Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 390/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie skierowania skarżącego – T. C. na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy z powodu istnienia uzasadnionych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał na trudną sytuacje finansową, która uniemożliwia mu poniesienie kosztów badania lekarskiego, szczególnie że w niedługim czasie spodziewa się dziecka. Zaznaczył, że pracuje w piekarni oddalonej od miejsca zamieszkania o 20 km, a nieprzedłożenie wyników badań lekarskich w terminie 3 miesięcy od doręczenia decyzji ostatecznej, skutkuje odebraniem prawa jazdy "z urzędu", co uniemożliwi mu dojazd do pracy, szczególnie w porze nocnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki

w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa

w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia

8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 800/08, dostępne w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Powyższe nie wynika ani z treści skargi ani złożonego wniosku.

Przede wszystkim należy podnieść, że podnoszone we wniosku okoliczności dotyczące oceny zgodności z prawem wydanej decyzji nie mogą stanowić przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może bowiem oceniać jej zgodności z prawem a jedynie bada, czy wskazane przez Skarżącego okoliczności, uzasadniają wyrządzenie Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Także podniesiona we wniosku konieczność poniesienia kosztów dojazdu Skarżącego do Ośrodka Medycyny Pracy w B. i badań lekarskich, przy braku wskazania przez Skarżącego w jakiej sytuacji majątkowej się znajduje (brak informacji o wysokości dochodu Skarżącego i członków wspólnie prowadzonego gospodarstwa domowego), uniemożliwia ocenę czy konieczność poniesienia kilkuset złotowego wydatku stanowi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody. Niewątpliwie konieczność przeprowadzenia badań lekarskich jest pewnym nieudogodnieniem, bowiem wiąże się z koniecznością poświęcenia czasu i pewnymi wydatkami, jednakże trudno jest przyjąć, że stanowi ono niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei ryzyko utraty uprawnień do kierowania pojazdami, na które powołuje się Skarżący, jest czysto teoretyczne, bowiem to od wyników badań lekarskich będzie uzależnione, czy względem Skarżącego istnieją przeciwskazania do prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.