Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1090/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 106 par. 3, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7
journal: Dz.U. 2005 nr 267 poz 2259
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania"
article: art. 106 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Dnia 4 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant Asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2010 roku sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14.czewrca 1964r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako k.p.a., art. 106 ust. 3, art. 3, art. 7 ustawy z dnia 29.grudnia 2005 roku o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. nr 267, poz. 2259) oraz art. 3 ust. 4, art. 24 i art. 110 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 12.marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U.nr 64, poz. 593 ze zm.) odmówił L. B. przyznania zasiłku celowego na zakup posiłku w miesiącu lutym 2008 roku.

Organ wyjaśnił, iż odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia, ponieważ L. B. z wnioskiem o przyznanie zasiłku celowego na zakup posiłku w miesiącu lutym 2002 roku wystąpił w dniu 27.marca 2008 roku. Tymczasem zgodnie z art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, świadczenie pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Ponadto organ wskazał, iż w miesiącu styczniu 2008 roku L. B. został objęty pomocą w postaci zasiłku celowego na zakup posiłku w kwocie 120 zł i kwota ta została mu przekazana.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł L. B., podnosząc, iż wadliwe jest stanowisko organu, jakoby zasiłek przyznawać należało za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek, gdyż oznaczałoby to konieczność comiesięcznego ponawiania wniosku o przyznanie zasiłku. Ponadto wyjaśnienia organu pozostają w sprzeczności z jego praktyką, bowiem w swych decyzjach przyznaje również zasiłek na okres kilkumiesięczny.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., art. 3, art. 39. art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12.marca 2004 roku o pomocy społecznej, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Prezydenta Miasta Ł. wskazując, iż nie było możliwe przyznanie stronie zasiłku celowego w miesiącu lutym 2008 roku, gdyż zgodnie z art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej świadczenie z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. L. B. wniosek o przyznanie zasiłku celowego złożył w dniu 28.marca 2008 roku i pomoc taka została mu przyznana na okres od 1.marca 2008 roku do 31.sierpnia 2008 roku. Nie było natomiast możliwe przyznanie pomocy za miesiąc luty 2008 roku.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, L. B. zarzucił fałszowanie dokumentów w postaci "fałszowania treści jego pism" oraz niewykazanie bezzasadności jego argumentów jego pism. Za nadużycie uznał obarczanie rządu rzekomym nieprzekazaniem funduszy MOPS oraz niepraworządne działania organów, bowiem wniosek o przyznanie przez niego zasiłku złożony został w styczniu 2008r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W dniu 12.stycznia 2009 roku na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi L. B. okazał oryginał i złożył do akt sprawy w kserokopii wniosek o przyznanie zasiłku celowego na posiłek od stycznia 2008 r. wraz z prezentatą organu wskazującą dzień 11.stycznia 2008 roku jako datę jego złożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 12.stycznia 2009r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 595/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, iż badając skargę L. B. dopatrzył się uchybień, które musiały skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego obu zaskarżonych decyzji. Ze złożonych do akt sądowych dowodów wynika bowiem, iż skarżący z "pierwotnym wnioskiem" o przyznanie zasiłku celowego wystąpił w dniu 11.stycznia 2008 roku, formułując go jako wniosek o przyznanie zasiłku począwszy od stycznia 2008 roku. Z niewyjaśnionych przyczyn wniosek ten nie został załączony do akt administracyjnych sprawy, co sprawia, iż są one niekompletne. Wspomniane braki w zgromadzonej przez organy dokumentacji miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż spowodowały błędne ustalenie faktyczne w zakresie pierwotnej daty wszczęcia postępowania administracyjnego. Przyjmując zatem, iż pierwotny wniosek o przyznanie zasiłku celowego na zakup posiłku w miesiącu lutym 2008 roku wpłynął do organu w styczniu 2008 roku oczywistym jest, iż obowiązkiem organów było rozpatrzenie tegoż wniosku z uwzględnieniem miesięcy, których dotyczył, niezależnie od tego czy zasiłek ten byłby przyznany, czy też nie. Z całą pewnością wszakże powodem, dla którego nastąpiła odmowa przyznania zasiłku nie mógł być w tej sytuacji przepis art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej.

Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. uchylił decyzję zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5.listopada 2009r., wydanym w sprawie o sygn.akt I OSK 380/09 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wskazał, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie na rozprawie w dniu 12.stycznia 2009r. kserokopii wniosku o przyznanie zasiłku celowego na posiłek z prezentatą organu wskazującą dzień 11.stycznia 2008r. jako datę jego złożenia nie spotkało się z właściwą reakcją ze strony Sądu I instancji, mimo tego iż organ wskazał iż w miesiącu styczniu 2008r. skarżący został objęty pomocą w postaci zasiłku celowego na zakup posiłku w kwocie 120 zł i że kwota ta została mu przekazana. Obowiązkiem Sądu I instancji było więc w tym stanie rzeczy odroczenie rozprawy i zażądanie stosownych informacji od organu, wszak nie miał on wiedzy na temat tego w jaki sposób wniosek ten został potraktowany.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie o którym wyżej mowa mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie kwestionować można tę część uzasadnienia Sądu I instancji, którą stanowią wytyczne dla organów administracji. W realiach przedmiotowej sprawy były one bowiem sformułowane przedwcześnie. Sąd nie dysponował przecież całością materiału, który winien stanowić podstawę wyrokowania.

Rozpatrując ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ustalił, że wniosek skarżącego z dnia 11.stycznia 2008r. o przyznanie zasiłku na posiłek został rozpatrzony decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], przyznającą mu zasiłek celowy na zakup żywności w miesiącu styczniu 2008r. w kwocie 120,-zł. Decyzja wspomniana doręczona została skarżącemu w dniu 9.marca 2008r. (potwierdzenie odbioru k. 86-86 verte) i nie została przezeń zaskarżona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż na podstawie art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, iż obowiązkiem Sądu I instancji, ponownie rozpatrującego sprawę wszczętą skargą L. B., było skorzystanie z uprawnienia, przewidzianego w art. 106 § 3 p.p.s.a. i zobowiązanie organu administracji do przedłożenia dokumentów, związanych z załatwieniem sprawy, wszczętej wnioskiem skarżącego z dnia 11.stycznia 2008r.

Z dokumentów tychże wynika zaś, iż wniosek wspomniany został załatwiony decyzją z dnia [...], która obejmowała przyznanie zasiłku celowego na zakup żywności w miesiącu styczniu 2008r. w kwocie 120,-zł. Orzeczenie powyższe doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 9.marca 2008. (próby doręczenia w dniach 7.lutego 2008r. i 11.lutego 2008r., jak wynika z adnotacji uczynionych na potwierdzeniu odbioru, zakończyły się niepowodzeniem). Decyzja nie została przezeń zaskarżona a co za tym idzie zyskała walor ostatecznej.

Tym samym więc uznać należało, iż postępowanie administracyjne, wszczęte wspomnianym wnioskiem skarżącego z dnia 11.stycznia 2008r. zostało ostatecznie zakończone, zaś kolejny złożony przezeń w dniu 27.marca 2008r. wniosek o przyznanie zasiłku na zakup żywności traktowany być winien jako wszczynający nowe postępowanie, do którego zastosowanie znajdują reguły określone w ustawie o pomocy społecznej oraz ustawie o ustanawianiu programu wieloletniego Pomoc państwa w zakresie dożywiania".

W tym zakresie nie budzi natomiast wątpliwości, iż świadczenia z pomocy społecznej wypłaca się za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją (art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej). Ustawa o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" nie zawierała w tym zakresie żadnego odmiennego uregulowania, odsyłając wprost do regulacji zawartej w ustawie o pomocy społecznej (art. 7 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania").

Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się do oceny legalności zaskarżonych aktów administracyjnych (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.). W rozpoznawanych sprawach, przewiduje możliwość wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt1).

W rozpoznawanej sprawie, jak wyżej wskazano, brak było podstaw do skutecznego zakwestionowania stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., wyrażonego w zaskarżonej decyzji, skoro ustalono, iż wniosek L. B. o przyznanie zasiłku celowego z dnia 11.stycznia 2008r. został rozstrzygnięty decyzją ostateczną z dnia [...], zaś wniosek o przyznanie kolejnego świadczenia został przezeń złożony w dniu 27.marca 2008r. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazać natomiast należy, iż decyzja z dnia [...] pozostaje poza kognicją Sądu w rozpoznawanej sprawie, albowiem, jak wspomniano, jest ostateczna i wykracza poza granice sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi, wobec braku podstaw do jej uwzględnienia.

A.D.

.