Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 156/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, a97 par. 2, art. 199, 214 par. 2, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 844/10 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. J. i K. J. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia (...) września 2010 r., nr (...) w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 października 2010 r. T. J. i K. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia (...) września 2010 r., nr (...).

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wezwał na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) T. J. do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu tym wyjaśniono, że przedmiotowa skarga podlega opłacie w pełnej wysokości przez każdego ze skarżących, a uiszczenie wpisu przez jednego z nich nie zwalnia z tego obowiązku drugiego skarżącego, gdyż w niniejszej sprawie każdy ze skarżących jest właścicielem innego lokalu mieszkalnego i związanego z nim odrębnego udziału we współwłasności części wspólnych budynku, a zatem zachodzi współuczestnictwo formalne, które nie uzasadnia stosowania art. 214 § 2 p.p.s.a.

T. J. zażaleniem z dnia 1 grudnia 2010 r. zaskarżył w całości powyższe zarządzenie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 214 § 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym wezwaniu każdego ze skarżących odrębnie do uiszczenia wpisu sądowego w pełnej wysokości, podczas gdy obowiązek uiszczenia wpisu ma charakter solidarny, tj. zapłata wpisu sądowego przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego.

Zarzucając powyższe wniesiono o zmianę w całości zaskarżonego zarządzenia i orzeczenie co do istoty sprawy przez prawidłowe wezwanie skarżących do solidarnego uiszczenia jednego wpisu sądowego wynoszącego 100 zł, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Przewodniczącemu Wydziału II WSA w Gdańsku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zastosował w sposób prawidłowy powyższy przepis – wezwał wnoszącego skargę do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Odnośnie wskazanego w zażaleniu art. 214 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, stwierdzić należy, że nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie. Wynikająca z powyższego przepisu zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem jest wspólne uprawnienie a skarżący mogą występować tylko wspólnie. Wynika z tego, iż o wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest tożsame, a nie uprawnienie takie same. Przykładem takiej sytuacji jest sytuacja, kiedy skargę wnoszą osoby będące współwłaścicielami jednej nieruchomości, i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości, wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Z takim współuczestnictwem mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż wynika ono tylko z tego, że skargi zostały wniesione w jednym piśmie i dotyczą tego samego aktu (por. postanowienie NSA z 28 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1079/10).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że każdemu ze skarżących przysługuje prawo własności do innego lokalu. Uznać zatem należy, że każdy z nich reprezentuje w sprawie swój własny interes prawny, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą oni osiągnąć skarżąc postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia (...) września 2010 r., jest dla nich wspólny (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1637/04).

Z powyższych względów stwierdzić należy, że słusznie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uznał, iż przedmiotowa skarga podlega opłacie w pełnej wysokości przez każdego ze skarżących.

Nie znajdując zatem żadnych podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.