Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 83/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Marian Gaździński (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jacek Niedzielski sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant: ref. staż. Monika Mierzyńska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2005r. na rozprawie sprawy Przedsiębiorstwa Handlu [...] sp. Z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenie długu celnego i podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].1.2004 r., Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, nr 926 ze zm.), art. 85 § 1 i art. 262 ustawy z dnia 9.01.1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r., Nr 75, póz. 802 ze zm.), art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7, art. 15 ust. 4 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U, Nr 11, póz. 50 ze zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31.12.2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz.U. Nr 241, póz. 2082) i § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 226, póz. 1885 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].10.2003 r., Nr E13 [...] , uznającej za nieprawidłowe zgłoszenie celne z dnia 8.10.2003 r. złożone przez Przedsiębiorstwo Handlu [...] Spółkę z o.o. z siedzibą w zakresie klasyfikacji taryfowej i zastosowanej stawki celnej, podstawy opodatkowania oraz wymiaru kwoty cła i podatku VAT.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organu odwoławczego wskazano na wstępie, że działająca z upoważnienia importera Agencja Celna [...] za Jednolitym Dokumentem Administracyjnym SAD nr [...] w dniu [...].10.2003 r. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym tkaninę poliestrową, deklarując w polu 33 kod PCN 5407 52 00 O ze stawką celną 9%. Do zgłoszenia celnego dołączono m.in.:

1. Deklarację Wartości Celnej,

2. rachunek nr [...] z dnia [...].09.2003 r,

3. Świadectwo pochodzenia nr [...] z dnia [...].09.2003 r.

Działający z upoważnienia Naczelnika Urzędu Celnego funkcjonariusz celny przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i § 2 Kodeksu celnego a następnie przystąpił do jego weryfikacji zgodnie z art. 70 § 1 tegoż Kodeksu. O wszczęciu postępowania weryfikacyjnego importer został powiadomiony w tym samym dniu, co zostało potwierdzone podpisem agenta celnego złożonym na odwrocie karty 6 SAD. W wyniku rewizji częściowej przeprowadzonej w obecności agenta celnego, stwierdzono tkaninę 100% poliestrową, pikowaną, koloru bordo i brązowego, podszytą materiałem koloru białego, w rolkach znajdujących się w workach. W trakcie rewizji, pobrano próbkę towaru w celu zabezpieczenia jego tożsamości.

Po analizie przedstawionych do odprawy celnej dokumentów i wyników rewizji funkcjonariusz celny stwierdził, że zastosowany kod PCN (5407 52 00 0) jest nieprawidłowy.

Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2003 r. wyznaczono stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z możliwości wypowiedzenia się strona nie skorzystała.

Decyzją z dnia 28.10.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, klasyfikując go do kodu PCN 5811 00 00 O, w zakresie zastosowanej stawki celnej, którą ustalono na 18%, podstawy opodatkowania oraz wymiaru kwoty cła i podatku VAT.

Od powyższej decyzji pełnomocnik importera złożył odwołanie (pismo z dnia 03.11.2003 r.), wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie o uznaniu przedmiotowego zgłoszenia celnego za prawidłowe zarzucając decyzji organu pierwszej instancji mające wpływ na wynik postępowania naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 124 i art. 191 Ordynacji podatkowej, a także przepisów prawa materialnego w postaci art. 65 § 4 pkt 2 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego.

Wynika dalej z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, że rozpatrując sprawę na skutek wniesionego przez importera odwołania nie znalazł on podstaw do uznania złożonego zgłoszenia celnego za prawidłowe. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał on przede wszystkim na to, że zgodnie z art. 13 § 1 i 2 Kodeksu celnego cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych, natomiast środki polityki handlowej oraz środki, o których mowa w art. 14 tego Kodeksu, stosuje się zgodnie z klasyfikacją nomenklatury towarowej taryfy celnej.

Obowiązująca w dniu dokonania zgłoszenia celnego taryfa celna stanowiąca załącznik do rozporządzenia Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 226, póz. 1885) przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie sharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, jaka sporządzona została w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz.U. Nr 11, póz. 62 z dnia 07.02.1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji weszła ona w życie w stosunku do Polski z dniem 1 stycznia 1996 r., jak to wynika z Oświadczenia rządowego z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14.06.1993 r. (Dz.U. Nr 11, póz. 63 z dnia 7.02.1997 r.).

Organ odwoławczy wskazał dalej w uzasadnieniu swej decyzji, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, iż dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej. W celu ustalenia prawidłowego kodu PCN należy kierować się "Wyjaśnieniami do taryfy celnej" stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dziennik Ustaw Nr 74, póz. 830), które to Wyjaśnienia wskazują, jak należy klasyfikować towary.

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, póz. 50 ze zm.) podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, zaś stawki podatków należnych z tytułu importu towarów wynikają z zapisu w taryfie celnej zgodnie z ustalonym kodem PCN.

Organ odwoławczy podkreślił dalej, że niespornym jest, iż przedmiotem importu w rozpatrywanej sprawie była tkanina 100% poliester, pikowana. Z oględzin pobranych próbek towarowych wynika, iż jest to tkanina pikowana trzywarstwowa. Składa się z warstwy tkaniny, włókniny ocieplającej i cienkiej włókniny typu flizelina. Całość jest ze sobą połączona poprzez przepikowanie tworzące dekoracyjny wzór. Sporną kwestią między organem celnym a importerem jest natomiast stan towaru i jego klasyfikacja taryfowa. Zgłaszając bowiem ten towar do odprawy celnej importer zadeklarował kod taryfy celnej PCN 5407 52 00 O, natomiast po weryfikacji zgłoszę- nią celnego organ celny pierwszej instancji uznał, iż prawidłowym do zaklasyfikowania importowanego towaru jest kod PCN 5811 0000 0.

Akceptując zaklasyfikowanie importowanego przez stronę towaru do tego ostatniego kodu organ odwoławczy wyjaśnił na wstępie, iż zastosowana przez importera pozycja kodu PCN 5407, zgodnie z jej brzmieniem w taryfie celnej, obejmuje tkaniny z przędzy z włókna syntetycznego włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów z objętych pozycją 5404. Natomiast podpozycja 5407 52 obejmuje pozostałe barwione tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych.

Odwołując się z kolei do brzmienia uwag 8 i 9 do sekcji XI Taryfy celnej (materiały i wyroby włókiennicze) - zawartych w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" (tom II, str. 1008) i stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r ( Dz.U. Nr 74, póz. 830) - Dyrektor Izby Celnej wskazał następnie, że zgodnie z uwagami ogólnymi sekcja XI obejmuje surowce dla przemysłu włókienniczego (jedwab, wełna owcza, bawełna, włókna sztuczne itd.), półfabrykaty (takie jak przędze i tkaniny) i wyroby wykonane z nich. Podzielona jest ona na 14 działów, które można rozważać w dwóch częściach: pierwsza (działy 50 do 55) podzielona jest według właściwości fizycznych materiału włókienniczego, a druga (działy 56 do 63), z wyjątkiem pozycji 5809 i 5902, obejmuje wyroby bez rozróżniania, na poziomie pozycji, własności fizycznych materiałów.

Zgodnie z uwagą część (l) uwag ogólnych do sekcji XI taryfy celnej, każdy z działów 50 do 55 odnosi się do jednego lub więcej materiałów włókienniczych, pojedynczych lub mieszanych w różnych stadiach ich przetwarzania, aż do tkaniny włącznie. Obejmują one w większości przypadków surowiec, odzyskiwane odpady (włącznie z rozwłóknionymi materiałami, lecz z wyłączeniem nie porozrywanych szmat), włókna zgrzeblone lub czesane w formie taśm, niedoprzędu itp., przędze i tkaniny.

Zgodnie z uwagą część (C) tkaniny objęte działami 50 do 55 są wyrobami otrzymywanymi przez przeplatanie przędzy włókienniczej (zarówno rodzajów klasyfikowanych w działach 50 do 55, jak i tych, uważanych za szpagaty, wyroby powroźnicze itd. objętych pozycją 5607), niedoprzędów, pojedynczych włókien ciągłych lub pasków i podobnych objętych działem 54, przędzy krajkowej supełkowej, wąskich taśm, oplotów, bolducs (składających się z osnowy bez wątku łączonych środkiem klejącym itd.) na krosnach z osnową i wątkiem. Natomiast działy 56 do 63 obejmują niektóre rodzaje tkanin i innych artykułów włókienniczych nie objętych działami 50 do 55 (to jest tkaniny z włosem, tkaniny wąskie, przędzę szenilową, przędzę żyłkowaną, oploty, plecionki i inne ozdoby pasmanteryjne objęte pozycjami nr 5606 i 5608, tiule i inne wyroby dzianinowe lub szydełkowane). Obejmują one również (po uwzględnieniu wykluczeń dotyczących pewnych wyrobów sklasyfikowanych gdzie indziej, nie w sekcji XI) konfekcjonowane wyroby włókiennicze.

