Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 4660/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 3, art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, art. 201 § 1, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... października 2015 r. Nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. Umorzyć postępowanie sądowe. 2. Zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz M. P. kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M. P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia [...] listopada 2015 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r., wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarga została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika i złożona za pośrednictwem organu, który przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 3 grudnia 2015 r., wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. Organ wyjaśnił przy tym, iż uznał skargę za zasadna w całości i na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r., którym uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2015 r., jak również uchylił poprzedzające je postanowienie w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne i orzekając co do istoty sprawy zarzuty te uznał za uzasadnione oraz umorzył postępowanie egzekucyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w aktach administracyjnych przekazanych wraz ze skargą, znajduje się postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. o numerze [...], mocą którego organ uwzględnił w całości skargę M. P. z dnia [...] kwietnia 2015 r., uchylił zaskarżone postanowienie własne z dnia [...] listopada 2015 r., a także orzekł co do istoty sprawy.

W tym stanie rzeczy przyjąć należało, że przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co z kolei skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.

Jednakże wobec tego, iż powyższe nastąpiło po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, obowiązkiem Sądu jest zbadanie czy działanie organu wypełnia przesłanki określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Zauważyć zatem trzeba, iż w skardze z dnia [...] listopada 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wobec tego, iż postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. czyni zadość żądaniu skargi poprzez uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia z dnia [...] października 2015 r. oraz orzeczenie co do istoty sprawy w postępowaniu administracyjnym, przyjąć należało, że organ uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a Sąd – opierając się na przepisie art. 161 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Koszty postępowania w niniejszej sprawie obejmują wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej ustalone w wysokości 240 zł, zgodnie z § 18 ust.1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).

Mając zatem na uwadze zawarty w skardze wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. należało orzec, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.