Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 2093/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Dnia 29 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie : Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant ref. stażysta Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nr [...] 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych; 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawo- mocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126) oraz art. 123 k.p.a. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na dociepleniu logii budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce w miejscowości O. przy ul. A 6 wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W jego uzasadnieniu podał, że w wyniku postępowania wszczętego w sprawie robót budowlanych wykonywanych na działce nr 223/2, położonej w miejscowości O. przy ul. A 6, stanowiącej własność I. G. i Z. G. stwierdzono, że przy budynku mieszkalnym na niej zlokalizowanym, realizowane są bez pozwolenia na budowę, a więc z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego prace polegające na dociepleniu styropianem ścian logii na jego parterze i piętrze. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał też, że w takim przypadku organ nadzoru budowlanego wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych.

Uznając powyższe rozstrzygnięcie za niesłuszne i krzywdzące, Z. G. wniósł zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. domagając się jego uchylenia podnosząc przy tym, że przedmiotowy budynek mieszkalny został wybudowany 30 lat temu, a obecnie jedynie w logiach usytuowanych na parterze oraz pierwszym piętrze docieplił go płytami styropianowanymi o grubości 2 i 6 cm wokół okien i drzwi na łącznej powierzchni 12 m2. W konkluzji, Z. G. stwierdził, że jego zdaniem, prace te nie są budową, lecz jedynie drobnym remontem i dlatego uzyskanie na nie pozwolenia na budowę jest nieporozumieniem.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 50 ust. l pkt. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu stwierdził, że działania organu stopnia podstawowego są zgodne z prawem, gdyż w przypadku gdy organ stwierdzi prowadzenie robót w sposób odbiegający od przepisów jakie obowiązują w prawie budowlanym, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 1, wstrzymuje prowadzenie robót realizowanych bez stosownego pozwolenia na budowę, a następnie na podstawie art. 51 ust. l merytorycznie rozstrzyga o losach prowadzonych prac. Odnosząc się z kolei do zarzutu skarżącego, iż wykonanie docieplenia budynku jest drobnym remontem i uzyskanie pozwolenia na te roboty jest nieporozumieniem, wskazał, że działania związane z docieplaniem budynków są robotami budowlanymi i zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane wymagają decyzji o pozwoleniu na budowę, a co za tym idzie opracowania i zatwierdzenia projektu budowlanego. Organ II instancji podniósł też, że na obecnym etapie postępowania nie można rozpatrywać wniosku o legalizację popełnionej samowoli, gdyż dalsze postępowanie będzie prowadził organ I instancji, który wyda decyzję merytorycznie rozstrzygającą sprawę.

W dniu 22 października 2001r. Z. G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na w/w postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. domagając się jego uchylenia jako oczywiście niesprawiedliwego i niezgodnego z przepisami ustawy Prawo budowlane. W swojej skardze podtrzymał on argumenty podniesione w opisanym powyżej zażaleniu, dodatkowo przy tym wskazując, iż przedmiotowe prace nie zmieniły gabarytów budynku, nie wyszły poza jego obrys i w zasadzie zostały wykonane jakby w jego wnętrzu. Zdaniem skarżącego, w tej sytuacji żądanie od niego kompletu specjalistycznej dokumentacji jest nielogiczne i naraża go na znaczne, dodatkowe koszty. Ponadto, Z. G. powołał się na wielką liczbę przypadków wykonywania prac polegających na docieplaniu budynków mieszkalnych bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie powiatów wieluńskiego i pajęczańskiego.

W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna wniosła o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2004r. skarżący Z. G. wyjaśnił, że jego żona I. G. zmarła w dniu 10 stycznia 1994r. a nadto złożył do akt kopie kolejnych decyzji, jakie zapadły po wydaniu decyzji zaskarżonej. I tak : decyzją z dnia[...] , nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił i przekazał do ponownego rozpoznania decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie nakazania opracowania inwentaryzacji powykonawczej robót budowlanych wykonanych przy dociepleniu logii oraz przedłożenia jej wraz z ekspertyzą techniczną dotyczącą w/w robót oraz projektem dokończenia robót uwzględniających doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z przepisami w terminie do 31 grudnia 2001r., następnie decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał I. i Z. G. rozbiórkę docieplenia logii budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 223/2 w m. O przy ul. A 6.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 roku) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych (...), przy czym stosownie do § 2 tegoż artykułu, kontrola jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i zastosowania przepisów prawa materialnego.

Uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji, następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi : naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 §1 pkt 1lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego ( lit.b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy ( lit.c).

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bada więc zaskarżone orzeczenie pod kątem wszelkich naruszeń prawa, a nie tylko tych wskazanych w skardze. Stosownie do treści art. 133 § 1 powołanej ustawy Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy.

Uwzględniając tak zakreśloną kognicję i analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, stwierdzić należy, że kwestionowane postanowienie nie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem i nie poprzedziły go wszystkie wymagane przez prawo działania. Sąd dopatrzył się uchybień, które skutkować musiały uchyleniem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, choć w głównej mierze z innych przyczyn niż te wskazane w skardze.

Przede wszystkim art. 81a stanowi o obowiązku przeprowadzenia czynności kontrolnych z udziałem wskazanych w tym przepisie osób. Tymczasem, jak wynika to z protokołu kontroli dokonanej w dniu 9 lipca 2001r., czynności te przeprowadzono z naruszeniem cytowanego przepisu bez udziału którejkolwiek z osób tam wymienionych. Ta wadliwie przeprowadzona kontrola stała się podstawą wydania kwestionowanego postanowienia, jako że akta nie zawierają żadnych innych dowodów w sprawie poza zapisem w notatce służbowej z dnia 27 lipca 2001r., iż skarżący nie przedłożył dokumentów dotyczących ocieplenia logii, ponieważ takowych dokumentów nie posiada a jednocześnie, że nie składa wyjaśnień. Protokół kontroli z dnia 9 lipca zawiera zapis, że prowadzone są roboty budowlane, polegające na dociepleniu ścian logii obiektu na parterze i piętrze, i że fakt prowadzenia robót ma obrazować sporządzony podczas wizji szkic sytuacyjny oraz elewacja frontowa obiektu. Zdaniem Sądu, ocena dowodów w sprawie dokonana została z naruszeniem art.80 k.p.a., a przedmiotowy szkic, stanowiący załącznik do protokołu kontroli w żaden sposób nie obrazuje, czy roboty budowlane są prowadzone ( w toku), czy też są zakończone, jak podnosi to skarżący zarówno w odwołaniu jak i w skardze ( "dociepliłem", " wykonane przeze mnie ocieplenie w logiach" ). Kwestia ta winna być wyjaśniona w sposób nie budzący wątpliwości w szczególności z uwagi na prawidłowość dalszego postępowania i podejmowanych rozstrzygnięć, co obrazują kolejne wydane w sprawie decyzje. Stwierdzić również należy, że jeżeli roboty budowlane zostały już wykonane, zbędne jest wydawanie postanowienia o ich wstrzymaniu ( por. J. Siegień Prawo budowlane. Komentarz, C.H.Beck, W-wa 2002, str.266 ).

Nadto podkreślenia wymaga, iż obowiązkiem organu administracji jest prawidłowe ustalenie stron postępowania stosownie do art. 28 i nast. k.p.a, aby rozstrzygnięcia nie były adresowane i nie nakładały obowiązków na zmarłych.

Mając na uwadze przytoczone wyżej uchybienia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271) - pkt 2 wyroku.

Na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.