Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1742/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2013 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę


UZASADNIENIE

"A." Spółka z o.o. z siedzibą w K. (zwana dalej: skarżącą) złożyła [...] listopada 2012 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Oś Priorytetowa 8 Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.

Celem złożonego projektu jest wdrożenie systemu informatycznego typu webowego, który ma na celu usprawnić współpracę wnioskodawcy z 2 partnerami w działalności związanej z doradztwem w zakresie pozyskiwania i rozliczania środków unijnych.

[...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. (dalej: [...]ARR) pismem nr [...] z [...] stycznia 2012 r. powiadomiła skarżącą, że w wyniku oceny merytorycznej obligatoryjnej projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej: nr 2 (Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami wnioskodawcy oraz współpracujących przedsiębiorstw), nr 3 (Projekt zwiększa efektywność procesów stosowanych przez wnioskodawcę we współpracy z partnerami biznesowymi), nr 6 (Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia) i nr 8 (Środki będą wykorzystane w sposób efektywny relacja nakład/rezultat). W uzasadnieniu informacji MARR przytoczyła oceny i uzasadnienia dwóch ekspertów.

W związku z treścią udzielonej informacji skarżąca [...] lutego 2013 r. złożyła protest. W proteście odnosząc się do sposobu oceny projektu pod względem spełnienia kryteriów merytorycznych obligatoryjnych skarżąca uznała, że są one niezasadne.

Minister Administracji i Cyfryzacji rozstrzygnięciem z [...] lipca 2013 r. nr [...] stwierdził, że protest nie zasługuje na uwzględnienie. Minister rozpoznając protest uznał zarzuty skarżącej, że ocena kryteriów nr 2 (Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami wnioskodawcy oraz współpracujących przedsiębiorstw) oraz nr 3 (Projekt zwiększa efektywność procesów stosowanych przez wnioskodawcę we współpracy z partnerami biznesowymi) zostały przeprowadzone nieprawidłowo, a zatem wniosek mógłby podlegać ponownej ocenie w przypadku uznania protestu w zakresie pozostałych negatywnie ocenionych kryteriów. Jednakże Minister uznał protest co do pozostałych dwóch kryteriów nr 6 i 8 za niezasadny.

W odniesieniu do zarzutów protestu dotyczących kryterium nr 6 (Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia) Minister wyjaśnił, że Komisja Konkursowa oceniła projekt negatywnie, gdyż skarżąca przy obliczaniu wskaźników rezultatu nie wyodrębniła przychodów mających bezpośredni związek z projektem. Komisja Konkursowa stwierdziła, że skarżąca nie wypełniła wymogów "Instrukcji wypełniania Biznes Planu" i nie wyodrębniła przychodów mających bezpośredni związek w projektem (pochodzących ze współpracy z dwoma partnerami), błędnie deklarując związek całości przychodów z zakresem projektu. Nie określiła także metodologii oszacowania korzyści związanych bezpośrednio z wdrożeniem projektu (wartość dodana), określając je jedynie deklaratywnie (7% wzrost osiąganych przychodów czy 20%).

Minister zauważył, że w proteście skarżąca stwierdza, iż ocena w zakresie przedmiotowego kryterium została przeprowadzona nieprawidłowo, ponieważ spółka prowadzi jednorodną działalność, w związku z czym nie wystąpiła według niej konieczność wyodrębniania przychodów.

