Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 417/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 90 ust. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
article: art. 252
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Dorota Kozłowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi A sp. z o. o. w E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w E. (dalej: skarżąca, Spółka) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej: Kolegium, SKO) nr [...] z dnia 3 stycznia 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. (dalej: Prezydent) nr [...] z dnia 27 sierpnia 2019r., określająca Spółce kwotę dotacji w wysokości 9 763,05 zł pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. przez Liceum "B" w J. (dalej: Liceum) oraz termin naliczania odsetek.

1. Postępowanie przed organami administracji.

2.1.Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 60, art. 61 ust. 3 pkt 4, art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2019r., poz. 869 ze zm., dalej: u.f.p.) SKO utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta.

W trakcie trwania czynności kontrolnych stwierdzono, iż tylko 2192 uczniów uczestniczyło w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych. W związku z powyższym 55 uczniów nie spełniło frekwencji, co zgodnie z protokołem kontroli skutkowało koniecznością zwrotu 8 257,15 zł, jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Natomiast w trakcie postępowania administracyjnego stwierdzono, iż ostateczna kwota dotacji pobranej nienależnie bądź w nadmiernej wysokości wynosi 9 763,05 zł. Zmiana kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wynika z faktu braku uwzględnienia przez Wydział Kontroli Wewnętrznej i Audytu Urzędu Miasta J. przy naliczeniu części kwoty dotacji pobranej nienależnie bądź w nadmiernej wysokości ostatecznej wysokości wydatków bieżących poniesionych wg stanu na 31 grudnia 2015 r. w Starostwie Powiatowym w C. Podczas kontroli wzięto pod uwagę stawkę na 1 ucznia w wysokości 150,13 zł, natomiast wysokość stawki dotacji przypadająca na jednego ucznia wg wydatków bieżących poniesionych przez Starostwo Powiatowe w C. na dzień 31 grudnia 2015 r. wyniosła 177,51 zł i taka winna być przyjęta do obliczenia wysokości części dotacji przypadającej do zwrotu po ustaleniach kontrolnych. Albowiem w wyniku weryfikacji wysokości kwoty udzielonej dotacji w 2015 r. dla Liceum ustalono, że wysokość kwoty udzielonej dotacji była niższa niż wyliczona na podstawie wysokości wydatków bieżących poniesionych w 2015 r., w przeliczeniu na 1 ucznia w szkołach miejskich tego samego typu i rodzaju wynikających z rocznego sprawozdania o wykonaniu planu wydatków budżetowych Starostwa Powiatowego w C. za rok 2015. Wyrównanie kwoty dotacji dla Liceum za 2015 r. w wysokości 61 522,86 zł zostało przekazane w 2016 r. na rachunek szkoły.

2.2. Spółka w odwołaniu od decyzji Prezydenta wskazała, że nie zgadza się z obowiązkiem zwrotu kwoty 9 763,05 zł, natomiast zgadza się z obowiązkiem zwrotu kwoty 6 035,34 zł, która stanowi równowartość dotacji za 34 osoby, w związku z czym strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zwrotu kwoty 3 727,71 zł i umorzenie postępowania pierwszej instancji w tej części.

2.3. W zaskarżonej decyzji Kolegium przywołało mające zastosowanie w sprawie przepisy prawne tj. art. 252 u.f.p. i wskazało, iż podstawę udzielenia dotacji stanowił art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 r. poz. 2156 - w brzmieniu obowiązującym w 2015 r., dalej: u.s.o.).

Wskazano także na uchwałę nr XXIX/423/2013 Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych niepublicznym przedszkolom, niepublicznym placówkom oraz szkołom niepublicznym o uprawnieniach szkół publicznych, a także przedszkolom, placówkom i szkołom publicznym prowadzonym na terenie Jaworzna przez podmioty inne niż Gmina Miasto Jaworzna oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystania udzielonych dotacji (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2013 r., poz. 2291).

Kolegium stwierdziło, że przedmiotem odwołania strony jest obowiązek zwrotu kwoty 3 727,71 zł, która stanowi równowartość dotacji za 21 osoby, gdyż w pozostałym zakresie strona zgadza się z obowiązkiem zwrotu kwoty 6 035,34 zł, która stanowi równowartość dotacji za 34 osoby. Strona w uzasadnieniu odwołania wskazała na dwie kwestie, tj. niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego odnośnie faktycznej liczby uczniów w poszczególnych miesiącach i latach i nie stosowania się do przepisów ustawy.

