Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1447/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ar 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. U. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do oddania odpadu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...].01.2014 r. [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 144, art. 138 §1 pkt 2, art. 127 § 3 w związku z art. 5 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po rozpatrzeniu zażalenia Pana M. U., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, znak: [...], z dnia [...] sierpnia 2013 r., zobowiązujące ww. osobę, do oddania odpadu o kodzie 16 01 04*, w postaci uszkodzonego na skutek zalania pojazdu marki: [...], o numerze identyfikacyjnym nadwozia: [...], sprowadzonego z terenu [...] na terytorium Polski, do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, postanowił

1. uchylić w/w postanowienie w zakresie terminu jego wykonania;

2. utrzymać w mocy ww. postanowienie w pozostałym zakresie;

3. określić termin wykonania niniejszego postanowienia, tj. w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania postanowienia.

W uzasadnieniu organ wskazał, że funkcjonariusze Urzędu Celnego w G., Oddziału Celnego [...], ujawnili nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadu w postaci pojazdu marki: [...]. W wyniku działań kontrolnych ustalono m.in.: rodzaj odpadu: zużyty lub nie nadający się do użytkowania pojazd, kod odpadu: 16 01 04* oraz zgromadzono następujące dokumenty: kopię dokumentu Salvage Certificate; kopię umowy kupna-sprzedaży, kopię wniosku o przeprowadzenie oceny towaru z dnia [...] kwietnia 2013 r. kopię oceny technicznej Nr [...], z dnia [...] kwietnia 2013 r., kopię zgłoszenia celnego z dnia [...] marca 2013 r., kopię wydruku z aukcji internetowej oraz dokumentację fotograficzną.

Naczelnik Urzędu Celnego w G., Oddziału Celnego [...] na podstawie art. 27 ust. 2 ww. ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. zawiadomił Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o nielegalnym międzynarodowym przemieszczeniu odpadu oraz przekazał całą zebrana w tej sprawie dokumentację.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska po przeanalizowaniu nadesłanej dokumentacji w dniu [...] maja 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, w sprawie określenia sposobu gospodarowania odpadem o kodzie: 16 01 04* w postaci uszkodzonego na skutek zalania pojazdu marki: [...], przez Pana M. U., będącą odbiorcą odpadu, odpowiedzialnym za jego nielegalne międzynarodowe przemieszczenie z terytorium [...] na terytorium Polski.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] maja 2013 r. pełnomocnik Strony przesłał do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie, wnioskując jednocześnie o umorzenie postępowania administracyjnego. Ponadto pełnomocnik poinformował, że przedmiotowy pojazd nie stanowi odpadu, z uwagi na fakt, że został on nabyty od poprzedniego właściciela na podstawie umowy kupna sprzedaży, co według Strony nie pozwala na przyjęcie, że wnioskodawca wszedł w posiadanie tego pojazdu na skutek pozbycia się (porzucenia). W ww. wyjaśnieniach pełnomocnik dokonał również wykładni terminu "pozbycia się" jako przesłanki uznającej przedmiot postępowania za odpad, opierając swój wywód na bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska po przeanalizowaniu zgromadzonej w sprawie dokumentacji, w tym również ww. wyjaśnień Strony, podtrzymał swoje stanowisko w kwestii uznania przedmiotu postępowania za odpad i postanowieniem znak: [...], z dnia [...] sierpnia 2013 r. wezwał Stronę postępowania do zastosowania procedur określonych w art. 24 ust. 3 rozporządzenia Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów, poprzez zagospodarowanie przedmiotowego odpadu w postaci uszkodzonego na skutek zalania pojazdu, przez przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu pojazdów, posiadającego decyzję właściwego organu w zakresie gospodarki odpadami, wymaganej w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów, określając termin realizacji powyższych działań na 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ przytoczył również okoliczności ujawnienia przemieszczenia przedmiotowych odpadów oraz wyjaśnił, iż zgodnie z art. 2 pkt 35 (a) ww. rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 przemieszczenie to nie zostało zgłoszone właściwym organom kraju wysyłki i przeznaczenia, tym samym stanowiło przemieszczanie nielegalne. W uzasadnieniu ww. postanowienia organ przytoczył również dowody i okoliczności, które w jego ocenie dowodzą, iż przedmiot postępowania stanowi odpad w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.). Ww. postanowienie zostało doręczone Stronie za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu [...] sierpnia 2013 r. Strona skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i wniosła - w ustawowym terminie - zażalenie na przedmiotowe postanowienie.

Po dokonaniu analizy zaskarżonego postanowienia w odniesieniu do materiału dowodowego oraz do zarzutów przedstawionych przez Stronę w zażaleniu, Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że stanowisko organu I instancji zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika bowiem z formularza wniosku o przeprowadzenie oceny towaru sporządzonego w związku z dokonaniem zgłoszenia celnego z dnia [...] marca 2013 r. pojazd marki: [...], posiada widoczne wewnątrz ślady po zalaniu (woda w schowkach, ślady pleśni na tapicerce oraz rdzy na podłodze). W pojeździe zapach stęchlizny i wilgoci. Powyższe ustalenia dotyczące rodzaju uszkodzeń przedmiotowego pojazdu potwierdzają załączone do materiału dowodowego dokumenty w postaci: - dokumentu Salvage Certificate Nr [...] przedmiotowego pojazdu wskazującego, iż jego poprzednim właścicielem przedmiotowego pojazdu był podmiot: [...] z siedzibą pod adresem: [...] oraz adnotacją, która zgodnie z tłumaczeniem przysięgłym z języka [...] wykonanym przez tłumacza przysięgłego Pana M. W. oznacza: "nie należy przyjmować niniejszego świadectwa jako dowodu własności pojazdu, ani też dla celów rejestracji lub wystawienia tytułu własności pojazdu, chyba że pojazd i jego najważniejsze części spełniają wymagania danego stanu/państwa dotyczące prawa okaziciela do ich posiadania ";

- informacji z aukcji giełdowej pojazdów powypadkowych, uszkodzonych z 2012 r.

[...], z adnotacjami o treści: odnośnie typu dokumentu [...] (na części), odnośnie uszkodzeń głównych pojazdu: uszkodzenia przez wodę/powódź;

- wydruku z aukcji [...], Pozycja Nr [...], w rubryce Nr identyfikacyjny nadwozia (VIN):

[...], w rubryce Tytuł stan/typ: [...], w rubryce uszkodzenia główne: WATER/FLOOD (woda/powódź);

- wydruku z aukcji www.autobidmaster.com. Pozycja Nr [...], w rubryce Nr identyfikacyjny nadwozia (VIN):

[...], w rubryce Title type: [...], w rubryce uszkodzenia główne: WATERJFLOOD (woda/powódź);

- dowodu sprzedaży I Aktu kupna-sprzedaży przedmiotowego pojazdu zawartej pomiędzy sprzedającym ([...]) z kupującym ([...]) z oświadczeniem sprzedającego " This vehicle has sustained severe water damage", co zgodnie z tłumaczeniem przysięgłym z jęz. angielskiego oznacza, iż przedmiotowy pojazd "uległ poważnemu uszkodzeniu w wyniku zalania ".

Dodatkowo z załączonej do ww. materiału dowodowego dokumentacji fotograficznej oraz oceny technicznej z dnia [...] kwietnia 2013 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego Pana mgr inż. K. R. wynika, iż pojazd marki: [...], został uszkodzony na skutek działania sił natury (huragan), co potwierdzają opisane w ekspertyzie uszkodzenia.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż rodzaj uszkodzeń badanego pojazdu, stwierdzony w toku czynności celnych, jest zbieżny z rodzajem uszkodzeń tego pojazdu, wskazanym w ofertach jego sprzedaży przedstawionych na ww. stronach internetowych, na której to przedmiotowy pojazd był oferowany do sprzedaży na części ("parts only"). Dla ww. pojazdu Strona przedstawiła również dokument Salvage Certficate, który według uwierzytelnionego tłumaczenia jest Świadectwem Własności Pojazdu z Odzysku. Jak wynika z treści ww. dokumentu, nie został on wypełniony w kluczowych sekcjach, dotyczących rodzaju uszkodzenia pojazdu oraz jego przeznaczenia. Sekcja 2. ww. dokumentu zawiera treść: ",Stan pojazdu; należy koniecznie wypełnić niniejszą sekcję; zaznaczyć wszystkie mające zastosowanie pola." Wśród opcji do wyboru znajduje się pole: "Zniszczenie przez powódź". Pomimo, iż główne uszkodzenia przedmiotowego pojazdu ewidentnie były skutkiem działania wody/powodzi, które to uszkodzenia jednoznacznie zostały stwierdzone przez funkcjonariuszy celnych (formularz wniosku o przeprowadzenie oceny towaru), a także jednoznacznie wskazane w ofertach sprzedaży przedmiotowego pojazdu, winno ono zostać wskazane we wspomnianej wyżej sekcji 2. W sekcji 2 zaznaczono jedynie pole: "Inne, podać jaka", które zostało opatrzone nieczytelnym wpisem dotyczącym rodzaju uszkodzeń ww. pojazdu. Dodatkowo analizowany dokument nie został wypełniony również w sekcji 5: " Wymagania dotyczące dysponowania pojazdem / ujawnienia stanu licznika MIL; Prawo federalne i stanowe wymaga określenia przebiegu przy przenoszeniu własności. Nieokreślenie przebiegu albo niepodobnie prawidłowego przebiegu może skutkować karą grzywny lub pozbawienia wolności. Niniejszy formularz zostanie zwrócony, jeśli ta część nie będzie wypełniona. " W sekcji tej należy zaznaczyć tylko jedno pole:

- przeniesiony na (...);

- przeniesiony w celu rozłożenia na części (...);

- przeniesiony w celu złomowania lub zniszczenia (...)".

Organ wskazał, iż rodzaj dokumentu, jakim jest dokument Salvage Certificate, wydawany jest tylko dla pojazdów uszkodzonych lub uznanych za zagubione albo utracone. Wobec powyższego, szczególnie ważne jest, aby taki dokument wskazywał na rodzaj uszkodzeń pojazdu, dla którego został wydany, a także przeznaczenie tego pojazdu, warunkujące dalsze wymagania co do możliwości jego użytkowania. Biorąc pod uwagę, iż w przypadku załączonego dokumentu ww. pola nie zostały wypełnione, organ uznał, iż dokument Salvage Certificate przedmiotowego pojazdu jest niewiarygodny. Powyższe w konfrontacji z rzeczywistymi uszkodzeniami pojazdu, a także z informacjami z internetowej oferty sprzedaży tego pojazdu, wskazuje na niezgodność informacji zawartych w Świadectwie Własności Pojazdu z Odzysku, a jego stanem faktycznym oraz rzeczywistym przeznaczeniem przedmiotowego pojazdu na terenie [...]. W treści dokumentu Salvage Certificate znajduje się ponadto adnotacja: " Wprowadzanie zmian lub skreśleń w dokumencie powoduje utratę jego ważności (należy go wypełnić długopisem)". Zatem brak wypełnienia dokumentu w polach szczególnie wymaganych zdaniem organu, czyni ten dokument niewiarygodnym, a ewentualne usunięcie wpisów zgodnych z informacjami przedstawionymi w ofercie sprzedaży PARTS ONLY (tylko na części), wskazuje, że dokument ten jest nieważny. Według art. 72 ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137), w przypadku pojazdu sprowadzanego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim zamiast dowodu rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, dopuszcza się przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie. Mając na uwadze wyżej przytoczone wymagania przy rejestracji pojazdu oraz przedstawioną wyżej analizę dokumentu Salvage Certificate, w ocenie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, dokument ten, jako niewiarygodny i nieważny, nie stanowi odpowiednika dowodu rejestracyjnego pojazdu. Powyższe skutkuje brakiem możliwości zarejestrowania pojazdu na terytorium RP, a tym samym brakiem możliwości użytkowania pojazdu w sposób zgodny z jego dotychczasowym przeznaczeniem.

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21) w art. 3 ust. 1 pkt 6 stanowi, że przez odpady rozumie się "każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do ich pozbycia jest obowiązany ". Wyrokiem z dnia 12 marca 2013 r. (sygn. akt II OSK 2132/11) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że "pozbycie się, które stanowi konieczną przesłankę do uznania za odpad, w istocie oznacza zmianę sposobu użytkowania wskazanego przedmiotu, czyli użytkowanie w inny sposób aniżeli nakazuje to przeznaczenie danego przedmiotu, a nowy sposób użytkowania mógłby wywoływać niekorzystne oddziaływanie na środowisko". Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska omawiany pojazd należało uznać za odpad nielegalnie sprowadzony do Polski. Wynika to z faktu, że poprzedni właściciel ww. pojazdu, tj. [...] podmiot [...], zbywając pojazd na rzecz Pana M. U., przekazał Stronie wadliwie sporządzony dokument Salvage Certificate. Jak wynika z treści tego dokumentu, pierwotnie przedmiotowy pojazd był własnością firmy [...], która przekazała tytuł własności pojazdu podmiotowi [...], a ten z kolei przekazał własność pojazdu na rzecz podmiotu [...]. Według ww. dokumentu przeniesienie własności pojazdu na rzecz podmiotu [...] nastąpiło w dniu [...] lutego 2013 r. Jak wskazują wydruki internetowych ofert sprzedaży przedmiotowego pojazdu, przedstawiają one kopie z pamięci podręcznej wskazanego adresu z informacją, iż zdjęcie przedstawia stan strony z dnia [...] marca 2013 r., a które dotyczą omawianego pojazdu, zgodnie z typem tytułu własności przeznaczonego wyłącznie na części ze wskazaniem symbolu formularza [...] (tj. Salvage Certificate). Przedmiotowy pojazd już na terenie [...] był więc zbywany przez sprzedającego jako pojazd przeznaczony na części i posiadający szkody główne określone jako "woda/powódź". Pojazd nie został poddany naprawie na terenie [...], lecz jako posiadający identyczne szkody, a więc w takim samym stanie technicznym, został zbyty na rzecz Strony. Podstawą takiego twierdzenia jest fakt, iż Pan M. U. nabył przedmiotowy pojazd od firmy [...] który w dalszym ciągu posiadał uszkodzenia spowodowane wodą/powodzią, co potwierdzają zarówno ustalenia z rewizji, jak również załączona do materiału dowodowego opinia techniczna. Podkreślenia wymaga również fakt, iż Strona postępowania, tj. Pan M. U. na żadnym etapie postępowania nie podważa stanowiska organu co do stanu pojazdu, tj., że pojazd został uszkodzony w wyniku działania wody lub zalania w wyniku powodzi.

Mając na uwadze okoliczności powodujące, że dokument Salvage Certificate winien być uznany za niewiarygodny i nieważny (w świetle adnotacji zawartej w tym dokumencie co do przesłanek wskazujących na jego nieważność), a także fakt, iż pojazd ten był zbywany na terenie [...] z typem tytułu własności "wyłącznie na części", w ocenie organu prawidłowo pojazd uznany został za przedmiot, którego przeznaczenie zostało określone jako całkowicie odmienne od tego, do jakiego został wytworzony, a zmiana jego przeznaczenia miała miejsce jeszcze na terytorium [...].

