Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 257/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 par 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 września 2020 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Skarżący J.G. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2020 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Rozstrzygnięcie organu zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Decyzją z [...] listopada 2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ustalił skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności ONW.

Przesyłka zawierająca decyzję została zaadresowana na adres skarżącego, tj. [...]. Przesyłka była awizowana w dniu 15.11.2020 r. oraz po raz drugi w dniu 25.11.2020 r. Korespondencja nie została podjęta i nastąpił jej zwrot do organu. Organ uznał, że doręczenie decyzji nastąpiło w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. IJ. z 2020 r. poz. 256) - zwanej dalej Kpa, z dniem 29.11.2019 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. skarżący wniósł o: przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...].11.2019 r., wstrzymanie wykonania decyzji i ponowne jej prawidłowe doręczenie. Wniósł również odwołanie od decyzji, zaskarżając ją w całości.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że w dniu 19.02.2020 r., jego żona, otrzymała upomnienie do zapłaty należności z decyzji z [...].11.2019 r. Skarżący przyjął ten fakt ze zdziwieniem, gdyż do tego czasu nie otrzymał informacji o żadnej decyzji w tej sprawie. Stwierdził, że wobec faktu, iż z przyczyn od niego niezależnych nie doręczono mu decyzji , decyzja powinna zostać mu doręczona lub powinien zostać przywrócony termin do złożenia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 58 § 1 i 2, art. 59 § 2, art. 57, art. 124 i art. 134 w zw. z art.129 § 2 Kpa.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że decyzja została uznana za doręczoną z dniem 29.11.2019 r. w trybie art. 44 Kpa. Wskazał, że jeżeli zaś adresat nie zgłosi się po odbiór pisma, datą doręczenia jest dzień, w którym upłynął czternastodniowy termin do jego odbioru, liczony zgodnie z treścią art. 57 § 1 Kpa. Jest to domniemanie, że doręczenie zostało dokonane z upływem ostatniego dnia przechowywania pisma w placówce pocztowej. Biorąc pod uwagę, że przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 29.11.2019 r., w ocenie organu termin na skuteczne wniesienie odwołania od decyzji upłynął w dniu 13.12.2019 r. Natomiast skarżący składając w dniu 21.02.2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie - przesyłka polecona nr [...] - w aktach sprawy) odwołanie od decyzji nie zachował terminu określonego w art. 129 § 2 Kpa, który stanowi, iż odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Analizując przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ wskazał, że zgodnie z art. art. 58 § 1 i 2 Kpa, w razie uchybienia terminu należy termin na prośbę zainteresowanego przywrócić, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyn uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zatem aby przywrócić termin muszą zostać spełnione łącznie cztery przesłanki: 1. uprawdopodobnienie braku winy przez osobę zainteresowaną, 2. wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu, 3. zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, 4. dopełnienia czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.

Organ podkreślił, że z treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wynika, iż skarżący nie otrzymał żadnej decyzji w tej sprawie, wobec czego z przyczyn niezależnych od niego wnosi o prawidłowe doręczenie decyzji, powyższe okoliczności. Jedną z przesłanek wynikającą z art. 58 § 1 Kpa uzasadniającą przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skarżący nie uprawdopodobniła braku swojej winy w zakresie nieterminowego wniesienia pisma odwoławczego.

W ocenie organu okoliczność na jaką powołuje się skarżący, iż nie doręczono mu decyzji z przyczyn niezależnych od jego osoby, nie podaje przy tym żadnych przyczyn, nie może stanowić przesłanki uprawdopodobniającej braku winy w uchybieniu terminu na wniesienie odwołania. Podkreślił, że przesyłka została nadana na adres skarżącego i była awizowana w prawidłowy sposób. W związku z powyższym nie może być w niniejszym przypadku mowy np. o próbie doręczenia korespondencji na błędny adres. Z powodu nieobecności adresata w miejscu, w które wskazano jako właściwe do doręczania korespondencji po raz pierwszy awizowano przesyłkę w dniu 15.11.2019 r., a po raz drugi w dniu 25.11.2019 r. Tym samym skarżący miał 14 dni od dnia 15.11.2019 r. na to by podjąć przesyłkę pocztową zawierającą w/w decyzję, jednakże nie dokonał przedmiotowej czynności. We wniosku z dnia [...].02.2020 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w żaden sposób nie odniósł się do tego, jakie przeszkody nie do przezwyciężenia (brak jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie) powodowały, iż w terminie pomiędzy 16.11.2019 r., a 29.11.2019 r. nie mógł podjąć przesyłki.

Dalej organ stwierdził, że jedną z przesłanek wymienionych w art. 58 § 2 Kpa, uzasadniających przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jest dochowanie nieprzywracanego 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W niniejszym przypadku nie można stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiu dni od ustania przeszkody do dotrzymania terminu, gdyż takowej przeszkody w ocenie organu nie było. Strona w tym zakresie nie wykazała się jakąkolwiek inicjatywą, a dodatkowo w zgromadzonej dokumentacji również nie stwierdzono istnienia przeszkody nie do przezwyciężenia, która stałaby na drodze odbioru korespondencji i terminowemu wniesieniu odwołania.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...].11.2019 r., wstrzymanie wykonania decyzji i ponowne, prawidłowe jej doręczenie. Stwierdził jednocześnie, że składa odwołanie od decyzji z [...].11.2019 r. Uzasadniając swoje stanowisko powtórzył argumentacje, która legła u podstaw wniosku o przywrócenie terminu i wniesionego odwołania.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwaną dalej P.p.s.a., sprawę skierowano do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie przypomnieć należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonych granicach kontroli stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu obligującym Sąd do jego uchylenia.

Zaskarżone postanowienie zawierało dwa elementy, które podlegały ocenie Sądu. Pierwszy - odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, drugi – stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Przypomnieć wypada, że decyzją z [...] listopada 2019 r. organ pierwszej instancji ustalił skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności ONW. Przesyłka zawierająca decyzję została zaadresowana na adres skarżącego, tj. ul. [...] i była awizowana w dniu 15.11.2020 r. oraz po raz drugi w dniu 25.11.2020 r. Korespondencja nie została podjęta i nastąpił jej zwrot do organu. Organ uznał, że doręczenie decyzji nastąpiło w trybie art. 44 Kpa.

Biorąc pod uwagę, że przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 29.11.2019 r., prawidłowo stwierdził organ, że termin na skuteczne wniesienie odwołania od decyzji upłynął w dniu 13.12.2019 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. skarżący wniósł o: przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...].11.2019 r., wstrzymanie wykonania decyzji i ponowne jej prawidłowe doręczenie. Wniósł również odwołanie od decyzji, zaskarżając ją w całości.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że w dniu 19.02.2020 r., jego żona, otrzymała upomnienie do zapłaty należności z decyzji z [...].11.2019 r. Skarżący przyjął ten fakt ze zdziwieniem, gdyż do tego czasu nie otrzymał informacji o żadnej decyzji w tej sprawie. Stwierdził, że wobec faktu, iż z przyczyn od niego niezależnych nie doręczono mu decyzji , decyzja powinna zostać mu doręczona lub powinien zostać przywrócony termin do złożenia odwołania.

Stosownie do art. 58 § 1 i 2 Kpa, w razie uchybienia terminu należy termin na prośbę zainteresowanego przywrócić, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyn uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zatem aby przywrócić termin muszą zostać spełnione łącznie cztery przesłanki: 1. uprawdopodobnienie braku winy przez osobę zainteresowaną, 2. wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu, 3. zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, 4. dopełnienia czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.

W ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, że skarżący nie wykazał przesłanek wynikających z art. 58 § 1 i 2 Kpa, bowiem z czterech przesłanek wypełnił tylko dwie, t.j. wniósł prośbę o przywrócenie terminu i dopełnił czynności, dla której był ustanowiony termin (wniósł odwołanie w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu).

Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zawiera jednak uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Za takie uprawdopodobnienie nie można bowiem uznać stwierdzenia skarżącego, że z ogromnym zdziwieniem przyjął fakt otrzymania upomnienia do zapłaty należności w sytuacji, gdy nie doręczono mu samej decyzji. Jak trafnie wskazał organ, skarżący nie wskazał na czym ma polegać brak jego winy w uchybieniu terminu, jakie okoliczności brak winy uprawdopodobniają. Nie obalił zatem wynikającego z art. 44 Kpa domniemania doręczenia. Samo przekonanie skarżącego, że skoro decyzji nie otrzymał, to niejako automatycznie należy przywrócić termin do wniesienia odwołania jest pozbawione podstaw prawnych.

Brak jest również podstaw do uznania, że prośba o przywrócenie terminu została wniesiona w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Skoro skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności uniemożliwiających mu dokonanie czynności w terminie, to tym samym nie sposób określić dnia, od którego należy liczyć ustanie przyczyn uchybienia terminu.

Tym samym stwierdzić należało, że zasadnie organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Konsekwencją powyższej konstatacji było zastosowanie przez organ art. 134 Kpa, zgodnie którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z tych tez przyczyn oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.

/-/ D. Bronowicki /-/ D. Skupień /-/ J. Niedzielski