Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 107/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w D. na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. Stowarzyszenie "[...]" (dalej: skarżący) wystąpiło do Burmistrza Miasta D. o "udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie – "całość dokumentacji związanej z organizacją imprezy masowej "Prezentacje D." w 2010 r. – regulaminy, umowy, informacje, opinie prawne, protokoły i inne – informację proszę przesłać na płycie CD na adres jak w nagłówku".

Urząd Miasta D. w związku z powyższym, pismem z dnia 14 września 2011 r. – wezwał wnioskującego o sprecyzowanie, jakiego rodzaju umowy i "informacje" związane z organizacją D. Prezentacji mają być udostępnione. Poinformowano również, że Urząd pobiera za udostępnienie informacji na płycie CD opłatę w kwocie 3 zł.

Pismem z dnia 28 września 2011 r. skarżący wyjaśnił, że chodzi mu o wszystkie informacje, które stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaś jeśli chodzi o rodzaje umów to chodzi o wszystkie rodzaje umów.

Pismem z dnia 5 października Urząd Miasta poinformował skarżącego, że na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r,. nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej u.d.i.p. przedłużył termin na udzielenie odpowiedzi za złożony wniosek z dnia 1 września 2011 r. Powyższe przedłużenie spowodowane jest koniecznością przygotowania i zeskanowania wnioskowanych danych. Udzielenie informacji publicznej nastąpi w terminie do dnia 1 listopada 2011 r.

W dniu 11 października 2011 r. skarżący sporządził i złożył do organu na jego bezczynność skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zarzucił, że wystąpił do Burmistrza Miasta D. wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 2 i art. 13 u.d.i.p. organ takiej informacji powinien udzielić w terminie 14 dni. W związku z tym, że informacja nie została udzielona wniósł o zobowiązanie Burmistrza D. o udostępnienie informacji publicznej o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. i orzeczenie o zwrocie poniesionych kosztów.

Uzasadniając skargę podkreślił, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia.

Odnosząc się zaś do meritum sprawy skarżący podał, że wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej, natomiast do dnia złożenia skargi organ żądanej informacji nie udostępnił.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swój wniosek twierdził, że nie zachodzi w niniejszej sprawie bezczynność organu. Z bezczynnością mamy do czynienia, gdy w terminie ustalonym przez przepisy prawa organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia bądź też innego aktu lub nie podjął czynności do których był prawnie zobowiązany.

Organ administracji przedstawił treść wniosku a następnie pismo organu z 14 września 2011 r. zobowiązujące skarżącego do uzupełnienia wniosku oraz pismo z dnia 5 października 2011 r., w którym organ powiadomił wnioskującego o wydłużeniu terminu na udzielenie odpowiedzi na wniosek z dnia 1 września 2011 r. z uwagi na konieczność przygotowania i zeskanowania wnioskowanych danych.

Stwierdził tez, że dotrzymany został termin wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i dlatego skarga jest bezzasadna.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. pełnomocnik organu poinformował, że żądana informacja publiczna została skarżącemu udzielona w dniu 3 listopada 2011 r. na płycie CD ze skanami umów i informacji związanych z organizacją Dzierżoniowskich Prezentacji w 2010 r.

W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący stwierdził, że nie jest prawdą jakoby organ przekazał skarżącemu wszystkie umowy dotyczące organizacji imprezy "D. Prezentacje 2010". Zdaniem skarżącego brak jest umów z wystawcami, komitetami wyborczymi prowadzącymi działalność reklamową w czasie imprezy, wynajęcia terenu, dostępu do mediów i innych.

Pismem z dnia 21 maja 2012 r. pełnomocnik organu, odpowiadając na pismo skarżącego wyjaśnił, że odnośnie imprezy "D. Prezentacje 2010" nie były zawierane umowy z wystawcami, komitetami wyborczymi prowadzącymi działalność reklamową w czasie imprezy, wynajęcia terenu, dostępu do mediów. Udział w imprezie odbywał się na podstawie "Zgłoszenia uczestnictwa do udziału w D. Prezentacjach 2010". Dodatkowo poinformował, że pierwsze umowy odnośnie udziału w imprezie zostały zawarte odnośnie "D. Prezentacji 2011".

W piśmie z dnia 13 lipca 2012 r. skarżący stwierdził, że w jego ocenie pomiędzy stronami zawarta została umowa adhezyjna, a potwierdzenie takowej umowy było tzw. zgłoszenie. Warunki tejże umowy określone były przez regulamin. Niemniej jednak organ nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, tłumacząc niezrozumiale, że umowy nie były zawierane.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 24 sierpnia 2012 r., pełnomocnik organu podał, że Burmistrz udzielił skarżącemu pełnej informacji publicznej. Skarżący zgodnie z wnioskiem otrzymał umowy dotyczące organizacji "D. Prezentacji 2010". Zdaniem pełnomocnika wniosek składany na podstawie art. 10 ust. 1 u.d.i.p. winien zawierać treść żądanych informacji. Wniosek dotyczył umów, czyli co najmniej dwustronnych czynności prawnych. Zgłoszenia nie były umowami wyszczególnionymi we wniosku, nie istniał również dokument w postaci regulaminu, w którym byłyby określone warunki tych umów. Pełnomocnik stwierdził także, że analiza czy "Zgłoszenie uczestnictwa do udziału w "D. Prezentacjach 2010" jest, jak twierdzi skarżący umową adhezyjną, przekracza zakres obowiązków organu wynikających z treści art. 10 ust. 1 u.d.i.p.

Pismem z dnia 13 września 2012 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko wyrażone we wcześniejszych pismach, twierdząc, że pomiędzy stronami zawarta została umowa adhezyjna, o czym strona skarżąca dowiedziała się dopiero z pisma stanowiącego odpowiedź na skargę. Tym samym organ pozostawał bezczynny nie informując wnioskodawcy o stanie fatycznym. Zdaniem skarżącego nie forma, czy nazwa dokumentu, decyduje o jego kwalifikacji, a treść stosunku prawnego jaki jest przez dany dokument wywołany. Skoro zgłoszenie uczestnictwa i jego akceptacja wywołały skutki jak zawarcie umów, tym samym dla organu powinno być jasne, że dokument taki podlega udostępnieniu jako informacja publiczna prosta.

Na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. pełnomocnik skarżącego, podtrzymał skargę i oświadczył, że nie posiada dokumentów potwierdzających istnienie zgłoszeń i dodał, że wcześniej organ o takich okolicznościach nie informował. Natomiast pełnomocnik organu, przedstawiając dokument: "Zgłoszenie uczestnictwa do udziału w D. Prezentacjach 2010", oświadczył, że żadne umowy cywilne nie były zawierane. Pełnomocnik strony skarżącej oświadczył natomiast, że według niego zgłoszenie uczestnictwa jest chęcią zawarcia umowy cywilnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2002, nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. obejmuje również bezczynność organu.

Rozpoznając merytorycznie skargę należy podnieść, uznając w tym zakresie, za trafne stanowisko organu, że w literaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis" (Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na milczenie jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Lexis-Nexis", Warszawa 2006, str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Według skarżącego organ nie załatwił jego wniosku z dnia 1 września 2011 r. albowiem nie udostępnił umów zawartych między organizatorami, wystawcami, a był do tego zobowiązany na podstawie art. 13 u.d.i.p.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że w dniu 3 listopada 2012 r. organ przesłał skarżącemu informację na płycie CD, na której zgodnie załączonym pismem przewodnim znajdowały się informacje dotyczące:

1) utrzymania porządku publicznego i ochrony gospodarczej i kulturalnej części imprezy,

2) wydania Katalogu Wystawców,

3) transportu, montażu i demontażu stoisk wystawienniczych,

4) zabezpieczenia medycznego,

5) wydruku bonów sponsorskich,

6) oklejania reklamami samochodu osobowego (nagrody głównej),

7) nagłośnienia hali wystawienniczej oraz terenu przed halą,

8) wydruku plakatów,

9) przygotowania materiału filmowego,

10) organizacji Gali D. Prezentacji,

11) wykonania i montażu tablicy "Smoków D. Prezentacji",

12) wykonania statuetek SMOKA BIZNESU,

13) pokazu sztucznych ogni,

14) montażu i demontażu banerów promujących imprezę.

W tej sytuacji istotna dla rozpoznania skargi jest treść wniosku, który stanowi, że skarżący wnosi o udzielenie informacji publicznej w następującym zakresie: "całość dokumentacji związanej z organizacją imprezy masowej "Prezentacje Dzierżoniowskie" w 2010 r. – regulaminy, umowy, informacje, opinie prawne, protokoły i inne – informację proszę przesłać na płycie CD na adres jak w nagłówku".

W związku z treścią wniosku należało uznać, że organ zareagował na żądanie wnioskującego i udzielił żądanych informacji, nie będąc w zwłoce z udzieleniem informacji. Nie można zatem uznać, że organ w jakikolwiek sposób pozostał bezczynny wobec wniosku strony skarżącej. Pisma skierowane do skarżącego stanowią niewątpliwie przejaw aktywności organu wobec żądania skarżącego. Miał on także prawo zgodnie z art. 13 ust. 2 u.i.d.p. przedłużyć termin na udzielenie odpowiedzi na złożony wniosek.

Odnośnie udostępnienia umów zawieranych przez organ przed imprezą "Prezentacje D. 2010" na tle analizy dokumentów stwierdzono okoliczności, o których istnieniu wyjaśniał pełnomocnik organu, że co do imprezy "D. Prezentacje 2010" nie były zawierane umowy z wystawcami, komitetami wyborczymi prowadzącymi działalność reklamową w czasie imprezy, wynajęcia terenu, dostępu do mediów. Udział w imprezie, zatem odbywał się na podstawie "Zgłoszenia uczestnictwa do udziału w D. Prezentacjach 2010". Należy przy tym podkreślić, że wniosek o przyjęcie tego dokumentu został przez pełnomocnika organu złożony na rozprawie, a Sąd uznał go za wiarygodny dowód w przedmiocie ustalenia zgłoszonych i wskazanych powyżej faktów.

Tym samym organ wykonał czynności niezbędne w opisanych okolicznościach. Nie pozostawał zatem w bezczynności na dzień złożenia skargi. Zainteresowany złożył skargę następnego dnia po otrzymaniu zawiadomienia o przedłużeniu terminu na udzielenie odpowiedzi na złożony wniosek.

Zarzut podany w piśmie z dnia 13 lipca 2012 r., 19 września 2012 r., że nie zostały udostępnione skarżącemu umowy adhezyjne o czym dowiedział się on z pisma stanowiącego odpowiedź na skargę nie jest zasadny. Należy bowiem traktować to jako nowe żądanie nie zawarte w pierwotnym wniosku. Kwestie te były wyjaśniane po złożeniu skargi tj. w piśmie pełnomocnika organu z dnia 21 maja 2012 r., że odnośnie imprezy "Prezentacje D. 2010" nie były zawierane umowy z wystawcami, komitetami wyborczymi prowadzącymi działalność reklamową w czasie imprezy, wynajęcia terenu, dostępu do mediów.

W związku z faktem, że zasadnicza część skargi dotyczy wykazania, że skarga na bezczynność organu w udzieleniu informacji nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia Sąd tylko zauważa, że istotnie orzecznictwo wyraziło taki jednoznaczny pogląd.

Dlatego też Sąd nie wzywał zainteresowanej do wykazania powyższej okoliczności i sprawę rozpoznał merytorycznie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak wyżej.