Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 739/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 84 ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 341
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.
article: art. 7, 77, 80
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2018r. [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] działając podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 570) art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018, poz. 2096, dalej k.p.a.), po rozpoznaniu odwołania A. A. (dalej jako strona lub skarżąca), reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika, utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie: cofnięcia skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami kat. B dokument nr: [...], druk nr [...], wydanych przez Starostę [...] dnia [...].09.2014r.

Jak wynika z akt sprawy Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018r. (znak: [...]) na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit a w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit a oraz art. 101 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami skierował skarżącą, na badania psychologiczne, zobowiązując ją do poddania się tym badaniom w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu i do przedstawienia organowi oryginału orzeczenia psychologicznego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji.. Skierowanie na badania psychologiczne zostało wydane w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] II Wydział Karny z dnia [...].09.2017r. sygn. akt II K [...], w którym orzeczono wobec Pani A. A. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, ze względu na kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. Po wniesionym przez skarżącą odwołaniu decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018r. (znak: [...]).

W dniu [...] listopada 2018r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego we [...] orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia [...].11.2018r. wydane przez M. K. psychologa uprawnionego do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu, która stwierdziła u skarżącej istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat.: AM,A1,A2,A,B1,B,BE,T, z terminem ważności orzeczenia psychologicznego - [...].11.2019r.

Starosta [...] ocenił, że istnieją podstawy do zastosowania art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.

Mając to na uwadze Starosta wydał w dniu [...].12.2018 r. decyzję nr [...] w przedmiocie cofnięcia skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami kat. B., nr [...], wydane na druku [...] w dniu [...].09.2014r. przez Starostę [...] od dnia [...].12.2018r. do czasu ustania przyczyny cofnięcia czyli dostarczenia pozytywnego orzeczenia psychologicznego wydanego przez psychologa uprawnionego do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu.

Organ pouczył również o tym, że przywrócenie cofniętego uprawnienia nastąpi po ustaniu wszystkich przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, jednak przywrócenie uprawnienia cofniętego na okres dłuższy niż 1 rok uzależnione jest od wykazania się posiadaniem kwalifikacji (zdania egzaminu sprawdzającego z wynikiem pozytywnym).

Od w/w decyzji skarżąca wniosła odwołanie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 84 ust. 2,3,4 i 5 u.k.p. poprzez wydanie decyzji o cofnięciu jej uprawnień do kierowania pojazdami kat. B mimo braku ostatecznego orzeczenia psychologicznego o występowaniu u niej przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.

W uzasadnieniu podała, że w terminie wniosła o ponowne badanie psychologiczne. Psycholog nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 84 ust. 5 u.k.p. i wysłał staroście orzeczenie, mimo, iż miał wiedzę o tym, że skarżąca złożyła wniosek o ponowne przeprowadzenie badania. Takie działanie sugerowało organowi I instancji, że orzeczenie psychologiczne jest ostateczne. Organ I instancji został wprowadzony w błąd co było podstawą wydania decyzji niezgodnej z obowiązującymi przepisami. Do odwołania skarżąca dołączyła kopię wniosku o powtórne przeprowadzenie badania z dnia [...].12.2018r. oraz kopie nadania tego wniosku w dniu [...].12.2018r. na poczcie do psychologa M. K. i do [...] Ośrodka Medycyny Pracy w [...].

Z notatki w aktach wynika, że [...].01.2018r. przeprowadzono rozmowę telefoniczną z psycholog M. K., która podała, że do dnia [...].01.2019r. nie wpłynął wniosek skarżącej o ponowne badanie. (k. 9 akt adm.).

Z pisma [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] z dnia [...].01.2019r. wynikało, że wniosek o ponowne przeprowadzenie badania wpłynął [...].12.2018r. a z jego treści wynikało, że skarżąca wniosek złożyła za pośrednictwem psychologa M. K.. Nie przeprowadzono badania odwoławczego gdyż do dnia sporządzania pisma nie wpłynęła dokumentacja badania psychologicznego (k. 17 akt adm.)

Z pisma psycholog M. K. z dnia [...].01.2019r. wynikało, że dzień [...].12.2018r. był ostatnim dniem odwołania od orzeczenia i do tego dnia skarżąca odwołania nie złożyła, choć miała je złożyć osobiście. Psycholog poinformowała, że od [...].12. 2018r. do [...].01.2019r. przebywała na urlopie. (k. 19 akt adm.)

W piśmie z dnia [...] marca 2018r. skierowanym do organu II instancji pełnomocnik skarżącej załączył wydruk "śledzenia przesyłek", z którego wynikało, że wniosek o ponowne przeprowadzenie badania nadane na poczcie [...].12.2018r. zostało odebrane przez psycholog M. K. w dniu [...].01.2019r. a przez [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] dnia [...].12.2018r., zatem nieprawdziwa jest informacja, że dokumenty te nie wpłynęły.

