Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2470/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] uchylił decyzję starosty [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Zaskarżona decyzja została doręczona E. C. (dalej jako "skarżąca") w dniu 4 sierpnia 2016 r. za pośrednictwem platformy ePUAP.

W dniu 18 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła do organu wniosek "o sprostowanie i pouczenie mnie w sprawie praw przysługujących stronie postępowania" oraz wniosek o "uzupełnienie uzasadnienia decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2016 o dodanie w niej informacji o dokumentach znajdujących się w obiegu korespondencji pomiędzy Urzędem Wojewody [...], a Starostą [...]".

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. poprzez "dodanie w niej informacji o dokumentach znajdujących się w obiegu korespondencji pomiędzy Urzędem Wojewody [...], a Starostą [...]". Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 31 sierpnia 2016 r.

Ponadto pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. (doręczonym skarżącej w dniu 31 sierpnia 2016 r.) Wojewoda [...] poinformował skarżącą, że zgodnie z zawartą w pouczeniu decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. informacją, decyzja ta zawiera walor ostateczności, czyli nie może być wzruszona w drodze zwyczajnych środków administracyjnych. Natomiast wobec wyczerpania środków odwoławczych może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od jej doręczenia za pośrednictwem Wojewody [...].

Następnie skarżąca w dniu 7 września 2016 r. wniosła zażalenie na postanowienie nr [...] doręczone w dniu 31 sierpnia 2016 r. oraz na postanowienie z [...] sierpnia 2016 r. w którym wskazała, że "na podstawie art. 141 § 1 kpa w związku z art. 111 § 1b składam zażalenie na brak pouczenia w treści postanowienia (...) wydanego w trybie określonym w art. 111 § 1a. w związku z art. 111 § 1b. w odpowiedzi na wniosek strony postępowania złożony w trybie określonym w art. 111 § 1 będącym wnioskiem o uzupełnienie treści decyzji o przysługujących środkach odwoławczych".

W dalszej kolejności skarżąca wniosła w dniu 30 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...].

Jednocześnie po wniesieniu skargi, Minister Infrastruktury i Budownictwa po rozpoznania zażalenia skarżącej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Minister Infrastruktury i Budownictwa wskazał, że Wojewoda [...]nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia, jakich konkretnie działań domagała się skarżąca, lecz autorytarnie stwierdził, że skarżąca wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki. W ocenie organu odwoławczego z pism skarżących nie wynika jednak wprost, czego konkretnie skarżąca się domaga.

Wojewoda [...] przekazując do Sądu skargę E. C., wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2016 r. Sąd wezwał Wojewodę [...] do wskazania, czy zostało wydane przez tenże organ (w związku z postanowieniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r.) postanowienie w trybie art. 111 § 1b k.p.a.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wojewoda [...] wskazał, że nie zostało wydane postanowienie w trybie art. 111 § 1 b k.p.a. z uwagi na konieczność ustalenia rzeczywistych intencji wnioskodawczyni, zawartych w dwóch wnioskach z dnia 18 sierpnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono skarżącej E. C. za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 4 sierpnia 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 3 września 2016 r. (sobota). Zatem dzień 5 września 2016 r. (poniedziałek) był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w dniu 30 września 2016 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi (koperta w której nadano skargę k. 7 akt sprawy).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.

Mając zatem na uwadze, że czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.

Jednocześnie zauważyć należy, że skarżąca w dniu 18 sierpnia 2016 r. złożyła wnioski, co do których organ ustala zakres żądania skarżącej. W przypadku ustalenia przez organ, że wniosek skarżącej został złożony w trybie art. 111 § 1 k.p.a., to wydanie przez Wojewodę [...] postanowienia w trybie art. 111 § 1b k.p.a. otworzy skarżącej termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] do sądu administracyjnego.