Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 332/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 1, art. 258 § 1, art. 258 § 2 pkt 6-8, art. 260 § 1;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Gd 67/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 stycznia 2021 r., nr 10000071/287014/2020/RDZ-ODW w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 24 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Gd 67/22 odrzucił zażalenie A. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Gd 67/22, utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SPP/Gd 67/22 o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 stycznia 2021 r., w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytuł składek na ubezpieczenia społeczne.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest niedopuszczalne.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, który w zakresie powierzonych mu czynności ma kompetencje sądu. W świetle art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zarówno w art. 194 § 1 p.p.s.a., jak również w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Argumentacja zażalenia nie podważyła zaś, ani wskazanych okoliczności, ani prawidłowości zastosowanej podstawy prawnej, dlatego też rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za odpowiadające prawu.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.