Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 487/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.R. i J.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SO/Wa 36/14 o odmowie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie akt w sprawie z wniosku R.R. i J.R. w przedmiocie wymierzenia grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w związku z nieprzekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie skargi z dnia 16 sierpnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SO/Wa 36/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie z wniosku R.R. i J.R. w przedmiocie wymierzenia grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w związku z nieprzekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie skargi z dnia 16 sierpnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, odmówił wymierzenia grzywny.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa sprawa została zainicjowana przez wnioskodawców, którzy stwierdzili, że organ nie przekazał Sądowi wraz ze skargą i odpowiedzią na nią wszystkich akt administracyjnych dotyczących decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] (sprawa zarejestrowana pod sygn. VII SA/Wa 1995/14). Zdaniem wnioskodawców do dnia złożenia wniosku w aktach sprawy znajduje się tylko część tego projektu, tj. projekt zagospodarowania terenu, przesłany przy piśmie z dnia 26 września 2014 r. Ponadto z wykazu znajdującego się na pierwszych stronach I tomu dokumentacji budowlanej wynika, że dokumentacja budowlana składa się z 23 tomów. Do Sądu przekazano tomy: I, III/1A, III/2B, VI/1A, VI/1B oraz VI/2, zatem brakuje 17 tomów. Brak wskazanych dokumentów, w ocenie wnioskodawców, utrudnia wykazanie, że ich zarzuty są zasadne.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż przy odpowiedzi na skargę z dnia 16 września 2014 r. przekazał do Sądu skargę wnioskodawców, akta organu wojewódzkiego (1 plik i 1 zeszyt) wraz z projektem budowlanym (7 zeszytów), załączniki do decyzji Wojewody Katowickiego z dnia [...] stycznia 1998 r. (3 zeszyty), a następnie przy piśmie z dnia 26 września 2014 r. projekt budowlany dotyczący przebudowy ul. [...] w Z. Nadto organ podniósł, że w wiążącym dla niego wyroku, wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2180/11, Sąd wskazał, że był uprawniony badać decyzję wydaną w postępowaniu zwyczajnym tylko w takim zakresie, w jakim wnioskodawcy posiadali legitymację do jej kwestionowania. Z tego powodu dostarczone do Sądu akta są w ocenie organu wystarczające, a projekt przebudowy ul. [...] w Z. stanowił jedynie materiał pomocniczy.

W ocenie Sądu złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Z akt sprawy VII SA/Wa 1995/14 wynika, że organ wraz z odpowiedzią na skargę przekazał do Sądu 15 teczek (na co składają się wymienione powyżej zbiory dokumentów oraz 3 pliki akt Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego), a następnie przy piśmie datowanym na 26 września 2014 r. – 1 teczkę. Następnie wyjaśniono, że w dniu 4 marca 2015 r. Sąd wydał w sprawie wyrok, po uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień organu co do kompletności akt administracyjnych, co oznacza, że uznał przedstawioną dokumentację za wystarczającą do rozpoznania sprawy. Charakter inwestycji liniowej pozwala na stwierdzenie, że interes prawny wnioskodawców był ograniczony do wynikającego z ustanowionego na ich rzecz prawa użytkowania wieczystego dwóch działek. Skoro do sprawy VII SA/Wa 1995/14 dołączono akta dotyczące tych działek, zaś pozostałe akta sprawy dotyczyły innych działek, stwierdzić należy, że były one zbędne dla postępowania sądowoadministracyjnego. W tej sytuacji Sąd uznał, że organ nie uchybił obowiązkowi przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, w związku z czym złożony wniosek jest nieuzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd odmówił wymierzenia organowi grzywny.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli wnioskodawcy domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem wnioskodawców ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji nie sposób się zgodzić, albowiem pozbawia ono Sąd możliwości dogłębnego skontrolowania zaskarżonej decyzji i dokonania obiektywnej oceny, czy organ usunął z obrotu prawnego decyzję nr [...] w takim zakresie, jaki rzeczywiście wynika z wad tej decyzji i z posiadanego przez nich prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Ponadto wskazano, że Sąd oparł się na wyjaśnieniach organu, które nie polegają na prawdzie. Zdaniem wnioskodawców nie jest prawdą, że tylko przekazane Sądowi akta dotyczą nieruchomości skarżących, a pozostałe są zbędne do rozpoznawania sprawy, skoro w aktach nie ma nawet projektów architektoniczno-budowlanych dotyczących nawet wiaduktu z nasypami w ciągu ul. [...] oraz sąsiadujących z tym wiaduktem dróg dojazdowych do pasów awaryjnych autostrady.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. w razie nieprzekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionują, by ich skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana Sądowi z przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a, ale - zdaniem skarżących - organ nie wypełnił swoich obowiązków, gdyż wraz ze skargą i odpowiedzią na nią nie przekazał wszystkich akt administracyjnych niezbędnych do rozpoznania sprawy.

Jak wynika z akt sprawy o sygn. VII SA/Wa 1995/14 wnioskodawcy wnieśli skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. dotyczącą inwestycji liniowej – budowa odcinka autostrady, wydanej w postępowaniu nadzwyczajnym w trybie nieważności postępowania. Wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę organ przekazał sądowi akta sprawy GINB (1 plik i 2 teczki) oraz akta organu wojewódzkiego w postaci 1 pliku i 1 zeszytu wraz z projektem budowlanym (7 zeszytów) oraz załączniki do decyzji Wojewody Katowickiego z dnia [...] stycznia 1998 r. w postaci 3 zeszytów. Następnie przy piśmie datowanym na 26 września 2014 r. organ przekazał projekt budowlany dotyczący przebudowy ul. [...] w Z.

Nadto w toku postępowania VII SA/Wa 1995/14 skarżący zwracał uwagę Sądu na niepełność, w jego ocenie, przedłożonych przez organ akt administracyjnych, co skutkowało zwróceniem się Sądu do organu o udzielenie informacji co do kompletności akt przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę. Wyjaśnienie w tym zakresie zostało udzielone pismem z dnia 5 lutego 2015 r. Zdaniem organu przedłożone akta są wystarczające do rozpatrzenia skargi mając na uwadze liniowy charakter inwestycji i związany z tym zakres interesu prawnego skarżących, jak również dotychczasowy przebieg postępowań sądowych i postępowania administracyjnego. Po uzyskaniu tych wyjaśnień wyznaczono termin rozprawy na dzień 4 marca 2015 r., i w konsekwencji w tym dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę.

Mając zatem na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, że wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. wnioskodawcy nie mogą podważać okoliczności, iż Sąd w sprawie VII SA/Wa 1995/14 nie orzekał na podstawie wystarczającej ilości akt administracyjnych, niezbędnych do rozpoznania złożonej przez nich skargi. Kwestia ta mogłaby zostać ewentualnie podniesiona w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, którą – jak wynika z akt sprawy VII SA/Wa 1995/14 – skarżący wywiedli. Bowiem dopiero wtedy Naczelny Sąd Administracyjny mógłby ocenić, czy przedłożone akta administracyjne są wystarczające do rozpoznania sprawy i oceny legalności zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że organ nie uchybił przepisowi art. 55 § 1 P.p.s.a., co uzasadniało odmowę wymierzenia grzywny.

Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.