Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 612/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39  ust. 1,  art. 40
journal: Dz.U. 2017 poz 1769
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., nr 8214.11-2.2017, Burmistrz na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 40 ust. 2 i 3, art. 106 ust. 1 i 4 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U z 2018r. poz. 1508 ze zm., dalej powoływana jako u.p.s.) oraz § 1 - § 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu w sierpniu 2017 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych (Dz. U z 2017 r. poz. 1547) oraz ustalone przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zasady udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęsk żywiołowych z dnia 17 sierpnia 2017 r. (znak: DOL i ZK-P/-775-10/2017, dalej powoływane jako rozporządzenie MSWiA z 17.08.2017 r.) ze zmianą z dnia 29 sierpnia 2017 r. (znak: DOL i ZK-IY-775-20/2017) i art. 104 K.p.a. odmówił przyznania J. K. (dalej powoływany również jako skarżący) zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego.

Organ wskazał, że wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego na remont i naprawę powstałych szkód spowodowanych wichurą i deszczem, jaka miała miejsce w nocy z 11 na 12 sierpnia 2017 r., złożony został [...].08.2017 r. W dniu [...].09.2017 r. przeprowadzony został z wnioskodawcą wywiad środowiskowy, podczas którego ustalono, że zdarzenie losowe nie zakłóciło jego egzystencji i zamieszkujących wraz z nim krewnych. Organ ustalił ponadto, że w budynku gospodarczym nie prowadzono jakiejkolwiek działalności, która stanowiłaby źródło dochodu. W trakcie przeprowadzenia wywiadu wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że budynek gospodarczy jest miejscem, w którym składowane są stare przedmioty.

Organ zwrócił ponadto uwagę, że [...].08.2017 r. inspektorzy Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego szacowali straty w budynku. Zgodnie z protokołem procentowy udział uszkodzenia/zniszczenia budynku wynosi odpowiednio 3,5%, szkoda niższa jest zatem niż 5%, wobec czego pomoc nie mogła zostać przyznana.

Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez J. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], na podstawie § 1 i 2 zał. nr 1 pkt 11 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu w sierpniu 2017 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych oraz art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i ust. 3 u.p.s. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie wywiadu przeprowadzonego [...].09.2017 r. ustalono, iż skarżący jest właścicielem lokalu objętego wnioskiem. Jest on osobą samotnie gospodarującą. Ponadto ustalono, że wnioskodawca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, jest zatrudniony w Aptece "P." w B., w pełnym wymiarze czasu pracy, osiąga z tego tytułu dochód w kwocie 2.300 zł miesięcznie. Poza tym organ ustalił, że w kamienicy, w której mieszka skarżący, będący jednocześnie jej właścicielem - znajduje się kilka lokali, w których prowadzona jest działalność gospodarcza. Z tytułu najmu tychże lokali skarżący osiąga dodatkowe dochody.

Ustalono również, że skarżący oraz jego ojciec A. K. i brat P. K., którzy zamieszkują w tym samym budynku, po zdarzeniu klęskowym nadal zamieszkiwali w swoich pokojach, ich egzystencja nie została zagrożona, powstałe uszkodzenia budynku nie uniemożliwiały dalszego przebywania i funkcjonowania w lokalu mieszkalnym. Rodzaj uszkodzeń nie wskazuje na utrudnienia polegające na utracie przez skarżącego możliwości przebywania i prowadzenia gospodarstwa domowego w budynku stanowiącym jego własność.

SKO zwróciło uwagę, że organy dla przyznania pomocy w formie zasiłku celowego przy rozdysponowaniu środków pieniężnych kierują się wytycznymi wewnętrznymi zawartymi w piśmie MSWiA z 17.08.2017 r.

W niniejszej sprawie szkody spowodowane zdarzeniem klęskowym w postaci nawałnicy oszacowane zostały przez inspektorów. Zgodnie z przeprowadzoną [...].08.2017 r. oceną uszkodzeń budynku mieszkalnego ustalono m.in., że procentowy udział zniszczenia budynku mieszkalnego wynosi 3,5%, tj. dach - 10% zniszczeń (częściowo zerwana połać dachu, ubytki zaprawy między dachówkami ok. 50%, nieszczelności dachu w różnych miejscach; zniszczone stropy - 2%, tj. odspojony i zalany tynk w pomieszczeniu łazienki i pokoju na II kondygnacji, w korytarzu wejściowym (płyta KG), na I kondygnacji; uszkodzone okno poddasza (jedno z dwóch), właz dachowy -1%. W "uwagach" widnieje adnotacja, że na nieruchomości znajduje się budynek gospodarczy w kondygnacji. Budynek posiada pęknięcia (odspojony narożnik). Pomoc z rezerwy celowej budżetu państwa udzielana była natomiast poszkodowanym, u których straty sięgały powyżej 5%. Należy zatem uznać, że w przypadku skarżącego nie został spełniony jeden z warunków przyznania wnioskowanej pomocy.

W skardze wniesionej na powyższą decyzję J. K. zarzucił jej naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 K.p.a., art. 39 ust. 1 i ust. 2, art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie i art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niezstosowanie, a także niewykonanie wyroku WSA w Bydgoszczy z 24.07.2018 r., sygn. akt II SA/Bd 598/18. W ocenie skarżącego organ powinien uwzględnić wniosek o powołanie rzeczoznawcy majątkowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało oddalić.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek rozpoznawany był przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze po raz trzeci. Decyzją z [...].10.2017 r. (nr [...]) SKO uchyliło decyzję Burmistrza z [...].09.2017 r., nr [...], w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego w związku ze stratami poniesionymi w wyniku nawałnicy z [...].08.2017 r. Decyzją z [...].03.2018 r., nr [...], SKO utrzymało natomiast w mocy wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzję z [...].01.2018 r., nr [...] (nr [...]), którą Burmistrz odmówił przyznania zasiłku celowego w ww. sprawie. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego do tutejszego Sądu. Wyrokiem z 24.07.2018 r., sygn. akt II SA/Bd 598/18, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Burmistrza z [...].01.2018 r. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...].04.2019 r., nr [...], SKO utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z [...].02.2019 r., nr [...], o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego w związku ze stratami poniesionych w wyniku nawałnicy z dnia 11.08.2017 r.

W związku z okolicznością, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny, należy mieć na względzie treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.), zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie oceną prawną, o którym mowa cyt. przepisie oznacza, że skutki wydanego orzeczenia obejmują nie tylko postępowanie, w którym wydane zostało orzeczenie sądu, ale także przyszłe postępowania – zarówno administracyjne, jak i sądowoadministracyjne – prowadzone w ramach tej samej sprawy administracyjnej. Zwrócić uwagę należy, że art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że zarówno organ administracji publicznej, jak i sąd administracyjny, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć wiążącej ich oceny prawnej wyrażonej w uprzednio wydanym orzeczeniu. Zatem również Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, zobowiązany jest do stosowania wykładni dokonanej w wyroku wydanym w sprawie II SA/Bd 598/18, a rozważania poczynione w niniejszym wyroku nie mogą pozostawać z nim w sprzeczności. Sąd w cyt. wyroku stwierdził, że dotychczas zgromadzony niepełny i nierzetelny materiał dowodowy nie uprawniał do odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanego świadczenia z powodów wskazanych w uzasadnieniach decyzji organów administracji w tej sprawie. Jako niedostateczne między innymi ocenił Sąd odniesienie się przez organ I instancji do braku spełnienia przesłanek przyznania zasiłku celowego w jakiejkolwiek wysokości – do niespełnienia kryteriów, w postaci nieosiągnięcia procentowego progu oszacowanych strat. W rozpoznawanej sprawie żaden z organów nie odniósł się jakkolwiek do sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego, rodzaju uszkodzeń budynku mieszkalnego, czy uszkodzenia te były wynikiem nawałnicy i czy ostatecznie były tego rodzaju, że utrudniały lub uniemożliwiały zapewnienie podstawowych potrzeb bytowych skarżącego. Wskazania co do dalszego postępowania zawierały konieczność ustalenia przez organ prawidłowo przedmiotu postępowania (wyjaśnienie, czy wnioskiem objęty jest wyłącznie budynek mieszkalny i które lokale zajmowane przez wnioskującego), a następnie uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie i przeprowadzenie postępowania dowodowego celem wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Organ powinien był też wziąć pod uwagę, że istota sprawy polega na ustaleniu, czy skarżący spełnia warunki do przyznania mu zasiłku celowego. W niniejszym postępowaniu kluczowe znaczenie ma zatem to, czy strona poniosła (i jakie) straty w wyniku klęski żywiołowej, a także czy nie jest w stanie ponieść kosztów naprawy powstałych szkód we własnym zakresie. Organ w szczególności winien oprzeć dalsze ustalenia na oryginałach protokołów oględzin zabudowań należących do skarżącego dotyczących oceny uszkodzeń spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych wraz z dokumentacją fotograficzną, o której w nich mowa. Powinien również rozpoznać wnioski dowodowe strony zgodnie z wymogami określonymi w K.p.a.

