Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 884/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Szef Służby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 187;
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: poz.7013
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. sprawy ze skargi E. & E. M. P., M. D. Sp. jawnej w W. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem zarejestrowanym w dniu [...] czerwca 2013 r. nr [...] Firma [...] M. P. M. D. Spółka Jawna (dalej: Spółka lub Strona) wniosła o udzielenie wiążącej informacji taryfowej ([...]) dla towaru o nazwie handlowej "świecznik szklany w kształcie kuli, w kolorowej osłonie metalowej".

Spółka zawnioskowała o klasyfikację wyrobu do kodu TARIC [...] traktując towar jako nieelektryczną oprawę oświetleniową - świecznik.

Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją o numerze [...], wydaną [...] września 2013 r., towar o nazwie handlowej "świecznik szklany w kształcie kuli, w kolorowej osłonie metalowej" zaklasyfikował do kodu TARIC [...], jako artykuł dekoracyjny ze szkła.

Pismem z [...] września 2013 r. pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie od w.w. decyzji Dyrektora Izby Celnej w W.

Zaskarżonej decyzji zarzucono mające, zdaniem Strony, istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia:

1. Art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez niedoręczenie decyzji reprezentującemu Spółkę pełnomocnikowi, w wyniku czego decyzja, w opinii strony, nie istnieje w obrocie prawnym;

2. Reguły 1, 3b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej zawartych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 927/2012 z 12 października 2012 r., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie przy klasyfikacji taryfowej towaru będącego przedmiotem wniosku Spółki;

3. Pozycji CN [...]i kodu TARIC [...] przez ich niewłaściwe zastosowanie oraz pozycji [...] przez jej niezastosowanie.

Strona obszernie uzasadniła swoje stanowisko.

W piśmie z [...] grudnia 2013 r. Spółka została zawiadomiona o zakończeniu postępowania odwoławczego przez organ II instancji. Pismo zostało skutecznie doręczone Stronie 9 grudnia 2013 r. Spółka wypowiedziała się co do zebranego materiału dowodowego w piśmie z [...] grudnia 2013 r., przedstawiając argumentację zbieżną z tą, którą zawarto w odwołaniu, wnosząc o powołanie biegłego, którego opinia w zakresie stopnia emisji światła byłaby rozstrzygającą dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej.

Szef Służby Celnej przed zapoznaniem się z wypowiedzią Strony, wydał decyzję nr [...] z [...] grudnia 2013 r, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja ta została następnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt: SA/Wa 576/14 uchylił decyzję Szefa [...] Celnej z [...] grudnia 2013 r.

WSA wypowiadając się w kwestiach proceduralnych uznał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 200 § 1 w zw. z art. 123 ustawy Ordynacja podatkowa bowiem organ powinien pomiędzy wydaniem zaskarżonej decyzji, a doręczeniem zawiadomienia o treści art. 200 Ordynacji podatkowej stworzyć pewien margines czasowy w taki sposób, aby umożliwić skarżącej realizację gwarancji procesowych wynikających z art. 200 Ordynacji podatkowej.

W ocenie Sądu organ celny nie odniósł się również do wniosku strony o powołanie biegłego w sprawie.

Na skutek powyższego rozstrzygnięcia, które stało się prawomocne, w ponownie toczącym się postępowaniem przed organem II instancji, w dniu [...] września 2014 r. do Strony zostało wystosowane pismo, w którym zwrócono się o przekazanie ewentualnych nowych dowodów w sprawie.

W piśmie z [...] września 2014 r. stanowiącym odpowiedź, Strona podtrzymała zarzuty sformułowane uprzednio w odwołaniu, nie wnosząc nowych informacji lub dowodów w sprawie.

Jednocześnie w nawiązaniu do formalnego wniosku Strony z [...] grudnia 2013 r. i [...] września 2014 r. o powołanie biegłego z zakresu optyki w celu oceny stopnia przepuszczalności światła, Szef [...] Celnej postanowieniem z [...] października 2014r. odmówił przeprowadzenia wnioskowanego dowodu, uznając ten wniosek za niezasadny.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] Szef [...] Celnej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2013r., w której została określona klasyfikacja taryfowa świecznika szklanego w kształcie kuli, w kolorowej osłonie metalowej do kodu TARIC [...].

W uzasadnieniu swego stanowiska, odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez niedoręczenie decyzji organu I instancji reprezentującemu Spółkę pełnomocnikowi Szef [...] Celnej wskazał, że istotnie w wyniku działania organu I instancji decyzja doręczona została spółce zamiast jej pełnomocnikowi w dniu 18 września 2013r.

Organ wskazał, że mimo tego [...] września 2013 r. do Dyrektora Izby Celnej w W. wpłynęło odwołanie Strony przygotowane i podpisane przez pełnomocnika Spółki. Na stemplu pocztowym na kopercie, w której zostało nadane to pismo, widnieje data 24 września 2013 r., jako dzień nadania odwołania. A zatem odwołanie od decyzji WIT nr [...] zostało wniesione z zachowaniem terminu przez ustanowionego przez Spółkę profesjonalnego pełnomocnika. Tym samym zdaniem organu II instancji można uznać, że pomimo faktu, że decyzja WIT została doręczona z uchybieniem normy z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, to jednak strona miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji, a interes Strony był chroniony w tym postępowaniu i nie został naruszony.

Podkreślono, że w omawianej kwestii powyższy pogląd podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt: V SA/Wa 576/14 zauważył, że pomimo faktu, że decyzja WIT została doręczona z uchybieniem normy zawartej w art.145 § 2 Op ..".to fakt ten nie wywołał ujemnych skutków procesowych, ponieważ skarżąca spółka wniosła odwołanie w terminie".

Ustosunkowując się natomiast do zarzutu naruszenia art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej

Szef Służby Celnej zauważył, że organ I instancji przekazując sprawę do organu odwoławczego w piśmie z [...] października 2013 r. przedstawił także swoje stanowisko w sprawie. Pismo powyższe zawierało opis stanu faktycznego oraz przedstawiało kryteria, jakimi kierował się organ I instancji przy klasyfikacji taryfowej towaru. Organ odwoławczy nie jest związany stanowiskiem wyrażonym w tym piśmie i badając ponownie sprawę może uznać za bardziej istotne inne kryteria klasyfikacji towaru. Z zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego wynika bowiem normatywny nakaz ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Odnosząc się do natomiast do zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez pominięcie wniosku dowodowego o powołanie biegłego na okoliczność ustalenia stopnia przepuszczalności światła stwierdzono, że w myśl art. 188 Ordynacji podatkowej żądanie Strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem lub nie mają znaczenia przy rozstrzyganiu sprawy. Tym samym organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy, gdy nakładają taki obowiązek przepisy prawa. Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanej sprawie zgromadzony materiał dowodowy pozwolił w sposób niebudzący wątpliwości ustalić tożsamość towaru oraz zaklasyfikować go do właściwego kodu TARIC.

Odnosząc się natomiast do zastosowanej w sprawie klasyfikacji taryfowej towaru, Szef Służby Celnej podzielił stanowisko organu I instancji wskazując, że klasyfikacja przedmiotowego towaru o nazwie handlowej "świecznik szklany w kształcie kuli w kolorowej osłonie metalowej" została dokonana w oparciu o postanowienia:

1. Wspólnej Taryfy Celnej — dalej: WTC (załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej), która została oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury scalonej i jest rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów.

2. Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, które są wydawane w językach angielskim i francuskim i uaktualniane przez Radę Współpracy Celnej (CCC).

3. Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej", będących efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowanych przez Komisję Europejską na mocy artykułu 9, ustęp 1 pkt (a) oraz artykułu 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Noty wyjaśniające do CN mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich i uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi.

Szef Służby Celnej po przeanalizowaniu wszystkich dokumentów zgromadzonych w toku postępowania stwierdził, że przedmiotem wiążącej informacji taryfowej jest towar określony przez Stronę we wniosku o udzielenie WIT jako "świecznik szklany w kształcie kuli w kolorowej osłonie metalowej". Opis towaru w decyzji [...] odpowiada opisowi zawartemu we wniosku Strony. Załączone zdjęcie pozwala na dokonanie właściwej identyfikacji towaru.

Wskazano, iż Dyrektor Izby Celnej w W. towar ten zaklasyfikował do kodu TARIC [...] obejmującego pozostałe dekoracyjne wyroby ze szkła, uznając tym samym, że wyrób nie spełnia kryteriów klasyfikacyjnych, aby być zaklasyfikowanym do wnioskowanej przez Stronę pozycji [...] WTC, jako nieelektryczny wyrób oświetleniowy, posiadający cechy świecznika.

Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo zaklasyfikował przedmiotowy towar do kodu TATIC [...]. Dokonując klasyfikacji należało bowiem ustalić, czy wyrób może być rozpoznawalny jako świecznik z pozycji [...] WTC, czy też jako wyrób o tej samej nazwie, który jednak może być klasyfikowany do innej, właściwej sobie pozycji Taryfy celnej.

Szef Służby Celnej wskazał, że towar opisany we wniosku składa się ze szklanego naczynia ze szkła bezbarwnego, w kształcie kuli, w którym może być umieszczona zarówno świeca typu tea-light, jak i świeca walcowa oraz z dekoracyjnej osłony z kolorowego metalu (splot cekinów), która ogranicza w znacznym stopniu emisję światła.

Zdaniem Strony, wyrób taki jest "świecznikiem", który można zaliczyć do grupy nieelektrycznych opraw oświetleniowych wykonanych ze szkła i metalu (pozycja [...] WTC). Fakt ten ma potwierdzać oświadczenie chińskiego producenta. W ocenie Strony, zapis ten przesądza o charakterze i rodzaju towaru — jest to szklana oprawa oświetleniowa na świece, spełniająca funkcję świecznika. W związku z powyższym, to przeznaczenie towaru powinno przesądzać o jego klasyfikacji do pozycji [...] Taryfy, obejmującej m.in. kandelabry, świeczniki i lichtarze świecowe.

W ocenie organów celnych uwzględniając obiektywne właściwości, konstrukcję wyrobu, a także ozdobne wzornictwo przesądzono o jego klasyfikacji do pozycji [...] WTC (pozostałe dekoracyjne wyroby ze szkła). Zdaniem organu odwoławczego stwierdzone przez organ celny I instancji cechy wyrobu nie zostały zakwestionowane przez Stronę. Nie przedstawiono również próbek wyrobu, które mogłyby skutecznie podważyć ustalony stan towaru. Skoro zaś organ uznał, że przedmiotem wniosku o wydanie WIT jest wyrób składający się z różnych materiałów (szkło i metal), konieczne stało się rozszerzenie podstawy prawnej decyzji WIT o przywołanie reguły 3 b) ORI, zgodnie z którą o klasyfikacji towaru decyduje element, który nadaje mu zasadniczy charakter. W rozpatrywanym przypadku jest to element wykonany ze szkła (oprawa szklana), a więc towar z działu [...] WTC (pozycja [...] WTC). Element metalowy jest dodatkiem dekorującym oprawę.

Dalej wskazano, że jeżeli w trakcie klasyfikacji towaru nastąpiła eliminacja pozycji [...] WTC, nie miał również zastosowania komentarz zawarty w pkt (f) do pozycji [...] Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, który wyklucza z pozycji [...] lampy i oprawy oświetleniowe oraz ich części objęte pozycją [...] WTC.

Szef Służby Celnej zauważył, że organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję nie negował faktu, że jest to wyrób, w którym można umieścić świecę, jednakże wyrób ów nie jest przeznaczony lub przystosowany do utrzymywania świecy w pozycji nieruchomej (stałej). Omawiany wyrób nie posiada typowych miejsc (wgłębień) ściśle dopasowanych do świec o standardowych wymiarach (świece tea-light, czy świece tradycyjne), ani żadnego osprzętu, np. kolca, szpikulca, na który nabija się podstawę świecy. Wyrób przypomina artykuł dekoracyjny przeznaczony do wystroju wnętrz, nie może zatem być identyfikowany, rozpoznawalny, jako świecznik z pozycji [...] WTC.

Organ II instancji podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej w W., że sporny wyrób o konstrukcji wykluczającej zastosowanie pozycji [...] WTC (artykuł ze szkła, w którym można umieścić świecę), jest sam w sobie artykułem dekoracyjnym i nie jest rozpoznawalny jako "świecznik", posiada natomiast walor użytkowy, jako ozdobny artykuł szklany do dekoracji wnętrz, przez co spełnia wymogi zastosowania pozycji [...] WTC.

W ocenie organu odwoławczego nie ma też znaczenia, w jaki rodzaj "osprzętu" zostało wyposażone naczynie służące do umieszczenia w nim świecy. Natomiast może to być specjalne wgłębienie dające możliwość utrzymania, umocowania świecy w stałej pozycji lub dopasowanie otworu do standardowego wymiaru świecy typu tea-light.

Zdaniem organów omawiany wyrób należałoby określić jako artykuł wykonany ze szkła, w którym można umieszczać świece, przeznaczony do dekoracji mieszkania.

Organ II instancji odnosząc się do wydawanych przez Komisję Europejską rozporządzeń klasyfikacyjnych wyjaśnił, że są one wydawane są w celu zapewnienia jednolitości stosowania Nomenklatury scalonej, wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Wyjaśnił, że Komitet Kodeksu Celnego zajmował się klasyfikacja artykułów przeznaczonych do umieszczania w nich świec i w wyniku tych prac wydane zostały dwa rozporządzenia klasyfikacyjne . rozporządzenie (WE) nr 141/2002 z 25 stycznia 2002 r. i 774/2011z 2 sierpnia 2011r. Pierwsze rozporządzenie dotyczyło naczynia ze zdobionego szkła, w którym można umieścić świeczkę.

Ustalono klasyfikację takiego wyrobu w oparciu o postanowienia reguły 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN [...] i [...]. Podniesiono w nim, że warunkiem uznania wyrobu jako świecznika z pozycji [...] Taryfy, jest posiadanie takiej konstrukcji, która umożliwiałaby utrzymanie świecy w stałej pozycji, co związane jest z precyzyjnym dopasowaniem otworu, wgłębienia na świecę do wymiarów tej świecy. Drugim artykułem, do którego odnoszą się postanowienia ww. rozporządzenia, są trzy wyroby połączone w jeden zestaw, w tekturowym pudełku, do sprzedaży detalicznej. Zestaw ten składa się z naczynia z bezbarwnego szkła, świeczki w kształcie walca, około 150 g drobnoziarnistego piasku w plastikowym woreczku. Świeczkę należy umieszczać w piasku, w dolnej części naczynia. Towar zaklasyfikowano do kodu CN [...], zgodnie z postanowieniami reguł 1, 3b) i 6 ORI. W obu przypadkach wyroby zostały zaklasyfikowane zgodnie z materiałem, który decyduje o charakterze wyrobu, jako dekoracyjne naczynia ze szkła. Istotą przyjętej klasyfikacji był fakt, iż szklane naczynie nie utrzymuje świecy w pozycji stałej, zatem nie posiada cech świecznika z pozycji [...] WTC.

Natomiast drugie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 774/2011 z dnia 2 sierpnia 2011 r. dotyczące klasyfikacji taryfowej zestawu pakowanego do sprzedaży detalicznej, złożonego z drewnianej, kwadratowej podstawy z kwadratowym wgłębieniem do umieszczania w nim świecy bez osprzętu prezentuje stanowisko, że warunkiem uznania wyrobu za nieelektryczną oprawę oświetleniową klasyfikowaną w pozycji [...] jest możliwość zidentyfikowania wyrobu jako świecznika, co oznacza, że taki artykuł musi być przygotowany do trzymania świecy w pozycji stałej czyli musi posiadać szpikulec lub specjalne wgłębienie dopasowane dom rozmiaru świecy. Wykluczono zatem klasyfikację towaru do pozycji [...] WTC obejmującej świeczniki, ponieważ uznano, iż drewniana podstawa nie jest możliwa sama w sobie do zidentyfikowania jako świecznik, ze względu na brak osprzętu.

Szef Służby Celnej zauważył, że przy klasyfikacji wszelkiego rodzaju nieelektrycznych opraw oświetleniowych (świeczniki, lampy i oprawy oświetleniowe, lampiony, latarenki itp., łącznie z wyrobami "nietypowymi") często brakuje stosownych postanowień prawnych (definicji, uwag — do sekcji, działu, do pozycji [...]), które zawierałyby czytelne i jednoznaczne kryteria klasyfikacyjne. Komentarz do pozycji [...] zawarty w Notach wyjaśniających do HS również nie zawiera wystarczająco wyraźnych wyjaśnień dotyczących omawianego zagadnienia. W brzmieniu pozycji [...] nie ma literalnego postanowienia o konieczności stałego zamocowania źródła światła. W związku z powyższym, nie naruszając postanowień Wspólnej Taryfy Celnej, rozporządzenia klasyfikacyjne w uzasadnieniach wskazują pewne sugestie i uwarunkowania dotyczące kierunku klasyfikacji, jakimi potem kierują się administracje celne w wydawanych decyzjach WIT.

Zdaniem organu odwoławczego z rozstrzygnięć przedstawionych wyżej wynika, że warunkiem zaklasyfikowania towaru do pozycji [...] WTC i tym samym uznania go za świecznik, jest jego rozpoznawalność jako artykułu zaprojektowanego i przeznaczonego do umieszczania w nim świecy. Jeżeli ta cecha charakterystyczna nie występuje, towar powinien być klasyfikowany do pozycji właściwej dla materiału, z jakiego został wykonany (w spornej sprawie - ze szkła). Zarówno rozporządzenie Komisji (WE) nr 141/2002 z dnia 25 stycznia 2002 r., jak i rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 774/2011 z dnia 2 sierpnia 2011 r. stanowią wytyczne klasyfikacji w przypadku towarów analogicznych, dlatego zostały uwzględnione przy wydawaniu rozstrzygnięcia w sprawie.

W dalszej kolejności przechodząc do analizy klasyfikacji taryfowej spornego wyrobu, jaka występuje w bazie EBTI dla wyrobów określanych jako świeczniki, Szef Służby Celnej wskazał na różnice w obiektywnym charakterze wyrobów, które wpływają na ich pozornie niejednolitą klasyfikację.

Odnosząc się do powołanych w odwołaniu wiążących informacji taryfowych wydanych m.in. przez niemiecką i brytyjską administrację celną, które zdaniem skarżącej potwierdzają prawidłowość proponowanej klasyfikacji taryfowej do poz. [...] WTC, organ podniósł, po ich dokładnej analizie, że to nie nazwa wyrobu i jego przeznaczenie, lecz obiektywne cechy wyrobu są podstawą przypisania do właściwej pozycji Wspólnej Taryfy Celnej. Organ II instancji nie zgodził się z tezą strony, że każdy przedmiot - tu: świecznik, może spełniać funkcję dekoracyjną w zależności od tego, w jakim celu będzie wykorzystany.

Podkreślił, że o klasyfikacji towaru decyduje zespół cech obiektywnych, a nie uznaniowych, o czym właśnie świadczy zastosowanie różnych pozycji Wspólnej Taryfy Celnej przy zachowaniu jednolitości kryteriów klasyfikacyjnych. Przeznaczenie towaru może mieć wpływ na jego klasyfikację w sytuacji, gdy tak stanowi Wspólna Taryfa Celna, gdy jej postanowienia uzależniają zastosowanie określonego kodu Nomenklatury scalonej od przeznaczenia, wykorzystania towaru.

Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła do Sądu [...] M. P. M. D. Spółka Jawna w W. zarzucając naruszenie:

1 przepisów o postępowaniu, tj.:

• art. 188 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę przeprowadzeniu dowodu przez organ II instancji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż przeprowadzenie powyższego dowodu mogło wpłynąć na rozstrzygnięcie wydane w sprawie,

• art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 124, art. 125, art. 180 § 1, art. 187 § 1 art. 188, art. 190 § 1, art. 191, art. 192, art. 210 § 4 oraz art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i wydanie decyzji przy błędnie ustalonym stanie faktycznym sprawy, tj. uznaniu, że będący przedmiotem wniosku towar nie jest identyfikowalny jako nieelektryczna oprawa oświetleniowa pełniąca funkcję użyteczną, tj. oświetlania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż przesądziło o jej rozstrzygnięciu niezgodnym ze stanowiskiem Strony,

• art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez wydanie decyzji niezgodnej z wnioskiem Strony i rozstrzygnięcie wątpliwości prawnych na niekorzyść Strony wbrew zasadzie in dubio pro tributario, pomimo stwierdzenia, że z brzmienia pozycji CN [...] nie wynika stosowanie przez organ przy klasyfikacji kryterium stałego umocowania świecy.

2. przepisów prawa materialnego, tj.:

• Reguły 1, 3b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej zawartych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 927/2012 z 12 października 2012 r., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie przy klasyfikacji taryfowej towaru będącego przedmiotem wniosku Spółki;

• Pozycji CN [...] i kodu TARIC [...] przez ich niewłaściwe zastosowanie oraz pozycji CN [...] i kodu TARIC [...],( właściwie [...] -dopisek Sądu ) przez ich niezastosowanie.

Podnosząc powyższe zarzuty Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, jak również zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W ocenie Skarżącej przedmiotowy towar to szklany świecznik, który powinien zostać zaklasyfikowany do kodu TARIC [...] co znajduje bezpośrednie uzasadnienie w brzmieniu pozycji określonej w Nomenklaturze Scalonej oraz Notach Wyjaśniających. Skarżąca wskazała, że zgodnie z Notami Wyjaśniającymi pozycja CN [...] obejmuje między innymi (6) kandelabry, świeczniki i lichtarze świecowe. Lampy i oprawy oświetleniowe z niniejszej grupy mogą być zbudowane z dowolnego materiału (z wyłączeniem materiałów, które opisano w uwadze 1. do Działu 71) i z zastosowaniem jakiegokolwiek źródła światła (świece, olej, benzyna, parafina (lub nafta oczyszczona), gaz, acetylen, elektryczność itp.).

Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje jednocześnie kwestia sposobu zamontowania źródła światła, gdyż dotyczy ona wyłącznie podświetlanych znaków, podświetlanych tablic i tabliczek i tym podobnych, a zatem towarów wymienionych po średniku w opisie pozycji. Wnioski takie potwierdza również organ w decyzji WIT PL-WIT-[...], gdzie wskazano, że "W zależności od modelu, lampiony wyposażone są w dodatkowy element mocujący świecę (np. tealight - podgrzewacz) lub też wersje bez takich elementów (świeca jest wstawiana bezpośrednio do latarenki)" (podobnie w decyzji WIT PL-[...]). W punkcie (II) Not odnoszącym się do podświetlanych znaków, podświetlanych tablic i tabliczek i tym podobnych wskazano, że "Niniejsza grupa obejmuje lampy reklamowe, znaki, podświetlane tablice i tabliczki (włącznie ze znakami drogowymi) i podobne artykuły, takie jak tablice reklamowe i tabliczki z adresem, z dowolnego materiału, pod warunkiem że mają źródło światła zamontowane na stale."

Wyjaśnienia nie zawierają natomiast takiego zastrzeżenia/warunku w pkt I, odnoszącym się wyłącznie do lamp i opraw oświetleniowych, gdzie indziej niewymienionych i niewłączonych, w tym do świeczników. Fragment pozycji CN [...] dotyczący sposobu zamontowania światła odnosi się zatem jedynie do towarów klasyfikowanych do podpozycji CN [...] i nie ma w ogóle zastosowania do towarów przyporządkowanych do podpozycji CN [...], do której zdaniem Spółki klasyfikowany powinien być przedmiotowy towar. Skarżąca podniosła, że źródłem powszechnie stosowanych przepisów prawa nie są w szczególności Rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 141/2002 z dnia 25 stycznia 2002 r. i 774/2011 z dnia 2 sierpnia 2011 r. na które powołuje się organ odwoławczy. Stanowią wykładnię klasyfikacji specyficznych towarów i dotyczą wyłącznie towarów w nich określonych (produktów identycznych).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Pismem z dnia [...] lipca 2015r., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko uzupełniając argumentację zawartą w skardze. Jej zdaniem skoro producent przedmiotowego towaru deklaruje, że jest on świecznikiem, co odzwierciedla jego konstrukcja, kolorystyka , wielkość i sposób używania go przez nabywców skarżąca dokonała we wniosku o wydanie WIT prawidłowej klasyfikacji taryfowej, która wynika z brzmienia pozycji [...]. Zdaniem skarżącej przesądzenie prawidłowej wykładni powołanego przepisu jest niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy skarżąca wniosła o skierowanie przez Sąd pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości UE następującej treści:

"Czy z brzmienia pozycji 9405 Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej, zmienionej Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji ( UE) nr 927/2012 z dnia 12 października 2011r. wynika, że dla klasyfikacji towaru jako świecznika i zastosowania pozycji 9405 Nomenklatury Scalonej koniecznym jest aby towar przeznaczony był do utrzymywania świecy w pozycji stałej".

Do pisma skarżąca dołączyła: decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2014r. i decyzję Naczelnika [...] Celnego w G. z [...] maja 2014r. oraz ofertę sklepu Sodo. pl. towarów określonych jako lampiony i świeczniki szklane.

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 22 lipca 2015r. Sąd odmówił uwzględnienia powyższego wniosku strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa produktu o nazwie handlowej" świecznik szklany w kształcie kuli, w kolorowej osłonie metalowej".

Organy celne towar ten zaklasyfikowały do kodu TARIC [...] (właściwego dla materiału z jakiego wyrób został wykonany), obejmującego pozostałe dekoracyjne wyroby ze szkła, uznając tym samym, że wyrób nie spełnia kryteriów klasyfikacyjnych, aby być zaklasyfikowanym do wnioskowanej przez Stronę pozycji [...] WTC, jako nieelektryczny wyrób oświetleniowy, posiadający cechy świecznika.

W odpowiedzi na podnoszone naruszenie przepisów prawa materialnego ponownego podkreślenia wymaga, iż Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Wspólna Taryfa Celna (zwana dalej WTC) oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikacja towarów podlega Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej, uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa.

Z ORINS wynika, że zostały one ułożone sekwencyjnie i ze względu na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych.

Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z treścią pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Dla ustalenia prawidłowej taryfikacji towaru podstawowe znaczenie ma brzmienie pozycji (i kodów) taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów z nimi związanych. W myśl reguły 6 ORINS klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Jak wskazano w zaskarżonym rozstrzygnięciu, z uwagi na fakt, iż podobny asortyment określany mianem świeczników może być i jest taryfikowany do różnych kodów taryfy celnej, na co wskazują także przedstawione przez Stronę jak i przytaczane przez organy obu instancji Wiążące Informacje Taryfowe, zatem w celu ustalenia prawidłowego kodu TARIC istotne jest każdorazowo precyzyjne ustalenie stanu towaru. W niniejszym przypadku kluczowe znaczenie miało stwierdzenie, czy sporny "świecznik" jest rzeczywiście rozpoznawalny i identyfikowalny jako "nieelektryczna oprawa oświetleniowa w rozumieniu przepisów Wspólnej Taryfy Celnej.

Spór prawny w omawianej sprawie dotyczy zastosowania prawidłowej klasyfikacji taryfowej, która jest określana po ustaleniu wszystkich właściwości towaru, jego tożsamości, obiektywnych i rozpoznawalnych cech charakterystycznych.

Towar opisany we wniosku, jak prawidłowo zostało ustalone składa się ze szklanego naczynia ze szkła bezbarwnego, w kształcie kuli, w którym może być umieszczona zarówno świeca typu tea-light, jak i świeca walcowa oraz z dekoracyjnej osłony z kolorowego metalu (splot cekinów), która ogranicza w znacznym stopniu emisję światła. Strona twierdzi, że towar został nieprawidłowo zaklasyfikowany do pozycji [...] WTC, obejmującej dekoracyjne artykuły ze szkła, wskazując jako prawidłowy kod [...]

Zdaniem Strony, o tym, że towar jest bezspornie świecznikiem, ma świadczyć nie tylko deklarowane przez producenta przeznaczenie, ale również możliwość jego zaklasyfikowania do świeczników przy zastosowaniu prawidłowej wykładni pozycji [...] Taryfy, dla której nie ma znaczenia, czy towar posiada możliwości pozwalające utrzymać świecę w pozycji stałej, ponieważ wyrób spełnia funkcję oświetleniową. Jest to jego funkcja podstawowa, z uwagi na konstrukcję stworzoną tak, aby w wyrobie można było umieścić świecę - towar stanowić ma jej oprawę i wobec tego, zgodnie z brzmieniem pozycji [...], jest oprawą oświetleniową.

Wobec tego, wyrób taki jest "świecznikiem", który można zaliczyć do grupy nieelektrycznych opraw oświetleniowych wykonanych ze szkła i metalu (pozycja [...] WTC). Fakt ten ma potwierdzać oświadczenie chińskiego producenta. W oświadczeniu tym producent deklaruje eksport szklanych świeczników (glass candle holders). Zdaniem skarżącej, zapis ten przesądza o charakterze i rodzaju towaru — jest to szklana oprawa oświetleniowa na świece, spełniająca funkcję świecznika. W związku z powyższym, to przeznaczenie towaru powinno przesądzać o jego klasyfikacji do pozycji [...] WTC, obejmującej, m.in. kandelabry, świeczniki i lichtarze świecowe.

Zdaniem Sądu klasyfikując wyrób do pozycji [...] Wspólnej Taryfy Celnej w oparciu o informacje otrzymane od Strony, organy dokładnie ustaliły stan towaru, co pozostaje poza sporem, a mianowicie: materiał, kształt, wymiary, ozdoby, wygląd zewnętrzny, walory użytkowe oraz jego faktyczne i deklarowane przeznaczenie. Istota sporu sprowadzała się więc do ustalenia, czy sporny wyrób, nazywany przez Stronę "świecznikiem", jest rozpoznawalny i identyfikowalny jako "nieelektryczna oprawa oświetleniowa" z pozycji [...] WTC, czy też jest to wyrób, w którym można umieścić świecę i traktować go jako "świecznik", który w świetle postanowień Taryfy nie jest rozpoznawalny jako towar zaprojektowany do umieszczania w nich świec, jest zatem - zgodnie z brzmieniem podpozycji [...] WTC - pozostałym wyrobem ze szkła.

W ocenie Sądu, uwzględniając obiektywne właściwości, konstrukcję wyrobu, a także ozdobne wzornictwo organy celne zasadnie przesądziły o klasyfikacji wyrobu do pozycji [...] WTC (pozostałe wyroby ze szkła). Zgodnie z opisem towaru zawartym w zaskarżonej decyzji WIT, jest on wyrobem szklanym w kształcie kuli (średnica 8 cm, wysokość 10 cm), wyprodukowanym ze szkła bezbarwnego, nabieranego mechanicznie, dekorowany kolorową osłoną z motywem splotu metalowych cekinów. Zgodnie z deklaracją wnioskodawcy, wyrób przeznaczony jest do oświetlania wnętrz domu (m.in. jako dekoracja stołu), a także do wykorzystania na tarasach. Deklarowany jest (do stosowania) do świec walcowych o zbliżonej średnicy, jak również do tradycyjnych podgrzewaczy (świec typu "tea-light" ).

Poza sporem tez pozostaje też, że przedmiotem wniosku o wydanie WIT jest wyrób składając się z różnych materiałów (szkło i metal), stąd prawidłowo przywołano w regułę 3 b) ORINS, zgodnie z którą o klasyfikacji towaru decyduje element, który nadaje mu zasadniczy charakter. W rozpatrywanym przypadku był to element wykonany ze szkła (oprawa szklana), a więc towar z działu [...] WTC (pozycja [...] WTC ). Element metalowy jest dodatkiem dekorującym oprawę. Organy nie negowały faktu, że jest to szklany wyrób, w którym można umieścić świecę, jednakże funkcjonalność tego wyrobu nie jest związana z kwestią stricte oświetleniową jako "nieelektryczna oprawa oświetleniowa" w rozumieniu wskazanej przez stronę poz. [...] Taryfy. Poza sporem pozostaje, że omawiany wyrób nie posiada typowych miejsc (wgłębień) ściśle dopasowanych do świec o standardowych wymiarach, ani żadnego osprzętu służącego do umocowania świecy tak by jego rozpoznawalność nie budziła wątpliwości jako oprawy oświetleniowej. Potwierdza to brak walorów użytkowych jako sprzętu oświetleniowego, a taki charakter muszą mieć towary z poz. CN [...] W związku z powyższym zasadnie organy celne przyjęły, ze wyrób stanowi artykuł dekoracyjny bowiem jego funkcjonalność użytkowa ma charakter dekoracyjny, co wskazuje na przeznaczenie tego wyrobu do ozdoby – dekoracji do wystroju wnętrz. Powyższe , oznacza, że nie może być on identyfikowany, rozpoznawalny jako świecznik z pozycji [...] WTC. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem szefa Służby Celnej, że sporny wyrób o konstrukcji wykluczającej zastosowanie pozycji [...] WTC (artykuł ze szkła, w którym można umieścić świecę), jest sam w sobie artykułem dekoracyjnym posiada bowiem walor użytkowy, jako ozdobny artykuł szklany do dekoracji wnętrz, nie zaś użytkowego oświetlenia przez co, jak zasadnie wskazano spełnia wymogi zastosowania pozycji [...] WTC.

Nie ulega kwestii, iż przedmiotowy towar nie posiada żadnego osprzętu jak choćby wgłębienia pozwalającego utrzymać świecę w pozycji stałej czy dopasowanego do standardowego wymiaru świecy typu tea-light. Świeca typu tea-light, która według informacji Strony będzie wykorzystywana jako element oświetlający, będzie mogła swobodnie przemieszczać się we wnętrzu szklanego naczynia. Odnosząc się natomiast do stanowiska Strony, która powołuje się na literalne odczytanie postanowień pozycji [...] Wspólnej Taryfy Celnej, której jak wskazała brzmienie nie wprowadza kryterium stałego umocowania świecy, wskazać należy, że istotnie takie kryterium nie wynika wprost z brzmienia pozycji [...].

Podstawą jednakże do sformułowania przedstawionych warunków wykluczenia wyrobów z pozycji [...] WTC i przypisania do kodu CN [...] czyli pozycji właściwej dla materiału z jakiego został wykonany, była szczegółowa analiza rozporządzeń tj.: Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 774/2011 z dnia 2 sierpnia 2011 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej i Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 141/2002 z dnia 25 stycznia 2002r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, pogłębiona o szczegółową analizę decyzji WIT przywołanych w zaskarżonej decyzji. Integralną częścią powołanych rozporządzeń są załączniki z zaprezentowanymi w kolumnie 3 uzasadnieniami prawidłowej klasyfikacji towarów, zgodnie z którymi szklane naczynie nie utrzymujące świecy w pozycji stałej nie posiada cech świecznika z pozycji [...] WTC. W obu rozporządzeniach wyroby zaklasyfikowano zgodnie z materiałem który decyduje o charakterze wyrobu (naczynie ze szkła, artykuł z drewna). Rozporządzenia wykonawcze Komisji stanowią źródło prawa i zostały wydane w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Faktem jest, że odnoszą się one bezpośrednio do towarów w nich wyszczególnionych. Natomiast przedstawione przez Komisję w uzasadnieniu przyczyny klasyfikacji i wnioski stanowią wskazówki i wytyczne dotyczące zasad klasyfikacji towarów deklarowanych jako "świeczniki". W związku z powyższym nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż rozporządzenia wykonawcze Komisji dotyczące klasyfikacji niektórych towarów pełnią podobną rolę co opinia Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej i jeżeli pozostają w sprzeczności z treścią pozycji Nomenklatury Scalonej, należy je pominąć. Organ odwoławczy zasadnie zwrócił uwagę na stanowisko Trybunału Sprawiedliwości wskazane w motywie 67 uzasadnienia do wyroku z 19 lutego 2009 r. w sprawie C-376/07 w postępowaniu Staatssecretaris van Financiën przeciwko Kamino International Logistics BV. ,który wskazał, że o ile stosowanie w drodze analogii rozporządzenia klasyfikującego do towarów analogicznych do tych, o których mowa w rozporządzeniu, sprzyja wykładni spójnej z Nomenklaturą Scaloną i równemu traktowaniu podmiotów gospodarczych (zob. wyroki z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie C-130/02 Krings, Rec. s. I-2121, pkt 35 i z dnia 13 lipca 2006 r. w sprawie C-14/05 Anagram International, Zb.Orz. s. I-6763, pkt 32), to jednak wymagane jest w tego rodzaju przypadkach, by towary podlegające zaklasyfikowaniu i towary wskazane w rozporządzeniu klasyfikacyjnym były wystarczająco podobne. A zatem Trybunał dopuszcza przy stosowaniu rozporządzeń klasyfikacyjnych analogię, o ile zostanie wykazane, że towar klasyfikowany przez organ celny jest wystarczająco podobny do tego, który został opisany w załączniku do rozporządzenia klasyfikacyjnego.

Pełnomocnik skarżącej wskazał, iż stanowisko uzależniające klasyfikację od "utrzymywania świecy w stałej pozycji" całkowicie abstrahuje od opisu pozycji CN [...]. Zdaniem skarżącej , cecha "utrzymywania świecy w stałej pozycji" wywnioskowana została z użytego w opisie pozycji [...] sformułowania "ze źródłem światła zamontowanym na stałe" i dotyczy wyłącznie podświetlanych znaków, podświetlanych tablic, tabliczek itp., a nie nieelektrycznych opraw oświetleniowych, w tym świeczników. Wbrew tym twierdzeniom z powołanych wyżej rozporządzeń jednoznacznie wynika, iż warunkiem zaklasyfikowania towaru do poz. [...] WTC, jako świecznik, jest jego "rozpoznawalność" jako sprzęt zaprojektowany/przeznaczony do umieszczania w nim świecy (z uchwytem/szpikulcem czy wgłębieniem na świece). Potwierdzeniem powyższego jest dokonana w zaskarżonej decyzji analiza przedstawionych przez stronę wiążących informacji taryfowych GB [...] (k. 47), DE [...] (k.48), DE [...] (k.49), DE [...] (k. 50), DE [...] (k.51), DE [...] (k.52), DE [...] (k.53), DE [...], (k.54), DE [...] (k. 55), DE [...] (k.56), DE [...] która wskazuje że wszystkie towary (oprawy szklane) posiadają konstrukcję dopasowaną do źródła światła (wgłębienia), pozwalającą utrzymać świecę w stałej pozycji.

W przeciwnym razie towar ten jest taryfikowany do pozycji właściwej dla materiału z jakiego został wykonany. Klasyfikacja taryfowa przedmiotowego wyrobu do pozycji [...] WTC nastąpiła bowiem w oparciu o wykluczenie pozycji [...] z uwagi na zupełnie inny charakter wyrobu (ma on, jak wyżej wskazano przede wszystkim charakter dekoracyjny, nie posiada odpowiedniej konstrukcji do utrzymania świecy), jest szklanym artykułem wyposażenia wnętrz, lecz nie świecznikiem w rozumieniu pozycji [...] WTC. Klasyfikację taryfową do pozycji [...] WTC potwierdzają również wskazane przez skarżącą niemieckie wiążące informacje taryfowe o numerach: DE [...] (k.58), DE [...] (k.59), DE [...] wiążąca informacja taryfowa wydana przez administrację brytyjską GB [...] (k.61) i administrację holenderską NL [...]. Ponadto przedstawiona przez organy szczegółowa analiza danych bazy EBTI, wskazuje że kilkadziesiąt decyzji WIT wydanych dla tego typu wyrobów przez różne kraje członkowskie opiera swoje rozstrzygnięcia o podstawowe kryterium wprowadzone w rozporządzeniach klasyfikacyjnych, tj. kryterium stałego umocowania świecy (świeczniki) — pozycja [...] WTC) oraz inne oprawy z różnych materiałów (drewno, szkło, metal), w których można umieścić świece.

Przedstawione stanowiska organów celnych w podjętych rozstrzygnięciach uzasadnione wszechstronną analizą prowadzą do wniosku, iż w sprawie nie doszło do zarzucanego naruszenia reguł 1, 3b i 6 ORINS zawartych w załączniku 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr [...] z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr [...] z dnia 12 października 2012r., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie oraz pozycji CN [...] i kodu TARIC [...] przez ich niewłaściwe zastosowanie, a także pozycji CN [...] przez jej niezastosowanie.

Odnosząc się natomiast do podnoszonych zarzutów naruszenia szeregu przepisów proceduralnych tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 187, art. 190, art. 191 Ordynacji podatkowej należy wskazać, że art. 120 Ordynacji podatkowej otwiera rozdział zawierający katalog zasad ogólnych postępowania podatkowego. Zasady ogólne to najważniejsze reguły, które z jednej strony przesądzają o modelu postępowania, z drugiej - stanowią wytyczne działania dla organów podatkowych. Nie wprowadzają nowych, samoistnych instytucji, lecz są normami, które mają być realizowane przez istniejące instytucje. Dzięki temu wszystkie instytucje zawarte w Ordynacji podatkowej mogą być traktowane jako konkretyzacja zasad ogólnych. Organy celne działały zgodnie z przepisami prawa, zatem nie został naruszony art. 120 Ordynacji podatkowej. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 Ordynacji podatkowej.

Organ drugiej instancji uzasadnił wydaną decyzję, wykazał słuszność podejmowanych czynności dowodowych, jednocześnie zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014r.sygn.akt VSa/Wa576/14 poinformował Strony w toku prowadzonego postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem, gwarantując tym samym możliwość wniesienia własnych wniosków i dowodów do sprawy.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej należy zauważyć, iż zasada dochodzenia prawdy obiektywnej wyrażona w tym przepisie nie jest regulatorem ciężaru dowodu. W wyroku z dnia 6 czerwca 2000r., sygn. akt III S.A. 1252/99 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wprawdzie przepis art. 122 Ordynacji podatkowej nakłada na organy podatkowe obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jednak nie może to oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto, organy podatkowe mają obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Nie oznacza to jednak, aby obowiązek poszukiwania nowych dowodów ciążył tylko na organie podatkowym, bowiem strona w swoim dobrze rozumianym interesie powinna wykazać dbałość o przedstawienie stosownych środków dowodowych. W postępowaniu administracyjnym również obowiązuje zasada, że ciężar dowodu spoczywa na tym kto z określonego faktu wywodzi skutki prawne (wyrok NSA z dnia 30.11.2000r., sygn. akt III S.A. 1939/99). W tym stanie faktycznym organ celny podjął wszelkie niezbędne działania zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej mające na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego.

Obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału dowodowego jest wyrazem tego, że organ nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami Strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności udowodnienia pewnych faktów. Organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Jak zostało wykazane, organy celne zgodnie z treścią art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy zarówno zebrany z urzędu jak i przedstawiony przez Stronę. Zatem nie doszło również do naruszenia art. 180 Ordynacji podatkowej, gdyż nie wynika z nich, iż organy podatkowe obowiązane są interpretować przepisy prawa jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem.

W rozpatrywanej sprawie materiały dowodowe zgromadzone z urzędu oraz dokumenty załączone przez Stronę zostały ocenione zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów określoną w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Zasada, wyrażona w ww. przepisie, uprawnia organ do ustalenia prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny swobodna ocena dowodów musi być dokonywana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny: należy opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ lub uzyskanym w ramach pomocy prawnej, ocena powinna zostać oparta na całym materiale dowodowym, organ rozpatruje zatem wszystkie dowody w ich wzajemnej łączności, a nie każdy dowód z osobna, organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów zgromadzonych w danej sprawie, z zastrzeżeniem dokumentów urzędowych, mających szczególną moc dowodową.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania art. 188 oraz 197 §1 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego przez organ II instancji na okoliczność ustalenia stopnia przepuszczalności światła oraz ustalenia jaki stopień emisji światła przemawia za uznaniem wyrobu za świecznik- zawartą w postanowieniu z dnia z 15 października 2014 r. (k. 146 akt adm.) należy stwierdzić, że sformułowana w art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej stanowi, że w toku postępowania organy celne podejmują niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 §1.

Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej formułują obowiązek spoczywający na organie w toku postępowania wyjaśniającego, dotyczący zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, służącego poszukiwaniu prawdy obiektywnej. Ciężar dowodu z mocy tych artykułów spoczywa na organie celnym i jeżeli Strona przedłoży niepełny materiał dowodowy, organ ma obowiązek z własnej inicjatywy go uzupełnić, aż do uzyskania pewności co do istnienia określonego stanu faktycznego i prawnego.

W myśl art. 188 Ordynacji podatkowej żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem Zasada wynikająca z art. 188 O.p. jest emanacją procesowego prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu. Niemniej skuteczność prawna żądania strony przeprowadzenia dowodu uzależniona jest od spełnienia przesłanki - tej mianowicie, że przedmiotem dowodu musi byt okoliczność mająca znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Stosownie do art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z lego środka dowodowego. Granice korzystania z tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej, bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy.

Organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy gdy nakładają taki obowiązek przepisy szczególne.

Zlecenie przeprowadzenia takiego dowodu należy do sfery uznaniowej organu podatkowego (celnego). Spór w sprawie sprowadza się do kwestii zastosowania prawa lub jego wykładni, a to wyklucza możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż sytuacja taka nie zaistniała w tym konkretnym przypadku, gdyż zgromadzone materiały pozwoliły w sposób niebudzący wątpliwości ustalić tożsamość towaru oraz zaklasyfikować go do właściwego kodu, zgodnie z ORINS, a ustalenie stopnia emisji światła spornego wyrobu jak zasadnie stwierdził organ odwoławczy było zbędne gdyż kryterium to nie miało rozstrzygającego znaczenia dla zastosowania właściwej klasyfikacji taryfowej. W tej sytuacji jako bezpodstawne należało ocenić żądanie powołania biegłego, czemu organ odwoławczy dał wyraz odmawiając przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego postanowieniem z dnia 15 października 2014r.

Ponadto, w toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ umożliwił stronie uczestnictwo w każdym stadium postępowania, w tym składanie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, a decyzję wydano po ustaleniu stanu faktycznego przedmiotowego towaru. W uzasadnieniu skarżonej decyzji wskazane zostały fakty, które przesądziły, że przedmiotowy towar uznano za wyrób ze szkła do dekoracji wnętrz z pozycji [...] taryfy celnej. Omówiono obszernie zasady klasyfikacji tego typu towarów w Nomenklaturze Scalonej oraz odniesiono się wyczerpująco do wszystkich podnoszonych w odwołaniu zarzutów.

Za nieuzasadniony należy również uznać zarzut wydania decyzji z naruszeniem art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego, decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania kwalifikacji prawnej i dokonanie subsumcji stanu faktycznego do sformułowanej w wyniku wykładni normy prawnej. Określony w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej wymóg przytoczenia przepisów prawa oznacza obowiązek wskazania ich treści i relacji do stanu faktycznego sprawy.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ odwoławczy analizował zebrany materiał dowodowy, który uznał za kompletny i wystarczający do wydania orzeczenia w sprawie, wziął pod uwagę podnoszone przez stronę twierdzenia, ustosunkował się do nich.

Organ wskazał również stan faktyczny, ustalony w efekcie przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz obszernie wyjaśnił zasady klasyfikacji tego typu towarów w Nomenklaturze Scalonej. Zatem postępowanie w tym zakresie uznać należało za odpowiadające prawu.

Odnosząc się z natomiast do wniosku o przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TS UE) pytania prejudycjalnego o treści podanej w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 22 lipca 2015 r. należy zauważyć, że przesłanki dopuszczalności pytania prawnego do TS UE zostały określone w art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej TF UE). Są one następujące:

- pytanie prawne musi dotyczyć wykładni lub/i ważności przepisów prawa wspólnotowego,

- kwestia wykładni lub/i obowiązywania prawa wspólnotowego została podniesiona przed sądem lub trybunałem państwa członkowskiego oraz

- rozstrzygnięcie tej kwestii jest niezbędne do wydania przez sąd lub trybunał orzeczenia.

Z użytego w art. 267 TF UE pojęcia "niezbędne" należy wnioskować, że ostatnio wymieniona przesłanka nie zachodzi w sytuacjach, gdy odpowiedź na pytanie prawne w żaden sposób nie wpłynie na wynik sprawy lub gdy wykładnia prawa wspólnotowego nie ma odniesienia do istoty sprawy lub przedmiotu skargi.

Na ogół przyjmuje się, że przedstawienie pytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości należy do uznania sądu państwa członkowskiego. Uznanie to przysługuje sądom niższej instancji, które w przeciwieństwie do sądów najwyższych nie są obowiązane, lecz jedynie uprawnione do przedstawienia takiego pytania.

Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym o wykładni traktatów oraz o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii.

Analiza zaproponowanego przez stronę skarżącą pytania prowadzi do wniosku, iż nie zachodzi potrzeba zwrócenia się do TS UE o wykładnię pozycji 9405 Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej, zmienionej Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji ( UE) nr 927/2012 z dnia 12 października 2011r. ze względu na brak wątpliwości co do stosowanych przepisów.

Z tych wszystkich względów skargę należało oddalić jako niezasadną, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.