Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 678/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-08-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi T.S. i J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z [...] września 2011 r., na podstawie art. 66 ust.1 pkt 3 ustawy z 7. 07. 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 póz. 1623 ze zm.) nakazał współwłaścicielom: T.S. , J.S. i M.B. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nieodpowiedniego stanu technicznego części obiektu budowlanego - garażu (pokrycia dachu oraz poszycia ścian bocznych z płyt falistych azbestowo-cementowych) na działce nr [...] w m. S. nr [...] Gm. N. , poprzez odpowiednie wykonanie robót budowlanych:

I. usunąć istniejące pokrycie dachu i poszycie ścian bocznych (w szczególności: zachodniej, północnej, wschodniej ściany własnej) z wbudowanych w obiekt (garaż) płyt falistych azbestowo-cementowych;

II. zastąpić usunięte poszycie ścian bocznych (w szczególności: zachodniej, północnej, wschodniej ściany własnej) i pokrycie dachu obiektu (garażu) z płyt falistych azbestowo-cementowych (pkt l) odpowiednio poszyciem ścian i pokryciem dachu wykonanym z blachy stalowej ocynkowanej trapezowej T12 gr. 0,5 mm, mocowanej do konstrukcji nośnej ścian i dachu wkrętami samowiercącymi z podkładką (np. wkręty 4,8x35 mm).

Dopuszczono możliwość zastosowania zamiennie do pokrycia dachu oraz poszycia ścian materiałów: blachy trapezowej i wkrętów samowiercących o zbliżonych (podobnych do podanych wyżej) parametrach technicznych i właściwościach użytkowych. Wskazano, że roboty budowlane demontażu pokrycia połaci dachowych i poszycia ścian bocznych wykonanego z płyt falistych azbestowo-cementowych, należy prowadzić zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 2. 04. 2004r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 71, póz. 649 ze zm.). Termin wykonania obowiązku określono do dnia 30 marca 2012r.

W uzasadnieniu wskazano, iż PINB w M. przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie: "Oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest -wbudowanych w wiatę garażową na działce nr [...] w S. " w związku z wyznaczeniem go do rozpoznania sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na mocy postanowienia z [...] kwietnia 2008r. znak: [...], którym wyłączono A.J. PINB w W. od udziału w tym postępowaniu -Organ wskazał, że postępowanie zostało wszczęte z urzędu przez PINB w W. w dniu 20 października 2005r.

Organ ustalił, że nieruchomość zabudowana w miejscowości S. nr [...] gm. N. (działka nr [...]) stanowi współwłasność: T.S. , J.S. oraz M.B. . Przeprowadzona w sprawie kontrola w dniu 15 kwietnia 2011 r. potwierdziła, że przedmiotowy obiekt posiada ścianę zachodnią, północną oraz w części własnej wschodnią poszytą płytami falistymi azbestowo-cementowymi; dach obiektu, ze spadkiem w kierunku zachodnim pokryty jest płytami falistymi azbestowo-cementowymi; elewacja południowa z bramą wjazdową poszyta jest blacha ocynkowaną - omalowaną. Stwierdzono, że płyty faliste azbestowo-cementowe na ścianach obiektu posiadają w kilku miejscach wyraźne pęknięcia. W kilku miejscach występują obłamania krawędzi płyt, w wielu miejscach zaobserwowano niewielkie uszkodzenia płyt oraz rozluźnioną strukturę materiału płyt. Obiekt od strony wschodniej przylega do murowanej ściany sąsiadującego budynku pokrytego dachówką.

