Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 159/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 88, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1,2,3 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 762/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 6 września 2007 r. nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 20 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 762/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek G. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 6 września 2007 r. nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że postanowieniem z 22 listopada 2007 r. odrzucił skargę G. P. na wspomnianą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, bowiem została ona złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu 11 grudnia 2007 r. Skarżący w piśmie z 4 stycznia 2008 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Motywując wniosek skarżący wskazał, że jest pewien, iż skargę nadał w placówce pocztowej 15 października 2007 r., a data stempla pocztowego 22 października 2007 r. musiała być wynikiem błędu poczty. Dodatkowo podniósł, iż wniosek o przywrócenie terminu składa tak późno z powodu choroby i pobytu w szpitalu. Jako dowód skarżący dosłał na wezwanie Sądu kartę informacyjną ze szpitala, w którym przebywał od 4 grudnia 2007 r. do 10 grudnia 2007 r., oraz zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy od 4 grudnia 2007 r. do 31 grudnia 2007 r., przy czym określono, że chory może chodzić.

Zdaniem WSA wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), a w tej sytuacji Sąd uznał, iż był to dzień, w którym doręczono skarżącemu postanowienie o odrzuceniu skargi, czyli 11 grudnia 2007 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji okoliczności choroby skarżącego nie wskazywały, aby nie mógł on sporządzić i wysłać w tym czasie wniosku o przywrócenie terminu, skoro 11 grudnia 2007 r. osobiście odebrał on na poczcie odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Marginalnie Sąd ten wskazał ponadto, iż po pierwsze skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tezy, jakoby nadanie przesyłki nastąpiło 15 października 2007 r., a data stempla pocztowego 22 października 2007 r. była jedynie błędem poczty, przez co nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Po drugie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bezpośrednio do WSA i nie załączył skargi do wniosku. Spóźniony wniosek o przywrócenie terminu WSA odrzucił na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym ponownie podniósł, iż jest przekonany, że przesyłkę ze skargą nadał 15 października 2007 r., jednak nie jest w stanie tego udowodnić. Jest również przekonany, iż wniosek o przywrócenie terminu złożył w wymaganym terminie, a nadanie tego pisma dopiero 4 stycznia 2008 r. usprawiedliwił złym stanem zdrowia. Skarżący podniósł także, iż osobisty odbiór odpisu postanowienia był możliwy, ponieważ został podwieziony na pocztę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść do sądu stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wnioskujący powinien przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a także równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W świetle art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu 4 stycznia 2008 r., podczas gdy z przedstawionej dokumentacji choroby i pobytu w szpitalu wynikało, że hospitalizacja zakończyła się 11 grudnia 2007 r., natomiast w dalszych wskazaniach medycznych nie było konieczności leżenia w łóżku. W tej sytuacji skarżący mógł samodzielnie bądź przy pomocy innych osób (podobnie jak przy odbiorze odpisu postanowienia) złożyć wniosek o przywrócenie terminu w dniach od 11 grudnia 2007 r. do 17 grudnia 2007 r., czego nie uczynił. Choroby wskazywane przez skarżącego w zażaleniu, które miałyby usprawiedliwiać spóźnienie wniosku o przywróceniu terminu są tożsame z chorobami wymienionymi w szpitalnej karcie informacyjnej. Nie ma zatem podstaw, aby uznać je wbrew zaświadczeniu lekarskiemu za wymagające leżenia w łóżku i uniemożliwiające samodzielne sporządzenie i nadanie pisma bądź skorzystanie w tym celu z pomocy osób trzecich.

Z powyższych rozważań wynika, iż słusznie uznał Sąd pierwszej instancji, że wniesiony przez skarżącego 4 stycznia 2008 r. wniosek o przywrócenie terminu jest wnioskiem spóźnionym, podlegającym ze względu na treść art. 88 p.p.s.a. odrzuceniu.

Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.