Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 19/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. K. P., działając w imieniu G. J., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...], którą uchylono w części decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...], określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł i określono wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. (doręczonym w dniu 3 czerwca 2008 r. osobie upoważnionej do odbioru korespondencji kierowanej do K. P.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając w oparciu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, stwierdzając, że jej brak formalny skargi nie został uzupełniony, gdyż (mimo prawidłowo doręczonego i opatrzonego właściwym rygorem wezwania) nie przedłożono pełnomocnictwa z urzędowo poświadczonym podpisem G. J.

Pismem (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 lipca 2008 r.) radca prawny T. K. wniósł skargę kasacyjną na powyższe postanowienie i jednocześnie uiścił kwotę [...] zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 lipca 2008 r., zawartym w piśmie z dnia 31 lipca 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącej (pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej) do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę [...] zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wspomniane wezwanie (awizowana w dniu 6 sierpnia 2008 r. i 14 sierpnia 2008 r.) nie została podjęta w terminie i zwrócono ją nadawcy w dniu 22 sierpnia 2008 r. Wpis od skargi kasacyjnej nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wzywa stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania wpisu od skargi kasacyjnej pod rygorem odrzucenia tego środka zaskarżenia w przypadku nie zastosowania się do wymogów wezwania. Dokonanie wymienionej czynności procesowej polega na uiszczeniu (na rachunek bankowy Sądu lub bezpośrednio w kasie Sądu) pełnej kwoty wpisu określonej w wezwaniu (ewentualne zastrzeżenia co do wysokości wpisu strona może podnieść w zażaleniu na zarządzenie przewodniczącego w tym przedmiocie).

W niniejszej sprawie strona skarżąca uiściła (bez wezwania) wpis w niepełnej wysokości (zamiast kwoty [...] zł uiszczono [...] zł). W wezwaniu doręczonym z zachowaniem wymogów określonych w art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano stronę do uzupełnienia wpisu o kwotę [...] zł, jednakże strona nie uczyniła zadość temu wezwaniu. W konsekwencji skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2008 r. pozostała nieopłacona i jako taka, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy należało, na podstawie powołanych przepisów, orzec jak

w sentencji postanowienia.