Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 38/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 30 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 400 (czterysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

C. Z., reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata P. P., pismem z dnia 25 grudnia 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 30 listopada 2017 r., nr [...], którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 30 października 2015 r., nr [...], w części dotyczącej wymierzenia S. G. kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry i w tym zakresie umorzono postępowanie, a w części dotyczącej wymierzenia C. Z. kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, utrzymano decyzję organu I instancji w mocy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia

31 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego, do rąk pełnomocnika, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi oraz nadesłanie odpisu skargi.

Powyższe wezwania, wysłane w jednej przesyłce, zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwania przesłano na adres pełnomocnika skarżącego podany w skardze i pod tym adresem zostały odebrane przez upoważnioną osobę – K. B. w dniu 6 lutego 2018 r. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 28 akt sądowych).

Skarżący uzupełnił brak formalny skargi w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa, przesyłając żądane dokumenty przesyłką listową nadaną w dniu 12 lutego 2018 r. Skarżący nie przesłał natomiast wymaganego odpisu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić.

Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Odnośnie do braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W tym miejscu celowe jest wskazanie, że zgodnie z art. 32 P.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl natomiast art. 33 § 1 P.p.s.a., osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jednocześnie niezbędne staje się wskazanie, że do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.), a niespełnienie tego wymogu skutkuje niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu. Potwierdza to uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Jak podano już wcześniej, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom przez sąd, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. Wymóg w tym zakresie realizuje zasadę oficjalności postępowania oraz zasadę prawa do sądu. Ponadto daje gwarancję czynnego udziału w postępowaniu uczestnikom postępowania poprzez możliwość poznania stanowiska strony przeciwnej. Tak więc sąd administracyjny ma obowiązek zapewnienia doręczenia organowi i uczestnikom postępowania odpisu skargi, odpisów dołączonych do niej dowodów, natomiast stronie skarżącej - odpowiedzi na skargę organu oraz ewentualnej odpowiedzi na skargę uczestników postępowania. Przy czym zauważyć należy, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to fotokopia lub wydruk komputerowy, czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Za takim poglądem przemawia treść art. 47 § 2 P.p.s.a., który - wskazując przykładowe odpisy pisma (fotokopie i wydruki poczty elektronicznej) - wymaga ich uwierzytelnienia. Jednocześnie podkreślić trzeba, że uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. Tym samym, sąd nie posiada kompetencji do wykonywania uwierzytelnionych odpisów skargi. Brak odpisów pism uznaje się zarazem za brak formalny podlegający usunięciu (tak: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4 wydanie, Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2011 r., s. 170). Dodać można, że uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi.

Nie ulega zatem wątpliwości, że jeśli decyzję adresowaną do kilku osób zaskarża do sądu administracyjnego tylko część z nich, to pozostałym przysługuje status uczestników postępowania. W tej sytuacji konieczne jest przedłożenie przez skarżących takiej liczby odpisów skargi, która pozwala na doręczenie ich także tym osobom. Z kolei

zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 P.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym w zakresie nadesłania jednego odpisu skargi, który był potrzebny dla doręczenia go uczestnikowi postępowania. Pełnomocnik skarżącego odebrał wezwanie w dniu 6 lutego 2018 r., zatem termin do wykonania wezwania rozpoczął dla strony skarżącej bieg w dniu 7 lutego 2018 r. i zakończył się w dniu 13 lutego 2018 r.

W powyższym terminie strona skarżąca nie złożyła wymaganego odpisu skargi, a zatem nie uzupełniła braku formalnego skargi w tym zakresie.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, i orzec, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Orzeczenie w punkcie 2 postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.