Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1038/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 65 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: par. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 87 poz 825
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi K. B. – P. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2004 r. oraz odsetek od wpłat dziennych za ww. miesiąc oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...]r. decyzję na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 51 § 1, art. 63 §1 i § 2, art. 207 § 1 i § 2, art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 ust. 2, art. 4 ust.1 pkt 3, art. 4 ust. 1 do ust. 3, art. 62, art. 64, art. 65 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", § 2 ust.1 pkt 1, § 3 ust. 3 pkt 1 i § 4 ust. 1 do ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", po rozpoznaniu odwołania K B prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P HU K B od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] r. określające stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2004 r. w kwocie [...]zł oraz określił wysokość odsetek od wpłat dziennych za miesiąc lipiec 2004 r. w kwocie [...]zł. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie.

Organ pierwszej instancji przeprowadził w 2008 r. w firmie strony kontrolę w zakresie podatku akcyzowego za okres od 1 maja do 31 lipca 2004 r. W okresie objętym kontrolą strona prowadziła sprzedaż oleju opałowego na cele grzewcze nie wypełniając przy tym obowiązków, określonych przepisami prawa, które uprawniałyby do skorzystania z preferencji podatkowych. Powyższe znalazło wyraz w protokole kontroli z [...]r. i decyzji organu pierwsze instancji z [...] r. określające stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2004 r. w kwocie [...]zł oraz określił wysokość odsetek od wpłat dziennych za miesiąc lipiec 2004 r. w kwocie [...]zł.

K B złożył odwołanie od powyższej decyzji i wniósł o jej uchylenie

i umorzenie postępowania. Strona podała, że jako sprzedawca oleju opałowego

na cele grzewcze spełniła wszystkie warunki nałożone przez przepisy przy jego sprzedaży.

Dyrektor Izby Skarbowej przytoczył art. 19 ust. 1 do ust. 3 ustawy. Wskazał, że strona wykonywała czynności wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym i przedmiotem tych czynności był wyrób akcyzowy. Organ odwoławczy podał, że zużycie wyrobu niezgodnie z przeznaczeniem, dla którego zastosowanie miała obniżona stawka akcyzy było tożsame z pojęciem sprzedaży. Jedynie do zużycie wyrobu zgodnego z przeznaczeniem miała zastosowanie preferencyjna stawka podatkowa, określona w poz. 2 lit.a załącznika nr 1 rozporządzenia. Strona dokonywała sprzedaż detalicznej na terytorium kraju oleju opałowego przeznaczonego na cele opałowe, będącego produktem rafinacji ropy naftowej (wyrób akcyzowy), z zastosowaniem obniżonej stawki podatku akcyzowego, wynoszącej 197 zł/1.000 litrów gotowego wyrobu. Strona nabywała olej od dostawców krajowych, deklarując jednocześnie przeznaczenie tego wyrobu na cele opałowe lub do dalszej odsprzedaży na cele opałowe. Organ odwoławczy przytoczył § 4 ust.1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, które określa warunki, jakim opowiadać miało oświadczenie w przypadku sprzedaży osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej. Według organu odwoławczego, przepisy ustawy nakładały na sprzedawcę oleju opałowego obowiązek pobierania od kupujących oświadczeń we wskazanej formie. Tylko kompletnie wypełnione i rzetelne oświadczenia uprawniały sprzedawcę do skorzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego. Oświadczenie powinno być odebranego od nabywcy w momencie dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu, a w przypadku sprzedaży, do której przepisy nakładają obowiązek potwierdzania fakturą , z dniem jej wystawienia, nie później niż w ciągu 7 dni, licząc od dnia wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu.

Organ odwoławczy wskazał, że w lipcu 2004 r. podatnik uzyskał oświadczenie nabywcy o nazwisku G P o przeznaczeniu oleju opałowego, w którym wystąpiła wada w postaci braku numeru NIP. W paragonie nr [...] z 8 lipca 2004 r. dokumentującego zakup 1.000 litrów wpisano 7 cyfrowy numer zamiast 10 cyfrowego. W związku z tą sprzedażą, której nie towarzyszyło pobranie od nabywcy prawidłowego pod względem formalnym rzetelnego oświadczenia, po stronie przedsiębiorcy powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym, wynikający ze sprzedaży tego oleju. Organ odwoławczy podał, że stawka akcyzy określona została w art. 65 ust. 1 ustawy na 2.000 zł od 1.000 litrów gotowego wyrobu, zaś w art. 65 ust. 2 ustawy upoważnił Ministra Finansów do wydania rozporządzenia, obniżającego stawkę podatku. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w załączniku nr 1 obniżono stawkę podatku akcyzowego dla oleju opałowego dla celów opałowych do wysokości 197zł/1.000 litrów. § 3 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia określił, że jeżeli wyroby wymienione w poz. 2 lit.a załącznika 1 do rozporządzenia nie są prawidłowo oznaczone lub nie są prawidłowo zabarwione na czerwono lub są przeznaczone na inne cele niż opałowe, lub nie spełniają warunków wskazanych w rozporządzeniu, stosuje się dla wyrobów wymienionych w ww. pozycji stawki akcyzy określone w poz. 1 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Organ odwoławczy przedstawił wzór obliczenia podatku akcyzowego. Olej opałowy, który był przedmiotem transakcji zakwestionowanej przez organ, zawierał 0,035% siarki. Tym samym stawka podatku akcyzowego określona została w wysokości 1.141zł/ 1.000 litrów wyrobu. Organ dokonał wyliczenia kwoty podstawy opodatkowania oraz podatku akcyzowego na podstawie § 13 ust. 1 rozporządzenia. Podatek akcyzowy z tytułu sprzedaży przedmiotowego oleju opałowego na cele opałowe, który został użyty niezgodnie z tym przeznaczeniem w miesiącu lipcu 2004 r. wyniósł [...]zł.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 4 i § 9 rozporządzenia rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 85, poz. 799), podatnicy sprzedający lub zużywający oleje opałowe do innych celów niż opałowe, mogą obniżyć należną z tego tytułu akcyzę o kwotę akcyzy zapłaconej przy nabyciu lub imporcie tych wyrobów na cele opalowe pod warunkiem posiadania dowodu, że zapłacili kwotę akcyzy wynikającej z faktur. Strona nie posiadała faktur, na których byłyby wyszczególnione kwoty podatku akcyzowego zawarte w cenie. Wobec powyższego nie przysługiwało jej prawo do obniżenia należnego podatku akcyzowego od sprzedaży oleju opalowego o podatek zawarty w cenie zakupu. Strona nie dokonywała również wpłat akcyzy za okresy dzienne i nie złożyła za lipiec 2004 r. deklaracji dla podatku akcyzowego. W związku z tym organ podatkowy był uprawniony na podstawie art. 53a ustawy Ordynacja podatkowa do wskazania kwoty odsetek wysokości 10,80 zł od nieuregulowanych w terminie wpłat dziennych w decyzji, co uczynił tabeli na str. 10.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...]r. zobowiązanie podatkowe zostało uregulowane przez podatnika.

K B złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej uchylenie.

Zarzucił organowi podatkowemu naruszenie:

1. § 3 ust. 3 pkt 1 i § 4 ust. 1 i 2 w poz. 1 pkt 5 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego w zw. art. 65 ust. 1 i art. 64 ustawy o podatku akcyzowym, przez uznanie, że skarżący nie spełnił warunków do opodatkowania sprzedaży oleju opałowego z zastosowaniem obniżonej stawki podatku akcyzowego;

2. art. 4 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym przez uznanie, że wobec skarżącego powstał obowiązek podatkowy w akcyzie tytułu sprzedaży oleju opałowego;

3. art. 4 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z § 2 ust. 4 oraz § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. przez "podwójne opodatkowanie akcyzą tego samego wyrobu, nie od rzekomo należnej od skarżącego akcyzy, kwoty tego podatku zapłaconego na wcześniejszych etapach obrotu";

4. art. 122 oraz art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa przez brak rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, skutkujące wydaniem nieprawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie;

5. art. 120 i art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez brak ich zastosowania mający wpływ na wynik sprawy;

6. art. 53a ustawy Ordynacja podatkowa przez "wyliczenie wysokości odsetek od rzekomo należnych wpłat dziennych odnosząc się do kwoty akcyzy nie obniżonej o akcyzę zapłaconą na wcześniejszym etapie obrotu".

