Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 453/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 89 ust. 14-16
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 364/14 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 364/14 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?

2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?

3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uznał, że udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytania prejudycjalne nie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K.

Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił dokonanie nietrafnej merytorycznej subsumcji art. 125 § 1 p.p.s.a. Organ nie zgodził się z twierdzeniem Sadu, że odpowiedź na pytania postawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., będą miały wpływ na wynik sprawy. Pytania te odnoszą się bowiem jedynie do kwestii zestawień oświadczeń, a rozpoznawana sprawa dotyczy nieposiadania prawidłowych oświadczeń i niezgodnego z prawem wykorzystania oleju opałowego.

W odpowiedzi na zażalenie S.M. wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Zapytania prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 562/14) skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczyły zgodności art. 89 ust. 14-15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11, dalej u.p.a.) z zasadą proporcjonalności oraz czy sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a. jest zgodna z zasadą proporcjonalności. Przepisy art. 89 ust. 14 i 15 u.p.a. dotyczą wyłącznie kwestii obowiązku sporządzania zestawień przez sprzedawcę wyrobów akcyzowych. Natomiast ust. 16 art. 89 u.p.a. określa sankcję za brak przedstawienia zestawienia o którym mowa w art. 89 ust. 14 i 15 u.p.a.

Tymczasem w zaskarżonej w rozpoznawanej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] wskazano, że skarżący – S.M. złożył zestawienie oświadczeń w wymaganym terminie. Organy naliczyły skarżącemu niepreferencyjną stawkę podatku akcyzowego wobec posiadania przez niego nieprawidłowych oświadczeń nabywców oleju opałowego oraz oświadczeń potwierdzających sprzedaż oleju do celów innych niż opałowe. Stawka sankcyjna nie została zatem wymierzona za naruszenie art. 89 ust. 14, 15 i 16 u.p.a.

Wobec powyższego należy uznać, że przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., iż wynik niniejszej sprawy będzie zależał od wyniku postępowania przez Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, prowadzonego na skutek pytania zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jest nieprawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął z uwagi na brak podstaw prawnych do takiego działania, albowiem przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).