Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 356/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 122, art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 109 ust. 3, art. 43, art. 82 ust. 3, art. 129 ust. 1, art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4, art. 128 ust. 2, art. 111 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: par. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 108 poz 948
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy  rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników.
article: art. 58, art. 83
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
article: art. 173 par. 1, art. 210 par. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie WSA Maciej Jaśniewicz WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2012r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec, kwiecień i maj 2009 roku oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej wszczętej w dniu [...]lipca 2009 r. w firmie C. R "C" E. P., decyzją z dnia [...].09.2010r. nr [...] określił podatnikowi kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc luty w wysokości [...] zł, za miesiąc marzec w wysokości [...]zł, za miesiąc kwiecień w wysokości [...] zł, za miesiąc maj w wysokości [...] zł. Kontrola związana była ze sprawdzeniem prawidłowego zadeklarowania przez podatnika zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika.

Organ podatkowy zakwestionował prawo podatnika do zastosowania stawki podatku od towarów i usług 0% w stosunku do wystawionych w badanym okresie dokumentów TAX FREE na rzecz G. I. Organ ustalił, że podatnik dokonał sprzedaży na rzecz podróżnego - obywatela Serbii G. l. w ramach procedury TAX FREE znacznej ilości towarów ( w okresie kwiecień – maj 2009r. 8 sztuk pojemników spożywczych, 20 sztuk materacy magnetycznych, 8 sztuk pojemników Herkules, 4 stoły rehabilitacyjne, 8 sztuk materacy rehabilitacyjnych, 3 pojemniki hermetyczne, 21 sterowników pomiaru, 1 automat obszywający. Łączna wartość brutto sprzedanych towarów wyniosła [...]zł. Organ wskazał, że w czerwcu i lipcu 2009 r. podatnik dokonywał sprzedaży znacznej ilości towarów w ramach procedury TAX FREE G. I.. Ustalono, że E. P. sprzedawał towar na rzecz PHU "C" s. c. A. B. & B. B. ze Z., która z kolei sprzedawała w ramach procedury TAX FREE te towary G.I.

W wyniku czynności sprawdzających przeprowadzonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w firmie PHU "C." s.c, A. B.& B. B. ustalono, że kontrolowana spółka posiada oryginały faktur zakupu towarów od firmy "C.". Urząd Skarbowy w S. dodatkowo przesłał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. kserokopie dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem związanych ze sprzedażą towarów przez PHU "C." s.c. B. & B. w ramach procedury TAX FREE w okresie od lutego do lipca 2009 r. na rzecz podróżnego - obywatela Serbii G. I. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. poddał analizie przesłane dokumenty i stwierdził, że wynika z nich, że w okresie od lutego do lipca 2009 r. G. I. zakupił znaczne ilości towarów również od wskazanej spółki cywilnej na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...]zł .

Organ kwestionując prawo do zastosowania stawki 0% oparł się następujących ustaleniach:

1. Podpis G. I. na dokumentach wystawionych przez C.R. "C" różni się od podpisu widniejącego na dokumentach wystawionych przez PHU "C".

2. Daty i godziny transakcji w firmie "C" oraz PHU "C" oraz częstotliwość ich dokonywania i odległość dzieląca ich siedziby wskazuje, że nieprawdopodobne jest, aby transakcje mogły być przeprowadzane przez G. l.,

3. Towar sprzedawany przez PHU C s.c. G.I. spółka zakupiła od E.P., zdarzały się przypadku, że obie transakcje miały miejsce tego samego dnia.

4. Podatnik dopiero w dniu [...]06.2009r. dopełnił wymogu określonego w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz.535 z późn. zm.) dalej u.p.t.u. Organ wskazał, że podatnik złożył w dniu [...]maja 2009 r. pismo informujące o sprzedaży towarów w ramach procedury TAX FREE, z którego nie wynikało, czy sprzedawca będzie dokonywał samodzielnie zwrotu podatku podróżnym, czy też ma zawarte umowy z podmiotami dokonującymi zwrotu. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. na wezwanie organu, podatnik uzupełnił złożoną informację. W związku z tym organ uznał, że wyłącznie z przyczyny niepodania wymaganej prawem informacji, zgodnie z art. 129 ust. 1 u.p.t.u. podatnik do dostawy towarów udokumentowanej TAX FREE wystawionych na rzecz obywatela Serbii G. l.: nr [...]/2009 z dnia [...]04.2009r.,nr [...]/2009 z dnia [...].04.2009r.,nr [...]/2009 z dnia [...].04.2009r., nr [...]/2009 z dnia [...].05.2009r., nr [...]/2009 z dnia [...].05.2009r.,nr [...]/2009 z dnia [...].05.2009r.,nr [...]/2009 z dnia [...].05.2009r. - nie miał prawa do zastosowania stawki 0%.

