Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1472/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Spółki ... Ł. na rozstrzygnięcie Ministra Klimatu z dnia... sierpnia 2020 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Spółki "..." wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Ministra Klimatu z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...] " w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, Priorytet II Ochrona środowiska, w tym adaptacja do zmian klimatu, Działanie 2.2 Gospodarka odpadami komunalnymi. Pismem z 31 grudnia 2019 r. Instytucja Wdrażająca - Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: "IW") poinformowała Spółkę, że w wyniku oceny według kryteriów formalnych i merytorycznych I stopnia wniosku o dofinansowanie projektu projekt nie spełnił kryterium formalnego nr 2: Zgodność z Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko, Szczegółowym opisem osi priorytetowych POIS oraz Regulaminem konkursu. Ponadto IW wskazała, że w ramach oceny merytorycznej I stopnia projekt uzyskał 57 punktów, przekraczając wymagane w konkursie minimum wynoszące 60% maksymalnej liczby punktów, która wynosi 45,6 w przypadku projektów dedykowanych wyłącznie PSZOK.

Spółka wniosła protest od wyniku oceny pismem z 21 stycznia 2020 r. podnosząc zarzuty wadliwej oceny w zakresie kryterium formalnego nr 2: Zgodność z Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko, "Szczegółowym opisem osi priorytetowych" oraz naruszenia regulaminu konkursu. Wskazano, że ocena wykracza poza sprawdzenie spornego kryterium poprzez ocenę nie tyle ujęcia przedsięwzięcia we właściwym planie inwestycyjnym, ile ocenę zakresu wpisu. Ponadto wnioskodawca podniósł zarzuty proceduralne wskazując, że ocena analogicznego projektu zgłoszonego w innym konkursie organizowanym przez IW zakończyła się odmiennym wynikiem punktowym (projekt otrzymał większą liczbę punktów), co zdaniem Spółki dowodzi nieprawidłowości w organizacji procesu oceny wniosków o dofinansowanie.

Pismem z 19 sierpnia 2020 r. Instytucja Pośrednicząca - Minister Klimatu (dalej: "IP") poinformowała, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu wyjaśniono, że weryfikacja w zakresie kryterium formalnego nr 2: Zgodność z Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych oraz regulaminem konkursu polegała m. in. na sprawdzeniu, czy typ lub rodzaj projektu jest zgodny z przewidzianym w Szczegółowym opisie osi priorytetowych POliŚ oraz czy wnioskodawca jest zgodny z określonym typem beneficjenta lub katalogiem ostatecznych odbiorców instrumentów finansowych. Zgodnie z postanowieniami Szczegółowego opisu osi priorytetowych POliŚ 2014-2020, warunkiem wsparcia inwestycji w ramach działania 2.2 jest ich uwzględnienie w planach inwestycyjnych stanowiących załącznik do właściwych wojewódzkich planów gospodarki odpadami. Kwestia weryfikacji zgodności projektu z dokumentami planistycznymi obowiązującymi w ramach gospodarki odpadowej została szczegółowo opisana w postanowieniach SZOOP odnoszących się do działania 2.2 Gospodarka odpadami komunalnymi. W szczególności na str. 104 SZOOP w pkt 14 wskazano, że "Warunkiem wsparcia inwestycji będzie ich uwzględnienie w planach inwestycyjnych w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi zatwierdzonych przez Ministra Środowiska (z zastrzeżeniem informacji zawartych w pkt 2, w tym dotyczących możliwości finansowania działań związanych z projektami PSZOK)". W dalszej części ww. dokumentu doprecyzowano, że zasadność inwestycji w obszarze gospodarki odpadami musi zostać potwierdzona przez Ministra Środowiska w ramach planów inwestycyjnych stanowiących załącznik do wojewódzkich planów gospodarki odpadami. Jak podkreślono, przedmiotowy warunek wynika z zapisów Umowy Partnerstwa zawartej z Komisją Europejską, która mówi o zatwierdzaniu planów inwestycyjnych oraz ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r. poz. 797), która mówi o uzgadnianiu planów inwestycyjnych).

