przez pełnomocnika Rady Gminy Dębno w odpowiedzi na skargę kasacyjną, który przewiduje, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Oczywistym jest, że w niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę nie został wydany.