Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 263/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Stopczyński, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2005 r. sprawy ze skargi K. i I. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej działek oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków numerami [...];[..];[...];[...];[...]; 2. w pozostałym zakresie oddala skargę; 3. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] na rzecz skarżących K. i I. L.kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] września 2003r., wydaną

z urzędu na podstawie art.22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), § 42 ust.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), art. 104 kpa, zatwierdził operat opisowo - kartograficzny modernizacji ewidencji gruntów i budynków m. R. dla obrębu [...]. W uzasadnieniu podano, że operat opisowo - kartograficzny wykonany przez Pracownię Geodezyjną "[...]" w R. był wyłożony w dniach od 10 do 23 lutego 2003r. do wyglądu osób zainteresowanych. Uwzględniono uwagi i zastrzeżenia wniesione przez sześć osób dotyczące: powierzchni działki i usytuowania w części kartograficznej operatu, powierzchni użytkowej lokalu i usytuowania budynku garażu na działce, oznaczenia użytku gruntowego w działce, oznaczenia użytków gruntowych na działkach, usytuowania boksów garażowych i wskazania śmietnika oraz wskazania podstawy prawnej podziału działki, powierzchni działki, wpisu właściciela i powierzchni działki. Osoby te powiadomiono pisemnie o sposobie ich rozpatrzenia. Zastrzeżenie nr 3 rozpatrzono pozytywnie. Pozostałe zastrzeżenia rozpatrzono w części pozytywnie, a w części dotyczącej powierzchni działek zapisy pozostawiono zgodnie ze stanem dotychczasowym.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] maja 2004r., po rozpatrzeniu odwołań: W. B., J. S., W. S., I. i K. L. oraz B. i J. S., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odnosząc się do odwołania W. B. stwierdził ,że rozbieżności co powierzchni działki nr [...] ([...] m2) ujawnionej w ewidencji gruntów a powierzchnią podaną w księdze wieczystej

([...] m2) wynikają z ustalenia w latach 60-tych na nowo granic tej działki. Zmiany podmiotowe wprowadzono w dniu 21 września 1999r. na podstawie aktu notarialnego - umowy darowizny - Rep. [...] z dnia [...] czerwca 1999r.

Odnosząc się do odwołań wniesionych przez J. S. i W. S. wyjaśniono, że w ewidencji gruntów i budynków nie mogła być ujawniona odrębna własność J. S. do budynku garażu i warsztatowego na działce nr [...] z uwagi na brak stosownych dokumentów potwierdzających ten fakt. Żądanie W. S. ujawnienia jego jako współwłaściciela działki nr [...] i lokalu może być uwzględnione po przedłożeniu oryginałów odpisu z księgi wieczystej oraz prawomocnego postanowienia sądu.

W odniesieniu do odwołania K. i I. L. stwierdził, że jego treść sprowadza się do trzech punktów, dotyczących działek o numerach: [...], [...],[...] i [...], [...],[...],[...]. Podkreślono, że zarzuty odwołania dotyczą tych samych kwestii podniesionych w uwagach i zastrzeżeniach w złożonych trakcie wyłożenia operatu opisowo-kartograficznego. Strony niejednokrotnie otrzymywały stosowne wyjaśnienia odnośnie zarzutów podniesionych w odwołaniu. W tych sprawach toczyły się postępowania administracyjne przed organami pierwszej i drugiej instancji oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zagadnienia podnoszone w odwołaniu nie wnoszą nowych okoliczności do sprawy mogących mieć wpływ na zmianę stanowiska organu odwoławczego. Odnosząc się do poszczególnych punktów odwołania, organ odwoławczy podniósł, że ulica [...] jest drogą publiczną o charakterze drogi wewnętrznej ( uchwała Rady Miejskiej nr [...] z dnia[...]lipca 1999r.), opartą na działkach nr [...]i nr [...]i biegnie od ulicy [...] do ul. [...]. W podanych granicach jest przedstawiona na mapach państwowego zasobu geodezyjnego oraz na dyżurnej mapie przeglądowej nazewnictwa ulic i numeracji porządkowej miasta R.. W odniesieniu do działek nr [...]i nr [...]organ stwierdził, że w dniu [...] września 2003r. wydał ostateczną decyzję, która została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego i sprawa nie została jeszcze rozstrzygnięta. Zapis ewidencji gruntów i budynków dla tych działek jest zgodny ze stanem prawnym zapisanym w Kw nr [...] , a dla działki nr [...]z Kw nr [...]. Organ odwoławczy w odniesieniu do działek o numerach [...],[...]i [...]stwierdził, że w rozumieniu ustawy z 1985r. o drogach publicznych nie stanowią one dróg i dlatego w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków wymienione działki zaliczono do terenów mieszkaniowych ze względu na charakter przyległych do nich użytków gruntowych na podstawie pkt 3 ppkt 7 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454). Organ odnosząc się do pisma z dnia 17 maja 2004r. stanowiącego uzupełnienie odwołania, podniósł, że nie wpłynęło ono na zmianę jego stanowiska, zagadnienia w nim podniesione były przedmiotem odrębnych postępowań, a decyzja zatwierdzająca projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków m. R. nie może rozstrzygać sporów wynikających z tych postępowań.

