Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2713/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie AWSA: Wojciech Jakimowicz ( spr.) Mariusz Kotulski Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2005r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2001 r., Nr: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącej K. W. kwotę 265 (dwieście sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 sierpnia 1999 r., znak: [....] Wójt Gminy B. działając na podstawie art. 50 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. nr 38, poz. 230 z późn. zm.) nakazał S.B. i W.B. likwidację wykopanego rowu biegnącego wzdłuż ogrodzenia K.W. i K.W. r oraz dołów zlokalizowanych przy granicy na działce położonej w B. nr ewid. gr. [....] poprzez nawiezienie ziemi i wyrównanie terenu do poziomu pozostałej części działki, w terminie 7 dni od daty doręczenia decyzji.

W dniu 5 lipca 2000 r., znak: [....] Wójt Gminy B. wydał tytuł wykonawczy dotyczący obowiązku S.B. i W.B. określonego decyzją Wójta Gminy B. z dnia 19 sierpnia 1999 r., znak: [....] oraz klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, doręczając je zobowiązanym w dniu 7 lipca 2000 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy).

W toku postępowania egzekucyjnego Wójt Gminy B. wydał postanowienia: o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 5 lipca 2000 r. (uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 8 listopada 2000 r.) , o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 19 lipca 2000 r. (uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 8 listopada 2000 r.), o wykonaniu zastępczym z dnia 2 sierpnia 2000 r. (uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 8 listopada 2000 r), o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego z dnia 7 sierpnia 2000 r. (uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 8 listopada 2000 r), o wezwaniu zobowiązanych do przedłożenia pozwu do sądu na decyzję z dnia 19 sierpnia 1999 r., znak: [....] - z dnia 23 października 2000 r. (uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 18 stycznia 2001 r.).

W dniu 19 czerwca 2001 r., znak: [....] Wójt Gminy B. wydał po raz kolejny tytuł wykonawczy dotyczący obowiązku S.B. i W.B. określonego decyzją Wójta Gminy B. z dnia 19 sierpnia 1999 r., znak: [....] , klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2001 r., sygn. akt: [....] działając na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144, art. 7 k.p.a. oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. nr 122, póz. 593 z późn. zm.) i § 1 pkt 6 lit. c) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1999 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. nr 13, poz. 115) po rozpatrzeniu zażalenia W.B. na postanowienie z dnia 19 czerwca 2001 r. nr [....] wydanego przez Wójta Gminy B. w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku likwidacji wykopanego rowu biegnącego wzdłuż ogrodzenia oraz dołów przy granicy działki nr ew. [....] położonej w B. oraz wyrównania terenu, uchyliło w całości postanowienie organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że Wójt Gminy B. nałożył na S.B. i W.B. grzywnę w celu przymuszenia z powodu uchylania się od wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 19 sierpnia 1999 r. nr [....] nakazującej zasypanie rowu i dołów przy granicy działki nr ew. [....] położonej w miejscowości B. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie W.B. podnosząc, iż nie wyjaśniono wszystkich okoliczności sprawy a w szczególności treści i miejsca zdeponowania dokumentu przekazanego listem poleconym o nr [....] , którym według żalącego się miała być nadana skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wójta Gminy B. z dnia 19 sierpnia 1999 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. stwierdziło, że zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes obywateli. Tymczasem postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie toczy się od 5 lipca 2000 r. i nie zostało zakończone wobec dokonanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyleń wydanych w tej sprawie postanowień, z uwagi na brak jednoznacznego wyjaśnienia treści dokumentu przekazanego Wójtowi Gminy B. przez żalącego się przesyłką poleconą nr [....] nadaną w K. w dniu 22 sierpnia 1999 r. Przesyłka ta według żalącego się miała zawierać odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. z dnia 19 sierpnia 1999 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. podniosło, iż uchylając postanowienie Wójta Gminy B. z dnia 23 października 2000 r., postanowieniem z dnia 18 stycznia 2001 r. sygn. akt [....] jednoznacznie zobowiązało Wójta Gminy B. do dokonania sprawdzenia, czy przesyłka o nr [....] została doręczona do Urzędu Gminy B. i jaki dokument zawierała. Wójt Gminy B. nie dokonał takiego sprawdzenia, a jedynie zwrócił się do Sądu Rejonowego w B. i Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z zapytaniem, czy wpłynęło tam pismo (odwołanie) S.B. i W.B. od decyzji z dnia 19 sierpnia 1999 r, nr [....]. W świetle twierdzenia żalącego się, że odwołanie skierowane zostało poprzez organ pierwszej instancji, kierowanie zapytań do sądów było bezprzedmiotowe. Ustalenie doręczenia przesyłki i jej treści winno być dokonane w Urzędzie Gminy B. lub w Urzędzie Pocztowym doręczającym przesyłkę, celem wyjaśnienia, w którym dniu przesyłka została doręczona i kto pokwitował odbiór przesyłki. Dopiero po tych ustaleniach będzie możliwość ustalenia sposobu załatwienia sprawy wynikającej z przekazanego przez żalącego się pisma. Brak tych ustaleń powoduje, że nie można jednoznacznie stwierdzić czy decyzja z dnia 19 sierpnia 1999 r. stanowiąca podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest prawomocna i podlega wykonaniu.

Kolegium podniosło, że w tej sytuacji niezbędnym jest szybkie dokonanie powyższych ustaleń i w zależności od stanu prawnego decyzji podjęcie dalszych czynności. Działania w tej mierze winny być dokonane niezwłocznie, bowiem dotychczasowe prowadzenie sprawy wskazuje na jej przewlekłość.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 sierpnia 2001 r, sygn. akt: [....] złożyła K.W. reprezentowana przez adwokata R.H.

Skarżąca zarzuca naruszenie art. 7, art. 12 i art. 35 k.p.a. oraz naruszenie art. 6 § 1 i art. 119 i następnych ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wójt Gminy B. prowadzi administracyjne postępowanie egzekucyjne dotyczące decyzji z dnia 19 sierpnia 1999 r. nakazującej S.B. i W.B. likwidację wykopanego rowu biegnącego wzdłuż ogrodzenia posesji K.W. w miejscowości B. , znak: [....] . Postępowanie egzekucyjne toczy się od 5 lipca 2000 r. i do momentu złożenia skargi nie zapadło żadne efektywne rozstrzygnięcie, jakie mogłoby doprowadzić do wykonania przedmiotowej decyzji.

Skarżąca podnosi, że kolejne postanowienie Wójta Gminy B. w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zostało uchylone zaskarżonym postanowieniem Kolegium Odwoławczego w T., przy czym SKO wskazując na naruszenie przez organ egzekucyjny art. 7 k.p.a. samo łamie ustanowione w tym przepisie zasady procesowe. Pomija zupełnie słuszny interes K.W. , która ponosi szkodę przez nierzetelne załatwianie sprawy. Powoływanie się przez SKO po raz kolejny na niewyjaśnienie przez Wójta Gminy B. treści dokumentu przekazanego przesyłką poleconą nr [....] nadaną w K. w dniu 22 sierpnia 1999 r. jest w ocenie skarżącej nieusprawiedliwione, a uchylając kolejne postanowienie egzekucyjne z tego powodu SKO naruszyło w sposób ewidentny zasady postępowania administracyjnego, a mianowicie wynikającą z art. 12 k.p.a. zasadę wnikliwego i szybkiego załatwienia sprawy oraz art. 35 k.p.a. zasadę załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Domaganie się bowiem przez SKO zgodnie z żądaniem małżonków B. kolejnego sprawdzenia przesyłki przez Wójta Gminy B. nie służy niczemu innemu, jak tylko przedłużeniu postępowania.

Zdaniem skarżącej z akt sprawy jednoznacznie wynika, że rzekoma przesyłka była nadana w dniu 22 sierpnia 1999 r. i zgodnie z twierdzeniami małż. B. zawierała pozew do Sądu. W aktach sprawy administracyjnej znajduje się jednak dowód doręczenia przedmiotowej decyzji nakazującej Wójta Gminy B. z potwierdzeniem odbioru w dniu 2 września 1999 r. Przyjęcie zatem, że przedmiotowa przesyłka zawierała odwołanie od decyzji jest bezzasadne skoro została nadana wcześniej niż małżonkom B. doręczono samą decyzję. Niezależnie od tego Wójt Gminy B. zwrócił się z zapytaniem w sprawie tego pisma zarówno do Sądu Rejonowego w B., jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, zresztą zgodnie z wcześniejszą instrukcją SKO. Wójt uzyskał odpowiedzi negatywne w dniu 11 maja 2001 r. W ocenie skarżącej rzeczą nie wymagającą dowodzenia wydaje się być to, że takie działanie Wójta musiało być poprzedzone sprawdzeniem we własnym urzędzie wpływu takiego pisma. Nieracjonalne jest wymaganie od organu gminy wszczynania specjalnych poszukiwań celem ustalenia, czy takie pismo wpłynęło i jaki nadano mu bieg.