Skarżący wskazał, że spełnił wszystkie warunki związane z opodatkowaniem olejów opałowych z zastosowaniem obniżonej stawki akcyzy. Ponadto skarżący podał, że pobierał od nabywców tych olejów oświadczenia o przeznaczeniu tych opałów na cele opałowe, zaś drobne uchybienia w ich treści nie mogą prowadzić do wniosku, iż oświadczenia nie zostały złożone i skutkować utratą praw do stosowania obniżonej stawki. Skarżący na poparcie swoich twierdzeń przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych. Według strony, brak wskazania numeru NIP w oświadczeniu nie jest istotny, gdyż możliwe jest ustalenie nabywcy oleju. Skarżący wskazał, ze nie miał uprawnień do kontroli składanych przez nabywców oświadczeń. Zdaniem strony, organ podatkowy naruszył zasadę jednofazowości podatku akcyzowego i nie dał jej szansy na przedstawienie dokumentów dotyczących zakupów oleju opałowego.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy ciąży, m. in. na sprzedawcy wyrobów akcyzowych. Przepis art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy do olejów opałowych zalicza wyroby wymienione w poz. 4 załącznika nr 2 do wymienionej ustawy.

Stawki podatku akcyzowego, m. in. na oleje opałowe określa przepis art. 65

ust. 1 ustawy, przy czym w ust. 2 tego przepisu ustawodawca zawarł delegację dla Ministra Finansów do obniżenia, w drodze rozporządzenia, stawek akcyzowych określonych w ust. 1 oraz różnicowania ich w zależności od rodzaju wyrobu, a także określania warunków ich stosowania przy uwzględnieniu wymienionych w punktach

1-3 okoliczności.

Na podstawie zawartego w art. 65 ust. 2 ustawy upoważnienia Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), zwanej dalej "rozporządzeniem", w którym zawarł regulacje dotyczące obniżenia stawek podatku akcyzowego, przy czym w § 4 zobowiązał podatnika sprzedającego oleje opałowe w przypadku tej sprzedaży:

- osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym mniemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą – do uzyskania

od nabywcy oświadczenia o przeznaczeniu nabywanych wyrobów, uprawniających

do stosowania stawek w wysokości 197,00 zł./1000 l,

- osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej – do uzyskania

od nabywcy oświadczenia stwierdzającego, iż nabywane wyroby są przeznaczone na cele opałowe, wskazując co oświadczenie to powinno zawierać.

Jak wynika z powyższego, oświadczenie nabywcy jest warunkiem koniecznym

do wykazania, że nabywany olej przeznaczony był na cele opałowy. Powyższe,

jest warunkiem koniecznym do korzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego.

§ 4 ust. 1 rozporządzenia, określając warunki sprzedaży wyrobów wymienionych w pozycji 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia, stanowi, że podatnik dokonujący ich sprzedaży "jest obowiązany" do uzyskania od nabywcy oświadczenia o przeznaczeniu wyrobu, jeżeli chce do sprzedaży stosować stawkę podatku wymienioną w tej pozycji. A zatem, oświadczenie nabywcy, aby mogło być podstawą stosowania preferencyjnej stawki podatku akcyzowego musi zawierać wszystkie dane wymagane przepisami i winno być odebrane od nabywcy w dniu dokonania sprzedaży wyrobu, a nadto ma być dołączone do kopii faktury sprzedaży, paragonu lub innego dokumentu sprzedaży wystawionego nabywcy i przechowywane przez podatników do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego i udostępniane w celu kontroli.

Celem wprowadzenia obowiązku uzyskiwania oświadczeń, o których mowa w § 4 rozporządzenia, było umożliwienie kontroli nad obrotem olejami opałowymi, które mogły być wykorzystywane do innych celów niż opałowe. Wymóg uzyskiwania oświadczeń jest bowiem jednym z elementów takiej kontroli, pozwalającym stwierdzić, czy sprzedawca sprzedał olej opałowy "przeznaczony na cele opałowe" (wymieniony w rozporządzeniu warunek stosowania obniżonej stawki akcyzy), a następnie także na dokonanie weryfikacji wykorzystania oleju przez nabywcę. To ze składanego sprzedawcy oleju opałowego przez nabywcę tego oleju pisemnego oświadczenia wynikać ma zamiar przeznaczenia oleju na cele opałowe, a zatem ustalenie przez sprzedawcę jaką stawkę akcyzy powinien zastosować przy dokonywaniu transakcji sprzedaży oleju uzależnione jest właśnie od tego, czy "uzyskał" (otrzymał) od nabywcy oświadczenie, o którym mowa w § 4 rozporządzenia.

