Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 431/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. w I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 21 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 799/20 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Toruniu Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. w I. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Toruniu Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobór wód podziemnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił A. w I. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Toruniu z [...] czerwca 2020 r. ustalającej opłatę stałą za pobór wód podziemnych za [...] r. w wysokości [...] zł.

W skardze na decyzję z [...] czerwca 2020 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jest stowarzyszeniem utrzymującym się jedynie ze składek członkowskich uiszczanych za jeden rok. W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił bowiem konkretnej argumentacji oraz dowodów potwierdzających ustawowe przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek uiszczenia opłaty za pobór wód powierzchniowych ma charakter świadczenia pieniężnego, a zatem skutki wykonania takiego świadczenia są co do zasady odwracalne.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w tej sprawie. Sąd I instancji prawidłowo ocenił zarówno akta sprawy, jak i treść wniesionej skargi zawierającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na tej podstawie Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, co uniemożliwiało wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek zawarty w skardze nie zawierał wystarczającego uzasadnienia. Nie ulega przy tym wątpliwości, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Uzasadnienie to nie może być ogólnikowe oraz w żaden sposób nieuprawdopodobnione. Również akta sprawy nie zawierają wniosków lub oświadczeń skarżącego, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. W takiej sytuacji, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwił bowiem Sądowi I instancji ocenę zasadności wniosku złożonego na tej podstawie prawnej.

Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego postanowienia uwzględniając stan faktyczny i prawny z daty jego wydania, co oznacza, że co do zasady dokumenty załączone do zażalenia i mające uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy uznać za spóźnione. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji nie dysponował tego rodzaju dokumentami, a więc nie mógł dokonać ich oceny w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niezależnie jednak od powyższego, złożone przez skarżącego dokumenty (sprawozdanie finansowe, bilanse, rachunki zysków i strat oraz uchwały w sprawie wysokości poszczególnych "opłat ogrodowych"), nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie nadal podnosi wyłącznie, że uiszczenie opłaty [...] zł będzie wiązało się z "niepowetowaną szkodą", nie wyjaśniając na czym szkoda ta będzie polegać. Twierdzenia tego nie potwierdzają również złożone dokumenty, uwzględniając, że opłata stała jest świadczeniem pieniężnym, które w przypadku nienależnego uiszczenia będzie podlegało zwrotowi. Sąd ma oczywiście świadomość, że skarżący jest stowarzyszeniem utrzymującym się przede wszystkim ze składek swoich członków, ale nie może to niejako "automatycznie" powodować, że każda decyzja nakładająca na skarżącego obciążenia finansowe będzie podlegała wstrzymaniu wykonania. Przeciwnie, obowiązek ponoszenia konkretnych obciążeń o charakterze publicznoprawnym powinien znaleźć odzwierciedlenie w wysokości składek członków stowarzyszenia.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.