Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1349/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ: Zarząd Gminy

SENTENCJA

Sygn.akt II SA/Wr 1349/2001 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA del. do WSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Sędzia WSA : Mieczysław Górkiewicz Asesor WSA: Anna Siedlecka Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. na pismo Zarządu Gminy O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprzedaży zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygn.akt II SA/Wr 1349/2001 2

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi S. M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w/w pismo Zarządu Gminy O. z dnia [...]r. Nr [...], nazwane przez skarżącego postanowieniem. W piśmie tym Zarząd Gminy O. informuje S. M. , że anuluje uzgodnienia w sprawie sprzedaży skarżącemu wynajmowanego lokalu mieszkalnego w budynku w L. W., zawarte w piśmie z dnia [...]r. Nr [...] i postanawia nie przeznaczać tego lokalu na sprzedaż.

Jako uzasadnienie swego stanowiska, organ wskazał, że na zebraniu wiejskim odbytym w dniu [...]r. w L. W. mieszkańcy nie wyrazili zgody, aby przedmiotowe mieszkanie zostało zbyte skarżącemu na własność. Równocześnie organ stwierdził, że zajmowane przez S. M. pomieszczenia będą w przyszłości przeznaczone na zaspokojenie potrzeb kulturalnych, oświatowych, bądź zdrowotnych.

Skarżący nie godzi się ze stanowiskiem organu i podnosi, że w sprawie wykupu zajmowanego mieszkania składał do Gminy kilka podań. Sądził, ze przekonał Gminę, co do swoich racji o wykup tegoż mieszkania. Okazało się jednak, podkreśla skarżący, że ".. .zdanie kilku złośliwych mieszkańców jest ważniejsze...", niż jego racje.

Zdaniem S. M. "...wyssane z palca ..." są przyczyny, które spowodowały odmowę sprzedaży skarżącemu zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Skarżący zarzucił także , że skarżone pismo z dnia [...]r. jest nielogiczne z tej przyczyny, że skoro w przyszłości nie będzie w nim zamieszkiwał, to po co remonty.

W konsekwencji, skarżący stwierdził, że czuje się oszukany przez Gminę, z tego to przede wszystkim powodu, że jako pierwszy złożył podanie o wykup zajmowanego lokalu, gdy nadto obiecano mu wielokrotnie słownie i na piśmie sprzedaż tego mieszkania.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna zarzuciła, że wniesiona przez S. M. skarga jest bezprzedmiotowa. Wyjaśniono, że S. M. jest wieloletnim najemcą lokalu mieszkalnego, które mieści się w budynku stanowiącym własność Gminy O .

Zdaniem organu przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000r., Nr 46, poz.543 ze zm./, nie przewidywały i nie przywidują obecnie dokonywania sprzedaży nieruchomości stanowiących własność Gminy w drodze decyzji administracyjnej.

Warunkiem wstępnym a zarazem niezbędnym sprzedaży takiej nieruchomości w drodze przetargu / art.37 ust.l/ lub w drodze bezprzetargowej /art.37 ust.2/, była

Sygn.akt 11 JSA/Wr 1349/2001 3

wola właściciela nieruchomości, czyli gminy do wystawienia nieruchomości do

sprzedaży w obowiązującym trybie.

Organem reprezentującym jednostkę samorządu terytorialnego był początkowo

zarząd gminy, który to był właściwym organem do ewentualnego sporządzenia i

podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do

sprzedaży.

Dalej organ stwierdził, że wprawdzie wniosek skarżącego w zakresie zbycia

zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego był rozpatrywany przez Zarząd

Gminy O., to Zarząd nie podjął uchwały w zakresie zbycia lokalu

mieszkalnego najemcy po byłej szkole w L. W. [...], a tym samym

lokal ten nie został ujęty w wykazie nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest także właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników /art.227 k.p.a./.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje jedynie stosownie do art.l & 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 & 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

Sygn.akt II SA/Wr 1349/2001 4

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zdaniem Sądu skarżone przez S. M. pismo z dnia [...]r., Nr [...] podpisane przez Zastępcę Przewodniczącego Zarządu Gminy O., informujące skarżącego o stanowisku Zarządu Gminy w kwestii sprzedaży zajmowanego przez zainteresowanego mieszkania, nie jest decyzją administracyjną jak też nie jest postanowieniem, ani też nie można go zaliczyć do aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej poddanych kontroli Sądu Administracyjnego. Pismo to zatem nie podlega zaskarżeniu do Sądu Administracyjnego.

