Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1080/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3,  art. 183  par. 2  pkt 5,  art. 73,  art. 185 w zw z  art. 182  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 2068/06 odrzucające skargę H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zamurowania otworu okiennego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 2068/06, odrzucił skargę H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zamurowania otworu okiennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone, bowiem mimo faktu, iż skarżąca przedmiotowego wezwania nie odebrała, to wezwanie było dwukrotnie awizowane, co wypełnia przesłanki prawidłowego doręczenia zgodnie z art. 73 ppsa.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła H. T., reprezentowana przez adwokata, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez odrzucenie skargi w związku z uznaniem przez Sąd, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skarżącej prawidłowo doręczone, podczas gdy Sąd doręczał skarżącej pisma pod adres zameldowania, a nie pod wskazany przez nią w skardze adres dla doręczeń, co zdaniem skarżącej skutkuje również naruszeniem art. 183 § 2 pkt 5 ppsa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wysłane zostało na adres niezgodny z adresem do doręczeń podanym przez skarżącą, co powoduje bezskuteczność wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy brak doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu skutkował nieważnością postępowania, o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 5 ppsa. Skoro bowiem nie doszło do prawidłowego doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi brak było podstaw do odrzucenia skargi w oparciu o art. 220 § 3 ppsa. Skuteczność doręczenia, o której mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dokonanego w trybie art. 73 ppsa zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. W niniejszej sprawie nie można przyjąć, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone.

Niniejsze orzeczenie ma ten skutek, że Sąd I instancji powinien nadać sprawie dalszy bieg, a zatem również rozpoznać znajdujący się w aktach sprawy wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 w związku z art. 182 § 1 ppsa.