Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 431/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 154 par. 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 966/07 przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie wymierzenia grzywny skargę oddala


UZASADNIENIE

I.

Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień wydał Decyzję Nr [...] z dnia [...] 2002r.o treści: "...przyznaję [...] J. B. dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres zajmowanego stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień". W uzasadnieniu decyzji podano: "[...] J. B. zajmuje stanowisko [...] sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień na podstawie Rozkazu Personalnego Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...] 1985r., na którym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy przysługuje dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego." W decyzji wskazano, że winna być doręczona [...] J. B. – za potwierdzeniem odbioru. Na odwrocie decyzji znajduje się adnotacja o treści: "W dniu 02.01.2003r. [...] B. odmówił odebrania decyzji – plut. K.". W tej sytuacji decyzję uznano za doręczoną. Decyzja ta nie została zaskarżona w ustawowym terminie.

II.

J. B. wniósł o wyjaśnienie uzasadnienia decyzji zwłaszcza odnośnie możliwości obliczenia należnego mu dodatku. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2005r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień stwierdził, że brak jest podstaw do wyjaśnienia wątpliwości co do treści tej decyzji, gdyż – jego zdaniem - uzasadnienie przedmiotowej decyzji nie budzi wątpliwości, a pismo J. B. "zmierza do nowej oceny stanu faktycznego i prawnego". Od tego Postanowienia J. B. wniósł w dniu 02.02.2005r. zażalenie, a w wyniku rozpatrzenia tego zażalenia - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2005r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podkreślając, że decyzja ta jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości, a odwołujący się "kwestionuje rozstrzygnięcia personalne i żąda rozstrzygnięć zupełnie innego stanu prawnego i faktycznego". Podniesiono, że "skarżący otrzymał należne uposażenie wraz z dodatkami." Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się J. B., który w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucił, że z przedmiotowej decyzji o przyznaniu dodatku specjalnego i z jej uzasadnienia nie wiadomo, jakie i w jakim okresie uposażenie miał otrzymywać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za uzasadnioną i wyrokiem z dnia 7 czerwca 2006r. do sygn. akt III SA/Kr 441/05 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Na uzasadnienie podano m.in., że przedmiotowa decyzja nie zawiera jasnej i nie budzącej wątpliwości daty nabycia przez J. B. dodatku specjalnego w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. Wobec przyznania go "na okres zajmowanego stanowiska [...] sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień" istotnym wydaje się bliższe określenie tego okresu, przy czym nie należy wykluczyć, że organ w inny sposób rozumiał treść wydanej przez siebie decyzji, choćby dlatego, że uzasadnienie decyzji zawiera dwie daty – [...] 1985r. jako datę Rozkazu Personalnego Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego Nr [...], na podstawie którego skarżący zajmuje stanowisko [...] sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień i dzień 10 października 2000r. będący datą wydania przez Ministra Obrony Narodowej Rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.). Te okoliczności – zdaniem Sądu - spowodowały, że treść przedmiotowej decyzji, która w swym założeniu rodzi uprawnienia żołnierza do konkretnego dodatku do uposażenia i na konkretny okres i z tego względu winna być jednoznaczna - budzi wątpliwości, które organ winien wyjaśnić w drodze postanowienia. Niejednoznaczność przedmiotowej decyzji prowadzi do trudności w ustaleniu sensu rozstrzygnięcia i dlatego sięgnięcie do instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 kpa może doprowadzić do usunięcia niejasności co do treści tej decyzji.

III.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień wydał Postanowienie nr [...] z dnia [...] 2006r. odnośnie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] 2002r. i w uzasadnieniu podał, że "omawianą decyzją nabycie przez Pana dodatku specjalnego nastąpiło na okres od dnia 1 grudnia 2002r. do 31 maja 2003r." i podano, że nastąpiła zmiana terminu zwolnienia J. B. z zawodowej służby wojskowej z dnia 30 listopada 2002r. na dzień 31 maja 2003r. Jako podstawę prawną wydanego postanowienia wskazano art. 113 § 2 k.p.a. Od tego postanowienia odwołał się J. B., który w obszernym odwołaniu przedstawił szereg różnych zarzutów, w szczególności podnosząc, że organ I instancji nie wyjaśnił wątpliwości, co do treści decyzji z dnia [...] 2002r. Postanowieniem z dnia [...] 2006r. Nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w pkt 1 - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podając na uzasadnienie, że określono w nim, iż "nabycie dodatku specjalnego nastąpiło na okres od dnia 1 grudnia 2002r. do 31 maja 2003r. w następstwie zmiany terminu zwolnienia Pana J. B. z zawodowej służby wojskowej." Na to postanowienie w pkt 1 złożył skargę J. B. wnosząc o jego uchylenie z powodu nie wyjaśnienia wątpliwości i przedstawił szereg zarzutów pod adresem organów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 99/07 uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości oraz poprzedzające go postanowienie organu pierwszej instancji uznając skargę za uzasadnioną, chociaż nie ze względów w niej podanych. W uzasadnieniu wyroku Sad podkreślił, że "zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.), które stanowiło podstawę prawną wydania decyzji z dnia [...] 2002r. - w § 11 pkt 4 tego aktu prawnego wskazano, że żołnierze otrzymują jako dodatek do uposażenia zasadniczego – dodatek specjalny, a w § 5 pkt 1, że decyzja o przyznaniu takiego dodatku musi określać datę nabycia dodatku, jego wysokość i podstawę przyznania. Sąd zwrócił uwagę, że decyzja z dnia [...] 2002r. przyznająca dodatek specjalny podawała wysokość tego dodatku – "27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres zajmowanego stanowiska [...] sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień", z czego można byłoby wnioskować, że "okres zajmowanego stanowiska [...] sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień" był już wcześniej określony stosownym rozkazem czy inną decyzją i wysokość uposażenia zasadniczego na tym stanowisku została już wcześniej decyzją uposażeniową określona, a zatem w drodze wyjaśnienia wątpliwości należałoby wskazać te decyzje już wcześniej doręczone skarżącemu. Sąd zwrócił też uwagę na to, iż w sentencji decyzji nie podano początkowej daty nabycia tego dodatku, do czego organ był zobowiązany. Tymczasem w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku J. B. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] 2002r. – organy administracyjne wprowadziły nieznaną decyzji z dnia [...] 2002r. datę początkową nabycia przez J. B. dodatku specjalnego – 1 grudnia 2002r., która to data nabycia rodzi nowy stan prawny i z tego względu nie może zostać określona w trybie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] 2002r., ale winna zostać określona w drodze nowej decyzji administracyjnej z uzasadnieniem i pouczeniem o środku odwoławczym. Niedopuszczalne jest także określenie w drodze wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] 2002r. okresu do kiedy uprawnienie obowiązywało – 31 maja 2003r., która to data nie mogła być znana na dzień wydania decyzji z dnia [...] 2002 r. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 12 lipca 2007 r.

IV.

Decyzją z dnia [...] 2007r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień wydał "Decyzję uzupełnieniową do decyzji Nr [...] z dnia [...] 2002r." o treści: "przyznaję [...] J. B. dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres od 01 grudnia 2002r. do czasu pełnienia przez wyżej wymienionego zasadniczej służby wojskowej." Jako podstawę prawną wskazano przepisy art. 15 ust. 1 i art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 693 z późn. zm.), § 5 pkt 2, § 31 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy, § 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie określenia organów wojskowych i organów wyższego stopnia właściwych w sprawach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz w ustawie o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. Nr 23, poz. 101) w związku z wyrokiem WSA w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 99/07). W uzasadnieniu decyzji podano, że dodatek został przyznany w związku z pismem z dnia 20 listopada 2002 r. Szefa Oddziału Uzupełnień i Spraw Personalnych Dowództwa [...] Okręgu Wojskowego adresowanego do Wojewódzkiego Szefa Sztabu Wojskowego wstrzymującego wykonanie zwolnienia J. B. z zasadniczej służby wojskowej. Decyzją Nr [...] z dnia [...] 2007r. organ II instancji Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego po rozpoznaniu odwołania J. B. od decyzji organu I instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie przytoczono stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 maja 2007r. "W niniejszej sprawie zapewne zachodzi konieczność wydania nowych decyzji administracyjnych regulujących sprawę uposażenia J. B. w okresie jego służby, w szczególności w okresie objętym decyzją z dnia [...] 2002r., decyzji ściśle określających wysokość i podstawę tego uposażenia tak, aby z decyzji wynikała w sposób jednoznaczny możliwość wyliczenia należnego uposażenia." Jednocześnie podano, że dodatek specjalny był wypłacany uprawnionemu do dnia 31 maja 2003r., tj. do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, a sprawa uposażenia i innych należności pieniężnych J. B. została rozstrzygnięta prawomocną decyzją Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego Nr [...] z dnia [...] 2003r.

