Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 721/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145  par.  1 pkt 1  lit.  c) art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę. I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. z a s ą d z a od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 105 §1 i art. 28 kpa, oraz art. 5 ustawy z dnia 7.07.1994r prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem T. F. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. znak [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostateczne dotyczącej pozwolenia na przebudowę poddasza na mieszkanie w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...] znak [...] z dnia [...] r. wydanej K. M., przeniesionej decyzją z dnia [...] r. znak [...] na rzecz E. M.

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, iż Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i wydał K. M. pozwolenie na budowę , obejmujące przebudowę poddasza w budynku przy ul. [...] nr [...] w [...] na lokal mieszkalny.

W dniu [...] r. decyzją znak [...] Prezydent Miasta [...] przeniósł pozwolenia na przebudowę poddasza na mieszkanie na rzecz E. M. Kolejną decyzją z dnia [...] r. Prezydent zmienił w/w decyzję w ten sposób, że do projektu budowlanego dołączono aneks obejmujący zmiany wewnętrznych instalacji sanitarnych.

W dniu [...] r. T. F. złożył wniosek o wznowienie postępowania dotyczącego wydania w/w pozwolenia podnosząc, iż został pominięty w tym postępowaniu , a wydane pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego nad lokalem zajmowanym przez niego narusza jego interesy.

Dnia [...] r. Prezydent Miasta [...] wydał decyzję znak [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie w/w decyzji ostatecznej na przebudowę poddasza na mieszkanie przy ul. [...] nr [...] w [...] z dnia [...] r. gdyż, iż T. F. nie był stroną w /w postępowania, wobec czego nie jest uprawniony do żądania wznowienia postępowania.

W odwołaniu od w/w decyzji T. F. podniósł, że wydana decyzja jest sprzeczna z art.61 § 4 Kpa i art. 5 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] r. w sprawie wydania pozwolenia na budowę otrzymała E. Ż., a skarżącego, który jest najemcą lokalu nad którym realizowane jest przebudowa strychu na mieszkanie pominięto, pomimo, że 95% przebudowy zaprojektowano bezpośrednio nad jego mieszkaniem.

Zdaniem organu odwoławczego skarżący nie będąc stroną postępowania nie jest uprawniony do wniesienia odwołania.

O przymiocie strony w postępowaniu administracyjnym decyduje interes prawny danego podmiotu lub obowiązek, który upoważnia ten podmiot do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 61 kp.a.) i do brania w nim udziału. Pojęcie "interes prawny", na którym oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, należy rozpatrywać według norm prawa materialnego. Interes prawny w rozumieniu art. 28 kp.a. oznacza występowanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków określonego podmiotu a sprawą administracyjną, w której może nastąpić konkretyzacja tych uprawnień i obowiązków.

T. F., zamieszkały przy ul. [...] nr [...] nie jest właścicielem lokalu lecz najemcą; właścicielem jest Gmina [...]. T. F. nie jest więc członkiem wspólnoty mieszkaniowej.

W związku z powyższym, skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu, ponieważ nie ma on interesu prawnego w sprawie pozwolenia na przebudowę poddasza na mieszkanie w tym budynku.

Uznając, że składający odwołanie, nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 Kpa organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa. Orzeczenie to – zdaniem organu odwoławczego jest zgodne z uchwałą z składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjne z dnia 5.07.1999r. (sygn. akt OPS 16/98).

Powyższą decyzję T. F. reprezentowany przez pełnomocnika adw. E. G.-S. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na przebudowę poddasza na mieszkanie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 28 kpa, art. 5 ust.1 i 2 Prawa budowlanego , art. 61 § 4 kpa, art. 5 Kc.

