Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 8/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 4
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2020 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Województwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Województwo wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 22 października 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 26 kwietnia 2019 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości działki nr [...], położonej w G. przy ul. Ś.

Skarga została wniesiona w następującym stanie sprawy:

Prezydent Miasta postanowieniem z 18 lipca 2017 r. zaopiniował pozytywnie proponowany przez A. wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w G., przy ul. Ś., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] obręb [..], stanowiącą własność wnioskodawców - na 31 działek, w tym 3 działki przeznaczone pod drogi publiczne i działkę przeznaczoną pod drogę wewnętrzną.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż zaproponowany projekt podziału jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą nr LII/1581 Rady Miasta z dnia 29.08.2002r. (Dziennik Urzędowy Województwa nr 21, poz. 210 z dnia 7.02.2003r.). Z treści karty terenu do ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż teren działki nr [..] objęty jest kartami terenu numer terenu [..], nr strefy [..]: ul. Ś. - ULICA ZBIORCZA Z 1/2 - jedna jezdnia o dwóch pasach ruchu, szerokość pasa ruchu 3,5m chodnik". Przeznaczenie projektowanych działek zgodnie z ww. ustaleniami obowiązującego planu miejscowego to: działka oznaczona jako A7 - ulica zbiorcza i ulica lokalna, oznaczenie w mpzp 007-82 i 008-81.

Zgodność wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego potwierdzona została ww. postanowieniem. Wydane postanowienie pozytywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości jest prawomocne. Funkcjonuje ono w obrocie prawnym i jest obowiązujące, a tym samym wiążące dla organów administracji. Postanowienie to jest podstawą wydania decyzji zatwierdzającej projekt podziału.

Pismem z 19 kwietnia 2019 r. A. wniosła do organu I instancji o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt podziału działki nr [..] obręb [..], zgodnie z ww. postanowieniem z 18. lipca 2017 r. W dniu 26 kwietnia 2019 r. Prezydent Miasta wydał decyzję zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości - działki nr [..].

Uzasadniając decyzje Kolegium podało, że zasady obowiązujące przy podziale nieruchomości zostały uregulowane w Dziale III, rozdziale 1 ustawy z dnia 21 sierpnia1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 2204), dalej u.g.n..

Stosownie do treści art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n., podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi opiniuje, stosownie do właściwości wójt, burmistrz albo prezydent miasta (ust.4). Zgodnie z tym zapisem podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94.

Wskazał organ odwoławczy, że zgodnie z art. 14 ust.8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( tj. Dz. U. z 2018r., poz. 1945 ze zm.), miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i stosownie do art. 87 ust.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Zatem organy gmin oraz organy administracji publicznej związane są ustaleniami zawartymi w planie. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego następuje ustalenie przeznaczenia terenu, a także określenie sposobów zagospodarowania terenu.

Podlegająca podziałowi przedmiotowa działka nr [..] (powstała w wyniku podziału działki nr [..]), położona w G. przy ul. Ś., obręb [..] objęta jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą nr LII/1581 Rady Miasta z dnia 29 sierpnia 2002r. (Dziennik Urzędowy Województwa nr 21, poz. 210 z dnia 7.02.2003r.). Z załącznika graficznego planu wynika, iż powstała w wyniku podziału działki nr [..] - działka nr [..] w planie przeznaczona pod jednostkę planistyczną 007-82 (ul. Ś. - ULICA ZBIORCZA Z 1/2 - jedna jezdnia o dwóch pasach ruchu, szerokość pasa ruchu 3,5m chodnik), określona jako działka A7 - ulica zbiorcza.

Natomiast powstała w wyniku podziału działki nr [..] działka nr [..] w planie przeznaczona pod jednostkę planistyczną 001.31 (strefa mieszana usługowo- mieszkaniowa).

Zatwierdzony podział nieruchomości jest zgodny z zarówno z częścią tekstową jak i częścią graficzną ww. planu miejscowego w zakresie nowoprojektowanej działki nr [..], a znajdującej się na terenie określonym w planie jako 007-82 (ulica lub droga wraz z określeniem klasyfikującym funkcjonalno-technicznym), jak i nowoprojektowanej działki nr [..].

Zgodnie z art. 98 ust. 1 u.g.n., działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.

Z kolei ust. 2 stanowi, iż właściwy organ składa wniosek o ujawnienie w księdze wieczystej praw gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne lub pod poszerzenie istniejących dróg publicznych. Podstawą wpisu tych praw do księgi wieczystej jest ostateczna decyzja zatwierdzająca podział.

