Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 154/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) WSA Elżbieta Lenart Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uregulowania stanu prawnego nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącego W. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W. J., pismem z dnia 17 stycznia 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uregulowania stanu prawnego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] róg, pochodzącej z dawnej nieruchomości hipotecznej ozn. [...].

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że uregulowanie stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości będzie możliwe dopiero po dostarczeniu przez strony dokumentów dotyczących zabudowy przedmiotowego gruntu, prawomocnych postanowień sądów o stwierdzeniu nabycia spadku, bądź aktów poświadczenia dziedziczenia po W. J., E. J. oraz J. R. jak również skróconego aktu zawarcia małżeństwa, z treści którego wynikałoby, że E. R. po zawarciu związku małżeńskiego przyjęła nazwisko męża – S.

Mając powyższe na względzie Prezydent W. wniósł o oddalenie przedmiotowej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Z powołanej regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W przypadku skargi na bezczynność, przed jej wniesieniem do Sądu, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronom przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie (wezwanie) to służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.

Jak wynika z akt administracyjnych, W. J. zażalenia takiego do właściwego organu, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., nie skierował. Tym samym Sąd stwierdził, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na bezczynność Prezydenta W., skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego, przed wcześniejszym wykorzystaniem przez skarżącego przysługującego mu środka odwoławczego na drodze administracyjnej w postaci wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.