Jednocześnie w punkcie 5 części (II) uwag ogólnych do sekcji XI znajduje się zapis, iż materiały tkane w sztukach o określonej długości, składające się z dwóch lub więcej identycznych materiałów złączonych końcami albo złożonych z dwóch lub więcej materiałów włókienniczych złączonych warstwowo nie są uważane za "konfekcjonowane". Również produkty włókiennicze w jednej całości, złożone z jednej lub więcej warstw materiałów włókienniczych połączonych za pomocą impregnatu, przez igłowanie lub inaczej, nie są uważane za konfekcjonowane.

Zgodnie z uwagami ogólnymi - dział 58, z wyjątkiem pozycji 5809, obejmuje różne wyroby włókiennicze, które ujęto w danej pozycji niezależnie od surowca, z jakiego zostały wykonane. Niektóre z tych wyrobów włączono do tego działu tylko wtedy, gdy nie są "konfekcjonowane" w rozumieniu części (II) ogólnych uwag wyjaśniających do sekcji XI, podczas gdy inne włączono, niezależnie od tego, czy są konfekcjonowane, czy nie.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił dalej w uzasadnieniu swej decyzji, iż pozycja 5811 Taryfy celnej obejmuje pikowane wyroby włókiennicze w sztukach, złożone z jednej lub większej ilości warstw materiałów włókienniczych połączonych przez zszycie lub w inny sposób, z wyłączeniem haftów objętych pozycją nr 5810.

Pozycja obejmuje wyroby włókiennicze w sztukach złożone :

- z warstwy materiału włókienniczego, zwykle dzianego lub tkanego bądź w postaci włókniny oraz z warstwy materiału wyściełającego (np. watoliny w formie wstęgi, filcu, waty celulozowej, w postaci pianki gumowej) albo

- z dwóch warstw materiałów włókienniczych, zwykle dzianych lub tkanych bądź w postaci włókniny albo kombinacji obydwu, przedzielonych warstwą materiału wyściełającego.

Warstwy te łączone są ze sobą przez przeigłowanie lub zszycie (włączając zszywanie z wiązaniem) albo prostymi rzędami ściegów, albo rzędami układającymi się we wzór dekoracyjny, pod warunkiem, że ściegi te wykorzystano przede wszystkim do pikowania, a nie do stworzenia wzorów nadających produktowi charakter haftu. Można je także łączyć dzianymi węzełkami lub klejem, przez zgrzewanie lub w inny sposób, pod warunkiem, że produkt wygląda również jakby był pikowany, tzn. że występują na nim miejsca wzniesione lub uwypuklone wyglądające jak po przepikowaniu, przeigłowaniu lub zszyciu.

Wyroby objęte powyższą pozycją (5811) mogą być impregnowane, powlekane bądź pokrywane lub też same materiały włókiennicze użyte do ich produkcji mogą być impregnowane, powlekane bądź pokrywane. Materiały te są powszechnie stosowane do wyrobu pikowanych ubrań, kołder i narzut na łóżka, wyściółek materacy, odzieży, zasłon, mat, podstawek na obrusy (pod zastawę) itd.

Charakteryzując w taki sposób wyroby objęte pozycja 5811 Taryfy celnej organ odwoławczy stwierdził dalej, iż z akt sprawy oraz z oględzin pobranych próbek importowanego towaru wynika jednoznacznie, iż przedmiotem importu jest pikowany wyrób włókienniczy w belach, złożony z trzech warstw materiałów włókienniczych: tkaniny, włókniny ocieplającej i cienkiej włókniny flizeliny. Warstwy te połączone są ze sobą przez tworzące dekoracyjny wzór przepikowanie. Wątpliwości nie budzi także przeznaczenie importowanego towaru - zgodnie z oświadczeniem importera, przedstawionym do wcześniejszej odprawy, tkanina służy do produkcji takich wyrobów jak: ocieplacze, kamizelki, bluzy, kurtki itp.

Odnosząc się do stanowiska odwołującej się strony, która nie zgadza się z interpretacją organu celnego i powołuje na zapis, iż w pozycji 5811 klasyfikuje się pikowane wyroby włókiennicze w sztukach, Dyrektor Izby Celnej uznał za konieczne wyjaśnić, co w przypadku tkanin oznacza "wyrób w sztukach". Odwołał się przy tym do zapisu zawartego w Małym Słowniku Języka Polskiego - PWN (wydanie X 1993 str. 914), precyzującego, iż sztuka tkaniny to - "określona ilość tkaniny sprzedawana jako całość; zwój, bela". Tak więc, w rozpatrywanej sprawie przedmiotem importu są pikowane wyroby włókiennicze w sztukach - czyli belach (rolkach).