Zarówno w nauce jak i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż przebieg przyszłej drogi, o której mowa w art. 98 ust. 1 ustawy, powinien wynikać z planu miejscowego, a w przypadku jego braku z ostatecznej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25.03. 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 413/08, wyrok z dnia 6.04.201 lr. sygn. akt USA/Gd 221/11 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 października 2007 r. ( sygn. akt I OSK 1462/06, LEX nr 453471), wyraził pogląd, iż " Zapewnienie zgodności podziału z planem miejscowym powoduje niekiedy konieczność wydzielenia części działek pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, jeżeli takie ich przeznaczenie zostało określone w planie. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy (art. 2a ust. 2 ustawy). Do danego zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą (art. 20 pkt 4 ustawy). W celu dostosowania skutków podziału nieruchomości do założeń ustawy o drogach publicznych, ustawa o gospodarce nieruchomościami stanowi, iż działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne (gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe) - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne (art. 98 ust. 1). Następuje, zatem wywłaszczenie właściciela gruntu. (...) Natomiast planowanie przebiegu drogi publicznej (gminnej, powiatowej, wojewódzkiej, krajowej) w ramach sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego nie ma bezpośredniego związku z procedurą zaliczania istniejących dróg do odpowiedniej kategorii dróg publicznych wynikającą z przepisów ustawy o drogach publicznych. Zaliczenie nowego odcinka drogi do odpowiedniej kategorii drogi następuje po jego wybudowaniu z chwilą włączenia go do eksploatacji. Regulacja ta nie stoi na przeszkodzie wcześniejszemu uwzględnieniu projektowanego przebiegu drogi w planie zagospodarowania przestrzennego (wyrok z dnia 5czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/WA 2210/05)".

W przedmiotowej sprawie zakwestionowano zapis zawarty w zaskarżonej decyzji dotyczący działki nr [..] w zakresie jej przeznaczenia pod drogę w kategorii drogi wojewódzkiej. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. z 2018r. Dz. U. poz. 2068 ze zm.) drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe, drogi gminne. Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te drogi (ust.2).

Drogi publiczne ze względów funkcjonalno-technicznych dzielą się na klasy określone w warunkach technicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496 i 1669), jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (ust.3).

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2016r., poz. 124), w celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadzono klasy dróg oraz ich hierarchię, zaczynając od drogi o najwyższych parametrach: autostrady oznaczonej symbolem "A", ekspresowych "S", dróg głównych ruchy przyspieszonego "GP", dróg głównych "G", zbiorczych "Z", lokalnych "L" lub dojazdowych "D" . Z kolei stosownie do treści § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, drogi zaliczone do jednej z kategorii, w rozumieniu przepisów o drogach publicznych, powinny mieć parametry techniczne i użytkowe odpowiadające następujących klasom dróg: drogi krajowe - klasy A, S, GP, drogi wojewódzkie -klasy GP lub G, drogi powiatowe - klasy GP,G lub Z, drogi gminne - klasy GP,G, Z, L lub D.

W świetle powyższego Kolegium zauważyło, że kategoria drogi może zostać nadana drodze publicznej dopiero po jej wybudowaniu, jako obiektu budowlanego i po uzyskaniu przez nią warunków techniczno- użytkowych, określonych w przepisach jako odpowiednie dla danej kategorii drogi. Nadanie kategorii drodze następuje zatem, po planistycznym przeznaczeniu gruntu pod drogę publiczną, po ewidencyjnym oraz prawnym wydzieleniu tych gruntów i po wybudowaniu drogi. Za bezsporne Kolegium przyjęło, że ustawodawca w art. 98 ust 1 ustawy, wymienił kategorie dróg, o których mowa jest w cyt. powyżej przepisach ustawy o drogach publicznych, które nie mają jednak związku z nadawaniem kategorii drogom, które jeszcze nie zostały zbudowane. Na podstawie ustalonej w planie miejscowym lub decyzji lokalizacyjnej funkcji danej drogi ustala się, jaka docelowo powinna być kategoria danej drogi i kto w związku z tym ma zostać właścicielem wydzielonych pod drogę działek gruntu. Bezspornym jest także to, że zgodnie z przepisem art. 98 ust. 1 u.g.n., wydzielenie działki pod drogę przesądza losy prawne gruntu. Własność gruntu zajętego pod drogę, z dniem, w którym decyzja o zatwierdzeniu podziału stała się ostateczna lub orzeczenie sądu o podziale prawomocne, przechodzi z mocy prawa. Tak, więc to treść planu wywołuje skutek w postaci przejścia prawa własności nieruchomości, w przedmiotowej sprawie m.in. na województwo. Skoro zatem podstawowym warunkiem wystąpienia skutków rzeczowych w postaci uwłaszczenia gminy powiatu lub województwa jest wydzielenie działki przeznaczonej w planie pod drogę o charakterze publicznym, o określonych parametrach technicznych i użytkowych odpowiadającym klasom dróg, a dopiero po wybudowaniu drogi następuje określenie jej kategorii, to przeznaczenie przedmiotowej działki w w/w planie pod ulicę główną Ś., uzasadniało, kwestionowane, określenie charakteru nowopowstałej działki przeznaczonej pod drogę publiczną o charakterze drogi wojewódzkiej.

