Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 989/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie rozłożenia na raty zaległości za lokal mieszkalny oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lipca 2014 r. Dyrektor Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S. poinformował J. K., że nie wyraża zgody na rozłożenie na raty zaległości za lokal mieszkalny.

W piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., a oznaczonym jako "zażalenie", J. K. wyraził chęć dalszego korzystania z przedmiotowego lokalu po opuszczeniu zakładu karnego.

Zaskarżonym postanowieniem wskazane Kolegium w trybie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy podniósł, że przepisy ustawy o ochronie lokatorów (...) przesądzają o cywilnym charakterze należności związanych z lokalem mieszkalnym w związku z czym sprawa należy do właściwości sądów powszechnych. Organ powołał się w tym względzie na orzecznictwo sądowoadministracyjne. Ponieważ w sprawie rozłożenia na raty należności związanej z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie wydaje się decyzji administracyjnej, dlatego Kolegium przyjęło niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. K. odniósł się głównie do kwestii zachowania prawa do zajmowania lokalu mieszkalnego po odbyciu kary pozbawienia wolności i wyraził wolę spłaty zadłużenia w miarę posiadanych możliwości. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 16.04.2015 r. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wywodząc, że domaga się zbadania legalności działań podejmowanych wobec jego osoby, przy czym sądowa kontrola winna dotyczyć również czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ppsa.

Organ odwoławczy postulował oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa, a tylko pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Wobec treści pisma procesowego skarżącego z dnia 16.04.2015 r. należy od razu wskazać, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie Kolegium oznaczone w rubrum wyroku, a nie jakieś czynności z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, ogólnikowo powoływane w tym piśmie.

Otóż zaskarżone postanowienie rozstrzyga o środku odwoławczym uruchomionym przez skarżącego od pisma dotyczącego odmowy rozłożenia na raty zaległości z tytułu opłat mieszkaniowych.

Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdyż problematyka objęta tym pismem ma charakter cywilnoprawny i nie ma do niej zastosowania procedura administracyjna. Okoliczność ta znajduje zresztą formalne potwierdzenie w uchwale Rady Miejskiej w S. z dnia [...] przytoczonej w piśmie, od którego skarżący się odwołał. W § 4 stanowi ona, że udzielenie ulg (w tym i rozłożenie na raty należności pieniężnych) następuje przez zawarcie porozumienia (ugody), a odmowa – w formie jednostronnego oświadczenia woli. Nie było więc podstaw do podejmowania jakiegokolwiek aktu administracyjnego w omawianym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 16.05.2013 r., sygn. akt II GZ 210/13, zbiór LEX nr 1318991).

Z tych względów na mocy art. 151 ppsa orzeczono, jak w sentencji.