Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 126/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 126/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2005 r. sprawy ze skargi L.M. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie choroby zawodowej I uchyla zaskarżoną decyzję; II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Inspektor Sanitarny na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) i art. 138 § 2 kpa po rozpoznaniu odwołania L.M. od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, iż z dokumentacji administracyjnej przedmiotowej sprawy wynika, że całe postępowanie dotyczące choroby zawodowej narządu słuchu u L.M. zostało przeprowadzone już pod rządami Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115). Przemawia za tym fakt, iż Ośrodek Medycyny Pracy postępowanie diagnostyczno-orzecznicze w kierunku rozpoznania tej choroby rozpoczął po otrzymaniu pisma Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. i postępowanie to zakończyło się ostatecznym orzeczeniem lekarskim z dnia 30 grudnia 2003r. wydanym przez Instytut Medycyny Pracy. Oceny narażenia zawodowego na działanie hałasu Powiatowy Inspektor dokonał w dniu 1 marca 2004r. W tej sytuacji zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego rozstrzygnięcie organu I instancji winno być dokonane w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa w zakresie chorób zawodowych. Zastosowanie w zaskarżonej decyzji przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. było błędem i wymaga ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzję tę zaskarżył L.M., zarzucając naruszenie przepisów prawa przez przyjęcie, iż decyzja organu I instancji nie powinna być wydana z zastosowaniem przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych. Skarżący podniósł, iż wszczynając procedurę dotyczącą choroby zawodowej zgłosił podejrzenie takiej choroby w zakresie układu oddechowego i narządu słuchu przedkładając dwa skierowania lekarskie: jedno dotyczące układu oddechowego i drugie - narządu słuchu z dnia 7 sierpnia 2002r. Na podstawie tych skierowań już w sierpniu 2002r. Ośrodek Medycyny Pracy rozpoczął badania przeprowadzając w dniu 23 sierpnia 2002r. specjalistyczne badania, w tym badanie audiometryczne.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny domagając się jej oddalenia podtrzymał swoje stanowisko dodatkowo wskazując, iż nie były mu znane dołączone do skargi dowody w postaci skierowania do Poradni Laryngologicznej oraz wyniku konsultacji laryngologicznej oraz badania audiometrycznego wykonanych w dniu [...]. w Ośrodku Medycyny Pracy. Dokumenty te jednak nie świadczą o tym, iż w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy dotychczasowe dotyczące chorób zawodowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W sytuacji bowiem, gdy organ I instancji na podstawie tych samych dokumentów nie miał wątpliwości, iż postępowanie w sprawie rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej narządu słuchu rozpoczęło się przed wejściem w życie Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 132 poz. 1115), w związku z czym podstawą prawną decyzji powinny być przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny ustalając odmiennie datę rozpoczęcia postępowania powinien był tę kwestię należycie wyjaśnić i uzasadnić. Organ II instancji natomiast ustalił, iż postępowanie to zostało wszczęte na podstawie pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 maja 2003r. nie uwzględniając następujących dokumentów i dowodów. Mianowicie ze znajdującego się w aktach sprawy na k. 31 opisu stanowiska pracy z dnia 2 września 2002r. (ostatni dzień obowiązywania Rozporządzenia Rady Ministrów z 1983r.) sporządzonego przez lekarza M. S. - specjalistę medycyny pracy wynika, iż przedmiotem ustaleń tego lekarza były dwa czynniki szkodliwe: zapylenie oraz hałas. W karcie oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej z dnia 14 października 2002r. także w rubryce ,,charakterystyka narażenia - czynniki szkodliwe" wskazano oprócz zapylenia na hałas (k. 30). Ośrodek Medycyny Pracy wydając po raz pierwszy orzeczenie Nr [...] w dniu [...]. przy rodzaju narażenia zawodowego wskazał na pył drewna oraz hałas. Wszystkie te dokumenty pochodzą z dat sprzed pisma Państwowego Inspektora Sanitarnego, które to pismo zdaniem organu II instancji zapoczątkowało postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu.

Zgodnie z § 10 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia w życie jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Te zaś przepisy, to jest Rozporządzenie Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 poz. 294 z późn. zm.) w sposób odmienny aniżeli czynią to aktualnie obowiązujące przepisy regulowało kwestię wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Mianowicie, zgodnie z § 3 w razie podejrzenia o chorobę zawodową u pracownika zakłady społecznej służby zdrowia, lekarze, zakład pracy są obowiązani skierować tego pracownika do zakładu społecznej służby zdrowia właściwego zgodnie z § 7 do rozpoznania chorób zawodowych, jak również sam zainteresowany pracownik może zgłosić takie podejrzenie za pośrednictwem zakładu społecznej służby zdrowia sprawującego opiekę profilaktyczną nad zakładem pracy zatrudniającym pracownika.

Skarżący do skargi dołączył odbitkę kserograficzną skierowania do poradni laryngologicznej z dnia 7 sierpnia 2002r. oraz wynik badania w Ośrodku Medycyny Pracy z dnia 23 sierpnia 2002r. stwierdzający niedosłuch i w związku z tym zakaz pracy w hałasie, jak również audiogram także z dnia 23 sierpnia 2002r. wykonany w Ośrodku Medycyny Pracy. Wyniki te były znane przy wydawaniu orzeczenia w dniu 6 grudnia 2002r., skoro Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy stwierdził w tym orzeczeniu u skarżącego średni ubytek słuchu. Zauważyć należy, iż na skierowaniu z dnia 8 sierpnia 2002r. (k. 39 akt administracyjnych sprawy II SA/Ke 125/05) z Zespołu Opieki Zdrowotnej Gruźlicy i Chorób Płuc (podobnie jak i na skierowaniu z 7 sierpnia 2002r. do Poradni Laryngologicznej) brak jest adnotacji, że skierowanie to jest w celu rozpoznania choroby zawodowej, a mimo to pierwsze skierowanie zostało uznane za wystarczające do uznania, że wszczęto postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej układu oddechowego, drugie zaś skierowanie zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego takiego postępowania nie wszczynało.

Z uwagi na konieczność wszechstronnego wyjaśnienia przez organ II instancji, kiedy faktycznie w niniejszej sprawie, to jest stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu, zostało rozpoczęte postępowanie, zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).