Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 518/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 i  87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 518/13 w sprawie ze skargi B.M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. oddalił skargę B.M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.

W dniu 21 stycznia 2014 r. B.M. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wskazując na niedyspozycję zdrowia w dniach od 17 grudnia 2013 r. do 17 stycznia 2014 r. Do wniosku załączył opinię lekarza rodzinnego, z której wynika, że we wskazanym okresie skarżący odbywał rehabilitację leczniczą z powodu dyskopatii szyjnej, a dolegliwości uniemożliwiały mu normalne funkcjonowanie. Skarżący przedłożył również zaświadczenie, z którego wynika, że B.M. w dniach od 17 grudnia 2013 r. do 17 stycznia 2014 r. został poddany rehabilitacji i takie czynności dnia codziennego jak długie stanie lub długa pozycja siedząca, dźwiganie, mogą wpłynąć na zwiększenie się objawów lub nawet nieodwracalnym porażeniem nerwu, a co za tym idzie utratą możliwości funkcji lewej kończyny górnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02, LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260).

Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o swoje interesy. B.M. przyczynę uchybienia terminu usprawiedliwił faktem, że w dniach od 17 grudnia 2013 r. do dnia 17 stycznia 2014 r. poddany został rehabilitacji z powodu dyskopatii szyjnej, a dolegliwości uniemożliwiły mu normalne funkcjonowanie.

Zdaniem Sądu, powyższe okoliczności nie mogą stanowić jednak o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym nie usprawiedliwiają niedochowania terminu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że B.M. o konieczności i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, został prawidłowo pouczony przez Sąd w zawiadomieniu o terminie rozprawy, które wskazywało, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (k-15 akt sądowych), a które to zawiadomienie skarżący odebrał osobiście w dniu 5 listopada 2013 r. (k-21 akt sądowych). Pomimo jednak prawidłowego pouczenia skarżący uchybił wskazanemu terminowi, choć wyrok zapadł w dniu 12 grudnia 2013 r., a rehabilitacja skarżącego rozpoczęła się dopiero w dniu 17 grudnia 2013 r. Z przedstawionych przez skarżącego zaświadczeń nie wynika również, aby skarżący przez okres miesiąca nie mógł się w ogóle poruszać, czy też istniała w jego przypadku konieczność stałego leżenia. Nie wynika z nich również, aby nie mógł on w tym okresie wykonywać zwykłych czynności dnia codziennego, do jakich z pewnością można zaliczyć sporządzenie pisma (w tym przypadku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku) i wysłanie go na poczcie. Nawet gdyby przyjąć, że we wskazanym okresie skarżący w ogóle nie opuszczał mieszkania, to niewątpliwie potrzebował on pomocy osób trzecich, które mogły na jego prośbę nadać pismo procesowe na poczcie.

Wobec powyższego, poruszane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu kwestie dotyczące niedyspozycji zdrowia w okresie od 17 grudnia 2013 r. do 17 stycznia 2014 r. i prowadzonej w tym czasie rehabilitacji, nie stanowią okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu. Sąd nie kwestionuje dolegliwości zdrowotnych skarżącego, jednakże z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, iż sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 858/11; LEX nr 1116237). Niekoniecznie musi ono bowiem oznaczać niemożność dokonania w sposób prawidłowy konkretnej czynności procesowej, tym bardziej, że jak już wskazano, z przedłożonej przez skarżącego dokumentacji medycznej nie wynika niemożność samodzielnego poruszania się. Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r. (sygn. akt II FZ 551/11; LEX nr 966189) zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony nie należy automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę, zaś przesłanką do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być choroba, jednak musi mieć charakter niespodziewany i poważny, uniemożliwiający stronie postępowania w sposób obiektywny podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których nie był w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.