Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2263/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Drogi publiczne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący – S. M., w terminie oraz w prawidłowym trybie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego karę 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przy czym w żaden sposób go nie uzasadnił. Skarga został opłacona w terminie, w prawidłowej kwocie.

W odpowiedzi na skargę organ odnosząc się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do zastosowania tej instytucji.

Wobec tego, że skarżący – niereprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie nadesłał dowodów wskazujących okoliczności, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd wezwał go do przedłożenia w terminie 7 dni stosownych dokumentów i wykazania owych okoliczności.

W udzielonej w terminie odpowiedzi skarżący nadesłał dokumenty świadczące o jego dochodach (kopię zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia) oraz wydatkach (faktury m.in. za wodę i odprowadzanie ścieków, za telefony, za wywóz śmieci, za prąd). Nadto skarżący oświadczył, że wraz z nim w gospodarstwie domowym jest żona, co do której nie wskazał czy pozostaje ona w jakimś stosunku pracy, czy jest bezrobotna, a także córka i syn, którzy są studentami – odpowiednio, czwartego i pierwszego roku. Skarżący załączył do sprawy również wyciąg z rachunku bankowego, gdzie saldo końcowe na dzień 30 sierpnia 2013 r. było ujemne i wynosiło -744,89 złotych.

Sąd stwierdza, że z informacji uzyskanych od organu wynika, że przedmiotowa kara pieniężna nie została przez skarżącego uiszczona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Zanim Sąd przystąpi do rozpoznania wniosku skarżącego należy podkreślić, iż warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się więc do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd.

Jednocześnie należy podnieść, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści cytowanego powyżej przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy przy tym zauważyć, że to po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa zatem na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Nadto warto podnieść, że w przypadku wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje - jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy - możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego. Oznacza to, że Sąd nie ma obowiązku wzywać wnioskodawcy do przedłożenia dokumentów uprawdopodabniających zaistnienie okoliczności wskazanych we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Sąd nie może działać za stronę w zakresie uprawdopodobnienia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już podano to na stronie ciąży ów obowiązek. Nadto należy podnieść, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu ma jedynie obowiązek wziąć pod uwagę całość zgromadzonej w danej sprawie dokumentacji, która może przysłużyć się do weryfikacji twierdzeń zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącego Sąd stwierdza, że w jego uzasadnieniu nie ma podanych żadnych okoliczności wskazujących, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi jest kara pieniężna. Sąd uznał zatem, że owa kara, jako świadczenie pieniężne, będzie mogła być bez większych trudności zwrócona w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec tego Sąd stanął na stanowisku, że w odniesieniu do przedmiotu zaskarżenia nie można mówić o trudnych do odwrócenia skutkach. W kwestii drugiej przesłanki - zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, Sąd stwierdził, że nie ma możliwości jej zbadania, gdyż nie ma podstawy do oceny jej ziszczenia się.

Reasumując Sąd stwierdza, że brak przywołania przez skarżącego konkretnych okoliczności ukazujących, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pozbawiło Sąd możliwości oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdzić należy, że nie zostało zatem dowiedzione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, które warunkowałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.