Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 281/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1, art. 108, art. 112, art. 123, art. 180 par. 1, art. 187 par. 1, art. 188, art. 200
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia NSA Sylwia Zapalska (spr.) Sędzia WSA Roman Wiatrowski Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności Spółdzielni Mieszkaniowej - nabywcy składnika majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą przez spółkę - za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień i lipiec 2003 r. oraz styczeń 2005 r. o d d a l a s k a r g ę /-/R. Wiatrowski /-/W. Zygmont /-/S. Zapalska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. wszczął postępowanie celem przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe "S." S.A. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, lipiec 2003r., styczeń oraz luty 2005r. na nabywcę majątku tej spółki – Spółdzielnię Mieszkaniową w S., a następnie, decyzją z dnia [...]. nr [...], na podstawie przepisów art. 108 § 1, art. 112 § 1 – 3, art. 53 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), orzekł o odpowiedzialności nabywcy majątku za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za kwiecień 2003r., lipiec oraz styczeń 2005r. w łącznej kwocie [...] zł oraz umorzył postępowanie w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności za miesiąc luty 2005r.

W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu wskazał, iż w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę "S." powstały zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za kwiecień, lipiec 2003r. oraz styczeń i luty 2005r. Stwierdził przy tym, iż podejmowane czynności zmierzające do wyegzekwowania wymienionych zaległości (spisanie protokołu o stanie majątkowym, zajęcie rachunku bankowego, ruchomości i wierzytelności) nie wystarczyły na pokrycie zaległości Spółki. Naczelnik ustalił ponadto, iż Spółdzielnia Mieszkaniowa w S. w dniu [...]marca 2005r. (akt notarialny A [..]) zawarła z firmą "S." umowę przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] wraz z budynkami oraz działek [...] za kwotę netto [...] zł.

Naczelnik wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 112 § 1 Ordynacji podatkowej nabywca przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa, składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wymienionych w § 2, jeżeli ich wartość jednostkowa w dniu zbycia wynosi co najmniej [...]. zł odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Natomiast stosownie do § 3 powołanego artykułu zakres odpowiedzialności nabywcy ograniczony jest do wartości nabytego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub składników majątku.

Mając więc na uwadze powyższe okoliczności oraz treść powołanych przepisów Naczelnik przeniósł odpowiedzialność za zaległości Spółki za miesiące kwiecień, lipiec 2003r. oraz styczeń 2005r. na nabywcę majątku – prawa użytkowania wieczystego.

Naczelnik podkreślił również, iż nie mógł udostępnić Spółdzielni ani deklaracji podatkowych, na podstawie których wystawione zostały tytułu wykonawcze, ani udzielić informacji zawartych w deklaracji, ponieważ objęte są one tajemnicą skarbową (art. 293 O.p.). Poza tym z przepisów art. 67 – 85 Kodeksu spółek handlowych wynika, że likwidator sporządza bilans otwarcia, a następnie dokonuje wszelkich niezbędnych czynności mających na celu zaspokojenie wierzycieli i sprzedaż majątku spółki. Zatem likwidator Spółki "S." winien posiadać wiedzę o stanie jej zaległych zobowiązań.

Zdaniem Naczelnika Urzędu nie miały także znaczenia dla sprawy ewentualne wyjaśnienia i zeznania świadków – osób zarządzających Spółką "S." oraz likwidatora Spółki, nie ulega bowiem wątpliwości, iż zobowiązanie wynikające ze złożonych deklaracji VAT – 7 jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Powyższą decyzję Spółdzielnia zaskarżyła części - w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności za miesiące kwiecień, lipiec 2003r. i styczeń 2005r., wnosząc o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania bądź umorzenie postępowania w całości. Spółdzielnia wniosła jednocześnie o uchylenie postanowienia z[...] września 2008r. odmawiającego przeprowadzania dowodów. Zaskarżonym rozstrzygnięciom odwołująca zarzuciła naruszenie:

1) art. 120 i art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez brak podjęcia wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

2) art. 200 § 1 O.p., poprzez brak wyznaczenia stronie nowego 7 – dniowego terminu wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, już po doręczeniu stronie zawiadomienia z [...]sierpnia 2008r. o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy,

3) art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 O.p., poprzez nieprzeprowadzenie dowodów wskazywanych w piśmie z [...] sierpnia 2008r.,

4) art. 112 § 1, § 2 O.p., poprzez błędne przyjęcie, że Spółdzielnia nabywała składniki majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy też były to składniki z tą działalnością niezwiązane (pusta działka, zabudowania – kort tenisowy, puste hale i magazyny nie zaliczone do aktywów trwałych Spółki).

