Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 574/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 11, art. 11 pkt 10 i 11
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi ze skargi Wojewody W. na uchwałę Rady Gminy K. G. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. G. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości, 2. zasądza od Gminy K. G. na rzecz Wojewody W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2014 r. Rada Gminy K. G. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. G..

Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł Wojewoda W. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda wskazał, że dniu [...] października 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2010r. Nr 130, poz. 871 – dalej jako "u.p.z.p."). Na mocy art. 4 ust. 2 tej ustawy do planów miejscowych oraz studiów, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ww. ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. W przypadku przedmiotowego studium uchwałę o przystąpieniu do jego sporządzenia podjęto w dniu [...] stycznia 2010r., a zatem zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe.

Skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 11 pkt 10 u.p.z.p., wójt, burmistrz albo prezydent miasta ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 30 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie studium rozwiązaniami.

Skarżący podniósł, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenie art. 11 pkt 10 u.p.z.p., poprzez niedochowanie 30 dniowego terminu wyłożenia projektu Studium do publicznego wglądu. Skarżący wyjaśnił, że wyłożenie projektu przedmiotowego Studium rozpoczęto w dniu [...] stycznia 2014 r. i zakończono dnia [...]stycznia 2014 r., czyli po upływie 23 dni.

Skarżący zwrócił uwagę, iż niedochowania 14 dniowego terminu pomiędzy dniem publikacji ogłoszenia o wyłożeniu projektu Studium do publicznego wglądu, a dniem jego wyłożenia. Skarżący wyjaśnił, że numer tygodnika "[...]", w którym opublikowane zostało przedmiotowe ogłoszenie, ukazał się w dniu [...] stycznia 2014 roku, to jest na [...] dni przed rozpoczęciem się terminu wyłożenia projektu Studium do publicznego wglądu.

Dalej skarżący podniósł, iż zgodnie z art. 11 pkt 11 i 12 u.p.z.p., wójt, burmistrz albo prezydent miasta wyznacza w ogłoszeniu o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu, termin, w którym osoby prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mogą wnosić uwagi dotyczące projektu studium, nie krótszy niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia. Następnie przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych uwag. Z kolei na mocy art. 12 ust. 1 u.p.z.p., rada gminy rozstrzyga o sposobie rozpatrzenia ww. uwag, a rozstrzygnięcie to winno stanowić załącznik do uchwały o uchwaleniu studium.

Skarżący wyjaśnił, iż Wójt Gminy K. G. nie podjął rozstrzygnięcia w sprawie uwagi złożonej przez firmę "[...]" Sp. z o. o. do wyłożonego do publicznego wglądu projektu Studium, na co wskazuje wykaz uwag załączony do dokumentacji prac planistycznych oraz ustalenia Studium uchwalonego w dniu [...] czerwca 2014 r.

Skarżący zwrócił uwagę, iż organ naruszył przepisy również poprzez nie uwzględnienie w części tekstowej oraz graficznej przedmiotowego Studium udokumentowanego złoża kruszywa naturalnego "P." (nr złoża [...]).

Ponadto skarżący wskazał, iż zgodnie z § 7 pkt 3 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. U. z 2004 Nr 118 poz. 1233 - zwanego dalej "rozporządzeniem"), przy sporządzaniu rysunku projektu studium należy używać oznaczeń, nazewnictwa i standardów umożliwiających jednoznaczne powiązanie części tekstowej projektu studium z rysunkiem projektu studium. Oznaczenia graficzne na rysunku projektu studium należy stosować w sposób przejrzysty, zapewniający jego czytelność, w tym czytelność mapy, na której jest on sporządzony.

W treści Studium nie zawarto żadnych ustaleń odnoszących się do "terenów zabudowy mieszkaniowo - usługowej" pomimo wyznaczenia ich graficznie na rysunku Studium zawierającym kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy (załącznik nr 3 do uchwały), czym naruszono wskazany § 7 pkt 3 rozporządzenia.

Skarżący podniósł, iż ponadto na rysunku Studium zawierającym kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy (załącznik nr 3 do uchwały), zamieszczono oznaczenie powierzchniowe o barwie intensywnie niebieskiej (widoczne na rysunku m.in. w okolicy miejscowości P.), które pominięto w objaśnieniach do przedmiotowego rysunku, naruszając tym samym § 7 pkt 5 rozporządzenia. Skarżący nadmienia, że uchybienie to uniemożliwia jednoznaczne powiązanie treści Studium z jego rysunkiem w zakresie terenów oznaczonych ww. barwą.

