Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 208/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1, 2
journal: Dz.U. 2005 nr 175 poz 1459
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
article: art. 67 ust. 3a, art. 69, art. 27 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 518
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 3 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 80 poz 903
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi T. L. Z. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę.


UZASADNIENIE

T. L. Z. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2013 r., mocą której w mocy utrzymano decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 października 2012 r. orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w S. przy Al., stanowiącej działkę o nr [...], w prawo własności.

Zaskarżona decyzja podjęta została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z dnia 22 października 2012 r. Prezydent Miasta orzekł o odpłatnym przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], o powierzchni 411 m2, położonej w S., przy Al. w prawo własności - przysługujące:

a/ E. G. jako współużytkownikowi wieczystemu gruntu w udziale 3/100 części ww. działki i właścicielce lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

b/ K. i P. R. na prawach wspólności ustawowej jako współużytkownikom wieczystym gruntu w udziale 5/100 części ww. działki i właścicielom lokalu mieszkalnego nr [..] dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

c/ K. K. w udziale 49/100 oraz M. i M. R. na prawach wspólności ustawowej w udziale 51/100 jako współużytkownikom wieczystym gruntu w udziale 12/100 części ww. działki i współwłaścicielom lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

d/ M. C. jako współużytkownikowi wieczystemu gruntu w udziale 3/100 części ww. działki i właścicielowi lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

e/ W. T. jako współużytkownikowi wieczystemu gruntu w udziale 10/100 części ww. działki i właścicielowi lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

f/ G. S. w udziale 3/4 i J. S. w udziale 1/4 jako współużytkownikom wieczystym gruntu w udziale 8/100 części ww. działki i współwłaścicielom lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

g/ J. i J. D. na prawach wspólności ustawowej jako współużytkownikom wieczystym gruntu w udziale 6/100 części ww. działki i właścicielom lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

h/ T. O.-Ł. i B. Ł. na prawach wspólności ustawowej jako współużytkownikom wieczystym gruntu w udziale 5/100 części ww. działki i właścicielom lokalu mieszkalnego nr [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...],

i/ J. P. jako współużytkownikowi wieczystemu gruntu w udziale 5/100 części ww. działki i właścicielce lokalu niemieszkalnego, dla którego prowadzona jest księga wieczysta Kw [...].

Z tytułu przekształcenia ustalono opłatę odpowiednio do udziałów ww. poszczególnych użytkowników wieczystych. Wskazano, że opłaty z tytułu przekształcenia poszczególnych udziałów należy uiścić w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

W uzasadnieniu decyzji ustalono, że rzeczoznawca majątkowy określił dla poszczególnych udziałów w nieruchomości gruntowej: wartość prawa własności, wartość prawa użytkowania wieczystego oraz wysokość opłaty z tytułu przekształcenia. Podano, że przedmiotowa nieruchomość wykorzystywana jest na cel mieszkalny i zgodnie z § 1 uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia 28 marca 2008 r. w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz ustalenia stawki oprocentowania rozłożonej na raty opłaty, zmienionej uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 29 lipca 2008 r. oraz uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 6 marca 2009 r., udzielono na wniosek użytkowników wieczystych, których udział w gruncie związany jest z własnością lokalu mieszkalnego, 95% bonifikaty.

Odwołanie złożyła T. L. Z. O., wnosząc o zmianę danych w zakresie imienia i nazwiska"T. O.-Ł. i B. Ł." na "T. L. Z. O. i B. Ł.", albowiem od 2005 r. nie używa nazwiska O.-Ł. tylko T. L. Z. O. Co do udziału wniosła o zmianę wysokości udziału we współwłasności gruntu przypisanego lokalowi nr [...] z 5/100 na 7/100. Wyjaśniła, że wnioskowana w zakresie udziału zmiana związana jest z koniecznością przyznania własności powierzchni wybudowanego przez nich na ich koszt pokoju przeznaczonego na pracownię malarską. Powierzchnia tego pokoju nie została ujęta w rozliczeniu wartości mieszkania. Jej zdaniem zmiana zapisu dotyczącego udziałów mieszkania nr [...] zgodnie ze stanem faktycznym z 5/100 na 7/100 wpłynie na zapis dotyczący innych mieszkań w kamienicy przy Al. Uważa, iż skoro decyzja o przekształceniu musi dotyczyć mieszkania, a zmiany w księdze wieczystej są kosztowne, wniosła o umożliwienie zmiany zapisu notarialnego o powierzchni mieszkania nr [...] w decyzji o przekształceniu.

Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 stycznia 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał przepisy prawa stanowiące podstawę dokonanego przekształcenia oraz opisał operat szacunkowy, w oparciu o dane z którego ustalono opłatę za przekształcenie w stosunku odpowiadającym wielkości udziałów.

Odnosząc się do treści złożonego odwołania SKO wyjaśniło, że obowiązek ujawnienia zmian w księdze wieczystej dotyczących nieruchomości, takich jak np.: zmiana właściciela i jego danych (np. zmiana nazwiska), zmiana wysokości udziału czy podział majątku, spoczywa na właścicielach nieruchomości. Zaskarżoną decyzją dokonano przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności w oparciu o dane wynikające z księgi wieczystej nr KW [...] prowadzonej dla lokalu nr [...]. Z treści księgi wynika, że dla lokalu nr [...] jako właściciele na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej są ujawnieni: T. L. O.-Ł. i B. J. Ł., zaś ujawniony w niej udział lokalu w nieruchomości wynosi 0,05. Wskazało SKO, że w oparciu o zasadę rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym (art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Natomiast z wyjaśnień zawartych w piśmie organu pierwszej instancji wynika, że postępowanie dotyczące adaptacji części strychu na pracownię malarską nie zostało formalnie zakończone. W tej sytuacji organ odwoławczy nie znalazł podstaw do dokonania zmian w zakresie danych właścicieli nieruchomości czy udziałów.

Skargę na powyższą decyzję wniosła T. L. Z. O. W skardze wyjaśniła etapy swoich nieudanych starań o przyznanie jej 2% udziału we własności gruntu odpowiadającego powierzchni wybudowanego wraz z mężem pokoju w mieszkaniu nr [...] przeznaczonego na pracownię malarską. W istocie skarga zmierza do zakwestionowania wielkości udziału we współwłasności przekształconego prawa i kwoty odpowiadającej mu opłaty za przekształcenie. Skarżąca wniosła o zmianę udziału we współwłasności gruntu z 5/100 już nie na 7/100, lecz na 9/100 domagając się także zmiany zapisu notarialnego. Skarżąca zwróciła również uwagę na dokonaną zmianę nazwiska twierdząc, że nie jest to zmiana tak istotna, by musiała wprowadzać zmiany w dokumentach. Nadto, przedstawiła dokumentację związaną z adaptacją strychu na mieszkanie. Wniosła o odebranie 2/100 udziału w gruncie przypisanych do mieszkania nr [...] i przekazania ich skarżącej jako właścicielowi lokalu nr [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). Sąd nie przejmuje jednakże sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Kontroli legalności w przedmiotowej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 października 2012 r. orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w S. przy Al. stanowiącej działkę o nr [...] w prawo własności na rzecz współużytkowników wieczystych, w tym m.in. skarżącej T. L. Z. O., oraz ustalającą opłatę za wskazane przekształcenie w wysokości odpowiadającej wielkości udziałów.

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Wbrew zarzutom skargi organ administracji drugiej instancji rozstrzygając sprawę dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadził postępowanie w zgodzie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., oraz zastosował właściwe przepisy prawa materialnego.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. nr 175, poz. 1459 ze zm.), dalej zwanej ustawą.

Przywołana ustawa określa przesłanki, zasady oraz tryb przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy osoby fizyczne i prawne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi nieruchomości mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności.

Z kolei w świetle art. 4 ust. 1 i 2 ustawy osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5. W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518), zwanej dalej u.g.n.

Z przytoczonych przepisów wynika po pierwsze, że przekształceniu w prawo własności podlega prawo użytkowania wieczystego nieruchomości istniejące w dniu 13 października 2005 r., tj. ujawnione w tym dniu w księdze wieczystej.

Po drugie, co do zasady przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności towarzyszy opłata za przekształcenie ustalana według zasad przewidzianych w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami. Do ustalenia opłaty z tytułu przekształcenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. u.g.n. Powołany przepis art. 67 ust. 3a u.g.n. wskazuje, że cenę nieruchomości ustala się w wysokości równej jej wartości, natomiast art. 69 u.g.n. nakazuje na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zaliczyć kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży. Z zestawienia przepisów art. 67 ust. 3a i art. 69 u.g.n. wynika, że dla rozstrzygnięcia decyzją o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności niezbędne jest określenie wartości nieruchomości, będącej podstawą ustalenia opłaty za przekształcenie oraz wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości. Zarówno wartość nieruchomości, jak i prawa użytkowania wieczystego winna być określona według stanu na dzień przekształcenia. Z faktu, że decyzja orzekająca o przekształceniu w prawo własności oraz ustalająca wysokość opłaty ma charakter konstytutywny – prawnokształtujący wynika, że wartość nieruchomości należy określać według stanu na dzień rozpoznawania sprawy.

Podkreślenia wymaga, że rozpatrując wniosek o przekształcenie tego prawa we własność organy winny uwzględniać aktualny stan prawny nieruchomości objętej wnioskiem o przekształcenie wynikający z księgi wieczystej.

Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 zdanie drugie u.g.n., oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy, wymaga wpisu w księdze wieczystej. Wpis w księdze wieczystej ma charakter konstytutywny zarówno dla ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, jak i dla jego przeniesienia. Przed dokonaniem wpisu prawo użytkowania wieczystego nie istnieje, nawet pomimo zawarcia umowy w formie aktu notarialnego o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2005 r., I CK 512/04).

Wpis tego prawa do księgi wieczystej objęty zostaje z tą chwilą domniemaniem, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym (art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.). Sens domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym polega na tym, że w razie jego kolizji z domniemaniem wynikającym z posiadania (domniemanie posiadania samoistnego, domniemanie ciągłości posiadania, domniemanie zgodności posiadania z prawem, domniemanie dobrej wiary), to pierwsze ma przewagę. Inaczej niż w przypadku pozostałych domniemań prawnych, powołujący się na domniemanie wynikające z posiadania nie jest zwolniony z obowiązku wykazania faktów stanowiących treść domniemania, a ponadto na nim ciąży obowiązek obalenia domniemania wynikającego z jawnego wpisu w księdze wieczystej. Domniemanie zgodności prawa jawnego z księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest bowiem domniemaniem wzruszalnym i może zostać obalone w procesie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika natomiast, że skarżąca jest wraz z byłym mężem B. Ł. współwłaścicielką odrębnej własności lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym położonym w S. przy Al. i współużytkownikiem nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] w udziale związanym z własnością lokalu wynoszącym 5/100 części działki. W chwili orzekania w przedmiocie przekształcenia taki stan prawny wynikał z księgi wieczystej prowadzonej dla lokalu mieszkalnego nr [...] przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Ksiąg wieczystych, pod nr Kw [...]. Z księgi wieczystej lokalu nr [...] wynika, że ustanowienie odrębnej własności tego lokalu mieszkalnego, jego sprzedaż i oddanie odpowiadającej mu części działki nr [...] w użytkowanie wieczyste – 5/100, nastąpiło na podstawie umowy – aktu notarialnego z dnia 8 czerwca 1993 r. W przypadku wyodrębnienia lokali i istnienia udziału w nieruchomości wspólnej oraz w prawie użytkowania wieczystego w księdze wieczystej zawarta jest tego rodzaju informacja. Stosownie bowiem do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.) do powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej. Gdy prawo to jest związane ze współużytkowaniem wieczystym gruntu, jak miało to miejsce w kontrolowanej sprawie, to nie może ono powstać bez dokonania - również konstytutywnego (art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami) - wpisu współużytkowania wieczystego gruntu na rzecz właściciela lokalu.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (ust. 2). Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali, udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Do wyznaczenia stosunku, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest określenie, oddzielnie dla każdego samodzielnego lokalu, jego powierzchni użytkowej wraz z powierzchnią pomieszczeń do niego przynależnych (ust. 4).

