Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 539/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007r.na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić przyznania W. G. prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W. G. wnioskiem z dnia 28 września 2007r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z danych zwartych we wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną; jest inwalidą I grupy i musi korzystać z opieki pielęgniarskiej; razem z żoną na lekarstwa wydaje 300 zł miesięcznie. Opłaty za energie elektryczną, gaz, wodę, kanalizację, podatek oraz drobne bieżące remonty wynoszą 400 zł. Opał na zimę kosztuje 400 zł miesięcznie. Na żywność na jedną osobę pozostaje 410 zł. Z oświadczenia wynika, iż skarżący wraz z żoną otrzymują świadczenia rentowe w łącznej kwocie 1920 zł netto. Oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy wskazuje, że – poza domem o powierzchni 110 m2 – nie posiada on innego majątku, w tym innych nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro oraz oszczędności. W tych okolicznościach nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą, w tym wpisu od skargi określonego na kwotę 500 zł.

W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy Sąd, pismem z dnia 9 października 2007 r. (doręczonym w dniu 18 października 2007r.), zobowiązał go do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: wyciągów wszystkich posiadanych przez niego i jego żonę osobistych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu; ostatnich odcinków rent obojga małżonków; kopii dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków wskazanych we wniosku; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącego lub jego żonę pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości), w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Skarżący ww. dokumentów nie przedłożył. Nie złożył także dodatkowych oświadczeń we wskazanym zakresie.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ponieważ wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

W niniejszej sprawie Sąd uznał zawarte we wniosku oświadczenie skarżącego za niewystarczające dla dokonania oceny ich rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych i zobowiązał go do przedłożenia dokumentów źródłowych (w tym oświadczeń), które nie tylko pozwoliłyby na weryfikację zawartych w nim danych, ale także potwierdzałyby podnoszoną przez stronę we wniosku trudną sytuację finansową, w jakiej się znajduje.

Pomimo zobowiązania skarżącego przez Sąd do przedłożenia dokumentacji źródłowej uchylił się od jego spełnienia.

W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżący nie udowodnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie przedłożył bowiem wskazanych w piśmie z dnia 9 października 2007 r. dokumentów, jak również nie złożył wymaganych oświadczeń, które pozwoliłyby na wyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących ich aktualnej sytuacji finansowej. Stwierdzić zatem należy, że sam zainteresowany uniemożliwił Sądowi pełną ocenę jego możliwości płatniczych. Sąd zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów, oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.