W uzasadnieniu odwołania Spółdzielnia wskazała, iż nabyte przez nią działki nie były związane z prowadzoną przez Spółkę "S." działalnością gospodarczą, nie były bowiem zaliczone do aktywów trwałych Spółki (art. 112 § 2 O.p.). Tym samym nie zaistniała przesłanka odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe.

Odwołująca zwróciła również uwagę, iż zgodnie z zawiadomieniem Sądu Rejonowego w P. z [...] sierpnia 2004r., Sąd dokonał wykreślenia hipotek zabezpieczających wierzytelności na rzecz Skarbu Państwa – Pierwszego Urzędu Skarbowego w P.. Skoro więc Naczelnik Urzędu wydał firmie "S." zgodę na wykreślenie hipotek, to zdaniem odwołującej albo przyczynił się swoim działaniem do powstania szkody, albo na dzień [...] lipca 2004r. (data wydania zgody) nie istniały zaległości podatkowe.

Spółdzielnia podkreśliła nadto, iż wnioskowane przez nią dowody winny być dopuszczone, dotyczyły bowiem tezy dowodowej stwierdzonej na niekorzyść strony. Wyraziła przy tym pogląd, iż odmienna interpretacja prowadziłaby do pozbawienia jej prawa do czynnego udziału w sprawie.

Orzekając na skutek wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w P., decyzją z dnia [...]. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone decyzję oraz postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Dyrektor Izby stwierdził, iż w myśl art. 112 § 1 Ordynacji nabywca przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wymienionych w § 2, jeżeli ich wartość jednostkowa w dniu zbycia wynosi co najmniej [...] zł odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z kolei stosownie do § 2 cyt. artykułu składniki majątku związane z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią aktywa trwałe w rozumieniu przepisów o rachunkowości, z wyłączeniem należności długoterminowych, udzielonych pożyczek i długoterminowych rozliczeń międzyokresowych. Według art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z 29 września 1994r. o rachunkowości, ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach trwałych rozumie się przez to aktywa jednostki, które nie są zaliczane do aktywów obrotowych, o których mowa w pkt 18. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 18 powołanej ustawy, ilekroć w tejże ustawie jest mowa o aktywach trwałych rozumie się przez to część aktywów jednostki, które w przypadku:

a) aktywów rzeczowych, o których mowa w pkt 19 – są przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności, jeżeli trwa on dłużej niż 12 miesięcy,

b) aktywów finansowych, o których mowa w pkt 24 – są płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub od daty ich założenia, wystawienia lub nabycia, albo stanowią aktywa pieniężne,

c) należności krótkoterminowych – obejmują ogół należności z tytułu dostaw i usług oraz całość lub część należności z innych tytułów niezliczonych do aktywów finansowych, a które stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego,

d) rozliczeń międzyokresowych – trwają nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia bilansowego.

Dyrektor Izby wskazał również, iż stosownie do art. 3 ust 1 pkt 15 przez środki trwałe w rozumieniu ustawy o rachunkowości rozumie się, z zastrzeżeniem pkt 17, tj. inwestycji, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższymi niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności: nieruchomości (grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, lokale będące odrębną własnością, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego), maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy, ulepszenia w obcych środkach trwałych, inwentarz żywy.

Ze zebranego materiału dowodowego wynika, iż Spółka "S." prowadziła działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem była produkcja budowlano – montażowa, produkcja pomocnicza, wynajem sprzętu budowlanego oraz wynajem nieruchomości. Naczelnik Urzędu ustalił również, iż sprzedana na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej w S. nieruchomość znajdowała się w kartotece środków trwałych. W latach 1999 – 2004 Spółka poniosła nakłady inwestycyjne w kwocie netto [...] zł, w tym zakupy inwestycyjne – [....] zł, od których dokonano odpisów amortyzacyjnych. Ponadto Spółka wykorzystywała pomieszczenia budynków i budowli na cele działalności gospodarczej – wykonywała prace warsztatowe oraz składowała materiału budowlane. Na przedmiotowej nieruchomości znajdowały się samochody i maszyny samojezdne oraz silosy przenośne do przechowywania cementu i maszyny budowlane stanowiące własność Spółki, a w pomieszczeniach warsztatowych – maszyny i urządzenia.

Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby stwierdził, iż nabyte przez odwołującą działki były związane z prowadzoną działalnością. Nie doszło zatem do naruszenia przepisów art. 112 § 1 i § 2 O.p.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 O.p. Dyrektor Izby zwrócił uwagę, iż chcąc uzyskać dane o wysokości zaległości podatkowych Spółki, Spółdzielnia była uprawniona wystąpić o wydanie zaświadczenia w trybie art. 306g O.p., z czego jednak nie skorzystała. Zaznaczył przy tym, iż Naczelnik Urzędu nie mógł udostępnić dokumentów dotyczących Spółki, były one bowiem objęte tajemnicą skarbową (art. 293 O.p.).

Jeśli natomiast chodzi o zgodę na wykreślenie hipoteki Dyrektor wyjaśnił, iż zabezpieczenie to nie dotyczyło podatku VAT a podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od stycznia do czerwca 2002r. oraz od lipca do grudnia 2001r. Ponadto w chwili złożenia wniosku o wpis tego zabezpieczenia Spółka nie zalegała jeszcze z zapłatą przedmiotowych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług.

Na powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa w S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się jej uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 120, art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez brak podjęcia wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

2) art. 123 § 1 O.p., poprzez niezawiadomienia skarżącej o kontroli w firmie "S." oraz nie dołączenie wyniku tej kontroli do materiału dowodowego w sprawie,

3) art. 200 § 1 O.p., poprzez brak wyznaczenia stronie nowego 7 – dniowego terminu wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, już po doręczeniu stronie zawiadomienia z [...] sierpnia 2008r. o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy,

4) art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 O.p., poprzez nieprzeprowadzenie dowodów wskazywanych w piśmie z 11 sierpnia 2008r.,

5) art. 112 § 1, § 2 O.p., poprzez błędne przyjęcie, że Spółdzielnia nabywała składniki majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy też były to składniki z tą działalnością niezwiązane (pusta działka, zabudowania – kort tenisowy, puste hale i magazyny nie zaliczone do aktywów trwałych Spółki).

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż Dyrektor Izby Skarbowej nie podjął żadnych czynności w celu ustalenia, czy doszło do nabycia od "S." S.A. składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Nawet jeśli doszło do kontroli w wymienionej Spółce, to skarżąca nie była o tym powiadomiona a organ podatkowy nie włączył dokumentacji związanej z tą kontrolą do akt sprawy.

Skarżąca podkreśliła również, iż organy podatkowe miały obowiązek przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Dotyczyły one bowiem tezy odmiennej, stwierdzonej na niekorzyść strony.

W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej nie znajduje podstaw do zmiany swojego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, z późn. zm.), poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art. 134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 107 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (DZ. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), w przypadkach i w zakresie przewidzianym w niniejszym rozdziale (rozdz. 15) za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Stosownie do § 2 jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za: podatki nie pobrane oraz pobrane, a nie wpłacone przez płatników i inkasentów; odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych; niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek; koszty postępowania egzekucyjnego.

O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej orzeka organ podatkowy w drodze decyzji (art. 108 § 1), przy czym postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed:

- upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania;

- dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego; o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta; w sprawie zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług; określającej wysokość odsetek za zwłokę;

- dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego – w przypadku, o którym mowa w § 3 (art. 108 § 2).

W razie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji, na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przed orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej nie wymaga się uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (§ 3). Z kolei egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna (§ 4).

W kontekście powyższego Sąd zwraca uwagę, iż z korekty deklaracji VAT – 7 za kwiecień 2003r., lipiec 2003r. oraz deklaracji za styczeń 2005r. wynika, iż Spółka "S " była zobowiązana do zapłaty podatku należnego odpowiednio w kwotach: [ ] zł (k. 1 akt nr [ ]), [ ] zł (k. 3), [ ] zł (k. 4). Mając jednak na uwadze wpłaty na poczet podatku za miesiąc kwiecień 2003r. w kwotach [ ] zł (brak daty), [ ] zł ([...].03.2006r.) oraz [ ] zł ([....].12.2004r.; k. 5 – 7), do wpłaty do Urzędu Skarbowego za ten miesiąc pozostawała kwota [ ] zł. Ponadto skoro tytuły wykonawcze nr [ ] [ ] oraz nr [ ]zostały wystawione na podstawie deklaracji VAT – 7, nie było konieczne wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego Spółce "S ". Jednocześnie z pisma z dnia[ ]kwietnia 2008r. (k. 34 akt pod.) wynika, iż egzekucja na podstawie wymienionych tytułów wykonawczych została wszczęta przed dniem wszczęcia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe Spółki. Postanowienie w tym przedmiocie doręczono bowiem [ ] kwietnia 2008r. (k. 32 – 33). W ocenie Sądu spełnione zostały zatem wymogi, o których mowa w powołanych wyżej przepisach.

Odnosząc się do regulacji stricte w przedmiocie odpowiedzialności nabywcy majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 112 § 1 O.p. nabywca przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wymienionych w § 2, jeżeli ich wartość jednostkowa w dniu zbycia wynosi co najmniej [ ] zł – odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Składniki majątku związane z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią aktywa trwałe w rozumieniu przepisów o rachunkowości, z wyłączeniem należności długoterminowych, udzielonych pożyczek i długoterminowych rozliczeń między okresowych (§ 2).

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. 2002, Nr 76, poz. 694, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach – rozumie się przez to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Z kolei stosownie do pkt 13 ilekroć jest mowa o aktywach trwałych rozumie się przez to aktywa jednostki, które nie są zaliczane do aktywów obrotowych, o których mowa w pkt. 18. Aktywa obrotowe (pkt 18) to ta część aktywów jednostki, które w przypadku:

- aktywów rzeczowych, o których mowa w pkt 19 – są przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności, jeżeli trwa on dłużej niż 12 miesięcy;

- aktywów finansowych, o których mowa w pkt 24 - są płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub od daty ich założenia, wystawienia lub nabycia, albo stanowią aktywa pieniężne;

- należności krótkoterminowych - obejmują ogół należności z tytułu dostaw i usług oraz całość lub część należności z innych tytułów niezaliczonych do aktywów finansowych, a które stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego,

- rozliczeń międzyokresowych - trwają nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia bilansowego.

Natomiast ilekroć jest mowa o środkach trwałych rozumie się przez to: z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:

a) nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

b) maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,

c) ulepszenia w obcych środkach trwałych,

d) inwentarz żywy.

Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4 (pkt 15).

Jak wynika z protokołu kontroli przeprowadzonej w firmie "S." nieruchomość, na której ustanowione było użytkowanie wieczyste należała do środków trwałych Spółki (k. 18 – 19). Tym samym, zdaniem Sądu, związana była z prowadzoną działalnością gospodarczą, co potwierdza pośrednio również charakter prowadzonej działalności (k. 88). Jednocześnie za bezzasadny Sąd uznał zarzut, iż organ nie powiadomił skarżącej o kontroli i nie włączył dokumentacji związanej z tą kontrolą do akt sprawy. Skarżąca nie mogła zostać powiadomiona o przeprowadzonej kontroli w firmie "S.", zgodnie bowiem z art. 129 w zw. z art. 292 O.p. postępowanie kontrolne jest jawne wyłącznie dla stron. Ponadto, jak wynika z adnotacji na postanowieniu z dnia [...] lipca 2008r. (k. 61) oraz notatki służbowej pracownika Izby Skarbowej z [...] lutego 2009r. (k. 127), pełnomocnik skarżącej miał możliwość zapoznania się ze sporządzonym protokołem. Organy podatkowe nie naruszyły zatem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 123 O.p.).

Nie znajduje także uzasadnienia, zdaniem Sądu, zarzut naruszenia przepisów art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 188 O.p.

Przede wszystkim, jak już Sąd zwracał uwagę, informacje zawarte w części wymienionych dokumentów (deklaracjach podatkowych) objęte były tajemnicą skarbową. Ponadto nie było konieczności przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków na okoliczność związku nieruchomości z prowadzoną działalnością gospodarcza, skoro z dokumentów (KRS, protokół kontroli), jednoznacznie taki związek wynika. Okoliczności te zostały zatem stwierdzone w sposób wystarczający już innym dowodem (art. 188 in fine). Podkreślić przy tym należy, iż zgoda na wykreślenie hipoteki dotyczyła zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres lipiec – grudzień 2001r. oraz styczeń – czerwiec 2002r. a nie podatku VAT (k. 75).

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 200 § 1 O.p., Sąd stwierdza, iż w istocie nie wyznaczono stronie ponownie, po doręczeniu zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, 7 – dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Należy mieć jednak na uwadze, iż naruszenie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, przedłużenie terminu załatwienia sprawy nastąpiło bowiem z uwagi na złożone pismem z [...] sierpnia 2008r. wnioski dowodowe pełnomocnika (k. 68), a Naczelnik Urzędu Skarbowego w przedłużonym terminie nie zebrał żadnego dodatkowego materiału dowodowego, co do którego mógłby wypowiedzieć się pełnomocnik skarżącej.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ R. Wiatrowski /-/ W. Zygmont /-/ S. Zapalska