Zwrócić też należy uwagę, iż trzeba wyraźnie rozróżnić kompetencję gminy do ustalenia w planie przebiegu dróg publicznych od skorzystania przez sejmik województwa do zaliczenia istniejącej już drogi do danej kategorii dróg w trybie art. 6, art. 6a i art. 7 ustawy o drogach publicznych. Mimo więc braku wyraźnego określenia w planie charakteru drogi jako drogi wojewódzkiej, taki jej charakter wynika z uchwały Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. Nr 1023/XL/09 w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie. W § 1 tejże uchwały wskazano, że przebieg istniejących dróg wojewódzkich w Województwie ustala się jak w załączniku do uchwały, w którym w punkcie 20 poz. 221 zaliczyło ulicę Ś. do kategorii drogi wojewódzkiej.

Zatem przeznaczenie nowopowstałej działki nr [..] pod drogę w kategorii wojewódzkiej znajduje oparcie w uchwale Sejmiku Województwa nr 1023/XL/09 z dnia 30.11.2009r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w województwie

Tym samym organ odwoławczy nie uznał zasadności zarzutów sformułowanych w odwołaniu. Wskazał dodatkowo, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dopuszczono możliwość, by w przypadku wątpliwości w zakresie treści aktu prawa miejscowego organy dokonały jego interpretacji po przeprowadzeniu analizy materiałów, które mogą dostarczyć materiału niezbędnego do oceny treści planu w zakresie charakteru planowanej drogi i interpretacji treści planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie, (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 09 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 276/15). Przepis art. 98 ust. 1 u.g.n. nie zawiera również rozróżnienia działek wydzielonych pod drogi publiczne ze względu na stopień zaawansowania planów inwestycyjnych dróg ani też nie uzależnia przejścia własności działki od faktycznych zamiarów zarządcy drogi. Istotne jest natomiast to, czy plan miejscowy gminy przeznacza teren, na którym znajduje się dana działka, na cele drogowe. Natomiast plany inwestycyjne zarządcy drogi nie stanowią przesłanki do przejścia własności działki, (por. wyrok NSA z dnia 26.01.2011 r. I OSK 459/10, LEX nr 952050).

Kolegium zaznaczyło, że pismo z 10 maja 2019 r. Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego z uwagi na to, że nie zostało podpisane przez osobę uprawnioną do jego reprezentacji - nie stanowi dokumentu urzędowego i jest bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Odnośnie zarzutu dot. błędnego przywołania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji roku zatwierdzenia uchwałą nr LII/1581 Rady Miasta miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], wskazano, iż postanowieniem z 23 maja 2019 r. nastąpiło sprostowanie błędu. Natomiast realizacja zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu została zrealizowana w niniejszym postępowaniu, m.in. poprzez możliwość odwołania się od przedmiotowej decyzji, z której skarżący skutecznie skorzystał.

Województwo we wniesionej skardze zarzuciło naruszenie:

1. art. 80 k.p.a. poprzez naruszenie zasad swobodnej oceny dowodów, bowiem ocena dowodów dokonana przez organ była dowolna, a nie swobodna. W sytuacji bowiem, w której z treści pisma Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego Województwa z 10 maja 2019 roku wynika, że uchwała numer [..] Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie, w swojej treści odnosi się do przebiegu dróg wojewódzkich na terenie Województwa bez podawania poszczególnych działek zajętych pod drogi, a tym bardziej przeznaczonych pod przyszłe poszerzenia dróg - brak jest podstaw do przyjęcia zasadności przeznaczenia całości lub części nowopowstałej działki nr [..] pod drogę kategorii drogi wojewódzkiej;

