Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 163/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3, art. 36 par. 1, art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 88a ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 3 par. 2 pkt 1 w zw. z art. 3 par. 2 pkt 8, art. 52 par. 1, art. 149 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpatrzeniu odwołania I. zobowiązuje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia odwołania Burmistrza od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", znak: "[...]", w przedmiocie rozbiórki ażurowego ogrodzenia na pojemniki na śmieci, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2012 r. R. C. wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji w sprawie rozbiórki obiektu. Skarżąca zarzuciła, że mimo upływu terminu maksymalnego załatwienia sprawy, organ odwoławczy nie wydał żadnego aktu, czym narusza prawo.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w dniu 4 września 2012 r. wpłynęło odwołanie Burmistrza od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. nakazującej rozbiórkę ażurowego ogrodzenia na pojemniki na śmieci na działce nr "[...]" w M. Realizując wezwanie Sądu z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Ol 53/12, WINB przesłał całość akt sprawy wraz ze skargą R. i D. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a zawiadomieniem z dnia 3 października 2012 r. poinformował strony postępowania, że odwołanie nie może być rozpatrzone w terminie przewidzianym w art. 35 K.p.a. i wskazał, że nastąpi to niezwłocznie po rozstrzygnięciu sprawy ze skargi i zwrocie całości akt. Organ zaznaczył, że akta sprawy nie zostały zwrócone.

Sąd wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi wyczerpała ona przysługujące jej środki zaskarżenia, a mianowicie wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia, tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 11 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo R C adresowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ponownie wzywające organ do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym. Pismo to zawierało adnotację, że otrzymuje je Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do wiadomości do sprawy sygn. akt II SAB/Ol 163/12 oraz informację, że strona wyczerpała tryb określony w art. 37 K.p.a. W związku z tym Sąd zobowiązał organ do złożenia w terminie 3 dni kompletnych akt administracyjnych (lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii), prowadzonych w postępowaniu przed organem II instancji, zainicjowanym odwołaniem R. C. od wymienionej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz do udzielenia w tym terminie informacji, czy R. C., przed wniesieniem skargi na bezczynność w rozpatrzeniu odwołania od w/w decyzji składała zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto, w związku z informacją strony o wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 K.p.a., Sąd wezwał skarżącą do nadesłania w terminie 3 dni, potwierdzonej za zgodność z oryginałem, kserokopii zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z dowodem złożenia tego środka zaskarżenia. Realizując powyższe, skarżąca nadesłała kopię postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 listopada 2012 r., którym na podstawie art. 37 § 2 K.p.a., organ ten odmówił wyznaczenia organowi odwoławczemu dodatkowego terminu załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd administracyjny winien rozważyć, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, mieści się w katalogu spraw, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu odwoławczego

w wydaniu decyzji. Sprawa dotyczy więc bezczynności, określonej w art. 3 § 2 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., jest zatem dopuszczalna ze względu na jej przedmiot. W następnej kolejności należało ocenić, czy przed wniesieniem skargi został zachowany wymagany tryb przeciwdziałania bezczynności organu. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przypadku skargi na bezczynność z wyczerpaniem środków zaskarżenia równoznaczne jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy

w terminie do organu wyższego stopnia bądź wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeśli brak jest organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 K.p.a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 88 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Z powołanych przepisów wynika zatem, że skarżąca winna była przed złożeniem niniejszej skargi wnieść do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie określonym w art. 35 K.p.a. Analiza akt sprawy pozwala na uznanie, iż skarżąca wyczerpała tryb administracyjny przed wniesieniem skargi poprzez wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarga jest zatem dopuszczalna. Bez znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi pozostaje, podnoszony przez organ fakt, iż skarga została złożona do Sądu jeszcze przed rozpoznaniem zażalenia. Skarga na bezczynność organu może być bowiem wniesiona po uprzednim złożeniu zażalenia do organu wyższego stopnia, lecz przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uzależniają wniesienia skargi na bezczynność od rozpoznania tego zażalenia czy upływu określonego czasu od daty jego wniesienia.

Skoro skarga okazała się dopuszczalna, to należało dokonać oceny jej zasadności co do istoty. Bezczynność organu odwoławczego ma miejsce wówczas, gdy organ ten nie wydaje decyzji w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. Przepis ten stanowi, że załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zatem początkiem biegu terminu do załatwienia sprawy jest moment doręczenia odwołania organowi II instancji. Sprawa jest natomiast załatwiona w chwili wydania przez organ aktu kończącego postępowanie.

W niniejszej sprawie niewątpliwie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpoznał odwołania wniesionego przez stronę od decyzji organu I instancji z dnia "[...]" r. do dnia rozpoznania skargi. Należy przy tym stwierdzić, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność bez znaczenia jest, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (por. wyrok WSA w Warszawie

z dnia 10 września 2004 r., sygn. akt I SAB 287/03, LEX nr 156902 oraz T. Woś

[w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie administracyjne, Warszawa2004,s.84).

Wobec powyższego, fakt, że organ odwoławczy nie posiadał akt sprawy, nie może usprawiedliwiać pozostawania bezczynności. Jest to przeszkoda o charakterze technicznym, której usunięcie - w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. - mogło nastąpić w drodze wypożyczenia od Sądu kompletnych akt lub przez wcześniejsze skopiowanie dokumentów koniecznych do rozpatrzenia odwołania.

W tym stanie sprawy, uznając skargę za zasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., uwzględnił wniesioną skargę

i zobowiązał Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania odwołania Burmistrz od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"., znak: "[...]", w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.

Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca

z rażącym naruszeniem prawa. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, odwołanie Burmistrza wpłynęło do siedziby Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 4 września 2012 r. W tym samym dniu wpłynęło też do tego organu pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 września 2012 r., przy którym PINB przekazał do tut. Sądu akta administracyjne przedmiotowej sprawy, w związku ze skargą R. i D. C. na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie rozbiórki ogrodzenia na pojemniki na śmieci. Tak więc organ odwoławczy nie otrzymał wraz z odwołaniem akt administracyjnych sprawy. Uwzględnić też należało, że poinformował on strony w trybie art. 36 § 1 K.p.a. o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 i zobowiązał się od niezwłocznego rozpoznania odwołania po otrzymaniu całości akt administracyjnych.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy, stosownie do wyniku sprawy.