Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SO/Go 8/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1 i § 2, art. 55 § 1, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 45
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Protokolant referent stażysta Natalia Klimczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy z wniosku L.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (art. 55 § 1 p.p.s.a.) postanawia: I. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w kwocie 3 000 (trzy tysiące) złotych za nie przekazanie w terminie Sądowi skargi L.W. z dnia [...] r., II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz wnioskodawczyni L.W. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2011r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga L.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2011 r., tę skargę przesłano wskazanemu organowi, o czym poinformowano skarżącą. Przesyłka zawierająca skargę została doręczona organowi w dniu 20 maja 2011 r. Jednakże nie przesłał on skargi L.W. do sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.).

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011 r. (data wpływu do tutejszego Sądu 18 sierpnia 2011 r.) L.W., na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., wystąpiła o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w związku z niewykonaniem obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2011 r. odpis powyższego wniosku przesłano Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, zobowiązując go jednocześnie do ustosunkowania się do tego wniosku, w terminie 14 dni od dnia jego odręczenia. Przesyłkę zawierającą wyżej wskazane zobowiązanie doręczono organowi w dniu 12 września 2011 r., jednakże pozostawił on je bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z regulacją art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. (M.P. Nr 11, poz. 120), wydanym na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2010 r. wyniosło 3.224,98 zł.

Podkreślenia wymaga, że konsekwencją pośredniego trybu wnoszenia skargi jest to, że obecnie to organ, do którego wpłynęła skarga zobowiązany jest do rozpoznania jej charakteru procesowego i nadania jej dalszego biegu poprzez sporządzenie odpowiedzi na skargę, skompletowanie akt sprawy i przekazanie do właściwego sądu administracyjnego. W tym względzie obowiązek wypełnienia woli strony skarżącej - zaskarżenia działania lub bezczynności organu do sądu administracyjnego - spoczywa na organie administracji publicznej.

Wykonanie go nie jest także związane z dokonywaniem jakichś dodatkowych czynności. Organ, za pośrednictwem którego złożono skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie jest bowiem uprawniony do podejmowania czynności sprawdzających dopuszczalność wniesionej skargi, legitymacji skarżącego do jej wniesienia czy też sprawdzenia warunków formalnych skargi. Nie zezwala na to organowi również art. 54 § 3 p.p.s.a. dotyczący tzw. instytucji autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej weryfikacji własnego działania lub braku działania przed oddaniem ich rozstrzygnięć kontroli sądu administracyjnego w zakresie zgodności z prawem. Stąd trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi jest w zupełności wystarczający do realizacji rozważanego obowiązku.

W sprawie nie ma wątpliwości, że rozważane uchybienie nastąpiło. Z uwagi na to, że skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przesyłkę zawierającą powyższą skargę doręczono na adres siedziby organu w dniu 20 maja 2011 r. Zatem trzydziestodniowy termin do jej przekazania wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę, upłynął organowi w dniu 20 czerwca 2011 r. Do dnia wydania orzeczenia skarga nie została sądowi przekazana.

Na tym tle należy uznać, że w sprawie doszło bez wątpienia do istotnego naruszenia obowiązku określonego w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynikają żadne okoliczności usprawiedliwiające niewykonanie przedmiotowego obowiązku. Natomiast wynika, że organ drugiej instancji również dostrzegł nieprawidłowości w postępowaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego uznając za uzasadnione zażalenie skarżącej wniesione w trybie art. 37 § 2 k.p.a. W tej sytuacji wymierzenie grzywny za niezastosowanie się do obowiązku przekazania skargi należy uznać za uzasadnione.

Odnosząc się do jej wysokości należy wskazać, że użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a. zwrot szacunkowy wskazuje, że celem omawianego przepisu jest przeciwdziałanie dezorganizowaniu kontroli sądowej postępowania administracyjnego. Funkcja represyjna art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje uzasadnienie przede wszystkim w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Choć przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, a nie do organu administracji publicznej, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji tego prawa.

W sytuacji, w której skarga została przekazana organowi przez sąd w celu nadania biegu niewykonanie obowiązku godziło nie tylko w indywidualny interes strony ale także funkcjonowanie nadzoru sądowego nad działalnością administracji. Brak reakcji organu na niniejszą skargę, mimo zobowiązania do ustosunkowania się do wniosku skarżącej jest tego potwierdzeniem.

Stąd zdaniem Sądu odpowiednią do stopnia naruszenia obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. należy uznać grzywnę w wysokości 3.000 zł. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie Sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I postanowienia. Uwzględnienie wniosku L.W. uzasadniało również zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, o których zwrot wniosła pismem z dnia [...] października 2011 r. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie II postanowienia.