W uzasadnieniu skargi podano, że skarżący od dzieciństwa zamieszkuje lokal mieszkalny położony w [...] przy ul. [...]. Po śmierci rodziców jest on najemcą tego lokalu, w którym zamieszkuje ze swoją rodzina: z żoną, córką i wnukiem, który jest dzieckiem niepełnosprawnym. Przysługuje mu prawo do tegoż lokalu na podstawie umowy o najem. Skarżący ubiega się o wykupienie tegoż lokalu, lecz bez rezultatu. Jako najemca lokalu mieszczącego się bezpośrednio pod strychem, który jest przerabiany na mieszkanie skarżący nie został powiadomiony o tym, że wszczęte zostało postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę mieszkania nad mieszkaniem skarżącego. Powiadomione o tym zostały inne osoby - właściciele mieszkań mieszczących się w tymże budynku.

W zaistniałym stanie faktycznym nie może więc być mowy o tym, że skarżący nie jest stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji na przebudowę strychu na mieszkanie, dlatego że nie jest właścicielem lokalu.

Z przepisu art. 28 KPA, na który to przepis powołuje się pozwany w zaskarżonej decyzji wynika bowiem wyraźnie, że stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego postępowanie dotyczy, albo każdy kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny. Skoro skarżący posiada nominację na lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje i który sąsiaduje bezpośrednio ze strychem przerabianym na mieszkanie, to w sposób oczywisty jest on osobą zainteresowana toczącym się postępowaniem.

Strop adaptowanego strychu znajdującego się bezpośrednio nad lokalem skarżącego nie spełnia wymaganych norm, o których jest mowa w przepisach prawa budowlanego w zakresie akustyki na dźwięki uderzeniowe i powietrzne. Nie posiada on wymaganej izolacji służącej do ochrony przed hałasem i drganiami. Powoduje to iż do mieszkania skarżącego przenikają hałasy z adoptowanego strychu, które uniemożliwiają skarżącemu i jego rodzinie normalne użytkowanie lokalu mieszkalnego. Od chwili przystąpienia do robót przez inwestora w mieszkaniu powstałym ze strychu do dnia dzisiejszego życie rodziny skarżącego stało się koszmarem.

Zaskarżona decyzja wydana została zatem z naruszeniem wymienionych przepisów prawa, a także przepisu art. 5 KC, w którym jest mowa o zasadach współżycia społecznego.

Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje:

W myśl z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, sąd eliminuje taką wadliwą decyzję z obrotu prawnego – w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności.

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wywody skargi na temat przysługującego T. F. statusu strony w postępowaniu w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę lub też postępowania o wznowienie postępowania w te sprawie uznać należałoby za błędne. Argumentacja podniesiona w skardze odwołuje się do interesu faktycznego a nie prawnego.

Przedmiotem skargi nie jest jednak decyzja dotycząca wydanego pozwolenia na budowę lub jego przeniesienia, lecz wydana przez organ odwoławczy decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie wydanej przez organ I instancji decyzji odmawiającej uwzględnienia wniosku T. F. o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, gdyż złożyła go osoba niebędącą stroną postępowania w sprawie wydanego pozwolenia na budowę.

Skarżący, jako składający wniosek o wznowienie postępowania, a zatem żądający czynności organu ze względu na powoływany interes prawny jest niewątpliwie z mocy art. 28 kpa stroną postępowania wznowieniowego.

Był on adresatem wydanej przez organ I instancji decyzji , od której – zgodnie z art. 127 § 1 kpa przysługuje mu odwołanie. Do tego postępowania nie mogą odnosić się argumenty dotyczące braku interesu prawnego w postępowaniu zasadniczym, tj. dotyczącym wydania pozwolenia na budowę i postanowień z nim związanych.

Zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko organu odwoławczego, jest zatem błędne i zostało wydane z naruszeniem art. 28 k pa, także art. 127 i 138 i 105 w związku z art. 140 kpa.

W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) uchylić zaskarżoną decyzję.

Orzeczenie w pkt II wyroku oparte jest na art. 152 P.p.s.a., a w zakresie kontroli postępowania na art. 200 P.p.s.a.