Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 642/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61, 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 232/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił J.K. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., wydanej w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, że w sprawie zachodzi którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", a zaskarżona w sprawie decyzja, w ocenie Sądu, nie rodzi niebezpieczeństwa, o jakim mowa w przywołanym przepisie.

Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, objętej wnioskiem, wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, podczas gdy strona uprawdopodobniła wystąpienie realnej szkody w życiu osobistym i zawodowym, spowodowanej utratą pracy, a zarazem głównego źródła zarobkowania stanowiącego jedyny dochód dla niego samego oraz jego rodziny, albowiem warunkiem sine qua non kontynuowania pracy w charakterze zawodowego kierowcy jest posiadanie kwalifikacji do poruszania się pojazdami mechanicznymi – w przeciwnym razie zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy i wykonanie innych decyzji z tym związanych, w tym skierowanie na badania psychologiczne, będzie skutkowało albo wypowiedzeniem umowy o pracę albo rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika zgodnie z dyspozycją określoną w art. 52 § 1 pkt 3 Kodeksu pracy.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że zatrzymanie prawa jazdy spowoduje obligatoryjne wypowiedzenie przez pracodawcę umowy o pracę albo rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Z uwagi na brak innych kwalifikacji, skarżący nie podejmie innego zatrudnienia, dlatego też wskazał we wniosku, że pozostawanie bez pracy, odniesie nadmiernie negatywny skutek nie tylko względem niego, ale również wpłynie niekorzystnie na wydatki budżetowe pomocy społecznej w gminie w zakresie zasiłków, czy też kosztów związanych z ponowną aktywizacją zawodową i społeczną dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. A zatem argumenty podnoszone przez skarżącego na poparcie zasadności skargi wskazane również we wniosku nie mogą być uwzględnione.

Najistotniejsze jest jednak to, jak trafnie wskazano w zaskarżonym postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2016 r., że wykonanie zaskarżonej decyzji, czyli sam fakt poddania się badaniom psychologicznym nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania takie mają bowiem na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Dopiero ewentualną konsekwencją poddania się badaniom w sytuacji stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, jest decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierowaniu pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600), jednak sprawa w tym przedmiocie podlega załatwieniu w odrębnym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.