Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1202/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 122 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 2 poz 15
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez M. G. decyzją z dnia 9 sierpnia 2010r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...], na mocy której M. G. został skierowany na badania lekarskie w zakresie kategorii "A,B,C,BE,CE".

Jako podstawa prawna wskazany został art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r., Nr 108, poz. 908), § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2004r., Nr 2, poz. 15) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

Pismem z dnia 30.06.2009r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego: 13.07.2009r.) Prokurator Prokuratury wniósł do Starosty o wszczęcie wobec M. G. postępowania administracyjnego w sprawie weryfikacji uprawnień do kierowania przez niego pojazdami mechanicznymi tj. stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami poprzez skierowanie go na stosowne badania lekarskie. Prokurator uzasadniał wniosek okolicznością, że pod jego nadzorem prowadzone było wobec skarżącego postępowanie przygotowawcze o sygn. [...] o czyn z art. 178 a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny (Dz.U. z 1997r., Nr 88, poz. 553 ze zm.) . Postanowieniem z dnia [...] 2008r. postępowanie karne zostało umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie przestępstwa. W toku dochodzenia poddano skarżącego badaniom przez dwóch biegłych psychiatrów, którzy we wnioskach końcowych opinii wskazali, że rozpoznali u skarżącego uzależnienie od alkoholu. Powoduje to w ocenie prokuratora konieczność niezwłocznej weryfikacji posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami pod względem braku bądź istnienia przeciwwskazań zdrowotnych.

Starosta pismem z dnia [...] 2009r. znak [...] zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu z dniem [...] 2009r postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o skierowaniu na badania kontrolne lekarskie M. G.

W toku postępowania, na wniosek organu, w dniu 12.03.2010r. Prokurator uzupełnił wniosek o opinię o stanie zdrowia psychicznego M. G. Pismem z dnia 10.04.2010 r. (data wpływu do organu 21.04.2010 r.) M. G. poinformował, że w dniu 08.04.2010 r. został skierowany na leczenie w oddziale neurologicznym Szpitala Rejonowego, załączając zaświadczenie Oddziału Neurologicznego Szpitala Rejonowego o pobycie na tym oddziale od dnia 08.04.2010 r., natomiast pismem z dnia 07.06.2010 r. poinformował organ, że zakończył leczenie neurologiczne.

Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] skierował M. G. na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym na badania lekarskie w zakresie kategorii "A,B,C,BE,CE" do Ośrodka Medycyny Pracy celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem wg w/w kategorii.

W uzasadnieniu wskazał, że zarówno twierdzenia wniosku Prokuratora z dnia 13.07.2009r. o podstawach do weryfikacji zdolności skarżącego do kierowania pojazdami mechanicznymi, jak i opinia sądowo-psychiatryczna wraz z zaświadczeniem o pobycie skarżącego na Oddziale Neurologicznym Szpitala Rejonowego uzasadniają skierowanie M. G. na badania lekarskie w zakresie kategorii "A,B,C,BE,CE".

Odwołując się od w/w decyzji M. G. zakwestionował istnienie podstaw faktycznych do skierowania go na badania lekarskie celem oceny zdolności do kierowania pojazdami. Wskazał tu na okoliczność umorzenia postępowania przygotowawczego ze względu na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie przestępstwa oraz na wnioski końcowe opinii sądowo-psychiatrycznej, a zwłaszcza na stwierdzenie zawarte w pkt 2, że : "rozpoznaje się u niego uzależnienie od alkoholu, które nie skutkuje ograniczeniem poczytalności w odniesieniu do treści zarzutu". Zauważył, że prokurator zawnioskował o wszczęcie postępowania administracyjnego po upływie roku od umorzenia postępowania. Ogólnie uznał, że czuje się pokrzywdzony zaskarżoną decyzją.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania wydało opisaną na wstępie decyzję, podzielając ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję od strony prawnej zacytował przepisy art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który przewiduje, że badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżeniach dotyczących stanu zdrowia. Przepis ten został sprecyzowany w § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami w ten sposób, że starosta może skierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodna informację o zastrzeżeniach dotyczących stanu zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.

W niniejszej sprawie "wiarygodną informacją o zastrzeżeniach w stanie zdrowia" był wniosek Prokuratora Prokuratury . Co prawda Prokurator poinformował, że postępowanie karne wobec M. G. zostało umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa, ale w opinii sądowo - psychiatrycznej znalazło się stwierdzenie, że skarżący jest uzależniony od alkoholu. W tej sytuacji organ miał obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie. Wynika to zarówno z treści przepisów dotyczących ruchu drogowego (w szczególności § 2 ust. 6 w/w rozporządzenia), jak i z ogólnych zasad dotyczących uczestnictwa prokuratora w postępowaniu administracyjnym. Organ administracji jest bowiem związany wnioskiem prokuratora i nie może odmówić wszczęcia postępowania, chyba, że przepis prawa zabrania wszczęcia lub prowadzenia postępowania w danej sprawie. Postępowanie wszczęte przez organ administracji na żądanie prokuratora jest postępowaniem wszczętym z urzędu.

Przechodząc do uzasadnienia skierowania skarżącego na badania lekarskie organ podał, że istnieją w sprawie wątpliwości co do stanu zdrowia, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami przez M. G.

Zaistniała potrzeba weryfikacji czy aktualny stan zdrowia skarżącego pozwala na bezpieczne kierowanie pojazdami w ruchu drogowym. Skarżący jest osobą uzależnioną od alkoholu a ujemne działanie alkoholu na sprawność psychomotoryczną kierowcy należy do okoliczności powszechnie znanych. Tu organ wskazał na cel regulacji o skierowaniu na badania lekarskie tj. czuwanie nad bezpieczeństwem ruchu drogowego, aby osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy z tych uprawnień korzystają. Ponadto biorąc pod uwagę art. 91 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym jednoznacznie sprzeciwiający się wydaniu prawa jazdy osobie, u której w wyniku badania lekarskiego stwierdzono aktywną formę uzależnienia od alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu - tym bardziej zasadnym było skierowanie skarżącego na badania lekarskie. Na koniec organ zauważył, że skierowanie na badania następujące w wyniku zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że nie jest możliwe (czy nie wskazane) kierowanie przez skarżącego pojazdami mechanicznymi. Zdolność do kierowania pojazdami mają wykazać dopiero badania przeprowadzone przez lekarzy specjalistów.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stała się przedmiotem skargi M. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której skarżący zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 35 i 36 kpa w zw. z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami wskutek wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie po upływie 6 miesięcy od otrzymania wniosku Prokuratora tj. po przekroczeniu wymaganego rozporządzeniem terminu 30 dni oraz wskutek niepoinformowania strony o przyczynach uchybienia. Skarga zawiera również zarzut naruszenia art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym wskutek skierowania na badania mimo braku istnienia podstaw do kwestionowania stanu zdrowia M. G. oraz oparcie decyzji na okolicznościach nieaktualnych, stwierdzonych w opiniach biegłych z roku 2008.

Skarżący zauważył, że orzekające w sprawie organy pominęły kwestie terminowości skierowania na badania w stosunku do otrzymania wniosku o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia. Podał, że wniosek Prokuratury o skierowanie na badania wpłynął do Starostwa w dniu 13.07.2009r., natomiast decyzja Starosty o skierowaniu na badania lekarskie wydana została w dniu [...] 2010 r. tj. po upływie 11 miesięcy od otrzymania wniosku Prokuratora. Tymczasem przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami przewiduje, że skierowanie powinno być wydane w terminie do 30 dni od powzięcia informacji. Zarzucił tym samym załatwienie sprawy z naruszeniem przepisu 35 kpa o konieczności załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki. Przyznał, że termin ten ma charakter instrukcyjny, ale jednocześnie wyraził - ocenę, że służy przyśpieszeniu postępowania i co ważne, rozpatrzenie sprawy w terminie ma wpływ na jej ocenę merytoryczną, gdyż ewentualne badanie winno nastąpić w ścisłym związku czasowym ze zdarzeniem, które uzasadnia potrzebę jego przeprowadzenia. Tak znaczne opóźnienie jak w niniejszej sprawie powoduje, że decyzja o skierowaniu na badanie zostaje oderwana od przyczyny, która ją uzasadniała i staje się dla strony jedynie dodatkową dolegliwością. Skarżący zauważył też, że już działaniu Prokuratora towarzyszyła zwłoka, skoro wniosek o wszczęcie postępowania został złożony w Starostwie po upływie 7 miesięcy od umorzenia postępowania. Skarżący nie został poinformowany o przyczynach uchybienia terminowi, nadto zauważył, że postanowienie o umorzeniu postępowania wydano na podstawie materiału dowodowego (opinii o stanie zdrowia) znajdującego się w aktach sprawy [...]. Z opinii tych wynika wprawdzie, że nadużywa alkoholu, niemniej jednak całokształt materiału dowodowego nie zawiera dostatecznych danych pozwalających na uznanie, że istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania przez niego pojazdami, dlatego też nie było podstaw do wydania decyzji o skierowaniu na badania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie a odnośnie zarzutu o przekroczeniu terminu do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie wyjaśnił, że termin do wydania decyzji o skierowaniu na badania jest terminem instrukcyjnym. Upływ tego rodzaju terminu nie zwalnia organu od obowiązku załatwienia sprawy (wydania decyzji), choć wydanie decyzji po upływie tego terminu może być oceniane jako naruszenie przepisu określającego termin załatwienia sprawy. Jest to jednak naruszenie przepisu, które może pociągać skutek w postaci odpowiedzialności organu (pracownika), ale nie pociąga niedopuszczalności wydania decyzji. Instytucja skierowania na badanie lekarskie służy ochronie interesu publicznego i bezpieczeństwu ruchu. Sformułowanie "w terminie nie dłuższym niż 30 dni" należy traktować jako podkreślenie i wzmocnienie obowiązku niezwłocznego podjęcia przez organy decyzji w sprawie skierowania na badania psychologiczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych a art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zmianami dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tejże ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga M. G. nie podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Rozważeniu w niniejszej sprawie podlegają dwie kwestie. Pierwsza z nich to związana z interpretacją zawartego w ustawie Prawo o ruchu drogowym przepisu art. 122 ust. 1 pkt 4, który stanowi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia.

Następną kwestia wymagająca rozważenia jest charakter terminu określonego w § 2 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, który stanowi, że starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów i że starosta wydaje skierowanie, o którym mowa w ust. 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji.

Co do stanu faktycznego sprawy - niespornym pozostaje, że wobec M. G. wszczęto w roku 2008 postępowanie karne przygotowawcze pod sygn. akt [...] o czyn z art. 178 a § 1 kodeksu karnego (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym), które postanowieniem z dnia [...] 2008r. zostało umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa oraz, że w toku postępowania wydana została opinia sądowo - psychiatryczna, która w pkt 2 wniosków końcowych stwierdzała, że "rozpoznaje się u M. G. uzależnienie od alkoholu".

Natomiast co do zarzutów skargi, że: po pierwsze - Starosta wydał decyzję o skierowaniu na badania lekarskie po upływie przewidzianego w/w rozporządzeniem terminu, co powoduje, że decyzja jest niezgodna z prawem, a po drugie - w świetle umorzenia postępowania karnego nie zachodzą wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego uzasadniające weryfikację jego uprawnień do kierowania pojazdami - szczególnej uwagi wymaga w pierwszej kolejności charakter prawny 30 - dniowego terminu przewidzianego na skierowanie przez starostę na badania lekarskie.

Generalnie, ustawa Prawo o ruchu drogowym nie zakreśla terminu do wydania skierowania kierującego pojazdem na badania lekarskie. Termin taki wynika jedynie z rozporządzenia Ministra Zdrowia z 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Nie jest to termin ustawowy, jak również nie jest to termin, którego upływ powodowałby wygaśnięcie uprawnienia organu do wydania przedmiotowej decyzji, ale termin instrukcyjny, a tym samym jego naruszenie nie może powodować sankcji nieważności wydanej decyzji.

Na charakter prawny tego terminu wskazuje uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt l OSK 197/07, wydana co prawda na tle stanu faktycznego odnoszącego się do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy Dz. U. Nr 69, poz. 622 ze zm.), ale również ściśle odnosząca się do charakteru 30 - dniowego terminu, jaki ma na gruncie tego rozporządzenia komendant powiatowy (rejonowy, miejski) Policji wydający decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne osobę, która kierowała w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol albo przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Termin 30 - dniowy biegnie od dnia nastąpienia tych zdarzeń. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził, że zasadniczym argumentem przemawiającym za przyjęciem stanowiska, że 30 -dniowy termin jest terminem instrukcyjnym jest okoliczność, że skoro podstawa prawna decyzji o skierowaniu na badania została określona w ustawie, która nie określa terminu do wydania decyzji o skierowaniu na badania, a ponadto upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia wykonawczego nie daje podstaw do określenia tego terminu w rozporządzeniu, to termin określony w rozporządzeniu może być rozumiany wyłącznie jako termin do wydania rozstrzygnięcia, którego celem jest zobligowanie organu do szybkiego załatwienia sprawy. W odniesieniu do terminów procesowych, w oparciu o kryterium podmiotowe, rozróżnia się: a) terminy dokonania czynności procesowych przez organ administracji publicznej - wśród których wyróżnia się terminy załatwienia sprawy administracyjnej, b) terminy dokonania czynności przez stronę, c) terminy dokonania czynności przez uczestników postępowania (B. Adamiak, op.cit. s. 336-337). Terminy nakładające obowiązek załatwienia sprawy lub podjęcia danej czynności w określonym terminie są stosowane zarówno wobec organów administracji publicznej, jak i sądów. Upływ takiego terminu nie zwalnia organu od obowiązku załatwienia sprawy (wydania decyzji), aczkolwiek wydanie decyzji po upływie tego terminu może być oceniane jako naruszenie przepisu określającego termin załatwienia sprawy. Jest to jednak naruszenie przepisu, które może pociągać skutek w postaci odpowiedzialności organu (pracownika), a nie niedopuszczalność wydania decyzji. Charakter tego terminu pełni bowiem taką samą funkcję, jak inne przepisy (głównie ustawowe) nakazujące załatwienie sprawy w określonym terminie.

