Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SAB/Po 10/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3, art. 214 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B., J. B. i T. B. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę co do J. B. oraz T. B. /-/W. Długaszewska


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku J. B., J. B. i T. B. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.

Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2008 roku skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zaznaczono, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.

Powyższe zarządzenie zostało doręczone każdemu ze skarżących w dniu 31 lipca 2008 roku (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 42, 43, 44).

W odpowiedzi na powyższe, J. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 sierpnia 2008 roku J. B. został zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a następnie postanowieniem z dnia 16 października 2008 roku ustanowiono dla skarżącego adwokata. Postanowienie z dnia 16 października 2008 roku stało się prawomocne od dnia 11 listopada 2008 roku.

Skarżący J. B. i T. B. nie uiścili wpisu od skargi w wymaganym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei § 3 art. 220 p.p.s.a. stanowi między innymi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2008 roku skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Obowiązek solidarnego uiszczenia wpisu wynika między innymi z art. 214 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Jak pouczono skarżących w zarządzeniu uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z nich zwalnia pozostałych z obowiązku jego uiszczenia.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, jedynie J. B. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a następnie ustanowienia adwokata. Natomiast J. B. oraz T. B. w wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia zarządzenia nie uiścili wymaganej kwoty ani nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Podkreślić należy, iż przyznanie skarżącemu J. B. prawa pomocy, nie ma wpływu na obowiązki procesowe pozostałych skarżących. Prawo pomocy jest uprawnieniem o charakterze osobistym i nie rozciąga się na innych skarżących zobowiązanych do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi. Oznacza to, że J. B. i T. B. byli zobowiązani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia im zarządzenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone każdemu ze skarżących w dniu 31 lipca 2008 roku. Zatem ostatni dzień siedmiodniowego terminu upłynął z dniem 7 sierpnia 2008 roku. Jednak skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścili wpisu od skargi.

Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Wskazać ponadto należy, że skarga co do J. B., któremu przyznano prawo pomocy w całości, zostanie rozpoznana merytorycznie.

/-/W. Długaszewska