Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3387/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154, art. 286 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Jolanta Dargas (spr.) Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na Prezydenta W. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 538/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej A. S. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 538/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 7 marca 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W dniu 23 kwietnia 2014 r. akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. zostały zwrócone Prezydentowi W.

W związku nierozpoznawaniem przez organ wniosku odszkodowawczego, A. S. pismem z dnia 4 lipca 2014 r. wezwała organ w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wykonaniu wyroku Sądu z dnia 26 lutego 2014 r.

Jak wynika z akt sprawy organ nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia, co skutkowało wniesieniem przez A. S. reprezentowaną przez radcę prawnego J.S. w dniu 14 sierpnia 2014 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie ww wyroku.

Prezydent W., odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że w sprawie koniecznym jest wykonanie operatu szacunkowego. Ponadto organ wskazał, że informował pełnomocnika skarżącej, że wniosek odszkodowawczy zostanie rozpoznany do dnia 30 marca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a).

Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 538/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 7 marca 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Podkreślić należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

W przedmiotowej sprawie akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. wpłynęły do organu w dniu 23 kwietnia 2014 r.

Wskazać należy również, że w sprawie spełniony został także drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., a dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Skarżąca pismem z dnia 4 lipca 2014 r. wezwała bowiem Prezydenta W. do wykonania wyroku sygn. akt I SAB/Wa 538/13.

Zważyć należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony.

W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.