Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3241/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3 oraz art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i nałożenia kary pieniężnej za nieuzyskanie wymaganego świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR oraz niewyposażenie środka transportu przewożącego towary niebezpieczne w wymagane gaśnice lub gaśnice niespełniające warunków określonych odpowiednio w ADR lub ADN p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2013 r. L. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego - skargę na decyzję tego organu z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i nałożenia kary pieniężnej za nieuzyskanie wymaganego świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR oraz niewyposażenie środka transportu przewożącego towary niebezpieczne w wymagane gaśnice lub gaśnice niespełniające warunków określonych odpowiednio w ADR lub ADN. Przy piśmie Sądu z dnia 6 grudnia 2013 r. skarżącemu przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 260 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i odesłanie jej do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 listopada 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie Sądu z dnia 6 grudnia 2013 r. doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2013 r. (odbiór korespondencji kwitował skarżący osobiście – vide zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy), a zatem termin do opłacenia skargi oraz usunięcia jej braków formalnych upływał 18 grudnia 2013 r.

Z notatki Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2014 r. wynika, że do dnia 9 stycznia 2014 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Również skarżący nie nadesłał podpisanej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej zwanej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano – termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia jej braków formalnych bezskutecznie upłynął 18 grudnia 2013 r. Nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie przez skarżącego braków formalnych skargi skutkuje – stosownie do treści wyż. cyt. przepisów – odrzuceniem skargi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.