Z akt sprawy, w tym protokołu z kontroli nr[...] wynika, że w trakcie czynności kontrolnych prowadzonych przez Wydział Kontroli Wewnętrznej i Audytu Urzędu Miasta J. stwierdzono, że w 2015 r. Liceum wykazało w Informacji o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia 2247 uczniów, natomiast po kontroli okazało się, iż faktycznie tylko 2192 uczniów uczestniczyło w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w poszczególnych miesiącach. Różnica w wykazanych danych dotyczy 55 uczniów, w tym:

- 33 uczniów, w odniesieniu do których strona w czasie kontroli sama stwierdziła, że błędnie zostali oni wykazani w Informacjach o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia, w tym 7 uczniów (w: styczniu - 1, lutym - 1, październiku - 1, listopadzie - 1, grudniu - 3), którzy nie spełnili wymogu frekwencji uczestnictwa w ponad 50% zajęć w danym miesiącu, 26 uczniów (w: lutym - 16, marcu - 4, kwietniu - 4, wrześniu - 1, październiku - 1), którzy nie byli wpisani na listach obecność na zajęciach,

- 1 uczeń, wykazany w miesiącu wrześniu, a zapisany do szkoły 8 października,

- 21 uczniów, którzy zapisali się do szkoły w trakcie roku szkolnego i osoby, które zrezygnowały w ciągu roku szkolnego ze szkoły i w miesiącach w których nastąpiły te sytuacje strona uwzględniła tych uczniów w przedkładanych do organu I instancji Informacjach o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia uznając, że osoby te uczestniczyły w ponad 50% zajęć w danym miesiącu, które dla tych osób były obowiązkowe, czyli na zajęciach, w których osoby te były w stanie uczestniczyć po uwzględnieniu zapisu tej osoby do szkoły lub jej rezygnacji, z czym organ I instancji się nie zgodził.

W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że łącznie w odniesieniu do 55 uczniów strona pobrała dotację w nadmiernej wysokości.

Strona zgodziła się wyłącznie z ustaleniami kontroli w zakresie niezasadnego wykazania w poszczególnych miesiącach osób, w odniesieniu do których strona w czasie kontroli sama stwierdziła, że błędnie zostali oni wykazani w Informacjach o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia, z kolei nie zgadza się z nieuwzględnieniem przez organ dotujący uczniów, którzy zapisali się do szkoły w trakcie roku szkolnego i osoby, które zrezygnowały w ciągu roku szkolnego ze szkoły, ale według strony uczestniczyły w ponad 50% zajęć w danym miesiącu, które dla tych osób były obowiązkowe, czyli na zajęciach, w których osoby te były w stanie uczestniczyć po uwzględnieniu zapisu tej osoby do szkoły lub jej rezygnacji. W związku z tym, zdaniem strony, liczba uczniów wykazanych przez organ dotujący (niespełniających wymogu frekwencji uczestnictwa w ponad 50% zajęć obowiązkowych w danym miesiącu) winna być pomniejszona w miesiącu lutym o 2 osoby, w miesiącu marcu o 3 osoby, w miesiącu czerwcu o 2 osoby, w miesiącu wrześniu o 8 osób, w miesiącu październiku o 1 osobę, w miesiącu listopadzie o 5 osób, czyli łącznie o 21 osób.

Uwzględniając powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 90 ust. 3 u.s.o. (obowiązującym w 2015 roku), dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że kryterium branym pod uwagę do ustalenia wysokości dotacji, która przysługiwała dla organu prowadzącego szkołę w danym miesiącu jest ustalenie w pierwszej kolejności liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w szkole i następnie odniesienie do tego kryterium liczby uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Nie sposób zatem zgodzić się z twierdzeniem strony, że "słuchacze mają wymaganą frekwencję na zajęciach, które były w danym miesiącu obowiązkowe, w których byli w stanie uczestniczyć uwzględniając dzień (datę) ich zapisu do szkoły", gdyż wymogu spełnienia minimalnej frekwencji nie należy odnosić do poszczególnych uczniów z uwzględnieniem momentu ich zapisu lub wypisu ze szkoły, ale jak już wyżej wskazano należy odnosić do liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Zdaniem organu odwoławczego celem ustawodawcy tworzącego powyższy przepis było zapewnienie szkołom niepublicznym o uprawnieniach szkół publicznych możliwości uzyskania częściowego sfinansowania kosztów prowadzonej szkoły, tj. obowiązkowych zajęć edukacyjnych, tylko wówczas gdy uczeń uczestniczył przynajmniej w 50% tych zajęć. Z kolei przyjęcie stanowiska prezentowanego przez organ prowadzący szkołę prowadziłoby w efekcie do pominięcia wynikającego z przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o. wymogu uczestnictwa ucznia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, który to stanowi podstawę ustalenia wysokości dotacji dla szkoły niepublicznej.

W związku z tym stwierdzić należy, że zasadnie organ dotujący (i jednocześnie kontrolujący) wykazał, że w sprawie 21 osób (które są kwestionowane przez stronę) nie spełniało frekwencji, o której mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o. i w związku z tym określił Spółce łączną kwotę dotacji w wysokości 9 763,05 zł, jako pobraną w nadmiernej wysokości w 2015 r., uwzględniając 55 uczniów, a nie 34 z którymi strona się zgodziła.

Zgodnie bowiem z art. 252 ust. 3 u.f.p. dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania.

W świetle powyższego zarzuty strony w zakresie niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego odnośnie faktycznej liczby uczniów w poszczególnych miesiącach i latach i nie stosowania się do przepisów ustawy, nie są zasadne.