W dniu 6 sierpnia 2011 r. organ przeprowadził ponowne oględziny z udziałem

biegłego R.S. , . Następnie R.S. przedłożył ocenę stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest wbudowanych w obiekt budowlany - garaż na nieruchomości w miejscowości S. gm. N. (działka nr [...]) - sporządzoną zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 2. 04. 2004r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz.U. z 2004r. Nr 71, póz. 649 ze zm.). Ocena ta wykazała stopień pilności" (120 punktów) - według kryteriów określonych w/w rozporządzeniem, co skutkuje obowiązkiem pilnego usunięcia (wymiana na wyrób bezazbestowy) lub zabezpieczenia. W sporządzonym dokumencie podano sposób usunięcia występujących nieprawidłowości stanu technicznego pokrycia dachu i poszycia ścian bocznych przedmiotowego obiektu. Organ podkreślił, że jest związany zakresem sprawy przekazanej mu przez organ II instancji, wskazując, że PINB w. W. postanowieniem z [...] lipca 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne "w sprawie stanu technicznego budynku garażu (z wyłączeniem azbestu wbudowanego w obiekt - sprawę prowadzi PINB M. ) na nieruchomości nr [...] w S. , własność: P. M.B. P. T. i J.S. (...)", co definitywnie wyklucza wszelkie ewentualne wątpliwości i rozważania dotyczące właściwości w tym zakresie PINB w M. .

Organ wyjaśnił również, iż ocena stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest autorstwa W.J. , sporządzona 4 listopada 2005r., straciła ważność, gdyż od daty jej sporządzenia do chwili obecnej upłynęło więcej niż 5 lat. W takich okolicznościach, niezależnie od kwestii ewentualnych wątpliwości dotyczących zgodności ze stanem faktycznym i rzetelności, ocena ta nie może być wykorzystywana jako materiał dowodowy służący do określenia aktualnego stanu technicznego wbudowanych w przedmiotowy obiekt płyt falistych azbestowo-cementowych. Ponadto rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 5. 08. 2010 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. z 2010 r. Nr 162, póz. 1089), które weszło w życie z 18. 09. 2010r, wprowadzono zmiany* formy i kryteriów sporządzania "ocen stanu i możliwości

bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest (załącznik do

rozporządzenia Ministra Gospodarki z 5 sierpnia 2010 r.), co dodatkowo przekreśliło aktualną merytoryczną wartość dowodową oceny P. J. .

Nadto organ wskazał, że przedmiotowy garaż jest obiektem budowlanym -zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 lit. a lub lit. b ustawy - Prawo budowlane. Bez znaczenia jest, czy jest to budynek (art. 3 pkt 1 lit a, w związku z art. 3 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane) czy też budowla (art. 3 pkt 1 lit b, w związku z art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane), gdyż sam fakt zakwalifikowania przedmiotowego garażu jako obiekt budowlany jest wystarczający.

Również z uwagi na zakreślony przedmiot sprawy brak jest podstaw i uzasadnienia do badania i rozstrzygania przez organ PINB w M. kwestii dotyczących dalszej szczegółowej klasyfikacji rodzaju i kategorii przedmiotowego obiektu budowlanego - tym bardziej, że jednoznaczne udowodnienie niektórych spornych kwestii w tym zakresie może wiązać się z koniecznością wykonania np. dodatkowej opinii technicznej i odkrywek w obrębie przyziemia obiektu, do czego PINB w M. nie jest upoważniony.

Organ podniósł również, że nakaz skierowano do wszystkich współwłaścicieli nieruchomości zabudowanej w miejscowości S. gm. N. (działka nr [...]) będących zarazem współwłaścicielami przedmiotowego obiektu budowlanego. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest bezsporny fakt, że inwestorami budowy przedmiotowego obiektu budowlanego -garażu byli T.S. i J.S. , a to w związku z regulacjami prawnymi dotyczącymi mienia i własności, zawartymi w przepisach ustawy -Kodeks cywilny (między innymi, np.: art. 46, art. 48, art. 143, art. 155, art. 158).

Od ww. decyzji odwołanie złożyli T.S. i J.S. , domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W odwołaniu zarzucono, iż nie został ustalony stan faktyczny, jak również nie wskazano stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego garażu. Zdaniem odwołujących opinia R.S. jest ogólnikowa i organ nie dokonał oceny zawartych w niej twierdzeń. Ponadto nie zgodzili się z zakwalifikowaniem garażu jako obiektu budowlanego. Nieprawidłowo również, ich zdaniem, nakazano usunięcie nieprawidłowości, bez ich stwierdzenia w akcie. Organ odwołał się do przepisów które weszły w życie dopiero 18 września 2011 r., a zatem po wydaniu decyzji w sprawie. (Dz. U. Nr 162, póz. 1089). W odwołaniu wskazano także, iż termin wykonania obowiązku jest zależny organu gminnego usuwającego azbest z terenu gminy oraz funduszy unijnych otrzymywanych ze Starostwa, a zatem może być określony w drodze porozumienia z tymi organami po uprawomocnieniu się decyzji. Z kolei wymiany pokrycia na blachę nie musi wykonywać osoba posiadająca uprawnienia budowlane z przynależnością do zrzeszenia. Ponadto nikt nie podejmie się robót budowlanych w sytuacji, gdy współwłaścicielka M.B. stawia czynny opór przed dopuszczeniem do garażu. Podniesione okoliczności sprawiają, że decyzja jest niewykonalna (art. 156 § 1 pkt 6 kpa). Wreszcie zdaniem odwołujących się uzasadnienie nie odpowiada wymogom z art. 107 § 3 kpa.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z [...] marca 2012 r., znak: [...], , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 66 ust. 1 pkt 3, ustawy Prawo budowlane uchylił zaskarżoną

decyzję w zakresie terminu i w tym zakresie określił termin wykonania obowiązku nałożonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. do 30 września 2012 r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że przedmiotowe postępowanie było prowadzone w trybie art. 66 Prawa budowlanego, w sprawie "Oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest -wbudowanych w wiatą garażową na działce nr [...] w S. ". Z uwagi na fakt, iż przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 posługuje się pojęciem "obiektu budowlanego" ustalenie, czy przedmiotowy obiekt budowlany, jakim jest garaż na działce nr [...] w S. jest budynkiem czy też nie jest, nie ma żadnego znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia. Bowiem ponad wszelką wątpliwość garaż ten jest obiektem budowlanym i jako taki podlega ww. regulacji.

Konstrukcja art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane jasno wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w treści art. 6$ ust. 1, organ nadzoru budowlanego jest nie tyle uprawniony, co wręcz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

¥ »

Zdaniem organu odwoławczego nie budzi wątpliwości fakt, że stan techniczny wyrobów zawierających azbest - wbudowanych we wiatę garażową na działce nr [...] w S. jest nieodpowiedni o czym świadczą ustalenia kontroli z 14 kwietnia 2011 r. potwierdzone załączoną do protokołu kontroli dokumentacją fotograficzną. Stan faktyczny znajduje potwierdzenie w "Ocenie stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest" sporządzonej przez mgr inż. R.S. , który zakwalifikował przedmiotowy obiekt jako objęty l stopniem pilności, zatem konieczne jest niezwłoczne usuniecie istniejącego pokrycia wykonanego z płyt azbestowo-cementowych i zastąpienie ich wyrobami nie zwierającymi azbestu.

Natomiast że względu na upływ czasu oraz zmianę przepisów, która nastąpiła w dniu 18. 09. 2010 r. (a nie jak twierdzą skarżący w odwołaniu - w dniu 18. 09. 2011 r.) organ II instancji pominął ustalenia stanu faktycznego zawarte w ocenie autorstwa mgr inż. W.J. .

Zdaniem organu odwoławczego materiał dowodowy, w świetle art. 7 i 77 kpa został zgromadzony w sposób prawidłowy i jest wystarczający do wydania skarżonej

decyzji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, jakoby organ l instancji naruszył przepis art. 80 kpa przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, MWINB wskazał, że pracownicy PINB dwukrotnie przeprowadzili w 2011 r. oględziny przedmiotowej nieruchomości, sporządzając na tą okoliczność stosowne protokoły oraz dokumentację fotograficzną. Nie można więc zarzucić, że organ nie dokonał własnych ustaleń. Ponadto PINB w M. wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Zarzut skarżących jest więc bezpodstawny.

Odnosząc się do zarzutu, iż "nie wskazano stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego garażu" organ zauważył, iż postępowanie w sprawie stanu technicznego przedmiotowej wiaty garażowej prowadzi PINB w W. pod znakiem [...] Strony zostały powiadomione o wszczęciu tego postępowania. Co więcej, jak wskazano powyżej, przedmiotowe postępowanie dotyczy wyłącznie "Oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest -wbudowanych w wiatę garażową na działce nr [...] w S. ", a nie stanu technicznego przedmiotowego garażu jako całości.

4» »

Badanie stanu technicznego garażu jako całości stanowiłoby więc wykroczenie poza zakres upoważnienia udzielonego PINB w M. przez MWINB w postanowieniu z [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] .

Jako niesłuszny ocenił organ II instancji zarzut stron dotyczący niewykonalności skarżonej decyzji. Decyzją niewykonalną jest m.in. decyzja określająca obowiązek nałożony na stronę w sposób nieprecyzyjny, stwarzający możliwość różnej interpretacji przy jego wykonaniu. Nie jest przeszkodą faktyczną potencjalnie możliwe zachowanie jednego ze współwłaścicieli, zmierzające do uniemożliwienia wykonania nałożonego obowiązku. Dla uznania, że decyzja jest niewykonalna przeszkoda musi istnieć w dacie wydania decyzji i być nieusuwalna, zatem przewidywane i potencjalne zachowanie jakiejś osoby nie można uznać za okoliczność, która istnieje w dacie orzekania. Również kwestia precyzji nałożonego obowiązku nie budzi wątpliwości. Organ l instancji jednoznacznie określił kto i jaki konkretnie obowiązek ma wykonać. Nadto przywołany przez skarżących art. 156 § 1 pkt 6 kpa stanowi szczególny przypadek niewykonalności decyzji, która ma charakter prawny. Z treści przepisu wynika, że już samo podjęcie wykonania decyzji miałoby znamiona czynu zagrożonego sankcją karną przepisami Kodeksu karnego, Kodeksu karnego skarbowego, Kodeksu wykroczeń lub innych pozakodeksowych przepisów karnych. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wnieśli T.S. i J.S. , domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili: rażące naruszenie przepisów ustawy Prawo budowlane i kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 156 § 1 pkt 2,5-7, art. 138 § 1 pkt 1 i 2; art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez zignorowanie wyroku z 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 1240/06; nierzetelne przeprowadzenie kontroli.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że pomimo opinii prawnej wyrażonej w wyroku z 11 grudnia 2007 sygn. akt II SA/Kr-1240/06 organy obu instancji ponownie naruszyły art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa, art. 107 § 1 i 3 kpa oraz nie wyjaśniły wskazówek Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku z 11 grudnia 2007 r. Nadmienili, że w decyzjach nakazujących wykonanie robót budowlanych w celu wyeliminowania nieprawidłowości już z sentencji orzeczenia powinno wynikać w sposób jednoznaczny, jaki obowiązek zostaje nałożony na stronę, dlaczego i na jakiej podstawie prawnej. W wydanej decyzji nie ma żadnej wzmianki o rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 5 sierpnia 2010 zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest. W sentencji decyzji nie wymieniono wszystkich konkretnie wymaganych nakazów odwołując się do rozporządzenia jak również do opinii rzeczoznawcy, podczas gdy rozstrzygnięcie winno być tak sformułowane, aby było ono "własne organu i stanowcze".

Wskazali, że nie uzasadniono terminu wykonania robót budowlanych mimo, że usuwanie i utylizacja azbestu zależna jest od innego organu (czynności usuwania azbestu należą do zadań własnych gminy), a nie wyłącznie od stron postępowania. Ponadto decyzja została tak sformułowana, że organ architektoniczne budowlany nie może wiedzieć, który przepis prawa budowlanego ma znaleźć zastosowanie, a co się z tym wiąże czy ma on wydać pozwolenie na budowę (wymiana nie tylko pokrycia dachowego, ale także ścian) czy wystarczy zgłoszenie rozpoczęcia robót budowlanych (obejmujące tylko wymianę pokrycia dachowego), czy też ma być zgłoszenie rozbiórki, skoro całe pokrycie ma być usunięte, co więcej wymagane jest w tym postępowaniu oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. W ocenie skarżących organ l instancji w osnowie decyzji nie może zobowiązanych odsyłać do ustawy Prawo budowlane, bez wskazania jakiegokolwiek przepisu tejże ustawy, aby w przyszłości nie było mowy o jakiejkolwiek samowoli budowlanej. Gdyby decyzja ta została wykonana zgodnie z jej treścią, to wywołałaby czyn zagrożony karą (art. 156 § 1 pkt 6 kpa), gdyż strona musiałaby ukryć brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, lub nie starać się o pozwolenie na budowę czy nie dokonywać zgłoszenia rozpoczęcia robót budowlanych i zrezygnować z dotacji unijnych przeznaczonych na ten cel, a firma usuwająca azbest musiałaby ukryć brak zgłoszenia do organów architektoniczne budowlanych, za co byłaby pociągnięta do odpowiedzialności karnej łącznie z odebraniem jej koncesji. Nadto skarżący wskazali, że organy obu instancji nie ustaliły także stanu faktycznego co do samego obiektu budowlanego, do którego wydano nakazy i zobowiązania, a sentencja orzeczenia w tym zagadnieniu jest błędna i nie poparta żadnym materiałem dowodowym. Nakazano w niej usunąć pokrycie dachu i poszycie ścian używając stwierdzenia "w szczególności: zachodniej, północnej i wschodniej ściany własnej". Przedmiotowa wiata garażowa posiada tylko dwie ściany zachodnią i północną, stąd też niezrozumiałym jest, co organ nakazuje stronom używając stwierdzenia "wschodnia ściana własna" oraz co ma oznaczać stwierdzenie " w szczególności". Ponadto wbrew twierdzeniom organów obu instancji przedmiotowa wiata garażowa nie jest budynkiem i nie odpowiada definicji z art.3 ust 1 prawa budowlanego w żadnym jego podpunkcie. Wiata garażowa posiada dach, a sam obiekt nie jest trwale związany z gruntem, nie posiada fundamentu, ani przegród budowlanych.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów wskazał, że nieuzasadniony jest zarzut nieuwzględnienia przez organy nadzoru budowlanego wyroku WSA w Krakowie z 11 grudnia 2007 - organy bowiem wykonały, w takim zakresie jak to było możliwe, zalecenia Sądu zawarte w w/w wyroku i dokonały ustalenia stanu faktycznego na podstawie oględzin oraz opinii dokonanej, na zlecenie PINB przez R.S. , posiadającego odpowiednie kwalifikacje zawodowe. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia przez organy nadzoru budowlanego art. 156 §1 pkt 5 Kpa -przez brak wskazania jakie przepisy ustawy Prawo budowlane mają zastosowanie w sprawie - bowiem w podstawie prawnej decyzji jest przywołany art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, a ponadto w uzasadnieniu decyzji organy obu instancji cytują treść tego przepisu. Organ podkreślił, że decyzja wydana na podstawie art. 66 Prawa budowlanego jest wystarczająca podstawą do przystąpienia do wykonania nakazanych robót. Nieuprawniony jest także jest zarzut braku wskazania w treści decyzji odpowiedniego artykułu rozporządzenia Ministra Gospodarki z 2 kwietnia 2004r w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest. Do obowiązków organu nadzoru budowlanego -wynikających z art. 66 Prawa budowlanego - należy nakazanie usunięcia nieprawidłowości obiektu budowlanego, l w związku z tym w zaskarżonej decyzji organ precyzyjnie określił sposób usunięcia nieprawidłowości garażu zlokalizowanego na działce [...] Natomiast nie należy do obowiązków organów nadzoru budowlanego wskazywanie stronom sposobu usuwania materiałów porozbiórkowych. Organ l instancji więc tylko informacyjnie wskazał stronom, iż przy usuwaniu odpadów porozbiórkowych należy stosować rozporządzenie dot. usuwania wyrobów zawierających azbest. Za bezzasadny organ uznał również zarzut naruszenia przez organ II instancji art. 138 kpa, wskazując, że prawidłowo powołał w podstawie prawnej decyzji art. 138 §1 pkt 2, gdyż częściowo zmienił decyzję organu l instancji ustanawiając nowy termin jej wykonania - do dnia 30 września 2012 .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu .

Na wstępie należy zauważyć, że organy administracji publicznej obowiązane są zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Oznacza to, że trafność rozstrzygnięcia w każdej indywidualnej sprawie wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia argumentów, które stanowiłyby podstawę do podjęcia konkretnego rozstrzygnięcia. Wydając decyzję organy są zobowiązane do przestrzegania przepisów procedury administracyjnej, a zatem zobowiązane są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj. wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgodnie z przepisem art. 77 § 1 k.p.a., a następnie do uzasadnienia decyzji z zastosowaniem wymogów określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu organy l i II instancji podjęły wszelkie działania niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a zebrany materiał dowodowy został należycie rozpatrzony przez organy obu instancji. Organ dwukrotnie przeprowadził oględziny przedmiotowego garażu (tj. 15 kwietnia 2011 r. oraz 6 sierpnia 2011 r.) przy czym' oględziny w dniu 6. 08. 2011 r. przeprowadzono z udziałem biegłego R.S. . Organy dysponowały prawidłowo sporządzoną przez R.S. oceną stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest wbudowanych w obiekt budowlany - garaż na nieruchomości w miejscowości S. gm. N. (działka nr [...] . Ocena ta została - jak wynika z uzasadnień zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l - poddana kontroli przez organy obu instancji i skonfrontowana z wynikami oględzin dokonanych na działce nr [...] w S. . Należy podkreślić, że tym samym organy w pełni uwzględniły ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku WSA w Krakowie z 11. 12. 2007 r. , sygn. akt II SA/Kr 1240/06 i nie naruszyły dyspozycji z art. 153 p.p.s.a. Należy przy tym zauważyć, że w sprawie nieuwzględniona została ocena stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest sporządzona dla przedmiotowego obiektu w dniu 4 .11. 2005 r. przez W.J. , ze względu na jej dezaktualizację.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane stanowiący, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Nadto zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 2. 04. 2004r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 71, póz. 649 ze zm.) Zgodnie z załącznikiem 1 ww. rozporządzenia ustalającym sposób oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest określono stopnie pilności, l tak wyroby, które w wyniku dokonanej oceny uzyskały od 120 punktów wymagają pilnego usunięcia (wymiany) lub zabezpieczenia.

Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja PINB w M. z [...] września 2011 r. zostały wydane w postępowaniu, które toczyło się przed organem w l instancji na podstawie "upoważnienia udzielonego PINB w M. przez MWINB postanowieniem z [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] , którego przedmiotem było wyłącznie dokonanie "Oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest -wbudowanych w wiatę garażową na działce nr [...] w S. , natomiast nie dotyczyło ono już stanu technicznego przedmiotowego garażu jako całości. W tym stanie rzeczy w ramach przedmiotowego postępowania organy nie mogły wychodzić poza zakres udzielonego upoważnienia. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że przedmiotowy obiekt budowlany - garaż sytuowany na działce nr [...] w m. S. nr [...] gmina N. stanowiącej współwłasność T.S. i J.S. oraz M.B. posiada 3 ściany wykonane z płyt falistych azbestowo-cementowch oraz dach jest pokryty takimi płytami, a elewacja południowa z bramą wjazdową poszyta jest omalowaną blachą ocynkowaną, przy czym ww. płyty azbestowo-betonowe są w kilku miejscach wyraźne pęknięte, w kilku miejscach występują obłamania krawędzi płyt, oraz inne niewielkie uszkodzenia płyt. Powyższe potwierdzone zostało w protokołach oględzin przeprowadzonych 15 kwietnia 2011 r. oraz 6 sierpnia 2011 r. Należy dodać, że nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego garażu został udokumentowany i oceniony przez biegłego R.S. , który przedłożył ocenę stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest wbudowanych w obiekt budowlany - garaż na nieruchomości w miejscowości S. gm. Ni. (działka nr [...] ). Powyższa ocena została sporządzoną zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności ww. rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 2. 04. 2004r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest. Ocena ta wykazała w odniesieniu do przedmiotowego garażu " l stopień pilności" (120 punktów)", co skutkuje wymogiem "pilnego usunięcia (wymiany na wyrób bezazbestowy) lub zabezpieczenia".

