Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 658/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi D.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; oddala skargę /-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...]r. ustalił dla Zarządu Dróg Miejskich warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy trasy tramwajowej w ciągu ulic [...],[...],[...],[...],[...] z włączeniem w ulicę [...] w P.

W dniu [...]r. Prezydent wydał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę inwestycji w całości obejmującej budowę trasy tramwajowej w ciągu ulic [...],[...],[...],[...],[...] z włączeniem do ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w P. – I etap budowy.

W dniu [...]r. Zarząd Dróg Miejskich złożył w Urzędzie Miasta wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla trasy tramwajowej w ciągu ulic [...],[...],[...],[...] w włączeniu do ulicy [...] – II etap linii tramwajowej w ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...].

Postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta wydał decyzję od zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] poprzez rozszerzenie jej treści o zakres budowy II etapu linii tramwajowej w ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...].

Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Wojewoda decyzją z dnia [...]r. uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, iż przesłanką dopuszczalności zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. jest m.in. zgoda wszystkich stron postępowania na zmianę decyzji oraz wniosek przynajmniej jednej strony postępowania. W sprawie będącej przedmiotem odwołania inwestor nie składał wniosku o zmianę decyzji pozwolenia na budowę w trybie art. 155 k.p.a. lecz wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę.

D. B. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta z dnia [...]r.

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. odmówił wznowienia postępowania, jednak decyzja ta została uchylona przez Wojewodę w dniu [...]r.

W dniu [...]r. Prezydent ponownie wydał decyzję o odmowie wznowienia postępowania, a Wojewoda w dniu [...]r. utrzymał zaskarżoną przez D. B. decyzję w mocy.

W toku postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę trasy tramwajowej (II etap) podano do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w dniach [...]r. – [...]r. oraz w Internecie, informację o przedmiotowym wniosku i postępowaniu. W oznaczonym terminie nie wpłynęły żadne uwagi i zastrzeżenia w sprawie.

W dniu [...]r. Prezydent Miasta wydał decyzję o pozwoleniu na budowę dla inwestycji w całości obejmującej budowę trasy tramwajowej w ciągu ulic [...],[...],[...],[...] z włączeniem do ul. [...], dla etapu II – inwestycji w zakresie ul. [...] na odcinku ul. [...] do ul. [...] w P.

Wojewoda decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję Prezydenta z dnia [...]r. uwagi na uchybienia formalne co do terminu jej wydania, w zw. z art. 10 k.p.a. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.

Ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji zawiadomił strony o zebraniu dowodów i materiałów w postępowaniu administracyjnym oraz o przewidywanym terminie wydania decyzji.

W dniu [...]r. z aktami sprawy zapoznał się D. B. i wniósł o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z dnia [...]r. odmówiono zawieszenia postępowania.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. po rozpoznaniu zażalenia D. B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (skarga na powyższe rozstrzygnięcie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Po 544/06).

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 36 w zw. z art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji w całości obejmującej budowę trasy tramwajowej w ciągu ulic [...], [...], [...], [...] z włączeniem do ul. [...] dla etapu II – inwestycji w zakresie ulicy [...] na odcinku ulicy [...] do ulicy [...] w P. z zachowaniem - zgodnie z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, szczegółowo wymienionych w decyzji warunków.

W decyzji ustalono szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, wskazano, iż należy uwzględnić warunki wynikające ze szczegółowo wymienionych opinii, uzgodnień i określonych warunków technicznych (w tym m.in. warunków technicznych z Aquanet SA z dnia [...]r., warunków technicznych ENEA SA z dnia [...]r., zaktualizowane dnia [...]r., warunków przyłączenia do sieci oświetlenia ulicznego z ENEA SA ZDE z dnia [...]r., warunków technicznych firmy "A" z dnia [...]r., warunków technicznych przebudowy sieci gazowej z WSG Sp. z o.o. z dnia [...]r., pisma Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...]r. oraz pozwolenie MKZ na prowadzenie robót budowlanych nr [...] z dnia [...]r., decyzji Wydziału Ochrony Środowiska z dnia [...]r., decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r.)

W decyzji ustalono także szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie oraz obowiązki inwestora oraz kierownika budowy.

W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wszczęto w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r., na wniosek Zarządu Dróg Miejskich. W trakcie postępowania administracyjnego, w dniu [...]r. uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i z uwagi na fakt, iż jego zapisy były zgodne z decyzją o warunkach, nie było przeszkody do kontynuowania postępowania.

Wnioskodawca został zobowiązany do aktualizacji uzgodnień technicznych. Po uzupełnieniu braków – w tym dostarczeniu przez Zarząd Dróg Miejskich – decyzji uzgadniającej inwestycję w zakresie ochrony środowiska, Wydział Urbanistyki i Architektury podał do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w dniach [...]r. – [...]r. oraz w Internecie, informację o przedmiotowym wniosku i postępowaniu. W oznaczonym terminie nie wpłynęły żadne uwagi i zastrzeżenia w sprawie.

W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że projekt został uzgodniony przez Zarząd Dróg Miejskich i posiada wymagane uzgodnienia. W tym zakresie organ wymienił:

– projekt przebudowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej przez Aquanet SA w dniu [...]r.,

– uzgodnienie z ENEA SA Zakład Dystrybucji Energii Rejon Dystrybucji dnia [...]r.,

– uzgodnienie dokonane w dniu [...]r. przez firmę "A" SA – w zakresie przełożenia sieci cieplnej pod nr [...]

– EP Zakład Oświetlenia Drogowego z dnia [...]r. uzgodnił przebudowę oświetlenia ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...]

– WSG Sp. z o.o. Oddział – Zakład Gazowniczy w dniu [...]r. uzgodnił projekt przebudowy sieci gazowej

– Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o. pismem z dnia [...]r. uzgodniło trasę tramwajową, a pismem z dnia [...]r., potwierdziło aktualność uzgodnień w zakresie trakcji elektrycznej tramwajowej oraz układów sterowania i ogrzewania zwrotnic z [...]r., przebudowy i budowy drogowych sygnalizacji świetlnych z dnia [...]r. oraz kable zasilania trakcji tramwajowej – zasilacze trakcyjne, kable powrotne, sterowanie napędów z dnia [...]r.,

– Wydział Ochrony Środowiska UM pismem z dnia [...]r. uzgodnił projekt urządzenia zieleni dla trasy tramwajowej

Organ zaznaczył, iż teren, na którym prowadzone mają być roboty budowlane znajduje się w strefie ścisłej ochrony konserwatorskiej wpisanej do rejestru zabytków P., w związku z czym na prowadzenie robót należało uzyskać pozwolenie konserwatora zabytków. Miejski Konserwator Zabytków wyraził zgodę na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru.

Podkreślono, że Wydział Ochrony Środowiska pozytywnie uzgodnił w zakresie ochrony środowiska projekt budowlany dla budowy II etapu trasy tramwajowej, z zastrzeżeniem, że skrzydło budynku szpitala przy ul. [...] od strony ul. [...] nie może być wykorzystane na szpital oraz pomieszczenia związane ze stałym pobytem dzieci i młodzieży. Organ podkreślił także, iż inwestor oświadczył, że nadwyżka masy ziemnej z korytowania pasa ulicznego w połowie zostanie zagospodarowana w obrębie prowadzonej inwestycji, a w połowie wywieziona na wysypisko.

Nadto projekt budowy trasy tramwajowej decyzją z dnia [...]r. został pozytywnie uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, a wnioskodawca złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył D. B., który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że planowana inwestycja krzyżuje się z jego zamierzeniem inwestycyjnym tj. budową przyłącza do miejskiej sieci elektroenergetycznej, projektowanego budynku handlowo-usługowego na terenie działki nr [...], ark. 28 obręb P. Odwołujący się podkreślił, że zgodnie z treścią art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien m.in. zawierać projekt zagospodarowania terenu obejmujący istniejące i projektowane sieci uzbrojenia terenu. Odwołujący powołał się także na treść art. art. 7 pkt 1, art. 19 i 20 ustawy Prawo energetyczne i podkreślił, że ENEA SA jest zobowiązana do budowy i rozbudowy sieci służących do przyłączenia instalacji, projekt założeń do planu zaopatrzenia w ciepło energię elektryczną i paliwa gazowe opracowany przez Prezydenta winien zawierać propozycje w zakresie rozwoju i modernizacji poszczególnych systemów zaopatrzenia w ciepło. Dopiero ostateczne zakończenie postępowania w sprawie przyłącza energetycznego pozwoli na bezkolizyjne wykonanie trasy tramwajowej.

W końcu odwołujący podniósł, iż niezałatwiona pozostaje kwestia innych mediów niezbędnych do funkcjonowania planowanego przez niego budynku handlowo-usługowego, a także ogrodzeń łańcuchowych.

Wojewoda decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że kwestie podnoszone przez odwołującego, które dotyczą budowy przyłącza elektroenergetycznego oraz wszystkich pozostałych niezbędnych przyłączy do planowanego budynku handlowo-usługowego, budowy samego budynku na terenie działki nr [...] położonej przy zbiegu ul. [...] i Placu [...], jak i budowy linii kablowej do budynku "B", są zagadnieniami niezależnymi, które nie pozostają w żadnym związku z inwestycją linii tramwajowej. Przedłożona dokumentacja dla linii tramwajowej jest zgodna z warunkami określonymi w art. 35 Prawa budowlanego oraz została uzgodniona przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej opinią z dnia [...]r. Kwestia ograniczenia prawa własności odwołującego nie stanowi naruszenia prawa, bowiem w przypadku inwestycji celu publicznego ustawodawca dopuszcza takie działania ze strony organu administracji państwowej. Nadto organy były związane ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a prawomocny wyrok sądu w tym przedmiocie oddalający skargę D. B. wiąże organ prowadzący postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.

D. B. zaskarżył powyższą decyzję w całości i zarzucił jej naruszenie przepisów art. 7, 8, 9, 15, 77, 107 i 138 k.p.a. praz art. 4., 5 ust. 1 pkt 9, art. 34, 35, 36 Prawa budowlanego o art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r., przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że planowana inwestycja linii tramwajowej krzyżuje się z jego zamierzeniem inwestycyjnym tj. budową przyłącza do miejskiej sieci elektroenergetycznej, projektowanego budynku handlowo-usługowego na terenie będącej jego własnością działki nr [...], ark. 28 obręb P., położonej przy zbiegu ulic [...] i Placu [...]. Tym samym projekt budowy II etapu trasy tramwajowej jest niekompletny. Zdaniem skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogu z art. 107 § 3 k.p.a., bowiem dotyczy ono okoliczności niemających istotnego znaczenia dla załatwienia sprawy, nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji i organ nie odniósł się w nim w żaden sposób do zarzutów skarżącego.

Zaskarżone decyzje uniemożliwiają D. B. dostęp do drogi publicznej, bowiem przewidują budowę przegród łańcuchowych przy wjeździe na jego działkę.

Skarżący podkreślił, że projekt budowlany powinien m.in. zawierać projekt zagospodarowania terenu obejmujący istniejące i projektowane sieci uzbrojenia terenu, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o warunkach przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznych. Zdaniem skarżącego bez ustalenia ostatecznych warunków jego inwestycji przyłącza elektroenergetycznego do działki stanowiącej jego własność, niemożliwe będzie ustalenie ostatecznych warunków, które musi spełniać decyzja, a obie inwestycje będą ze sobą kolidowały.

Zdaniem skarżącego organ odwoławczy naruszył także zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a., bowiem nie rozpoznał ponownie sprawy merytorycznie.

Skarżący powołał się na brzmienie art. 18, 19 i 20 Prawa budowlanego i wskazał, że na jego działce ma zostać zrealizowana kamienica, co rodzi po stronie organów obowiązek jej uwzględnienia przy budowie linii tramwajowej. W niniejszej sprawie interesy osób trzecich nie zostały uwzględnione.

Zdaniem skarżącego Prezydent celowo pomijał jego osobę jako stronę postępowania w toczących się postępowaniach – ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu linii kablowej SN-15 kV zasilającej projektowane centrum handlowe "B", pozwolenie na budowę w tym przedmiocie, a następnie odmówił wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę linii kablowej.

Skarżący podkreślił, iż powołana przez Prezydenta okoliczność, iż posiada on przyłącze energetyczne 13 KV, nie ma znaczenia, bowiem moc zapotrzebowania dla kamienicy wynosi 170 KV.

