Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 109/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013 r., Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2013 r., odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku skarżącej – J. sp. z o.o. o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach w O..

Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła, iż przepisy ustawy o grach hazardowych nie mogą być powoływane jako podstawa prawna decyzji, ze względu na brak notyfikacji Komisji Europejskiej oraz zawiera przepisy techniczne w rozumieniu dyrektywy 98/34 ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE.L.98.204.37 z późń. zm). Zdaniem skarżącej przepisy tej ustawy stanowią zakaz urządzania gier na automatach poza kasynami gry, który w sposób istotny wpływa ograniczająco na swobodny przepływ towarów i doprowadził do naruszenia postanowień Traktatu o Funkcjonowaniu UE.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie zostało oparte w postawie merytorycznej na przepisach art. 138 ust. 1 i art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.

Zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. Natomiast wskazany przepis art. 129 ust. 1 ustawy stanowi, iż działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Według uzasadnienia do projektu ustawy o grach hazardowych (z dnia 12 listopada - VI.2481) została ona opracowana w związku z koniecznością kompleksowej zmiany przepisów regulujących obszar gier i zakładów wzajemnych.

Do podstawowych, systemowych zmian zaproponowanych w projekcie zaliczono:

- odstąpienie od możliwości urządzania gier na wszelkich automatach z elementem losowości poza kasynami gry. W okresie od dnia wejścia ustawy w życie do czasu wygaśnięcia zezwoleń na urządzanie gier w salonach gier i gier na automatach o niskich wygranych nastąpi częściowa relokalizacja automatów z punktów gier na automatach o niskich wygranych i salonów gier do kasyn gry, tym samym do kasyn gry zostanie relokowanych część automatów z salonów gier na automatach, którym wygasło zezwolenie. Nowe zezwolenia na salony gier na automatach i punkty automatów o niskich wygranych nie będą wydawane,

- wprowadzenie dodatkowego limitu lokalizacyjnego dla kasyn gry (nie więcej niż 1 kasyno gry na pełne 650 tys. mieszkańców województwa) i wprowadzenie dopuszczalnej maksymalnej liczby automatów w tych kasynach (do 70 sztuk).

W związku z tym wprowadzono następujące rozwiązanie dotyczące miejsc urządzania gier - urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry (art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych).

Wprowadzanym zmianom przepisów w zakresie urządzania gier na automatach towarzyszą zmiany w zakresie przepisów ustawy. Ustawa określa, że zezwolenia udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach nie mogą być przedłużane (art. 138 ust. 1 ustawy).

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. wydanym w sprawie II GSK 686/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", mając na względzie także stosowanie przepisu art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych o zakazie przedłużania zezwoleń, jako jeden z zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej w sprawie leżącej u podstawy pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie wskazał, że wyrok Trybunał Sprawiedliwości UE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213, C-214, C-217 mimo, iż dotyczy automatów o niskich wygranych (art. 129 ust. 2 ustawy), to biorąc pod uwagę fakt, że automaty do gier "wysokohazardowych" różnią się jedynie od automatów o niskich wygranych stawkami za udział w grze oraz wysokością wygranych, to z uwagi na wspólną podstawę prawną orzekania przez organy w przypadku obu urządzeń, przyjąć należy, że w odpowiednim zakresie wyrok ten ma też zastosowanie do sprawy, w której NSA przedstawił pytanie prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślał, że nie chodzi w tym przypadku o ustalenia dotyczące okoliczności faktycznych konkretnej sprawy (administracyjnej i sądowoadministracyjnej) lecz o działanie w ramach wykładni prawa, polegające na ustaleniu, analizie i ocenie tych faktów, które pozwolą określić wpływ stosowania określonej normy prawnej na sferę stosunków prawnych i społecznych, do których ta norma się odnosi. W tym przypadku, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości UE, chodzi o wpływ stosowanego przepisu ustawy o grach hazardowych na charakter lub sprzedaż automatów do gier. Taka wykładnia prawa nie może się więc ograniczyć do samych ocen formułowanych wyłącznie na podstawie treści normy prawnej, ani do uwzględnienia faktów powszechnie znanych.

Mając zatem na względzie przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne przez Naczelny Sąd Administracyjny, co do konstytucyjności m.in. art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w świetle rozstrzygnięcia organu administracji opartego na przepisach art. 138 ust. 1 w związku z art. 129 ust. 1 ustawy wywodzonego ze stwierdzenia, iż w obecnym stanie prawnym nie jest możliwe przedłużenie zezwolenia, bowiem urządzanie gier na automatach jest możliwe jedynie w kasynach, gry zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, Sąd orzekający w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.) postanowił zawiesić postępowanie w sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie P 4/14 odpowiedzi na pytanie skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie P 4/14. Należy bowiem mieć na względzie oczywisty fakt, iż regulacje zawarte w art. 138 ust. 1 i w art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych są konsekwencją normy z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, poddanej w wątpliwość przez Naczelny Sąd Administracyjny co do jej konstytucyjności, dozwalającej urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach wyłącznie w kasynach gry.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.