Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 712/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 37
journal: Dz.U. 2010 nr 80 poz 526
law: Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego - tekst jednolity
article: art. 71b
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2014 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2019 r. nr [...], Minister Finansów (dalej: "Minister" lub "organ"), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wniesionego przez Miasto K. (dalej: "Strona", "Miasto", "Zobowiązany", "Skarżący") utrzymał w mocy własną decyzję z [...] października 2018 r. nr [...], zobowiązującą Skarżącego do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty, w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2014 w wysokości 5 447 825,00 zł.

Rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W wyniku audytu przeprowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. wobec Miasta K. w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi obejmującymi część oświatową subwencji ogólnej, w tym wykonywania obowiązków związanych z gromadzeniem danych stanowiących podstawę do jej naliczenia na 2014 rok, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. przekazał do Ministerstwa Finansów, przy piśmie z 9 stycznia 2017 r. wynik kontroli, skierowany do Miasta K.. W wyniku kontroli ustalono, że otrzymana na 2014 r. przez Miasto K. w części powiatowej, część oświatowa subwencji ogólnej, w związku z zawyżeniem liczby uczniów przeliczeniowych, została zawyżona o kwotę 5 447 824,97 zł.

Ministerstwo Edukacji Narodowej pismem z 27 sierpnia 2018 r. przekazało opinię odnośnie ustaleń zawartych w wyniku kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. oraz poinformowało Ministra Finansów o uzyskaniu przez Miasto K. kwoty wyższej od należnej w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014 w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 1030,4061.

Minister Finansów pismem z 29 sierpnia 2018 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nienależnie uzyskanej w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2014.

Decyzją z [...] października 2018 r. o numerze wskazanym wyżej, Minister Finansów zobowiązał Miasto do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2014 w wysokości 5 447 825,00 zł.

Korzystając z prawa zaskarżenia Miasto zwróciło się do Ministra o ponowne rozpatrzenie sprawy i zrewidowanie ustaleń dokonanych w decyzji.

Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Finansów decyzją z [...] lutego 2019 r. o numerze wskazanym wyżej, utrzymał w mocy własną decyzję z [...] października 2018 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przytoczył zastosowane przepisy i wskazał, że dokonał podziału części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 18 grudnia 2013 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2014 (Dz.U. z 2013 r. poz. 1687), dalej: "rozporządzenie w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej". Wskazał, że dla każdej jednostki samorządu terytorialnego będącej organem prowadzącym lub dotującym szkoły podstawowe, gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne oraz placówki funkcjonujące w systemie oświaty ustala się przeliczeniową liczbę uczniów ogółem w bazowym roku szkolnym, wg stanu na dzień 30 września 2013 r. i dzień 10 października 2013 r., na podstawie wzoru określonego w algorytmie.

Mając na uwadze opisy poszczególnych wag, a w szczególności P2, P4, P5, P6, P24, P25, P37, P42, P44 organ wskazał, że stosownie do art. 71b ust. 1 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.), dalej: "ustawa o systemie oświaty", w brzmieniu obowiązującym w okresie objętym przedmiotową sprawą, kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawną oraz niedostosowaną społecznie, o których mowa w art. 1 pkt 5 i 5a ww. ustawy, wymagającą stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki w szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub oddziałach integracyjnych, szkołach lub oddziałach specjalnych i w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych oraz specjalnych ośrodkach wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także w ośrodkach umożliwiających dzieciom i młodzieży, upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim, a także dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, realizację odpowiednio obowiązku przedszkolnego, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki.

Minister wyjaśnił, że w myśl art. 71 b ust. 3 ww. ustawy o systemie oświaty, opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego albo indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania, a także o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych zgodnie z odrębnymi przepisami wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego. Opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o których mowa w ust. 3, mogą również wydawać zespoły opiniujące działające w niepublicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych, założonych zgodnie z art. 82 oraz zatrudniających pracowników posiadających kwalifikacje określone dla pracowników publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych (ust. 3a).

Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 lutego 2009 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci (Dz.U. Nr 23, poz. 133), zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka.

Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie organizacji kształcenia oraz warunków i form realizowania specjalnych działań opiekuńczo-wychowawczych w szkołach specjalnych zorganizowanych w zakładach opieki zdrowotnej i jednostkach pomocy społecznej (Dz.U. Nr 51, poz. 446), kształcenie i specjalne działania opiekuńczo-wychowawcze organizowane w zakładach opieki zdrowotnej, w tym zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładach rehabilitacji, w sanatoriach i w prewentoriach, realizowane są odpowiednio do wskazań lekarzy prowadzących leczenie dzieci i młodzieży przebywających w tych zakładach. Zgodnie z § 2 ww. aktu prawnego, zajęcia w szkole specjalnej lub przedszkolu specjalnym oraz specjalne działania opiekuńczo-wychowawcze, w ramach specjalnego zespołu pozalekcyjnego zajęć wychowawczych lub w ramach specjalnej grupy wychowawczej, organizuje się w czasie uzgodnionym z dyrektorem zakładu lub ordynatorem oddziału szpitalnego. Zespół pozalekcyjny tworzy się, gdy liczba dzieci wynosi co najmniej 60, a grupy wychowawcze - gdy liczba dzieci wynosi mniej niż 60.

Zgodnie z § 3 i 4 ww. rozporządzenia, zespół pozalekcyjny lub grupa wychowawcza stanowią integralną część szkoły (przedszkola), w której zostały zorganizowane i realizują programy nauczania uwzględniające podstawę programową kształcenia ogólnego, ustaloną dla danego etapu edukacyjnego oraz ramowe plany nauczania szkół, do których uczniowie uczęszczali przed przyjęciem do podmiotów.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 18 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (w brzmieniu obowiązującym dla przedmiotowej sprawy) przez niepełnosprawności sprzężone należy rozumieć występowanie u dziecka niesłyszącego lub słabosłyszącego, niewidomego lub słabowidzącego, z niepełnosprawnością ruchową, z upośledzeniem umysłowym albo z autyzmem co najmniej jeszcze jednej z wymienionych niepełnosprawności.

W myśl art. 3 pkt 2a ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym w okresie objętym przedmiotową sprawą, przez oddział integracyjny należy rozumieć oddział szkolny, w którym uczniowie posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego uczą się i wychowują razem z pozostałymi uczniami, zorganizowany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 3 tej ustawy.

Wobec powyższego w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Minister ustalił, iż w wyniku wykazania błędnych danych w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2013 r., przez:

1) Specjalistyczną Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w K. - liczba dzieci przeliczonych wagą P42 została zawyżona o 7 dzieci,

2) Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. dla Gimnazjum Specjalnego Nr [...] - jeden uczeń został niesłusznie przeliczony wagą P5 zamiast wagą P4,

3) Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. - liczba uczniów ogółem oraz liczba uczniów przeliczonych wagą P5 i P44 została zawyżona o 1 ucznia,

4) Zespół Szkół Specjalnych Nr 10 w K.:

- Szkoła Podstawowa Nr [...] Specjalna - liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zawyżona o 1 ucznia,

- Gimnazjum Specjalne Nr [...] - jeden uczeń został niesłusznie przeliczony wagą P4 zamiast wagą P2,

5) Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. - liczba uczniów ogółem oraz liczba uczniów przeliczonych wagą P24 i P44 została zawyżona o 13 uczniów oraz liczba uczniów przeliczonych wagą P25 o 74 uczniów,

6) Specjalny Ośrodek Wychowawczy im. [...] w K. - liczba wychowanków przeliczonych wagą P37 została zawyżona o 67 wychowanków,

7) Specjalny Ośrodek Wychowawczy [...] w M. - liczba wychowanków przeliczonych wagą P37 została zawyżona o 58 wychowanków,

8) Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] im. [...] w K. - liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zawyżona o 2 uczniów, liczba uczniów przeliczonych wagą P5 została zawyżona o 1 ucznia,

9) Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. - liczba uczniów przeliczonych wagą P6 została zawyżona o 17 uczniów.

Zatem zawyżono liczbę uczniów przeliczeniowych łącznie o 1030,4061, a w konsekwencji Miasto K. w roku 2014 uzyskało zawyżoną kwotę, w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej w wysokości 5 447 825,00 zł.

Zdaniem Ministra przyczyny wystąpienia nieprawidłowości w danych wykazanych w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2013 r., to wykazanie w systemie:

- niezgodnych ze stanem faktycznym danych o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju,

- niezgodnych ze stanem faktycznym danych o liczbie uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną,

- niezgodnych ze stanem faktycznym danych o liczbie uczniów w szkole,

- niezgodnych ze stanem faktycznym danych o liczbie uczniów posiadających ważne na dzień sprawozdawczy orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego,

- niezgodnych ze stanem faktycznym danych o liczbie uczniów oddziałów specjalnych zorganizowanych w podmiotach leczniczych oraz danych o liczbie wychowanków zespołów pozalekcyjnych zajęć wychowawczych w szkołach zorganizowanych w podmiotach leczniczych,

- niezgodnych ze stanem faktycznym danych o liczbie wychowanków posiadających ważne na dzień sprawozdawczy orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego,

- jako oddziałów integracyjnych klas, które nie spełniały warunków oddziału integracyjnego wymaganych przepisami prawa.

Organ wyjaśnił, iż:

1) Specjalistyczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w K. wykazała 7 dzieci, które na dzień 30 września 2013 r. nie posiadały opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju,

2) Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. wykazał w systemie informacji oświatowej na dzień 30 września 2013 r. 1 uczennicę Szkoły Podstawowej Nr [...] Specjalnej, która posiadała orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim ważne na rok szkolny 2012/2013,

3) Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] im. [...] w K. wykazał w systemie informacji oświatowej na dzień 30 września 2013 r.:

- 1 ucznia Gimnazjum Specjalnego Nr [...], który posiadał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, wydane w dniu 11 października 2013 r., a więc po terminie sprawozdawczym,

- 1 ucznia Gimnazjum Specjalnego Nr [...], który posiadał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną wydane w dniu 12 listopada 2013 r., a więc po terminie sprawozdawczym,

- 1 uczennicę Szkoły Podstawowej Nr [...] Specjalnej, która posiadała orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane na I etap edukacyjny. Na dzień sprawozdawczy uczennica uczęszczała do klasy IV i pobierała naukę w ramach II etapu edukacyjnego (klasy IV-VI).

W związku z powyższym Minister podkreślił, że brak było podstaw do uwzględnienia przy naliczeniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014 uczniów, którzy na dzień sprawozdania, tj. 30 września 2013 r. nie posiadali aktualnego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz dzieci, które nie posiadały opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju. Podkreślił, że Specjalny Ośrodek Wychowawczy [...] w M. oraz Specjalny Ośrodek Wychowawczy im. [...] w K. wykazały w systemie informacji oświatowej, z uwagi na niedostosowanie społeczne łącznie 125 wychowanków, którzy nie posiadali orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego.

Odnosząc się do nieprawidłowości, wykazanych w systemie informacji oświatowej przez Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K., w zakresie liczby uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną, organ podkreślił, że w systemie informacji oświatowej należało wykazać uczniów niepełnosprawnych wyłącznie na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanego przez zespół orzekający działający w publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, z uwagi na niepełnosprawność wskazaną w orzeczeniu. Zatem brak było podstaw do wykazania przez ww. Zespół, w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2013 r., 1 ucznia, posiadającego na dzień sprawozdawczy orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane z uwagi na jedną niepełnosprawność, jako ucznia z niepełnosprawnością sprzężoną, a następnie uwzględnienia go przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014 przy wadze P5 zamiast P4. Nadto Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. niezasadnie wykazał w systemie informacji oświatowej 1 ucznia, który na dzień 30 września 2013 r. nie był uczniem szkoły.

Odnosząc się z kolei do nieprawidłowości w danych wykazanych w systemie informacji oświatowej przez Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K., Minister wskazał, że w Zespole liczba uczniów ogółem oraz liczba uczniów przeliczonych wagą P44 została zawyżona o 13 uczniów (po uwzględnieniu zwiększenia o 3,1% liczba uczniów została zawyżona o 13,403), liczba uczniów przeliczonych wagą P24 została zawyżona o 13 uczniów, liczba uczniów przeliczonych wagą P25 została zawyżona o 74 uczniów.

Tym samym w ocenie organu dokonane w ww. Zespole Szkół Specjalnych Nr [...] w K. wliczenie do średniej liczby uczniów i wychowanków pozalekcyjnych zespołów zajęć wychowawczych zorganizowanych w szkołach przy zakładach opieki zdrowotnej, dzieci w wieku przedszkolnym i uczniów szkół ponadgimnazjalnych, stanowiło naruszenie przepisów rozporządzenia w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej. Liczba dzieci w wieku przedszkolnym jak i liczba uczniów szkół ponadgimnazjalnych nie może zostać wliczona do średniej liczby uczniów i wychowanków zespołów pozalekcyjnych zajęć wychowawczych. Zatem Zespół Szkół Specjalnych Nr 6 w K., w przypadku Szkoły Podstawowej dla Dzieci Chorych wykazał ogólną liczbę 79 uczniów oddziałów specjalnych zorganizowanych w podmiotach leczniczych (zamiast 66 uczniów i 119 wychowanków zespołów pozalekcyjnych) oraz w przypadku Gimnazjum Specjalnego Nr [...] dla Dzieci Chorych liczby te wynosiły odpowiednio: 53 uczniów (liczba prawidłowa) i 99 wychowanków zamiast 63 wychowanków.