W tym kontekście IP wskazała na art. 35 ust. 9 ustawy o odpadach określający zakres planów inwestycyjnych, który uwzględnia w szczególności:

wskazanie planowanych inwestycji;

oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich finansowania;

harmonogram realizacji planowanych inwestycji.

Ze wskazanych powyżej postanowień dokumentów programowych oraz regulacji ustawowych, w ocenie IP, wynika, że warunkiem udzielenia wsparcia na realizację projektu z budżetu unijnego jest jego uwzględnienie we właściwym planie inwestycyjnym. W przedmiotowej sprawie niespełnienie kryterium formalnego nr 2 spowodowane było tym, że zakres projektu planowanego do realizacji przez Wnioskodawcę przewidywał obok budowy PSZOK także inwestycję towarzyszącą, która nie została ujęta w Planie Inwestycyjnym stanowiącym załącznik nr 11 do "Planu gospodarki odpadami dla województwa pomorskiego 2022" przyjętym uchwalą Sejmiku Województwa Pomorskiego nr 321/XXX/16 z dnia 29 grudnia 2016 r. (dalej: "Plan Inwestycyjny").

IW w trakcie weryfikacji wniosku o dofinansowanie ustaliła, że projekt obejmuje oprócz budowy PSZOK m.in. instalację linii do doczyszczania surowców wraz z urządzeniami peryferyjnymi. W związku z tym, w toku procedury poprawy i uzupełnienia wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, IW pismem z 25 czerwca 2019 r. zwróciła się do Wnioskodawcy o wyjaśnienie, czy planowane w ramach projektu doposażenie PSZOK w zadaszoną halę systemową wraz z linią do podczyszczania na RIPOK jest tą samą halą i linią podczyszczania, co obiekt towarzyszący dla PSZOK, czy też stanowi odrębną instalację oraz czy planowana instalacja do doczyszczania selektywnie zebranych odpadów jest zgodna z Planem Inwestycyjnym dla woj. pomorskiego. Odpowiadając na ww. wezwanie (pismem z dnia 5 lipca 2019 r.), Wnioskodawca wyjaśnił, że linia do doczyszczania odpadów nie jest instalacją odrębną (np. sortownią odpadów), a jej elementy - prasa i podajniki do prasy, są zgodne z Planem Inwestycyjnym. IW uznała jednakże ww. wyjaśnienia Wnioskodawcy za niezasadne i stwierdziła, że projekt w kształcie określonym we wniosku o dofinansowanie nie spełnia wymogu ujęcia w Planie Inwestycyjnym.

W opinii IP, analiza wniosku o dofinansowanie wraz załącznikami wskazuje jasno, że projekt oprócz elementu polegającego na budowie PSZOK przewiduje działania inwestycyjne, które nie zostały ujęte w Planie Inwestycyjnym. Zgodnie bowiem z zapisami zawartymi w Studium wykonalności, obok zakresu ujętego w Planie Inwestycyjnym, w ramach projektu przewidziano budowę hali magazynowej oraz hali przygotowania odpadów. Wielkość planowanych do realizacji obiektów, jak również ich wyposażenie (m. in. w rozdrabniacz dwuwatowy, separator magnetyczny, kabinę sortownicza (na 4-6 stanowisk pracy), w prasę kanałową oraz przenośniki zasypowe) wskazuje, że ww. obiekty stanowią odrębną instalację do doczyszczania selektywnie zebranych odpadów. Co nie mniej istotne, kwota jaką przewidziano na realizację projektu (około 18 900 000 zł) znacznie odbiega od kosztów realizacji inwestycji określonych w Planie Inwestycyjnym (950 000 zł).

