Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 630/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. A Sp. z o.o. w G. wniosła skargę

na oznaczone w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia [...] nr [...], uznające za bezzasadny zarzut prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] wystawionych przez Oddział ZUS w Z. przez niewłaściwy organ egzekucyjny.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 31 maja 2013 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 10 czerwca 2013 r. (vide: pismo Poczty Polskiej z dnia 8 lipca 2013 r.). Przedmiotowa przesyłka została w dalszej kolejności wydana osobie uprawnionej do jej odbioru w dniu 17 czerwca 2013 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.

W dniu 24 czerwca 2013 r. (data nadania) strona skarżąca nadesłała skan dokumentu, o który została wezwana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel

ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego

Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę

o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane

z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 17 czerwca 2013 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 31 maja 2013 r., a następnie po raz drugi w dniu 10 czerwca 2013 r.,

to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 14 czerwca 2013 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 21 czerwca 2013 r. Skarżąca nadała natomiast pismo w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego skargi dnia 24 czerwca 2013 r. Zatem, skoro brak formalny skargi wskazany przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia nie został usunięty w terminie, skargę należało odrzucić na podstawie

art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł

jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zauważyć przyjdzie, że strona skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi złożyła jedynie skan żądanego dokumentu, stosownie zaś do art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.