Skarżący zwrócił uwagę, że w treści studium (załącznik nr 1 do uchwały, cz. III pkt 10.1), zawarto odniesienie do nieobowiązujących w dniu uchwalania Studium przepisów w zakresie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. z 2013 r., poz. 1205 ze zm.), przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III każdorazowo wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi nie zaś tylko w przypadku gdy ich zwarty obszar projektowany do zmiany przeznaczenia przekracza 0,5 ha.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż faktycznie doszło do naruszenia procedury planistycznej w zakresie okresu wyłożenia planu i czasu wyłożenia od momentu ogłoszenia, to jednakże uchybienie to nie spowodowało ujemnych skutków.

Ponadto organ zgodził się z zarzutami skarżącego dotyczących naruszenia stosownych przepisów ustawy o u.p.z.p. tj:

1) braku w liście nieuwzględnionych uwag rozstrzygnięcia uwagi firmy "[...]" sp. zo.o.,

2) nieujawnienia udokumentowanego złoża kruszywa naturalnego "[...]" (nr złoża [...]),

3) braku w treści studium ustaleń odnoszących się do "[...]",

4) braku w objaśnieniu do rysunku w załączniku nr 3 do uchwały oznaczeń powierzchniowych o barwie intensywnie niebieskiej,

5) odniesienia w załączniku nr 1 do uchwały (cz. III pkt 10.1) do nieobowiązujących w dniu uchwalania studium przepisów.

Na rozprawie w dniu [...] grudnia 2015 r. pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarga została złożona przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.). Ustawa ta – mająca charakter regulacji szczególnej w stosunku do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "Ppsa") - wprowadzając obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia w przypadku składania skarg na uchwały lub zarządzenia organu gminy (art. 101 ust. 1), nie przewiduje takiego obowiązku w przypadku skarg składanych w trybie art. 93 ust. 1 cyt. ustawy przez organ nadzoru na uchwały lub zarządzenia organu gminy. Wniesienie skargi w tym trybie nie jest też ograniczone żadnym terminem (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 15 lipca 2005 r., II OSK 320/05, publ.: ONSA i WSA z 2006 r., nr 1, poz. 7).

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest uchwała Rady w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

W tym miejscu wskazać należy, iż kontrola sądowoadministracyjna dotycząca studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego sprawowana jest na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r. poz. 199; dalej: "u.p.z.p."), który stanowi, że naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Pod pojęciem procedury planistycznej należy rozumieć kolejno podejmowane czynności planistyczne określone przepisami ustawy, gwarantujące możliwość udziału zainteresowanych podmiotów w procesie planowania (składanie uwag i wniosków) i kontroli legalności przyjmowanych rozwiązań w granicach uzyskiwanych opinii i uzgodnień. Pojęcie zaś zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wiąże się z merytorycznymi wartościami i wymogami kształtowania polityki przestrzennej.

Przed przystąpieniem do oceny czy zachowana została procedura planistyczna wskazać należy, iż niniejsza uchwała nie była jeszcze przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, co uzasadnia jej kontrolę w całokształcie.

W niniejszej sprawie przed przystąpieniem do oceny zachowania procedury wskazać należy, że w dniu [...]października 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, która wprowadziła wiele zmian do procedury uchwalania planów miejscowych. Zwrócić jednak należy uwagę, iż ustawa zawiera również przepis intertemporalny. Zgodnie z art. 4 ust. 2 powyższej ustawy "do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone w dniu wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe".

W niniejszej sprawie uchwałę o przystąpienia do sporządzenia studium podjęto w dniu [...] stycznia 2010 r., a więc przed wejściem w życie ustawy nowelizującej.

Tym samym do oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały zastosowanie mają przepisy ustawy w brzmieniu sprzed wejścia w życie powyższej zmiany.

Wobec powyższego wskazać należy, iż zgodnie Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, kolejno:

1) ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących studium, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia;

2) zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu studium;

3) rozpatruje wnioski, o których mowa w pkt 1;

4) sporządza projekt studium, uwzględniając ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa; w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego województwa lub niewprowadzenia do planu zagospodarowania przestrzennego województwa zadań rządowych, uwzględnia ustalenia programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;

5) uzyskuje od gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej opinię o projekcie studium;

6) uzgadnia projekt studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa;

7) uzgadnia projekt studium z wojewodą w zakresie jego zgodności z ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;

8) występuje o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium do:

a) starosty powiatowego,

b) gmin sąsiednich,

c) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków,

d) właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,

e) dyrektora właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,

f) właściwego organu nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,

g) właściwego organu administracji geologicznej,

h) ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej,

i) dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej w zakresie zagospodarowania obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi,

j) regionalnego dyrektora ochrony środowiska,

k) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie telekomunikacji;

9) wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień;

10) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 30 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie studium rozwiązaniami;

11) wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 10, termin, w którym osoby prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu studium, nie krótszy niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium.

12) przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych uwag, o których mowa w pkt 11.

W niniejszej sprawie co nie jest kwestionowane również przez organ nie dochowano procedury planistycznej. Jak słusznie zauważył skarżący w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 11 ust. 10, 11 i 12 u.p.z.p.,

W niniejszej sprawie nie dochowano 30 dniowego terminu wyłożenia projektu studium do publicznego wglądu, jak również nie zachowano 14 dniowego terminu pomiędzy dniem publikacji ogłoszenia o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu, a dniem jego wyłożenia.

Jak wynika z akt sprawy ogłoszenie o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu ukazało się w dniu [...] stycznia 2014 r. w tygodniku "[...]", podczas gdy projekt wyłożono już [...] stycznia 2014 r., a zatem po 8, a nie 14 dniach od dnia ogłoszenia. Odnosząc się natomiast do czasu wyłożenia projektu studium do publicznego wglądu zauważyć należy, iż został on wyłożony na 23 dni (od [...] stycznia do [...] stycznia 2014 r.), a nie 30 jak zakładały przepisy u.p.z.p.

W tym miejscu wskazać należy, iż celem wprowadzenia przez ustawodawcę tych terminów było umożliwienie zainteresowanym osobom przygotowania się do publicznej dyskusji nad projektem aktu zagospodarowania przestrzennego, jakim jest studium, a także zapoznanie się z nim i zgłaszanie uwag. Faktyczne skrócenie tych terminów ogranicza te uprawnienia, co może mieć wpływ na ostateczną treść aktu, skoro organ ma obowiązek w każdym przypadku odnieść się do zgłaszanych uwag. Wszelkie zaś uchybienia procedury planistycznej mogącej mieć wpływ na treść uchwalanego aktu stanowią istotne naruszenie zasad bądź trybu postępowania, o którym mowa w art. 28 u.p.z.p., uzasadniające stwierdzenie nieważności tego aktu.

Niezależnie więc od tego czy faktycznie negatywne uwagi zostały zgłoszone czy też nie (jak podnosi Burmistrz Z.), samo niezachowanie wskazanych terminów pozwala na przyjęcie, że organ w sposób istotny naruszył tryb postępowania (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 5 czerwca 2014r., II SA/Lu 1245/13).

W dalszej kolejności wskazać należy, na co słusznie zwrócił uwagę skarżący, iż doszło do naruszenia przepisów ustawy w zakresie przedstawienia i rozpoznania uwag.

W tym miejscu przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 11 pkt 11 i 12 u.p.z.p., w brzmieniu w którym winien je stosować organ, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wyznacza w ogłoszeniu o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu, termin, w którym osoby prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mogą wnosić uwagi dotyczące projektu studium, nie krótszy niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia. Następnie przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych uwag.

Jak słusznie zauważył skarżący, a co nie jest kwestionowane przez organ, że w niniejszej sprawie niepodięto rozstrzygnięcia w sprawie uwagi złożonej przez firmę "[...]" Sp. z o. o. do wyłożonego do publicznego wglądu projektu studium na co wskazuje wykaz uwag załączony do dokumentacji prac planistycznych oraz ustalenia Studium uchwalonego w dniu [...] czerwca 2014 r.

W związku z powyższym należy uznać, że niedochowanie przez organ sporządzający studium czynności wynikających z art. 11 pkt 11 i 12 ustawy, skutkuje istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu.

Zgodzić się również należy, że skarżącym, iż na skutek nie przekazania przez Wójta kompletnej listy nieuwzględnionych uwag Rada Gminy nie rozstrzygnęła o sposobie rozpatrzenia wszystkich uwag do czego jest zobowiązana na mocy art. 12 u.p.z.p.

Odnosząc się natomiast do kwestii naruszenia zasad sporządzenia studium wskazać należy, iż ustawodawca nie wymaga aby naruszenia tych zasad miało charakter istotny. Zatem każde naruszenie zasad sporządzania studium, skutkuje stwierdzeniem jego nieważności w całości lub części. Zasady sporządzania studium to standardy odnoszące się do merytorycznych ustaleń studium, związane są z jego treścią oraz parametrami technicznymi i wymaganiami dotyczącymi dokumentacji

Zwrócić również należy uwagę, iż gmina w ramach wykonywania zadań własnych ustala m.in. przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu, a uprawnienie to, określane w doktrynie jako tzw. "władztwo planistyczne", realizuje między innymi poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i polega na tym, że gmina samodzielnie rozstrzyga o zasadach zagospodarowania, co jednak nie może być rozumiane jako dowolność działania. Rozstrzyganie o przeznaczeniu terenu i zasadach jego zagospodarowania winno nastąpić z uwzględnieniem obowiązujących przepisów. Zgodnie, bowiem z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Tymi konstytucyjnymi granicami działania związane są także wspólnoty samorządowe i ich organy. Przekroczenie tych granic stanowi istotne naruszenie prawa.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 11 u.p.z.p., w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z występowania udokumentowanych złóż kopalin, zasobów wód podziemnych oraz udokumentowanych kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla.

