Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 76/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6 , art 52 par 1, art 232 par 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. D. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wójta Gminy S. skargę na bezczynność tego organu.

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2009 r. wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia nad Wójtem Gminy S. z zażaleniem na bezczynność organu I stopnia. Sąd wyznaczył skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu do rąk jego pełnomocnika procesowego w dniu [...] r.

W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, natomiast pismem z dnia [...] r. cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania oraz domagając się zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie ustawowym stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym, Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że wniósł takie zażalenie. Bezskuteczny upływ wyznaczonego do udzielenia odpowiedzi terminu spowodował konieczność uznania przez Sąd, że strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w procedurze administracyjnej. Okoliczność ta stanowi przesłankę niedopuszczalności skargi i uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na marginesie należy wskazać, że zawarte w piśmie z dnia [...]r. oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło wywołać skutków prawnych, gdyż dopiero prawidłowo wniesiona skarga, tj. dopuszczalna i nieobarczona brakami formalnymi uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, obliguje Sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia.

O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.