Minister nie zgodził się z taką argumentacją, ponieważ w wyniku takich założeń dla kalkulacji przeprowadzonych przez skarżącą obligatoryjne wskaźniki rezultatu nie obrazują wyłącznie skutków realizacji projektu (czyli są nieadekwatne dla projektu), a stanowią odzwierciedlenie korzyści/kosztów generowanych w ramach prowadzenia całej działalności gospodarczej przez spółkę, także wspólnie z innymi podmiotami gospodarczymi (nie wymienionymi w punkcie 15 wniosku). Zgodnie z zapisami "Instrukcji wypełniania Biznes Planu" w punkcie 13 należy wyodrębnić przychody mające bezpośredni związek z projektem: Opis i wartość korespondującego wskaźnika rezultatu powinny dotyczyć jedynie przychodów z działalności mającej bezpośredni związek z realizowanym projektem. Skarżąca wskazuje, że twierdzenie oceniających, iż celem projektu nie może być pozyskanie nowych klientów jest sprzeczne z duchem PO IG działania 8.2, którego celem jest stymulowanie tworzenia wspólnych przedsięwzięć biznesowych. Minister zwrócił uwagę, że oceniający nie twierdzili, że w ramach projektu nie jest możliwe dołączanie nowych partnerów, ale że w ramach wskaźników projektu uwzględnia się jedynie te przychody i koszty, które dotyczą współpracy z partnerami wymienionymi we wniosku. W przeciwnym razie niemożliwa jest obiektywna ocena efektów projektu (zmiana globalnych kosztów i przychodów wnioskodawcy jest wynikiem wielu czynników, nie związanych z realizacją projektu). Ujęcie innych przedsiębiorców, nie objętych projektem spowoduje zawyżenie korzyści wynikających z projektu, a tym samym zawyżenie współczynnika efektywności ekonomicznej. Jeżeli skarżąca ma zamiar realizować projekt ze wszystkimi podmiotami, z którymi utrzymuje stosunki gospodarcze, wszystkie one muszą być wymienione w punktach 15 Wniosku i 10 Biznes Planu (co nie oznacza, iż skarżąca nie może udostępnić wdrożonego systemu B2B podmiotom gospodarczym niezaangażowanym w realizację projektu, jeśli nie będzie to stanowić przeszkody dla zachowania okresu trwałości projektu). Dołączanie kolejnych partnerów w przyszłości jest jak najbardziej dopuszczalne, lecz ewentualne przychody ze współpracy z tymi partnerami nie mają bezpośredniego związku z obecnie realizowanym projektem. Ponadto stanowisko skarżącej wywołuje również brak spójności pomiędzy wskaźnikiem produktu "Liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B" (zgodnie z "Instrukcją wypełniania Biznes Planu" w punkcie 12: projekt w części objętej dofinansowaniem może dotyczyć wyłącznie integracji z przedsiębiorcami współpracującymi wymienionymi w punkcie 15 wniosku o dofinansowanie) a obligatoryjnymi wskaźnikami rezultatu, które odnoszą się do prowadzonej działalności gospodarczej ze wszystkimi partnerami gospodarczymi wnioskodawcy. Minister przy tym zauważył, że w argumentacji tej "klienci" (od których pochodzą przychody z działalności), myleni są z "partnerami biznesowymi", którzy współpracują ze skarżącą przy obsłudze klientów.

Następnie Minister wskazał, że skarżąca twierdzi, że oceniający błędnie założyli, że projekt obejmuje integrację z nowymi partnerami, ponieważ nowi klienci nie będą zintegrowani w systemie B2B i nie ma o nich mowy we wniosku. Fakt, że rozwój współpracy z partnerami spowoduje pozyskanie nowych klientów, wpłynie na wzrost przychodów z działalności spółki w efekcie wdrożenia B2B, wcale nie oznacza jednak, że klienci ci zostaną objęci integracją systemu B2B. Minister uznał tą argumentację za błędną, ponieważ skarżąca nie określiła, w jakim stopniu wzrost liczby klientów będzie efektem współpracy z partnerami wskazanymi we wniosku (czyli wynikiem realizacji projektu), a w jakim wynikiem pozostałej działalności skarżącej. Minister podkreślił, że system B2B obejmie jedynie 2 partnerów, a więc jedynie ze współpracy z tymi partnerami będą osiągane korzyści wynikające z wdrożenia B2B. W przypadku, gdy skarżąca ma wielu klientów i kalkuluje średnie przychody i koszty działalności w odniesieniu do nich wszystkich (a nie tylko w odniesieniu do klientów dwóch partnerów), ewidentnie zawyża korzyści finansowe wynikające z projektu jak również współczynnik efektywności ekonomicznej.

Minister w zakresie zarzutu dotyczącego braku wyliczeń wartości wskaźników i podania czynników, jakie wpłyną na wzrost przychodów i oszczędności przychylił się do argumentacji skarżącej, która w punkcie 13 Biznes Planu wskazała wyliczenia wartości wskaźnika oraz czynniki jakimi kierowała się podczas szacunku popytu.

W zakresie kryterium nr 8 (Środki będą wykorzystane w sposób efektywny - relacja nakład/rezultat) Minister wyjaśnił, że Komisja Konkursowa przyznając negatywną ocenę w zakresie tego kryterium stwierdziła, że z powodu błędnej konstrukcji obligatoryjnych wskaźników rezultatu nie jest możliwe zweryfikowanie deklarowanej przez skarżącą rentowności projektu. Zgodnie z "Przewodnikiem po kryteriach": Sprawdzeniu podlega rentowność projektu w ramach analizy wskaźnikowej oraz części opisowych Biznes Planu: sprawdzamy oczekiwaną stopę zwrotu inwestycji, czy i kiedy planowane nakłady na inwestycje zostaną zwrócone - czy wskazano, jakim sposobem. Skarżąca w proteście stwierdziła, że obligatoryjne wskaźniki rezultatu zostały przedstawione prawidłowo i ocena niniejszego kryterium jest w pełni możliwa. Twierdzi, że w zakresie argumentacji dotyczącej zakwestionowanego kryterium nr 6 dowiodła, że nakłady zostały precyzyjnie określone i uzasadnione, a wskaźniki prawidłowo skonstruowane i wyliczone. Minister uznał, że Komisja Konkursowa dokonała poprawnej oceny w zakresie przedmiotowego kryterium. W związku z faktem, że skarżąca w sposób wadliwy skonstruowała wskaźniki rezultatu projektu (jak wykazano w ramach poprzedniego kryterium), nie ma możliwości jednoznacznej weryfikacji efektywności projektu, co spowodowało, że kryterium nie mogło zostać spełnione.

Skarżąca 22 lipca 2013 r. od rozstrzygnięcia protestu złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) polegające na:

a. nieprawidłowej ocenie spełniania przez skarżącą kryterium "Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia" polegającej na niesłusznym uznaniu, że skarżąca nie wyodrębniła przychodów mających bezpośredni związek z projektem w sytuacji gdy:

- skarżący prowadzi jednorodną działalność i wszystkie przychody uzyskuje z usług doradczych opisanych jednym kodem PKD, który dotyczy niniejszego projektu;

- współpraca z partnerami skarżącej wymienionymi we wniosku obejmuje całość działalności skarżącej,

wobec czego przedstawione przez skarżącą wskaźniki rezultatu dotyczące jej całej działalności gospodarczej obrazują skutki realizacji projektu, a w konsekwencji są w pełni adekwatne dla projektu;

b. nieprawidłowej ocenie spełniania przez skarżącą kryterium "Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)" polegającej na niesłusznym uznaniu, że z powodu błędnej konstrukcji obligatoryjnych wskaźników rezultatu nie jest możliwe zweryfikowanie deklarowanej przez skarżącą rentowności projektu, w sytuacji gdy skarżąca właściwie wykazała wskaźniki rezultatu, wobec czego kontrola rentowności projektu powinna zostać przeprowadzona.

2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 30b ust. 7 u.z.p.p.r., polegające na przekroczeniu terminu rozpatrzenia protestu skarżącej i rozpatrzeniu go w terminie 106 dni.

Wobec powyższego skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca odnosząc się do argumentów Ministra wskazała, że nie jest możliwe wyodrębnienie przychodów dotyczących współpracy z partnerami wymienionymi we wniosku z uwagi na fakt, że skarżąca prowadzi jednorodną działalność i wszystkie przychody uzyskuje z usług doradczych opisanych jednym kodem PKD, który dotyczy tego projektu, a współpraca z partnerami obejmuje całą działalność skarżącej. Realizacja projektu bezpośrednio wpływa na całość realizowanych procesów biznesowych w kontekście świadczonych usług, w związku z czym nie ma możliwości wyodrębnienia usług świadczonych poza działalnością związaną z projektem. W przypadku skarżącej automatyzowane procesy biznesowe wpływają na efektywność współpracy i działalność spółki w zakresie opisanym we wniosku. Wszystkie procesy realizowane w przedsiębiorstwie i ujęte w systemie B2B wpływają na wzrost przychodów. Dodatkowo wskazała, iż z dokumentacji konkursowej nie wynika, że bezpośredni wpływ projektu na przychody, te dotyczy tylko i wyłącznie przychodów generowanych przez podmioty wymienione w pkt 15 Wniosku jako partnerzy biznesowi. Bezpośredni wpływ projektu na przychody ma również miejsce, gdy projekt wpływa na narzędzia pracy przyczyniające się do osiągnięcia tego przychodu. W sytuacji skarżącej, tymi swoistymi "narzędziami pracy" są dwaj partnerzy, z którymi współpraca obejmuje całość jej działalności.

Skarżąca zarzuciła, że oceniający niewłaściwie zawężyli znaczenie słowa "bezpośrednio". Jest to pojęcie nieostre i jego ocena jest bardzo subiektywna. Oceniający tą niejasność określenia "bezpośrednio" interpretują na niekorzyść skarżącej, co jest sprzeczne z zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Podczas oceny zakwestionowanego kryterium, zinterpretowano "bezpośredni wpływ na projekt" w rozumieniu bardzo wąskim, na co nie wskazują żadne wytyczne. Zdaniem skarżącej właściwszym w kontekście rozwoju współpracy B2B jest szersze rozumienie określenia "bezpośredni" tj. w taki sposób, jaki skarżąca uczyniła to w Biznes Planie. Bezpośrednim bowiem wpływem projektu na przychody skarżącej jest wykorzystanie partnerów wymienionych w pkt 15 Wniosku do osiągnięcia tych przychodów. Przy interpretacji słowa "bezpośrednio" (pojęcia nieprecyzyjnego) należy uwzględnić cele działania 8.2 i cele projektu precyzyjnie wskazane przez skarżącą we wskaźnikach rezultatu. Szeroko w prawie polskim i międzynarodowym stosowana jest zasada, że w przypadku niejasności interpretuje się ją na korzyść strony. W tym przypadku oceniający zaprzeczyli tej zasadzie i niekorzystnie zinterpretowali ogólne sformułowanie wytycznych dotyczące "bezpośredniego" wpływu projektu niezgodnie z duchem działania 8.2 PO IG. Tym samym rażąco i niesłusznie naruszono interesy skarżącej podczas oceny projektu.

Zdaniem skarżącej nie doszło do pomylenia przez nią klientów z partnerami biznesowymi. Partnerzy zostali prawidłowo wymienieni w pkt 15 Wniosku w liczbie 2 i zgodnie z wnioskiem współpraca z nimi wpływa na 100% działalności skarżącej i osiąganie 100% jej przychodów ze świadczenia usług doradczych klientom. Nieprawdą jest także, że nie wskazano w jaki sposób partnerzy wpłyną na przychody. Cały opis pkt 10 Biznes Planu zawiera opis wpływu partnerów na całą działalność skarżącej.

W opinii skarżącej w sytuacji, gdy prawidłowo we wniosku skonstruowano wskaźniki rezultatu, organ powinien przeprowadzić weryfikację rentowności projektu skarżącej.

W odpowiedzi na skargę z 13 sierpnia 2013 r. pełnomocnik Ministra wniósł o oddalenie skargi.

Pismem procesowym z 3 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymała zarzuty zawarte w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] lipca 2013 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z p. zm.; dalej: u.z.p.p.r.).

W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowo-administracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e u.z.p.p.r.).

Wskazać także należy, że każda ocena projektu winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 u.z.p.p.r. Podkreślenia wymaga zasada postępowania konkursowego polegająca na wyłonieniu najlepszego projektu. Ogólnie można więc stwierdzić, że najlepszy projekt, któremu zostanie następnie przyznane dofinansowanie, to taki, który w przewidzianym we właściwym Programie Operacyjnym zakresie przyczyni się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Celem postępowania konkursowego jest zatem wyłonienie takich przedsięwzięć, które dadzą gwarancję osiągnięcia celów opisanych w Programie Operacyjnym. Natomiast kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy u.z.p.p.r. Sąd może zatem uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Przy czym wskazać należy, że przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w myśl którego – sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy – nie został wyłączony przez art. 30e u.z.p.p.r. Oznacza to, że sąd uwzględnia skargę ale tylko w przypadku, o ile stwierdzi wydanie zaskarżonego aktu z naruszeniem przepisu prawa materialnego wpływającym na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Przy tak zakreślonym polu kontroli działania organów oceniających wniosek należy wskazać, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu nie narusza prawa.

Spór między stronami dotyczy tego, czy projekt skarżącej spełnia dwa z kryteriów oceny merytorycznej tj. nr 6 (Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia) oraz nr 8 (Środki będą wykorzystane w sposób efektywny relacja nakład/rezultat).

W zakresie oceny kryterium nr 6 skarżąca zarzuciła, że z dokumentacji konkursowej nie wynika, że bezpośredni wpływ projektu na przychody dotyczy tylko i wyłącznie przychodów generowanych przez podmioty wymienione w pkt 15 Wniosku jako partnerzy biznesowi. Jej zdaniem bezpośredni wpływ projektu na przychody ma również miejsce, gdy projekt wpływa na narzędzia pracy przyczyniające się do osiągnięcia tego przychodu, którymi jest współpraca z dwoma partnerami obejmująca całość działalności. Ponadto oceniający niewłaściwie zawężyli znaczenie słowa "bezpośrednio", definiując w sposób zawężający.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących kryterium nr 6, wskazać należy, że zgodnie z "Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji dla POIG 2007-2013" w ramach tego kryterium sprawdzeniu podlega, prawidłowość informacji dotyczących wskaźników produktu i rezultatu, mając na uwadze specyfikę działań przewidzianych w ramach projektu oraz spójność wskaźników z całym projektem. Badaniu będzie podlegało, czy wskaźniki odpowiednio odzwierciedlają deklarowane efekty projektu oraz czy są możliwe do zmierzenia (na podstawie danych, gromadzonych w tym celu przez Wnioskodawcę/Beneficjenta oraz danych ogólnodostępnych z jednoznacznie zidentyfikowanych, wiarygodnych źródeł). Sprawdzamy, czy określono wskaźniki produktu i rezultatu zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku. (...) Ponadto sprawdzamy, czy Wnioskodawca określił wartość dwóch obligatoryjnych wskaźników rezultatu oraz przedstawił prawidłowo korespondujące cele na poziomie rezultatu.

Dodatkowo Instrukcja wypełnienia Biznes Planu przy opisie punktu 13 "Wzrost średnich miesięcznych przychodów z prowadzenia działalności" wskazuje, że opis i wartość korespondującego wskaźnika rezultatu powinny dotyczyć jedynie przychodów z działalności mającej bezpośredni związek z realizowanym projektem".

Sąd mając na uwadze powyższe, za chybione uznaje zarzuty, że wymóg aby przychody brane pod uwagę przy określaniu wskaźników dotyczyły jedynie partnerów wymienionych we Wniosku, nie był wyrażony w innych dokumentach niż przytoczony punkt Instrukcji do Biznes Planu. Bowiem – jak trafnie zauważa pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę – z samej nazwy kryterium wynika, że wskaźniki powinny być m.in. adekwatne do projektu. Adekwatność w tym kontekście oznacza konieczność spójnego z zakresem projektu i procesami, które w nim są przewidziane, określenia danych będących podstawą określenia wskaźników (w tym przychodów). Każdy projekt zakłada określone działania i w celu umożliwienia pomiaru ich skuteczności (a nie działań spoza zakresu projektu) wprowadza się określone wskaźniki produktu i rezultatu. Jest to możliwe jedynie w przypadku powiązania wskaźników z danymi dotyczącymi bezpośrednio projektu (innymi słowy wynikającymi z realizacji projektu) w strukturze opisanej w dokumentacji aplikacyjnej (we współpracy ze wskazanymi we wniosku o dofinansowanie partnerami). Poza tym skarżąca przystępując do konkursu i składając wniosek zaakceptowała jego warunki i wymagania znajdujące się w całej dokumentacji konkursowej (także Instrukcji wypełnienia Biznes Planu), co poświadczyła w pkt F "Deklaracja wnioskodawcy" wniosku.

Sąd uznał rozumienie przez organy pojęcia "bezpośredni" o jakim mowa w pkt 13 Instrukcji Biznes Planu za prawidłowe. Pojęcie to należy definiować literalnie, bowiem treść przytoczonego fragmentu Instrukcji, poparta nazwą kryterium, nie budzi wątpliwości, a tym samym – wbrew opinii skarżącej – nie zawęża znaczenia słowa "bezpośrednio". Trudno się zgodzić z twierdzeniem skarżącej o nieostrości ww. pojęcia w kontekście ww. dokumentów systemowych. W związku z tym nie ma uzasadnienia postulat zawarty w skardze wskazujący na konieczność interpretacji niejasności na korzyść strony. Żądanie to zostało przy tym sformułowane w sposób ogólnikowy bez nawiązania do konkretnych zasad prawnych dotyczących gałęzi prawa, której dotyczy niniejsza sprawa (prawo administracyjne). Słusznie – w odpowiedzi na skargę – wskazuje pełnomocnik organu, że postulat ten byłby ewentualnie uzasadniony w kontekście ustalania odpowiedzialności karnej (zasada in dubio pro reo), ale nie w kontekście niniejszej sprawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że w rozstrzygnięciu słusznie podniesiono, że w pkt 13 Biznes Planu (str. 33 - 34) w ogóle nie dokonano rozdzielenia przychodów otrzymywanych w związku z projektem od pozostałych podając faktycznie wszystkie uzyskiwane przez skarżącą spółkę przychody i prognozy ich wzrostu, a tym samym nie przedstawiono metodologii ich wyodrębnienia. Przy czym Sąd za niezasadne uznaje twierdzenia skarżącej, że nie jest możliwe oddzielenie przychodów uzyskiwanych przez skarżącą we współpracy z partnerami projektu, ponieważ skarżąca prowadzi jednorodną działalność i całość jej przychodów pochodzi z działalności doradczej opisanej jednym kodem PKD. Wskazać należy, że twierdzenia tego skarżąca w żaden sposób nie udowodniła. Ani ten sam kod PKD, ani szeroki krąg klientów skarżącej (opisany w pkt 2 Biznes Planu) nie uniemożliwia, z księgowego punktu widzenia, wyodrębnienia przychodów uzyskiwanych jedynie we współpracy ze wskazanymi partnerami projektu. Należy wyraźnie podkreślić, że we Wniosku skarżąca podała, że posiada szeroką klientelę obsługiwaną w ramach ww. działalności doradczej (wskazała ok. kilkuset klientów), przy czym zaznaczyła, że dwaj współpracujący partnerzy pomagają: w przypadku N. w realizacji ponad 150 projektów (niemal wszystkie realizowane przez skarżącą), a w przypadku Kancelarii Prawnej W. w realizacji ponad 30 projektów (por. 15 Wniosku). Zatem za słuszny należało uznać wniosek organów, że nawet w ramach kodu PKD, który został wskazany w pkt 2 Biznes Planu można określić przychody pochodzące ze współpracy z partnerami projektu i te, które uzyskiwane są bez ich udziału (z klientów obsługiwanych przez skarżącą samodzielnie). Przeczy więc treści dokumentacji aplikacyjnej twierdzenie skarżącej, że współpraca z partnerami projektu wpływa na 100% jej przychodów.

Bez znaczenia dla oceny kryterium było to czy projekt może ewentualnie spowodować dodatkowe, pozytywne efekty finansowe w działalności skarżącej poza projektem (np. poprzez pozyskiwanie nowych klientów). Podkreślić należy, że ocena efektów projektu i ustalenie wskaźników następuje w ścisłym powiązaniu ze strukturą projektu opisaną we wniosku o dofinansowanie (tzn. w relacjach ze wskazanymi partnerami). Powyższe nie stoi przy tym na przeszkodzie uzyskiwaniu ww. dodatkowych efektów finansowych. Nie są one jednak przedmiotem oceny w ramach omawianego kryterium.

Konkludując Sąd uznał, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu prawidłowo uznano niespełnienie kryterium nr 6.

W odniesieniu do kryterium nr 8 (Środki będą wykorzystane w sposób efektywny relacja nakład/rezultat) należy zgodzić się z oceną wniosku w tej mierze, że brak spełnienia kryterium nr 6 z powodu błędnej konstrukcji obligatoryjnych wskaźników rezultatu powoduje brak możliwości zweryfikowania deklarowanej przez skarżącą rentowności projektu. Tym samym Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie w zakresie braku spełnienia przez projekt kryterium nr 8 było także prawidłowe.

W odniesieniu do słusznego zarzutu przekroczenia terminu rozpatrzenia protestu skarżącej należy zauważyć, iż z uwagi na instrukcyjny charakter spornego terminu jego przekroczenie nie może stanowić wystarczającej przesłanki do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów aktów prawnych wskazywanych w skardze a zatem ocena projektu została dokonana w sposób właściwy i z tych względów – działając na podstawie art. 30c. ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. – oddalił skargę.