Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 960/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 44, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi L. K., H. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2012 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz.1071 z późn. zm.) (dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 Nr 243, poz.1623 z późn. zm.), stwierdził, że odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. (dalej: "organ I instancji") nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...], zostało wniesione przez L. K. i H. K. (dalej: "skarżący") z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] czerwca 2012 roku została wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. decyzja nr [...], nakazująca L. K.i H. K. - właścicielom lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w R. usunięcie stwierdzonej nieprawidłowości poprzez demontaż gazowego ogrzewacza wody istniejącego w łazience tego lokalu mieszkalnego. Decyzja została w dniu [...] czerwca 2012 roku wysłana przez organ do skarżących na adres ul. [...] w R. Przesyłkę w dniu [...] czerwca 2012 roku awizowano po raz pierwszy, w dniu [...] czerwca 2012 roku pozostawiono awizo po raz drugi i z uwagi na nie podjęcie

w terminie, w dniu [...] czerwca 2012 roku zwrócono do nadawcy. Organ odwoławczy, powołując się na art. 44 § 4 k.p.a. wskazał, iż doręczenie uważa się za skuteczne z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego artykułu, to jest w terminie 14 dni od daty pierwszego awizo. Jak wskazał organ odwoławczy termin do wniesienia odwołania z art. 129 § 2 k.p.a., wynoszący 14 dni, upłynął w dniu [...] lipca 2012 roku. Odwołanie datowane na dzień [...] września 2012 roku wpłynęło do organu I instancji w dniu [...] września 2012 roku – z dwumiesięcznym opóźnieniem. W tych okolicznościach w ocenie organu odwoławczego należało na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2008 roku sygn. akt II OSK 10/07 organ odwoławczy wskazał, iż w sytuacji, gdy nastąpił prawny skutek doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie decyzji organu I instancji stronie nie powoduje ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania. Przepisy k.p.a. nie przewidują bowiem możliwości przyjęcia dwóch różnych dat doręczenia decyzji. Wskazano jednocześnie, iż pozostawienie przez organ I instancji decyzji na 14 dni w sekretariacie organu nie odpowiada procedurze przewidzianej przepisami k.p.a. i miało charakter informacyjny.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, o którym mowa na wstępie wnieśli L. K. i H. K.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania tj. art. 129 § 2 k.p.a. w zw. z art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 8 i 9 k.p.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że odebranie przez skarżących decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r., znak: [...] w dniu [...] sierpnia 2012r. nie spowodowało, że od tej daty mieli oni termin 14 dni na wniesienie odwołania od ww. decyzji, podczas gdy jak wynika z zawiadomienia PINB w R. z dnia [...] sierpnia 2012r. powyższa decyzja została pozostawiona w tym podmiocie w trybie określonym w art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a., a zatem odbiór tej przesyłki w terminie 7 dni od pozostawienia zawiadomienia spowodował, że skarżący mogli skutecznie wnieść odwołanie od tej decyzji - co też zrobili.

Wskazując na tak sprecyzowany zarzut skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w całości.

W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż organ I instancji doręczył decyzję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a. Ponieważ skarżący odebrali tę decyzję w dniu [...] sierpnia 2012r., to od tej daty należy liczyć termin na wniesienie od niej odwołania. Tym samym błędnie przyjęto, że odwołanie skarżących z dnia [...] września 2012r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wskazali w tym miejscu na regulacje z art. 8 i 9 k.p.a., zgodnie z którymi organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i osoba, do której organ kieruje informację określonej treści, ma prawo oczekiwać, że postępując zgodnie ze wskazaniami organu, dokonuje czynności

w sposób właściwy, zgodny z przepisami.

W tych okolicznościach za zasadne i konieczne w ocenie skarżących jest uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie dalszego biegu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie

z art. 1 § 2 tej ustawy dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wbrew zarzutom skargi zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte żadnym

z naruszeń, które skutkowałoby koniecznością jego uchylenia. Art. 44 § 1 k.p.a. stanowi o dwóch sposobach doręczania pism. Zgodnie z treścią art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej

- w przypadku doręczania pisma przez pocztę. W myśl art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a. pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Sposoby doręczania pisma określone w art. 44 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. są od siebie niezależne i dla skuteczności doręczenia pisma wystarczy dopełnienie określonych w przepisach wymogów dotyczących wybranego przez organ sposobu doręczenia. W okolicznościach niniejszej sprawy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. z dnia [...] czerwca 2012 roku Nr [...] została w dniu [...] czerwca 2012 roku nadana w Urzędzie Pocztowym [...], zaadresowana dla skarżących, ze wskazaniem prawidłowego adresu odbiorcy korespondencji. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji, wobec niemożliwości doręczenia pisma adresatowi i braku osoby, która podjęłaby się oddać je adresatowi, przesyłka została w dniu [...] czerwca 2012 roku złożona w Urzędzie Pocztowym, zaś zawiadomienie o powyższym pozostawione w skrzynce pocztowej. Powtórne awizo pozostawiono w dniu [...] czerwca 2012 roku i wobec nie podjęcia przesyłki w terminie, w dniu [...] czerwca 2012 roku została ona zwrócona do nadawcy. Zgodnie z art. 44 § 2 k.p.a. zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku nie podjęcia przesyłki w terminie,

o którym mowa w § 2 , pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3 art. 44 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4 art. 44 k.p.a.). Jak wynika z wcześniejszych wywodów poczta w prawidłowy sposób awizowała i odpowiednio długo przechowywała przesyłkę, co sprawia, że jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...] czerwca 2012 roku. Zasadnym jest zatem przyjęcie przez organ odwoławczy, iż termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu [...] lipca 2012 roku. Tym samym odwołanie złożone w dniu [...] września 2012 roku w organie I instancji zostało złożone z uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 § 2 k.p.a., wynoszącego 14 dni. Wobec tego, iż w dniu [...] czerwca 2012 roku wystąpił skutek doręczenia decyzji, podjęte przez organ I instancji czynności mające na celu doręczenie decyzji, o której mowa w siedzibie organu nie mogą być uznane za prawidłowe z punktu widzenia skuteczności doręczenia i obliczania terminu do wniesienia odwołania od daty doręczenia decyzji w siedzibie organu. Późniejsze ponowne doręczenie stronie decyzji organu I instancji nie otwiera bowiem ponownie terminu do wniesienia odwołania, jeśli wcześniejsze doręczenie było skuteczne. Sąd podziela w tej mierze wywody Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 14 lutego 2008 roku w sprawie II OSK 10/07, przywoływanego także przez organ odwoławczy.

W tych okolicznościach zasadne było stwierdzenie przez organ odwoławczy wniesienia odwołania z uchybieniem terminu w oparciu o treść art. 134 k.p.a. Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń przepisów prawa, które pozwalałyby na uwzględnienie skargi.

Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.