Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 698/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. – Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 10 września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący A. W. - Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na w/w decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej.

W piśmie z 23 listopada 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, a także - w piśmie z 27 listopada 2012 r. - do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pięciu egzemplarzy jej odpisów – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania powyższe po raz pierwszy wysłano na adres skarżącego podany w skardze – w dniu 28 listopada 2012 r. Przesyłka została zwrócona do sądu z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Z uwagi jednak na wątpliwości dotyczące prawidłowości powtórnego awizowania, ponownie wysłano przesyłkę zawierającą oba wezwania na wskazany w skardze adres skarżącego w dniu 28 grudnia 2012 r. Ta ostatnia przesyłka również została zwrócona do sądu z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie", tym razem jednak była prawidłowo awizowana. W tej sytuacji, w stosunku do skarżącego, na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy, wydanego na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia jej braków uznano za doręczone w dniu 17 stycznia 2013 r. - wobec niepodjęcia przesyłki przez skarżącego pomimo dwukrotnego awizowania.

Termin do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi minął bezskutecznie w dniu 24 stycznia 2013 r. (czwartek). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi oraz nie nadesłał jej pięciu odpisów. Przy czym, ta pierwsza kwestia jednoznacznie została potwierdzona w notatce urzędowej podpisanej przez księgowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 11 lutego 2013 r., z której wynika, że w rejestrze dochodów budżetowych oraz kwitariuszu nie figuruje żadna należność uiszczona przez skarżącego tytułem wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada odpłatności, tzn. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, co wynika z art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarga, od której nie zostanie uiszczony należy wpis, pomimo wezwania, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 56 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Cytowany przepis nakłada zatem na stronę postępowania sądowoadministracyjnego obowiązek zadośćuczynienia wymogom formalnym pisma procesowego (a dotyczy to również skargi). Zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.

Wobec powyższego na mocy powołanego art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.