Ponadto organ podkreślił, iż przytoczone wcześniej wyjaśnienia dotyczące pozycji 5811 Taryfy celnej wskazują, iż pozycja ta dotyczy materiałów stosowanych do wyrobu pikowanych ubrań, kołder itd. Tym samym nie klasyfikuje się do niej wyrobów gotowych, skończonych. Wyjaśnił też, iż Taryfa celna przewiduje tylko jeden kod PCN dla pikowanych wyrobów włókienniczych w sztukach (belach/rolkach) - właśnie ten prawidłowo zastosowany przez organ pierwszej instancji - kod PCN 5811 00 00 O, bez względu na rodzaj przepikowanego materiału włókienniczego (tkanina, włóknina) i bez względu na ilość przepikowanych warstw (jednowarstwowe, dwuwarstwowe).

Odnosząc się z kolei do podniesionych w odwołaniu zarzutów naruszenia przez organ celny pierwszej instancji wskazanych tamże zasad postępowania administracyjnego, organ odwoławczy zarzuty te uznał za nieuzasadnione, przedstawiając szczegółowe uzasadnienie swego stanowiska w tym zakresie.

Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez importera do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia tej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a nadto zasądzenia od organu odwoławczego kosztów postępowania sądowego, skarżący wprawdzie nie wskazuje wprost, które z przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania celnego zostały naruszone, jednakże z uzasadnienia skargi wynika, iż kwestionując zastosowaną przez organy celne klasyfikację importowanego towaru skarżący uważa, że nie zostały przez te organy zbadane wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, skoro klasyfikacja ta dokonana została bez posiadania wiedzy fachowej na temat importowanego towaru. Uważa on, że skoro istniały realne możliwości przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych, to organy winny czynności takie przeprowadzić, aby rozstrzygnąć wszelkie istniejące w sprawie wątpliwości. Brak podjęcia takich czynności i dokonanie przez organ oceny towaroznawczej spornego towaru przy jednoczesnym braku zajęcia stanowiska w stosunku do opinii towaroznawczej przedłożonej przez stronę, stanowi - wedle skarżącego - naruszenie podstawowej zasady postępowania administracyjnego zawartej w art. 122 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko co do tego, że prawidłowym kodem dla importowanego towaru, określanego jako tkanina poliestrowa, jest kod PCN 5811, zaś zarzuty naruszenia przepisów postępowania ocenił jako nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom.

Jak to trafnie podkreślono w uzasadnieniu decyzji ostatecznej, stosownie do przepisów art. 13 ustawy z dnia 9.01.1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r., Nr 75, póz. 802 ze zm.) cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych (§ 1), zaś środki polityki handlowej oraz inne środki taryfowe, o jakich mowa w art. 14, stosuje się zgodnie z klasyfikacja nomenklatury towarowej taryfy celnej (§ 2); taryfa celna obejmuje m.in. Polska Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN (nomenklatura towarowa oraz stawki celne, sposób warunki i zakres ich stosowania (§ 3), a klasyfikacje towarów tej taryfie określa kod taryfy celnej (§ 5). Z kolei z art. 13 § 7 tegoż Kodeksu wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych zobowiązany został do ogłaszania, w drodze rozporządzenia, wyjaśnień do taryfy celnej, których celem jest zapewnienie jednolitej i właściwej interpretacji Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego.

W myśl art. 60 § 1 Kodeksu celnego, każdy towar, który ma być objęty procedurą celna, powinien zostać zgłoszony do tej procedury. Zgłoszenie celne w formie pisemnej winno zostać dokonane przez zgłaszającego na właściwym formularzu, zgodnym ze wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą (art. 64 § 1 Kod. cel.). Podstawę do zastosowania procedury celnej do towaru objętego przyjętym przez organ celny zgłoszeniem celnym stanowią dane zawarte w tym zgłoszeniu, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej (art. 64 § 2), zaś przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedura celną oraz określenie kwoty wynikającej z długu celnego, chyba że w sprawie wydana zostanie decyzja rozstrzygająca inaczej o przeznaczeniu celnym towaru lub o kwocie wynikającej z długu celnego (art. 64 § 3 Kod cel.).

