Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 221/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6071 Trwały zarząd nieruchomościami
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi [...] Parku Narodowego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia trwałego zarządu -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] Parku Narodowego z/s [...] jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wygaszenia trwałego zarządu nieruchomością.

Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych sprawy, T. S. oraz E. B. zwróciły się do Starosty Powiatu [...] o umożliwienie im zakupu zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa położonej w B., gm. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 16 o pow. 0,1244 ha, względem której posiadają umowy najmu na czas nieokreślony.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz. U. 2001 r., Nr 4 poz. 24 ze zm.) orzekł o wygaśnięciu trwałego zarządu sprawowanego przez [...] Park Narodowy w stosunku do zabudowanych nieruchomości Skarbu Państwa, położonych w B. gm. [...], oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr 71/1 o pow. 0,0931 ha, nr 71/2 o pow. 0,0773 ha i nr 71/3 o pow. 0,0542 ha, powstałych z podziału działki nr 16, objętych księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w L. - Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych [...]. Wskazując na motywy swojego rozstrzygnięcia organ podał, że przedmiotowe nieruchomości stanowią obecnie własność Skarbu Państwa i pozostają w trwałym zarządzie [...] PN, który jest państwową jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej. Sprzedaż nieruchomości Skarbu Państwa będących w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej regulują przepisy wskazanej w podstawie prawnej decyzji ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. Stosownie do jej art. 10, warunkiem skorzystania z uprawnienia do nabycia mieszkania na zasadach określonych w tej ustawie jest wystąpienie przez osobę uprawnioną z wnioskiem o jego nabycie do organu reprezentującego SP.

Z przeprowadzonego w sprawie postępowania i zgromadzonych dokumentów wynika, że T. S. i J. B. (syn E. B. zajmują na podstawie umów najmu zawartych na czas nieokreślony z [...] PN lokale mieszkalne położone w budynku posadowionym na działce nr 71/3 i są osobami uprawnionymi do ich nabycia na zasadach preferencyjnych; T. S. zajmuje lokal od 1999 r., zaś J. B. jest zstępnym E. B. która zawarła umowę w 1998 r. Do powyższych lokali przynależą jako ich części składowe pomieszczenia gospodarcze - komórki, położone na działkach nr 71/1 i 71/2. Zgodnie z art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach zbywania mieszkań (...), po otrzymaniu wniosku osoby uprawnionej, starosta wydaje decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu w stosunku do nieruchomości, której on dotyczy.

W niniejszej sprawie ponieważ wnioski o nabycie mieszkań zostały złożone w ustawowym terminie do Starosty [...] przez osoby uprawnione, dlatego też zgodnie z obowiązującymi przepisami wygaszono trwały zarząd sprawowany przez [...] PN na przedmiotowej nieruchomości.

Odwołanie od decyzji Starosty wniósł Dyrektor [...] PN działający przez pełnomocnika - radcę prawnego, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, a to:

Art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań (...) poprzez przyjęcie, że nakłada on na starostę obowiązek wydania decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu bez względu na wolę właściciela nieruchomości co do jej zbycia,

Art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /określanej dalej jako ugn/w/z z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań (...) poprzez przyjęcie, że uprawnionym do nabycia mieszkania przysługuje roszczenie co do części nieruchomości o których mowa w art. 95 pkt 4 ugn, co uzasadnia dokonanie jej podziału i wydanie decyzji w sytuacji, gdy art. 10 ust. 1 wskazanej ustawy daje jedynie uprawnienie ubiegania się o wykup mieszkania, a decyzja co do jego zbycia ma charakter uznaniowy (Dyrektor [...] PN zgody na sprzedaż mieszkania nie wyraził),

Art. 2 w/z z art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. Nr 97, poz. 1051 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i usankcjonowanie czynności zmierzających bezpośrednio do dokonania przekształceń własnościowych na terenie zasobów przyrodniczych parku narodowego jako strategicznego zasobu naturalnego kraju,

Art. 77 § 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie i niewyjaśnienie, czy SP chce zbyć przedmiotową nieruchomość i zrealizować uprawnienie najemcy,

Art. 61 § 1 Kpa poprzez przyjęcie, że postępowanie w sprawie wygaszenia trwałego zarządu w oparciu o art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. jest postępowaniem wszczynanym na wniosek osoby uprawnionej do nabycia nieruchomości w trybie jej art. 10 ust. 1, podczas gdy wniosek o nabycie nieruchomości nie wszczyna żadnego postępowania administracyjnego i ma charakter żądania o charakterze cywilnoprawnym (zatem postępowanie o wygaszenie trwałego zarządu może zostać wszczęte tylko z urzędu),

Art. 61 § 4 Kpa poprzez niezawiadomienie strony o wszczęciu postępowania,

Na tej podstawie strona odwołująca się wniosła o uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. i umorzenie postępowania w sprawie wygaszenia trwałego zarządu, a także o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa do czasu rozstrzygnięcia sprawy ze skargi Dyrektora [...] PN na decyzję SKO z dnia [...] maja 2011 r. [...] w przedmiocie podziału działki nr 71 (sprawa zawisła przed WSA w Rzeszowie II SA/Rz 661/11). W uzupełnieniu odwołania podniesiono dodatkowo:

Naruszenie art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. poprzez orzeczenie o wygaśnięciu trwałego zarządu w stosunku do nieruchomości co do której nie został złożony wniosek osoby uprawnionej w ustawowym terminie (zdaniem odwołującego się, J. B. nie jest osobą uprawnioną do nabycia mieszkania na podstawie tej ustawy, gdyż prawo wykupu jest prawem osobistym i nie przechodzi na spadkobierców),

Naruszenie art. 2 pkt 3b w/z z art. 10 ust. 2 a w/w ustawy poprzez orzeczenie o wygaśnięciu trwałego zarządu w stosunku do wszystkich działek powstałych po podziale działki nr 71 i objęcie decyzją oprócz budynków mieszkalnych także budynków gospodarczych, które nie są zbędne do prawidłowego i racjonalnego korzystania z budynku mieszkalnego.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa oraz art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań (...) uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W jej uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że sprawa zawieszenia postępowania odwoławczego została negatywnie rozstrzygnięta jego postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. /pełnomocnik Dyrektora [...] PN wniósł na nie następnie zażalenie do Ministra Infrastruktury/

W dalszej części uzasadnienia Wojewoda stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność wygaszenia trwałego zarządu z uwagi na spełnienie warunków określonych art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach zbywania mieszkań (...), niemniej jest ono niezasadne w stosunku do wszystkich działek powstałych z podziału działki nr 71, gdyż ustawa zgodnie z jej art. 2 pkt 3 nie przewiduje wygaszania trwałego zarządu gruntu zajętego pod innymi budynkami niż mieszkalne. W zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym brak jest dokumentów potwierdzających przeznaczenie pomieszczeń gospodarczych posadowionych na działkach nr 71/1 i 71/2 oraz ich funkcjonalny związek z budynkiem mieszkalnym posadowionym na działce nr 71/3, mimo że objęte były one umową najmu i zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80 poz. 903), do lokalu mogą przynależeć jako części składowe pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem w którym wyodrębniono dany lokal, w szczególności piwnica, strych, komórka, garaż.

W tej sytuacji wygaszenie trwałego zarządu do działek nr 71/1, 71/2 i 71/3 było przedwczesne i wymagające przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, w tym ustalenia przedmiotu postępowania i wykazania, że budynek mieszkalny i pozostałe budynki stanowią całość gospodarczą, a powierzchnia pod wydzielonymi budynkami jest niezbędna do korzystania z nich.

Dodatkowo Wojewoda wskazał na konieczność wyjaśnienia, czy J. B. jest w istocie osobą uprawnioną do nabycia mieszkania. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 2 lit. a i b ustawy, przez osobę uprawnioną należy rozumieć najemcę a także stale zamieszkałych z nim w chwili jego śmierci małżonka, zstępnego, wstępnego, rodzeństwo, osobę go przysposabiającą, przez niego przysposobioną oraz pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym; z umowy najmu nie wynika zaś, by J. B. zamieszkiwał w mieszkaniu wraz z E. B.

Sytuacja ta w ocenie organu odwoławczego czyni przedwczesnym odnoszenie się do zarzutów odwołania. Na uwzględnienie nie zasługuje też wniosek o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania z uwagi na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 224 poz. 1337); stosownie bowiem do jej art. 14, do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. wniósł pełnomocnik [...] PN wnioskując o jej uchylenie w całości i wskazując, że na podstawie art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. z dniem 1 stycznia 2012 r. państwowa jednostka organizacyjna [...] PN stała się z mocy ustawy państwową osobą prawną. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

Art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w sprawie istniały przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania,

Art. 138 § 2 zd. 1 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy rozstrzygnięcie sprawy nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części,

Art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy (...) poprzez przyjęcie, że pomimo wygaśnięcia trwałego zarządu wskutek wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. nowej ustawy i równoczesnego powstania z mocy ustawy prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków na nim posadowionych na rzecz państwowej osoby prawnej, tj. [...] PN, nadal dopuszczalne jest stwierdzenie wygaśnięcia tego prawa,

Art. 14 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy (...) poprzez przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie w sprawie, podczas gdy ma on charakter procesowy a nie materialnoprawny,

Art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań (...) poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy przed wydaniem zaskarżonej decyzji trwały zarząd już wygasł, a w jego miejsce powstało prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności budynku, do którego przepis ten nie ma zastosowania,

Art. 6 w/z z art. 107 § 3 Kpa poprzez wydanie decyzji odwoławczej nieuwzględniającej zmiany stanu prawnego nieruchomości z dniem 1 stycznia 2012 r.,

Art. 102 Kpa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. uchylił postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, a samo postępowanie w którym wydano zaskarżoną decyzję zostało prawomocnie zawieszone,

Art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 8 listopada 2011 r. II SA/Rz 661/11 wstrzymano wykonanie decyzji o podziale nieruchomości w stosunku do której prowadzone było postępowanie o wygaszenie trwałego zarządu,

Art. 6 Kpa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w całkowitej i rażącej sprzeczności z powołanymi wyżej przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] powołując się na wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dowody przemawiające za uchyleniem decyzji organu I instancji wniósł o jej oddalenie, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutu niezastosowania przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2012 r. ponownie wyjaśnił, że wydając kwestionowaną decyzję wzięto pod uwagę art. 14 przytoczonej ustawy zmieniającej, nakazujący do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosować przepisy dotychczasowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - określanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż Sąd z urzędu bierze pod uwagę wszystkie naruszenia prawa, a nie tylko te wymienione w skardze.

Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatniej ze wskazanych ustaw. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 Kpa lub innych przepisach.

W rozpatrywanej sprawie Sąd opisanych powyżej wad i uchybień względem zaskarżonej decyzji nie stwierdził.

Przedmiotem sądowej kontroli pozostaje decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] uchylająca w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] o wygaśnięciu trwałego zarządu sprawowanego przez [...] Park Narodowy w stosunku do zabudowanych nieruchomości SP położonych w B. gm. [...], oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr 71/1, 71/2 i 71/3 - pozostających na podstawie umów najmu na czas nieokreślony we władaniu osób fizycznych oraz przekazująca temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawą orzekania przez organy administracji w niniejszej sprawie były przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa, która stanowi samodzielną podstawę dla jej załatwienia. Z art. 10 ust. 1 tej ustawy wynika bowiem prawo podmiotowe dla osoby uprawnionej, które jest realizowane na zasadach określonych w tej ustawie.

Dla prawidłowego załatwienia sprawy z wniosku T. S oraz E. B. niezbędne jest ustalenie:

- czy są one osobami uprawnionymi w rozumieniu art. 2 pkt 2 w/w ustawy,

- czy wnioski o nabycie mieszkań zostały złożone do właściwego organu w terminie wskazanym w art. 10 ust. 2 ustawy, tj. do 31 grudnia 2008 r.,

- jaki rodzaj mieszkania zajmują te osoby (art. 2 pkt 3 lit. a) i b) ustawy), - jakie rozmiary powinna mieć powierzchnia nieruchomości gruntowej zabudowanej jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym, aby mogła być uznana za niezbędną do prawidłowego i racjonalnego korzystania z budynku i urządzeń z nim związanych (art. 2 pkt 3 lit. b) ustawy).

Z przepisu art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach zbywania mieszkań (...) wynika, że po otrzymaniu wniosku względem mieszkania stanowiącego własność Skarbu Państwa, będącego w trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, właściwy organ wydaje decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu w stosunku do nieruchomości lub jej części, której dotyczy wniosek. Ustalenie osoby uprawnionej i faktu jej zamieszkiwania w mieszkaniu spełniającemu warunki określone w art. 2 pkt 3 ustawy oraz złożenie wniosku w prawem zakreślonym terminie wiąże organ i obliguje go do wydania decyzji o wygaszeniu trwałego zarządu. W ramach uznania administracyjnego rozstrzygana jest natomiast kwestia dotycząca obszaru działki zabudowanej jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym, którego dotyczyć będzie wydawana decyzja.

Normę wynikającą z przepisu 10 ust. 2a ustawy należy wykładać z uwzględnieniem przepisu art. 2 pkt 3 lit. b) ustawy o zasadach zbywania mieszkań (...). Oznacza to, że wygaszenie trwałego zarządu względem całości albo części nieruchomości powinno być dokonane w taki sposób, aby wyznaczona powierzchnia działki nie przekraczała rozmiarów niezbędnych do prawidłowego i racjonalnego korzystania z budynku i urządzeń z nim związanych.

Słusznie Wojewoda [...] uznał, że wyjaśnienie tej okoliczności nie znalazło odzwierciedlenia w decyzji Starosty [...] bowiem ustawa generalnie nie ma zastosowania do nabywania budynków gospodarczych (zgodnie z jej art.1 ust. 1, reguluje ona zasady i tryb zbywania mieszkań wchodzących w skład budynków mieszkalnych). Objęcie decyzją budynków gospodarczych jest jednak możliwe i uzależnione od sposobu wyznaczenia obszaru gruntu zabudowanego jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym tak, aby pozwolił on w sposób prawidłowy i racjonalny korzystać z tego budynku i urządzeń z nim związanych. Bez zwątpienia nie może być to obszar wyznaczony obrysem usytuowanego na nim budynku, gdyż nie byłoby możliwe wtedy racjonalne korzystanie z takiego obiektu, niemniej jednak jego granic nie można również utożsamiać z granicami działki na której jest posadowiony obejmującej także inne zabudowania i urządzenia aktualnie na niej się znajdujące.

To, że na działkach związanych z przedmiotem niniejszej sprawy poza budynkami mieszkalnymi posadowione są także obiekty gospodarcze wymaga obiektywnego ustalenia, czy budynki te pozostają w funkcjonalnym związku z budynkiem mieszkalnym (niezbędne jest zatem uwzględnienie takich okoliczności, jak miejsce posadowienia budynku, jego rozmiarów i funkcji, wyposażenia i położenia urządzeń zapewniających prawidłowe jego wykorzystanie). Brak tego związku uzasadnia wygaszenie trwałego zarządu tylko względem tych ich części, na których znajdują się budynki mieszkalne.

Niezależnie od tego Sąd podziela stanowisko organu administracji II instancji co do konieczności wyjaśnienia uprawnień do nabycia lokalu mieszkalnego przez J. B. Nie wynikają one dla niego z samego faktu bycia zstępnym będącej najemcą jego matki E. B., gdyż ustawa o zasadach zbywania mieszkań (...) w art. 2 pkt 2 lit. b wyraźnie wiąże to uprawnienie ze stałym zamieszkiwaniem z najemcą w chwili jego śmierci; okoliczność ta nie została w żaden sposób wykazana.

Niezasadnie zatem bez dokładnej analizy powyższych okoliczności Starosta wygasił trwały zarząd względem oznaczonych w jego decyzji działek, co słusznie zauważył organ odwoławczy, podejmując na tej podstawie rozstrzygnięcie o wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji organu I instancji jako przedwczesnej.

Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów kwestionujących dalszą dopuszczalność wygaszania prawa trwałego zarządu w trybie art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań (...) w związku z wejściem życie od 1 stycznia 2012 r. ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw przyznającej [...] Parkowi Narodowemu osobowość prawną i nabyciem przez niego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oddanych mu dotychczas w trwały zarząd (jako państwowej jednostce budżetowej) wraz z własnością położonych na tych nieruchomościach budynków i innych urządzeń oraz lokali (art. 7 ust. 1), niezależnie od regulacji art. 14 ustawy zmieniającej nakazującej do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie stosować przepisy dotychczasowe (a więc przepisy ustaw zmienianych), to zgodnie z jej art. 7 ust. 4, nabycie praw, o których mowa w ust. 1 pkt 1 tego artykułu nie może naruszać praw osób trzecich. W oczywisty sposób odnosi się to do praw przez nabytych przez te osoby na podstawie innych ustaw w zakresie, w jakim nowe uregulowania zawarte w ustawie o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw byłyby dla nich mniej korzystne (ustawa ta poprzez art. 1 pkt 14 do ustawy o ochronie przyrody dodała art. 104a i 104 b zawierające samoistne zasady sprzedaży przez park narodowy nieprzydatnych mu budynków mieszkalnych, samodzielnych lokali mieszkalnych oraz samodzielnych lokali użytkowych przeznaczonych na garaże wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz prawem związanym z prawem własności lokalu).

W świetle powyższego decyzja Wojewody [...] nie narusza prawa i Sąd podziela stanowisko w niej wyrażone co do ukierunkowania dalszego biegu postępowania w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, wniesioną skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a. należało oddalić.