Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 810/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojewódzka Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Sędzia NSA Stanisław Śliwa AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant ref. staż. Dorota Wolak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. C. na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2002 Nr [...] w przedmiocie uznania za zdolnego do odbycia służby wojskowej 1) Uchyla zaskarżone orzeczenie 2) Zasądza od Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej na rzecz skarżącego A. C. kwotę 10 zł /dziesięć/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego 3) Stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

SA/Rz 810/02 U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku uchylające orzeczenie Powiatowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...] lutego 2002 roku .

Organ I instancji uznał poborowego A. C. na niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju. kwalifikując go do kategorii D wg . par.38 pkt 12 par 2 pkt 7 wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej , stanowiącego załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

Podstawę prawną decyzji stanowi art. 26 ust. 1 ustawy z 21 listopada 1967 o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej .Polskiej.

Powiatowa Komisja Lekarska oparła orzeczenie o przeprowadzone badania lekarskie oraz specjalistyczne badania kardiologiczne z dnia 2 lutego 2002 roku , rozpoznając u poborowego następujące choroby / ułomności/ :

- zespół Barłowa par. 38 pkt 12

- tatuaże nieszpecące par.2 pkt 7

zgodnie z w/w wykazem chorób i ułomności... /Dz. U. nr 57 poz. 278 z 1992, nr 31 poz. 113 z 1994, nr 97 poz. 1059 z 2000 r. / .

Od orzeczenia wniósł odwołanie Wojskowy Komendant Uzupełnień i w związku z tym Wojewódzka Komisja Lekarska w dniu 8 marca 2002 roku wszczęła postępowanie administracyjne, wzywając poborowego A. C. do wzięcia czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym. Komisja skierowała poborowego na badania specjalistyczne / kardiologiczne/ , które wykazały zaburzenia rytmu o typie skurczów nadkomorowych samoustępujących, bez upośledzenia sprawności ustroju. Badania te podważyły wyniki specjalistycznych badań kardiologicznych przeprowadzonych na zlecenie organu I instancji . Stwierdzono również tatuaże nieszpecące. W tej sytuacji stan zdrowia wg rozpoznania lekarskiego Wojskowej Komisji Lekarskiej kwalifikuje do uznania poborowego za zdolnego do służby wojskowej , zaliczenie do kategorii A zgodnie z par 2 p7 i par 38 p 1. /załącznik nr 1 do rozporządzenia MON z 10 czerwca 1992/ .

W skardze do NSA A. C. zarzucił, że komisja nie rozpoznała Zespołu Barlowa i błędnie przyjęła, że cierpi jedynie na zaburzenia rytmu serca. W skład komisji nie wchodził specjalista kardiolog, dlatego orzeczenie jest niefachowe i niewiarygodne. Skarżący pozostaje od 1998 roku w leczeniu kardiologicznym, a schorzenie Barlowa powoduje u niego omdlenia, kołatanie serca oraz ogólne złe samopoczucie.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej wniósł o jej oddalenie. W jego ocenie badania kardiologiczne przeprowadzone u poborowego wykazały zaburzenia rytmu o typie skurczów nadkomorowych samoustępujących, nie potwierdziły jednak syndromu Barlowa stwierdzonego przez organ I Instancji. Wojewódzka Komisja Lekarska nie zaniedbała swoich obowiązków, przedmiotem jej oceny był aktualny stan zdrowia poborowego i taką ocenę przeprowadziła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr153 poz.1271 ze zm) sprawy, w których .skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone / a do takich należy niniejsza sprawa / podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dokonując w ramach postępowania sądowo administracyjnego kontroli zaskarżonego aktu, Sąd bada jego zgodność z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego aktu administracyjnego z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydaniu organy naruszyły prawo.

Dokonanie przez Powiatową Komisję Lekarską u poborowego A. C. rozpoznania zespołu Barlowa i tatuaży nieszpeczących , które to choroby /ułomności/ spowodowały uznanie go za niezdolnego do służby wojskowej(kat. D ) nastąpiło w oparciu o "wykaz chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej" stanowiący załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Obrony Nasrodowej z dnia 10 czerwca 1992 roku w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji w tych sprawach. / Dz. U. 00 . Nr 97.1059 / - par. 2 pkt 7 i par.38 pkt 12

Natomiast dokonane przez Wojewódzką Komisję Lekarską rozpoznanie oparte na badaniach kardiograficznych , w tym echokardiografii , doprowadziło do zakwalifikowania poborowego do kategorii A. – par. 2 pkt 7 i par. 38 pkt 1 .

W rozdziale X w/w załącznika nr 1 zawierającego choroby układu krążenia, w par.38 w pkt.1 umieszczono choroby mięśnia sercowego oraz zaburzenia rytmu nawracające lub trwałe, nie upośledzające sprawności ustroju. Wg objaśnień szczegółowych - o zakwalifikowaniu poborowego wg pkt 1 do kategorii "A" lub "D" decyduje dokumentacja leczenia w poradni specjalistycznej.

W par. 38 pkt 12 umieszczono zespół wypadania zastawki dwudzielnej / trójdzielnej / - powodujący zaburzenia sprawności ustroju , kwalifikujący poborowego do kategorii "D/E" , przy czym rozpoznanie wymaga potwierdzenia echokardiograficznego.

Organ II instancji uchylił orzeczenie organu I instancji rozpoznając u poborowego zaburzenia rytmu serca o typie skurczów nadkomorowych samoustępujących, bez upośledzenia sprawności ustroju.

Organ odwoławczy , poza lakonicznym stwierdzeniem ,że przeprowadzone badania kardiologiczne podważyły badania przeprowadzone przez organ I instancji, nie wykazał, że badanie stanu zdrowia poborowego było oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym . Nie odniósł się też do okoliczności, że poborowy od 15 roku życia pozostaje w leczeniu kardiologicznym.

Dodatkowo , sąd z urzędu stwierdza, że badanie echokardiologiczne przeprowadzone w dniu 04 kwietnia 2002 roku / k.11 akt / na Oddziale Kardiologii w Szpitalu Wojewódzkim w R., na które powołuje się organ II instancji w odpowiedzi na skargę , dotyczy pacjenta K. C., a nie A. C. , którego postępowanie dotyczy. Jest to być może wynikiem pomyłki pisarskiej, nie można jednak wykluczyć, że wyniki badania dotyczą innej osoby, a nie skarżącego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien , po przeprowadzeniu stosownych badań lekarskich , podać motywy swojego stanowiska, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 roku w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

Mając to wszystko na uwadze sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, a organ przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia naruszył prawo. W konsekwencji więc- sąd w oparciu o przepis artg. 145 par.1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku / dz. U. nr 153 poz.1270 / Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , uchylił zaskarżone orzeczenie

O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 200 cyt. ustawy. Nadto w oparciu o przepis art. 152 w/w ustawy stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.