Wskazując na nieprawidłowości dotyczące 17 uczniów oddziałów integracyjnych [...] Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami Integracyjnymi im. [...] w K., wchodzącego w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K., Minister uznał, że w systemie informacji oświatowej należało wykazać uczniów oddziałów integracyjnych, spełniających kryteria wymagane przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. Nr 61, poz. 624, z późn, zm.), dotyczące liczebności uczniów ogółem w oddziale i uczniów niepełnosprawnych. Zatem Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. wprowadzając dane do systemu informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2013 r., nieprawidłowo wykazał jako oddziały integracyjne klasy, które nie spełniały warunków oddziału integracyjnego, wymaganych przepisami ww. rozporządzenia z 21 maja 2001 r. Powyższe dotyczyło klasy [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w K..

Minister ocenił, że klasa l a i klasa Il a wskazane jako oddziały integracyjne, nie spełniały wymogów określonych przepisami prawa w zakresie liczby uczniów niepełnosprawnych (została przekroczona górna granica limitu uczniów niepełnosprawnych), natomiast klasa IlI a nie spełniała wymogów w zakresie liczebności klasy (została przekroczona górna granica limitu), które to przepisy pozwalały uznać je za oddziały integracyjne w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy o systemie oświaty. Powyższe spowodowało, że liczba uczniów przeliczonych wagą P6 została zawyżona o 17 uczniów.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister ocenił, że nie doszło do naruszenia art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1530 z późn. zm.), gdyż decyzja wydawana na tej podstawie jest tzw. decyzją związaną. Wobec ustalenia, że część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej Minister miał obowiązek wydania określonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że nie mógł wybrać innego sposobu załatwienia sprawy kierując się interesem społecznym rozumianym jako interes lokalnej wspólnoty samorządowej. Zaś przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ dokonał wnikliwej analizy i oceny w świetle właściwych przepisów prawa materialnego całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przyjmując jako podstawę orzekania stan faktyczny ustalony w oparciu o ten materiał, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym i prawnym podjętych decyzji.

Miasto zaskarżyło ww. decyzję Ministra do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie:

1) prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie i wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, tj.:

- nieuwzględnienie faktu, że w przypadku dwóch uczniów Zespołu Szkół Specjalnych Nr [...] im. [...] w K. (Gimnazjum Specjalne Nr [...]) stwierdzone w aktach kontrolowanej jednostki orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, choć wydane odpowiednio 11 października 2013 r. i 12 listopada 2013 r., wydane zostały na czas nauki w Gimnazjum, a więc czas obejmujący również dzień sprawozdawczy,

- pominięcie i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności związanych z faktem, że łącznie 125 wychowanków Specjalnego Ośrodka Wychowawczego [...] w M. oraz Specjalnego Ośrodka Wychowawczego im. [...] w K. nie posiadało na dzień sprawozdawczy (30 września 2013 r.) orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego, ograniczając się w tym przypadku tylko do stwierdzenia faktu posiadania lub nie wskazanych orzeczeń,

- rozstrzygnięcie wszystkich wątpliwości na niekorzyść Skarżącego bez uwzględnienia interesu społecznego oraz słusznego interesu obywateli w tym w szczególności interesu dzieci i młodzieży przebywających w Ośrodkach prowadzonych przez ww. [...];

2) prawa materialnego, tj:

- art. 71b ust. 1 i 3 ustawy o systemie oświaty w związku z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym oraz młodzieżowym ośrodku socjoterapii (Dz. U. z 2004 r. Nr 178, poz. 1833 ze zm.) oraz rozporządzeniem MEN przez ich niewłaściwą wykładnię i zastosowanie polegające na uznaniu, że działania w tych ośrodkach w zakresie organizacji kształcenia specjalnego mogą rozpocząć się dopiero po dostarczeniu przez rodzica (opiekuna prawnego) lub pełnoletniego ucznia orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego,

- art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego poprzez jego zastosowanie i zobowiązanie Skarżącego do zwrotu kwoty 5 447 825,00 zł, albowiem Skarżący miał otrzymać kwotę części oświatowej subwencji ogólnej w wysokości wyższej od należnej.