Opisaną we wstępie decyzją SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Kolegium wyjaśniło, że działania Starosty [...] w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami podjęte zostały w związku z orzeczeniem psychologicznym nr [...] z dnia [...].11.2018r., wystawionym przez [...] we [...]. Z orzeczenia tego wynika, że w wyniku badania psychologicznego przeprowadzonego na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, u Pani A. A. stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie prawa jazdy kategorii AM,A1,A2,A,B1,B,B+E,T. Termin ważności orzeczenia psychologicznego został określony na dzień [...].11.2019r.

Zgodnie z pouczeniem zawartym w orzeczeniu psychologicznym (wg wzoru orzeczenia w załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 lipca 2014r. w sprawie badań psychologicznych osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób wykonujących pracę na stanowisku kierowcy - Dz.U. z 2014r. poz. 937) osoba badana lub podmiot kierujący na badanie psychologiczne, którzy nie zgadzają się z treścią orzeczenia psychologicznego, mogą - w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia psychologicznego - za pośrednictwem uprawnionego psychologa, który je wydal wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej. Orzeczenie psychologiczne wydane po przeprowadzeniu ponownego badania psychologicznego jest ostateczne.

Wydając decyzję z dnia [...].12.2018r. Starosta [...] nie posiadał wiedzy o tym, że Pani A. A. złożyła wniosek o ponowne przeprowadzenie badania psychologicznego (data wpływu w dniu [...].12.2018r.). Okoliczność ta wynikająca z odwołania została też potwierdzona przez [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] w piśmie z dnia [...].01.2019r. nr [...]

Z podanego wyżej powodu. zdaniem SKO, decyzja Starosty [...] była w dacie jej wydania przedwczesna.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w momencie rozpoznania sprawy wiedziało o tym, że [...] A. A. nie zgłosiła się na badania w [...] Centrum Medycyny Pracy mimo wyznaczonego terminu badań.

Z przyczyn leżących po stronie [...] A. A. badania psychologiczne w [...] Centrum Medycyny Pracy nie mogły się odbyć a zatem nie mogło być wydane orzeczenie psychologiczne przez [...].

W tej sytuacji orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia [...].11.2018r., wystawione przez [...] we [...] należy traktować jako ostateczne.

Wobec istnienia wymienionego wyżej orzeczenia psychologicznego, organy administracji orzekające w sprawach komunikacyjnych obligowane są do cofnięcia stronie uprawnień do kierowania pojazdami.

Dopiero nowe orzeczenie psychologiczne stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami może zmienić sytuację kierowcy. Jak wyżej wspomniało opisane orzeczenie psychologiczne jest ważne do dnia [...].11.2019r. Po tej dacie możliwe będzie przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego Strony. Organ podał, że w sytuacji skarżącej w związku z sądowym zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, przywrócenie uprawnień uzależnione będzie również od przeprowadzenia kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w postaci egzaminu państwowego i uzyskania pozytywnego wyniku tego egzaminu.

W skardze do WSA A. A. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika zaskarżyła decyzję SKO w całości wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i zasądzenie od SKO zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. Art. 103 ust. 1 pkt 1 ppkt b w zw. z art. 84 ust. 2-5 u.k.p. poprzez nieskorygowanie i powielenie błędu organu I instancji polegającego na wydaniu decyzji o cofnięciu skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B mimo braku ostatecznego orzeczenia psychologicznego o występowaniu u skarżącej przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem

2. Art. 7, 8, 11 k.p.a w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a. polegające na poczynieniu ustaleń niezgodnych z rzeczywistym stanem faktycznym i zebranym materiałem dowodowym, zgodnie z którym skarżąca nie stawiła się na badania psychologiczne w [...] pomimo wyznaczonego terminu badań, podczas gdy prawidłowe ustalenie stanu faktycznego winno prowadzić do wniosku, iż skarżąca nigdy nie została zawiadomiona o terminie badań, który nawet nie został wyznaczony, a w konsekwencji brak jest nadal ostatecznego orzeczenia psychologicznego.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że organ II instancji z niewiadomych przyczyn przyjął, iż badanie psychologiczne w [...] Centrum Medycyny Pracy nie odbyły się z powodu niestawiennictwa skarżącej, pomimo wyznaczonego terminu drugich badań. Skarżąca nigdy takiego wezwania nie otrzymała i zaprzecza tym stwierdzeniom. Nie wynikają one również z akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymała skargę i jej argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] o cofnięciu skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, z uwagi na negatywne orzeczenie psychologiczne w zakresie psychologii transportu z dnia [...] listopada 2018 r.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2019 r. poz. 341, dalej u.k.p.). Zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

Bezsporne w niniejszej sprawie było, że wydanie decyzji na podstawie w/w przepisu poprzedzone było postępowaniem zakończonym decyzją z dnia [...].06.2018r. o skierowaniu skarżącej na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, któremu skarżąca zobowiązana została do poddania się w terminie 1 miesiąca (art. 99 ust. 1 pkt 3 lit a w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit a w zw. z art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2 u.k.p.).

