Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 841/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.28, art.33 ust.1 , art.34 ust.4, art.36, art.7 w zw. z art. 8 w zw. z art.77 par.1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 201 w zw. z art.205 par 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Spółdzielni A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Wojewody Z. na rzecz strony skarżącej Spółdzielni A. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) zwanej dalej: "u.p.b.", art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę H. M. S. U. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w M. obejmującego rozbudowę hotelu "U. " z przyłączami wodno-kanalizacyjnymi oraz instalacją gazową, w miejscowości M., obr. M. , nr działek: [...], [...], [...].

W uzasadnieniu ww. decyzji organ wyjaśnił, że wniosek inwestora, złożony

[...] lutego 2019 r., dotyczy inwestycji określonej jako rozbudowa hotelu "[...]"

z przyłączami wodno-kanalizacyjnymi oraz instalacją gazową. Realizacja zamierzenia polega na budowie budynku hotelowego z usługami medycznymi i rekreacyjnymi, średniowysokiego o pięciu kondygnacjach nadziemnych i jednej podziemnej oraz dwóch poziomach technicznych. Nowy obiekt będzie połączony na poszczególnych kondygnacjach z istniejącym kompleksem usługowym, a wszystkie pomieszczenia nowoprojektowane pełnią funkcję obsługi gości hotelowych i wewnętrznych imprez okolicznościowych. Na potrzeby kompleksu zaprojektowano łącznie 135 miejsc postojowych. Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. organ wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości. Pełnomocnik inwestora, w dniu [...] marca 2019 r., wykonał nałożony obowiązek.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej stwierdził, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej [...] Nr [...] z dnia [...] 2018 r.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła Ś. S. M. "J."

w Ś. W. podnosząc, że kwestionowana decyzja w znacznym stopniu narusza interes prawny odwołującej się, a rozbudowa hotelu obniży wartości użytkowe domu wczasowego należącego do Spółdzielni.

Argumentowała, że projektowany budynek będzie przesłaniał okna domu wczasowego i będzie ograniczać dostęp światła do okien budynku oraz tarasów usytuowanych od strony zachodniej, które użytkowane są w znacznym stopniu

w godzinach popołudniowych. Poddała w wątpliwość przedstawioną w projekcie analizę akustyczną informując jednocześnie, że szczegółowe uwagi zostaną przekazane po wykonaniu opinii opracowanej przez akustyka. Wskazała ponadto na zwiększenie ruchu samochodów i emisji spalin w szczególności z wjazdu na teren hotelu inwestora - naprzeciw obiektu Spółdzielni.

Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Wojewoda Z. utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i ustalenia organu I instancji. Wyjaśnił, że na działce inwestora nr [...] znajduje się obiekt zamieszkania zbiorowego – hotel, utworzony przez zespół budynków oraz trzy obiekty usytuowane w południowo-wschodniej części działki. Zgodnie ze złożonym projektem, zamiarem inwestora jest rozbudowa ww. obiektu zamieszkania zbiorowego, przebudowa istniejącej komunikacji wewnętrznej wraz z drogami pożarowymi, ogólnodostępnymi ciągami pieszo - jezdnymi i miejscami postojowymi. Ponadto przewidziano przyłączenie obiektu do istniejących sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz do sieci kanalizacji deszczowej.

Planowana inwestycja przewiduje dobudowanie do istniejącego budynku nowego skrzydła w południowo-wschodniej części działki nr [...], będącego uzupełnieniem funkcji hotelowej dla całego zespołu, połączonego z pozostałymi obiektami wewnętrzną komunikacją. Budynek zaprojektowany jako obiekt zamieszkania zbiorowego posiada jedną kondygnację podziemną plus techniczną, pięć kondygnacji nadziemnych, pomieszczenia techniczne umieszczone ponad poziomem ostatniej kondygnacji oraz część kondygnacyjną. Funkcja podstawowa obiektu - usługi hotelarskie z usługami medycznymi i rekreacyjnymi. Planowana rozbudowa ma na celu poszerzenie oferty istniejącego obiektu. Łącznie w części istniejącej i projektowanej przewidziano 264 pokoje hotelowe. Łącznie zapewniono 135 miejsc postojowych. Projektowane zagospodarowanie terenu przedstawiono na rysunku nr [...]