2. art. 98 ust. 1 w związku z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w związku z §4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na przyjęciu, że działka nr [..] przeznaczona jest pod poszerzenie drogi publicznej w kategorii wojewódzkiej podczas, gdy wnioski tej treści nie dadzą się wysnuć w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym nie potwierdza tego również treść uchwała nr 1023/XL/09 Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie, ani też treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..] zatwierdzony uchwałą numer LII/1581 Rady Miasta z dnia 29 sierpnia 2012 r.;

3. naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci §4 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że działka nr [..] przeznaczona pod ulicę Ś. - ulicę zbiorczą jest zgodne z treścią powyżej wskazanego przepisu, w sytuacji gdy zgodnie z treścią rozporządzenia klasę ulicy zbiorczej można przypisać drodze w kategorii powiatowej lub gminnej a nie drodze wojewódzkiej, bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że kategoria drogi może być wydana dopiero po jej wybudowaniu.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Podniosła skarżąca, że jak wynika z treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..] zatwierdzonego uchwałą numer LII/1581 Rady Miasta z dnia 29 sierpnia 2012 r. nowopowstała działka [..] ma następujące przeznaczenie: jedna jezdnia o dwóch pasach ruchu, szerokość pasa ruchu 3,5 m chodnik, działka oznaczona jako A1 - ulica zbiorcza i ulica lokalna, oznaczenie 007-82 i 008-81. Natomiast jak wynika z treści uchwały numer 1023/XL/09 Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie ulica Ś. została zaliczona do kategorii dróg wojewódzkich, jednakże w swojej treści uchwała ta odnosi się do przebiegu dróg wojewódzkich na terenie Województwa bez podawania poszczególnych działek zajętych pod drogi, a tym bardziej przeznaczonych pod przyszłe poszerzenia dróg. Zdaniem strony skarżącej, z treści tych dwóch aktów nie wynika, że potwierdzają one przeznaczenie nowopowstałej działki numer [..] po drogę wojewódzką. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego odnosi się bowiem do ulicy zbiorczej i ulicy lokalnej, czego nie należy utożsamiać z drogą wojewódzką, tym bardziej, że klasę ulicy zbiorczej można przypisać drodze w kategorii powiatowej lub gminnej, a nie drodze wojewódzkiej.

Z punktu widzenia stosowania art. 98 u.g.n. ustalenie odpowiedniej kategorii drogi, w skład której ma wejść wydzielana działka gruntu, jest istotne przede wszystkim do ustalenia podmiotu publicznego, na rzecz którego ma przejść własność wydzielanej działki. Jak bowiem słusznie zauważa organ w skarżonej decyzji, skutki prawne, o których mowa w art. 98 ust. 1 u.g.n., w postaci utraty własności lub prawa użytkowania wieczystego działek wydzielonych pod drogi publiczne nie są przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, ale są następstwem wydania tej decyzji, przejście prawa własności następuje bowiem z mocy samego prawa. Aby jednak takie przejście doszło do skutku w dacie wydawania decyzji podziałowej musi istnieć akt prawny określający przebieg i kategorię drogi. W przedmiotowej sprawie okoliczność ta jest niemożliwa do ustalenia na podstawie treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..] zatwierdzony uchwałą numer LII/1581 Rady Miasta z dnia 29 sierpnia 2012 r. oraz uchwały numer 1023/XL/09 Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie, co faktycznie czyni w istocie przedmiotową decyzję niewykonalną

Nadto strona skarżąca podkreśliła, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego winien precyzować, czy planowana na danym terenie inwestycja drogowa dotyczyć będzie drogi powiatowej, wojewódzkiej, czy też krajowej. Takie ustalenia winny być jednoznaczne, wobec konsekwencji związanych z przewłaszczeniem wydzielonego pod drogi gruntu i obowiązku wypłaty z tego tytułu odszkodowania. Znaczenie miejscowego planu nie można bowiem domniemywać, takie domniemanie natomiast przeprowadził organ w przedmiotowej sprawie, co uznać należy za niedopuszczalne, bowiem w dacie wydawania decyzji podziałowej, nie istniał faktycznie żaden akt, który przesadzałby, że na stronę skarżącą przejdzie z mocy prawa własność wydzielonych pod drogi działek.

