Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 747/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w S. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r., nr [...], znak [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej na skutek wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r., nr [...] , znak [...][...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej S. z dnia [...] r., nr [...] , znak: [...] nakazującą "A" Sp. z o.o. w S. wykonanie obowiązku z zakresu ochrony przeciwpożarowej, polegającego na zapewnieniu wymaganej drogi pożarowej do budynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Na powyższe rozstrzygnięcie powołana Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca odniosła się przede wszystkim do treści zaskarżonego rozstrzygnięcia, przedstawiając argumenty przemawiające w jej przekonaniu za jego uchyleniem podnosząc jedynie, że w przedmiotowej sprawie, zapewnienie drogi pożarowej stanowi kosztowną inwestycję.

W odpowiedzi na skargę organ odmówił wstrzymania wykonania decyzji przypominając jednocześnie o możliwości skorzystania przez stronę skarżącą z trybu rozwiązań zamiennych, co pozwoliłoby osiągnąć kompromis w zawisłej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym).

Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i - zwracając uwagę na charakter i przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia – w stosunku do innych podmiotów, zwłaszcza jeśli dotyczy to ich bezpieczeństwa oraz ochrony życia, zdrowia i mienia ludzkiego. Konsekwencje bowiem wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu, mogą dotykać w takim samym wnioskodawcę jak i, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, mieszkańców budynku, do którego ma być zapewniona droga przeciwpożarowa.

Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane

w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, [w:] Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 ([w:] OSS z 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.

W skardze zawierającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poza wskazaniem na kosztowność inwestycji, którą to skarżąca Spółka poniesie wykonując zaskarżony akt, brak jest jakichkolwiek informacji, odzwierciedlających sytuację finansowa skarżącej, a także innych argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania i mogących uprawdopodobnić, iż w efekcie wykonanie zaskarżonej decyzji rodzić będzie po stronie wnioskodawcy niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Nadto strona skarżąca zasadności wniosku nie mogła upatrywać również w tym, że w jej ocenie zaskarżony akt narusza prawo. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka w oparciu o którą Sąd może wstrzymać jego wykonanie, o ewentualnym naruszeniu prawa i skutkach prawnych tego naruszenia Sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.

Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez stronę skarżącą,

a rozważane przez tut. Sąd z urzędu, a w szczególności uwzględniając przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia, a mianowicie charakter nakazów wynikających z zaskarżonej decyzji, chroniących takie dobra, jakimi są ludzkie życie, zdrowie i mienie, Sąd doszedł do przekonania, że nie da się wskazać po stronie skarżącej Spółki ewentualnych zagrożeń, uzasadniających dopuszczalność wstrzymania aktu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może bowiem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną wyjątkowe okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej, a takie w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą, zważywszy, że sama skarżąca tego nie uprawdopodobniła.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.