Dla terenu objętego wnioskiem obowiązują ustalenia uchwały nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy M. w obrębie ewidencyjnym M. w obszarze przyległym do ulicy [...] (rejon ul. [...] M. i P.) – opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] 2018 r., poz. [...]. Działka nr [...] znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 1U (teren zabudowy usługowej, w tym zabudowy usług hotelarskich

w rozumieniu przepisów o usługach turystycznych lub zabudowy apartamentowej nie stanowiącej zabudowy mieszkaniowej, z wyłączeniem schronisk, kempingów, a także obiektów w formie barakowozów, domków kempingowych lub domków typu holenderskiego), dla którego ustalenia realizacyjne szczegółowe zawarto w rozdziale 2 § 5. Ustalenia te obowiązują wraz z ustaleniami ogólnymi określonymi w rozdziale

1 planu.

Organ odwoławczy uznał, iż szczegółowa analiza projektu potwierdziła,

że projektowane usytuowanie budynku wzdłuż ulic P. i C. oraz bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...] jest zgodne z ww. ustaleniami planu. Ponowna analiza potwierdziła również zgodność z pozostałymi ustaleniami planu obowiązującymi dla terenu 1U, w tym w zakresie projektowanej funkcji obiektu, przyjętych rozwiązań i parametrów obiektu, intensywności i powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, a także ustaleniami ogólnymi zawartymi w § 3 planu, w tym ilości miejsc postojowych (zgodnie z § 3 ust. 3 pkt. 2h i pkt. 21 - dla części leczniczo - hotelowej, całorocznej należy przyjąć nie mniej niż 1 miejsce parkingowe na 2 pokoje gościnne oraz 4% ogólnej liczby miejsc dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową).

Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065) zwanego dalej: "rozporządzeniem z dnia 12 kwietnia 2002 r.", m.in. w zakresie odległości miejsc postojowych od granic działki, parametrów stanowisk postojowych.

Jak stwierdził organ, projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko,

o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71), zwanego dalej: "rozporządzeniem z dnia 9 listopada 2010 r.".

Projektowana inwestycja nie narusza zakazów wprowadzonych uchwałą

Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...]

2009 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu opisanego w złączniku nr 2

(j.t. uchwała nr [...] z dnia [...] 2014 r.).

Według organu odwoławczego, ponowna ocena akt sprawy potwierdziła,

że projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, organ wskazał, że w ramach sporządzonego projektu budowlanego określono obszar oddziaływania rozbudowy projektowanej na działce nr [...], w tym przedstawiono w formie graficznej analizę przesłaniania istniejącej zabudowy m.in. na działce nr [...] (należącej do Spółdzielni), uzupełnioną o dodatkowe wyjaśnienia autora opracowania, przestawione w piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. W każdym z analizowanych przypadków odległość pomiędzy oknem obiektu przesłanianego na działce nr [...], a projektowanym obiektem przesłaniającym, jest większa od wysokości przesłaniania (liczona od poziomu parapetu przesłanianego okna).

W związku z zarzutami strony podważającymi prawidłowość wykonanych analiz organ zwrócił uwagę, że obudowa parawanowa z żaluzji (lamelowych stałych) widoczna na elewacji zachodniej jest cofnięta w stosunku do lica ściany o 1,75 m.

Jak wyjaśnił autor opracowania w piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r., zapewnia

to odległość 18,10 m, zatem większą niż wskazana przez stronę wysokość przesłaniania 18 m.

Zdaniem organu, w stosunku do pomieszczeń domu wczasowego usytuowanego na działce nr [...], nie mają zastosowania przepisy § 60 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. dotyczące obowiązku zachowania minimalnego czasu nasłonecznienia. Oznacza to, że podnoszona w odwołaniu kwestia zacieniania budynku na działce nr [...] oraz tarasów znajdujących się od jego strony zachodniej, a także ograniczenia dostępu światła słonecznego i związany z tym dyskomfort oraz ograniczenie użytkowania budynku jako wczasowo-wypoczynkowego nie podlegają ocenie organu administracji architektoniczno-budowlanej.

Projektowana inwestycja nie będzie powodowała przekroczenia norm hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r.

w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112) w tym na działce nr [...], na której znajduje się budynek wczasowo-wypoczynkowy Spółdzielni.