W ocenie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w rozpatrywanej sprawie została zatem wypełniona przesłanka "pozbycia się" a tym samym przedmiotowy pojazd, bezsprzecznie stanowi odpad w rozumieniu przepisów o odpadach.

Odnosząc się natomiast od twierdzenia Strony, iż w rozpatrywanej sprawie treść dokumentu Salvage Certificate w żaden sposób nie wpływa na możliwość rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ Strona postępowania w sprawie rejestracji pojazdu może bowiem przedstawić dowolny dowód własności pojazdu, organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją z art. 72 ust 1 pkt 1 i 5 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdów dokonuje się na podstawie dowodu własności oraz dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był wcześniej zarejestrowany. W przedmiotowej sprawie dowód własności pojazdu zgodnie z ww. art. 72 ust 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi umowa kupna/sprzedaży pojazdu pomiędzy firmą [...] a Stroną postępowania, tj. Panem M. U., nie natomiast dokument Salvage Certificate, który w przypadku pojazdów sprowadzonych ze [...], stanowi odpowiednik dowodu rejestracyjnego pojazdu. Jak słusznie podkreślił pełnomocnik Strony, a co pominął organ I instancji w treści uzasadnienia zażalenia, stosowanie do art. 72 ust. 2a ww. ustawy w przypadku pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacją Szwajcarską lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zamiast dowodu rejestracyjnego, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, dopuszcza się przedstawienia innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie. W tym miejscu należy dodać, iż podstawowym dokumentem uprawniającym jego właściciela do zarejestrowania pojazdu na terytorium [...], jest Świadectwo Tytułu Własności i taki dokument stanowi "inny dokument stwierdzający rejestrację pojazdu, wydany przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie ". Dokument Świadectwo Własności Pojazdu z Odzysku może również stanowić dokument, o którym mowa w ww. art. 72 ust. 2a Prawo o ruchu drogowym, niemniej jednak jak wykazano powyżej w przypadku przedmiotowego pojazdu dokument ten nie został wypełniony w kluczowych sekcjach, dotyczących rodzaju uszkodzenia pojazdu oraz jego przeznaczenia. Tym samym w ocenie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wystawiony dla przedmiotowego pojazdu dokument Salvage Certificate, jako niewiarygodny i nieważny, nie może stanowić odpowiednika dowodu rejestracyjnego pojazdu. Powyższe skutkuje brakiem możliwości zarejestrowania pojazdu na terytorium RP, a tym samym brakiem możliwości użytkowania pojazdu w sposób zgodny z jego dotychczasowym przeznaczeniem.

Odnosząc się natomiast do twierdzenia pełnomocnika Strony, iż przedmiotowego pojazdu Strona nie nabyła w wyniku przeprowadzenia aukcji internetowej, w której widnieją zapisy "pojazd sprzedawany na części" oraz "pojazd uszkodzony przez wodę" lecz na podstawie umowy sprzedaży zawartej z firmą [...], przez co wadliwe jest ustalenie organu, iż poprzedni właściciel nie widząc możliwości dalszego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem "pozbył się" go na rzecz Strony postępowania organ wskazał , że odpady mogą być i są przedmiotem swobodnego handlu i w wielu przypadkach posiadają określoną wartość rynkową, lecz ten fakt nie powoduje, iż wraz z zawarciem transakcji handlowej tracą status odpadu. Jednocześnie w sytuacji, gdy obrót handlowy odpadami wiąże się z ich międzynarodowym przemieszczaniem wymagane jest spełnienie warunków formalnoprawnych obowiązujących w tym zakresie.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ wskazał, iż w kategorii odpadów nie mogą być traktowane jedynie przedmioty, które posiadacz uważa za zbędne i których chciałby się pozbyć, ale też przedmioty podlegające powtórnemu gospodarczemu wykorzystaniu, po poddaniu ich procesowi odzysku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 157/11).

W kwestii sporządzonej w dniu [...] kwietnia 2013 r. oceny technicznej wskazującej, iż przedmiotowy pojazd nie jest odpadem (złomem), nie stanowi zagrożenia dla środowiska naturalnego, a ubytek wartości z tytułu uszkodzeń i braków nie przekracza, 70% i kwalifikuje się do naprawy i po uzyskaniu pozytywnego

wyniku badań technicznych będzie mógł zostać dopuszczony do ruchu po drogach publicznych należy stwierdzić, iż w rozpatrywanym przypadku decydujące znaczenie dla uznania przedmiotowego pojazdu za odpad miała wola "pozbycia się" ww. pojazdu przez jego poprzedniego właściciela, jako pojazdu przeznaczonego na części i posiadającego szkody główne określone jako "woda/powódź". Wobec powyższego zdaniem organu ww. pojazd stanowi odpad, a techniczna i ekonomiczna możliwość jego naprawy wykazana w ww. ocenie technicznej pozostaje bez wpływu na zmianę tej kwalifikacji.

