Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2063/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust 3 pkt 10, pkt 12b
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 2063/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Protokolant: st. referent Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r., sprawy ze skargi T.W., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 13 sierpnia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2013 r. za pośrednictwem platformy ePUAP do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów wpłynął wniosek T.W. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia innej spółki osobowej.

W ocenie organu powyższy wniosek nie spełniał wymogów formalnych, co do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego, dlatego też pismem z dnia 2 lipca 2013 r. znak: [...], w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło pismem w dniu 9 lipca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca będzie wraz z drugą osobą fizyczną oraz spółką z ograniczoną odpowiedzialnością wspólnikiem w spółce jawnej. Spółka powstanie z przekształcenia innej spółki osobowej w drodze procedury zawartej w przepisach Kodeksu spółek handlowych. Po przekształceniu, w majątku spółki znajdować się będą:

a) pieniądze,

b) jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych,

c) akcje lub udziały w spółkach kapitałowych mających siedzibę na terenie Rzeczpospolitej Polskiej oraz będących polskimi rezydentami podatkowymi oraz

d) wierzytelności o zwrot pożyczek.

W przyszłości dojdzie do likwidacji spółki jawnej, w której wspólnikiem jest wnioskodawca. Na moment likwidacji spółki, wnioskodawca oraz drugi wspólnik otrzymaliby składniki majątkowe, zaliczające się do majątku spółki tj. pieniądze, jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, akcje lub udziały w spółkach kapitałowych mających siedzibę na terenie Rzeczpospolitej Polskiej oraz będących polskimi rezydentami podatkowymi oraz wierzytelności o zwrot pożyczki.

W uzupełnieniu wniosku wskazano m.in., że:

- wnioskodawca na tym etapie nie wie, jaką dokładnie spółkę pierwotnie założy. Wiadomo na pewno, iż będzie to spółka prawa handlowego, wymieniona w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych. Może to być zatem spółka komandytowa lub spółka komandytowo-akcyjna;

- wnioskodawca może posiadać status każdego ze wspólników w spółce osobowej, może być komplementariuszem, komandytariuszem lub akcjonariuszem;

- przedmiotem działalności w osobowej spółce przekształcanej i spółce jawnej, powstałej w wyniku przekształcenia będzie m.in. obrót nieruchomościami, udzielanie pożyczek oraz obrót papierami wartościowymi. Pożyczki, których będą dotyczyć wierzytelności, będą udzielane w ramach działalności gospodarczej;

- dochody (przychody) będą opodatkowane podatkiem liniowym, stawką 19% zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

- wspólnicy spółki przekształconej będą opodatkowywali przychody z udziału w spółce niemającej osobowości prawnej zgodnie z przepisami prawa oraz w tym zakresie przyjętą praktyką. W szczególności zgodnie z treścią art. 8, art. 11 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem pochodzenia otrzymanych w przyszłości pieniężnych i niepieniężnych składników majątku będą następujące czynności i zdarzenia, które nastąpią w spółce przekształcanej:

- sprzedaż środków trwałych (w tym nieruchomości), o dostawa towarów,

- świadczenie usług, w tym pożyczki i obrót papierami wartościowymi,

- odsetki z lokat, rachunków bankowych,

- sprzedaż funduszy inwestycyjnych.

W związku z powyższym zadano pytanie: Czy w razie likwidacji spółki po stronie wnioskodawcy (na moment likwidacji) nie powstanie przychód i w związku z nim obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli w ramach likwidacji spółki wnioskodawca otrzyma składniki majątku likwidacyjnego spółki w postaci środków pieniężnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, akcji lub udziałów w polskich spółkach kapitałowych oraz wierzytelności o zwrot pożyczki?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wnioskodawca, wskazał, że otrzymanie przez niego składników majątku w postaci środków pieniężnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, akcji lub udziałów w polskich spółkach kapitałowych oraz wierzytelności o zwrot pożyczki nie będzie rodziło po jego stronie (jako wspólnika likwidowanej spółki) przychodu i w związku z nim obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych,

Uzasadniając zajęte stanowisko wnioskodawca przywoła treść art. 8 ust. 1, art. 5a pkt 26 oraz art. 14 ust. 1 i ust. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), dochodząc do konkluzji, że co do zasady, do przychodów opodatkowanych należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy. Wśród przychodów, których nie zalicza się do przychodów z działalności gospodarczej art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. Przyjęcie powyższej zasady jest podyktowane faktem, że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z udziału w zyskach spółki niebędącej osobą prawną jest wspólnik tej spółki.

