Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 457/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 4, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 96/16 w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 6 października

2016 r., sygn. akt III SA/Kr 96/16 oddalił skargę P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. Z. (dalej: skarżący) wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Krakowie wniósł

o oddalenie wniosku skarżącego z uwagi na to, że nie został on poparty jakąkolwiek argumentacją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem WSA w Krakowie z 24 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 96/16, którym odmówiono zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że wówczas powodem rozstrzygnięcia

o takiej treści był brak przedstawienia dokumentów obrazujących całokształt sytuacji finansowej skarżącego i niepodanie żadnych rzeczowych informacji wskazujących na aktualne możliwości płatnicze, jak również nieujawnienie danych o sytuacji majątkowej.

Ponownie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości 36000 zł, P. Z. nie wskazał żadnych argumentów uzasadniających ten wniosek.

Należy w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd badając, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jednak jego merytoryczną ocenę. Niewątpliwie wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy, ponieważ art. 61 § 3 p.p.s.a. uzależnia zastosowanie tej instytucji od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Regulacja ta nakłada na wnioskodawcę określone obowiązki. Strona dążąc bowiem do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z jej wykonania (zob. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, publ. w Lex nr 1145639). We wniosku należy wskazać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (zob. postanowienie NSA z 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14, publ. w Lex nr 1470059).

W rozpoznawanej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a zwłaszcza nie wykazał przesłanek przemawiających za skorzystaniem z tej formy ochrony. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 354/16; publ. CBOSA).

Na koniec podkreślić wypada, że Sąd w rozpoznawanej sprawie nie mógł opierać się przy wydawaniu niniejszego rozstrzygnięcia na argumentach wskazanych przez stronę w skardze kasacyjnej, bowiem rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.