Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 602/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 60, art 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Okręgowego Inspektora Pracy w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1408/12 w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Warszawie z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji inspektora pracy i umorzenia postępowania organu I instancji postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić Okręgowemu Inspektorowi Pracy w Warszawie – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1408/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Warszawie z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji inspektora pracy i umorzenia postępowania organu I instancji.

Od orzeczenia tego Okręgowy Inspektor Pracy w Warszawie wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

• naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z błędną wykładnią art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niewłaściwe uznanie, że organ nie zastosował się do oceny prawnej dokonanej przez Sąd w sytuacji, gdy ocena prawna dotyczyła przymiotu strony a nie odnosiła się do uprawnień kompetencyjnych organu II instancji,

• naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z błędną wykładnią art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez niewłaściwe uznanie, że organ odwoławczy nie jest uprawniony do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania,

• naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 141 § 4 i art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez zamieszczenie niewłaściwego uzasadnienia wyroku, błędnej oceny prawnej i wytycznych co dalszego postępowania przed organem administracji.

W związku z powyższymi zarzutami autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną I. P. wniósł o jej oddalenie.

Pismem procesowym z dnia 6 sierpnia 2013 r. Okręgowy Inspektor Pracy w Warszawie, cofnął wniesioną skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557).

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.