Ponadto odnosząc się do twierdzenia strony, że zgodnie z art. 90 ust. 4 u.s.o. jedynym z kryteriów kontroli jest podstawa obliczenia dotacji, którą stanowi wysokość płatności na jednego ucznia szkoły, przemnożona przez faktyczną liczbę uczniów tej szkoły w skali roku kalendarzowego, w wyniku czego otrzymuje się kwotę dotacji rocznej należnej dotowanej szkole, organ odwoławczy zgadza się z tym, że przy obliczaniu dotacji należy brać pod uwagę faktyczną liczbę uczniów w szkole, co w niniejszej sprawie miało miejsce, z tym że jak już wyżej wykazano, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy, podstawą ustalenia wysokości dotacji, która przysługiwała dla szkołę w danym miesiącu, jest ustalenie w pierwszej kolejności liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w szkole i następnie odniesienie do tego kryterium faktycznej liczby uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Jeszcze raz należy zatem podkreślić, że podstawą ustalenia dotacji dla szkoły był art. 90 ust. 3 u.s.o., który przewidywał wymogi brane pod uwagę przy ustalaniu kwoty dotacji, nie zaś powoływany przez stronę art. 90 ust. 4 cytowanej ustawy.

W związku z powyższym wniosek skarżącej o dokonanie korekty danych w zakresie liczby uczniów, którzy nie spełniali wymogu frekwencyjnego w danym miesiącu nie mógł być uwzględniony. Nieuwzględnienie wniosku w sytuacji stwierdzenia jego niezasadności w świetle obowiązujących przepisów, nie stanowi naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych (art. 7 k.p.a.). w sytuacji wykazania przez stronę organowi kontrolującemu zasadnych błędów w ustalonych danych, organ zobowiązany był je uwzględnić zmieniając liczby uczniów z 59 na 55, którzy nie spełniali wymogu frekwencji, przy czy należy podkreślić w zakresie innych ustaleń niż będących przedmiotem niniejszej decyzji.

W świetle powyższych wyjaśnień, odnosząc się również do twierdzenia strony, że organ dotujący po kontroli za 2014 rok uwzględnił błędnie wykazaną przez beneficjenta dotacji w comiesięcznej informacji liczbę uczniów i wówczas organ dotujący wyrównał na rzecz strony brakującą kwotę dotacji, zatem beneficjent dotacji mógł oczekiwać, że w przypadku następnych kontroli organ dotujący zachowa się w podobny sposób i uwzględni rzeczywisty stan sprawy i faktyczną liczbę uczniów, należy wskazać że zaskarżona decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o wyniki kontroli przeprowadzonej w 2018 r., które znalazły odzwierciedlenie w protokole z kontroli nr [...]. Zatem brak jest możliwości porównywania ustaleń, które miały miejsce po kontroli za 2014 rok, w odniesieniu do ustaleń kontroli przeprowadzonej w 2018 r., których zasadność została stwierdzona w niniejszej decyzji.

Zdaniem SKO brak możliwości stosowania w sprawie zasady wynikającej z art. 7a k.p.a., gdyż w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości co do treści normy prawnej. Jak już wcześniej wskazano z przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o. jednoznacznie wynika, że kryterium branym pod uwagę do ustalenia wysokości dotacji, która przysługiwała dla szkoły w danym miesiącu jest ustalenie w pierwszej kolejności liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w szkole i następnie odniesienie do tego kryterium liczby uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Kolegium podkreśliło, iż organ I instancji w niniejszej sprawie w żaden sposób nie wykazywał nieprawidłowości w liczbie uczniów za lipiec i sierpień 2015 r. Zatem za bezprzedmiotowy należy uznać zarzut strony w zakresie interpretacji art. 90 ust 3h u.s.o. Zgodnie bowiem z tym artykułem, dotacje dla szkół, o których mowa w ust. 3, przysługują za lipiec i sierpień na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek uczestniczenia w zajęciach, o którym mowa w ust. 3.

3.Postępowanie przed Sądem I instancji.

3.1. W skardze Spółka reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, według norm przepisanych, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO, zarzuciła:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię łub niewłaściwe zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 90 ust. 3h u.s.o. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że skarżącemu nie należą się dotacje za miesiące lipiec i sierpień na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek 50% uczestnictwa w zajęciach, art. 90 ust. 3 u.s.o. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie uznania, że mając na uwadze cel dotacji, przysługuje ona na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, także na tych uczniów, którzy zapisali się do szkoły w trakcie miesiąca września, polegające na błędnym przyjęciu przez organ I i II instancji, iż środki przekazane podmiotowi prowadzącemu szkołę po upływie roku kalendarzowego (tj. 8.04.2016 r.) tytułem wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 r. wpływa na wysokość dotacji udzielonej w 2015 r., co nie znajduje podstaw w przepisach prawa i winno być traktowane jako odszkodowanie (rekompensata).

