Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 170/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie SO (del.) Ewa Partyka /spr./ WSA Robert Sawuła Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w 11 maja 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 170/10

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu odwołania E. K. i S. F. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2009r. nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji własnej z dnia [...] marca 2009r. nr [...], dotyczącej aktualizacji i modyfikacji operatu ewidencji gruntów obrębu K. gm. [...] w zakresie powierzchni działki nr 1433 i przebiegu części jej granicy z działką nr 1431 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W podstawie prawnej decyzji powołał art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 7b ust. 2, pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240 poz. 2027 z późn. zm.), § 47 ust.3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454, z późn. zm. – dalej także Rozporządzenie z 2001 r.).

W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia 19 marca 2009 nr [...] Starosta [...] zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania dotyczącego aktualizacji operatu ewidencji gruntów obrębu K. gm. [...], odnośnie zmiany powierzchni działki nr 1433 oraz modyfikacji danych ewidencyjnych określających przebieg jej granic z działkami sąsiednimi nr nr 1431, 1434/1,1435/3, 1435/6, 1435/8, 2551/1 i 2655.

Następnie w dniu [...] marca 2009r. decyzją nr [...] organ ten z urzędu orzekł o zmianie powierzchni działki nr 1433 z 0,50 ha na 0,4542 ha oraz modyfikacji danych ewidencyjnych określających przebieg granicy działki nr 1433 z działką sąsiednią nr 1431 (część) w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 04.03.2009r., pod nr [...].

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że przed przystąpieniem do prac terenowych wykonawca tej dokumentacji dokonał analizy materiałów otrzymanych z zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w odniesieniu do działki nr 1433, pozostającej we współwłasności S. F. w 1/2 cz. oraz E. K. i F. K. w ½ cz.

Przebieg części granicy działki nr 1433 z działką sąsiednią nr 1431, ze względu na rozbieżności pomiędzy stanem wykazanym w operacie z wykonania mapy zasadniczej w terenach zabudowanych ([...]), a stanem faktycznym na gruncie, został ustalony w terenie na zgodne oświadczenie stron, po linii istniejącego trwałego ogrodzenia na podmurówce. Z powyższej czynności został sporządzony protokół przyjęcia i ustalenia granic nieruchomości.

W dalszej kolejności organ obliczył pole powierzchni działki nr 1433 z dokładnością zapisu do 0,0001 ha i wyniosła ona 0,4542 ha. Przy czym nie zostały zgłoszone uwagi i zastrzeżenia do tych czynności.

W dniu 22 kwietnia 2009r decyzja Starosty z dnia [...] marca 2009r. nr [...] stała się ostateczna.

Organ wskazał, że w dniu 9 lipca 2009r. E. K., F. K. i S. F. zwrócili się do Starostwa Powiatowego z prośbą o uchylenie ww. decyzji. Zarzucili, że wykonawca, któremu zlecili podział działki nr 1433 przyjął jej granice "z działkami sąsiednimi wg. stanu uwidocznionego w operacie mapy zasadniczej, który to operat jest niezgodny z obowiązującą mapą ewidencji gruntów oraz ze stanem faktycznym na gruncie". Protokół przyjęcia granic podpisali "będąc nieświadomi że operat z mapy zasadniczej jest niezgodny ze stanem ewidencyjnym czyli prawnym".

W wyniku przeprowadzonego postępowania Starosta decyzją z dnia [...] października 2009r., nr [...] odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2009r. nr [...]. W podstawie prawnej wskazał na art. 155 w zw. z art. 154 § 2 kpa.

Organ podał, że podczas czynności na gruncie związanych z podziałem działki nr 1433 wnioskodawcy złożyli własnoręczne podpisy w protokole granicznym, przyjmując okazane granice bez zastrzeżeń, zaś z oświadczeń złożonych przez wnioskodawców do protokołu z dnia 7 sierpnia 2009r., wynika, że powstał spór odnośnie przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1433 a działkami sąsiednimi nr nr 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8.

Organ podkreślił, że wobec braku zgody D. i A. P. na zmianę decyzji ostatecznej należało odmówić uchylenia tej decyzji.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wnieśli E. K. i S. F. wnosząc o jej uchylenie w całości, “bo do uprawomocnienia się decyzji z dnia [...] marca 2009 r. nie mieli konfliktu z sąsiadami. Operat w sprawie był sporządzony na podstawie niewłaściwej mapy, a granice działki nr 1435 były ustalone już wcześniej podczas podziału działki: 1435/1 na działki 1435/3, 1435/4 i 1435/5". Zarzucili, że operat ten z niezrozumiałych względów nie był brany pod uwagę. Wnieśli o zmianę decyzji Starosty w całości “z uwagi na społeczny interes jednostki w dochodzeniu swoich praw".

W wyniku rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że decyzja Starosty z dnia [...] października 2009r., została podjęta na podstawie art. 155 kpa. Z treści tego przepisu wynika, że wszczęcie postępowania może nastąpić na wniosek strony bądź z urzędu i może dotyczyć decyzji wadliwych lub decyzji prawidłowych. Na podstawie tego przepisu może być też uchylona lub zmieniona decyzja, na mocy której strona nabyła prawo. Warunkiem jest jednak, aby strona wyraziła na to zgodę i nie sprzeciwiały się temu przepisy szczególne i przemawiał za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Według organu odwoławczego z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Starosta przy udziale zainteresowanych stron przeanalizował całość akt sprawy dotyczącej aktualizacji i modyfikacji operatu ewidencji gruntów obrębu K. odnośnie powierzchni i granic działki nr 1433, zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...].03.2009r. nr [...] i nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji w trybie wznowienia postępowania lub do stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Podał, że w aktach znajdują się oświadczenia wszystkich stron postępowania w kwestii uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].03.2009r. nr [...], i że D. i A. P. nie wyrazili na to zgody.

Z treści art. 155 kpa wynika, że w przypadku gdy w postępowaniu bierze udział więcej niż jedna strona, a tak jest w tym przypadku, do zmiany lub uchylenia decyzji w trybie powołanego przepisu niezbędna jest zgoda wszystkich stron postępowania. Dotyczy to również wszystkich stron postępowania, które "nabyły prawo" na mocy decyzji ostatecznej. W związku z tym, że D. i A. P. nie wyrazili zgody na uchylenie decyzji ostatecznej z dnia [...].03.2009r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

E. K. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wniosła o jej uchylenie z powodu rażącego naruszenia prawa w zakresie powierzchni działki nr 1433 i przebiegu jej granicy z działkami – jak ostatecznie sprecyzowała – nr 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8 ewentualnie o stwierdzenie nieważności tej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- rażące naruszenie art. 61 i art. 157 kpa przez błędne przyjęcie, że nie wnosiła o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...].03.2009r. i nieprzekazanie sprawy przez Starostę do rozpoznania organowi wyższego stopnia,

- naruszenie art. 107 § 1 kpa przez pobieżne odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutów stron i brak uzasadnienia prawnego i faktycznego,

-rażące naruszenie art. 24 a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027, z późn. zm.) przez przeprowadzenie przez Starostę aktualizacji operatu ewidencji gruntów w sytuacji, gdy operat ten nie był nieaktualny oraz niezachowanie wymaganego trybu przy wprowadzaniu tej aktualizacji.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że gdy wnosiła o eliminację z obrotu prawnego decyzji Starosty z dnia [...].03.2009r., w zakresie powierzchni działki nr 1433 i przebiegu jej granicy z działkami nr 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8 wiadomo było, że właściciele tych działek nie wyrażą na to zgody i dlatego nie było podstaw do rozpoznania wniosku w trybie art. 155 kpa. Jej zdaniem nie było jakiejkolwiek podstawy do tego żeby aktualizować operat, skoro granice działek zostały ustalone operatami nr [...] i operatem nr [...] i nie było żadnego błędu czy nieścisłości, bo zostały zatwierdzone decyzją Wójta Gminy [...]. W uzasadnieniu decyzji nie ma żadnej wzmianki o tym na czym nieaktualność operatu polegała.

Jak podała, w toku sporządzania mapy zasadniczej powstał błąd co spowodowało niezgodność z mapą ewidencyjną, lecz nie zostało to zauważone przez geodetę wykonującego pomiar. Podkreśliła, że jej wniosek powinien być rozpoznany jako postulat stwierdzenia nieważności decyzji, w związku z tym sprawa powinna być rozpoznawana w pierwszej instancji przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Zarzuciła, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 1 kpa bo nie odnosi się do merytorycznych zarzutów jej wniosku.

Jej zdaniem naruszenie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika z samej aktualizacji operatu ewidencji gruntów w sytuacji gdy był on aktualny i dokonania drogą administracyjną czynności cywilnych zastrzeżonych do kompetencji właścicieli nieruchomości, względnie zastrzeżonych do postępowania administracyjnego w trybie rozgraniczenia nieruchomości.

Skarżąca podtrzymała wszystkie wcześniejsze zarzuty składane na etapie wniosku o wszczęcie postępowania i odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji.

W piśmie z dnia 15 stycznia 2010 r. skarżąca sprostowała swoją skargę poprzez wskazanie, że przedmiotem jej skargi jest decyzja z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2009r. nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji własnej z dnia [...] marca 2009r. nr [...], dotyczącej aktualizacji i modyfikacji operatu ewidencji gruntów obrębu K. gm. [...] w zakresie granicy pomiędzy działkami 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8, a działką 1433.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Uczestnik S. F. poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Przepis § 2 wymienionego artykułu wymienia podstawową zasadę wykonywania przez te sądy funkcji kontrolnej stanowiąc, iż sprawowana jest ona pod względem zgodności z prawem. Rozpoznawanie skarg na decyzje organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. Sąd administracyjny pełni wyłącznie funkcje kasacyjne. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., decyzja administracyjna podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził w/w uchybień, co sprawia, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stwierdzić należy, że decyzja Starosty z dnia [...].03.2009 r. znak: [...] była efektem ustaleń dokonanych w toku czynności wykonanych na potrzeby przeprowadzenia podziału nieruchomości – działki ewidencyjnej nr 1433 w obrębie K. gm. [...] i pozyskanych w związku z powyższym danych ewidencyjnych w zakresie powierzchni i granic tej działki. W trakcie czynności przeprowadzonych przez geodetę uprawnionego Z. K. w dniu 29.08.2008 r. współwłaściciele działek 1433 oraz 1435/3, 1435/6 podpisali protokół przyjęcia granic nieruchomości w oparciu o operat pomiaru mapy zasadniczej wsi K. nr [...] – jak podano – zgodny ze stanem władania /spokojnego posiadania/, który nie zmienił się od lat 70-tych oraz operat podziału działki 1435 wprowadzony do operatu ewidencji gruntów wsi K. W treści sporządzonego na tę okoliczność protokołu wskazano, że przyjęcie na gruncie granic działki nr 1433 z działkami sąsiednimi wykazanymi w kolumnach 2 i 3 /a więc także 1435/3 i 1435/6/ nastąpiło według stanu ustalonego i zamierzonego podczas sporządzania mapy zasadniczej wsi K., według oświadczeń obecnych na gruncie właścicieli nieruchomości, zgodnego ze stanem spokojnego posiadania. Protokół ustalenia granic nieruchomości sporządzony został w odniesieniu do granicy pomiędzy działkami 1433 i 1431, gdzie jej przebieg – odbiegający do ujawnionego w ewidencji – ustalono według faktycznego stanu istniejącego na gruncie w oparciu o zgodne oświadczenia właścicieli sąsiednich nieruchomości. Protokoły te zostały podpisane także przez współwłaścicieli działki 1433.

W opisie granic istniejących na gruncie wyraźnie zaznaczono, że od strony wschodniej działka 1433 graniczy z działką 1435/3 i 1435/6 i na całym jej odcinku granicę stanowi zewnętrzna część rowu przebiegającego po działkach 1435/3 i 1435/6. Opisane tam granice miały być zgodne ze stanem spokojnego użytkowania od kilkudziesięciu lat, nie były nigdy przedmiotem sporu i takie właśnie granice zostały przyjęte do podziału działki 1433.

Wykonane przez geodetę uprawnionego czynności i sporządzone dokumenty były zgodne z procedurami przewidzianymi w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.12.2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości /Dz. U. nr 268, poz. 2663, ze zm./, w szczególności z przepisami § 6, § 7, § 15 i § 5 i były konieczne przed podziałem działki 1433, której współwłaścicielem jest skarżąca. Jeżeli skarżąca miała zastrzeżenia co do przebiegu granic zewnętrznych działki 1433, to mogła i powinna je zgłaszać w postępowaniu dotyczącym podziału swojej działki.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji Starosty z dnia [...].03.2009 r. w dniu 4.03.2009 r. do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej została przyjęta dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, zawierająca aktualne standardowe dane ewidencyjne w zakresie powierzchni i granic działki 1433 położonej w obrębie K., gm. [...]. Z dokumentacji tej wynikało, iż zaistniała częściowa rozbieżność pomiędzy granicą między działkami 1433 i 1431 wyniesioną w oparciu o dane zawarte w operacie z wykonania mapy zasadniczej [...], a stanem faktycznym na gruncie ustalonym według zgodnego oświadczenia stron. W uzasadnieniu w/w decyzji wskazano, że aktualizacja operatu ewidencji gruntów polegała na wykreśleniu figurującej tam powierzchni działki nr 1433 – 0,5 ha i wpisaniu powierzchni wynikającej z pomiarów dokonanych na gruncie z dokładnością do 0,0001 ha – a to powierzchni – 0,4542 ha, zaś modyfikacja dotyczyła danych określających przebieg części granicy pomiędzy działkami 1433 i 1431.

Przed wydaniem decyzji pismem z dnia 19.03.2009 r. organ powiadomił właścicieli /współwłaścicieli/ nieruchomości oznaczonych jako działka ew. nr 1433 i z nią graniczących o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego dotyczącego aktualizacji operatu ewidencji gruntów odnośnie zmiany powierzchni działki 1433 oraz modyfikacji danych ewidencyjnych określających przebieg jej granicy z działkami sąsiednimi. Strony – w tym skarżąca – miały możliwość zapoznania się z dokumentacją geodezyjną wykonaną przez geodetę uprawnionego Z. K. przyjętą do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 4.03.2009 r. pod numerem ew. [...] i zgłoszenia uwag, zastrzeżeń oraz złożenia dokumentów związanych ze sprawą.

Żadna z zainteresowanych osób, także skarżąca, takich uwag, zastrzeżeń nie zgłosiła.

Ponieważ przebieg części granicy pomiędzy działkami 1433 i 1431, jak również pomierzona przez geodetę powierzchnia działki 1433 była inna niż wynikało to z danych znajdujących się w ewidencji, istniały podstawy do ujawnienia tych – pozyskanych w toku czynności związanych z podziałem działki – danych stosownie do § 35 ust. 1 i 3, § 37, § 45 ust. 2, § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Decyzja Starosty z dnia [...].03.2009 r. została doręczona stronom i stała się ostateczna bez zaskarżenia.

W dniu 14.07.2009 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo współwłaścicieli działki 1433 położonej w K., w którym zwrócili się oni z prośbą o uchylenie decyzji Starosty z dnia [...].03.2009 r. Podali oni, że podział działki zlecili geodecie, który sporządził operat podziału działki z pomiarem kontrolnym przyjmując granicę działki 1433 z działkami sąsiednimi według stanu uwidocznionego w operacie mapy zasadniczej a operat te jest niezgodny z obowiązującą mapą ewidencji gruntów oraz ze stanem faktycznym na gruncie. We wniosku ponadto wskazali, że "protokół przyjęcia granic podpisali będąc nieświadomymi, że operat z mapy zasadniczej jest niezgodny ze stanem ewidencyjnym, czyli prawnym, a geodeta ich o tym nie poinformował".

Organ wezwał osoby podpisane pod w/w pismem do zgłoszenia się celem złożenia dodatkowych wyjaśnień w tej sprawie.

W dniu 7.08.2009 r. w siedzibie Starostwa stawili się: E. K., F. K. i S. F. W/w wskazali, że w trakcie czynności ustalenia granic działki 1433 przed jej podziałem wykonujący je geodeta powiedział, że w latach 90-tych granice ich działki uległy zmianie polegającej na tym, że granica z działkami 1435/8, 1435/6, 1435/3 i 1434/1, która wcześniej przebiegała środkiem rowu biegnącego wzdłuż tych działek, przebiega zewnętrzną krawędzią tego rowu po stronie ich działki. Stający podali, że podpisali protokół graniczny spisany przez geodetę akceptując okazaną im granicę wyznaczoną na gruncie, mimo że była odmienna od granicy faktycznego użytkowania, która nigdy nie była przedmiotem sporu, gdyż geodeta powiedział, że nie da się jej już zmienić, bo została wcześniej ustalona. Ponadto wyjaśnili, że nie odwoływali się od decyzji z dnia [...].03.2009 r. z tego powodu, że geodeta Z. K. poinformował ich, iż sprawa skończy się w sądzie rozgraniczeniem i będzie długo trwała. Wówczas E. K. oświadczyła też, że nie chciała robić rozgraniczenia, ponieważ jej syn chciał budować dom. Stający oświadczyli także, że czynności na gruncie związane z podziałem działki 1433 wywołały spór odnośnie granicy między ich działką, a działkami 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8 i zaczął się on od chwili, gdy sąsiad rozpoczął wycinanie drzew znajdujących się po tej stronie rowu, która zawsze była częścią ich działki. Wtedy też oświadczyli, że w związku z powyższym wnioskują o uchylenie decyzji Starosty z dnia [...].03.2009 r., która zatwierdziła granice, na które aktualnie się nie zgadzają, bo przebieg granicy jest dla nich krzywdzący. Podali, że chcą powrotu do poprzedniej granicy spokojnego użytkowania.

Po takich właśnie wyjaśnieniach pismem z dnia 2.09.2009 r. organ zwrócił się do Kierownika Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o zajęcie stanowiska odnośnie poprawności wykonania dokumentacji technicznej przyjętej do zasobu tamtejszego Ośrodka, w oparciu o którą została wydana decyzja.

W odpowiedzi na powyższe Kierownik Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej podał, że po ponownej ocenie w/w operatu nie stwierdził podstaw do jego wyłączenia z zasobu.

Pismem z dnia 15.09.2009 r. organ zawiadomił strony /wszystkich, którzy brali udział w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...].03.2009 r./, że zostało wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące uchylenia tej decyzji. W zawiadomieniu tym wyraźnie wskazano między innymi, że postępowanie jest prowadzone w trybie przepisu art. 155 k.p.a., i w związku z tym poproszono strony o pisemne zajęcie stanowiska /jednoznaczne wyrażenie lub nie wyrażenie zgody/ w sprawie uchylenia kwestionowanej decyzji, wyznaczono termin wykonania powyższego i zaznaczono, że decyzja może być uchylona jedynie za zgodą wszystkich stron.

Wobec tego, że współwłaściciele działek 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8 D. P. i A. P. takiej zgody nie wyrazili, organ I instancji wydał decyzję z dnia [...].10.2009 r., którą odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...].03.2009 r. W jej uzasadnieniu, po opisie stanu faktycznego, organ odniósł się głównie do przepisu art. 155 k.p.a. i braku spełnienia przesłanki, która umożliwiałaby uchylenie tej ostatecznej decyzji – a to nie wyrażenia zgody przez wszystkie strony, bowiem D. i A. P. takiej zgody nie wyrazili. W uzasadnieniu zaznaczono, że organ nie dopatrzył się podstaw do uchylenia bądź zmiany decyzji w trybie wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Także w odwołaniu skarżąca i składający je wraz z nią S. F. nie naprowadzali, że chodziło im o stwierdzenie nieważności decyzji, a nie o jej uchylenie. Podnosili ponownie fakt zaistnienia konfliktów sąsiedzkich związanych z przebiegiem granicy, wskazali że ich zdaniem granica została ustalona w oparciu o niewłaściwy operat, bo granice działki 1435 były ustalone przy jej podziale.

W oparciu o powyższe brak było podstaw do przyjęcia, że intencją składających wniosek było stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...].03.2009 r. i taka też była – co wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji – ocena organu. Jeśli – jak twierdzi skarżąca – nie było intencją wnioskodawców uchylenie decyzji za zgodą stron, bo byli świadomi, że właściciele działki sąsiedniej nie wyrażą na to zgody, to co najmniej zaskakujący jest brak jakiejkolwiek reakcji z ich strony po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania /pisma z dnia 15.09.2009 r./ gdzie wyraźnie organ zaznaczył, że warunkiem zmiany, uchylenia decyzji jest zgoda wszystkich stron na powyższe.

Wbrew zarzutom skargi okoliczności, na które powoływali się wnioskodawcy, wnioskując wszczęcie postępowania nie wskazywały na rażące naruszenie prawa bądź inną przesłankę stwierdzenia nieważności przewidzianą w art. 156 k.p.a. bądź na przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 k.p.a.). Kwestie te były przedmiotem analizy organu i w tym celu strony były wzywane do stawiennictwa i złożenia wyjaśnień – co jasno wynika z uzasadnienia. Także wbrew zarzutom skargi po zgłoszeniu i przyjęciu do zasobu dokumentacji geodezyjnej opracowanej przez geodetę Z. K. i w oparciu o wyżej wymienione ustalenia, że część granicy pomiędzy działkami 1433 i 1431 według zgodnych oświadczeń ich właścicieli faktycznie przebiega w innym miejscu /po istniejącym na gruncie trwałym ogrodzeniu/ niż wynika to z danych ewidencyjnych, oraz po dokonaniu dokładnych pomiarów powierzchni działki 1433 – w sytuacji, gdy pomimo stosownych zawiadomień i wezwań żadna ze stron nie zgłaszała jakichkolwiek zastrzeżeń czy uwag – do czego przecież była uprawniona, istniały podstawy do dokonania aktualizacji i modernizacji danych ewidencyjnych na podstawie § 35 ust. 1 i 3, § 37, § 45 ust. 2 i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Celem decyzji Starosty z dnia [...].03.2009 r. było doprowadzenie do zgodności stanu uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów obrębu K. ze stanem faktycznym w zakresie powierzchni działki 1433 oraz części jej granicy z działką 1431. Zauważyć należy, że w/w decyzja dotyczy tych właśnie kwestii, zaś granice działki 1433 z działkami 1434/1, 1435/3, 1435/6 i 1435/8 tą decyzją nie zostały zmodyfikowane w żaden sposób, bo granice okazane na gruncie były zgodne z tymi uwidocznionymi w ewidencji. Nie jest więc zasadny zarzut dotyczący braku podstaw do aktualizacji i modyfikacji danych ewidencyjnych, a w decyzji z dnia [...].03.2009 r. organ wystarczająco wyjaśnił okoliczności uzasadniające zmianę danych ewidencyjnych. Postępowanie zostało wszczęte w prawidłowy sposób.

Bezzasadny jest także zarzut dotyczący naruszenia przez organ przepisu art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, choćby z tego względu, że organ nie oparł swej decyzji na powyższym przepisie, bo nie była prowadzona modernizacja ewidencji w trybie i na podstawie w/w przepisu. Okoliczności podawane przez wnioskodawców w piśmie złożonym dnia 14.07.2009 r. i wyjaśnienia z dnia 7.08.2009 r. nie uzasadniały wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].03.2009 r. i brak podstaw do ustalenia w oparciu o powyższe, że takie były intencje inicjujących postępowanie. Organ prawidłowo więc wyjaśnił i ocenił intencje wnioskodawców, wszczął postępowanie w ramach art. 155 k.p.a., choć nie wydaje się, aby nawet w tym trybie przy zgodzie wszystkich stron, skarżąca mogła doprowadzić do zamierzonych rezultatów, gdyż aktualizacja i modyfikacja danych dotyczyła przebiegu części innej granicy – z działką 1431, oraz powierzchni działki 1433. Inne dane w ewidencji nie zostały tą decyzją zmienione.

Organy obydwu instancji prawidłowo w uzasadnieniach swych decyzji odniosły się głównie do braku spełnienia przesłanek do uchylenia decyzji z dnia [...].03.2009 r. w oparciu o przepis art. 155 k.p.a. ze względu na brak wyrażenia na powyższe zgody przez wszystkie strony tamtego postępowania, w którym w/w decyzja została wydana – bo tej właśnie kwestii dotyczyło prowadzone postępowanie. Nie było to "ponowne rozpoznanie sprawy" pod względem merytorycznym. Stąd też bezzasadny był zarzut naruszenia art. 107 § 1 k.p.a.

Sąd nie będąc związany złożonymi zarzutami nie dopatrzył się aby organy naruszyły prawo, o których to naruszeniach mowa w art. 145 § 1 p.p.s.a., dlatego skarga, jako bezzasadna, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.