Do projektu dołączono analizę akustyczną dla projektowanej rozbudowy, przedstawiającą prognozę rozprzestrzeniania się dźwięku w środowisku, sporządzoną przez osobę posiadającą uprawnienia biegłego w tej dziedzinie. Analiza potwierdziła, że dopuszczalne wartości nie zostaną przekroczone. Odwołująca się, pomimo zawartej w odwołaniu informacji o zamiarze przedłożenia szczegółowych uwag po wykonaniu opinii opracowanej przez akustyka, do dnia wydania przez organ II instancji decyzji kończącej postępowanie odwoławcze nie wniosła żadnych uwag.

W ocenie organu odwoławczego, przyjęte rozwiązania projektowe nie naruszają obowiązujących przepisów oraz uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b.), a dokonana przez organ odwoławczy analiza podnoszonych przez stronę argumentów nie potwierdziła naruszenia ich interesów.

Zdaniem organu, również podnoszone odwołaniem okoliczności zwiększenia ruchu samochodów i emisji spalin, w szczególności w miejscu wjazdu na teren hotelu inwestora naprzeciw obiektu Spółdzielni, nie mogą być uznane za naruszenie jej interesu prawnego, a jedynie interesu faktycznego, ponieważ posadowienie rozbudowywanego obiektu zrealizowane będzie w odległościach przewidzianych obowiązującymi przepisami, a inwestycja zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami wynikającymi z ochrony środowiska oraz przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Wskazana w projekcie zagospodarowania lokalizacja zjazdu została określona w decyzji organu z dnia

[...] listopada 2018 r. Jak wyjaśnił autor projektu w piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r.,

ww. zjazd będzie pełnił funkcję pożarową oraz dojazdu dla samochodów dostawczych. Główne wjazdy do hotelu i parkingów zlokalizowane są od ulicy P..

Podsumowując organ odwoławczy, w świetle dokonanych ustaleń stwierdził,

że nie ma podstaw prawnych do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę.

Ś. S. M. "J." w Ś. W., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wystąpiła

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję organu II instancji z dnia [...] lipca 2019 r., wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2019 r. w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto skarżąca Spółdzielnia wniosła o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca wniosła też

o przeprowadzenie dowodu z załączonej do skargi opinii dot. przeprowadzonej analizy akustycznej, podnosząc, że jest to niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.

Zaskarżonej decyzji Spółdzielnia zarzuciła naruszenie:

1. art. 7 w zw. z art. 8 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpujące zbadanie sprawy, w szczególności poprzez:

- brak zbadania kwestii, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie zakwalifikowania zamierzenia budowlanego mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko,

- brak zbadania wpływu planowanej inwestycji na jakość powietrza, poprzez ustalenie poziomu emisji spalin z uwagi na zaplanowane utworzenie nowej drogi wjazdowej do hotelu inwestora,

- oparcie ustaleń dotyczących norm hałasu na kwestionowanej przez skarżącą analizie akustycznej, która została wykonana w sposób nierzetelny z pominięciem istotnych kwestii wymagających uwzględnienia podczas dokonywania pomiarów,

2. art. 11 w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego

i przekonującego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności brak uzasadnienia uznania, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

3. art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b., poprzez błędne uznanie, że inwestycja

nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, w sytuacji gdy skarżąca wskazała na szereg wątpliwości, które nie zostały dostatecznie wyjaśnione, a zatem twierdzenie organu należy uznać za co najmniej przedwczesne.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że w toku postępowania, jak również

w samym odwołaniu, organ II instancji nie wyjaśnił należycie podnoszonych przez nią kwestii spornych, które w dalszym ciągu wymagają weryfikacji, co w konsekwencji sprawia, że zaskarżona decyzja jest wadliwa i jako taka nie może się ostać w porządku prawnym.

Pomimo uwag dotyczących wpływu inwestycji na środowisko, organ ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, że inwestycja ta nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co - zdaniem Spółdzielni - należy poddać w wątpliwość. Uchwałą Rady Miejskiej M. nr [...] z dnia [...] 2018 r., teren planowanej inwestycji znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu K. Pas Nadmorski, gdzie obowiązują ograniczenia i zakazy zgodnie z przepisami odrębnymi, w tym z uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] 2009 r., w tym obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów odrębnych.