Podkreślono w skardze, że z pisma Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego Województwa z 10 maja 2019 r. jasno wynika, że uchwała nr 1023/XL/09 Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie, w swojej treści odnosi się do przebiegu dróg wojewódzkich na terenie Województwa bez podawania poszczególnych działek zajętych pod drogi, a tym bardziej przeznaczonych pod przyszłe poszerzenia dróg. Wskazano w nim również, że skarżący nie posiada wiedzy na temat ewentualnych planów inwestycyjnych związanych z rozbudową drogi wojewódzkiej nr [..] (ul. Ś.). Zasadność przeznaczenia całości lub części nowopowstałej działki nr [..] pod drogę kategorii drogi wojewódzkiej będzie więc możliwa do ustalenia dopiero po przedstawieniu do analizy dokumentacji technicznej rozbudowy ul. Ś. Kwestia ta zatem wbrew uznaniu organu nie została w jakikolwiek sposób przesądzona.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 zwana dalej "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Poddawszy zaskarżoną decyzję ocenie legalności w granicach wyznaczonych wyżej powołanymi przepisami Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 22 października 2019 r. jest zgodna z prawem.

Na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia zasad swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji dowolnego ustalenia przez organ odwoławczy przeznaczenia całości lub części działki nr [..] pod drogę kategorii drogi wojewódzkiej oraz dokonanie w tym zakresie dowolnej oceny dowodów.

Odnosząc się do powyższego zarzutu w pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści art. 93 ust. 1 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Według ust. 4 (zd. pierwsze) zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Trzeba zauważyć, że postanowienie podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. opiniujące projekt podziału nieruchomości, jest częścią postępowania administracyjnego o zatwierdzenie podziału nieruchomości. Pogląd ten pozostaje w zgodzie z wykładnią zawartą w uchwale składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt OPK 1/99 (publ. ONSA z 1999 r., nr 3, poz. 84), w którym wywiedziono, że "postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.), jest wydawane w toku postępowania administracyjnego w sprawie o podział nieruchomości (...)". Skoro zatem postępowanie o zatwierdzenie podziału nieruchomości jest etapem postępowania podziałowego należy podkreślić, że organ zatwierdzający podział nieruchomości jest związany opinią o podziale.

Jak już wyjaśniono podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, zaś organ zatwierdzający podział nieruchomości jest związany opinią o podziale. W konsekwencji, dopóki postanowienie opiniujące nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego, czy to w administracyjnym toku instancji, czy wskutek zastosowania trybów nadzwyczajnych, dopóty organ orzekający o zatwierdzeniu podziału jest nim związany w zakresie podstawowej przesłanki w postaci zgodności z postanowieniami planu miejscowego. W niniejszej sprawie kontrolowane rozstrzygnięcie poprzedzone zostało postanowieniem Prezydenta Miasta z 18 lipca 2017 r., którym pozytywnie zaopiniowano proponowany przez A. wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w G., przy ul. Ś., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [..] obręb [..], stanowiącą własność wnioskodawcy - na 31 działek, w tym 3 działki przeznaczone pod drogi publiczne i działkę przeznaczoną pod drogę wewnętrzną.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż zaproponowany projekt podziału jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą nr LII/1581 Rady Miasta z dnia 29 sierpnia 2002r. (Dziennik Urzędowy Województwa nr 21, poz. 210 z dnia 7 lutego 2003r.).

Zgodność wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego potwierdzona została ww. postanowieniem. Wydane postanowienie pozytywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości jest prawomocne. Funkcjonuje ono w obrocie prawnym i jest obowiązujące, a tym samym wiążące dla organów administracji. Postanowienie to jest podstawą wydania decyzji zatwierdzającej projekt podziału. Jeżeli bowiem opinia jest pozytywna, tak jak ma to miejsce w rozpoznawanym przypadku, organ może dalej procedować w kierunku zatwierdzenia projektu podziału, opierając się na przesądzonej już okoliczności zgodności podziału z postanowieni planu.

Nie ulega więc wątpliwości, że w postępowaniu podziałowym organ zatwierdzający podział nie dokonuje samodzielnych ustaleń w zakresie przeznaczenia nieruchomości oraz zaliczenia jej na poszerzenie drogi wojewódzkiej – kwestie te należą bowiem do kompetencji organu opiniującego i zostały już przesądzone w postanowieniu opiniującym. Nie sposób więc zarzucać organom naruszenia przepisów postępowania obligujących do wszechstronnej oceny materiału dowodowego w zakresie zasadności zaliczenia przedmiotowej działki pod poszerzenie drogi wojewódzkiej.

