Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1317/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi D. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 2. określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz D. D. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego skarżący podał, że jest jednym z trzech wspólników spółki jawnej. Majątek spółki jawnej obejmuje między innymi udział 17/20 zabudowanej nieruchomości. Nieruchomość ta zostanie wycofana z ewidencji środków trwałych spółki i przekazana na cele prywatne wnioskodawcy tytułem częściowej zapłaty udziału

z zysku za rok ubiegły oraz lata poprzednie. Pozostali wspólnicy otrzymają wypłatę

z zysku w gotówce. Wartość nieruchomości zostanie wyceniona na podstawie cen rynkowych i nie będzie przekraczać wierzytelności przysługujących wnioskodawcy od spółki z tytułu jego prawa do udziału w zyskach. Przeniesienie własności nieruchomości z majątku spółki jawnej do prywatnego majątku wnioskodawcy wymaga zachowania formy aktu notarialnego. Nieruchomość zostanie wycofana z ewidencji środków trwałych. W związku z przeniesieniem jej własności, spółka zarachuje w dokumentach księgowych przychód, lecz wyłączy go z podstawy opodatkowania jako niepodlegający opodatkowaniu. Spółka wyłączy również podatkowo wartość księgową netto nieruchomości (wartość zakupu nieruchomości pomniejszona o dokonane do momentu przeniesienia własności umorzenie) jako koszt podatkowy.

W związku z tak opisanym zdarzeniem przyszłym wnioskodawca zadał dwa pytania:

1) czy wycofanie środka trwałego z ewidencji środków trwałych spółki jawnej

i przekazanie go na cele prywatne wnioskodawcy tytułem częściowej zapłaty udziału

w zysku wiąże się z obowiązkiem podatkowym? oraz 2) czy spowoduje to powstanie przychodu po stronie spółki – co w konsekwencji spowoduje konieczność zapłaty podatku dochodowego przez jej wspólników w tym również przez wnioskodawcę?

Zdaniem wnioskodawcy, uregulowanie zobowiązania spółki w formie przekazania nieruchomości z majątku tej spółki jednemu z jej wspólników z tytułu jego udziału

w zysku - nie stanowi odpłatnego zbycia (nie jest bowiem czynnością odpłatną),

a w konsekwencji nie spowoduje powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku takiej formy wypłaty

z zysku wartość rynkowa pozostałych w spółce aktywów nie wzrośnie. Zmienią się jedynie ich rodzaj i struktura. Wydając rzecz spółka ureguluje ciążące na niej zobowiązanie. Nie powstanie z tego tytułu żadne przysporzenie majątkowe w spółce. Na podstawie zapisów dokonanych w prowadzonych przez spółkę księgach rachunkowych każdy ze wspólników oblicza swój dochód z prowadzonej w formie tej spółki działalności gospodarczej, jako nadwyżkę przypadającej na niego (proporcjonalnie do jego prawa udziału w zyskach) kwoty przychodów nad kosztami ich uzyskania (obliczonymi z zachowaniem tej samej proporcji). Od tak określonego dochodu każdy ze wspólników ma obowiązek samodzielnie opłacać w trakcie roku zaliczki na podatek, a po zakończeniu roku, podatek wynikający z rocznego zeznania podatkowego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje opodatkowania wypłat z zysku spółki jawnej. W rezultacie dochody uzyskane przez każdego ze wspólników z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej są opodatkowane "na bieżąco" i rozdysponowanie pomiędzy nich zysku tej spółki (proporcjonalnie do przysługującego im prawa do udziału w zysku), nie powoduje powstania po raz drugi obowiązku podatkowego. Dotyczy to zarówno otrzymanych przez wspólników od spółki jawnej środków pieniężnych, jak i rzeczowych składników majątku tej spółki, w tym także środków trwałych. Nie wystąpi zatem u wnioskodawcy

z tego tytułu zobowiązanie podatkowe.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...]. Minister Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Organ wskazał, że ustawa z dnia

15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013r., poz. 1030) – dalej jako: "k.s.h.", nie reguluje kwestii formy przekazania należnych wspólnikowi wypłat z zysku spółki jawnej. Zatem dopuszczalna jest wypłata zarówno w formie gotówkowej, jak

i bezgotówkowej. Organ zauważył, że podobnie jak każde inne zobowiązanie pieniężne, tak również zobowiązanie spółki jawnej do wypłaty z zysku – w wyniku porozumienia stron – może zostać uregulowane w formie niepieniężnej. Jak wynika z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) jeżeli dłużnik

w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Zdaniem organu, okoliczności przedstawione we wniosku uzasadniają zatem twierdzenie, że dojdzie do spełnienia przez spółkę jawną świadczenia właśnie w trybie określonym w tym przepisie, prowadzącego do odpłatnego zbycia posiadanego przez nią składnika majątku. Interpretator podniósł, że podobny pogląd wynika także z uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 3 lipca 2008r., sygn. akt - IV CSK 149/08 (opubl. Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna rok 2009, Nr A, poz. 17, str. 82).

Odnośnie do skutków podatkowoprawnych organ wskazał, że wypłata z zysku

w formie gotówki byłaby dla spółki jawnej neutralna podatkowo. Natomiast odmienne skutki podatkowe zaistnieją w sytuacji, gdy spółka jawna dokonuje wypłaty z zysku

w formie niepieniężnej, kosztem swojego majątku. Organ podkreślił, że gdyby spółka najpierw zbyła składnik majątku, a następnie przekazała uzyskane z tej transakcji środki pieniężne na rzecz wspólnika – jako należną wypłatę z zysku – wówczas uzyskałaby przychód ze zbycia tego składnika majątkowego, prawo do ujęcia jako koszty uzyskania przychodów ze zbycia nierozliczonych podatkowo kosztów jego nabycia, objęcia albo wytworzenia oraz poniosła niestanowiący kosztu podatkowego wydatek na wypłatę

z zysku. W konsekwencji wspólnicy spółki jawnej (w tym wnioskodawca) osiągnęliby dochód albo ponieśli stratę na transakcji zbycia składnika majątku – zabudowanej nieruchomości. W ocenie organu, uregulowanie wierzytelności w formie przeniesienia przez spółkę własności zabudowanej nieruchomości na rzecz wnioskodawcy należy traktować - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na równi

z odpłatnym zbyciem tego składnika majątkowego. Organ zaznaczył, że uznanie, iż przeniesienie składnika majątkowego tytułem wypłaty z zysku należy traktować na równi z wypłatą w pieniądzu spowodowałoby nierówne traktowanie podatników, albowiem podatnik, który najpierw dokonuje sprzedaży składników majątkowych,

a następnie reguluje swoje zobowiązania w formie pieniężnej byłby opodatkowany podatkiem dochodowym, natomiast podatnik, który bezpośrednio przeniósł własność tych składników majątkowych nie osiągnąłby żadnego przychodu. Zatem, zdaniem organu, wypłata z zysku w formie przeniesienia własności składnika majątku trwałego, stanowiącego składnik aktywów spółki jawnej, spowoduje - po stronie wspólnika spółki wypłacającej wynagrodzenie - powstanie przychodu z odpłatnego zbycia majątku na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012r., poz. 361 ze zm.) – dalej jako: "u.p.d.o.f.",

z uwzględnieniem art. 14 ust. 2c, art. 10 ust. 2 pkt 3, art. 10 ust. 3 tej ustawy.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.

W złożonej do tut. Sądu skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej z powodu jej niezgodności z prawem w wyniku błędnego zastosowania - do przedstawionego stanu faktycznego - art. 453 k.c. oraz przepisów art. 14 ust. 2 i ust. 1 u.p.d.o.f. z uwzględnieniem art. 14 ust. 2c, art.10 ust. 2 pkt 3,

art. 10 ust. 3 u.p.d.o.f. wskutek przyjęcia, że wypłata zysku przypadającego na wspólnika spółki jawnej w formie przeniesienia prawa własności składnika majątku trwałego (udziału we własności nieruchomości) stanowiącego składnik aktywów spółki jawnej, spowoduje po stronie wspólnika tej spółki (wypłacającej zysk w formie rzeczowej) powstanie przychodu z odpłatnego zbycia składnika majątku trwałego spółki.

Zdaniem skarżącego, organ wadliwie ocenił, że w przypadku gdy przekazanie wypłaty

z zysku następuje w formie niepieniężnej mamy do czynienia z instytucją opisaną

w art. 453 k.c. Z przepisu tego wynika, że jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się ze zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.

W opisanym stanie faktycznym natomiast nie zachodzi spełnienie innego świadczenia. Zdaniem skarżącego, spełnienie innego świadczenia nastąpiłoby wówczas, gdyby kodeks spółek handlowych przewidywał wypłatę zysku w formie gotówkowej (pieniężnej), a spółka w celu zwolnienia się ze zobowiązania przekazałaby taką wypłatę w formie niepieniężnej - w tym przypadku udziału we własności nieruchomości.

W ocenie skarżącego, jeśli przepisy kodeksu spółek handlowych dopuszczają, aby zysk został wypłacony bądź w pieniądzu, bądź w naturze, to wybór jednej z form tego świadczenia nie prowadzi do spełnienia "innego" świadczenia w rozumieniu art. 453 k.c. - spełniane jest cały czas to samo świadczenie polegające na wypłacie zysku. Dokonanie przez organ błędnego założenia, że mamy do czynienia z instytucją opisaną w art. 453 k.c. doprowadziło w konsekwencji do błędnych wniosków na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O tym, czy zysk ma być wypłacony

w formie pieniężnej, czy niepieniężnej decydują wyłącznie wspólnicy w formie uchwały, przy czym wypłata zysku "w naturze" usuwa konieczność pozyskania przez spółkę gotówki niezbędnej na jego wypłatę. Skarżący podkreślił, że w opisanym stanie faktycznym nie dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości. Wskazał, że istotą odpłatności jest wzajemność, a więc uzyskanie przez zbywającego od nabywcy świadczenia ekwiwalentnego w stosunku do jego świadczenia. Gdy świadczenie zbywającego ma charakter jednostronny, a więc taki, któremu nie odpowiada ekwiwalentne świadczenie wzajemne nabywcy, nie ma ono charakteru odpłatnego.

Za ekwiwalentne świadczenie wzajemne nie może przy tym być uznane zwolnienie się z długu wskutek wykonania zobowiązania. W takim przypadku zachodzi świadczenie jednostronne, któremu nie odpowiada jakiekolwiek świadczenie wzajemne wierzyciela. Tak właśnie jest w przypadku zobowiązań powstałych na gruncie prawa spółek

(w różnych formach prawnych), a dotyczących wypłaty zysku. Ciążącemu na spółce zobowiązaniu nie odpowiada bowiem jakiekolwiek zobowiązanie wzajemne wspólnika, udziałowca lub akcjonariusza uprawnionego do udziału w zysku. Zatem wykonanie tego zobowiązania przez spółkę spowoduje jego wygaśnięcie, nie doprowadzi to jednak do jakiegokolwiek przyrostu majątku spółki, a zatem nie uzyska ona jakiegokolwiek przychodu, chociaż uwolni się od ciążącego na niej wcześniej obowiązku. Wobec powyższego, wypłata zysku wspólnikowi w formie niepieniężnej, tj. przeniesienie udziału w prawie własności nieruchomości przez spółkę na jej wspólnika, jest neutralna podatkowo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie

w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacji podatkowej – Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm., dalej: O.p.). Sąd wskazuje także, że orzeczenie w sprawie zostało oparte wyłącznie na zaprezentowanym w sprawie stanie faktycznym.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja narusza prawo. Spór dotyczy istnienia obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przekazaniem wspólnikowi spółki jawnej, należącej do spółki, nieruchomości tytułem wypłaty zysku (wypłata zysku w formie rzeczowej). Zdaniem Ministra Finansów, obowiązek ten istnieje po stronie spółki jawnej, bowiem przekazanie wspólnikowi nieruchomości w zamian za zysk w formie pieniężnej realizuje tzw. umowę świadczenia w miejsce wypełnienia (datio in solutum), co skutkuje powstaniem przychodu spółki z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f. W ocenie natomiast skarżącego opisane we wniosku zdarzenie jest neutralne podatkowo. Przeniesienie nieruchomości na rzecz wspólnika z tytułu wypłaty zysku nie ma bowiem charakteru odpłatnego, a spółka jawna nie uzyskała żadnych korzyści. Tym samym nie osiągnęła przychodu, o którym mowa

w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f.

W zaistniałym sporze rację należy przyznać skarżącemu. Tut. Sąd zauważa, że analogiczne zagadnienie było już przedmiotem oceny przez sądy administracyjne np.

w wyroku WSA w Kielcach z dnia 30 grudnia 2013r. sygn. akt I SA/Ke 658/13. Sąd

w tut. składzie pogląd w nim zawarty podziela. Na początku rozważań wymaga wyjaśnienia, że spółka jawna, jako spółka osobowa, nie posiada osobowości prawnej

i nie jest podmiotem prawa podatkowego. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym zarówno od osób fizycznych (a contrario wynika to z art. 1 u.p.d.o.f.,

a wprost z art. 5a pkt 26 tej ustawy), jak i podatkiem dochodowym od osób prawnych (art. 1 ust. 1 oraz art. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.). Podatnikami podatku dochodowego w sytuacji przychodu osiąganego przez spółkę jawną są jej wspólnicy. To oni mają obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, następnie zaś uiścić ewentualną dopłatę po zakończeniu roku podatkowego. Z punktu widzenia prawa podatkowego przychód osiągany przez spółkę jawną, jest przychodem jej wspólników

i jako taki jest opodatkowany (art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f.). Zatem za każdym razem, gdy spółka jawna "osiąga przychód", będzie to przychód osób będących wspólnikami tej spółki i jako taki właśnie będzie opodatkowany. Oznacza to, że każdy przychód, który spowodował powiększenie majątku spółki jawnej, został już opodatkowany jako przychód jej wspólników na podstawie jednej z ustaw o podatku dochodowym.

Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

a) środkami trwałymi,

b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,

c) wartościami niematerialnymi i prawnymi

- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z powyższej regulacji wynika, że aby przeniesienie własności nieruchomości spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, musi mieć ono charakter odpłatny. Odnosząc powyższe do zdarzenia opisanego we wniosku o interpretację należy wskazać, że przeniesienie prawa własności nieruchomości w drodze wypłaty z zysku nie jest zbyciem, które powoduje powstanie przychodu, nie stanowi bowiem czynności odpłatnej. W wyniku takiej formy wypłaty z zysku, wartość rynkowa pozostałych w spółce aktywów nie wzrośnie. Zmienią się jedynie ich rodzaj i struktura. Własność nieruchomości, będących środkami trwałymi, ujmowana będzie w bilansie rachunkowym spółki po stronie aktywów. Zobowiązanie do wypłaty z zysku do podziału ujęte jest natomiast po stronie pasywów. Mająca formę rzeczową wypłata z zysku spowoduje przesunięcie danej pozycji w bilansie spółki

z aktywów na pasywa. Wypłata z zysku nie spowoduje zatem zachwiania równowagi bilansu spółki. W wyniku tego rodzaju wypłaty, bilans aktywów i pasywów nie ulegnie zmianie, gdyż obniżenie aktywów będzie powiązane z jednoczesnym obniżeniem pasywów. spółka, wydając rzecz jako zysk, ureguluje tylko ciążące na niej zobowiązanie z art.52 kodeksu spółek handlowych (wypłata zysku). Nie powstanie

z tego tytułu żadne przysporzenie majątkowe w spółce.

W takiej sytuacji mamy do czynienia z jednostronną czynnością prawną polegającą na przeniesieniu rzeczy (praw) na wspólnika uprawnionego do udziału w zysku. Wypłata

z zysku na rzecz wspólnika spółki nie jest też czynnością wzajemną, gdyż świadczeniu spółki nie odpowiada jakiekolwiek świadczenie wspólnika. Czynność ta nie prowadzi również do zwolnienia spółki z długu, bowiem spółka przekazuje wspólnikom część posiadanego majątku w formie pieniężnej bądź rzeczowej z tego powodu, że spełnione zostaną przewidziane umową spółki i przepisami prawa wymogi dotyczące podziału zysku. W konsekwencji brak przesłanki odpłatności w podanej sytuacji prowadzi do uznania, że organ dokonał błędnej interpretacji art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.

Warto w tym miejscu przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 21 maja 2014r. sygn. akt II FSK 835/12, w którym postawiono następującą tezę: "Przekazanie przez spółkę jawną jej wspólnikom, tytułem wypłaty ich udziału w zysku, nieruchomości stanowiącej wykorzystywany na potrzeby związane z działalnością gospodarczą środek trwały, ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie jest odpłatnym zbyciem tej nieruchomości i nie powoduje powstania przychodu z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych." Ponadto NSA stwierdził, że oceny omawianego zdarzenia prawnego nie zmienia okoliczność, że wypłata zysku następuje w formie rzeczowej, a nie pieniężnej. Również bowiem w takim przypadku świadczenie ze strony spółki ma charakter nieekwiwalentny, ponieważ przeniesieniu własności nieruchomości, stanowiącej majątek spółki, na jej wspólnika, celem uregulowania zobowiązania spółki do wypłaty wspólnikowi jego udziału w zysku, nie odpowiada jakiekolwiek świadczenie wzajemne ze strony wspólnika. Taka czynność prawna nie jest więc odpłatnym zbyciem nieruchomości,

a w przypadku, gdy nieruchomość ta stanowiła środek trwały ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – nie stanowi także odpłatnego zbycia środka trwałego w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. W konsekwencji ta czynność prawna nie prowadzi do powstania u wspólników spółki jawnej przychodu

z działalności gospodarczej i jest obojętna podatkowo. Częściowo trafnie skarżący także zarzuca naruszenie art. 453 k.c. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że świadczenie rzeczowe w miejsce wykonania zobowiązania pieniężnego wypłaty zysku (datio in solutum) stanowi tytuł świadczenia odrębny od pierwotnego zobowiązania, co prowadzi do takiego skutku, że jest z nim związane świadczenie wzajemne wierzyciela, polegające na zwolnieniu dłużnika z długu. Istotnie, przyjęcie takiego błędnego założenia, w konsekwencji prowadzi do zmiany natury pierwotnego zobowiązania (świadczenia o wypłatę zysku) ze zobowiązania jednostronnego w zobowiązanie wzajemne. W związku z tym należy zgodzić się ze skarżącym, że skoro świadczenie pierwotne jest nieekwiwalentne i w związku z tym nie ma charakteru wzajemnego, a więc jest nieodpłatne, taki też charakter ma świadczenie spełniane zamiast świadczenia pierwotnego.

Dodatkowo należy wskazać, że w podobny sposób wypowiedział się na gruncie analogicznego zagadnienia, dotyczącego przeniesienia własności z tytułu dywidendy, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 8 lutego 2012r., sygn. akt II FSK 1384/10, z 22 lutego 2012r. sygn. akt II FSK 1771/11, z dnia 14 marca 2013r. sygn. akt II FSK 1673/10, z dnia 26 lutego 2013r. sygn. akt II FSK 1297/11 oraz z dnia 17 kwietnia 2013r. sygn. akt II FSK 1638/11 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd w tut. składzie podziela poglądy wyrażone w powyższych wyrokach.

Reasumując, uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. Minister Finansów błędnie bowiem uznał, że wypłata zysku poprzez przeniesienie własności nieruchomości, stanowiącej środek trwały spółki jawnej, spowoduje powstanie przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Z przyczyn podanych wyżej tut. Sąd nie podziela stanowiska prezentowanego przez Ministra Finansów oraz w powołanym przez niego orzeczeniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 146 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku. Stwierdzenie o niewykonalności zaskarżonej interpretacji w pkt 2 uzasadnia

art. 152 tej ustawy. W zakresie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200

i art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a.