Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 383/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 3 i 4
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, WSA Anna Mierzejewska, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2008 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 3 oraz ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r. NT [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2007 r. z powodu niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż E. K. zarejestrował się w Urzędzie Pracy w dniu [...] kwietnia 2005 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W dniu 17 września 2007 r. Skarżący otrzymał skierowanie do pracy w firmie "S. Sp. z o.o." z terminem rozliczenia karty referencyjnej do dnia [...] października 2007 r. W dniu [...] października 2007 r. E. K. nie stawił się w Urzędzie w celu rozliczenia karty referencyjnej i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

W związku z powyższym zaskarżoną decyzją Prezydent W. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2007 r. z powodu niestawiennictwa w wyznaczonym terminie.

Od tej decyzji E. K. złożył odwołanie do Wojewody Mazowieckiego wnosząc o przywrócenie statusu osoby bezrobotnej.

Rozpoznając odwołanie, organ podniósł, że stosownie do art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 4 pkt 4 cytowanej ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, bezrobotnego który nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Przepis powyższy ma charakter bezwzględnie obowiązujący.

Jak wynika z dokumentacji sprawy, skarżącemu wyznaczono termin rozliczenia karty referencyjnej na dzień [...] października 2007 r. co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem podczas wizyty w Urzędzie Pracy w dniu [...] września 2007 r. W dniu [...] października 2007 r. skarżący nie stawił się i w ciągu kolejnych 7 dni nie powiadomił Urzędu o uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności.

Wyznaczony termin wizyty skarżącego w Urzędzie Pracy na dzień [...] października 2007 r. w żaden sposób nie zwolnił go z obowiązku rozliczenia karty referencyjnej w dniu [...] października 2007 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. K. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jak i decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 kpa w obszernym uzasadnieniu skargi podniósł, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Prezydenta W. złożył odwołanie do Wojewody Mazowieckiego. Prezydent W. nie przesłał jego odwołania w terminie określonym przepisem art. 133 kpa, ani nie wydał nowej decyzji zgodnie z przepisem art. 132 kpa. Natomiast w dniu 29 listopada 2007 r. oryginał jego odwołania wraz z załącznikami został mu zwrócony przy piśmie Biura Polityki Społecznej Urzędu W. z dnia [...] listopada 2007 r. Zdaniem skarżącego pismo to stanowi decyzję Biura Polityki Społecznej Urzędu W., a więc jego odwołanie rozpatrzył inny organ, co powoduje naruszenie przepisów prawa w sposób opisany w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Nadto, zdaniem skarżącego, decyzja nie zawiera wymaganych w art. 107 § 1 kpa składników decyzji, a jej uzasadnienie zostało sporządzone niezgodnie z przepisem art. 107 § 3 kpa, a karta referencyjna została wydana z naruszeniem ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Zdaniem Sądu skarga analizowana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przede wszystkim w pierwszej kolejności należy odnieść się do zgłoszonego w skardze wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zarówno organu I, jak i II instancji w oparciu o art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Wskazać należy, iż, jak wynika to z akt administracyjnych, skarżącemu zostały przesłane przy piśmie Biura Polityki Społecznej Urzędu W. z dnia [...] listopada 2007 r., które to pismo prawidłowo otrzymał do wiadomości, jedynie kopie złożonych przez niego dokumentów, bowiem w aktach administracyjnych znajduje się oryginał odwołania wraz z załącznikami. Pismo to nie jest jakąkolwiek decyzją administracyjną, a jedynie korespondencją prowadzoną w ramach postępowania administracyjnego.

Odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] zostało rozpoznane przez właściwy organ – Wojewodę Mazowieckiego decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Tak więc brak jest jakichkolwiek przesłanek do stwierdzenia nieważności tych decyzji. Odnosząc się natomiast do zaskarżonej decyzji, wskazać należy, zdaniem Sądu, iż materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 33 ust. 3 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.).

Zgodnie z art. 33 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 starosta pozbawia statutu bezrobotnego, bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W takiej sytuacji pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.

Z dokumentacji sprawy wynika, iż skarżącemu znany był obowiązek wnikający z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Pouczenie o obowiązku zgłaszania się do urzędu w wyznaczonych terminach, o obowiązku powiadomienia urzędu pracy w terminie 7 dni od dnia niestawienia się w urzędzie pracy o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa znajduje się w "Informacji dla osób zgłaszających się do rejestracji", z którą skarżący zapoznał się w dniu 16 stycznia 2006 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem.

Nadto, jak wynika to z karty referencyjnej skarżącemu wyznaczono termin rozliczenia karty referencyjnej na dzień [...] października 2007 r. Karta referencyjna została mu wydana w dniu [...] września 2007 r., na której to karcie termin obowiązkowej wizyty w celu jej rozliczenia wyznaczono na [...] października 2007 r. Jak to wynika z zapisu karty, osoba kierowana ma obowiązek przedstawić część B karty referencyjnej na wyznaczonej obowiązkowej wizycie. Niezgłoszenie się w wyznaczonym terminie i niepowiadomienie w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa spowoduje utratę statusu osoby bezrobotnej na okres 3 miesięcy na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

E. K. został poinformowany o obowiązku stawiennictwa w urzędzie pracy w dniu [...] października 2007 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem złożonym na potwierdzeniu odbioru karty referencyjnej. Z powyższego wynika, że o terminie wizyty został należycie poinformowany. Również pozostałe zarzuty skarżącego należy uznać za bezzasadne. To, iż urząd pracy wyznaczył mu termin stawienia się na dzień [...] grudnia 2007 r. w żaden sposób nie zwalnia go z obowiązku rozliczenia karty referencyjnej i stawienia się w urzędzie pracy w dniu [...] października 2007 r. Ustawa nie przewiduje jak często mają być wyznaczane terminy wizyt, natomiast obliguje bezrobotnego do każdorazowego stawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie pod rygorem pozbawienia statusu osoby bezrobotnej.

Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, organ prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa oraz dokonał ich właściwej wykładni.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.