Zdaniem skarżącej, prawidłowo ustalona powierzchnia inwestycji, w tym

w szczególności przeznaczonej na parkingi, obejmująca wartości dotyczące powierzchni użytkowej parkingów wraz towarzyszącą infrastrukturą, a więc zarówno zewnętrzną powierzchnię miejsc postojowych jak i utwardzonych dojazdów, powinna skutkować koniecznością przeprowadzenia odpowiedniej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, zgodnie z wymogami określonymi art. 35 ust. 1 pkt 1 u.p.b.

Ponadto skarżąca podniosła, że organ wydając zaskarżoną decyzję poza przytoczonym wyżej krótkim stwierdzeniem o braku konieczności przeprowadzania takiej analizy, z jednej strony nie sprostał wymaganiom, jakie powinno spełniać uzasadnienie decyzji zarówno w świetle art. 107 k.p.a., a z drugiej strony naruszył zasadę pogłębiania zaufania uczestników do władzy publicznej, określoną w art. 8 k.p.a.

Według skarżącej, nie została zbadana przez organ kwestia możliwego zanieczyszczenia powietrza związanego z planowanym utworzeniem nowej drogi dojazdowej do hotelu. Organ zbagatelizował tę kwestię i w konsekwencji

nie zadośćuczynił obowiązkowi wyczerpującego zbadania sprawy. Ponadto wskazała

na konieczność rozważenia przeprowadzenia analizy hydrogeologicznej w związku

z planowaną inwestycją.

Skarżąca zakwestionowała dokonane w sprawie ustalenia norm hałasu, których przekroczenie może spowodować projektowana inwestycja. Organy obu instancji uznały, iż dołączona do projektu analiza akustyczna potwierdziła, że dopuszczalne wartości nie zostaną przekroczone, a nadto nie znalazły podstaw, aby opinię tę kwestionować, a obawy skarżącej są całkowicie bezzasadne. Spółdzielnia zwróciła się jednak do dr. hab. R. G., z prośbą o wydanie opinii na temat przeprowadzonej analizy akustycznej.

W swojej odpowiedzi (załączonej do skargi) autor ww. opinii wskazał na szereg uchybień, jakich jego zdaniem dopuściła się autorka analizy akustycznej przedłożonej przez inwestora, które nie pozwalają uznać jej za wiarygodną i wystarczającą.

W analizie nie podano parametrów urządzeń, które brane były od uwagę przy ustalaniu ich mocy akustycznej, co zdaniem autora opinii pozwoliłoby na uwiarygodnienie przyjętych wartości. Wstępna analiza prowadzi do wniosku, że zasięg oddziaływania przedsięwzięcia powinien być znacznie większy, niż ten jaki wykazano w analizie wykonanej na zlecenie inwestora. Wskazano również m.in. na brak uwzględnienia innych źródeł hałasu, takich jak generowanych przez pojazdy klientów, dostawców, co ma istotne znaczenie dla takiej analizy. Autor opinii zwrócił również uwagę na brak informacji na temat tego na jakiej wysokości nad powierzchnią ziemi wykonano obliczenia.

Według skarżącej, niewątpliwie wszystkie uchybienia, które wymienia się w ww. opinii powodują, że analiza akustyczna przedłożona wraz z projektem przez inwestora nie powinna być przyjęta jako podstawa dokonanych ustaleń, dotyczących poziomu hałasu, jaki generować będzie planowana inwestycja. W sprawie powinny zostać przeprowadzone ponowne, prawidłowo dokonane pomiary z uwzględnieniem wskazanych przez autora opinii uwag i zastrzeżeń.

