Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt SA/Ł 2396/95
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1996-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Powołane przepisy: journal: Dz.Urz. GUS 1993 nr 1 poz. 4 poz. 90
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: Zgodnie z zarządzeniem Nr 29 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 1 dnia października 1993 r. w sprawie ustalania zasad udzielania interpretacji, pomocy w zakwalifikowaniu i wyjaśnień związanych ze stosowaniem podstawowych klasyfikacji /Dz.U. GUS nr 14 poz. 90/ Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Statystyki GUS jest uprawniony do podejmowania wiążących interpretacji dotyczących właściwej klasyfikacji wyrobów.

W przypadkach występowania istotnych wątpliwości przede wszystkim producenci wyrobów, a także inne organy, powinny zwracać się do powyższego ośrodka o właściwe zakwalifikowanie danego wyrobu.

TEZY

Zgodnie z zarządzeniem Nr 29 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 1 dnia października 1993 r. w sprawie ustalania zasad udzielania interpretacji, pomocy w zakwalifikowaniu i wyjaśnień związanych ze stosowaniem podstawowych klasyfikacji /Dz.U. GUS nr 14 poz. 90/ Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Statystyki GUS jest uprawniony do podejmowania wiążących interpretacji dotyczących właściwej klasyfikacji wyrobów.

W przypadkach występowania istotnych wątpliwości przede wszystkim producenci wyrobów, a także inne organy, powinny zwracać się do powyższego ośrodka o właściwe zakwalifikowanie danego wyrobu.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu sprawy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Izby Skarbowej oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa materialnego, ani też nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przy ich podejmowaniu, mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem sporu jest zagadnienie zastosowania właściwej stawki podatku od towarów i usług do sprzedaży w okresie od stycznia 1994 r. do lutego 1995 r. części wyrobów wytwarzanych przez skarżącego. W toku kontroli podatkowej przeprowadzonej w przedsiębiorstwie skarżącego w zakresie prawidłowości naliczania i wypłacania podatku od towarów i usług pracownicy Urzędu Skarbowego stwierdzili, iż skarżący, będący producentem i sprzedawcą wyrobów z drewna, służących do wyposażenia budynków mieszkalnych stosował do całości sprzedawanych wyrobów preferencyjną stawkę podatkową 7 procent przewidzianą dla sprzedaży ściśle określonych wyrobów, zamieszczonych w wykazie, stanowiącym załącznik nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług. Ustalono także, że przedmiotem działalności gospodarczej skarżącego było wytwarzanie z drewna elementów, wchodzących w skład kompletów schodowych, wykorzystywanych do wyposażenia budynków mieszkalnych, a także drewnianych elementów do opraw oświetleniowych. Zgodnie z zapisami pod poz. 72 i 44 wyżej powołanego załącznika nr 5 do ustawy ulgowa stawka podatkowa 7 procent mogła być stosowana jedynie do sprzedaży wykonanych z drewna lub materiałów drewnopodobnych kompletów elementów budynków mieszkalnych oraz do sprzedaży gotowych opraw oświetleniowych.

W zakresie opodatkowania sprzedaży wyrobów, dotyczących schodów, z akt sprawy wynika, iż organ podatkowy uznał niezasadność zastosowania ulgowej stawki podatku jedynie w przypadkach, gdy zgodnie z odpowiednimi fakturami sprzedaż dotyczyła poszczególnych elementów wchodzących w skład kompletu schodów, natomiast nie kwestionował ulgowej stawki przy sprzedaży pełnych kompletów schodów lub jednoczesnej sprzedaży wszystkich elementów, składających się na komplety schodów. Ponadto, przed wydaniem decyzji wymiarowej organ podatkowy wystąpił do organów statystycznych i uzyskał z Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Statystyki Głównego Urzędu Statystycznego pismo z dnia 3.06.1995 r. potwierdzające zasadność swojego stanowiska odnośnie właściwej klasyfikacji wyrobów skarżącego do odpowiedniego grupowania SWW, od którego jest uzależnione stosowanie właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z zarządzeniem nr 29 Prezesa GUS z dnia 1 października 1993 r. w sprawie ustalenia zasad udzielania interpretacji, pomocy w zakwalifikowaniu i wyjaśnień związanych ze stosowaniem podstawowych klasyfikacji /Dz.Urz. GUS nr 14 poz. 90/ Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Statystyki GUS jest uprawniony do podejmowania wiążących interpretacji dotyczącej właściwej klasyfikacji wyrobów.

W przypadkach występujących istotnych wątpliwości przede wszystkim producenci wyrobów, a także inne organy powinny zwracać się do powyższego Ośrodka o właściwe zakwalifikowanie danego wyrobu. W świetle powyższego ustalonego stanu faktycznego i prawnego odmienne stanowisko skarżącego i jego zarzuty podniesione w skardze nie mogły zostać uwzględnione. Okolicznością bezsporną, wynikającą z przepisów prawa jest, iż jedynie sprzedaż całych kompletów schodowych mogła korzystać z preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 7 procent, stanowiącej odstępstwo od podstawowej stawki 22 procent.

Uzyskanie przez skarżącego wcześniejszej opinii z Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego o klasyfikacji wytwarzanych kompletów schodowych nie może mieć istotnego znaczenia w tej sprawie, albowiem opinia ta dotyczy niekwestionowanego zagadnienia. W swoim wystąpieniu do organu statystycznego skarżący zwrócił się o informację odnośnie klasyfikacji kompletów schodowych, natomiast nie przedstawił, iż w niektórych przypadkach przedmiotem sprzedaży są jedynie poszczególne elementy kompletów, nie stanowiące pełnego zestawu.

Należy uznać, iż w sytuacji gdy przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienia od podatku lub ulgową stawką podatkową dla sprzedaży określonego wyrobu w komplecie /zestawie/, to bez wyraźnego uregulowania prawnego zwolnienie lub ulgowa stawka nie dotyczy sprzedaży poszczególnych elementów tego kompletu, stanowiących odrębny wyrób.

Również w zakresie opodatkowania sprzedaży drewnianych elementów do opraw oświetleniowych zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z zapisem poz. 44 załącznika nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług z ulgowej stawki 7 procent korzysta sprzedaż opraw oświetleniowych, natomiast z nie budzących wątpliwości ustaleń organów podatkowych, dokonanych przy udziale skarżącego wynika, że jego wyroby w tym zakresie stanowiły jedynie elementy do produkcji opraw.

Producentem gotowych opraw oświetleniowych było przedsiębiorstwo "P.", które zakupione od skarżącego drewniane elementy poddawało pewnej przeróbce oraz dodawało do nich właściwe oprawki i osprzęt elektryczny.

Także pozostałe zarzuty skarżącego, dotyczące naruszenia przez organy podatkowe przepisów postępowania administracyjnego należy uznać za nieuzasadnione. Wbrew stanowisku skarżącego organ odwoławczy nie naruszył terminu do załatwienia odwołania w tej sprawie, który to termin w sprawach zobowiązań podatkowych został określony w art. 172 Kpa /a nie art. 35 par. 3 Kpa/ i wynosi on dwa miesiące od dnia otrzymania odwołania wraz z aktami sprawy, przekazanymi przez organ I instancji.

Należy także uznać, że powołane w skardze tezy orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mają bezpośredniego zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Z akt sprawy wynika, że w przeprowadzonym dość szczegółowym postępowaniu podatkowym skarżący brał czynny udział, a wydane decyzje organów podatkowych obu instancji zawierają dość szczegółowe uzasadnienia.

Pewną nieprawidłowością postępowania organu I instancji było wystąpienie do organu statystycznego o wyrażenie opinii w sprawie klasyfikacji wyrobów skarżącego bez jednoczesnego zawiadomienia o tym strony, jednakże na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego należy uznać, iż uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a skarżący został zapoznany z pismem Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Statystyki GUS w dalszym postępowaniu.

Z tych wszystkich względów na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.