NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2684/00
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 2001-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/Po 2684/00

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 października 2001 r.

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu

w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska

Sędziowie NSA Stanisław Małek, Jerzy Stankowski (spr)

Protokolant Anna Fogt

po rozpoznaniu w dniu 4 października 2001 r.

sprawy ze skargi K. Spółki z o. o. w [...]

na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu

z dnia [...] nr [...]

w przedmiocie nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego

I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] nr [...]

II. zasądza od organu odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

U z a s a d n i e n i e

K. Spółka z o.o. w [...] wnioskiem z dnia 9.04. 1997 r. wystąpiła o wydanie pozwolenia na budowę zespołu handlowo-usługowego na działce położonej w [...] przy ul. [...].

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany przebudowy i rozbudowy budynku administracyjno-socjalnego i handlowego (budynek biurowy, hala B, hala C) i wydał pozwolenie na budowę obejmujące przebudowę i rozbudowę budynku administracyjno - socjalnego i handlowego (budynek biurowy, hala B, hala C) na działce położonej w [...] przy ul. [...].

Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89 poz. 414 z późn.zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 9, poz. 26 z dnia 28 czerwca 1980 r. z późn.zm.) nakazał inwestorowi K. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] przy ul. [...] rozbiórkę rozbudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę budynku handlowo - biurowo - usługowo - magazynowego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Przedmiotem rozbiórki jest fragment rozbudowanego budynku składający się z części o obrysie prostokątnym w osiach 1-12 x X-Y (66 m x 10,40 m) oraz część budynku o obrysie kwadratowym w osiach 13-22 x B-W (27,26 m x 27,30 m) zaznaczony na rys. nr 4 dokumentacji technicznej stanowiący integralną część niniejszej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji podano, co następuje.

W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych w dniu 26 maja 2000 r. i 5 czerwca 2000 r. na terenie posesji przy ul. [...] w [...], stwierdzono prowadzenie robót budowlanych polegających na wykonywaniu przy istniejącym obiekcie handlowym budynku stanowiącego zaplecze magazynowo - biurowo - usługowo - handlowe. Na rozbudowę istniejących obiektów inwestor uzyskał pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] r. wydane przez Prezydenta Miasta [...] obejmujące przebudowę i rozbudowę budynku administracyjno - socjalnego.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowego pozwolenia na budowę ujętej w adnotacji z dnia 20.06.2000 r. (karta akt nr 63C i 63D) ustalono, że pozwolenie to nie obejmuje prowadzonej aktualnie rozbudowy. W trakcie przeprowadzonego na tę okoliczność przesłuchania kierownik budowy przedłożył kserokopię rysunków technicznych, które jego zdaniem stanowią integralną część dokumentacji zatwierdzonej przy w/w pozwoleniu na budowę. Archiwalne akta Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...] nie zawierają takich rysunków technicznych. W związku z tym nie dano wiary prawdziwości temu twierdzeniu. Powyższe ustalenia potwierdza również fakt uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. wydanej przez Prezydenta Miasta [...] (decyzja ta obejmuje planowaną budowę budynków handlowo - biurowo - usługowo - magazynowych) oraz wniosek o pozwolenie na budowę złożony przez inwestora w dniu 23 marca 2000 r. Prezydent Miasta [...] nie zakończył postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Przekazał akta postępowania do inspektoratu z oświadczeniem, że w/w budowa jest realizowana w warunkach samowoli budowlanej.

Jednocześnie organ stwierdził, że zakres aktualnie realizowanych robót odpowiada niezatwierdzonej dokumentacji technicznej złożonej przy w/w wniosku o pozwolenie na budowę.

W związku z powyższym uznano, że aktualnie realizowana inwestycja będąca rozbudową obiektów na nieruchomości przy ul. [...] w [...] - nie objętym w powoływanym przez inwestora pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. jest samowolą budowlaną.

Wymieniony w osnowie decyzji budynek przeznaczony do rozbiórki realizowany jest bezpośrednio przy już istniejącym zespole budynków handlowo - magazynowych, co obrazuje plan sytuacyjny wykonany w kwietniu 2000 r. stanowiący załącznik nr 1 do decyzji. Obiekt ten jest w sposób szczegółowy rozrysowany na rysunku nr 4 dokumentacji technicznej załączonej do wniosku z dnia 23 marca 2000 r. o pozwolenie na budowę.

Biorąc pod uwagę fakt, że prowadzona budowa zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymaga pozwolenia na budowę, którego inwestor nie posiada - uzasadnione jest zastosowanie art. 48 ustawy Prawo budowlane.

W odwołaniu od powyższej decyzji K. Spółka z o.o. w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzuciła naruszenie art. 77 kpa, 80 kpa, 107 kpa i art. 48 Prawa budowlanego.

W uzasadnieniu odwołania podano, co następuje: W dniu [...] r. uzyskano pozwolenie na budowę obiektów wchodzących w skład Centrum Handlowego [...] w [...], które zostało zmienione decyzją z dnia [...] r. W 1997 r. rozpoczęto budowę obiektów, a w marcu 1999 r. przystąpiono do budowy budynku stanowiącego rozbudowę dotychczasowego budynku położonego przy ul. [...]. Rozbudowa została przerwana w dniu 19 kwietnia 1999 r. ze względu na zmianę koncepcji rozbudowy, a kontynuację podjęto 10 marca 2000 r. Zdaniem odwołującego się brak jest podstaw do przyjęcia, że miała miejsce samowola budowlana, albowiem powoływano się na decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. i okazano organowi pierwszej instancji kserokopie rysunków technicznych, które stanowiły integralną część dokumentacji zatwierdzonej przy wydawaniu pozwolenia na budowę z dnia [...] r. Oryginał tej dokumentacji jednak zaginął. Przedmiotowa dokumentacja obejmuje również sporny budynek handlowo - biurowo - usługowo - magazynowy.

Organ pierwszej instancji nie przeprowadził w sposób szczegółowy postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy przedmiotowa rozbudowa była prowadzona na podstawie pozwolenia na budowę z [...] r. zmienionego decyzją z dnia [...] r. Niewystarczające jest stwierdzenie organu, że archiwalne akta Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...] nie zawierają przedmiotowych rysunków technicznych. Rozbudowa przedmiotowego budynku została poprzedzona rozbiórką jego zachodniej ściany i w związku z tym część elementów konstrukcyjnych zarówno dotychczasowego budynku, jak i jego rozbudowanej części jest wspólna, a w szczególności konstrukcja dachowa budynku.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 104 § 1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 1980 r. Nr 9 poz. 26 z późn.zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podano, co następuje: Dnia 27.03.2000 r. do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...] wpłynął wniosek o wydanie pozwolenia na budowę datowany 23.03.2000 r. Zawnioskowane pozwolenie dotyczyć miało Rozbudowy H. - Centrum Handlowe [...], ul. [...]. W uzupełnieniu tego wniosku spółka K. dostarczyła zaktualizowane mapy: stanu prawnego i mapę zasadniczą.

Na skutek dostrzeżonej w projekcie (będącym załącznikiem do wniosku o pozwolenie na budowę) kolizji linii wysokiego napięcia - 110 KW z projektem budynku, nie uzgodnionej z Energetyką [...] dnia 12 maja 2000 r. przeprowadzono wizję w terenie. Stwierdzono prowadzenie robót budowlanych w zakresie, o który dopiero złożono wniosek o pozwolenie na budowę i kolizję rozbudowy z istniejącą linią wysokiego napięcia.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego 23 maja 2000 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie legalności rozbudowy H. przy ul. [...] w [...].

Wskazano, że twierdzenia odwołującego się, że dokumentacja odnosząca się do zakwestionowanego fragmentu rozbudowy, a znajdująca się w jej dyspozycji została zagubiona podczas kolejnych przeprowadzek firmy oraz, że dokumentacja techniczna, której kserokopię złożyła do akt sprawy dotyczy zachodniej elewacji budynku wybudowanego na podstawie pozwolenia z [...] r. nie mogą zasługiwać na uwzględnienie.

Argumenty te przeciwstawiają się całemu procesowi inwestycyjno - budowlanemu. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 89, poz. 414 z późn.zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach decyzji i zagospodarowaniu terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. (Dz.U. z 1994 r. Nr 89, poz. 415 z późn.zm.) o zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu polegająca wszczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W takiej sytuacji dla zamierzonej rozbudowy inwestor musi uzyskać przedmiotową decyzję. Z kolei art. 42 ust. 1 cyt. wyżej ustawy określa obligatoryjne składniki takiej decyzji. W szczególności decyzja określa okres jej ważności oraz linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali (art. 42 ust. 1 pkt 7, 6). Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma znaczenie prejudycjalne dla sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę (art. 32 ust. 4 pkt 1 prawa budowlanego). Natomiast treść tej decyzji wiąże organ udzielający pozwolenia na budowę - art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może wydać decyzji o pozwoleniu na budowę w odniesieniu do terenu uprzednio nie przeznaczonego pod inwestycję, a wyznaczonego liniami zabudowy.

W omawianej sprawie inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...], z dnia [...] r., symbol: [...] ważną do dnia 02 czerwca 1998 r. W załączniku do tej decyzji w postaci mapy sytuacyjno - wysokościowej z uzbrojeniem (zgodnie z dyspozycją art. 42 ust. 1 pkt 6) oznaczono linie rozgraniczające teren inwestycji.

Analizując opisaną mapę organ stwierdził, że linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczone kolorem żółtym nie obejmują terenu, na którym wybudowano obiekt będący przedmiotem postępowania administracyjnego.

Ponadto organ odwoławczy podał, że ustalił na podstawie metryk kart projektu, którego kserokopię przedstawiła odwołująca się oraz zeznań projektanta - architekta P. B., że projekt techniczny dotyczący omawianego budynku powstał w październiku 1997 r., to jest po wydaniu decyzji z [...] r. Jest więc bezdyskusyjne, że nie mógł być tą decyzją zatwierdzony. Podstawą legalności budowy nie może zatem być pozwolenie [...] z [...] r. - dotyczące według projektu wyłącznie części południowej. Stąd też jednoznaczny wniosek, że plan zagospodarowania terenu będący częścią projektu budowlanego zatwierdzony w/w decyzją, a przedstawiający całe zamierzenie budowlane inwestora obejmujące więcej niż jeden obiekt spełnia jedynie wymogi art. 33 ust. 1 prawa budowlanego i nawet w intencji inwestora nie mógł rodzić uprawnienia do wybudowania obiektu. Z odręcznej adnotacji uczynionej na tym projekcie dokumentacja ostatniego etapu rozbudowy miała być przez inwestora uzupełniona.

Projekt budowlany autorstwa architekta P. B. wykonany w październiku 1997 r. i zatwierdzony decyzją z [...] r. zgodnie z tytułem dotyczy branży architektoniczno - budowlanej rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] - II wersji pomiędzy osiami 18 i 22. Projekt ma łącznie 14 kart, w tym 8 rysunków. Według mapy sytuacyjno - wysokościowej będącej częścią tego projektu wynika, że obiekt w stosunku do którego orzeczono rozbiórkę nie był objęty powyższym pozwoleniem. Część terenu zakreskowana liniami poziomymi i pionowymi (kratka) ma być dopiero ostatnim etapem rozbudowy. Natomiast część nowo projektowaną (objętą pozwoleniem) oznaczono liniami poziomymi. Również w opisie technicznym precyzyjnie określono zakres inwestycji. Wskazano, że powodem rozbudowy była konieczność zmiany geometrii i konstrukcji narożnika modernizowanej hali od strony wschodniej. Zamiast łukowatej części kończącej budynek zaproponowano zakończenie w układzie prostokreślnym poprzez dodanie dwóch modułów o szerokości 6 m w kierunku wschodnim. Rysunki techniczne od 1 do 7 jednoznacznie dotyczą opisanego zakresu zmiany.

Kolejnym argumentem przemawiającym za poparciem tego stanowiska są załączniki do dwóch decyzji zarówno z [...] r. jak i z [...] r. Załącznik do pierwszej decyzji - projekt obejmuje cztery elewacje: północną, południową, schodnią i zachodnią. Natomiast projekt zatwierdzony decyzją z [...] r. dotyczy trzech elewacji z wyłączeniem zachodniej. Projekt rozbudowy i modernizacji obejmujący trzy elewacje z wyłączeniem zachodniej, będący załącznikiem do decyzji z [...] r. dotyczy właśnie rozbudowy. Rozbudowa zaś jak najbardziej dotyczyć może wskazanych trzech stron aktywności inwestorskiej z pozostawieniem bez zmian elewacji zachodniej. Potwierdzają ten fakt zeznania A. K. W rozpatrywanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że rozbudowa istniejącego budynku następuje w kierunku wschodnim, co w żaden sposób nie wpływa na elewację zachodnią. W związku z tym zarzut odwołania, że pozwolenie z [...] r. i jego zmiana z [...] r. zostało wydane na podstawie niepełnej dokumentacji technicznej jest nieuzasadniony.

Zgodnie z wnioskiem inwestora w sprawie zatwierdzenia projektu zmian i wydania pozwolenia obejmującego te zmiany, a mianowicie zmiany w realizowanym budynku administracyjno - socjalnym i handlowym (budynek biurowy, hala B, hala C) udzielono pozwolenia na budowę obejmującą zmiany w realizowanym na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. budynku administracyjno - socjalnym i handlowym przedsiębiorstwa C. Tak ujęta sentencja decyzji nie pozostawia wątpliwości co do jej zakresu. Chodzi bowiem o zmiany w budynku biurowym, hali B, hali C. W takiej sytuacji nie można mówić o wybudowaniu - w istocie - nowego budynku, ale o zmianach w już istniejących budynkach. Jest zatem oczywiste, że skoro pierwotne pozwolenie (biorąc pod uwagę jego zakres) nie zezwalało na budowę przedmiotowego budynku, to pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] r. również nie rodziło uprawnienia do jego wzniesienia.

Według dotychczasowej nomenklatury funkcjonującej w opisie projektów obiektów przy ul. [...] w [...] budynek, do którego dobudowano obiekt przeznaczony do rozbiórki nosi nazwę -hala D, czy też H. Nic też nie stało na przeszkodzie, aby inwestor wystąpił o tak nazwaną rozbudowę, zaś organ administracji architektoniczno - budowlanej (opisując w sentencji decyzji przedmiot rozstrzygnięcia) napisał, że udziela pozwolenia na rozbudowę H. lub hali D.

W decyzji z dnia [...] r. wyraźnie zaznacza się, że pozwolenie obejmuje przebudowę i rozbudowę w granicach określonych na planie zagospodarowania działki. Podobnie ujmuje tę kwestię decyzja z dnia [...] r. udzielająca pozwolenia na budowę, ale w granicach oznaczonych na planie zagospodarowania działki.

Do wniosku z dnia 17 października 1997 r. o wydanie pozwolenia na budowę (skutkującego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r.) złożono trzy teczki, co również dowodzi, że nie może być mowy o innych załącznikach poza złożonymi przy wniosku, a także przeczy sugestii o zagubieniu części dokumentacji dotyczącej budynku przeznaczonego do rozbiórki. Również rejestr wpływu korespondencji Wydziału Urbanistyki i Architektury dowodzi, że do wniosku załączono trzy teczki - egzemplarze projektu. Rejestr ten obejmujący okres pomiędzy 17 października 1997 r. (data złożenia wniosku o pozwolenie na budowę), z [...] r. (data wydania decyzji o pozwoleniu na budowę) nie zawiera żadnej informacji o uzupełnieniu wniosku o projekt budynku, będącego przedmiotem postępowania.

Porównując strony tytułowe

1. załączonego projektu rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] przy ul[...] - II wersja pomiędzy osiami 18 i 22, opatrzonego oryginalnymi, czerwonymi pieczęciami urzędowymi - oraz -

2. załączonej kserokopii projektu rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] przy ul. [...], II etap. Rozbudowa tylnej - zachodniej części hali A, B, C. Dobudowa magazynu organ drugiej instancji wskazał, że strony tytułowe spełniają wymagania dotyczące formy projektu budowlanego i według § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. Nr 140 poz. 906), występują dwa odrębne projekty, a nie jak twierdzi skarżąca, jeden projekt i jego uzupełnienie w zakresie elewacji zachodniej, w postaci kserokopii (z której skarżąca wywodzi legalność obiektu). Gdyby chodziło o uzupełnienie projektu o elewację zachodnią, to chybionym zabiegiem było sporządzenie do tego uzupełnienia strony tytułowej i firmowanie całości jako projektu odrębnego. Decyzja z [...] r. zatwierdzała jeden projekt budowlany, dotyczący zmian w projekcie pierwotnym, a nie dwa projekty budowlane.