W tym kontekście IP zauważyła, że zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie sposobu i formy sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami oraz wzoru planu inwestycyjnego (Dz. U. poz. 1016) instalacje do doczyszczania selektywnie zebranych frakcji odpadów komunalnych planowane do rozbudowy/modernizacji powinny zostać wpisane w tabeli nr 12 właściwego planu inwestycyjnego. Natomiast nowe instalacje do doczyszczania selektywnie zebranych odpadów komunalnych powinny być ujęte w tabeli nr 22 właściwego planu inwestycyjnego. Projekt Wnioskodawcy w części, która dotyczy ww. sortowni odpadów, nie został uwzględniony w żadnej z tabel Planu Inwestycyjnego. Jedynie inwestycja dotycząca budowy PSZOK została wpisana do Planu Inwestycyjnego, tj. w tabeli nr 11 pn. Punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych planowane do rozbudowy/modernizacji. Z kolei w tabeli nr 32 pn. Harmonogram realizacji inwestycji wraz z kosztami w poz. 37 wymieniono przedsięwzięcie pn. Budowa PSZOK w gminie [...] , określając planowany zakres prac obejmujący: "wykonanie potrzebnej infrastruktury, utwardzenie i oświetlenie placu, budowa wiat śmietnikowych, wyposażenie PSZOK w kontenery, rębak do gałęzi, prasę i pojemniki, budowę pomieszczeń socjalno-biurowych". Ponadto wskazano koszty realizacji inwestycji, tj. 950 000 zł.

W ocenie IP, bezzasadny jest również zarzut podniesiony w proteście, iż IW dokonując weryfikacji projektu w zakresie zgodności z Planem Inwestycyjnym wykroczyła poza zasady sprawdzenia zgodności projektu z Planem Inwestycyjnym. Z takim stanowiskiem Wnioskodawcy nie można się zgodzić, ponieważ celem sporządzenia planów inwestycyjnych było oszacowanie liczby inwestycji niezbędnych do realizacji zamierzeń określonych w ramach wojewódzkich planów gospodarki odpadami, w tym również ustalenie ich przybliżonych wydajności oraz niezbędnych do poniesienia kosztów. Z tego względu, weryfikacja zgodności projektu z zapisami właściwego Planu Inwestycyjnego nie mogła sprowadzać się jedynie do prostego ustalenia, czy w jego tabelach znajduje się nazwa projektu odpowiadająca nazwie projektu ubiegającego się o dofinansowanie, ponieważ stałoby to w sprzeczności z celem, w jakim te dokumenty były tworzone.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, z późn. zm.); dalej: "u.z.r.p." oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Spółka zarzuciła naruszenie:

a. art. 35a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że Plan Inwestycyjny jako dokument o charakterze planistycznym winien mieć charakter jednoznaczny i wyczerpujący, aby beneficjent mógł wnioskować o wsparcie ze środków unijnych;

b. art. 35 ust. 9 poprzez uznanie, że pod pojęciem "ujęcie w planie inwestycyjnym" należy rozumieć szczegółowe i wyczerpujące wykazanie wszystkich elementów inwestycji objętych wnioskiem o dofinansowanie, aby projekt mógł uzyskać dofinansowanie;

c. art. 37 ust. 1 i ust. 2 u.z.r.p. poprzez dokonanie oceny formalnej w oparciu o nieprecyzyjne i niejednoznaczne kryteria wyboru, dowolność przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez Skarżącą oraz brak dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadniania;

d. art. 37 ust. 1 i ust. 2 u.z.r.p. poprzez dokonanie oceny merytorycznej wniosku I stopnia z pominięciem zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności, co przejawiało się m. in. w braku wszechstronnego przeanalizowania i zbadania całości dokumentacji projektu objętej wnioskiem, braku wszechstronnego i wyczerpującego uzasadnienia przyczyn dokonania negatywnej oceny projektu oraz dokonaniem przez instytucję negatywnej oceny projektu wbrew udzielonym wcześniej Skarżącej informacjom o prawidłowym i skutecznym skorygowaniu wniosku;

e. art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. poprzez bezzasadne uznanie, że projekt nie może zostać rekomendowany do dofinansowania pomimo jego pozytywnej oceny, tj. uzyskania najwyższej liczby punktów, w sytuacji w której odmowa dofinansowania jest uzasadniona wyłącznie rzekomym "niewystarczaniem" środków w danym konkursie narusza w sposób niewątpliwy również wynikające z Konstytucji RP zasady sprawiedliwości proceduralnej, zasadę równego traktowania oraz zasadę proporcjonalności.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Klimatu z dnia [...] sierpnia 2020 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Dodać należy, iż art. 50 u.z.r.p. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.

