Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2187/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 136 ust. 3, 137
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 8, 77, 80, 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Przemysław Żmich (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi M. P. i T. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania M. P. oraz T. M., decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. orzekającą o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] róg ul. [...], stanowiącej części działek nr [...], [....] i [....] z obr. [....] o łącznej pow. [...] m2 (z dawnej działki nr [...] z obr. [...]), uregulowanych w księgach wieczystych [...], [...] oraz [...].

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Starosta [...] orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] róg ul. [...] stanowiącej części działek nr [...], [...] i [...] z obr. [...] o łącznej pow. [...]m2 (z dawnej działki nr [....] z obr. [...] ze względu na fakt iż nie stała się ona zbędna na cel jej wywłaszczenia.

W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu M. P. oraz T. M. zakwestionowali prawidłowość rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, wnosząc o wydanie decyzji w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że z nadesłanych wraz z odwołaniem akt sprawy wynika, że nieruchomość o pow. [...] m2 stanowiąca własność S. M., położona w W. przy ulicach [...], [,,,], [,,,,], [...]- oznaczona jako działki [...]., [...]., [...]., [....]. została nabyta na rzecz Skarbu Państwa w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64) decyzją Naczelnika Dzielnicy W, z dnia [,,,] lipca 1975 r., nr [...]. Zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia [...] stycznia 1974 r. wywłaszczona nieruchomość została przeznaczona pod budowę osiedla "[...]".

Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2005 r. o odszkodowanie lub zwrot dawnej działki nr [...] z obr. [...] o pow. [...] m2 wystąpili M. P. oraz T.M. - dzieci S.M.

Następnie wnioskiem z dnia 16 lutego 2007 r. o zwrot dawnej działki nr [...] z obr. [...] o pow. [...] m2 wystąpiła poprzednia właścicielka S. M. S. M. zmarła dnia [...] października 2008 r., a spadek po niej z mocy ustawy, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. XVI Wydział Cywilny z dnia [...] września 2009 r. nabyli wprost: syn T. M. w 1/2 części oraz córka M. P. w 1/2 części. Wobec powyższego słusznie organ pierwszej instancji uznał, że osobami uprawnionymi do żądania zwrotu przedmiotowej nieruchomości są M. P. oraz T. M.

Starosta [...] w toku prowadzonego postępowania na podstawie danych z ewidencji gruntów ustalił, że dawnej działce nr [...] z obr. [...] odpowiadają części działek z obr. [...]: nr [...] - właściciel i władający W., droga ul. [...], nr [...]- właściciel m. W., użytkownik wieczysty Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", nr [...] - właściciel m. W. oraz 66 współużytkowników wieczystych części gruntu i właścicieli lokali. Ponadto jak ustalił organ pierwszej instancji dawna działka nr [...] z obr. [...] przeznaczona była w części pod układ komunikacyjny (ul. [...] - chodnik), a w części pomiędzy ulicą [...], a parkingami osiedlowymi pod zieleń osiedlową, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny Nr [...] z dnia [...] stycznia 1976 r. oraz decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny zamienny Nr [...] z dnia [...] lipca 1976 r. wraz z załącznikiem graﬁcznym. Zgodnie z dyspozycją art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr poz. ze zm.) – zwanej dalej "ugn" poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do przepisu art. 137 ugn, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Wniosek musi przy tym zostać złożony przez wszystkie uprawnione osoby, tj. wszystkich byłych właścicieli lub ich spadkobierców.

W art. 137 ugn ustawodawca określił warunki, jakie muszą zaistnieć, aby nieruchomość została uznana za zbędną, przy czym ustawowa definicja pojęcia zbędności nieruchomości na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu nakłada na organy administracji publicznej obowiązek ścisłej wykładni, bez możliwości dokonywania jakichkolwiek odstępstw od treści tego przepisu, gdyż kategoryczne jego brzmienie nie pozwala na stosowanie jakichkolwiek wyjątków. Zatem dana nieruchomość staje się zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej, jeżeli w ciągu 7 lat od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu, bądź też nie zrealizowano celu wywłaszczenia w ciągu 10 lat od tego momentu (art. 137 ust. 1 ugn).

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że budowa Osiedla [...] rozpoczęta została w 1977 r., a zakończyła się w 1978 r. Natomiast parking usytuowany na działce nr [...] z obr. [...] został w pierwotnym kształcie zgodnym z planem realizacyjnym zamiennym zatwierdzonym decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 1976 r. oddany do użytku pod koniec 1978 r., natomiast dalsza jego rozbudowa w kierunku ul. [...] nastąpiła na początku lat 90-tych. Powyższe potwierdzają również zdjęcia lotnicze wykonane w dniu 15 maja 1982 r. arkusz [...], szereg [...] oraz w dniu 22 sierpnia 1987 r. arkusz [...] szereg [...] nr [...].

Starosta [...] przeprowadził oględziny przedmiotowych działek w dniu 24 października 2011 r. z udziałem stron postępowania w trakcie których ustalono, że: - część działki nr [...] z obr. [...] stanowi część ul. [...] ze słupami, latarniami i terenem zielonym oraz chodnikiem z kostki bauma, - część działki nr [...] z obr. [...] stanowi teren zielony przy ul. [...] oraz część parkingu osiedlowego i zieleni osiedlowej, - część działki nr [...] z obr. [...] stanowi teren zieleni osiedlowej i część budynku przy ul. [...], na części znajduje się chodnik prowadzący do nieruchomości przy ul. [...]. W tym miejscu należy podkreślić, iż organ pierwszej instancji w swoim rozstrzygnięciu zaznaczył, iż na ocenę czy nieruchomość jest zbędna na cel wywłaszczenia nie wpływa aktualny stan nieruchomości. Art. 137 ugn wyraźnie określa, kiedy można uznać, iż nieruchomość jest zbędna na cel wywłaszczenia. We wskazanym przepisie brak oceny aktualnego stanu technicznego obiektów znajdujących się na nieruchomości. Ponadto budowa ulicy [...] nie była sprzeczna z celem decyzji wywłaszczeniowej. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że cel wywłaszczenia obejmuje nie tylko wskazaną w decyzji wywłaszczeniowej z nazwy inwestycję główną, ale również towarzyszącą jej infrastrukturę. Przy ocenie realizacji celu publicznego, za jaki uznaje się budowę osiedla mieszkaniowego (w ramach planowanej dzielnicy mieszkaniowej), należy uwzględnić nie tylko budowę typowych budynków (bloków) mieszkalnych, ale również wszystkich innych obiektów i urządzeń technicznych, składających się na infrastrukturę tego osiedla, takich jak: budynki handlowe, usługowe, urządzenia towarzyszące, ciągi komunikacyjne, parkingi, szkoły, boiska sportowe, garaże, zieleń osiedlową i ciągi piesze (chodniki).

Zdaniem Wojewody, w toku niniejszego postępowania Starosta [...] wywiązał się z obowiązków nałożonych na niego przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. Organ ten podjął bowiem wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...] M. P. i T.M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa poprzez: 1) brak odniesienia się do twierdzeń skarżących zawartych w odwołaniu; 2) niewyjaśnienie w jakich latach nastąpiła – o ile nastąpiła – zmiana w zagospodarowaniu działek objętych wnioskiem o zwrot i czy w związku z tym można mówić o zrealizowaniu na nich celu decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] lipca 1975 r.; 3) niedołączenie do akt sprawy zdjęć lotniczych, obrazujących stan nieruchomości w dacie wydana decyzji wywłaszczeniowej; 4) brak powołania biegłego z zakresu geodezji i kartografii w celu dokonania oceny dokumentacji inwestycyjnej pod kątem zrealizowania na gruncie celu określonego w decyzji wywłaszczeniowej. W skardze skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że mieszkają w pobliżu przedmiotowej nieruchomości, co pozwoliło im zaobserwować, że do połowy lat 90-tych SM Osiedle [...] nie zrealizowała na niej żadnego celu inwestycyjnego, nie powstała żadna infrastruktura osiedlowa, a istniejąca zieleń nie uległa zmianie, nie była pielęgnowana, teren był zaniedbany i sprawiał wrażenie opuszczonego. Parkingi powstawały z inicjatywy samych mieszkańców w znacznym oddaleniu od przedmiotowej działki, natomiast chodnik i ulica [...] stanowiły drogę gruntową – jak przed rokiem 1975. W piśmie z dnia 24 maja 2000 r., nr [...] Zespołu Gospodarki Przestrzennej Urzędu Gminy W. nie wskazano, aby na przedmiotowym terenie powstały parkingi i tereny zielone.

