Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1518/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na załącznik nr 4 Prezydenta Miasta w przedmiocie zasad korzystania z przepraw promowych p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF I. J. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Posiada dom o powierzchni ok. [...] m2 o wartości ok.[...] tys. zł. oraz samochód osobowy nadto dysponuje oszczędnościami w kwocie [...] zł. Miesięczny dochód dwuosobowej rodziny wynosi [...] Euro i składa się na niego emerytura wnioskodawcy w kwocie [...] Euro plus wynagrodzenie z tytułu pracy w wysokości [...] Euro oraz emerytura żony w kwocie [...] Euro. Zobowiązania finansowe to koszty ponoszone na utrzymanie domu w wysokości [...] zł rocznie oraz rata kredytu w wysokości [...] Euro (całość kredytu [...] Euro).

Referendarz sądowy, oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy, zważył:

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podkreślenia wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, dla których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Instytucja przyznania prawa pomocy została stworzona w celu zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom ubogim, znajdującym się w wyjątkowo trudnej sytuacji majątkowej i finansowej, nie posiadającym środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie można uznać aby taka sytuacja zachodziła w przypadku wnioskodawcy.

Jak wynika z treści wniosku wnioskodawca wraz żoną dysponuje stałym miesięcznym dochodem w wysokości [...] Euro, co zgodnie ze średnim kursem walut NBP na dzień 16 lutego 2016 r. (1 Euro = 4,39 zł) daje kwotę [...] zł, a miesięczne niezbędne koszty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą zgodnie z oświadczeniem [...] zł. Nadto zauważyć również należy, że na dzień złożenia wniosku skarżący posiadał oszczędności w wysokości [...] zł. Mając na uwadze powyższe sytuacji finansowej I. J. nie można określić jako uniemożliwiającej zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Uzyskiwane dochody oraz posiadane oszczędności umożliwiają wnioskodawcy poniesienie kosztów postępowania.

Zaznaczyć należy, że opłaty sądowe są rodzajem daniny publicznej i dlatego zasadą jest obowiązek ich ponoszenia. Przyznanie prawa pomocy jest zatem rodzajem szczególnej formy dofinansowania ze strony budżetu państwa, które winno mieć wyjątkowe zastosowanie w sytuacjach, w których strona nie może obiektywnie uzyskać środków finansowych w postępowaniu sądowym. W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.