Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 193/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe ZPCh [...] S.A. z tytułu podatku towarów i usług za XII 2000 r., I-IV, VI-VIII 2001 r. oraz z tytułu pobranego a niewpłaconego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za VII i VIII 2001 r. - na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia: odmówić S.S. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie oddalił skargę S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L.. W zakreślonym terminie ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik w osobie radcy prawnego E. K. wniósł od ww. wyroku skargę kasacyjną. Zgodnie z zarządzeniem przewodniczącej wydziału I, pismem z dnia

14 grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 338 zł od wniesionej skargi kasacyjnej. W związku

z tym, skarżący S. S. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z uzasadnienia złożonego wniosku wynika, iż jedynym źródłem dochodów rodziny wnioskodawcy jest wynagrodzenie żony oraz jego renta. Dochody te wynoszą łącznie około 2 500 zł netto. Na utrzymaniu jest 3 dzieci, z których 2 synów uczy się w średniej szkole, a córka jest bezrobotna bez prawa do zasiłku. Miesięczny koszt zajmowanego mieszkania wynosi około 800 zł, w tym czynsz ponad 600 zł, energia elektryczna około 100 zł oraz telefon stacjonarny 50 zł. Zaległość wnioskodawcy wobec spółdzielni mieszkaniowej wynosi prawie 2000 zł. Skarżący spłaca również kredyt mieszkaniowy, gdzie miesięczna rata wynosi około 340 zł. Skarżący posiada również inne kredyty, gdzie miesięczna rata wynosi około 228 zł. Po odliczeniu wszystkich kosztów na utrzymanie całej rodziny pozostaje około 1200 zł miesięcznie. Majątek wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni 72 m2 oraz działka o powierzchni 20 arów. Łączne dochody wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawcy wynoszą 3 707 zł brutto. W skład tych dochodów wchodzi renta wnioskodawcy w wysokości 1 000 zł brutto oraz wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę w wysokości 2 707 zł brutto.

Należy podkreślić, iż złożony wniosek jest drugim wnioskiem strony skarżącej

o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych jaki złożony został w niniejszej sprawie. Pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy

(k. 23-24), przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych złożony przez stronę skarżącą w dniu rozpoznany został postanowieniem referendarza sądowego z dnia

11 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 193/07, na mocy którego strona skarżąca zwolniona została od wpisu sądowego od wniesionej skargi ponad kwotę 300 zł, natomiast

w pozostałym zakresie odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy (k.41-46). Na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2007 r. nie wniesiono sprzeciwu.

Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził, co następuje:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej "ppsa" co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy jakie może ona składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z dyspozycją art. 259 § 3 ppsa jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1 (m.in. postanowienia referendarza sądowego, którymi przyznano lub odmówiono przyznania prawa pomocy), mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Skutkiem tego jest związanie prawomocnym orzeczeniem stron i sądu – w przypadku postępowania

o przyznanie prawa pomocy toczącego się przed referendarzem sądowym, zasada ta odnosi się do wnoszącego o przyznanie prawa pomocy i referendarza sądowego, który wydał prawomocne orzeczenie (art. 170 ppsa). Prawomocność orzeczeń wydanych

w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy powoduje, że zarówno strona wnosząca ponownie o przyznanie prawa pomocy jak i referendarz sądowy związani są oceną prawną sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej wnoszącego o przyznanie prawa pomocy zawartą w prawomocnym orzeczeniu w przypadku wniesienia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeżeli ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został przez tą samą stronę a jej sytuacja finansowa, majątkowa

i rodzinna nie uległa pogorszeniu, zaś ponowny wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, co uprzednio prawomocnie rozpoznany wniosek.

S. S. w sprawie niniejszej złożył dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy w obu wnosząc o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W ocenie referendarza sądowego sytuacja finansowa oraz majątkowa strony skarżącej przedstawiona w kolejnym wniosku nie uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która uzasadniała pierwszy złożony ( już rozpoznany) wniosek. Ewentualne różnice wskazują jedynie na to, że majątek skarżącego wskazany w kolejnym wniosku uległ powiększeniu o nieruchomość rolną o powierzchni 20 arów przez co jego sytuacja majątkowa mogła ulec nawet polepszeniu w stosunku do poprzedniego wniosku, gdzie takiej nieruchomości rolnej nie wymieniono.

Reasumując, w ponownym wniosku skarżący nie wykazał by jego sytuacja majątkowa i finansowa uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 maja 2007 r., co uzasadnia odmowę uwzględnienia w całości złożonego wniosku.

Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.