Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 315/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 27 maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy obiektu budowlanego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu J. M. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 28 czerwca 2013 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 27 maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy obiektu budowlanego.

Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 maja 2013 r., do rąk dorosłego domownika, tj. córki pełnomocnika - M. R., która podjęła się oddania przesyłki adresatowi.

Odpowiadając na skargę pismem z dnia 11 lipca 2013 r., organ wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, o czym organ drugiej instancji pouczył skarżącego w zaskarżonej decyzji. Organ pouczył również stronę, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.

Przesyłkę zwierającą zaskarżoną decyzję prawidłowo skierowano na adres ustanowionego w sprawie pełnomocnika - J. R., ponieważ zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Doręczenia zastępczego decyzji dokonano w dniu 28 maja 2013 r., w trybie art. 43 K.p.a., do rąk dorosłego domownika, tj. córki pełnomocnika - M. R., na adres podany w pełnomocnictwie. Zgodnie z przywołaną regulacją, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Doręczenie zastępcze odnosi taki sam skutek jak właściwe tylko przy jednoczesnym spełnieniu warunków z art. 43 K.p.a., to jest:

a) adresat jest nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczania pisma,

b) pismo zostało przyjęte za pokwitowaniem przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę,

c) osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi osobiście,

d) w razie, gdy pismo zostało przyjęte przez sąsiada lub dozorcę, o doręczeniu pisma tym osobom umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata (tak: A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009 r., wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., s. 305-306).

Spełnienie powyższych warunków doręczenia zastępczego, w zakresie mającym zastosowanie do niniejszej sprawy, potwierdza podpis osoby odbierającej przesyłkę (dorosłego domownika) i adnotacja listonosza na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji, zatem Sąd uznał, że doręczenie nastąpiło w dniu 28 maja 2013 r. W tym miejscu podnieść należy, że treść cyt. wyżej przepis art. 40 § 2 K.p.a. nie wyklucza zasad doręczenia pism określonych w art. 42-44 K.p.a. W ocenie Sądu, jeżeli pismo nie może być doręczone osobiście pełnomocnikowi z uwagi na jego nieobecność, zastosowanie może znaleźć tryb doręczenia zastępczego, o jakim mowa w art. 43 K.p.a. (por. wyroki NSA: z dnia 13 listopada 2012 r., I OSK 2154/12; z dnia 8 stycznia 2013 r., II GZ 494/12; z dnia 28 listopada 2012 r., I OSK 1256/11). W niniejszej sprawie adresatem był pełnomocnik strony - J. R. a dorosłym domownikiem - M. R., zatem doręczenie było skuteczne.

Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. Wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jest to termin procesowy. Do jego zachowania wymagane jest nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego wnosi się skargę.

Skoro - jak wskazano wcześniej - doręczenie było skuteczne, to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 29 maja 2013 r. i zakończył się z upływem dnia 27 czerwca 2013 r. (czwartek). Skarżący natomiast wysłał skargę listem priorytetowym w dniu 28 czerwca 2013 r., uchybił więc wymaganemu terminowi do jej wniesienia o jeden dzień.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Orzeczenie o zwrocie kwoty 500 zł, zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., po myśli którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.