Kserokopia została opatrzona inną pieczęcią niż egzemplarz archiwalny, chociaż rzekomo obydwa zatwierdzone były w tym samym dniu.

Organ II instancji podzielił uwagi organów administracji architektoniczno budowlanej i nadzoru budowlanego pierwszej instancji, które zakwestionowały wiarygodność okazanej przez inwestora kserokopii.

Zdaniem organu odwoławczego zapisy przedstawionego dziennika budowy interpretować trzeba łącznie z wymaganymi przez prawo budowlane zawiadomieniami i oświadczeniami złożonym w toku procesu budowlanego. W dniu 05 marca 1998 r. wpłynęło do organu administracji architektoniczno - budowlanej zawiadomienie o przystąpieniu z dniem 10 marca 1998 r. do robót budowlanych obejmujących zmiany w realizowanym budynku administracyjno - socjalnym i handlowym centrum handlowego [...], przy czym powołano się na pozwolenie na budowę z dnia [...] r. Na tym zawiadomieniu widnieje adnotacja z podpisem E. R., potwierdzająca odbiór w dniu 07 marca 1998 r. dziennika budowy. Akta zawierają również deklarację R. z dnia 04 marca 1998 r. o objęciu z tym dniem kierownictwa budowy.

Dziennik budowy nr 1 z 1998 r. jak wynika z zapisu na stronie tytułowej dotyczy budowy wykonywanej na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. Na stronie pierwszej jako kierownik budowy wpisany z dniem [...] r. jest R. Zapis o sprawowaniu nadzoru inwestorskiego przez inż. A. K. nie jest podpisany, ani datowany. Pierwszy merytoryczny zapis na stronie drugiej wykonany przez geodetę S. B dotyczy wytyczenia budynku w terenie w dniu 09.03.1999 r. Jednocześnie zapisy w nagłówku strony pierwszej i dwa pierwsze zapisy na stronie drugiej noszą ślady przerobienia daty ich dokonania. Ponadto zapisy ze strony 8 i 10 stwierdzają, że wykonywane roboty dotyczą: hali sprzedaży i elementów między osiami 18 - 20, a więc odnoszą się do robót w części południowej a nie zachodniej będącej zapleczem socjalno - magazynowym, którego dotyczy nakaz rozbiórki. Taki stan rzeczy kłóci się z tezą odwołania, że dziennik budowy stanowi dowód legalności kwestionowanego obiektu.

Z zeznań geodety S. B., złożonych w dniu 12 czerwca 2000 r. wynika, że wytyczenia obiektu dokonał zgodnie z rzutem autorstwa K. Rzut ten jest załącznikiem do dokumentacji złożonej w oryginale administracji budowlanej dopiero w roku 2000. W świetle takiego zestawienia faktów nie sposób dać wiary dalszemu oświadczeniu, że dokumentacja, w oparciu o którą wytyczył obiekt była opieczętowana przez organ.

Nie dano wiary również kserokopii notatki służbowej z dnia 10 czerwca 1999 r., sporządzonej na okoliczność wypożyczenia dokumentacji omawianego obiektu. Oryginał tej notatki nie występuje w aktach sprawy organu administracji architektoniczno - budowlanej.

Niewiarygodny jest również fakt, że inwestor zagubił dwa egzemplarze projektu i nie podjął żadnych prób odzyskania, czy też odtworzenia dokumentacji chociażby przez starania o uzyskanie duplikatów tych dokumentów w Wydziale Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...]. Ma to tym bardziej istotne znaczenie, że jest to dokument inkorporujący, niosący ze sobą prawo faktycznego istnienia nieruchomości budynkowej. Wagę tego dokumentu podkreśla też fakt, że prawo budowlane nakazuje właściwemu organowi przechowywać zatwierdzone projekty budowlane co najmniej przez okres istnienia obiektu budowlanego.

Działając w trybie art. 77 § 1 kpa organ II instancji zwrócił się pismem z dnia 25 lipca 2000 r. celem zajęcia stanowiska przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...] co do zaginięcia akt. W odpowiedzi wskazano, że kserokopie rysunków technicznych budowy Hali [...] z 1997 r. (II etap rozbudowy tylnej - zachodniej części hali A, B, C i dobudowy magazynu) dostarczone przez inwestora nie znajdują potwierdzenia w aktach, które były w posiadaniu tego wydziału, a przekazane zostały do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Załączone przez inwestora kserokopie posiadają daty [...] r. i są niezgodne z załączonym w aktach sprawy oryginałem projektu przebudowy, rozbudowy i modernizacji budynku administracyjno - socjalnego i handlowego Przedsiębiorstwa C., na który inwestor uzyskał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r., [...]. W konkluzji podkreślono, że Wydział Architektury i Urbanistyki stwierdza jednoznacznie w oparciu o wszystkie posiadane materiały i dokumenty będące dowodami w przedmiotowej sprawie, że na zrealizowaną rozbudowę omawianego obiektu tj. budynku handlowo - biurowo - magazynowego przy ul. [...] w [...], w roku 2000 inwestor nie uzyskał nie tylko pozwolenia na budowę lecz nawet decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, który to dokument stanowi pierwszy etap w procesie inwestycyjnym tego typu zadania.

Odpowiedź ta posiada walor dokumentu urzędowego. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Dokonując oceny pozostałych dowodów organ drugiej instancji wskazał, że zarówno zeznania J. K. jak i Re. Z. nie wnoszą do sprawy istotnych okoliczności. Natomiast zeznania A. K., w których podał, że na okazanych kserokopiach rozpoznał swój charakter pisma nie mogą być wiarygodnym i przekonującym dowodem. Świadek wypowiada się oceniając kserokopię. Decyzją z [...] r. zatwierdzono jeden projekt budowlany w zakresie wcześniej opisanym. Zeznania pozostają w sprzeczności z całokształtem materiału dowodowego zebranego w sprawie jak również kolidują z omawianymi przepisami prawa budowlanego i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Odnośnie wniosku z dnia 23 marca 2000 r. o wydanie pozwolenia na budowę, dzięki któremu ujawniona została sprawa samowoli budowlanej wskazano, że wbrew sugestiom odwołania nie jest to wniosek jedynie o zmianę umiejscowienia śluz (doków). Żądanie wniosku dotyczy wprost rozbudowy, a nie zmiany umiejscowienia śluz wyładunkowych i zaplecza socjalnego. Zakres projektu precyzuje określony w tej dokumentacji przedmiot inwestycji, a mianowicie jest to rozbudowa zaplecza dostawczo - magazynowego H. wraz z nową strategią obsługi komunikacyjnej sklepu. Projekt ten wykonany w listopadzie 1999 r. odnosi się do dwóch części. Pierwszej, będącej kontynuacją [...] i drugiej, jednokondygnacyjnej dostawionej do zaplecza socjalnego H., której dotyczy postępowanie administracyjne. Wykonanie projektu obiektu, który dopiero ma być dostawiony do H., a następnie dołączenie go do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy obiekt ten faktycznie wybudowano, świadczy zdaniem organu odwoławczego o zamiarze wprowadzenia organów administracji publicznej w błąd w celu uchylenia się od przymusowej rozbiórki i uzyskania decyzji świadczącej o legalności inwestycji.

Co do tez zawartych w drugiej części odwołania dotyczących prawa materialnego, stwierdzono, że zarzut naruszenia art. 48 prawa budowlanego przez jego niewłaściwe zastosowanie byłby słuszny, gdyby budowa została przeprowadzona na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie - jak wykazano wyżej - zachodzi brak pozwolenia na budowę. Nie ma tu bowiem do czynienia z - jak to nazywa skarżąca -jakimikolwiek uchybieniami np. w dokumentacji ale z brakiem pozwolenia na budowę i zatwierdzonej tym pozwoleniem dokumentacji.