W kontrolowanej sprawie z księgi wieczystej lokalu wynika, że udział w prawie użytkowania wieczystego działki nr [...], związany z własnością lokalu nr [...], wynosi 5/100. Organy orzekające w przedmiocie przekształcenia te dane uwzględniły i stosownie do nich rozstrzygnęły w przedmiocie przekształcenia orzekając równocześnie o wysokości opłaty za przekształcenie. Również rzeczoznawca majątkowy sporządzający wycenę prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] dla potrzeb ustalenia opłaty wziął pod uwagę wielkości udziałów w prawie użytkowania wynikające z księgi wieczystej. Postępowanie takie nie nosi cech jakichkolwiek uchybień.

W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarżąca przedstawiła twierdzenia nie poparte żadnymi dowodami, które potwierdziłyby okoliczność, że pomieszczenie zaadaptowane przez nią i B. Ł. na pracownię malarską zostało prawnie włączone do lokalu nr [...] i przekazane im na własność. Tylko prawnie uregulowane zmiany w zakresie wielkości lokalu nr [...] uzasadniały żądaną przez skarżącą zmianę wielkości udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr [...], których dokonanie i tak pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Sprawy bowiem dotyczące oddania w użytkowanie wieczyste są sprawami, których nie obejmuje przepis art. 1 k.p.a., a konsekwencji nie są sprawami, w których wydawana jest decyzja administracyjna. Żaden przepis u.g.n. nie nakłada na organ obowiązku orzeczenia w tym zakresie w formie decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I OSK 2002/11, LEX nr 984383).

Skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów na to, że jest właścicielem pomieszczenia zaadaptowanego pod pracownię malarską, które wchodzi w skład lokalu nr [...] oraz że w związku z tym powiększeniem lokalu istnieje z tym lokalem związany większy udział w nieruchomości wspólnej obejmującej prawo użytkowania wieczystego, którego żąda przekształcenia we własność. Odpis księgi wieczystej lokalu nr [...] nie potwierdza stanowiska skarżącej. Gdyby nastąpił wzrost udziału we współużytkowaniu wieczystym gruntu w związku ze zwiększeniem się powierzchni lokalu nr [...] w księdze wieczystej tego rodzaju informacja musiałaby być zawarta.

Tytułem podsumowania wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności nie jest właściwym miejscem dla rozstrzygania sporu co do wielkości udziału w użytkowaniu wieczystym działki nr [...] związanego z własnością lokalu nr [...]. Organy orzekające w przedmiocie przekształcenia biorą pod uwagę stan prawny ujawniony w księdze wieczystej i w zgodzie z informacjami z niej wynikającymi rozstrzygają o przekształceniu. Wszelkie zatem spory dotyczące wielkości udziału w użytkowaniu wieczystym w stosunku do wielkości lokalu mieszkalnego powinny być rozstrzygane poza postępowaniem w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Organy administracji publicznej nie mają bowiem uprawnienia do prowadzenia postępowania zmierzającego do obalenia domniemania z art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, jeżeli miałoby to służyć wiążącemu stwierdzeniu albo ukształtowaniu stanu prawnego pomiędzy podmiotami prowadzącymi spór należący do drogi cywilnoprawnej.

Rozpoznając sprawę w świetle kryterium legalności sąd uznał, że skarga nie może być uwzględniona, bowiem organy obu instancji, wydając decyzję, nie naruszyły prawa. Nie może zaś mieć znaczenia w niniejszej sprawie przekonanie skarżącej o przysługujących jej uprawnieniach wywodzonych z faktu przeprowadzenia prac adaptacyjnych i rzeczywistego użytkowania dodatkowego pomieszczenia jako pracowni malarskiej. Są to kwestie nie mające wpływu na rozstrzygnięcie kontrolowanej sprawy. Dla przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność istotne są tylko dane wynikające z księgi wieczystej prowadzonej dla lokalu nr [...] i opierając się na nich należało w sprawie procedować.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę jako niezasadną oddalił.