Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 568/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.  61   §  3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Zarządu Infrastruktury w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi [...] Zarządu Infrastruktury w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji -


UZASADNIENIE

[...] Zarząd Infrastruktury w W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2011 r. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...], którą wymierzono skarżącemu administracyjną karę pieniężną w kwocie 271.380,00 zł.

Storna podała, że żąda zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącego, związanej z koniecznością zapłaty nałożonej kary w sytuacji, gdy w przypadku uchylenia zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji, kwota ta stałaby się świadczeniem nienależnym.

Doręczonym w dniu 16 maja 2011 r. pismem z dnia 9 maja 2011 r. (karty nr 30 i nr 31 akt sprawy) wezwano, działającego przez pełnomocnika, skarżącego do wykazania w terminie siedmiu dni okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Wezwanie pozostaje bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu

stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).

Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego.

W przedmiotowej sprawie, działający przez pełnomocnika [...] Zarząd Infrastruktury w W., żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji, nie podał na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem decyzji. Nie wskazał też, jakie trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego spowodować mogłoby ich wykonanie.

Uzasadnienia żądania zastosowania ochrony tymczasowej nie stanowi bynajmniej zacytowanie fragmentu powołanego wyżej przepisu i wskazanie, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącego wiąże się z koniecznością zapłaty kwoty 271.380,00 zł, która może okazać się świadczeniem nienależnym. Ani wysokość nałożonej kary, ani okoliczność, że uiszczona kwota może okazać się świadczeniem nienależnym, nie stanowią same w sobie uzasadnienia dla wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji bez wykazania chociażby relacji nałożonej kary do stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony.

Strona, mimo upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu z dnia 9 maja 2011 r., nie wykazała okoliczności uzasadniających orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji.

Również uzasadnienie skargi, w którym skarżący, kwestionując legalność zaskarżonej decyzji, szczegółowo uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności uzasadniające orzeczenie na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy.

Także Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek nie stwierdził, aby okoliczności sprawy dawały podstawę do ustalenia, że uzasadnione jest w przedmiotowej sprawie zastosowanie ochrony tymczasowej.

Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania

decyzji należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 powoływanej ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.