Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 114/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 176  ust. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.E. i C.E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2013 roku, sygn. akt VII SA/Wa 305/06 odrzucające zażalenie C.E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 roku w sprawie ze skargi M.E. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 roku, znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie C.E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 r. odrzucające zażalenie M.E. na postanowienie z dnia 19 sierpnia 2010 r. odrzucające skargę kasacyjna M.E. od postanowienia z dnia 15 października 2009 r. umarzającego postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M.E. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2011 r. C.E. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone żalącemu w dniu 10 lutego 2011 r. Ponieważ w zakreślonym terminie żalący nie uiścił wymaganego wpisu, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), przedmiotowe zażalenie zostało odrzucone jako nieopłacone.

W zażaleniu na powyższe postanowienie W.E. i C.E. zarzucili mu naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 20 stycznia 2010 r. (k. 669) żalący został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 16 listopada 2010 r. w wysokości 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 10 lutego 2011 r. (k. 682), zatem termin do uiszczenia wpisu mijał w dniu 17 lutego 2011 r. Mimo upływu terminu do uiszczenia wpisu żalący nie wykonał powyższego zarządzenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie.

Odnosząc się zaś do podniesionych w zażaleniu zarzutów wskazać należy, że w myśl art. 176 ust. 2 Konstytucji RP ustrój i właściwości sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy. Skoro więc w ustawie uregulowana została kwestia obowiązku opłacenia wniesionego zażalenia, to odrzucenia takiego zażalenia zgodnie z obowiązującymi przepisami nie może zostać uznane za naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP czy też art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji