Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 6/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Obrona Zwierząt w J. na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2014 r. (data wpływu do organu 29 grudnia 2014 r.) Stowarzyszenie Obrona Zwierząt z siedzibą w J. (dalej jako: "Stowarzyszenie"), reprezentowane przez adwokata M. S., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza L. w udostępnieniu informacji publicznej.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 stycznia 2015 r., pełnomocnik Stowarzyszenia został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (pełny odpis z KRS, statut ...), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone adwokatowi (poprzez doręczenie zastępcze do rąk uprawnionego pracownika kancelarii) w dniu 3 lutego 2015 r.

W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia tychże braków, w piśmie z dnia 6 lutego 2015 r. Prezes Stowarzyszenia stwierdziła, że wezwanie jest nietrafne i pozbawione podstaw prawnych. Powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2012r., sygn. akt I OSK 677/12, podniosła, że Sąd z urzędu powinien sięgać do Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzonego przez wydziały gospodarcze sądów powszechnych. W przekonaniu Prezesa Stowarzyszenia, niewykonanie wezwania do złożenia odpisu KRS nie powoduje niemożności nadania skardze prawidłowego biegu. Zacytowano za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że nie ma przeszkód do nadania biegu skardze, gdy osoba, która ją podpisała jest ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym jako upoważniona do jednoosobowej reprezentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższego przepisu wynika, iż przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, a więc ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową merytorycznego jej rozpoznania.

Na podstawie art. 37 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej. Przy czym, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do pełnomocnictwa należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby udzielające pełnomocnictwa były do tej czynności należycie umocowane. Właściwe zastosowanie tych przepisów daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Istotą takiego dokumentu jest więc wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. Dokumentem takim może być w szczególności m.in. aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji, Krajowego Rejestru Sądowego, jak również inny dokument potwierdzający umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że "jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej". Natomiast w sytuacji, gdy strona, mimo prawidłowego w tym zakresie wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobowiązany jest do jej odrzucenia. I taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Reprezentujący stronę skarżącą adwokat nie załączył do skargi dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia (odpis z KRS, statut ...). Brak ten - pomimo skutecznego doręczenia wezwania - nie został usunięty w zakreślonym w wezwaniu terminie. Zaniechanie realizacji nałożonego obowiązku obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd nie podziela przedstawionego poglądu, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego, czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa stanowisko przeciwne, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podziela. W postanowieniach z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13 i z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać przedmiotowych informacji we własnym zakresie, skoro zgodnie z treścią art. 29 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek wykazania umocowania konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego do działania w imieniu osoby prawnej czy jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową oraz sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Treść powołanego przepisu jest jasna i w żaden sposób nie wynika z niej, że Sąd powinien wyręczyć stronę skarżącą z jej obowiązku wykazania umocowania do działania przed sądem administracyjnym.

Wobec tego należało orzec jak w punkcie I postanowienia, na podstawie art.58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.