Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 175/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13, art. 14
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Referent-Stażysta Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 13 października 2014 roku M. S. wystąpił za pośrednictwem elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej - EPUAP do Wójta Gminy A, powołując się na przepis art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. Podania liczby osób zatrudnionych w Urzędzie Gminy na dzień 21.11.2010r. oraz na dzień złożenia niniejszego wniosku.

2. Podania imion i nazwisk wszystkich kierowników wydziałów, naczelników i innych osób zajmujących kierownicze stanowiska w Urzędzie Gminy (w tym skarbnika i sekretarza Gminy), z podaniem wykształcenia każdej z tych osób, a w przypadku wykształcenia wyższego również kierunku ukończonych studiów, oraz daty zatrudnienia na zajmowanym obecnie stanowisku.

3. Podania wysokości nagród i premii przyznanych i wypłaconych każdemu z pracowników Urzędu Gminy od dnia 1.01.2014 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku, z podaniem konkretnej kwoty przypisanej do konkretnego pracownika.

4. Podanie listy podróży zagranicznych Wójta i innych pracowników Urzędu Gminy

(finansowanych ze środków publicznych) od dnia 21.11.2010 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku, z podaniem miejsca podróży, czasu jej trwania, celu oraz kosztów.

5. Udostępnienia wykazu postępowań sądowych, w których uczestniczyła Gmina, a które zakończyły się w okresie od 21.11.2010 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku, ze wskazaniem zapadłego rozstrzygnięcia (alternatywnie skany prawomocnych wyroków i postanowień w sprawach, w których uczestniczyła Gmina, wydanych od dnia 21.11.2010 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku).

6. Podania liczby skarg złożonych na działalność Wójta w okresie od dnia 21.11.2010 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku z podaniem rezultatu rozpatrzenia tych skarg.

Dnia 29 października 2014r. za pośrednictwem EPUAP Wójt Gminy A udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na wnioskowane informacje (pismo organu datowane na 28 października 2014 r.), ale tylko w zakresie punktów 1 i 2. Organ stwierdził, że zapytania zawarte w pkt 3-6 stanowią informację publiczną przetworzoną, a w przypadku żądania zawartego w pkt 3 wniosku, udostępnieniu będzie podlegała tylko informacja o premiach i nagrodach wypłaconych pracownikom pełniącym funkcję publiczną, nawet po spełnieniu przez wnioskodawcę wymogu określonego w przepisie art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.

Organ wskazał, że co do rozróżnienia informacji publicznej prostej od przetworzonej, za miarodajne należy uznać stanowisko prezentowane przez NSA w wyroku z dnia 21.09.2012r. I OSK 1477/12, stanowiące, że ze względu na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej, nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień i wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu.

W związku z powyższym organ zwrócił się do wnioskodawcy z zapytaniem z jakich przyczyn udostępnienie informacji publicznej określonej w pkt 3-6 jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Pismem z dnia 29 października 2014 roku M. S. po raz kolejny

zawnioskował o udostępnienie informacji publicznej, nie wykazując jednak przyczyn z jakich udostępnienie informacji publicznej jest istotne dla interesu publicznego, ponieważ w jego ocenie wnioskowane informacje nie mają charakteru informacji przetworzonych.

Decyzją zaś z dnia "[...]" Wójt Gminy A odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji. Organ uznał, że wobec braku odpowiedzi wnioskodawcy na pismo z dnia 28 października 2014r. zachodzi przesłanka do wydania rzeczonej decyzji.

Następnie pismem z dnia 31 października 2014r., które wpłynęło do organu w dniu 6 listopada 2014r., M. S. wywiódł skargę na bezczynność Wójta Gminy A w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Strona skarżąca zwróciła się m.in. o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt oznaczonych we wniosku nr 3-6, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu prawomocnego wyroku (art. 149 § 1 ppsa). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił skarżącemu wszystkich żądanych przez niego informacji, ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14-dniowy termin przewidziany w art. 13 ust. 1 ustawy na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że udzielił stosownych wyjaśnień na pytania nr 1 i 2, a co do pozostałych pytań ujętych we wniosku wydał decyzję odmawiająca udzielenia informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w rzeczonej sprawie nie jest zasadna.

Podnieść należy, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy ppsa, jak również stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stronie przysługuje skarga na bezczynność organu administracji w sprawach, w których mogą być wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy ppsa.), w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy), a także mogą być wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a ustawy ppsa.). W takich sprawach można skutecznie wnieść skargę na bezczynność, jeśli organ administracji publicznej nie załatwi sprawy w terminie określonym w przepisach art. 35-36 k.p.a., bądź w terminie wynikającym z innej ustawy regulującej sposób postępowania organów administracji.

Wyjaśnić pozostaje również, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie - ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt nie zostały dokonane, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

Wobec tego aby móc skutecznie zarzucać organowi bezczynność należy wpierw stwierdzić, czy na takim organie ciąży wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego w nakazanym prawem terminie organ nie wypełnia.

Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że wojewódzki sąd administracyjny prowadząc postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej powinien, zanim wyda orzeczenie, zbadać prawidłowość złożenia skargi do sądu, a także czy sprawa mieści się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz istnienie lub nieistnienie bezczynności.

W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej został rozpoznany zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Okolicznością niekwestionowaną przez organ jest, że żądane przez wnioskodawcę informację, są informacjami publicznymi pochodzącymi od podmiotu wykonującego zadania publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro więc w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną oraz podmiotem zobowiązanym do jej udostępniania, to powinien mieć tu zastosowanie tryb przewidziany w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014r., poz. 782, j.t.).

Udostępnianie zaś informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 ustawy), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

Ponadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ustawy). Na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych.

Nie jest natomiast odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. Jednakże o tym fakcie organ winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 2002r., II SAB 289/02).

W sytuacji zaś gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z 20 czerwca 2002r., II SA/Lu 507/02).

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne określające sposób udzielania informacji publicznych, w ocenie Sądu należy stwierdzić, że organ prawidłowo rozpoznał wniosek strony o udostępnienie jej informacji publicznej.

Termin ustawowy do załatwienia wniosku strony upłynął w dniu 27 października 2014r. Bezsprzecznie organ w dniu 29 października 2014r. za pośrednictwem EPUAP udzielił stosownych informacji co do pkt 1 i 2 wniosku. Pozostałe wnioskowane informacje organ uznał za informację przetworzoną i w związku z tym zwrócił się do wnioskodawcy z zapytaniem z jakich przyczyn udostępnienie informacji publicznej określonej w pkt 3-6 jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie poinformował, że odnośnie do żądania zawartego w pkt 3 wniosku, udostępnieniu będzie podlegała informacja o premiach i nagrodach wypłaconych pracownikom pełniącym funkcję publiczną.

Dostrzec w tym miejscu trzeba, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie reguluje szczegółowej procedury postępowania w przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. W takiej sytuacji zasadnym jest w ocenie Sądu pomocnicze zastosowanie części art. 13 ust. 2, a zwłaszcza art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który w ust. 2 stanowi, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. Przepis ten wskazuje zobowiązanemu podmiotowi sposób zachowania w odpowiedzi na wniosek, który nie może być rozpatrzony zgodnie z intencją wnioskodawcy. Ponadto pomocnicze zastosowanie wspomnianej regulacji prawnej uzasadnione jest również tym, że organ, do którego wpłynął wniosek o udzielenie informacji przetworzonej musi mieć czas na właściwą odpowiedź i wezwanie wnioskodawcy do wykazania przez niego, że takie udostępnienie, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Dodatkowo w przypadku, gdy organ uznaje daną informację za informację przetworzoną, a skarżący po wezwaniu organu do wykazania przyczyn, z powodu których informacja publiczna ma być udostępniona stoi na stanowisku, że żądana informacja nie jest informacją przetworzoną, organ musi mieć czas na reakcję w postaci wydania decyzji, którą załatwi sprawę. W takim przypadku przyjąć należy, że organ winien mieć 14 dni na załatwienie sprawy od momentu wpływu do organu odpowiedzi wnioskodawcy na wezwanie organu. W sprawie niniejszej termin ten rozpoczął bieg od dnia 29 października 2014 r. Za takim rozwiązaniem w ocenie Sądu przemawia odpowiednie zastosowanie art. 13 ust. 1 ustawy.

Organ w kontekście wnioskowanej informacji przetworzonej wezwał stronę w dniu 29 października 2014r. do określenia interesu publicznego, uzasadniającego i umożliwiającego udzielenie wnioskowanej informacji przetworzonej. W odpowiedzi pismem z dnia 29 października 2014r. przesłanym drogą elektroniczną wnioskodawca nie zgodził się, że żądane przez niego informacje stanowią informację przetworzoną. W następstwie tego decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]", którą wnioskodawca otrzymał w dniu 6 listopada 2014r., Wójt Gminy A odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji.

Organ załatwił zatem wniosek strony w całości, w określonym zakresie udzielając żądanej informacji, w pozostałym zaś odmawiając jej udzielenia w ustawowo przypisanej formie w decyzji z dnia "[...]".

Sąd w niniejszym postępowaniu nie jest władny rozstrzygać o prawidłowości ww. decyzji z dnia "[...]", czyli o zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na status informacji przetworzonej, czy też oceniać innych powodów odmowy udzielenia informacji publicznej. Strona miała ewentualnie możliwość zaskarżenia rzeczonego rozstrzygnięcia w odrębnym trybie.

Zaznaczyć trzeba, że wnioskodawca otrzymał wspomnianą wyżej decyzję w dniu 6 listopada 2014r. i w tym samym dniu wpłynęła do właściwego organu jego skarga na bezczynność w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji należało przyjąć, że w dniu 6 listopada 2014r., bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku strony nie miała miejsca. Organowi nie upłynął bowiem jeszcze termin do załatwienia sprawy, po udzieleniu przez wnioskodawcę odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 29 października 2014 r.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.