Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 69/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2022-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 270, art. 276, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Bk 377/21 ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2021 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 377/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...]. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 8 kwietnia 2022 r.

W dniu [...] marca 2022 r. J. B. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Bk 377/21. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.").

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania wywiedziona przez J. B. podlega odrzuceniu ze względu na to, że w chwili jej złożenia postępowanie, którego wznowienia się domaga, nie było prawomocnie zakończone.

Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przypadki stanowiące podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 271-273 p.p.s.a. Merytoryczne rozpoznanie skargi

o wznowienie postępowania poprzedzone jest każdorazowo oceną jej dopuszczalności. W dalszej kolejności sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w trzymiesięcznym terminie, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. i czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia (tzw. badanie wstępne).

W przypadku braku spełnienia jednego z tych wymagań, sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, o czym stanowi art. 280 § 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 276 zd. 1 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej.

Badanie wystąpienia przesłanek formalnych jest jednak możliwe i dopuszczalne tylko w sytuacji ustalenia, że w dacie złożenia skargi o wznowienie orzeczenie

w sprawie, której wznowienia domaga się strona, jest prawomocne. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Podkreśla się przy tym, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi

o wznowienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II FSK 424/18). Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi więc podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por.m.in. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11). Na kanwie wskazanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że logiczne jest, iż bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może rozpocząć się wcześniej, niż w dacie uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.

W rozpoznawanej sprawie o sygn. I SA/Bk 377/21 wyrok zapadł na rozprawie

w dniu 22 grudnia 2021 r. Odpis tego wyroku z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony 13 stycznia 2022 r. Postanowieniem z 20 stycznia 2022 r. referendarz sądowy WSA w Białymstoku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 3 marca 2022 r. do Sądu wpłynęła opinia wyznaczonego w sprawie adwokata o braku podstaw do sporządzenia

i wniesienia skargi kasacyjnej, którą doręczono skarżącemu w dniu 8 marca 2022 r. wraz z pouczeniem o trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, który biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii (art. 177 § 4 p.p.s.a). Uprawomocnienie się wyroku nastąpiło 8 kwietnia 2022 r. (postanowienie Sądu z 20 kwietnia 2022 r.).

Tym samym należy uznać, że dopiero z dniem 8 kwietnia 2022 r., a więc

z chwilą uprawomocnienie się wyroku, strona mogła skutecznie wnieść skargę

o wznowienie postępowania. Dopiero ten dzień może stanowić początek biegu trzymiesięcznego terminu, określonego w art. 277 p.p.s.a. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do uznania, że termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania może rozpocząć swój bieg jeszcze przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego to postępowanie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za takie należy uznać wniesienie skargi

o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy nie zostało ono zakończone prawomocnym wyrokiem.

W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 270, art. 276 i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.