W świetle powyższych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wnoszący skargę podkreślił, że nie zgadza się z założeniem przyjętym przez organ, że działania specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego lub specjalnego ośrodka wychowawczego w zakresie kształcenia specjalnego dzieci i młodzieży niepełnosprawnej mogły rozpocząć się tylko jeśli placówka dysponowała orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, zaś w dalszej konsekwencji - w związku z przeprowadzoną kontrolą - dysponować takim orzeczeniem na dzień sprawozdawczy. W ocenie Skarżącego działania Specjalnego Ośrodka Wychowawczego im. [...] w K. oraz Specjalnego Ośrodka Wychowawczego [...] św. [...] w M. (które formalnie mają status specjalnego ośrodka wychowawczego a nie specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego) w zakresie organizacji kształcenia specjalnego mogły, a nawet powinny, rozpocząć się niezależnie od faktu braku orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego w chwili przyjęcia nieletnich do ww. Ośrodków i nie dysponowaniem nim do czasu jego uzyskania. Uzależnienie działania Ośrodków na rzecz nieletnich od dysponowania w chwili przyjęcia ich do Ośrodka orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego stoi w oczywistej i rażącej sprzeczności do przepisów rozporządzenia. Trudno bowiem zaakceptować sytuację, by w okresie podejmowania starań o uzyskanie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego w trakcie pobytu nieletniego w Ośrodku, nieletni był pozbawiony realizacji spełniania obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki. Podczas gdy Ośrodek obowiązany do natychmiastowego pełnego zapewnienia wsparcia i opieki dzieciom i młodzieży wymagającej edukacji specjalnej.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, zaś w działaniach Ministra Finansów nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji.

Stan faktyczny został, zdaniem Sądu, ustalony przez organ w sposób prawidłowy. Istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowi ocena zasadności zwrotu przez Skarżącego nienależnie uzyskanej kwoty, w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej za 2014 r.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1530 ze zm.), dalej: "ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego", w przypadku, gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji:

1) zmniejsza o odpowiednią kwotę część oświatową subwencji ogólnej w zakresie subwencji na rok budżetowy oraz potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą ze zmniejszenia tej części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od jednej raty - wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje przekazywanie rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części subwencji;

2) zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy.

Celem prowadzonego postępowania jest ocena kompletności, poprawności i zgodności ze stanem faktycznym danych ujawnionych przez placówki oświatowe, dla których Miasto K. jest organem prowadzącym bądź dysponentem subwencji oświatowej, naliczonej przez Ministra Finansów w oparciu o przekazane przez te placówki dane.

Jak już podkreślono wcześniej, Minister Finansów w decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją orzekł o zwrocie nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2014 w wysokości 5 447 825, 00 zł, w związku z tym, że nastąpiło nieprawidłowe jej naliczenie na skutek zawyżenia liczby uczniów, w poszczególnych wagach.

Podział części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, został dokonany przez Ministra Edukacji Narodowej według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 18 grudnia 2013 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2014 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1687), na podstawie bazy danych o liczbie uczniów (wychowanków) wykazanych w Systemie Informacji Oświatowej (dalej: "SIO") według stanu na dzień 30 września i 10 października 2013 r.

Algorytm, na podstawie którego dokonano podziału części oświatowej na rok 2014, przewidywał m.in. wagi:

P2 = 1,40 dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, niedostosowanych społecznie, z zaburzeniami zachowania, zagrożonych uzależnieniem, zagrożonych niedostosowaniem społecznym, z chorobami przewlekłymi - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty oraz dla uczniów szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, którzy nie posiadają orzeczeń, o których mowa w wymienionym art. 71b ust. 3;

P4 = 3,60 dla uczniów niesłyszących, słabosłyszących, z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty);

P5 = 9,50 dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim realizujących obowiązek szkolny lub obowiązek nauki poprzez uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych przez szkoły podstawowe i gimnazja, dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi oraz z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty);

P6 = 0,80 dodatkowo dla niepełnosprawnych uczniów w oddziałach integracyjnych w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty);

P24 = 1,00 dla uczniów oddziałów specjalnych, szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych - zorganizowanych w podmiotach leczniczych;

P25 = 1,84 dla wychowanków specjalnych zespołów pozalekcyjnych zajęć wychowawczych lub grup wychowawczych prowadzonych w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych - zorganizowanych w podmiotach leczniczych;

P37 = 6,500 dla wychowanków specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii, którzy korzystają z zakwaterowania w tych ośrodkach (waga P37 wyklucza się z wagami P33 i P34);

P42 = 0,840 dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych zorganizowanych w szkołach podstawowych, innych formach wychowania przedszkolnego, szkołach podstawowych, specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodkach wychowawczych, ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych, poradniach psychologiczno-pedagogicznych (na podstawie opinii, o których mowa w art. 71b ust. 3 i 3a ustawy o systemie oświaty);

P44 = 0,030 dla placówek realizujących zadania pozaszkolne, w tym umożliwiających realizację obowiązku nauki w formach pozaszkolnych, według rzeczywistej liczby uczniów w szkołach zlokalizowanych na terenie powiatu i prowadzonych lub dotowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Sąd podziela stanowisko organu, że podstawę do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2013 r., a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej na rok 2014, stanowiły opinie oraz orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego zgodnie z rodzajem niepełnosprawności określonej w orzeczeniu wymagającej stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy.

Zgodnie z art. 71b ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o systemie oświaty, kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież, o których mowa w art. 1 pkt 5 i 5a tej ustawy, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Art. 71b ust. 3 tej ustawy stanowi, że opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, albo indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania, a także o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, organizowanych zgodnie z odrębnymi przepisami wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego. Natomiast ust. 3a tego przepisu stanowi, że opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o których mowa w ust. 3, mogą również wydawać zespoły opiniujące działające w niepublicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych, założonych zgodnie z art. 82 oraz zatrudniających pracowników posiadających kwalifikacje określone dla pracowników publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych (ust. 3a).

W związku z tym, że część oświatowa subwencji ogólnej na 2014 r. ustalana jest na podstawie danych według stanu na dzień 30 września 2013 r., warunków do uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej nie spełniali uczniowie, którzy według stanu na dzień 30 września 2013 r. nie posiadali aktualnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego.

Nie znajdują zatem uzasadnienia zawarte w skardze zarzuty dotyczące naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa. Z treści przytoczonych wyżej przepisów prawa, do których odwołał się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zdaniem Sądu, bezspornie wynika obowiązek posiadania wymaganych orzeczeń na dzień 30 września 2013 r.

Należy wskazać również, że art. 71b ust. 5 ustawy o systemie oświaty zobowiązuje starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego do zapewnia mu, na wniosek rodziców, odpowiedniej formy kształcenia, uwzględniając rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia umysłowego z zastrzeżeniem ust. 5a. Natomiast zgodnie z art. 71b ust. 5a ustawy o systemie oświaty, jeżeli orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego zaleca kształcenie dziecka odpowiednio w przedszkolu specjalnym albo w przedszkolu, szkole podstawowej lub gimnazjum, ogólnodostępnych lub integracyjnych, odpowiednią formę kształcenia, na wniosek rodziców, zapewnia jednostka samorządu terytorialnego właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, do której zadań własnych należy prowadzenie przedszkoli lub szkół.

Na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 71b ust. 6 u.s.o., Minister Edukacji Narodowej wydał rozporządzenie z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz.U. Nr 173 poz. 1072), w którym między innymi zostały określone wzory orzeczeń. Ustalony wzór orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wymagał, by zespół orzekający określił z uwagi na jaki rodzaj zaburzeń i odchyleń rozwojowych dziecka, wymagających stosowania specjalnej nauki i metod pracy zachodzi potrzeba kształcenia specjalnego. Zespoły orzekające mogły więc wskazać jako przyczynę uzasadniającą kształcenie specjalne niepełnosprawność sprzężoną lub dwie niepełnosprawności, z których każda wymagała specjalnej organizacji nauki i odrębnych metod pracy dydaktycznej dostosowanych do indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych ucznia.

Konsekwencją uregulowań ustawowych dotyczących kształcenia specjalnego są zapisy przyjęte w algorytmie podziału części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014.

Sąd podziela stanowisko organu, iż wykazanie przez:

- Specjalistyczną Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w K. 7 dzieci, które na dzień 30 września 2013 r. nie posiadały opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju,

- Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. 1 uczennicy Szkoły Podstawowej Nr [...] Specjalnej, która posiadała orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim ważne na rok szkolny 2012/2013,

- Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] im. [...] w K.: 1 ucznia Gimnazjum Specjalnego Nr [...], który posiadał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, wydane w dniu 11 października 2013 r., a więc po terminie sprawozdawczym, 1 ucznia Gimnazjum Specjalnego Nr [...], który posiadał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną wydane w dniu 12 listopada 2013 r., a więc po terminie sprawozdawczym, 1 uczennicę Szkoły Podstawowej Nr [...] Specjalnej, która posiadała orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane na I etap edukacyjny. Na dzień sprawozdawczy uczennica uczęszczała do klasy IV i pobierała naukę w ramach II etapu edukacyjnego (klasy IV-VI),

- należy uznać za nieuprawnione.

