Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1071/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-01-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6164 Wspólnoty gruntowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. R. D. na decyzję Starosty z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie prawa do udziału we wspólnocie gruntowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący A. R. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 7 listopada 2013r. skargę na decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...]., nr [...].

Skarga ta podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Obowiązujące przepisy co do zasady przewidują bowiem dwuinstancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne - zgodnie z art. 127 § 1 i 2 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

Sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.)

Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od orzeczenia organu I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu I instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą decyzji wydanej przez organ II instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego.

W świetle powyższego, skoro od zaskarżonej decyzji wydanej przez Starostę Powiatowego , działającego jako organ I instancji, przysługiwało (na podstawie powołanego art. 127 § 1 i 2 K.p.a.) odwołanie do organu wyższej instancji tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , to kontrola legalności tej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w razie zaskarżenia również decyzji organu wyższego stopnia, wydanej po rozpoznaniu odwołania, a sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie.

W konsekwencji skarga, której przedmiotem jest wyłącznie decyzja organu I instancji nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.