Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1285/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. i D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2814/14 o odrzuceniu zażalenia M. G. i D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2814/14 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Warszawskiego Zachodniego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. G. i D. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2814/14 odmówił M. G. i D. G. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Warszawskiego Zachodniego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. G. i D. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych.

Pismem z dnia 29 maja 2015 r. skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 2 czerwca 2015 r., doręczonego pełnomocnikowi skarżących w dniu 11 czerwca 2015 r., skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie jego 28 odpisów oraz uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W zakreślonym terminie uiszczono wpis od zażalenia, jednakże nie nadesłano odpisów zażalenia.

Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie M. G. i D. G. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 maja 2015 r. bowiem nie wykonali oni w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w postaci przedłożenia 28 odpisów tego pisma.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. G. i D. G. wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez pełnomocnika, według norm przepisanych, podnosząc zarzuty:

1) naruszenia przepisów postępowania poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że strona zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. była zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 29 maja 2015 r., podczas gdy zarządzenie zawierało jedynie wezwanie do uiszczeniu wpisu od zażalenia,

2) naruszenia art. 178 w zw. z art. 177a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące odrzuceniem zażalenia, w wyniku błędnego ustalenia, że strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych zażalenia.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że w przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżących jedynie do usunięcia braków zażalenia z dnia 29 maja 2015 r. poprzez uiszczenie opłaty od zażalenia w kwocie 100 zł, zawiadamiając strony jednocześnie o konsekwencji niezastosowania się do wezwania sądu. Skoro wpis został uiszczony w terminie, Sąd niezasadnie zastosował art. 178 P.p.s.a. odrzucając zażalenie, gdyż strona w wyznaczonym terminie uzupełniła wszystkie braki, do których uzupełnienia została wezwana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a. w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia zażalenia z uwagi na nieusunięcie braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie wobec braków formalnych zażalenia prawidłowo wezwano skarżących do ich uzupełnienia poprzez nadesłanie 28 jego odpisów oraz uiszczenie należnego wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Biorąc pod uwagę, że skarżący w niniejszym postępowaniu są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skierowana na adres kancelarii pełnomocnika skarżących.

Należy wyjaśnić, iż w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm., dalej rozporządzenie), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. I FSK 1929/09, postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10).

Podkreślenia wymaga, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. sygn. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo Sądowi.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zarówno wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie 28 jego odpisów, jak również wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dniu 11 czerwca 2015 r. (k. 200 akt sądowych). Na formularzu potwierdzenia odbioru znajduje się opis zawartości tej przesyłki, który wskazuje, że zostały w niej zamieszczone dwa odrębne wezwania. W tej sytuacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw aby kwestionować prawidłowość doręczenia 11 czerwca 2015 r. pełnomocnikowi skarżących wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie 28 jego odpisów. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę).

W świetle powyższych okoliczności niedopełnienie obowiązku przedłożenia 28 odpisów zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2015 r. we wskazanym przez Sąd siedmiodniowym terminie skutkować musiało odrzuceniem zażalenia na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.