Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 122/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1 i 2, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Lu 122/08 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2005 r. w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej postanawia odmówić R.W. przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 122/08

UZASADNIENIE

1. W postępowaniu sądowym wywołanym skargą, skarżący udzielił pełnomocnictwa doradcy podatkowemu G. O. do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym / k.16 akt /.

2. Sąd oddalił skargę R.W. wyrokiem z 5 czerwca 2008 r. / k. 37 akt /. Skarżący 10 czerwca 2008 r. osobiście wniósł o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.

3. Pełnomocnik skarżącego 10 września 2008 r. otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem i z pouczeniem o prawie, terminie, sposobie złożenia skargi kasacyjnej / k. 59 akt /.

Sam skarżący 11 września 2008 r. otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem, z pouczeniem o prawie, terminie, sposobie złożenia skargi kasacyjnej oraz informację o doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi / k. 58, 60 akt /.

4. Doradca podatkowy P. O.13 października 2008 zł złożył skargę kasacyjną w imieniu skarżącego od wyroku oddalającego skargę, pełnomocnictwo do złożenia skargi kasacyjnej i reprezentowania skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym / k. 66 – 75 /.

5. Postanowieniem z 20 października 2008 r. spóźniona skarga kasacyjna została odrzucona / k. 77 /. Zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2008 r. o sygnaturze I FZ 504/08 / k. 117 /.

6. W terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia o odrzuceniu spóźnionej skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego P. O. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Do tego wniosku dołączył skargę kasacyjną i po wezwaniu pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego w sprawie.

Pełnomocnik skarżącego uzasadniał wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej okolicznością doręczenia samemu skarżącemu odpisu wyroku z uzasadnieniem i z pouczeniem o prawie, terminie, sposobie złożenia skargi kasacyjnej. Uzasadniał okolicznością złożenia skargi kasacyjnej zgodnie z pouczeniem udzielonym samemu skarżącemu. Argumentował, że reprezentacja w postępowaniu sądowym sprawowana przez doradcę podatkowego nie jest reprezentacją zrównaną z reprezentacją sprawowaną przez adwokata czy radcę prawnego, w rozumieniu ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /.

Argumentował, że strona osobiście otrzymując odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczenie o prawie, terminie, sposobie złożenia skargi kasacyjnej, została jedynie powiadomiona o wysłaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi, jedynie ze wskazaniem na art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a. Zabrakło w tej korespondencji wyraźnego pouczenia samego skarżącego, że termin na złożenie skargi kasacyjnej liczony jest tylko od doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi, nie od doręczenia samej stronie, kiedy ustanowiła pełnomocnika. Ten brak wprowadził skarżącego w błąd. Skarżący zastosował się do błędnego pouczenia, składając skargę kasacyjną. Taka sytuacja jest objęta przesłanką braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Zastosowanie się przez stronę postępowania sądowego do błędnego pouczenia wyłącza jej zawinienie w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej / za stanowiskiem w sprawie IV SA/Wa 343/05 /.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7. Pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w terminie z art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.

8. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

9. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym, jakiej można i należy wymagać od osoby dbającej o swoje interesy z należytą starannością. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko, kiedy strona nie mogła usunąć nagłej, obiektywnej przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia. Strona ma obowiązek wykazać, że podjęła wszelki możliwy wysiłek w celu usunięcia, nagłej i obiektywnej przeszkody, trwającej przez cały czas biegu terminu na dokonanie czynności w postępowaniu sadowym / zob. orzeczenia: w sprawie I SA/Gd 794/99, LEX 40381; w sprawie I SA/Lu 1246/98, LEX 40367; w sprawie III SA 7432/98, LEX 39470; w sprawie II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, str. 340; w sprawie V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, str.1059; w sprawie I SA 431/00, LEX 54736; w sprawie I SA/Ka 1781/99, LEX 47160; w sprawie IV SA 1656/97, LEX 47891; w sprawie III SA 1243/97, LEX 36902, w sprawie FZ 713/04 LEX 302279 /.

10. W okolicznościach tej sprawy skarżący był reprezentowany przez doradcę podatkowego na etapie postępowania sądowego pierwszej instancji. Ten pełnomocnik otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem i z pouczeniem o prawie, terminie, sposobie złożenia skargi kasacyjnej. To doręczenie nastąpiło stosownie do art. 65 § 1, art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a.

To oznacza, że pełnomocnik skarżącego został prawidłowo pouczony o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej.

Prawidłowości pouczenia o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej nie podważa argumentacja wniosku o przywrócenie terminu. Prawidłowości pouczenia strony skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika, o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej nie podważa doręczenie samemu skarżącemu / na jego wniosek / odpisu wyroku z uzasadnieniem i z treścią pouczenia o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej.

Odmienne stanowisko strony skarżącej u podstaw wniosku o przywrócenie terminu pomija, że skarżący wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem, wraz z treścią pouczenia o prawie, terminie, sposobie złożenia skargi kasacyjnej, został pouczony o przesłaniu takiej korespondencji jego pełnomocnikowi stosownie do art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a. Pomija, że treść pouczenia o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej, doręczonego samemu skarżącemu z odpisem wyroku z uzasadnieniem nie wskazywała, by bieg ustawowego terminu przewidzianego dla skutecznego złożenia skargi kasacyjnej miał rozpoczynać się od doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem samemu skarżącemu.

W tych okolicznościach sprawy nie było żadnych przeszkód, by strona skarżąca składając skargę kasacyjną mogła zastosować się do prawidłowego pouczenia, doręczonego pełnomocnikowi w postępowaniu sądowym pierwszej instancji, wiążącego samego skarżącego.

Samo przekonanie skarżącego, że doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem jego pełnomocnikowi nie ma proceduralnego znaczenia dla biegu terminu przewidzianego dla złożenia skargi kasacyjnej oraz że termin przewidziany dla złożenia skargi kasacyjnej rozpoczyna się od doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem tylko samemu skarżącemu nie miało oparcia w treści udzielonego skarżącemu pouczenia wraz z doręczeniem odpisu wyroku z uzasadnieniem, nie miało oparcia w art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a. wskazanym skarżącemu. Samodzielna ocena prawna proceduralnej sytuacji, jakiej dokonał skarżący, obiektywnie nie wykluczała złożenia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Nieprawidłowe przekonanie skarżącego wywiedzione z doręczonego pouczenia ponad jego treść, nie uzasadnia przyjęcia, że przekroczenie ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezawinionych, według zobiektywizowanego kryterium należytej staranności, w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.

11. W okolicznościach tej sprawy, kiedy pełnomocnik strony skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji został prawidłowo pouczony o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej, sam skarżący nie został pouczony o innym sposobie liczenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, to nie wystąpiły żadne przeszkody w terminowym złożeniu skargi kasacyjnej.

Te okoliczności uzasadniają stanowisko, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie nastąpiło w warunkach ustawowej przesłanki braku winy, w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Okoliczności przytoczone we wniosku o przywrócenie terminu nie stanowią o zaistnieniu przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.

12. Z tych względów należało postanowić o odmowie przywrócenia stronie skarżącej terminu do złożenia skargi kasacyjnej.