Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 371/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r., nr ., w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został umotywowany faktem, że wykonanie decyzji i konieczność uiszczenia zaległej kwoty może wyrządzić znaczne szkody skarżącemu, ponieważ zostałby on pozbawiony środków do życia, w tym środków niezbędnych do zakupu leków, bez których nie może funkcjonować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2 s. 186). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.

W badanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja odmowna w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek. Już ten fakt przesądza o braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Decyzja odmowna nie wprowadziła w sytuacji prawnej skarżącego żadnych zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie wykonania aktu. Innymi słowy; przez wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia należności nie można doprowadzić do wstrzymania ewentualnej egzekucji tych należności. Należy przypomnieć, że podstawą obowiązku zapłaty należności wobec ZUS jest decyzja ustalająca wysokość składek z tytułu ubezpieczenia społecznego, a nie decyzja w przedmiocie umorzenia tych należności.

Skoro decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., brak jest podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu jej wykonania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie p art. 61 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.