Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 636/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 85 par. 1, art. 13
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
article: art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Asesor WSA Anetta Chołuj Protokolant: Adam Sak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 16 sierpnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją wydaną 22 kwietnia 2004r o numerze [...] uznał zgłoszenie celne z dnia 25 kwietnia 2001 r. nr [...], dokonane przez A S.A. - za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym taryfikacji towarów stanowiących części do urządzeń telekomunikacyjnych o nazwach: "DSX Junction Box" (nr producenta 010-3201-0401), deklarowanego jako "moduł DSX", adaptera o oznaczeniu - FO, SC/APC, ANG SGR Port. i "DSX Junction Box" (nr producenta 010-0000-3201BCS), określanym jako "kaseta DSX" oraz określił kwotę długu celnego, uzasadniając w swej decyzji, iż wnioskowany przez importera kod PCN 8517 90 19 0 i 8536 90 10 0 jest nieprawidłowy zaś właściwym jest dla "modułu DSX " kod PCN 8536 50 19 0, dla " kasety DSX " oraz adaptera - kod PCN 8536 69 900.

Odwołując się od powyższej decyzji spółka zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej.

Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją z dnia 16 sierpnia 2004r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, zauważając, iż istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do odmiennej klasyfikacji towarowej importowanych przez stronę towarów. Organ II instancji między innymi argumentował, że wyżej oznaczony "moduł DSX" strona zaklasyfikowała według kodu PCN 8517 90 19 0, który zgodnie z treścią Taryfy celnej obejmuje: pozostałe części do aparatury dla systemów przewodowych na prąd nośny lub dla systemów przewodowych cyfrowych. Z dokumentów zebranych podczas prowadzonego postępowania wynika, że ten wyrób składa się z obudowy, zespołu przełączającego typu "Jack", diody elektroluminescencyjnej LED sygnalizującej efekt przełączania oraz wtyku wielobolcowego na wyjściu modułu dla dalszego przekazywania sygnału i połączenia elektrycznego. W przedniej części urządzenia znajdują się otwory dla wtyku przełączającego, którego wprowadzenie powoduje zmianę położenia elementów zwierno-rozwiernych względem siebie. Zdaniem organu odwoławczego urządzenia te służą do zamykania lub otwierania jednego lub kilku obwodów elektrycznych (przełączanie obwodów elektrycznych), a ich funkcja jest zgodna z brzmieniem kodu PCN 8536 50 19 0, tj. jako pozostałe przełączniki do napięć nie przekraczających 60 V, inne niż przyciskowe lub z pokrętłem.

Jak dalej wywodził Dyrektor Izby Celnej we W., powyższy sposób klasyfikacji wymienionych towarów określa reguła nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej oraz uwaga 2a do sekcji XVI Taryfy celnej, a mianowicie zgodnie z regułą 1 - "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami". Uwaga 2 brzmi "Z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (nie będące częściami artykułów objętych pozycjami 8484, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować według następujących zasad:

a) Części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8485, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji.

W przedmiocie wskazanej w odwołaniu taryfikacji towaru według kryterium przeznaczenia, określonym w uwadze 2b do sekcji XVI organ argumentował, iż uwaga ta brzmi "Inne części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538. Jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycjami 8517, i od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517". Organ odwoławczy przyjął, że nie neguje stanowiska strony, iż omawiane urządzenia zostały zaprojektowane pod względem technicznym i funkcjonalnym do zastosowania w łącznicach telekomunikacyjnych nieautomatycznych. Wskazano jednak, iż funkcja "modułu DSX" znajduje odzwierciedlenie w opisie pozycji 8536 50 19 0. W takiej sytuacji, chociaż stanowią one części łącznic telekomunikacyjnych są jednocześnie towarem, który ma określoną pozycję w dziale 85. i tym samym zgodnie z uwagą 2a należy we wszystkich przypadkach klasyfikować je do tej właściwej pozycji działu 85.

Zdaniem organu odwoławczego przedstawiony sposób klasyfikacji jest ponadto zgodny z komentarzem dotyczącym uwag do sekcji XVI, część (II) pod tytułem: "CZĘŚCI", zawartym w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, które zostały opublikowane jako załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.), a mianowicie: "Z reguły części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie wraz z określonymi maszynami i urządzeniami (włączając ujęte w pozycjach 8479 i 8543) lub z kilkoma maszynami i urządzeniami ujętymi w tej samej pozycji, należy zaliczać do tej samej pozycji co właściwe maszyny i urządzenia, oczywiście z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych w części (l). (...) (A)-(U)-(...).

Powyższe reguły nie dotyczą części, które same stanowią wyroby objęte pozycją niniejszej sekcji (oprócz pozycji 8485 i 8548); są one zawsze zaliczane do ich własnej pozycji, nawet jeśli zostały specjalnie zaprojektowane jako część robocza określonej maszyny.

W szczególności obejmuje to: (1)- (11) -(...);

(12) - urządzenia elektryczne do przełączania, zabezpieczania, itp. obwodów elektrycznych - przełączniki, bezpieczniki, skrzynki przyłączowe, itp. - (pozycje 853518536)".

Ponadto Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że z treści uwagi 2 do sekcji XVI wynika kolejność stosowania jej poszczególnych punktów i przyjął że zaklasyfikowanie towaru wg zasad określonych w uwadze 2b jest możliwe dopiero, gdy nie ma możliwości jego zaklasyfikowania zgodnie z uwagą 2a.

Odnosząc się do klasyfikacji taryfowej towaru "kaseta DSX" o wskazanym numerze producenta - organ odwoławczy podniósł, iż z dokumentów zebranych podczas prowadzonego postępowania wynika, że towary te składają się z obudowy oraz gniazd wtykowych, które służą do dokonywania połączeń elektrycznych i przekazywania sygnałów elektrycznych. W ocenie Dyrektora Izby Celnej we W. przytoczone powyżej zasady dotyczące klasyfikacji taryfowej znajdują w pełni zastosowanie także do "kasety DSX". Ponadto przytoczono, że komentarz do pozycji 8536 zawarty w IV tomie Wyjaśnień do Taryfy celnej definiuje, dla potrzeb Taryfy celnej, ogólne pojęcie urządzeń służących do podłączania lub przyłączania obwodów elektrycznych, oraz bardziej szczegółowo, pojęcie wtyku (gniazda wtykowego), który cyt.: "może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe". Komentarz dotyczący wtyków (gniazd wtykowych) nie ogranicza zastosowania tych urządzeń, co świadczy o ich wszechstronności, a jedynie przytacza przykłady zastosowania: np. do łączenia dwóch przewodów lub do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała. Taryfa celna nie precyzuje do jakiego napięcia roboczego czy do jakiego rodzaju instalacji przeznaczone są gniazda wtykowe i wtyki. Taryfa celna określa jedynie sposób współpracy: przewody koncentryczne, obwody drukowane oraz pozostałe. Zdaniem organu powoływanie się z tego względu na napięcie robocze jest bezpodstawne i nieuzasadnione, a sformułowanie wtyk, gniazdo wtykowe jest sformułowaniem jak najbardziej precyzyjnym, w pełni oddającym budowę i funkcję towaru.

Uwzględniając powyższe oraz zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej sporne wyroby - zdaniem organu - należy zaklasyfikować do pozycji 8536 69 90 0 Taryfy celnej.

Przywołując opis techniczny adapterów, z którego wynika że służą one do zapewnienia połączenia pomiędzy elementami połączeniowymi danego obwodu teleelektrycznego, umożliwiając rozdzielenie sygnału na inne obwody bądź przedłużenie sygnału w tym samym obwodzie, który ze względów funkcjonalnych, konstrukcyjnych, elektrycznych musiał być w danym miejscu zakończony, organ wywodził, że adaptery występują w różnych konfiguracjach w zależności od potrzeby dokonania właściwego połączenia na wejściu i wyjściu adaptera tj. np.: gniazdo -gniazdo (łącznie ze zmianą rodzaju gniazda), gniazdo - wtyk, wtyk - wtyk z uwzględnieniem możliwości stosowania systemu wielowejściowego lub wielowyjściowego. Realizacja połączenia odbywa się poprzez wetknięcie gniazda/wtyku, zamocowanego na kablu lub przewodzie, we wtyk/gniazdo adaptera. Zdaniem organu kod PCN 8536 90 10 0, który obejmuje pozostałe urządzenia, niewymienione w innych podpozycjach (pozycji 8536), nie może mieć zastosowania do przedmiotowych adapterów, gdyż wyroby te ze względu na ich funkcję i sposób wykonania odpowiadają nazwie taryfowej towarów - wtyki i gniazda wtykowe, które objęte są kodem PCN 8536 69 90 0, a ich klasyfikacja zgodna jest z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej.

Na to rozstrzygnięcie spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, domagając się uchylenia decyzji obu instancji, formułując zarzuty:

- naruszenia norm prawa materialnego poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie postanowień zawartych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej;

- obrazy norm postępowania, w szczególności art. 120, art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 262 Kodeksu celnego;

- naruszenia art. 2 i art. 7 Konstytucji RP.

Skarżąca spółka zarzuciła w szczególności, że organ celny przeprowadził klasyfikację towaru opierając się na błędnych ustaleniach przejawiających się w dowolnej interpretacji ORINS oraz błędnej interpretacji uwagi 2 do sekcji XVI Taryfy celnej. W ocenie skarżącej klasyfikacja wszystkich spornych towarów winna powinna być przeprowadzona zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz zgodnie z treścią uwagi 2b do sekcji XVI Taryfy Celnej. Zdaniem skarżącej niesłuszne było zastosowanie przez organy celne uwagi 2a do sekcji XVI Taryfy Celnej, dotyczącej kryterium funkcjonalności towarów zamiast uwagi 2b, która pozwoliłaby zakwalifikować dany towar według kryterium przeznaczenia do pozycji 8517 obejmujący elektryczny sprzęt do telefonii i telegrafii, towar, który został przez producenta wytworzony do działalności związanej z telekomunikacją. Jak wywodziła strona skarżąca, każda podpozycja 8517 zaczyna się od słów "Aparaty", powodując spełnienie warunku przyporządkowania kodu PCN według nazwy. Dodała, że skoro pozycja 8517 obejmuje między innymi łącznice i centrale telefoniczne to również do pozycji tej należy klasyfikować przeznaczone do nich części. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca dołączyła kopię Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 28 lipca 2004r., dotyczącej modułu DSX.

Ponadto w opinii skarżącej organy celne nie wyczerpały wszystkich możliwości w celu ustalenia właściwego kodu PCN, nie skorzystały z opinii specjalistycznych instytutów naukowych, przez co naruszyły art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Zarzuciła również organowi celnemu, iż w zaskarżonej decyzji nie uzasadnił w sposób należyty swojej decyzji, w szczególności pominął w swoim uzasadnieniu podania przyczyn, dla których odmówił racji argumentom strony skarżącej, tym samym naruszając art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi – podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Na rozprawie w dniu 28 lutego 2006r, strona skarżąca złożyła pismo procesowe, w którym cofnęła skargę w części dotyczącej zasadności zakwalifikowania adapteru oraz przedłożyła – jak wskazała - nowe dowody w postaci wiążących informacji taryfowych oraz decyzji organów celnych, potwierdzające w jej opinii poprawność dokonanej taryfikacji pozostałych towarów. Spółka wyjaśniła, iż dołączone do pisma WIT-y zostały wydane dopiero po złożeniu przez skarżącą zgłoszenia celnego i nie mają mocy wiążącej, jednak potwierdzają, że skarżąca i Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wyrażają zbieżne stanowisko odnośnie klasyfikowania spornych towarów do tej samej pozycji Taryfy celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Po myśli art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przywoływanej w dalszych wywodach – skrótowo – jako "p.p.s.a.", sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Wyżej powiedziane oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy).

W ocenie Sądu – w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skargi organy celne ustaliły prawidłowo okoliczności stanu faktycznego istotne dla podjęcia niewadliwego rozstrzygnięcia i zastosowały właściwie interpretowane przepisy prawne.

W sprawie, przedmiotem której jest taryfikacja, okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia, a zatem wymagającą prawidłowego ustalenia, jest przede wszystkim stan towaru (art. 85 § 1 ustawy z dnia 9.01.1997r. Kodeks celny - Dz. U. Nr 23, poz 117 ze zm.). Należności celne przywozowe są bowiem wymagalne według stanu towaru (...) w dniu zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie przy tym z art.13 cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych (§1), klasyfikację określa kod taryfy celnej towarów zawarty taryfie celnej (§5 i 6), wyjaśnienia do której mają charakter norm prawnych (§7). W tym zakresie - w stanie prawnym stosownym do daty zgłoszenia celnego – materialnoprawne podstawy rozstrzygnięcia stanowią przepisy aktów wykonawczych do Kodeksu celnego, a to przepisy rozp. RM z dnia 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 119, poz.1253 ze zm.) – zwane dalej Taryfą celną i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (Dz.U. z 1999r. Nr 74, poz.830 ze zm.)- zwane dalej Wyjaśnieniami.

Jak wynika z akt sprawy w zaskarżonej decyzji organ celny uznając za błędną taryfikację dokonaną przez stronę skarżącą w wymienionym wyżej zgłoszeniu celnym odnośnie importowanych produktów, tj. towaru o nazwie handlowej "DSX Junction Box" o numerze producenta 010-3201-0401 deklarowanego jako moduł DSX – przypisał go do kodu PCN 8536 50 19 0 a w zakresie "DSX Junction Box" o numerze producenta 010-0000-3201 BCS, deklarowanego jako kaseta DSX – do kodu PCN 8536 69 900, w miejsce przyjętego przez stronę skarżącą kodu PCN 8517 90 19 0.

Istota sporu sprowadza się zatem do tego, czy materiał dowodowy sprawy został przez organ celny zgromadzony i oceniony należycie oraz czy uzasadniał zakwestionowanie kodu Taryfy celnej wnioskowanego przez importera.

Ważąc powyższe uwzględnić należy, iż klasyfikacja towarów podlega regułom wskazanym w Ogólnych Regułach Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z regułą 1 ORINS "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów zaś prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami (...) - tzn. z regułami 2-6.

Ze szczegółowych - i godzi się podkreślić - nie kwestionowanych przez stronę skarżącą ani w toku postępowania celnego, ani przed sądem administracyjnym ustaleń faktycznych dokonanych przez organy celne wynika, że opisane moduły DSX stanowią podzespoły kasety DSX. Pojedynczy moduł składa się z obudowy, zespołu przełączającego typu "Jack", diody elektroluminescencyjnej LED sygnalizującej efekt przełączania oraz wtyku wielobolcowego na wyjściu modułu dla dalszego przekazywania sygnału i połączenia elektrycznego z kasetą DSX. W przedniej części urządzenia znajdują się otwory dla wtyku przełączającego, którego wprowadzenie powoduje zmianę położenia elementów zwierno-rozwiernych względem siebie. Urządzenia te służą do zamykania lub otwierania jednego lub kilku obwodów elektrycznych (przełączania obwodów elektrycznych). Importowane zaś kasety DSX składają się z obudowy oraz gniazd wtykowych stanowiąc zespół gniazd wtykowych, służący do dokonywania połączeń elektrycznych i przekazywania sygnałów elektrycznych..

W tak ustalonym stanie faktycznym organy celne trafnie wykluczyły klasyfikację spornych towarów do pozycji 8517 Taryfy celnej, obejmującej elektryczny sprzęt do telefonii i telegrafii przewodowej włączając przewodowe aparaty telefoniczne ze słuchawką bezprzewodową oraz sprzęt telekomunikacyjny dla systemów przewodowych na prąd nośny lub dla systemów przewodowych cyfrowych, wideofony. Zważyć bowiem należy, że zgodnie z komentarzem zawartym do tej pozycji w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej przez określenie "elektryczny sprzęt do telefonii i telegrafii przewodowej" należy rozumieć tylko urządzenia do przesyłania między dwoma miejscami mowy lub dźwięków ( albo symboli reprezentujących komunikaty pisemne, obrazy lub inne dane), przy czym ta pozycja obejmuje wszystkie takie urządzenia elektryczne przeznaczone do tego celu. W podpozycji 8517 90 umieszczono także części, należy wobec tego niewątpliwie przyjąć, iż przytoczona uwaga ogólna (komentarz) do pozycji 8517 odnosi się również do towaru stanowiącego części elektrycznego sprzętu do telefonii i telegrafii. Generalnie zatem ujmując – pozycja 8517 dotyczy urządzeń elektrycznych (lub ich części) do telefonii i telegrafii, o ile służą one do transmisji sygnałów mowy lub dźwięków. W ustalonym stanie faktycznym sprawy jednakże, czemu strona skarżąca nie przeczy, bezsprzecznie sporny towar nie posiada takiej funkcji. W tym miejscu wypada zauważyć w kontekście zarzutów skargi, przypisujących Dyrektorowi Izby Celnej przyjęcie pierwszeństwa kryterium funkcjonalności nad kryterium przeznaczenia – że są to pojęcia zbieżne, gdyż według Słownika Języka Polskiego funkcja to działanie, funkcjonowanie, rola, zadanie czegoś, a przeznaczenie oznacza zastosowanie. Zatem nieuprawnione jest stanowisko skarżącej spółki i jej wywody przeciwstawiające te dwa wyrażenia, gdy w istocie dotyczą tego samego, czyli bezpośredniego, tj. indywidualnego działania importowanego towaru. Skoro sporne kasety DSX stanowią zespoły gniazd wtykowych do dokonywania połączeń elektrycznych i przekazywania sygnałów elektrycznych, a nie przekazywania sygnałów mowy i dźwięku ( co jest właściwe cechom towarów przypisywanych według Taryfy celnej do pozycji 8517) i podobnie sporne moduły DSX służą do przełączania obwodów elektrycznych, a nie sygnałów mowy lub dźwięku, zatem właściwa jest dla nich pozycja 8536, zawierająca urządzenia elektryczne przeznaczone do łączenia, przełączania obwodów elektrycznych, oraz podłączania albo przyłączania do obwodów elektrycznych (np. wtyki, gniazda wtykowe itd.).

W Wyjaśnieniach do Taryfy celnej przy pozycji 8536 w uwadze (I) opisując urządzenia do przełączania obwodów elektrycznych wskazano, że główne zespoły tych urządzeń służą do zamykania bądź otwierania jednego lub kilku obwodów, do których są włączone, albo do przełączania z jednego obwodu na inny. W skład tej grupy wchodzą również przełączniki i przekaźniki. Przełączniki służą do łączenia jednego lub więcej obwodów z innymi obwodami, jednym lub więcej. Jak sformułowano natomiast w uwadze (III), urządzenia do podłączania lub przyłączania do obwodów elektrycznych służą do łączenia ze sobą różnych części obwodu elektrycznego. Należą do nich także wtyki, gniazda wtykowe i inne styki do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała ( przy czym wobec użycia tak szerokiego pojęcia trzeba przyjąć, iż może być to także instalacja stale wbudowana w dane urządzenie).

Należy podzielić argumentację Dyrektora Izby Celnej we W., iż stwierdzony stan importowanych towarów odpowiada przedstawionemu opisowi, tzn. w zakresie określonego wyżej modułu DSX jako urządzenia do przełączania obwodów elektrycznych, zaś kasety DSX jako gniazd wtykowych w obwodach elektrycznych.

Dokonana taryfikacja jest zgodna z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, świetle której tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Słusznie organ celny wywiódł, że na tle reguły 1 ORINS zastosowanie znajduje tu uwaga 2a) do sekcji XVI, zgodnie z którą części, będące towarami zaliczanymi do którejkolwiek pozycji w działach 84 lub 85, należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tychże pozycji. Wobec uznania, że sporne towary mieszczą się w zakresie przedmiotowym uwagi 2a) do sekcji XVI – bowiem stanowią one części będące towarami zaliczanymi do jakichkolwiek pozycji w dziale 85 ( w omawianym przypadku pozycji 8536) – to nie ma do nich zastosowania uwaga 2b), gdyż uwaga 2b) obejmuje "inne" czyli pozostałe części, tzn. nie mieszczące się w zakresie przedmiotowym uwagi 2a). Inaczej ujmując – uwaga 2b) odnosi się do tych części, które nie mogą być objęte uwagą 2a), a zatem ma rację organ celny twierdząc, że w tym sensie uwaga 2a) ma pierwszeństwo stosowania. By przejść bowiem na stosowanie uwagi 2b) należałoby najpierw ustalić, że dane części maszyn są częściami "innymi" niż określone w uwadze 2a), a w niniejszej sprawie taki przypadek nie zachodzi.

Przyjęta przez organy klasyfikacja znajduje wsparcie również w komentarzu w uwagach ogólnych do tej sekcji zamieszczonym w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej zatytułowanym: "(II) Części (Uwaga do sekcji 2)", z którego wynika, iż części, które same stanowią wyroby objęte pozycją niniejszej sekcji są zawsze zaliczane do ich własnej pozycji, nawet jeśli zostały specjalnie zaprojektowane jako część robocza określonej maszyny.

