Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1343/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.125 §1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2015 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków postanawia: zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt II GSK 2353/14


UZASADNIENIE

Prezes Agencji Rynku Rolnego w dniu (...)września 2014 r. wydał decyzję nr (...) dotyczącą odzyskiwania nienależnie pobranych środków, którą ustalił na 189 589,40 euro, tj. 753 617,87 zł kwotę nienależnie pobranych środków wraz z odsetkami w wysokości określonej zgodnie z art. 123 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011.

Podstawą wydania powyższej decyzji była decyzja Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w G. (...). nr (...) z dnia (...)czerwca 2013 r. o uchyleniu decyzji nr (...) z dnia (...)września 2011 r. w sprawie udzielenia A. O. wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. W wyniku wydania decyzji z dnia (...)września 2011 r. stronie zostało wypłacone w dniu 22 września 2011 r. wsparcie w wysokości 753 617,87 zł

Decyzją z dnia (...)czerwca 2013 r. Dyrektor Oddziału Terenowego ARR w wyniku wznowienia postępowania uchylił uprzednio wydaną decyzję o przyznaniu pomocy i odmówił stronie udzielenia wsparcia z tytułu kryzysu EHEC z powodu niedotrzymania warunków mechanizmu WPR "Wsparcie kryzysowe na rynkach owoców i warzyw". Powodem wznowienia postępowania w sprawie udzielenia wsparcia były wyniki kontroli ex-post przeprowadzonej w okresie 12.10 — 30.11 2012 r. przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Z., zgodnie z którymi strona sprzedała w okresie objętym możliwością wsparcia działań kryzysowych ponad 800 ton dojrzałych pomidorów za kwotę blisko 2 mln zł.

Od decyzji tej A. O. odwołała się.

Prezes ARR uwzględnił odwołanie strony i decyzją z (...) sierpnia 2013 r. uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w G. nr (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor Oddziału Terenowego ARR w G. wydał decyzję nr (...) z dnia (...) września 2013 r., którą ponownie odmówił skarżącej wsparcia z tytułu kryzysu EHEC. Po rozpatrzeniu ponownego odwołania skarżącej z dnia 17 października 2013 r. Prezes ARR utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji decyzją nr (...) z dnia (...)listopada 2013 r.

Skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję do WSA w Warszawie. Postępowanie w tej sprawie nie zostało prawomocnie zakończone z uwagi na skargę kasacyjną skarżącej wniesioną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2014r. sygn. akt V SA/Wa3014/14, którym oddalono skargę strony na decyzję Prezesa ARR z 19 listopada 2013r. Skarga kasacyjna do chwili obecnej nie została rozpoznana

Natomiast w oparciu o wydane rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia Prezes ARR w dniu (...)kwietnia 2014 r. wydał decyzję nr (...), o ustaleniu nienależnie pobranej płatności, od której strona odwołała się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W wyniku postępowania odwoławczego Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją nr (...)z dnia (...)lipca 2014 r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na wskazanie niewłaściwej podstawy naliczania odsetek od kwoty nienależnie pobranych środków, tj. ustawę Ordynacja podatkowa, zamiast art. 123 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, który miał zastosowanie w tej sprawie.

W dniu (...)września 2014 r. Prezes ARR wydał decyzję o ustaleniu nienależnie pobranych płatności wraz z odsetkami. W dniu 7 października 2014 r. A. O. odwołała się od powyższej decyzji do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją nr (...) z dnia (...)stycznia 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARR z dnia (...)września 2014 r.

W dniu 19 lutego 2015 r. A. O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...)stycznia 2015 r. nr (...).

