Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 907/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6109 Inne o symbolu podstawowym 610
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1 w zw. z  art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.M. (B.) o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G.M. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia przez Skarb Państwa z mocy prawa postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M.M. (B.) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym : tytułem opłaty kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał G.M. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny –M.B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r. po rozpatrzeniu skargi G.M. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w części dotyczącej działki nr [...] oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M.B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 złotych.

W dniu 3 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna wniesiona przez uczestnika postępowania [...] S.A. z siedzibą w W. oraz w dniu 5 marca 2016 r. skarga kasacyjna Ministra Infrastruktury i Rozwoju.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 1253/14 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.

Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego M.M. (B.). Pełnomocnik wniósł o oddalenie skarg kasacyjnych i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, gdyż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 490 j.t.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805).

W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit c oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do ich treści stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie wynoszą 240,00 zł, natomiast za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 § tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 zł.

W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

Mając na uwadze fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 1253/14 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r. i oddalił skargę należało przyznać radcy prawnemu M.M. (B.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za reprezentowanie strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w pierwszej instancji oraz za reprezentowanie skarżącej na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik złożył także oświadczenie o jakim mowa w § 16 ww. Rozporządzenia.

Z tego względu, przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 360,00 złotych (240,00 zł plus 120,00 zł) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 złotych – łącznie kwotę 442,80 zł.

O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c wyżej powołanego Rozporządzenia.