Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 910/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek leśny
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 3 ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 6c ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity
article: art. 2 ust. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 200 poz 1682
law: Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym.

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi F. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Wójt Gminy Z., działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 6a ust. 6 ust 6 ustawy z dnia 15.11.1984 roku o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 roku, Nr 136, poz. 969 ze zm.), art. 6 ust 3 ustawy z dnia 30.10.2002 roku o podatku leśnym (Dz. U., Nr 2000, poz. 1475), art. 6 ust 7 ustawy z dnia 12.01.1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.); §1 uchwały Nr X.71.2011 Rady Gminy Zakrzewo z dnia 27.10.2011r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2011 r., nr 350, poz. 6190), §1 uchwały nr X.81.2011 Rady Gminy Zakrzewo z dnia 27.10.2011 r., w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego na 2012 rok (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2011 r., Nr 352, poz. 6197 ze zm.) ustalił wysokość zobowiązania podatkowego na rok 2012 w podatku od nieruchomości oraz w podatkach rolnym i leśnym i, w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, w kwocie [...] zł.

Powyższy nakaz wystawiony został na F. H. a wymienieni w nim jako współwłaścicieli nieruchomości położonej w G. i N. W. zostali: F.H., H. T., Z.Ł., D.H.-W., S.H. i R. H.

Od powyższej decyzji (nakazu płatniczego) odwołał się F. H. podnosząc, że mimo wymienienia sześciu współwłaścicieli nieruchomości stanowiącej przedmiot opodatkowania, organ tylko jego obciążył podatkiem.

Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy powyższą decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ ten wyjaśnił, że w sytuacji gdy nieruchomości stanowią przedmiot współwłasności, obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym, art. 2 ust. 4 ustawy o podatku leśnym). Wysokość należnego podatku od osób fizycznych, na których ciąży obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości, rolnego lub leśnego, obejmujący przedmioty opodatkowania położone na terenie tej samej gminy, pobierany jest w formie łącznego zobowiązania pieniężnego przez organ podatkowy w jednej decyzji – nakazie płatniczym (art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym).

SKO wyjaśniło nadto, że gdy przedmioty opodatkowania podatkami od nieruchomości, rolnym i leśnym stanowią współwłasność osób fizycznych, osobą, na którą wystawia się odrębny nakaz płatniczy, może być którykolwiek ze współwłaścicieli (art. 6c ust. 2 ustawy o podatku rolnym). Mimo wystawienia nakazu płatniczego tylko na jednego ze współwłaścicieli, odnosi on skutek również wobec pozostałych osób, gdyż obowiązek zapłaty podatku w postaci łącznego zobowiązania pieniężnego ciąży w równym stopniu na wszystkich współwłaścicielach. Odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe ma charakter solidarny. W wypadku łącznego zobowiązania pieniężnego powstaje ona z chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) osobie, na którą ten nakaz został wystawiony (art. 92 § 2 Ordynacji podatkowej).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego F. H. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wskazując, że obciążono go w całości podatkiem podczas gdy jest on jedynie współwłaścicielem nieruchomości w [...] częściach i według jego obliczeń podatek za tą część wynosi [...] zł, a nie [...] zł.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja (nakaz płatniczy) ustalający podatnikom: F. H. H.T., Z.Ł., D. H-W., S. H. i R. H. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i podatku od nieruchomości, w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok [...], w kwocie [...] zł.

Z treści skargi wynika, że skarżący F. H. kwestionuje prawidłowość tej decyzji jedynie z tego powodu, że nakaz płatniczy, obejmujący całą kwotę zobowiązania podatkowego wystawiony został na nazwisko skarżącego. W ocenie skarżącego, skoro jest on jedynie współwłaścicielem nieruchomości, wysokość obciążenia podatkowego określonego w przedmiotowym nakazie, powinna odpowiadać jego udziałowi we współwłasności nieruchomości tj. [...] częściom kwoty [...] zł.

Tak sformułowany zarzut nie może prowadzić do uwzględnienia skargi.

Zgodnie ze wskazanymi w zaskarżonej decyzji przepisami art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 95, poz. 613 ze zm.), art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym ( Dz. U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.) oraz art. 6c ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 136, poz. 969 z 2006 r. t.j. ze zm.), jeżeli nieruchomość stanowi przedmiot współwłasności obowiązek podatkowy, obejmujący powyższe podatki, ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. W myśl art. 6c cyt. wyżej ustawy o podatku rolnym osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). To łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność, które ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym) wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli. Tylko w sytuacji gdy gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób, nakaz płatniczy wystawia się na tę osobę (art. 6c ust. 2 cyt. ustawy).

Wydając zaskarżoną decyzję organ podatkowy uwzględnił wymienione wyżej przepisy i nie naruszył prawa.

Żaden z przepisów znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie nie pozwala na dokonywanie podziału kwoty należności podatkowych na części odpowiadające udziałom we współwłasności poszczególnych współwłaścicieli, tak jak domaga się tego skarżący. Przepisy powyższe stanowią o solidarnej odpowiedzialności wszystkich współwłaścicieli za te należności. Z zasady odpowiedzialności solidarnej wynika zaś, że zapłata podatku przez jednego ze współwłaścicieli, zwalnia pozostałych, co trafnie wyjaśniono w zaskarżonej decyzji.

Wystawienie decyzji (nakazu płatniczego) na skarżącego również znajduje umocowanie w przytoczonym art. 6c ustawy o podatku rolnym i nie narusza prawa. Z twierdzeń skarżącego nie wynika zaś, by wśród współwłaścicieli nieruchomości była osoba, na którą winien zostać wystawiony powyższy nakaz zapłaty na podstawie cyt. art. 6c ust. 2 in fine.

Wobec tego , że zarzuty skargi nie mogły prowadzić do jej uwzględnienia, skarga podlegała oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.).