Dokonanie sprzedaży oleju opałowego z obniżoną stawką akcyzy możliwe jest bowiem tylko po uzyskaniu takiego oświadczenia, zawierającego "co najmniej" dane zawarte w ww. przepisach rozporządzenia. Zatem stwierdzić należy, że sprzedaż oleju opałowego dokonywana jest "z przeznaczeniem na cele opałowe" tylko wtedy, gdy sprzedawca uzyskał od nabywcy określone w rozporządzeniu oświadczenie i spełnił inne warunki przewidziane w tym rozporządzeniu. To prawodawca ustalił warunki sprzedaży oleju opałowego z preferencyjną stawką podatku akcyzowego, zatem sprzedawca takiego oleju dla jej stosowania obowiązany jest spełnić te warunki, w przeciwnym bowiem razie naraża się na konsekwencje wynikające z przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Niespełnienie warunków przewidzianych dla stosowania przez sprzedawcę obniżonej stawki akcyzy oznacza bowiem, iż taka transakcja nie mogła być dokonana z obniżoną stawką akcyzy, gdyż nie zostało udokumentowane (w chwili dokonywania sprzedaży) w sposób przewidziany w przepisach przeznaczenie oleju na cele opałowe.

Powyższe oznacza zarazem, że sprzedawca oleju opałowego nie odpowiada za sposób zużycia oleju przez nabywcę i nie ponosi żadnych negatywnych skutków (także podatkowych), jeżeli uzyskał od nabywcy oleju prawidłowe pod względem formalnym (zgodne z wymogami rozporządzenia) i materialnym (zgodne ze stanem rzeczywistym) oświadczenie od nabywcy oleju. Nie można też stwierdzić (i skarżący tego nie zarzuca), iż taki wymóg formalny nałożony na sprzedawcę (uzyskanie od nabywcy oświadczenia), oznaczał dla sprzedawcy nadmierną uciążliwość lub był niewspółmierny do osiągnięcia zamierzonego przez prawodawcę usprawiedliwionego celu (wprowadzenie mechanizmów kontroli obrotu olejem opałowym, sprzedawanym z obniżoną stawką akcyzy). Uzyskanie takiego oświadczenia w istocie służy interesom obu stron transakcji, umożliwia bowiem nabywcy zakup oleju po niższej cenie, a zarazem umożliwia sprzedawcy dokonywanie sprzedaży po takiej niższej cenie, co ma zasadnicze znaczenie dla zachowania konkurencyjnych warunków sprzedaży oleju opałowego.

Wypada przy tym podkreślić, że uzyskanie od nabywcy oświadczenia

o przeznaczeniu na cele opałowe nabywanego oleju musi nastąpić przed dokonaniem sprzedaży oleju, gdyż od tego zależy zastosowanie właściwej stawki akcyzy przez sprzedawcę. Przy ocenie, czy sprzedawca miał prawo sprzedać olej z obniżoną stawką akcyzy, nie ma więc w istocie znaczenia sposób zużycia oleju przez nabywcę, czy też późniejsze uzyskanie oświadczenia albo uzupełnienie jego braków formalnych, bowiem brak spełnienia warunków obniżenia stawki akcyzy w momencie dokonywania sprzedaży oleju oznacza, że w tym momencie powstał obowiązek podatkowy w akcyzie, związany z dokonaniem czynności podlegającej opodatkowaniu - sprzedaż wyrobu akcyzowego, bez określenia akcyzy w należnej wysokości. Nieuzyskanie oświadczenia o przeznaczeniu oleju na cele opałowe w formie i sposób określony w ww. przepisach rozporządzenia oznacza więc, że sprzedawca użył posiadany przez siebie olej "niezgodnie z przeznaczeniem", gdyż nabył on uprzednio ten olej składając oświadczenie o takim przeznaczeniu oleju, natomiast sprzedał go z nieznanym (nieokreślonym zgodnie z prawem) przeznaczeniem.

Brak właściwego udokumentowania sprzedaży oleju opałowego na cele opałowe jest równoznaczny z brakiem możliwości uznania, że olej wykorzystany został zgodnie z przeznaczeniem, co jest równoznaczne z użyciem w innym celu niż opałowy. Ma to ten skutek, że do określenia stawki podatku znajduje zastosowanie art. 65 ust. 1 ustawy, wprowadzający stawkę 2.000 zł od 1.000 litrów gotowego wyrobu, którą stosuje się, m.in. do olejów przeznaczonych na cele opałowe w przypadku ich "użycia niezgodnie z tym przeznaczeniem" (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lipca 2010 r., sygn. akt I GSK 1019/09 i I GSK 1006/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 3 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 535/10).

Odnosząc treść powołanych przepisów i rozważań do stanu faktycznego sprawy prawidłowo ustalonego w postępowaniu podatkowym, należy stwierdzić, że sprzedając w lipcu 2004 r. przedmiotowy olej opałowy, skarżący odbierając od nabywcy oświadczenia zawierające braki co do numeru NIP nie był upoważniony do jego sprzedaży z zastosowaniem preferencyjnej stawki podatku akcyzowego.

Zarzut skargi o braku możliwości kontroli ww. oświadczeń, Sąd uznał

za bezzasadny, bowiem ilość liczb w numerze NIP jest ogólnie znana, zwłaszcza osobie prowadzącej działalność gospodarczą.

Trafnie zatem uznały organy podatkowe obu instancji, że w tej sytuacji mamy

do czynienia z użyciem oleju opałowego niezgodnie z przeznaczeniem, albowiem nie zostały spełnione warunki do sprzedaży oleju opałowego z zastosowaniem stawki obniżonej.

Zdaniem Sądu sprzedawca nie jest też upoważniony do decydowania, które wymogi oświadczenia przewidziane w rozporządzeniu musi spełnić, a które może pominąć (np. numery NIP, czy PESEL).

Reasumując, brak w momencie powstania obowiązku podatkowego w akcyzie wskazanego wyżej oświadczenia nabywcy, spełniającego wymagane przepisami prawa warunki powoduje, że nie zostaje spełniona przesłanka umożliwiająca podatnikowi zastosowanie preferencyjnej stawki podatku. To oznacza, że odbierane od nabywcy oświadczenie o przeznaczeniu wyrobu w postaci oleju opałowego nie jest dowodem wykorzystania oleju na cele opałowe, ale dokumentem, pozwalającym skontrolować prawo do skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej a w dalszej kolejności umożliwić kontrolę wykorzystania oleju opałowego zgodnie z przeznaczeniem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2010r., sygn. akt I GSK 751/09). Jeżeli prawidłowe oświadczenie, a więc zgodne pod względem formalnym i materialnym z wymogami określonymi w powołanych przepisach jest warunkiem skorzystania z ulgi podatkowej (preferencyjnej stawki podatku akcyzowego), to według Sądu nie jest możliwe uzupełnienie jego braków, jak również składanie tego oświadczenia przez nabywcę po dokonaniu sprzedaży wyrobu akcyzowego. Brak oświadczenia w chwili sprzedaży lub brak w oświadczeniu wymaganych przepisami prawa wszystkich danych oznacza niespełnienie warunków do skorzystania z preferencyjnej stawki podatku i oznacza użycie oleju opałowego niezgodnie z przeznaczeniem i zobowiązuje podatnika do opodatkowania takiej sprzedaży stawką przewidzianą w art. 65 ust. 1 ustawy .

Wobec tego ustalenia i oceny organów podatkowych co do wpływu braków oświadczenia nabywcy oleju opałowego na określenie skarżącego zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2004 r. należy uznać za trafne, a zarzuty skargi, co do naruszenia wyżej wskazanych przepisów, za nieuzasadnione.

Za bezzasadny Sąd uznał również zarzut nieuwzględnienia przy określaniu ww. zobowiązania zapłaconego podatku przez skarżącego w ramach preferencyjnej stawki podatku za olej opałowy. Jak wskazał organ odwoławczy, kwestię dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego regulowało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 85, poz. 799), które ma charakter deklaratoryjny, a skorzystanie przez podatnika z prawa do takiego obniżenia kwoty podatku zależy od złożenia przez niego stosownej deklaracji oraz dysponowania fakturami potwierdzającymi zapłatę podatku akcyzowego według stawki obniżonej. Strona nie posiadała faktur, na których byłyby wyszczególnione kwoty podatku akcyzowego zawarte w cenie. Wobec powyższego nie przysługiwało jej prawo do obniżenia należnego podatku akcyzowego od sprzedaży oleju opalowego o podatek zawarty w cenie zakupu. Strona nie dokonywała również wpłat akcyzy za okresy dzienne i nie złożyła za lipiec 2004 r. deklaracji dla podatku akcyzowego. W związku z tym organ podatkowy był uprawniony na podstawie art. 53a ustawy Ordynacja podatkowa do wskazania kwoty odsetek od nieuregulowanych w terminie wpłat dziennych w decyzji.

Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenie przez organ podatkowy zasad postępowania za bezzasadne. Skarżący nie zarzucił organowi braków w materiale dowodowym, lecz wywiedzenie z niego wniosków odmiennych niż jej własne.

Organ podatkowy ocenił zebrany materiał dowodowy wszechstronnie i wywiódł z niego logiczne wnioski, co mieści się w jego kompetencjach.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz.270), skargę oddalił.