Poddając rozstrzygnięcia właściwej instytucji kontroli sądowej, ustawodawca w art. 61 ustanowił szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 64 zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

W ocenie Sądu, jako niezasadne uznać należy zarzuty naruszenia art. 35a ustawy o odpadach poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że Plan Inwestycyjny jako dokument o charakterze planistycznym winien mieć charakter jednoznaczny i wyczerpujący, aby beneficjent mógł wnioskować o wsparcie ze środków unijnych oraz naruszenia art. 35 ust. 9 ww. ustawy poprzez uznanie, że pod pojęciem "ujęcie w planie inwestycyjnym" należy rozumieć szczegółowe i wyczerpujące wykazanie wszystkich elementów inwestycji objętych wnioskiem o dofinansowanie, aby projekt mógł uzyskać dofinansowanie.

Powodem niespełnienia kryterium formalnego nr 2: Zgodność z Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko, Szczegółowym opisem osi priorytetowych POIiŚ oraz Regulaminem konkursu, było to, iż w ramach projektu zgłoszonego do konkursu przewidziano obok budowy punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (dalej: PSZOK) inwestycję towarzyszącą - instalację linii do doczyszczania surowców wraz z urządzeniami peryferyjnymi, która nie została ujęta w Planie Inwestycyjnym stanowiącym załącznik nr 11 do "Planu gospodarki odpadami dla województwa [...] 2022" przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia 29 grudnia 2016 r.

Należy wyjaśnić, że zgodnie z postanowieniami Szczegółowego opisu osi priorytetowych POliŚ 2014-2020 (zwanego danej: "SzOOP"), warunkiem wsparcia inwestycji w ramach działania 2.2 jest ich uwzględnienie w planach inwestycyjnych stanowiących załącznik do właściwych wojewódzkich planów gospodarki odpadami. W SzOOP w pkt 14 wskazano, że "Warunkiem wsparcia inwestycji będzie ich uwzględnienie w planach inwestycyjnych w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi zatwierdzonych przez Ministra Środowiska (z zastrzeżeniem informacji zawartych w pkt 2, w tym dotyczących możliwości finansowania działań związanych z projektami PSZOK)". W dalszej części ww. dokumentu doprecyzowano, że zasadność inwestycji w obszarze gospodarki odpadami musi zostać potwierdzona przez Ministra Środowiska w ramach planów inwestycyjnych stanowiących załącznik do wojewódzkich planów gospodarki odpadami.

Należy w powyższym kontekście zauważyć, iż jednym z celów, jakie przyświecały zmianie wojewódzkich programów gospodarki odpadami było ich dostosowanie do postanowień dyrektyw dotyczących sektora odpadów. Ww. cel miał zostać osiągnięty m. in. poprzez dostosowanie wojewódzkich planów gospodarki odpadami do wymagań przyjętych w ustawie z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o odpadach (Dz. U. poz. 122) oraz stworzenie planów inwestycyjnych, które miały umożliwić skoordynowane wydatkowanie środków publicznych np. z krajowych środków pochodzących z programów priorytetowych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub środków Unii Europejskiej. Obowiązek sporządzenia planów inwestycyjnych zawarto w dokumencie określającym wzajemne zobowiązania Unii Europejskiej oraz Polski związane z wdrażaniem Perspektywy Finansowej na lata 2014-20 pn. Programowanie perspektywy finansowej 2014-2020 - Umowa Partnerstwa. W ww. Umowie zapisano, że ze środków unijnych będą finansowane wyłącznie projekty uwzględnione w tworzonych przez zarządy województw i zatwierdzanych przez ministra właściwego ds. środowiska aktualizacjach wojewódzkich planów gospodarki odpadami zawierających tzw. plany inwestycji dotyczących gospodarki odpadami komunalnymi. Wskazano również, że plany inwestycyjne będą zawierać szczegółową analizę sytuacji w danym regionie łącznie ze strumieniami i ilością odpadów w regionie, informacjami dotyczącymi istniejącej infrastruktury gospodarki odpadami, planowanych inwestycji wraz ze wskazaniem harmonogramu realizacji. Plany inwestycyjne miały zaś być podstawą finansowania inwestycji zarówno na poziomie krajowym, jak i regionalnym (s. 122).

Powyższe zobowiązania władz krajowych znalazły odpowiednie odzwierciedlenie w postanowieniach POIiŚ na lata 2014-20, gdzie wskazano, że "Działania będą podejmowane w tych regionach gospodarki odpadami, w których w celu zapewnienia kompleksowego systemu gospodarki odpadami komunalnymi uwzględniono komponent dotyczący termicznego przekształcania odpadów.(...) W celu wypełnienia warunkowości ex ante zaktualizowany zostanie Krajowy plan gospodarki odpadami oraz wojewódzkie plany gospodarki odpadami, których załącznikami będą plany inwestycyjne (zatwierdzane przez Ministra Środowiska) (s. 58)".

W świetle powyższych postanowień dokumentów programowych niesporne jest, że władze krajowe zobligowały się do przyjęcia i stosowania planów inwestycyjnych stanowiących elementy wojewódzkich programów gospodarki odpadami. Warunek ten został zrealizowany na poziomie ustawodawstwa krajowego poprzez uzależnienie udzielenia dofinansowania ze środków unijnych od uwzględnienia projektu we właściwym dla danego województwa planie inwestycyjnym, co znalazło wyraz w treści art. 35 ust. 9 ustawy o odpadach. W przywołanej regulacji wskazano, że "Warunkiem dopuszczalności finansowania budowy, rozbudowy lub modernizacji instalacji przeznaczonych do przetwarzania odpadów komunalnych, w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych, ze środków Unii Europejskiej lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej jest ich ujęcie w planie inwestycyjnym, o którym mowa w art. 35a; warunek ten nie dotyczy instalacji do recyklingu odpadów".

W trakcie oceny wniosku Spółki dokonano weryfikacji uwzględnienia projektu w Planie Inwestycyjnym stanowiącym załącznik nr 11 do "Planu gospodarki odpadami dla województwa [...] 2022". Co istotne przy tym, jedynym elementem projektu, o którego dofinansowanie ubiega się Skarżąca, uwzględnionym w Planie Inwestycyjnym, jest budowa Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w [...] o szacunkowych kosztach określonych w Planie Inwestycyjnym na 900 000 zł. IP zasadnie wywiodła zatem, ze zakres ocenianego projektu, jak i koszt jego realizacji wskazany w dokumentacji aplikacyjnej rażąco kontrastują z zakresem i szacunkowym kosztem budowy PSZOK w [...] przewidzianym w Planie Inwestycyjnym. W tym zakresie wskazano na fakt, iż koszt budowy ww. PSZOK w Planie Inwestycyjnym oszacowano na 900 000 zł, podczas gdy we wniosku o dofinansowanie wskazano, że koszt realizacji projektu Spółki ma wynieść aż 18 500 000 zł, a zatem kwotę ponad 20-krotnie wyższa. Podobne różnice występują w opisie urządzeń i planowanych prac, jakie wskazano w Planie Inwestycyjnym, a jakie zamierza zrealizować Skarżąca w ramach projektu zgłoszonego do udziału w konkursie.

Ponadto, należy zauważyć, że obowiązek umieszczenia w planie inwestycyjnym danych dotyczących planowanych inwestycji oraz ich kosztów wynika z art. 35a ustawy o odpadach, zgodnie z którym, plan inwestycyjny zawiera w szczególności:

wskazanie planowanych inwestycji;

oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich finansowania;

harmonogram realizacji planowanych inwestycji.

Szczegółowy zakres danych, jakie powinny zawierać poszczególne plany inwestycyjne przedstawia rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie sposobu i formy sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami oraz wzoru planu inwestycyjnego (Dz. U. poz. 1016). Zgodnie z postanowieniami ww. rozporządzenia, instalacje do doczyszczania selektywnie zebranych frakcji odpadów komunalnych planowane do rozbudowy/modernizacji powinny zostać wpisane w tabeli nr 12 właściwego planu inwestycyjnego. Natomiast nowe instalacje do doczyszczania selektywnie zebranych odpadów komunalnych powinny być ujęte w tabeli nr 22 właściwego planu inwestycyjnego. Projekt Skarżącej w części, która dotyczyła montażu linii do doczyszczania surowców wraz z urządzeniami peryferyjnymi, nie został uwzględniony w żadnej z tabel ww. Planu Inwestycyjnego.

Sąd podziela stanowisko IP, że weryfikacja uwzględnienia projektu w planie inwestycyjnym nie powinna ograniczać się wyłącznie do sprawdzenia, czy projekt został wymieniony w danym planie inwestycyjnym, bez analizy zakresu planowanych inwestycji oraz ich kosztów. W świetle przywołanych regulacji, celem sporządzenia planów inwestycyjnych było szacowanie ile i jakiego rodzaju, o jakiej mocy przerobowej oraz w jakim terminie, należy zbudować instalacji, w tym przy wsparciu środków unijnych, aby gospodarka odpadami komunalnymi na terenie danego województwa działała w sposób prawidłowy.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 u.z.r.p. poprzez nieprecyzyjne i niejednoznaczne określenie kryteriów wyboru projektów. W opisie spornego kryterium formalnego nr 2 wskazano, że do jego spełnienia konieczne będzie sprawdzenie, czy projekt odpowiada wymaganiom określonym w SzOOP POIiŚ. Sporne kryterium formalne jest stosowane przy ocenie formalnej projektów we wszystkich osiach priorytetowych Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Z tego względu, głównie z uwagi na potrzebę zapewnienia analogicznego standardu oceny w ramach całego Programu oraz duże zróżnicowanie projektów mogących uzyskać dofinansowanie w poszczególnych osiach priorytetowych (projekty energetyczne, środowiskowe, transportowe oraz z zakresu kultury i zdrowia), treść kryterium jest możliwie ogólna, zawierając przy tym odesłanie do postanowień SzOOP POIiŚ, w którym zostały zawarte szczegółowe wymagania.

Nieuprawniony jest zarzut art. 37 ust. 1 i ust. 2 u.z.r.p. poprzez dokonanie oceny merytorycznej wniosku I stopnia z pominięciem zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności. IP wyjaśniła w powyższym zakresie, że dokumentacja aplikacyjna każdego projektu biorącego udział w postępowaniu konkursowym jest oceniana indywidualnie i bezstronnie przez wyznaczonych członków Komisji Oceny Projektów (dalej: "KOP") powołanej do oceny wniosków o dofinansowanie w ramach danego konkursu. Wskazani członkowie KOP dokonują oceny projektu przy pomocy list sprawdzających stanowiących załącznik do regulaminu konkursu na podstawie dokumentacji oraz wyjaśnień wnioskodawcy złożonych wyłącznie w tym konkursie, kierując się przy tym własną wiedzą i doświadczeniem. KOP nie porównuje dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej tych samych projektów, która została złożona w różnych postępowaniach konkursowych. W związku z tym, może zaistnieć sytuacja, w której pomiędzy wynikami oceny analogicznych projektów ocenianych przez różnych ekspertów w odrębnych konkursach wystąpią rozbieżności w liczbie przyznanych punktów.

W konsekwencji powyższych ustaleń jako niezasadny uznać należy również zarzut dotyczący naruszenia art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. poprzez uznanie, że projekt nie może zostać rekomendowany do dofinansowania pomimo jego pozytywnej oceny, tj. uzyskania najwyższej liczby punktów, w sytuacji gdy odmowa dofinansowania spowodowana jest niewystarczającą sumą środków przeznaczonych na konkurs. Ocena wniosku zakończyła się bowiem oceną negatywną z powodu niespełnienia kryterium formalnego nr 2.

Z tych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł, jak w sentencji wyroku.