Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1966/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor Małgorzata Grzelak WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2005r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym      oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. i art. 138 § l pkt l k.p.a. w zw. z art. 140 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, póz. 515 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania złożonego przez skarżącego T. B. od decyzji Starosty Powiatu P. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym kategorii B - utrzymało w mocy w/w decyzję organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] lutego 2003 r. Starosta P. wydał skarżącemu T. B. prawo jazdy kategorii B.

Pismem z dnia 11 grudnia 2003 r. Komendant [...] Policji - działając na podstawie przepisu art. 140 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - wniósł o cofnięcie skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, iż T. B. w okresie od 28 lipca 2003 r. do dnia 11 listopada 2003 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 21 punktów.

Pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. Starosta P. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, wzywając stronę do stawienia się do Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w P. w terminie 7 dni, celem złożenia dokumentu prawa jazdy.

Jednocześnie w dniu [...] stycznia 2004 r. Starosta P. wydał decyzję nr [...], na podstawie której - powołując się na informacje zawarte we wniosku Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2003 r. - cofnął skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym kat. B.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], uchyliło w całości decyzję Starosty P. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy zarzucił Staroście P. naruszenie art. 10 § l oraz art. 61 § 4 i art. 81 k.p.a. - poprzez pozbawienie strony możliwości udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego pierwszej instancji oraz wypowiedzenia się w sprawie zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę. Organ odwoławczy podniósł ponadto, iż z akt sprawy nie wynika, czy Komendant [...] Policji, nie będąc komendantem wojewódzkim Policji, może być organem uprawnionym do wnioskowania o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. Organ odwoławczy zarzucił również naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. i nakazał organowi I instancji wyjaśnić podnoszoną przez skarżącego okoliczność, iż poruszał się on wyłącznie samochodem osobowym ciężarowym o nr rej [...], a nie jak stwierdził Komendant [...] Policji we wniosku - aż trzema samochodami.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po uzyskaniu stosownych wyjaśnień udzielonych przez Komendanta [...] Policji w piśmie z dnia [...] czerwca 2004 r. - Starosta P. wydał w dniu [...] czerwca 2004 r. decyzję nr [...], na podstawie której - powołując się na informacje w/w organu Policji - cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym kat. B., działając na podstawie art. 140 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -Prawo o ruchu drogowym.

W dniu 15 lipca 2004 r. skarżący T. B. wniósł odwołanie od decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2004 r. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, iż organ I instancji pominął stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], wyrażone w decyzji z dnia [...] maja 2004 r., a dotyczące przepisów art. 10 i art. 107 k.p.a. Skarżący wskazał także, iż winien być powiadomiony, co powinien robić w tej sprawie. Stwierdził ponadto, iż w ogóle nie rozumie systemu punktowego i konsekwencji z tym związanych.

W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu P. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia stronie skarżącej uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym kategorii B. W uzasadnieniu organ odwoławczy -powołując się na art. 140 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - podniósł, iż z brzmienia tego przepisu wynika, że decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym nie jest decyzją uznaniową, wobec czego w przypadku zaistnienia określonego faktu, tj. wpłynięcia wniosku właściwego komendanta Policji oraz przekroczenia 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie l roku od otrzymania po raz pierwszy prawa jazdy, wydaje się decyzję o cofnięciu przedmiotowych uprawnień. W tej sytuacji - zdaniem SKO w [...] - wobec wpłynięcia wniosku Komendanta [...] Policji oraz ustaleń dokonanych na podstawie informacji tego organu - Starosta P. nie mógł wydać innej decyzji, co wyraźnie wynika z brzmienia cyt. przepisu ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Powyższą ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] T. B. zaskarżył w dniu [...] września 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2004 r. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 9 i art. 10 k.p.a. Ponadto strona skarżąca podniosła, iż - w jej ocenie - nastąpiło przedawnienie karalności, gdyż minął rok od daty wymierzenia pierwszej kary.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, ustosunkowując się do zarzutu przedawnienia karalności, iż - mając na względzie przepis art. 130 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - należy przyjąć, że skoro skarżący w okresie od 27 lipca 2003 do dnia 11 listopada 2003 r. otrzymał

21 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, to w stosunku do jego osoby nie stosuje się usunięcia tych punktów, co wynika wprost z cyt. przepisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga T. B. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie narusza prawa.

Przedmiotowa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty Powiatu P. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], nie naruszają zarówno przepisów prawa materialnego wskazanych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, jak również przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § l, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z treścią przepisu art. 140 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie przekroczenia w okresie l roku od

dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzję o cofnięciu wspomnianych uprawnień wydaje się na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji.

Jak wynika z akt sprawy zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, skarżący T. B., po uzyskaniu po raz pierwszy prawa jazdy w dniu [...] lutego 2003 r., w okresie od dnia [...] lipca 2003 r. do dnia [...] listopada 2003 r. trzykrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 21 punktów karnych.

Mając powyższe na względzie należy przyjąć, iż zarówno Starosta P., jak i organ odwoławczy, prawidłowo uznały, że w przypadku skarżącego zachodzą wszelkie przesłanki do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym.

Ustosunkowując się do zarzutu przedawnienia karalności należy - zdaniem Sądu - stwierdzić, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]prawidłowo przyjęło, że do osoby skarżącego nie można zastosować normy wyrażonej w przepisie art. 130 ust. 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, albowiem zgodnie z cyt. przepisem ustawy punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie l roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. l pkt 3 - 20 punktów.

Ponadto należy uznać, iż zarówno organ odwoławczy, jak i organ I instancji dopełniły w oparciu o obowiązujące przepisy prawa wszelkich niezbędnych czynności w celu gruntownego wyjaśnienia sprawy, zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca w toku prowadzonego postępowania miała zagwarantowane prawo obrony swoich praw, zaś organy poprzez pełne i wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego obu zaskarżonych decyzji nie naruszyły normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.