Nie może być również uwzględniony zarzut skargi, iż w związku z tym, że otrzymane środki finansowe zostały w całości wydatkowane na rzecz wychowanków Specjalnego Ośrodka Wychowawczego im. [...] w K. prowadzonego przez Z. i Specjalnego Ośrodka Wychowawczego w K. prowadzonego przez Z. w M., mimo braku wymaganych prawem orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego, subwencja była należna. Sąd podziela stanowisko organu, iż wychowankowie z niedostosowaniem społecznym mogą być wykazani w systemie informacji oświatowej na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

Zdaniem Sądu uzasadnione jest stwierdzenie, że liczba wychowanków Specjalnego Ośrodka Wychowawczego im. [...] w K., przeliczonych wagą P37, została zawyżona o 67 wychowanków, a liczba wychowanków Specjalnego Ośrodka Wychowawczego [...]w M., przeliczonych wagą P37, została zawyżona o 58 wychowanków.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia interesu społecznego oraz słusznego interesu obywateli, w tym w szczególności interesu dzieci i młodzieży przebywających w Ośrodkach prowadzonych przez ww. Z., Sąd stwierdza, że zarzut ten nie znajduje uzasadnienia.

Należy wskazać, że decyzja wydana na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jest decyzją związaną. W przypadku stwierdzenia przesłanki do jej wydania, tj. otrzymania przez jednostkę samorządu terytorialnego części oświatowej subwencji ogólnej w kwocie wyższej od należnej, organ jest zobowiązany do wydania decyzji nakazującej zwrot. Decyzja ta nie ma charakteru uznaniowego.

W związku z tym, że część oświatowa subwencji ogólnej ustalana jest na podstawie danych według stanu na dzień 30 września 2013 r., warunków do uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej nie spełniali uczniowie/wychowankowie, którzy według stanu na dzień 30 września 2013 r. nie posiadali aktualnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego.

W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia pozostałe zarzuty skargi.

W zakresie liczby uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną wykazanych w systemie informacji oświatowej przez Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K., Sąd podziela stanowisko organu, że w systemie informacji oświatowej należało wykazać uczniów niepełnosprawnych wyłącznie na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanego przez zespół orzekający działający w publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, z uwagi na niepełnosprawność wskazaną w orzeczeniu.

Przez niepełnosprawność sprzężoną należy rozumieć występowanie u dziecka niesłyszącego lub słabosłyszącego, niewidomego lub słabowidzącego, z niepełnosprawnością ruchową, z upośledzeniem umysłowym albo z autyzmem co najmniej jeszcze jednej z wymienionych niepełnosprawności (art. 3 pkt 18 ustawy o systemie oświaty).

Zatem brak było podstaw do wykazania przez ww. Zespół Szkół, w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2013 r., ucznia, posiadającego na dzień sprawozdawczy orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane z uwagi na jedną niepełnosprawność, jako ucznia z niepełnosprawnością sprzężoną, a następnie uwzględnienia go przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014 przy wadze P5 zamiast P4.

Sąd wskazuje również, że w systemie informacji oświatowej należy wykazywać faktyczną liczbę uczniów, co oznacza iż wykazanie przez Zespół Szkół Specjalnych Nr [...] w K. w systemie informacji oświatowej ucznia, który na dzień 30 września 2013 r. nie był uczniem szkoły, jest nieuzasadnione.

W Zespole Szkół Specjalnych Nr [...] w K. nieprawidłowo wykazano liczbę uczniów ogółem oraz liczbę uczniów przeliczonych wagą P44 (zawyżenie o 13 uczniów, po uwzględnieniu zwiększenia o 3,1% zawyżenie o 13,403), liczbę uczniów przeliczonych wagą P24 (zawyżona o 13 uczniów), a liczba uczniów przeliczonych wagą P25 została zawyżona o 74 uczniów.

Jak wynika z załącznika do rozporządzenia w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej, dla uczniów szkół zorganizowanych w podmiotach leczniczych w 2013 r. nalicza się odpowiednio wagę P24 wyłącznie dla uczniów oddziałów specjalnych, szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych - zorganizowanych w podmiotach leczniczych, natomiast dla wychowanków pozalekcyjnych zespołów zajęć wychowawczych nalicza się odpowiednio wagę P25 w 2014 roku dla wychowanków specjalnych zespołów pozalekcyjnych zajęć wychowawczych lub grup wychowawczych prowadzonych w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych zorganizowanych w podmiotach leczniczych.