5. Dyrektor Izby Celnej przesłał w dniu [...] maja 2010 r. pismo węgierskiej administracji celnej nr [...] oraz pismo Ministerstwa Finansów Departament Kontroli Celno-Akcyzowej i Kontroli Gier nr [...] z dnia [...]kwietnia 2010 r., z którego wynika, że strona węgierska dokonała kontroli otrzymanych dokumentów TAX FREE i stwierdziła, że oficer, który używał pieczęci[...] (widniejący na dokumentach) nie mógł potwierdzić procedury wyjścia towarów do krajów trzecich, ponieważ w chwili gdy pieczęć była używana realizował inne zadania, natomiast pieczęć nr [...] była używana, kiedy funkcjonariusz posługujący się nią nie pełnił służby. Z tych powodów węgierskie służby nie mogły potwierdzić procedury wyjścia wskazanych towarów poza obszar celny UE. Nadto organ podniósł, że na dokumentach brak potwierdzenia wywozu, jaki jest przewidziany rozporządzeniem z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie określenia wzorów: znaku informującego podróżnych o możliwości zakupu w punktach sprzedaży towarów, od których przysługuje zwrot podatku od towarów i usług, imiennego dokumentu będącego podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym oraz stempla potwierdzającego na dokumencie wywóz towaru (Dz. U. z 2004 r. nr 88, poz. 838). Zdaniem organu na dokumentach TAX FREE brak jest imiennego stempla oraz podpisu uprawnionego funkcjonariusza celnego. Ta okoliczność winna wzbudzić poważne wątpliwości podatnika, co do rzetelności oświadczenia podróżnego. I faktu wywozu towaru poza granice RP.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wskazał, że zwrot podatku podróżnemu zamieszkałemu poza terytorium Wspólnoty, zapłaconego przez niego przy nabyciu towarów na terytorium RP, przewidziany jest w art. 126 ust. 1 u.p.t.u., jeśli podatnik spełnił warunki określone w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4 oraz otrzymał dokument określony w art. 128 ust. 2 zawierający potwierdzenia wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy. Organ stwierdził, że przepisy krajowe są zgodne z postanowieniami obowiązującej Dyrektywy, powołując jednocześnie treść art. 15 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych- wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE. L. 77.145.1) – dalej VI Dyrektywa.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. stwierdził, że podatnik nie spełnił warunków do zastosowania preferencyjnej stawki 0% i przepisy art. 126 -130 u.p.t.u. nie mogą mieć zastosowania. Zdaniem organu ilości towarów nabywanych przez podróżnego od podatnika, świadczą, że G. I. nabywał towar w celach handlowych z ominięciem procedur eksportowych, a podatnik nie dochował należytej staranności przy weryfikacji złożonych dokumentów.

Zdaniem organu I instancji ważnym dowodem w niniejszej sprawie są włączone do akt sprawy pisma Urzędu Celnego w Z. Oddział Celny Drogowy w D. z dnia [...].03.2010r. oraz z dnia [...].04.2010r. w sprawie odmowy potwierdzenia dokumentu TAX FREE. Pomimo, że dowody te dotyczą okresu nieobjętego postępowaniem, to zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, obrazują mechanizm dokonywania sprzedaży na rzecz podróżnych przez firmę C.R. "C" E.P. Z pism wynika, że w dniu [...] marca 2010 r. w Oddziale w D. obywatel Ukrainy O. K. przedstawił do kontroli towar wystawiony za dokumentem TAX FREE nr [...] z [...] lutego 2010 r. przez C.R."C" . Kontrola wykazała, że przewożono towar inny niż wynikało z dokumentów, a O. K. nie był w rzeczywistości nabywcą towaru, jak zeznał, pomagał tylko przewieść towar przez granicę; podobne zeznania złożył inny obywatel Ukrainy – F. M. w dniu [...]kwietnia 2010 r. , który na dokumencie TAX FREE z [...] kwietnia 2010 r. widniał jako nabywca towaru od C.R. "C" E. P.

W związku z powyższym, zdaniem organu podatkowego I instancji, podatnik nie miał prawa do zastosowania stawki 0% w świetle uregulowań art. 128 ust. 1 i 2 u.p.t.u., w związku z art. 126 tejże ustawy.

Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego część sprzedawanych przez E. P. towarów nie miała pokrycia w zakupach. Organ podatkowy nie dał wiary wyjaśnieniom strony, że towar został wyprodukowany przez podatnika. E. P.w sposób jednoznaczny nie wskazał źródeł pochodzenia materiałów, które miały posłużyć do produkcji; nadto za niewiarygodną organ uznał przedłożoną przez stronę umowę z dnia [...].01.2009r. zawartą między Agencję Rozwoju "G." Sp. z o.o. a firmą "C", na mocy której G. Sp. z o.o. "powierzyła materiały własne do produkcji, które stanowią własność przekazującego do czasu rozliczenia zużycia i wykonania usługi". Nadto organ wskazał, że zgodnie z umową rozliczenie miało nastąpić w formie faktury obciążeniowej, jednak żaden z dowodów zebranych w sprawie nie wykazał, aby Spółka "G." do dokumentów z dnia [...]01.2009r. [...] i [...] wystawiła fakturę obciążeniową, takiego dokumentu nie przedłożył również podatnik. Nie potwierdziły tej okoliczności również czynności sprawdzające przeprowadzone przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. w Spółce "G.". Umowę podpisał w imieniu spółki G. T. K., który w dniu [...]01.2009r. nie był uprawniony do podpisywania dokumentów, bowiem pierwsze udziały w Spółce "G" nabył w dniu [...] 08.2009r. W tym samym dniu spisano Protokół Zgromadzenia Wspólników Spółki Agencja Rozwoju "G" Sp. z o. o., z którego wynika, że na mocy uchwały Zgromadzenie Wspólników odwołało E. P. z funkcji Prezesa Zarządu a powołało T. K. oraz udzielono E. P. pełnej prokury. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. uznał, że strona sporządziła przedłożone dokumenty dla potrzeb toczącego się postępowania. Zdaniem organu jest nieprawdopodobne, aby E. P. jedyny członek zarządu spółek z o.o. A. i G. i właściciel firmy C.R.C zajmował się całą dokumentacją firm (wypisywanie faktur, dokumentów KW i KP, TAX FREE), dokonywał oceny rynku krajowego w ramach umowy z [...].09.2008r., produkował materace magnetyczne i rehabilitacyjne, stoły rehabilitacyjne, pojemniki spożywcze, wykroje skórzane, wykonywał na rzecz spółki G. wzory materacy i łóżek rehabilitacyjnych, dostarczał towar do Z. oddalonego od K. 366 km, nie zatrudniając pracowników.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zarzucił nadto podatnikowi zaniżenie obrotu do opodatkowania. Analiza dokumentów emitowanych przez kasę fiskalną wykazała, że w dniu [...]04.2009r. została zaewidencjonowana sprzedaż obejmująca 3 paragony na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...]zł. Ustalenia te wynikają z raportu dobowego za ten dzień i raportu okresowego. Podatnik sprzedaży tej nie wykazał w ewidencji i w deklaracji, ponieważ twierdzi, że sprzedaż była anulowana. Zdaniem organu, brak jest dowodów, że sprzedaż ta była anulowana. Widniejące w raporcie trzy paragony zostały wydrukowane i powinny, zdaniem organu, znajdować się w dokumentacji podatnika. W przypadku popełnienia pomyłki przy ewidencjonowaniu za pomocą kasy rejestrującej, podatnik powinien zatrzymać paragon fiskalny. Jeśli zaś kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej, to korekta powinna być dokonana za pomocą innych urządzeń księgowych, np. ewidencji korekt. Ewidencja obrotu i kwot podatku należnego z zastosowaniem kasy rejestrującej stanowi dowód główny co do wysokości obrotu, podatnik musi innym dowodem wykazać ewentualne niezgodności zapisów ze stanem rzeczywistym. Organ nie dał wiary podatnikowi, że nie dokonał sprzedaży w tym dniu, a zapis kasy fiskalnej był spowodowany jej awarią. Wskazał, na rozbieżne wyjaśnienia podatnika, że z powodu zacięcia papieru nie wydrukował paragonu dla klienta w dniu [...]04.2009r. na kwotę [...] zł, jednocześnie, że uszkodzony paragon posiada klient. Podatnik na okoliczność awarii kasy fiskalnej przedłożył wpis do książki serwisowej kasy, wpis pochodzi z [...]08.2010r., czyli po 16 miesiącach od daty zdarzenia, nadto organ wskazał, że w dniu [...].04.2009 (dzień ewentualnej awarii) podatnik dokonał innej sprzedaży na rzecz podróżnego, zarejestrowanej za pomocą kasy fiskalnej.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zakwestionował również prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Agencję Rozwoju "G" sp. z o.o. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. przeprowadził kontrolę w "G" sp. z o.o. Z pisma z dnia [...].09.2009r. wynika, że do dnia rozpoczęcia kontroli w "G." sp. z o.o. tj. do dnia [...]08.2009r. w KRS widnieje jako jedyny udziałowiec i prezes zarządu spółki "G" E. P. Podatnik w toku postępowania podniósł, że sprzedał udziały spółki "G" T. K., który objął również funkcję Prezesa Zarządu "G". Organ podatkowy zauważył, że zmiany te zostały ujawnione w KRS dopiero w dniu [...]10.2009r., a z zeznań świadka T. K. wynika, że nabył dopiero w dniu [...]08.2009r. od E. P. 10 udziałów "G" Sp. z o.o. na łączną kwotę [...] zł, natomiast w dniu [...]02.2010r. dalsze 88 udziałów tej spółki na łączną kwotę [...] zł.

Organ I instancji ustalił również, że towary będące przedmiotem sprzedaży przez Agencję Rozwoju "G" Sp. z o. o. na rzecz C. R. "C." E.P. zostały zakupione od firmy PPH "A" sp. z o.o., z KRS wynika, że jedynym udziałowcem i prezesem zarządu jest również E. P. W Spółce "A" nie przeprowadzono kontroli ani czynności sprawdzających, ponieważ pod adresem wskazanym jako siedziba spółki mieści się Spółdzielnia Lokatorsko – Własnościowa. Natomiast z informacji uzyskanych w Sądzie Rejonowym KRS w O. wynika, że korespondencja sądowa wysyłana na adres siedziby spółki wracała do sądu z adnotacją "Firmy nie ma pod tym adresem". W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że E. P. będąc prezesem jednoosobowego zarządu spółki "G" i jedynym udziałowcem dokonywał transakcji "z samym sobą" jako osobą prowadzącą działalność gospodarczą w ramach firmy "C". Organ I instancji wskazał, że zawarcie przez wyłącznego udziałowca i jedynego członka zarządu umowy o świadczenie usług lub dostawy towarów "z samym sobą" było dopuszczalne, ale wymagało zachowania kwalifikowanej formy pisemnej - aktu notarialnego, o czym stanowi przepis art. 210 § 2 Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz. 1037 ze zm. – dalej: ksh). W związku z niedopełnieniem przez spółkę tego warunku, organ przyjął, że dokonana czynność prawną jest nieważna i na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c u.p.t.u uznał, że podatnik zawyżył podatek naliczony przyjmując do odliczenia w miesiącach: luty, marzec, kwiecień i maj 2009r. podatek z faktur VAT potwierdzających czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego

W dniu [...]10.2010r. podatnik wniósł odwołanie z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie. Podatnik zarzucił, że decyzja organu I instancji została wydana bez wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, nie uczestniczył w postępowaniu dotyczącym spółki z o.o. A., zatem nie zapewniono mu udziału na każdym etapie postępowania. Organ bezpodstawnie zakwestionował dokumenty TAX FREE, zdaniem podatnika sprzedaży na rzecz podróżnego dokonywał zgodnie z przepisami prawa. Podnosi, że organ podatkowy nie zakwestionował rzeczywistego przebiegu transakcji, wyłącznie uznał, że towar opuścił terytorium Wspólnoty, który to fakt był prawidłowo i wystarczająco udokumentowany. Zdaniem podatnika włączenie dokumentów z D. nie ma istotnego znaczenia, bo wybiega poza okres kontroli, albowiem dotyczy roku 2010.

Podatnik oświadczył, że całość prac przy produkcji wykonywał sam, przy niewielkim zaangażowaniu i pomocy T. K. Posiadał maszyny stolarskie, lecz znajdowały się w innej hali, o co kontrolujący nie pytali. Nie ma uzasadnienia, zdaniem podatnika, zarzut dokonywania transakcji z samym sobą. Spółka "G" uchwałą z dnia [...]01.2008r. ustanowiła pełnomocnika do zawierania w imieniu Spółki umów handlowych, umów współpracy, na podstawie których wystawiane będą faktury. Uchwałą zaś z dnia [...]06.2008r. powołała na członka zarządu T. K.

Potwierdził brak atestu na sprzedawane towary, jednak oświadczył, że posiada stosowną wiedzę, która daje mu możliwość wykonania wyrobów o znaczeniu medycznym, przyjaznym i pomocnym ludziom.

Odnosząc się do powiązań ze Spółką "A." podatnik wyjaśnił, że spółka ta została powołana przez niego aktem notarialnym z dnia [...]10.1999r., uchwałą z dnia [...].10.1999r. członkiem zarządu spółki został P. R., który uchwałą z dnia [...] 01.2005r. został odwołany z tej funkcji. E. P. zbył udziały w spółce w dniu [...].05.2006r. Nowym właścicielem jest D. P. Podatnik był więc tylko partnerem handlowym spółki i to partnerstwo nie upoważniało go do jakiejkolwiek kontroli i wglądu do dokumentów spółki "A".

Podatnik podtrzymał wyjaśnienia złożone przed organem I instancji odnośnie zaniżenia podatku należnego. Stwierdził, że brakujące paragony nie zostały przez kasę wydrukowane. Jako dowód zgłoszenia faktu zablokowania kasy w dniu [...]04.2009r. załączył do odwołania oświadczenie D-D P. D P.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] lutego 2010r., nr [...],[...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie zgodnie z regułami postępowania dowodowego, zapewniając podatnikowi czynny udział w każdym stadium postępowania, podjął wszelkie działania niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, w sposób wyczerpujący zgromadził dowody w sprawie. Tym samym zawarte w odwołaniu zarzuty wydania decyzji bez wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, jak i niezapewnienia stronie czynnego udziału na każdym etapie postępowania, sformułowane w sposób bardzo ogólny, są niezasadne. Podatnik nie mógł brać udziału w postępowaniu w spółce A., ponieważ nie przeprowadzono w spółce ani kontroli ani czynności sprawdzających.

Zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie postępowanie wyjaśniające wykazało powiązania E. P. ze Spółką "A.", będącą kontrahentem Agencji Rozwoju "G" Sp. z o. o i pozwoliło na ustalenie przebiegu transakcji pomiędzy tymi podmiotami - towary będące przedmiotem sprzedaży przez Agencję Rozwoju "G" Sp. z o. o. na rzecz C.R. "C." E.P. zostały zakupione od firmy PPH "A" Sp. z o. o. W dniu [...]07.2010r. podczas przesłuchania w charakterze świadka E. P. pamiętał tylko, że był założycielem tej spółki oraz mocą zawartej uchwały podczas pierwszego aktu założycielskiego w Kancelarii Notarialnej w N. Prezesem Zarządu został powołany P. R. Wspomniany akt notarialny z dnia [...]10.1999r. Repetytorium A nr [...] podatnik załączył dopiero do odwołania. Nie przedstawił jednak pozostałych opisanych dowodów, tj. uchwały z dnia [...]01.2005r. oraz uchwały na mocy której dokonał sprzedaży udziałów w Spółce w dniu [...]05.2008r. D. P. P. R. przesłuchiwany w dniu [...] grudnia 2009 r. zeznał, że "nic oprócz meblościanki i skór nie było przedmiotem transakcji pomiędzy mną a Panem P.". Podatnik nie przedłożył uchwały z dnia [...]stycznia 2005 r., na którą się powołuje, o sprzedaży udziałów D.P.

