Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 799/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 293/08 w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 293/08 oddalił skargę "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Od powyższego orzeczenia "A." Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając wyrok w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji oraz o zawieszenie postępowania z uwagi na fakt zawiśnięcia przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy z wniosku Gminy L. w przedmiocie zbadania z Konstytucją RP przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniesiono, że przed wojewódzkim sądem administracyjnym toczy się aktualnie 35 postępowań ze skarg "A." Sp. z o.o. na decyzje w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Dlatego też zdaniem Spółki, na przedmiotowy wniosek należy patrzeć całościowo, mając na uwadze wszystkie nałożone na przedsiębiorcę kary finansowe. Skarżąca podniosła, że uiszczenie łącznej kwoty z nich wynikającej (przeszło 500.000 zł) może doprowadzić do bankructwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców. Wskazane powyżej okoliczności stanowią zatem uzasadnioną przesłankę do wstrzymania wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu. W obu sytuacjach mowa o wyjątkowym zagrożeniu odpowiadającemu szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam, gdzie wzruszenie aktu lub czynności w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi bowiem wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Spółka, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został uzasadniony jedynie tym, że wykonanie decyzji nakładających na skarżącą kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata łącznej kwoty należności, przekraczającej 500.000 zł w konsekwencji może doprowadzić do bankructwa Spółki oraz utraty pracy przez kierowców współpracujących z firmą. Strona nie przedstawiła natomiast żadnych dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby określenie skutków wykonania decyzji organów administracji publicznej dla prowadzonej przez Spółkę działalności. Powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżąca powinna również uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. W szczególności wykonanie decyzji dotyczących należności pieniężnej nie prowadzi do domniemania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uiszczenia należności - w przypadku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy na korzyść skarżącej - przysługuje zwrot uiszczonej z tego tytułu kwoty. Ponadto każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Na marginesie już tylko należy wspomnieć, że wielość postępowań sądowych, toczących się z udziałem skarżącej Spółki, nie stanowi okoliczności, która sama przez się byłaby wystarczającą podstawą do stwierdzenia, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.