Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1346/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 i art. 148
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 1 sierpnia 2013 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki (dalej PINB) w dniu 30.06.2009 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...], którą nakazał inwestorowi P. R. rozbiórkę nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. C. w K., wybudowanych bez uzyskania przez inwestora stosownej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: WINB) postanowieniem z dnia 30.11.2009 r. znak: [...] stwierdził, że odwołanie od powyższej decyzji złożone przez P. R. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28.05.2010 r. sygn. akt II SA/Kr 211/10 oddalił skargę P. R. na powyższe postanowienie.

W dniu 7.12.2009 r. do WINB wpłynęło pismo P. R. z dnia 7.12.2009 r. "z prośbą o uchylenie całości zebranego materiału dowodowego i przekazanie sprawy do organu I instancji działka nr [...]". Powołując się na przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. P. R. zarzucił, że organ administracji "nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie dokonał jego prawidłowej oceny z tego powodu nie dokonał prawidłowej analizy kręgu stron postępowania czym uchybił art. 28 k.p.a.".

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] postanowieniem z dnia 27.04.2010 r. znak: [...] wznowił na wniosek P. R. postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych nadbudowy budynku na działce nr [...], zakończone ostateczną decyzją nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] z dnia 30.06.2009 r. Jako podstawę prawną powołano art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Następnie organ I instancji w dniu 8.06.2010 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...], którą odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] nr [...] z dnia 30.06.2009 r. - wobec stwierdzenia braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 1.08.2013 r., znak [...] - po rozpatrzeniu odwołania P. R. wniesionego od powyższej decyzji - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że z treści postanowienia PINB z dnia 27.04.2010 r. znak: [...] w sprawie wznowienia postępowania wynika, iż organ I instancji nie zbadał czy wniosek P. R. został złożony w ustawowym terminie. Podkreślono, iż jedynie wniosek złożony w terminie, o którym mowa w art. 148 k.p.a. (jeden miesiąc) może odnieść skutek prawny w postaci wznowienia postępowania. Zgodnie z treścią art. 148 § 2 k.p.a. "termin do złożenia podania o wznowienie postępowania określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji". To na stronie ciąży obowiązek wykazania, że wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym terminie.

Z treści pisma P. R. z dnia 7.12.2009 r. nie wynika wprost w jakiej dacie wnioskodawca dowiedział się o decyzji PINB nr [...] z dnia 30.06.2009 r. znak: [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających datę, w której strona dowiedziała się o tej decyzji. P. R. reprezentowany przez pełnomocnika Z. K. wniósł od niej odwołanie. Z akt sprawy WINB znak: [...] wynika, że odwołanie to zostało nadane w placówce operatora pocztowego w dniu 4.08.2009 r. Zatem o decyzji strona wiedziała co najmniej w dniu 4.08.2009 r. Przywołano fragment wyroku WSA w Krakowie z dnia 5.04.2011 r. sygn. akt: II SA/Kr 43/11 (LEX nr 993315): "...wiedza pełnomocnika o decyzji administracyjnej jest tożsama zwiedzą strony, a dzień, w którym pełnomocnik dowiedział się o decyzji również odnosi się do reprezentowanej przez niego strony". Wniosek o wznowienie postępowania P. R. złożył w dniu 7.12.2009 r. Stwierdzić zatem należy, że wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., tym samym nie mógł on odnieść skutku w postaci wznowienia postępowania.

Z uwagi na powyższe WINB wyjaśnił, że nie może odnieść się do kwestii podniesionych w odwołaniu oraz w późniejszych pismach wnioskodawcy.

W piśmie z dnia 23.07.2013 r. zawarto stwierdzenie: "odwołujący się P. R. w swoim wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego (...) jednocześnie wnosił o uwzględnienie nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów nieznanych wcześniej organowi I instancji, który wydał decyzję nakazującą rozbiórkę. Na tę okoliczność załączył kopię decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Urbanistyki i Architektury Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska znak [...] z dnia 21 marca 1988 r..."

Organ odwoławczy stwierdził, że z treści wniosku P. R. wynika, że wnioskodawca powołuje się jedynie na przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Do tego wniosku nie dołączono żadnego załącznika.

Na marginesie dodano, że w sytuacji, gdy pierwotny wniosek o wznowienie nie daje podstaw do wszczęcia postępowania, to późniejsze wnioski strony, złożone w nieprawidłowo wszczętym postępowaniu, w których powołuje się ona na nową przesłankę z art. 145 § 1 k.p.a. pozostają bez wpływu na przedmiotowe postępowania.

W ocenie organu odwoławczego skarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem organ I instancji wszczął postępowanie wznowieniowe z wniosku złożonego z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec powyższego stosownie do treści art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. należało uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie w sprawie wniosku P. R. z dnia 7.12.2009 r. Jeżeli organ dostrzeże, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a., ale uczyni to dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu, to nie oznacza to, że organ zobowiązany będzie do wydania jednego z rozstrzygnięć, o których mowa w art. 151 k.p.a. Zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do błędnego wszczęcia postępowania, to organ powinien takie postępowanie umorzyć (wyrok NSA z 13.09.2012 r. sygn. akt II OSK 889/11 LEX nr 1221362, podobnie WSA w Gdańsku z dnia 28.04.2011 r. sygn. akt II SA/Gd 920/10, LEX nr 1128609).

Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. R., zarzucając jej naruszenie:

a) art. 138 § 2 w zw. z art. 136 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przez wydanie przez organ II instancji decyzji uchylającej skarżoną decyzję i umarzającej postępowanie administracyjne w sytuacji, gdy zachodziła konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości, a zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji w zupełności nie przeprowadziły postępowania administracyjnego w zakresie badania istnienia przesłanek do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., na którą w treści wniosku powoływał się skarżący;

b) art. 148 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, iż wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę wskazaną a treści art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w niniejszej sprawie został przez stronę złożony po terminie, podczas, gdy organy obu instancji w ogóle nie zbadały podstaw drugiej z przesłanek, na którą w treści pisma powołała się strona, tj. istnienie nowych okoliczności faktycznych oraz nowych dowodów,

c) art. 148 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, iż wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę wskazaną a treści art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w niniejszej sprawie został przez stronę złożony po terminie, podczas, gdy organ II instancji nie zbadał, kiedy faktycznie skarżący dowiedział się o decyzji i czy rzeczywiście było to w dniu 4.08.2009 r., jak przyjął organ II instancji, szczególnie w sytuacji, gdy skarżący wypowiedział pełnomocnictwo udzielone w tej sprawie pełnomocnikowi Z. K.;

d) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez niewyjaśnienie istotnych w sprawie okoliczności, a w szczególności tego:

- kiedy skarżący faktycznie dowiedział się o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] numer [...] z dnia 30.06.2009 r.,

- na jakiej podstawie organ II stwierdził, że do wniosku o wznowienie postępowania skarżący nie załączył żadnego dokumentu,

- na jakiej podstawie organ II instancji uznał - przyznając rację organowi I instancji - że przedłożenie pisma w postaci kserokopii słusznie nie zostało uznane za dowód w sprawie tylko z tego powodu, iż była to kserokopia,

- na jakiej podstawie organ II instancji uznał, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony przez stronę w dniu 7 grudnia 2009 r. dotyczył jedynie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sytuacji, gdy z treści wniosku wynikało, że strona powołuje się w tym wniosku także na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody w sprawie), która zarówno przez organ II, jak i organ I instancji nie została w ogóle zbadana,

- na jakiej podstawie organ II instancji uznał, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony w oparciu o przesłankę wskazaną w treści art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. był wnioskiem późniejszym, podczas gdy znajdował się w tym samym piśmie, co wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Na podstawie powyższych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 1 sierpnia 2013 r., znak: [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...], a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dniu 20.12.2013 r. wpłynęło do akt sądowych pismo skarżącego, do którego "w uzupełnieniu materiału dowodowego" dołączył ekspertyzę techniczną z dnia 2.12.2013 r. Zdaniem skarżącego z ekspertyzy tej wynika, że istnieją przeciwwskazania do przeprowadzenia częściowej rozbiórki przedmiotowego budynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Dokonując w niniejszej sprawie kontroli działalności organów nadzoru budowlanego według określonych wyżej kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] z dnia 30.06.2009 r. nr [...] znak: [...] został przez P. R. złożony w terminie wynikającym z art. 148 k.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W myśl § 2 art. 148 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Wniosek o wznowienie postępowania został w niniejszej sprawie złożony w dniu 7.12.2009 r. w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K.. W piśmie tym skarżący wskazał na konieczność ponownego sprawdzenia kręgu stron postępowania i powołał się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podniósł również, że nie brał udziału w postępowaniu ponieważ nie był informowany pisemnie "o żadnych krokach poczynionych przez organ w obszarze oddziaływania obiektu sąsiadującego tj. działki nr [...], [...], [...]". Jego zdaniem bezsporne jest, że PINB nawet nie zawiadomił go o decyzji rozbiórkowej sąsiada, z którym graniczy ścianą.

Skarżący twierdzi, że w przedmiotowym wniosku obok przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. powołał się również na przesłankę z pkt 5 powołanego przepisu ("wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję"). Nową okolicznością, o której mowa w tym przepisie miał być fakt istnienia decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Urbanistyki i Architektury Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska znak [...] z dnia 21 marca 1988 r. w sprawie "budowy warsztatu rzemieślniczego w os. [...]", którą skarżący odnalazł w 2009 r. w trakcie toczącego się postępowania.