Powyższej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego:

1. art. 61 § 4 Kpa poprzez niezawiadomienie Strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków,

2. art. 80 Kpa oraz art. 107 § 1 i § 3 Kpa, przejawiające się w nieprzeprowadzeniu w sprawie postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia, czy płatność dokonana na rzecz Strony miała charakter płatności nienależnej, a także na pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnienia, skąd wynika przyjęty przez organ stan faktyczny sprawy (pobranie środków finansowych w sposób nieuprawniony), skoro postępowanie w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej o przyznaniu wsparcia w sektorze owoców i warzyw i odmowie udzielenia Stronie pomocy nie zostało prawomocnie zakończone,

3. art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, poprzez niezawieszenie postępowania pomimo istnienia ku temu istotnych przesłanek,

4. art. 107 § 1 i § 3 kpa, polegające na nieodniesieniu się do wniosku Strony o zawieszenie postępowania,

5. art. 12 i art. 35 § 1 i § 3 Kpa poprzez nieuzasdnioną zwłokę w załatwieniu sprawy, przekładającą na zwiększenie ewentualnego zobowiązania finansowego Strony

oraz naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 156 § 1 pkt 1 Kpa, będące konsekwencją uznania, że przy wydawaniu decyzji w I instancji nie doszło do naruszenia normy o charakterze kompetencyjnym (poprzez wydanie rozstrzygnięcia zastrzeżonego dla Prezesa Agencji Rynku Rolnego przez inny organ, który nie mógł zostać do tego upoważniony, tj. poprzez naruszenie przepisów o właściwości — podpisanie decyzji przez osobę nieupoważnioną), powodujące podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji,

2. art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o Agencji Rynku Rolnego poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji przyznającej stronie środki finansowe w postępowaniu, które nie zostało prawomocnie zakończone, jest samoistną i wystarczającą podstawą pozwalającą na stwierdzenie, że płatność ta miała charakter nienależny i wyłącza ciążący na Prezesie Agencji Rynku Rolnego obowiązek ustalenia — w drodze przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego — że płatność miała charakter nienależny.

W konsekwencji, w skardze wniesiono o:

1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 Kpa oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 135 ppsa,

ewentualnie, na wypadek uznania braku podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji,

2. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c albo art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 135 ppsa oraz orzeczenie na podstawie przepisu art. 200 ppsa zwrotu kosztów postępowania na jej rzecz.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. skarżąca podtrzymując wszystkie dotychczasowe zarzuty, twierdzenia i wnioski zawarte w skardze przedstawiła dodatkowe zarzuty podnosząc przede wszystkim fakt nieuwzględnienia przez organ, orzekający w sprawie, że decyzja Prezesa ARR wydana z dnia 25 września "dotycząca odzyskiwana kwoty nienależnie pobranych środków" została wydana bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa.

Ponadto skarżąca wniosła na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zwanej dalej p.p.s.a.) o zawieszenie postępowania z urzędu gdyż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowadministracyjnego tj. postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sygn. akt II GSK 2353/14, ze skargi kasacyjnej skarżącej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2014r. sygn. akt V SA/Wa30014/14 , którym oddalono skargę strony na decyzję Prezesa ARR z (...)listopada 2013r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być, jak zasadnie wskazuje skarżąca analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a K.p.a., art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 O.p.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się, postępowaniu.

Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach, gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia sądu (M. Niezgódka-Medek. Komentarz do art. 125 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX, 2013).

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, w ocenie Sadu zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, tj. postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...).11.2013 r. nr (...)w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw (sygn. akt: II GSK 2353/14).

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji zwrotowej wprost wynika, że została ona wydana na podstawie i w oparciu o decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...).11.2013 r. nr (...) w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw

Jeżeli zatem zgodność z prawem ww. decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...)listopada 2013 r. nadal pozostaje kwestią otwartą, gdyż wydany w tym zakresie wyrok nie jest prawomocny, to postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na ww. decyzję może mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy.

W niniejszej sprawie jej rozstrzygnięcie jest determinowane wynikiem ww. postępowania kasacyjnego albowiem w przypadku uchylenia ww. decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...).11.2013 r. obowiązkiem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie będzie uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...).01.2015 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.

Sprawa niniejsza jest bowiem konsekwencją wydania decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...).11.2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw.

Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że (jak już powyżej wspomniano) rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Z uwagi na kwestie sporne, w ocenie Sądu wynik postępowania w sprawie zawisłej przed NSA, a dotychczas prawomocnie nie zakończonej w przedmiocie ustalenia czy zasadnie, na skutek wznowienia, uchylono decyzję o przyznaniu środków i odmówiono skarżącej wsparcia, będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych środków.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.