Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 483/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 1 i par  2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta przyznał E. C. pomoc społeczną w postaci: zasiłku celowego w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w wysokości [...] zł miesięcznie od dnia [...]

Wobec niepodejmowania powyższego świadczenia przez okres kolejnych dwóch miesięcy kalendarzowych, tj. przez okres od [...] wszczęto postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia przyczyny niepodejmowania przyznanego świadczenia. Po przeprowadzeniu tego postępowania, w oparciu o przepis art. 106 a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, decyzją z dnia 18 listopada 2013 r. stwierdzono wygaśnięcie decyzji z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego na dofinansowanie do zakupu żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania".

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł E. C., zarzucając jej naruszenie art. 106 a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej poprzez błędne zastosowanie, w sytuacji gdy przepis ten nie daje podstawy do wydania decyzji o wygaśnięciu prawa do świadczeń, a jedynie do wstrzymania wypłaty do czasu wyjaśnienia przyczyny nieodbierania świadczeń. Skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Zdaniem Kolegium, decyzja organu I instancji z dnia 18 listopada 2013 r. wydana została z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organy administracji publicznej w toku postępowania stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Organ odwoławczy stwierdził między innymi, że w aktach znajduje się aktualizacja wywiadu przeprowadzona z E. C. w dniu 26 września 2013 r., która nie była uwzględniona w trakcie przeprowadzonego postępowania.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

wniósł E. C.

Skarżący opisał przebieg leczenia urazowego zapalenia prawej stopy i związane z tym trudności w poruszaniu się. Wskazał także, na trudności w wykupieniu przepisywanych mu leków z uwagi na jego trudną sytuację finansową.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie złożonym w sądzie w dniu 11 lutego 2015 r., skarżący wniósł o zawieszenie niniejszej sprawy (jak również trzech innych spraw ze skarg E. C. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego) oraz spowodowanie "ściągnięcia do akt każdej sprawy" przepisów dotyczących zaskarżonych decyzji. W przypadku gdyby zawieszenie postępowania nie było możliwe, skarżący oświadczył, że cofa złożone skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje.

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi w niniejszej sprawie za niedopuszczalne. Należy podkreślić, że zaskarżoną decyzją – organ odwoławczy uznając odwołanie E. C. od decyzji z dnia 18 listopada 2013 r. za słuszne - zgodnie z wnioskiem skarżącego – uchylił decyzję wygaszającą decyzję z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego na dofinansowanie do zakupu żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania".

Odnosząc się do wniosku skarżącego o ewentualne zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie, należy wskazać, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zawieszenia postępowania z przyczyn wymienionych w piśmie E. C. z dnia 11 lutego 2015 r.

Zgodnie bowiem z treścią art. 124 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd zawiesza postępowanie z urzędu:

1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3;

2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu;

4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości;

5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

6) w przypadku, o którym mowa w art. 56.

Natomiast w myśl przepisu art. 125 § 1 cytowanej ustawy, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu:

1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym;

2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej;

3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu;

4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.

Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron (art. 126 cytowanej ustawy).

Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w zacytowanych powyżej przepisach, zatem brak jest podstaw do zawieszenia postępowania. W tej sytuacji, postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r. odmówiono E. C. zawieszenia postępowania na wniosek z 11 lutego 2015 r.

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Mając na względzie powyższe, sąd na postawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 cytowanej ustawy, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.