Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2247/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] września 2006r. Główny Inspektor Sanitarny umorzył postępowanie odwoławcze z zażalenia T.N. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z [...] lutego 2006r. o uzgodnieniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na montażu systemu anten na istniejącej wieży stacji bazowej telefonii komórkowej w M.. W uzasadnienia organ wskazał, iż przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć, które z mocy prawa uzgadniane są z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym.

A.S., w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] września 2006r., zarzucił organowi nierozpoznanie istoty sprawy i wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu. Zdaniem skarżącej przedmiotowa inwestycja wymaga uzgodnienia z organami inspekcji sanitarnej, o czym świadczy chociażby fakt uchylenia - w postępowaniu odwoławczym - przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzji Burmistrza Gminy i Miasta P. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację spornej inwestycji, jako wydanej przed zakończeniem postępowania uzgodnieniowego przed organami inspekcji sanitarnej.

Główny Inspektor Sanitarny - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, powołując motywy uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane w jej treści.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zatem z urzędu bierze pod uwagę stwierdzone naruszenia prawa, których skarga nie podnosi, zwłaszcza gdy ich charakter skutkuje nieważnością zaskarżonego rozstrzygnięcia. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, jako że zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z [...]] września 2006r., wydano z rażącym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 K.p.a., czyli zaszła przyczyna z art. 156 §1 pkt 2 (w zw. z art. 126) K.p.a. skutkująca stwierdzeniem jego nieważności.

Zaskarżone postanowienie z [...] września 2006r. wydane zostało na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 K.p.a., według których, organ odwoławczy wydaje postanowienie w którym umarza postępowanie zażaleniowe.

Umorzenie postępowania administracyjnego, w tym postępowania zażaleniowego, stosownie do art. 105 § 1 K.p.a., może nastąpić tylko wtedy, gdy stało się bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny. Przyczyną umorzenia postępowania zażaleniowego może być w szczególności cofnięcie zażalenia, złożenie zażalenia przez osobę nie mającą przymiotu strony w postępowaniu, jak również brak rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, wobec którego złożono zażalenie.

W rozpatrywanej sprawie, organ drugiej instancji nie stwierdził zaistnienia powołanych przyczyn, a mimo to umorzył postępowanie zażaleniowe (zwane przez organ odwoławczym), wskazując na brak podstaw prawnych do prowadzenia postępowania uzgodnieniowego przez organy inspekcji sanitarnej.

Podane w zaskarżonym postanowieniu przyczyny umorzenia postępowania zażaleniowego nie stanowią jednak o jego bezprzedmiotowości, lecz co najwyżej o bezprzedmiotowości całego postępowania uzgodnieniowego. Uznanie postępowania uzgodnieniowego za pozbawione podstaw prawnych, nie może bowiem skutkować pozbawieniem strony skarżącej prawa do rozpatrzenia jej zażalenia, lecz winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w akcie organu drugiej instancji wobec całego postępowania uzgodnieniowego. Tymczasem Główny Inspektor Sanitarny pozostawił w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, mimo dokonanej oceny o braku podstaw prawnych do jego wydania. Takie rozstrzygnięcie nie znajduje również podstaw w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Rozpatrując zażalenie, organ orzekający zobowiązany jest w pierwszej kolejności dokonać oceny dopuszczalności zażalenia pod względem formalnym, tj. ustalić, czy zażalenie złożyła osoba mająca przymiot strony oraz czy zostało złożone w ustawowym terminie. Główny Inspektor Sanitarny nie dokonał takiej oceny. Rozstrzygnął zaś sprawę ze wskazaniem na przyczyny wymierzone wobec orzeczenia organu pierwszej instancji, nie uchylając go jednak, lecz uznając zażalenie za bezprzedmiotowe. Organ drugiej instancji dokonał zatem merytorycznej oceny rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, zamiast jednak orzec wobec tego rozstrzygnięcia, umorzył postępowanie zażaleniowe. Umorzenie postępowania zażaleniowego, uniemożliwia jednak dokonywanie oceny prawnej rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, skoro skutkiem umorzenia jest odmowa merytorycznego rozpatrzenia zażalenia.

Umorzenie postępowania zażaleniowego w rozpatrywanej sprawie, bez wskazania przyczyn do uznania go za bezprzedmiotowe, przy jednoczesnym dokonaniu przez organ drugiej instancji oceny prawnej postanowienia pierwszoinstancyjnego, stanowi rażące naruszenie art. 138 §1 pkt 3 K.p.a., przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, organ orzekający uwzględni wskazania zawarte w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia.

Mając na względzie powyższe - na podstawie art. 145 §1 pkt 2 P.p.s.a. -orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania nie postanowiono wobec braku wniosku skarżącej w tym przedmiocie.