Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2125/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt  3 i pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) L. C. wniósł w imieniu A. F. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jako przedmiot skargi wskazano decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...].

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 grudnia

2009 r. Sąd wezwał L. C. do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego A. F. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pouczając o treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a.

W związku z niewykonaniem powyższego wezwania i niewskazaniem, że L.C. spełnia wymogi z art. 35 P.p.s.a., zarządzeniem z dnia 26 lutego 2010 r. skarżący A. F. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi oraz do sprecyzowania jej przedmiotu poprzez jednoznaczne określenie, czy składa skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], czy decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 marca 2010 r.

W dniu 15 marca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniesiono pismo, z którego wynika, że przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Pismo to zostało podpisane przez L.C. Ponadto dołączono do niego kserokopię odpisu pełnomocnictwa z dnia [...] października 1996 r. udzielonego przez A. F. L. C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Jak stanowi art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W rozpatrywanej sprawie skarżący w dniu 20 listopada 2009 r. wniósł skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2009 r., odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2008 r. Należy stwierdzić, że decyzja ta, wydana na podstawie art. 157 § 3 kpa, jest orzeczeniem wydanym w pierwszej instancji i na podstawie art. 127 § 3 kpa strona niezadowolona z decyzji, może zwrócić się do organu, który ją wydał z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja z dnia [...] listopada 2009 r. zawierała prawidłowe pouczenie o środku zaskarżenia, a co więcej skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w tym samym dniu, w którym wniósł skargę na tę decyzję do Sądu, tj. 20 listopada 2009 r. Główny Geodeta Kraju w dniu [...] grudnia 2009 r. wydał decyzję, utrzymującą w mocy swoją decyzję z dnia [...] listopada 2009 r.

W tej sytuacji, należy stwierdzić, że skarga na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2009 r. jest niedopuszczalna, bowiem nie można wnieść skargi na decyzję organu, bez wyczerpania środków zaskarżenia.

Nie można natomiast uznać, iż jest to skarga na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2009 r., jak to wskazano w piśmie z dnia 15 marca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), bowiem skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2009 r., nie może być skargą na decyzję wydana ponad miesiąc później. Ponadto, pismo z dnia 15 marca 2010 r. zostało podpisane przez pełnomocnika A.F. – L. C., który mimo wezwania nie wykazał, iż spełnia wymogi przewidziane w art. 35 P.p.s.a. tj. nie wykazał, iż należy do kręgu osób, które mogą być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Na marginesie jedynie należy wskazać, iż do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wpłynęła odrębna skarga A. F.na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2009 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wa 250/10.

Należy także wskazać, że A. F. zarządzeniem z dnia 26 lutego 2010 r. został wezwany do osobistego podpisania skargi w terminie 7 dni , pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało mu doręczone w dniu 9 marca 2010 r. Mimo upływu siedmiodniowego terminu, nie usunął braków formalnych skargi. Odpowiedzią na powyższe wezwanie było jedynie powołane wyżej pismo z dnia 15 marca 2010 r. podpisane przez L. C., wskazujące jako przedmiot skargi decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2009 r. przy którym przesłano pełnomocnictwo A. F. dla L. C. Z pełnomocnictwa tego jednak nie wynika, jak już wyżej wspomniano, że L.C. jest uprawniony do reprezentowania skarżącego na zasadzie art. 35 P.p.s.a.

W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.