Ponadto niezasadne jest wskazywanie przez Kolegium konieczności ustalenia przez Wójta w Urzędzie Pocztowym faktu doręczenia przesyłki. Nie jest to bowiem możliwe ze względów formalnych, gdyż zgodnie z przepisami ustawy z 23 listopada 1990 r. o łączności prawo do składania reklamacji przysługuje nadawcy na podstawie dowodu nadania i to w ciągu roku licząc od dnia następującego po dniu zawarcia umowy. Po tym terminie wszelkie roszczenia ulegają przedawnieniu. W związku z tym skarżąca stoi na stanowisku, że z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, iż jeśli faktycznie istniało jakieś pismo wysłane przez małżonków B. to udowodnienie faktu jego nadania leżało po pierwsze w interesie małżonków B., a po drugie tylko oni fakt ten mogli skutecznie udowodnić i to przed upływem terminu przedawnienia. Powoływanie się na wniesienie odwołania dopiero po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wskazuje ewidentnie na intencję przedłużenia postępowania i odwleczenie w czasie wykonania decyzji.

Z kolei formułowanie przez Kolegium twierdzenia, że decyzja podlegająca egzekucji nie jest ostateczna i to w oparciu o rzekome pismo, które jak wyżej wywiedziono nie może być odwołaniem od decyzji nakazującej z dnia 19 sierpnia 1999 r. jest bezpodstawne. Hamowanie postępowania egzekucyjnego przez uchylanie kolejnych postanowień organu egzekucyjnego, jak również nieuwzględnianie wcześniejszej skargi na bezczynność, prowadzi do naruszenia przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wywołuje szkodę u K.W.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i jego argumentację.

Odpowiadając na zarzuty skargi organ drugiej instancji wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż na adres Wójta Gminy B. została nadana przesyłka, która -jak to utrzymuje W.B. - zawierała pozew, który Wójt Gminy B. miał przesłać do sądu (karta 75 - 76 akt). Wobec faktu, iż organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania, które w sposób jednoznaczny pozwoliłoby na ustalenie, czy faktycznie w przedmiotowej sprawie strona złożyła pozew organ odwoławczy uwzględniając brzmienie art. 77 § 1 k.p.a. uchylił postanowienie Wójta Gminy B. z dnia 19 czerwca 2001 r. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż postępowanie egzekucyjne może być prowadzone jedynie w sytuacji, gdy nie ma wątpliwości co do ostateczności egzekwowanej decyzji. Jeżeli zatem strona złożyła pozew do sądu to dalsze prowadzenie sprawy przez sąd doprowadzić może do uchylenia decyzji, w oparciu o którą egzekwowany miał być obowiązek.

Ponieważ z akt sprawy wynika, iż przesyłka została skierowana do Wójta Gminy, nie można w związku z tym powoływać się na fakt, iż - jako adresat listu - nie miałby on prawa do uzyskania informacji udzielonych przez Pocztę Polską. Zdaniem Kolegium Wójt Gminy B. miał możliwość sprawdzenia w Urzędzie Gminy B. lub w Urzędzie Pocztowym doręczającym przesyłkę, w którym dniu przesyłka została doręczona i kto kwitował odbiór przesyłki.

Kolegium podaje, że w aktach sprawy, wbrew wywodom skargi, brak jest dowodów na to, iż organ pierwszej instancji dokonywał czynności wyjaśniających. Nie może być uznane za zasadne zwrócenie się do Sądu Rejonowego w B. i Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie, czy do w/w Sądów wpłynął pozew lub skarga W.B. Skoro bowiem strona skierowała pozew do Sądu przez organ l instancji to czynności wyjaśniających należało dokonać w Urzędzie Gminy B. ewentualnie w Urzędzie Pocztowym.

Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2005 r. stawiła się adwokat R.H. -pełnomocnik skarżącej. K.W. , stawił się K.L. - pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. oraz uczestnik postępowania W.B. Uczestniczka postępowania S.B. nie stawiła się

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w sytuacji niniejszej sprawy ze skargi K.W. - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, a w takim zakresie, tj. pod względem zgodności z prawem Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie było wyłącznie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 sierpnia 2001 r., sygn. akt: [....] uchylające postanowienie z dnia 19 czerwca 2001 r. nr [....] w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku likwidacji wykopanego rowu biegnącego wzdłuż ogrodzenia oraz dołów przy granicy działki nr ew. [....] położonej w B. oraz wyrównania terenu, i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Oznacza to, że na tym etapie postępowania kontroli nie podlegają kwestie związane z zasadnością i wymagalnością obowiązku objętego tytułem wykonawczym, lecz prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania określonego wyżej obowiązku.

Jak stanowi art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn.: Dz. U. z 1991 r., nr 36, poz. 161 z późn. zm.) organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Dopuszczalność egzekucji administracyjnej w momencie podejmowania zaskarżonego postanowienia nie budzi wątpliwości. Jak bowiem stanowił art. 38 ust. 1 mającego zastosowanie w sprawie Prawa wodnego z 1974 r. decyzja organu administracji publicznej w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego - a w takiej sprawie zapadła wydana na podstawie art. 50 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. nr 38, poz. 230 z późn. zm.) decyzja z dnia 19 sierpnia 1999 r, znak: [....] Wójta Gminy B. -jest ostateczna. Ostatecznego charakteru tego rodzaju decyzji nie pozbawiała okoliczność dochodzenia przez stronę roszczeń przed sądem powszechnym, albowiem jak stanowił art. 38 ust. 2 Prawa wodnego z 1974 r. dopiero w razie wydania przez sąd orzeczenia rozstrzygającego o roszczeniu, decyzja traciła moc w części objętej orzeczeniem.

Z akt sprawy wynika bezspornie (informacja Sądu Rejonowego w B. z dnia .... maja 2001 r. i informacja Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 7 maja 2001 r.), że nie zapadło orzeczenie sądu rozstrzygające o ewentualnym roszczeniu, na które powołuje się W.B. wskazujący na fakt nadania listem poleconym o nr [....] , skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wójta Gminy B. z dnia 19 sierpnia 1999 r. Oznacza to, że decyzja z dnia 19 sierpnia 1999 r., znak: [....] Wójta Gminy B. jako decyzja ostateczna podlegała wykonaniu i nie było podstaw -jak to uczynił organ drugiej instancji - do uchylania postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia z powodu konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego wątpliwości co do ostateczności decyzji z dnia 19 sierpnia 1999 r.

Decyzja Wójta Gminy B. z dnia 19 sierpnia 1999 r. miała w chwili podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia charakter ostateczny, a z akt sprawy wynika, że zainteresowane strony nie skorzystały również z przysługującego im prawa zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, o czym zostały pouczone w piśmie z dnia [....] lipca 2000 r. zawierającym klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. Tymczasem to właśnie podstawą zarzutów mogły być okoliczności, na które w toku postępowania powołują się S.B. i W.B. , a które zostały uznane przez Kolegium jako uzasadniające wydanie zaskarżonego postanowienia. Jak stanowi art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być tylko wykonanie, umorzenie, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego lub bezpośrednio z przepisu prawa, a w przypadkach określonych w art. 26 § 3 - z orzeczenia sądowego, błąd co do osoby zobowiązanego, niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, wymaganego w myśl art. 15, zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, jak i fakt, iż Kolegium nie badało sprawy nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku likwidacji wykopanego rowu biegnącego wzdłuż ogrodzenia oraz dołów przy granicy działki nr ew. [....] położonej w B. oraz wyrównania terenu, do czego było zobligowane wobec złożenia zażalenia przez W.B. na postanowienie z dnia 19 czerwca 2001 r. nr [....] wydane przez Wójta Gminy B. , mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), należało uchylić zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 sierpnia 2001 r, sygn. akt: [....].

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1270).