Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt SA/Kr 1334/94
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 1994-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 5 pkt. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: Organ podatkowy nie może wydać decyzji na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ przed upływem terminu, do którego podatnik jest zobowiązany złożyć deklarację dotyczącą rozliczenia oraz obliczenia podatku i jego wpłacenia.

TEZY

Organ podatkowy nie może wydać decyzji na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ przed upływem terminu, do którego podatnik jest zobowiązany złożyć deklarację dotyczącą rozliczenia oraz obliczenia podatku i jego wpłacenia.


UZASADNIENIE

Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego, którą ustalono W. G. podatek od towarów i usług za okres od 29 października 1993 r. do 29 grudnia 1993 r. W. G. od 5 lipca 1993 r. korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z uwagi na to, że w dniu 29 października 1993 r. wartość sprzedaży towarów przekroczyła u skarżącego 4 mld zł, zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ utracił on prawo do zwolnienia od tego podatku i powinien był od tego dnia prowadzić ewidencję dla celów podatku VAT według wymogów przewidzianych w art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług (...) a także naliczać i odprowadzać w określonych prawem terminach podatek VAT.

Wobec braku właściwej ewidencji organ podatkowy I instancji działając na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (...) ustalił podatek VAT przy zastosowaniu 22 procentowej stawki za okres od 29 października 1993 r. do 29 grudnia 1993 r.

Decyzję Izby Skarbowej W. G. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W skardze podnosił, że ustalenie mu podatku od towarów i usług przy zastosowaniu 22 procent stawki podatku od całego obrotu jest nieuzasadnione, gdyż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonywał także sprzedaży wyrobów zwolnionych od podatku i opodatkowanych według stawki 7 procent. Skarżący uważa, że prowadzona przez niego księga przychodów i rozchodów z uwagi na zawarte w niej dane pozwala na sporządzenie prawidłowej deklaracji dla celów VAT. Niezależnie od powyższego za miesiące listopad i grudzień 1993 r. skarżący złożył w Urzędzie Skarbowym deklaracje dotyczące podatku od towarów i usług wraz z wymaganą przepisami ewidencją przed terminem, do którego te deklaracje powinny być złożone. Deklaracje te zostały złożone przez skarżącego w dniu 7 stycznia 1994 r.

W istniejącej sytuacji brak było przesłanki do wymiaru skarżącemu podatku od towarów i usług za te miesiące na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (...)

Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę stwierdzono, że skarżący nie prowadził ewidencji dla celów VAT, zachowywał się nadal jako podatnik zwolniony od podatku VAT.

Ewidencja sprzedaży prowadzona w książce przychodów i rozchodów nie jest tożsama z ewidencją dla celów VAT.

Przepis art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług (...) wyraźnie określa wymogi i dane jakie powinna spełniać ewidencja dla celów podatku VAT. Ewidencja ta może być prowadzona w dowolnej formie, koniecznym jest jednak by zawierała elementy określone tym przepisem. Izba Skarbowa nie twierdzi, że ewidencja ta miała być prowadzona na bieżąco. Wystarczającym było aby ewidencja ta została sporządzona po zakończeniu danego miesiąca obliczeniowego ale przed terminem sporządzenia deklaracji za ten miesiąc.

W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 29 grudnia 1993 r. stwierdzono, że skarżący w ogóle nie miał zaprowadzonej ewidencji dla celów podatku VAT. Podstawą dokonywania zapisów w ewidencji sprzedaży są dokumenty źródłowe /faktury, rachunki uproszczone dokumentujące sprzedaż/. Podatnik dokonując sprzedaży nie naliczał podatku VAT, a więc podatek należny nie miał odzwierciedlenia w dokumentach źródłowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Wyniki przeprowadzonej u skarżącego kontroli w dniu 29 grudnia 1993 r. nie mogły być podstawą do wymiaru skarżącemu podatku od towarów i usług za miesiąc listopad i grudzień 1993 r., gdyż kontrola ta przeprowadzona została przed terminami, do których skarżący był zobowiązany do sporządzenia ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług (...) i złożenia deklaracji podatkowej.

Zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 1 oraz zarządzeniem Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1993 r. w sprawie przedłużenia niektórych terminów podatkowych /M.P. nr 69 poz. 611/ skarżący był zobowiązany do złożenia deklaracji za miesiąc listopad 1993 r. do 10 stycznia 1994 r. a za miesiąc grudzień 1993 r. do 30 stycznia 1994 r. Mimo, że okoliczności te skarżący podnosił zarówno w odwołaniu jak i w skardze oraz, że deklaracje te wraz z załącznikami i datą ich wpływu 7 stycznia 1994 r. znajdują się w aktach sprawy, Izba Skarbowa do zagadnienia w ogóle się nie ustosunkowała ani w swej decyzji ani w odpowiedzi na skargę. Nie wziął tego pod uwagę także w swej decyzji Urząd Skarbowy mimo, że dokumenty te przed wydaniem decyzji posiadał.

Organ podatkowy nie może wydać decyzji na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (...) przed upływem terminu, do którego podatnik jest zobowiązany złożyć temu organowi deklarację dotyczącą rozliczenia oraz obliczenia podatku i jego wpłacenia.

Niezależnie od tego podatek od towarów i usług ustalony został skarżącemu z naruszeniem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (...) gdyż za podstawę wymiaru podatku wzięto kwotę naliczoną z tytułu sprzedaży towarów nie pomniejszoną o kwotę podatku.

Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 15 ust. 1, art. 26 ust. 1 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 1, art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług (...) oraz art. 7, art. 77 i art. 107 Kpa.

W tym stanie rzeczy Sąd opierając się na art. 207 par. 2 pkt 1 i 3 Kpa uchylił decyzje obu instancji skarbowych.