Na powyższą decyzję organu II instancji złożył skargę J. B. Na rozprawie w dniu 7 lutego 2008r. pełnomocnik organu administracyjnego przyznał, że podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji była sugestia Sądu zawarta w uzasadnieniu wyroku uchylającego postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości i podał, że po uchyleniu tego postanowienia wyrokiem Sądu nie było wydane nowe postanowienie rozstrzygające wniosek o wyjaśnienie wątpliwości, a skarżący wyjaśnił, że we wniosku z dnia 26.08.2007r. domagał się wykonania wyroku uchylającego postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości przez wydanie nowego postanowienia w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lutego 2008r. sygn. akt III SA/Kr 966/07 w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] 2007r., nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia zasadniczego - stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że z treści zajętego stanowiska w uzasadnieniu wyroku w sprawie sygn. akt III SA/Kr 111/05 w przedmiocie decyzji uzupełniającej – organy administracyjne nie wyciągnęły żadnych wniosków w niniejszej sprawie. Co prawda organy nie nazwały decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzją "uzupełniającą", a decyzją "uzupełnieniową", ale tym samym wprowadziły pojęcie nieznane obowiązującej procedurze administracyjnej. Nadto Sąd podniósł, że wskazane przez organy obu instancji przepisy mające stanowić podstawę wydania zaskarżonej decyzji nie uwzględniają tego, że Decyzja Nr [...] z dnia [...] 2002r. pozostaje w obrocie prawnym jako decyzja prawomocna i w istocie – jak podał to pełnomocnik organu na rozprawie – podstawą wydania zaskarżonej decyzji były "sugestie" Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku uchylającego postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, a to wszystko oznacza, iż zaskarżone decyzje zostały wydane bez jakiejkolwiek podstawy prawnej, czyli w warunkach art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 5 kwietnia 2008 r.

V.

Skarżący J. B. pismem z daty 29 maja 2008 r. skierowanym do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień wniósł o wykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie z dnia 7 lutego 2008r., sygn. akt III SA/Kr 966/07". W odpowiedzi z dnia 25.06.2008r. udzielonej J. B. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień stwierdził, że "ujęte przez Pana kwestie pozostawiam bez merytorycznego rozpoznania, z uwagi na rodzaj przedstawionych spraw". W wyniku zażalenia organ odwoławczy - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego pismem z dnia 4 sierpnia 2008r. skierowanym do J. B. stwierdził, że: "pismem z dnia 25 czerwca 2008r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień udzielił Panu w terminie odpowiedzi na skierowane do niego pisma".

J. B. wniósł skargę przeciwko Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2008r. sygn. akt III SA/Kr 966/07. Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008r. pełnomocnik organu oświadczył, iż decyzja Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] 2007r., (nr [...]), której nieważność stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 966/07 została wydana w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości ostatecznej Decyzji nr [...] z dnia [...] 2002r. wydanej przez Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień. Jednocześnie wyjaśnił, iż do chwili obecnej nie wydano nowego postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości ostatecznej Decyzji nr [...] z dnia [...] 2002r., ani w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2008r. sygn. akt III SA/Kr 966/07 stwierdzającym nieważność decyzji, nie zapadło żadne orzeczenie ani nie została wydana żadna nowa decyzja. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008 r. do sygn. akt III SA/Kr 956/08 wymierzył Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego grzywnę w kwocie 1000 zł. Wyrok stał się prawomocny od dnia 17 marca 2009 r.

VI.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2009 r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień wyjaśni ł treść decyzji nr [...] z dnia [...] 2002 r. w ten sposób, że do czasu wydania decyzji nr [...] z dnia [...] 2002 r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień dodatek specjalny był wypłacany wszystkim żołnierzom zawodowym Wojskowej Komendy Uzupełnień w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. W grudniu 2002 roku zobowiązano uprawnione organy do wydania decyzji w tym zakresie. O ile decyzja o przyznaniu dodatku w wysokości 27 % kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego obowiązywała od dnia prawomocności (nie dłużej niż do zwolnienia z zawodowej służby wojskowej), do tej chwili wypacano także 27 % kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego bez decyzji – "z listy uposażenia".

Postanowienie to otrzymał J. B. w dniu 17 marca 2009 r..

Na powyższe postanowienie J. B. złożył zażalenie, a organ odwoławczy – Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2009 roku utrzymał go w mocy podnosząc, że organ I instancji wyjaśnił, iż decyzja z dnia [...] 2002 r. regulowała stan faktyczny, gdyż przed jej wydaniem do czasu uprawomocnienia się tej decyzji dodatek specjalny w wysokości w niej określonej był faktycznie wypłacany "z listy uposażenia, bez odrębnej decyzji". Nadto organ zaznaczył, że odwołujący się sformułował cały katalog roszczeń i pretensji wychodzących poza zakres możliwości wskazanych art. 113 § 2 kpa. Na decyzję organu II instancji skargę wniósł J. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r. do sygn. akt III SA/Kr 451/09 skargę oddalił.

VII.

J. B. złożył w dniu 7 kwietnia 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ponowną skargę na niewykonanie wyroku prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 966/07 podnosząc, że do chwili obecnej wskazany wyrok nie został wykonany, albowiem – jak pisze w skardze - "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie "przywłaszczył" dla skarżącego stanowisko, którego nie posiada Komendant WKU" i "Sąd nie dopełnił obowiązku sprawdzenia istnienia stanowiska, na które powołał się Komendant WKU w Decyzji nr [...] z dnia [...] 2002 r." Nadto między innymi podaje, że "skarga jest nietypowa, ze względu na podejrzenie popełnienia przestępstwa, posługiwania się fikcją w całym postępowaniu sądowym i manipulowania sprawą". Tego rodzaju zarzuty skarżący skierował pod adresem zarówno organów administracyjnych jak i sądów administracyjnych różnych instancji w wielu swoich pismach składanych do akt sprawy. Z treści tych pism wynika, że skarżący w zasadzie kwestionuje Decyzję Nr [...] z dnia [...] 2002 r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień, która w ustawowym terminie nie została przez niego zaskarżona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.):

"W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny."

Z akt spraw J. B. wynika jednoznacznie, że tzw. "decyzja uzupełnieniowa" wraz z utrzymującą ją w mocy decyzją organu II instancji, której nieważność stwierdził Sąd wyrokiem z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 966/07 miała na celu wykonanie innego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – wyroku uchylającego z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 99/07 w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości odnośnie decyzji Nr [...] z dnia [...] 2002 r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień.

Skoro Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2009 r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień wyjaśnił treść decyzji nr [...] z dnia [...] 2002 r. i odpis Postanowienia doręczył skarżącemu J. B. w dniu 17 marca 2009 r., to z tą chwilą organ dopełnił swemu obowiązkowi i przestał być w bezczynności zarówno po wyroku uchylającym (z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 99/07 w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości) jak i po wyroku (z dnia7 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 966/07) stwierdzającym nieważność aktu (tzw. "decyzji uzupełnieniowej").

W tej sytuacji wniesienie przez J. B. w dniu 7 kwietnia 2009 roku skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 966/07 nie ma żadnego uzasadnienia, przy czym Sąd całkowicie pomija kwestię "uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy", jako bez znaczenia w zaistniałej sytuacji faktycznej.

.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny na w Krakowie w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.