Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1335/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. W., A. W. - "S. s.c." o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. W., A. W. - "S. s.c." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1417/10 w sprawie ze skargi A. W., A. W. - "W. [...]-S. s.c." na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1417/10, oddalił skargę A. W. i A. W. -"W. [...]- S. s.c." na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

II

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A. W. i A. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że łączna kwota nałożonych na nich kar przekracza 500.000 zł, a uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący pomimo ciążącego na nich obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący ograniczyli się bowiem do wskazania łącznej wysokości nałożonych kar (ponad 500.000 zł) oraz wyrażenia obawy, że ich zapłata może doprowadzić do bankructwa prowadzonego przez nich przedsiębiorstwa oraz utraty pracy przez współpracujących z nim kierowców.

Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinni chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. We wniosku skarżący nie wskazali na fakty które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.

Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.