Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 128/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Joanna Kube, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie opróżnienia lokalu oddala skargę


UZASADNIENIE

W skardze na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie o wykwaterowanie M. Ł. z lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., W. F. wniósł o zobowiązanie wymienionego Ministra, aby w terminie 1 tygodnia od ogłoszenia wyroku wyznaczył Komendantowi Głównemu Policji termin do załatwienia sprawy, nie dłużej jednak niż 1 miesiąc od dnia ogłoszenia wyroku.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż w dniu [...] lipca 2007 r. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z wnioskiem o wykwaterowanie M. Ł. z lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. W odpowiedzi na wniosek Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformował o przekazaniu sprawy Komendantowi Głównemu Policji do załatwienia, zgodnie z właściwością, zaś tenże pismem z dnia [...] lipca 2007 r. wyraził stanowisko, iż brak jest podstaw do podejmowania w sprawie jakichkolwiek działań przez organy policyjne.

Wobec takiego stanowiska, w dniu [...] listopada 2007 r. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, lecz w odpowiedzi Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał taki sposób załatwienia sprawy, poprzez wystosowanie pisma o odmowie rozpatrzenia sprawy, za prawidłowy.

W konkluzji skarżący podkreślił, iż odmowa rozpatrzenia przez organ wskazanej sprawy oznacza, po odmowie rozpatrzenia sprawy przez sąd powszechny, iż na żadnej drodze nie może domagać się odzyskania przedmiotu swojej własności.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż Komendant Główny Policji posiada kompetencje do samodzielnego podejmowania decyzji w sprawach związanych z gospodarowaniem lokalami mieszkalnymi znajdującymi się w jego zasobach. Organ wskazał, iż lokal nr [...] przy ul. [...] w W. pozostaje w dyspozycji Komendanta Głównego Policji i przydzielony został funkcjonariuszowi tej formacji. W sytuacji braku bezpośrednich kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie sposób obarczać ten organ odpowiedzialnością za niezałatwienie sprawy i pozostawanie w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga na bezczynność przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), lecz nie podejmuje przewidzianego prawem rozstrzygnięcia. Zatem skarga na bezczynność winna być skierowana wobec organu, który jest właściwy do rozpatrzenia sprawy.

Poza sporem jest, iż organem właściwym w sprawie przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych przeznaczonych dla policjantów jest Komendant Główny Policji i kierownicy jednostek organizacyjnych Policji, w których dyspozycji pozostają te lokale. To właśnie te organy, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) i na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884), posiadają kompetencje do samodzielnego podejmowania decyzji i prowadzenia spraw związanych z gospodarowaniem lokalami mieszkalnymi znajdującymi się w ich zasobach.

Zasadnie zatem Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazuje na brak kompetencji do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie opróżnienia lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., pozostającego – jak wskazuje organ – w dyspozycji Komendanta Głównego Policji.

Zarzut bezczynności postawiony wobec niewłaściwego organu podlegał oddaleniu.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.