Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 56/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2, art. 145 part. 1 pkt 1, 4, 5, art. 148 par. 1, art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta /spr/ Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia [...] listopada 2014 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (zwane dalej "Kolegium"), w wyniku odwołania Spółki A (zwanej dalej "[...]") uchyliło decyzję Burmistrza W. (zwany dalej "Burmistrzem") z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...], a sprawę przekazało do ponownego rozpoznania.

Wyżej wymieniona decyzja Burmistrza wydana została w postępowaniu wznowieniowym. Organ orzekł w niej o odmowie uchylenie decyzji własnej z dnia [...] września 2008 r., [...] dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie linii kablowych [...] w W., przy ul. D., w obrębie [...], na działkach [...],[...],[...],[...],[...] wydanej na rzecz Spółki B (dalej także "inwestycja").

Powyższe decyzje wydano po przeprowadzeniu stosunkowo rozbudowanego i wielowątkowego postępowania administracyjnego, którego przebieg zostanie przedstawiony niżej. Przedstawienie tego postępowania w całości jest niezbędne dla uporządkowania i wyjaśnienia sprawy. Zwrócić należy przy tym uwagę, że w kolejnych składanych pismach Spółka A prezentowała i uzupełniała swoje stanowisko, w tym także w zakresie dotyczącym głównego żądania – dotyczącego wznowienia postępowania.

Decyzją z dnia [...] września 2008 r., [...] (dalej zwana "decyzją z dnia [...] września 2008 r." lub "decyzją lokalizacyjną") ustalono lokalizację celu publicznego (wyżej opisanej linii kablowej) na rzecz Spółki B (k. 31 akt administracyjnych – segregator 1).

W piśmie z dnia [...] marca 2010 r., skierowanym do Burmistrza, Spółka A wskazała, że decyzja z dnia [...] września 2008 r. została wydana z naruszeniem prawa. Stwierdziła, że nie uwzględniono jej jako strony w postępowaniu zakończonym decyzją lokalizacyjną wydaną na rzecz Spółki B), stąd decyzja ta powinna zostać uchylona (k. 38 akt administracyjnych – segregator 1).

Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Spółka A złożyła odwołanie od decyzji lokalizacyjnej z wnioskiem o przywrócenie terminu (k. bez oznaczenia, wpięta przed kartą oznaczoną ponownie jako "1" akt administracyjnych – segregator 1). Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., [...] Kolegium odmówiło Spółce A przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (zob. k. 6 akt administracyjnych – segregator 1; wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r., IV SA/Po 681/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na to postanowienie, zob. k. 87 akt administracyjnych – segregator 2).

Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Spółka A wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie podnosząc, że jej pismo z dnia [...] marca 2010 r. było wnioskiem o wznowienie postępowania (k. 14 akt administracyjnych – segregator 1).

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Kolegium uznało zażalenie Spółki A na niezałatwienie sprawy o wznowienie postępowania (zainicjowane pismem z dnia [...] marca 2010 r.) za uzasadnione (k. 36 akt administracyjnych – segregator 1).

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., [...] Burmistrz postanowił o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją lokalizacyjną (k. 43 akt administracyjnych – segregator 1).

Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Spółka A ponownie wystąpiła do Burmistrza o uchylenie decyzji z dnia [...] września 2008 r. powołując się na art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5 K.p.a. (k. 58 akt administracyjnych – segregator 1);

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., [...] Burmistrz odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] września 2008 r. powołując się na art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. (k. 75 akt administracyjnych – segregator 1).

Pismem z dnia [...] października 2010 r. Spółka A złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2010 r., natomiast pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. spółka złożyła dodatkowe oświadczenie, iż podtrzymuje dotychczasowe stanowisko i żąda – na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. uchylenia decyzji z dnia [...] września 2008 r. (k. 122 akt administracyjnych – segregator 1).

Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., [...] Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] października 2010 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia (k. 130 akt administracyjnych – segregator 1).