Natomiast w odniesieniu do Szkoły Podstawowej dla Dzieci Chorych i Gimnazjum Specjalnego Nr [...] dla Dzieci Chorych, Zespół Szkół nr [...] wykazał nieprawidłową liczbę wychowanków zespołów pozalekcyjnych oraz uczniów oddziałów specjalnych zorganizowanych w podmiotach leczniczych. Liczba dzieci w wieku przedszkolnym i liczba uczniów szkół ponadgimnazjalnych nie może zostać wliczona do średniej liczby uczniów i wychowanków zespołów pozalekcyjnych zajęć wychowawczych.

Nieprawidłowe było również wykazanie 17 uczniów oddziałów integracyjnych IX Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami Integracyjnymi im. [...] w K., wchodzącego w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K.. Jak słusznie wskazał organ, w systemie informacji oświatowej należało wykazać uczniów oddziałów integracyjnych, spełniających kryteria wymagane przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. Nr 61, poz. 624 z późn. zm.), dotyczące liczebności uczniów ogółem w oddziale i uczniów niepełnosprawnych. Zatem Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. wprowadzając dane do systemu informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2013 r., nieprawidłowo wykazał jako oddziały integracyjne klasy, które nie spełniały warunków oddziału integracyjnego, wymaganych przepisami ww. rozporządzenia w zakresie liczby uczniów niepełnosprawnych, została przekroczona górna granica limitu uczniów niepełnosprawnych. Powyższe spowodowało, że liczba uczniów przeliczonych wagą P6 została zawyżona o 17 uczniów.

Wskazane wyżej nieprawidłowości spowodowały zawyżenie liczby uczniów przeliczeniowych o 1030,4061.

Zatem Minister Finansów prawidłowo ustalił, że w części powiatowej, część oświatowa subwencji ogólnej dla Skarżącego została nieprawidłowo skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej liczby uczniów przy wagach P2, P4, P5, P6, P24, P25, P37, P42, P44. Jednocześnie organ szczegółowo wskazał nieprawidłowości w zakresie przypisania określonemu uczniowi wagi.

Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów, Sąd stwierdza, że nie mają one usprawiedliwionych podstaw. Jak wykazano wyżej organ nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, przepisów rozporządzenia w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2014, a także innych wskazywanych w skardze przepisów prawa.

Sąd ponownie podkreśla, że podstawą zaliczenia do określonej grupy niepełnosprawności jest wyłącznie aktualne orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, określające formy tego kształcenia z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności czy zaburzenia. Żaden inny dowód nie uprawnia jednostki samorządu terytorialnego do uzyskania dopłat subwencyjnych objętego sporną w sprawie wagą, z tytułu kształcenia uczniów niepełnosprawnych zatem w przypadku braku właściwego orzeczenia zespołu orzekającego działającego w poradni psychologiczno-pedagogicznej nie było możliwe zaliczenie ucznia do wyżej wymienionych wag.

W systemie informacji oświatowej należy wykazywać faktyczną liczbę uczniów, w tym uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, które stanowią podstawę nie tylko do wykazania ich w ww. systemie dla celów naliczenia części oświatowej subwencji ogólnej, ale też stanowią podstawę dla dyrektorów szkół/placówek do zorganizowania kształcenia specjalnego stosownie do określonych w nich metod i form kształcenia ze względu na posiadane przez ucznia niepełnosprawności. W przypadku, kiedy orzeczenie traci swoją ważność nie ma możliwości zaspokojenia przez szkołę potrzeb edukacyjnych i rozwojowych ucznia niepełnosprawnego, bowiem mogą one być zupełnie inne, niż te wskazane w orzeczeniu już nieobowiązującym.

Ze wskazanych wyżej powodów zasadnym było skorygowanie przez Ministra Finansów wysokości otrzymanej przez Skarżącego części subwencji oświatowej.

Dokonana przez Sąd w rozpatrywanej sprawie analiza akt administracyjnych oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że organ orzekający w niniejszej sprawie podjął wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Rozstrzygnięcie organu stanowi wynik wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.).

Sąd stwierdza również, że uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji jest prawidłowe i zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a którym nie przeczy Strona skarżąca, ponadto uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa.

W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.