Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 171/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. spółki z ograniczona odpowiedzialnością w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 20 stycznia 2022 r. nr 0601-IOA.4246.21.2021 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2022 r. (datownik na kopercie k.7) S. Sp. z o.o. w B. (dalej: Spółka), wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 17 grudnia 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej .

Skarga została podpisana przez adwokata P. W., wobec czego został on wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego (mimo, iż pod skargą pełnomocnictwo wymieniono jako jeden z załączników, faktycznie nie załączono go do skargi), pełnomocnik Spółki został wezwany również do wskazania nr KRS Spółki i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS lub informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS) - pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zawierało pouczenie, że braki formalne skargi należy usunąć w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Doręczono je na adres kancelarii pełnomocnika 11 kwietnia 2022 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik Spółki poinformował (pismo z 14 kwietnia 2022 r. k. 21) o wykreśleniu z dniem 22 lutego 2022 r. (prawidłowo: 25 lutego 2022 r.) Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego.

W związku z nieuzupełnieniem braków pełnomocnictwa przez adwokata, tutejszy sąd pominął jego udział w sprawie jako pełnomocnika strony i dokonane przez niego czynności w sprawie (zarządzenie z 12 maja 2022 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) - jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Ponadto, jeżeli skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby to umocowanie. Powszechnie przyjmuje się w praktyce sądowej, że dokumentem tym jest odpis KRS.

Nie uzupełnienie braków formalnych skargi uniemożliwiło nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W sprawie z uwagi na nienadesłanie stosownego pełnomocnictwa, Sąd pominął udział pełnomocnika w sprawie niniejszej, przy czym Sąd nie wzywał Spółki do podpisania skargi, z uwagi na okoliczność, iż z dniem 25 lutego 2022 r. Spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego, co wynika z ogólnodostępnej informacji z KRS, przy czym wykreślenie uprawomocniło się 5 kwietnia 2022 r. Spółka została rozwiązana przez przeprowadzenia likwidacji.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.

W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.