W związku z tym okoliczność, że w niniejszej sprawie Starosta wydał decyzję o skierowaniu M. G. na badanie lekarskie w zakresie kategorii "A,B,C,BE,CE" dopiero w dniu [...] 2010 r. tj. po 11 miesiącach od uzyskania informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego z wniosku Prokuratora z data wpływu do organu w dniu [...] 2009r. nie ma wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Za jedynie instrukcyjnym charakterem 30 - dniowego terminu, ściśle na gruncie rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 03.03.2008r. sygn. akt l OSK 197/07 (Lex nr 505375) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14.01.2010 r. sygn. akt II SA/Ol 1049/09 (Legalis).

Przechodząc do kwestii czy Starosta mógł wydać decyzję o skierowaniu M. G. na badania lekarskie na podstawie wniosku Prokuratora z dnia [...] 2009r. należy zwrócić uwagę, że ustawa Prawo o ruchu drogowym sama w swej treści nie przewiduje uprawnienia do skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem dla prokuratora, stąd wniosek prokuratora skierowany do starosty o wszczęcie postępowania administracyjnego o odebranie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi organ winien potraktować zgodnie z art. 182 kpa jako wniosek o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Inaczej rzecz ujmując, jako sygnalizację właściwemu organowi potrzebę wszczęcia postępowania, ale co istotne, organ prowadzi takie postępowanie z urzędu zgodnie z wszelkimi zasadami wyrażonymi w kpa (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21.04.2009r. sygn. akt III SA/Kr 896/08 (Legalis). W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji zgodnie z wyrażoną zasadą wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie.

Co do twierdzenia skargi, że okoliczność umorzenia wobec skarżącego postępowania karnego wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa już sama w sobie ma przesadzać o braku zasadności wszczęcia postępowania administracyjnego podnieść należy, że ustawa Prawo o ruchu drogowym nie określa jakie konkretnie zdarzenia lub okoliczności mogą spowodować powstanie zastrzeżeń co do stanu zdrowia. Rolą organu jest wykazanie dlaczego konkretną zaistniałą w sprawie sytuację uważa za przypadek nasuwający zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W sprawie karnej wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy może zasygnalizować staroście prokurator, czyniąc to na podstawie sporządzonej w sprawie karnej przez dwóch biegłych psychiatrów opinii sądowo -psychiatrycznej dotyczącej stanu zdrowia. W niniejszej sprawie wymaga podkreślenia, że zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego zrodziły się nie tyle na podstawie faktu prowadzenia wobec niego postępowania karnego, ale z treści wydanej w postępowaniu opinii sądowo - psychiatrycznej, wprost stwierdzającej, że M. G. jest osobą uzależnioną od alkoholu. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy, a zwłaszcza Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób wymagany przepisem art. 7, 77 i 107 § 1 kpa wyjaśniły z jakiego powodu fakt uzależnienia od alkoholu może uzasadniać skierowanie skarżącego na badania lekarskie celem weryfikacji uprawnień skarżącego do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Nie budzi wątpliwości, że ujemne oddziaływanie alkoholu na sprawność psychomotoryczną kierowcy należy do okoliczności powszechnie znanych.

Wobec powyższego, uznając, że decyzja o skierowaniu M. G. zapadła w zgodzie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym i rozporządzeniem w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami Sąd oddalił skargę M. G. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.