Skarżąca uważa, że w tym stanie rzeczy doszło do naruszenia w sprawie przede wszystkim art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., albowiem okoliczności mające istotne znaczenie dla przyszłej inwestycji i jej oddziaływania na nieruchomości należące do stron postępowania, nie zostały należycie wyjaśnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z dnia [...] października 2019 r., uczestnik postępowania H. M. S. U. Sp. z o.o. sp.k., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o oddalenie w całości wniesionej skargi oraz o obciążenie skarżącej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Spółka argumentowała, że przedmiotowa inwestycja nie stanowi inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. Projekt ten nie narusza uzasadnionego interesu osób trzecich. Ponadto, nie można odmówić wiarygodności analizie akustycznej dla projektowanej rozbudowy przedstawiającej prognozę rozprzestrzeniania się dźwięku w środowisku. Szczegółowa argumentacja została przedstawiona w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. skierowanym do organu II instancji, stąd nie ma obecnie potrzeby jej powielania.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy, skarżąca Spółdzielnia podtrzymała zarzuty i wnioski zawarte w skardze. Ponadto zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 u.p.b., poprzez błędną weryfikację planowanego przedsięwzięcia pod kątem jego zgodności z zapisami uchwały Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] 2018 r., a w szczególności dotyczącego planowanej ilości miejsc parkingowych, albowiem projekt budowlany nie przewiduje miejsc parkingowych w ilości opowiadającej programowi inwestycji polegającemu na prowadzeniu usług gastronomicznych. Spółdzielnia podniosła, że inwestor winien zapewnić miejsca do parkowania w ilości odpowiadającej programowi inwestycji. Plan miejscowy wyraźnie rozgranicza część hotelową inwestycji od części, w której prowadzone są usługi gastronomiczne. Dla tej pierwszej przewiduje zapewnienie 1 miejsca parkingowego, a dla drugiej 3,5 miejsca parkingowego na 10 miejsc konsumpcyjnych.

W ramach planowanego przedsięwzięcia w skład funkcjonalny obiektu wchodzi część gastronomiczna, która również w ten sposób została określona przez autorów projektu . Niezgodność projektu w tym zakresie została również dostrzeżona przez organ I instancji, co znalazło swój wyraz w postanowieniu z dnia [...] marca 2019 r., w którym organ I instancji nałożył na wnioskodawcę obowiązek usunięcia nieprawidłowości, poprzez doprowadzenie projektu do zgodności z przywołanymi zapisami i zapewnienie odpowiedniej ilości miejsc parkingowych dla usług gastronomicznych. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia organ I instancji wyraźnie wskazał, że do całkowitej liczby miejsc postojowych nie wliczono miejsc parkingowych przewidzianych dla usług gastronomii (o 256 miejscach konsumpcyjnych) w ilości 89 miejsc postojowych.

Zdaniem Spółdzielni, wnioskodawca pomimo tak sprecyzowanego żądania,

nie usunął we wskazanymi terminie przywołanych nieprawidłowości. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] marca 2019 roku,

iż zaprojektowana restauracja przeznaczona będzie wyłącznie dla gości hotelowych. Bezkrytyczne przyjęcie przez organ I instancji wyjaśnień wnioskodawcy w tym zakresie, jest całkowicie nieuzasadnione i sprzeczne z przywołanymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem ustalenia dotyczące miejsc parkingowych przewidują konkretną ilość miejsc odpowiadające danej funkcji w obiekcie budowlanym, nakazując ich zapewnienie odrębnie dla części hotelowej i odrębnie dla części gastronomicznej. Bez wątpienia części te wchodzą w skład funkcjonalny obiektu. Przy czym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego część hotelową definiuje wąsko, wskazując, iż jest to pokój gościnny, pokój hotelowy lub apartament. Z kolei deklaracje złożoną przez inwestora o przeznaczeniu restauracji tylko dla gości hotelowych, nie można uznać za czynność, która doprowadziła projekt budowlany do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącej Spółdzielni poparł skargę, wniósł i wywiódł jak w skardze. Pełnomocnik uczestnika postępowania – inwestora, wniósł o oddalenie skargi, popierając stanowisko zawarte w odpowiedzi

na skargę. Odnosząc się natomiast do nowego zarzutu przedstawionego przez stronę skarżącą, a dotyczącą miejsc parkingowych, stwierdził, że zarzuty te są spóźnione. Uczestnik postępowania R. D. wniósł o uwzględnienie skargi popierając jej argumentację.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r., wniesionym w terminie publikacyjnym, uczestnik postępowania – inwestor, ustosunkował się do nowego zarzutu skargi.

