Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1393/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S.NSA Halina Betta Sędziowie: S. WSA Jadwiga Danuta Mróz Asesor WSA Katarzyna Radom - sprawozdawca Protokolant: Barbara Głowaczewska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi A Sp z o.o. w J. G. na postanowienie Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji określającej Spółce A Sp z o.o. w J. G. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r., oraz postanowienia Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] o nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji określającej Spółce A Sp z o.o. w J. G. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik, grudzień 1999 r., postanawia: I umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz Skarżącego Spółki A Sp. z o.o. w J. G. kwotę 25 zł. (dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu wpisu.


UZASADNIENIE

Inspektor Kontroli Skarbowej decyzjami z dnia [...] określił Skarżącej kwotę

zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. oraz kwotę

zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, sierpień, październik i

grudzień 1999 r.

Powyższe decyzje zostały doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu [...]

W dniu [...] Skarżąca przesłała o Urzędu Kontroli Skarbowej jeden egzemplarz

umowy o pełnienie nadzoru inwestorskiego, natomiast w dniu [...] (data nadania

pisma na poczcie) złożyła odwołanie wnioskując o załączenie go do pisma z dnia [...].

Postanowieniami z dnia [...] oraz w zakresie podatku od towarów i usług z dnia

[...] Izba Skarbowa stwierdziła, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem

terminu, zaś Skarżąca nie złożyła wniosku o jego przywrócenie.

W Skardze Spółka wnosi o uchylenie postanowień Izby Skarbowej, wskazując, iż po doręczeniu decyzji wymiarowych, w dniu 7.02.2002 r. wysłane zostało odwołanie, jednakże z uwagi na błąd pracownika Skarżącej było ono w stanie niekompletnym. Po ujawnieniu pomyłki pełnomocnik Spółki B. Ch. zgłosiła się osobiście w dniu [...] do Inspektora Kontroli Skarbowej w celu uzupełnienia korespondencji. Inspektor pouczył pełnomocnika, iż brakujące dokumenty należy wysłać pocztą, z prośbą o dołączenie ich do dokumentów uprzednio wysłanych, co też pełnomocnik uczynił. W związku z powyższym sformułowany przez Izbę Skarbową zarzut o uchybieniu terminu jest niezrozumiały, bowiem w trakcie kontaktów z Inspektorem problem ten się nie pojawił. Niesporne jest, w ocenie Spółki, iż data 25.02.2002 r. widniejąca na decyzjach jako data ich odbioru jest wadliwa, decyzje zostały jej doręczone faktycznie na przełomie stycznia i lutego, a nie 25.02.2002 r., gdyż odwołanie nosi datę 7.02.2002 r. Datę 25.02.2002 r. Spółka traktuje jako oczywistą omyłkę, którą organ winien sprostować. Końcowo Skarżąca podnosi, iż nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Izba wniosła ojej oddalenie, wskazując, iż w istocie decyzje doręczono Stronie 25.01.2002 r., świadczy o tym data złożenia odwołania 13.02.2002 r. W materiale dowodowym nie znajduje uzasadnienia twierdzenie Skarżącej, że 11.02.2002 r. uzyskała błędną informacje od Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie jest też prawdą, iż w dniu 8.02.2002 r. zostało złożone odwołanie, bowiem w tej dacie wpłynęła do organu jedynie umowa o pełnienie nadzoru inwestorskiego.

W dniu 11.08.2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo Skarżącej w którym cofa ona skargę z uwagi na skorzystanie z restrukturyzacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 60 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż:

"Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. "

Kierując się dyspozycją przywołanego zapisu Sąd, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofniecie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową Skarżącego, w związku z czym, po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie należało umorzyć orzekając jednocześnie o zwrocie połowy uiszczonej kwoty wpisu.