Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 390/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi R. N. M. na czynność Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenie miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem (poleceniem służbowym) z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej określił R. N. M. od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r. miejsce pełnienia służby w Oddziale Celnym Drogowym w K.

W związku z powyższym Skarżący pismem z dnia [...] marca 2011 r. poinformował organ celny, że wydane polecenie służbowe zawiera znamiona pomyłki. Powołując się na treść art. 127 oraz art. 137 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. z 2009 r., Nr 168, poz. 1323, ze zm. ) w związku z art. 178 § 2 kodeksu pracy oraz art. 86 ust. 5 ustawy o Służbie Celnej strona skarżąca podniosła, że nie wyraża zgody na przeniesienie do Kuźnicy B. z uwagi na fakt, że jego córka przystępuje w maju 2011 r. do Pierwszej Komunii Świętej, natomiast żona przebywa na urlopie macierzyńskim. Wskazał również, że dojeżdżanie do pracy, ze względu na jego zły stan zdrowia, może spowodować nagłe niebezpieczeństwo i zniweczy efekt rehabilitacji.

Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej poinformował Skarżącego, że pismo z dnia [...] marca 2011 r. jest obowiązujące. W odpowiedzi na powyższe Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz podniósł, że Dyrektor Izby Celnej określił mu miejsce pełnienia służby w innej miejscowości zwykłym pismem urzędowym, bez podstawy prawnej, pouczenia oraz określenia organu. Ponadto pismem z dnia [...] marca 2011 r. Skarżący złożył do Dyrektora Izby Celnej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a pismem z dnia 1 kwietnia 2011 r. poinformował Wieloosobowe Stanowisko BHP w Izbie Celnej w B. o swojej niezdolności do pracy na przejściach granicznych.

Mając powyższe na względzie Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia [...] maja

2011 r. nr [...] poinformował Skarżącego, że określenie miejsca pełnienia służby zgodnie z pismem z dnia [...] marca 2011 r. nie powinno mieć formy decyzji administracyjnej, od której służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wyjaśnił, że wyznaczenie przez kierownika urzędu miejsca pełnienia służby

w innej komórce organizacyjnej tego samego urzędu celnego nie może być rozumiane jako przeniesienia na podstawie art. 86 ust. 2 ustawy o Służbie Celnej. Treści ww. przepisu wskazuje w sposób jednoznaczny, że dotyczy on przeniesienia funkcjonariusza do innej jednostki organizacyjnej, nie może mieć natomiast zastosowania w sytuacji konieczności przesunięcia funkcjonariusza do innej komórki organizacyjnej w ramach tego samego urzędu celnego. Organ celny wyjaśnił również, że pojęcie jednostek organizacyjnych zostało określone w art. 22 ustawy

o Służbie Celnej, zgodnie którym jednostkami organizacyjnymi są komórki organizacyjne w urzędzie obsługującym ministra; izby celne; urzędy celne wraz

z podległymi oddziałami celnymi. Organ celny wyjaśnił również, że określenia miejsca pełnienia służby w Oddziale Celnym Drogowym w K. nie narusza przepisów art. 281 pkt 5 ustawy Kodeks pracy w zakresie czasu pracy i przepisów

o uprawnieniach pracowników związanych z rodzicielstwem. Ponadto podniósł, że

z zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] lutego 2011 r. wynika brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia przez Skarżącego pracy na stanowisku funkcjonariusz celny/pracownik administracyjno biurowy.

Skargę na pismo (poleceni służbowe) z dnia [...] marca 2011 r. złożył do sądu administracyjnego R. N.M.. Skarżący podtrzymał wcześniej podnoszone zarzuty, w tym przede wszystkim zarzut o bezpodstawnym przeniesieniu wbrew zakazowi prawnemu delegowania poza stałe miejsce pracyi zatrudnianie w porze nocnej. W uzasadnieniu podniósł, że w ustawie o Służbie Celnej nie ma pojęcia przesunięcia do innej jednostki organizacyjnej w ramach tego samego urzędu, ani czasowego określenia miejsca pełnienia służby. W ocenie strony skarżącej przeniesienie do innej jednostki organizacyjnej jest równoznaczne z przesunięciem do innej jednostki organizacyjnej. Dodał również, że skoro z tytułu pełnienia służby wynikają określone szczególnymi przepisami uprawnienia i obowiązki, to tym bardziej samo ustalenie miejsca pełnienia służby powinno podlegać kontroli sądowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niepodleganie sprawy kognicji sądów administracyjnych. Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, że pisemna informacja z dnia [...] marca 2011 r. określająca miejsce służby nie jest decyzją administracyjną i podlega wyłącznie kontroli funkcjonalnej w trybie art. 25 pkt 2 ustawy o Służbie Cywilnej. Zaznaczył, że z brzmienia art. 22 pkt 2 i 3, art. 86 ust. 2 i 5 ustawy o Służbie Celnej wynika, że określenie miejsca pełnienia służby w formie decyzji następuje wyłącznie przy zmianie jednostki organizacyjnej. W przedmiotowej sprawie zmiana miejsca pełnienia służby strukturach Urzędu Celnego w B., tj. z Referatu Przeznaczeń Celnych do Oddziału Celnego Drogowego w K. nie jest przeniesieniem i następuje w drodze pisemnego polecenia, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Dodać przy tym należy, iż zgodnie z art. 5 pkt 2 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi

i podwładnymi.

W niniejszej sprawie zaskarżono pismo Dyrektora Izby Celnej informujące funkcjonariusza celnego o miejscu pełnieniu służby od dnia 1 kwietnia 2011 r. do

30 kwietnia 2011 r. w Oddziale Celnym Drogowym w K.

Na wstępie należy wyjaśnić, że powyższe pismo nie jest, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, decyzją administracyjną. Jest to, w ocenie Sądu, polecenie służbowe "delegujące" Skarżącego do pełnienia służby na okres 1-go miesiąca w ramach tej samej jednostki organizacyjnej.

Z art. 22 pkt 2 i 3 oraz art. 86 ust. 2 i 5 ustawy o Służbie Celnej wynika, że określenie miejsca pełnienia służby w formie decyzji następuje wyłącznie przy zmianie jednostki organizacyjnej. W strukturach izb celnych przeniesieniem jest zmiana jednostki organizacyjnej zdefiniowanej w art. 22 ww. ustawy, tj. (1) do innej izby celnej na mocy decyzji Szefa Służby Celnej, (2) z komórek izby celnej do komórek urzędu celnego (z oddziałami celnymi) na mocy decyzji dyrektora izby celnej, (3) pomiędzy urzędami celnymi działającymi w tej samej izbie celnej na mocy decyzji dyrektora izby celnej. Pozostałe zmiany, w tym –tak jak w przedmiotowej sprawie-pisemne określenie miejsca pełnienia służby w strukturach urzędu celnego- nie wymagają, zdaniem Sądu decyzji administracyjnej i jak słusznie stwierdził organ celny, podlegają wyłącznie kontroli funkcjonalnej w trybie art. 25 ust. 2 ww. ustawy. Zgodnie z ww. powołanym przepisem w sprawach, określonych w rozdziałach 7-11 ustawy (m.in. obowiązki i prawa funkcjonariuszy, stanowiska i stopnie służbowe funkcjonariuszy) organami wyższego stopnia są w stosunku do Dyrektora Izby Celnej – jest Szef Służby Celnej. Zatem w niniejszej sprawie właściwym do rozpatrzenia zarzutów Skarżącego będzie Szef Służby Celnej.

Reasumując pisemna informacja o czasowym określeniu miejsca pełnienia służby jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej pracownika, niepodlegającym kognicji sądu administracyjnego zgodnie

z art. 5 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.