Odnosząc się zaś do kwestii nieuwzględnienia przy rozstrzyganiu sprawy dowodu w postaci pisma numer [..] Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 10 maja 2019 roku, które w swojej treści odnosi się do przebiegu dróg wojewódzkich na terenie Województwa bez podawania poszczególnych działek zajętych pod drogi wskazać należy, iż nie zostało ono podpisane przez osobę uprawnioną, a tym samym nie stanowi dokumentu urzędowego i nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie bowiem z treścią art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Niezachowanie przepisanej formy dokumentu może stanowić wadę istotną dyskwalifikującą jego wartość dowodową, jak np. brak podpisu osoby upoważnionej do złożenia oświadczenia (woli lub wiedzy) w imieniu organu.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego art. 98 ust. 1 w związku z art. 93 ust. 1 u.g.n. w związku z § 4 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, polegającego na błędnym przyjęciu, że działka nr [..] przeznaczona jest pod poszerzenie drogi publicznej w kategorii wojewódzkiej.

Zauważyć należy, iż podlegająca podziałowi działka nr [..] (powstała w wyniku podziału działki nr [..]), położona w G. przy ul. Ś., obręb Ł. objęta jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą nr LII/1581 Rady Miasta z dnia 29 sierpnia 2002 r. Z załącznika graficznego planu wynika, iż powstała w wyniku podziału działki nr [..] - działka nr [..] w planie przeznaczona pod jednostkę planistyczną 007-82 - ul. Ś. - ULICA ZBIORCZA Z 1/2 - jedna jezdnia o dwóch pasach ruchu, określona jako działka A7 - ulica zbiorcza. Natomiast powstała w wyniku podziału działki nr [..] działka nr [..] w planie przeznaczona pod jednostkę planistyczną 001.31 (strefa mieszana usługowo- mieszkaniowa).

Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż zatwierdzony podział nieruchomości jest zgodny zarówno z częścią tekstową jak i częścią graficzną ww. planu miejscowego w zakresie nowoprojektowanej działki nr [..], a znajdującej się na terenie określonym w planie jako 007-82 (ulica lub droga wraz z określeniem klasyfikującym funkcjonalno-technicznym), jak i nowoprojektowanej działki nr [,,].

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.

Jak wskazano wyżej, art. 98 ust. 1 u.g.n. jako jedyną przesłankę przejścia wydzielonej działki na własność Skarbu Państwa wymienia przeznaczenie tej działki pod drogę publiczną bądź pod poszerzenie już istniejących dróg publicznych.

W doktrynie jak i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż przebieg przyszłej drogi, o której mowa w art. 98 ust. 1 ustawy, powinien wynikać z planu miejscowego, a w przypadku jego braku z ostatecznej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25.03. 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 413/08, wyrok z dnia 6.04.2011 r. sygn. akt II SA/Gd 221/11 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Wydzielenie działki pod drogę publiczną może w omawianym przypadku nastąpić, jeśli obszar wydzielanej działki jest przeznaczony pod taką drogę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 25.03.2009 r., II SA/Gd 413/08, LEX nr 602032). Nie chodzi przy tym o wybudowanie drogi (która może zostać wybudowana dużo później). Ani o nadanie drodze określonej kategorii drogi publicznej, lecz o samo przeznaczenie gruntu pod drogę publiczną. Określona kategoria może być bowiem nadana drodze publicznej (zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, Dz. U. z 2020 r., poz. 470; dalej. u.d.p.) dopiero wtedy, gdy droga spełnia ustawową funkcję w sieci drogowej, co jest możliwe wtedy, gdy uzyska ona określone parametry techniczno-użytkowe i związaną z nimi klasę (por. art. 2 ust. 3 u.d.p.), a uzyskanie tych parametrów następuje w praktyce dopiero po wybudowaniu drogi.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, iż podlegająca podziałowi działka nr [..] (powstała w wyniku podziału działki nr [..]), położona w G. przy ul. Ś., obręb Ł. objęta jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą nr LII/1581 Rady Miasta z dnia 29.08.2002r. i została przeznaczona pod jednostkę planistyczną 007-82 jako jedna jezdnia o dwóch pasach ruchu. Podkreślić należy, iż w braku wyraźnego określenia w planie charakteru drogi jako drogi wojewódzkiej, taki jej charakter wynika z uchwały Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. Nr 1023/XL/09 w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie. W § 1 tejże uchwały wskazano, że przebieg istniejących dróg wojewódzkich w Województwie ustala się jak w załączniku do uchwały, w którym w punkcie 20 poz. 221 zaliczono ulicę Ś. do kategorii drogi wojewódzkiej.