Zdaniem skarżących, organ powinien zwrócić się o zdjęcia lotnicze obrazujące stan nieruchomości w 1975 r. przed datą wydania decyzji wywłaszczeniowej. Mając na uwagę skomplikowany charakter sprawy organ powinien też powołać biegłego z zakresu geodezji i kartografii, który oceniłby zgromadzoną dokumentację i wydałby opinię, czy w ustawowym terminie zrealizowano cel wywłaszczenia. Skarżący nie zgodzili się z twierdzeniem Starosty [...], że dla oceny realizacji celu wywłaszczenia nie ma znaczenia obecny brak na gruncie zieleni osiedlowej, ponieważ należy odróżnić zrealizowanie inwestycji pod którą został wywłaszczony grunt od późniejszej zmiany wykorzystania nieruchomości. Skarżący uważają, że zbędność nieruchomości na cel wywłaszczenia należy oceniać przez pryzmat sposobu korzystania z wywłaszczonej nieruchomości. Cel decyzji o wywłaszczeniu powinien być identyczny ze sposobem dalszego korzystania z nieruchomości. Skarżący zauważyli, że Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję bez dokładnego sprawdzenia okoliczności wskazywanych przez skarżących, co narusza zasadę zaufania organu do obywatela z art. 8 Kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona.

Dla niniejszej sprawy istotne znaczenie miały przepisy Działu III Rozdziału 6 ugn. Zgodnie z art. 136 ust. 3 ugn poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Jak wynika z treści art. 137 ugn nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany (ust. 1). Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część (ust. 2).

Z powyższych przepisów wynika, że dla sprawy o zwrot nieruchomości istotne znaczenie ma to, na jaki cel nieruchomość bądź część nieruchomości została wywłaszczona i czy nieruchomość lub jej część może być zwrócona poprzedniemu właścicielowi bądź jego spadkobiercom, z tego powodu, że nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia w określonych ustawowo terminach.

Odnosząc się do tych zagadnień Sąd zauważa, że z nieruchomości nabytej przez S. M. o pow. [...] ha położonej na os. [...] (Akt Własności Ziemi z dnia [...] kwietnia 1975 r.) wywłaszczono część o pow. [...] ha położoną przy ul. [...], [...] [...], [...]. Z decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] lipca 1975 r., nr [...] wynika, że celem wywłaszczenia była budowa osiedla mieszkaniowego [...]. Cel wywłaszczenia wynikał z decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia [...] stycznia 1974 r. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania przez Starostę [...] był wniosek M. P. i T. M. o zwrot dotyczący części wywłaszczonego terenu pochodzącego z dawnej działki nr [...] o pow. [...] m2, stanowiący obecne część działek ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] (wniosek spadkobierców S. M. z dnia 28 grudnia 2005 r., pisma Naczelnika Delegatury Biura Geodezji i Katastru w Dzielnicy W. z dnia 25 kwietnia 2007 r., nr [...] i z dnia 20 lutego 2008 r., nr [...]).

