Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 932/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Służba Bezpieczeństwa
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: dz. 170,171
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.) Sędziowie WSA Ewa Grochowska - Jung Olga Żurawska – Matusiak Protokolant st. asyst. sędziego Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2012 r. sprawy ze skargi W. H. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia do wysługi lat okresu, jako okresu służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oddala skargę


UZASADNIENIE

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., na podstawie art. 116 ust. 2 i art. 126 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154) oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 172, poz. 1407 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 201, poz. 1697), zaliczył W. H. do wysługi lat uwzględnianych przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego oraz wysługi lat dla celów nagrody jubileuszowej:

- [...] r. – studia (programowo) – 5 lat;

- [...] r. – służba wojskowa – 11 miesięcy, 20 dni;

- [...] r. – zakład pracy Fonica – 3 lata, 9 miesięcy;

- [...] r. – służba w UOP – 9 lat, 7 miesięcy, 12 dni;

- [...] r. – służba w ABW – 1 miesiąc, 11 dni;

- [...] r. – zasiłek dla bezrobotnych – 1 rok;

- [...] r. – służba w ABW – 2 lata, 10 miesięcy;

- [...] r. – służba w ABW – 3 lata, 1 miesiąc, 15 dni.

Łączna wysługa dla celów uposażeniowych i dla celów nagród jubileuszowych na dzień [...] kwietnia 2011 r. wynosi 26 lat, 4 miesiące i 28 dni. W uzasadnieniu podał, że wątpliwości natury prawnej dotyczyły jedynie okresu od [...] lipca 2002 r. do [...] sierpnia 2002 r. i po uzyskaniu opinii prawnej Biura Prawnego w tym zakresie, także ten okres został zaliczony do wysługi lat. Natomiast w ocenie organu bezsporne jest, że w okresie od [...] sierpnia 2002 r. do [...] sierpnia 2003 r. wnioskodawca pobierał zasiłek dla bezrobotnych i powyższy okres został zaliczony z tego tytułu wysługi lat uwzględnianej przy wzroście uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy ABW.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W. H. zarzucił powyższemu rozkazowi naruszenie zasad postępowania administracyjnego poprzez celowe działanie na szkodę strony, bowiem okres służby w ABW, zaliczony do wysługi lat, został skrócony z 5 miesięcy do 11 dni.

Wniósł w związku z tym o zaliczenie okresu od [...] lipca 2002 r. do [...] grudnia 2002 r., jako okresu służby w ABW, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, orzecznictwa sądów administracyjnych oraz opinię Biura Prawnego ABW.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 i art. 139 k.p.a., po ponownym rozpoznaniu sprawy:

1. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej zaliczenia do okresu służby w ABW okresu od [...] sierpnia 2002 r. do [...] sierpnia 2002 r.;

2. odmówił zaliczenia do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia okresu od [...] sierpnia 2002 r. do [...] grudnia 2002 r. jako okresu służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

W uzasadnieniu podał, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, do wysługi lat nie zalicza się okresów służby lub pracy, za które nie przysługiwało uposażenie zasadnicze lub wynagrodzenie albo zasiłek z tytułu choroby przewidziany w odrębnych przepisach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1778/07, oddalił skargę W. H. w przedmiocie odmowy wypłaty przez Szefa ABW uposażenia i innych świadczeń za okres od [...] sierpnia 2002 r. do [...] listopada 2004 r., tj. za okres od dnia zwolnienia ze służby w ABW w dniu [...] lipca 2002 r. do reaktywowania z dniem [...] listopada 2004 r. stosunku służbowego, z chwilą uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt II SA/Wa 988/04, uchylającego rozkazy zwolnieniowe.

Natomiast w myśl art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd i organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Zatem Szef ABW był związany tym wyrokiem, w którym wskazany przedział czasowy zawiera okres, o zaliczenie którego strona wnosiła, tj. okres od [...] lipca 2002 r. do [...] grudnia 2002 r.

