Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1694/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms /spr./ Sędziowie sędzia NSA Joanna Banasiewicz sędzia NSA Jacek Chlebny Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 845/06 w sprawie ze skargi J. K. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy S. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2004 r. (sygn. akt IV SA/Wa 93 i 94/04) 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego na rzecz Organu.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył grzywnę Wójtowi Gminy S. w wysokości 8 000 zł za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 93 i 94/04.

W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.

Wyrokiem z dnia 20 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 5 stycznia 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia 21 listopada 2003 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W dniu 31 stycznia 2005 r. Wójt Gminy S. otrzymał wyrok z dnia 20 października 2004 r. wraz z aktami sprawy. Skarżący pismem z dnia 12 kwietnia 2005 r. wezwał organ do wykonania tego wyroku. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2005 r. Wójt Gminy S. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało cofnięte. Skarżący wniósł skargę o wymierzenie grzywny Wójtowi z powodu niewykonania wyroku z dnia 20 października 2004 r., która została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2005 r. Skarżący złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 20 października 2005 r. Wójt Gminy S. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stwierdziło nieważność postanowienia z dnia 12 kwietnia 2005 r. o zawieszeniu postępowania. Po ponownym wezwaniu Wójta Gminy S. do załatwienia sprawy, skarżący wniósł kolejną skargę, żądając wymierzenia grzywny temu organowi za niewykonanie wyroku z dnia 20 października 2004 r.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r. stwierdziło nieważność postanowienia Wójta Gminy S. z dnia 12 kwietnia 2005 r. o zawieszeniu postępowania, a nieważność postanowienia istnieje już w dacie jego wydania, to oznacza, że organ niezałatwiając sprawy pozostawał w bezczynności od dnia przekazania mu akt sprawy. Pomimo ponownego wezwania przez skarżącego do załatwienia sprawy, Wójt Gminy S. nadal pozostawał w bezczynności, co uzasadnia wymierzenie mu grzywny stosownie do przepisu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W skardze kasacyjnej od tego wyroku Wójt Gminy S. zarzucił naruszenie art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podnosząc, że uzasadnienie wyroku było lakoniczne i bez wnikliwej analizy stanu faktycznego oraz stanu prawnego. Wnoszący skargę kasacyjną wskazał, że WSA w Warszawie uzasadniając swój wyrok oparł się jedynie na twierdzeniach skarżącego. Sąd nie uwzględnił okoliczności, iż jedynym powodem wniesienia skargi jest "uzyskanie satysfakcji proceduralnej". Skarżący wskutek prowadzonego postępowania przez organ nie poniósł żadnego uszczerbku. Natomiast strona, wnosząca o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wskutek działań skarżącego zrezygnowała z inwestycji.

Przytaczając takie podstawy kasacyjne organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie oraz zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna oparta jest na usprawiedliwionych podstawach, trafny jest bowiem zarzut naruszenia przepisu art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie w pełni odnosząc się do stanu faktycznego sprawy naruszył przepis art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do treści art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Kontrola działalności organów administracji publicznej sprawowana przez wojewódzkie sądy administracyjne powinna polegać na wszechstronnej analizie stanu faktycznego oraz stanu prawnego wniesionej do sądu sprawy. Sąd I instancji powinien poddać ocenie wszystkie aspekty sprawy, wymagające rozważenia, a w szczególności te, co do których są wątpliwości, w których ustalenia organów są odmienne od wniosków i twierdzeń stron postępowania.

Z akt sprawy o sygn. IV SA/Wa 1151/05 wynika, że prawomocnym wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy S. z powodu niewykonania wyroku tego Sądu z dnia 20 października 2004 r. uchylającego decyzję SKO w C. z dnia 5 stycznia 2004 r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia 21 listopada 2003 r. Skarga kasacyjna od tego wyroku nie została wniesiona, również żadna ze stron nie wnosiła o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.

Sąd pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie w ogóle nie odniósł się do kwestii, iż w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1151/05 skarga J. K. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy S. ze niewykonania wyroku z dnia 20 października 2004 r. została oddalona wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r., mimo że już w odpowiedzi na skargę z dnia 21 kwietnia 2006 r. organ powoływał się na tę okoliczność, twierdząc iż sprawa została już prawomocnie osądzona. W tej sytuacji Sąd I instancji nie mógł pominąć tej okoliczności i nie ustosunkować się do prawomocnego wyroku, ani w żaden sposób nie wyjaśnić jakie znaczenie miał w rozpoznawanej sprawie wcześniejszy wyrok oddalający skargę o wymierzenie organowi grzywny, a w szczególności, jakie znaczenie miało to w zakresie oceny niewykonania wyroku przez Wójta Gminy S. w okresie od dnia przekazania organowi akt sprawy do dnia prawomocnego oddalenia skargi o wymierzenie grzywny wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r. Prawomocny wyrok oddalający skargę o wymierzenie organowi grzywny w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym decyzję stwarza stan powagi rzeczy osądzonej w zakresie objętym wyrokiem. Oznacza to, że bezczynność organu w zakresie niewykonania wyroku w zakresie objętym wyrokiem oddalającym skargę została już prawomocnie rozstrzygnięta. Okoliczność ta nie może być pominięta w toku rozpoznawania kolejnej skargi o wymierzenie grzywny. Istota rozwiązania prawnego przyjętego w art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polega na tym, że wprawdzie po oddaleniu skargi o wymierzenie organowi grzywny, nie jest wykluczone ponowne wniesienie takiej skargi w razie utrzymywania się stanu bezczynności organu w zakresie niewykonania wyroku, to jednak w takim wypadku nie można pominąć konsekwencji, które powoduje wcześniejszy wyrok oddalający skargę.

Mając na uwadze powyższe względy należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie odniósł się w sposób wystarczający do istotnych okoliczności sprawy, co oznacza, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie odpowiada w pełni wymogom wynikającym z art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc zarzut naruszenia tego przepisu w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy jest uzasadniony.

Rozpoznając ponowienie skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien rozważyć jakie znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma wyrok z dnia 18 sierpnia 2005 r. oddalający skargę o wymierzenie organowi grzywny, ale także, czy po wydaniu tego wyroku postępowanie administracyjne zostało zakończone i w jaki sposób.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.