Z akt sprawy wynika, że inwestycja polegająca na budowie osiedla mieszkaniowego [....] była oparta na decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia [...] stycznia 1974 r. (załącznikiem był szkic sytuacyjny Nr [....]). Ze szkicu Mapy sytuacyjno-wysokościowej stanowiącej załącznik do decyzji lokalizacyjnej nr [...] wynika, że nieruchomość S. M. przed wywłaszczeniem nie była zagospodarowana infrastrukturą osiedlową. W ramach tej inwestycji decyzją z dnia [...] stycznia 1976 r., nr [...] zatwierdzono plan realizacyjny – ogólny zagospodarowania terenu inwestycji (załącznikiem był szkic koncepcyjny projektowanych obiektów budowlanych – 4 wielokondygnacyjnych budynków mieszkalnych, szkoły środowiskowej, przedszkola 4-oddziałowego). Następnie decyzją z dnia [...] lipca 1976 r., nr [...] zatwierdzono zamienny plan realizacyjny - ogólny zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji (załącznikiem był szkic koncepcyjny projektowanych obiektów budowlanych – 4 budynków mieszkalnych wielorodzinnych, pawilonu handlowego, 4 budynków jednorodzinnych). Z mapy sytuacyjno – wysokościowej os. [...] Plan realizacyjny – Zadanie I i z mapy sytuacyjno – wysokościowej os. [...]– Planu Szczegółowego – Zadanie I i II wynika sposób zagospodarowania przedmiotowego gruntu – część gruntu była przeznaczona pod elementy projektowanej ul. [...], część pod tereny zielone, wewnątrzosiedlowe wjazdy i ciągi komunikacyjne, niewielka część działki znajdowała się pod budynkiem B1.

Z porównania zdjęcia lotniczego, wykonanego w dniu 15 maja 1982 r. z mapą sytuacyjno - wysokościową os. [...] Plan realizacyjny – Zadanie I i z mapą sytuacyjno – wysokościową os. [...] – Planu Szczegółowego – Zadanie I i II wynika ten sam sposób urządzenia po wywłaszczeniu przedmiotowego gruntu – część gruntu stanowiła wówczas elementy ul. [...], część tereny zielone, wewnątrzosiedlowe wjazdy i ciągi komunikacyjne, niewielka część działki znajdowała się pod budynkiem usytuowanym na działce nr [...].

Z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] wynika, że roboty przy budowie parkingu na innych gruntach – działkach nr [...] i [...], pomiędzy ul. [...] [...] i [...] wykonane zostały przed rokiem 1975.

Z pisma Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z dnia 18 marca 2008 r. wynika, że na terenie działek nr [...], [...] i [...] znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny nr [...] przy ul. [...] wraz z infrastrukturą sieciową i dojazdową, drogą pożarową oraz osiedlowy parking samochodowy. Z pisma wynika, że budowa osiedla [...] rozpoczęła się w 1977 r. i realizowana była zgodnie z decyzją lokalizacyjną nr [...] i planem realizacyjnym nr [...]. Plan realizacyjny obejmował budynki mieszkalne wielorodzinne, szkołę środowiskową, przedszkole, infrastrukturę usługową: ulice, chodniki, samochodowe place postojowe przy ul. [...], [...], [...] i [...]. Budowa osiedla [...] zakończyła się w 1978 r.

Z protokołu z wizji lokalnej z dnia 24 października 2011 r. w której uczestniczyli skarżący wynika, że: cz. dz. nr [...] stanowi część ul. [...], tereny zielone oraz chodniki; cz. dz. nr [...] stanowi teren zielony przy ul. [...] oraz część parkingu osiedlowego i zieleni osiedlowej; cz. dz. nr [...] stanowi teren zieleni osiedlowej i część budynku przy ul. [...] i część chodnika prowadzącego do nieruchomości przy ul. [...].

Z pisma Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z dnia 7 listopada 2011 r. wynika, że parking usytuowany na działce nr [...], zgodnie z decyzją lokalizacyjną nr [...] i decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego nr [...] został oddany do użytku pod koniec roku 1978 r., natomiast rozbudowa parkingu w kierunku ul. [...] nastąpiła na początku lat 90-tych. W wyniku rozbudowy parking zajął część pasa zieleni ul. [....]. Również z uzasadnienia wyroku NSA z dnia 6 października 1989 r., sygn. akt IV SA 562/89 – mimo że dotyczył on wywłaszczenia innego gruntu o pow. [...] m2 przy ul. [...] (pod budowę szkoły środowiskowej i przedszkola) - wynika, że w 1988 r. inwestycja prowadzona w oparciu o ważną decyzję lokalizacyjną nr [...] była w trakcie realizacji.

