Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1294/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Kultury
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2005 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...], wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (t. j.: Dz. U. z 2003r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.) w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Minister Kultury, po zbadaniu wniosku, odmówił nadania J.M. - nauczycielce [...] w Państwowej Szkole [...] w W., stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu organ podał, że skarżąca nie otrzymała akceptacji komisji kwalifikacyjnej.

We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skierowanym do Ministra Kultury J.M. zaznaczyła, iż nie akceptuje wydanego rozstrzygnięcia. Zakwestionowała prawidłowość prac komisji kwalifikacyjnej, która, w jej ocenie, naruszyła przepis art. 10 § 1 Kpa. i dopuściła się naruszenia prawa materialnego. Jej zdaniem, komisja kwalifikacyjna w sposób nieprawidłowy przeprowadziła całość postępowania, a ocena została dokonana ze szkodą dla niej.

W dniu [...] kwietnia 2004r. Minister Kultury, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. w związku z art. 127 § 3 Kpa. i art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela, wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że zarzuty przedstawione przez J. M. nie zasługują na uwzględnienie, albowiem nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności czynności komisji kwalifikacyjnej, a brak jej akceptacji musiał skutkować wydaniem decyzji odmownej.

W dniu [...] czerwca 2004r. J.M., za pośrednictwem Ministra Kultury, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję. Wskazała na nieprawidłowości w powołaniu komisji kwalifikacyjnej, zakwestionowała poprawność ocen poszczególnych jej członków i skrajnie niską punktację zastosowaną przez ekspertów. Podniosła, że wydane w sprawie decyzje są dla niej krzywdzące i odsuwają awans zawodowy o kolejne lata.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o jej oddalenie, wskazując na ustalenia faktyczne i prawne, jakie zawarł w wydanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przede wszystkim należy wyjaśnić, iż w myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Kultury, a zatem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (§ 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości Dz. U. Nr 72, poz. 652).

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Oznacza to, że sąd administracyjny jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela jest rodzajem certyfikatu zawodowego, wydawanego w trybie administracyjnym, decyzją organu administracji publicznej. Daje on generalne uprawnienia do zatrudnienia w określonych rodzajach i typach szkół.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.) warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Jeżeli nauczyciel nie uzyska takiej akceptacji, w myśl art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela odmawia mu się nadania wnioskowanego certyfikatu. Innymi słowy, Minister Kultury jako organ administracji publicznej, uprawniony do nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, bada, czy w sprawie zostały spełnione trzy powyższe warunki. Jeśli jeden z nich nie został spełniony, organ odmawia nadania tego stopnia awansu.

J.M. nie spełniła jednego z wymogów, nie uzyskała bowiem akceptacji komisji kwalifikacyjnej i w związku z tym, zgodnie z art. 9b ust. 6 ustawy, Minister Kultury odmówił skarżącej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Skarżąca nie uzyskała wymaganej ilości punktów, określonych w dyspozycji przepisu § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 z późn. zm.), tj. co najmniej 2/3 możliwych do uzyskania.

Akceptacja komisji kwalifikacyjnej warunkuje uzyskanie tego rodzaju certyfikatu, jednakże nie należy utożsamiać jej, jak sugeruje skarżąca, ze stanowiskiem organu administracji publicznej, które, w jej ocenie, winno podlegać daleko idącej kontroli Sądu. Komisja kwalifikacyjna nie jest organem administracji ze wszelkimi tego konsekwencjami. Jako ciało opiniodawcze wyraża jedynie swoje zdanie w kwestii awansu zawodowego nauczyciela, to zaś - jako jeden z warunków - wpływa na decyzję w przedmiocie awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Prace komisji nie podlegają zatem procedurze administracyjnej. Toteż w tym zakresie zarzuty postawione przez J.M. należało uznać za całkowicie bezpodstawne.

Ocena pracy komisji kwalifikacyjnej przez Sąd odbywa się jedynie na płaszczyźnie formalnej. Sąd kontrolując legalność decyzji Ministra nie jest uprawniony do merytorycznego badania np. zasadności zastosowanej przez poszczególnych członków komisji punktacji. Może jednak oceniać prawidłowość powołania komisji, liczenia punktów, składania podpisów jej członków, zapewnienia udziału ekspertów zgodnie z kwalifikacjami nauczyciela, etc. Zatem sprawdza, czy zaprezentowane przez komisję stanowisko, jako jeden z warunków uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, nie jest obarczone wadą formalną, która z kolei mogłaby podważać trafność rozstrzygnięcia Ministra.

Warto w tym miejscu wyjaśnić skarżącej, że czynności podejmowane przez komisję kwalifikacyjną podlegają nadzorowi ze strony właściwego ministra, ale w innym trybie (art. 9h ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy). To postępowanie nadzorcze wszczynane jest z urzędu (subiektywne odczucia o nieprawidłowościach w pracach komisji kwalifikacyjnej mogą być przekazywane ministrowi) jest postępowaniem odrębnym od dwuinstancyjnego postępowania w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego.

Podnoszony przez J.M. problem doboru składu komisji kwalifikacyjnej i powołania jej w takim kształcie, w jakim została powołana, wedle tego, co zostało przedstawione powyżej, podlegał zatem kontroli Sądu.

W aspekcie zarzutów podniesionych w skardze należy zwrócić uwagę, że powołany do składu komisji kwalifikacyjnej ekspert w zakresie [...] - S.S. w chwili powołania nie został skreślony z listy ekspertów Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Fakt nieumieszczenia jego nazwiska na internetowej liście MENiS wynikał jedynie z wewnętrznych zarządzeń Ministra, które wiązały się z koniecznością uzyskania pisemnej zgody na przetwarzanie danych osobowych zainteresowanego, której to zgody sam zainteresowany nie złożył. Nie może to jednak oznaczać, że w ten sposób (za niezłożenie oświadczenia o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych) został pozbawiony uprawnień eksperckich.

W takiej sytuacji nic nie stało w opozycji, by mógł zasiadać w składzie komisji jako ekspert. Nie zaszła bowiem, żadna z wymienionych w § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 27 lutego 2003r. w sprawie wymagań, jakim powinni odpowiadać eksperci wchodzący w skład komisji egzaminacyjnych i kwalifikacyjnych dla nauczycieli ubiegających się o awans zawodowy, oraz warunków wpisywania na listę ekspertów i skreślania z niej (Dz. U. Nr 44, poz. 375) okoliczności, wymagająca skreślenia eksperta z listy w drodze decyzji administracyjnej. Taka decyzja o skreśleniu z listy ekspertów S.S. nie została wydana. W tym przypadku dbałość o legalne przetwarzanie danych osobowych ekspertów z listy MENiS (osób najbardziej zainteresowanych powoływaniem do składów komisji) nie może pozbawiać ich tychże uprawnień i w rezultacie dyskwalifikować jako członków potencjalnych komisji kwalifikacyjnych. Brak pisemnego oświadczenia eksperta o wyrażeniu zgody na przetwarzanie jego danych osobowych pozostaje bez wpływu na prawidłowość powołania komisji kwalifikacyjnej, może natomiast rodzić skutki na płaszczyźnie przepisów o ochronie danych osobowych.

Uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej nie ma w sprawie nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego decydującego znaczenia i nie przesądza o obowiązku jego nadania. O dopuszczalności wydania certyfikatu rozstrzyga bowiem nie komisja kwalifikacyjna, ale organ nadzoru pedagogicznego.

Nie można zatem podzielić sugestii skarżącej, że uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej determinuje sposób rozpatrzenia wniosku nauczyciela, oraz że bez stwierdzenia nieważności takiego stanowiska niedopuszczalna jest odmowa nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Tylko łączne spełnienie wszystkich wymogów przewidzianych w art. 9b ustawy - Karta Nauczyciela umożliwia wydanie pozytywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia. Niespełnienie chociażby jednego z omawianych warunków obliguje organ do odmowy nadania stopnia awansu zawodowego.

W takim stanie sprawy, zarzuty podniesione w skardze należało uznać za nieuzasadnione.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.