Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 603/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 26 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Lidia Błystak Sędziowie : NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) WSA Jadwiga Danuta Mróz Protokolant: Katarzyna Gierczak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu Pracy Chronionej A spółki jawnej w Ś. -A. L.-P. i E.S. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dokonania zwrotu zadeklarowanego i wpłaconego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług, wynikającego z deklaracji VAT-7 za wrzesień 2002 r. postanawia : I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zwrócić stronie skarżącej połowę uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 5 (pięć) złotych.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Pismem z dnia [...] skarżący E. S. i A. L.-P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A spółka jawna ZPCHr z siedzibą w Ś. cofnęli skargę na wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję z tym uzasadnieniem, iż skargę do Sądu złożono w związku z powstałymi wątpliwościami w zakresie wydania przez organy podatkowe rozstrzygnięć, dotyczących zwrotu podatku od towarów i usług dla Zakładu Pracy Chronionej na podstawie art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), gdyż w oparciu o ten sam przepis organy skarbowe wydawały do pewnego czasu decyzje o dokonaniu zwrotu podatków, a następnie postanowienie umarzające postępowanie w sprawie zwrotu podatku. W przedmiotowym wniosku strona skarżąca powołała się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 14 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Wr 537/03, wydany w podobnej sprawie, w którym Sąd rozstrzygnął powstałe wątpliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 powołanej wyżej ustawy proceduralnej - uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału aktowego badanej sprawy czynność procesowa strony skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 powołanej na wstępie ustawy postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.

Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów znajduje oparcie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Zadaniem Sądu posiedzeniem, na które sprawa została skierowana, według cytowanego wyżej przepisu, jest pierwsze posiedzenie przeznaczone na rozprawę. W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek o cofnięcie skargi wpłynął przed

2

sygn. akt I SA/Wr 603/03

rozpoczęciem w dniu [...] posiedzenia przeznaczonego na rozprawę. Wobec powyższego Sąd był zobligowany do orzeczenia o zwrocie skarżącemu połowy uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.