Środki pieniężne, otrzymane przez wnioskodawcę wskutek likwidacji spółki osobowej, korzystają więc z bezwarunkowego zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym. Również przekazanie środków pieniężnych w ramach likwidacji spółki osobowej pozostałym wspólnikom spółki osobowej nie powoduje powstania dochodu po stronie wnioskodawcy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 3 pkt 12b ustawy podatkowej, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ten powstanie dla wnioskodawcy dopiero w momencie ewentualnego odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, chyba, że spełnione zostaną określone w art. 14 ust. 3 pkt 12b warunki niezaliczenia otrzymanych przychodów do przychodów z działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe należy według wnioskodawcy uznać, iż etap likwidacji spółki będzie neutralny dla wnioskodawcy jako wspólnika spółki jawnej na moment jej przeprowadzenia. Gdy w wyniku likwidacji spółki jawnej dojdzie do przekazania wnioskodawcy majątku likwidowanej spółki w postaci środków pieniężnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych oraz akcjach i udziałów w polskich spółkach kapitałowych, jak również wierzytelności, po stronie wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu z otrzymania przez wnioskodawcę składników majątkowych w ramach majątku likwidacyjnego spółki. Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej oraz Dyrektora Izby Skarbowej.

W interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2013 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej lub spółki komandytowo-akcyjnej w której wnioskodawca będzie posiadał status komplementariusza jest prawidłowe.

Organ interpretacyjny wskazał, że mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy oraz, że przedmiotem niniejszej interpretacji, stosownie do treści zadanego pytania (wyznaczającego zakres wniosku), była wyłącznie kwestia powstania u wnioskodawcy przychodu z tytułu otrzymania wskazanych składników majątku na moment likwidacji spółki jawnej w wyniku przekształcenia spółki komandytowej bądź komandytowo-akcyjnej, w której wnioskodawca będzie komplementariuszem. W zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej w której wnioskodawca będzie akcjonariuszem zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

T.W. skierował do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego wydaną interpretacją, zarzucając jej naruszenie art. 14 ust. 3 pkt 10 i pkt 12b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podniesiono, że wydana interpretacja dotyczy tylko części zdarzenia przyszłego opisanego przez wnioskodawcę, a mianowicie kwestii likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której posiadał on status komplementariusza. Wnioskodawca uważa, że prawidłowa co do zasady interpretacja art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna w równym stopniu dotyczyć wspólnika likwidowanej spółki, który w spółce komandytowo-akcyjnej posiadał status akcjonariusza.

Dyrektor Izby Skarbowej w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na zarzuty podniesione w wezwaniu organ stwierdził, że rozpatrując wniosek T.W. wydał dwa odrębne rozstrzygnięcia tj. kwestionowaną interpretację, w której uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe oraz postanowienie o pozostawienie części wniosku bez rozpatrzenie w zakresie dotyczącym skutków likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której wnioskodawca będzie posiadał status akcjonariusza. Dalej wskazał, że pozostawienie bez rozpatrzenia części wniosku nie skutkuje naruszeniem prawa w interpretacji indywidualnej wydanej w pozostałym zakresie, a ocena zasadności wydania takiego postanowienia może być dokonana jedynie w toku postępowania odwoławczego prowadzonego w trybie przewidzianym dla tego typu rozstrzygnięć.

Na wydaną interpretację została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono naruszenie;

1. art. 14 ust. 3 pkt 10 i pkt 12b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez błędną wykładnię i uznanie, że skutki podatkowe likwidacji spółki osobowej powstałe z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej będą odmienne dla wspólnika, który posiadał w tej spółce status komplementariusza oraz wspólnika, który posiadał status akcjonariusza,

2. art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji zawierającej ocenę części zdarzenia przyszłego wskazanego przez wnioskodawcę w wyniku nieznajdującego podstawy w przepisach zróżnicowania skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej dla wspólnika, który posiadał status komplementariusza albo akcjonariusza.

W uzasadnieniu skargi potwierdzono zasadność interpretacji uznającej stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku za prawidłowe z zastrzeżeniem jednakże braku uzasadnienia do różnicowania skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej od tego, czy wspólnik spółki przekształconej był komplementariuszem, czy akcjonariuszem. W obszernych wywodach skarżący dokonał własnej interpretacji art. 14 ust. 3 pkt 10 i pkt 12b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych oraz wydawane w podobnych sprawach interpretacje Ministra Finansów. W opinii skarżącego organ powinien wydać rozstrzygnięcie dotyczące całego zdarzenia przyszłego w postaci uznania, że otrzymane przez skarżącego składniki majątku likwidowanej spółki nie będzie rodziło po jego stronie (jako wspólnika spółki likwidowanej) przychodu i w związku z nim obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, bez względu jaki status posiadał w spółce, która uległa przekształceniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi na skargę w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów.

Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Natomiast według art. 146 § 1 tej ustawy sąd uwzględniając skargę uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona interpretacja dotknięta jest wadą niezgodności z prawem skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

Z kolei odnosząc się do przepisów regulujących postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, zwrócić należy uwagę na treść art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej stanowiącego, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego. Z kolei zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy dokonuje oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie "interpretacyjne" opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Przy czym granice oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy zawartej w indywidualnej interpretacji zakreślone są treścią pytania postawionego we wniosku o interpretację.

Dokonując kontroli legalności wydanej przez Ministra Finansów interpretacji indywidualnej na tle przedstawionego przez skarżącego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania, Sąd uznał, że interpretacja ta nie narusza przepisów prawa w stopniu nakazującym jej uchylenie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że została zaskarżona do sądu administracyjnego interpretacja indywidualna, w której Minister Finansów uznał za prawidłowe stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej lub spółki komandytowo-akcyjnej w której wnioskodawca posiada status komplementariusza, odstępując na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej od sporządzenia uzasadnienia tej interpretacji. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej, w której skarżący będzie posiadał status akcjonariusza zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

W skardze, a wcześniej w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżący przyznał, że w zaskarżonej interpretacji organ potwierdził stanowisko skarżącego, że otrzymanie przez niego składników majątku w postaci środków pieniężnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, akcji lub udziałów w polskich spółkach kapitałowych oraz wierzytelności o zwrot pożyczki nie będzie rodziło po jego stronie (jako wspólnika spółki likwidowanej) przychodu i w związku z nim obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i takie rozstrzygniecie jest wynikiem właściwej interpretacji przepisu art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mimo jednak uzyskania korzystnej dla siebie interpretacji, skarżący ją zakwestionował, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 14 ust. 3 pkt 10 i pkt 12b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że skutki podatkowe likwidacji spółki osobowej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej będą odmienne dla wspólnika, który posiadał w tej spółce status komplementariusza oraz wspólnika, który posiadał w tej spółce status akcjonariusza. Powyższy zarzut jest chybiony, albowiem w zaskarżonej interpretacji w żadnym jej fragmencie Minister Finansów nie zamieścił przytoczonego stwierdzenia, a jedynie końcowo zaznaczył, że w zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej, w której wnioskodawca posiadał status akcjonariusza zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Z uzasadnienia skargi wynika, że podstawowym zarzutem wobec niniejszej interpretacji jest to, że organ bezzasadnie zróżnicował skutki podatkowe likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej od tego, czy wspólnik spółki przekształcanej był komplementariuszem, czy akcjonariuszem i cała przedstawiona w skardze argumentacja nakierowana została na wykazanie, że także w sytuacji, gdy skarżący w spółce komandytowo-akcyjnej będzie posiadał status akcjonariusza, otrzymanie przez niego składników majątku likwidowanej spółki jawnej powstałej z przekształcenia tej spółki komandytowo-akcyjnej nie będzie rodziło po jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tymczasem w zaskarżonej interpretacji organ w tej kwestii się nie wypowiedział, wyraźnie wskazując, że będzie ona przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu, skoro w zaskarżonej interpretacji organ nie wypowiedział się w kwestii skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej, w której skarżący będzie akcjonariuszem, to za zbędne należy uznać obszerne rozważania skarżącego w tej kwestii. Subiektywne przekonanie skarżącego, że skutki podatkowe likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej będą takie same dla komplementariusza jak i akcjonariusza samo w sobie nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej interpretacji w przypadku, gdy w tym przedmiocie nie wypowiedział się organ interpretacyjny w wydanej interpretacji.

W tej sytuacji również Sąd do tej kwestii nie mógł się ustosunkować. Kontroli Sądu podlega bowiem indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie stanowisko skarżącego w sprawie, która nie była objęta zakresem przedmiotowym wydanej interpretacji, chociażby w subiektywnym przekonaniu skarżącego takie stanowisko powinno się w niej znaleźć.

Z akt sprawy wynika, że w efekcie rozpatrzenia wniosku skarżącego organ wydał dwa odrębne rozstrzygnięcia; zaskarżoną interpretację oraz postanowienie o pozostawienie części wniosku o interpretację bez rozpatrzenia. Zatem zarzuty podniesione w skardze, które kwestionują brak wypowiedzi organu w spornym zakresie nie powinny być formułowane w skardze na wydaną interpretację, ale podnoszone w ramach przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia na postanowienie o pozostawieniu części wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia. Analiza treści skargi wskazuje, że skarżącemu de facto chodzi o zakwestionowanie prawa organu do oceny kompletności opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, żądania jego uzupełnienia oraz możliwości pozostawienia części wniosku bez rozpatrzenia. Jednakże te zagadnienia nie mogły być przedmiotem kontroli Sądu w postępowaniu ze skargi na wydaną interpretację indywidualną. W kontekście powyższego jako bezzasadny należy ocenić także zarzut naruszenia art. 14b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Identyczne zastrzeżenia zostały podniesiony w skardze na postanowienie o pozostawieniu wniosku o interpretację w części bez rozpatrzenia i były one przedmiotem oceny przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 2062/13.

Na marginesie trzeba zauważyć, że skarżący zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z nowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie dotyczącym skutków podatkowych likwidacji spółki jawnej powstałej w wyniku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej, w której będzie posiadał status akcjonariusza i taką interpretację uzyskał (interpretacja indywidualna z dnia 15 listopada 2013 r., znak: [...]).

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.