Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1138/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1478/06 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1478/06 w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił B. P. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 r., oddalającego skargę B. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

W powyższej sprawie orzeczenie kończące postępowanie w I instancji zostało doręczone skarżącej wraz z uzasadnieniem w dniu 5 lutego 2007 r. Skarżąca w dniu 28 lutego 2007 r. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pomocy prawnej z urzędu. Postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. przyznano B. P. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W dniu 14 lipca 2007 r. działająca z substytucji pełnomocnik skarżącej – r. pr. D. P. – wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia jak też i wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wspomnianego wcześniej wniosku.

W ocenie Sądu Wojewódzkiego B. P. nie uprawdopodobniła braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Co więcej – skarżąca w ogóle nie uzasadniła swojego wniosku. W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniosek skarżącej podlegał oddaleniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła działająca w imieniu B. P. – r. pr. D. P. – która, wskazując na naruszenie art. 141 § 4, 163 § 2 i 166 p.p.s.a., wniosła o jego uchylenie i rozpoznanie przez Sąd wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 grudnia 2006 r. lub ewentualnie o jego zmianę i przywrócenie w/w terminu wniosku.

Autorka zażalenia wskazała, że wniosek skarżącej dotyczył przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej i w związku z tym rozpoznający sprawę Sąd pominął argumentację strony skarżącej wskazującej na brak jej winy w uchybieniu powyższego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu.

W przedmiotowej sprawie niewątpliwe jest, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji złożony został z przekroczeniem terminu ustawowego. W związku z tym w pierwszej kolejności należało ocenić, czy zaistniały okoliczności usprawiedliwiające opóźnienie w jego wniesieniu. Zakładając nawet bowiem, iż postępowanie w sprawie ustanowienia pomocy prawnej z urzędu mogło w niniejszej sprawie być przyczyną usprawiedliwiającą złożenie w/w wniosku z uchybieniem terminu ustawowego, to mając na względzie okres jaki minął od ustanowienia radcy prawnego z urzędu (12 kwiecień 2006 r.) a dokonaniem pierwszej czynności w sprawie poprzez złożenie w dniu 14 lipca 2007 r. spóźnionej skargi kasacyjnej i dwóch wspomnianych na wstępie wniosków – nie można stwierdzić by jakakolwiek podstawa do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji zaistniała.

Ustanowiony w kwietniu 2006 r. pełnomocnik z urzędu miał obowiązek niezwłocznie podjąć konieczne czynności procesowe, w tym sporządzić i wnieść skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej spóźnionej już czynności. Wniosek taki powinien być złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, którym był brak pełnomocnictwa (art. 87 § 1 p.p.s.a.)

Argumentacja zażalenia skupia się bowiem na błędnym założeniu, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne było rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wynika jednak z samej treści wniesionego w imieniu skarżącej wniosku pełnomocnik strony skarżącej wniósł również o przywrócenie terminu do złożenia tegoż wniosku, co wiązało się z koniecznością jego uzasadnienia poprzez wykazanie braku winy w niedochowaniu terminu do jego złożenia.

Mając w związku z powyższym na uwadze treść art. 86 § 1 p.p.s.a. wskazać należy, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Brak natomiast winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Mając powyższe wymogi na względzie, należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała w żaden sposób, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. a odnoszącego się do skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy. Nie zawarła ona bowiem żadnych uprawdopodabniających tą okoliczność argumentów na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji.

Należy jednocześnie pamiętać zgodnie ze zgodnym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, iż wszelkie uchybienia działającego na rzecz strony pełnomocnika wywołują negatywne skutki po jej stronie.

Biorąc również pod uwagę tak znaczne opóźnienie, z jakim nastąpiło złożenie skargi kasacyjnej od chwili wyznaczenia przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnika dla strony (– pismo z dnia 12 kwietnia 2007 r.) i udzielenie przez niego dalszego pełnomocnictwa na rzecz r. pr. D. P. (z dniem 14 czerwca) nie można przyjąć, iż jakakolwiek okoliczność usprawiedliwiająca złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia kasacji miała miejsce na gruncie omawianej sprawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.