Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1918/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Olga Żurawska-Matusiak Protokolant Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia okresu służby uprawniającego do nagrody jubileuszowej i przyznania nagrody jubileuszowej wraz z dodatkami o charakterze stałym postanawia - zawiesić postępowanie -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w [...] (dalej Komendant COSSW) z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] , w przedmiocie ustalenia na dzień 31 stycznia 2009 r. okresu służby uprawniającego do nagrody jubileuszowej i przyznania nagrody jubileuszowej.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 oraz art. 107 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 207, poz. 1761 ze zm.) i § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie nagród jubileuszowych funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. Nr 233, poz. 1963) w związku z § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. Nr 57, poz. 474).

W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją personalną Komendanta COSSW z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] , K. S. ustalony został okres służby uprawniający do nagrody jubileuszowej oraz przyznana została nagroda jubileuszowa w wysokości 300 % miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Z uwagi jednak na fakt, iż z dniem 8 kwietnia 2009 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej, na podstawie którego zostały ustalone nowe stawki uposażenia zasadniczego, przysługujące funkcjonariuszom od dnia 1 stycznia 2009 r., którzy na dzień 1 stycznia 2009 r. pozostawali w służbie, zmieniła się wysokość uposażenia zasadniczego będącego podstawą do obliczenia wysokości nagrody jubileuszowej, określonej w decyzji z dnia [...] marca 2009 r. W związku z tym, organ ponownie przeliczył kwotę przyznanej nagrody, określając różnicę, o którą należało wyrównać przyznaną nagrodę jubileuszową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Podnieść należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1423/09 uchylił decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] oraz decyzję Komendanta COSSW z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia uposażenia zasadniczego i wypłaty wyrównania przysługującego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż podstawę materialnoprawną decyzji przyznającej skarżącej od dnia 1 stycznia 2009 r. uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia oraz wyrównanie uposażenia za miesiąc styczeń 2009 r. stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej oraz przepisy wydanego na podstawie art. 98 tej ustawy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 powołanej ustawy, z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie. Uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i z dodatków do uposażenia – art. 97 tej ustawy. W świetle postanowień art. 100 ust. 1 ww. ustawy, funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego: 1) dodatek za wysługę lat, 2) dodatek za stopień, 3) dodatek służbowy.

W dniu 8 kwietnia 2009 r. weszło w życie powołane wyżej rozporządzenie, które w § 1 ustaliło nowe wartości uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy SW, określone w tabelach stanowiących załącznik do rozporządzenia. Mając na względzie powyższe unormowania, Sąd we wskazanym wyżej orzeczeniu stwierdził, iż organ SW zasadnie uznał, iż należało skarżącej, z którą rozwiązano stosunek służbowy z dniem 31 stycznia 2009 r., na nowo ustalić uposażenie za miesiąc styczeń tego roku z uwzględnieniem stawek określonych w powołanym rozporządzeniu. Organ zasadnie również określił wysokość dodatku za wysługę lat, który to dodatek ustalany jest w relacji procentowej od uposażenia zasadniczego jak również zasadnie pozostawił dodatek za stopień w niezmienionej wysokości, albowiem dodatek za stopień majora stanowi 115 % najniższego uposażenia młodszego referenta. Natomiast za bezpodstawne działanie organu Sąd uznał pozostawienie skarżącej dodatku służbowego, przyznanego decyzją Komendanta COSSW z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] , w niezmienionej wysokości. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej, funkcjonariuszowi przysługuje dodatek służbowy w wysokości do 50% otrzymywanego uposażenia zasadniczego i dodatku za stopień. Wprawdzie przedmiotowy dodatek został skarżącej określony w decyzji kwotowo, to niemniej jednak stanowił on wówczas 40,01 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkiem za stopień. Skoro podstawę naliczenia dodatku służbowego stanowi "otrzymywane" uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem za stopień, a w miesiącu styczniu 2009 r. uposażenie zasadnicze przysługiwało skarżącej już w wyższej wysokości, to dodatek służbowy winien, zdaniem Sądu, zostać ustalony w oparciu o nową stawkę uposażenia zasadniczego. Organ zaś dokonując wyrównania przysługującego w styczniu 2009 r. uposażenia dokonał tym samym zaniżenia tego wyrównania, na skutek zaniechania przeliczenia przysługującej funkcjonariuszowi wysokości dodatku służbowego w oparciu o nową stawkę uposażenia zasadniczego.

Powyższe orzeczenie stało się przedmiotem skargi kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i tym samym wyrok ten jest nieprawomocny. Ostateczne zatem rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1423/09, przez Naczelny Sąd Administracyjny będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie obecnie rozpoznawanej sprawy. Do ustalania podstawy obliczania nagrody jubileuszowej przyjmuje się uposażenie zasadnicze oraz dodatki o charakterze stałym, a jednym z tych dodatków jest dodatek służbowy, którego wysokość po wprowadzeniu nowych stawek uposażenia zasadniczego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej, zakwestionowana została we wskazanym wyżej orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Jednocześnie należy zauważyć, iż skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowego, którego Sąd nie uwzględnił, bowiem postępowanie zawiesił z urzędu.

Biorąc zatem pod uwagę względy ekonomiki procesowej i jakość procedowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.