Z kolei postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Kolegium postanowiło przekazać pismo Spółka A z dnia [...] grudnia 2010 r. (wyżej opisane – uw. WSA) do Burmistrza (k. 136 akt administracyjnych – segregator 1). Jednak w związku ze złożeniem przez Spółkę A dnia [...] stycznia 2011 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 8 akt administracyjnych – segregator 2), Kolegium zdecydowało o uchyleniu swego postanowienia przekazującego pismo uznając, że było ono jedynie stanowiskiem w ramach toczącego się postępowania (zob. postanowienie postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., [...] , k. 18 akt administracyjnych – segregator 2).

Opisane wyżej orzeczenia Kolegium (decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r. i postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r.) były następnie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Wyrokiem z dnia 6 lipca 2011 r., IV SA/Po 433/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Spółki A na postanowienie Kolegium z dnia [...] lutego 2011 r. (k. 41 akt administracyjnych – segregator 2), natomiast wyrokiem z dnia 25 maja 2011 r., IV SA/Po 223/11 oddalił skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r., [...] (k. 106 akt administracyjnych – segregator 2). Wreszcie z dnia 8 lutego 2013 r., II OSK 1887/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Spółki A od wyroku IV SA/Po 223/11 (brak w aktach – fakt znany sądowi z urzędu).

Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., [...] Burmistrz ponownie – na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. odmówił uchylenia decyzji lokalizacyjnej (k. 51 akt administracyjnych – segregator 3).

Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. Spółka A złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. (k. bez oznaczenia, za k. 53 akt administracyjnych – segregator 3).

Decyzją z dnia [...] marca 2014 r., [...] Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] grudnia 2013 r., a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia (k. 59 akt administracyjnych – segregator 3).

W tym miejscu należy dodać, że wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r., IV SAB/Po 95/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie przewlekłości i bezczynności Burmistrza w zakresie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] września 2008 r. (Sąd powołał się na wydanie przez Burmistrza W. decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., która zakończyła sprawę – zob. pkt 24). W wyroku tym potwierdzono, że sprawa wznowieniowa została zapoczątkowana pismem z dnia [...] marca 2010 r. ("wniosek o wznowienie postępowania został złożony do organu w dniu [...] marca 2010 r.").

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] Burmistrz – działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. – ponownie odmówił decyzji z dnia [...] września 2008 r. (k. 114 akt administracyjnych – segregator 3).

W uzasadnieniu organ szeroko przedstawił przebieg postępowania i wskazał, w jaki sposób zrealizował dotychczasowe wskazania Kolegium zawarte w poprzednich decyzjach kasacyjnych dotyczące ustalenia daty kiedy Spółka A dowiedziała się o wydaniu decyzji lokalizacyjnej (w kontekście art. 148 K.p.a.). Burmistrz zaznaczył, że w dniu [...] czerwca 2014 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z prośbą o podanie na podstawie czyjego pisma Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zdecydował o "wizji lokalnej" w dniu [...] i [...] marca 2010 r. na placu budowy. Zaznaczył, że jeśli było to pismo Spółki A, to jaka jest jego treść, czy zawiera ono jakąkolwiek wzmiankę o decyzji lokalizacyjnej. Ponadto w dniu [...] czerwca 2014 r. i [...] czerwca 2014 r. tut. Burmistrz zwrócił się do Starostwa Powiatowego w W. z prośbą o podanie informacji kiedy Spółka A dowiedziała się o wydanym przez Starostę W. pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. stacji transformatorowej, w tym również o wydanej przez Burmistrza decyzji lokalizacyjnej.

W odpowiedzi Starosta wyjaśnił, że Spółka A nie otrzymała informacji o kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej. Z kolei w kolejnym piśmie sprecyzował, że nie posiada wiedzy kiedy Spółka A dowiedziała się o decyzji lokalizacyjnej.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił natomiast, że otrzymał zgłoszenia Spółki A dotyczące prowadzonej budowy stancji transformatorowej i sporządzono z nich notatki służbowe ([...] i [...] marca 2010 r.). Nie zawierają one informacji o decyzji lokalizacyjnej.

Wskazując na wszystkie wymienione wyżej okoliczności Burmistrz zajął stanowisko, że pismo z dnia [...] marca 2010 r. (pierwsze pismo Spółki A złożone w ramach sprawy objętej niniejszą skargą – uw. WSA) dotyczyło wyłącznie wniosku o uchylenie decyzji z dnia [...] września 2008 r. i nie miało charakteru wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek taki został dopiero skierowany do kolegium [...] kwietnia 2010 r., a tak złożony wniosek należało uznać za naruszający ustawowy miesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 1 pkt 1 K.p.a. Odnosząc się do kwestii pozycji Spółki A w sprawie, w której wydano decyzję lokalizacyjną Burmistrz podkreślił, że Spółka A nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym żadnej z działek przeznaczonych pod sporną inwestycję. Burmistrz dodał dalej, że przedsięwzięcie obejmuje jedynie budowę linii kablowych na konkretnie wskazanych działkach a jego oddziaływania zamyka się w ich granicach. Inwestycja nie utrwala ani nie zwiększa uciążliwości dla działek stanowiących własność Spółki A.

W końcowej części uzasadnienia decyzji Burmistrz podsumował, że oddziaływanie inwestycji realizowanej przez SpółkęB zamyka się w granicach wyznaczonych dla niej działek i nie odnosi się do rozbiórki istniejącej na tych działkach lub poza nimi, infrastruktury technicznej.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., Spółka A złożyła odwołanie.

Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., [...] Kolegium – działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. – uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2014 r., a sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpatrzenia (decyzja Kolegium znajduje się odrębnej teczce akt administracyjnych).

W motywach swego rozstrzygnięcia Kolegium podkreśliło, że wbrew stanowisku Burmistrza uznać należy, że [...] przysługuje przymiot strony sprawie obejmującej postępowanie lokalizacyjne zakończone decyzją z dnia [...] września 2008 r. Jest tak dlatego, że decyzja ta – pomimo wykreślenia ze złożonego w sprawie wniosku przez Spółkę B działek nr [...] i [...] (działki Spółki A) - w istocie się do tych działek odnosi. Stanowi ona bowiem, iż kable będą wyprowadzane z projektowanej stacji transformatorowej celem powiązania z istniejącym układem zasilania odbiorców po demontażu stacji transformatorowej murowanej nr [...]. Kolegium wskazało dalej, że również na załączniku graficznym zaznaczono, iż "w obrębie istniejącej stacji transformatorowej nr [...], przewidzianej do demontażu kable nn [...] wyprowadzone z tej stacji powiązać z projektowanymi kablami z proj. Stacji transfor. Matoroll za pomocą zestawów montażowych ZRMZ". W ocenie organu odwoławczego wskazuje to, że pomimo wykreślenia działek należących do Spółki A opis inwestycji nie został zmieniony. Kolegium zwróciło uwagę na fakt, że stacja [...] znajduje się na działce Spółki A. To wszystko prowadzi do wniosku, że Spółka A powinna być stroną postępowania lokalizacyjnego.

W dalszej części uzasadnienia decyzji Kolegium odniosło się do kwestii terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zwróciło uwagę na fakt, że w sprawie doręczano decyzję lokalizacyjną w drodze obwieszczenia. To jednak – w ocenie organu odwoławczego – nie daje podstaw do przyjmowania domniemania, iż Spółka A z chwilą obwieszczenia dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia.

Przenosząc powyższe na grunt sprawy Kolegium przypomniało, że Burmistrz zakwalifikował jako wniosek Spółki A o wznowienie postępowania pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatytułowane "Odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...].09.2008 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego". Zdaniem Kolegium stanowisko organu pierwszej instancji w tym względzie jest niezrozumiałe, gdyż taka kwalifikacja jest całkowicie sprzeczna z treścią pisma. Zresztą na skutek pisma z dnia [...] kwietnia 2010 r. wydano postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to nie zostało zakwestionowane także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Kolegium wskazało dalej, że jego zdaniem wniosek o wznowienie stanowi pismo Spółki A z dnia [...] marca 2010 r., które wpłynęło do Burmistrza [...] marca 2010 r. Takie stanowisko Kolegium zajęło już w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2010 r., [...]. Również Spółka A wielokrotnie wskazywała, iż pismo z dnia [...] marca 2010 r. stanowi podanie o wznowienie.

Zdaniem Kolegium wszystko to oznacza, że wszelkie ustalenia dotyczące dochowania przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania organ powinien czynić w odniesieniu do wniosku z dnia [...] marca 2010 r.

Organ odwoławczy podkreślił dodatkowo, że Burmistrz, wskazując na uchybienie terminu do złożenia wniosku wznowieniowego w gruncie rzeczy nie ustalił kiedy zaczął się jego bieg, a jest to podstawowe ustalenie wymagane w sprawie.

Uzupełniająco Kolegium zauważyło też, że w sprawie został wydany prawomocny wyrok z dnia 25 maja 2011 r., IV SA/Po 223/11, który wiąże organy administracji. Sąd uznał w nim, że postępowanie w kwestii zachowania terminu (do złożenia wniosku o wznowienie postępowania) odnosić się powinno również do przesłanek podniesionych przez Spółkę A w toku postępowania, w pismach uzupełniających wniosek o wznowienie, to jest do przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 K.p.a. W odniesieniu do tych przesłanek Burmistrz nie przeprowadził żadnego postępowania.

W ramach wskazań co do dalszego postępowania Kolegium zaznaczyło, że Burmistrz powinien zwrócić się do strony o informacje dotyczące dochowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wreszcie może też skorzystać z art. 86 K.p.a. (przesłuchanie strony). Należy też zwrócić się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Starosty W. z pytaniem, czy na jakimkolwiek etapie prowadzonych przez nich postępowań udostępniano Spółce A akta sprawy, czy przedstawiciele Spółki A zapoznawali się z nimi, kiedy to było i czy w aktach znajdowała się decyzja lokalizacyjna.

Kolegium wyjaśniło końcowo, że z uwagi na nie wyjaśnienie podstawowej przesłanki decydującej o prowadzeniu postępowania w trybie wznowienia [zachowanie terminu do złożenia wniosku], nie dokonało analizy poszczególnych zagadnień natury faktycznej i prawnej przedstawionych w pismach Spółki A.

Skargę na decyzję Kolegium wniosła Spółka A domagając się jej uchylenia i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. W motywach skargi wskazano, że Kolegium w dacie orzekania nie dysponowało całym materiałem dowodowym, znajdującym się między innymi w systemie informatycznym Kolegium. Organ ten nie rozpatrzył między innymi wniosku oraz nie wziął pod uwagę materiału dowodowego przedstawionych w trakcie postępowania odwoławczego wraz z pismami z dnia [...],[...],[...] września i [...] października 2014 r.

Spółka A przypomniała, że wystąpiła do Kolegium o wszczęcie postępowania w celu wyjaśnienia sprawy nieprzedłożenia składowi orzekającemu pism wniesionych do Kolegium oraz o wszczęcie postępowania w celu sanowania wydanej decyzji. W celu sprawdzenia losu pism niedoręczonych składowi orzekającemu Kolegium, skarżąca wystąpiła o wyjaśnienia do Rządowego Centrum Projektów Informatycznych oraz do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji. Otrzymała od administratora ePUAP informację, że pracownik organu posiada nieodczytane wiadomości na składzie elektronicznej skrzynki podawczej.

Niezależnie od skargi wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r. [...] wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia z dnia [...] listopada 2014 r., [...].

W nadesłanej sądowi odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Organ przyznał, że przed wydaniem decyzji nie zostały odebrane dokumenty przesłane przez Spółkę A za pośrednictwem platformy ePUAP, jednakże dodał, iż nawet gdyby dysponował złożonymi materiałami, i tak wydałby identyczną decyzję.

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r., IV SA/Po 56/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie na podstawie art. 56 P.p.s.a. z uwagi na wniesienie skargi po wszczęciu postępowania nieważnościowego odnośnie zaskarżonej decyzji (k. 31 akt sądowych);

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Kolegium poinformowało Sąd o zakończeniu postępowania nieważnościowego niezaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. (k. 50 akt sądowych)

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. postępowanie sądowe podjęto (k. 65 akt sądowych).

W toku rozprawy, która odbyła się 3 września 2015 r. Spółka A złożyła załącznik do protokołu. W jego treści odniosła się do aspektów merytorycznych sprawy z wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją lokalizacyjną z dnia [...] września 2008 r. Zwróciła zwłaszcza uwagę, że inwestycja dotyczy ich nieruchomości i pomimo wykreślenia działki [...] z wniosku (na której znajduje się stacja transformatorowa), pozostała treść żądania inwestora nie została zmieniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przed przystąpieniem do wyjaśnienia prawnych motywów wyroku konieczne jest przedstawienie kilku uwag wstępnych odnoszących się do charakteru całej kontrolowanej sprawy i jej istoty.

Postępowanie z wniosku Spółki A o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza W. z dnia [...] września 2008 r., [...] dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie linii kablowych [...] w W., przy ul. D., w obrębie [...], na działkach [...],[...],[...],[...]¸i [...] wydanej na rzecz Spółkę B trwa już stosunkowo długo, a w jego trakcie wydano szereg decyzji odmownych, następnie uchylanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.. Decyzje wydane w sprawie zostały opisane w części sprawozdawczej uzasadnienia niniejszego wyroku. W swych kolejno wydawanych (a następnie uchylanych przez Kolegium) rozstrzygnięciach Burmistrz odmawiał uchylenia decyzji z dnia [...] września 2008 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. wyrażając przy tym stanowisko, że Spółki A nie może być uznana za stronę postępowania zakończonego tą decyzją. Odnosząc się z kolei do wskazań Kolegium zawartych w decyzjach kasacyjnych (dotyczących kwestii zachowania przez Spółkę A terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania) Burmistrz uznawał, że jego zdaniem wniosek wznowieniowy zawierał się dopiero w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r., co oznacza, że został on wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a.

Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa, że wydawane przez Burmistrza decyzje były niespójne treściowo. W uprzednio wydanym w odniesieniu do niniejszej sprawy wyroku z dnia 25 maja 2011 r., IV SA/Po 223/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sposób jednoznaczny wskazał, że "rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji powinien wyjaśnić i rzetelnie udokumentować, czy termin z art. 148 § 2 kpa został faktycznie zachowany", a nadto, że jeżeli "organ stwierdziłby uchybienie terminu [do złożenia wniosku o wznowienie postępowania], [...], zważywszy na uprzednie wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, organ powinien umorzyć postępowanie, z uwagi na jego bezprzedmiotowość". Stanowisko to co do zasady zaaprobował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2013 r., II OSK 1887/11.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia sądowe wydane w kontrolowanej sprawie koniecznym jest jednoznaczne stwierdzenie i udokumentowanie, czy Spółka A, składając wniosek o wznowienie postępowania, nie uchybiła terminom określonym w art. 148 K.p.a. Bez tego ustalenia przedwczesne jest wydawanie decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., a tym bardziej zajmowanie w niej przez organ merytorycznego stanowiska co do przesłanki wznowieniowej.

W toczącym się postępowaniu Kolegium konsekwentnie korygowało stanowisko Burmistrza prawidłowo zwracając mu uwagę, że w sprawie kwestią pierwszorzędną jest konieczność ustalenia okoliczności dochowania terminu do złożenia wniosku Spółki A o wznowienie postępowania, który zawierał się w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. Konieczne było zatem przede wszystkim ustalenie daty, kiedy Spółka A dowiedziała się o decyzji lokalizacyjnej (względnie – w odniesieniu do innych zgłoszonych podstaw wznowieniowych – kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia). Burmistrz natomiast konsekwentnie nie wyjaśniał tej kwestii. Z niezrozumiałych względów uznawał natomiast, że wniosek wznowieniowy zawierał się dopiero w treści pisma złożonego [...] kwietnia 2010 r., oraz że świadczy to o naruszeniu terminu do złożenia tego wniosku. Takie stanowisko Burmistrz przedstawił także w ostatniej z wydanych decyzji – to jest decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Z wymienionych względów Sąd orzekając w tej sprawie, gdzie przedmiotem kontroli jest kolejna z rzędu decyzja kasacyjna Kolegium – nie miał wątpliwości, że zachodziła podstawa do uchylenia zaskarżonej odwołaniem decyzji Burmistrza. W świetle powołanego wyżej wyroku IV SA/Po 223/11 niezbędne było bowiem jednoznaczne określenie przez organ pierwszej instancji, czy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania został zachowany (jego uchybienie powodowałoby konieczność umorzenia postępowania) i dopiero po tym ustaleniu należało zająć stanowisko co do podstaw wznowieniowych. Nie można natomiast zaakceptować rozstrzygnięcia, w którym Burmistrz z jednej strony stwierdza uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a z drugiej strony merytorycznie rozpoznaje ten wniosek na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.

Trzeba wreszcie dodać, że w toku postępowania Spółka A zgłaszała również inne aniżeli wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. przesłanki wznowieniowe, to jest przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 K.p.a. (k. 58 akt administracyjnych – segregator 1). Do tych ostatnich stosuje się art. 148 § 1 K.p.a., natomiast wobec przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. – art. 148 § 2 K.p.a. Burmistrz kwestii tych nie rozważył należycie (wskazywał na art. 148 § 1 K.p.a., natomiast przywoływał treść art. 148 § 2 K.p.a.).

Podsumowując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...] listopada 2014 r. znajduje oparcie w art. 138 § 2 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". Wszystkie elementy treściowe z tego przepisu zostały odzwierciedlone w treści zaskarżonej decyzji Kolegium.

Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że dotyczą one de facto problematyki pozostającej poza istotą sprawy. Skarżąca zarzuca bowiem, że nie wzięto pod uwagę jej pism złożonych za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP. Sąd okoliczność tą dostrzega i przyznaje, że pominięcie stanowiska strony na skutek niedopatrzenia i niedostrzeżenia złożonych w formie elektronicznej pism rzeczywiście miało miejsce. W aktach sprawy znajduje się korespondencja złożona za pośrednictwem platformy ePUAP dotycząca warunków realizacji inwestycji przez Spółkę B zawierająca żądanie przeprowadzenia mediacji w sprawie oraz stanowisko o konieczności realizacji zapadłych orzeczeń sądowych odnoszących się do inwestycji. Kolegium przyznaje w odpowiedzi na skargę, że pisma skarżącej nie zostały one uwzględnione przy wydawaniu decyzji.

Zdaniem Sądu opisane wyżej uchybienie – co trzeba podkreślić z całą stanowczością – nie ma wpływu na wynik sprawy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2014 r. należało uchylić ze względu na niejasne stanowisko tego organu co do podstawowych warunków wznowienia (art. 148 K.p.a.).

Uzupełniająco i na marginesie sprawy Sąd pragnie wyjaśnić skarżącej Spółce A, że wyrok oddalający skargę niniejszej sprawie w żadnym razie nie powinien być odczytywany ani przez skarżącą, ani przez organy jako wskazanie, bądź chociażby sugestię, że Spółka A uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wydany obecnie wyrok jest jedynie wyrazem akceptacji dla prawidłowego rozstrzygnięcia Kolegium, które trafnie uchyliło decyzję Burmistrza ze względu na brak zawarcia w niej podstawowych ustaleń warunkujących prowadzenie postępowania wznowieniowego.

Sąd wreszcie wskazuje, że nie może odnieść się do zarzutów wskazujących wprost na wadliwość decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] września 2008 r. Warunkiem koniecznym merytorycznego badania sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2008 r. jest bowiem należyta ocena warunków wstępnych postępowania wznowieniowego.

Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.