Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2385/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 par. 2, art. 28 par. 1, art. 29
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 40 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 79 poz 855
law: Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi stowarzyszenia zwykłego [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie zwykłe [...] (dalej również: Stowarzyszenie, strona, skarżący) w piśmie z dnia 28 października 2014 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Skarga została podpisana przez K. Z., oznaczoną jako przedstawiciel Stowarzyszenia.

W piśmie z dnia 2 grudnia 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:

1. wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia wraz z ich aktualnymi adresami zamieszkania;

2. nadesłanie stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia;

3. złożenie pełnomocnictwa dla K. Z. udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia do reprezentowania przez nią Stowarzyszenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia.

Opisane wezwanie doręczono stronie w dniu 4 grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).

W dniu 10 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył do akt sprawy regulamin stowarzyszenia zwykłego [...] oraz zaświadczenie Starosty W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. potwierdzające, że Stowarzyszenie zgłosiło zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach wolę prowadzenia działań na zasadach określonych w art. 40 ust. 1 wskazanej ustawy, tj. w formie stowarzyszenia zwykłego. W zaświadczeniu podano także, że ponieważ w ciągu 30 dni od dnia uzyskania informacji o założeniu Stowarzyszenia nie zakazano jego działalności, to z dniem [...] marca 2014 r. rozpoczęło ono działalność. Wskazano również, że przedstawicielem reprezentującym Stowarzyszenie jest K. Z.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak wskazano na wstępie, stowarzyszenie [...] jest stowarzyszeniem zwykłym. Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm. – dalej również: Prawo o stowarzyszeniach) stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej.

W świetle art. 25 § 2 ppsa stowarzyszeniu zwykłemu, jako organizacji społecznej nieposiadającej osobowości prawnej, przysługuje zdolność sądowa, czyli zdolność do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona.

Fakt, że stowarzyszenie zwykłe nie posiada osobowości prawnej oznacza, że tworzą je wszyscy członkowie, a więc grupa osób fizycznych zorganizowana pod kątem prowadzenia działalności niezarobkowej, określonej w regulaminie działalności takiego stowarzyszenia. Regulamin, uchwalany zgodnie z art. 40 ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach przez założycieli stowarzyszenia, reguluje tylko sposób działania osób fizycznych tworzących stowarzyszenie zwykłe. Nie mają tu zastosowania art. 10 i art. 11 Prawa o stowarzyszeniach, określające obowiązkowe elementy statutu oraz strukturę organizacyjną tzw. stowarzyszeń rejestrowych, które podlegają rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym i posiadają osobowość prawną. Dlatego też grupa osób tworzących stowarzyszenie zwykłe działa w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej lecz nie ma żadnych organów, gdyż nawet przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe nie jest jego organem, co jednoznacznie wynika z art. 40 ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 1308/11. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stowarzyszenie zwykłe posiada zatem zdolność sądową, jednakże nie ma samodzielnej legitymacji procesowej, którą posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Dlatego też w sprawie, w której stowarzyszenie zwykłe występuje jako strona skarżąca, obowiązkiem Sądu jest zweryfikowanie w oparciu o przedłożone wraz ze skargą dokumenty, które osoby są członkami stowarzyszenia, uprawnionymi do wniesienia skargi (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 714/14, z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2525/12, z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika z art. 28 § 1 ppsa osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle natomiast art. 29 ppsa organy te lub osoby zobowiązane są wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 53/09. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wskazano na wstępie, skargę z dnia 28 października 2014 r. podpisała K. Z., oznaczona jako przedstawiciel Stowarzyszenia. Ponieważ z akt sprawy nie wynikało, czy wymieniona była umocowana przez wszystkich członków Stowarzyszenia, którzy w świetle poczynionych wyżej wywodów, posiadają legitymację procesową do dokonania tej czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym, konieczne okazało się zobowiązanie strony do uzupełnienia braku formalnego skargi, po pierwsze poprzez podanie i udokumentowanie aktualnego stanu osobowego stowarzyszenia zwykłego [...] (lit. a i b wezwania), a po drugie poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego K. Z. przez wszystkich członków Stowarzyszenia, bądź podpisanie skargi z dnia 28 października 2014 r. przez wszystkich członków Stowarzyszenia (lit. c wezwania).

Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie wskazanym w opisanym wyżej wezwaniu. Dla weryfikacji umocowania osoby podpisanej pod skargą z dnia 28 października 2014 r. niewystarczające są złożone w dniu 10 grudnia 2014 r. zaświadczenie Starosty W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o zgłoszeniu dokonanym w trybie art. 40 ust. 3 Prawa o stowarzyszaniach oraz regulamin Stowarzyszenia. Z dokumentów tych nie wynika bowiem, jakie osoby są obecnie członkami Stowarzyszenia, ani czy wszystkie te osoby udzieliły K. Z. stosownego umocowania.

W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 29 oraz w zw. z 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.