W ocenie uczestnika, zarzut niewłaściwej ilości miejsc parkingowych jest nietrafny

i zmierza jedynie do kreowania fałszywego obrazu rzeczywistości. Argumentował,

że powyższa kwestia była już wyjaśniana na etapie postępowania administracyjnego

w sprawie. W piśmie z dnia [...] marca 2019 r. strona wprost wskazała, że projektowane powierzchnie w zamierzeniu inwestora będą uzupełnieniem już istniejących, dostępnych tylko dla gości hotelowych pomieszczeń. Zaprojektowana sala konferencyjna i restauracja przeznaczone będą tylko dla gości hotelowych, a nie dla osób z zewnątrz. Tym samym zarówno ilość, jak i lokalizacja miejsc postojowych jest zgodna z postanowieniami planu miejscowego. Pokreślił, że przedmiotowa inwestycja stanowi rozbudowę budynku dla części leczniczo-hotelowej całorocznej. Funkcje restauracyjne, konferencyjne, rekreacyjne, basenowe, a także Spa stanowią funkcje wewnętrzne – uzupełniające funkcję podstawową (leczniczo-hotelową). Przedmiotowy hotel nie świadczy tych usług na zewnątrz, stanowią one jedynie uzupełnienie programowe. Z uwagi na powyższe, miejsca parkingowe zostały zaprojektowane prawidłowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja wydana o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zgodnie

z wnioskiem inwestora w sprawie rozbudowy hotelu.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U.

z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), zwanej dalej: "u.p.b.", pod pojęciem budowy należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Rozbudowa jest więc jednym z rodzajów budowy w rozumieniu cytowanego przepisu. Prawo budowlane nie zawiera legalnej definicji pojęcia "rozbudowy". W ślad za poglądami orzecznictwa, które skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wskazać należy, że "rozbudowa" związana jest ze zmianą charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego. W wyniku rozbudowy nie powstaje nowy obiekt budowlany czy też nowa substancja. Rozbudowany budynek pozostaje tym samym obiektem w rozumieniu ustawy Prawo budowlane (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 1318/16, opubl. w Legalis nr 1786734).

Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) zwanej dalej: "k.p.a.", w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl zaś art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Ustalenie stanu faktycznego ma istotne znaczenie w procesie stosowania prawa. Tylko uznanie za udowodnione faktów na podstawie określonych materiałów i przyjętej teorii dowodów umożliwia niewadliwe dokonanie subsumcji i prawidłowe zastosowanie następstw normy materialnoprawnej. Trafność rozstrzygnięcia w każdej indywidualnej sprawie wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia argumentów, które stanowiłyby podstawę do podjęcia konkretnego rozstrzygnięcia.

Okolicznością niekwestionowaną w sprawie jest, że w dniu [...] lutego 2019 r. inwestor wystąpił do organu I instancji o wydanie pozwolenia na rozbudowę obiektu hotelu z przyłączami wodno-kanalizacyjnymi oraz instalacją gazową w M. ,

na działkach nr.: [...], [...] i [...]. Działka nr [...] jest obecnie zagospodarowana. Znajduje się na niej obiekt zamieszkania zbiorowego – hotel, utworzony przez zespół budynków oraz trzy obiekty usytuowane w południowo-wschodniej części działki.

W zakres inwestycji wchodzić ma rozbudowa ww. hotelu, przebudowa istniejącej komunikacji wewnętrznej wraz z drogami pożarowymi, ogólnodostępnymi ciągami pieszo-jezdnymi i postojowymi. Przewiduje się dobudowanie do istniejącego budynku nowego skrzydła (w południowo-wschodniej części działki nr [...]). Jak wskazał organ, stanowi to uzupełnienie funkcji hotelowej dla całego zespołu, połączonego z pozostałymi obiektami wewnętrzną komunikacją. Funkcja podstawowa obiektu to usługi hotelarskie z usługami medycznymi i rekreacyjnymi.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis inwestycji z przedłożoną dokumentacją projektową, w ocenie Sądu, należy poddać w wątpliwość ustalenie organu,

że zamierzeniem inwestora jest rozbudowa istniejącego obiektu hotelowego. Rysunki projektowe wyraźnie wskazują, że w rzeczywistości powstać ma dodatkowy obiekt budowlany o wysokości 5 pięter, z kondygnacją podziemną, który z uwagi

na funkcjonalność ma być połączony piętrami z obiektem istniejącym obok, jednakże

nie jest to rozbudowa w istniejącym obiekcie, lecz budowa nowej substancji. Nowy obiekt będzie miał bryłę i rozmiary średniego obiektu budowlanego, będzie połączony

z istniejącym budynkiem, do którego ma przylegać, ale może też pełnić rolę odrębnego obiektu. Realizacja przedmiotowego zamierzenia skutkować będzie powstaniem nowej zabudowy.