2) naruszenie przepisów postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 6, art. 7 i art. 8 w zw. z art. 75, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 oraz art. 107 § 1 i § 3 i art. 115 k.p.a., które to normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, a SKO naruszyło te przepisy poprzez: a) brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego oraz podejmowanie działań sprzecznych z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych polegających na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy niezbędnego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, co doprowadziło organ do poczynienia w zaskarżonej decyzji błędnych ustaleń faktycznych i prawnych i w konsekwencji wadliwego uznania, że skarżąca winna zwrócić dotację z uwagi na pobranie dotacji w nadmiernej wysokości, b) niepełne i niewłaściwe rozpatrzenie w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji działanie wbrew zasadom rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść obywatela oraz postępowania budzącego zaufanie obywatela do władzy publicznej, c) zaniechanie przez organ odwoławczy obowiązku przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego i ograniczenie się jedynie do kontroli poprawności ustaleń dokonanych przez organ pierwszej instancji, co skutkowało orzeczeniem o obowiązku zwrotu dotacji oświatowej w zakresie określonym zaskarżoną decyzją, d) brak dokonania wnikliwej analizy argumentów zaprezentowanych przez skarżącego w odwołaniu oraz wyczerpującego odniesienia się do nich poprzez przemilczenie argumentów dotyczących nieprawidłowego sposobu przeprowadzania kontroli w postaci uwzględniania jedynie ustaleń na korzyść udzielającego dotacji z pominięciem ustaleń dotyczących rzeczywistej liczby uczniów, e) niespełnienie wynikającego z art. 7 i art. 8 k.p.a. nakazu prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, przez prowadzenie postępowania w sposób mający na celu wyłącznie fiskalny interes, e) brak wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji w oparciu o którą organ administracji pierwszej instancji ustalił wysokość dotacji, co skutkowało wydaniem decyzji nie zawierającej w swoim uzasadnieniu argumentów jednoznacznie przekonujących skarżącego o wysokości stawki dotacji obowiązującej w Mieście J. w 2015 roku, poprzez brak wskazania uchwał Rad Miasta, w oparciu o które Miasto J. ustalało wysokość dotacji po przyjęciu, że stanowią one najbliższą gminę, co uniemożliwia skarżącemu właściwe zapoznanie się z motywami działania organu pierwszej instancji, jak i drugiej instancji i zrozumienie tych motywów, uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji oraz prowadzi do naruszenia interesu skarżącego oraz w stopniu istotnym wpływa na wynik sprawy.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazała, że kontrolujący zweryfikował dane nierzetelnie uwzględniając tylko te ilości, w których organ prowadzący szkołę wykazał za dużą liczbę uczniów, a pominął dane, w których to organ wykazał za małą liczbę uczniów oraz całkowicie pominął inne wyjaśnienia co do powodów powstania różnic w ilościach słuchaczy podawanych w informacjach miesięcznych.

W treści zastrzeżeń do protokołu kontroli skarżąca stwierdziła, że gdyby kontrolujący prawidłowo zaprezentował dane dotyczące faktycznej liczby uczniów wykazałby, że w poszczególnych latach, w okresie objętym kontrolą, nie nastąpiło pobranie dotacji w nadmiernej wysokości przez beneficjenta dotacji, a wystąpił obowiązek dopłaty dotacji przez Miasto J. w kwocie 9.613,53 zł i na poparcie tej tezy przedstawił szczegółowe wyliczenie (str. 6 - 7 zastrzeżeń), w zastrzeżeniach beneficjent dotacji wskazał, że odnośnie Liceum w 2015 r., gdyby prawidłowo dokonano ustaleń pokontrolnych zamiast 55 osób, liczba ta dotyczyłaby 34 osób.

Zgodnie z art. 90 ust. 4 u.s.o. jednym z kryteriów kontroli jest podstawa obliczenia dotacji, stanowi ją wysokość płatności rocznej na jednego ucznia szkoły, przemnożona przez faktyczną liczbę uczniów tej szkoły w skali roku kalendarzowego, w wyniku czego otrzymuje się kwotę dotacji rocznej należnej dotowanej szkole. Zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą proces obliczania wysokości dotacji dla szkół i placówek niepublicznych odbywa się na podstawie faktycznej liczby uczniów, dotacja nie może być udzielona na podstawie planowanej liczby uczniów wskazanej we wniosku (A. Pawlikowska, Komentarz do art. 90 [w:] Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, W. Lachiewicz, A. Pawlikowska (red.). Warszawa 2016).

To stanowisko beneficjenta dotacji uzasadnia dotychczasowa postawa organu dotującego, który przykładowo w roku 2015, po dokonaniu kontroli za 2014 rok, w protokole z kontroli sporządzonym 22 grudnia 2015 r. [...] uznał, że w wyniku kontroli ujawniono m. in., że beneficjent dotacji wykazał w comiesięcznej informacji błędną liczbę uczniów (za małą liczbę), co skutkuje koniecznością dopłaty określonych w protokole kwot (dowód: punkt 3 i 4 na str. 11 protokołu kontroli - jako załącznik str. 1, 11 i 12 protokołu kontroli), co też organ dotujący uczynił wypłacając beneficjentowi dotacji brakujące kwoty jako wyrównanie dotacji (dowód: wyciąg z rachunku bankowego na kwotę 640, 68 zł oraz 7.710, 98 zł). Zatem Spółka działała w zaufaniu do organów administracji i mogła oczekiwać, że w przypadku następnych kontroli organ zachowa się w podobny sposób i uwzględni rzeczywisty stan sprawy i faktyczną liczbę uczniów. Takie zachowanie organu dotującego narusza art. 8 k.p.a.

Organ dotujący kwestionuje prawo beneficjenta dotacji do otrzymania dotacji za miesiące wakacyjne (lipiec-sierpień) za 2015 rok, natomiast zgodnie z art. 90 ust. 3h obowiązującej wówczas ustawy o systemie oświaty "Dotacje dla szkół, o których mowa w ust. 3, przysługują za lipiec i sierpień na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek uczestnictwa w zajęciach, o którym mowa w ust. 3".

Spółka postępując zgodnie z treścią art. 90 ust. 3h u.s.o. wskazała do dotacji uczniów, którzy w miesiącu czerwcu uczęszczali do szkoły i spełnili warunek uczestnictwa w zajęciach, czyli spełnili warunek frekwencyjny w miesiącu czerwcu. Poza tym organ dotujący nie uwzględnia, że absolwent to jest uczeń, który jest skreślany. W treści art. 90 ust. 2f wprost stwierdzono, że dotacja należy się na każdego absolwenta szkoły w okresie od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uczeń ukończył szkołę do końca roku szkolnego.

Kolejna kwestia sporna dotyczy sytuacji osób zapisujących się do szkoły w trakcie miesiąca września. Osoby te spełniają wymóg frekwencyjny na zajęciach edukacyjnych, które dla tych osób były obowiązkowe, czyli na zajęciach, w których osoby te były w stanie uczestniczyć po uwzględnieniu zapisu tej osoby do szkoły. Przyjmując cel dotacji, czyli założenie ustawodawcy, że dotacja "idzie" za uczniem, przyjąć należy, że osoby te spełniają warunek frekwencyjny.

Natomiast beneficjent dotacji postępując zgodnie z treścią art. 90 ust. 3h u.s.o. wskazał do dotacji uczniów, którzy w miesiącu czerwcu uczęszczali do szkoły i spełnili warunek uczestnictwa w zajęciach, czyli spełnili warunek frekwencyjny. Zdaniem skarżącej przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że dotacja za miesiące wakacyjne należy się na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek uczestnictwa w zajęciach. Przepis ten nie brzmi tak, że dotacja należy się na osobę, która w lipcu i sierpniu jest uczniem, przeciwnie mówi on o uczniu, który w czerwcu spełnił tzw. warunek frekwencyjny.

Pełnomocnik zwróciła uwagę na zasadę roczności dotacji. Jest ona wypłacana w 12 częściach na uczniów szkoły, którzy spełniają wymóg frekwencyjny. Zauważyć też należy, że skreślenie ucznia w czerwcu nie powoduje dla szkoły publicznej zmian w kwocie dofinansowania takiej szkoły w lipcu i sierpniu. Zdaniem skarżącej wyłącznie wykładnia językowa art. 90 ust. 3h u.s.o. czyniona w taki sposób, w jaki dokonuje tego udzielający dotacji, doprowadziłaby do rezultatu sprzecznego z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa, polegającego na niczym nieuzasadnionym zróżnicowaniu traktowania niepublicznych szkół w stosunku do publicznych szkół, co narusza art. 32 Konstytucji RP.

W orzecznictwie NSA przyjmuje się roczny charakter dotacji oświatowych (por. wyrok NSA z dnia 24 września 2014 r., II GSK 1147/13, ONSAiWSA 2016/2/30 oraz wyrok NSA z dnia 3 września 2015 r., II GSK 1593/14, LEX nr 1986590), co oznacza, m.in. to, że wprowadzenie do trybu rozliczeń ustalonych na podstawie art. 90 ust. 4 u.s.o. rozliczeń dotacji przez wyrównanie zaniżonych dotacji i przekazywanie wyrównanej kwoty dotacji w roku następnym czy też - w przypadku nadpłaty dotacji - zaliczenie nadpłaconej kwoty dotacji na poczet dotacji udzielonej w bieżącym roku, bądź - w sytuacji zaprzestania działalności przez placówkę - wprowadzenie obowiązku zwrotu nadpłaconej dotacji na rachunek bankowy wskazany przez organ dotujący - nie mieści się w granicach upoważnienia ustawowego, w szczególności narusza zasadę roczności dotacji, pozostając w sprzeczności z art. 90 ust. 3c u.s.o. (por. wyroki NSA z dnia 23 października 2017 r., II GSK 40/16, z dnia 16 maja 2018r., I GSK 883/16).

Podsumowując zdaniem skarżącej niezgodne z prawem jest podwyższanie przez Miasto J. stawki dotacji na jednego ucznia za 2015 rok, skoro wyrównanie dotacji było wypłacone w kwietniu 2016 roku i winno być traktowane jako odszkodowanie (rekompensata).

