Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 402/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24 ust5 pkt 4
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 402/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r., sprawy ze skargi "C" S.A. w K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23 stycznia 2012 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 października 2011r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił "C" S.A. w K. stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych pobranego przez wnioskodawcę jako płatnika od przychodów kapitałowych (przychodów z udziału w zyskach osób prawnych) w listopadzie 2010r. w kwocie 1.141.140,00 zł.

Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w wyniku rozpoznania wniosku z dnia 30.03.2011 r. o stwierdzenie i zwrot na rachunek bankowy nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych pobranego w 2010 roku przez spółkę jako płatnika w wysokości 1.141.140,00 zł. We wniosku spółka uznała, iż zgodnie z zasadami prawa Unii Europejskiej w zakresie opodatkowania podwyższenia kapitału zakładowego oraz zasadami: nadrzędności prawa wspólnotowego, bezpośredniego skutku dyrektywy i obowiązku stosowania prawa unijnego przez organy administracji publicznej oraz sądy krajowe, od przychodu z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego nie powinien być pobrany podatek dochodowy od osób fizycznych, co oznacza, że cała pobrana z tego tytułu przez spółkę kwota podatku jest nadpłatą.

Organ podatkowy I instancji uznał, iż spółka prawidłowo dokonała wpłaty na konto Urzędu Skarbowego zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 1.141.140,00 zł, tj. 19% od przychodów z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego spółki o kwotę 6.006.000,00 zł.

Od powyższej decyzji "C" S.A. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. W odwołaniu zarzucone naruszenie:

- przepisów postępowania, tj. art. 120 Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie w sprawie, czego przejawem jest stanowisko Naczelnika US, oraz

- przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt a Dyrektywy 2008/7/WE i art. 7 ust. 1, w związku z art. 8 ust. 2-3 Dyrektywy 2008/7/WE.

W ocenie spółki pobranie podatku dochodowego z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego spółki ze środków zgromadzonych na kapitale zapasowym spółki było sprzeczne z prawem unijnym. Ponadto w odniesieniu do sytuacji poboru podatku nałożonego z naruszeniem obowiązku harmonizacji prawa krajowego z prawem wspólnotowym (jak to miało miejsce w niniejszej sprawie) w orzecznictwie ETS podkreśla się, że Państwa Członkowskie są zobowiązane zwracać podatki pobrane z naruszeniem prawa wspólnotowego (wyrok ETS w połączonych sprawach C - 192/95 do C - 218/95 Comateb i inni).

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia 23 stycznia 2012r. Nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w spółce podjęto uchwałę nr 3/11/20 z dnia 2.11.2010r w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki z kapitału zapasowego utworzonego z zysku i przeznaczonego na ten cel. Kapitał zakładowy spółki został podwyższony o kwotę 6.006.000,00 zł poprzez emisję 30.030.000 sztuk akcji D przyznanych dotychczasowym akcjonariuszom spółki.

Zagadnienia związane z opodatkowaniem przychodu uzyskanego przez osoby fizyczne w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki uregulowane zostały w ustawie z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 cyt. ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawodawca wśród źródeł przychodów wymienia kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Natomiast w art. 17 ust. 1 wskazał, co należy rozumieć pod pojęciem tych przychodów. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni. Z kolei przepis art. 24 ust. 5 pkt 4 stanowi, iż dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) osoby prawnej.

Z treści art. 30a ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy wynika, iż od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a. Zgodnie art. 41 ust. 4 płatnicy, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30a ust. 1 z zastrzeżeniem ust. 5. w razie przeznaczenia dochodu na powiększenie kapitału zakładowego lub akcyjnego, a w spółdzielniach funduszu udziałowego płatnicy, o których mowa w ust. 4, pobierają zryczałtowany podatek dochodowy w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego lub akcyjnego, a w spółdzielniach od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały dotyczącej podwyższenia funduszu udziałowego (art. 41 ust. 5 ustawy).

Z przytoczonych przepisów wprost wynika, iż dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego stanowi dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według 19% stawki podatkowej. Treść przepisów regulujących skutki podwyższenia kapitału ze środków własnych daje podstawy do uznania, że po stronie akcjonariuszy dochód powstaje w sytuacji, gdy na kapitał zakładowy przeznaczany jest dochód wypracowany przez spółkę - zarówno ten bieżący, jak również ten zgromadzony na kapitale zapasowym. Podwyższenie kapitału zakładowego z zysków (bieżących oraz przekazanych na kapitał zapasowy) rodzi skutki podatkowe analogiczne do wypłaty dywidendy. Opodatkowaniu podwyższenia kapitału zakładowego z zysku towarzyszy bowiem uznanie, iż środki przekazane na kapitał zakładowy stanowią wydatek wspólnika na objęcie udziałów. W takiej sytuacji dochodzi do "wypłaty" dywidendy, która jest przekazywana przez wspólnika jako wkład do spółki. Fakt, iż źródło finansowania podwyższenia kapitału pochodzi z puli dywidendowej - przeznaczonej co do zasady do wypłaty na rzecz wspólników - uzasadnia jego traktowanie jako wydatku wspólnika. Tym samym opodatkowaniu podwyższenia kapitału towarzyszy podwyższenie poziomu kosztu, który będzie rozpoznany przy sprzedaży objętych w ten sposób udziałów. Zatem wysokość kwot przekazanych na podwyższenie kapitału zakładowego, a pochodzących z zysków bieżących oraz zysków przekazanych na kapitał zapasowy, jest uwzględniana przy ustaleniu kosztów przy sprzedaży tak objętych udziałów.

W przedmiotowej sprawie kapitał zapasowy spółki został utworzony z zysku i przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego. W związku z tym zysk nie został wypłacony akcjonariuszom w formie dywidendy, ale zasilił konto kapitału zapasowego. W późniejszym okresie niepodzielony zysk wpłynął na podwyższenie kapitału zakładowego o kwotę 6.006.000,00 zł w drodze emisji 30.030.000 sztuk akcji serii D przyznanych dotychczasowym akcjonariuszom spółki zgodnie z posiadanym udziałem w kapitale. Przedstawiony stan faktyczny odzwierciedla sytuację, gdzie akcjonariuszom nie został wprawdzie wypłacony zysk w formie dywidendy, jednakże poprzez podjęcie uchwały 3/11/2010 z dnia 2.11.2010r w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki z kapitału zapasowego spółki utworzonego z zysku i przeznaczonego na ten cel, akcjonariusze zyskali wyemitowane akcje serii D proporcjonalnie do posiadanego udziału w kapitale spółki. Wartość nominalna każdej akcji wynosiła 0,20 zł. Kwota, o którą został podwyższony kapitał zakładowy będzie miała istotne znaczenie przy sprzedaży objętych w taki sposób udziałów. W związku z tym podwyższenie kapitału zakładowego z kapitału zapasowego utworzonego z zysków rodzi obowiązek podatkowy.

