Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 29/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

J. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej. W uzasadnieniu skarżąca podała, iż organ pismem z dnia [...] października 2010 r. poinformował ją, iż jej wniosek o przyznanie jednorazowo środków na podjęcie działaności gospodarczej nie był rekomendowany do objęcia wsparciem, gdyż nie uzyskał ponad 50% punków w poszczególnych elementach oceny merytorycznej. Od powyższego pisma skarżąca złożyła protest w trybie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż w niniejszej sprawie powołana powyżej ustawa nie ma zastosowania, a środki na podjęcie działaności gospodarczej przyznawane są na podstawie art. 46 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej, które nie przewidują możliwości zgłaszania protestów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga J. P. jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach

oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych pkt 1-4a.

Oznacza to, iż sąd administracyjny władny jest rozpatrywać skargi na bezczynność organów, tylko w tym przypadku, gdy organ winien wydać akt lub podjąć czynność określoną w art. 3 ust. 2 pkt 1 do 4a cytowanej ustawy.

W niniejszej sprawie, podstawą działania organu był przepis art. 46 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), zgodnie z którym starosta z Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związane z podjęciem tej działalności, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, a w przypadku gdy działalność jest podejmowana na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych, wysokość przyznanych bezrobotnemu środków nie może przekraczać 4-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na jednego członka założyciela spółdzielni oraz 3-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na jednego członka przystępującego do spółdzielni socjalnej po jej założeniu.

Stosownie zaś do § 3 ust 2 Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62 poz. 512 z późn. zm.) o uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku, starosta powiadamia podmiot w formie pisemnej w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. W przypadku nieuwzględnienia wniosku starosta podaje przyczynę odmowy.

Z powyższych uregulowań wynika, iż w sprawie nie będzie miała zastosowania wskazana przez skarżącą ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Natomiast złożone przez skarżącą pismo zatytułowane "protest od negatywnej decyzji (...)" nie wywołało po stronie organu obowiązku wydania decyzji, aktu lub podjęcia czynności wymienionej w art. 3 ust 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też nawet w sytuacji odpowiedzi organu na powyższe wystąpienie, odpowiedź taka nie podlegałaby ocenie sądu administracyjnego. Tym samym skarga J. P. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania jej pisma zatytułowanego "protest" jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na marginesie jedynie Sąd pragnie zauważyć, iż pismo starosty (w niniejszej sprawie Prezydenta [...]) informujące o odmowie przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, ma charakter czynności wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od której przysługuje skarga do sądu, po wcześniejszym wyczerpaniu środków zaskarżenia. Takiego żądania jednak skarżąca nie składała.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.