Analiza akt sprawy wykazała, że organy zastosowały się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w cyt. wyroku.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1). Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy (ust. 3). Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (ust. 4). W myśl art. 7 u.p.s., pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom z powodu m.in. zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej (pkt 14), klęski żywiołowej lub ekologicznej (pkt 15). W myśl przepisu art. 39 ust. 1 u.p.s., w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zgodnie z art. 40 u.p.s., zasiłek celowy może być przyznany również osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego (ust. 1), a także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej (ust. 2). Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 1 i 2 art. 40, może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (ust. 3).

Z przytoczonych regulacji wprost wynika, że przesłanką warunkującą przyznanie pomocy w ramach tego zasiłku jest poniesienie straty w wyniku m.in. klęski żywiołowej. Weryfikacja zatem wniosku o przyznanie zasiłku celowego musi zostać oparta na wskazanych regulacjach prawnych i określonych w nich przesłankach przyznania zasiłku celowego. Przesłanką zaś warunkującą możliwość przyznania wskazanej pomocy, wprost określoną w art. 40 ust. 2 u.p.s., jest wymóg poniesienia straty w wyniku m.in. klęski żywiołowej. Podkreślić należy również, że wskazany zasiłek celowy jest świadczeniem oferowanym w ramach pomocy społecznej i jako taki musi być przyznawany także zgodnie z zasadami i celami pomocy społecznej (m.in. z zasadą subsydiarności, pomocniczości i wspomagającego charakteru pomocy społecznej oraz możliwości pomocy społecznej - art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, 2 i 4 u.p.s.). W szczególności wymaga podkreślenia, że zgodnie z celami i zasadami pomocy społecznej pomoc ta powinna być uruchomiana w sytuacji, gdy osoby i rodziny nie są w stanie przezwyciężyć trudnej sytuacji życiowej wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 u.p.s.). Decyzja w sprawie przyznania omawianego świadczenia ma co prawda charakter uznaniowy, jednakże organy mają obowiązek w uzasadnieniu decyzji wykazać, że podjęte rozstrzygnięcie jest usprawiedliwione okolicznościami sprawy – tym samym rozważyć zarówno potrzeby osoby wnioskującej, ale też możliwości wsparcia społecznego oraz cele, zasady i zadania pomocy społecznej, wyważając słuszny interes obywatela oraz interes społeczny (art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. u. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej powoływana jako K.p.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że pomoc udzielana na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. winna być skierowana do osób zamieszkujących w lokalach mieszkalnych lub domach, które uległy zniszczeniu bądź uszkodzeniu, wskutek czego osoby te znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, jakiej nie są w stanie same, przy wykorzystaniu własnych zasobów i możliwości przezwyciężyć. W licznych rozstrzygnięciach wydawanych w przedmiocie pomocy finansowej udzielanej na podstawie art. 40 u.p.s. wskazuje się na dwie zasadnicze kwestie. Po pierwsze, zasiłek celowy z art. 40 ust. 1 u.p.s. nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane zdarzeniem losowym. Nie stanowi też zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez żywioł. Takie funkcje spełniają organy ubezpieczeniowe pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy (por. wyroki NSA: z 20.11.2014 r., sygn. akt I OSK 2216/14; z 12.03.2014 r., sygn. akt I OSK 2846/13; z 27.07.2012 r., sygn. akt I OSK 880/12; z 20.07.2012 r., sygn. akt I OSK 913/12; a także wyrok WSA we Wrocławiu z 17.02.2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 565/14).

