Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 572/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącego, będący doradcą podatkowym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., wskazaną w sentencji postanowienia, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...], orzekającą o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej za zaległość podatkową Klubu Sportowego A w wysokości [...] zł z tytułu nieodprowadzonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc grudzień 2003 r., oraz odsetki za zwłokę wraz z kosztami egzekucyjnymi.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik podniósł w pierwszej kolejności, iż skarżący i jego małżonka posiadają rozdzielność majątkową. Wszelkie koszty utrzymania skarżący jest zatem zmuszony ponosić z własnych środków. Dokonanie egzekucji z jego majątku spowoduje zdaniem pełnomocnika powstanie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że kwota miesięcznych zobowiązań nie pozwala na pokrycie w całości zobowiązania, wynikającego z decyzji. Egzekucja pozbawi skarżącego możliwości ponoszenia wydatków, związanych z istniejącymi zobowiązaniami względem banków, co będzie skutkowało pozbawieniem strony środków na utrzymanie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik przedstawił także tabelaryczne zestawienie miesięcznych wydatków skarżącego, związanych z obsługą kredytów bankowych (około [...] zł) oraz utrzymaniem (około [...] zł) z miesięcznym dochodem netto ([...] zł). Wynika z niego, iż pozostała skarżącemu do dyspozycji kwota wynosi miesięcznie około [...] zł.

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Organ stwierdził m. in., iż sytuację majątkową podatnika uznać należy za dobrą. Osiągany dochód znacznie przewyższa bowiem dochody przeciętnego obywatela, natomiast wydatki nie są wynikiem zdarzeń losowych ani nie należą do obciążeń nadzwyczajnych. Dodatkowo organ wskazał, iż Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. rozłożył podatnikowi na raty zapłatę zaległości podatkowych, dotyczących m. in. nieodprowadzonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc grudzień 2003 r. Rozłożenie na raty spłat należności pieniężnej jest z kolei przesłanką zawieszenia postępowania egzekucyjnego, stąd zdaniem organu twierdzenie pełnomocnika o możliwości powstania znacznej szkody jest oczywiście nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego wchodzi zatem w grę wówczas gdy, po pierwsze, akt ten nadaje się do wykonania, po wtóre zaś, jeżeli zachodzą przesłanki wstrzymania jego wykonania.

W pierwszej kolejności odnotować zatem należy, że zaskarżona decyzja jest aktem, nadającym się do wykonania. Utrzymuje ona bowiem w mocy decyzję orzekającą o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej. Kwoty pieniężne, wynikające z decyzji, w przypadku ich nieuiszczenia, podlegają zatem ściągnięciu w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przystępując zatem do zasadniczego wątku rozważań czyli do oceny wniosku,

zaznaczyć trzeba, iż w ocenie Sądu dokumentacja przedłożona przez pełnomocnika skarżącego nie potwierdza jego poglądu, że wykonanie decyzji będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak wymaga tego art. 61 § 3 ppsa.

Przede wszystkim, pełnomocnik ograniczył się jedynie do podania przybliżonej kwoty pieniężnej, stanowiącej różnicę pomiędzy miesięcznymi wydatkami skarżącego a jego dochodem miesięcznym netto. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania nie podano, czy skarżący posiada majątek, mogący być ewentualnym przedmiotem egzekucji, a jeżeli tak, to o jakiej wartości. To samo dotyczy ewentualnych oszczędności skarżącego.

Po drugie wskazać należy, że w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik powołał się na fakt pozostawania skarżącego i jego małżonki w rozdzielności majątkowej. Zaznaczyć trzeba w tym kontekście, iż pozostawanie w takim ustroju majątkowym małżeńskim nie niweczy obowiązku niesienia pomocy, także finansowej, członkom rodziny, który wynika z art. 87 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Podkreślić należy dodatkowo, że konieczność spłaty zobowiązania podatkowego nie może niejako sama przez się przemawiać na rzecz wstrzymania wykonania, gdyż stanowi ona naturalną konsekwencję wydania decyzji i utrzymania jej w mocy w toku postępowania odwoławczego i z tego punktu widzenia nie ma na pewno charakteru nadzwyczajnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FZ 365/08, LEX nr 443847).

Nie ulega przy tym wątpliwości, że art. 61 § 3 ppsa może znaleźć zastosowanie wyłącznie celem zapobieżenia szkodzie, "która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia" ani też przez "przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu" (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 637/07, LEX nr 356705).

Przede wszystkim zaś należy zwrócić uwagę, iż decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. rozłożył na raty podatnikowi zapłatę zaległości podatkowych z tytułu nieodprowadzonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym za grudzień 2003 r. Słusznie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w K., że zgodnie z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w razie rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej. Ma to zasadnicze znaczenie w kontekście wykonalności decyzji, która realizowana jest w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji.

Podsumowując, w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek, przemawiających za uwzględnieniem wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze wszystkie te okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa oraz art. 61 § 5 tej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.