Decyzja wydana na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit b u.k.p. ma charakter decyzji związanej, co oznacza, że gdy starosta dysponuje już orzeczeniem o istnieniu u danej osoby przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, organ nie ma żadnego luzu decyzyjnego i nie ma możliwości wydania decyzji w oparciu o uznanie administracyjne. Starosta w takim przypadku jest zobligowany do wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu posiadanych przez tę osobę uprawnień do kierowania pojazdami.

Postępowanie, którego celem jest ocena psychologiczna z zakresu psychologii transportu jest prowadzone przez uprawnionych lekarzy, posiadających szczególne uprawnienia i kwalifikacje (art. 83 u.k.p.), a organ prowadzący postepowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji, o której mowa w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p. nie ma prawnej możliwości weryfikacji wydanego orzeczenia lekarskiego pod względem jego treści. Ciąży na nim jednak obowiązek ustalenia czy przesłane mu orzeczenie lekarskie jest ostateczne, czego w niniejszej sprawie organy nie uczyniły.

Od orzeczenia psychologicznego przysługuje środek odwoławczy, o czym stanowi art. 84 ust. 2 i 3 u.k.p. Stosownie do treści tych przepisów osoba badana lub podmiot kierujący na badania, którzy nie zgadzają się z treścią orzeczenia psychologicznego, mogą wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej. Wniosek o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego w zakresie psychologii transportu składa się pisemnie, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia psychologicznego, za pośrednictwem uprawnionego psychologa, który je wydał. Zgodnie z art. 84 ust. 6 u.k.p. uprawniony psycholog do kopii orzeczenia psychologicznego załącza kopię dokumentacji związanej z przeprowadzonym badaniem. W przypadku gdy orzeczenie psychologiczne zawiera przeciwwskazania, o których mowa w ust. 1, kopię orzeczenia uprawniony psycholog przesyła:

1) jednostce wykonującej ponowne badanie, jeżeli osoba złożyła lub podmiot złożył wniosek o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego;

2) staroście właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej, po upływie 14 dni od daty badania, jeżeli osoba badana nie złożyła wniosku o przeprowadzenie ponownego badania albo orzeczenie psychologiczne zostało wydane w wyniku ponownego badania. (art. 84 ust. 5 u.k.p.) Orzeczenie psychologiczne wydane po przeprowadzeniu ponownego badania psychologicznego jest ostateczne.(art. 84 ust. 6 u.k.p.).

Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] listopada 2018 r. wydane zostało przez uprawnionego psychologa orzeczenie psychologiczne nr [...] stwierdzające u skarżącej istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Zgodnie z cyt. wyżej art. 84 ust. 3 skarżąca miała 14 dni na złożenie pisemnego wniosku o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego za pośrednictwem psychologa, który je wydał. Termin ten upływał więc skarżącej [...] grudnia 2018 r. W tym dniu skarżącą taki wniosek skierowała zarówno do uprawnionego psychologa jak i do właściwego organu orzeczniczego drugiego stopnia nadając go na poczcie (por. w aktach sprawy organu I instancji). Z pouczenia w orzeczeniu psychologicznym wystawionym na druku urzędowym jak i z art. 84 ust. 3 u.k.p. nie wynika, by wniosek taki musiał być w terminie 14 dni złożony osobiście ani też, że termin jest zachowany gdy przed jego upływem wniosek otrzyma uprawniony podmiot. W art. 84 ust. 5 pkt 2 u.k.p. wskazano, iż uprawniony psycholog przesyła orzeczenie staroście po upływie 14 dni od daty badania jeżeli osoba badana nie złożyła wniosku o przeprowadzenie ponownego badania. Adresatem tego przepisu nie jest kierujący a psycholog, który winien przed przesłaniem orzeczenia winien ustalić czy w w/w terminie wniosek taki został złożony. Etap orzeczniczy jest jednym z etapów postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji administracyjnej, nie można więc wykluczyć przy obliczaniu terminu do złożenia wniosku o ponowne przeprowadzenie badania (tryb odwoławczy) stosowania ogólnych reguł obowiązujących w postępowaniu administracyjnym określonych w art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. Nadanie przez skarżącą wniosku na poczcie w terminie 14 dni było więc, zdaniem Sądu, skuteczne.

