Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1064/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. B. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 24 czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. B. wniosła w dniu 14 kwietnia 2015 r. do Prezydenta Miasta o przyznanie lokalu z mieszkaniowego zasobu Gminy z uwagi na zamieszkiwanie w lokalu o nadmiernym zaludnieniu.

W piśmie z dnia 24 czerwca 2015 r. nr [...] Prezydent Miasta poinformował D. B., że wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy Miejskiej został rozpatrzony negatywnie, ponieważ nie można jej uznać za osobę bezdomną, co zdaniem organu warunkuje pozytywne rozpatrzenie sprawy mieszkaniowej. Organ ustalił bowiem, że D. B. wynajmuje lokal mieszkalny przy ul. S w K na podstawie umowy najmu z 31 grudnia 2014 r. obowiązującej do 31 grudnia 2015 r.

D. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe pismo Prezydenta Miasta.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie.

Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu ze względu na fakt, że sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądów administracyjnych, względnie ze względu na niewyczerpanie trybu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej "p.p.s.a.", określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu w brzmieniu na dzień wniesienia skargi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie skarżąca domagała się zawarcia umowy najmu lokalu należącego do zasobów mieszkaniowych Gminy, a przedmiotem skargi uczyniła odmowę realizacji jej żądania.

Zdaniem Sądu zaskarżone pismo Prezydenta Miasta nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Przedmiotowe pismo nie jest ani decyzją, ani postanowieniem, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, czy rozstrzygającym sprawę, co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, ani też aktem prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz innym aktem organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej.

Sąd podziela w całej rozciągłości ukształtowane najnowsze orzecznictwo sądów administracyjnych, które wyraźnie wskazuje, że odmowa przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów gminnych nie jest także innym niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 1243/13 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 3035/13, postanowienie WSA w Krakowie z 30.06.2015 r., sygn. akt III SA/Kr 666/15, wszystkie publikowane : http//orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazuje się, że na gruncie ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 150) generalną regułą jest przynależność spraw z zakresu prawa do korzystania z lokali mieszkalnych, w tym należących do mieszkaniowego zasobu gmin do materii cywilnoprawnej. Jedynie realizacja zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego polegająca na tworzeniu warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 i 2 cytowanej wyżej ustawy poddana jest kontroli sądu administracyjnego. W tym trybie podejmowane są przez organy gmin uchwały będące aktami prawa miejscowego, w tym uchwała Rady Miasta z dnia 10 października 2012r. nr [...]w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń (Dz. Urz. Woj. z 2012 r., poz. 5817). Uchwała ta ustala między innymi zasady wynajmowania lokali i reguluje umowne nawiązanie stosunku najmu lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy.

W uchwale z dnia 21 lipca 2008r., sygn. akt I OPS 4/08, Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, iż tylko zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu (ewentualnie też skreślenie z listy) jest aktem należącym do kategorii aktów z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i jedynie ta materia podlega ocenie legalności poddanej kognicji sądów administracyjnych. Pozostałe kwestie należą do właściwości sądów powszechnych. Pierwszy etap postępowania przed właściwym organem ma na celu rozstrzygnięcie o tym, czy danej osobie służy prawo do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych z zasobu gminnego, zaś w razie pozytywnego wyniku, w drugim etapie zawierana jest umowa najmu. Najczęściej pierwszy etap kończy się uchwałą lub zarządzeniem, kolejny umową (por. orzeczenia z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2082/13, I OSK 1243/13 publ.: http//orzeczenia.nsa.gov.pl).

W zaskarżonym piśmie organ nie zawarł rozstrzygnięcia w sprawie umieszczenia lub odmowy umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu. Zaskarżony akt jest pismem informującym, czyli oświadczeniem woli należącym do sfery właścicielskiej, a nie władczej, o tym, że organ nie zawrze ze skarżącym umowy najmu z uwagi na brak przesłanek kwalifikujących skarżącą do dalszego etapu (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2014r., I OSK 3035/13). Treść zaskarżonego pisma dotyczyła sprawy ściśle związanej z ewentualnym zawarciem umowy najmu, a więc sprawy załatwianej w drodze umowy cywilnoprawnej, a nie w drodze aktu z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2014r., I OSK 1243/13).

Ta natomiast kwestia nie mieści się w granicach kognicji sądów administracyjnych, gdyż nawiązanie stosunku umownego nie następuje w trybie administracyjnym.

Należy zatem przyjąć, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, ponieważ jej przedmiotem jest pismo nie mieszczące się w zakresie kognicji tego sądu wyznaczonej treścią przytoczonego powyżej art. 3 p.p.s.a..

Mając powyższe na uwadze, orzeczono na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego, że Sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.