Cech takich nie posiada także powoływane w w/w piśmie, pismo Wójta Gminy O. z dnia [...]r. Nr [...].

Brak jest zatem w rozpatrywanej sprawie przedmiotu zaskarżenia, o którym stanowi cyt. wyżej art.3 & 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a który to przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./, zgodnie z którym sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.

Istotne jest także w niniejszej sprawie, że z wniesionej do sądu skargi wynika, iż roszczenie S. M. sprowadza się w istocie do żądania sprzedania skarżącemu przez Gminę O. zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Stwierdzić należy, że powyższe żądanie skarżącego nie mieści się w zakresie kompetencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, określonej powołanym wyżej przepisem art.3 & 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność gminy regulowane są przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000r., Nr 46, poz.543 ze zm./.

1 tak w myśl art. 13 ust.l w związku z art.24 ust.l tej ustawy, nieruchomości

stanowiące gminny zasób nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu, w

szczególności mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się,

oddania w użytkowanie wieczyste .

sygn. akt II SA/Wr 1349/01

Zgodnie zaś z art.25 ust.l w/w ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 26 października 2002r. - gminnym zasobem nieruchomości gospodarował zarząd gminy, zaś od 27 października 2002r. gminnym zasobem nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz albo prezydent miasta /art.77 pkt.3 ustawy z dnia 20 czerwca 2002r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta -Dz.U. Nr 113, poz.984/, i który to również stosownie do art.35 ust.l ustawy, sporządza i podaje do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, do oddania w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, najem lub dzierżawę.

Sprzedaż nieruchomości gminnych może nastąpić w drodze przetargu lub w drodze bezprzetargowej /art.28 ust.l ustawy/.

Protokół z przeprowadzonego przetargu oraz protokół z rokowań przy zbyciu w drodze bezprzetargowej stanowią w myśl art.28 ust.3 omawianej ustawy, podstawę do zawarcia umowy.

Zgodnie zaś z art.27 ustawy - sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego.

Przytoczona wyżej regulacja prawna obowiązująca przy gospodarowaniu nieruchomości stanowiącymi gminny zasób nieruchomości, wskazuje, iż przed zbyciem konkretnej nieruchomości musi być wdrożona przez organ gminy ściśle określona procedura.

Z wyjaśnień strony przeciwnej, jak i nadesłanych akt sprawy, a także przedłożonych przez skarżącego pism , nie wynika aby w sprawie lokalu, którego sprzedaży domaga się S. M., podjęte zostały akty, które objęte mogłyby być kontrolą Sądu Administracyjnego.

Nadto podkreślić należy, że ustawowe pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości przez najemcę lokalu mieszkalnego, określone w art.34 ust.l pkt.3 omawianej ustawy, nie oznacza, że najemcy przysługuje prawo żądania nakazania przez Sąd Administracyjny organowi gminy sprzedaży zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Nie należy bowiem do kompetencji Sądu Administracyjnego przymuszanie organu gminy do określonego sposobu gospodarowania nieruchomościami będącymi zasobem gminnym.

Jak to już wyżej Sąd zauważył, tylko Zarząd Gminy, a obecnie Wójt Gminy O. , jest uprawniony go gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości i organ ten tylko w myśl cyt. wyżej przepisu art.35 ust.l ustawy uprawniony jest do opracowania i podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

Podkreślić nadto należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęte zostało, iż zawarcie umowy cywilnej, przewidzianej w art. 27 w związku z art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o

Sygn.akt II SA/Wr 1349/2001 6

gospodarce nieruchomościami, nie należy do sfery administracji publicznej, a naruszenia przepisów w tym zakresie mogą być dochodzone przed sądem powszechnym /por. postanowienie z dnia 5 maja 2000r., sygn. akt I SAB 8/00, LEX nr 77627/.

W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że wniesiona skarga S. M. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art.58 & 1 pkt.l i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych to zatem względów, Sąd orzekł jak na wstępie.