Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 89/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 149 § 1, art. 149 § 2, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 12, art. 35 - 37
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2018 roku sprawy ze skargi B. I. F. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej doprowadzenia do stanu użytkowania przewodów wentylacyjnych i dymowych 1. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącego B. I. F. W. sumę pieniężną w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 3. odrzuca skargę w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do wydania aktu kończącego postępowanie w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w Ł. przy ulicy [...]; 4. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącego B. I. F. W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł.


UZASADNIENIE

B. I. F. W. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie doprowadzenia do stanu użytkowania przewodów wentylacyjnych i dymowych. Autor skargi wskazał na naruszenie art. 35 § 3 i art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1257 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), przez naruszenie terminów do załatwienia sprawy oraz brak zawiadomienia strony o przyczynach zwłoki i nie wskazanie terminu załatwienia sprawy oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wydania decyzji dotyczącej doprowadzenia do stanu użytkowania przewodów wentylacyjnych i dymowych w lokalach nr 4 i 6 przy ul. A 46 w Ł. Opierając się na tym zarzucie autor skargi wniósł o:

1. zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy i wydania decyzji dotyczącej doprowadzenia do stanu użytkowania przewodów wentylacyjnych i dymowych w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku;

2. zobowiązanie organu do zlecenia biegłemu z zakresu kominiarstwa do wykonania ekspertyzy przewodów wentylacyjnych i dymowych, w terminie nie dłuższym niż 14 dni na koszt Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. A 46 w Ł. (środki od Wspólnoty na wskazany cel zostały zabezpieczone przez organ – potwierdzenie przelewu na rzecz PINB kwoty 13.698,70 zł z dnia 10 grudnia 2014 roku);

3. stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekle prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

4. przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.");

5. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

W motywach skargi jej autor podkreślił, iż w dniu 16 sierpnia 2017 roku do organu wpłynęło pismo, w którym skarżący wniósł o przeprowadzenie czynności kontroli wobec zarządu, zarządcy, administratora Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości A 46 [...] w Ł. i wydanie decyzji nakazujących m.in. wykonanie ekspertyz stanu przewodów kominowych i wentylacyjnych w lokalach nr 4 i 6 znajdujących się w budynku przy ul. A 46 w Ł. Wskazany wniosek był złożony z uwagi na trwający od wielu lat problem z uzyskaniem przez skarżącego prawidłowego dostępu dla posiadanych przez niego lokali do przewodów kominowych i wentylacyjnych, które niezbędne są do zapewnieniu możliwości użytkowania lokali mieszkalnych. Zgłoszone nieprawidłowości w zakresie drożności przewodów kominowych oraz niezapewnienia przez Wspólnotę właściwego dostępu do przewodów wentylacyjnych w budynku są bardzo dobrze znane organowi. Już w 2010 roku w trakcie przygotowywań do wykonania projektu prac remontowo - budowlanych w lokalu nr 4 architekt odkrył, iż oznaczany jako sprawny przez zatrudnianego przez Wspólnotę kominiarz, przewód wentylacyjny w kuchni tegoż lokalu, był niesprawny, mimo iż w kuchni używana była kuchnia gazowa. W związku z tym właściciel lokalu zwrócił się do właściciela budynku o dobudowanie brakującej przewodu. Właściciel budynku, którym jest Wspólnota Mieszkaniowa, większościowym udziałem Gminy Ł., odmówił dobudowania brakujących przewodów wentylacyjnych wymaganych prawem budowlanym oraz dymowych niezbędnych do modernizacji lokalu, a ponieważ dobudowa przewodów jako część i wspólnych należy do właściciela budynku, właściciel lokalu nr 4, zaskarżył uchwałę odmawiająca dobudowy przewodów. Ówczesny pełnomocnik właściciela w listopadzie 2010 roku zwrócił się do organu o wydanie odpowiednich decyzji w celu zapewnienia bezpiecznego użytkowania lokalu nr 4. Skarżący bezskutecznie podejmował inicjatywę, aby Wspólnota podjęła uchwały o dobudowaniu brakujących przewodów wentylacyjnych i dymowych dla lokalu nr 4. W trakcie postępowania sądowego w przedmiocie uchwały odmawiającej dobudowania brakujących przewodów wentylacyjnych i dymowych, w 2011 roku została przeprowadzona kontrola budynku przez biegłego kominiarza sądowego, który stwierdził, iż w lokalu nr 4 brak jest wymaganych prawem budowlanym przewodów wentylacyjnych oraz że istniejące przewody dymowe w lokalach nr 4, oraz wentylacyjne i dymowe w lokalu nr 6 są niedrożne.