Zatem niezasadna jest argumentacja skarżącego skoncentrowana na okoliczności, że nieokreślenie w uchwale Sejmiku Województwa poszczególnych nieruchomości gruntowych zajętych pod drogi skutkuje przyjęciem, iż brak jest podstaw do stwierdzenia przeznaczenia nowopowstałej działki nr [..] pod drogę kategorii drogi wojewódzkiej. W ocenie Sądu, konstatacja ta jest sprzeczna z uchwałą Sejmiku Województwa w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie, gdzie do takiej kategorii dróg – jako drogi wojewódzkiej zaliczono ulicę Ś., albowiem o kategorii danej drogi nie przesądza sam fakt wskazania konkretnych nieruchomości zajętych pod drogi, a ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (przeznaczenie nieruchomości pod drogę) powiązane ze wskazanymi w uchwale samorządu województwa przebiegami dróg wojewódzkich. Z uwagi na okoliczność, iż ulica Ś. w G. została zaliczona do tejże właśnie kategorii dróg publicznych, za nietrafny należy uznać pogląd, że dodatkowym warunkiem, pozwalającym na przeznaczenie wskazanej działki pod taką właśnie drogę, jest wskazanie konkretnych nieruchomości zajętych pod drogi.

W konsekwencji Sąd stwierdza, iż zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 98 ust. 1 u.g.n. o przeznaczeniu wyżej wymienionego gruntu pod drogę publiczną – drogę wojewódzką.

Przechodząc do zarzutu naruszenia § 4 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że działka nr [..] przeznaczona jest pod ulicę Ś. - ulicę zbiorczą wskazać należy, iż pojęcie drogi publicznej należy rozumieć tak, jak zostały one zdefiniowane w ustawie o drogach publicznych, ponieważ nie ma w ustawie o gospodarce nieruchomościami odrębnej definicji tego pojęcia. Ustawodawca w art. 98 ust. 1 u.g.n. wymienił określone kategorie dróg, o których mowa w ustawie o drogach publicznych (gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe). W tej sytuacji należy przyjąć, że wskazanie tych kategorii w omawianym przepisie ma związek z tym, który podmiot publiczny ma się stać właścicielem działek wydzielonych pod drogi, a nie z nadawaniem kategorii drogom, które jeszcze nie zostały wybudowane. Dlatego powszechnie uważa się, że przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że na podstawie ustalonej w planie miejscowym (lub w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego) funkcji danej drogi ustala się, jaka powinna docelowo być kategoria danej drogi i kto ma w związku z tym zostać właścicielem wydzielonych pod drogę działek gruntu.

Funkcję drogi w planie miejscowym powinno się określać na podstawie art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1 i art. 7 ust. 1 u.d.p. Dodatkowo funkcja ta powinna być opisana w nawiązaniu do § 4 r.w.t.d.p., m.in. dlatego, że w myśl § 4 pkt 9 r.z.p.m.p. jednym z wymogów dotyczących stosowania standardów przy zapisywaniu ustaleń projektu tekstu planu miejscowego są ustalenia dotyczące zasad rozbudowy i budowy systemów komunikacji, które powinny zawierać m.in. określenie układu komunikacyjnego wraz z parametrami oraz klasyfikacją ulic i innych szlaków komunikacyjnych.

Zgodnie z § 4 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadzono klasy dróg oraz ich hierarchię, zaczynając od drogi o najwyższych parametrach: autostrady oznaczonej symbolem "A", ekspresowych "S", dróg głównych ruchu przyspieszonego "GP", dróg głównych "G", zbiorczych "Z", lokalnych "L" lub dojazdowych "D" . Z kolei stosownie do treści § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, drogi zaliczone do jednej z kategorii, w rozumieniu przepisów o drogach publicznych, powinny mieć parametry techniczne i użytkowe odpowiadające następujących klasom dróg: drogi krajowe - klasy A, S, GP, drogi wojewódzkie -klasy GP lub G, drogi powiatowe - klasy GP,G lub Z, drogi gminne - klasy GP,G, Z, L lub D.