W tym kontekście wspomnieć należy, że zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 ze zm.; dalej: p.o.ś.), w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zapewnia się warunki utrzymania równowagi przyrodniczej i racjonalną gospodarkę zasobami środowiska, w szczególności przez: 1) ustalanie programów racjonalnego wykorzystania powierzchni ziemi, w tym na terenach eksploatacji złóż kopalin, i racjonalnego gospodarowania gruntami; 2) uwzględnianie obszarów występowania złóż kopalin oraz obecnych i przyszłych potrzeb eksploatacji tych złóż. Wymagania te określa się na podstawie opracowań ekofizjograficznych, stosownie do rodzaju sporządzanego dokumentu, cech poszczególnych elementów przyrodniczych i ich wzajemnych powiązań (art. 71 ust. 4 p.o.ś.).

Dodać przy tym wypada, że teren, na którym znajdują się złoża kopalin podlega ochronie uregulowanej w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2015 r. poz. 196; dalej "p.g.i.g."), na co wskazuje przepis art. 1 ust. 2 pkt 1 tejże ustawy. Zgodnie zaś z art. 95 ust. 1 p.g.i.g. udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także udokumentowane kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla, w celu ich ochrony ujawnia się w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa.

Występowanie i określenie w studium obszaru udokumentowanych złóż kopalin nie pozbawia gminy możliwości przeznaczenia tego obszaru w studium na inne cele, aniżeli wydobywcze. Przeznaczenie będzie zależało zarówno od rodzaju kopalin, jak również od sposobu ich wydobycia. Zasada racjonalnego gospodarowania zasobami oraz kompleksowego wykorzystania kopalin w sposób oczywisty wprowadza w tym zakresie ograniczenie władztwa planistycznego gminy na jej terenie. Wobec powyższego przepisy ograniczające powyższe uprawnienie, winny być interpretowane w sposób ścisły. Nie jest dopuszczalna interpretacja rozszerzająca, dotyczy to zarówno przepisów prawa materialnego jak i procedury oraz zasad, jakimi winien kierować się organ, któremu przyznano uprawnienie w zakresie wprowadzenia zmian do studium odnośnie wprowadzenia obszarów ujawnionych złóż kopalin.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że na terenie gminy istnieją udokumentowane złoża kruszywa naturalnego "P." (nr złoża [...]).

Tym samym poprzez nieujawnienie w części tekstowej oraz graficznej przedmiotowego studium udokumentowanego złoża doszło do naruszenia powyższych przepisów.

W niniejszej sprawie, co również nie jest kwestionowane przez organ, doszło do naruszenia § 7 pkt 3 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. U. z 2004 Nr 118 poz. 1233 - dalej "rozporządzeniem"). Zgodnie z tą regulacją przy sporządzaniu rysunku projektu studium należy używać oznaczeń, nazewnictwa i standardów umożliwiających jednoznaczne powiązanie części tekstowej projektu studium z rysunkiem projektu studium. Oznaczenia graficzne na rysunku projektu studium należy stosować w sposób przejrzysty, zapewniający jego czytelność, w tym czytelność mapy, na której jest on sporządzony.

Jak słusznie zauważył skarżący, iż co nie jest kwestionowane przez organ, w treści studium nie zawarto żadnych ustaleń odnoszących się do "terenów zabudowy mieszkaniowo - usługowej" pomimo wyznaczenia ich graficznie na rysunku studium zawierającym kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy (załącznik nr 3 do uchwały).

W tym kontekście warto również zauważyć, iż na rysunku studium zawierającym kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy (załącznik nr 3 do uchwały), zamieszczono oznaczenie powierzchniowe o barwie intensywnie niebieskiej, które pominięto w objaśnieniach do przedmiotowego rysunku. Powyższe, jak zasadnie wskazał skarżący, uniemożliwia jednoznaczne powiązanie treści Studium z jego rysunkiem w zakresie terenów oznaczonych ww. barwą. Tym samym doszło do naruszenia § 7 pkt 5 rozporządzenia.

Za zasadny uznać należy również zarzut umieszczenia w treści studium (załącznik nr 1 do uchwały, cz. III pkt 10.1), odniesienia do nieobowiązujących w dniu uchwalania studium przepisów w zakresie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1205 ze zm.), przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III każdorazowo wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi nie zaś tylko w przypadku gdy ich zwarty obszar projektowany do zmiany przeznaczenia przekracza 0,5 ha.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 147 Ppsa orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa.