Wyrok NSA, sygn. akt II SA 1771/94
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1995-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 1
journal: Dz.U. 1991 nr 106 poz. 457
law: Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu.
Teza: Usunięcie z ewidencji bezrobotnych osoby nie mającej prawa do zasiłku nie sięga skutkami tak daleko, że pozbawia ją jednocześnie statusu osoby, która utraciła prawo do zasiłku z innych przyczyn niż określone w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./. Status ten zachowuje się do czasu powstania nowych okoliczności, mających znaczenie dla nabycia praw do zasiłku.

TEZY

Usunięcie z ewidencji bezrobotnych osoby nie mającej prawa do zasiłku nie sięga skutkami tak daleko, że pozbawia ją jednocześnie statusu osoby, która utraciła prawo do zasiłku z innych przyczyn niż określone w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./. Status ten zachowuje się do czasu powstania nowych okoliczności, mających znaczenie dla nabycia praw do zasiłku.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Andrzeja B. na decyzję Kierownika Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) z dnia 21 września 1994 r. w przedmiocie odmowy prawa do zasiłku dla bezrobotnych i na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Andrzej B. utracił od dnia 2 lipca 1994 r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu wyczerpania 12-miesięcznego okresu zasiłkowego i braku podstaw do przedłużenia okresu pobierania zasiłku.

Od tej decyzji wniósł on odwołanie, domagając się przywrócenia zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ nadal jest bezrobotny, jest jedynym żywicielem 6-osobowej rodziny, mającym na utrzymaniu nie pracującą żonę i 4 dzieci. Żona została wykreślona z ewidencji bezrobotnych, ponieważ urodziła dziecko i nie mogła w związku z tym zgłaszać się do urzędu pracy odległego od miejsca zamieszkania. Jednakże od dnia 7 października 1993 r. jest znowu zarejestrowana jako bezrobotna.

Kierownik Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) decyzją nr WOK 9112/82/94 z dnia 21 września 1994 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, uzasadniając to tym, że Andrzej B. nie spełnia wszystkich warunków przedłużenia okresu zasiłkowego, określonych w art. 21 ust. 5a znowelizowanej w 1994 r. ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, jako że jego żona utraciła status bezrobotnej w wyniku braku gotowości do podjęcia pracy. Rejestrując się ponownie jako bezrobotna,

nie spełnia warunku utraty prawa do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania. Utraciła ona prawo do zasiłku z dniem 1 grudnia 1992 r. z powodu wyczerpania okresu zasiłkowego. Z dniem 10 sierpnia 1993 r. została wyłączona z ewidencji bezrobotnych z powodu braku gotowości do podjęcia pracy, a z dniem 7 października 1993 r. została ponownie zarejestrowana jako bezrobotna.

Tę ostateczną decyzję Kierownika Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) Andrzej B. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze powołuje się na trudną sytuację materialną swej 6-osobowej rodziny, a przerwę w zgłaszaniu się żony w urzędzie pracy w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy wyjaśnia urodzeniem dziecka i związanymi z tym przeszkodami.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wnosi o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem na podstawie stanu faktycznego i prawnego ustalonego w dniu wydania decyzji. W dniu wydania decyzji I i II instancji /29 lipca 1994 r. i 21 września 1994 r./ żona skarżącego była zarejestrowana jako bezrobotna, a zasiłek, jaki pobierała, utraciła z powodu wyczerpania okresu zasiłkowego.

Zdaniem organów, żona skarżącego, tracąc przejściowo status bezrobotnej, nie spełniała już później, po ponownym zarejestrowaniu, warunku utraty prawa do zasiłku z innych przyczyn niż określone w art. 22 ust. 1 ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny jednak nie dopatrzył się w przepisach ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ związku między przejściową utratą statusu bezrobotnego a możliwością powołania się przy kolejnej rejestracji na drugą z przesłanek wymienionych w art. 21 ust. 5a pkt 1 tej ustawy, czyli utratę prawa do zasiłku z innych przyczyn niż wymienione w art. 22 ust. 1 ustawy. O takiej zależności można by mówić, gdyby status bezrobotnego łączył się nierozerwalnie z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Wówczas każda kolejna rejestracja tworzyłaby nową sytuację w sferze uprawnień zasiłkowych. Jeżeli jednak zależność między statusem bezrobotnego a prawem do zasiłku jest tylko jednostronna, to nie ma podstaw do przyjęcia, iż usunięcie z ewidencji bezrobotnych osoby nie mającej prawa do zasiłku sięga skutkami tak daleko, że pozbawia ją jednocześnie statusu osoby, która utraciła prawo do zasiłku z innych przyczyn niż określone w art. 22 ust. 1 ustawy.

Zdaniem Sądu, ten status, jako coś w pewnym zakresie odrębnego od statusu bezrobotnego, zachowuje się do czasu powstania nowych okoliczności, mających znaczenie dla nabycia praw do zasiłku /np. podjęcie zatrudnienia/.

Organ administracji, odmawiając skarżącemu przyznania prawa do zasiłku z powodu przejściowej utraty przez jego żonę statusu bezrobotnej, wprowadził niejako dodatkowe wymagania w zakresie uzyskania prawa do tego świadczenia. W ten sposób dopuścił się naruszenia sfery uprawnień skarżącego do zasiłku dla bezrobotnych i z tego powodu zaskarżoną decyzję, jako naruszającą przepisy prawa materialnego /art. 21 ust. 5a ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu/ w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, należało uchylić na podstawie art. 207 par. 2 ust. 1 Kpa.