Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1583/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę , zwrócono wpis

SENTENCJA

Dnia 11 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. na decyzję Wojewody [....] z dnia 4 października 2019 r., znak: [....] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K.R. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Skarżący K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 4 października 2019 r. (znak: [...]) w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 stycznia 2020 r., pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, w wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi, podania swojego numeru PESEL oraz nadesłania 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezłożenia opłaty i nieuzupełnienia braków skargi w terminie.

Opisane powyżej wezwania, zostały skutecznie doręczone w dniu 11 lutego 2020 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi, skarżący uiścił wpis od skargi. Jednakże pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnił wskazanych powyżej braków formalnych skargi, tj. nie przedłożył podpisanego jej egzemplarza, nie podał swojego nr PESEL, a nadto nie nadesłał 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.

Z kolei w piśmie z dnia 25 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżący K. R. zawarł oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi, wnosząc jednocześnie o zwrot dokonanej opłaty sądowej w kwocie 500 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 in principio p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom postępowania. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że skarżący K. R. został wezwany do usunięcia stwierdzonych ww. braków formalnych i fiskalnych skargi. Opisane powyżej wezwania, zostały skutecznie doręczone w dniu 11 lutego 2020 r., a w związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał w dniu 18 lutego 2020 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi, skarżący uiścił jedynie wpis od skargi. Niemniej jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi, wobec czego konieczne stało się odrzucenie przedmiotowej skargi.

Odnosząc się natomiast do złożonego przez skarżącego pisma z dnia 25 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie) zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, wskazać należy, że nie mogło ono odnieść w tej sprawie zamierzonego skutku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji, w sytuacji, w której skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, która to sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007).

Dlatego też należało uznać, że wobec nieuzupełnienia przez skarżącego ww. braków formalnych skargi w wyznaczonym do tego terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.

W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.