Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 2659/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2001-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 613  Ochrona środowiska i ochrona przyrody
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 133 poz. 885
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz o zmianie niektórych ustaw.
Teza: Od wejścia w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 133 poz. 885/ brak jest podstaw prawnych do występowania z tego rodzaju żądaniem. W ustępie 3 art. 8 cyt. ustawy, przewidziana została jedynie możliwość wcześniejszego wygaśnięcia decyzji w sprawie strefy ochronnej ale wyłącznie na wniosek jednostki organizacyjnej, na rzecz której ustanowiona została strefa ochronna.

TEZY

Od wejścia w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 133 poz. 885/ brak jest podstaw prawnych do występowania z tego rodzaju żądaniem. W ustępie 3 art. 8 cyt. ustawy, przewidziana została jedynie możliwość wcześniejszego wygaśnięcia decyzji w sprawie strefy ochronnej ale wyłącznie na wniosek jednostki organizacyjnej, na rzecz której ustanowiona została strefa ochronna.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Marianny i Juliana małżonków K. na decyzję Ministra Ochrony Ś., Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 6 listopada 1998 r. (...) w przedmiocie zmiany obszaru strefy ochronnej - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 maja 1998 r. Wojewoda T., po rozpoznaniu wniosku Marianny i Juliana K. oraz Kopalni i Zakładów Chemicznych Siarki "S." w G., dotyczących zmniejszenia zasięgu strefy ochronnej ustalonej wokół Kopalni Siarki "O." umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.

Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 105 par. 1 Kpa.

W uzasadnieniu decyzji stwierdził, co następuje:

Decyzją z dnia 19 czerwca 1986 r. ustalona została strefa ochronna dla Kopalni "O." (...). Jest to strefa ochronna i zasięg jej jest uzależniony od przebiegu frontu eksploatacji siarki. W związku ze złożonymi wnioskami przeprowadzone zostało postępowanie administracyjne. Dokonane zostały przez Akademię Górniczno-Hutniczą w K. /1996-1997/ pomiary stężeń siarkowodoru w rejonie Kopalni. Z ww. pomiarów wynika, że w rejonie Kopalni Siarki "O." w dalszym ciągu występują przekroczenia dopuszczalnych stężeń siarkowodoru.

Ponadto w okresie rozpatrywania sprawy uległy zmianie przepisy regulujące sprawę stref ochronnych.

Zgodnie z art. 8 znowelizowanej ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ strefy ochronne funkcjonują do 2005 r. Istnieje wprawdzie możliwość podejmowania decyzji w sprawie wygaśnięcia strefy ochronnej przed tym terminem ale jedynie wtedy, kiedy "jednostka organizacyjna ograniczy szkodliwe oddziaływanie na środowisko do terenu, do którego posiada tytuł prawny /art. 8 ust. 3 cyt. ustawy/. Wtedy Wojewoda na jej wniosek stwierdza wygaśniecie decyzji w sprawie strefy ochronnej.

Tak więc dopuszczalny jest jedynie wniosek o wygaśnięcie decyzji a nie o zmianę zasięgu strefy ochronnej.

W świetle obowiązujących przepisów wniosek o zmianę zasięgu strefy ochronnej nie może być rozpatrywany. W tej sytuacji należało postępowanie w sprawie złożonych wniosków, w tym również przez Mariannę i Juliana K. umorzyć. Tym bardziej, że z wnioskiem o wygaśnięcie decyzji ustalającej strefę ochronną może wystąpić tylko właściciel strefy to znaczy Kopalnia i Zakłady Chemiczne Siarki "S." w G.

Na powyższą decyzję wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Marianna i Julian K. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podnieśli zarzuty zawarte w uprzednio złożonym odwołaniu.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wbrew zawartym w niej zarzutom, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, a do tych tylko kwestii sprowadza się sądowa kontrola decyzji administracyjnych /art. 21 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 105 par. 1 Kpa. Zobowiązuje on organ administracji do umorzenia postępowania "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe".

Z bezprzedmiotością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy /wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 1995 r. - ONSA 1996 Nr 2 poz. 8/.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju sytuacją.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 133 poz. 885/ zlikwidowała instytucję ustanawiania stref ochronnych. Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy "jednostki organizacyjne, które posiadają wydane na podstawie dotychczasowych przepisów decyzje w sprawie stref ochronnych, obowiązane są, w terminie do 2005 roku do ograniczenia szkodliwego oddziaływania na środowisko do terenu, do którego posiadają tytuł prawny. Po upływie tego terminu wojewodowie z urzędu stwierdzą wygaśnięcie wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów decyzji w sprawie stref ochronnych /ust. 2/.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ustępie 1, jednostka organizacyjna ograniczy szkodliwe oddziaływanie na środowisko do terenu, do którego posiada tytuł prawny, wojewoda, na jej wniosek, stwierdzi wygaśnięcie decyzji w sprawie strefy ochronnej /ust. 3/".

Zgodzić należy się ze stwierdzeniami organów administracyjnych, iż złożony przez małżonków Mariannę i Juliana K. wniosek, dotyczy zmiany zasięgu strefy ochronnej. Od wejścia w życie cyt. ustawy tj. od stycznia 1998 r. brak jest podstaw prawnych do występowania z tego rodzaju żądaniem. Obowiązujące przepisy nie przewidują bowiem możliwości występowania z wnioskiem o zmianę zasięgu strefy ochronnej. W ustępie 3 art. 8 cyt. ustawy jak trafnie zauważył organ odwoławczy, przewidziana została jedynie możliwość wcześniejszego wygaśnięcia decyzji w sprawie strefy ochronnej ale wyłącznie na wniosek jednostki organizacyjnej, na rzecz której ustanowiona została strefa ochronna.

Uwzględniając powyższe należy podzielić stanowisko organów administracyjnych, że żądanie skarżących dotyczące zmniejszenia zasięgu strefy ochronnej nie dotyczyło sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracji. Stąd też postępowanie administracyjne wszczęte takim żądaniem, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć, na zasadzie art. 105 par. 1 Kpa.

Z wyżej wymienionych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznając, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.