Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 818/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157, art. 158, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca sędzia NSA Gabriela Jyż sędzia del. WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy z wniosku Z. B., P. B. o wykładnię i uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt II GSK 818/18 w sprawie ze skargi Z. B., P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automarach poza kasynem gry postanawia: 1. oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2018 r. sygn. akt II GSK 818/18, 2. odmówić wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2018 r. sygn. akt II GSK 818/18.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt II GSK 818/18, w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. B., P.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi Z. B., P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie Kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Następnie pełnomocnik skarżących wnioskiem z 21 stycznia 2019 r. na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniósł o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia [...] października 2018 r. poprzez ustosunkowanie się do zarzutów skargi kasacyjnej oraz o dokonanie wykładni wyroku z [...] października 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu.

Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika strony pisma, w pierwszej kolejności należy przytoczyć treść przepisu, który w jego ocenie stanowił podstawę prawną złożonego wniosku, tj. art. 157 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Jak wiec wynika z treści tego przepisu strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi.

Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343).

Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok z dnia 23 października 2018 r. jest kompletny i nie pomija jakiejkolwiek kwestii podlegającej rozpoznaniu i istotnej dla sprawy. Tym samym wniosek skarżących w tym zakresie jest niezasadny.

Odnosząc się do wniosku o wykładnię uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2018 r. sygn. akt II GSK 818/18, NSA stwierdza, iż również nie zasługuje on na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że w myśl art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.

W piśmiennictwie wyrażono pogląd, według którego "Z samej istoty wykładni wyroku wynika, że może ona dotyczyć jedynie tego, co zostało w nim zawarte" (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 5, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 419). Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z 12 lutego 2014 r., sygn. I OSK 502/13).

Tym samym wykładnia orzeczenia powinna zatem zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię nie może ponadto zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (tak postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07).

Przenosząc powyższe rozważania na rozpoznawany obecnie wniosek, to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt II GSK 818/18. Zarówno bowiem sentencja kwestionowanego wyroku, jak i jego uzasadnienie są sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w istocie strona wnosi o dokonanie zmian w treści uzasadnienia wyroku poprzez jego uzupełnienie we wskazanym we wniosku zakresie, nie zaś o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku, który już otrzymała.

Zdaniem NSA, uzasadnienie wyroku nie nasuwa żadnych wątpliwości w zakresie podjętego rozstrzygnięcia i jest logiczne oraz spójne. Wyraźnie wskazano jakie były motywy i podstawy rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym żądanie uzupełnienia przedmiotowego orzeczenia jest nieuzasadnione i Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. postanowił oddalić wniosek.

Ze wskazanych wyżej przyczyn, wobec braku podstaw do dokonania wykładni wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji.