Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 185/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1, art. 61
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 33 ust. 4a pkt 4,
journal: Dz.U. 2019 poz 1482
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 9 stycznia 2020 r., znak: [...] , Wojewoda Świętokrzyski po rozpatrzeniu zażalenia W. S., na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia 25 listopada 2019 r. o wyrejestrowanie z dniem 26 listopada 2019 r.

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że w dniu 25 listopada 2019 r. W. S. zgłosił się w MUP w Kielcach i złożył wniosek o wyrejestrowanie z dniem 26 listopada 2019 r. z ewidencji osób poszukujących pracy.

W dniu 28 listopada 2019 r. organ I instancji wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w związku z powyższym wnioskiem podnosząc, że art. 33 ust. 4a pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy umożliwia wyrejestrowanie z dniem złożenia wniosku.

W złożonym zażaleniu W. S. zarzucił postanowieniu organu

I instancji niezgodność z prawem oraz wydanie go w celu "gnojenia jego osoby oraz urządzania sobie Pogromów Kieleckich nr 2".

Rozpatrując zażalenie Wojewoda wskazał na art. 61 § 1 oraz art. 61a § 1 k.p.a. oraz podniósł, że "ust. 4a. pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu osoby poszukującej pracy, jeśli poszukujący pracy złożył wniosek o rezygnację z pomocy określonej w ustawie świadczonej przez powiatowy urząd pracy; pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje od dnia złożenia wniosku."

Wojewoda stwierdził, że skoro W. S. złożył wniosek

o pozbawienie statusu poszukującego pracy z datą późniejszą niż dzień złożenia wniosku, a przepisy nie przewidują takiej możliwości, to brak było podstaw do wszczęcia postępowania w tym zakresie.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze W. S. stwierdził, że "w dalszym ciągu jest gnojony w MUP i przez Wojewodę z powodów rasistowsko-ksenofobicznych". W jego ocenie, ma prawo rejestrować się kiedy chce jako osoba poszukująca pracy, a także wyrejestrować się

z ewidencji "kiedy tylko mu się zechce" bez podawania powodu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Podstawę prawną kontrolowanego postanowienia Wojewody Świętokrzyskiego stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (tj. żądanie wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W niniejszej sprawie podstawą odmowy wszczęcia postępowania

z wniosku skarżącego o "wypisanie go z ewidencji osób poszukujących pracy"

z dniem 26 listopada 2019 r., była niemożność wszczęcia tego postępowania z "innych uzasadnionych przyczyn", o jakich mowa w art. 61a § 1 k.p.a. Wskazać należy, że owe "inne uzasadnione przyczyny" nie zostały skonkretyzowane w k.p.a.

W ocenie Sądu, przyczyna taka może zachodzić wówczas, gdy z niespornego

i niewymagającego postępowania wyjaśniającego stanu faktycznego sprawy wynika

w sposób oczywisty i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości, że żądanie strony nie może zostać uwzględnione przez organ, gdyż pozostaje w jaskrawej sprzeczności

z obowiązującym prawem. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 33 ust. 4a pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r., poz. 1482 ze zm.), wadliwie przytoczonego

w zaskarżonym postanowieniu jako "ust. 4a. pkt 4" tej ustawy, starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy złożył wniosek o rezygnację z pomocy określonej w ustawie świadczonej przez powiatowy urząd pracy; pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje od dnia złożenia wniosku.

Tak więc skarżący mógłby skutecznie domagać się pozbawienia go statusu poszukującego pracy, ale poczynając od dnia złożenia wniosku, czyli od 25 listopada 2019 r. Tymczasem w tym dniu skarżący złożył wniosek o wyrejestrowanie go z dniem 26 listopada 2019 r., tj. z dniem następnym.

Podkreślenia jednocześnie wymaga, że postępowanie w przedmiocie pozbawienia statusu poszukującego pracy w trybie zacytowanego wyżej art. 33 ust. 4a pkt 4 ww. ustawy toczy się wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że organ jest żądaniem strony związany i nie jest dopuszczalna jakakolwiek jego zmiana bądź modyfikacja. W stanie sprawy okoliczność ta przekłada się na brak możliwości wszczęcia przez organ postępowania, którego przedmiotem było pozbawienie W. S. statusu poszukującego pracy z dniem następującym po złożeniu wniosku w tym zakresie. Związanie organu żądaniem strony powoduje także i to, że niemożliwym było wyrejestrowanie skarżącego z innym dniem, aniżeli wnioskowała o to strona

W tej sytuacji, skoro obowiązujące przepisy dopuszczają możliwość pozbawienia statusu poszukującego pracy tylko z datą złożenia wniosku

o wyrejestrowanie, a skarżący domagał się wyrejestrowania z inną datą, to uzasadnione było wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tej sprawie, albowiem sformułowane żądanie w zakresie daty pozbawienia W. S.statusu poszukującego pracy, stanowiło oczywistą przeszkodę do prowadzenia postępowania w tym przedmiocie.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.