Wbrew wywodom skargi, sama w sobie zatem okoliczność, że dana część jest ostatecznie wykorzystywana w urządzeniu (maszynie) służącej do telekomunikacji nie może być okolicznością przesądzającą dla celów taryfikacji.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia norm proceduralnych. W ocenie Sądu postępowanie było prowadzone z zachowaniem obowiązujących regulacji Ordynacji podatkowej, z czynnym udziałem strony skarżącej w postępowaniu. Należy podkreślić, iż zarzuty w tym przedmiocie – co do obrazy zasad ogólnych Ordynacji podatkowej, w tym zasady praworządności, prawdy obiektywnej przez zaniechanie zebrania materiału dowodowego i rozpatrzenia go w całości oraz przez pominięcie w uzasadnieniu podania przyczyn, dla których odmówiono racji argumentom strony skarżącej i oparcia rozstrzygnięcia na części materiału dowodowego - sformułowane zostały w skardze bardzo ogólnikowo. W szczególności nie znajduje uzasadnienia zarzut pominięcia przez organy dopuszczenia z urzędu dowodu z opinii biegłego ( specjalistycznych instytutów naukowych). Skarżąca nie podała zresztą na jaką to okoliczność miałby być przeprowadzony ten dowód. Opinia biegłego jest wymagana wówczas, gdy w sprawie niezbędne jest uzyskanie wiadomości specjalnych (art. 197 Ordynacji podatkowej). Skoro na żadnym etapie prowadzonego postępowania co do stanu towaru , tzn. w zakresie jego budowy, indywidualnego działania etc. strona skarżąca nie podważała ustaleń faktycznych organu - powoływanie biegłego było czynnością procesową zbędną. Przedmiotem takiej opinii nie może być natomiast kwalifikacja taryfowa towaru, gdyż nie jest to po pierwsze czynność dowodowa z zakresu dotyczącego ustalania stanu faktycznego, lecz stosowania i wykładni prawa, po drugie - do klasyfikowania towaru według kodu PCN zgodnie z obowiązującą Taryfą celną powołane są wyłącznie organy celne. W tej sytuacji, wbrew przekonaniu strony skarżącej, nie zachodziła potrzeba w postępowaniu celnym ustalania okoliczności faktycznych z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej biegłych, dotyczącej towaru, tym bardziej, że w ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie jest kompletny, a kwestią sporną jest wyłącznie problematyka prawidłowości dokonanej klasyfikacji.

Zaskarżona decyzja została stosownie do wymogów art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej wyczerpująco i wszechstronnie umotywowana, rozpatrzono cały materiał dowodowy zebrany w sprawie, co przejawia się obszernymi wywodami w decyzji organu II instancji – także w zakresie wyjaśnienia zastosowanych przepisów prawa, a poczynione wywody i tok rozumowania organu są logiczne i poprawne.

W powyższym kontekście, wobec zachowania przepisów proceduralnych oraz prawa materialnego nie sposób dostrzec naruszenia norm konstytucyjnych.

