Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2432/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. W., A. W. S. s.c. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. W., A. W. S. s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 czerwca 2011 r.; sygn. akt VI SA/Wa 640/11 w sprawie ze skargi A. W., A. W. S. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 r.; Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 14 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 640/11, oddalił skargę A. W. i A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2011 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podali, że uiszczenie nałożonych kar w łącznej kwocie przekraczającej [...] złotych może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa, a w konsekwencji do zwolnienia z pracy współpracujących z wnioskodawcami kierowców.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: ppsa), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że skarżący, pomimo ciążącego na nich obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyli się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata kwoty należności może doprowadzić do bankructwa oraz utraty pracy przez współpracujących z nimi kierowców. Tymczasem, powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności skarżący powinni uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w powołanym wyżej przepisie. Skarżący nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących ich aktualnej sytuacji finansowej czy majątkowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody.

Ponadto należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ppsa w zw. z art. 193 ppsa oddalił wniosek, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.