Odnosząc się do odwołania B. i J. S. organ podniósł, że powierzchnia [...] m2 działki nr [...]została obliczona w 1997 roku i na taką powierzchnię właściciele działki wyrazili zgodę. Ponieważ roszczenia odwołujących dotyczą w istocie przebiegu granic, to spór co ich przebiegu podlega rozstrzygnięciu w drodze postępowania rozgraniczeniowego. Spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji gruntów i budynków.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli K. i I.L., podnosząc, iż wbrew ich odwołaniu wprowadzono w ewidencji gruntów zmiany użytku działek o numerach [...],[...]i [...]- stanowiących własność miasta R. - na tereny mieszkaniowe "[...]" , pomimo że dotychczas w ewidencji gruntów i na mapach ewidencyjnych były oznaczone symbolem "[...]" zgodnie z § 27 ust. 4 pkt 7 lit.a rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 158, poz. 813). Działki te do 1998 roku posiadały nazwę ulicy K.,, były i są drogą wewnętrzną, położoną w osiedlu mieszkaniowym, stanowiącą dojazd do nieruchomości zabudowanej na działkach o numerach [...],[...]i [...], stanowiących ich własność. Skarżący zarzucili, że odmówiono wykonania prawomocnej ugody sądowej, w ten sposób, że nie powiększono działki nr [...] [...]o [...] m2 kosztem działki nr [...] . Tymczasem wpisano działki nr [...],[...]i [...], mimo że ugoda sądowa nie przewidywała wydzielenia tych działek. Skarżący wnosili tylko o zmianę powierzchni działki nr [...] zgonie z treścią ugody sądowej. Odmówiono również wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] grudnia 1997 r., zatwierdzającej podział nieruchomości położonej przy ul. S. i wydzielającej działkę nr [...], jako drogę wewnętrzną, poprzez wpisanie jej jako drogi, mimo że stanowi ona przedłużenie ulicy [...] i jest drogą dojazdową do obecnych działek nr [...],[...]i [...], na których skarżący prowadzą działalność gospodarczą.

Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta R..

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżący wnieśli wiele pism procesowych, załączając do nich dokumenty na potwierdzenie podnoszonych w skardze zarzutów oraz w celu wykazania niezgodności pomiędzy istniejącym stanem faktycznym z zapisami w ewidencji i z innymi dokumentami, np. wypisami z rejestru gruntów, ostatecznymi decyzjami, mapami zasadniczymi i mapą topograficzną , a także w celu wykazania bezprawnych, ich zdaniem, działań Prezydenta Miasta R. zmierzających do zmiany oznaczenia użytku gruntów działek [...],[...]i [...]z drogi ( "[...]") na grunty mieszkaniowe ("[...]"). Nadto skarżący podnieśli, że z danych ewidencji budynków został usunięty budynek stołówki położony na działce nr [...].

Na rozprawie w dniu 7 listopada 2005r. pełnomocnik Prezydenta Miasta R. wyjaśnił, że działka nr [...] leży na przedłużeniu drogi osiedlowej, która nie miała nigdy nazwy ulicy [...] i obejmuje działki nr [...]i [...]i przylega do działek nr [...] i [...], będących własnością skarżących. Stan ten jest zgodny ze stanem faktycznym i stan ten figuruje od założenia w latach 70 - tych ewidencji gruntów.

W piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2005r. skarżący wnieśli o otwarcie zamkniętej rozprawy w celu dopuszczenia przedłożonych dowodów: mapy topograficznej m. R. , planu miasta R. aktualnego na 2005 rok oraz dokumentów na okoliczność zlecenia przez Prezydenta wykonania bramy w granicach działki nr [...] i nr [...].

Sąd nie uwzględnił zawartego w nim wniosku, uznając - w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i przesłane przy tym wniosku dokumenty - sprawę za dostatecznie wyjaśnioną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej działek o numerach [...], [...], [...],[...] i [...].

Analiza materiału dowodowego sprawy prowadzi do wniosku, że organy administracyjne obu instancji nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy, jak tego wymagają przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności przepis art. 7 i art. 77 par. 1 kpa. Uzasadnienia rozstrzygnięć wydanych przez organy orzekające nie odpowiadają wymogom § 3 art. 107 kpa.

W ocenie Sądu stwierdzone naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik postępowania.

Przede wszystkim organy administracyjne obu instancji nie wyjaśniły przyczyn wprowadzenia w ewidencji gruntów miasta R. zmiany użytku działek o nr [...] i [...] oznaczonych dotychczas jako droga - "[...]" na użytek "[...]" - tereny zabudowy mieszkaniowej, skoro jak wynika z materiału dowodowego sprawy, w tym wypisu z rejestru gruntu ( sporządzonego według rejestru z dnia 7 listopada 2003r.) i z Kw nr [...], działki te przed wprowadzoną zmianą stanowiły drogę wewnętrzną do działek [...] i [...]. Podobnie wygląda sytuacja w przypadku działki o nr [...], która przylegając do działki nr [...], stanowiła część tej samej drogi wewnętrznej. Skarżący wskazują ,że oznaczenie działek nr [...] i nr [...] jako drogi ("[...]") wynika z opisu i mapy z wypisu rejestru gruntów z dnia 13 listopada 1996r. zarejestrowanej w składnicy za nr [...] w dniu 1 sierpnia 1996r. dołączonych do Kw [...] urządzonej dla działki o nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy VI Wydział Ksiąg Wieczystych w R..

Poza tym organ odwoławczy wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 15 kpa, nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżących w piśmie z dnia 17 maja 2004r., stanowiącym uzupełnienie do odwołania wniesionego w piśmie z dnia 30 października 2004r. Przede wszystkim w ogóle nie odniesiono się do kwestii oznaczenia w ewidencji użytku działki nr [...] jako "[...]" - inne tereny zabudowane skoro, jak podnoszą skarżący wymieniona działka zgodnie z ostateczną decyzją Prezydenta n. R. z dnia [...] grudnia 1997r. stanowi drogę wewnętrzną dojazdową i powinna być wpisana jako "[...]". Nie odniesiono się również do zarzutu, że w trakcie sporządzanej modernizacji nie oznaczono na działce nr [...] istniejącego budynku ( stołówki ).

Sąd oddalił skargę co do pozostałych zarzutów dotyczących działek o numerach [...],[...],[...], uznając je za nie uzasadnione.

Należy podzielić stanowisko organów administracyjnych, że ul. [...] nie biegnie przez teren działki nr [...], a jedynie oparta jest na działkach o nr [...] i [...]. Zaznaczyć należy, iż materiału dowodowego sprawy wynika, iż działka nr [...] oznaczona jako "[...]" jest terem mieszkaniowym na którym część gruntów zajętych jest pod budynki mieszkalne wielorodzinne oraz pod drogi stanowiące wewnętrzną komunikację osiedlową, które nie stanowią dróg w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( pkt 3 ppkt. 7 załącznika nr 6 do rozporządzenia) . Wbrew twierdzeniom skarżącym z materiału dowodowego sprawy wynika, że zmiany w ewidencji odnośnie działki nr [...] zostały dokonane na podstawie zgłoszenia z dnia 29 grudnia 1999r. złożonego przez Syndyka R. Wytwórni [...] i przedłożonej do niego ugody sądowej z dnia [...] listopada 2006 ( sygn. [...]) mapy z podziału działki nr [...] sporządzonej dla celów sądowych w dniu 23 października 1999r. przez uprawnionego geodetę oraz odpisów z Kw [...] i Kw [...]. Z odpisu z księgi wieczystej Nr [...] wynika, że z działki nr [...] na podstawie wniosku z dnia 7 stycznia 2000 dz. kw. [...]odłączono działki nr [...] i [...] o pow. [...] m2, dla których urządzono księgę wieczystą Kw. [...]. Zatem zmiany w ewidencji odnośnie działki nr [...] zostały wprowadzone prawidłowo.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniając skargę w części dotyczących działek o numerach: [...],[...],[...],[...] i [...], uchylił w tej części zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W pozostałym zakresie skargę na podstawie art. 151 cyt. ustawy oddalono.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.