Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 636/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia: odrzucić wniosek J. B.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego wniesioną na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] z uwagi na uchybienie ustawowego terminu.

W dniu 6 lipca 2011 r. (data nadania 3 lipiec 2011 r.) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna J. B. na ww. postanowienie.

Następnie w dniu 25 sierpnia 2011 r. skarżący przesłał do Sądu pismo z dnia 22 sierpnia 2011 r. w którym między innymi zwraca się o możliwość "przywrócenia postępowania" i "wycofanie postanowienia Sądu z dnia 31 maja 2011 r."

Pismem z dnia 13 września 2011 r. zwrócono się do skarżącego o wyjaśnienie charakteru pisma z dnia 22 sierpnia 2011 r. poprzez wskazanie czy przedmiotowe pismo stanowi wniosek o wznowienie postępowania, wniosek o przywrócenie terminu, czy też wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w terminie 7 dni po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 19 września 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego z dnia 16 września 2011 r., które zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Zarządzeniem z dnia 4 października 2011 r. wezwano skarżącego do wskazania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi do Sądu oraz w jakiej dacie ustały te przyczyny w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismem z dnia 13 października 2011 r. skarżący poinformował, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi do Sądu była niemożność zapoznania się

z aktami sprawy znajdującymi się w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w O. Podał, że dopiero w dniu 27 stycznia 2011 r. miał do wglądu akta sprawy i tego samego dnia wysłał skargę do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W myśl art. 88 wyżej cytowanej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Kierując się powyższymi przepisami prawa jak i mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie skarżącego z dnia 13 października 2011 r., Sąd uznał rozpoznawany wniosek za spóźniony, gdyż został on złożony po terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § p.p.s.a. ).

Zaznaczyć należy, iż termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upłynął skarżącemu w dniu 26 stycznia 2011r. Skarga zaś nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2011 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożył do Sądu w dniu 25 sierpnia 2011 r. ( pismo z dnia 22 sierpnia 2011r. ) doprecyzowanym pismem z dnia 16 września 2011 r. ( data wpływu do Sądu 19 września 2011 r. ).

Podkreślenia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym ( por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek; Zakamycze 2005, s.217). Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżący – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ww. ustawy jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia (zatem jak wskazał skarżący w dniu 27 stycznia 2011 r.) i upłynął z dniem 3 lutego 2011 r.

W niniejszej sprawie analizując akta sprawy i nawet przyjmując datę najbardziej korzystną dla skarżącego od której można liczyć termin do złożenia ww. wniosku tj. datę sporządzenia skargi kasacyjnej tj. 2 lipiec 2011 r. ( do akt sprawy nie wpłynęło zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z dnia 31 maja 2011 r. odrzucającego skargę z uwagi na uchybienie terminu to i tak termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 11 lipca 2011r. ( 9 i 10 lipiec dniami wolnymi od pracy).

Reasumując stwierdzić, że wniosek skarżącego J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy uznać, ponad wszelką wątpliwość za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu.

Z tego też względu, na podstawie art. 88 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.