Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2337/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. A. na pismo Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie informacji w zakresie pozbawienia uprawnień zawodowych postanowił: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

E. A. (dalej też jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie informacji w zakresie pozbawienia uprawnień zawodowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Organ uznał, że na pismo informujące o wykonaniu ustawowego obowiązku wykreślenia osoby pozbawionej uprawnień nie przysługują środki zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu

kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których ww.

przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Na gruncie rozważanego stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga na pismo Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie informacji w zakresie pozbawienia uprawnień zawodowych, jest niedopuszczalna.

Zaskarżone pismo zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147; dalej: "u.g.n."). Art. 177 ust. 1 u.g.n. zamieszczony został zamknięty katalog wymogów, od spełnienia których zależy możliwość uzyskania uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego. Organ (obecnie Minister Infrastruktury) nadający te uprawnienia nie może żądać spełnienia dodatkowych wymagań ani nie może odmówić nadania uprawnień zawodowych w razie spełnienia wszystkich podanych w przepisie wymogów. Oprócz wymagań takich jak posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych (kandydat na rzeczoznawcę nie może być więc osobą niepełnoletnią ani ubezwłasnowolnioną) oraz wymagań co do niekaralności za różne przestępstwa, wymieniono różne wymagania dotyczące wykształcenia i kwalifikacji zawodowych.

W świetle art. 178 ust. 1 u.g.n. rzeczoznawca majątkowy podlega odpowiedzialności zawodowej. Postępowanie o zastosowanie kary dyscyplinarnej z tytułu odpowiedzialności zawodowej prowadzone przez organ administracji opiera się na wynikach postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej. Po przeprowadzeniu postępowania organ nakłada karę spośród kar przewidzianych w art. 178 ust. 2 u.g.n. traci się prawo wykonywania zawodu w przypadku nałożenia kary zawieszenia lub pozbawienia uprawnień zawodowych następuje w drodze decyzji administracyjnej, która ma charakter konstytutywny. Konkluzja ta dotyczy tylko nadawania, zawieszania i pozbawiania uprawnień w drodze postępowań administracyjnych.

Inaczej jest wówczas, gdy utrata uprawnień zawodowych następuje w wyniku orzeczenia sądu, tj. w przypadkach wymienionych w art. 178 ust. 3 u.g.n., zgodnie z którym pozbawienie uprawnień zawodowych następuje także w przypadkach wymienionych w pkt 1–4 tego przepisu:

1) utraty zdolności do czynności prawnych;

2) skazania za przestępstwa, o których mowa w art. 177 ust. 1 pkt 2;

3) sądowego zakazu wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego;

4) sądowego zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie szacowania nieruchomości.

W tych sytuacjach pozbawienie uprawnień zawodowych, o którym mowa w ust. 3, następuje na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu. Osoba, której dotyczy orzeczenie sądu, jest obowiązana niezwłocznie poinformować o tym zdarzeniu ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Osoba pozbawiona uprawnień zawodowych w trybie, o którym mowa w ust. 5, z dniem uprawomocnienia się orzeczenia sądu traci prawo wykonywania zawodu oraz używania tytułu zawodowego "rzeczoznawca majątkowy".

Taka sytuacja faktyczna ma miejsce w sprawie niniejszej. Organ został poinformowany przez Sąd Okręgowy w B. o skazaniu skarżącej za przestępstwo z art. 271 par. 1 Kodeksu karnego oraz orzekającego o czasowym zakazie wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego. W tej sytuacji pozbawienie uprawnień zawodowych następuje na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu (z dniem, w którym orzeczenie sądu stało się prawomocne). Wynika to wprost z treści art. 178 ust. 5 u.g.n., który nakłada także na osobę, której dotyczy orzeczenie sądu, obowiązek niezwłocznego poinformowania o tym zdarzeniu ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa (który na podstawie takiej informacji może m.in. dokonać odpowiednich zmian w rejestrze rzeczoznawców majątkowych). Minister jako organ kompetentny w sprawach dotyczących odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawców majątkowych jest związany tym, co urzędowo stwierdzono w informacji z Krajowego Rejestru Karnego, mającej walor zaświadczenia w rozumieniu przepisów działu VII k.p.a. (art. 23 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym, tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1036 z późn. zm.; por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2009 r., I SA/Wa 1788/08, LEX nr 569601).

Zdaniem Sądu przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w sposób jasny i precyzyjny wskazują, że w przypadku skazania za przestępstwa wymienione w ustawie o gospodarce nieruchomościami, pozbawienie uprawnień zawodowych następuje z mocy prawa, a obowiązkiem organu jest wyłącznie dokonanie czynności technicznej polegającej na wykreśleniu osoby skazanej prawomocnym wyrokiem z centralnego rejestru rzeczoznawców majątkowych (patrz wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 269/12 i wyrok NSA z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1898/12). Zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że czynność techniczna Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2017 r. ma charakteru decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego bądź aktów lub czynności dotyczących praw (obowiązków) wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z tych też względów skarga podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.