Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 488/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 488/15 i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego przebudowy stacji transformatorowej - postanawia – odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015r. Nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego przebudowy stacji transformatorowej zlokalizowanej na działce nr ewid. 574 w M.

W piśmie z dnia 13 lutego 2016 r. S. T. podniosła, że pomimo jej wniosku z 13 października 2015 r. nie otrzymała dotąd odpisu powyższego wyroku wraz z jego uzasadnieniem ani też informacji o toku sprawy.

W odpowiedzi na powyższe – pismo datowane 17 lutego 2016 r., doręczone adresatce dnia 24 lutego 2016 r. – Wiceprezes tut. Sądu poinformował skarżącą, że dnia 20 października 2015 r. zapadł wyrok oddalający jej skargę po uprzednim odroczeniu jego ogłoszenia na ten właśnie dzień (co miało miejsce na rozprawie w dniu 7 października 2015 r.). Wskazano także stronie, że postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. odmówiono sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego orzeczenia z uwagi na przedwcześnie złożony przez nią i J. T. w tym przedmiocie wniosek.

Następnie S. T. – pismo z dnia 29 lutego 2016r. (nadane w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) wskazała, że dotąd nie otrzymała odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem (pomimo jej wniosku z 13 października 2015 r.), w którym przecież zawarła prośbę o nie dokonywanie doręczeń w okresie od 15 października do 10 listopada 2015 r. ze względu na pobyt za granicą. Zwróciła nadto uwagę, że nie została poinformowana o odroczeniu ogłoszenia wyroku. W związku z powyższym wniosła ponownie o doręczenie odpisu zapadłego w jej sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem oraz z ostrożności procesowej o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jeśli strona postępowania sądowego dokona w nim określonej czynności po upływie terminu na jej podjęcie, to czynność ta jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.". Niezawinione niezachowanie przez stronę terminu może skutkować postanowieniem sądu o jego przywróceniu, jeśli złożony zostanie w tym zakresie stosowny wniosek – art. 86 § 1 P.p.s.a. Według art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, co do której nie zachowano wcześniej terminu (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Poza tym, wniosek winien być złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że S. T. spełniła wymogi przewidziane art. 87 § 4 i § 1 P.p.s.a. Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu złożyła bowiem wniosek o doręczenie jej odpisu wyroku z jego uzasadnieniem. Został także dotrzymany siedmiodniowy termin z art. 87 § 1 P.p.s.a. Należy bowiem przyjąć, że przyczyna nieterminowego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała z dniem 24 lutego 2016 r., kiedy strona uzyskała wiedzę o dacie, w której orzeczenie to zostało wydane.

S. T. nie uprawdopodobniła jednakże, iż nie ponosi winy za spóźnione złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 października 2015 r., który zgodnie z art. 141 § 2 P.p.s.a. należało złożyć do dnia 27 października 2015 r.

Pouczenie o sposobie zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia S. T. otrzymała dnia 31 sierpnia 2015 r. wraz z doręczeniem jej zawiadomienia o rozprawie wyznaczonej na dzień 7 października 2015 r. Na rozprawę tę strona nie stawiła się, natomiast dnia 13 października 2015 r. złożyła wniosek o doręczenie odpisu wyroku i jego uzasadnienia. Wskazała jednocześnie, że w związku z planowanym pobytem za granicą w okresie od 15 października do 10 listopada 2015r. prosi o niedokonywanie doręczeń w tym właśnie terminie. Jak wyżej wskazano, postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. tut. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na przedwczesny wniosek w tym przedmiocie, a odpis tego postanowienia wysłano na adres strony wskazany w skardze, bowiem we wspomnianym wniosku z dnia 13 października 2015 r. nie podała ona innego adresu, na jaki korespondencja w sprawie miałaby być kierowana. Z kolei wyrok w niniejszej sprawie po uprzednim odroczeniu jego ogłoszenia zapadł w dniu 20 października 2015r. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że już przy doręczeniu skarżącej wezwania o wpis od skargi, jak też wezwania o nadesłanie jednego jej odpisu oraz przy przekazywaniu odpisu odpowiedzi na skargę strona otrzymała pouczenie o konieczności zawiadamiania Sądu o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania. Pouczenie to wskazywało równocześnie, że zaniedbanie takiego obowiązku skutkować będzie pozostawieniem pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba, że nowy adres jest Sądowi znany. Tej samej treści pouczenie zostało doręczone S. T. przy zawiadomieniu jej o terminie rozprawy w jej sprawie.

Wobec powyższych okoliczności niemożliwym jest przyjęcie, iż skarżąca nie dotrzymała siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o doręczenie zapadłego w sprawie wyroku z jego uzasadnieniem bez swojej winy. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.01.2015r. II GZ 896/14, publ: http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Z pewnością o tego rodzaju przyczynach w sytuacji S. T. nie może być mowy. Należy w tym miejscu podkreślić, że o terminie odroczenia ogłoszenia wyroku nie zawiadamia się nieobecnych na rozprawie stron postępowania, bowiem żaden z przepisów ustawy procesowej - P.p.s.a. nie przewiduje obowiązku w tym zakresie. Strona zainteresowana tokiem czynności w swojej sprawie winna sama podjąć kroki w celu uzyskania potrzebnej jej wiedzy w tym przedmiocie.

Z podanych wyżej względów odmówiono przywrócenia S. T. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego na wstępie wyroku. Podstawę powyższego stanowił art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.