Po drugie, przepis art. 40 u.p.s. nie może być realizowany bez zastosowania ogólnych zasad pomocy społecznej, której celem jest zabezpieczenie podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych. Przy podejmowaniu decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej organy winny zatem kierować się dobrem danej osoby i mieć na względzie, że pomoc ta wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Pomoc w postaci zasiłku celowego z art. 40 ust. 1 czy ust. 2 u.p.s. ma zatem służyć obywatelom w najcięższych sytuacjach życiowych, kiedy ich podstawowe potrzeby egzystencjalne nie mogą być przez nich zaspokojone we własnym zakresie (por. wyrok NSA z 20.11.2014 r., sygn. akt I OSK 2216/14, LEX nr 1769243).

Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, że bezsporne jest, iż straty dotyczące nieruchomości stanowiącej własność skarżącego zostały oszacowane [...].08.2017 r. przez inspektorów Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego. Wynik tych ustaleń został opisany w "Ocenie uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych - sierpień 2017" i dotyczył budynku "jednorodzinnego z częścią usługową" przy ul. P. nr [...]. W dokumencie wskazano, że w szacowanym budynku zamieszkują 3 osoby. Szkody oceniono w następujący sposób. Dach – 10 % uszkodzeń, strop 2% (odspojony i zawalony tynk w pomieszczeniu łazienki i pokoju na II kondygnacji, w korytarzu wejściowym – płyta k-g na I kondygnacji) i 1 % inne elementy, tj. uszkodzone okno poddasza i właz dachowy. W uwagach inspektorzy odnieśli się do budynku gospodarczego w kondygnacji. Stwierdzili, że obiekt ten posiada pęknięcia (odspojony narożnik), które jednak istniały już przed nawałnicą (oceniający oparli się na oświadczeniu syna P. K.).

Oprócz oględzin obiektu przeprowadzonych przez pracowników nadzoru budowlanego, czynności kontroli stanu obiektu zostały przeprowadzone również przez pracownika pomocy społecznej, który [...].10.2017 r. przeprowadził rodzinny wywiad środowiskowy.

W postępowaniu dowodowym ustalono, że w budynku wspólnie ze skarżącym zamieszkują jego ojciec A. K. oraz brat P. K. Skarżący pracuje w aptece w B., osiągając z tego tytułu dochód w wysokości 2.300 zł miesięcznie. Organy ustaliły ponadto, że w kamienicy, w której mieszka skarżący (będący jednocześnie jej właścicielem), znajduje się kilka lokali, w których prowadzona jest działalność gospodarcza. Z tytułu najmu tychże lokali skarżący osiąga dodatkowe dochody. Jak również wynika z dokonanych ustaleń, skarżący i zamieszkujący z nim w jednym budynku krewni po zdarzeniu klęskowym nadal zamieszkiwali w swoich pokojach, ich egzystencja nie została zagrożona, powstałe uszkodzenia budynku nie uniemożliwiały dalszego przebywania i funkcjonowania w lokalu mieszkalnym. Rodzaj uszkodzeń nie wskazywał na utrudnienia polegające na utracie przez skarżącego możliwości przebywania i prowadzenia gospodarstwa domowego w przedmiotowym budynku, co oznacza, że skarżący ma możliwość zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych w godziwych warunkach.

Organ w prawidłowy sposób ustalił, że procentowy udział zniszczenia budynku mieszkalnego wynosi 3,5%, zaś pomoc z rezerwy celowej budżetu państwa udzielana była poszkodowanym, u których straty sięgały powyżej 5%.

Sąd przychyla się ponadto do argumentacji organu odnośnie wniosku skarżącego o powołanie rzeczoznawcy majątkowego. W niniejszej sprawie szkody oszacowane zostały przez inspektorów GUNB. Osoby te umocowane były do działania na podstawie pkt IV.5 zasad wprowadzonych wytycznymi wewnętrznymi zawartymi w piśmie MSWiA z 17.08.2017 r. W przypadku wniosku, o którym mowa w pkt II.6 i pkt III Zasad, oszacowania wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym dokonuje osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, powołana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w której bierze udział pracownik organu nadzoru budowlanego wykonujący zadania służbowe. Zwrócić uwagę należy, że będąca podstawą dokonanych ustaleń "Ocena uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych - sierpień 2017 r." jest wykonana w sposób szczegółowy, posiada dokładne wyliczenie wszystkich uszkodzonych elementów składowych budynku. Chcąc zakwestionować przedmiotową ocenę skarżący winien przedłożyć stosowne dokumenty (w szczególności inną opinię), czego nie uczynił. Organ nie był zobowiązany do uwzględniania jego wniosku o wydanie kolejnej opinii, skoro po ocenie tej sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania nie dopatrzył się w niej okoliczności przemawiających za koniecznością sporządzenia nowej opinii.

Z kolei, zgodnie z pkt I.8 Zasad, podstawą do określenia wysokości przyznawanej pomocy jest rodzinny wywiad środowiskowy, przeprowadzany przez właściwy miejscowo ośrodek pomocy społecznej. W przedmiotowej sprawie wywiad został przeprowadzony. Szczegółowy opis pomieszczeń objętych wnioskiem o pomoc nie potwierdził zasadności wniosku.

Stanowisko skarżącego zawarte w odwołaniu i skardze nie mogło skutecznie podważyć ustaleń faktycznych dokonanych przez pracowników organu nadzoru budowlanego oraz pracownika pomocy społecznej. Dokumenty sporządzone z czynności przeprowadzonych przez ww. osoby korzystają z domniemania prawdziwości na podstawie art. 76 § 1 K.p.a. Dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Przepis § 1 nie wyłącza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści tych dokumentów, jednakże skarżący nie podważył skutecznie ustaleń organów.

Poza tym, skarżący błędnie próbuje rozdzielić pomoc w kwocie 6 000 zł od pomocy w kwocie 20 000 zł przewidzianej w wytycznych, w sytuacji gdy składa wniosek o pomoc w sprawie jednego obiektu - budynku mieszkalnego. Przyznawane kwoty składają się na jedno świadczenie pomocowe - zasiłek celowy związany ze zdarzeniem klęskowym, który przyznawany jest wyłącznie o podstawę prawną zawartą w art. 40 u.p.s. Z wytycznych wprost wynika, że zróżnicowanie kwotowe pomocy związane jest ze skutecznością i szybkością działania w związku ze zdarzeniem. Organ odwoławczy słusznie wyjaśnił, że kwoty pomocy z rezerwy celowej budżetu państwa określone w ww. Zasadach nie oznaczają, iż każdy poszkodowany może składać wnioski dotyczące jednego budynku, osobno na wymienione w tych zasadach kwoty, tj. na 6 000 zł, 20 000 zł czy 100 000 zł. Powyższe kwoty służą jedynie do ustalenia rozmiaru pomocy finansowej, jaka może być przyznana stronie w związku z poniesionymi na skutek nawałnicy stratami i oznaczają, że przy stratach oszacowanych do kwoty 6 000 zł straty i potrzeby osoby/rodziny poszkodowanej ustalane są w drodze skróconego wywiadu środowiskowego i nie jest wymagane przedkładanie rachunków i faktur. Zaś przy pomocy w kwocie 20 000 zł kwotę przyznanej pomocy pomniejsza się o przyznaną kwotę 6 000 zł, jeśli dotyczyła samego zdarzenia i należy żądać przedłożenia rachunków i fraktur.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Nie jest więc celem pomocy społecznej pełnienie roli zakładu ubezpieczeń majątkowych poprzez przyznanie świadczenia umożliwiającego przeprowadzenie remontu kapitalnego budynków (por. wyrok WSA w Gliwicach z 17.02.2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 230/10, LEX nr 995320).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były nieuzasadnione i w tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.