Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 157/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7 oraz art. 245 par.1 i par.2, art. 246 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 kwietnia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2008 roku wniosku A.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata /-/R.Talaga


UZASADNIENIE

Dnia [...] A. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania K. C. z pobytu stałego z lokalu nr [...] w B., gmina Ł.

W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 25 lutego 2008 roku do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł, skarżąca złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

We wniosku A.C. oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem nieletnich dzieci oraz mężem i utrzymuje się z alimentów w wysokości 400,00 zł miesięcznie oraz zasiłku w kwocie 178 zł miesięcznie. Ponadto wskazała, że posiada mieszkanie o powierzchni 20 m², a dodatkowo przywrócono jej sądownie dom oraz budynki gospodarcze. Zaznaczyła również, że nie posiada żadnych innych nieruchomości rolnych, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.

Ponieważ informacje zawarte w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niekompletne, skarżąca została wezwana do ich uzupełnienia i wyjaśnienia jej rzeczywistej sytuacji poprzez wskazanie wszystkich aktualnych źródeł utrzymania skarżącej i jej rodziny, złożenie oświadczenia o wszystkich posiadanych nieruchomościach (działkach budowlanych, działkach rolnych, domach i mieszkaniach), przedłożenie zaświadczenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o rodzaju, wysokości i okresie pobieranych świadczeń, wskazanie czy skarżąca jest zatrudniona i jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, a w przypadku braku zatrudnienia złożenie zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy potwierdzającego okres pozostawania bez pracy, wskazanie czy podejmuje prace dorywcze lub sezonowe i ewentualnie jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, określenie stałych wydatków miesięcznych, złożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat z ostatnich trzech miesięcy.

Dnia 20 marca 2008 roku A.C. odebrała wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, doręczone listem poleconym nr [...] (k.51), ale w zakreślonym terminie 7 dni od otrzymania pisma, nie przesłała do sądu informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej i rodzinnej umożliwiających właściwe rozpoznanie złożonego przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem.

Konstrukcja prawna cytowanych przepisów wskazuje, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, że jego sytuacja materialna uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar procesowy wykazania braku możliwości poniesienia kosztów postępowania spoczywa zatem za każdym razem na wnioskodawcy.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że A. C. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz dwojgiem dzieci i utrzymuje się z alimentów i zasiłku z pomocy społecznej.

Dla pełnego ustalenia sytuacji skarżącej została ona wezwana opisanym wyżej zarządzeniem do ujawnienia jej rzeczywistej sytuacji między innymi poprzez wskazanie wszystkich aktualnych źródeł utrzymania rodziny, potwierdzenie okresu jej pozostawania bez pracy, oświadczenie czy podejmuje prace dorywcze i sezonowe, a także do złożenia szczegółowego oświadczenia o posiadanych nieruchomościach.

W zakreślonym terminie A. C. nie uzupełniła wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z przesłanym zarządzeniem, a tym samym zastosowanie znalazł rygor nadany we wskazanym wezwaniu wskazujący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpoznać na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ sytuacja skarżącej budziła wątpliwości co do jej aktualnej sytuacji przed wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a skarżąca nie podjęła czynności mających na celu zmianę takiego stanu rzeczy i nie wyjaśniła swojej rzeczywistej sytuacji, nie można dokonać jednoznacznej oceny jej sytuacji finansowej i majątkowej oraz przyjąć, że wnioskodawczyni zasługuje na zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego względu należy stwierdzić, że A.C. nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w konsekwencji nie można uznać za zasadny jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/R.Talaga