Organ zwrócił uwagę, że nigdy nie kwestionował zaliczenia okresu od [...] lipca do [...] lipca 2002 r. ze względu na fakt, że w tym okresie funkcjonariusz pozostawał na służbie.

Natomiast w okresie od [...] sierpnia 2002 r. do [...] sierpnia 2002 r. funkcjonariusz pozostawał faktycznie poza służbą i nie pobierał uposażenia, czy innego świadczenia pieniężnego, o którym mowa w § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia. Zatem zaliczenie tego okresu do wysługi lat jako okresu służby nastąpiło z rażącym naruszeniem ww. przepisu i stąd dopuszczalne było jej uchylenie, bowiem zaistniała określona w art. 139 k.p.a. przesłanka umożliwiająca orzeczenie na niekorzyść strony odwołującej się.

W skardze na powyższy rozkaz personalny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. H. zarzucił mu naruszenie:

1. art. 12, art. 35 § 1, 2 i 3, art. 36, art. 37 § 2 i art. 38 k.p.a., poprzez uchybienie terminowi, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a.;

2. art. 153 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że sprawa zaliczenia do wysługi lat uwzględnianej przy ustaleniu wzrostu uposażenia zasadniczego wskazanego okresu 5 miesięcy, została rozstrzygnięta wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1778/07, podczas gdy przedmiotem tego rozstrzygnięcia była sprawa odmowy wypłaty uposażenia za wskazany okres, a nie zaliczenie go do wysługi lat;

3. art. 32 Konstytucji RP, przez naruszenie zasady równości wobec prawa, bowiem przedmiot niniejszej skargi jest tożsamy ze sprawami zakończonymi wyrokami WSA w Warszawie i Naczelnego Sadu Administracyjnego, przywołanymi dalej w skardze, zaś podobne podmioty prawa musza być przez to prawo traktowane w równy sposób;

4. § 1 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy ABW, poprzez odmowę zaliczenia do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, okresu od [...] lipca 2002 r. do [...] grudnia 2002 r. (5 miesięcy).

W związku z tym wniósł o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego go rozkazu i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu wskazał w szczególności, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt. II SA/Wa 988/04 (prawomocnym od 2 listopada 2004 r.), uchylił rozkaz personalny nr [...] Szefa ABW z dnia [...] lipca 2002 r., utrzymujący w mocy rozkaz poprzedzający nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego i zwolnieniu go ze służby z dniem [...] lipca 2002 r. Powodem uchylenia tych rozkazów był fakt, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 20 kwietnia 2004 r. (K 45/02), uznał za niezgodny z Konstytucją RP przepis art. 230 ust. 1 pkt 2, ust. 4, ust. 7 i ust. 8 ustawy o ABW oraz AW, między innymi skracający określony w art. 60 ust. 4 ww. ustawy sześciomiesięczny okres wypowiedzenia stosunku służbowego do jednego miesiąca.

W myśl orzecznictwa sądów administracyjnych, dla potrzeb ustalenia przysługującego funkcjonariuszowi uposażenia konieczne jest przyjęcie, że jego stosunek służbowy ustał w dniu [...] grudnia 2002 r., a nie w dniu [...] lipca 2002 r. Zgodnie zaś z § 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy ABW, zalicza się okres służby w Agencji.

Skarżący podniósł również, że należy odróżnić znaczenie zwrotu "uposażenie nie przysługiwało" od zwrotu "odmówiono wypłaty uposażenia", czy też "uposażenia nie wypłacono" lub "uposażenia nie pobrano".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 172, poz. 1407 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanych dalej "funkcjonariuszami", zalicza się okresy służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Jednocześnie w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, do wysługi lat nie zalicza się okresów służby lub pracy, za które nie przysługiwało uposażenie zasadnicze lub wynagrodzenie albo zasiłek z tytułu choroby przewidziany w odrębnych przepisach.

Powyższe oznacza, że warunkiem koniecznym do zaliczenia wysługi lat uwzględnionej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy ABW z tytułu służby jest to, by za ten okres przysługiwało uposażenie zasadnicze.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że W. H., rozkazem personalnym Szefa ABW nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. został, na podstawie art. 230 ust. 1 pkt 2, ust. 7, ust. 8, art. 230 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o ABW oraz AW", zwolniony ze służby w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia rozkazu, tj. z dniem [...] lipca 2002 r. Szef ABW, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r., po rozpatrzeniu wniosku funkcjonariusza o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt. II SA/Wa 988/04, uwzględniającym skargę W. H. na rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r., uchylił zaskarżony rozkaz oraz poprzedzający go rozkaz nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r.

W uzasadnieniu powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2004 r., sygn. akt K 45/02, w którym orzeczono niezgodność art. 230 ust. 7 ustawy o ABW oraz AW w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie przepisu art. 60 ust. 4 oraz art. 64 do funkcjonariusza, o którym mowa w art. 230 ust. 4 ustawy, z art. 32 i art. 60 Konstytucji RP oraz art. 25 lit. c Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.

Innymi słowy Trybunał uznał, że niezgodne z Konstytucją było skrócenie sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia do jednego miesiąca.

Po uprawomocnieniu się wyroku WSA, stosunek służbowy skarżącego, z dniem [...] listopada 2002 r., został reaktywowany.

Bezsporna jest również w niniejszej sprawie okoliczność, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1778/07, oddalił skargę W. H. na decyzję Szefa ABW z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty uposażenia za okres od [...] sierpnia 2002 r. do [...] listopada 2004 r.

Wbrew stanowisku skarżącego co do skutków prawnych, rozstrzygnięcie powyższe oznacza, że za przedmiotowy okres, z uwagi na nieistnienie stosunku służbowego i tym samym niewykonywanie obowiązków służbowych, uposażenie mu nie przysługiwało.

Mając na uwadze przepis art. 170 w zw. z art. 171, a nie jak mylnie wskazał organ art. 153, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby, zaś wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Szef ABW zasadnie powołał się na związanie powyższym wyrokiem.

Skoro zatem za sporny okres w związku z powyższym wyrokiem skarżącemu nie przysługiwało uposażenie, to nawet przyjęcie istnienia w tym okresie stosunku służbowego nie jest wystarczające do zaliczenia tego okresu do wysługi lat z tytułu służby w ABW, z uwagi na treść § 2 ust. 1 rozporządzenia.

Powoływanie się skarżącego na szereg orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest miarodajne dla uznania zaskarżonego rozkazu personalnego za niezgodny z prawem. Wskazane wyroki zapadły bowiem w innych stanach faktycznych, kiedy, w odróżnieniu od niniejszej sprawy, nie znajdowały się w obrocie prawnym prawomocne wyroki stwierdzające brak uprawnień do uposażenia za sporny okres.

Stąd też zarzut naruszenia art. 32 Konstytucji w tych okolicznościach nie jest uprawniony.

Zgodzić się również należy z organem, iż zaliczenie rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2011 r. do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresu od [...] sierpnia do [...] sierpnia 2002 r. nastąpiło z rażącym naruszeniem § 2 ust. 1 rozporządzenia, co umożliwiło orzeczenie na niekorzyść skarżącego, uwzględniając dyspozycję art. 139 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W ocenie Sądu, organ zasadnie w związku z tym, do wysługi lat zaliczył też okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych od [...] sierpnia 2002 r. do [...] sierpnia 2003 r., uznając go za inny okres wliczony na podstawie odrębnych przepisów.

Natomiast pozostałe okresy nie były przez skarżącego kwestionowane.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przepisów postępowania należy zauważyć, że dotyczy on opieszałości organu w załatwieniu sprawy. Te kwestie nie mogą być jednak przedmiotem badania przez Sąd w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.