Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 110/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 389/10 odrzucającego sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 lipca 2010 r. odmawiającego przyznania A. K. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. i A. K. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania robót ziemnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, odmówił przyznania A. K. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżący pismem z dnia 9 sierpnia 2010 wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 27 lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił sprzeciw z uwagi na jego wniesienie po terminie.

W dniu 20 września 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie argumentując, że niezachowanie terminu do wniesienia sprzeciwu nie wynikało z jego winy, ale z winy urzędu pocztowego, w którym był nadany list zawierający sprzeciw.

Zarządzeniem z dnia 29 września 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia na piśmie, czy pismo z dnia 20 września 2010 r. zatytułowane "zażalenie" należy traktować jako zażalenie na postanowienie z 9 września 2010 r. odrzucające sprzeciw (na co wskazuje tytuł pisma), czy jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu (na co wskazuje treść pisma).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, że złożone przez niego pismo z dnia 20 września 2010 r. należy traktować jako zażalenie z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił wniosek A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 27 lipca 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, nie zawierający uzasadnienia, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z akt sprawy, postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 lipca 2010 r. zostało doręczone A. K. w dniu 2 sierpnia 2010 r. Termin do wniesienia sprzeciwu od wskazanego postanowienia upłynął w dniu 9 sierpnia 2010 r. Dlatego też nadanie sprzeciwu w urzędzie pocztowym w dniu 10 sierpnia 2010 r. nastąpił z jednodniowym uchybieniem terminu do wniesienia sprzeciwu. Dlatego też ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zasadnie odrzucił sprzeciw A. K. od postanowienia referendarza sądowy z dnia 27 lipca 2010 r.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.