Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1100/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie NSA Izabella Kulig-Maciszewska WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. sprawy ze skargi W. M., T. K. i M. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z [...] kwietnia 2003 r. nr [...], utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2003 r., [...], którym odmówił wydania zaświadczenia stwierdzającego, że Kościół [...] w B. jest jednostką organizacyjną Kościoła [...] mającą osobowość prawną.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 3 marca 2003 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynął wniosek o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że Kościół [...] w B. z siedzibą w B. przy ul. [...] jest jednostką organizacyjną Kościoła [...] mającą osobowość prawną. Wnioskodawcy uzasadnili swój wniosek tym, że uchwała Kolegium [...] o wyłączeniu [...] w B. z Kościoła [...] została podjęta przez organ nieuprawniony. Podnieśli ponadto, że uchwała ta narusza przepisy statutu dotyczące kworum wymagane do ważności uchwał Kolegium [...].

Organ rejestrowy, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 marca 2003 r., postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r. odmówił wydania zaświadczenia o treści odpowiadającej wnioskowi. W uzasadnieniu tego postanowienia organ rejestrowy stwierdził, że wniosek o wydanie zaświadczenia nie zasługuje na pozytywne rozpatrzenie, gdyż dokonana w dniu 29 lipca 2002 r., na podstawie powiadomienia Rady Kościoła [...] z dnia 2 lipca 2002 r., wzmianka w Rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych o wyłącznie [...] w B. z Kościoła [...] została dokonana zasadnie i odpowiada prawu.

Wnioskodawcy postawili organowi rejestrowemu zarzut, że odmawiając wydania zaświadczenia nie przeprowadził dostatecznego postępowania wyjaśniającego w sprawie wyłączenia [...] w B. z Kościoła [...].

Zdaniem organu rejestrowego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie można utożsamiać z

I SA 1100/03

postępowaniem administracyjnym, o jakim mowa w dziale II Kodeksu postępowania administracyjnego, kiedy to organ administracji publicznej przed wydaniem decyzji ma obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego w oparciu o ocenę przeprowadzonych dowodów. Postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w art. 218 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ogranicza się tylko do takiego postępowania, które pozwoli na stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego.

W skardze na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 04.04.2003 r. W. M., T. K. i M. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...].03.2003 r. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że wzmianka w rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych o wyłączeniu [...] w B. z Kościoła [...], została dokonana na podstawie dokumentów sprzecznych z prawem, zaś organ rejestrowy nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego co do prawidłowości tych dokumentów.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 23.06.2003 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rozpoznawanej sprawie skarga jest bezzasadna.

Z wniosku z dnia 3 marca 2003 r., znajdującego się w aktach administracyjnych, wynika jednoznacznie, że wnioskodawcy wystąpili do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wydanie zaświadczenia, z powołaniem art. 217 kpa, że [...] w B. Kościoła [...] jest jednostką organizacyjną Kościoła [...] posiadającą osobowość prawną.

I SA 1100/03

Organ rejestrowy odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści, gdyż z rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych wynika, że w dniu 29 lipca 2002 r. organ dokonał wzmianki w rejestrze polegającej na usunięciu z rejestru danych dotyczących [...] w B. jako jednostki organizacyjnej Kościoła [...]. Wzmianka ta została dokonana na podstawie dokumentów, które organ uznał za zgodne z prawem i pochodzące od uprawnionych organów. Zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej odmownym postanowieniem jak i w skardze skarżący kwestionują prawidłowość dokonanej wzmianki w rejestrze oraz zarzucają organowi, że w postępowaniu o wydanie żądanego przez nich zaświadczenia nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego co do prawidłowości zapisu w rejestrze dotyczącego [...] w B.

Wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści nastąpiło na podstawie danych zawartych w rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych. Błędnie skarżący uznają, że postępowanie wyjaśniające, o jakim stanowi art. 218 § 2 kpa, ma dotyczyć postępowania wyjaśniającego w przedmiocie prawidłowości dokonanych wpisów w rejestrze. Przepis ten stanowi o postępowaniu wyjaśniającym w koniecznym zakresie, co wskazuje na ograniczony charakter tego postępowania. To postępowanie wyjaśniające spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustaleniu treści zaświadczenia, gdy treści tej nie można ustalić na podstawie danych z rejestru czy też innego zbioru danych prowadzonego przez organ. Natomiast istotą postępowania wyjaśniającego prowadzonego w trybie art. 218 § 2 kpa nie jest badanie prawidłowości dokonanych wpisów w rejestrze jak i zgodności z prawem dokumentów na podstawie których tych wpisów dokonano.

Stosownie do art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wynika z tego przepisu, że sąd bada czy zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem. Sąd nie orzeka merytorycznie w kwestii, która jest przedmiotem zaskarżonego orzeczenia i dlatego też w tym zakresie nie prowadzi postępowania dowodowego. Z tych względów sąd nie mógł uwzględnić wniosków dowodowych, zgłoszonych w skardze, a dotyczących przesłuchania świadka oraz zażądania wskazanych w skardze dokumentów.

I SA 1100/03

Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...].03.2003 r. są zgodne z prawem.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.