Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 18/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 102 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2014 poz 600
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz-Południe M. K. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z ... 2014 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej S.-N. zwrócił się do Starosty W. o wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania Z. M., posiadającego prawo jazdy kat. A, B, C nr ..., na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. W uzasadnieniu podano, że w postępowaniu przygotowawczym w oparciu o dokumentację medyczną i wyniki badań sądowo-psychiatrycznych ustalono, że Z. M. cierpi na schizofrenię paranoidalną, co nasuwa zastrzeżenia co do jego zdolności i sprawności psychofizycznej jako kierowcy pojazdu mechanicznego.

Decyzją z ... 2014r. Starosta W., na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2011 r., nr 30, poz. 151 ze zm.) skierował Z. M. na badanie lekarskie z powodu nasuwających się wątpliwości co do stanu zdrowia. W uzasadnieniu organ podał, że badaniu strona musi się poddać w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszej decyzji w dowolnym Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy.

Pismem z 23 czerwca 2014 r. Starosta W. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z powodu niepoddania się badaniu lekarskiemu na które strona była skierowana decyzją z ... 2014 r.

Decyzją z ... 2014r. Starosta W., na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami zatrzymał Z. M. prawo jazdy kat. A, B, C z powodu nieprzedstawienia w wyznaczonym terminie orzeczenia lekarskiego świadczącego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie wyżej wymienionych uprawnień. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona nie poddała się badaniu lekarskiemu do jakiego została zobowiązana i nie przedstawiła żadnego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie uprawnień kat. A, B, C, co obligowało Starostę do zatrzymania prawa jazdy. Jednocześnie pouczono o przesłankach zwrotu prawa jazdy i konsekwencjach zatrzymania na okres powyżej roku.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z. M. zarzucił, że nie może poddać się badaniom lekarskim z uwagi na brak środków w wysokości 520 zł, jeśli otrzymałby tę kwotę od organu lub Prokuratora niezwłocznie podda się badaniu, w innym wypadku będzie mógł poddać się badaniom w marcu 2015 r., gdy już uzbiera potrzebne pieniądze. Jednocześnie odwołujący oświadczył, że nie może zdać prawa jazdy, ponieważ je zgubił.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia ... 2014r. nr ..., na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że stan faktyczny sprawy jest bezsporny bowiem strona, pomimo zobowiązania do poddania się badaniom, nie wykonała ciążącego na niej obowiązku. Decyzja zobowiązująca do poddania się badaniom lekarskim, w określonym terminie, została stronie skutecznie doręczona i stała się ostateczna. Zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjna o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. Efektem nieprzedstawienia przez skarżącego w terminie wskazanego orzeczenia, starosta było zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W ocenie Kolegium okoliczności podnoszone w odwołaniu nie mają żadnego wpływu na zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia. W zaistniałym stanie faktycznym organ administracji publicznej miał obowiązek orzec o zatrzymaniu prawa jazdy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Z. M. zakwestionował powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., wnosząc o wydanie wyroku nakazującego prokuraturze lub staroście zapłatę kwoty 520 zł za badania lekarskie dotyczące jego zdolności do kierowania pojazdami mechanicznymi lub odstąpienie od badań. Skarżący powołał się na brak pracy, środków finansowych na pokrycie kosztów badań, brak samochodu oraz to, że nie posiada dokumentu prawa jazdy, który zgubił.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Pismem z ... 2015 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej B.-P. zgłosił swój udział w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawowana przez Sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), kontrola działalności administracji obejmuje badanie legalności, czyli zgodności z prawem zaskarżonych aktów, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm. - dalej w skrócie "P.p.s.a."), zgodnie z którym sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku zaskarżenia decyzji administracyjnej Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważności decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach.

Dokonując tak określonej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jak również decyzją ją poprzedzająca nie zawierają wad skutkujących koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2014r. poz. 600 z późn.zm.), który nakazuje staroście wydanie decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, obowiązek przedstawienia takiego orzeczenia został nałożony na Z. M. decyzją Starosty W. z dnia ... 2014 r., która została skutecznie doręczona ... 2014 r. W treści decyzji poinformowano, że badaniu lekarskiemu należy poddać się w dowolnym Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w terminie 30 dni od dnia otrzymania ww. decyzji a oryginał orzeczenia lekarskiego należy przedstawić niezwłocznie staroście. Skarżący nie odwołał się od tego orzeczenia, zatem uzyskało ono przymiot ostateczności.

Skarżący podejmował nieskuteczne, i nie mające oparcia w przepisach prawa próby wyznaczenia kolejnego terminu poddania się badaniom (wniosek z 15.06.2014r.), jednak niezależnie od powyższego ostatecznie badaniu lekarskiemu się nie poddał.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy Z. M. została wydana zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, Starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. W stanie faktycznym sprawy starosta był zobowiązany do wydania zaskarżonej decyzji na skutek nie poddania się badaniom lekarskim i nieprzedstawienia stosownego orzeczenia lekarskiego.

Należy zgodzić się z argumentacją organów w zakresie wskazującemu na bezzasadność zarzutów skarżącego zawartych zarówno w odwołaniu jak i w skardze. W przedmiotowym postępowaniu strona nie może skutecznie podnosić argumentu braku funduszy na badania lekarskie, na które skierowana została celem zweryfikowania czy istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami mechanicznymi. W myśl art. 75 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 2 ustawy, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, między innymi osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. W takiej sytuacji badanie lekarskie, przeprowadza się na podstawie skierowania właściwego organu. Badanie lekarskie, jak stanowi art. 76 ust. 2 ustawy, jest przeprowadzane na koszt osoby badanej.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, stanowi konsekwencję niewypełnienia warunku przez skarżącego, nie ma charakteru uznaniowego lecz jest decyzją, którą organ jest zobowiązany wydać w każdym przypadku opisanym w hipotezie przedmiotowej normy prawnej. Nie ma również znaczenia w okolicznościach sprawy przywoływany przez skarżącego fakt, że zagubił on dokument prawa jazdy. Nie stanowi to podstawy do odstąpienia od orzeczenia o zatrzymaniu prawa jazdy, o którym mowa w art. 102 ust. 1 pkt 3 ustawy, bowiem chodzi tu o orzeczenie wyłączające możliwość korzystania z przyznanych uprawnień, a nie o samo fizyczne posiadanie dokumentu potwierdzającego wyłącznie nabycie uprawnień do kierowania pojazdami określonych kategorii.

Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.