Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 321/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku adw. K.P. o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I FZ 321/14 uchylającego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 3094/13, w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 11 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty nadwyżki podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia odmówić dokonania wykładni postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I FZ 321/14, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone przez adw. K. P. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 3094/13 w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i przekazał sprawę temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.

Wnioskiem z dnia 10 października 2014 r. adw. K.P. zwrócił się o dokonanie wykładni powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podniósł, że wymaga wyjaśnienia – z uwagi na to, że NSA rozstrzygał sprawę z zażalenia strony – czy uchylenie postanowienia i jednoczesny nakaz badania okoliczności dotyczących tego czy pełnomocnik faktycznie świadczył rzeczywistą pomoc prawną może prowadzić do wydania przez WSA orzeczenia merytorycznego pogarszającego sytuację skarżącego w stosunku do pierwotnie wydanego zaskarżonego postanowienia WSA, czy też rozstrzygając zadaną przez NSA kwestię, WSA działać ma przy uwzględnieniu art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.").

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 158 P.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości, co do jego treści.

Konieczność dokonania wykładni wyroku, czy też postanowienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania określonego orzeczenia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str. 345).

W ocenie składu orzekającego wątpliwość tego rodzaju nie zachodzi w stosunku do treści wydanego w dniu 2 października 2014 r., sygn. akt I FZ 321/14, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a z pewnością nie powinien mieć jej autor wniosku, który prawidłowo odczytał zalecenia płynące z uzasadnienia ww. postanowienia. Słusznie bowiem zwrócił uwagę, że Sąd I instancji zobligowany został do ponownej analizy sprawy pod kątem tego, czy czynności podjęte przez adw. K.P. mogły stanowić rzeczywistą pomoc prawną, za którą przysługiwałoby wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 158 w zw. 166 i z art. 193 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.