Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1613/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 1 i 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie żądania oprocentowania nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący R. S., pismem z dnia [...] r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], umarzającą postępowania w sprawie żądania przez skarżącego oprocentowania nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 28 listopada 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Próbę doręczenia skarżącemu odpisu powyższego zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 5 grudnia 2016 r. (pierwsze awizo) i 13 grudnia 2016 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 21 grudnia 2016 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 25 akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia wydania niniejszego orzeczenia brak fiskalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt badanej sprawy przedmiotowa skarga nie została przez skarżącego opłacona. W związku z tym Sąd wezwał skarżącego do usunięcia tego braku poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu.

Wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej w S.. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 5 grudnia 2016 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 13 grudnia 2016 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 5 grudnia 2016 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 19 grudnia 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego, uwzględniając treść art. 83 § 2 P.p.s.a., upływał z dniem 27 grudnia 2016 r. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia