Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 795/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2, art. 61, art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Komin należy do części wspólnych budynku, wobec czego obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym i użytkowym obciąża wszystkich współwłaścicieli budynku mieszkalnego, niezależnie od tego, który lokal mieszkalny obsługuje wadliwy przewód kominowy.

TEZY

Komin należy do części wspólnych budynku, wobec czego obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym i użytkowym obciąża wszystkich współwłaścicieli budynku mieszkalnego, niezależnie od tego, który lokal mieszkalny obsługuje wadliwy przewód kominowy.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. K. i Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w związku z nieodpowiednim stanem technicznym budynku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na podstawie art.66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]: M. K., Z. K., W. M. P., J. S. P usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez udrożnienie przewodu kominowego przeznaczonego na wentylację łazienki lokalu nr [...] i w tym celu zakreślił termin wykonania obowiązków do dnia [...] r.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli M. i Z. K. – właściciele mieszkania nr [...] w tym budynku, zarzucając jej:

1. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych na podstawie decyzji, polegający na przyjęciu, że przewód kominowy, przeznaczony na wentylację łazienki lokalu nr [...], stanowi nieruchomość wspólną, który to błąd miał wpływ na rozstrzygnięcie i zobowiązanie współwłaścicieli budynku, użytkujących lokal nr [...], do udrożnienia przedmiotowego komina, w sytuacji, gdy przedmiotowy przewód kominowy jest częścią budynku, która służy wyłącznie do użytku właścicieli lokalu nr [...] tj. W. i J. P., a więc w świetle przepisów prawa cywilnego nie stanowi części wspólnej nieruchomości,

2. naruszenia prawa materialnego, tj. art.107 par. 3 kpa poprzez nie ustosunkowanie się w treści uzasadnienia do wniosków i zarzutów sformułowanych przez odwołujących w piśmie z dnia [...] r., a nadto nie wskazanie w treści uzasadnienia podstawy prawnej przyjętego rozstrzygnięcia w zakresie łącznego zobowiązania odwołujących i właścicieli lokalu nr [...], tj. państwa P. do udrożnienia przewodu kominowego,

Po rozpatrzeniu Odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 66 ust 1 pkt 3 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane(tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) uchylił decyzję organu I instancji w części dot. terminu wykonania nałożonego obowiązku, orzekł jego wykonanie w terminie do dnia [...] r. W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie

z art. 61 ustawy Prawo budowlane, decyzja w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego (w skład którego wchodzą również przewody kominowe) adresowana jest do właścicieli nieruchomości, a w rozpatrywanej sprawie właścicielem obiektu są współwłaściciele budynku.

Zaskarżona decyzja wydana została zatem zgodnie z prawem. Z uwagi na wniesienie odwołania przesunięciu ulega termin wykonania nałożonego obowiązku. Przewody kominowe są częścią wspólną budynku. Jakkolwiek służą one poszczególnym lokatorom, to jednak przez sam fakt takiego użytkowania nie przestają być częścią wspólną budynku. Likwidacja, przebudowa czy stan techniczny poszczególnych przewodów może mieć wpływ na wentylację i odprowadzanie spalin

z innych lokali oraz zakłócać prawidłowe funkcjonowanie całego komina. W związku

z powyższym, pomimo tego, iż przedmiotowy przewód kominowy związany jest

z lokalem nr [...], to jednak stanowi część komina, będącego współwłasnością właścicieli budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], dlatego też obowiązek jego udrożnienia nałożony został na wszystkich współwłaścicieli budynku. Zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa jest bezpodstawny, gdyż organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, iż stanowisko skarżących przedstawione w piśmie z dn. [...] r. nie wnosi nowych elementów, nieznanych organowi I instancji, ponieważ stanowi powtórzenie informacji zawartych w aktach. Obowiązek odgruzowania przedmiotowego przewodu kominowego został nałożony na podstawie rozdziału 6 ustawy Prawo budowlane, który w art. 61 ww. ustawy wskazuje, iż za utrzymanie obiektów budowlanych odpowiadają właściciele lub zarządcy nieruchomości.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją M. i Z. K. zaskarżyli ją skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia.

