Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 211/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1 i  art. 6,  art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Andrzej Góraj Protokolant Mateusz Rogala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2009 r. o udzielenie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2009 r. W. S. zwrócił się do Starosty Powiatu W., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o wydanie odpisu decyzji [...], o której mowa w operacie nr [...] przyjętym do PODGiK z dnia [...] lutego 1984 r.

Pismem z dnia 19 października 2009 r. udzielono ww. odpowiedzi, że nie odnaleziono wnioskowanej decyzji.

Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na bezczynność Starosty W., wnosząc o zobowiązanie Starosty W. do niezwłocznego udzielenia informacji żądanej w piśmie z dnia [...] października 2009 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że skarżący otrzymał wyczerpującą odpowiedź na swoje pismo, a ponadto wskazał, że do wydania kopii decyzji [...] nie mają zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Gdyby żądana decyzja znajdowała się w zasobie Wydziału Ewidencji Gruntów i Budynków oraz PODGiK, to należałoby zastosować przepisy ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 493), które to regulują zasady udzielania i udostępniania materiałów z zasobu, a także rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 37, poz. 333).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) kształtuje prawo do informacji w takim zakresie, w jakim dotyczy organów władzy publicznej w szerokim rozumieniu tego pojęcia. Reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy, procedurę i tryb postępowania. W bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się kpa.

Zauważyć należy, że skarga na bezczynność w istocie ma służyć zwalczaniu zwłoki w załatwianiu spraw.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Uwzględniając te wszystkie aspekty, można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa

Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich.

Artykuł 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, zdaniem Sądu, informacje zawarte w operacie ewidencyjnym mają charakter informacji publicznej, ponieważ zostały wytworzone przez władze publiczne lub są odnoszone do władz publicznych. Analiza przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazuje jednak jednoznacznie, że zagadnienia dotyczące udostępniania informacji zawartych w operacie zostały w sposób kompleksowy unormowane w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). I to w trybie tej ustawy wniosek o udostępnienie informacji winien być przez organy rozpatrywany.

Powyższe znajduje potwierdzenie w fakcie, że skarżący złożył w dniu [...] października 2009 r. wniosek o udzielenie informacji z operatu ewidencji gruntów i budynków.

Skoro zatem skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznych, do których przysługiwał odmienny, niż określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej, tryb dostępu, to stwierdzić trzeba, że w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej. Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2002 r. (sygn. akt II SA 3301/02 publ. LEX 78064), na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej decyzja może być wydana wówczas, gdy wchodzi w grę zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 927/05 (LEX nr 167166).

W przedmiotowej sprawie, z przyczyn podanych wyżej, skarga na bezczynność organu złożona na gruncie tej ustawy jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.