Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1196/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 153; art. 154 par 1, par. 3, par. 6; art. 200; art. 205 par. 1;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. sprawy ze skargi A. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Staroście L. za niewykonanie wyroku 1. orzeka o wymierzeniu Staroście L. grzywny w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wa 116/11; 2. zasądza od Starosty L. na rzecz A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. B. (dalej skarżący) w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. wniósł do

Wojewódzkiego Sądu w Warszawie żądanie wymierzenia Staroście Powiatu

L. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt IV SA/WA

1196/12, w którym zobowiązano Starostę Powiatu L. (zwanego dalej

"Starostą") do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2009 r. o wydanie

wypisu z rejestru gruntów dla działek o nr. ewidencyjnym [...] i nr. [...],

uwzględniającego zmiany danych ewidencyjnych wynikające z decyzji Wójta Gminy

W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] o rozgraniczeniu, w terminie 30 dni od

daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.

Ponadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.

W uzasadnieniu A. B. podał, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r.

wezwał Starostę do wykonania ww. wyroku sądu ale go nie uzyskał.

Z odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. przez organ

wynika, że Starosta po otrzymaniu prawomocnego wyroku sądu wraz z aktami

administracyjnymi, zamiast niezwłocznie rozpoznać sprawę, podjął czynności

zmierzające do stwierdzenia nieważności prawomocnej decyzji rozgraniczeniowej

Wójta Gminy W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], która była podstawą

dokonania zmian w ewidencji gruntów.

A. B. zwrócił uwagę, że jakkolwiek z pisma tego wynika, że organ

zlecił wykonanie dodatkowego opracowania geodezyjnego, które w ocenie starosty

umożliwi w przyszłości dokonanie zmian w ewidencji gruntów, to działania te zostały

podjęte dopiero po wezwaniu do wykonania wyroku i nie dotyczą, w ocenie A.

B. przedmiotu sprawy. Wskazane dodatkowe opracowanie geodezyjne, nie

dotyczy działki będącej jego własnością - gdyż granice jego działki zostały

prawomocnie ustalone w postępowaniu rozgraniczeniowym i potwierdzone decyzją

administracyjną. Opracowanie to pozostaje poza zakresem wniosku skarżącego o

wprowadzenie zmian w ewidencji, dotyczy innych, sąsiednich działek i w związku z

tym uzależnienie wykonania wyroku sądu od uprzedniego sporządzenia

dodatkowego opracowania geodezyjnego jest nieuprawnione.

W ocenie A. B. - mając na uwadze przepis art. 23 ustawy z dnia 17

maja-1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz.

Sygn. akt IV SA/Wa 1196/12

2077 ze zm.), nie ulega wątpliwości, że przedłożona Staroście ostateczna decyzja

Wójta Gminy W. stanowi akt, z którego wynikają zmiany danych objętych

ewidencją gruntów. Podkreślił, ze organ ewidencyjny nie jest uprawniony do

podważania treści decyzji administracyjnych lub orzeczeń sądowych, będących

podstawą dokonania zmian w operacie ewidencyjnym tym bardziej, że trwające już 3

lata postępowanie administracyjne uniemożliwia mu dokonanie wpisów w księdze

wieczystej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Starosta

przyznał, że uchybił trzydziestodniowemu terminowi, który wyznaczył mu sąd w

wyroku z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wa 116/11 na wydanie

wypisu z ewidencji gruntów, jednak - jego zdaniem - nie pozostaje w bezczynności.

Podniósł, że jak wynika z pisma z dnia [...] kwietnia 2012 r. stanowiącego odpowiedź

na wezwanie przez A. B. do wykonania wyroku, podjął decyzję o zleceniu

wykonania dodatkowego opracowania geodezyjnego, jednakże z uwagi na

konieczność przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego

na wykonanie opracowania geodezyjnego, opracowanie nie zostało jeszcze

wykonane. Zdaniem organu ww. dodatkowe opracowanie geodezyjne jest konieczne,

gdyż operat rozgraniczeniowy przyjęty do zasobu pod numerem [...] nie zawiera kompletnych danych niezbędnych do wprowadzenia zmian w

rejestrze gruntów i na mapie ewidencyjnej, dla działek ew. nr [...] i nr [...] oraz rowu

melioracyjnego położonej na działce ew. nr [...] (nie obliczono powierzchni w/w

działek, po zmianie granic działki nr [...] nie nadano nowopowstałym działkom

nowych numerów, nie rozliczono prawidłowo ich powierzchni, nie określono

południowej granicy przesuniętej części rowu melioracyjnego). W konkluzji wnosił o

oddalenie żądania ukarania grzywną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy należy rozważyć kwestię

dopuszczalności przedmiotowej skargi, wniesionej na podstawie art. 154 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(dz. U. z 2012 r., poz., 270), zwanej dalej: "P.p.s.a." Zgodnie z tym przepisem, w

razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe

prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego

2

Sygn. akt IV SA/Wa 1196/12

prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność

aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do

wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie

żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż jedynym

warunkiem dopuszczalności złożenia skargi w trybie art. 154 §1 p.p.s.a. jest

uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub

załatwienia sprawy. P.p.s.a. nie ogranicza bowiem wniesienia takiej skargi żadnym

terminem, zatem może to nastąpić w każdym czasie, po pisemnym wezwaniu.

Na podstawie akt administracyjnych sprawy należy stwierdzić, że skarżący w

piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. (data pisma oraz data złożenia go w organie)

wezwał Starostę Powiatu L. do wykonania wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt IV

SAB/Wa 116/11. Zatem warunek konieczny do skutecznego wniesienia skargi w

niniejszej sprawie został przez skarżącego dochowany.

Stwierdzenie powyższego powala na dokonanie przez sąd oceny, czy w

sprawie zaistniały przesłanki do wymierzenia organowi grzywny za dopuszczenie się

przez organ bezczynności lub przewlekłości w wykonaniu ww. wyroku. W tym celu

należy ustalić w jakim terminie i do podjęcia jakich czynności został zobowiązany

organ w świetle rozstrzygnięcia oraz ocen i wytycznych zawartych w wyroku w

sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 116/11

Prawomocnym wyrokiem z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt IV SAB/WA

116/11 sąd zobowiązał Starostę Powiatu L. do rozpoznania wniosku

skarżącego z dnia [...] czerwca 2009 r. o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla

działek o nr. ewidencyjnym [...] i nr. [...] przy uwzględnieniu zmiany danych

wynikających z dokonania rozgraniczenia z działką o nr. ewidencyjnym [...] - w

terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami

administracyjnymi, został doręczony organowi w dniu [...] stycznia 2012 r.

Z uzasadnienia przedmiotowego wyroku wynika, że Wójt Gminy W.

decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. orzekł o rozgraniczeniu działek o numerach

ewidencyjnych [...] i [...] z działką o numerze [...]. Skarżący we wniosku z dnia [...]

czerwca 2009 r. zwrócił się o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działek o

numerach ewidencyjnych [...] i [...], uwzględniającego zmianę wynikającą z

powołanej decyzji rozgraniczeniowej. W związku z niezałatwieniem sprawy przez

Starostę L., A. B. wniósł w dniu [...] października 2009r.

3

Sygn. akt IV SA/Wa 1196/12

zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Postanowieniem nr [...] Wojewódzkiego

Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]

z dnia [...] lutego 201 Or. wyznaczono organowi prowadzącemu ewidencję gruntów

dodatkowy termin (15 dni) na załatwienie wniosku A. B. z dnia [...] czerwca

2009r. Decyzją z dnia [...] marca 201 Or. Starosta L. odmówił dokonania

aktualizacji danych w ewidencji gruntów odnośnie działek o nr ewid. [...] i [...].

Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września

2010 r. a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Starostę

L. W dniu [...] kwietnia 2011 r. A. B. ponownie wystąpił do

Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa

[...] z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność Starosty

L., w związku z niezałatwieniem przez ten organ jego wniosku z [...]

czerwca 2009r. Swoim postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011r. Wojewódzki

Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]

uznał zażalenie za zasadne i wyznaczył organowi pierwszej instancji termin 30 dni na

załatwienie wniosku strony. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Starosta L.

poinformował A. B., że ze względu na złożoność sprawy termin jej

załatwienia przełożono do [...] września 2011r.

