Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1957/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 70 pkt 6 lit.b
journal: Dz.U. 2010 nr 106 poz 675
law: Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych
article: art .53 ust.5
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art 134 par .1, art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. sprawy ze skargi małoletniej A. L. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. L. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1957/11

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu zażalenia małoletniej A. L., reprezentowanej przez J. L., stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r., którym uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach położonych przy ul. [...] w K.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu 17 lipca 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), która zmieniła art. 53 ust 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej w skrócie: u.p.z.p. Przepis art. 53 ust. 5 znowelizowanej u.p.z.p stanowi obecnie, iż uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Powyższa ustawa ogranicza krąg podmiotów, które mogą wnieść zażalenie na postanowienie uzgadniające w trybie art. 106 kpa tylko do inwestora. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawiera definicji pojęcia inwestor, w związku z czym inwestorem jest wnioskodawca, występujący o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Osoba, która wniosła zażalenie nie jest inwestorem, jest nim bowiem J. M. Wobec powyższego, zdaniem organu, w świetle aktualnego brzmienia art. 53 ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. merytoryczne rozpatrzenie zażalenia byłoby niedopuszczalne.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła małoletnia A. L., reprezentowana przez J. L.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że norma art. 53 ust.5 oraz ust.4 jak również art. 51 ust.1 u.p.z.p., ma zastosowanie jedynie do ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przedmiotowe postępowanie nie dotyczy lokalizacji

IV SA/Wa 1957/11

inwestycji celu publicznego, w związku z czym każdej stronie postępowania- w tym również skarżącej- służy prawo wniesienia odwołania na postanowienie uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy, wydane w dniu [...] czerwca 2011 r.,

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, zajmując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja (postanowienie) organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną Badając pod tym kątem zaskarżone orzeczenie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Orzekający w sprawie organ prawidłowo wskazał, że ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane."

IV SA/Wa 1957/11

Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z jej art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia - 16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej.

W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez inny podmiot, aniżeli inwestor. Zażalenie w niniejszej sprawie zostało wniesione po tej dacie. Wydając postanowienie organ I instancji pouczył o możliwości wniesienia zażalenia jedynie przez inwestora.

Nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącej, że cytowane przepisy mają zastosowanie jedynie do lokalizacji inwestycji celu publicznego. To twierdzenie skarżącej pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisów, mających zastosowanie w sprawie jak również z ich powszechnie przyjętą wykładnią.

W myśl art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy.

Na tej podstawie zatem do uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy dla lokalizacji inwestycji innej, niż lokalizacja inwestycji celu publicznego, znajduje zastosowanie przepis art. 53 ust. 5 u.p.z.p.

Odpowiednie stosowanie przepisów prawa może oznaczać stosowanie wprost, z modyfikacjami, lub brak możliwości stosowania konkretnych przepisów. Jednakże w przypadku dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie budzi wątpliwości, że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi, innymi słowy, że przepis art. 53 ust.5 u.p.z.p. - na podstawie art. 64 ust. 1 u.p.z.p. - ma wprost zastosowanie do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (nie będącej ustaleniem lokalizacji inwestycji celu publicznego).

W tym stanie, wobec oczywistej bezzasadności zarzutów skargi Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. – oddalił skargę.