Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 314/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-08-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2007 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na niezgodną z przepisami działalność Wojewody postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożonej za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej ( a przekazanej do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach), M. H. zakwestionował prawidłowość i zgodność z prawem działań podejmowanych przez Wojewodę w sprawie zakończonej decyzją Starosty Powiatu z dnia [...] o umorzeniu skarżącemu pozostałej do spłaty części pożyczki wraz z należnym odsetkami

w kwocie [...]zł. udzielonej z Funduszu Pracy na uruchomienie działalności gospodarczej w dniu 25 marca 2003 r.

W skardze M. H. nie podważa legalności tego rozstrzygnięcia, uznając je za zgodne z "literą prawa", zaś sformułowane w niej zarzuty kieruje pod adresem Wojewody jako organu wyższego stopnia. Dotyczą one między innymi:

- "niedopełnienia obowiązków służbowych i niepodjęcia obowiązków służbowych przez organy państwa",

- "łamania przepisów prawa przez organy państwa spowodowanego bądź nieznajomością jego, bądź łamania z pełną świadomością",

- przerzucenia na skarżącego i jego rodzinę negatywnych skutków łamania prawa przez organy państwa,

- "reprezentowanie i kierowanie się tylko interesem jednej strony – tzw. interesem państwa, a naruszanie i ignorowanie" interesu i prawa skarżącego,

- brak należytego i wyczerpującego informowania o okolicznościach faktycznych

i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie prawa i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

Zobowiązany zarządzeniem z dnia 18 lipca 2007 r. do uzupełnienia w terminie 7-miu braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, pod rygorem odrzucenia skargi, M.H. w piśmie procesowym złożonym dnia 26 lipca 2007 r. wyjaśnił, że skarga dotyczy "braku działań i decyzji w pełnym zakresie przewidzianych prawem dla Urzędu sprawującego kontrolę i nadzór nad stosowaniem i przestrzeganiem prawa przez inne organy państwa i ich funkcjonariuszy". Podniósł, że w związku

z przeprowadzoną w Powiatowym Urzędzie Pracy kontrolą, przyznano mu "zasadność złożonej skargi na działania pana Starosty i zobowiązano Starostę do przestrzegania obowiązujących przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz kpa". Mimo to organ I-szej instancji nie dotrzymał terminu, w jakim powinien wydać decyzję tj. do dnia 22 lipca 2006 r. Decyzja o "umorzeniu postępowania" (chodzi faktycznie o postanowienie

o umorzeniu pozostałej do spłaty części pożyczki), wydana została bowiem dopiero [...], a skarżący otrzymał ją znacznie później. W związku

z zaniedbaniami, jakie zdaniem M. H. miały miejsce w czasie prowadzonego w jego sprawie postępowania administracyjnego, Wojewoda "powinien podjąć działania w znacznie szerszym zakresie

i konsekwentnie wymagać od funkcjonariuszy publicznych realizujących zadania organów państwa przestrzegania obowiązującego porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona na akt administracyjny bądź bezczynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu ( art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Stosownie do powołanego wyżej przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona na jakikolwiek inny akt, czynność bądź zaniechanie organu, nie ujęty w dyspozycji art. 3 § 2 ustawy o p.p.s.a. jest niedopuszczalna.

Jak wynika z treści skargi oraz dołączonych akt administracyjnych, przedmiotem zaskarżenia nie jest ani żaden konkretny akt administracyjny ani nawet bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., lecz ogólne działanie Wojewody jak organu odwoławczego w niniejszej sprawie.

Akta administracyjne wskazują także na to, że dnia 9 listopada 2006 r. M.H. złożył do Wojewody skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Powiatowy Urząd Pracy w trybie art. 227 kpa, którą następnie Wojewoda postanowieniem z dnia [...] przekazał do rozpoznania Radzie Powiatu. Orzeczenie to uchylone zostało w trybie zażaleniowym postanowieniem z dnia [...] przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, a sprawa przekazana została do rozstrzygnięcia organowi wojewódzkiemu. Do postanowienia organu centralnego, o jakim mowa wyżej nawiązuje z kolei M. H. we wstępnej części skargi skierowanej do sądu administracyjnego podnosząc, że Wojewoda "ma obowiązek" ją rozpoznać.

Rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji publicznej w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 kpa, nie podlegają jednak zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podobnie jak i bezczynność organów w tych sprawach, albowiem nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych

w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. B.Adamiak, J.Borkowski. Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz. Wydanie 7, W-wa 2005, Wydawnictwo C.H.Beck, str.848).

Z tych też względów, skoro w sprawie brak jest aktu bądź bezczynności będących przedmiotem zaskarżenia na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a., skargę jako nie należącą do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.