Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1409/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: par. 46 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i  par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym skargi Spółki A. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych.


UZASADNIENIE

Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego nałożenia kary pieniężnej.

Zarządzeniem Sądu z dnia 9 grudnia 2016 r. (doręczonym 15 grudnia 2016 r.) skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, Sąd wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł.

W dniu 16 grudnia 2016 r. Spółka uiściła wpis od skargi. Nie wykonała jednak wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi i nie nadesłała aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – j.t. ze zm.)- dalej "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub

nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 powołanej wyżej ustawy). Wymagania skargi wskazane w tym przepisie muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu.

Jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka, mimo wezwania Sądu, nie przedłożyła dokumentu z którego wynikałoby, że osoba która podpisała skargę jest uprawniona do działania w imieniu Spółki, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. W tej sytuacji skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy.