Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 613/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Dywity z dnia 24 maja 2011 r., nr VII/41/11 w przedmiocie wymagań dla przedsiębiorcy ubiegającego sie o zezwolenie w zakresie odbierania odpadów komunalnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Rada Gminy w Dywitach podjęła w dniu 24 maja 2011 r. uchwałę Nr VII/41/11 w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity. Uchwałę tę podjęto na podstawie art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, ze zm.).

W dniu 20 lipca 2011 r. Wojewoda, działając na podstawie art. 93 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności:

- § 1 pkt 1 lit. a w zakresie słów "winny być one oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację świadczącego usługę (nazwą i adresem przedsiębiorcy)" oraz słów "posiadać ważne badania techniczne odpowiednich instytucji",

- § 1 pkt 1 lit. b w zakresie słów "winny być one oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację świadczącego usługę (nazwą i adresem przedsiębiorcy)" oraz słów "posiadać ważne badania techniczne odpowiednich instytucji",

- § 1 pkt 1 lit. c zdanie trzecie,

- § 1 pkt 2 i § 2,

uchwały Nr VII/41/11 Rady Gminy w Dywitach z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W obszernym uzasadnieniu Wojewoda wskazał, iż w podjętej uchwale Rada Gminy przekroczyła upoważnienie ustawowe wynikające z art. 7 ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz zapisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz.U. z 2006 r. Nr 5, poz. 33) poprzez zamieszczenie w uchwale postanowień dotyczących wykonywania zezwolenia i innych zapisów nakładających na przedsiębiorców obowiązki, które nie mieszczą się w art. 7 ust. 3a ww. ustawy.

W odpowiedzi na skargę Gmina poinformowała, iż uznaje zasadność podniesionych zarzutów w skardze i na najbliższej sesji Rady we wrześniu 2011 r. dokonana stosownych zmian w skarżonej uchwale.

W dniu 28 września 2011 r. Rada Gminy Dywity poinformowała, iż w dniu 21 września 2011 r. podjęto uchwałę nr XI/63/11 zmieniającą uchwałę w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity w zakresie wskazanym przez Wojewodę poprzez wykreślenie kwestionowanych zapisów. Wobec powyższego uchybienia zostały wyeliminowane. W załączeniu przesłano odpis uchwały Rady Gminy Dywity z dnia 21 września 2011 r. Nr XI/63/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie Wojewoda wniósł skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa.

Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.

W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych rzeczonej sprawy wynika, iż Rada Gminy Dywity po wniesieniu skargi przez Wojewodę na jej uchwałę z dnia 24 maja 2011 r. Nr VII/41/11 w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity uwzględniła zarzuty w niej zawarte i usunęła wadliwe zapisy uchwały - aktu prawa miejscowego poprzez podjęcie nowej uchwały zmieniającej Nr XI/63/11 z dnia 21 września 2011 r., w której skreślono zakwestionowane zapisy.

Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego.

Skoro w niniejszej sprawie organ skorzystał z możliwości autokontroli w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa. eliminując z obrotu prawnego po wniesieniu skargi wadliwe zapisy aktu prawa miejscowego, postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego nie orzeczono z uwagi na fakt, iż strona skarżąca dotychczas takich kosztów nie poniosła.