Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1323/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2015 r. po rozpoznaniu wniosku H. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. O., B. O., A. O., H. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w sprawie uznania za nieuzasadnione zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić H. O. częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek H. O. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi.

Skarżąca w formularzu PPF wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1290 zł. i z działalności, z której ma wyłącznie straty. Nie wskazała posiadania majątku, przedmiotów wartościowych, oszczędności. Podała, że posiada 1/4 nieruchomości ze spadku oraz ½ we współwłasności, posiada mieszkanie o pow. 46 m2; 3,6 ha nieruchomości rolnej co do której toczy się postępowanie o zasiedzenie. Wskazała, ze całość emerytury pochłaniają rachunki – prąd, gaz, podatki od nieruchomości. Dodała, że za prąd miesięcznie płaci 450 zł, natomiast za gaz 50 000 zł rocznie.

Z uwagi na okoliczność, iż powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, na mocy zarządzenia z dnia 16 października 2015 r. wnioskodawca został zobowiązany do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie tj. do:

- wskazania jaką działalność gospodarczą prowadzi wnioskodawczyni,

- wskazania kto jest właścicielem lokalu który wnioskodawczyni wskazała w formularzu PPF jako miejsce zamieszkania (ul. P. w [...]); należało wskazać wielkość tego lokalu oraz czy z osobami które w nim mieszkają wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, skoro A. O., B. O. i K. O. również zamieszkują w tym lokalu;

- podania stałych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem własnym (żywność, leki, odzież itp.) oraz lokalu (opłaty stałe media, telewizja, telefon itp.),

- wskazania czy posiada pojazdy mechaniczne, jeżeli ta należało wskazać ich rodzaj rocznik i szacunkowe miesięczne koszty utrzymania,

- wskazania czy otrzymuje pomoc od rodziny, jeżeli tak, to należało wskazać na czym ona polega,

- wskazania czy otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, jeżeli tak, to należało nadesłać kopie ostatnich decyzji przyznających pomoc,

- nadesłania kopii dokumentu PIT rozliczającego podatek dochodowy za rok 2014 r.,

- nadesłania kopii wyciągu z rachunku bankowego za ostatnie 3 miesiące.

Na wykonanie ww. zarządzenia zakreślono termin 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku tylko w oparciu o zgromadzone materiały.

Zarządzenie z dnia 16 października 2015 r. nie zostało odebrane przez wnioskodawczynię jednakże z uwagi na przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zgodnie z którym pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Z tego względu wezwanie do nadesłania formularza uważa się za doręczone z dniem 12 listopada 2015 r. W wyznaczonym terminie wnioskodawczyni nie wykonała zarządzenia i nie nadesłała dodatkowych wyjaśnień w sprawie.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od części kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, aby jej sytuacja materialna była tak trudna, aby kwalifikowała do przyznania prawa pomocy. Wskazać w tym zakresie należało, że informacje zawarte w nadesłanym formularzu nie przedstawiały pełnego obrazu sytuacji materialnej strony. Wnioskodawczyni – przykładowo - wskazała, że "z działalności" ma jedynie straty. Wskazała ponadto, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jednakże z akt wynika, ze pod tym samym adresem zamieszkują także K. O., B. O., A. O. Zarządzenie wzywające do wyjaśnienia tych wątpliwości nie zostało przez wnioskodawczynię odebrane, jednakże zgodnie z przepisem art. 73 p.p.s.a uważa się je za doręczone, co skutkuje niewykonaniem zarządzenia i nieustosunkowaniem się do wskazanych wątpliwości. Tym samym wnioskodawczyni nie przedstawiła wszystkich żądanych informacji, natomiast złożone oświadczenie jest niewystarczające dla ustalenia faktycznych możliwości finansowych strony, a należało zaznaczyć, że to na wnioskodawczyni spoczywa ciężar przedstawienia okoliczności i wskazania faktów uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Informacje posiadane przez Sąd są niepełne. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.