Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1182/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230, art. 220
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 grudnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2545/17 odrzucającego zażalenie w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

9 października 2018 r. odrzucił zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2545/17 w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek P.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Pismem z dnia 8 marca 2018 r. skarżący, z zachowaniem ustawowego terminu, wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 lutego 2018 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 16 kwietnia 2018 r.

W terminie do uiszczenia wpisu od zażalenia, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2018 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 5 lutego 2018 r., w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 lipca 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął w dniu 31 lipca 2018 r.

Z informacji zawartej w notatce urzędowej z dnia 4 października 2018 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł od skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne oraz powołując się na treść art. 230, art. 219 i art. 220 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), wskazał, iż wobec nieuiszczenia przez skarżącego wpisu od zażalenia, zasadnym było jego odrzucenie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie P. K. wniósł o jego uchylenie. Wskazał, że pismem z dnia 31 lipca 2018 r. wniósł o zwolnienie z kosztów i wniosek ten nie został do chwili obecnej rozpoznany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek zażalenia, od którego nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem odrzucenia zażalenia, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 5 lutego 2018 r., w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący osobiście odebrał przesyłkę sądową zawierającą powyższe wezwanie w dniu 24 lipca 2018 r., jednak wpis od zażalenia nie został uiszczony w zakreślonym terminie, co stanowiło podstawę do jego odrzucenia.

Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu kwestii dotyczącej nierozpoznania wniosku skarżącego z dnia 31 lipca 2018 r., wskazać należy, że z akt sprawy wynika, iż w odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia 8 sierpnia 2018 r. Sąd przesłał skarżącemu formularza PPF celem jego wypełnienia oraz wezwano skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji o stanie rodzinnym i majątkowym. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została odebrana przez skarżącego i po powtórnym awizowaniu została uznana za doręczoną w dniu 27 sierpnia 2018 r. W dniu 3 września 2018 r. skarżący nadesłał do Sądu wypełniony formularz PPF, wnosząc o zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 września 2018 r. referendarz sądowy po rozpoznaniu powyższego wniosku, odmówił zmiany postanowienia z dnia 15 maja 2018 r. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, nieuzasadnione są twierdzenia skarżącego o nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 31 lipca 2018 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.