Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 506/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostować niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 13 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 roku postanawia: sprostować z urzędu w wyroku z dnia 28 listopada 2008 roku niedokładność polegającą na niepełnym oznaczeniu strony skarżącej w ten sposób, że w komparycji orzeczenia po słowach "sprawy ze skargi B. B. " dopisać "i J. B.".


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odmawiające B. i J. B. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.

W dniu 2 kwietnia 2008 r. oboje podatnicy wnieśli wspólnie skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wyrokiem z dnia z dnia 28 listopada 2008 r. Sąd oddalił skargę. W komparycji orzeczenia wskazany został, jako skarżący, B. B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), w skrócie p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Rektyfikacja orzeczenia sądowego stanowi instytucję procesową, której celem jest usunięcie pomyłek zaistniałych z winy sądu lub strony, nieprowadzące zarazem do zmiany treści rozstrzygnięcia.

Powołany art. 156 § 1 p.p.s.a. dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które zostały enumeratywnie wskazane w przepisie, a mianowicie: niedokładności, błędów pisarskich lub rachunkowych albo innych oczywistych omyłek.

Sprostowaniu podlegają jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, innymi słowy niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Stwierdzenie tego rodzaju wadliwości może wynikać między innymi z porównania ich z innymi niezaprzeczalnymi okolicznościami (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, 2006, wyd. II).

Skorygowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16 oraz w wyroku z dnia 22 czerwca 2006 r., V CSK 139/06, LEX nr 196953 dokonując wykładni brzmiącego identycznie, jak art. 156 § 1 p.p.s.a., art. 350 § 1 k.p.c.).

W przedmiotowej sprawie, Sąd w komparycji wyroku z dnia 28 listopada 2008 r. w sposób niepełny określił stronę skarżącą, wskazując jedynie B. B. W sprawie bezsprzecznie skarżącymi byli oboje małżonkowie, złożyli bowiem wspólnie jedną skargę na decyzję, której byli adresatami, zgodnie z art. 51 p.p.s.a. W tej sytuacji, w wyroku należało sprecyzować, iż Sąd rozpoznał sprawę ze skargi B. B. i J. B.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

JZ