W przypadku wydzielania działek gruntu pod poszerzenie już istniejącej drogi wydzielonej pod to poszerzenie działki przechodzą na własność właściciela publicznego będącego właścicielem drogi, która ma zostać poszerzona. Nadanie kategorii drodze następuje zatem, po planistycznym przeznaczeniu gruntu pod drogę publiczną, po ewidencyjnym oraz prawnym wydzieleniu tych gruntów i po wybudowaniu drogi. Bezspornym jest, że ustawodawca w art. 98 ust 1 ustawy, wymienił kategorie dróg, o których mowa jest w cyt. powyżej przepisach ustawy o drogach publicznych, które nie mają jednak związku z nadawaniem kategorii drogom, które jeszcze nie zostały zbudowane.

W przypadku dokonywania podziału nieruchomości na wniosek jej właściciela organ jest nie tylko uprawniony, lecz wręcz zobowiązany do wydzielenia części działki pod drogę publiczną, jeżeli takie jest przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Nie mają przy tym znaczenia plany inwestycyjne zarządcy drogi, a jedynie przeznaczenie gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast skutkiem dokonania takiego podziału jest następujące z mocy prawa przejście nieruchomości na własność odpowiednio gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa oraz powstały po stronie nabywcy obowiązek zapłaty odszkodowania za przejętą nieruchomość (por. też wyrok WSA w Krakowie z 16.10.2019 r., II SA/Kr 817/19, LEX nr 2742278).

Kryteria zaliczenia istniejącej drogi do dróg wojewódzkich wymienia art. 6 ust. 1 u.d.p. Droga publiczna może zostać zaliczona do dróg wojewódzkich pod warunkiem spełnienia wymagań zawartych w tym przepisie. Droga uzyskuje status drogi wojewódzkiej na mocy uchwały sejmiku województwa. Podjęcie uchwały następuje w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz obrony narodowej (art. 6 ust. 2 u.d.p.).

O tym, czy i z jaką drogą publiczną mamy do czynienia nie decydują zapisy w ewidencji gruntów i budynków, lecz zaliczenie danej drogi do dróg publicznych w trybie przepisów u.d.p. Zaliczenie to może się dokonać w drodze rozporządzenia właściwego ministra, uchwały sejmiku województwa uchwały rady powiatu lub uchwały rady gminy (wyrok WSA w Bydgoszczy z 21.06.2016 r., II SA/Bd 531/16, LEX nr 2104664).

Na podstawie ustalonej w planie miejscowym lub decyzji lokalizacyjnej funkcji danej drogi ustala się, jaka docelowo powinna być kategoria danej drogi i kto w związku z tym ma zostać właścicielem wydzielonych pod drogę działek gruntu.

W rozpoznawanej sprawie w Uchwale Sejmiku Województwa z dnia 30 listopada 2009 r. Nr 1023/XL/09 w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg wojewódzkich w Województwie do kategorii dróg wojewódzkich zaliczono także ulicę Ś., tym samym, w przypadku przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki nr [..] pod drogę, zdaniem Sądu uzasadnia stwierdzenie, iż dotychczasowe zaliczenie tej drogi jako drogi wojewódzkiej – co nie było kwestionowane przez skarżącego - przesądza, że wydzielona nieruchomość na cele drogowe przeznaczona jest pod poszerzenie drogi publicznej w kategorii wojewódzkiej.

Reasumując w ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo rozstrzygnął niniejszą sprawę słusznie uznając, że nie było podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wynika bowiem, że w zasadzie organ odwoławczy powinien ponownie merytorycznie rozpatrzyć i rozstrzygnąć sprawę uprzednio rozpoznaną przez organ pierwszej instancji. Treść art. 138 § 2 k.p.a. jednoznacznie wskazuje, że zaskarżoną decyzję można uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, wyłącznie gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Tylko zaistnienie tych warunków uzasadnia orzekanie kasacyjne, przy czym skorzystanie z tej możliwości musi być wyjątkowe, gdyż istotą postępowania odwoławczego w ogólnym postępowaniu administracyjnym jest orzekanie reformatoryjne. To organ odwoławczy ma podjąć wszelkie, oczywiście możliwe kroki, do merytorycznego załatwienia sprawy, a nie uwalniać się od obowiązku orzekania przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji.

Zdaniem Sądu Kolegium prawidłowo wyjaśniło przebieg postępowania w sprawie podziału nieruchomości i znaczenie postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału dla wydania orzeczenia zatwierdzającego podział. Wbrew zarzutom skargi organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, procedował w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Nadto organ odwoławczy szczegółowo i wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko i przyczyny wydanego rozstrzygnięcia.

Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niezasadna i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.