Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 925/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc kwiecień 2005 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2009 r. Sąd odrzucił skargę zarejestrowaną pod sygnaturą I SA/Gd 925/08 z uwagi na wniesienie jej 1 dzień po terminie.

Pismem z dnia 23 lutego 2009 r. Prezes Zarządu spółki A Sp. z o.o. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

We wniosku w pierwszej kolejności wskazano, że wbrew przekonaniu Sądu czynność wniesienia skargi została dokonana w terminie w związku z czym postanowienie o odrzuceniu skargi zostanie zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie skargi kasacyjnej. Tym samym strona skarżąca zaznaczyła, że wniosek o przywrócenie terminu składa jedynie z ostrożności procesowej. Uzasadniając żądanie przywrócenie terminu Prezes spółki - E. M. oświadczyła, że jest jedynym pracownikiem spółki oraz, że w dniu 26 listopada 2008 r., tj. w dniu w którym kancelaria prawna przesłała projekt skargi za pośrednictwem poczty elektronicznej do siedziby przedsiębiorstwa, przebywała ona na krótkim urlopie wypoczynkowym i nie miała możliwości podpisania skargi. O przesłaniu projektu skargi została natomiast powiadomiona przez męża, wraz z omyłkową informacją, że termin o złożenia skargi upływa w dniu 29 listopada 2008 r. Końcowo strona skarżąca ponownie podkreśliła, że składając skargę w dniu 28 listopada działała w przekonaniu, że zachowuje termin dla dokonania tej czynności. Do wniosku dołączono podpisane przez E. M. oświadczenie, że w dniach od 25 do 27 listopada przebywała na urlopie wypoczynkowym poza miejscem zamieszkania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że Instytucja przywrócenia terminu może mieć zastosowanie tylko wtedy, gdy terminu faktycznie uchybiono. Jeżeli nie doszło do uchybienia terminu, Sąd na mocy art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; dalej jako p.p.s.a.) odrzuca bowiem wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny, nie mając podstaw do jego merytorycznej oceny. W ocenie Sądu sytuacja taka nie ma jednak miejsca w przedmiotowej sprawie. W postanowieniu z dnia 26 stycznia 2009 r. Sąd przesądził, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej przez stronę powoduje zatem konieczność rozważenia, czy jej żądanie zasługuje na uwzględnienie, czy też nie.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Podstawowym warunkiem przywrócenia terminu jest zatem wykazanie przez stronę, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu. Natomiast zgodnie z orzecznictwem NSA, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności.

W ocenie Sądu, z okoliczności przytoczonych we wniosku wynika natomiast, że brak było przeszkód uniemożliwiających działającemu w imieniu spółki Prezesowi jej zarządu do skorzystania z prawa do wniesienia skargi.

W doręczonej decyzji strona została pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Miała tym samym możliwość obliczenia, w jakim czasie może dokonać skutecznego wniesienia skargi, w tym, jeżeli widziała tego rodzaju potrzebę, mogła skonsultować prawidłowość obliczenia terminu z podmiotem zawodowo trudniącym się świadczeniem pomocy prawnej. Podana przez stronę skarżącą okoliczność, iż dokonując czynności działała w przekonaniu, że wnosi skargę w terminie, pozostaje bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy, niezależnie od przyczyn błędnego zastosowania przez stronę przepisów dotyczących obliczania terminów. Nieznajomość prawa zawsze jest bowiem czynnością zawinioną przez stronę. Tak też jak uzyskanie błędnej porady prawnej, ponieważ to strona dokonuje wyboru podmiotu, który jej udziela, a porada ta, jako opinia, nie jest dla strony wiążąca, tym bardziej w sytuacji gdy nie jest ona reprezentowana przez pełnomocnika.

Okolicznością wyłączającą brak winy nie jest również przebywanie przez upoważnionego do podpisania skargi jedynego pracownika spółki na urlopie wypoczynkowym. Mając świadomość, że bieg terminu do wniesienia skargi już się rozpoczął oraz że projekt skargi jest przygotowywany przez wybraną kancelarię prawną, prezes zarządu spółki dochowując należytej staranności w prowadzeniu jej spraw, powinien zabezpieczyć możliwość wniesienia skargi w terminie, nawet jeżeli koniec tego terminu przypadałby w czasie zaplanowanego przez niego urlopu wypoczynkowego. Z okoliczności sprawy wynika jednocześnie, że przesłanie przez kancelarię projektu skargi na adres internetowy, nie wymagało obecności prezesa zarządu w siedzibie spółki dla zaakceptowania treści projektu skargi, jej podpisania i nadania na adres Sądu.

Brak spełnienia warunku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, powoduje, że Sąd odstąpił od rozważenia spełnienia pozostałych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu. Dla przywrócenia terminu wymagane jest bowiem aby były one spełnione łącznie. Brak spełnienia choćby jednej z nich zawsze powoduje konieczność wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 ust. 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.