Skargę na w/w postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2014 roku. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Pan M. U., domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła obrazę przepisów postępowania, to jest art. 7 k.p.a. w związku z art. 77§1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a., poprzez dowolne przyjęcie, że podmiot [...] z siedzibą w [...] pozbył się pojazdu mechanicznego marki [...] o numerze identyfikacyjnym nadwozia [...] na rzecz strony postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że warunkiem zastosowania środków, o których mowa w art. 25 i następnych ustawy z dnia 29 czerwca 2007 roku o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 z późniejszymi zmianami), jest ustalenie, że przedmiotem przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest odpad. Definicja legalna odpadu zawarta jest w art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach (Dz. U. z 2013 roku poz. 21). Przepisy tej ustawy transponują do porządku krajowego między innymi postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 roku w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy.

Zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 1 wymienionej powyżej dyrektywy odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć, lub do których pozbycia został zobowiązany.

W spawie, Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonał ustalenia faktycznego, że podmiot, który dokonał sprzedaży pojazdu samochodowego marki [...] to jest[...], na rzecz strony postępowania, w istocie pozbył się przedmiotowego pojazdu samochodowego w rozumieniu cytowanych powyżej przepisów. W uzasadnieniu faktycznym Główny Inspektor Ochrony Środowiska wskazał przede wszystkim, że zgromadzony materiał dowodowy obejmuje między innymi trzy wydruki z aukcji, z których dwa zawierają wskazania w zakresie wykorzystania pojazdu samochodowego [...].

Tymczasem sporny pojazd samochodowy marki [...] był przedmiotem kilku umów sprzedaży. Strona postępowania nie nabyła przedmiotowego pojazdu samochodowego w wyniku aukcji, w której wskazany został sposób jego wykorzystania. Ustalenia faktyczne Głównego Inspektora Ochrony Środowiska oparte są przy tym na dowolnym założeniu, że stan fizyczny pojazdu samochodowego w okresie pomiędzy rozpoczęciem aukcji, a jego nabyciem przez stronę postępowania nie uległ zmianie. Wniosek taki jest uprawniony w kontekście uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w którym wskazano, że rodzaj uszkodzeń przedmiotowego pojazdu samochodowego jest zbieżny z rodzajem uszkodzeń wskazanych w wymienionych powyżej aukcjach. Podkreślić jednak należy, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie przedstawił argumentacji pozwalającej na dokonanie takich konstatacji.

Nie jest również jasny, w ocenie Skarżącego pogląd Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie braku wiarygodności lub wręcz nieważności dokumentu SALVAGE CERTIFICATE. Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie jest uprawniony do samodzielnej oceny sposobu wypełnienia tego dokumentu w kontekście zgodności z przepisami stanowymi lub federalnymi [...]. Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie wskazał przy tym na rozstrzygnięcie uprawnionego organu lub instytucji w przedmiocie prawidłowości lub ważności dokumentu SALVAGE CERTIFICATE. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie odwołuje się również do przepisu, który przewidywałby utratę ważności dokumentu SALVAGE CERTIFICATE z mocy prawa. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w zakresie nieważności dokumentu SALVAGE CARTIFICATE opiera się przy tym nie na ustaleniach faktycznych, lecz hipotezach wskazujących na ewentualne usunięcie nieokreślonych zapisów z treści dokumentu SALVAGE CERTIFICATE.

Wadliwe jest również ustalenie, że w realiach rozpatrywanej sprawy dokument ten uniemożliwia zarejestrowanie pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym nie wprowadzają bowiem żadnych ograniczeń co do rodzaju dowodów, którym należy przyznać pierwszeństwo w ustaleniu właściciela pojazdu. W realiach rozpatrywanej sprawy treść dokumentu SALVAGE CERTIFICATE w żaden sposób nie wpływa zatem na możliwość rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Strona postępowania w sprawie rejestracji pojazdu może bowiem przedstawić dowolny dowód własności pojazdu.

Zauważyć również należy, że dokument SALVAGE CERTIFICATE rzeczywiście zawiera klauzulę, że nie należy traktować tego świadectwa jako dowodu własności pojazdu dla celów rejestracji lub wystawienia tytułu własności pojazdu, chyba że pojazd i jego najważniejsze części spełniają wymagania dotyczące prawa okaziciela do ich posiadania. Wbrew jednak ustaleniom Głównego Inspektora

Ochrony Środowiska treść powyższej klauzuli nie zawiera odniesienia do wymagań

"danego państwa", lecz danego stanu. Z oczywistych względów formularz dokumentu

SALVAGE CERTIFICATE nie może zawierać odniesień do regulacji obowiązujących

w innym kraju niż [...]. Dokument SALVAGE CERIFICATE nie może być zatem traktowany jako uniemożliwiający potwierdzenie własności pojazdu. Kiedy spełnione są wymagania w zakresie prawa okaziciela do posiadania pojazdu (jego najważniejszych części) dokument SALVAGE CERIFICATE może bowiem stanowić dowód własności. W realiach rozpatrywanej sprawy prawo sprzedającego, to jest[...], do własności przedmiotowego pojazdu mechanicznego nie jest kwestionowane.

Wadliwe jest także ustalenie, że w realiach rozpatrywanej sprawy [...], nie widząc możliwości dalszego użytkowania przedmiotowego pojazdu zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem, pozbył się go na rzecz strony postępowania. Przyczyną tego wadliwego ustalenia faktycznego było przy tym utożsamienie woli poprzedniego właściciela przedmiotowego pojazdu samochodowego z wolą podmiotów występujących na wcześniejszych transakcjach. Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie występują żadne okoliczności wskazujące na zamiar [...] pozbycia się przedmiotowego pojazdu samochodowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowił art. 25 ust. 1 pkt.2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U Nr 124, poz. 859 ze zm.) w zw. z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.Urz. WE L 190 z 12 lipca 2006r. ze zm.) oraz art. 18 ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U Nr 25 poz. 202 ze zm.).

W świetle tych przepisów w przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia

nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów, w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni. Zgodnie z art. 24 ust. 3 w/w rozporządzenia jeżeli odpowiedzialność za nielegalne przemieszczanie ponosi odbiorca, właściwy organ miejsca przeznaczenia zapewnia, że przedmiotowe odpady zostaną poddane odzyskowi lub unieszkodliwianiu w sposób racjonalny ekologicznie:

a) przez odbiorcę; lub, jeżeli jest to niewykonalne,

b) przez właściwy organ albo osobę fizyczną lub prawną działającą w jego imieniu.

Powyższy obowiązek odzysku lub unieszkodliwienia jest realizowany w terminie 30 dni od dnia, w którym zainteresowany właściwy organ miejsca przeznaczenia dowiedział się lub został powiadomiony na piśmie przez właściwe organy miejsca wysyłki lub tranzytu o nielegalnym przemieszczaniu i przyczynach jego zaistnienia lub w innym terminie uzgodnionym przez zainteresowane właściwe organy. Podstawą powyższego zgłoszenia mogą być informacje przekazane właściwym organom wysyłki lub tranzytu między innymi przez inne właściwe organy.

W ocenie Sądu wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą, analiza całokształtu dokumentacji zgromadzonej w sprawie wskazuje, iż pojazd, którego dotyczy postępowanie stanowi odpad w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach, zgodnie z którym odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii, określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany.

W niniejszej sprawie organ miał do czynienia z przedmiotem w postaci pojazdu marki [...]. Pojazd ten został zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu w Urzędzie Celnym w G. w Oddziale Celnym [...]. Jak wynika z dokumentu SAD, w dniu [...] kwietnia 2013r. funkcjonariusze ww. Oddziału Celnego przeprowadzili rewizję zgłoszonego pojazdu i stwierdzili, że pojazd posiada ślady po zalaniu błotem lub wodą z błotem (tapicerka mi po zalaniu, podłoga ze śladami po zalaniu, w schowkach woda, widoczne ślady pleśni cerce oraz rdza na podłodze, w pojeździe duszący zapach stęchlizny i wilgoć). Pojazd posiadał ponadto otarty i pęknięty zderzak.

Powyższe ustalenia dotyczące rodzaju uszkodzeń przedmiotowego pojazdu potwierdzają załączone do materiału dowodowego dokumenty w postaci:

- dokumentu Salvage Certificate Nr [...] przedmiotowego pojazdu wskazującego, iż jego poprzednim właścicielem przedmiotowego pojazdu był podmiot: [...] z siedzibą pod adresem: [...] oraz adnotacją, która zgodnie z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego wykonanym przez tłumacza przysięgłego Pana M. W. oznacza: "nie należy przyjmować niniejszego świadectwa jako dowodu własności pojazdu, ani też dla celów rejestracji lub wystawienia tytułu własności pojazdu, chyba że pojazd i jego najważniejsze części spełniają wymagania danego stanu/państwa dotyczące prawa okaziciela do ich posiadania ".

- informacji z aukcji giełdowej pojazdów powypadkowych, uszkodzonych z 2012 r.

[...], z adnotacjami o treści: odnośnie typu dokumentu Title: PARTS ONLY (na części), odnośnie uszkodzeń głównych pojazdu: uszkodzenia przez wodę/powódź;

- wydruku z aukcji [...], Pozycja Nr [...], w rubryce Nr identyfikacyjny nadwozia (VIN):

[...], w rubryce Tytuł stan/typ: [...] - PARTS ONLY, w rubryce uszkodzenia główne: WATER/FLOOD (woda/powódź);

- wydruku z aukcji [...] Pozycja Nr [...] w rubryce Nr identyfikacyjny nadwozia (VIN):

[...], w rubryce Title type: [...] - PARTS ONLY, w rubryce uszkodzenia główne: WATERJFLOOD (woda/powódź);

- dowodu sprzedaży I Aktu kupna-sprzedaży przedmiotowego pojazdu zawartej pomiędzy sprzedającym ([...]) z kupującym ([...]) z oświadczeniem sprzedającego " This vehicle has sustained severe water damage", co zgodnie z tłumaczeniem przysięgłym z jęz. angielskiego oznacza, iż przedmiotowy pojazd "uległ poważnemu uszkodzeniu w wyniku zalania ".

Dodatkowo z załączonej do ww. materiału dowodowego dokumentacji fotograficznej oraz oceny technicznej z dnia [...] kwietnia 2013 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego Pana mgr inż. . R. wynika, iż ujawniony podczas kontroli pojazd marki: [...], to pojazd, uszkodzony na skutek działania sił natury (huragan).

W spawie nie budzi zatem, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, okoliczność jakiego rodzaju uszkodzenia posiada sporny pojazd. Ponadto zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, potwierdza rodzaj uszkodzeń pojazdu, wskazanych w ofertach jego sprzedaży przedstawionych na ww. stronach internetowych, na której to przedmiotowy pojazd był oferowany do sprzedaży na części ("parts only"). Dla ww. pojazdu Strona przedstawiła również dokument Salvage Certificate, który według uwierzytelnionego tłumaczenia jest Świadectwem Własności Pojazdu z Odzysku. Jak słusznie wskazuje organ, z treści ww. dokumentu, wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, że nie został on wypełniony w kluczowych sekcjach, dotyczących rodzaju uszkodzenia pojazdu oraz jego przeznaczenia. Sekcja 2. ww. dokumentu zawiera treść: ",Stan pojazdu; należy koniecznie wypełnić niniejszą sekcję; zaznaczyć wszystkie mające zastosowanie pola." Wśród opcji do wyboru znajduje się pole: "Zniszczenie przez powódź". Pomimo, iż główne uszkodzenia przedmiotowego pojazdu były skutkiem działania wody/powodzi, które to uszkodzenia jednoznacznie zostały potwierdzone przez organ, a także jednoznacznie wskazane

w ofertach sprzedaży przedmiotowego pojazdu, nie zostały one wskazane we wspomnianej wyżej sekcji 2. W sekcji 2 zaznaczono jedynie pole: "Inne, podać jaka", które zostało opatrzone nieczytelnym wpisem dotyczącym rodzaju uszkodzeń ww. pojazdu. Dodatkowo analizowany dokument nie został wypełniony również w sekcji 5: " Wymagania dotyczące dysponowania pojazdem / ujawnienia stanu licznika MIL; Prawo federalne i stanowe wymaga określenia przebiegu przy przenoszeniu własności. Nieokreślenie przebiegu albo niepodobnie prawidłowego przebiegu może skutkować karą grzywny lub pozbawienia wolności. Niniejszy formularz zostanie zwrócony, jeśli ta część nie będzie wypełniona. " W sekcji tej należy zaznaczyć tylko jedno pole:

- przeniesiony na (...);

- przeniesiony w celu rozłożenia na części (...);

- przeniesiony w celu złomowania lub zniszczenia (...)".

Mając zaś na uwadze, że Salvage Certificate, wydawany jest dla pojazdów uszkodzonych lub uznanych za zagubione albo utracone, winien on wskazywać rodzaj uszkodzeń pojazdu, dla którego został wydany, a także przeznaczenie tego pojazdu, warunkujące dalsze wymagania co do możliwości jego użytkowania. Biorąc pod uwagę, iż w przypadku załączonego dokumentu ww. pola nie zostały wypełnione zasadnie orzekające w sprawie organy odmówiły mu mocy dowodowej uznając go za niewiarygodny, oraz wskazując na wady, które dyskwalifikują go jako dokument, którym strona mogłaby się posłużyć np. przy rejestracji pojazdu.

Mając więc na uwadze, wnioski sporządzonej w sprawie oceny technicznej

nr [...], oraz dane zawarte w opisach oferty sprzedaży serwisu aukcyjnego, gdzie znalazły się między innymi informacje o treści:

Title: Parts Only; Rodzaj uszkodzenia: uszkodzenie przez wodę/powódź; Uwagi: "wyłącznie na części", "tylko do rozbiórki", zasadnie orzekające w sprawie organy uznały sporny pojazd za odpad w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach. Stan samochodu, opisy akcji potwierdzają bowiem zamiar pierwotnego posiadacza tj. pozbycia się.

Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, bez znaczenia w tym przypadku jest wola innych- późniejszych posiadaczy tego pojazdu, którzy bez wątpienia posiadali wiedzę o jego stanie technicznym oraz warunkach na jakich jego posiadacz pozbył się go. Z ustaleń poczynionych przez organy wynika bowiem, że poprzedni właściciel ww. pojazdu, tj. [...] podmiot [...], zbywając pojazd na rzecz skarżącego, przekazał Stronie wadliwie sporządzony dokument Salvage Certificate. Jak wynika z treści tego dokumentu, pierwotnie przedmiotowy pojazd był własnością firmy [...], która przekazała tytuł własności pojazdu podmiotowi [...], a ten z kolei przekazał własność pojazdu na rzecz podmiotu [...]. Według ww. dokumentu przeniesienie własności pojazdu na rzecz podmiotu [...] nastąpiło w dniu [...] lutego 2013r. Jak wskazują wydruki internetowych ofert sprzedaży przedmiotowego pojazdu, przedstawiają one kopie z pamięci podręcznej wskazanego adresu z informacją, iż zdjęcie przedstawia stan strony z dnia [...] marca 2013 r., a które dotyczą omawianego pojazdu, zgodnie z typem tytułu własności przeznaczonego wyłącznie na części ze wskazaniem symbolu formularza [...] ONLY (tj. Salvage Certificate)". Według ww. wydruków stron internetowych, przedmiotowy pojazd został więc sprzedany ze wskazanym wyżej przeznaczeniem (na części) w dniu [...] lutego 2013r. Jak stwierdził organ w zaskarżonym postanowieniu, powyższe okoliczności wskazują, że przedmiotowy pojazd na terenie [...] był zbywany jako pojazd wycofany z eksploatacji, przez zbywającego przeznaczony na części, posiadający szkody główne określone jako woda/powódź". Pojazd nie został poddany naprawie na terenie [...], lecz jako posiadający identyczne szkody, a więc w takim samym stanie technicznym, został zbyty na rzecz skarżącego, który nabył przedmiotowy pojazd od firmy [...] i sprowadził pojazd do Polski po upływie około miesiąca od daty przeniesienia własności pojazdu na rzecz podmiotu [...] przez firmę [...], a pojazd sprowadzony do Polski w dalszym ciągu posiadał uszkodzenia spowodowane wodą/powodzią, co potwierdzają zarówno ustalenia z rewizji, jak również załączona do materiału dowodowego opinia techniczna.

Wobec uznania pojazdu za odpad, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206),organ sklasyfikował pojazd jako odpad pod kodem 16 01 04* - ‚"zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy" (odpady niebezpieczne) lub pod kodem 16 01 06 - "zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy niezawierające cieczy i innych niebezpiecznych elementów" (odpady inne niż niebezpieczne). Dokumentacja fotograficzna, jak również ww. ocena techniczna wskazuje, iż przedmiotowy pojazd posiada takie elementy jak silnik, zbiornik paliwa, skrzynię biegów, amortyzatory, w których znajdują się płyny eksploatacyjne, wykazujące właściwości niebezpieczne (substancje ropopochodne). Z tego względu, ww. pojazd jako odpad należy klasyfikować pod kodem 16 01 04*, tj. odpad niebezpieczny.

Zasady międzynarodowego przemieszczania odpadów określa rozporządzenie (WE) Nr 1013/2006 w sprawie przemieszczania odpadów, które w art. 3 ust. 1 lit. b pkt III mówi, iż procedurze uprzedniego pisemnego zgłoszenia i zgody podlegają przemieszczenia odpadów niesklasyfikowanych pod żadnym kodem, jeżeli mają być poddane procesom odzysku. Odpady z zużytych lub nienadających się do użytkowania pojazdów, posiadające właściwości niebezpieczne, nie są sklasyfikowane pod żadnym kodem w ww. załącznikach, zatem przemieszczenie odpadu w postaci przedmiotowego pojazdu z terenu [...] na terytorium Polski winno odbyć się z zachowaniem ww. procedury uprzedniego pisemnego zgłoszenia i zgody właściwych organów. Według art. 2 pkt 35 lit. a ww. rozporządzenia przemieszczenie odpadów dokonane bez zgłoszenia go wszystkim zainteresowanym właściwym organom, stanowi przemieszczenie nielegalne. W związku z faktem, iż odpad w postaci przedmiotowego pojazdu został sprowadzony na terytorium Polski bez zastosowania ww. procedury, przemieszczenie to nosi znamiona przemieszczenia nielegalnego. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, w przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym międzynarodowym przemieszczaniu odpadów otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia Nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa odbiorcę odpadów -jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów - w drodze postanowienia do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia Nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni. Według art. 24 ust. 3 rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006, jeżeli odpowiedzialność za nielegalne przemieszczanie ponosi odbiorca, właściwy organ miejsca przeznaczenia zapewnia, że przedmiotowe odpady zostaną poddane odzyskowi lub unieszkodliwianiu w sposób racjonalny ekologicznie przez odbiorcę lub, jeżeli jest to niewykonalne, przez właściwy organ albo osobę fizyczną lub prawną działającą w jego imieniu. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów przez odbiorcę odpadów sprowadzonych nielegalnie rozumie się każdą osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną, do której zostały przemieszczone nielegalnie odpady. Jak wynika z umowy kupna/sprzedaży pojazdu zawartej pomiędzy firmą [...] kupującym przedmiotowy pojazd (odpad) na terenie [...] jest Pan M. U., tj. skarżący. Biorąc pod uwagę, iż przedmiotowy odpad został sprowadzony z terenu [...] na terytorium Polski, bez dokonania zgłoszenia i zgody wszystkim zainteresowanym właściwym organom, skarżący zasadnie uznany został za podmiot odpowiedzialny za nielegalne międzynarodowe przemieszczenie odpadu w postaci przedmiotowego pojazdu. Wobec powyższego organy prawidłowo oparły zaskarżone postanowienia na przepisach art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów. Zgodnie z art. 18 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, właściciel pojazdu wycofanego z eksploatacji przekazuje go wyłącznie do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów. Wobec treści ww. przepisu prawa, organ słusznie zobowiązał Skarżącego do zagospodarowania sprowadzonego nielegalnie odpadu w sposób określony wyżej przytoczonym przepisem, a który w świetle prawnych regulacji daje gwarancję poddania tego odpadu odzyskowi lub unieszkodliwianiu w sposób racjonalny ekologicznie.

Reasumując Sąd uznał za nieuzasadnione zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Wskazać tutaj należy, iż postępowanie przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 k.p.a. Materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony został, zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., a strona miała możliwość brania czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto organ dokonał oceny materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 80 k.p.a.. Sąd nie dopatrzył się zatem naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 p.p.s.a ustawy, orzekł jak w sentencji.