Odrzucić też należy zarzut zastosowania art. 48 w miejsce art. 50 i 51, wywodzony z treści wyroku NSA - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, z dnia 12 grudnia 1996 r. sygn. akt II SA/Wr 236/96, gdyż w świetle art. 48 rozbiórce podlega każdy obiekt, lub każda część obiektu, bez względu na jej konstrukcyjne powiązanie z dawną substancją obiektu i nawet wtedy, gdy jej fizyczne oddzielenie wymusza ingerencję w pierwotną, legalną substancję obiektu. Przeciwne rozumowanie prowadziłoby każdorazowo do konieczności legalizowania tak wykonanych samowoli budowlanych, co nie było zamiarem ustawodawcy. Dodać też należy, że zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiążę w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Orzeczenie rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia jest jedynym sposobem legalnej reakcji organu nadzoru budowlanego i dlatego zaskarżona decyzja musi być utrzymana w mocy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. Spółka z o.o. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 77 § 1 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i dokonanie ustaleń na podstawie wybiórczej oceny zgromadzonego materiału, naruszenie art. 107 kpa poprzez niepełne uzasadnienie decyzji oraz przepisu prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 1994 r. Nr 89 poz. 414 z późn.zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz obciążenie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 800,00 zł.

W uzasadnieniu skargi podano co następuje:

W dniu [...] r. skarżąca uzyskała pozwolenie na budowę, w którym zezwolono na przebudowę i rozbudowę budynku administracyjno - socjalnego i handlowego w postaci budynku biurowego, hali B oraz hali C wchodzących w skład Centrum Handlowego przy ul. [...] w [...]. Integralną częścią przedmiotowej decyzji jest załącznik w postaci projektu architektonicznego - budowlanego autorstwa A. Sp. z o.o. w [...], w którym wskazano, iż przebudowa i rozbudowa dotyczy elewacji południowej oraz elewacji wschodniej. Przedmiotowe pozwolenie na budowę zostało wydane na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 30 maja 1997 r., w której ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przebudowy budynku administracyjno - socjalnego i handlowego w postaci budynków A i budynku B.

Następnie w dniu 17 października 1997 r. skarżąca wystąpiła o zmianę decyzji z dnia [...] r. W przedstawionym nowym projekcie architektoniczno - budowlanym rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II WERSJA POMIĘDZY OSIAMI 18 i 22 przygotowanym przez A. Sp. z o.o. w [...] skarżąca wskazała, iż zmiana dotyczyć ma elewacji południowej, wschodniej oraz północnej. Zmiana dotyczyła m.in. półkolistego zakończenia budynku w elewacji wschodniej, które zostało zmienione na zakończenie w układzie prostoskreślnym. Powyższa dokumentacja została następnie uzupełniona dodatkowym projektem architektoniczno - budowlanym rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU. W dokumentacji tej zawarta została koncepcja zmiany elewacji zachodniej, w tym dobudowanie budynku magazynowego. Przedmiotowa dokumentacja zaginęła, w związku z czym 10 czerwca 1999 r. skarżąca wypożyczyła całą dokumentację z Urzędu Miejskiego i sporządziła jej kopię. W efekcie skarżąca dysponuje jedynie kopią przedmiotowego projektu architektoniczno - budowlanego rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU.

Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt zmian w realizowanym budynku administracyjno - socjalnym i handlowym w postaci budynku biurowego, hali B oraz hali C wchodzących w skład Centrum Handlowego przy ul. [...] w [...] i wydał w tym zakresie pozwolenie na budowę. Jednocześnie integralną część decyzji stanowiły załączniki w tym projekty architektoniczno - budowlane.

Skarżąca w 1997 r. rozpoczęła budowę obiektów objętych pozwoleniem na budowę z dnia [...] r., a następnie w marcu 1999 r. skarżąca przystąpiła do budowy budynku stanowiącego rozbudowę dotychczasowego budynku położonego przy ul. [...] w [...]. Rozbudowa została przerwana w dniu 19 kwietnia 1999 r. (zgodnie z zapiskami w dzienniku budowy ) ze względu na zmianę koncepcji rozbudowy, a następnie podjęto jej kontynuację 10 marca 2000 r. W tym też czasie skarżąca zatrudniła geodetę S. B., który w marcu 1999 r. wytyczył obiekt przy ul. [...]. Zmiana koncepcji dotyczyła rozkładu śluz oraz zaplecza socjalnego, z czym związane było również wykonanie przez R. G. nowej dokumentacji architektonicznej.

W związku z powyżej wskazaną zmianą koncepcji zabudowy skarżąca wystąpiła w pierwszej kolejności o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którą wydano w dniu 29.02.2000 r., albowiem jak słusznie zauważył organ II instancji w swym uzasadnieniu poprzednia decyzja o warunkach zabudowy utraciła swoją ważność w dniu 2.06.1998 r., a następnie skarżąca złożyła w dniu 23 marca 2000 r. wniosek o zmianę dotychczasowego pozwolenia na budowę zgodnie z załączoną do wniosku dokumentacją branżową.

W dniu 23 maja 2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie legalności rozbudowy dokonywanej przez skarżącego na nieruchomości przy ul. [...] w [...].

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w wyniku postępowania administracyjnego i po przeprowadzeniu czynności kontrolnych w dniu [...] r. wydał decyzję, którą nakazał skarżącej rozbiórkę rozbudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę budynku handlowo - biurowo - usługowo - magazynowego przy ul. [...]  w [...].

Ponadto skarżący wskazał, że zgodnie z treścią art. 77 § 1 kpa, organ administracyjny jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Pod pojęciem rozpatrzenia należy przy tym rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Z kolei wyczerpujące rozpatrzenie materiału oznacza poddanie pod ocenę dowodów w takiej postaci, w jakiej zostały one przeprowadzone i zaprotokołowane. Organ administracyjny rozpatrując materiał dowodowy nie może w szczególności pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu albo też dokonać oceny tylko pewnej części danego dowodu z pominięciem części pozostałej. Powyższe odnosi się szczególnie do zeznań świadków organ nie może wybiórczo uwzględniać tylko tej części zeznań, w której treść zeznań uzasadniałaby poglądy prezentowane przez organ, pominąć zaś tę część zeznań, której treść byłaby sprzeczna ze stanowiskiem organu i dowodziła słuszności stanowiska zajmowanego przez stronę.

Stosownie do treści art. 80 kpa, organ administracyjny winien dokonać oceny, czy okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały w ramach postępowania udowodnione, na podstawie całokształtu materiału dowodowego. W ramach swobodnej oceny dowodów organ administracyjny może odmówić pewnych dowodom w całości lub w części wiarygodności, jest jednak wówczas obowiązany przytoczyć treść tych dowodów i uzasadnić, z jakiej przyczyny odmawia im mocy. Kwestie te powinny zostać szczegółowo omówione w treści uzasadnienia faktycznego decyzji, co wynika z treści art. 107 kpa.

Zdaniem skarżącej organ uznał za udowodnione okoliczności, co do których brak było jednoznacznych dowodów, a które wątpliwe były w świetle zeznań świadków. Na tak udowodnionych okolicznościach organ oparł swe rozstrzygnięcie. Tym samym organ odwoławczy naruszył zarówno treść art. 77 kpa jak i zakres swobodnej oceny dowodów wytyczony przez przepis art. 80 kpa. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji nie odpowiada dyspozycji art. 107 kpa, gdyż organ odwoławczy nie podał przyczyn, z powodu których niektórym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Przede wszystkim organ odwoławczy stwierdził, iż obiekt w stosunku do którego została orzeczona rozbiórka nie został objęty pozwoleniem na budowę z dnia [...] r. oraz zatwierdzoną przez to pozwolenie dokumentacją projektową.

Skarżąca podniosła, że nigdy nie twierdziła, iż przedmiotowy obiekt został wybudowany wyłącznie na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. Budowę przedmiotowego obiektu przewidywała dokumentacja projektowa, która została dołączona do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. i zatwierdzona tym właśnie pozwoleniem.

Nie mają znaczenia ustalenia organu odwoławczego dotyczące decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 30 maja 1997 r. Jest oczywiste, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter prejudycjalny dla sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę, a podmiot ubiegający się o pozwolenie na budowę ma obowiązek przedstawić decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W niniejszej sprawie zarówno pozwolenie na budowę z dnia [...] r. jak i pozwolenie z dnia [...] r. zostały wydane na podstawie tej samej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 30 maja 1997 r. Zgodnie z art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa rodzaj inwestycji (czyli np. iż jest obiekt o charakterze handlowym), wymagania wynikające z planu lub przepisów szczególnych, warunki obsługi planowanej inwestycji (np. wyposażenie w wodę, energię elektryczną), okres ważności decyzji oraz określenie terenu realizacji inwestycji. Teren realizacji inwestycji określony jest na podstawie mapy zawierającej linie rozgraniczające teren inwestycji, która stanowi integralną część decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania.

Zdaniem skarżącej żaden przepis ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie wymaga aby zmiana koncepcji zabudowy wymagała każdorazowo występowania o zmianę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zmiana ta nie narusza warunków ustalonych w tej decyzji. Ustalenie organu odwoławczego, iż obiekt będący przedmiotem postępowania administracyjnego przekracza linie rozgraniczające teren inwestycji, a tym samym skarżąca powinna wystąpić o nową decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu są całkowicie dowolne. Jak wynika z zeznań świadka A. K. mapa została sporządzona nieprecyzyjnie, a tym samym nieprecyzyjnie zostały określone granice inwestycji. Sam świadek zeznał, że nie wie dlaczego w ten sposób zostały ukazane granice inwestycji. Co więcej świadek A. K. zeznał, iż zawsze w kolorze żółtym oznaczone są granice działek, a w kolorze zielonym zakres aktualizacji podkładu mapowego. Analiza mapy stanowiącej załącznik do decyzji z dnia [...] r. prowadzi do wniosku, iż kolorem żółtym, którym powinny być oznaczane granice działek a tym samym granice inwestycji, został wyrysowany przypuszczalny kształt budynku, który miał być posadowiony na tym terenie. Jak już wyżej wskazano decyzja o warunkach zabudowy określa jedynie granice inwestycji, a nie konkretny wygląd i kształt obiektu. Co więcej przedmiotowe żółte linie zostały wyrysowane w taki sposób, iż przecinają granice działek i w ogóle się z nimi nie pokrywają. Świadczyć to może o tym, iż linie te zostały wyrysowane przez samego inwestora - skarżącą, natomiast faktyczne linie stanowiące granice inwestycji zostały wytyczone przez organ administracji wyjątkowo kolorem zielonym. Przeciwny wniosek prowadzi do stwierdzenia, iż mapa stanowiąca załącznik do decyzji z dnia [...] r. jest sprzeczna z treścią tej decyzji.

W treści decyzji wyraźnie bowiem wskazano jakie działki obejmuje inwestycja, natomiast zaznaczone na mapie kolorem żółtym linie rozgraniczające teren inwestycji de facto stanowią przybliżony obrys przyszłego budynku, a nie zgodne z treścią decyzji linie rozgraniczające teren inwestycji, które w konkretnym przypadku naniesione zostały kolorem zielonym. Za powyższym rozumowaniem przemawia fakt, że linie zielone stanowią obrys działek wymienionych w decyzji, natomiast linie w kolorze żółtym po pierwsze nie obejmują wszystkich działek wskazanych w treści decyzji i po drugie przecinają linie działek objętych rozstrzygnięciem. Powyższe ponownie wskazuje na sposób rozumowania organu, który z jednej strony wskazuje konkretne przepisy, z drugiej natomiast strony decydujące znaczenie przypisuje kolorom a nie zasadom wynikającym z treści decyzji, gdyż takie rozumowanie wygodniejsze jest dla tego organu ze względu na konieczność uzasadnienia za wszelką cenę wydanego rozstrzygnięcia.

Wyrysowanie na mapie stanowiącej załącznik do decyzji z dnia [...] r. kształtu budynku nie może mieć charakteru wiążącego. Koncepcje zabudowy przedmiotowego terenu zmieniały się wielokrotnie, co wynika zarówno z zeznań świadka A. K., który stwierdził, iż Urząd nie mógł nadążyć z wydawaniem dla skarżącej decyzji, jak również z zeznań P. B., który stwierdził, iż wykonywał kilka projektów dla skarżącej.

Mając na uwadze nieprecyzyjność załączonej mapy, w celu stwierdzenia czy linie ograniczające teren inwestycji zostały rzeczywiście przekroczone można posłużyć się samą treścią decyzji z dnia [...] r., w której wyraźnie i wyczerpująco wskazano działki na których ma być prowadzona inwestycja. Porównanie numerów działek wskazanych w przedmiotowej decyzji i usytuowania spornego obiektu w projekcie architektoniczno - budowlanym rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU wskazuje, iż inwestycje skarżącej zatwierdzone pozwoleniem na budowę z dnia [...] r. oraz z [...] r., w tym również rozbudowa elewacji zachodniej i dobudowa obiektu magazynowego będącego przedmiotem postępowania, mieszczą się w granicach wskazanych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 30 maja 1997 r. Jednakże organ odwoławczy w ogóle nie ustalił powyższych okoliczności, nie zauważył nieścisłości pomiędzy mapą stanowiącą załącznik do decyzji z dnia 30 maja 1997 r., a treścią samej decyzji. Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę i nie rozpatrzył zeznań świadka A. K. i nie ustosunkował się do nich w treści uzasadnienia, poprzestając jedynie na kategorycznym wskazaniu, że linie ograniczające teren inwestycji zostały przekroczone.

Skarżąca podkreśliła, że zawsze twierdziła, iż decyzja z dnia [...] r. zatwierdza dwa projekty:

- pierwszy projekt architektoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II WERSJA POMIĘDZY OSIAMI 18 i 22, który został dołączony do wniosku z dnia 17 października 1997 r. o zmianę pozwolenia na budowę z dnia [...] r.

- drugi projekt architektoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU, który został dołączony do dokumentacji w terminie późniejszym.

Przedmiotowy obiekt będący częścią rozbudowy elewacji zachodniej został objęty projektem architektoniczno - budowlanym rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU i wskazany na mapie stanowiącej część tego projektu.

Opis techniczny pierwszego projektu nie zawiera w zakresie inwestycji zmiany elewacji zachodniej, która została objęta drugim, dołączonym później projektem. To właśnie w opisie technicznym drugiego projektu szczegółowo opisano zakres inwestycji elewacji zachodniej, a zatem zarzut organu odwoławczego, iż w opisie pierwszego projektu brak jest jakiejkolwiek wzmianki o elewacji zachodniej jest całkowicie nieuzasadniony. Co skarżąca stwierdziła również, iż brak ten świadczy o tym, że skarżąca całą zmianę elewacji zachodniej od samego początku zamierzała przedstawić w odrębnym projekcie.

Na mapie dołączonej do drugiego projektu obejmującego rozbudowę elewacji zachodniej obiekt będący przedmiotem postępowania został oznaczony skośną kreską, która w legendzie jest przypisana do budynków istniejących.

Nieścisłości w legendzie wyjaśnił również świadek A. K., który zeznał, iż prawdopodobnie mapa została użyta do sporządzenia innej mapy stąd też nieścisłości w legendzie.

Potwierdzeniem złożenia przez skarżącą drugiego projektu jest również fakt, iż pierwszy projekt obejmuje jedynie trzy elewacje tj.: wschodnią, północną oraz południową, a drugi projekt stanowi jego oczywiste uzupełnienie zawierając wyłącznie elewacje zachodnią. Skarżąca nie przeczy, iż jak zeznał świadek A. K. rozbudowa nie musi dotyczyć wszystkich elewacji, a tylko niektórych z nich. Jednakże również ten świadek zeznał, co zostało pominięte przez organ odwoławczy, iż w budynkach eksponowanych na widok publiczny Urząd dążył do przedstawienia wszystkich elewacji. Powyższe okoliczności wynikają również ze znajdującej się na mapie (stanowiącej element dokumentacji, której prawdziwości organ odwoławczy nie kwestionuje) odręcznej notatki, w treści której wskazano, iż „dokumentacja ostatniego etapu zostanie uzupełniona przez inwestora”. Zdaniem skarżącej jest oczywiste, iż notatka ta dotyczy właśnie drugiego projektu dotyczącego elewacji zachodniej, który został dołączony w późniejszym terminie. Notatkę powyższą sporządził świadek A. K., który rozpoznał swoje pismo. Organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do powyższej kwestii wybierając z zeznań świadka A. K. wyłącznie fragment o możliwości objęcia pozwoleniem na budowę tylko niektórych elewacji budynku, pomijając natomiast kwestię powyższej notatki.