Nadto niewyjaśniona pozostaje kwestia innych mediów niezbędnych do funkcjonowania planowanego przez skarżącego budynku usługowo-handlowego, gazu, ogrzewania, linii telefonicznych. Skarżący podkreślił też, iż projektowane ogrodzenia łańcuchowe uniemożliwią swobodny dojazd do jego nieruchomości.

Naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu wynika – zdaniem skarżącego – z nie wzięcia pod uwagę jego wniosków dowodowych.

Zaskarżona decyzja pozostaje także w sprzeczności z art. 7 k.p.a., bowiem organy administracji nie uwzględniły interesu społecznego, ani słusznego interesu samego skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wskazał, iż zarzuty skarżącego nie mają związku z udzieleniem pozwolenia na budowę II etapu linii tramwajowej.

Na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. D. B. ponownie podkreślił, że organy administracji naruszyły przepisy art. 7-9 k.p.a., 15, 77, 107 i 138 k.p.a., a także art. 4 i 5 ust. 1 pkt 9, art. 34, 35 i 36 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Rozważania zacząć należy od stwierdzenia, iż organy administracji przeprowadziły w niniejszej sprawie staranne postępowanie rozpoznawcze, w sposób wystarczająco wnikliwy oceniły zgromadzony materiał dowodowy, wydały trafne decyzje, które wyczerpująco i przekonująco uzasadniły. Sąd upoważniony jest do stwierdzenia, iż w wyniku kontroli nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nadto nie dopatrzył się z urzędu w zaskarżonej decyzji niczego, co oznaczałoby naruszenie zasad bezstronności, konieczności rozpatrzenia całości dowodów i to bez naruszenia granic oceny swobodnej i niewątpliwej, a w zgodzie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Decyzja zapadła zatem z poszanowaniem zasad przewidzianych w art. 7, 77 § 1 kpa i 107 § 1 k.p.a.

Przechodząc do prawnej oceny przedmiotowej sprawy przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. - Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.; dalej: Prawo budowlane) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7

4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę wymagającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7

Zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego jednoznacznie ustala zatem sytuacje, w których właściwy organ administracji-architektoniczno budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Omawiany przepis nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależało by wydanie tego pozwolenia. W przypadku stwierdzenia naruszeń lub nieprawidłowości organ winien nałożyć na inwestora obowiązek ich usunięcia, a w razie jego niedopełnienia wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Badając – w kontekście powyższych uregulowań – zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało uznać, iż organ nie tylko mógł, ale miał obowiązek udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji i dlatego zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Nie ulega kwestii, iż w sprawie zostały spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2).

Nie ulega wątpliwości fakt, iż spełnione zostały także wymogi wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 1-2 Prawa budowlanego,

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. uzgodnił projekt budowlany w zakresie ochrony środowiska pozytywnie, z zastrzeżeniami (wymóg z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), nie stwierdzono niezgodności projektu z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi.

Podkreślenia wymaga, że organ wydający pozwolenie na budowę nie posiada przy tym uprawnienia do dokonania oceny wartości technicznej rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, bowiem za to odpowiadają projektant i osoba sporządzająca projekt. Wymóg wskazany w art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego dotyczy obowiązku oceny zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, zwłaszcza techniczno-budowlanymi. W niniejszej sprawie brak podstaw do kwestionowania takiej zgodności.

Wskazać należy także, iż organy sprawdziły kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego).

Inwestor przedłożył wymagane uzgodnienia techniczne, w tym projekt przebudowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, uzgodniono projekt przebudowy linii SN i NN, uzgodniono projekt przełożenia sieci cieplnej, przebudowę oświetlenia, przebudowy sieci gazowej, trakcji elektrycznej tramwajowej oraz układów sterowania, ogrzewania zwrotnic, przebudowy i budowy drogowych sygnalizacji świetlnych, a także został uzgodniony projekt urządzania zieleni. Spełniony został zatem także wymóg z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Zaznaczyć trzeba, iż wymogi z art. 35 ust. 1 -3 powinny być przedmiotem rzetelnego sprawdzenia przez organ, który może – w razie niekompletności projektu co do wymaganej dokumentacji, nałożyć na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu. W niniejszej sprawie stwierdzić trzeba, iż zgromadzona w aktach administracyjnych dokumentacja (która, co należy podkreślić, była uzupełniania w toku postępowania) jest kompletna. Nie ma przy tym podstaw do kwestionowania kompetencji i rzetelności podmiotów dokonujących uzgodnień i wydających opinie w niniejszej sprawie.

W końcu stwierdzić należy, iż projekt został sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane (art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego). W aktach administracyjnych znajdują się oświadczenia, z których wynika, iż projekt budowlany został sporządzony zgodnie z przepisami Prawa budowlanego oraz zasadami wiedzy technicznej (wymóg z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).

Odnosząc się do zarzutów skarżącego należy zauważyć, iż w przeważającej części sprowadzają się one do twierdzenia, iż w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego odcinka trasy tramwajowej, organy winny mieć na uwadze zamierzenie inwestycyjne skarżącego, a w szczególności fakt uzbrojenia jego (obecnie niezabudowanego) nieruchomości i budowy przyłącza do miejskiej sieci elektroenergetycznej.

Skarżący wskazywał, iż projekt budowlany powinien zawierać m.in. projekt zagospodarowania terenu zawierający istniejące i projektowane sieci uzbrojenia terenu. Rzeczywiście art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego przewiduje, iż projekt budowlany powinien zawierać m.in. obrys istniejących i projektowanych obiektów budowlanych i sieci uzbrojenia terenu. Podkreślić jednak trzeba, iż słowo "projektowane" odnosi się do obiektów budowlanych i sieci uzbrojenia terenu związanych z planowaną inwestycją, a nie tych mających ewentualnie powstać w przyszłości w związku z inwestycjami na sąsiednich działkach.

Wynika to zarówno z wykładni językowej (cytowany przepis dotyczy przecież projektu budowlanego, przez który niewątpliwie – w danym postępowaniu – należy rozumieć konkretny projekt budowlany, obejmujący planowaną inwestycję). Z drugiej strony przyjęcie, iż słowo "projektowane" odnosi się do wszystkich potencjalnych obiektów budowlanych i sieci uzbrojenia terenu, niebędących przedmiotem danej inwestycji, prowadziłoby de facto do paraliżu działań organów administracji, bowiem byłoby jednoznaczne z obowiązkiem analizowania wszystkich potencjalnych zamierzeń inwestycyjnych.

W związku z tym zasadnie organy uznały, iż bliżej nieokreślone i nie mające skonkretyzowanej (także prawnie) formy zamierzenie inwestycyjne na innej działce nie może stanowić podstawy do podważenia legalności postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Zauważyć zresztą należy, iż w toku postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent odmówił zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i decyzja ta – stała się ostateczna, a skarga na decyzję organu odwoławczego w tym przedmiocie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Oddalając skargę na rozstrzygnięcie w tym przedmiocie Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 listopada 2006 r. wyraził pogląd, iż słowo "projektowane" w art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane odnosi się do obiektów budowlanych i sieci uzbrojenia terenu związanych z planowaną inwestycją, a nie mających ewentualnie powstać w przyszłości w związku z inwestycjami na sąsiednich działkach.

Należy podkreślić, iż ustalenia i oceny prawne wynikające z tego prawomocnego orzeczenia Sądu dotyczącego powyższych tożsamych kwestii spornych - zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wiążą i obecny skład orzekający, gdyż dotyczą oceny prawnej. Ocena prawna dotyczyć może stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie i na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu prawomocnego wyroku pierwotnego. Skoro zatem w sprawie przesądzono wcześniej, iż – w konkretnym stanie faktycznym - kwestia projektowanej inwestycji D. B. pozostaje bez wpływu na wydania pozwolenia na budowę trasy tramwajowej, to pogląd ten należało w niniejszej sprawie podzielić.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego należy też podnieść, iż nie ma podstaw do uznania, by w sprawie naruszono interes prawny skarżącego.

W tym zakresie należy zauważyć, iż przepisy Prawa budowlanego zapewniają w art. 5 ust. 1 pkt 9 "poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ocenie podlega zatem również badanie, czy dochodzi, względnie, czy może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, a więc i interesu właścicieli sąsiedniej nieruchomości. Podkreślić jednak trzeba, iż badanie to przeprowadza się nie w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy, lecz ewentualnego naruszenia norm z zakresu prawa budowlanego i warunków technicznych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3483/02, LEX nr 156958).

Konstatując powyższe należało stwierdzić, iż ochrona uzasadnionego interesu osób trzecich powinna opierać się wyłącznie na obiektywnej ocenie dotyczącej przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności wymagań techniczno-budowlanych oraz norm dotyczących budowania i utrzymania obiektów budowlanych. W związku z tym właścicielowi nieruchomości sąsiadującej z inwestycją – w niniejszej sprawie skarżącemu - przysługiwały prawne środki ochrony przed sposobem zagospodarowania na cele budowlane nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zagospodarowania kolidowałby z jego prawnie chronionym interesem poprzez naruszenie przez inwestora obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych oraz norm dotyczących budowy i utrzymania obiektu, wywołując skutki wymienione w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2004 r., IV SA 4878/02, LEX nr 164448).

W niniejszej sprawie, o czym była mowa, do takiego naruszenia nie doszło.

Zarzuty skarżącego dotyczące wystąpienia utrudnień w przypadku realizowania przez niego przyszłej (i niepewnej) inwestycji nie mogą odnieść zamierzonego skutku, także z uwagi na fakt, iż dotyczą jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżącego, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych.

Na marginesie wskazać także należy, iż w toku postępowania D. B. pozyskał warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej ENEA SA, w których moc przyłączeniową określono na 80 kW. Zaznaczyć trzeba, iż określona w art. 7 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne umowa o budowę sieci energetycznej, w tym przyłącza, zawierana pomiędzy zakładem energetycznym a zamawiającym przyszłym użytkownikiem, ma charakter umowy cywilnoprawnej. Pozostaje ona – co do zasady – bez wpływu na postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Na marginesie jednak można zauważyć, iż fakt zawarcia powyższej umowy podważa dodatkowo zasadność zarzutów skarżącego o uniemożliwieniu dokonania takiego przyłącza na skutek zrealizowania planowanej inwestycji. Podkreślenia jednak wymaga, iż w świetle art. 16 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne na przedsiębiorstwie energetycznym spoczywa obowiązek uwzględniania w swych planach rozwojowych zarówno obecnego jak i przyszłego zapotrzebowania na energię elektryczną.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, w którym podniósł on, że projektowane ogrodzenia łańcuchowe uniemożliwią swobodny dojazd pojazdom obsługujących jego nieruchomość należało uznać, iż jest on niezasadny.

Jak wynika z pisma Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...]r., planowana budowa budynku "handlowo-usługowo-mieszkalnego" została przezeń zaopiniowana pozytywnie pod pewnymi warunkami. W piśmie stwierdzono m.in., że lokalizacja wjazdu-wyjazdu z projektowanego obiektu jest możliwa wyłącznie od strony Pl. [...] przy istniejącym przejściu dla pieszych. Wskazano także, że realizacja przedmiotowego zjazdu należy do inwestora planowanej inwestycji.

W końcu odnosząc się do zarzutu, że decyzja została wydana przedwcześnie, bez możliwości wypowiedzenia się skarżącego co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, podkreślenia wymaga, że jest on chybiony. Rzeczywiście – w toku postępowania administracyjnego – doszło do naruszenia art. 10 k.p.a., jednak uchybienie to zostało wyeliminowane przez organy administracji. Decyzją z dnia [...]r. Wojewoda uchylił bowiem decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r., która została wydana z naruszeniem cytowanego przepisu. Ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji pismami z dnia [...] i [...]r. zawiadomił strony o zebraniu dowodów i materiałów w prowadzonym postępowaniu administracyjnym oraz o przewidywanym terminie wydania decyzji. D. B. zapoznał się z aktami. Późniejszy jego wniosek o zawieszenie postępowania został ostatecznie rozstrzygnięty.

Pozostałe zarzuty skarżącego, w których odnosi się on do innych postępowań, pozostawały poza granicami niniejszego postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. W związku z tym zarzuty skarżącego związane z innymi postępowaniami (m.in. postępowaniem o ustalenie warunków zabudowy, wznowienia postępowania w sprawie udzielenie pozwolenia na budowę wydanej na rzecz "B") nie mogły być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł , jak w sentencji wyroku.

/-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik