Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1008/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Sędziowie sędzia NSA Marek Stojanowski sędzia NSA Jolanta Rajewska Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. B., D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 448/05 w sprawie ze skargi E. B., D. B. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2006 r. I SA/Wa 448/05 oddalił skargę E. i D. B. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia [...] [...], którym odmówiono skarżącym zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego.

Sąd podzielił stanowisko orzekających w sprawie organów, że nie zachodzą przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, określone w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) i przyczyn zawieszenia nie stanowią – podnoszone przez skarżących z powołaniem na art. 662 § 1 k.c., art. 676 k.c. oraz art. 5 k.c., ponadto art. 6a–6e w związku z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) – ani obowiązek rozliczenia nakładów poniesionych przez skarżących na ulepszenie podlegającego opróżnieniu lokalu, ani też obowiązek zapewnienia, aby lokal, do którego ma nastąpić przekwaterowanie, był w odpowiednim stanie technicznym, ani wreszcie sprzeczność egzekucji z zasadami współżycia społecznego.

Sąd stwierdził również, że zarzucana przez skarżących niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego nie prowadzą do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, lecz – w świetle art. 33 pkt 5 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – mogą stanowić podstawy zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji.

Wnosząc skargę kasacyjną E. i D. B. jako jej podstawy przytoczyli:

" 1. Naruszenie przepisów prawa egzekucyjnego a mianowicie art. 33 ust. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez przyjęcie, że przepis art. 33 ust. 5 tego prawa nie ma zastosowania w przedmiocie przekwaterowania skarżących do lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w [...].

2. Naruszenie przepisów w zakresie kosztów przekwaterowania i remontu lokalu zamiennego zamieszkałego dotychczas przez lokatorów mieszkania przy ul. [...], a mianowicie przepisy art. 662 § 1 i art. 676 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) oraz przepisy art. 6a–6e w związku z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) a także przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 lutego 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 35, poz. 304)".

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzucono przede wszystkim, że obowiązek przekwaterowania jest niewykonalny – gdyż przekwaterowanie ma nastąpić do lokalu, który zostanie opróżniony dopiero w dniu przekwaterowania – i art. 33 ust. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym znajdował zastosowania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny rozstrzyga tylko w granicach danej sprawy, granice zaś sprawy wyznacza przedmiot zaskarżonego orzeczenia.

W tej sprawie skarżącym odmówiono zawieszenia postępowania egzekucyjnego, i skarżący nawet nie twierdzą, aby zachodziły przyczyny zawieszenia określone w art. 56 § 1 pkt 1–5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, natomiast utrzymują, że zachodzi niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, w rozumieniu art. 33 ust. 5 powołanej ustawy.

Skarżący zatem wychodzą poza granice sprawy, gdyż niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym stanowi podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, i nie powoduje zawieszenia postępowania egzekucyjnego, lecz umorzenie tego postępowania (art. 59 § 1 pkt 5 powołanej ustawy), nie pozostaje więc w związku z przedmiotem podlegających kontroli sądu postanowień.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.