Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 686/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 34a
journal: Dz.U. 2019 poz 865
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi S. W. & D. S. S.A. we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz S. W. & D. S. S.A. we W. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W złożonym wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych spółka podała, że prowadzi działalność w branży stolarki okienno-drzwiowej, w ramach międzynarodowej Grupy specjalizującej się w produkcji nowoczesnych, energooszczędnych systemów okien. Spółka zamierza zrealizować przedsięwzięcie inwestycyjne obejmujące rozbudowę i modernizację istniejącego zakładu. Planowana inwestycja ma obejmować w szczególności zakup maszyn i urządzeń produkcyjnych, a także budowę mieszalni obsługującej jeden z etapów procesu produkcyjnego spółki, jakim jest produkcja mieszanki wykorzystywanej następnie do produkcji wyrobu końcowego, jak również w celu sprzedaży, a także nabycie, wytworzenie, modernizację pozostałych środków trwałych niezbędnych dla osiągnięcia podstawowego celu inwestycji oraz infrastruktury technicznej (towarzyszącej). Spółka zamierza zrealizować inwestycję na całym terenie, na którym obecnie zlokalizowany jest jej zakład produkcyjny. W związku z planowaną inwestycją spółka rozważa wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 13 ustawy z dnia 10 maja 2018r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej: "u.w.n.i."). Spółka nie posiada innych decyzji o wsparciu lub zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z powyższym opisem skarżąca zadała pytanie, czy po uzyskaniu decyzji o wsparciu (przy założeniu spełnienia przez spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie jej obowiązywania, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "u.p.d.o.p."), będzie podlegał cały dochód z działalności wskazanej w decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej ? Zdaniem wnioskodawcy, po uzyskaniu decyzji (przy założeniu spełnienia przez spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie jej obowiązywania, zwolnieniu z podatku dochodowym od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., będzie podlegał cały dochód z działalności wskazanej w decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej.

Interpretacją indywidualną z dnia [...]. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ przytoczył treść art. 17 ust. 1 pkt 34a, art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p. oraz art. 3, art. 14 ust. 1 pkt 2, art. 15 u.w.n.i. Organ podał, że regulacje te należy rozpatrywać w szerszym kontekście, tj. także z uwzględnieniem celu określonego w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji, jakim jest stymulowanie wzrostu inwestycji prywatnych poprzez wprowadzenie nowego mechanizmu udzielania przedsiębiorcom wsparcia w podejmowaniu nowych inwestycji na terytorium RP. Oznacza to, że jedynie dochody uzyskane w związku z realizacją nowej inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., a decyzja o wsparciu jedynie umożliwia stosowanie tego zwolnienia. W konsekwencji, brak jest możliwości stosowania zwolnienia podatkowego w stosunku do innych dochodów uzyskiwanych z pozostałej działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy rodzaj prowadzonej działalności jest zbieżny z określonym w zezwoleniu/decyzji o wsparciu albo czy nowa inwestycja realizowana jest na tym samym terenie.

W związku z powyższym organ nie zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, według którego po uzyskaniu decyzji (przy założeniu spełnienia przez spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie jej obowiązywania, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., będzie podlegał cały dochód z działalności wskazanej w decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej. Zdaniem organu, zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. stanowi regionalną pomoc publiczną i również w tym kontekście należy je rozpatrywać. Decyzja o wsparciu jest podstawą udzielania pomocy, gdyż umożliwia po spełnieniu wszystkich warunków stosowanie ulgi podatkowej. Tak więc brak jest podstaw do udzielenia pomocy publicznej w stosunku do dochodów generowanych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej nie będącej realizacją nowej inwestycji.

Ponadto organ zaznaczył, że treść § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji wskazuje sposób wyliczania dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji, biorąc pod uwagę poniesione koszty kwalifikowane, co wskazuje, że korzystanie z pomocy publicznej (zwolnienia) jest związane z realizacją nowej inwestycji. Dodatkowo, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, do kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji można zaliczyć również koszty rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych. Zatem preferencje podatkowe są skierowane zarówno do podatników funkcjonujących na rynku od wielu lat, jak i do nowych podmiotów. Nie bez znaczenia dla interpretacji zakresu stosowania zwolnienia pozostaje fakt, że art. 17 ust. 6a u.p.d.o.p. wprowadza, w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji, obowiązek wyodrębniania organizacyjnego i ustalania wielkości zwolnienia w oparciu o przychody i koszty jednostki prowadzącej działalność na tym terenie. Przyjęcie odrębnego rozwiązania (zwolnienie całości dochodów) w przypadku prowadzenia działalności na tym samym terenie byłoby więc sprzeczne z zasadą równości przedsiębiorców i wprowadzałoby dualizm rozwiązań podatkowych, co mogłoby powodować nadużycia podatkowe.

Podsumowując organ wskazał, że celem ustawy o wspieraniu nowych inwestycji jest stymulowanie wzrostu inwestycji prywatnych na terenie całego kraju w ramach projektu Polskiej Strefy Inwestycji. Ustawa ta wprowadziła nowe mechanizmy udzielania przedsiębiorcom wsparcia dla nowych inwestycji. W odróżnieniu od dotychczasowego mechanizmu wskazanego w ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych, preferencje związane są z nową inwestycją, tj. projektem gospodarczym o ściśle określonym w decyzji charakterze, który jest możliwy do realizacji na obszarze całego kraju, zróżnicowanym pod względem stopnia preferencji. Decyzja pozwala na uzyskanie preferencji w postaci zwolnienia podatkowego, którego granice zakreślone są przedmiotem decyzji o wsparciu. Powyższe rozwiązanie nie odnosi się szeroko do rodzaju działalności podatnika, lecz do konkretnej inwestycji wymienionej w decyzji o wsparciu. Nie ma zatem podstaw do stosowania zwolnienia w stosunku do dochodów generowanych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej nie będącej realizacją nowej inwestycji. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., będący podstawę zwolnienia od podatku, wprost stanowi, że wolne od podatku są dochody podatników uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu.

W skardze spółka wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej interpretacji, zarzucając naruszenie:

- art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. w zw. z art. 3 ust. 1 u.w.n.i. poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji również niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., które to naruszenie skutkowało uznaniem, że jedynie dochody uzyskane/wygenerowane przez spółkę w związku z realizacją inwestycji wskazanej w decyzji o wsparciu, wydanej przez zarządzającego Specjalną Strefą Ekonomiczną, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., co oznacza, że organ dokonał błędnej wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., niezgodnej z wykładnią literalną, kwestionując tym samym prawo do zastosowania zwolnienia podatkowego dla dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji;

- art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") poprzez brak sformułowania przez organ prawidłowego uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy;

- art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz w zw. z art. 14n § 4 pkt 2 O.p. poprzez uznanie stanowiska spółki za nieprawidłowe w sytuacji, w której na gruncie rozpatrywanych przepisów funkcjonowała utrwalona praktyka interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dominująca w interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych stanach faktycznych lub w odniesieniu do analogicznych zdarzeń przyszłych oraz na gruncie takiego samego stanu prawnego;

- art. 120 w zw. z art. 14h O.p., a także w zw. z art. 2, art. 7, art. 87 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zajęcie stanowiska dotyczącego zasad korzystania ze zwolnienia podatkowego nieznajdującego podstawy prawnej, pozostającego w sprzeczności z przepisami prawa oraz uzasadnienie powyższego stanowiska poprzez odwołanie się do treści niestanowiących przepisów powszechnie obowiązującego prawa, a tym samym nie mogących być podstawą jakichkolwiek obowiązków adresowanych do podatników.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. spółka uzupełniła swoje stanowisko i odniosła się do odpowiedzi na skargę sporządzoną przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego wynika, że skarżąca zamierza zrealizować przedsięwzięcie inwestycyjne obejmujące rozbudowę i modernizację istniejącego zakładu. Planowana inwestycja ma obejmować w szczególności zakup maszyn i urządzeń produkcyjnych, a także budowę mieszalni obsługującej jeden z etapów procesu produkcyjnego spółki, jakim jest produkcja mieszanki wykorzystywanej następnie do produkcji wyrobu końcowego, jak również w celu sprzedaży, a także nabycie, wytworzenie, modernizację pozostałych środków trwałych niezbędnych dla osiągnięcia podstawowego celu inwestycji oraz infrastruktury technicznej (towarzyszącej). Spółka zamierza zrealizować inwestycję na całym terenie, na którym obecnie zlokalizowany jest zakład produkcyjny wnioskodawcy. W związku z planowaną inwestycją spółka rozważa wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 13 u.w.n.i. Po realizacji inwestycji spółka zamierza kontynuować dotychczas prowadzoną działalność gospodarczą z wykorzystaniem istniejących dotychczas środków trwałych, a także nabytych, zmodernizowanych, wytworzonych w ramach inwestycji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z tym skarżąca zadała pytanie, czy po uzyskaniu powyższej decyzji, w okresie jej obowiązywania, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. będzie podlegał cały dochód z działalności wskazanej w decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej ? Zdaniem spółki zwolnieniu podatkowemu podlegać będzie cały dochód osiągnięty przez nią na terenie określonym we wspomnianej decyzji w ramach rodzajów działalności wskazanych w jej treści, do wysokości limitu przyznanej pomocy publicznej. Odmienna interpretacja przepisów wiązałaby się z koniecznością wydzielenia dochodu uzyskanego z "nowych" (tj. nabytych lub wytworzonych w ramach inwestycji) oraz "starych" (tj. wcześniej posiadanych) maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych, co w praktyce byłoby mocno utrudnione lub niemożliwe, oraz faworyzowałoby zupełnie nowe przedsiębiorstwa, których cała infrastruktura stanowiłaby nową inwestycję. Organ interpretujący stanowisko to uznał za nieprawidłowe. Zdaniem organu zwolnieniu podatkowemu podlega jedynie dochód uzyskany w związku z realizacją nowej inwestycji. Nie ma podstaw do stosowania zwolnienia w stosunku do dochodów generowanych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej nie będącej realizacją nowej inwestycji.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Z kolei w myśl art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Z przytoczonych przepisów wynika, że kwestia zwolnienia od podatku dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, wymaga również analizy przepisów zawartych w u.w.n.i. Stosownie do art. 3 u.w.n.i., wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 13 ust. 1 u.w.n.i. wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji. Zgodnie z art. 2 pkt 1 u.w.n.i. pod pojęciem nowej inwestycji rozumie się inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego przedsiębiorstwa, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa, z wyłączeniem przedsiębiorstwa, wobec którego wszczęte zostało postępowanie upadłościowe lub został złożony wniosek do sądu o ogłoszenie upadłości. Z kolei art. 15 u.w.n.i. stanowi, że decyzja w przedmiocie wsparcia określa okres jej obowiązywania, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, dotyczące: 1) zatrudnienia przez przedsiębiorcę w związku z nową inwestycją, przez określony czas, określonej liczby pracowników; 2) poniesienia przez przedsiębiorcę w określonym terminie kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji; 3) terminu zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty inwestycji poniesione przez przedsiębiorcę nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane; 4) maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych, jakie mogą być uwzględnione przy określeniu maksymalnej wysokości pomocy publicznej; 5) kryteriów ilościowych i kryteriów jakościowych, do których spełnienia zobowiązał się przedsiębiorca; 6) terenu, na którym nowa inwestycja zostanie zrealizowana z uwzględnieniem danych ewidencyjnych nieruchomości.

W świetle powyższych regulacji podatkowych stwierdzić należy, że podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia podatkowego, jeżeli: 1) dochody pochodzą z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, 2) dochody są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w powyższej decyzji. Zwolnienie to odnosi się zatem wyłącznie do dochodów uzyskanych z określonego źródła, czyli działalności gospodarczej prowadzonej, na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu. Istota regulacji sprowadza się więc do tego, aby działalność gospodarcza była prowadzona w określonym miejscu i w zakresie wynikającym z decyzji o wsparciu. Jedynie bowiem przychody, a następnie uzyskane z nich - po potrąceniu kosztów podatkowych - dochody pochodzące z działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej wymienionej w decyzji o wsparciu mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania. Zwolnienie to ma charakter pomocy publicznej, przy czym jej wielkość nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Nadto z u.w.n.i. wynika, że wsparcie jest udzielana na realizację nowej inwestycji, przez którą rozumie się inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane:

a) z założeniem nowego przedsiębiorstwa,

b) zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa,

c) dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa,

W rezultacie nowa inwestycja nie musi polegać tylko na założeniu nowego przedsiębiorstwa. Może być ona realizowana w ramach przedsiębiorstwa istniejącego i polegać na np. zwiększeniu jego zdolności produkcyjnej w drodze modernizacji i rozbudowy już funkcjonujących środków trwałych. Zasadniczy problem jaki wynika z definicji pojęcia "nowej inwestycji" polega na tym, czy zwolnieniu podatkowemu podlega wówczas cały dochód przedsiębiorstwa uzyskany z działalności gospodarczej wskazanej w decyzji o wsparciu i na terenie określonym w tej decyzji, czy też jedynie dochód związany z realizacją danego projektu inwestycyjnego.

Zdaniem Sądu, z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p. nie wynika, aby warunkiem zwolnienia było to, aby dochód został osiągnięty – jak to stwierdzono w zaskarżonej interpretacji – z konkretnej inwestycji wymienionej w decyzji o wsparciu. Przepisy podatkowe nie przewidują obowiązku ustalenia wyniku podatkowego osiągniętego jedynie w ramach projektu inwestycyjnego, na które uzyskano decyzję o wsparciu. Nie można nie zauważyć, że stanowisko organu, iż zwolnieniu podatkowemu mogą podlegać tylko dochody uzyskane z nowej inwestycji, implikuje szereg praktycznych problemów. W przypadku bowiem gdyby nowa inwestycja polegałaby na zwiększeniu zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa poprzez zmodernizowanie linii produkcyjnej, na którą składałyby się zarówno elementy "stare", tj. nabyte przez podatnika przed rozpoczęciem nowej inwestycji, jak i "nowe" elementy – zakupione już w ramach nowej inwestycji, ze względu na stopień zespolenia owych "starych" i "nowych" elementów linii produkcyjnej, mogłoby się okazać praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione wydzielenie dochodu przypadającego wyłącznie na nową inwestycję. Mimo zatem dokonania reinwestycji podatnik nie mógłby wówczas skorzystać ze zwolnienia podatkowego, co pozostawałoby w sprzeczności z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. i z celem tej regulacji. Omawiane zwolnienie podatkowe ma charakter stymulacyjny (bodźcowy). Jego istota polega na zachęceniu podatników do realizacji celów gospodarczych służących trwałemu rozwojowi gospodarczemu kraju i wzrostowi konkurencyjności gospodarki (por. uzasadnienie do projektu ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, Sejm VIII kadencji, druk nr 2307).

Należy zauważyć, że we wniosku o wydanie interpretacji spółka wskazywała, że planowana inwestycja ma obejmować zakup maszyn i urządzeń produkcyjnych, a także budowę mieszalni obsługującej jeden z etapów procesu produkcyjnego spółki, jakim jest produkcja mieszanki wykorzystywanej następnie do produkcji wyrobu końcowego, jak również nabycie, wytworzenie, modernizację pozostałych środków trwałych niezbędnych dla osiągnięcia podstawowego celu inwestycji oraz infrastruktury technicznej (towarzyszącej). W tej sytuacji wydzielenie dochodu osiągniętego przez spółkę wskutek realizacji nowej inwestycji byłoby niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, co potwierdził też pełnomocnik spółki na rozprawie w dniu [...] r. W rezultacie stwierdzić należy, że w realiach rozpatrywanej sprawy zwolnieniem podatkowym przewidzianym w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. objęty jest cały dochód spółki z działalności gospodarczej prowadzonej przez nią na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach rodzajów działalności wskazanych w jej treści, do wysokości limitu przyznanej pomocy publicznej. Brak jest podstaw do uznania, aby w sytuacji przedstawionej przez spółkę zwolnieniu podatkowemu podlegał tylko dochód związany z realizacją danego projektu inwestycyjnego. Przepisy podatkowe nie określają w ogóle zasad kalkulowania wysokości zwolnienia wyłącznie w oparciu o dochód osiągnięty w ramach nowej inwestycji.

Dla uzasadnienia swoich racji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odwołał się do treści § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, w którym wskazuje się - biorąc pod uwagę poniesione koszty kwalifikowane - sposób wyliczenia dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji, co wskazuje według organu, że korzystanie z pomocy publicznej jest związane z realizacją nowej inwestycji. Należy jednak zauważyć, że powyższy przepis reguluje sposób w jaki powinna zostać ustalona maksymalna wysokość pomocy publicznej, nie określa natomiast zakresu zwolnienia podatkowego, tj. czy zwolnieniu podlega cały dochód, czy jedynie jego część. Trudno także, aby przepisy podustawowe decydowały o zakresie obciążenia podatkiem dochodowym.

Nie można także podzielić stanowiska organu, że dla określenia zakresu zwolnienia podatkowego istotne znaczenia ma fakt, że art. 17 ust. 6a u.p.d.o.p. wprowadza, w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji, obowiązek wyodrębniania organizacyjnego i ustalania wielkości zwolnienia w oparciu o przychody i koszty jednostki prowadzącej działalność na tym terenie. Zdaniem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyjęcie odrębnego rozwiązania (zwolnienie całości dochodów) w przypadku prowadzenia działalności na tym samym terenie byłoby więc sprzeczne z zasadą równości przedsiębiorców i wprowadzałoby dualizm rozwiązań podatkowych, co mogłoby powodować nadużycia podatkowe. Podkreślić należy, że art. 17 ust. 6a u.p.d.o.p. dotyczy sytuacji, w której przedsiębiorca prowadzi działalność zarówno na terenie określonym w zezwoleniu lub decyzji o wsparciu, jak i poza tym terenem. Z wniosku o wydanie interpretacji nie wynika, aby spółka prowadziła działalność także poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu. W rezultacie przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Przyjęta przez Sąd interpretacja nie prowadzi też do naruszenia równości przedsiębiorców, gdyż ich sytuacja prawna w zakresie przysługującego im zwolnienia podatkowego jest taka sama. Natomiast przeciwdziałaniu nadużyciom podatkowym w korzystaniu z powyższego zwolnienia ma służyć regulacja zawarta w art. 17 ust. 6c u.p.d.o.p.

W konsekwencji zaskarżona interpretacja narusza art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. oraz art. 120 w zw. z art. 14h O.p. Organ nie naruszył natomiast art. 14c § 2 O.p., gdyż przedstawił swoje stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym. Nie został także naruszony art. 121 § 1 w zw, z art. 14h O.p., bowiem w obrocie prawnym funkcjonują interpretacje zarówno korzystne dla strony, jak i dla niej niekorzystne.

Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni stanowisko Sądu zawarte w niniejszym wyroku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 4 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony wpis sądowy ([...]), wynagrodzenie pełnomocnika ([...]) i uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).