Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1515/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Inne
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 67 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. J. na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do dalszego szkolenia do służby naziemnego zabezpieczenia lotów : - oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] M. J. pełnił od dnia 19 października 2009 r. służbę w Wyższej Szkole[...] w D. w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. W dniu 26 listopada 2009 r. Rektor Szkoły skierował go do Wojskowej Komisji [...] w D. w celu określenia przydatności do dalszej służby wojskowej.

Wojskowa Komisja [...] w D., po przeprowadzeniu stosownych badań, wydała w dniu [...] grudnia 2009 r. orzeczenie nr [...], w którym rozpoznała u wymienionego [...] w postaci: 1) sytuacyjnych reakcji [...] znacznie [...] zdolności przystosowawcze - § 67 pkt 2 zał. nr 3 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 z późn. zm.); 2) [...] - § 13 pkt 4 zał. nr 3; 3) [...] po [...] - § 3 bez pkt zał. nr 3. W oparciu o powyższe ustalenia Komisja uznała M. J. za niezdolnego do dalszego szkolenia w składzie służby naziemnego zabezpieczenia lotów - kat N/III.

Od powyższego orzeczenia M. J. złożył odwołanie do Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] w W.. Wymieniona komisja wydała w dniu [...] lipca 2010 r. orzeczenie nr [...], którym uchyliła orzeczenie Wojskowej Komisji [...] w D. nr [...] w sprawie zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i umorzyła prowadzone w tej materii przez [...] w D. postępowanie. Jako uzasadnienie powyższego orzeczenia z dnia [...] lipca 2010 r. wskazano bezprzedmiotowość wydania przez [...] orzeczenia o tej treści, albowiem innym orzeczeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] stwierdziła niezdolność [...] do zawodowej służby wojskowej – kat. "N" – grupa II., stwierdzając u badanego między innymi reakcję [...] - § 67 pkt 2. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Wojskową Komisję Lekarską [...] w W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.

Organ wskazał, iż w postanowieniach § 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80), który w § 6 pkt 4a stanowi, że Komisja ta orzeka w stosunku do żołnierzy zdolnych do pełnienia zawodowej służby wojskowej – [...] Wyższej Szkoły [...] w D. o zdolności do pełnienia służby naziemnego zabezpieczenia lotów. Oznacza to, że jeżeli komisja ustali niezdolność takiego żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej, to nie wydaje orzeczenia w zakresie jego zdolności np. do pełnienia służby naziemnego zabezpieczenia lotów. Prowadzone w takim przypadku postępowanie staje się bezprzedmiotowe i zachodzą przesłanki do jego umorzenia.

M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie nr [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Orzeczeniu temu zarzucił:

– naruszenie art. 5 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity w zw. z § 13 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.);

– naruszenie § 18 powyższego rozporządzenia;

– rażące naruszenie zasady opiniowania poprzez brak możliwości zapoznania się z opinią i odwołania się od niej, tj. art. 26 § 13 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

– rażące naruszenie przepisów prawa - art. 8 Kpa w związku z art. 26 § 13 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

– rażące naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na wynik postępowania art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz w zw. z art. 80 i art. 107 § 3 Kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy - nie uwzględniono dowodów na korzyść oraz nie wskazano żadnej konkretnej przesłanki wskazującej na reakcję [...];

– rażące naruszenie przepisów prawa art. 6 Kpa – działanie organu administracji zostanie zakwalifikowane jako niezgodne z prawem zarówno wówczas, gdy zostało ono podjęte niezgodnie z obowiązującym prawem, jak i wówczas, gdy nie było podstawy prawnej do danego działania. Naruszenie zasady praworządności działania organów prawnych, które ma odzwierciedlenie w § 67 pkt 2 Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r.

– rażące naruszenie przepisów prawa art. 9 Kpa w związku z § 67 pkt 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r.

– rażące naruszenie przepisów prawa art. 10 § 1 i § 3 Kpa poprzez uniemożliwienie przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

W konkluzji skargi wnosił o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu I instancji, bądź ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojskowa Komisja Lekarska [...] wnosiła o jej oddalenie, wskazując na konieczność wydania orzeczenia uchylającego orzeczenie Wojskowej Komisji [...] w D. i umorzenie postępowania przeprowadzonego przed tą Komisją, wobec zaistnienia okoliczności wyłączającej potrzebę orzekania w sprawie zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), do rozpoznania niniejszej sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma orzeczenie nr [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] w W. z dnia [...] lipca 2010 r., które utrzymało w mocy orzeczenie nr [...] wydane przez Wojskową Komisję [...] w D., stwierdzające u [...] M. J.: 1) reakcję [...] - § 67 pkt 2 zał. nr 2; 2) [...] - § 13 pkt 4 zał. nr 2; 3) [...] - § 3 pkt 1 zał. nr 2. i orzekające, iż jest on niezdolny do zawodowej służby wojskowej kat. N - grupa II. Orzeczenie to poprzez wyłączenie żołnierza z grona osób zdolnych do zawodowej służby wojskowej spowodowało bezprzedmiotowość organów w zakresie orzekania o zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów, czyli o bezprzedmiotowości orzeczenia nr [...] Wojskowej Komisji [...] w D. z dnia [...] grudnia 2009 r. Dlatego też organ II instancji uchylił to orzeczenie i umorzył postępowanie w tej materii. Organ trafnie wskazał, iż orzekanie o zdolności danego żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów jest możliwe wyłącznie wobec tych żołnierzy, którzy są zdolni do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Zasada ta wynika z porównania zapisów § 6 ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80).

Z tych przyczyn zaskarżone orzeczenie Wojskowej Komisji [...] w W. jest prawidłowe. Natomiast skarga, negująca w istocie ustalenia o zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, dotyczy materii nienależącej do sfery orzeczniczej zaskarżonego orzeczenia nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonego orzeczenia, które mogłoby skutkować jego uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważności. Dlatego, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.