Sąd dokonując oceny opisanego postępowania uznał, iż organ pozostaje w

bezczynności w zakresie wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2009 r. bowiem

wbrew ustawowemu obowiązkowi organ nie dokonał wnioskowanej czynności ani też

nie wydał jakiegokolwiek orzeczenia w zakresie żądania strony. Sąd wskazał, że

zgodnie z przepisem art. 35 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest

załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania

wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy

szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia

wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). WSA nie zgodził się ze stanowiskiem

organu, aby istniały przesłanki do uznania, że okoliczności niezależne od niego

spowodowały niemożność zakończenia sprawy i załatwienia wniosku.

Powyższe stanowiło podstawę zobowiązania przez sąd do rozpoznania

wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2009 r. w terminie 30 dni od dnia otrzymania

odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

4

Sygn. akt IV SAM/a 1196/12

Zatem po otrzymaniu w dniu [...] stycznia 2012 r. omawianego wyroku Starosta

winien niezwłocznie podjąć czynności mające na celu rozpoznanie wniosku

skarżącego. Termin wskazany przez sąd na załatwienie wniosku upłynął w dniu [...]

lutego 2012 r.

Tymczasem Starosta nie odczytał właściwie wytycznych zawartych w wyroku,

którymi z mocy art. 153 P.p.s.a - podobnie jak i sąd rozpoznający niniejszą sprawę -

jest związany. Jak wynika z pisma z dnia [...] stycznia 2012 r. Starosty Powiatu w

L., zwrócił się on do Wójta Gminy W. o rozważenia możliwości

wszczęcia postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...]

maja 2009 r. o rozgraniczeniu nieruchomości. W piśmie z dnia [...] lutego 2012 r.

zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i

Kartograficznego "o pomoc w prawidłowym zakończeniu niniejszej sprawy",

informując jednocześnie, że "na podstawie operatu [...] nie

można ujawnić powstałych zmian w ewidencji gruntów i budynków". Następnie - jak

wynika z pisma z dnia [...] kwietnia 2012 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie

skarżącego do wykonania wyroku - podjął decyzję o zleceniu wykonania

dodatkowego opracowani geodezyjnego.

Mając powyższe na uwadze należało dojść do wniosku, że Starosta nie

podejmując czynności, do której w świetle wyroku WSA był zobowiązany, tj.

rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2009 r. w terminie wskazanym

w wyroku, zamiast tego m. in. kwestionując decyzję rozgraniczeniową stanowiącą

podstawę do dokonania zamian w operacie, dopuścił się bezczynności w wykonaniu

ww. orzeczenia sądu administracyjnego, co oznacza, że żądanie skarżącego o

wymierzenie organowi grzywny było uzasadnione. Przy czym należy podkreślić, że

wykonanie wyroku (tj. rozpoznanie wniosku skarżącego) już po wniesieniu skargi o

wymierzenie grzywny, nie może stanowić podstawy do umorzenia postępowania lub

oddalenia skargi - co wynika wprost z art. 154 § 3 P.p.s.a.

Uzasadniając zaś wymiar grzywny Sąd wskazuje, że w myśl art. 154 § 6

P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., wymierza się do wysokości

dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce

narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego (dalej: "GUS") na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z

obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. (M. P. z 2012 r.

5

Sygn. akt IV SA/Wa 1196/12

poz. 63), wynagrodzenie to wyniosło 3399,52 zł. W ocenie Sądu wymierzona kwota

grzywny (1000 zł) jest, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, kwotą

odpowiednią. Sąd wziął w szczególności pod uwagę, że niezastosowanie się przez

Starostę do wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 27

października 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wa 116/11 było niewątpliwe. Zarazem Sąd

miał na względzie, że po otrzymaniu wyroku organ podjął jednak w sprawie

określone czynności działając, jak można mniemać, bez złej woli, chcąc zakończyć

przedmiotowa sprawę.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6

P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach (punkt drugi

sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.

6