Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 288/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28  ust. 2  w  zw.  z  art. 3  pkt 20
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu odwołania A. i J. K. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorom K. pozwolenia na budowę zespołu przedszkolno-szkolnego i zbiornika szamba szczelnego na dz. [...], [...], [...], [...],[...] i [...] przy ul. [...] w W. - umorzył postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 28 ust. 2 prawa budowlanego określający strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oraz art. 3 pkt 20 tej ustawy określający obszar oddziaływania stwierdził, iż projektowana inwestycja nie należy do wymienionych w katalogu inwestycji znacząco oddziałujących na środowisko, a obszar jej oddziaływania nie wykracza poza teren inwestora, zaś zainteresowani będący właścicielami działki nr [...] nie graniczą bezpośrednio z działkami inwestora i nie wskazali przepisu przewidującego w takiej sytuacji ograniczenie w swobodnym zagospodarowaniu ich nieruchomości. Dlatego też nie mają przymiotu strony a postępowanie przez nich wywołane ulega umorzeniu.

Skargę sądową na powyższą decyzję wniosła A. K. domagając się jej uchylenia zarzucając bezpodstawne umorzenie postępowania odwoławczego i bezpodstawne odmówienie jej statusu strony z art. 28 ust. 2 prawa budowlanego.

Skarżąca podniosła, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z [...] na terenie M, gdzie położona jest nieruchomość skarżącej, dopuszcza "lokalizację tylko usług nieuciążliwych", a nowa zabudowa jednorodzinna wolnostojąca z usługami towarzyszącymi może mieć indywidualne rozwiązania inżynieryjne (szczelne bezodpływowe zbiorniki nieczystości) przy ściśle określonej ilości dobowej ścieków. Plan nie przewiduje na terenie M usług oświaty.

Skarżąca zwróciła uwagę, że projekt obejmuje szkołę i przedszkole z zapleczem sanitarnym i kuchennym dla ponad 160 dzieci, a więc usługi których plan na tym terenie nie dopuszcza jak też nie dopuszcza lokalizacji wolnostojącego obiektu usługowego z szambem. Dlatego też zdaniem skarżącej Wojewoda poprzednią decyzją uchylił pozwolenie na budowę, a gdy inwestor cofnął wniosek, postępowanie w sprawie pozwolenia zostało umorzone. Ponownie złożony wniosek był rozpatrywany bez udziału skarżącej jako strony, zaś ponownie wydane pozwolenie było decyzją identyczną jaką poprzednio Wojewoda uchylił.

Według skarżącej realizacja zabudowy niezgodnej z planem miejscowym powoduje pogorszenie warunków dla korzystania z jej nieruchomości, a zatem znajduje się w obszarze oddziaływania (ujemny wpływ na nieruchomości w otoczeniu tej inwestycji), a tym samym skarżącej przysługuje status strony.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarżąca jest współwłaścicielem działki nr [...] znajdującej się w odległości ok. 40 m od terenu inwestycji - obiektu wolnostojącego z odprowadzeniem ścieków do szamba.

Inwestycją tą jest obiekt usługowy z zakresu oświaty tj. szkoła i przedszkole z zapleczem.

Przedmiotem skargi sądowej jest decyzja organu odwoławczego, umarzająca postępowanie odwoławcze z uwagi na brak przymiotu strony odwołującego się od decyzji o pozwoleniu na budowę zespołu przedszkolno-szkolnego. Prawidłowo organ II instancji, przed rozpoznawaniem zarzutów merytorycznych odwołania, przeprowadził ustalenia czy odwołanie złożone zostało przez stronę postępowania. O tym kto może być stroną postępowania rozstrzyga art. 28 ust. 2 prawa budowlanego z 7 lipca 1994 r. (Dz. U. 207/03, poz. 2016) stanowiący, że stronami w postępowaniu o pozwolenie na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających w związku z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt 20 prawa budowlanego). Konieczność wprowadzenia takich ograniczeń wynikać powinna z raportu oddziaływania na środowisko i uzgodnień dokonywanych przez właściwe organy. W niniejszym przypadku projektowana inwestycja nie została wymieniona w katalogu inwestycji mających znaczące oddziaływanie na środowisko, a zatem nie podlega raportowi oddziaływania na środowisko.

Obszar oddziaływania obiektu co wskazał organ architektoniczno-budowlany, nie wykracza poza działki inwestora. Trafnie podkreślił organ odwoławczy, iż właściciele nieruchomości sąsiednich, o ile chcą być stroną postępowania o pozwolenie na budowę, muszą wskazać konkretny przepis prawa materialnego przewidujący w tej konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym zagospodarowaniu ich nieruchomości wprowadzone ze względu na powstanie obiektu objętego pozwoleniem. W przedmiotowej sprawie działka nr [...] której skarżąca jest współwłaścicielem, nie graniczy bezpośrednio z działkami inwestora i nie zostało wskazane naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego administracyjnego powodujące ograniczenie w swobodnym zagospodarowaniu działki skarżącej. Tym samym zgodzić się należy ze stwierdzeniem organu, iż nie został wykazany przez odwołujących się ich interes prawny w przedmiotowej sprawie, a to stanowiło podstawę do wydania decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze (art. 138 § 1 pkt 3 kpa).

W zakresie zarzutów merytorycznych, wobec stwierdzenia braku przymiotu strony organ nie zajmował stanowiska i tym samym zarzuty te nie były przedmiotem kontroli sądowej obejmującej zakres orzekania decyzji administracyjnej.

W tym stanie rzeczy skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).