Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 877/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1,2,4,6
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2016 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. G. – redaktora naczelnego dziennika "[...]" na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w P. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 lipca 2015 r. P.G. – redaktor naczelny dziennika [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w P. (dalej jako Zarząd Okręgowy PZŁ w P.) w przedmiocie udzielenia prasie informacji publicznej na wniosek z dnia [...] maja 2015 r. Zarzucając organowi naruszenie art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm. – dalej jako u.d.i.p.) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zobowiązanie Zarządu Okręgowego PZŁ w P. do udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. w ciągu 14 dni i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. redaktor naczelny dziennika [...] P.G. wystąpił do Zarządu Okręgowego PZŁ w P., na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. Nr 5, poz. 24 ze zm. – dalej jako Prawo prasowe) o udzielenie informacji poprzez przysłanie kopii protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń tego Zarządu odbytych w roku 2015 r. (do dnia złożenia wniosku). Organ otrzymał przedmiotowy wniosek w dniu 8 czerwca 2015 r. i do dnia 22 czerwca 2015 r., w terminie przewidzianym w art. 13 u.d.i.p., wnioskowanej informacji nie udzielił, ani nie wykonał żadnej czynności w sprawie, o której mowa w art. 13 – art. 17 u.d.i.p.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Okręgowy PZŁ w P. wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek pełnomocnik Zarządu podniósł, iż wniosek redaktora naczelnego dziennika [...] P.G. wpłynął do Zarządu Okręgowego PZŁ w P. – jako organu kolegialnego, którego członkowie pełnią swe funkcje społecznie i pracują zawodowo - w dniu 8 czerwca 2015 r. W celu rozpatrzenia wniosku zwołano w najszybszym z możliwych terminów w dniu [...] czerwca 2015 r. posiedzenie, na którym podjęto decyzję w sprawie. Decyzją tą odmówiono wnioskodawcy udzielenia informacji prasowej. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 29 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 1 lipca 2015 r. redaktor naczelny dziennika [...] wniósł od przedmiotowej decyzji odwołanie. Zarząd Główny PZŁ uwzględnił odwołanie i przekazał sprawę Zarządowi Okręgowemu PZŁ w P. do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r. skarżący został powiadomiony o przedłużeniu postępowania do dnia 15 września 2015 r. W tych okolicznościach sprawy Zarząd Okręgowy PZŁ w P. stwierdził, iż nie pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kluczową kwestią w sprawie jest ustalenie, czy na jej gruncie istnieją podstawy do stosowania przez Zarząd Okręgowy PZŁ w P. przepisów u.d.i.p., a mianowicie, czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wobec faktu, że wniosek został złożony na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy Prawo prasowe należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 3a tej ustawy – w zakresie prawa dostępu do informacji publicznej stosuje się przepisy u.d.i.p. Oznacza to, że udostępnianie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie określonym w u.d.i.p. (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13). Regulacja zawarta w art. 4 ust. 1 Prawa prasowego poszerza zbiór podmiotów zobowiązanych do udzielania prasie informacji o niektóre podmioty niewymienione w u.d.i.p., a mianowicie o przedsiębiorców i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna. Informacją publiczną jest zaś, zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych. W ust. 2 art. 1 u.d.i.p. zastrzeżono, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

Sąd rozpoznając skargę złożoną w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności zobowiązany był do dokonania oceny charakteru żądanej przez skarżącego informacji w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał. Tylko bowiem przyjęcie, że informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. uzasadniałoby stwierdzenie, że Zarząd Okręgowy PZŁ w P. dopuścił się bezczynności.

Należy zauważyć, że ustawodawca przekazał Polskiemu Związkowi Łowieckiemu zadania z zakresu administracji publicznej. Zostały one określone w art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 z zm.). Są nimi m.in.: prowadzenie gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących, a ponadto zadania powierzone przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Zadania nałożone na Polski Związek Łowiecki, ze względu na ich cel, niewątpliwie mają publiczny charakter. Zatem - co do zasady – organy Polskiego Związku Łowieckiego, w tym zarządy okręgowe, są zobowiązane do udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Nie oznacza to jednak, że każda informacja i każdy dokument, jakimi dysponuje zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego ma walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1974/14, z mocy art. 32 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Do nadzoru nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego na podstawie art. 35a ust. 2 tej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) regulujące zasady nadzoru nad stowarzyszeniami. Również do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego stosuje się odpowiednio przepisy regulujące zasady gospodarki finansowej stowarzyszeń (art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie). W cytowanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w kontekście tego, do zrzeszenia jakim jest Polski Związek Łowiecki odnieść można odpowiednio stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 8 lipca 2015 r. (I OSK 1514/14 http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a mianowicie, że nie sposób stowarzyszeniom stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten Związek w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Zdaniem NSA, tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. za niebędącą informacją publiczną. Takie ograniczenie zakresowe dostępu do informacji o działalności osób i jednostek innych niż organy władzy państwowej, czy osoby pełniące funkcje publiczne oraz samorządy gospodarcze i zawodowe, przewidział ustrojodawca, co wynika z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiącego, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa." Przyjęcie zatem, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej, czy gospodarowania mieniem publicznym – byłoby nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny.

W kontekście gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego, jako ewentualnego gospodarowania mieniem publicznym, Naczelny Sąd Administracyjny w cyt. wyroku zwrócił uwagę, że art. 35 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo Łowieckie stanowi, że działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Majątek Polskiego Związku Łowieckiego nie stanowi więc mienia publicznego. Kwestie majątkowe zrzeszenia zostały uregulowane w dziale V Statutu. Zgodnie z treścią § 175 Statutu majątek i fundusze Zrzeszenia powstają z wpłat wpisowego, składek członkowskich, opłat, dochodów z własnej działalności i imprez organizowanych przez Zrzeszenie, dochodów z majątku Zrzeszenia oraz z darowizn i innych uznanych źródeł.

Mając na uwadze powyższe, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela stanowisko wyrażone w cyt. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak też w wyroku tego Sądu z dnia 7 października 2015 r. w sprawie o sygn. I OSK 1928/14, (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego – objęte wnioskiem – nie stanowią ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez Polski Związek Łowiecki zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym, a tym samym żądane we wniosku skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej.

Wobec stwierdzenia, że żądane informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego PZŁ w P. nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., nie można zarzucić Zarządowi Okręgowemu bezczynności w udzieleniu informacji publicznej.

Powyższej oceny nie może zmienić okoliczność, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Zarząd Okręgowy PZŁ w P. odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z powyższych względów Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).