Wynika z przepisu art. 65 § 4 Kodeksu celnego, że po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny na wniosek strony wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję, w której uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe (pkt 1) albo uznając zgłoszenie celne na nieprawidłowe w całości lub w części - rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego względnie zmienia inne elementy zawarte w zgłoszeniu celnym (pkt 2). Z przepisu art. 70 Kodeksu celnego wynika z kolei, że po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów, mając przy tym możliwość zażądania od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, a także na rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Uznając po weryfikacji zgłoszenie celne za nieprawidłowe organ ten stosuje się do dyspozycji przepisu art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego.

Pozostaje w rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną, iż przedmiotem zgłoszenia celnego z dnia 9.10.2003 r. była tkanina poliestrowa, która przez zgłaszającego zaklasyfikowana została według kodu PCN 540752000. Z akt sprawy wynika również w sposób niewątpliwy, że przyjmując prawidłowo pod względem formalnym sporządzone zgłoszenie celne organ celny w tymże samym dniu wszczął postępowanie weryfikacyjne przewidziane art. 70 § 1 Kodeksu celnego, zawiadamiając jednocześnie o tym fakcie zgłaszającego i dokonując częściowej rewizji towaru, w wyniku której stwierdzono tkaninę poliestrową pikowaną z haftem w postaci liści koloru bordo i brązowym, podszytą materiałem koloru białego. W wyniku tego postępowania wydana została przez organ celny decyzja uznająca przyjęte zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie określenia kodu taryfy celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego, mająca swoje oparcie w art. 65 ust. 4 pkt 2 Kodeksu celnego. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej, a także decyzji ostatecznej, w sposób wszechstronny wyjaśnione zostało, jak to wynika z przytoczonego wyżej uzasadnienia decyzji ostatecznej, na podstawie jakich przesłanek organy celne uznały przyjęte zgłoszenie za nieprawidłowe w zakresie zakwalifikowania wymienionego wyżej towaru do kodu taryfy PCN 5407, jak również w sposób wyraźny i przekonujący przedstawiona została argumentacja przemawiającą za jego zakwalifikowaniem do kodu PCN 581100000.

Kwestionując kwalifikację zastosowaną przez organ celny skarżący importer w istocie nie przytoczył żadnych argumentów mogących wskazywać na nieprawidłowość tej kwalifikacji i na konieczność zakwalifikowania importowanego towaru według kodu wskazanego w zgłoszeniu celnym. Za chybione przy tym uznać należy podniesione w skardze zarzuty naruszenia przez orzekające w sprawie organy celne zasad postępowania celnego, a w szczególności art. 122 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organy celne wyjaśniły wszechstronnie okoliczności faktyczne sprawy, przede wszystkim zaś okoliczności dotyczące stanu fizycznego towaru i jego przeznaczenia, które to okoliczności nie są przez skarżącego w rzeczywistości kwestionowane. Wbrew sugestiom autora skargi, dokonana przez organy celne kwalifikacja towaru do właściwego kodu PCN nie została dokonana wyłącznie w oparciu o jego przeznaczenie, podstawę taką stanowił

przede wszystkim stan towaru w chwili zgłoszenia, który ustalony został w postępowaniu weryfikacyjnym w toku częściowej rewizji zgłoszonego towaru.

Za chybiony w zupełności uznać należy przy tym zarzut braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych na skutek rezygnacji z powołania biegłego rzeczoznawcy z zakresu towaroznawstwa. Przedmiotem sporu między importerem i organami celnymi bowiem nie stan fizyczny importowanego towaru i jego zamierzone zastosowanie po dopuszczeniu do obrotu, lecz wyłącznie prawidłowość dokonanej kwalifikacji taryfowej tego towaru do właściwej pozycji kodu PCN , to zaś nie wymaga wiedzy z zakresu towaroznawstwa, lecz znajomości z zakresu budowy taryfy celnej i wyjaśnień do niej, a w konsekwencji znajomości Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (nomenklatury towarowej) na jakiej taryfa celna została zbudowana. Wiedza organu celnego w tym zakresie jest wiedzą organowi temu w pełni dostępną, właśnie w oparciu o mające normatywny charakter wspomniane wyjaśnienia do taryfy celnej i nie wymaga zasięgania opinii biegłego. Podniesiony w skardze zarzut pominięcia także przez organ celny przedkładanej mu w innej sprawie opinii towaroznawczej jest zatem zarzutem również w zupełności chybionym. Kwestia prawidłowej taryfikacji towaru, którego stan jest niesporny, jest kwestią z zakresu prawidłowego stosowania prawa celnego, elementem którego jest niewątpliwie taryfa celna, a nie kwestią z zakresu ustaleń faktycznych.

Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego względnie uchybia materialnym przepisom prawa celnego, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).