Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1436/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Bogusław Dauter (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "E." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2540/08 w sprawie ze skargi "E." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 24 marca 2009 r., III SA/Wa 2540/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "E." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowe w W. z 23 czerwca 2008 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r.

2. Skargą kasacyjną spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając:

"- nie wyjaśnienie przez organ wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności poprzez nie uwzględnienie zeznań świadków,

- naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 124, art. 125, art. 210 o.p.

- naruszenie poprzez niewłaściwe zastosowanie norm art. 21 ust. Ustawy 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2000 r., Nr 76, poz. 69n4 z późń. zm.) i na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a o.p." wniesiono o "jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Artykuł 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz w art. 47 p.p.s.a., po drugie powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać:

1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,

2) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,

3) przytoczenie podstaw kasacyjnych,

4) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,

5) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

O ile niespełnienie wymagań wymienionych w pierwszej kolejności, przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji.

Zgodnie z art. 183 p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia więc rozpoznanie sprawy. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.

Skoro więc w niniejszej sprawie autor skargi kasacyjnej nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku (za taki bowiem nie można uznać twierdzenia, że "na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a o.p. wnoszę o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie", które w oczywisty sposób odnosi się do zakwestionowanej decyzji organu podatkowego, a nie orzeczenia sądu), czego wymaga art. 176 p.p.s.a., to tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.