Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 136/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do grudnia 2013 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą"), złożyła

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2013 r.

W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż jej natychmiastowe wykonanie skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci spowodowania częściowej utraty przez Skarżącą płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania zobowiązań i prowadzenia działalności gospodarczej. Zaznaczyła przy tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji, ze względu na wysoką kwotę określonego przez organ podatkowy należnego podatku, doprowadzi ją do upadłości i spowoduje konieczność zwolnienia jednej zatrudnionej osoby.

Jednocześnie Skarżąca zwróciła uwagę, iż rachunek zysków i strat spółki sporządzony za okres 01.01-30.11.2016 r. wykazał na dzień 30 listopada stratę w wysokości 156.059,30 zł. W chwili obecnej nie dysponuje ona środkami finansowymi pozwalającymi na dokonanie zapłaty należnego zobowiązania bez uszczerbku dla bieżącego funkcjonowania prowadzonej działalności.

Skarżąca zauważyła, iż z zestawienia kwoty wymaganego zobowiązania podatkowego z ogólną sytuacją majątkową spółki wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do faktycznego unicestwienia prowadzonej działalności,

co może w rezultacie skutkować postawieniem jej w stan upadłości.

Zdaniem Skarżącej późniejsze uwzględnienie skargi przez Sąd nie doprowadzi do pełnego przywrócenia stanu poprzedniego, co może spowodować nieodwracalne skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza,

że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy

do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę fakt, iż Skarżąca, nie dysponuje w chwili obecnej kwotą pieniędzy umożliwiającą dokonanie zapłaty należnego zobowiązania bez uszczerbku dla bieżącego funkcjonowania oraz prowadzonej działalności. Wprawdzie nałożony na Skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne to w ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie zakończenia przez Skarżącą prowadzenia działalności gospodarczej.

W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącej, że z zestawienia kwoty wymaganego zobowiązania podatkowego z jej ogólną sytuacją majątkową, w tym wysokością środków finansowych, którymi może dysponować wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim zostanie zbadana jej legalność, doprowadzić może do faktycznego unicestwienia prowadzonej przez nią działalności.

Z powyższego wynika, że w sytuacji postawienia Skarżącej w stan upadłości

i późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie przywróciłby rzeczy do stanu pierwotnego.

W ocenie Sądu, powyższe okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym uznać należało, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez pod kątem zgodności z prawem.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.