Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SO/Wa 3/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z  art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007 r. sprawy z wniosku W.O. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy J. grzywny w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) postanawia 1) na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 wymierzyć Wójtowi Gminy J. grzywnę w wysokości 1 000 (jeden tysiąc) złotych za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 wyżej wymienionej ustawy; 2) zasądzić od Wójta Gminy J. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SO/Wa 3/07

Uzasadnienie

W dniu 6 września 2007 roku W.O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o ukaranie Wójta Gminy J. karą grzywny w kwocie 10 000 zł, za nieudzielanie odpowiedzi na skargę z dnia 1 czerwca 2007 roku w przedmiocie bezczynności tego organu.

W uzasadnieniu wniosku W.O. podnosił, że Wójt Gminy celowo

i bezprawnie przeciąga rozstrzygnięcie sprawy. Jego zdaniem tę samą metodę organ stosował w sprawie VIII SAB/Wa 4/07, która z powodów formalnych zakończyła się odrzuceniem skargi. Ponieważ, co do meritum sprawy są identyczne, więc przygotowanie odpowiedzi na skargę nie powinno stwarzać organowi problemu. Brak odpowiedzi i przetrzymywanie akt sprawy jest zdaniem skarżącego celowe i stanowi dalszy ciąg bezprawnych działań skierowanych przeciwko niemu.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy J., organ wnosił o jego odrzucenie.

W uzasadnieniu organ podnosił, że już raz W.O. złożył skargę na bezczynność tego organu i skarga jego została przez Sąd postanowieniem z dnia 28 marca 2007 roku odrzucona. Skarżący w tym samym dniu skierował do Wojewody Mazowieckiego zażalenie na bezczynność Wójta Gminy J. dotyczącą tych samych zarzutów co wymienione w złożonej skardze. Wojewoda przesłał złożone przez skarżącego zażalenie do Rady Gminy J., która przeprowadziła postępowanie wyjaśniające i uchwałą z dnia 17 maja 2007 roku uznała skargę W.O. za niezasadną. W dniu 1 czerwca 2007 roku W.O. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym kolejną skargę na bezczynność tego samego organu, o identycznej treści jak wcześniej odrzucona skarga.

Z tych też względów zdaniem organu wniosek o ukaranie Wójta Gminy J. jest bezzasadny i powinien zostać odrzucony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), dalej jako p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie W.O. w dniu 1 czerwca 2007 roku złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy J. W związku treścią przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a., Sąd przekazał skargę temu organowi, celem rozważenia jej zasadności i możliwości załatwienia we własnym zakresie, bądź przekazania skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni.

Organ otrzymał skargę w dniu 8 czerwca 2007 roku. W związku z tym, że organ w terminie ustawowym nie przekazał do Sądu skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, został zobowiązany postanowieniem z dnia 26 października 2007 roku do jej przekazania w terminie 7 dni, pod rygorem wymierzenia grzywny w trybie art.112 p.p.s.a. W zakreślonym terminie organ nadesłał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę.

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie wykonał w terminie 30 dni, mimo otrzymania skargi w dniu 8 czerwca 2007 roku. Obowiązek ten został przez organ wykonany w dniu 5 listopada 2007 roku, po tym jak Sąd nałożył na organ zobowiązanie do nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego W.O. o wymierzenie kary grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a należy uznać za zasadny.

Organ w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną, nie odnosi się w ogóle do tego, co było przyczyną niewywiązania się z obowiązku nałożonego na organ przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a w terminie tam wskazanym. Jego stanowisko odnosi się tylko, co zasadności skargi W.O. na bezczynność organu.

Sąd w takiej sytuacji biorąc pod uwagę czas opóźnienia, brak stosownych wyjaśnień organu, co do przyczyn opóźnienia uznał, że organ nie wykonał terminowo nałożonych na niego obowiązków przekazywania skargi, wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi.

Należy zauważyć, iż przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. jest przepisem dyscyplinująco- restrykcyjnym w zakresie opieszałości organów. Na wysokość wymierzonej grzywny wpływ miał czas opóźnienia organu (ponad 3 miesiące), oraz to, że przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej z roku poprzedniego wynosiło 2. 145,59 zł (MP z 2007 roku, nr 14, poz. 146). Tak więc wymierzona grzywna stanowi mniej niż połowę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej z drugiego półrocza 2006 roku i w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia opieszałości organu administracji publicznej.

Z tego też względu biorąc za podstawę art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.