Organ odwoławczy zgodził się także ze stanowiskiem Naczelnika Urzędu Skarbowego co do interpretacji przepisów unijnych. Nie podzielił przy tym zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt a Dyrektywy 2008/7/WE i art. 7 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2-3 Dyrektywy 2008/7/WE, uznając iż Dyrektywa Rady 2008/7/WE z dnia 12.02.2008r., jak i Dyrektywa Rady 69/335 z dnia 17.07.1969r. dotyczą tylko podatków pośrednich, a nie podatków bezpośrednich. W Unii Europejskiej harmonizacji podlegają podatki pośrednie, natomiast Państwom Członkowskim, co do zasady, pozostawiona jest suwerenność w zakresie podatków bezpośrednich. W doktrynie i stanowiskach projektodawców wyraźnie wskazuje się, że implementacja dyrektywy z 2008/07/WE dokonała się poprzez odpowiednie zmiany w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. W związku z czym Dyrektywa ta nie miała na celu zmian w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulującej podatek bezpośredni, ale miała wpłynąć na podatek od czynności cywilnoprawnych, co też nastąpiło. Potwierdzeniem tego faktu jest także pismo Ministra Finansowi dnia 22.02.2010r., nr [...] wydane na podstawie art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, gdzie w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów ustawy z dnia 9.09.2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, stwierdził, że podatek od czynności cywilnoprawnych pobierany od umów spółek kapitałowych na podstawie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest odpowiednikiem podatku kapitałowego uregulowanego Dyrektywą Rady Nr 2008/7/WE z dnia 12.02.2008r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21.02.2008r., str. 11). Powołana Dyrektywa zastąpiła Dyrektywę Rady 69/335/EWG z dnia 17.07.1969r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. (Dz. U. UE L 249 z 3.10.1969r., str.25, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, 1. 1 , s. 11, ze zm.)

Reasumując podwyższenie kapitału zakładowego spółki poprzez przesunięcie środków z kapitału zapasowego (utworzonego z zysku i przeznaczonego na ten cel) wywołuje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Osoby fizyczne będące wspólnikami spółki uzyskują dochód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, który podlega opodatkowaniu, a spółka jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego. Obowiązek podatkowy z w/w. tytułu powstaje z dniem podwyższenia kapitału zakładowego spółki. Ponadto w zarzucanych przepisach prawa unijnego uregulowane jest zagadnienie dotyczące podatku kapitałowego, będącego w Polsce odpowiednikiem podatku od czynności cywilnoprawnych, dlatego też w/w przepisy nie znajdują zastosowania w tej konkretnej sprawie.

Z powyższą decyzją nie zgodził się "C" S.A. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wskazując na naruszenie:

1. przepisów postępowania, tj.:

- art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie w sprawie;

- art. 72 § 1 pkt 2 w zw. z art. 73 § 1 pkt 1 w zw. z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez bezzasadną odmowę stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych pobranego przez wnioskodawcę jako płatnika od przychodów kapitałowych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki podczas, gdy mające bezpośrednie zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt (a) Dyrektywy 2008/7/WE oraz art. 7 ust. 1 w związku z airt.8 ust. 2-3 Dyrektywy 2008/7/WE przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem kapitałowym takiej transakcji;

2. przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 5 Dyrektywy 2008/7/WE, art. 7 Dyrektywy 2008/7/WE oraz art. 8 Dyrektywy 2008/7/WE;

- art. 2 Aktu Akcesyjnego zawartego przez Polskę z Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

W uzasadnieniu skargi podkreślono wskazując na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE (wyrok z dnia 11 listopada 1999 r. w sprawie C-350/98 Henkel Hellas), iż począwszy od 1 maja 2004 r. nakładanie podatku u źródła na kwoty przekazywane na kapitał zakładowy z kapitału zapasowego pochodzącego z agio, a nawet kapitału zapasowego utworzonego z zysku może zostać uznane za niezgodne z dyrektywą Rady 69/335/EWG z 17 lipca 1969 dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (dyrektywa kapitałowa). Zgodnie z tą dyrektywą podniesienie kapitału zakładowego w spółkach kapitałowych może być opodatkowane jedynie stawką nieprzekraczającą 0,5%. Zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. a dyrektywy kapitałowej kapitalizacja rezerw (czyli zamiana kapitałów rezerwowych na kapitał zakładowy) może być opodatkowana. (Polska skorzystała z tej opcji) Jednocześnie art. 10 lit. a tej Dyrektywy stanowi, że państwa członkowskie nie nakładają żadnych innych podatków na operacje wymienione w jej art. 4. Fakt, że polski podatek u źródła jest podatkiem od "dochodu", a nie od podniesienia kapitału, nie zmienia tego, jest to podatek w którym przedmiot opodatkowania stanowi podwyższenie kapitału, a podstawę opodatkowania stanowi wartość podwyższonego kapitału. To, że polska ustawa uznaje jednocześnie tę samą wartość za dochód może okazać się bez znaczenia w razie wniesienia ewentualnego sporu na tym tle przed Europejski Trybunał Sprawiedliwości, gdyż Trybunał ten bada istotę rzeczy, a nazewnictwo stosowane w państwie członkowskim ma znaczenie drugorzędne.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w całości, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał w całości dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r., poz. 270 - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skarga jest nieuzasadniona. Sąd orzekający akceptuje ocenę prawną przedstawioną obszernie w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. W szczególności podziela pogląd, iż z przywołanych w decyzjach przepisów prawa podatkowego , a to art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( updof ) , oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 , 24 ust. 5 pkt 4 , 30a ust. 1 pkt 4 i art. 41 ust. 4 tej ustawy jednoznacznie i wprost wynika, że dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego stanowi dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według 19% stawki podatkowej. Treść przepisów regulujących skutki podwyższenia kapitału ze środków własnych daje podstawy do uznania, że po stronie akcjonariuszy dochód powstaje w sytuacji, gdy na kapitał zakładowy przeznaczany jest dochód wypracowany przez spółkę - zarówno ten bieżący, jak również zgromadzony na kapitale zapasowym ; podwyższenie kapitału zakładowego z zysków (bieżących oraz przekazanych na kapitał zapasowy) rodzi skutki podatkowe analogiczne do wypłaty dywidendy. Zgodzić się też należy, że opodatkowanie podwyższenia kapitału zakładowego z zysku towarzyszy uznanie, iż środki przekazane na kapitał zakładowy stanowią wydatek wspólnika na objęcie udziałów. Takie podejście jest zgodne z koncepcją uznania, że w takiej sytuacji dochodzi do "wypłaty" dywidendy, która jest przekazywana przez wspólnika jako wkład do spółki. Fakt, iż źródło finansowania podwyższenia kapitału pochodzi z puli dywidendowej - przeznaczonej co do zasady do wypłaty na rzecz l wspólników - uzasadnia jego traktowanie jako wydatku wspólnika. Tym samym opodatkowaniu podwyższenia kapitału towarzyszy podwyższenie poziomu kosztu, który będzie rozpoznany przy sprzedaży objętych w ten sposób udziałów. A zatem wysokość kwot przekazanych na podwyższenie kapitału zakładowego, a pochodzących z zysków bieżących oraz zysków przekazanych na kapitał zapasowy jest uwzględniana przy ustaleniu kosztów przy sprzedaży tak objętych udziałów.

W realiach rozpoznawanej sprawy kapitał zapasowy skarżącej spółki został utworzony z zysku i przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego , zatem zysk nie został wypłacony akcjonariuszom w formie dywidendy, ale zasilił konto kapitału zapasowego. W późniejszym okresie niepodzielony zysk wpłynął na podwyższenie kapitału zakładowego o kwotę 6.006.000,00 zł w drodze emisji 30.030.000 sztuk akcji serii D przyznanych dotychczasowym akcjonariuszom skarżącej zgodnie z posiadanym udziałem w kapitale. W konsekwencji akcjonariuszom nie został wprawdzie wypłacony zysk w formie dywidendy, jednakże poprzez podjęcie uchwały w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki z jej kapitału zapasowego utworzonego z zysku i przeznaczonego na ten cel, akcjonariusze zyskali wyemitowane akcje serii D proporcjonalnie do posiadanego udziału w kapitale skarżącej. Słuszna jest więc konkluzja , iż podwyższenie kapitału zakładowego z kapitału zapasowego utworzonego z zysków rodzi obowiązek podatkowy.

Nie mogą przy tym znaleźć uznania zarzuty ukierunkowane na wykazanie naruszenia art. 5, art. 7 oraz art. 8 Dyrektywy 2008/7/WE, tudzież art. 2 Aktu Akcesyjnego , będącego integralną częścią Traktatu akcesyjnego zawartego przez Polskę z Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej. Słusznie bowiem akcentują organy , że Dyrektywa Rady 2008/7/WE z dnia 12.02.2008r., jak i Dyrektywa Rady 69/335 z dnia 17.07.1969r. dotyczą tylko podatków pośrednich, a nie podatków bezpośrednich. W Unii Europejskiej harmonizacji podlegają podatki pośrednie, natomiast Państwom Członkowskim, co do zasady, pozostawiona jest suwerenność w zakresie podatków bezpośrednich. Na potwierdzenie tej oceny w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wyczerpująco przedstawiono przemawiające za nią stanowisko doktryny, jak i projektodawców prawa dotyczące implementacji dyrektywy 2008/7/WE w aspekcie zmian w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Wskazano także na uzasadnienie rządowego projektu ustawy o zmianie powyższej ustawy, jak również opinię prawną dotyczącą tej zmiany. Przywołano również orzecznictwo sądowoadninistracyjne , wykazując , że potwierdza ono , iż pobór podatku od przychodu z tytułu podniesienia kapitału zakładowego jest prawidłowym postępowaniem płatników, a także interpretacje prawa podatkowego. Zwrócono w końcu uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE Z 16.06.2011r. w s. Logstor Polska vs Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach ( sygn. C- 212/10 ) , w którym przedstawiono ramy prawne dotyczące podatku kapitałowego obowiązującego w Polsce w latach 1984-2009. Powyższe jednoznacznie potwierdza , że implementacja dyrektywy z 2008/07/WE dokonała się poprzez odpowiednie zmiany w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. W związku z czym Dyrektywa ta nie miała na celu zmian w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulującej podatek bezpośredni, ale miała wpłynąć na podatek od czynności cywilnoprawnych, co też nastąpiło. Potwierdzeniem tego faktu jest także powoływane przez organy pismo Ministra Finansów z dnia 22.02.2010r., nr [...] wydane na podstawie art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, gdzie w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jego autor stwierdził, że podatek od czynności cywilnoprawnych pobierany od umów spółek kapitałowych na podstawie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest odpowiednikiem podatku kapitałowego uregulowanego Dyrektywą Rady Nr 2008/7/WE z dnia 12.02.2008r. dotycząca podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Powołana Dyrektywa zastąpiła Dyrektywę Rady 69/335/EWG z dnia 17.07.1969 r. dotycząca podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Tak więc organy zasadnie uznały , że

podwyższenie kapitału zakładowego skarżącej spółki poprzez przesunięcie środków z kapitału zapasowego (utworzonego z zysku i przeznaczonego na ten cel) skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Osoby fizyczne będące wspólnikami spółki uzyskały dochód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, który podlega opodatkowano, a skarżąca była zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego. Obowiązek ten powstał z dniem podwyższenia kapitału zakładowego. W kontekście tych argumentów nieuprawnione było odwoływanie się skarżącej do treści orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości U.E.

W aspekcie powyższych wywodów bezzasadny jest także zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 120 oraz art. 72 § 1 pkt 2 w zw. z art. 73 § 1 pkt 1 w zw. z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez bezzasadną odmowę stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych pobranego przez spółkę jako płatnika od przychodów kapitałowych w związku z podwyższeniem jej kapitału zakładowego ; ocenę tą determinuje okoliczność , iż powoływane przepisy unijne nie mają zastosowania do przychodów z kapitałów pieniężnych opodatkowanych podatkiem bezpośrednim. Odnoszą się natomiast do opodatkowania podatkiem kapitałowym samej transakcji. Wobec tego opodatkowanie źródła przychodów, jakim są kapitały pieniężne, nie jest równoznaczne z pojęciem transakcji (o której mowa w Dyrektywie 2008/7/WE), stąd tego rodzaju źródło przychodów podlega opodatkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawione motywy orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy o p. p. s. a.