Zdaniem Sądu, ze wskazanych wyżej dowodów wynika, że wnioskowana do zwrotu część nieruchomości wywłaszczonej w 1975 r., tj. dawna nieruchomość pochodząca z działki nr [...] o pow. [...] m2, stanowiąca obecnie część dz. nr [...], [...] i [...] nie stała się w rozumieniu art. 137 ust. 1 ugn, zbędna na cel wywłaszczenia, którym była budowa osiedla mieszkaniowego [...]. Jeżeli chodzi o tę część osiedla [...], której dotyczy przedmiotowy grunt inwestycja była realizowana w latach 1977-1978 (oświadczenia SM Osiedle [...]). Na przedmiotowej nieruchomości zlokalizowano elementy infrastruktury osiedlowej - chodniki przy ul. [...], tereny zielone, wewnątrzosiedlowe wjazdy i ciągi komunikacyjne (chodniki), część gruntu znalazła się pod budynkiem mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] - budynek określony na mapie planu realizacyjnego jako B1 (mapy sytuacyjno – wysokościowe, zdjęcie lotnicze z 1982 r., protokół z wizji lokalnej).

Wobec powyższego Sąd uznał, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2012 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nie naruszają prawa, w tym powoływanych w skardze przepisów art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa.

Odnoszą się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że trafne są spostrzeżenia skarżących, że inwestycja polegająca na budowie osiedla mieszkaniowego [...] była realizowana także w latach 90 – tych XX w. Sąd zwraca uwagę, że budowa osiedla mieszkaniowego z zasady jest inwestycją rozłożoną w czasie i wieloetapową. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że decyzja lokalizacyjna nr [...] znajdowała się w fazie realizacji nawet w 1988 r. (uzasadnienie wyroku NSA z 1989 r. dotyczące innego gruntu). Sama Spółdzielnia Mieszkaniowa Osiedle [...] wskazała, że w latach 90 – tych rozbudowywano parking osiedlowy znajdujący się na działce nr [...] w kierunku ul. [...] (pismo z dnia 7 listopada 2011 r.). Także z kompleksowych wytycznych urbanistycznych do lokalizacji osiedla [...] nr [...] oraz pisma [...] Dyrekcji Inwestycji Spółdzielczych z dnia 15 października 1975 r. wynika, że inwestycja miała charakter etapowy. Skarżący pomijają to, że w niniejszej sprawie nie chodzi o to, aby cała inwestycja osiedlowa została zrealizowana w terminie 10 lat, o którym mowa w przepisie art. 137 ust. 1 pkt 2 ugn. W niniejszej sprawie istotne jest to, czy na gruncie objętym wnioskiem o zwrot z dawnej działki nr [...] o pow. [...] m2 cel wywłaszczenia został zrealizowany w ciągu 10 lat od kiedy stała się ostateczna decyzja wywłaszczeniowa. W ocenie Sądu, materiał dowodowy sprawy potwierdza to, że wymienione wyżej elementy infrastruktury osiedlowej zostały zrealizowane na przedmiotowym gruncie przed tą datą. Okoliczności te potwierdzają dowody w postaci oświadczeń SM Osiedle [...] i zdjęcie lotnicze z 1982 r. Brak jest natomiast dowodów przeciwnych w tym zakresie potwierdzających zwłaszcza twierdzenia skarżących, że do połowy lat 90 – tych nie zrealizowano na przedmiotowej nieruchomości żadnego celu inwestycyjnego. Wbrew temu co twierdzą skarżący z pisma Urzędu Gminy W. z dnia 24 maja 2000 r. wynika, że na podstawie decyzji lokalizacyjnej nr [...] zrealizowano parking w rejonie przy ul. [...] i [...]. W ocenie Sądu treść tego pisma nie uprawnia do stwierdzenia, że skoro w piśmie tym nie wymieniono terenów zielonych, to tereny te nie były elementem inwestycji osiedlowej. Skarżący pomijają to, że treść tego pisma dotyczy tego jakie obiekty budowlane i urządzenia przesyłowe były realizowane na os. [...] i na podstawie których decyzji lokalizacyjnych. Pismo to nie wypowiada się odnośnie elementów osiedla nie będących obiektami budowlanymi. Sąd podziela stanowisko Starosty [...], że likwidacja części zieleni osiedlowej kosztem rozbudowywanego w latach 90 – tych parkingu samochodowego nie ma znaczenia dla oceny zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia, o której mowa w art. 137 ugn. Zmiana zagospodarowania nieruchomości po okresie 10 lat, o którym mowa w art. 137 ust. 1 pkt 2 ugn nie świadczy o tym, że cel wywłaszczenia nie został zrealizowany. W większej perspektywie czasowej każde osiedle mieszkaniowe podlega zmianom zagospodarowania, w tym w zakresie miejsc parkingowych. Dotyczy to zwłaszcza osiedli, które były budowane w poprzednim ustroju, w którym obywatele nie dysponowali taką liczbą samochodów jak po transformacji ustrojowej. Nie można też przyjąć, że brak zabiegów pielęgnacyjnych, czy nieestetyczny wygląd terenów zielonych świadczy o niezrealizowaniu tego typu elementów osiedla na przedmiotowej nieruchomości. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że tereny zielone zostały wydzielone, zgodnie z materiałem mapowym do planów realizacyjnych, w regularne formy przestrzenne, otoczone elementami infrastruktury mieszkaniowej (ciągami pieszymi, wjazdami, parkingami), co widać zwłaszcza na zdjęciu lotniczym z 1982 r. z którego jasno wynika, że na terenie wnioskowanej do zwrotu nieruchomości przed upływem 10 lat od ostatecznego wywłaszczenia istniała urządzona infrastruktura os. [...]. To zaś jaka była jakość tej infrastruktury i w jaki sposób dbano o wygląd terenów zielonych stanowi odrębne zagadnienie.

Faktem jest też to, że w zakresie budowy os. [...] następowała zmiana planów realizacyjnych, jednakże zmiana ta nie dotyczyła terenu objętego odmowną decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Zamienny plan realizacyjny z 19 lipca 1976 r. nie dotyczył budynku B1 pod którym znajdował się fragment działki S. M. Wnioskowanego do zwrotu gruntu o pow. [...] m2 z dawnej działki nr [...] nie dotyczyły takie elementy zagospodarowania osiedla jak: szkoła środowiskowa i przedszkole, pawilon handlowy, budynki jednorodzinne – obiekty wymienione w decyzjach realizacyjnych z dnia [...] stycznia 1976 r. i [...] lipca 1976 r.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie było potrzeby przeprowadzenia dowodu ze zdjęć lotniczych obrazujących stan przedmiotowej działki na dzień wywłaszczenia, ponieważ dla sprawy zwrotu istotne znaczenie miał materiał dowodowy wskazujący na realizację celu wywłaszczenia po wydaniu decyzji – czy inwestycję zakończono w ciągu 10 lat od daty, gdy stała się ostateczna decyzja wywłaszczeniowa. Ze szkicu mapy sytuacyjno-wysokościowej stanowiącej załącznik do decyzji lokalizacyjnej nr [...] wynika, że nieruchomość S. M. nie była zagospodarowana infrastrukturą osiedlową.

Sąd nie podziela zarzutu skargi, co do tego, że w niniejszej sprawie niezbędne było przeprowadzenie dowodu z biegłego z zakresu geodezji i kartografii celem wyrażenia opinii co do zrealizowania na gruncie w ustawowym terminie celu wywłaszczenia. Załączone do niniejszej sprawy decyzje i mapy wytworzone w procesie inwestycyjnym, stanowisko w tym zakresie wyrażone przez SM Osiedle [...], zdjęcie lotnicze z 1982 r. i dowód z oględzin gruntu pozwoliły na wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności i były wystarczające dla sformułowania przez organ stanowiska, że przedmiotowy grunt nie stał się zbędny na cel wywłaszczenia w rozumieniu art. 137 ust. 1 ugn.

Mając to wszystko na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku