Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 696/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 zdanie 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 200 zł.

Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę skierowaną do skarżącego pozostawiono w placówce pocztowej w dniu [...] r., umieszczając w skrzynce oddawczej awizo. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano w dniu [...] r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona adresatowi i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...] r.

Pismem złożonym osobiście w siedzibie Sądu w dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Opłata sądowa nie została natomiast uiszczona do dnia dzisiejszego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.",, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.) W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.) Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Skoro w niniejszej sprawie skarżący nie podjął adresowanej do niego i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło w dniu [...] r. W konsekwencji zatem należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłyną bezskutecznie [...] r. (środa).

Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie skarżący pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty

do dnia dzisiejszego. W zakreślonym przez Sąd terminie nie doszło także do zdarzenia, które zwalniało stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności. W świetle utrwalonego orzecznictwa zdarzeniem takim jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, LEX nr 663243). Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w orzeczeniu z dnia 2 listopada 1962 r. II CZ 121/62 (OSNC 1963, nr 7-8, poz. 182), jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci moc.

W rozpoznawanej sprawie we wskazanym terminie, który upłynął w dniu [...] r. (środa), skarżący nie uiścił należnej opłaty, a także nie złożył wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek taki złożył dopiero w dniu [...] r.

Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi, w wyznaczonym terminie nie uiścił należnej opłaty i nie złożył w tym terminie wniosku o prawo pomocy, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.