Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3255/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do maja 2012 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – J.W. – w dniu 27 października 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do maja 2012 r.

Ww. decyzja z prawidłowym pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została doręczona Skarżącemu w dniu 25 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że Sąd, po wpłynięciu skargi, podjął szereg czynności procesowych. Sąd wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. Następnie po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącego od postanowienia starszego referendarza sądowego, Sąd zwolnił Skarżącego od kosztów sądowych. Kolejno Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wszystkie te czynności podjęto jednak niecelowo. Skarga wniesiona została bowiem z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa" – co skutkował tym, że była nieskutecznie wniesiona do Sądu.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa" - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.

Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.

Ze znajdującego się w aktach podatkowych potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 września 2015 r. Decyzja powyższa zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin na wniesienie skargi na decyzję doręczoną 25 września 2015 r. rozpoczął bieg 26 września 2015 r. i upłynął 26 października 2015 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 ppsa.

Jak wskazano wyżej, skarga została wniesiona w dniu 27 października 2015 r. (datownik pocztowy na kopercie), a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa. Uchybieniem Sądu było to, że fakt nieterminowego wniesienia skargi nie został odnotowany już przy wstępnych czynnościach sądowych, niemniej jednak to uchybienie nie zwalniało z obowiązku odrzucenia skargi, skoro obiektywnie od początku była ona wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, Sąd skargę odrzucił.