Postanowienie NSA, sygn. akt OSK 170/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 175
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Janeczko po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.P. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 27 października 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1888/03 w sprawie ze skargi J. P. w przedmiocie stwierdzenia stanu prawnego postanawia 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Art. 101 (podobnie zresztą jak i art. 102 § 1) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zawiera regulację szczególną o charakterze przejściowym. Dotyczy bowiem możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w przypadkach, w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej i obejmuje przypadki wniesienia skargi kasacyjnej w określonym terminie kalendarzowym, tj. do dnia 31 marca 2004r. Po upływie tego terminu, nie będzie możliwe wniesienie skargi kasacyjnej według zasad sformułowanych w tym przepisie.

W zakresie terminu skargi kasacyjnej, regulacja z art. 101 jest również regulacją samodzielną i wyczerpującą. Ma tu, bowiem zastosowanie termin do dnia 31 marca 2004 r., a nie termin określony w art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wynoszący 30 dni. Wniesienie skargi kasacyjnej według art. 101 przepisów wprowadzających następuje bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który funkcjonuje obecnie (po 1 stycznia 2004 r.) i który jest właściwy do jej rozpoznania . Wynika to nie tylko z brzmienia art. 101. Według art. 177 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Skarga kasacyjna zaś z art. 101 przepisów wprowadzających dotyczy rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z unormowania określonego w art. 101 przepisów wprowadzających wynikają szczególne uprawnienia podmiotów, na rzecz których nie została wniesiona rewizja nadzwyczajna, a nie upłynął termin do wniesienia tego środka zaskarżenia .Uprawnienia te, jak już zaznaczono dotyczą terminu wniesienia skargi kasacyjnej. Poza tym art. 101 przepisów wprowadzających nie zawiera w zakresie skargi kasacyjnej samodzielnej regulacji, lecz odsyła do przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Chodzi tu między innymi o art. 175 § 1 tej ustawy, według którego skarga kasacyjna powinna być sporządzana przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego przesądza o jej dopuszczalności.

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę. Z tego względu jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu ( art. 178 w związku z art. 180 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata nastąpiło w skutek oczywistej bezzasadności żądań skarżącego (art. 247 w związku z art. 193 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przy tak sformułowanych przez skarżącego żądaniach, zawartych najpierw w piśmie z dnia 23 lipca 2003 r. skierowanym do Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach, Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie w skardze kasacyjnej z 19 stycznia 2004 r. nie budzi wątpliwości (jest oczywiste), że żądania te nie mogą być przez sąd administracyjny uwzględnione. Należało w związku z tym podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o braku kognicji tego sadu do ich rozpoznania.

Powyższe rozstrzygnięcie w zakresie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wyklucza możliwości przyznania tej pomocy w innym postępowaniu, w którym zostaną zawarte żądania podlegające rozpoznaniu przez sąd administracyjny.