Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3069/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1, § 2, § 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.) Sędzia WSA Gabriela Nowak Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. R., M. R. i D. R. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 303/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz T. R., M. R. i D. R. solidarnie kwotę 491(czterysta dziewięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

T. R., M. R. i D. R. skargą z dnia 14 listopada 2013 r. wniosły o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 303/12.

Powyższym wyrokiem Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 27 lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość przy ul. [...] w W., oznaczoną "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Skarżące wskazały, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. zwrócono organowi w dniu 22 października 2012 r., a zatem był on zobowiązany do wykonania wyroku do dnia 22 grudnia 2012 r.

Z uwagi na nierozpoznanie sprawy w zakreślonym terminie skarżące, po bezskutecznym wezwaniu do wykonania wyroku, wniosły skargę domagając się wymierzenia Prezydentowi W. grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 340/13 wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł.

Z uwagi na ciągły brak rozstrzygnięcia pismem z 10 października 2013 r. ponownie wezwano organ do wykonania wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że wykonano operat szacunkowy oraz przygotowano projekt decyzji. Zawiadomiono strony, że wydanie decyzji będzie możliwe po zabezpieczeniu środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania w terminie do dnia 30 kwietnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa.

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem postępowania sądowego w niniejszej sprawie była skarga na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 303/12.

Na wstępie podkreślić zatem trzeba, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W orzecznictwie i piśmiennictwie ugruntowane jest stanowisko, że przez niewykonanie wyroku rozumie się pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00, LEX nr 57180). Grzywna, o której mowa w przytoczonym przepisie stanowi karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych (por. J. Drachal (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane., s. 95).

W przypadku spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. (Z. Żukowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 1317/96, OSP 1999, z. 3, poz. 57).

Podstawowym warunkiem do stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest zatem upływ terminu do wykonania wyroku wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Działania organu podjęte po wniesieniu skargi nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi tylko z tego względu, że organ podjął czynności, do realizacji których był zobowiązany (art. 154 § 3 p.p.s.a.).

W postępowaniu w trybie art. 154 p.p.s.a., sąd administracyjny powinien przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też zwłoka w wykonaniu wyroku jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu.

Wyrokiem, którego wykonania domagały się skarżące Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 27 lipca 2011 r. o odszkodowanie za ww. nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Akta wraz z prawomocnym wyrokiem zostały doręczone organowi w dniu 22 października 2012r.

W związku z faktem, ze organ nadal pozostawał bezczynny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 340/13 wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł.

Akta wraz z prawomocnym wyrokiem zostały doręczone organowi w dniu 24 maja 2013r.

Pomimo wymierzenia grzywny organ nadal nie rozstrzygnął sprawy

Z tej przyczyny pismem z 10 października 2013 r. skarżące ponownie wezwały Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r., które również pozostało bez odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że sprawie wykonano operat szacunkowy oraz przygotowano projekt decyzji. Jednocześnie zawiadomiono strony, że wydanie decyzji będzie możliwe po zabezpieczeniu środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania w terminie do dnia 30 kwietnia 2014 r.

Do dnia wydania niniejszego wyroku organ pozostawał bezczynny.

W związku z powyższym, jako naganne Sąd ocenił uporczywe nierespektowanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku sądowego. Niewątpliwie takie działanie organów władzy publicznej podważa zaufanie do samych organów - które zobowiązane do działania z poszanowaniem prawa jak i do władzy publicznej.

W rozpatrywanej sprawie Sąd przyjął, iż wystarczająco represyjną i zarazem dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości jednego tysiąca złotych, która mieści się w wymiarze określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz będzie odpowiednia z punktu widzenia blisko roku i czterech miesięcy przekroczenia terminu wyznaczonego do załatwienia sprawy.

W konsekwencji Sąd stwierdził, że przekroczenie terminu zakreślonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 303/12 miało charakter rażącego naruszenia prawa.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.