Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 360/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 118 poz 1112
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie WSA Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/, Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2006r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję D. Kuratora Oświaty we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego oddala skargę


UZASADNIENIE

D. Kurator Oświaty, po rozpatrzeniu odwołania S. W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych Nr [...] we W. – aktu nadania S. W. stopnia nauczyciela kontraktowego, decyzją z dnia [...]r. Nr [...]na podstawie art. 9 ust. 7, art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 10 ust. 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela /Dz.U. z 2003, Nr 118, poz. 1112 ze zm./, art. 156 § 1 pkt 2, ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach rozstrzygnięcia podano, iż S. W. w dniu [...]r. otrzymał decyzję – akt nadania stopnia nauczyciela kontraktowego na podstawie art. 9 b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia Karta Nauczyciela /Dz.U. z 1997r. Nr 56, poz. 357 z póź.zm./, po uzyskaniu zaświadczenia Nr [...] z dnia [...]r. o akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent W. stwierdził nieważność aktu nadania stopnia nauczyciela kontraktowego. Organ I instancji uznał, że zainteresowany nie posiadał wymaganych na stanowisko nauczyciela kwalifikacji. Akt nadania stopnia nauczyciela kontraktowego został więc wydany z rażącym naruszeniem prawa. W odwołaniu S. W. wskazał, iż posiada wymagane kwalifikacje a zatem decyzja Prezydenta W. jest nieprawidłowa.

W toku postępowania odwoławczego organ orzekający ustalił, że S. W. legitymuje się dyplomem ukończenia studiów magisterskich na Wydziale Wychowania Fizycznego Akademii Wychowania Fizycznego, w zakresie specjalności nauczycielskiej /nr dyplomu [...], z dnia [...]r./. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela /Dz.U. z 2003r. nr 118, poz. 1112 ze zm./ stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. S. W. posiada wykształcenie wyższe magisterskie z przygotowaniem pedagogicznym jednak kierunek i specjalność ukończonych studiów jednoznacznie wskazuje na przygotowanie do prowadzenia zajęć z wychowania fizycznego, natomiast nie jest to wykształcenie odpowiednie do zajmowania stanowiska wychowawcy w internacie.

W tym stanie rzeczy organ odwoławczy stwierdził, że decyzja o nadaniu S. W. stopnia nauczyciela kontraktowego została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nauczyciel nie posiadał w tym dniu wymaganych kwalifikacji i nie mógł być zatrudniony w szkole a tym samym nie mógł uzyskać stopnia nauczyciela kontraktowego.

W skardze na powyższą decyzję S. W. zarzucił, iż stanowisko D. Kuratora Oświaty jest niezgodne z obowiązującym prawem tj. z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 2002r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia /Dz.U. Nr 98 poz. 433 z późn. zm./, które w brzmieniu obowiązującym w dniu jego zatrudnienia w Zespole Szkół Zawodowych nr [...], ul. B. [...] we W. stanowiły w § 1 p. 3, że ustalenia, czy dany kierunek /specjalność/ studiów jest zbliżony z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć dokonuje dyrektor szkoły. Posiadane kwalifikacje odpowiadają wymogom stawianym przez art. 9 ustawy Karta Nauczyciela ponieważ skarżący posiada wyższe wykształcenie magisterskie oraz przygotowanie pedagogiczne. Zatrudnienie przez dyrektora szkoły na stanowisku wychowawcy internatu należy uznać za jednoznaczne z uznaniem przez niego, że wykształcenie skarżącego /kierunek, specjalność/ jest zbliżone z rodzajem prowadzonych przez niego zajęć w tej szkole /do obowiązków należało m.in. prowadzenie zajęć sportowych dla wychowanków internatu i uczniów szkoły/, tym bardziej, że potwierdzeniem uznania tej zbliżoności było dopuszczenie skarżącego do odbywania stażu na kolejny stopień awansu zawodowego oraz jego pozytywną ocenę.

Organy, które kwestionują kwalifikacje skarżącego nie mają uprawnień do uznawania zbliżoności posiadanego wykształcenia z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć.

W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przytoczoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Według art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem materialnym, a także badanie zgodności tych aktów z przepisami procedury administracyjnej.

W razie stwierdzenia, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem procedury administracyjnej, uchyla zaskarżony akt w całości lub w części. Rozpatrując skargę, Sąd nie stwierdził aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o jakim mowa wyżej. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - /Dz.U. 2003r. Nr 118, poz. 1112 ze zm./.

Według art. 9 b ust. 1 cyt. ustawy warunkiem nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego jest posiadanie kwalifikacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz w przypadku nauczyciela stażysty – uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie.

W myśl art. 9 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że S. W. ukończył studia magisterskie na Wydziale Wychowania Fizycznego Akademii Wychowania Fizycznego w zakresie specjalności nauczycielskiej /nr dyplomu [...] z dnia [...]r./. W dniu [...]r. w Zespole Szkół Zawodowych Nr [...] we W. na stanowisku wychowawcy /stażysty / internatu w pełnym wymiarze etatu /umowa o pracę z dnia [...]r./. Odbył staż, otrzymał pozytywną ocenę dorobku zawodowego oraz uzyskał akceptację Komisji Kwalifikacyjnej.

W dniu [...]r. Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych Nr [...] nadał S. W. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego /akt nadania z dnia [...]r./.

W rozpatrywanej sprawie organ administracyjny stwierdził, że S. W. nie posiadał kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela – wychowawcy internatu.

Słuszne jest stanowisko organu administracyjnego w powyższej kwestii.

Studia wyższe magisterskie na kierunku wychowanie fizyczne w zakresie specjalności nauczycielskiej są odpowiednie do prowadzenia zajęć z wychowania fizycznego. Powyższe kwalifikacje nie są natomiast należyte do zajmowania stanowiska wychowawcy w internacie.

W tej sytuacji należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym porządkiem prawnym i dlatego skargę należało oddalić na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.