Słusznie SKO wskazało, że Starosta orzekał przedwcześnie na podstawie nieostatecznego orzeczenia lekarskiego, co uzasadniało uznanie tej decyzji za wadliwą. Organ I instancji nie zwrócił uwagi, że orzeczenie otrzymał [...].11.2018r., tj. już w dniu następnym po dacie badania, co samo w sobie świadczyło o tym, że tak istotnej okoliczności jak ustalenie czy przesłane orzeczenie jest ostateczne ten organ w ogóle nie badał. Rację miała skarżąca, że SKO również zaniechał prawidłowego ustalenia w zakresie ostateczności orzeczenia lekarskiego i dokonał ustaleń w tym zakresie na podstawie gołosłownych twierdzeń własnych. SKO podało, że skarżąca nie stawiła się wyznaczone w [...] w [...] badania, co skutkowało uznaniem, że orzeczenie psychologiczne z [...].11.2018r. było ostateczne. Ta okoliczność nie znajdowała potwierdzenia w materiale zgromadzonym w aktach sprawy. Z akt sprawy nie wynika na jakiej podstawie ustalono, że skarżąca mimo wyznaczonego terminu badań nie stawiła się w [...] Centrum Medycyny Pracy w [...], ani nawet na kiedy taki termin wyznaczono. W aktach znajduje się pismo [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. z którego wynika, że nie przeprowadzono badania odwoławczego u skarżącej ponieważ nie wpłynęła jej dokumentacja do ww. ośrodka (k. 17 akt adm) i pismo psychologa z [...] stycznia 2019r., że skarżąca nie złożyła odwołania od orzeczenia. (k. 19 akt adm.) W ocenie Sądu obiektywnie stwierdzony brak dowodu przekazania wniosku przez psychologa do [...], wyznaczenia terminu ponownego badania jak i doręczenia skarżącej zawiadomienia o terminie wyznaczonych badań psychologicznych odwoławczych podważa zasadność kategorycznego uznania, że orzeczenie psychologiczne stwierdzające istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami jest orzeczeniem ostatecznym, warunkującym możliwość wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W powyższym stanie Sąd uznał, że wydanie przez organ drugiej instancji decyzji w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami było również przedwczesne.

Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień dla kierującego pojazdami obowiązują wszystkie reguły postępowania administracyjnego, w szczególności przepisy art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., które nakładają na nie obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W niniejszej sprawie organy obu instancji reguły te naruszyły. Sąd zwraca uwagę, że to czy dana okoliczność została udowodniona organ administracji ocenić musi na podstawie całokształtu materiału dowodowego, w granicach określonych w art. 80 k.p.a. Organ zatem winien ustalić nie tylko to, jakie dowody zostały zgromadzone w sprawie oraz dokonać ich oceny, ale także rozstrzygnąć, czy na podstawie tych dowodów spełnione zostały wszystkie przesłanki do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Jeżeli zatem w sprawie brak jest wszystkich dowodów i nie została wykazana ostateczność orzeczenia psychologicznego orzeczenie organu uznać należy za przedwczesne.

Rozstrzygnięcie sprawy na podstawie niepełnego materiału dowodowego, stanowi błąd proceduralny przekładający się na materialnoprawne rozstrzygnięcie i jest zarazem podstawą do wzruszenia decyzji organu. Wyjaśnienie omówionych powyżej okoliczności również w zakresie wymogów z art. 8 , 11 i 107 §3 k.p.a. jest niezbędne także zważywszy na wyjątkowo poważne konsekwencje decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Z uwagi na to, że wyjaśnienie okoliczności sprawy w całym zakresie potrzebnym do wydania decyzji wymaga przeprowadzenia postępowania przez organ pierwszej instancji, zachodziła potrzeba uchylenia również decyzji organu pierwszej instancji.

Uznając zarzuty skargi za uzasadnione Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. Przy ponownym prowadzeniu postępowania organy uwzględnią oceny prawne i wskazania powyżej wyrażone zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przede wszystkim rolą organów będzie ustalenie czy wniosek o ponowne badanie psychologiczne z [...].12.1018r. został przekazany do organu orzeczniczego II stopnia wraz z orzeczeniem i dokumentacją jeżeli tak to, czy skarżąca poddała się ponownemu badaniu psychologicznemu i jaki był jego wynik, co uwzględnią przy wydaniu rozstrzygnięć w sprawie. Jeżeli zaś wyznaczony został termin badania a skarżąca nie stawiła się na to badanie mimo prawidłowego zawiadomienia orzeczenie wydadzą na podstawie posiadanego orzeczenia. Przy wyraźnym zaprzeczaniu faktu otrzymania wezwania na badanie konieczne jest uzyskanie potwierdzenia prawidłowego wezwania na termin badania. Swoje stanowisko organy uzasadnią, zgodnie z w/w wymogami proceduralnymi.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na które składały się uiszczona opłata od skargi ([...] zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa ([...] zł) i wynagrodzenie adwokata ([...] zł), ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. (Dz.U. 2015.1800).