Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 438/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
*Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. ,,b" i art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Ewa Orłowska w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sfinansowania ze środków Funduszu Pracy kosztów udziału w sympozjum postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W jego uzasadnieniu wskazał, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku i nie osiąga żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców, z którymi mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo. Podał, że matka pobiera emeryturę w kwocie 1000 zł, a ojciec 1600 zł. Jednakże ze znajdujących się w aktach sprawy o sygnaturze IV SA/Wr 404/08 odcinków emerytur wynika, iż matka pobiera emeryturę w kwocie 1134,10 zł netto miesięcznie, a ojciec w wysokości 1751,46 zł netto miesięcznie. Wspólny miesięczny dochód netto rodziców wynosi zatem 2885,56 zł. Ze znajdującego się w aktach tej sprawy zaświadczenia z urzędu pracy z dnia [...] wynika nadto, iż skarżący został zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku od dnia [...] Rodzice nie posiadają przedmiotów wartościowych i oszczędności. Skarżący podał, że w [...] i [...] prowadził działalność gospodarczą, z której poniósł stratę w [...] w kwocie 1540 zł, zaś w [...] w wysokości 3117 zł. Nie posiada środków finansowych na opłacenie adwokata, który jest mu potrzebny do prowadzenia jego sprawy. Podał, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.

Skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "b" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Z tego względu postępowanie wszczęte tym wnioskiem jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie wykazał, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.

Istotne jest, iż skarżący, który jest osobą bezrobotną, nie osiągającą dochodów mieszka i pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym razem z matką i ojcem, którzy mają stałe źródło utrzymania z tytułu emerytury, przy czym wysokość emerytury matki wynosi 1134,10 zł netto miesięcznie, a ojca 1751,46 zł netto miesięcznie. Przy rozpoznaniu zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wziąć pod uwagę dochody wszystkich osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym, a zatem skarżącego i jego rodziców, które wynoszą łącznie 2885,56 zł, co oznacza iż skarżący jest w stanie ponieść koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika i koszty sądowe.

Podkreślić należy również, że wykazany dochód 2885,56 zł netto znacznie przekracza kwotę 1053 zł stanowiącą kryterium dochodowe dla trzyosobowej rodziny określone w art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 marca 2003r. o pomocy społecznej (Dz. Nr 64, poz. 593 ze zm.), uprawniające do ubiegania się o świadczenia z pomocy społecznej, które przysługują m. in. osobom znajdującym się w trudniej sytuacji materialnej. Powyższe oznacza, iż rodzina skarżącego nie znajduje się w takiej sytuacji.

Natomiast okoliczność, iż skarżący w latach w [...] i [...] poniósł stratę z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej nie stanowi przesłanki uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, ponieważ działalność ta została przez skarżącego w [...] roku zlikwidowana, co potwierdza fakt, iż skarżący został od dnia [...] zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Ponadto ze złożonych zeznań podatkowych wynika, iż we wspomnianych okresie skarżący w [...]. poniósł koszty uzyskania przychodu w wysokości 13.028 zł, zaś przychód wyniósł 11.488 zł, a w [...]. koszty wyniosły 14263 zł, a przychód 11.146 zł, co oznacza iż skarżący posiadał wówczas środki finansowe umożliwiające poniesienie powyższych kosztów uzyskania przychodu, a tym samym nie był nie był pozbawiony źródeł dochodu.

Z tych względów należało odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.