Należy z całą stanowczością stwierdzić, że w opisanym wyżej wniosku o wznowienie postępowania brak jest jakiejkolwiek wzmianki o decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Urbanistyki i Architektury Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska znak [...] z dnia 21 marca 1988 r. Decyzja taka (bądź jej kserokopia) nie zostały dołączone do wniosku. Wynika to wprost z adnotacji na prezentacie WINB znajdującej się na wniosku, gdzie w rubryce "załączniki" widnieje znak "-". Wreszcie w piśmie tym żadnego załącznika nie wymieniono. Skarżący nie powołał się w nim na przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ani też na przesłankę "nowych okoliczności lub dowodów". Przeciwne twierdzenia podnoszone w skardze stoją w sprzeczności z treścią akt administracyjnych przesłanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Kopia decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Urbanistyki i Architektury Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska znak [...] z dnia 21 marca 1988 r. została dołączona do pisma Z. R. z dnia 14.05.2010 r. Z. R. w piśmie tym powołał się na numer sprawy: [...] i poinformował, że załącza do tej sprawy decyzję oraz zaświadczenie o uprawnieniach budowlanych S. A. S., nie wyjaśniając z jakich powodów dołącza te dokumenty do akt.

Z kolei w dniu 2.06.2010 r. do Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] w K. wpłynęły pisma P. R. oraz Z. R. zawierające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z 30.06.2010 r. W pismach tych (ostatnie zdanie) zawarto stwierdzenie: "Ponadto wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności i nowe dowody nieznane wcześniej organowi który wydał decyzję".

Stwierdzenie takie w żaden sposób nie może zostać uznane za nowy wniosek o wznowienie postępowania, ani też za rozszerzenie wniosku o wznowienie o nową podstawę prawną. Strona nie wyjaśniła jakie "nowe fakty lub dowody" ma na myśli.

Jeszcze raz należy podkreślić, że jedyna podstawa wznowienia, jaką skarżący powołał we wniosku z 7.12.2009 r. dotyczyła przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 października 2012 r., sygn. II OSK 1925/12 (LEX nr 1233716) "organ, prowadząc postępowanie na wniosek strony, związany jest podstawami wznowieniowymi zawartymi w takim wniosku i nie może odnosić się do innych podstaw nie wskazanych przez stronę. Tylko w postępowaniu wznowieniowym wszczętym z urzędu to organ jest pełnym dysponentem takiego postępowania, to znaczy może samodzielnie wskazywać przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego". Z kolei w wyroku z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. II OSK 487/11 (LEX nr 1069062) Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że "również po wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną rozpoznanie sprawy winno zawierać się w granicach zakreślonych stwierdzonymi podstawami wznowienia".

Podzielając stanowisko przyjęte w cytowanych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać, że organy obu instancji powinny ograniczyć postępowanie do powołanej we wniosku przesłanki z art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. Fakt, że po upływie sześciu miesięcy od złożenia wniosku o wznowienie (tj. w piśmie z dnia 2.06.2010 r. stanowiącym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji) strona powołała się na "nowe fakty lub dowody", nie precyzując w żaden sposób swojego stanowiska, nie obliguje organów prowadzących wznowione postępowanie do wyjaśniania jakie nowe fakty lub dowody strona miała na myśli. Bezzasadne są wszystkie zarzuty związane z rzekomym niewyjaśnieniem powołanej przez skarżącego przesłanki wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Do takiego wniosku prowadzi również ustalenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wniosek z 9.12.2009 r. złożony został po upływie terminu wynikającego z art. 148 k.p.a., a zatem w ogóle nie było podstaw do wydania postanowienia o wznowieniu, a całe dalsze postępowanie było bezprzedmiotowe. Nawet gdyby uznać, że faktycznie w piśmie z dnia 2.06.2010 r. strona skarżąca powołała się na nową podstawę wznowienia, to okoliczność ta i tak nie miałaby wpływu na wynik sprawy.

Rację ma organ odwoławczy, że po wpłynięciu wniosku o wznowienie postępowania w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wniosek ten wpłynął w terminie wynikającym z art. 148 k.p.a. - czego organ I instancji zaniechał. Sąd podziela również stanowisko przyjęte przez organ odwoławczy, a wynikające z wyroku WSA w Krakowie z dnia 5.04.2011 r. sygn. akt: II SA/Kr 43/11 (LEX nr 993315), iż "wiedza pełnomocnika o decyzji administracyjnej jest tożsama zwiedzą strony, a dzień, w którym pełnomocnik dowiedział się o decyzji również odnosi się do reprezentowanej przez niego strony". Jak wynika z akt administracyjnych pełnomocnik skarżącego Z. K. odwołanie od decyzji PINB z dnia 30.06.2009 r. wniósł 4.08.2009 r., a zatem najpóźniej w tej dacie strona dowiedziała się o decyzji PINB. Prawidłowo więc przyjęto w zaskarżonej decyzji, iż wniosek o wznowienie został złożony po upływie terminu wynikającego z art. 148 k.p.a.

Fakt wypowiedzenia pełnomocnictwa udzielonego przez P. R. Z. K. nie ma przy tym żadnego znaczenia, bowiem miał on miejsce w dniu 15.04.2010 r., a więc wiele miesięcy po doręczeniu decyzji z 30.06.2009 r. oraz po wznowieniu postępowania.

Jak wynika z powyższego bezzasadne są podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 138 § 2 w zw. z art. 136 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., art. 148 § 1 k.p.a. oraz art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy ograniczył się do zbadania terminowości złożenia wniosku o wznowienie, bowiem była to pierwsza podlegająca ustaleniu okoliczność. Ponieważ ustalono, że termin ten nie został dotrzymany, nie było potrzeby dalszego prowadzenia postępowania i prawidłowo umorzono je jako bezprzedmiotowe.

Jednym z zarzutów podniesionych w skardze jest niewyjaśnienie "na jakiej podstawie organ II instancji uznał - przyznając rację organowi I instancji - że przedłożenie pisma w postaci kserokopii słusznie nie zostało uznane za dowód w sprawie tylko z tego powodu, iż była to kserokopia". Powyższy zarzut jest całkowicie pozbawiony podstaw, bowiem organ odwoławczy w żadnym miejscu nie przyznał racji organowi I instancji w tej kwestii. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w ogóle nie analizował wiarygodności kserokopii znajdującej się w aktach sprawy. Jedynie na marginesie stwierdził, że w sytuacji, gdy pierwotny wniosek o wznowienie nie daje podstaw do wszczęcia postępowania, to późniejsze wnioski strony, złożone w nieprawidłowo wszczętym postępowaniu, w których powołuje się ona na nową przesłankę z art. 145 § 1 k.p.a. pozostają bez wpływu na przedmiotowe postępowania.

Zarzut ten, podobnie jak większość zarzutów skargi jest nie tyle bezzasadny, co opiera się na przypisaniu organowi i wnioskodawcy stwierdzeń, które w rzeczywistości w ogóle nie miały miejsca.

Przedłożona na etapie postępowania sądowego ekspertyza nie była przedmiotem analizy Sądu. Jak już wyżej stwierdzono Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty jej wydania, a więc dowody powstałe po tej dacie nie mogą być brane pod uwagę. Ponadto zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. W niniejszym przypadku badał więc prawidłowość decyzji wydanych w przedmiocie wznowienia postępowania, a nie w przedmiocie rozbiórki, podczas gdy przedmiotem omawianego opracowania jest ekspertyza techniczna budynku wskazująca na przeciwwskazania do przeprowadzenia częściowej rozbiórki.

Sąd jednocześnie zwraca uwagę, że przesłane wraz z odpowiedzią akta administracyjne są nieuporządkowane, co znacznie utrudnia rozpoznanie sprawy np. kserokopia decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Urbanistyki i Architektury Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska znak [...] z dnia 21 marca 1988 r. - która według stanowiska pełnomocnika skarżącego wyrażonego w piśmie z dnia 23.07.2013 r. ma potwierdzać istnienie przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - znajduje się nie w aktach sprawy o wznowienie, lecz w aktach sprawy głównej tj. zakończonej decyzją o rozbiórce. W tych też aktach znajduje się oryginał "odwołania pełnomocnictwa" udzielonego przez skarżącego Z. K..

Na zakończenie należy przypomnieć, że w postępowaniu zakończonym decyzją o nakazie rozbiórki P. R. brał udział, był w nim reprezentowany przez pełnomocnika, który wniósł odwołanie od decyzji I instancji po upływie terminu. Okoliczność tę potwierdził Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 30.11.2009 r. zcnak: [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28.05.2010 r. sygn. akt II SA/Kr 211/10 oddalił skargę na postanowienie organu odwoławczego. Składając wniosek o wznowienie postępowania po upływie tygodnia od wydania postanowienia WINB skarżący w istocie próbuje zakwestionować ostateczną decyzję organu I instancji, od której odwołał się po terminie. Innymi słowy za pomocą nadzwyczajnych środków zaskarżenia próbuje sanować swoje wcześniejsze zaniedbanie, wskutek którego organ odwoławczy nie mógł rozpoznać zwyczajnego środka zaskarżenia (odwołania). Procedura wznowienia postępowania nie służy takiemu celowi.

Jak wynika z powyższego zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest prawidłowa, a zarzuty skargi są bezzasadne. Należało więc oddalić skargę jako bezzasadną - na podstawie art. 151 p.p.s.a.