3.2. W odpowiedzi na skargę SKO, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4.1. Skarga okazała się niezasadna.

4.2. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie ma zastosowania.

4.3. Przedmiotem sporu jest kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. przez skarżącą na rzecz Liceum.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej zakreślonych granicach, Sąd nie doszukał się naruszenia przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego skutkujących jej uchyleniem. W konsekwencji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął stan faktyczny ustalony przez organy, z którego wynika, że łącznie w odniesieniu do 55 uczniów strona pobrała dotację w nadmiernej wysokości.

4.4. Przypomnieć także trzeba, że podstawę udzielenia dotacji stanowił art. 90 ust. 3 u.s.o. w brzmieniu obowiązującym w 2015r., w myśl którego dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych musi być potwierdzone ich własnoręcznymi podpisami na listach obecności na tych zajęciach. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.

Dotacje dla szkół, o których mowa w ust. 3, przysługują za lipiec i sierpień na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek uczestniczenia w zajęciach, o którym mowa w ust. 3. (ust. 3h). Do szkół, o których mowa w ust. 3, w których zajęcia dydaktyczno-wychowawcze w klasach (semestrach) programowo najwyższych kończą się w kwietniu lub czerwcu, przepis ust. 2f stosuje się odpowiednio, (ust. 3i)

W art. 90 ust. 4 u.s.o. wyrażona była delegacja dla organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego dla uregulowania uchwałą kwestii trybu udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a-1c i 2-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielnie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.

Przywołać także nalezt uchwałę nr XXIX/423/2013 Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych niepublicznym przedszkolom, niepublicznym placówkom oraz szkołom niepublicznym o uprawnieniach szkół publicznych, a także przedszkolom, placówkom i szkołom publicznym prowadzonym na terenie Jaworzna przez podmioty inne niż Gmina Miasto Jaworzna oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystania udzielonych dotacji (Dz. Urz. Woj. Śl. z2013 r., poz. 2291).

4.5. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 90 ust. 3 u.s.o., dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że kryterium branym pod uwagę do ustalenia wysokości dotacji, która przysługiwała dla organu prowadzącego szkołę w danym miesiącu jest ustalenie w pierwszej kolejności liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w szkole i następnie odniesienie do tego kryterium liczby uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu. Organ weryfikując udzieloną stronie dotację uwzględnił warunki wynikające z wyżej wymienionego przepisu, wykazując, że 21 osób (które były kwestionowane przez stronę) nie spełniało frekwencji, o której mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o. i w związku z tym określił Spółce łączną kwotę dotacji w wysokości 9 763,05 zł, jako pobraną w nadmiernej wysokości w 2015 r., uwzględniając 55 uczniów, a nie 34 z którymi strona się zgodziła.

Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała naruszenia art. 90 ust. 3 u.s.o. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie uznania, że mając na uwadze cel dotacji przysługuje ono na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50 % obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, także na tych uczniów, którzy zapisali się do szkoły w trakcie miesiąca września, gdyż wymogu spełnienia minimalnej frekwencji nie należy odnosić do poszczególnych uczniów z uwzględnieniem momentu ich zapisu lub wypisu ze szkoły, ale jak już wyżej wskazano należy odnosić do liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

Rację ma bowiem SKO twierdząc, że celem ww. przepisu było zapewnienie szkołom niepubliczny o uprawnieniach szkół publicznych możliwości uzyskania częściowego sfinansowania kosztów prowadzonej szkoły, tj. obowiązkowych zajęć edukacyjnych, tylko wówczas gdy uczeń uczestniczył przynajmniej w 50% tych zajęć. Natomiast przyjęcie stanowiska prezentowanego przez skarżącą prowadziłoby w efekcie do pominięcia wynikającego z przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o. wymogu uczestnictwa ucznia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, który to stanowił podstawę ustalenia wysokości dotacji dla szkoły niepublicznej.

4.6. Odnosząc się do zarzut pełnomocnika co do naruszenia przepisów prawa materialnego polegającego na błędnym przyjęciu przez organ I i II instancji, iż środki przekazane podmiotowi prowadzącemu szkołę po upływie roku kalendarzowego tytułem wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 r. wpływa na wysokość dotacji udzielonej w 2015 r, co nie znajduje podstaw w przepisach prawa i winno być traktowane jako odszkodowanie (rekompensata), powtórzyć należy za organem, że idąc tokiem myślenia pełnomocnika strony w zakresie braku podstaw prawnych do uwzględnienia przez organ do rozliczenia udzielonej dotacji na przedmiotowy cel wypłaconej kwoty tytułem wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 r., prowadziłoby w efekcie do przyjęcia stanu, w którym organ prowadzący szkołę uzyskałby przysporzenie finansowe z tytułu wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 r. bez podstawy prawnej, bo skoro nie można do rozliczenia udzielonej dotacji za 2015 r. uwzględnić wypłaconej kwoty tytułem wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 r., to wypłata kwoty tytułem wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 r. nie znajdowałaby podstaw w przepisach prawa. Bez znaczenia dla powyższego pozostaje zasada roczności dotacji.

W tych ramach podkreślić należy, że organ I instancji i organ odwoławczy wydając w stosunku do Spółki przedmiotową decyzję określił do zwrotu do budżetu Miasta J. kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. przez Liceum oraz termin naliczania odsetek, a nie kwotę wypłaconą tytułem wyrównania zaniżonej dotacji za 2015 rok.

Skoro organ I instancji w niniejszej sprawie weryfikując kwotę dotacji jaką winien udzielić Spółce w 2015 roku, w oparciu o przepisy ustawy o systemie oświaty (w brzmieniu z 2015r.) i uchwały nr XXIX/423/2013 ustalił, iż kwota udzielonej w 2015 roku dotacji była zaniżona i dokonał w roku następnym jej wyrównania, to do rozliczenia udzielonej dotacji w 2015 roku na przedmiotowy cel i stwierdzenia, że w 2015 r. skarżąca pobrała dotację w nadmiernej wysokości, organ zasadnie uwzględnił faktyczną kwotę jaka została spółce wypłacona (w roku budżetowym plus wyrównanie w roku następnym) na każdego ucznia, spełniającego warunek o którym mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o. i uczestniczącego w zajęciach w roku 2015.

Wskazać także należy, że skład orzekający podziela poglądy wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroki: z dnia 12 grudnia 2019 r.

I GSK 1601/18, z dnia 3 września 2015 r., II GSK 1593/14), w którym stwierdzono, że roczny charakter dotacji oświatowej nie oznacza obowiązku jej rocznego rozliczania. Obowiązek rocznego rozliczania dotacji nie wynika z przepisów prawa, a udzielający dotacji ma obowiązek kontrolować na bieżąco wypłacaną comiesięcznie dotację w oparciu o otrzymywaną przez beneficjenta informację o rzeczywistej liczbie uczniów. Przekazywana dla potrzeb dotacji comiesięczna informacja o rzeczywistej liczbie uczniów nie może obejmować osób, które ze względu na niespełnienie określonych przepisami warunków powinny były utracić status słuchacza. Istota dotacji służy pokrywaniu części wydatków bieżących ponoszonych przez szkołę w przeliczeniu na jednego ucznia (art. 90 ust. 3 u.s.o.), przy czym miesięczne dotacje opierają się na liczbie uczniów faktycznie kształcących się (por. wyrok NSA z dnia 3 września 2015r., II GSK 1593/14, LEX nr 1986590).

4.7. Odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 6, art. 7 i art: 8 w zw. z art. 75, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 oraz art. 107 § 1 i § 3 i art. 115 kp.a., wskazać należy, że nie są one zasadne.

W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji zostały poczynione wystarczające ustalenia faktyczne co do liczby uczniów, na których pobrana została dotacja oraz liczby uczniów faktycznie uczęszczających do placówki skarżącej, wzywał także Spółkę do przedłożenia stosownej dokumentacji i złożenia wyjaśnień. W takiej sytuacji organy wykorzystały wszelkie dostępne środki dowodowe istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych.

Z zaskarżonej decyzji wynika, że Kolegium w całości przeanalizowało zgromadzony przez Prezydenta materiał dowodowy, ponadto rozstrzygnięcie zostało oparte o dowody źródłowe wytworzone przez samą stronę tj. Informacje o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia oraz pozyskane od strony w trakcie czynności kontrolnych, których wynik został zawarty w protokole z kontroli nr [...]. Przypomnieć bowiem trzeba, iż w trakcie czynności kontrolnych prowadzonych przez Wydział Kontroli Wewnętrznej i Audytu Urzędu Miasta J. kontroli poddano liczbę słuchaczy zgłaszanych na potrzeby otrzymania dotacji na podstawie informacji o faktycznej liczbie uczniów uczestniczących w co najmniej 50 % obowiązkowych zajęć edukacyjnych. W trakcie trwania czynności kontrolnych stwierdzono w poszczególnych latach poddanych kontroli rozbieżności, o wyjaśnienie których poproszono pismem nr [...] z 7 maja 2018 r. Po przeanalizowaniu wyjaśnień udzielonych w korespondencji z 30 maja 2018 r. przez Zastępcę Dyrektora do spraw Organizacyjnych ustalono, iż w 2015 r. Liceum wykazało w Informacji o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia 2247 uczniów, natomiast po kontroli okazało się, iż tylko 2192 uczniów uczestniczyło w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych. W związku z powyższym 55 uczniów nie spełniło frekwencji, co zgodnie z protokołem kontroli skutkowało koniecznością zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. W związku z tym, zdaniem strony, liczba uczniów wykazanych przez organ dotujący (niespełniających wymogu frekwencji uczestnictwa w ponad 50% zajęć obowiązkowych w danym miesiącu) winna być pomniejszona w miesiącu lutym o 2 osoby, w miesiącu marcu o 3 osoby, w miesiącu czerwcu o 2 osoby, w miesiącu wrześniu o 8 osób, w miesiącu październiku o 1 osobę, w miesiącu listopadzie o 5 osób, czyli łącznie o 21 osób.

Jednocześnie należy podkreślić, że strona zgodziła się z ustaleniami kontroli w zakresie niezasadnego wykazania w poszczególnych miesiącach osób, w odniesieniu do których strona w czasie kontroli sama stwierdziła, że błędnie zostali oni wykazani w Informacjach o faktycznej liczbie uczniów w okresie od stycznia do grudnia, z kolei nie zgadza się z nieuwzględnieniem przez organ dotujący uczniów, którzy zapisali się do szkoły w trakcie roku szkolnego i osoby, które zrezygnowały w ciągu roku szkolnego ze szkoły, ale według strony uczestniczyły w ponad 50% zajęć w danym miesiącu, które dla tych osób były obowiązkowe, czyli na zajęciach, w których osoby te były w stanie uczestniczyć po uwzględnieniu zapisu tej osoby do szkoły lub jej rezygnacji.

Zarzuty pełnomocnika strony co do braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, zaniechanie przez organ odwoławczy obowiązku przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego i ograniczenie się jedynie do kontroli poprawności ustaleń dokonanych przez organ pierwszej instancji, opierają się na odmiennym stanowisku strony co do interpretacji przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o., w zakresie nieuwzględnienia do rozliczenia dotacji uczniów, którzy zdaniem organu nie spełnili wymogu frekwencji wynikającego z powyższego przepisu.

4.8. Jednocześnie nie sposób zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika strony, że organ odwoławczy nie dokonał wnikliwej analizy argumentów zaprezentowanych przez skarżącego w odwołaniu oraz wyczerpującego odniesienia się do nich poprzez przemilczenie argumentów dotyczących nieprawidłowego sposobu przeprowadzonej kontroli w postaci uwzględnienia jedynie ustaleń na korzyść udzielającego dotacji z pominięciem ustaleń dotyczących rzeczywistej liczby uczniów, gdyż organ odwoławczy kompleksowo przeanalizował zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy, podzielił stanowisko organu I instancji do zaprezentowanej interpretacji przepisu art. 90 ust.3 u.s.o., a także dokonał subsumpcji stanu faktycznego niniejszej sprawy do obowiązującego w 2015 roku przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o. oraz szczegółowo odniósł się do wszystkich argumentów zaprezentowanych przez skarżącego w odwołaniu, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ponadto, wbrew twierdzeniom pełnomocnika, organy w niniejszej sprawie nie wykazywały nieprawidłowości w liczbie uczniów za lipiec i sierpień 2015 r. Tym samym zarzut ten uznać należy za całkowicie bezpodstawny.

4.9. Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała naruszenia prawa w zakresie niepełnego i niewłaściwego rozpatrzenie w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji działania wbrew zasadom rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść obywatela oraz postępowania budzącego zaufanie obywatela do władz publicznych, albowiem organ nie miał wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy jak i treści normy prawnej. Jak już wskazano z przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o. jednoznacznie wynika, że kryterium branym pod uwagę do ustalenia wysokości dotacji, która przysługiwała dla szkoły w danym miesiącu było ustalenie w pierwszej kolejności liczby obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w szkole i następnie odniesienie do tego kryterium liczby uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono stronie postawę prawną wydanej decyzji, tj. przepisy ustawy o finansach publicznych, wskazano przepisy ustawy o systemie oświaty oraz powyższą uchwałę nr XXIX/423/2013, w oparciu o które dokonano rozliczenia udzielonej dotacji, zatem za niezasadny należy uznać zarzut pełnomocnika strony w zakresie braku wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji w oparciu, o którą organ administracji pierwszej instancji ustalił wysokość dotacji.

Mając na uwadze dotychczasowe rozważania Sąd nie doszukał się także naruszenia wynikającego z art. 7 i art. 8 k.p.a. nakazu prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, przez prowadzenie postępowania w sposób mający na celu wyłącznie fiskalny interes.

Ponadto fakt, iż organ dotujący po kontroli za 2014 rok uwzględnił błędnie wykazaną przez beneficjenta dotacji w comiesięcznej informacji liczbę uczniów i wyrównał na rzecz strony brakującą kwotę dotacji, zatem beneficjent dotacji mógł oczekiwać, że w przypadku następnych kontroli organ dotujący zachowa się w podobny sposób i uwzględni rzeczywisty stan sprawy i faktyczną liczbę uczniów, należy wskazać że zaskarżona decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o wyniki kontroli przeprowadzonej w 2018 r., które znalazły odzwierciedlenie w protokole z kontroli nr [...]. Oznacza to brak możliwości porównywania ustaleń, które miały miejsce po kontroli za 2014 rok, w odniesieniu do ustaleń kontroli przeprowadzonej w 2018 r., których zasadność została stwierdzona w niniejszej decyzji.

4.10. Reasumując, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę, uznając ją za bezzasadną, oddalił.