Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 885/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 168 § 1, art. 178, art. 197 § 2, art. 260
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 885/16 odmawiające zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do kwietnia 2014 r. postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 lutego 2016 r. spółka M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. (nazywana dalej: "skarżąca", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do kwietnia 2014 r.

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 885/16 starszy referendarz sądowy, na podstawie art. 245, art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") odmówił Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku z niepełnym przedstawieniem dokumentów, do których strona była wzywana w trybie art. 255 p.p.s.a., w tym istotnego dla oceny wniosku, bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2015 rok.

Pismem z dnia 18 listopada 2016 r. Spółka wniosła sprzeciw od postanowienia z dnia 9 listopada 2016 r., wnosząc o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2016 r., podając w uzasadnieniu, że skarżąca nie przesyłając pełnej dokumentacji obrazującej jej sytuację majątkową i finansową, nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania.

Pismem z dnia 15 maja 2017 r. skarżąca ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na nadzwyczajną zmianę okoliczności faktycznych i prawnych, odmiennych od tych w dacie składania pierwotnego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r., na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2017 r.

Pismem z dnia 3 lipca 2017 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia w kwestii przyznania skarżącej prawa pomocy, wnosząc o zmianę rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania Spółce prawa pomocy poprzez jego przyznanie w zakresie całkowitym poprzez zastosowanie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku Spółka wniosła o zmianę rozstrzygnięcia poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zastosowanie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że w rozpoznawanej sprawie skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. została wniesiona do Sądu pismem z dnia 26 lutego 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 lutego 2016 r. W związku z tym w sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), w tym przepisy, które będą miały zastosowanie do postępowań wszczętych po 15 sierpnia 2015 r.

Ustawodawca w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. (ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 p.p.s.a.).

Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego działającego jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.).

Postanowienia mające walor prawomocnych orzeczeń Sądu mogą być uchylane lub zmieniane jedynie postanowieniami Sądu wydanymi, na podstawie art. 165 p.p.s.a., na które służy zażalenie, jeżeli służyło ono na postanowienie, które zostało uchylone lub zmienione, bądź którego zmiany Sąd odmówił (Bogusław Dauter, Komentarz do art. 165 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. Wolters Kluwer 2016).

Jak wspomniano na wstępie ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 p.p.s.a.) - w niniejszej sprawie prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 19 stycznia 2017 r. - co w świetle przedstawionego stanu prawnego czyni niedopuszczalnym zażalenie strony z dnia 3 lipca 2017 r.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.