Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 338/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 i art. 80
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 48 ust. 3 zw. z art. 48 ust. 4  w z. z art. 50 i art. 51
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2017 r. sprawy ze skargi J. K. i Z. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] r. i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] r., 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta R., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. J. i J. K., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem według projektu typowego "dom w rododendronach 5" na nieruchomości przy ulicy [...] w R. na działce o numerze geodezyjnym [...].

Pismem z dnia 22 lipca 2009 r. inwestorzy Z. J. i J. K. zawiadomili Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w R. o zakończeniu budowy obiektu budowlanego.

Pismem z dnia 21 lipca 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. powiadomił Z. J. i J. K. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę zjazdu indywidualnego i dojścia pieszego z drogi publicznej ulicy [...] na działkę o numerze [...], a pismem z dnia 22 października 2-11 r. powiadomił o przeprowadzeniu dowodu z oględzin przedmiotowego zjazdu w dniu 9 listopada 2011r. Z kolei pismami z dnia 17 grudnia 2011 r. oraz następnie z dnia 16 czerwca 2016 r. organ poinformował o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia co do zebranych w sprawie dowodów. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestorów samowolnie zrealizowanego obiektu – Z. J. i J. K., obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia 31 października 2016r., dokumentów w postaci zaświadczenia Prezydenta Miasta o zgodności budowy zjazdu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz czterech egzemplarzy kompletnego projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w toku postępowania ustalono, że przedmiotowy zjazd zgodny jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także przywołano decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., którą ostatecznie zaakceptowano lokalizację istniejącego zjazdu indywidulanego z drogi publicznej ulicy [...]. Podkreślono, że zjazd z drogi publicznej jest budowlą, o której mowa w art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowalne, zaliczonym do IV kategorii obiektów budowlanych. Stąd też jego budowa jest możliwa po uzyskaniu pozwolenia na budowę, którego inwestor nie uzyskał. Wobec powyższego organ nałożył na inwestora, zgodnie z art. 48 cytowanej ustawy obowiązki przedłożenia wymaganych dokumentów.

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., przywołując w podstawie art. 48 ust. 4 w związku z art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazał J. K. i Z. J. dokonać rozbiórki zjazdu indywidualnego z drogi publicznej - ulicy [...] na działkę oznaczona numerem geodezyjnym [...] położoną w R. przy ulicy [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że postępowanie wszczęte zostało wobec pisma Naczelnika Wydziału Dróg i Mostów Urzędu Miasta R. informującego o budowie bez stosowanych uzgodnień i zezwoleń zjazdu indywidualnego z drogi publicznej. Następnie po opisaniu przebiegu niniejszego postępowania, a także postępowania w sprawie zezwolenia na lokalizację przedmiotowego zjazdu, organ ustalił, że ostatecznie decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta R., na podstawie art. 29 ust. 5 w związku z art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 260 ze zm.) zaakceptował lokalizację istniejącego zjazdu indywidualnego z drogi publicznej - ulicy [...] - na działkę nr [...] w R.

Uznając, że zjazd z drogi publicznej jest budowlą, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i zalicza się do IV kategorii obiektów budowalnych, organ stwierdził, że rozpoczęcie jego budowy może nastąpić po uzyskaniu pozwolenia na budowę (art. 28 w związku z art. 3 pkt 6 i pkt 7 cytowanej ustawy). Inwestor nie uzyskał pozwolenia na budowę zrealizowanego w roku 2009 r. zjazdu indywidualnego z drogi publicznej. Mając na uwadze, że realizacja tego zjazdu zgodna jest z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ podjął próbę jego legalizacji i stąd z trybie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego postanowieniem nałożył na inwestorów związane z tym obowiązki. Pomimo upływu wyznaczonego terminu inwestor nie dostarczył wymaganych dokumentów i nie poinformował o przyczynach braku ich dostarczenia. Wpłynęło natomiast do organu pismo stanowiące polemikę co do zasadności wydania postanowienia z dnia [...] r. Analizując sprawę organ stwierdził, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w przedmiocie rozbiórki budowali, iż sankcję rozbiórki może zastosować organ dopiero po umożliwieniu inwestorowi obiektu wybudowanego w warunkach samowoli, do jego legalizacji. Następnie, po przywołaniu treści art. 48 ustawy Prawo budowlane, organ stwierdził, iż wobec niewykonania w terminie nałożonego na inwestorów postanowieniem nr [...] obowiązku, na podstawie art. 48 ust. 4 cytowanej ustawy należało orzec rozbiórkę przedmiotowego indywidualnego zjazdu z drogi publicznej.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli inwestorzy – J. K. i Z. J. Wnieśli o uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego R. i umorzenie postępowania w sprawie. Podkreślili, że nie uwzględniono faktu, iż w wyniku prowadzonego postępowania Prezydent Miasta R. ostatecznie wydał w dniu [...] r. decyzję, w której akceptuje lokalizację istniejącego zjazdu z drogi publicznej zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta R. .nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z garażem (...) na nieruchomości przy ulicy [...] w R. Ostatecznie więc Prezydent wykluczył samowolne wykonania przez inwestorów tego zjazdu.

Podkreślili, że wszystkie dokumenty dotyczące zakończenia inwestycji zostały przekazane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w celu zgłoszenia użytkowania budynku mieszkalnego. Dokumenty te zawierały wszelkie projekty, w tym projekt zjazdu z drogi publicznej. Po ich weryfikacji i pozytywnym zaopiniowaniu przez Powiatowego Inspektora inwestycja została oddana do użytku, a Prezydent Miasta R. w sierpniu 2009 r. nadał budynkowi mieszkalnemu numer porządkowy. Przedmiotowy zjazdu wybudowany został wraz z inwestycją główną przez datą powiadomienia organu o zakończeniu budowy. Niezrozumiałe zatem jest, że obecnie ten sam organ nakazuje rozbiórkę zjazdu wcześniej przyjętego i zatwierdzonego.

Podkreślili także działanie organu sprzeczne z art. 36 § 1 i art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz zwrócili uwagę na naruszenie art. 12, a także art. 8 i art. 6 tego Kodeksu. Wskazali na wydane już w sprawie rozstrzygnięcia, w tym decyzję o pozwoleniu na budowę (z dnia [...] r.) oraz zgodę na lokalizację zjazdu (decyzja z dnia [...] r.) oraz podnieśli, iż z ustaleń organów wynika, że zjazd jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mimo to organ nie uwzględnił zarówno wymienionych decyzji, jak i poczynionych już ustaleń, co stanowi rażące naruszenie prawa.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, organ stwierdził, iż nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa inwestycja wymagała pozwolenia na budowę, a jej zrealizowanie bez takiego pozwolenia stanowiło samowolę budowlaną. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż wykonanie przedmiotowego zjazdu to wykonanie budowli, o której mowa w art. 3 ust. 3 Prawa budowlanego. Następnie organ odwoławczy przytaczając treść art. 28 ust. 1 w nawiązaniu do art. 29-31 oraz przepisów art. 3 pkt 3 i pkt 7 Prawa budowlanego potwierdził, obowiązek uzyskania na budowę takiego zjazdu pozwolenia na budowę. Brak takiego pozwolenia wymagało zastosowania w sprawie art. 48 Prawa budowlanego. W myśl ust. 2 tego przepisu w przypadku budowy zgodnej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami techniczno- budowlanymi organ wstrzymuje wykonywanie prac i nakłada na inwestora wykonanie określonych w postanowieniu obowiązków.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że przedmiotowy zjazd nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a stąd możliwe było wdrożenie postępowania legalizacyjnego. Zgodnie zaś z art. 48 ust. 4 w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nieprzedstawienie w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów (wskazanych w postanowieniu wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ) obliguje organ do orzeczenia nakazu rozbiórki.

Organ podkreślił, że proces legalizacji samowoli budowlanej prowadzony jest w interesie inwestora, lecz inwestor nie ma przymusu wykonania nałożonych na niego obowiązków. W przypadku jednak ich nie wykonania inwestor winien liczyć się z konsekwencjami wynikającymi z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. W razie nie przedłożenia wymaganych dokumentów organ nie przechodzi bowiem do kolejnego etapu procedury legalizacyjnej, o którym mowa w ust. 5 cytowanego przepisu, lecz organ wydaje decyzją nakazującą przymusową rozbiórkę. Wykonanie nałożonych obowiązków jest bowiem obligatoryjnym elementem procesu legalizacji. Bez przedstawienia żądanej dokumentacji organ pierwszej instancji nie może wydać innej decyzji, niż decyzja o rozbiórce, co wynika z jasnej i jednoznacznej treści art. 48 ust. 4 ustawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. K. i Z. J. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. jako naruszających prawo oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Kwestionowanym decyzjom zarzucili:

- naruszenie art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego i brak jakiegokolwiek wyjaśnienia przyczyn zwłoki, choć na organie ciąży obowiązek podania przyczyn zwłoki i podanie nowego terminu załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie organ powiatowy wszczął postępowanie w [...] r., a skończył je wydaniem decyzji w [...] r., bez powiadomienia stron o przyczynach przewlekłego postępowania administracyjnego,

- naruszenie art. 12 § 1 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż organy powinny prowadzić postępowanie szybko i wnikliwie, posługując się najprostszymi środkami, w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, gdy tymczasem uchybienia niniejszego postępowania nie dają podstaw do zaufania do organów administracji publicznej;

- naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w toku postępowania organy winny podejmować wszelkie kroki niezbędnego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, podczas gdy w niniejszej sprawie organy zupełnie pominęły wydane w toku postępowania decyzje Prezydenta Miasta R. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz wydane wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach;

- naruszenie art. 6, art. 11, art. 76 § 1 oraz art. 78 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak niezwłocznego rozpatrzenia sprawy w oparciu o dowody przedstawiane przez stronę, brak wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierowały się organy w sprawie oraz brak dopuszczenia jako dowodu w sprawie zgłaszanych dokumentów i wcześniej wydanych decyzji czy dokumentów urzędowych;

- naruszenie art. 107 § 1 o § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wyraźnego oznaczenia stron postępowania oraz brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanych rozstrzygnięć, a przede wszystkim brak wskazania dowodów, na których oparł się organ oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy, a także brak wyjaśnienia postawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto podniesione zarzuty powtarzając co do zasady argumentację przedstawioną już w odwołaniu. Przede wszystkim odwołując się do postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta R. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreślono, iż ostatecznie wycofano się z zarzutu samowoli budowlanej. Nie uznając tego organy nadzoru budowlanego – tak powiatowy jak i wojewódzki, wydały zaskarżone decyzje, ponownie przyjmując "samowolę budowlaną".

Skarżący podnieśli, iż pomimo zgłaszanych wniosków dowodowych organy nie przeprowadziły dokładnego postępowania dowodowego, pominęły także analizę wszystkich dostępnych dokumentów w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy, m.in. podkreślono przyjęcie zgłoszenia zakończenia budowy zgodnie z projektami i uzgodnieniami bez sprzeciwu oraz wydanie decyzji zezwalającej na użytkowanie zakończonej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.

Na rozprawie w dniu 14 lipca 2017 r. skarżący Z. J. podtrzymał skargę dodał, iż dokonywali zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia oraz wykonania zjazdu z drogi publicznej w Urzędzie Miasta R., gdzie przedłożony został także projekt tego zjazdu wraz z ogrodzeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) tylko stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji - art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c powołanej ustawy.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż zarzuty skargi są zasadne, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a to: art. 7, art. 77 (1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego – tj. zjazdu indywidulanego z drogi publicznej - ulicy [...] na działkę oznaczona numerem geodezyjnym [...] należącą do skarżących. Poza sporem pozostaje fakt, iż na działce tej inwestorzy J. K. i Z. J. na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę wybudowali budynek mieszkalny jednorodzinny z garażem (według projektu typowego "dom w rododendronach 5"- decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r.).

Jednak w wyniku interwencji Naczelnika Wydziału Dróg i Mostów Urzędu Miasta R. informującego o budowie zjazdu indywidualnego oraz dojścia pieszego z drogi publicznej ulicy [...] bez wymaganych uzgodnień, organ nadzoru wszczął postępowanie w przedmiocie legalności przedmiotowego zjazdu. W toku przedmiotowego postępowania, niejako równolegle prowadzone było postępowanie w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji przedmiotowego zjazdu, które ostatecznie zakończyło się decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r.

Niewątpliwie zjazd z drogi publicznej stanowi obiekt budowlany, którego realizacja może nastąpić po uzyskaniu pozwolenia na budowę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 1778/09). Jednak w niniejszej sprawie nie zostało wyjaśnione w sposób jednoznaczny, czy takie pozwolenie w sprawie zostało wydane. Jak wynika ze stanowiska strony skarżącej, prezentowanego konsekwentnie przez cały tok postępowania przedmiotowy zjazd objęty był postępowaniem o wydanie pozwolenia na budowę, gdzie w złożonym przez inwestorów wniosku o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wraz z garażem wymieniony został także przedmiotowy zjazd z drogi publicznej. Wobec braku w dostępnych aktach tego wniosku brak jest możliwości jednoznacznego sprawdzenia tego faktu. Wprawdzie w decyzji z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem według projektu typowego "dom w rododendronach 5" na nieruchomości przy ulicy [...] w R. na działce o numerze geodezyjnym [...], nie ma wprost wymienionego przedmiotowego zjazdu, ale zawarte zostało sformułowanie "według projektu...".Należało zatem zbadać czy w projekcie tym taki zjazd został przewidziany. Analiza dołączonego do projektu budowlanego projektu zagospodarowania terenu, przewiduje utwardzenie kostką ścieżkę i dojazd. Nie można zatem powiedzieć, że problem ten pozostawał poza niniejszym postępowaniem.

Nie jest możliwe w toku niniejszego postępowania sprawdzenie stwierdzenia skarżącego, który w trakcie rozprawy wyjaśnił, iż dokonywał zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia przedmiotowej działki a także wykonania zjazdu z drogi publicznej. Oświadczył też, że w Urzędzie miasta R. przedłożony został projekt zjazdu wraz z ogrodzeniem. W aktach sprawy brak jest jednak niezbędnej dokumentacji w tym zakresie, a zatem także w tym zakresie nie mogła ona zostać sprawdzona i skonfrontowana z dokumentami.

Nie została też wyjaśniona sprawa związana z zakończeniem budowy przedmiotowego obiektu i przyjęciem bez zastrzeżeń informacji o jej zakończeniu. Jak podkreślają skarżący skoro wówczas Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął obiekt bez zastrzeżeń., t w obecnym jego działaniu brak jest przynajmniej konsekwencji.

W ocenie składu orzekającego orzekające w sprawie organy nie rozpatrzyły sprawy w sposób wyczerpujący i przekonujący, nie zgromadziły też kompletnego materiału dowodowego, wobec czego sprawa wymyka się obecnie spod kontroli Sądu. Brak pełnego materiału dowodowego nie pozwala na obecnym etapie postępowania do jednoznacznego stwierdzenia, w jakim trybie organy nadzoru powinny prowadzić postępowanie.

Dlatego też w ocenie Sądu, wobec nie ustalenie wielu aspektów sprawy, a przede wszystkim jednoznacznego przesądzenia, w jakim trybie sprawa powinna być ostatecznie sprawa rozpatrzona, nie mogło pozostać w obrocie prawnym postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. wydane na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Postanowienie to jest niezaskarżalne w odrębnym postępowaniu, a wobec wydania go z naruszeniem przepisów prawa, powinno ono być zmienione lub usunięte z obrotu prawnego we wszystkich przypadkach, gdy stanowi przeszkodę wydania zgodnej z prawem decyzji.

Przedstawione powyżej rozważania przemawiają za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i wymienionego powyżej postanowienia wobec braku dokładnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, ale także i przede wszystkim dokładnej jego analizy i porównania, czyli naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Należy także podzielić twierdzenia skargi, iż w toku postępowania organy naruszyły także inne przepisy procedury administracyjnej, w tym m.in. przepisy dotyczące szybkości postępowania tj. art. 12 § 1 czy art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego obligujące organy do prowadzenia postępowania szybko i wnikliwie przy posłużeniu się najprostszymi środkami i w sposób nie budzący zaufania jego uczestników, a także art. 35 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezałatwienie sprawy w terminie określonym w przepisach.

Mając powyższe na uwadze zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej powyżej ustawy.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający będzie miał na uwadze powyżej poczynione uwagi, wyeliminuje wskazane uchybienia a w szczególności uzupełni postępowanie dowodowe, po czym przeprowadzi szczegółową analizę zebranego materiału dowodowego.