Odnosząc się do zastrzeżeń skarżących, podnoszących, że sentencja decyzji organu l instancji w zakresie utrzymanym przez zaskarżona decyzję jest nieprawidłowa, niepełna i niewykonalna, ponieważ nie wskazuje w jaki sposób zobowiązani do usunięcia ww. płyt azbestowo-cementowych i do zastąpienia ich innym wskazanym w decyzji materiałem mają wykonać nałożony obowiązek nie narażając się na odpowiedzialność karną ponieważ organ nie wskazał im czy są zobowiązani zgłosić ww. roboty budowlane względnie uzyskać na ich wykonanie pozwolenia na budowę - należy je uznać za niezasadne. Przedmiotowa decyzja stanowi bowiem wystarczającą podstawę nie tylko do usunięcia wskazanych elementów zawierających azbest, ale także uprawnia do zastąpienia usuniętych płyt azbestowo-cementowych - płytami wykonanych z blachy stalowej ocynkowanej trapezowej mocowanej w sposób określony w punkcie II sentencji decyzji pierwszo instancyjnej. Należy się przy tym zgodzić, że w przedmiotowej sprawie nie ma istotnego znaczenia czy przedmiotem nakazu jest garaż czy wiata-garażowa.

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut niewykonalności zaskarżonej decyzji. W tym zakresie Sąd w całości podziela pogląd wyrażony przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem uznać za niewykonalną decyzję wskazując, że jedna z zobowiązanych stron może sprzeciwiać się wykonaniu decyzji, przeszkadzać lub uniemożliwiać wykonanie nałożonego w niej obowiązku. W takiej sytuacji znajdują bowiem zastosowanie przepisy ustawy z 17. 06.1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nadto nie można uznać że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji jest nieprecyzyjne i niezrozumiałe, a poprzez to niewykonalne, ponieważ kwestionowane

przez skarżących sformułowanie nakazujące usunięcie istniejącego pokrycia dachu i poszycia ścian bocznych (w szczególności: zachodniej, północnej, wschodniej ściany własnej) z wbudowanych w obiekt (garaż) płyt falistych azbestowo-cementowych i zastąpienie usuniętego poszycia ścian i pokrycia dachu wskazanym w decyzji materiałem jest jednoznaczne i oznacza bezwarunkowy obowiązek usunięcia istniejącego poszycia dachu i ścian: zachodniej, północnej i wschodniej. Użycie funktora "w szczególności" nie dopuszcza żadnego wyjątku wyłączającego nakaz w stosunku do ww. ścian garażu. Nie budzi także wątpliwości określenie "wschodniej ściany własnej" w sytuacji, gdy jak wynika z poczynionych ustaleń, przedmiotowy garaż przylega jedną ze swoich ścian (także wykonaną płyty zawierającej azbest) do innego obiektu budowlanego.

Niezasadny jest zarzut dotyczący wyznaczenia terminu do wykonania nałożonego obowiązku gdyż decyzja ta jest związana i wynika wprost z treści ww. art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Nadto wyznaczony przez organy termin w ocenie Sądu jest wystarczający na jego wykonanie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.