Stosownie do art. 34 ust. 1 u.p.b., projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniach, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane.

Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki

i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (art. 34 ust. 2. u.p.b.). Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę

art. 34 ust. 4 u.p.b.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1). zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy

z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2). zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3). kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,

o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12

ust. 7;

4). wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa

w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Zdaniem Sądu, uzasadnione zastrzeżenia co do trafności zaskarżonej decyzji budzi kwestia zakwalifikowania ww. inwestycji jako rozbudowy, a w konsekwencji także zgodność planowanej inwestycji w świetle postanowień obowiązującego dla obszaru inwestycji planu miejscowego przyjętego uchwałą Rady Gminy M. Nr [...] z dnia [...] 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy M. w obrębie ewidencyjnym M. w obszarze przyległym do ul. [...] (rejon ul. [...] M. i P.) - opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] z 2018 r., poz. [...]).

Zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 2 ww. uchwały, zawierającym ustalenia obejmujące obsługę komunikacyjną dla całego obszaru planu, w zakresie lokalizacji miejsc parkowania w obrębie działki budowlanej, w ilości odpowiadającej programowi inwestycji, wskazano:

- pod lit. f, że dla kin, klubów, domów kultury i usług gastronomicznych nie mniej

niż 3,5 miejsca parkingowego na 10 użytkowników przebywających w obiekcie jednocześnie, siedzeń na widowni lub miejsc konsumpcyjnych,

- pod lit. h, dla części hotelowej należy przyjąć nie mniej niż 1 miejsce parkingowe

na 1 pokój hotelowy lub apartament, przy czym dla nowej zabudowy, nie mniej niż 50% miejsc postojowych należy zlokalizować w budynku,

- pod lit. i, dla części leczniczo-hotelowej, całorocznej należy przyjąć nie mniej niż

1 miejsce parkingowe na 2 pokoje gościnne,

- pod lit. l, należy przyjąć nie mniej niż 1 miejsce przeznaczone na parkowanie pojazdów zapatrzonych w kartę parkingową jeśli liczba miejsc wynosi 6-15, 2 miejsca jeśli liczba miejsc wynosi 16-40, 3 miejsca jeśli liczba miejsc wynosi 41-100, 4 % ogólnej liczby miejsc jeśli ogólna liczba miejsc wynosi więcej niż 100.

Jak wynika z powyższego, prawodawca lokalny wyraźnie odróżnia zapewnienie miejsc postojowych w budynkach zaopatrzenia zbiorowego w zależności od funkcji obiektu, co będzie wiązało się z zapewnieniem miejsc postojowych w ilości odpowiadającej danej funkcji.

Zgodnie ze znajdującą się dokumentacją w aktach sprawy, w ramach inwestycji ma powstać w obszarze już zabudowanym funkcją hotelową, dodatkowo 120 pokoi, co oznacza, że w przedmiotowym zespole hotelowym będą 264 pokoje, dla których inwestor planuje zapewnić 135 miejsc postojowych. Istotne jest przy tym, że zgodnie z dokumentacją inwestor nie planuje zlokalizowania miejsc parkingowych wewnątrz nowego skrzydła hotelowego w ilości 50% miejsc postojowych, a dla nowej zabudowy taki wymóg przewiduje § 3 pkt 2 lit. h ww. uchwały. Uwzględniając zatem, że podstawową funkcją istniejącej zabudowy na działce inwestora jest funkcja hotelowa z usługami medycznymi i rekreacją, a po realizacji inwestycji powstanie dodatkowa znaczna ilość pokoi dla gości hotelowych, to na podstawie zebranego materiału dowodowego nie można uznać, że wskazana przez inwestora ilość planowanych miejsc postojowych zapewni zgodną z planem miejscowym - § 3 pkt 2 uchwały - obsługę komunikacyjną, w szczególności w zakresie miejsc do parkowania w obrębie kompleksu hotelowego.

Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. organ I instancji wezwał inwestora do usunięcia ww. nieścisłości, nakazując doprowadzić projekt budowlany

do zgodności z postanowieniami § 3 ust. 3 pkt 2 lit. f, h, j, l planu miejscowego,

w zakresie ilości i lokalizacji miejsc postojowych, jednakże w ocenie Sądu odpowiedź inwestora udzielona w piśmie z dnia [...] marca 2019 r. nie pozwala na uznanie,

że kwestia faktycznego przeznaczenia nowej zabudowy została należycie i w pełni wyjaśniona. Przedstawione przez inwestora stanowisko w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r., że funkcje restauracyjne, konferencyjne, rekreacyjne, basenowe stanowią funkcję wewnętrzną - uzupełniającą funkcję podstawową, nie usuwa ww. wątpliwości. Wbrew argumentacji inwestora, przedstawionej w ww. piśmie, zebrana w sprawie dokumentacja nie potwierdza charakteru przedmiotowej inwestycji, jako rozbudowy budynku i to o funkcji leczniczo-hotelowej całorocznej. Wyjaśnienie takie inwestor przedstawił dopiero w postępowaniu sądowym, podczas gdy kwestia ta powinna być w należyty sposób zbadana przez organ w postępowaniu administracyjnym, a następnie poddana ocenie w świetle już zastanej funkcji obiektów usytuowanych na nieruchomości inwestora. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na stronie 4, organ odwoławczy podał, że: "Łącznie w części istniejącej i projektowanej przewidziano 264 pokoje hotelowe. Łącznie zapewniono 135 miejsc postojowych". Tymczasem plan miejscowy nakazuje w zakresie 1 pokoju hotelowego zapewnienie 1 miejsca parkingowego. Należy także uwzględnić możliwe inne funkcje obiektu, które mogą generować potrzebę zapewnienia miejsc parkingowych na podstawie § 3 pkt 2 ww. uchwały.

W zaistniałej sytuacji, jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne dokonane przez organy obu instancji nieznajdujące potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, niekompletnym, że projekt budowlany jest zgodny z wymogami planu miejscowego. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.),

Zakres dostrzeżonych braków w ustaleniach stanu faktycznego sprawy, powoduje zarazem, iż nie można uznać za należycie wyjaśnioną kwestię,

że zamierzenie budowlane faktycznie nie zalicza się do przedsięwzięć wymienionych

w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71), nie będzie powodować przekroczenia norm powietrza i hałasu, oraz że spełnia wymogi przewidziane przepisami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (Dz. U.

z 2019 r., poz. 1065), a także, że nie będzie naruszać interesów osób trzecich

(art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b.). W konsekwencji uznać należy, że zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów należytego jej uzasadnienia zgodnego z art. 107 § 1 i 3 k.p.a.,

tj. wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, co podważa zaufanie uczestników postępowania administracyjnego do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.) i godzi w zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.).

Uwzględniając wagę i zakres niewyjaśnionych należycie okoliczności istotnych mających wpływ na wynik sprawy, przy uwzględnieniu respektowania zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 12 k.p.a.), dla osiągnięcia celów tego postępowania konieczne okazało się uchylenie nie tylko zaskarżonej decyzji, ale także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2019 r.

Z powyższych przyczyn Sąd odstąpił od zbadania wniosku strony skarżącej

o przeprowadzenie dowodu z dołączonej do skargi analizy akustycznej, bowiem kwestie w niej podniesione powinny być w pierwszej kolejności poddane ocenie organu architektoniczno-budowlanego w postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługuje skarżącej prawo czynnego udziału (art. 10 § 1 k.p.a.), w tym inicjatywy dowodowej (art. 78 § 1 k.p.a.).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić przedstawioną przez Sąd ocenę charakteru planowanej inwestycji i wyjaśnić jednoznacznie jej funkcję, a w konsekwencji dokonać sprawdzenia czy planowana inwestycja spełnia postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym

w zakresie obsady stanowisk postojowych, a także przepisy prawa budowlanego w tym przepisy wykonawcze do u.p.b. oraz przepisy odrębne. W następstwie organ rozstrzygnie sprawę z uwzględnieniem stanowisk stron postępowania i poszanowaniem reguł postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

w zw. z art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2019 r. O kosztach postępowania zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej, w tym kosztów zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika, Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 201 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy.