Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 34/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6c uat. 2, art.6i ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1454
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędzia WSA Marzena Łozowska Protokolant Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2019 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 31 sierpnia 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Głuchołaz z 14 maja 2018 r. określającą [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, za okres od grudnia 2013 r. do kwietnia 2018 r. w kwocie 167 zł miesięcznie

Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:

[...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] (dalej strona, skarżąca,: Spółdzielnia,) złożyła 5 sierpnia 2013 r. korektę deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wskazując, że na jej niezamieszkałej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], na której wykonuje pracę 18 osób, odpady będą zbierane w sposób selektywny i zadeklarowała zapotrzebowanie na 1 pojemnik 120 litrów i 1 pojemnik 240 litrów na odpady zmieszane oraz 1 pojemnik 60 litrów i 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. suche. Deklarowana miesięczna kwota opłaty wyniosła 121 zł. W kolejnej korekcie deklaracji z 20 grudnia 2013 r. (zmiana danych od 20 grudnia 2013 r.) Spółdzielnia zadeklarowała 1 pojemnik 120 litrów na odpady zmieszane oraz 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. suche, deklarując wysokość opłaty miesięcznej w kwocie 28 zł.

W związku z powyższą korektą Burmistrz Głuchołaz, postanowieniem z 19 marca 2014 r. nr [...], wszczął z urzędu wobec strony, postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a następnie decyzją z 9 czerwca 2014 r. nr [...], określił Spółdzielni opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie 128 zł za każdy miesiąc, w którym na nieruchomości powstawały odpady komunalne oraz określił wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na kwotę 1.408 zł.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Spółdzielni Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (dalej: Kolegium, SKO), decyzją z 19 grudnia 2014 r. nr [...], uchyliło w całości ww. decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na nieprawidłowe dokonanie wymiaru opłaty w oparciu o ustalone w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie tzw. normatywne wskaźniki nagromadzenia odpadów. We wskazaniach do dalszego postępowania wskazano na konieczność ustalenia szacunkowej ilości odpadów komunalnych powstających na nieruchomości strony.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy Burmistrz Głuchołaz uzyskał informację z A sp. z o.o. w [...] dotyczącą miesięcznej ilości odbieranych odpadów komunalnych z nieruchomości, na których prowadzona jest działalność administracyjno-biurowa Spółdzielni oraz dodatkowo uzyskał dane dotyczące D w [...], B sp. z o.o. oraz E w [...] (pismo z 2 listopada 2015 r.), a następnie decyzją z 13 stycznia 2016 r. określił stronie za okres od 1 grudnia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, w kwocie 128 zł miesięcznie .

Również ta decyzja została uchylona decyzją Kolegium z 28 lipca 2016 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia, gdyż jak stwierdzono organ nadal nie dokonał ustalenia podstawy wymiaru opłaty, zgodnie z wcześniejszymi wskazaniami Kolegium.

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji przesłuchał w charakterze świadka M. K. - Prezesa [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...]. Ze złożonych przez niego wyjaśnień wynikało, że w okresie od grudnia 2013 r. do lutego 2018 r. jednostka zatrudniała 17 pracowników na pełnym etacie i 2 pracowników na 1/2 etatu. W budynku znajduje się 12-15 pomieszczeń biurowych. W części kulturalnej budynku znajdują się 2 sanitariaty, a w części biurowej 5 sanitariatów. Sanitariaty są wyposażone w ręczniki papierowe. Pojemniki na odpady znajdują się w każdym pomieszczeniu biurowym i w sanitariatach, po jednym w każdym pomieszczeniu i mają pojemność do 10 litrów każdy. Są one opróżniane codziennie, a odpady zebrane w budynku są wynoszone do zamkniętego boksu śmietnikowego, który przeznaczony jest tylko dla jednostek prowadzących działalność. Dokonano też analizy deklaracji dotyczących ilości odpadów komunalnych wytwarzanych na nieruchomościach o podobnym charakterze.

W wyniku poczynionych w sprawie ustaleń, decyzją z 14 maja 2018 r., nr [...], Burmistrz Głuchołaz określił stronie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, za okres od grudnia 2013 r. do kwietnia 2018 r. w kwocie 167 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazał, że w celu ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dokonał analizy 8 deklaracji, dotyczących nieruchomości niezamieszkałych o podobnym charakterze i sposobie użytkowania, na których właściciele prowadzą działalność biurową ustalając, że przeciętna ilość odpadów suchych wytwarzana przez 1 pracownika biura wynosi 19,10 litrów miesięcznie, a przeciętna ilość odpadów zmieszanych wynosi 49,02l. miesięcznie.

Mając na względzie te ustalenia przyjęto że pracownicy Spółdzielni wytwarzają miesięcznie szacunkowo 18 x 19 l. = 342 litrów odpadów suchych oraz 18 x 49 = 88 litrów 2 litrów odpadów zmieszanych. Oznacza to zapotrzebowanie na 1 pojemnik na odpady suche o pojemności 240 litrów i 1 pojemnik na odpady suche o pojemności 120, litrów wywożone raz w miesiącu oraz na 2 pojemniki na odpady zmieszane o pojemności 240 litrów wywożone 2 razy w miesiącu.

Następnie obliczył należną miesięczną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 167 zł, przyjmując za: pojemnik 240l na odpady suche kwotę 17 zł (1 x 17 zł x 1 wywóz ) i pojemnik 120 litrów na odpady suche kwotę 10 zł (1 x 10 zł x 1 wywóz) oraz za pojemnik 240 litrów na odpady zmieszane : kwotę 140 zł (2 x 35 zł x 2 wywozy ).

Nie zgadzając się z tą decyzją Spółdzielnia wniosła odwołanie żądając jej uchylenia w całości i podnosząc zarzuty naruszenia przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2018 r. poz. 1454 dalej zwanej "ucpg"), a także naruszenia przepisów o postępowania podatkowego, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu strona nie negując samego faktu posiadania w swoich zasobach budynku administracyjno-biurowego, w którym nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne przyznała, że w złożonej 20 grudnia 2013 r. korekcie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, celowo nie podała niektórych z wymaganych przez gminę Głuchołazy danych dotyczących przedmiotu opłat, gdyż jak uważa obowiązek ich wykazania wykracza poza sferę danych niezbędnych do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym. Według strony wskazanie ilości: zatrudnionych pracowników, ilości uczących się w szkole uczniów/studentów, ilości dzieci przebywających w żłobku/przedszkolu, powierzchni lokalu handlowego, ilość miejsc konsumpcyjnych lokalu gastronomicznego, ilości znajdujących się w szpitalu/intemacie/hotelu/pensjonacie itp. lokalach łóżek, ilości ogródków działkowych, ilości znajdujących się na cmentarzach grobów, liczby przebywających interesantów oraz powierzchni handlowej dla terenów targowych, nie ma wpływu na określenie wysokości opłaty, a zatem tego rodzaju dane nie mogą być wymagane w deklaracji, której wzór ustalony jest na podstawie art. 6n ust. 1 pkt 1 ucpg. W świetle przepisów ucpg, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie może być też uzależniona od kryteriów związanych z ww. danymi, których ujawnienia domaga się gmina w deklaracji, a tym samym dane te nie są niezbędne dla określenia wysokości opłaty. Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami nie może służyć innym celom niż tylko obliczenie opłaty przez składającego taką deklarację. Dlatego też, w ramach złożonej korekty zastosowano do obliczenia wysokości należnej opłaty schemat wynikający ściśle z postanowień art. 6i ust. 1 pkt 2 oraz art. 6j ust. 3 ucpg, ze szczególnym podkreśleniem iloczynu zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na tej podstawie Spółdzielnia ustaliła, że dla swojej nieruchomości potrzebuje w skali miesiąca 1 pojemnik 120 litrów na odpady zmieszane i 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. "suche".

Według strony złożona 20 grudnia 2013 r. korekta deklaracji uwzględniała rzeczywistą ilość wytwarzanych odpadów, zaś Burmistrz Głuchołaz dotychczas nie przeprowadził postępowania dowodowego, które potwierdzałoby jego uzasadnione wątpliwości, co do jej rzetelności. Istnienia takich wątpliwości nie potwierdziło też w żaden sposób, przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie dowodowe, w tym dokonane przesłuchanie Prezesa Spółdzielni. Samo wyposażenie pomieszczeń w pojemniki na odpady i ich codzienne opróżnianie nie przesądza bowiem o ilości gromadzonych w nich odpadów komunalnych. Codzienne opróżnianie pojemników bez względu na poziom ich wypełnienia jest obowiązkiem osoby sprzątającej ze względów czysto higienicznych i nie daje podstawy wyciągnięcia wniosku o 200 litrowej dziennej "produkcji" odpadów. Organ I instancji postanowił zatem ustalić szacunkową ilość odpadów komunalnych, powstających w ciągu miesiąca, na podstawie analizy nieruchomości o podobnym charakterze, ujmując je w stosownej tabeli, nie stosując już regulaminowego "normatywu", czyli 56 litrów odpadów na osobę miesięcznie, co stanowiło podstawę ustalenia opłaty w poprzednich, uchylonych decyzjach. W zawartej w decyzji tabeli zestawił natomiast ilość zadeklarowanej, przez wyszczególnione podmioty, pojemności pojemników na odpady komunalne, nie zwracając uwagi, że podmioty te (z wyłączeniem Spółdzielni) złożyły swoje deklaracje zgodnie z "normatywem", który cały czas strona kwestionuje. W wyniku tak przeprowadzonej analizy, organ I instancji ustalił, że pracownik biurowy wytwarza 68 litrów odpadów komunalnych opierając się jedynie na dokonanej analizie, w ramach której zostały poddane jedynie zapisy samych deklaracji innych podmiotów złożonych w oparciu o wskaźnik normatywny, a nie rzeczywisty stan faktyczny, dotyczący ilości wytwarzanych przez nie odpadów.

Strona podtrzymała przy tym swoje wcześniejsze stanowisko, co do prawidłowości dokonanych przez siebie obliczeń ilości wytwarzanych odpadów komunalnych uwzględniających, że pracownik w ciągu ośmiogodzinnego dnia pracy wytwarza ok. 10% ilości odpadów wytwarzanych przez niego w gospodarstwie domowym (zgodnie z opracowaniem Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ekologii Miast w Lodzi). W przypadku Spółdzielni 17 pracowników stanowi to łącznie 176,80 litrów (17x104 litrów x 10%) odpadów komunalnych miesięcznie. W związku z powyższym, zgodne ze stanem prawnym i faktycznym, prawidłowo zadeklarowano dwa pojemniki 120 litrowe miesięcznie, czyli łącznie 240 litrów, ustalając miesięczną opłatę w wysokości 28 zł. Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem strony zaskarżona decyzja Burmistrza Głuchołaz, jako wykraczająca poza przyznane organowi kompetencje i podjęta bez podstawy prawnej, winna zostać uchylona.

Wskazaną na wstępie decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygniecie organ odwoławczy w pierwszej kolejności przywołał, mające zastosowanie w sprawie regulacje ustawowe, w tym art. 2 ust. 1 pkt 4 ucpg i art. 6c ust. 2 ucpg, W przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 ucpg, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 ucpg (art. 6j ust. 3 ucpg w brzmieniu w okresie 1.01.2012-31.01.2015). Zgodnie zaś z art. 6m ucpg właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Rada gminy określając wzór deklaracji może wymagać podania następujących danych: imię i nazwisko lub nazwę właściciela nieruchomości oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby; adres nieruchomości; dane stanowiące podstawę zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi; numer telefonu właściciela nieruchomości; adres poczty elektronicznej właściciela nieruchomości; inne informacje niezbędne do wystawienia tytułu wykonawczego.

Wysokość zobowiązania określonego w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji lub zmiany stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z zastrzeżeniem art. 6o ucpg. W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana.

W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 6o ucpg). Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty. Po doręczeniu decyzji, o której mowa w ust. 1, złożenie deklaracji nie jest dopuszczalne, jeżeli nie następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty, w tym stawki opłaty. Właściciel nieruchomości wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w ust. 1, w przypadku zmiany danych jest obowiązany do złożenia deklaracji, dotyczy to również przypadku zmiany stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Na mocy § 1 uchwały Nr XXVIII/298/13 Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie postanowienia o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, obowiązującej od 1 lipca 2013 r., postanowiono o odbieraniu przez gminę Głuchołazy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Zgodnie z § 2 ust. 3 uchwały Nr VI/47/15 Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, obowiązującej od 1 kwietnia 2015 r. ustalono stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności od właścicieli nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne ( odpady zmieszane 120 - litrów 18,00 zł, 240 litrów - 35,00 zł; odpady suche 120 - litrów 10,00 zł, 240 litrów - 17,00 zł).

Z terenu nieruchomości w zamian za uiszczoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi wnoszoną do Gminy Głuchołazy, odbierane są odpady w następujący sposób: w przypadku nieruchomości niezamieszkałych w ilości wskazanej w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jaką obowiązani są składać właściciele nieruchomości położonych na terenie Gminy Głuchołazy zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Głuchołazach w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości: a) zmieszane odpady komunalne, b) odpady surowcowe, tzw. suche (§ 2 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr XIX/191/16 Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, obowiązującej od 19 maja 2016 r.)

Paragraf § 3 pkt 3 ww. uchwały stanowi, że ustala się następującą częstotliwość odbierania odpadów: nieruchomości niezamieszkałe: a) odpady zmieszane - nie rzadziej niż dwa razy w miesiącu, b) odpady surowcowe (tzw. suche) - nie rzadziej niż jeden raz na miesiąc.

W okresie objętym zaskarżoną decyzją w odniesieniu do gospodarowania odpadami komunalnymi obowiązywały uchwały Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 6 marca 2013 r., Nr XXVIII/299/l3 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności z dnia 6 marca 2013 r., Nr XXVIII/301/13 w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów i Nr XXVHI/300/13 w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z dnia 25 września 2013 r., Nr XXXIV/349/13 w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów oraz z dnia 25 lutego 2015r. Nr VI/49/15 w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Z przepisów wskazanych uchwał wynika, że w okresie istotnym dla przedmiotu sprawy, tj. od grudnia 2013 r. do kwietnia 2018 r.:

a) termin płatności tzw. opłaty śmieciowej przypadał 20 dnia każdego miesiąca,

b) odpady komunalne zmieszane z nieruchomości niezamieszkałych były odbierane dwa razy w miesiącu,

c) odpady komunalne surowcowe z nieruchomości niezamieszkałych były odbierane raz w miesiącu,

d) stawki opłaty za pojemnik wynosiły:

- odpady komunalne zmieszane: pojemnik 240 litrów - 35,00 zł,

- odpady surowcowe: pojemnik 120 litrów - 10,00 zł, pojemnik 240 - litrów 17,00 zł.

Uchwałą Nr XXVIII/297/13 Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Głuchołazy wprowadzone zostały przepisy (§11 ust. 1) ustalające, że dla właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, w przypadku gdy odpady zbierane są w sposób:

a) selektywny, ustala się minimalną pojemność pojemnika lub worka przeznaczonego do zbierania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych, w następujący sposób: minimalna pojemność pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów niesegregowanych (zmieszanych) jest równa iloczynowi liczby jednostek charakteryzujących źródło wytwarzanych odpadów komunalnych na nieruchomości i średniej ilości wytwarzanych odpadów komunalnych określonych w § 8 ust.1b przy selektywnym zbieraniu odpadów;

b) selektywny, ustala się minimalną pojemność pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów segregowanych (tzw. "suchych"), w następujący sposób: minimalna pojemność pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów segregowanych (tzw. "suchych") jest równa iloczynowi liczby jednostek charakteryzujących źródło wytwarzanych odpadów komunalnych na nieruchomości i średniej ilości wytwarzanych odpadów komunalnych określonych w § 8 ust.1b przy selektywnym zbieraniu odpadów.

W § 8 ust. 1 ww. regulaminu, przewidziano, że podstawą do obliczania ilości odpadów komunalnych odbieranych z terenu danej nieruchomości są wskaźniki nagromadzenia odpadów - normy określające minimalną ilość i pojemność pojemników przeznaczonych do gromadzenia odpadów, w zależności od funkcji obiektów:

lit. b - średnia ilość odpadów komunalnych wytwarzanych na terenie nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy (...)

pkt 14 - na nieruchomościach stanowiących "pomieszczenia biurowe, w tym instytucje i urzędy", jednostką charakteryzującą źródło wytwarzanych odpadów jest "pracujący" (osoba lub osoby zatrudnione w dowolnej formie prawnej po przeliczeniu niepełnozatrudnionych na pełne etaty), który w czasie 2 tygodni, przy selektywnym zbieraniu odpadów komunalnych, wytwarza średnio 20 litrów odpadów zmieszanych i 8 od litrów padów suchych.

Mając na uwadze wyżej przywołane regulacje ustawowe oraz poszczególnych uchwał gminy, Kolegium stwierdziło, że w rozpatrywanej sprawie spełniona została przesłanka wydania decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji. Podstawą takiego twierdzenia jest po pierwsze okoliczność, iż Spółdzielnia zadeklarowała w deklaracji z dnia 5.08.2013 r. zapotrzebowanie na: 1 pojemnik 120 litrów i 1 pojemnik 240 litrów na odpady zmieszane oraz 1 pojemnik 60 litrów i 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. suche, a następnie - w niezmienionym stanie faktycznym skorygowała tą deklarację na 1 pojemnik 120 litrów na odpady zmieszane oraz 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. suche. W tej sytuacji dokonana przez stronę istotna zmiana zapotrzebowania na pojemniki wymagała więc wyjaśnienia i oceny. Po drugie, jak wykazał Burmistrz Głuchołaz, analiza danych zawartych w deklaracjach złożonych przez inne podmioty wskazuje, że na nieruchomościach o podobnym charakterze, tzn. na nieruchomościach wykorzystywanych w podobny sposób - do prowadzenia szeroko rozumianej działalności biurowej, powstają odpady komunalne, a właściwie - jest deklarowane powstawanie odpadów komunalnych, w ilościach w znaczący sposób odbiegających od zadeklarowanych przez Spółdzielnię. Po trzecie wreszcie, niezgodność danych zawartych w deklaracji z "normatywem" zapisanym w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie, stanowi wystarczającą podstawę do powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji i wszczęcia postępowania podatkowego, co jednak nie przesądza o wyniku tego postępowania. W tej ostatniej kwestii, Kolegium zastrzegło jednakże, że przepisy regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie samodzielnie nie stanowią wystarczającej podstawy do zakwestionowania deklaracji właściciela nieruchomości oraz do określenia wysokości opłaty, gdyż przepisy tej ustawy nakładają na organ podatkowy obowiązek dokonania wymiaru daniny na podstawie dostępnych danych właściwych dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnionych szacunków, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średniej ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze, a nie na podstawie - jak to ujęła strona - "normatywu".

W sprawie zaistniały więc przesłanki wszczęcia i przeprowadzenia postępowania podatkowego, a także do wydania decyzji, o której mowa w art. 6o ucpg. W celu dokonania wymiaru opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, organ I instancji przyjął za wiarygodne dane ujawnione w deklaracjach złożonych przez innych podatników prowadzących biura na posiadanych nieruchomościach. Dane te wyszczególniono w tabeli stanowiącej element uzasadnienia objętej odwołaniem decyzji Burmistrza Głuchołaz, a wartość zapotrzebowania na pojemniki, zgłaszana przez poszczególnych podatników, stanowiła fakt znany organowi I instancji z urzędu i z tego powodu - niewymagający dowodu (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Organ uśrednił te dane w odniesieniu do jednego pracownika biura i ustalił, że jeden pracownik wytwarza miesięcznie średnio 19 litrów odpadów suchych i 49 litrów odpadów zmieszanych.

W ocenie organu odwoławczego w ramach dokonanej analizy zasadnie przyjęto dane odnoszące się do nieruchomości o podobnym charakterze, a przeprowadzone obliczenia są prawidłowe. Według stanowiska Spółdzielni: jeden pracownik wytwarza miesięcznie 6,6 litrów odpadów suchych i 6,6 litrów odpadów zmieszanych, jednakże wartości te, na tle danych zgromadzonych przez organ I instancji, należy uznać za nieprawidłowe, ze względu na znaczącą rozbieżność pomiędzy nimi, a wartościami deklarowanymi przez innych podatników.

Mając zatem na uwadze, że jak ustalił organ I instancji (zgodnie z oświadczeniem strony zawartym w deklaracji oraz stwierdzeniem Prezesa Spółdzielni), na jej nieruchomości pracę wykonuje w przeliczeniu na pełne etaty 18 osób, wytwarzają oni szacunkowo 342 litrów odpadów suchych miesięcznie (18 x 19 litrów = 342 ) oraz 882l. odpadów zmieszanych (18 x 49 litrów = 882 litrów). Oznacza to zapotrzebowanie na 1 pojemnik na odpady suche o pojemności 240 litrów i 1 pojemnik na odpady suche o pojemności 120 litrów, wywożone raz w miesiącu oraz na 2 pojemniki na odpady zmieszane o pojemności 240 litrów wywożone 2 razy w miesiącu. A zatem opłata miesięczna wynosi 167 zł (pojemnik 240 litrów na odpady suche:1 x 17 zł x 1 wywóz = 17 zł, pojemnik 120 litrów na odpady suche:1 x 10 zł x 1 wywóz = 10 zł, pojemnik 240 litrów na odpady zmieszane: 2 x 35 zł x 2 wywozy = 140 zł).

Okoliczność, iż w ocenie strony szacunkowa ilość odpadów komunalnych powstających w biurowcach jest niższa niż ustalona przez Burmistrza Głuchołaz nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż na potrzeby wymiaru opłaty organ przyjął uśrednione dane wynikające ze złożonych deklaracji. Nie podzielono też argumentacji strony, że dane zawarte w przyjętych do szacunku deklaracjach innych podmiotów są zbieżne z "normatywem" zapisanym w regulaminie czystości i porządku, a zatem nie oddają one rzeczywistych ilości wytwarzany odpadów przez te podmioty.

Końcowo odnosząc się do zarzutów dotyczących wadliwości podejmowanych przez gminę uchwał Kolegium wskazało, że jako organ odwoławczy nie posiada kompetencji do badania zgodności uchwał Rady Miejskiej w Głuchołazach, stanowiących akty prawa miejscowego z ustawami, a w szczególności z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Z tego powodu argumenty strony, zmierzające do podważenia prawidłowości wzoru deklaracji "śmieciowej" zawartego w stosownej uchwale rady gminy, nie mogły podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu. Jednakże, zdaniem Kolegium Odwoławczego, złożenie jedynie częściowo wypełnionej deklaracji stanowi podstawę podjęcia przez organ czynności sprawdzających (art. 273 i nast. Ordynacji podatkowej), a w przypadku ich bezskuteczności - wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości, powstałego z mocy prawa, zobowiązania w opłacie "śmieciowej" (art. 21 Ordynacji podatkowej).

Nie godząc się z powyższą decyzją, skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w której to, domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze ponowie wskazała na wadliwość uchwalonego przez gminę wzoru deklaracji, który zawiera w swej treści dane wykraczające poza delegację ustawową wynikającą z regulacji dotyczących gospodarowania odpadami komunalnymi (patrz część I). W świetle przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ponieważ wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie może być uzależniona od kryteriów związanych z danymi dotyczącymi ilości: zatrudnionych pracowników, ilości uczących się w szkole uczniów/studentów, ilości dzieci przebywających w żłobku/przedszkolu, powierzchni lokalu handlowego, ilość miejsc konsumpcyjnych lokalu gastronomicznego, ilości znajdujących się w szpitalu/intemacie/hotelu/pensjonacie itp. lokalach łóżek, ilości ogródków działkowych, ilości znajdujących się na cmentarzach grobów, liczby przebywających interesantów oraz powierzchni handlowej dla terenów targowych, zatem tego rodzaju dane nie mogą być wymagane w deklaracji, której wzór ustalony jest na podstawie art. 6n ust. 1 pkt 1 ucpg, a których danych gmina domaga się podania w deklaracji. Skoro dane te są zbędne dla określenia wysokości opłaty, to brak ich podania w korekcie deklaracji nie stanowił podstawy do zakwestionowania jej prawidłowości, a także nie może być uznany jako uzasadniający wątpliwości co do jej rzetelności. W przypadku nieruchomości o której mowa w art. 6c ust 2 ucpg, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi o której mowa w art. 6k ust 1 pod pkt 2. Na tej też podstawie skarżąca ustaliła, że dla potrzeb przedmiotowej nieruchomości (biurowiec) potrzebuje miesięcznie jedynie 1 pojemnik 120 litrów na odpady zmieszane 1 pojemnik 120 litrów na odpady suche i te ustalenia winny być dla organu wiążące. Tym bardziej że w żaden sposób nie tylko nie podważono tych danych, ale także nie wykazano że mogą one budzić uzasadnione wątpliwości co do ich rzetelności. Przepisy regulaminu utrzymywania czystości i porządku w gminie samodzielnie nie stanowią wystarczającej podstawy do zakwestionowania deklaracji właściciela nieruchomości oraz do określenia wysokości opłaty, gdyż ustawa nakłada na organ podatkowy obowiązek dokonania wymiaru daniny jedynie na podstawie dostępnych danych właściwych dla wybranej przez radę gminy metody adekwatnej do rozpatrywanego zagadnienia. Do dziś organ I instancji mając uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji" nie przekonał skarżącej i nie udowodnił rzeczowo że Spółdzielnia więcej produkuje odpadów komunalnych niż zadeklarowała. Z kolei uśrednianie, czy szacunek to są pojęcia jedynie pomocnicze dla organu I instancji do określenia wysokości opłaty na nieruchomościach o podobnym charakterze. Kwestionując tę metodę skarżąca zarzuciła organowi, że dokonał on przyrównywania spółdzielni do innych instytucji, jednakże nie tożsamych. Nadto przyjmując do szacunku jako wiarygodne dane co do ilość zapotrzebowania na pojemniki, ujawnione w deklaracjach złożonych przez innych podatników prowadzących biura na posiadanych nieruchomościach, uznano to za fakt znany organowi i z tego powodu niewymagający dowodu. Jednakże fakty powszechnie znane" oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu to dwa pojęcia różniące się w swojej treści znacząco. Fakty znane organowi podatkowemu należy zakomunikować stronie (art. 187 §1 i §3 Ordynacji podatkowej). Zwrócono też uwagę na przykładzie samego Urzędu Miasta, że czym innym są dane z deklaracji, a czy innym rzeczywista ilość wystawianych pojemników do odbioru odpadów. Końcowo wskazano, że firma odbierająca odpady nie miała żadnych uwag co do nadmiernego napełnienia 2 pojemników postawionych na odpady komunalne dla spółdzielni. Zachodzi zatem pytanie czy nie ma ona prawa produkowania mniejszej ilości odpadów niż inne podobne do niej podmioty. Z analizy treści decyzji Burmistrza Głuchołaz z dnia 14.05.2018 wynika, że takiej możliwości nie ma, a więc powstaje przymus prawny oparty jedynie na wskazywanej przez organ uzasadnionej, ale nie udowodnionej wątpliwości, że skarżąca musi teoretycznie produkować więcej odpadów, a tym samym więcej płacić w imię prawa. Z taką interpretacją przepisów ustawy skarżąca się nie zgadza i uważa, że nie zostały w sprawie podważone prawidłowości dane zawartych w złożonej deklaracji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 22 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącej, podtrzymując w całości skargę i zawartą w niej argumentację dodatkowo podał, że jedynym odpadem produkowanym przez Spółdzielnie są pozostałości po śniadaniach przynoszonych przez pracowników, bowiem papiery Spółdzielnia niszczy w niszczarkach, a powstałe w ten sposób opady przekazuje do C albo oddaje dzieciom ze szkoły, które przekazując je do zakładów, uzyskują w ten sposób pieniądze na wakacje. Podał też, że w osiatkowym boksie w którym znajdują się pojemniki, żaden z nich nie jest oznakowany jako przypisany do konkretnego podmiotu. Pojemniki te nie są także oznakowane co do rodzaju odpadów do których gromadzenia służą. Zauważa przy tym, że Gmina nie stawia zarzutów, że Spółdzielnia produkuje więcej śmieci niż zadeklarowała, a jedynie kwestionuje zadeklarowane przez nią wielkości porównując je do innych wskazywanych podmiotów. Porównania takie nie są jednakże miarodajne, gdyż wskazane podmioty nie są zainteresowane wykazywaniem faktycznej ilości wyprodukowanych śmieci. Sama zaś ustawa przewiduje tylko jeden sposób wyliczenia należności za odpady, a mianowicie w oparciu o ilość pojemników i Spółdzielnia według niego taką właściwą ich ilość zadeklarowała. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia metody porównawczej..

Pełnomocnik Kolegium wnosząc o oddalenie skargi zwrócił jedynie uwagę, że poniesiona na rozprawie okoliczność przekazywania części odpadów do zakładów papierniczych jest okolicznością nową, która nie była podnoszona na etapie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ podatkowy miał prawo określić skarżącej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstałych na niezamieszkałej nieruchomości, na której prowadzona jest działalność gospodarcza, w innej wysokości niż wynikała z jej deklaracji.

Strona skarżąca nie zgadza się z wysokością określonej jej w decyzji opłaty podnosząc, że brak było podstaw do zakwestionowania prawidłowości jej własnej deklaracji, a tym samym do określenia jej wysokości przy zastosowaniu metody porównawczej do innych podmiotów.

Zaskarżona decyzja dotycząca określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości została wydana na podstawie ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Zgodnie z treścią art. 6c ucpg gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (ust. 1), przy czym rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (ust. 2).

Na podstawie powyższego upoważnienia ustawowego Rada Miejska w Głuchołazach podjęła uchwałę Nr XXVIII/298/13 Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie postanowienia o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Ta okoliczność nie jest w sprawie kwestionowana.

Skarżąca wywodzi natomiast, iż naruszenie delegacji ustawowej stanowiło ujęcie w przyjętym przez gminę wzorze deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości w pkt I "dane dotyczące przedmiotu opłat- nieruchomość niemieszkalna" danych dotyczących między innymi ilości: zatrudnionych pracowników. Dlatego też pomimo podania tych danych w korekcie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z dnia 5 sierpnia 2013 r. , w kolejnej korekcie z dnia 20 grudnia 2013 r. danych co do ilości pracowników już nie ujęła.

Należy jednakże w tym miejscu zauważyć, iż kwestia zgodności z prawem tej regulacji prawa miejscowego, po pierwsze nie stanowi przedmiotu niniejszej sprawy, Po wtóre, to nie okoliczność braku w korekcie z dnia 20 grudnia 2013 r. wypełnienia spornej pozycji dotyczącej ilości zatrudnionych pracowników Spółdzielni, ale istotna zmiana zadeklarowanych pojemników na odpady stanowiła podstawę do wszczęcia postępowania z uwagi na powstałe według organu wątpliwości co do rzetelności tej kolejnej korekty.

W treści postanowienia z 19 marca 2014 r., nr [...] o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jako okoliczności uzasadniające wątpliwości co do rzetelności kolejnej korekty deklaracji, poza kwestią braku wypełnienia danych dotyczących przedmiotu opłat, wskazano na nieprawidłową ilość/rodzaj zadeklarowanych pojemników oraz ich nieprawidłową cenę. Dodatkowo wezwano też stronę do uzasadnienia przyczyn złożenia tej korekty.

W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy, w pełni należy podzielić stanowisko organów obu instancji, że w sytuacji gdy w krótkim okresie czasu, złożono dwie korekty deklaracji (5 sierpnia i 20 grudnia 2013 r) znacząco się różniące, to zaistniały uzasadnione wątpliwości co do zawartych w nich danych. W korekcie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi złożonej w dniu w dniu 5 sierpnia 2013 r. Spółdzielnia zadeklarowała zapotrzebowanie na 1 pojemnik 120 litrów i 1 pojemnik 240 litrów na odpady zmieszane oraz 1 pojemnik 60 litrów i 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. suche, a deklarowana miesięczna kwota opłaty wyniosła 121 zł. W kolejnej korekcie deklaracji z 20 grudnia 2013 r. (zmiana danych z korekty z 5.08.2013r.) Spółdzielnia zadeklarowała już tylko 1 pojemnik 120 litrów na odpady zmieszane oraz 1 pojemnik 120 litrów na odpady surowcowe tzw. suche, deklarując wysokość opłaty miesięcznej w kwocie 28 zł.

W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 6o ucpg). Treść wypływającej z tego przepisu normy trzeba uzupełnić o stwierdzenie, że z szacowaniem podstawy opodatkowania mamy do czynienia wyłącznie wówczas, gdy w toku postępowania nie istnieją dowody pozwalające na ustalenie podstawy określenia opłaty (art. 23 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 6q ucpg). Przy tym, ustawa o utrzymaniu porządku i czystości w gminach w sposób autonomiczny, choć nawiązujący do treści art. 23 § 3 Ordynacji podatkowej, kształtuje metodę oszacowania podstawy określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji. Otóż, jak wspomniano, przepis art. 6o ucpg. stanowi, że organ w takiej sytuacji bierze pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Metodę tę można określić, jako metodę porównawczą, z tym, że punktem odniesienia w tym wypadku jest średnia ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Szacując podstawę opłaty, nie jest usprawiedliwione stosowanie przez organ odmiennych metod, jeśli organ nie wykaże, że ze względu na szczególnie uzasadnioną sytuację niemożliwe było zastosowanie owej metody porównawczej (art. 23 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 6q ucpg).

W rozpatrywanej sprawie, organy obu instancji zasadnie uznały, iż spełniona została przesłanka do wydania decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, albowiem w toku postępowania potwierdzone zostały uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji.

W tym miejscu zwrócić trzeba uwagę na niekonsekwencję w twierdzeniach samej strony, która w kolejnych swoich pismach procesowych, a także w skardze, zarzuca organowi I instancji wywodzenie niezgodność danych zawartych w deklaracji z "normatywem" zapisanym w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie, Tymczasem skarżąca uzasadniając prawidłowość swojego stanowiska co do wysokości należnej według niej opłaty w kwocie 28 zł miesięcznie, też stosuje swoisty normatyw, gdyż opierając się z kolei na opracowaniu Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ekologii Miast w Łodzi, przyjmuje, że skoro pracownik w ciągu ośmiogodzinnego dnia pracy wytwarza ok. 10% ilości odpadów wytwarzanych przez niego w gospodarstwie domowym, to jej 17 pracowników miesięcznie wytwarza 176,80 litrów odpadów komunalnych (17 x 104 litry x 10% = 176,80). W oparciu o te statystyczne (a nie rzeczywiste) wyliczenia ilości wytwarzanych odpadów w dokonanej w dniu 20 grudnia 2013 r. kolejnej korekcie deklaracji zadeklarowała już jedynie dwa pojemniki 120 litrów miesięcznie po jednym na odpady suche i zmieszane.

Nie można zatem nie zauważyć, że także sama strona, wbrew stawianym organom zarzutom, przy swoich obliczenia nie odniosła się do stanu rzeczywistego, ale uwzględniła, niewątpliwie korzystne dla siebie dane statystyczne, w oparciu o przywołane wyżej opracowanie Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ekologii Miast w Łodzi. O tym, że dane te nie odzwierciedlają rzeczywistej ilości wytwarzanych odpadów, świadczy wprost wypowiedź jej pełnomocnika na rozprawie, który to podtrzymując wprawdzie ww. obliczenia miesięcznej ilości odpadów równocześnie stwierdził, że jedynym odpadem produkowanym przez Spółdzielnię są pozostałości po śniadaniach przynoszonych przez pracowników, bowiem papiery Spółdzielnia niszczy w niszczarkach, a powstałe w ten sposób opady przekazuje do C albo oddaje dzieciom ze szkoły , które przekazując je do zakładów, uzyskują w ten sposób pieniądze na wakacje.

Niewątpliwie zatem, już z tych obu powyższych informacji wynika, że skarżąca w swoich obliczeniach wielkości wytwarzanych odpadów uwzględniła jedynie tzw. odpady osobiste pracowników, całkowicie pomijając część odpadów które wytwarzane są w związku z jej własną działalnością biurową. Już tylko z tego powodów zasadnym było uznanie jej własnej deklaracji za nierzetelną, jako nieodpowiadającą stanowi faktycznemu.

Również wewnętrznie sprzeczny jest kolejny argument skarżącej, że firma odbierająca odpady nie miała żadnych uwag co do nadmiernego napełnienia 2 pojemników postawionych na odpady komunalne dla spółdzielni, skoro zarówno we wcześniejszym odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia 13 stycznia 2018 r , jak i na samej rozprawie, argumentowano, że znajdujące się w boksie pojemniki na odpady , nie są oznakowane i przypisane do konkretnego z 11 podmiotów korzystających ze wspólnego boksu ani też nie są oznakowane, co do rodzaju odpadów do których gromadzenia służą. Okoliczność była już akcentowana przez SKO w decyzji z dnia 28 lipca 2016 r., które to uchylając decyzję organu I instancji, zwróciło uwagę, że w zaistniałej sytuacji, słuszny był zarzut strony, co do wadliwego oparcia ustaleń dotyczących ilości wytwarzanych odpadów, w oparciu o dane pochodzące od firmy A. Skoro zatem nie można, jak twierdzi sama strona, skonkretyzować, odpadów wytwarzanych przez poszczególne podmioty korzystające z tego samego boksu, to całkowicie mija się z celem się uzyskiwanie informacji, której obecnie domaga się skarżąca, co do stanu napełnienia pojemników (braku ich przepełnienia).

W tym stanie sprawy, nie ulega zatem wątpliwości, że zasadnym było oparcie się przez organy na regulacji art. 6o ucpg i określenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w oparciu o dane dotyczące średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze, nie zaś tożsamym jak sugeruje to skarżąca. Całkowicie chybiona jest ta cześć wywodów skargi, w której to skarżąca stara się wykazać, iż przyjęte przez organ I instancji dane dotyczące innych podmiotów , nie mogą być brane pod uwagę, gdyż nie odzwierciedlają one rzeczywistej ilości odpadów przez nie wytwarzanych, ale zostały opracowane z uwzględnieniem tzw. "normatywu" przewidzianego w regulaminie. Zarzutu tego nie potwierdza już proste zestawienie poszczególnych wielkości wytwarzanych odpadów przypadających na jednego pracownika w porównywanych jednostkach. Wielkości te są bowiem znacznie zróżnicowane i odbiegają od przyjętego w gminie normatywnego średniego wskaźnika wynikającego z zapisów regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Głuchołazy (§ 8 ust. 1 pkt 14 regulaminu - na nieruchomościach stanowiących "pomieszczenia biurowe, w tym instytucje i urzędy", jednostką charakteryzującą źródło wytwarzanych odpadów jest "pracujący" (osoba lub osoby zatrudnione w dowolnej formie prawnej po przeliczeniu niepełnozatrudnionych na pełne etaty), który w czasie 2 tygodni, przy selektywnym zbieraniu odpadów komunalnych, wytwarza średnio 20 litrów odpadów zmieszanych i 8 litrów odpadów suchych).

Z kolei jak dodatkowo wywodził pełnomocnik strony na rozprawie, dokonane przez organ porównania Spółdzielni do innych podmiotów nie są miarodajne, gdyż wskazane podmioty nie są zainteresowane wykazywaniem faktycznej ilości wyprodukowanych śmieci. Trudno odnosząc się do tego zarzutu nie zauważyć, że albo jednostki te zawyżałyby bezzasadnie wielkości wytwarzanych odpadów, działając tym samym na swoją niekorzyść, albo też zaniżałyby je, tym samym wpływając pośrednio na obniżenie średniej wielkości odpadów na jednego pracownika, co z kolei prowadziłoby do korzystniejszej sytuacji samej skarżącej. Ponieważ pełnomocnik nie skonkretyzował, jakie to następstwa takiego działania tych porównywanych podmiotów miałyby mieć wpływ na sytuację skarżącej , a co więcej swoje twierdzenia nie poparł żadnym konkretnym dowodem, Sąd poprzestał jedynie na powyższej konstatacji.

Końcowo odnosząc się do tej części skargi, w której to wskazywano na rozróżnienie pomiędzy faktami powszechnie znanymi, a faktami znanymi organowi z urzędu, a które to winny być zakomunikowane stronie, Sąd zauważa, że jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. umożliwiono stronie zapoznanie się przed wydaniem decyzji z całością materiału dowodowego, z którego to prawa nie skorzystała. Trudno zatem obecnie czynić zarzut, że strona nie miała możliwości zapoznania się materiałem dowodowym, stanowiącym podstawę do wydania decyzji.

Ponieważ Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze zasad prowadzenia postępowania podatkowego w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności należało, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalić skargę.