Zdaniem organu odwoławczego fakt niezłożenia przez skarżącą drugiego, uzupełniającego projektu wynika również z porównania obydwu projektów. Z powyższym twierdzeniem organu odwoławczego - zdaniem skarżącej - nie można się zgodzić. Drugi projekt co prawda odpowiada wszelkim wymaganiom stawianym projektom architektonicznym, jednakże z tego tylko nie można wnioskować, iż nie jest on uzupełnieniem pierwszego projektu. Drugi projekt zawiera szczegółowy opis techniczny określający zmiany w zakresie elewacji zachodniej, która nie została objęta pierwszym projektem. Uzupełnienie pierwszego projektu nie było możliwe bez uzupełnienia opisu technicznego. W związku z czym skarżąca złożyła drugi pełny projekt obejmujący elewacje zachodnią. Żaden przepis nie reguluje formy uzupełniania projektu oraz nie zabrania uzupełniania projektu w sposób jaki zrobiła to skarżąca.

Dla powyższych ustaleń nie ma również znaczenia fakt, iż jak podnosi organ odwoławczy pierwszy projekt znajdujący się w aktach został opieczętowany inną pieczątką niż drugi projekt. Prawdą jest, iż projekt został opieczętowany pieczątką numer „21” podczas gdy pierwszy projekt został opieczętowany pieczątką numer „25”. Jak jednak zeznała świadek R. Z. pieczątki są podzielone na poszczególne pokoje i wszyscy pracownicy danego pokoju posługiwali się danymi pieczątkami. Pieczątką o numerze „21” mogli posługiwać się A. K. lub K. Z. Powyższe zeznania korespondują również z zeznaniami świadka A. K., który zeznał, iż dokumentacja dotycząca skarżącej była podzielona na co najmniej trzy pokoje. Jest zatem oczywiste, iż mając na uwadze fakt, że każdy pokój posługiwał się innymi pieczątkami możliwe było opieczętowanie drugiego projektu inną pieczątką niż pieczątka znajdująca się na pierwszym projekcie. Tego oczywistego związku organ odwoławczy nie zauważył, organiczając się do stwierdzenia różnego wyglądu przedmiotowych pieczęci.

Drugi projekt nie był składany przez skarżącą za pośrednictwem biura podawczego (kancelarii) lecz w celu przyśpieszenia postępowania bezpośrednio urzędnikom zajmującym się sprawami wydania pozwolenia na budowę. Z tego też wynika fakt braku w „rejestrze wpływu korespondencji Wydziału Urbanistyki i Architektury” informacji o złożeniu przedmiotowego uzupełniającego projektu. Organ odwoławczy całkowicie pominął zeznania R. Z., która zeznała, iż zdarzają się przypadki składania dokumentacji bez pośrednictwa biura podawczego (kancelarii). Organ odwoławczy całkowicie pominął ten fragment zeznań świadka i nie wskazał przyczyn, z powodu których odmówił tym zeznaniom mocy dowodowej.

Organ odwoławczy całkowicie nie dał wiary twierdzeniom skarżącej, iż dokumentacja stanowiąca projekt architektoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU mogła zaginąć w Urzędzie Miejskim w [...] w Wydziale Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego. Organ odwoławczy w ogóle nie wyjaśnił dlaczego uznał tą okoliczność za nieudowodnioną pomimo tego, iż z zeznań zarówno świadek R. Z. jak i świadka A. K. wynika, iż w latach 1998 - 1999 był w urzędzie przeprowadzany remont oraz reorganizacja, w trakcie których dokumenty były wyjmowane z szaf, a następnie do nich ponownie wkładane, a ponadto całość dokumentów była przechowywana na korytarzach urzędu.

Przyjmując bezpodstawnie, iż przedmiotowa dokumentacja nie mogła zaginąć w urzędzie organ odwoławczy odmówił wiarygodności twierdzeniom skarżącej, iż również ona zagubiła przedmiotową dokumentację, a posiadana w chwili obecnej dokumentacja stanowi kopię dokumentów wypożyczonych z Urzędu w czerwcu 1999 r. Organ odwoławczy stwierdził, iż wyjaśnienia te nie są wiarygodne gdyż ze względu na znaczenie dokumentacji skarżąca powinna podjąć wcześniej starania o jej odtworzenie, a nie ujawniać fakt jej zaginięcia dopiero w wyniku kontroli legalności prowadzonej budowy. Zdaniem skarżącej stwierdzić należy, iż powyższe twierdzenia nie są prawdziwe. Już w momencie zagubienia dokumentacji skarżąca podjęła działania mające na celu jej odzyskanie i w tym celu wypożyczyła z urzędu dokumentację. Na tą okoliczność została sporządzona notatka z dnia 10 czerwca 1999 r. sporządzona i podpisana przez A. K., który rozpoznał zarówno swój charakter pisma jak i podpis. Przedmiotowa notatka została zakwestionowana przez organ odwoławczy tylko z tej przyczyny, iż stanowi ona kserokopię, a w aktach urzędu brak oryginału mimo, że świadek zeznał, iż osobiście taką notatkę sporządzał. Brak ten świadczyć może wyłącznie o tym, iż rzeczywiście część dokumentacji w urzędzie zaginęła. Na przedstawionej przez skarżącą kserokopii drugiego projektu znajduje się notatka, iż projekt ten stanowi „załącznik do decyzji Nr [...] z dnia [...] r.”, którą to notatkę sporządził świadek A. K. Pomimo tego, iż świadek rozpoznał swój charakter pisma organ odwoławczy odmówił wiarygodności temu dowodowi, wskazując jedynie, iż jest kserokopią w związku z czym dowód niewiarygodny. Organ odwoławczy całkowicie pominął zeznania świadka A. K., który stwierdził, iż „bezwzględnie musiał brać w opracowywaniu i zatwierdzaniu tej dokumentacji”.

Kwestionując notatkę służbową z dnia 10 czerwca 1999 r. organ odwoławczy nie zauważył, iż praktyki wypożyczania dokumentacji są bardzo częste, Świadczy o tym chociażby notatka z dnia 10 lutego 1999 r., znajdująca się w oryginale w aktach sprawy, która została sporządzona również przez A. K. i także na okoliczność wypożyczenia dokumentacji przez skarżącą.

Zakwestionowanie przez organ odwoławczy przedstawionej kserokopii dokumentacji oraz notatek służbowych sugeruje, iż organ ten uważa, że cała ta dokumentacja została sfałszowana, a podpisy określonych osób nie są ich podpisami, charakter pisma został sfałszowany, cała dokumentacja została w ciągu paru dni przygotowana całkowicie od nowa tylko na potrzeby toczącego się postępowania. Wniosek taki jest nieuzasadniony, gdyż przygotowanie takiej dokumentacji z podpisami urzędników, pismem urzędników i pieczęciami Urzędu jest całkowicie niemożliwe, a tym samym odmowa uznania mocy dowodowej przedstawionych kserokopii całkowicie nieuzasadniona.

Organ odwoławczy stwierdzając, iż obiekt będący przedmiotem postępowania nie został zatwierdzony ani decyzją z dnia [...] r., ani decyzją z dnia [...] r. powołał się na literalne brzmienie decyzji z dnia [...] r. W decyzji tej, jak stwierdza organ odwoławczy, zatwierdzono projekt zmian i wydano pozwolenie na budowę obejmujące te zmiany w realizowanym budynku adm.-socjalnym i handlowym (budynek biurowy, hala B, hala C), a jednocześnie nie wskazano obiektu stanowiącego przedmiot postępowania, który w nomenklaturze nosi nazwę hala D.

W decyzji rzeczywiście wskazano jedynie budynek adm.-socjalny i handlowy (budynek biurowy, hala B, hala C) to stwierdzić należy, iż pierwszy projekt architektoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II WERSJA POMIĘDZY OSIAMI 18 i 22 obejmuje wyłącznie zmiany w hali B i hali C, które miały zostać dokonane w zakresie elewacji wschodniej, północnej i południowej. Projekt ten nie obejmuje jakichkolwiek zmian budynku biurowego wskazanego w decyzji z dnia [...] r. Zmiany tego budynku zostały uwzględnione dopiero w uzupełniającym projekcie architektoniczno - budowlanym rozbudowy i modernizacji Hali [...]  w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU. Powyższa okoliczność, która uszła uwadze organu odwoławczego, świadczy niezbicie o tym, iż podstawą wydania decyzji z dnia [...] r. nie był tylko projekt architektoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...]  w [...] II WERSJA POMIĘDZY OSIAMI 18 i 22 lecz również projekt architekoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...]  w [...] II ETAP ROZBUDOWA TYLNEJ - ZACHODNIEJ CZĘŚCI HALI A, B, C DOBUDOWA MAGAZYNU, a tym samym decyzja ta zatwierdziła również ten projekt oraz zakwestionowaną przez organ I instancji rozbudowę.

Organ odwoławczy podtrzymał błędne ustalenia, iż skarżąca realizowała rozbudowę budynku bez wymaganego pozwolenia budowlanego, w związku z czym zastosowanie przez organ pierwszej instancji art. 48 Prawa budowlanego uznał za zasadne. Odrzucił też podniesiony przez skarżącą zarzut zastosowania art. 48 w miejsce przepisów art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, powołując się na okoliczność, iż wskazany przez skarżącą wyrok NSA z dnia 12 grudnia 1996 r. wiąże tylko w sprawie, w której został wydany.

Skarżąca podkreśliła, że legitymował się ostatecznym pozwoleniem na budowę, a jeśli organ odwoławczy potwierdził istnienie pewnych uchybień w zakresie aktualnej dokumentacji skarżącego, to nie uzasadniało to podtrzymania poglądu w sprawie zasadności zastosowania przepisu art. 48 Prawa budowlanego. W takim bowiem przypadku należałoby zastosować art. 50 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i na podstawie art. 51 nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Jak z powyższego wynika, art. 50 Prawa budowlanego dotyczy wszelkich przypadków innych niż określone w art. 48. W oparciu o powyższe zdaniem skarżącej, iż sprawa niniejsza nie jest objęta zakresem unormowania przepisu art. 48 Prawa budowlanego, gdyż skarżący dokonał rozbudowy budynku w oparciu o posiadane pozwolenie na budowę. W takiej sytuacji mógłby znaleźć zastosowanie art. 50 w związku z art. 51 Prawa budowlanego.

W pozostałej części skarżący powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał co następuje:

Sformułowanie zawarte w art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym „linie rozgraniczające teren inwestycji...” oznacza wydzielenie określonej powierzchni przeznaczonej pod inwestycję.

Skarżąca we wniosku z dnia 28.04.1997 r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w rubryce dane o zamierzonej inwestycji, pkt 1 granice terenu objęte wnioskiem podała: „określone na planie kolorem żółtym”.

Chcąc prowadzić rozbudowę obiektu, który aktualnie jest przedmiotem postępowania skarżąca powinna uprzednio, zgodnie z art. 39 ust. 1 wystąpić o ustalenie warunków zabudowy dla konkretnego terenu, gdyż zmiana zagospodarowania terenu polegająca zwłaszcza na rozbudowie wymaga stosownej decyzji. Rozbudowa bowiem nie jest wyłączona spod tego obowiązku w myśl art. 39 ust. 2 omawianej ustawy.

Nie bez znaczenia jest stanowisko Kierownika Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...] wyrażone w piśmie z dnia 11.08.2000 r. Jego zdaniem inwestor nie uzyskał nie tylko pozwolenia na budowę, ale nawet decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, który to dokument stanowi pierwszy etap w procesie inwestycyjnym tego typu zadania.

Natomiast zeznania świadka A. K., który prowadził merytorycznie sprawę, stawiają pod znakiem zapytania wiarygodność jego wypowiedzi.

Skarżąca nie legitymuje się jakimkolwiek dowodem wpływu do organu administracji architektoniczno - budowlanej projektu budowlanego budynku przeznaczonego do rozbiórki.

Na nieruchomości przy ul. [...] w [...] w latach 1997 - 2000 realizowano dwie, całkowicie odrębne, niezależne od siebie, położone w różnych miejscach, mogące być wykonane w różnym czasie inwestycje budowlane polegające na:

- zmianie w już istniejącym budynku i polegającej na modyfikacji geometrii i konstrukcji narożnika modernizowanej hali od strony wschodniej i tak: zamiast łukowatej części kończącej budynek zaproponowano zakończenie w układzie prostokreślnym poprzez dodanie dwóch modułów o szerokości 6 m w kierunku wschodnim (pierwsza)

- rozbudowie tylnej - zachodniej części hali H. (druga)

Każda z tych inwestycji znajduje oparcie jedną stroną w już istniejących obiektach, co uniemożliwia aktywność inwestorską w kierunku oparcia i tłumaczy zarazem, dlaczego oryginalny i archiwalny projekt przedstawia trzy elewacje z pominięciem czwartej. Elewacja bowiem to „lice budynku, jedna z zewnętrznych jego stron wraz ze wszystkimi znajdującymi się na niej elementami”.

Przepis dotyczące wymagań formalnych projektu budowlanego nie dopuszczały i nie dopuszczają dzielenia projektu architektoniczno - budowlanego na „tomy”. Tak więc twierdzenie jakoby drugi projekt stanowił oczywiste uzupełnienie projektu -II WERSJA POMIĘDZY OSIAMI 18 i 22- jest pozbawione racji.

Skarżąca - będąc od wielu lat uczestnikiem procesu inwestycyjno - budowlanego - doskonale zna procedurę składania wszelkich pism, dokumentacji etc, a więc za pośrednictwem kancelarii. Natomiast świadek R. Z. - na której zeznania powołuje się skarżąca - stwierdziła, że owszem, zdarzają się przypadki składania dokumentów bez pośrednictwa kancelarii ale dotyczy to drobnych spraw. Do takich zaś trudno zaliczyć projekt architektoniczno - budowlany.

Ponadto po wydaniu decyzji, przekazano skarżącej dwa zatwierdzone egzemplarze projektu, podczas gdy jeden egzemplarz pozostał w archiwach urzędu.

Gdyby więc założyć, że projekt złożony został bez pośrednictwa kancelarii, to w efekcie złożenia dwóch projektów w trzech egzemplarzach (jeden za pośrednictwem kancelarii, a drugi bez jej pośrednictwa) skarżąca wraz z decyzją o pozwoleniu na budowę powinna odebrać cztery egzemplarze tj. po dwa z każdego projektu. Jednak z decyzji wynika, że wydano inwestorowi tylko dwa egzemplarze.

W świetle powyższego oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyjaśnienie kwestii zagubienia dokumentacji nie ma z punktu widzenia postępowania administracyjnego najmniejszego znaczenia. I nie może mieć też ocena notatki sporządzonej przez A. K. w świetle, której dokumentacja taka została rzekomo wypożyczona.

Spośród wielu innych notatek w oryginale, znajdujących się w aktach administracji architektoniczno - budowlanej, brak tej odnoszącej się do wypożyczenia rzekomo zagubionej dokumentacji.

Odnośnie naruszenia prawa materialnego, wyjaśniono, że organy administracji państwowej działają w granicach prawa, zgodnie z art. 6 kpa. Konsekwencją ustaleń, iż obiekt będący przedmiotem postępowania wybudowano bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę było zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego.

