Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 589/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono wniosek o przywrócenie terminu
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. A. G. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podał, że o fakcie wydania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego dowiedział się w dniu [...] kwietnia 2016 r. w wyniku doręczenia skarżącemu tego dnia upomnienia wystosowanego przez organ celny (Dyrektora Izby Celnej w [...]) z dnia [...] kwietnia 2016 r., wzywającego skarżącego do uregulowania, w terminie 7 dni, kwoty [...]zł tytułem kary pieniężnej wynikającej z decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. Ponadto pełnomocnik podkreślił, że w wyniku rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2016 r. z pracownikiem Izby Celnej w [...] ustalił, że iż zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] lutego 2016 r. i doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] marca 2016 r. w drodze tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 150 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa. Pełnomocnik ustalił, że niniejsze doręczenie obarczone było brakami: nie zostało wskazane miejsce umieszczenia zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru, co następuje poprzez zaznaczenie jednej z pozycji: w oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach mieszkania, lokalu siedziby, biura, innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję oraz nie została wskazana data pozostawienia powtórnego awiza. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w doręczeniu Dyrektor Izby Celnej zwrócił się do operatora o uzupełnienie stwierdzonych uchybień. W odpowiedzi na wystosowaną reklamację operator wyjaśnił, że zawiadomienie o nadejściu i możliwości odbioru przesyłki umieszczone zostało w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, zaś powtórna awizacja miała miejsce w dniu [...] lutego 2016 r. Pełnomocnik podkreślił, że w jego ocenie nie było to skuteczne doręczenie i neguje, iż został zawiadomiony o złożeniu w Urzędzie Pocztowym nr [...] w [...] przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Celnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi jej oddalenie.

Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia [...] lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że upomnienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., którym Dyrektor Izby Celnej w [...] wezwał skarżącego do uregulowania kary pieniężnej nałożonej w drodze zaskarżonej decyzji zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2016 r. – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W zakreślony przez Sąd terminie pełnomocnik wyjaśnił, że jego mandat nie posiada numeru nadawczego przesyłki zawierającej upomnienie oraz wniósł o to by Sąd wystąpił z wnioskiem do Dyrektora Izby Celnej w [...] o przedłożenie dowodu nadania oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie dalszego biegu jest uzależnione od złożenia przez nią lub jej pełnomocnika - w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienia tego wniosku przez sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 p.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 3 w zw. z § 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4), a więc w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu winna złożyć skargę, stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a.

W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy zbadać, czy w niniejszej sprawie w ogóle zostały spełnione formalne przesłanki do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Podkreślić należy, że wnioskodawca nie wykonał zasadniczego polecenia sądu z dnia [...] lipca 2016r. – nie wykazał, że upomnienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., którym Dyrektor Izby Celnej w [...] wezwał skarżącego do uregulowania kary pieniężnej nałożonej w drodze zaskarżonej decyzji zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2016 r. Jest to ustalenie niezbędne dla oceny, czy wnioskodawca, dla skuteczności wniosku o przywrócenie terminu, zachował siedmiodniowy termin od ustania przyczyny opóźnienia. Pełnomocnik skarżącego tymczasem ograniczył się tylko do wskazania, że jego mandat nie posiada numeru nadawczego przesyłki zawierającej upomnienie oraz wniósł o to by Sąd wystąpił z wnioskiem do Dyrektora Izby Celnej w [...] o przedłożenie dowodu nadania oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki. Natomiast uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. również skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zatem brak wykazania przez wnioskodawcę, że zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania tej czynności, uniemożliwia sądowi merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu.

W świetle przedstawionych okoliczności uznano wniosek A. G. za niedopuszczalny, co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 88 P.p.s.a.