Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 220/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 24 czerwca 2022 r., nr W-210-01-003645 w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 26.07.2022 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga A. B. (dalej jako: skarżąca, strona) na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 24 czerwca 2022 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie administracyjnej wypowiedziały się organy obu instancji.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła skargę na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 24 czerwca 2022 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Z treści zaskarżonego przez stronę postanowienia wynika z kolei, że zostało ono wydane m.in. na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022., poz. 479 ze zm.), dalej: "u.p.e.a.", w konsekwencji wniesionych przez stronę zarzutów do wszczętego postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku na podstawie tytułu wykonawczego o numerze 22/24/1605/0012 z dnia 20.04.2022 r.

W treści zaskarżonego postanowienia, organ zawarł pouczenie wskazując, że "na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia".

Wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 34 u.p.e.a. organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej (§ 1). Zgodnie z § 2 tego przepisu wierzyciel wydaje postanowienie, w którym:

1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej;

2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej:

a) w całości,

b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut;

3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli:

a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym,

b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia.

Na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie (§ 3).

Jak wynika z ww. przepisu od postanowienia wydanego przez wierzyciela w przedmiocie zarzutu na postępowanie egzekucyjne przysługuje stronie zażalenie. Wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonym postanowieniu zażalenie strona powinna wnieść do organu odwoławczego, nie do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że zażalenie na postanowienie wierzyciela w sprawie zarzutów wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem wierzyciela (art. 129 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.). Zażalenie powinno być rozpatrzone bez zbędnej zwłoki, ale nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania zażalenia przez organ odwoławczy (art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. (P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2021, art. 34.).

Zaskarżone postanowienie nie było zatem postanowieniem, które zostało wydane po wyczerpaniu środków zaskarżenia, albowiem na wydane postanowienie skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Zgodnie z art. 34 § 3 u.p.e.a., na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie, które wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, o czym stanowi art. 17 § 1a u.p.e.a.

Z akt sprawy wynika, że strona nie złożyła zażalenia przed wniesieniem skargi.

Wyjaśnić przy tym należy, że błędne pouczenie nie może mieć wpływu na ocenę dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, bowiem wniesienie skargi na postanowienie bez uprzedniego wyczerpania trybu zażaleniowego przez stronę jest bezsprzecznie przedwczesne i niedopuszczalne.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do tut. Sądu nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, co powoduje, że złożona przez nią skarga jest przedwczesna i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.