Przepis ten nie przewiduje możliwości działania w warunkach uznania administracyjnego. Nie można też zaakceptować stanowiska, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z uchybieniami w dokumentacji. Trudno bowiem mówić o uchybieniach w sytuacji gdy legalna dokumentacja nie istnieje i nigdy nie istniała.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn.zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z treści tego przepisu wynika, że każde inne działanie będzie traktowane jako samowola budowlana i zagrożone sankcjami określonymi w art. 48, w myśl którego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie, albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] r. skarżącej wydano decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenie na „... przebudowę i rozbudowę budynku administracyjno - socjalnego i handlowego (budynek biurowy, hala B, hala C) na terenie przedsiębiorstwa przy ulicy [...] ...” na działce położonej w [...] przy ul. [...]. Działki te oznaczono jako działki o nr geodezyjnym 6/1, 6/2, 24/1, 23/2, 7/1, 7/2, 8/1, 8/2, 9, 15/1, 15/2, 15/3, 14, 13, 12, 11, 10, 16/2, 16, 19/1, 25/3, 16/4, 16/3, 17/5, 17/4, 17/1, 18/6, 18/5, 18/4 ark. 9 obr. G. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. Nr [...].

Bezsporne w sprawie jest, że decyzja ta nie dotyczyła rozbudowy elewacji strony zachodniej. W wniosku z dnia 16 października 1997 r. skarżąca podała, że w ramach wydanego pozwolenia na budowę z dnia [...] r. dotyczącego przebudowy i rozbudowy budynku administracyjnego i handlowego (budynek biurowy, hala B, hala C) zwraca się o wyrażenie zgody (pozwolenia) na zmianę realizowanej inwestycji w oparciu o załączoną dokumentację. We wniosku nie określono jaką dokumentację i w ilu egzemplarzach złożono.

Bezsporne jest, że dołączono projekt architektoniczno - budowlany rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II wersja pomiędzy osiami 18 i 22 przygotowany przez A. Spółka z o.o. dotyczący zmiany elewacji południowej, wschodniej oraz północnej.

Sporne jest natomiast, czy przed wydaniem decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wyżej wymieniona dokumentacja została uzupełniona dodatkowym projektem architektoniczno - budowlanym rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II etap przebudowa tylnej - zachodniej części hali A, B, C dobudowa magazynu.

Zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej, że organ administracyjny w tej kwestii nie poczynił dostatecznych ustaleń i w sposób niewyczerpujący dokonał oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

W decyzji z dnia [...] r. organ administracyjny określił, że zatwierdza projekt budowlany, projekt zmian w realizowanym na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. budynku administracyjno - socjalnego i handlowego na działce położonej w [...] przy ul. [...] w granicach oznaczonych na planie zagospodarowania działki.

W decyzji tej podano, że załączniki (2 egzemplarze projektu) opieczętowane pieczęcią tutejszego wydziału stanowią integralną część decyzji.

Rozważenia w niniejszej sprawie wymaga kwestia, czy pozwolenie na budowę z dnia [...] r. zmienione decyzją z dnia [...] r. obejmowało również obiekt, co do którego nakazano rozbiórkę, a w szczególności, czy częścią decyzji z dnia [...] r. był projekt architektoniczny, w którym przewidziana była zmiana elewacji zachodniej oraz dobudowanie budynku magazynowego.

W decyzji z dnia [...] r. w sposób jednoznaczny określono jakie działki przeznaczone są pod realizację inwestycji. Jeśli realizacja inwestycji następuje na tym terenie to brak jest podstaw do przyjęcia, że realizowana jest ona na terenie nie objętym decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Słusznie zauważa skarżący, że w sytuacji gdy zostaje wydana decyzja zmieniająca dotychczasową decyzję o pozwoleniu na budowę, to nie jest konieczne uzyskanie odrębnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Istotne jest żeby realizacja inwestycji w sposób zmieniony nie była sprzeczna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zauważyć również należy, że brak w aktach sprawy oryginałów dokumentacji dotyczącej projektu architektoniczno - budowlanego rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] II etap rozbudowa tylnej - zachodniej części hali A, B, C dobudowa magayznu, sam przez się nie oznacza, że taka dokumentacja nie została złożona. W aktach administracyjnych brak jest również wniosku inwestora o zmianę pozwolenia na budowę. Wniosek taki inwestor przedłożył na żądanie Sądu.

Prawidłowo zauważa organ administracyjny, że sporny projekt nie mógł być zatwierdzony decyzją z dnia [...] r., albowiem został sporządzony w październiku 1997 r. Faktu tego nie neguje sam skarżący.

Dokonana jednak ocena wiarygodności kserokopii dokumentacji nie jest wystarczająca.

Organy administracyjne podważając wiarygodność tej dokumentacji podały, że „została opatrzona” inną pieczęcią niż egzemplarz archiwalny „chociaż rzekomo obydwa zatwierdzone były w tym samym dniu”. Obowiązkiem organów - skoro miały wątpliwość dlaczego użyto innej pieczęci - było wyjaśnienie tej kwestii za pomocą wszelkich dostępnych środków dowodowych.

Zauważyć należy, że kopia projektu architektoniczno - budowlanego rozbudowy i modernizacji Hali [...] w [...] przy ul. [...] II Etap rozbudowa tylnej zachodniej części Hali A, B, C dobudowa magazynu - opatrzona jest pieczęcią Urzędu Miasta [...] Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego w [...] nr 21. Bezsporne jest, że drugi projekt został opieczętowany pieczątką nr 25. Jednak z zeznań świadka R. Z. wynika, że pieczątki są podzielone na poszczególne pokoje i że wszyscy pracownicy danego pokoju posługiwali się danymi pieczątkami. Świadek podała, że pieczątkę o nr 21 mógł się posługiwać zarówno A. K. lub K. Z.

W decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. umieszczono pieczęć o nr 25 oraz adnotację, że sprawę prowadzi A. K.

Zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji nie odniósł się do umieszczonej adnotacji, że projekt ten stanowi załącznik do decyzji z dnia [...] r.

Wyjaśnienie tej kwestii ma istotne znaczenie w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Organy administracyjne winny wyjaśnić kto i dlaczego taką adnotację umieścił. Z zeznań świadka A. K., który prowadził sprawę o pozwolenie na budowę wynika, że brał udział w opracowaniu i zatwierdzeniu dokumentacji oraz że była ona zatwierdzona decyzją z dnia [...] r. i jako załącznik stanowiła jej element składowy.

Biorąc pod uwagę, że przedłożona kopia projektu opatrzona jest pieczęcią i adnotacją, że stanowi załącznik do decyzji, ocena materiału dowodowego musi być bardziej wnikliwa.

Organ drugiej instancji oceniając zeznania świadka A. K. podał, że nie mogą być wiarygodnym i przekonującym dowodem, albowiem świadek podkreśla, że „wypowiada się oceniając kserokopie”. Decyzja z [...] r. zdaniem organu zatwierdza jeden projekt budowlany. Wskazano również, że zeznania pozostają w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz kolidują z przepisami ustawy Prawa budowlanego i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Zauważyć należy, że świadek A. K. prowadził sprawę o pozwolenie na budowę, to jego zeznania są istotnym dowodem w sprawie.

W myśl zasady swobodnej oceny dowodów określonej w art. 80 kpa, swobodna ocena dowodów musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny.

Regułami tymi są:

- należy opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ,

- ocena powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego,

- organ powinien dokonać znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, z zastrzeżeniem ograniczeń dotyczącym dokumentów urzędowych, które mają na podstawie art. 76 § 1 kpa szczególną moc dowodową.

Organ obowiązany jest rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody - osobno, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności, ustosunkowując się do istotnych różnic. Organ administracji publicznej może określonym dowodom odmówić wiary, ale dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej oceny.

Skoro przedłożona kopia projektu architektonicznego została opatrzona pieczęcią i adnotacją, że stanowi załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę z 1998 r., to do czasu obalenia prawdziwości tych twierdzeń między innymi poprzez wykazanie, że adnotacja ta, czy pieczęć zostały sporządzone przez nieupoważnione osoby, nie może twierdzić, że nie stanowi ona integralnej części decyzji o pozwoleniu na budowę.

Dopiero szczegółowe wyjaśnienie powyższych kwestii pozwoli ostatecznie zająć stanowisko, czy rozbudowa obiektu mieści się w ramach wydanego pozwolenia na budowę z 1998 r.

Mając na uwadze powyższe, zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] r. należało uchylić na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.).

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 55 cytowanej ustawy o NSA.