W kwietniu 2011 roku Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Ł. powiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych w budynku przy ul. A 46, ale przez następne 2 lata nie została wykonana żadna kontrola, a skarżącemu odmówiono informacji na temat postępowania. Dopiero na skutek skargi do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wznowiono postępowanie i zapewniono skarżącemu dostęp do informacji na ten temat.

W toku postępowania zmarła lokatorka zajmująca pomieszczenia na poddaszu kamienicy, która uniemożliwiała dostęp do tych części budynku. Pozwoliło to skarżącemu nabyć lokal nr 6 znajdujący się nad lokalem nr 4 i na własny koszt dobudować brakujące przewody wentylacyjne. Wskazane działania zostały podjęte przez skarżącego, aby jak najszybciej przeprowadzić remont lokalu nr 4, zawłaszcza że zobowiązana do wykonania tychże prac Wspólnota nie czyniła żadnych starań o wykonanie ciążących na niej obowiązków.

W czerwcu 2013 roku skarżący na zebraniu wspólnoty zgłosił uchwały o udrożnienie przewodów w lokalach 4 i 6, ale Wspólnota odmówiła ich podjęcia tłumacząc, że zarządca nieruchomości złożył do organu nadzoru ekspertyzę dotyczącą stanu technicznego przewodny wentylacyjnych i kominowych.

Mimo wszczęcia postępowania już w kwietniu 2011 roku oraz nakazu ze strony [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2013 roku do rozpatrzenia sprawy najpóźniej w ciągu 2 miesięcy oraz pobrania przez organ powiatowy od Wspólnoty kwoty 13.698,70 zł na poczet wykonania ekspertyzy przewodów kominowych, której wpłata nastąpiła w dniu 10 grudnia 2014 roku, do dnia wniesienia skargi, organ nie przedstawił ekspertyzy w rzeczonym zakresie, ani nie podjął realnie skutecznych działań. Co więcej organ od lat utrzymuje, że trwa konkurs ofert na wykonanie ekspertyzy, jednak gdy w dniu 15 sierpnia 2013 roku biegły zgłosił swój udziału w konkursie, to został poinformowany przez organ, że ten takowego konkursu nie prowadzi.

To na gruncie nierozwiązanego przez wiele lat problemu zapewnienia prawidłowego dostępu do przewodów wentylacyjnych i kominowych skarżący ponownie zmuszony był zwrócić się z wnioskiem o wykonanie czynności kontrolnych w rzeczonym przedmiocie wobec Wspólnoty oraz wydanie decyzji nakazujących wykonanie niezbędnych ekspertyz (wniosek wpłynął do PINB w dniu 16 sierpnia 2017 roku). W dniu [...] listopada 2017 roku organ wydał postanowienie nr [...], którym odmówi wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie przeprowadzenia czynność i kontrolnych i wydania decyzji nakazujących wykonanie ekspertyzy stanu przewodów kominowych i wentylacyjnych w lokalu nr 4 i 6 znajdujących się w budynku przy ul. A 46 w Ł. Przy czym pismem z tego samego dnia organ poinformował o planowanych na dzień 7 grudnia czynnościach sprawdzenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 roku dotyczących usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie przewodów kominowych związanych z lokalem nr 4 poza obrębem lokalu. Wskazane postanowienie zaskarżone zostało zażaleniem, na skutek którego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] stycznia 2018 roku postanowienie o jego uchyleniu w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi powiatowemu. Po przekazaniu spraw do ponownego rozpatrzenia tenże organ w ustawowym terminie nie załatwił sprawy, nie poinformował również przyczynach jej niezałatwienia i nie wskazał terminu w jakim sprawa zostanie załatwiona, stąd ponaglenie stało się konieczne i w pełni uzasadnione. Bezczynność organu w sposób rażący narusza art. 35 oraz art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1257 ze zm., dalej jako: "K.p.a.").

W styczniu 2018 roku A. K., która jest inspektorem nadzoru remontu w lokalu nr 4 została wezwana do przedstawienia dziennika budowy i poinformowana, że prowadzony jest konkurs ofert na przeprowadzenie ekspertyzy kominiarskiej, co jednak nie ma odzwierciedlenia na stronie internetowej organu.

Skarżący otrzymał kopię pisma z dnia 11 kwietnia 2018 roku skierowanego przez organ powiatowy do organu wojewódzkiego, w którym tenże wskazał, że wspomniany konkurs trwa, ale nikt się nie zgłosił. Skarżący sprawdził ponownie strony internetowe obu organów i dlatego w dniu 26 kwietnia 2018 roku skierował ponowną skargę wraz z prośbą o wskazanie gdzie organ powiatowy ogłasza ww. konkurs, jednak nie otrzymał żadnych informacji.

W związku z brakiem wykonania ekspertyzy Wspólnota zwróciła się do organu o zwrot wpłaconej sumy pieniężnej.

W dniu 4 kwietnia 2018 roku skarżący skierował do organu ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Do tej pory nie została wykonana ekspertyza przewodów w lokalach skarżącego, na którą już w 2014 roku organ powiatowy zabezpieczył środki Wspólnoty. Z tego powodu skarżący, jako właściciel lokali nr 4 i 6 nie może dokończyć prowadzonych prac remontowych i renowacyjnych, co naraża go na koszty związane z utratą możliwych dochodów z wynajmu lokali, zwłaszcza że w 2017 roku Wspólnota odmówiła skarżącemu możliwości przeprowadzenia ekspertyzy kominowej na jego koszt.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie.

W ocenie organu za odrzuceniem skargi powinna przemawiać okoliczność, iż skarżący z dnia 29 marca 2018 roku skierował w dniu 6 kwietnia 2018 roku ponaglenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ wojewódzki nie rozpatrzył tego ponaglenia, dlatego organ sięgając do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") uznał, iż skarga została złożona przedwcześnie, co przemawia za jej odrzuceniem.

Odnosząc się natomiast merytorycznie do istoty skargi organ podkreślił, iż decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 roku – na podstawie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1332 ze zm.) nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. A 46 – [...] w Ł. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie przewodów kominowych związanych z lokalem nr 4, poza obrębem ww. lokalu, polegającym na wykonaniu robót budowlanych, tj.:

- ociepleniu przewodów kominowych dla wentylacji kuchni, łazienki i przedpokoju lokalu nr 4 w obrębie poddasza budynku;

- ociepleniu przewodu spalinowego kotła gazowego co., usytuowanego w lokalu nr 4, w obrębie poddasza budynku oraz ponad dachem;

- obudowaniu przewodu spalinowego kotła gazowego co., usytuowanego w lokalu nr 4, w obrębie poddasza budynku, w sposób zapewniający klasę odporności ogniowej obudowy przewodu EI60, znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym (z lokalami użytkowymi) frontowym, zlokalizowanym na nieruchomości przy ul. A 46 w Ł. (działka nr ewid. 397/1 w obrębie [...]).

Tym samym organ zakończył sprawę w pierwszej instancji, zatem bezpodstawne, a obecnie również bezprzedmiotowe jest żądanie skarżącego dotyczące zobowiązania organu do merytorycznego zakończenia sprawy i wydania decyzji dotyczącej doprowadzenia do stanu użytkowania przewodów wentylacyjnych i dymowych w lokalach nr 4 i 6 przy ul. A 46 w Ł.

Ponadto organ zwrócił uwagę, iż skarżący decyzją Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 roku uzyskał pozwolenie na roboty budowlane polegające na przebudowie lokalu mieszkalnego nr 4 zlokalizowanego w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym w Ł. przy ul. A 46 (działki nr ewid. 397/1 i 397/4 obręb [...]). W ramach ww. robót skarżący wykonał 3 kanały wentylacji grawitacyjnej oraz jeden kanał spalinowy ze stali kwasoodpornej wyprowadzone ponad dach. Zgodnie z materiałem dowodowym zgromadzonym w postępowaniu zakończonym ww. decyzją wspomniane kanały kominowe zostały wykonane nieprawidłowo, co poskutkowało nałożeniem na Wspólnotę obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wynika z tego, że mimo, że sam wykonał przewody wentylacyjne i spalinowe w lokalu nr 4, wniósł o zobowiązanie organu do zlecenia biegłemu z zakresu kominiarstwa do wykonania ekspertyzy przewodów wentylacyjnych (które sam wykonał sposób nieprawidłowy) i dymowych w lokalach nr 4 i 6.

Skarżący pismem z dnia 27 października 2014 roku złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wydania decyzji w przedmiocie doprowadzenia do stanu użytkowania przewodów wentylacyjnych i dymowych w lokalach nr 4 i 6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 roku (sygn. akt II SAB/Łd 191/14) zobowiązał organ do wydania aktu kończącego postępowanie w sprawie, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się powyższego wyroku. W związku z tym organ w dniu [...] czerwca 2015 roku wydał ww. decyzję nr [...]. Skarżący nie odwołał się od tej decyzji, ale wniósł o wznowienie postępowania argumentując, że organ wydając decyzję nie skonsultował jej z właścicielem lokalu nr 4 i 6 czy przewody w jego lokalach, które według wcześniejszej ekspertyzy [...] były niedrożne, zostały udrożnione, i nie wydał właścicielowi budynku [...] nakazu udrożnienia przewodów w lokalach 5 i 6. Organ postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 roku odmówił wznowienia ww. postępowania, ponieważ okoliczności przywołane w uzasadnieniu wniosku skarżącego nie odpowiadały żadnej z ustawowych podstaw wznowienia.

Pismem z dnia 9 sierpnia 2017 roku skarżący zwrócił się do organu o przeprowadzenie czynności kontrolnych wobec zarządu i zarządcy, administratora Wspólnoty Mieszkaniowej i wydanie decyzji nakazujących wykonanie ekspertyzy stanu przewodów kominowych i wentylacyjnych w lokalach nr 4 i 6. Organ jednak postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2017 roku odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w ww. sprawie. Organ wojewódzki postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 roku uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy, po analizie postanowienia, szczególnie jego rozstrzygnięcia zauważył, że nie może się ono ostać w obrocie prawnym, ponieważ z rozstrzygnięcia nie wynika, w jakiej konkretnej sprawie organ odmówił wszczęcia postępowania, by zrozumieć sens rozstrzygnięcia należało przejść do uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia. Ponadto organ odwoławczy skonfrontował ze sobą treść żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, złożonego w dniu 16 sierpnia 2017 roku z treścią decyzji z dnia [...] czerwca 2015 roku dostrzegając, że adresatem zarówno decyzji, jak i żądania była Wspólnota Mieszkaniowa, ale przedmiot spraw był odmienny. Decyzja z dnia [...] czerwca 2015 roku nakazywała "usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie przewodów kominowych związanych z lokalem nr 4, poza obrębem tego lokalu, natomiast skarżący żądał wykonania ekspertyzy stanu przewodów kominowych i wentylacyjnych w lokalach nr 4 i 6. W postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] czerwca 2015 roku organ nałożył postanowieniem (nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 roku) na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej z jednoznacznym sposobem usunięcia ewentualnie stwierdzonych nieprawidłowości, dotyczącej stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Mając na uwadze uporczywe uchylanie się Wspólnoty od wykonania obowiązku wynikającego z ww. postanowienia organ wystawił w dniu 19 listopada 2014 roku tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji należności pieniężnych na kwotę 12.915 zł jako zaliczkę na poczet wykonania ww. obowiązku. Obecnie trwa konkurs ofert na wykonanie ekspertyzy przewodów kominowych, który pozostaje nierozstrzygnięty z uwagi na brak oferentów. W aktach sprawy znajdują się zaproszenia do składania ofert z dnia 10 lutego 2015 roku, 20 grudnia 2017 roku, 9 kwietnia 2018 roku, 15 maja 2018 roku i protokoły z zakończonych konkursów z dnia 1 lutego 2018 roku i 15 maja 2018 roku. Do organu wpłynęła jedna oferta, która nie mogła być uwzględniona, ponieważ wpłynęła po określonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z regulacją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach, w tym w razie konieczności wydania decyzji administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 1 – 4a oraz pkt 8 P.p.s.a.).

Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 P.p.s.a.).

Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Na wstępie wyjaśnić należy, iż warunkiem wniesienia skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). W sprawie skargi na bezczynność środkiem takim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. poz. 935).

W stanie faktycznym sprawy skarżący złożył, pismem z dnia 4 kwietnia 2018 roku, zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Z akt administracyjnych nie wynika, czy zażalenie na bezczynność zostało rozpoznanie, co jednak nie jest – wbrew twierdzeniom organu – warunkiem wniesienia skargi. Na tej podstawie należy uznać, że skarga na bezczynność jest formalnie dopuszczalna.

Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż organy administracji zobowiązane są do przestrzegania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a w szczególności organy powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 K.p.a.). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 K.p.a. Zgodnie z jego treścią organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 K.p.a.). Do terminów powyższych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 K.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 K.p.a.).

Lektura akt administracyjnych pozwala odnotować, że postępowanie w sprawie zostało ponownie zainicjowane wnioskiem skarżącego datowanym na dzień 9 sierpnia 2017 roku, który wpłynął do organu nadzoru budowlanego szczebla powiatowego w dniu 16 sierpnia 2017 roku. Po tej dacie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 roku odmówił wszczęcia postępowania dostrzegając, iż zagadnienia objęte wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2017 roku zostały załatwione w decyzji tegoż organu z dnia 1 czerwca 2015 roku. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 roku uchylił ww. postanowienie i sprawę przekazał organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania przyjmując, że wniosek o wszczęcie postępowania obejmował więcej zagadnień związanych z nieruchomością, niż kwestie rozstrzygnięte decyzją z dnia [...] czerwca 2015 roku. Po otrzymaniu ww. postanowienia organu drugiej instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podjął w sprawie żadnych czynności. Jedyne podejmowane działania związane były z przygotowaniem ekspertyzy kominiarskiej.

Postepowanie w sprawie cały czas się toczy i zostało w istocie wszczęte w dniu 7 kwietnia 2011 roku, na skutek wniosku, który obejmował kilka zagadnień, a tylko jedno z nich (stan techniczny przewodów kominowych w lokalu nr 4) był objęty decyzją z dnia [...] czerwca 2015 roku, tak więc skarga w tym zakresie podlega odrzuceniu, o czym Sąd postanowił w punkcie trzecim wyroku czyniąc za podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Wskazana wyżej decyzja administracyjna z [...] czerwca 2015 roku została wydana po wydaniu wyroku WSA w Łodzi z dnia 25 lutego 2015 roku w sprawie sygn. akt II SA/Łd 191/14, w którym to wyroku Sąd rozpoznając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie z wniosku skarżącego zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. Z tego też względu w sprawie nie zaszła konieczność zobowiązywania organu w określonym terminie do załatwienia pierwotnego wniosku, który pozostaje aktualny.

W kontekście powyższych uwag, oceniając opisany tok czynności Sąd uznał zasadność skargi (w zakresie poza kwestią rozstrzygniętą decyzją z dnia [...] czerwca 2015 roku) stwierdzając, że organ pozostaje w bezczynności. Niewątpliwie organ prowadząc postępowanie naruszył obowiązek załatwienia sprawy w ustawowym terminie, określonym w art. 35 K.p.a. Brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia dla zwłoki w rozstrzygnięciu tejże sprawy, wynoszącej ponad rok od daty otrzymania ponownego wniosku inicjującego postępowanie niezakończone od kwietnia 2011 roku. Trudno doszukać się uzasadnienia dla tak długo trwającego postępowania, szczególnie że w tym czasie organ nie podjął żadnych istotnych czynności w sprawie.

Sąd jednocześnie stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 149 § 1 P.p.s.a., wobec faktu, iż organ uchybił podstawowym terminom załatwienia sprawy administracyjnej wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ – co już sygnalizowano wcześniej – po otrzymaniu ponowionego wniosku z dnia 9 sierpnia 2017 roku do momentu rozpoznania skargi, nie podjął w sprawie żadnej czynności poza wydaniem, w efekcie uchylonego w toku kontroli instancyjnej, postanowienia.

W zaistniałej sytuacji, zdaniem Sądu, zasadnym jest przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w kwocie 1.000 zł na mocy art. 149 § 2 P.p.s.a. Wskazana w tym przepisie suma pieniężna przyznawana na rzecz strony skarżącej ma charakter prewencyjny i kompensacyjny, przy czym ustawodawca pozostawił Sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia stronie za oczekiwanie na załatwienie sprawy czy też zdyscyplinowania organu, który dopuszcza się bezczynności.

Konkludując, Sąd w punkcie pierwszym wyroku stwierdził, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czyniąc za podstawę tego rozstrzygnięcia przepis art. 149 § 1 P.p.s.a. Natomiast o przyznaniu na rzecz skarżącemu sumy pieniężnej Sąd orzekł jak w punkcie drugim wyroku na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. W punkcie trzecim wyroku Sąd odrzucił skargę we wskazanym wcześniej zakresie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego od organu administracji Sąd postanowił w punkcie czwartym wyroku przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Na kwotę 597 zł składa się uiszczony przez stronę skarżącą wpis w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w osobie adwokata w kwocie 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. poz. 1800 ze zm.) i wydatki tegoż pełnomocnika w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa wynoszącej 17 zł.

dc