Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1005/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: przyznano kuratorowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: Art. 213, 224
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Kraków, dnia 26 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia 16 maja 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a przyznać od Skarbu Państwa na rzecz kuratora J. M., ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu skarżącego A. S., wynagrodzenie w kwocie 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych).


UZASADNIENIE

Na podstawie postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 14 grudnia 2016 r. J. M. został ustanowiony kuratorem procesowym dla nieznanego z miejsca pobytu – skarżącego A. S.

W piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r. J. M. podniósł, że z uwagi na okoliczność ustalenia nowego, prawidłowego, adresu skarżącego, pod którym skarżący A. S. przebywa, zasadne jest zwolnienie go z funkcji kuratora procesowego, ustanowionego dla skarżącego, jako osoby nieznanej z miejsca pobytu. Kurator wniósł jednocześnie o przyznanie mu wynagrodzenia za wykonane czynności. Wskazał czynności jakie podjął w niniejszej sprawie, wyszczególniając je w piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. Ponadto sporządził stanowisko w niniejszej w sprawie, przedstawiając je w piśmie z dnia 23 lutego 2017 r. (k. 108 – 113 akt sądowych) i informację o dalszych czynnościach kuratora wraz z wnioskiem o zwolnienie z funkcji kuratora w piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r. (k. 134 akt sądowych). Brał udział w rozprawach: w dniu 8 marca 2017 r., 7 czerwca 201 7r. i 19 lipca 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do treści art. 213 pkt 1 P.p.s.a., do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie.

Zasady wynagradzania kuratorów uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476), wydanym na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, ze zm.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 632/14 (dostępnym na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyznając należność ustanowionemu kuratorowi należy mieć na względzie przepisy cyt. wyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. Wniosek taki wypływa z przepisu art. 2 i art. 32 Konstytucji RP oraz nakazu wykładni systemowej przepisów.

Stosownie do § 1 ust. 1 wskazanego rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie.

Zastosowanie w sprawie znajduje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) ze względu na datę wniesienia w sprawie skargi, tj. w dniu 20 czerwca 2016 r. Zgodnie bowiem z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji". Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r., a więc po wniesieniu skargi i wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Przepisami dotychczasowymi, o których mowa w ww. § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., to przepisy wcześniej obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Stosownie zatem do postanowień § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wskazane w punkcie 1 lit. a i b – 480 zł.

Wskazać należy, że do obowiązków kuratora, ustanowionego na podstawie art. 79 § 1 P.p.s.a., należy nie tylko podejmowanie za stronę nieobecną i nieświadomą toczącego się postępowania sądowego czynności niezbędnych do obrony jej praw w całym okresie trwania sprawy, ale także przez cały tok postępowania czynności zmierzających do ustalenia miejsca pobytu strony, a jeżeli nie jest to możliwe – obowiązkiem kuratora jest aktywnie uczestniczyć w postępowaniu, łącznie ze składaniem środków zaskarżenia (tak B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; WK, 2016; komentarz do art. 79 P.p.s.a., Lex nr 498532).

Dokonując oceny podjętych przez kuratora J. M. działań w imieniu nieznanego z miejsca pobytu skarżącego A. S. stwierdzić należy, że kurator podjął w szerokim zakresie czynności procesowe. W szczególności kurator podjął szereg czynności, których efektem było ustalenie nowego adresu, pod którym skarżący przebywa, takich jak: przeszukanie baz danych w postaci rejestrów aktów poświadczenia dziedziczenia, Krajowego Rejestru Sądowego, Rejestru Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej, próby telefonicznego nawiązania kontaktu ze skarżącym, analizy ksiąg wieczystych, wystąpienia do ZUS i Urzędu Skarbowego (vide: k. 88 akt sądowych). Sporządził stanowisko w niniejszej w sprawie, przedstawiając je w piśmie z dnia 23 lutego 2017 r. (k. 108 – 113 akt sądowych) i informację o dalszych czynnościach kuratora wraz z wnioskiem o zwolnienie z funkcji kuratora w piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r. (k. 134 akt sądowych), a także skierował do skarżącego pismo z dnia 19 kwietnia 2017 r. o stanie sprawy, udając się osobiście pod ustalony nowy adres przebywania skarżącego (vide: pismo kuratora z dnia 20 kwietnia 2017 r.; k. 134 akt sądowych). Brał udział w rozprawach: w dniu 8 marca 2017 r., 7 czerwca 201 7r. i 19 lipca 2017 r., podczas których zgłaszał wnioski formalne, przedstawiał informację o podjętych czynnościach i stanowisko w sprawie, przedstawione uprzednio w piśmie kuratora z dnia 23 lutego 2017 r. i z dnia 20 kwietnia 2017 r.

Podkreślić raz jeszcze należy, że to na skutek działań kuratora został ustalony nowy adres pobytu skarżącego A. S., który, jak wynika z decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 7 kwietnia 2017 r., znak: [...] oraz jej uzasadnienia, jest także adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przez skarżącego i adresem do doręczeń (k. 131 i 132 akt sądowych).

Mając powyżej przedstawione działania kuratora w niniejszej sprawie zaznaczyć należy, że Sąd nie mógł przyznać kuratorowi wyższego wynagrodzenia. Postanowienia mającego zastosowanie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. są bowiem sztywno określone i nie pozwalają w tego rodzaju sprawach na miarkowanie. Mimo więc, że kurator podjął szereg czynności procesowych, które przekroczyły ramy niezbędnych, Sąd przyznał kuratorowi wynagrodzenie w kwocie 480 zł, tak, jak to stanowi § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego rozporządzenia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie 213 pkt 1 w zw. z art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.