Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1539/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przywrócono termin do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: Art. 86  par. 1  oraz art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Ewa Michna Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. C. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U.2016.1948) – dalej P.w.k.a.s - złożył R. C. (dalej jako skarżący) w dniu 27 kwietnia 2017 r., pisemną propozycję pracy nr [...], określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej. W powyższej propozycji wskazano, że zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017 r. Organ pouczył skarżącego, że w terminie 14 dni od dnia otrzymania propozycji powinien on złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, stosunek służbowy skarżącego wygaśnie po upływie 3 miesięcy licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym skarżący złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upływie terminu do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż 31 sierpnia 2017 r. W ww. pisemnej propozycji zawarto też stwierdzenie, że "wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie ze służby".

Skarżący otrzymał propozycję w dniu 28 kwietnia 2017 r., natomiast w dniu 19 maja 2017 r. złożył oświadczenie o jej przyjęciu.

Jednocześnie pismem z dnia 12 maja 2017 r. skarżący wniósł odwołanie od otrzymanej propozycji, które zostało przekazane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r., Z-ca Dyrektora Departamentu Budżetu i Logistyki i Kadr Krajowej Administracji Skarbowej poinformował skarżącego o braku podstaw do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie.

Skarżący, pismem z dnia 17 maja 2017 r. wniósł "wezwanie do złożenia propozycji służby", w którym między innymi domagał się przestrzegania prawa.

Na powyższe pismo organ udzielił odpowiedzi pismem, które zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 lipca 2017 r.

Na złożoną propozycję pracy skarżący pismem z dnia 30 listopada 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że kierowane do niego pisma nie zawierały żadnych pouczeń prawnych do środków zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wnioskując o odrzucenie skargi wskazał, że złożona skarżącemu propozycja pracy nie stanowi aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a, tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Nadto z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Obydwa swoje stanowiska obszernie uzasadnił.

Zdaniem organu skarga zasługuje na odrzucenie także z powodu niedochowania braków formalnych skargi. W szczególności, przed wniesieniem skargi do sądu skarżący nie dokonał formalnego wezwania na piśmie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Co prawda sąd, po wniesieniu skargi mógł uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę, jednak samą skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ponieważ, jak wywodził organ skarżący nie dokonał formalnego wezwania organu na piśmie, a organ nie udzielił odpowiedzi zatem stwierdzić należy, że skarżący nie zachował trybu przewidzianego do wniesienia skargi. Zatem Sąd na podstawie art. 58 pkt. 6 p.p.s.a., powinien skargę odrzucić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Przenosząc powołane przepisy na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, że propozycja przedstawiona skarżącemu przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, jak również pismo organu z dnia 22 czerwca 2017 r. nie zawierało żadnego pouczenia co do możliwości odwołania się przez skarżącego do sądu. Skarżący nie zgadzając się ze złożoną mu propozycją pracy w dniu 15 maja 2017 r. złożył odwołanie od otrzymanej propozycji. Następnie pismem z dnia 17 maja 2017 r. wezwał organ do złożenia mu propozycji służby. Co prawda pismo skarżącego nie zostało zatytułowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak z jego treści wynika, że skarżący domaga się przestrzegania prawa przez organ, zatem w istocie stanowi takie wezwanie.

Na to wezwanie organ odpowiedział pismem z czerwca 2017 r. (bez daty dziennej). Skarżącemu pismo to zostało doręczone w dniu 18 lipca 2017 r. Skarga do sądu administracyjnego została zatem istotnie wniesiona z uchybieniem terminu.

Podkreślić jednak należy, że skarżący w swoim wniosku o przywrócenie terminu powołał się na brak jakiegokolwiek pouczenia ze strony organu co do środków zaskarżenia przedstawianej mu propozycji pracy.

Rozpatrując merytorycznie złożony przez skarżącego wniosek Sąd doszedł do przekonania, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.

Jak już wyżej wskazano, żadne z pism procesowych skierowanych przez organ do skarżącego nie zawierało pouczenia co do środków zaskarżenia. Skarżący w skardze podkreślał, że przyjął propozycję pracy działając pod przymusem prawnym i ekonomicznym, jednak nie zgadzał się z faktem przedłożenia mu propozycji pracy, a nie przedstawienia mu propozycji służby i dlatego starał się składając odwołanie zaskarżyć ją, dążąc do rozpoznania jego środków zaskarżenia przez sąd.

Wszystkie powyżej przedstawione okoliczności przemawiają zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Dodatkowo wskazać należy, że trudno przypisać skarżącemu winę w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu, skoro przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej są na tyle niejasne, że spowodowały rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych co do możliwości zaskarżenia przedmiotowej propozycji do sądu.

Przesądzającym jednak argumentem za przyjęciem braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi jest to, że organ, nie uznając prawa skarżącego do zaskarżenia przedmiotowego aktu, konsekwentnie nie pouczał go o sposobie i terminach wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2012 r., II OZ 61/12 oraz WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 603/17).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz respektując wynikającą z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu, Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi do sądu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.