W jej uzasadnieniu powtórzyli argumentację zawartą w odwołaniu, akcentując, iż niedrożność wskazanego w zaskarżonej decyzji przewodu kominowego spowodowana została samodzielnym działaniem drugich współwłaścicieli domu, J. i W. P., zajmujących lokal nr [...], którzy ponadto samodzielnie weszli w posiadanie i używanie tego przewodu.

Skarżący stwierdzają, iż nie zgadzają się na współfinansowanie robót budowlanych, w odniesieniu do części, która nie stanowi współwłasności lecz służy mieszkaniu nr [...].

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

O oddalenie skargi wniósł też uczestnik postępowania J. P., stwierdzając, iż twierdzenia skarżących pod jego adresem stanowią pomówienia. Komin należy do części wspólnych budynku. Dotychczas nie wykonał samodzielnie nałożonego obowiązku albowiem została usunięta ścianka między kanałem nr [...] a nr [...] na wysokości mieszkania skarżących. Uważa, że za stan komina odpowiedzialni są skarżący.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa. Sąd uchyla zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Przeprowadzona pod opisanym wyżej względem kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje, że odpowiada ona prawu, wobec czego skarga nie może być uwzględniona.

Stanowisko organów obu instancji, iż komin należy do części wspólnych budynku, wobec czego obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym

i użytkowym obciąża wszystkich współwłaścicieli budynku, niezależnie od tego, który lokal mieszkalny obsługuje wadliwy przewód kominowy, uznać należy za trafne. Komin, jeśli jest jeden w budynku zawierającym więcej niż jedno mieszkanie i posiada więcej niż jednego współwłaściciela stanowi, podobnie jak dach, ściany zewnętrzne i inne elementy zapewniające możliwość jego użytkowania, część wspólną budynku, za stan której odpowiedzialność administracyjną, wynikającą z przepisów prawa budowlanego, wszyscy współwłaściciele ponoszą solidarnie.

Dotyczy to w szczególności obowiązku wynikającego z art. 61 Prawa budowlanego stwierdzającego, iż właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymać i użytkować obiekt zgodnie z art. 5 ust. 2, tj. w sposób zgodny

z jego przeznaczeniem oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do rozstrzygania sporów między współwłaścicielami obiektu budowlanego w kwestii kto z nich i w jakim zakresie ponosi odpowiedzialność za stan budynku lub poszczególnych jego części stanowiących części wspólne. Właściwe w tym zakresie są sądy powszechne i to przed nimi poszczególni właściciele mogą dochodzić swych racji i żądać właściwych rozliczeń. Wobec organu nadzoru budowlanego wszyscy współwłaściciele stanowią podmiot zobowiązany do utrzymania budynku w należytym stanie technicznym i – w razie konieczności - organ ten na wszystkich współwłaścicieli nakłada obowiązki, o których mowa w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. Stan przewodów kominowych należy do elementów szczególnie newralgicznych, decydujących o bezpieczeństwie, zdrowiu

i życiu wszystkich użytkowników budynku mieszkalnego, dlatego obowiązek przywrócenia odpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego w oparciu o art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nakłada się w takiej sytuacji na wszystkich współwłaścicieli. Na właścicieli lub użytkowników poszczególnych lokali obowiązek ten może być nałożony tylko w stosunku do prawnie wyodrębnionej pod względem własnościowym części budynku wymagającej usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W przypadku komina takie wyodrębnienie nie zachodzi lecz mamy do czynienia ze sposobem jego użytkowania przez właścicieli poszczególnych lokali.

Powyższa kwestia była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć sądowo-administracyjnych i takie jest ukształtowane stanowisko orzecznictwa w tym zakresie.

Stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji jak i zawarte w niej rozstrzygnięcie odpowiadają zatem prawu, wobec czego skargę uznać należało za nieuzasadnioną.

W tej sytuacji podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.