Ustosunkowując się do załączonych do odwołania dowodów, organ odwoławczy stwierdził, że powyższe dowody złożone na etapie postępowania odwoławczego budzą wątpliwości co do ich sporządzenia w styczniu i czerwcu 2008r., co zostało obszernie wyjaśnione na etapie postępowania przed organem I instancji. W dniu [...]sierpnia 2009r. zawarto umowę kupna sprzedaży między E. P. a T. K. 10 udziałów spółki "G". W tym samym dniu spisano protokół ze Zgromadzenia Wspólników spółki "G", z którego wynika, że odwołano E. P. z funkcji prezesa zarządu i powołano T. K., a E. P. udzielono prokury. Z odpisu KRS wynika, że zmiany w rejestrze nastąpiły w dniu [...] października 2010 r. Natomiast w dniu [...]lutego 2010 r. T. K. nabył 88 udziałów spółki "G". Nadto organ zauważa, że wszystkie dokumenty wystawione przez spółki z o.o. "G." i "A." były podpisane przez E. P. Zatem zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego wystawionego przez spółkę z o.o. G na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c u.p.t.u., ponieważ E. P. w badanym okresie był jedynym udziałowcem i członkiem zarządu spółki "G". Organ odwoławczy uznał również za niewiarygodne wyjaśnienia podatnika dotyczące zaewidencjonowania sprzedaży przez kasę fiskalną, która to sprzedaż nie została ujęta w rejestrze sprzedaży oraz deklaracji VAT za kwiecień 2009r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że serwisant w swoim oświadczeniu pisze o jednym paragonie, podczas gdy z pierwszego raportu dobowego wynika, że wydrukowane zostały 3 paragony. Zdaniem organu podatnik nie przedstawił kopii ani oryginałów kwestionowanych paragonów. Organ zauważył, że w dniu [...]04.2009r. kasa była sprawna, dokonano w tym dniu sprzedaży na rzecz podróżnego. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził, że przedłożone w toku postępowania odwoławczego kserokopie paragonu fiskalnego z dnia [...]04.2009r. oraz paragonu fiskalnego dobowego nie wnoszą nic nowego do sprawy, ponieważ już wcześniej znajdowały się w materiale dowodowym przekazanym wraz z odwołaniem do Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Dotyczą sprzedaży dokonanej w dniu [...].04.2009r, na rzecz G. l. na podstawie dokumentu TAX FREE nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził, że podatnik nie ujmując w rejestrze sprzedaży VAT oraz w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2009r. sprzedaży na kwotę netto [...]zł, podatek VAT [...]zł naruszył obowiązki, o których mowa w art. 109 ust. 3 u.p.t.u.

Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących procedury TAX FREE Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że system zwrotu VAT podróżnym i związane z nim warunki umożliwiające zastosowanie przez podatnika – sprzedawcę stawki 0% do dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu jest uzależnione od spełnienia szeregu warunków. Organ odwoławczy wskazał, że podatnik dopełnił wymogu z art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4 u.p.t.u. dopiero w dniu [...]czerwca 2009 r., choć z tego powodu podatnik nie miał prawa do zastosowania stawki 0% dla transakcji dokonanych w okresie od [...]kwietnia 2009 r. do dnia złożenia wymaganego oświadczenia. Ponadto podatnik okazany dokument faktycznie nie potwierdza wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty. Organy są obowiązane do zbadania wszelkich przesłanek do zastosowania stawki 0%, w tym zbadania autentyczności danych zawartych w dokumentach TAX FREE. Informacja otrzymana od organów celnych nie potwierdza wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty. Właściwy węgierski organ celny dokonał kontroli otrzymanych dokumentów TAX FREE i stwierdził, że oficer, który używał pieczęci nr [...] nie mógł potwierdzić procedury wyjścia towarów do krajów trzecich, ponieważ w chwili gdy pieczęć była używana realizował inne zadania, natomiast funkcjonariusz używający pieczęci nr [...] nie pełnił w tym czasie służby. Ustaleń tych nie kwestionuje podatnik. Nadto Dyrektor Izby Skarbowej zauważa, że sformułowanie ustawowe, którego dotyczy wskazana procedura, tj. wywozu towarów w bagażu osobistym podróżnego dowodzi, że dotyczy ona transakcji o charakterze niehandlowym. Sprzedaż dużych ilości towarów o znacznej wartości tego samego asortymentu w krótkich odstępach czasu, nie mogących zmieścić się w bagażu osobistym podróżnego, wskazuje na handlowy cel zakupionych towarów. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, podatnik nie spełnił warunków umożliwiających zastosowanie stawki podatku VAT 0%.

W złożonej skardze w dniu [...]03.2011r. strona wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, jednocześnie zarzucając ww. decyzji naruszenie:

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c u.p.t.u.

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 58 i 83 Kodeksu Cywilnego (art. 88 ust 3a pkt 4 lit c u.p.t.u.) oraz art. 109 ust 3 i art. 129 ust 1 pkt 1 u.p.t.u.

- prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym z mocy art. 122 i art. 187 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60, ze zm.; dalej: O.p., a naruszenie to miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

W uzasadnieniu skargi strona przyznała, że "G." sp. z o.o. dokonywała transakcji handlowych z "A" sp. z o.o., w imieniu, której jak twierdzi podatnik - występował pełnomocnik B. J. Zdaniem skarżącego organy nie odróżniają osoby prawnej od fizycznej. Podnosi, że w dniu [...] stycznia 2008 r. udzielono R.P. pełnomocnictwa do reprezentacji spółki "G". Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników uchwałą z dnia [...] sierpnia 2008 r. zmieniło zarząd jednoosobowy w wieloosobowy. Powołano na członka zarządu T. K., który reprezentował spółkę z chwilą podjęcia uchwały a nie z chwilą wpisu do KRS. Potwierdził, że był wspólnikiem spółki "A", jednak prezesem był P. R., a w dniu [...]maja 2006 r. dokonał sprzedaży udziałów spółki D. P. Obowiązek czynności rejestrowych spoczywał na kupującym. Potwierdza dokonanie transakcji spółki z o.o. "A" ze spółką "G" , wszystkie transakcje płatne były gotówką, jednak nie wzbudzały podejrzeń skarżącego, ponieważ wszystkie strony były płatnikami VAT i znał osoby reprezentujące spółkę "A". Transakcji handlowych dokonywał w imieniu spółki "A" pełnomocnik B. J..

Skarżący twierdzi, że nieprawdą jest, że nie ujęto w ewidencji i deklaracji podatkowej podatku należnego ze sprzedaży zaewidencjonowanej przez kasę fiskalną. Tej sprzedaży -zdaniem strony - nie było. Powtórzył argumentację, na którą powoływał się w odwołaniu, że zaewidencjonowana kwota jest efektem błędnej obsługi kasy fiskalnej, o czy został zawiadomiony serwisant. Serwisant dokonał odblokowania kasy, przedkłada oświadczenie serwisanta. Wpis do książki serwisowej nastąpił później z powodu barku książki w momencie awarii.

W ocenie skarżącego w kontrolowanym okresie miał prawo do zastosowania stawki 0% od dostawy towarów podróżnym, od których dokonano zwrotu podatku. Podnosi, że zarówno Dyrektor Izby Skarbowej w P. jak i Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. nie zakwestionowali faktycznego przebiegu transakcji. Skarżący stwierdza, że dokonywał z pełną starannością sprzedaży towarów podróżnym przestrzegając obowiązujące prawo. Wypisywał druk TAX FREE na podstawie okazanego dokumentu tożsamości przez podróżnego, po dokonaniu zapłaty gotówką wydawał towar podróżnemu. Podróżny odbierał towar i wkładał do bagażnika swego samochodu, którym przyjechał. Podróżny wracał z potwierdzeniem wywozu towaru poza teren Unii. Skarżący zauważa, że jeśli podróżny opuszcza teren wspólnoty z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski, zwrot VAT przysługuje, jeśli dokument TAX FREE został potwierdzony przez Urząd Celny , przez który zostały wywiezione towary.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie, w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny, zebrały dostateczny materiał dowodowy do wydanie decyzji. Skarżący zarzucając naruszenie art. 122 i 187 § 1 O.p. nie wskazał dowodów, które organ pominął, a które mogłyby mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd nie dopatrzył się również błędnej oceny zebranego materiału dowodowego. W związku z tym niezasadny jest zarzut skargi naruszenia przepisów postępowania.

W tej sytuacji przystępując do oceny zarzutów przepisów prawa materialnego, Sąd przyjął stan faktyczny ustalony w toku postępowania podatkowego.

I. Jak wynika z akt sprawy z raportu fiskalnego okresowego sprzedaż netto w kwietniu 2009 r. wyniosła [...] zł, podatek VAT należny od sprzedaży – [...]zł. Podatnik w kwietniu 2009 r. zadeklarował do opodatkowania sprzedaż w wysokości [...] zł, podatek VAT [...] zł. Zatem organ uznał, że podatnik zaniżył podatek należny w wysokości [...] zł od sprzedaży – [...] zł. Ustalenia te są prawidłowe. Organy podatkowe oparły się na danych wynikających z rejestru prowadzonego przez podatnika przy zastosowaniu kasy fiskalnej. Słusznie organ uznał za niewiarygodne wyjaśnienia skarżącego, że sprzedaż w kwocie [...] została anulowana. Żadna ewidencja prowadzona przez podatnika nie wskazuje, że podatnik w dniu [...] kwietnia 2009 r. anulował zaewidencjonowaną sprzedaż. Słusznie organy podatkowe uznały za niewiarygodne dowody przedłożone przez skarżącego – książkę serwisową oraz oświadczenie D-D. P.

Z wpisów książki serwisowej (k.943 – 947) wynika, że kasa fiskalna została zainstalowana w dniu [...] marca 2009 r. Na stronie 5 książki odnotowano żądanie interwencji serwisu przez podatnika E. P. dwa razy: w dniu [...] sierpnia 2009 r. i 1 września 2009 r. Strona 6 jest pusta, na stronie 7 wpis dotyczy interwencji z dnia [...] sierpnia 2009 r. o godzinie 12.06 i wskazuje, że kasa nie wydrukowała całego paragonu. Awarię usunięto o godzinie 12.30. Na stronie 8 opisano awarię z dnia [...]września 2009 r. o godzinie 20.00, kasa nie wydrukowała całego paragony. Awarię usunięto o godzinie 21.15. Dopiero na stronie 9 książki serwisowej wpisano interwencję techniczną z dnia [...]sierpnia 2010 r. godzina 10.15 (pomimo że wcześniej odnotowano interwencje z późniejszego okresu) z opisem, że "kasa z powodu zacięcia papieru nie wydrukowała paragonu dla klienta z dnia [...] kwietnia 2009r. na kwotę [...] zł, uszkodzony paragon posiada klient." Data odbioru naprawionej kasy rejestrujące w dniu [...]sierpnia 2010 r. godzina 10.30. Pomijając fakt, że wpis ten został dokonany w trakcie postępowania podatkowego, opisuje zdarzenie mające miejsce 16 miesięcy wcześniej i jest wewnętrznie sprzeczne, ponieważ wskazuje, że zacięcie papieru uniemożliwiło wydruk paragonu, następnie, że uszkodzony paragon posiada klient, to opis awarii nie dowodzi, że w tym dniu podatnik nie dokonał sprzedaży w wysokości [...] zł. Zgodnie z art. 109 ust. 3 u.p.t.u. podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 u.p.t.u. z art. 111 ust. 1 u.p.t.u. podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalność gospodarczą oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków ich stosowani (Dz. U. nr 212, poz. 1338) podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kasy są obowiązani do dokonania rejestracji każdej sprzedaży przy zastosowaniu kasy i dokonywania wydruku z każdej sprzedaży paragonu fiskalnego (...) oraz do wydawania oryginału wydrukowanego dokumentu nabywcy. Dane zarejestrowane w kasie fiskalnej są nieusuwalne z pamięci kasy. Nie ma możliwości dokonywania zmian po wydruku paragonu. W związku z tym prawidłowo organy przyjęły obrót w miesiącu kwietniu 2009 r. w wysokości zaewidencjonowanej przez podatnika, skoro transakcje te (jak wynika z pamięci fiskalnej) zostały zakończone wydrukowaniem paragonów, co potwierdzają raporty dobowe i okresowe. Podatnik w żaden sposób nie skorygował zapisów tej ewidencji, aby można było uznać, że do tej sprzedaży towaru nie doszło.

II. Organy zakwestionowały prawo podatnika do zastosowania stawki podatku 0 % od sprzedaży towarów na rzecz podróżnego G. I.

Zgodnie z art. 129 ust. 1 u.p.t.u. do dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje stawkę podatku 0 %, pod warunkiem że: (1) spełnił warunki, o których mowa w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4, oraz (2) przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument określony w art. 128 ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty.

Przepis art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4 u.p.t.u. stanowi, że sprzedawca jest obowiązany poinformować naczelnika urzędu skarbowego na piśmie, że jest sprzedawcą oraz o miejscu, gdzie podróżny dokonujący u nich zakupu może odebrać podatek oraz z kim ewentualnie mają zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

W ocenie Sądu prawidłowo organy uznały, że skarżący nie spełnił warunków do zastosowania stawki 0%.

Jak wynika z akt sprawy pełną informację wymaganą przepisem art. 127 ust. 4 u.p.t.u. podatnik przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. w dniu [...]czerwca 2009 r. Aby podatnik mógł zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług winien przekazać informację, o której mowa w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4 wskazanej ustawy naczelnikowi urzędu skarbowego przed rozpoczęciem dokonywania sprzedaży towaru podróżnemu. Zatem w miesiącu kwietniu i maju podatnik nie spełnił tegoż warunku. Drugą przesłanką zastosowania stawki 0% jest otrzymanie dokumentu określonego w art. 128 ust. 2, zawierającego potwierdzenie wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty. W myśl art. 128 ust. 2 u.p.t.u. podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku zapłaconego przy dostawie towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator. Do dokumentu powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1.

Bez wątpienia powołana regulacja prawna wymaga nie tylko formalnej poprawności dokumentu stanowiącego podstawę zastosowania stawki podatku VAT 0%, ale wiąże się z poprawnością materialną dokumentów. Dokument taki, aby mógł stanowić podstawę do zastosowania preferencyjnej stawki VAT, winien potwierdzać faktyczną sprzedaż na rzecz nabywcy, który w rzeczywistości wywiózł go poza terytorium Wspólnoty, zwrócił się do sprzedawcy po zwrot podatku i zwrot ten otrzymał.

Bez wątpienia dokumenty TAX FREE wystawione przez skarżącego w badanym okresie były poprawne pod względem formalnym. Jednakże organy podatkowe wykazały, iż kwestionowane dokumenty TAX FREE nie potwierdzają wywozu towaru poza granice UE. W dniu [...] maja 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w P. przesłał pismo węgierskiej administracji celnej nr [...] oraz pismo Ministerstwa Finansów Departament Kontroli Celno-Akcyzowej i Kontroli Gier nr [...] z dnia [...]kwietnia 2010 r., z którego wynika, że strona węgierska dokonała kontroli otrzymanych dokumentów TAX FREE wystawionych przez C. R. "C." i węgierskie służby celne nie potwierdzają wywozu towaru wskazanego na dokumentach TAX FREE poza Unię Europejską, ponieważ funkcjonariusze, którzy posługują się pieczęciami o wskazanych numerach w tych dniach nie pełnili służby na tym stanowisku. Dla oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego ważne są również ustalenia związane z dokumentami TAX FREE wystawionymi przez skarżącego w okresie późniejszym. Z zebranych dowodów wynika, że w dniu [...] marca 2010 r. w Oddziale Celnym w D. obywatel Ukrainy O. K. przedstawił do kontroli towar wywożony dokumentem TAX FREE wystawionym przez C.R.C, w toku kontroli ustalono, że towar zadeklarowany nie pokrywa się z przewożonym, a przesłuchiwany O. K. i A. S. zeznali, że O. K. figurujący na dokumencie TAX FREE wystawionym przez skarżącego nie jest faktycznym nabywcą tego towaru. Podobne zeznania złożył inny obywatel Ukrainy F. M., który jako nabywca towaru figurował na dokumencie TAX FREE z dnia [...] kwietnia 2010 r. wystawionym przez skarżącego. Sąd podziela stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., że dokumenty z Urzędu Celnego w Z. Oddziału Celnego Drogowego w D. mogą obrazować mechanizm dokonywania sprzedaży na rzecz podróżnych przez firmę C.R"C" E.P. Nadto organ słusznie zwrócił uwagę na ilość sprzedawanych towarów na rzecz tego samego podróżnego i na czasokres pomiędzy poszczególnymi transakcjami. Organ ustalił również, że G. I. nabywał w tym samym czasie, często w tym samym dniu towar od firmy PHU "C" s.a. A. B. &B. B., który to towar wcześniej spółka cywilna PHU "C." zakupiła od skarżącego. Ilości towaru zakupionego od wskazanej spółki nie wskazuje, że zakupu dokonano w celach niehandlowych.

Przeprowadzone przez organy postępowanie dowodowe, zdaniem Sądu, skutecznie zakwestionowało poprawność materialną przedmiotowych dokumentów TAX FREE. Uprawnione jest twierdzenie, że zakwestionowane dokumenty nie zawierały potwierdzenia przez graniczny urząd celny wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty.

W tego typu sprawach ważna jest także ocena, czy podatnik zachował należytą staranność w ewidencjonowaniu sprzedaży na rzecz podróżnych. W prezentowany jest pogląd, że "bez wykazania, iż podatnik wiedział lub przy zachowaniu należytej staranności mógł i powinien przypuszczać, że na wystawionym przez niego dokumencie TAX FREE nie znajduje się odcisk stempla urzędu celnego lub też wymieniony w tym dokumencie towar nie został faktycznie wywieziony za granicę, nie można go pozbawiać prawa do zastosowania 0% stawki podatku" (zob. np. wyrok z 12 grudnia 2006 r., I SA/Bk 312/06, niepubl.). Podobne stanowisko wyraził również Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS). w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-271/06 (Netto Supermarkt GmbH & Co. OHG vs. Finanzamt Machin). ETS stwierdził, że art. 15(2) Szóstej Dyrektywy Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że "nie sprzeciwia się ono przyznaniu przez państwo członkowskie zwolnienia od podatku od wartości dodanej związanego z wywozem towarów poza terytorium Wspólnoty Europejskiej, gdy przesłanki tego zwolnienia nie są spełnione, lecz gdy podatnik nie mógłby sobie z tego zdawać sprawy nawet przy dołożeniu wszelkiej staranności sumiennego kupca ze względu na sfałszowanie dowodu wywozu przedstawionego przez nabywcę". Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z 30 grudnia 2008 r., I FSK 1561/07; wyrok z 29 września 2009 r., I FSK 565/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ dokonał oceny, czy podatnik dochował należytej staranności i czy mógł wiedzieć bądź przypuszczać, że nie zostały spełnione warunki do zastosowania stawki 0%.

W przedmiotowej sprawie, organ słusznie wskazał, że nie ma wątpliwości, że strona nie dochowała należytej staranności przy dokonywaniu sprzedaży na rzecz podróżnego, należy zgodzić się z organem również, że opisane okoliczności na podstawie zebranych dowodów świadczą, że podatnik uczestniczył w procederze hurtowej sprzedaży towarów na rzecz G. I. Organ wykazał, że często rzekomo sprzedawany towar podróżnemu nie miał pokrycia w zaewidencjonowanych zakupach towarów bądź materiałów pozwalających wyprodukować sprzedawany towar; dlatego też mając na uwadze powyższe ustalenia można uznać, że dokumenty TAX FREE wystawione przez skarżącego są nierzetelne, zatem podatnik nie miał prawa do zastosowania preferencyjnej stawki 0%.

III. Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit.c u.p.t.u. nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 kc – w części dotyczącej tych czynności. Organ prawidłowo zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawione przez Agencję Rozwoju "G" sp. z o.o. Jak wynika z danym ujawnionych w KRS, z dokumentów przedłożonych w toku postępowania przez skarżącego oraz z zeznań świadka T. K. jedynym wspólnikiem i członkiem zarządu spółki w badanym okresie, tj. od lutego 2009 r. do maja 2009 r. był E. P. Dopiero w sierpniu 2009 r. zaszły pierwsze zmiany własnościowe w spółce oraz w składzie zarządu spółki. Nadto organ ustalił, że Agencja Rozwoju "G" sp. z o.o dokonywała zakupu towarów od spółki z o.o. PPH A., z zebranych informacji w Sądzie Rejonowym w O. wynika, że w badanym okresie jedynym udziałowcem i członkiem zarządu był również E. P., w dokumentach sądowych brak umowy sprzedaży udziałów przez E. P.

Zgodnie z art. 210 § 2 ksh w przypadku gdy wspólnik, o którym mowa w art. 173 § 1, jest zarazem jedynym członkiem zarządu, przepisu § 1 nie stosuje się. Czynność prawna między tym wspólnikiem a reprezentowaną przez niego spółką wymaga formy aktu notarialnego. O każdorazowym dokonaniu takiej czynności prawnej notariusz zawiadamia sąd rejestrowy, przesyłając wypis aktu notarialnego.

Czynność prawna między jedynym wspólnikiem będącym jednocześnie jedynym członkiem zarządu a reprezentowaną przez niego spółką wymaga formy aktu notarialnego pod rygorem nieważności (art. 210 § 2 ksh, w związku z art. 58 kc).

Niekwestionowane są ustalenia organu, że E. P. w badanym okresie zawierał umowy kupna sprzedaży ze spółką z o.o. "G". Ponad wszelką wątpliwość organ ustalił, że skarżący był jedynym członkiem zarządu i jedynym jej udziałowcem. W świetle powołanego wyżej art. 88 ust. 3a pkt 4 lit.c u.p.t.u. podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez Agencję Rozwoju "G" sp. z o.o.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.