Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 264/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 § 1, art. 88,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del). Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1789/09 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 maja 2008 r. postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. odrzucił wniosek E. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz., 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do brzmienia art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd stwierdził, że Skarżący o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z doręczonej mu przez Sąd odpowiedzi organu na skargę. Rzeczone pismo skarżący otrzymał w dniu 28 grudnia 2009 r. (k. 43 akt sądowych). Wobec tego Sąd I instancji przyjął, że z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. W związku z tym od następnego dnia, czyli 29 grudnia 2009 r. zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten upłynął dnia 5 stycznia 2010 r., zaś skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu dopiero dnia 22 stycznia 2010 r. (data stempla pocztowego).

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wyjaśnił, że był przekonany, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia. Na termin 30 dni powołuje się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi. Zatem pismo nadane w dniu 22 stycznia 2010 r. w którym wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi było złożone przed upływem 30 dni. Skarżący wyjaśnił też, że uchybienie terminu do złożenia skargi spowodowane było zawałem serca, który miał miejsce na przełomie 16 i 17 lipca 2009 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do brzmienia art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1.

Z niespornych w sprawie okoliczności faktycznych wynika, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi 28 grudnia 2009 r. tj. w dacie doręczenia mu odpisu odpowiedzi na skargę. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia następnego tj. 29 grudnia 2009 r. upłynął dnia 4 stycznia 2009 r. Sąd I instancji błędnie wprawdzie uznał, że termin ten upłynął w dniu 5 stycznia 2010 r. niemniej jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. W konsekwencji uznać należy, że wniosku o przywrócenie terminu był spóźniony i jako taki, na zasadzie art. 88 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu.

Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu argumentów należy stwierdzić, iż wynikają one z nieporozumienia. Skarżący wskazuje na 30 dniowy termin do wniesienia skargi i uważa, iż dochował tego terminu.

Wyjaśnić trzeba więc, że kwestionowane postanowienie rozstrzygało w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Kwestia ta regulowana jest przepisami art. 85 – 89 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika m. in. że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Błędne przekonanie strony skarżącej co do terminu w jakim taki wniosek należy złożyć nie stanowi usprawiedliwienia uchybienia terminowi.

Nie ma w świetle powyższych wywodów podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, toteż Sąd kasacyjny orzekł o oddaleniu zażalenia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.