Wyrok NSA, sygn. akt SA 825/81
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1981-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Porozumienia zawierane pomiędzy organem administracji państwowej a organizacjami społecznymi, jak również zamiar realizacji postulatów i wniosków obywateli lub organizacji społecznych reprezentujących ich interesy, nie mogą stanowić przesłanki wydania decyzji administracyjnych, jeśli nie mają oparcia w przepisach prawa.

TEZY

Porozumienia zawierane pomiędzy organem administracji państwowej a organizacjami społecznymi, jak również zamiar realizacji postulatów i wniosków obywateli lub organizacji społecznych reprezentujących ich interesy, nie mogą stanowić przesłanki wydania decyzji administracyjnych, jeśli nie mają oparcia w przepisach prawa.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Józefa E. na decyzję Wojewody Włocławskiego z dnia 10 stycznia 1981 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego taksówką osobową - jako zajęcia dodatkowego i na podstawie art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 3 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia 18 grudnia 1980 r. i zgodnie z art. 208 Kpa zasądził od Wojewody Włocławskiego zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.


UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 1980 r. Józef E. złożył w Urzędzie Miejskim w W. wniosek o przedłużenie zezwolenia na prowadzenie transportu taksówką osobową. Na wniosku tym znajduje się opinia Zarządu Wojewódzkiego Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług, w której stwierdza się, że udzielenie zezwolenia na wspomnianą działalność na pół etatu uważa się za zbędną z uwagi na pełne pokrycie potrzeb mieszkańców W. przez taksówki osobowe pełnoetatowe.

Wniosek Józefa E. został załatwiony pozytywnie w dniu jego złożenia, tj. przedłużono ważność posiadanego przezeń zezwolenia do dnia 9 czerwca 1981 r.

W dniu 10 września 1980 r. Prezydent Miasta W. wydał zarządzenie nr 11/80, w którym zarządził, iż z dniem 15 września 1980 r. Wydział Komunikacji Urzędu Miejskiego nie będzie wydawał osobom fizycznym, zatrudnionym w jednostkach gospodarki uspołecznionej, zezwoleń na wykonywanie przewozów taksówkami osobowymi, a następnie w dniu 5 grudnia 1980 r. zarządzenie to uchylił na mocy zarządzenia nr 14. W dniu 12 grudnia 1980 r. odbyło się spotkanie Dyrektora Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta W. z przedstawicielami Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ "Solidarność" w W. W czasie tego spotkania ustalono m.in., iż Prezydent miasta W. spowoduje, aby Wydział Komunikacji nie wydawał osobom fizycznym, zatrudnionym w jednostkach gospodarki uspołecznionej, zezwoleń na wykonywanie przewozów taksówkami osobowymi od dnia 12 grudnia 1980 r., a wszystkie zezwolenia wydane po dniu 15 września 1980 r. zostaną cofnięte zgodnie z wnioskiem Zarządu Wojewódzkiego Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług.

W dniu 18 grudnia 1980 r. Kierownik Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w W., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta W., cofnął Józefowi E. zezwolenie na prowadzenie publicznego transportu drogowego taksówką osobową w ramach pół etatu. Przy wydawaniu tej decyzji powołał się w uzasadnieniu na "realizację postulatów i wniosków taksówkarzy pełnoetatowych" według treści protokołu z dnia 31 sierpnia 1980 r., a jako podstawę prawną powołał art. 48 ust. 1 ustawy o radach narodowych oraz polecenie Wydziału Komunikacji Urzędu Wojewódzkiego zawarte w notatce służbowej z dnia 15 grudnia 1980 r.

Józef E. złożył odwołanie od powyższej decyzji, jednak Wojewoda W. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, "gdyż na terenie miasta W. nie zachodzi społecznie i gospodarczo uzasadniona potrzeba wydawania zezwoleń osobom fizycznym, zatrudnionym w jednostkach gospodarki uspołecznionej, na wykonywanie przewozów taksówkami osobowymi na pół etatu". Tę ostateczną decyzję Wojewody W. Józef E. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Udzielanie zezwoleń na prowadzenie publicznego transportu drogowego, jak też cofanie takich zezwoleń, zostało uregulowane w ustawie z dnia 27 listopada 1961 r. o transporcie drogowym i spedycji krajowej /Dz.U. nr 53 poz. 297/ oraz w rozporządzeniu Ministra Komunikacji i Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 31 lipca 1972 r. w sprawie krajowego transportu drogowego /Dz.U. nr 34 poz. 234 ze zm./. Te więc przepisy powinny stanowić podstawę do wydawania decyzji o cofnięciu udzielonego zezwolenia. Wydanie decyzji na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Urzędem Wojewódzkim a Międzyzakładowym Komitetem Założycielskim NSZZ "Solidarność" nie upoważnia organu podejmującego decyzję do pominięcia przepisów prawnych regulujących cofanie udzielonych zezwoleń na wykonywanie nieregularnego transportu drogowego. Naczelny Sąd Administracyjny, badając zgodność zaskarżonych decyzji z prawem /art. 196 par. 1 Kpa/, stwierdził, że decyzje te zostały wydane bez powołania się na przepisy powszechnie obowiązujące. Organ I instancji w swej decyzji nie powołał podstawy prawnej oraz nie zamieścił uzasadnienia faktycznego i prawnego, co stanowiło naruszenie art. 107 par. 3 Kpa. Ogólnikowe powołanie się na "realizację postulatów i wniosków taksówkarzy pełnoetatowych" niczego nie wyjaśnia i nie stanowi uzasadnienia ani podstawy prawnej decyzji. Mimo rażąco błędnego uzasadnienia, organ II instancji nie uchylił decyzji I instancji, lecz utrzymał ją w mocy, sankcjonując w ten sposób wszystkie jej braki.

W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 3 Kpa uchylił zaskarżone decyzje.