Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 174/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. S. i E. S. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w G. z dnia 5 grudnia 2001r. sygn. akt IISA/Gd [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2005r. S. S. i E. S. złożyli skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2001r. sygn. akt II SA/Gd [...]. Jako podstawę skargi powołali późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a których skarżący nie mogli przedstawić w poprzednim postępowaniu z powodu braku należytej reprezentacji. Nadto powołali się na naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego wskazując na przepisy kodeksu postępowania cywilnego oraz kodeksu cywilnego. Wskazując na te podstawy skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i uchylenie skargi. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że nowe okoliczności faktyczne zostały wykryte w dniu 20 stycznia 2005r. Stwierdzili, że Sąd uwzględniając skargę naruszył art. 78 ust. 2 kpc. Nie było bowiem podstaw do dopuszczenia skarżącej spółdzielni jako strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2001r. w sprawie II SA/GD [...] Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w G. po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia 13 lipca 2000r. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania.

Art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. NR 153, poz. 1271 ze zm.) stanowi, że w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu postanowieniu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 271 pkt 2 ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana, bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

Z kolei art. 273 § 2 tej ustawy stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Wskazane przez skarżących podstawy skargi to późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a których skarżący nie mogli przedstawić w poprzednim postępowaniu z powodu braku należytej reprezentacji, naruszenie przepisów postępowania i naruszenie prawa materialnego. Według twierdzeń skarżących nowe okoliczności faktyczne zostały wykryte w dniu 20 stycznia 2005r. W tej bowiem dacie ujawniony został błąd polegający na dopuszczeniu wniesienia przez Spółdzielnię skargi na decyzję Wojewody. Zdaniem skarżących Sąd uwzględniając skargę naruszył art. 78 ust. 2 kpc, ponieważ nie było podstaw do dopuszczenia skarżącej spółdzielni jako strony.

W ocenie Sądu zarzutu nieważności postępowania nie mogą uzasadniać same twierdzenia strony. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący nie sprecyzowali na czym polega brak należytej reprezentacji. Wskazać przy tym należy, że na rozprawie poprzedzającej wydanie zaskarżonego wyroku byli obecni oboje skarżący oraz właściwie umocowany pełnomocnik ustanowiony przez S.S. Brak jest zatem podstaw do uznania, by zachodziła nieważność postępowania polegająca na pozbawieniu skarżących należytej reprezentacji w sprawie IISA/Gd [...].

Z uzasadnienie skargi nie wynika również aby skarżący wykryli w dniu 20 stycznia 2005r. nowe okoliczności faktyczne, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Nie może być taką okolicznością wykrycie przez skarżących rzekomego błędu co do uznania wnoszącej w sprawie IISA/Gd [...] skargę Spółdzielni za stronę.

Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania jak również naruszenia prawa materialnego nie mogą stanowić w ogóle podstawy do wznowienia postępowania. Wskazać przy tym należy, że skarżący zarzucali w tej mierze naruszenie konkretnych przepisów kodeksu postępowania cywilnego oraz kodeksu cywilnego, które w ogóle nie były stosowane w sprawie IISA/Gd [...].

W konsekwencji należy stwierdzić, że jakkolwiek skarżący formalnie powołali ustawowe podstawy wznowienia postępowania, to jednak w rzeczywistości przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania nie występują.

W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (vide: postanowienie NSA z dnia 25 września 2001r. sygn. akt IISA/Gd 970/01, niepublikowane).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.