Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 913/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzję II i I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2014 r. sprawy ze skargi M. K. i M. K. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

Uzasadnianie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia 2 grudnia 2013 r. nr [...] działając na podstawie art.. 54 w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. zgłosił sprzeciw na przystąpienie do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr [...], [...] w miejscowości B. w rejonie ulicy S. wykonanych na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę (kategoria obiektu I). W uzasadnieniu organ nadzoru budowlanego wskazał, że w dniu 8 października 2013 r. inwestor (M. K., M. K.) złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r. wezwano inwestora do uzupełnienia braków. W dniu 12 listopada 2013 r. inwestor przedłożył brakujące dokumenty. Z przedłożonych dokumentów wynika, że inwestor w trakcie budowy dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na:

1/ zmianie zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu, inwestor dokonał zmiany ukształtowania działek podnosząc teren przy budynku o 0,4/0,5m, zmianę rzędnej PPP 0,00 (projektowany poziom 722,76 m.n.p.m., wykonany poziom 720.91 m.n.p.m.), zmniejszenie powierzchni utwardzonej przez co nie wykonano projektowanych pięciu miejsc postojowych;

2/ zmianie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury i wysokości. W przedmiotowym budynku została zmieniona kubatura poprzez wykonanie dodatkowych pomieszczeń w I kondygnacji piwnic oraz dodatkowego otwarcia dachowego "szczytu" w południowej części budynku. Ponadto poprzez zmianę poziomu posadowienia budynku uległa zmianie wysokość budynku. Wysokość projektowana 13 m, natomiast po wybudowaniu budynku wartość ta wynosi ok. 14m. Dodatkowo wysokość ta jest niezgodna z warunkami zabudowy wydanymi przez Wójta Gminy [...] w dniu 11 sierpnia 2010 r.;

3/ zmianie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykonanie obiektu niezgodnie z uzyskanymi opiniami, uzgodnieniami wymaganymi przepisami szczególnymi. Zmieniono lokalizację zjazdu z drogi krajowej 49 uzgodnionej przez GDDKiA w dniu 14 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. po porównaniu zatwierdzonego projektu budowlanego decyzją Starosty [...] z dnia 14 marca 2011 r. oraz inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej z dnia 14 lutego 2013 r. przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowiącego własność Skarbu Państwa stwierdzono, iż teren w części pd- zach i pd -wsch został podniesiony o 40 cm (proj. poziom rzędnej, w części pd-zach 720,3 m. rzeczywisty poziom rzędnej 720,7 m. W części pd -wsch poziom projektowany 719,1 m a poziom rzeczywisty 719,5 m.). W części pd- wsch (wejście główne do budynku) teren podniesiono o 50 cm (poziom proj. 719 m - poziom rzeczywisty 719,5 m). Spadek terenu od strony pd - zach do strony pd - wsch wzdłuż budynku wynosi 120 cm zarówno w projekcie jak i w inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, z kolei inwestor w zawiadomieniu o zakończeniu budowy wyjaśnił, iż zmiany wprowadzone w trakcie budowy wyniknęły przede wszystkim z niewzięcia pod uwagę w projekcie architektonicznym budynku - charakterystyki ukształtowania terenu. Działka posiada znaczny spadek terenu w kierunku wschodnim dlatego elewacja wschodnia i północna odsłoniła się niżej niż zaprojektowano. Wymusiło to zmianę projektu wejścia do strony północnej. Po dokonaniu oceny przedłożonych dokumentów organ stwierdził, że został zmieniony poziom posadowienia budynku i dlatego elewacje się "odsłoniły". Wynikiem tego również jest różnica pomiędzy projektowanym a rzeczywistym poziomem PPP ±0,00. W projekcie poziom ±0,00 budynku liczony był do pierwszej kondygnacji naziemnej tj. parteru i wynosił 722,76 m.n.p.m. Z kolei rzeczywisty poziom posadowienia budynku to 720,91 m.n.p.m. względem płyty kondygnacji budynku, która miała być częściowo podpiwniczoną a stała się częścią nadziemną. To było też powodem przeniesienia głównego wejścia do budynku o jedną kondygnację niżej, a nie jak twierdzi inwestor, znaczny spadek terenu w kierunku wschodnim. Przeliczając wysokość powstałej pierwszej kondygnacji nadziemnej względem rzeczywistego poziomu PPP ±0,00 stwierdzono, iż wysokość budynku zwiększyła się o ok. 140 cm. Ta różnica wysokości budynku sprawia, iż budynek jest niezgodny z warunkami zabudowy działki wydanymi decyzją Wójta Gminy [...] z dnia 11 sierpnia 2010 r. w punkcie 2.1.g) główny okap dachu projektowanego budynku powinien przebiegać na wysokości nieprzekraczającej 5,0 m, licząc od powierzchni terenu od spodu okapu od strony elewacji frontowej, oraz w punkcie 2.1.i) główna kalenica dachu projektowanego budynku powinna przebiegać na wysokości nieprzekraczającej 13,0 m, licząc od powierzchni terenu od strony elewacji frontowej. Z przedłożonych kserokopii rysunków zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi przez kierownika budowy w kolorze czerwonym zmianami wynika, że w kondygnacji budynku gdzie projektowane było częściowe podpiwniczenie wykonano całkowite podpiwniczenie przez co została zwiększona kubatura budynku. Dodatkowo powiększenie kubatury budynku wzrosło poprzez wykonanie dodatkowego otwarcia dachu "szczytu" od strony południowej budynku. Tą zmianę uwzględnił również inwestor w druku zawiadomienia o zakończeniu budowy. Również w poziomie parteru od strony wschodniej oraz zachodniej zostały wybudowane dodatkowe balkony, które również negatywnie wpływają na zmianę kubatury budynku. Ponadto nie zostały zakończone wszystkie roboty budowlane jakie określone są w projekcie budowlanym, co również inwestor uwzględnia we wspomnianym powyżej zawiadomieniu. Powyższe oświadczenie inwestora nie odzwierciedla stanu istniejącego co obrazuje analiza dokumentacji załączonej do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Projekt budowlany obejmuje również rozbiórkę wiaty zlokalizowanej w pd-wsch części działki nr ewid. [...], która na dzień sporządzania inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej określona jest jako istniejąca. W związku z ujawnieniem istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego organ nadzoru budowlanego zgłosił sprzeciw na przystąpienie do użytkowania tego obiektu.

Od tej decyzji odwołanie wnieśli M. K. i M. K.. Podnieśli, że zmiany wprowadzone w trakcie budowy wyniknęły przede wszystkim z niewzięcia pod uwagę przez architekta w projekcie budynku charakterystyki ukształtowania terenu. Ponadto wszystkie dokonane zmiany mieszczą się w decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy z dnia 11 sierpnia 2010 r.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 23 kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że materiał dowodowy sprawy wskazuje, że inwestorzy zgodnie z dyspozycją art. 54 ustawy Prawo budowlane dokonali zgłoszenia zakończenia budowy i zamiar przystąpienia do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego, składając stosowne zawiadomienie w tym zakresie. Przepis art. 54 Prawa budowlanego stanowi, iż do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budową można przystąpić z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Z akt sprawy wynika, iż zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego wpłynęło na dziennik podawczy PINB w Z. w dniu 8 października 2013 r. (k-30, akt PINB). W dniu 28 października 2013 r. PINB w Z. wysłał wezwanie o usunięcie braków dokumentów złożonych przy zawiadomieniu, (k- 31, akt PINB) Uzupełnienie brakujących dokumentów nastąpiło dnia 12 listopada 2013 r. (k-47, akt PINB) Skarżona decyzja została wydana dnia 2 grudnia 2013 r. i wysłano ją w tym samym dniu. (k- 49, akt PINB). Organ odwoławczy mając na uwadze niejednolite stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych wyjaśnił, że przychyla się do stanowiska orzecznictwa, które wskazuje, że przy ustalaniu daty do wniesienia sprzeciwu w przypadku decyzji przesłanej pocztą, należy brać pod uwagę datę nadania tej decyzji w urzędzie pocztowym. Zatem termin 21-dniowy uważa się za zachowany, jeżeli decyzja o sprzeciwie została przed upływem terminu nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję z zachowaniem terminu określonego w art. 54 Prawa budowlanego. Przedmiotowy budynek był realizowany na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia 14 marca 2011 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz rozbiórka budynku gospodarczego oraz wiaty na działkach nr ewid. [...], [...] położonych w miejscowości B., kategoria obiektu I. W ocenie organu odwoławczego, zaskarżona decyzja jest prawidłowa merytorycznie, albowiem z analizy porównawczej dokumentacji wynika, że przy budowie obiektu doszło do zmiany parametrów obiektu. Organ odwoławczy zauważył, że pozwolenie na budowę z dnia 14 marca 2011 r. i przedłożony przez inwestora do tej decyzji projekt budowlany został we wnioskowanym kształcie zatwierdzony przez organ architektoniczne - budowlany, zatem obecnie z tego faktu wypływają istotne konsekwencje na gruncie przepisu art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego, gdyż obiekt powinien być realizowany zgodnie z projektem. Materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że istnieją podstawy do zgłoszenia sprzeciwu do zgłoszenia zakończenia budowy obiektu, zatem zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji uznać należy za zasadne i odpowiadające przepisom prawa. Istnieje bowiem rozbieżność pomiędzy zadeklarowanymi parametrami budynku w projekcie budowlanym, a obiektem zrealizowanym. Przedłożone do zgłoszenia rysunki zamienne obiektu wskazują, że budynek zrealizowano z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu min. W zakresie zmiany geometrii dachu, zmiany kubatury przez wykonanie dodatkowego pomieszczenia w pomieszczeniu piwnicy oraz zmiany balkonów, tym samym zawiadomienie o zakończeniu budowy nie może być prawnie skuteczne. Powzięcie przez organ nadzoru budowlanego informacji o dokonaniu istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego obliguje go w myśl przepisu art. 50 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego do wszczęcia tzw. postępowania naprawczego, którego zasadniczym celem jest zbadanie, czy zrealizowany z odstępstwami obiekt budowlany został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną oraz obowiązującymi przepisami prawa. Z tych względów nie było zatem możliwe przyjęcie przedmiotowego budynku mieszkalnego zlokalizowanego w B. do użytkowania w trybie art. 54 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w odwołaniu, że odstępstwa zostały zakwalifikowane przez projektanta jako nieistotne w myśl art. 36a ust. 6 Prawa budowlanego, należy wskazać, że takie działanie nie może zostać uznane za skuteczne, gdyż instytucja przewidziana w art. 36 a ust. 6 ustawy Prawo budowlane umożliwia wprawdzie nanoszenie na dokumentację projektową dokonywanych zmian, ale dotyczyć to może wyłącznie odstępstw o charakterze nieistotnym.

Od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli M. K. i M. K., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podnieśli, że zmiany wprowadzone w trakcie budowy wyniknęły przede wszystkim z niewzięcia pod uwagę przez architekta w projekcie budynku charakterystyki ukształtowania terenu. Ponadto wszystkie dokonane zmiany mieszczą się w decyzji Wójta Gminy B. o warunkach zabudowy z dnia 11 sierpnia 2010 r. Działka posiada znaczny spadek terenu w kierunku wschodnim, dlatego elewacja wschodnia i północna odsłoniły się niżej niż zaprojektowano, co wymusiło zmianę projektu wejścia od strony północnej i przeniesienia go na poziom przyziemia oraz wykonaniem wsypów opałowych o innym kształcie niż zaprojektowano od strony wschodniej. Różnica w wysokości posadowienia wynika z ewidentnych błędów w projekcie, który został zatwierdzony przez Starostwo Powiatowe w Z.. Ponadto skarżący podnieśli, że nie jest im wiadomym w jaki sposób PINB zmierzył wysokość budynku określając ją na około 14 m.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymują przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania.

Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie jest decyzja o zgłoszeniu sprzeciwu wobec zgłoszenia zakończenia budowy budynku mieszkalnemu jednorodzinnego w miejscowości B.. Zdaniem organów za zgłoszeniem sprzeciwu przemawia fakt dopuszczenia się przez inwestora istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Poza tym zdaniem organów (aczkolwiek było to przedmiotem rozważań jedynie organu II instancji) sprzeciw został zgłoszony w ustawowym terminie a zatem skutecznie. Stanowisko to jest wadliwe.

Zgodnie z dyspozycją art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 roku, póz. 1118 tekst jedn. z późn. zm.) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Z przepisu tego mnie wynika wprost, wystąpienie jakich przesłanek obliguje organ nadzoru budowlanego do zgłoszenia sprzeciwu wobec zgłoszonego zakończenia budowy i zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 marca 2007 r., II OSK 520/06 (LEX nr 503755) - przesłanki wniesienia sprzeciwu należy wyinterpretować z uwzględnieniem funkcji, jakie prawodawca powierzył organom nadzoru budowlanego, i przyznanych im kompetencji. Nie określając wprost przesłanek wniesienia sprzeciwu, prawodawca wyszedł z założenia, że nie sposób przewidzieć i skatalogować w normie prawnej wszystkich okoliczności, które uzasadniałyby wniesienie sprzeciwu w związku z zamiarem użytkowania obiektu budowlanego. Można jednak stwierdzić, że organ wnosi sprzeciw wobec zamiaru użytkowania obiektu budowlanego w przypadku ustalenia, że inwestor odstąpił od projektu budowlanego w sposób istotny lub od innych warunków pozwolenia na budowę.

Stanowisko to podziela także sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. O ile zatem sąd nie kwestionuje możliwości zgłoszenia przez organ nadzoru budowlanego sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu budowalnego po zakończenia jego budowy z powodu stwierdzonego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego przy realizacji tego obiektu, nie sposób podzielić poglądów organów na temat zachowania terminu do jego wniesienia. Istotnie w orzecznictwie występują rozbieżności w kwestii dochowania terminu wniesienia sprzeciwu tj. czy termin ten liczy się do czasu wydania decyzji przez organ, czy też nadania decyzji w placówce pocztowej czy w końcu do jej droczenia adresatowi (inwestorowi).

Wskazać tu należy, 21-dniowy termin wskazany w przepisie art. 54 p.b., określający dopuszczalność zgłoszenia sprzeciwu decyzją, ma charakter materialnoprawny. Jego bieg rozpoczyna się od daty doręczenia organowi zawiadomienia inwestorów o zakończeniu budowy. Upływ tego terminu (21 dni) powoduje wygaśnięcie prawa organu do zgłoszenia sprzeciwu, jest to bowiem termin prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu, zawieszeniu, przerwaniu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2008 r. II OSK 1588/07 (LEX nr 515983).

Pogląd tne podziela sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. W literaturze prawa administracyjnego podkreśla się, iż zagadnienie, kiedy zostaje wydana decyzja administracyjna, stanowi problem natury uniwersalnej, bez względu na materię prawa mającego zastosowanie w konkretnej sprawie. Potwierdza to również poniżej orzecznictwo sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. I tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 listopada 2007 r. II GSK 103/07 wskazał, iż brak dowodu doręczenia sprzeciwu najpóźniej ostatniego dnia terminu powoduje, że decyzja została sporządzona ale nie została doręczona, co oznacza, że sprzeciw nie został skutecznie zgłoszony. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 grudnia 2000 r. ONSA 2001/2, poz. 56 przyjęto, że decyzja jako akt zewnętrzny musi być zakomunikowana stronie. Dopóki nie zostanie zakomunikowana stronie, dopóty jest aktem niewywierającym żadnych skutków. Doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego. Decyzja sporządzona ale nie doręczona nie załatwia sprawy, ponieważ nie wiąże ani organu, ani strony. Należy też podkreślić, że w przypadku, gdy ustawodawca w przepisie ustawy ustala termin, w ciągu którego może nastąpić ukształtowanie praw i obowiązków materialnoprawnych strony, mamy do czynienia z przepisami prawa materialnego, po upływie którego kompetencje organu do załatwienia sprawy wygasają. Należy zatem przyjąć, że 21-dniowy termin wskazany w przepisie art. 54 prawa budowlanego, określający dopuszczalność zgłoszenia sprzeciwu decyzją, ma charakter materialnoprawny. Jego bieg rozpoczyna się od daty doręczenia organowi zawiadomienia inwestorów o zakończeniu budowy. Upływ tego terminu powoduje wygaśnięcie prawa organu do zgłoszenia sprzeciwu, jest to bowiem termin prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu, zawieszeniu, przerwaniu (vide także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 1993 r. II SA 930/92, "Wokanda" 1993, z. 7, poz. 20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2008 r. II OSK 1588/07 (LEX 515983), wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2002 r, II SA/Kr 965/02 (ONSA 2003/4/147) ).

W tym stanie prawnym stwierdzić należy, iż organ I instancji sprzeciw wniósł z uchybieniem ustawowego terminu a zatem po wygaśnięciu prawa organu do dokonania tej czynności. Jak wynika to bowiem z akt administracyjnych decyzja została wydana w dniu 2 grudnia 2013 r. (a zatem 21 dnia od daty uzupełnienia zgłoszenia), nadana w placówce Poczty Polskiej 3 grudnia 2013 r. a odebrana przez inwestorów w dniu 5 grudnia 2013 r. Sąd stoi na stanowisku, iż już w dacie nadania przesyłki zawierającej decyzję, prawo organu do zgłoszenia sprzeciwu wygasło tym bardziej w dacie zakomunikowania adresatom decyzji - jej treści. Sprzeciw został zatem wydany z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Wskazać jednak należy, iż brak skutecznego sprzeciwu dokonanego przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 54 ustawy Prawo budowlane nie legalizuje dokonanych istotnych odstępstw od projektu budowlanego (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 13.10.2009r. sygn. akt II SA/Lu 439/09 LEX nr 573789). W tej sytuacji znajduje zastosowanie przepis art. 51 Ustawy Prawo budowalne i normowane nim tzw. postępowanie naprawcze.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a.