Przedłożone z kolei przez skarżącą spółkę na etapie postępowania sądowo-administracyjnego decyzje organów celnych w przedmiocie zwrotu cła oraz Wiążące Informacje Taryfowe nie mogą mieć wpływu na legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Abstrahując od faktu, że przedmiotowe informacje taryfowe zapadły już w nowym stanie prawnym, objętym regulacjami wspólnotowymi, obowiązującym od 1 maja 2004r., który nie ma zastosowania w omawianym przypadku z racji brzmienia art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz. 623 ze zm.), zważyć trzeba, iż nawet odnosząc to na grunt obowiązującej w sprawie ustawy z dnia 9.01.1997r. Kodeks celny – w świetle art. 5 § 2 decyzję w sprawie WIT stosuje się tylko do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja taka została wydana, co uniemożliwia na samej tylko podstawie wynikającej z decyzji o WIT wyprowadzanie skutków prawnych w stosunku do towarów sprowadzonych przed jej wydaniem. Nadto wypada zauważyć, że w niniejszej sprawie nie mogły one przeważyć z kilku także innych względów. Przede wszystkim, owe informacje stanowią dowód na okoliczność prawną, a nie faktyczną, a jeśli strona skarżąca miała zamiar wykazania tą drogą, że organy celne dokonały wadliwej klasyfikacji, to zważyć trzeba, iż z treści przedłożonych decyzji w sprawie WIT lub pozostających w związku z nimi decyzji o zwrocie cła, nie wynika w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, że dotyczą one tego samego towaru, co objęty spornym zgłoszeniem celnym. Ogólne oznaczenie towaru "moduł DSX" czy też "kaseta DSX" nie wystarczy dla stwierdzenia tożsamości towaru, gdyż jak wnosić bezsprzecznie należy z akt sprawy ( karta 24 akt wspólnych) strona skarżąca importowała kilka rodzajów modułów i kaset DSX – w różnych postaciach, a rzeczone WITy i decyzje organów celnych o zwrocie cła operują odmiennym nazewnictwem, nie występującym w tej sprawie, zamiast pojęciem "Junction Box" posługując się nazwami – " Connection Panel, Connectors", posiadającymi inne oznaczenia numeryczne i literowe producenta np. DSX z dodatkiem cyfry "3" lub 3JDSX3 etc., nadto – co najistotniejsze – przytoczony opis towaru różni się od ustalonego przez organy celne w przedmiotowej sprawie. Przykładowo, WIT dołączony do skargi z dnia 28 lipca 2004r. odnosi się do modułu 3JDSX3 służącego do przekształcania/dostosowywania cyfrowych sygnałów telekomunikacyjnych, a nie przełączania obwodów elektrycznych, jak w zaskarżonej decyzji. Niezrozumiałe jest dlaczego strona skarżąca, dysponując przywołaną Wiążącą Informacją Taryfową z dnia 28 lipca 2004r. na około trzy tygodnie przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie (zaskarżoną decyzję podjęto w dniu 16 sierpnia 2004r.) – jeśli sama uznaje jej tak istotne znaczenie – nie przedłożyła tego dokumentu w postępowaniu odwoławczym. Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik strony skarżącej nie potrafił wyjaśnić powodów tegoż zaniechania, a przecież w postępowaniu celnym byłaby wówczas możliwość dokonania weryfikacji stanowiska organu np. co do przyjętego stanu towaru. Na etapie postępowania przed sądem administracyjnym taka linia obrony jest działaniem spóźnionym, sąd administracyjny bowiem nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych, nie prowadzi postępowania dowodowego, poza określonym ramami art. 106 § 3 p.p.s.a., ograniczonym do możliwości dopuszczenia uzupełniającego dowodu z dokumentów, jeśli jest to istotne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W tej mierze wypada zauważyć, iż za dowód z dokumentu nie mogą być uznane pisemne oświadczenia prezesa zarządu skarżącej spółki załączone do pisma procesowego z dnia 24 lutego 2006r. gdyż oświadczenie takie jest tylko twierdzeniem strony, jej stanowiskiem. Twierdzenia zaś stron wymagają przeprowadzenia dowodu, chyba że dotyczą faktów powszechnie znanych lub zostały przyznane przez stronę przeciwną, co nie miało miejsca. W tym świetle oświadczenie prezesa zarządu spółki, odnośnie tożsamości spornego towaru z ujętymi w WIT-ach - jest bezskuteczne.

Należy podkreślić, iż sąd administracyjny oceny legalności zaskarżonych decyzji dokonuje na podstawie akt sprawy oraz według stanu faktycznego i prawnego istniejącego na dzień wydania decyzji ostatecznej, będącej przedmiotem skargi, a nie według okoliczności, czy dowodów ujawnionych po dacie jej wydania. Na marginesie dodać można, że przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit.b) p.p.s.a. obligujący sąd administracyjny do uchylenia decyzji w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego nie dotyczy przypadków określonych w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Ujawnienie bowiem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi orzekającemu aczkolwiek jest przesłanką do wznowienia postępowania, ale nie można jej przypisać cechy związanej z "naruszeniem prawa" , o jakiej mowa w przepisie art.145 § 1 pkt 1 lit.b) p.p.s.a. ( szerzej na ten temat , vide wyrok NSA z dnia 6.0101999r. sygn. III SA 4728/97, OSP 2000/1/16). Poza tym, przedmiotem oceny Sądu nie mogą być wydawane w innych sprawach rozstrzygnięcia.

Całokształt przedstawionych wyżej okoliczności upoważnia do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z tych względów, działając na postawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.