Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 42/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184 w zw z art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Miasta G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1212/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasta G. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1212/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Gminie Miasta G. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nią decyzji Ministra Budownictwa. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) spoczywa na stronie. Sąd, oceniając uzasadnienie wniosku oraz materiał zgromadzony w stwierdził, iż wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie tej decyzji mogło spowodować zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie zachodzą także żadne inne okoliczności, które mogłyby uzasadniać uwzględnienie wniosku Gminy.

Zażalenie na to postanowienie wniosła Gmina Miasta G., domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa. W uzasadnieniu Gmina stwierdziła, iż niezasadnym jest stanowisko Sądu, że to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia bądź udowodnienia zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Strona powołała się w tym zakresie na glosę M. Bogusza do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r. II OZ 155/05 (GSP-Prz Orz. 2006/1/1). Ponadto skarżąca podkreśliła – odnosząc się do twierdzenia Sądu, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednie i aktualne w momencie złożenia wniosku i nie może być określone w sposób abstrakcyjny – że przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności. Skutki te mają niejako charakter potencjalny i nie muszą występować rzeczywiście. Zdaniem Gminy w przedmiotowej sprawie wykonanie decyzji Ministra Budownictwa może spowodować wyrządzenie znacznej szkody w majątku Skarbu Państwa, gdyż na jej podstawie strona może domagać się wydania odrębnej decyzji w przedmiocie odszkodowania, którego kwota stanowić będzie nieuzasadniony wydatek w majątku Skarbu Państwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Wbrew twierdzeniom zawartym przez Gminę Miasta G. w zażaleniu strona obligowana jest do zawarcia we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności uzasadnienia, w którym winna wskazać na okoliczności uprawdopodobniające zaistnienie przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pogląd wyrażony w przytoczonej przez stronę glosie M. Bogusza stoi w sprzeczności z ustaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych w tym przedmiocie. Zasadnym zatem było stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uznał, że Gmina Miasta G. nie wykazała w żaden sposób, aby wykonanie decyzji Ministra Budownictwa mogło spowodować zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Również okoliczności podniesione przez Gminę w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie mogą być uznane za przesłanki, o jakich mowa w powołanym powyżej przepisie. Możliwość wystąpienia przez stronę postępowania administracyjnego o wydanie decyzji w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie powoduje bowiem zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody bądź skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 przywołanej ustawy.

Zważyć bowiem należy, iż przyznanie odszkodowania – w czym strona upatruje możliwość spowodowania szkody w majątku Skarbu Państwa – miałoby nastąpić w drodze wydania decyzji w odrębnym postępowaniu.

Rozstrzygnięcia, które dopiero mogłyby być wydane w przyszłości w innym postępowaniu nie mogą być oceniane w kategoriach skutków, o których stanowi art. 61 § 3 powyższej ustawy.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.