Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 561/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 ust. 1 pkt 1 i 2; art. 168 ust. 4; art. 150
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 138 par 1 pkt 1; art. 107 par 3; art. 15
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2019 r. sprawy ze skargi F[...]z siedzibą we W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji celowej przypadającej do zwrotu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Fundacji Integracji Społecznej P. z siedzibą we W.jest decyzja Ministra Finansów z [...] 2019 r. nr [...], którą uchylił decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2018 r. nr [...] w części dotyczącej określenia terminów, od których należy liczyć odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych i orzekając co do istoty sprawy w tym zakresie, na podstawie art. 169 ust. 5 pkt 1 i 2, art. 151 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.) w zw. z § 3 ust. 4 i 5 umowy nr 49/2016 określił terminy, od których należy liczyć odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych, w pozostałej części utrzymał decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2018 r. nr [...]w mocy.

Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Na podstawie umowy z dnia [...] 2016 r. nr [...] Wojewoda D. przyznał Fundacji Integracji Społecznej P., dalej Fundacja, dotację celową na realizację zadania pn. Centrum Integracji dla dzieci i młodzieży r. we W., ul. R.w kwocie 41.800 zł. Całkowity koszt zadania miał wynieść 45.100 zł. Fundacja zobowiązana została do zabezpieczenia środków własnych w kwocie 3.000 zł.

Dotację przekazano Fundacji w dniach: [...] 2016 r. oraz [...] 2016 r. Przyznana Fundacji dotacja dotyczyła realizacji w roku 2016 ww. zadania w ramach Programu integracji społeczności r. w Polsce na lata 2014-2020, które obejmować miało dofinansowanie wydatków ujętych przez Fundację w Szczegółowym kosztorysie realizacji zadania, w tym, na: Kadrę pedagogiczną, Czynsz, media. Kierownika prac placówki, organizatora wyjazdów, kontakty ze społecznością r., prowadzenie akcji rozdawnictwa żywności wśród rodzin dzieci r., Podwieczorki, Materiały na zajęcia, pomoce naukowe, drobne wyposażenie, materiały plastyczne, techniczne, gry, książki, itp., Księgową, Koszty administracyjne. Koordynatora zadania, kontakty z kadrą pedagogiczną, przygotowywanie umów, rozliczenia z kontrahentami, zakupy na świetlicę, opłaty miesięczne, itp., Rozdawnictwo żywności dla R..

W Sprawozdaniu końcowym Fundacja przedstawiła do rozliczenia wydatki na kwotę 44.966,47 zł (kwota 133,53 zł nie została zwrócona na rachunek [...] we W. w terminie wynikającym z umowy nr [...]).

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami podczas rozliczenia przyznanej dotacji, pismem z dnia [...] 2017 r. nr [...] Wojewoda wezwał Fundację do zwrotu kwoty 31.055,77 zł (kwoty 29 928,152 zł pobranej w nadmiernej wysokości, kwoty 994,09 zł wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz kwoty 133,53 zł jako części dotacji niewykorzystanej) wraz znaleźnymi odsetkami, w terminie 15 dni od dnia stwierdzenia pobrania części dotacji w nadmiernej wysokości, w terminie 15 dni od dnia stwierdzenia wykorzystania części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem oraz w terminie zwrotu niewykorzystanej dotacji wynikającym z umowy nr [...]. Powyższe pismo Fundacja otrzymała w dniu 28 sierpnia 2017 r.

Pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. nr [...] Wojewoda zawiadomił Fundację o wszczęciu z urzędu postępowania.

W dniach 13 i 14 września 2017 r. Fundacja dokonała zwrotu na konto [...] we W. kwot: 377,16 zł (kwoty 258,13 zł tytułem zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, kwoty 112,03 zł tytułem zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz kwoty 7 zł tytułem zwrotu odsetek).

Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 169 ust. 6 w związku z ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 5 pkt 1 i 2, art. 60 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 1 i art. 67 oraz art. 168 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dalej ufp, określił Fundacji kwotę przypadającą do zwrotu w łącznej wysokości 1650,22 zł, stanowiącą część dotacji przyznanej Fundacji na dofinansowanie realizacji zadania pn. Centrum Integracji dla dzieci i młodzieży r. we W. ul R. oraz określił terminy, od których należy liczyć odsetki w sprawie.

Pismem z dnia [...] 2018 r. Fundacja złożyła odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] 2017 r.

Decyzją z dnia [..] 2018 r. nr [...] Minister Finansów uchylił decyzję z dnia [...] 2017 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę D..

Jak wyjaśniono, w związku z dokonaniem przez Fundację zwrotu części środków dotacji po upływie terminu określonego w art. 169 ust. 1 ufp, bez należnych odsetek, Wojewoda powinien był, decyzją wydaną w trybie art. 169 ust. 6 ufp, dokonać również określenia ww. kwot, jako przypadających do zwrotu do budżetu państwa i terminu, od którego należy liczyć odsetki. Wyjaśniono, że w takim przypadku fakt dokonania zwrotu części dotacji będzie mieć wpływ na rozliczenie należnej do zwrotu części dotacji w trakcie dalszych czynności (tak też w wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 976/16). W ocenie Ministra, z uzasadnienia decyzji powinno ponadto precyzyjnie wynikać, jakie przesłanki zdecydowały o rozstrzygnięciu dokonanym w sprawie w pozostałym zakresie.

Decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...], wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda określił Fundacji kwotę dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu państwa, przyznanej w roku 2016 na dofinansowanie realizacji zadania pn. Centrum Integracji dla dzieci i młodzieży r. we W., ul. R. w wysokości 2.020,38 zł oraz terminy, od których należy liczyć odsetki w sprawie. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Wojewody, przedstawiona przez Stronę dokumentacja sprawozdawcza z realizacji zadania oraz dokumentacja towarzysząca, jak również składane wyjaśnienia, jednoznacznie wskazują, że Fundacja nie wykorzystała w terminie kwoty dotacji w wysokości 133,53 zł, wykorzystała dotację w kwocie 1.355,02 zł niezgodnie z przeznaczeniem, zaś kwota 531,83 zł stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości, tj. w wysokości wyższej niż niezbędna na dofinansowanie dotowanego zadania. Na przedmiotowe kwoty składają się wydatki cząstkowe, przedłożone do rozliczenia zadania, przedstawione w uzasadnieniu decyzji, zaklasyfikowane według kategorii kosztów ze szczegółowego budżetu zadania, stanowiącego załącznik nr 2 do umowy nr [...] i przypisane do konkretnych dokumentów księgowych, zgodnie z zaprezentowanym rozliczeniem.

Pismem z dnia [...] 2018 r. Fundacja złożyła odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] 2018 r., wnosząc o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania w sprawie zwrotu dotacji celowej na dofinansowanie realizacji przedmiotowego zadania.

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...]

Minister Finansów uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2018 r. nr [...] w części dotyczącej określenia terminów, od których należy liczyć odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych i orzekając co do istoty sprawy w tym zakresie, oraz określił terminy, od których należy liczyć odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych, w pozostałej części utrzymał decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2018 r.

Minister wskazał, że w ramach kategorii wydatków pn. Kadra pedagogiczna zasadnie za część dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu państwa uznano kwotę 330,84 zł (rachunek nr [...] z dnia [...] 2016 r. (kwota 0,01 zł) i nr [...] z dnia [...] 2016 r. (kwota 330,83 zł).

Fundacja przedstawiła do rozliczenia zadania rachunek nr [...] z dnia [...] 2016 r. na kwotę 600 zł. Natomiast do korekty Sprawozdania przedłożono ww. rachunek na kwotę 599,99 zł, jednocześnie ujmując w cz. II pkt 3 korekty Sprawozdania kwotę 600 zł.

Fundacja wyjaśniła, że całkowity koszt rachunku, tj. wynagrodzenie brutto plus koszty pracodawcy wynoszą 599,99 zł, jednak z nieznanych przyczyn w trakcie korygowania sprawozdań, zamiast dołączyć prawidłowe dokumenty, do korekty sprawozdania dołączono błędne rachunki z niepoprawnymi opisami (Beneficjent nie skorygował kwoty ww. rachunku, ujętej w cz. II pkt 3 korekty Sprawozdania). Jak zauważył Wojewoda, przedłożone przez Fundację tabelaryczne zestawienie składek wynikających z przedstawionych do rozliczenia rachunków zleceniobiorców, wskazujące kwoty oraz daty zapłaty składek ZUS i zaliczek na podatek dochodowy, potwierdzają opłacenie ww. rachunku w kwocie 599,99 zł. Wobec powyższego Wojewoda uznał za zasadne poniesienie w ramach zadania wydatku w kwocie 599,99 zł. Jak wskazał kwota 0,01 zł uznana została jako dotacja pobrana w nadmiernej wysokości, tj. w wysokości wyższej, niż niezbędna na dofinansowanie dotowanego zadania. Minister Finansów zauważył, że zgodnie z art. 168 ust. 4 ufp, wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadanie. Skoro, jak wskazano, przedstawione dokumenty potwierdzają poniesienie przez Fundację kosztów w kwocie 599,99 zł, to w sprawie mamy do czynienia nie z dotacją pobraną w nadmiernej wysokości, lecz z częścią dotacji niewykorzystanej (w wysokości 0,01 zł).

Zdaniem organu odwoławczego słusznie za cześć dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem Wojewoda uznał kwotę 330,83 zł wynikającą z rachunku nr [...]z dnia [...] 2016 r. że Wyjaśnił, w Szczegółowym kosztorysie zadania (załącznik nr 2 do umowy) na kategorię Kadra pedagogiczna zaplanowano środki dotacji w wysokości 15.000 zł. Wyjaśnił, iż na wydatki w ramach tej kategorii, zatem zgodnie z przeznaczeniem ww. części dotacji, mogły być wydatkowane środki do wymienionej kwoty. Zwiększenie wydatków w ramach tej kategorii oznacza przeznaczenie na nią części środków przyznanych na inne wydatki.

Organ wskazał, że zgodnie z § 6 ust. 8 umowy nr [...], Fundacja nie była uprawniona do dokonywania zwiększenia wysokości środków w kategorii pn. Kadra pedagogiczna, bez zgody Wojewody. Zgodnie z § 6 ust. 10 umowy nr [...], zmiany w realizacji zadania, dopuszczalne były pod warunkiem ich zgłoszenia do Wojewody w formie pisemnej, przedłożenia zaktualizowanego wniosku na realizację zadania oraz szczegółowego kosztorysu i uzyskania pisemnej akceptacji Wojewody, w stosunku do wprowadzonych zmian, w formie aneksu do umowy, w terminie nie później niż 14 dni kalendarzowych przed dniem ostatecznego wykorzystania dotacji. Fundacja nie wnioskowała o aneksowanie umowy nr [...], którego celem byłoby zwiększenie wysokości środków w kategorii wydatków Kadra pedagogiczna.

Minister zaznaczył, że w odwołaniu Fundacja nie kwestionowała rozstrzygnięcia w ww. zakresie.

Natomiast w ramach kategorii wydatków pn. Czynsz, media zasadnie za część dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu państwa uznano kwotę 92,11 zł, jako cześć dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, wydatkowaną na zakup energii elektrycznej na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] 2016 r.

Organ wskazał, że zgodnie z załącznikiem do ww. faktury VAT wydatek dotyczył zakupu energii za okres 8-31 grudnia 2015 r., zatem za okres, w którym nie realizowano zadania. Wykorzystanie przyznanej dotacji na pokrycie kosztów, które nie zostały ujęte w kwocie dotacji przyznanej na rok 2016 było niezasadne. Zgodnie z umową nr [...] Beneficjent otrzymał dotację na realizację zadania w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2016 r.

Natomiast w dniu 13 września 2017 r. Fundacja dokonała zwrotu na rachunek [...] we W. ww. kwoty, bez wymaganych odsetek. Dokonany zwrot podlegał zatem proporcjonalnemu rozbiciu na część należności głównej i część odsetek stosownie do art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). Objęcie decyzją Wojewody ww. kwoty było konieczne. Również dokonane w tym zakresie rozstrzygnięcie Wojewody nie było kwestionowane w odwołaniu.

W tej samej kategorii uznano kwotę 531,73 zł (jako cześć dotacji pobraną w nadmiernej wysokości) w związku ze stwierdzeniem nadpłat do zapłaconych za rok 2016 kosztów energii cieplnej (kwot 258,40 zł oraz 137,63 zł) oraz wody i ścieków (nadpłaty w kwocie 110,59 zł oraz 25,11 zł).

Organ podniósł, że zdaniem Fundacji, ,,należy wziąć pod uwagę, że ustalenie kwoty 531,73 zł jako pobranej w nadmiernej wysokości dotacji tylko i wyłącznie na podstawie informacji, że na fakturach VAT wystąpiły kwoty nadpłaty, jest niedopuszczalne. Organ powinien ustalić ponad wszelką wątpliwość, że owe nadpłaty dotyczą okresu, w którym była wykorzystywana dotacja. Tymczasem koszty centralnego ogrzewania oraz wody i ścieków są rozliczane nie tylko raz w roku. W roku 2016 Fundacja miała również nadpłatę za rok 2015, która pomniejszyła wartość opłat w roku 2016. Organ nie uwzględnia faktu, że nadpłata nie jest zwracana, a jedynie rozliczana przez pomniejszenie rachunków w następnym okresie rozliczeniowym".

Minister wskazał, iż zgodnie z § 5 umowy najmu lokalu przy ul. R., najemca zaliczkowo dokonuje opłaty za wodę i ścieki oraz energię cieplną, które podlegają rozliczeniu po upływie okresu rozliczeniowego.

Minister zauważył, że (prawidłowo) wykorzystania część dotacji musi dotyczyć zapłaty za zadanie (jego część) faktycznie zrealizowane. Natomiast z kopii faktur korygujących nr [...] i [...] z dnia [...] 2017 r. wynika, że podstawą korekty było rozliczenie kosztów centralnego ogrzewania za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r. (- 258,40 zł), oraz rozliczenie kosztów centralnego ogrzewania za okres od 1 do 31 grudnia 2016 r. (- 137,63 zł).

Z kolei z kopii faktur korygujących nr [...] i [...] z dnia [...] 2017 r. wynika, że podstawą korekty było rozliczenie kosztów zimnej wody i ścieków także za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r. (-110,59 zł), oraz rozliczenie kosztów zimnej wody za okres od 1 do 31 grudnia 2016 r. (-25,11 zł). Zdaniem organu nie ulega zatem wątpliwości, że nadpłata stwierdzona w roku 2017 dotyczyła roku 2016.

Minister wskazał, że zgodnie z art. 169 ust. 2 ufp, dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Stwierdził, iż co do zasady z dotacją pobraną w nadmiernej wysokości mamy do czynienia w przypadku stwierdzenia nadwyżki, zatem także w przypadku stwierdzonych nadpłat.

Natomiast w ramach kategorii wydatków pn. Podwieczorki zasadnie za część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem uznano kwotę 243,13 zł, wydatkowaną na zakup artykułów spożywczych (produktów na grill) na międzyświetlicową imprezę - piknik, która nie była celem realizowanego zadania (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r,).

Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 1 ust. 2 i 5 umowy nr [...], dotacja została przyznana na pokrycie wydatków określonych w załącznikach nr 1 i 2 do umowy w ramach realizowanego zadania. W kosztach dotacji nie uwzględniono wydatków na organizację imprez, a zdaniem Ministra, zakupu produktów na grill nie można utożsamiać z podwieczorkiem.

Wskazano również, że świetlica, w której prowadzone są zajęcia nie dysponuje pomieszczeniem kuchennym (do dyspozycji osób realizujących zadanie pozostaje czajnik i toster). Ponadto zakupu ww. produktów dokonano w dniu 9 wrześniu 2016 r., natomiast - zgodnie ze Sprawozdaniem z działalności świetlic prowadzonych przez Fundację - piknik międzyświetlicowy na N. Ł. miał odbyć się w czerwcu 2016 r.

Tym samym Fundacja, poprzez zakup artykułów spożywczych (produkty na grilla) na międzyświetlicową imprezę - piknik, bądź na podwieczorki (zgodnie ze zmienionymi wyjaśnieniami zawartymi w piśmie z dnia [...] 2017 r.) w lokalu niedostosowanym do ich przygotowania dokonała zapłaty za wydatek, na który dotacja nie była przeznaczona.

W tej samej kategorii uznano kwotę 4,99 zł, wydatkowaną na zakup pędzla do ciast (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r.) za nie zasadną.

Minister Finansów podzielił jednak stanowisko Wojewody, że Fundacja, w związku z zakupem pędzla do ciast, wykorzystała cześć dotacji na wydatek, na który dotacja nie była przeznaczona. Wyjaśnił, że zakup niesłużący co do zasady do typowego wykorzystania do przygotowywania podwieczorków w ramach zajęć (świetlica nie zapewnia warunków ku temu) nie mógł być uznany za zasadny, a jak też wskazano pędzel nie był wykorzystywany w świetlicy.

Dodał, że wydatkowanie środków dotacji na zapewnienie dzieciom i młodzieży podwieczorków powinno mieć charakter celowy i oszczędny. Natomiast zakup pędzla do ciast kryteriów tych nie spełnia.

Także w tej samej kategorii za nie uzasadnioną uznano kwotę 7,99 zł, wydatkowaną na opłacenie transportu popcornu (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r,).

W ramach ww. kategorii za zasadny uznano wydatek na zakup popcornu. Wyodrębniony jednak koszt transportu do zakupów internetowych powinien być zaliczony kategorii pn. Koszty administracyjne. W ramach kategorii wydatków Podwieczorki, Wojewoda udzielił wsparcia na posiłki dla dzieci w ramach realizowanych zadań. Tym samym, Fundacja, poprzez opłacenie kosztów transportu, dokonała zapłaty za wydatek, na który wskazana część dotacji nie była przeznaczona.

Również w tej samej kategorii za nie uzasadnioną uznano kwotę 25,74 zł wydatkowaną na zakup produktów spożywczych (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r.) wymagających obróbki termicznej (makaron, mięso, pieczarki, przecier pomidorowy, czosnek, cebula, papryka, przyprawy). Organ stwierdził, że rodzaj i wielkość zakupów, a także brak odpowiedniego pomieszczenia, w którym mogłyby być przygotowane do konsumpcji, nie wskazują na zakupy zrealizowane w celu przygotowania podwieczorków dla dzieci w ramach realizowanego zadania.

Dodał, że podwieczorek to lekki posiłek serwowany co do zasady po obiedzie. Do przygotowania takiego posiłku przygotowana jest świetlica wyposażona w czajnik i toster. Serwowanie spaghetti w ramach podwieczorku wskazywałoby raczej, że chodzi o danie obiadowe nie podwieczorek.

Także kwotę 65,90 zł, poniesioną na zakup usług gastronomicznych (faktura nr [...]z dnia [...] 2016r.) uznano za nie uzasadnioną.

Organ podniósł, iż w odwołaniu wskazano, że wyjścia do restauracji są doskonałą okazją kształtowania kultury osobistej podopiecznych, nauki pozytywnych zachowań społecznych, wpływają również na podniesienie poczucia własnej wartości, co jest niebywale ważne i wartościowe w przypadku grupy społecznej, jaką są R. oraz wpływają znacząco na postrzeganie wizerunku R. w społeczeństwie większościowym. Posiłek w restauracji był podwieczorkiem w ramach zajęć świetlicowych.

Jednakże organ zauważył, że celem przyznanej dotacji w ww. kategorii było zapewnienie podwieczorku/lekkiego posiłku w ramach realizowanego zadania. W kosztorysie zadania nie wyodrębniono wydatku na zakup usług gastronomicznych poza miejscem realizacji zadania. Jak zauważył Wojewoda, wątpliwości ponadto budzi zakup ze środków dotacji dwóch usług gastronomicznych dla grupy odbiorców zadania liczącej ogółem 45 osób. Zgodnie z informacjami zawartymi w sprawozdaniu z działalności świetlicy na zajęcia uczęszczało jednorazowo w liczbie od 8 do 20 osób.

W ramach kategorii wydatków pn. Materiały na zajęcia, pomoce naukowe, drobne wyposażenie, materiały plastyczne, techniczne, gry, książki itp. zasadnie za część przypadającą do zwrotu do budżetu państwa uznano kwotę 0,09 zł wykazaną w Sprawozdaniu. Jak wyjaśnił Wojewoda, zgodnie z opisem faktury nr [...] z dnia [...] 2016 r., w ramach zadania rozliczono kwotę 50,01 zł.

W związku z opłaceniem przez Fundację pełnej wysokości faktury, tj. 52 zł, oraz deklaracją Fundacji o dofinansowaniu wydatku ze środków dotacji w kwocie 50,01 zł, Wojewoda uznał za zasadny wydatek w ramach zadania w wysokości 50,01 zł. Natomiast kwota 0,09 zł uznana została, jako dotacja pobrana w nadmiernej wysokości, tj. w wysokości wyższej, niż niezbędna na dofinansowanie dotowanego zadania.

Zdaniem Ministra w opisanym przypadku mamy do czynienia nie z dotacją pobraną w nadmiernej wysokości, lecz z dotacją niewykorzystaną.

W dniu [...] 2017 r. Fundacja dokonała zwrotu ww. kwoty na rachunek bankowy [...] we W., a zasadność zwrotu nie jest kwestionowana w odwołaniu.

W tej samej kategorii uznano za niezasadną kwotę 41,99 zł jako część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, wydatkowaną na zakup klamki (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r.).

Jak wskazano w odwołaniu, zasadne jest zakwalifikowanie wydatku związanego z zakupem klamki do ww. kategorii jako drobne wyposażenie świetlicy, które się zniszczyło, uległo zużyciu i należało je wymienić.

Należy zauważyć jednak, że w ramach kategorii wydatków Materiały na zajęcia, pomoce naukowe, drobne wyposażenie, materiały plastyczne, techniczne, gry, książki, itp. przewidziano poniesienie wydatków związanych z zakupem przedmiotów wykorzystywanych do prowadzenia zajęć edukacyjnych z podopiecznymi w ramach zajęć. Tym samym, w przedmiotowej kategorii nie zostały zaplanowane wydatki przeznaczone na zakup wyposażenia lokalu. Pojęcie drobne wyposażenie odnosi się wyłącznie do wyposażenia używanego podczas zajęć. Rozliczeniu w ramach ww. kategorii podlegać mogą jedynie wydatki związane z zakupem przedmiotów dydaktycznych do prowadzenia zajęć edukacyjnych z podopiecznymi. Klamka stanowi element wyposażenia pomieszczenia świetlicy i nie spełnia celu, któremu mają służyć materiały na zajęcia/drobne wyposażenie, na użytek prowadzenia zajęć edukacyjnych. Tym samym, Fundacja, poprzez zakup klamki, dokonała zapłaty za wydatek, na który dotacja nie była przeznaczona.

Minister podzielił stanowisko Wojewody, że zakup klamki powinien zostać zakwalifikowany do kategorii Koszty administracyjne.

Również tej samej kategorii uznano za niezasadną kwotę 197,38 zł, stanowiącą część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, poniesioną na zakup artykułów sanitarnych (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r.). Zdaniem Fundacji, wydatki poniesione na zakup worków na śmieci, mydła, ręczników kuchennych, papieru toaletowego itp., kwalifikują się do przedmiotowej kategorii, gdyż dzieci i wychowawcy świetlicy wspólnie dbają o porządek, uczone są zasad higieny, a wspólne sprzątanie ma charakter wychowawczy.

Minister podzielił stanowisko, że w ramach ww. kategorii Fundacja mogła ponieść wydatki związane z zakupem przedmiotów dydaktycznych do prowadzenia zajęć edukacyjnych z podopiecznymi świetlicy w ramach zajęć świetlicowych. Ww. kategorii wydatków nie zostały zaplanowane wydatki na zakup artykułów sanitarnych.

Zdaniem organu wydatki te powinny być rozliczone w ramach kategorii Koszty administracyjne. Natomiast w ramach kategorii wydatków Materiały na zajęcia, pomoce naukowe, drobne wyposażenie, materiały plastyczne, techniczne, gry, książki, itp. Wojewoda udzielił wsparcia ściśle na zakup przedmiotów dydaktycznych do prowadzenia zajęć edukacyjnych.

W ramach kategorii wydatków pn. Koszty administracyjne Minister uznał za część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem kwotę 165,93 zł, wynikającą z polisy ubezpieczeniowej nr[...] z dnia [...] 2016 r. (dotyczącej ubezpieczenia wynajmowanego lokalu przy ul. R.).

Organ wyjaśnił, że w dniu 13 września 2017 r. Fundacja dokonała zwrotu na rachunek [...] we W. kwoty. Zwrot dotyczył należności głównej, bez wymaganych odsetek.

Polisa obejmowała okres ubezpieczenia za okres od dnia 27 września 2016 r. do dnia 26 września 2017 r., tj. również po okresie realizacji zadania, określonym w § 2 ust. 2 umowy nr [...]. Natomiast Beneficjent otrzymał dotację celową na realizację zadania w okresie od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r. Wydatek ww. kwoty dokonany został na pokrycie kosztów usług należnych za rok 2017, na co dotacja nie była przeznaczona. W związku z powyższym, z całkowitej kwoty wydatków przedstawionych do rozliczenia, została wykluczona część wydatku w kwocie 165,93 zł (wyliczona proporcjonalnie), dotycząca ubezpieczenia przez 269 dni, w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 26 września 2017 r., tj. po zakończeniu realizacji zadania.

Minister podzielił stanowisko przedstawione przez Wojewodę. Stwierdził, że wykorzystanie części dotacji przyznanej na rok 2016 na pokrycie kosztów ubezpieczenia w trakcie roku 2017 było bezpodstawne.

Także kwotę 67 zł, wydatkowaną na opłacenie usług kurierskich (faktura nr [...] z dnia [...] 2016 r.) organ uznał za wydatek bezpodstawny.

Minister wyjaśnił, że zgodnie z § 14 ust. 9 umowy nr [...], Fundacja zobowiązała się do ponoszenia wydatków w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów. Jak zauważył Wojewoda, pismem z dnia [...] 2017 r., Beneficjent wskazał, że rozliczenie usługi kurierskiej w kategorii Koszty administracyjne, uznaje za zasadne i poniesione w ramach realizacji zadania. Nie wyjaśnił jednak okoliczności poniesienia wydatku, pozwalającego na powiązanie go z zadaniem, a tym samym na jego uznanie. Brak uznania ww. wydatku z uwagi na jego nieracjonalność, poprzedzony został ponadto analizą cen usług kurierskich. Jak ustalono, przekazany do rozliczenia koszt usługi kurierskiej znacznie przewyższa wartość oferty rynkowej kluczowych usługodawców działających na rynku. Dla przykładu ceny usług kurierskich dla paczki do 5 kg o wymiarach 35cm x 30 cm x 20 cm kształtują się na poziomie od 14,99 zł (InPost) poprzez 18,75 zł (DPD), 20,84-21,94 zł (UPS) do 27,79 zł (DHL). Powyższe ceny dotyczą przesyłki odbieranej od nadawcy przez kuriera. Natomiast w przypadku osobistego dostarczenia przesyłki do punktu, przedział cenowy dla paczki o wskazanych powyżej wymiarach wynosi od 7,24 zł (paczka w Ruchu) do 17,86 zł (UPS - standard do drzwi).

Tym samym zdaniem organu nie jest zasadny zarzut Fundacji, że Wojewoda nie wskazał w uzasadnieniu decyzji jak kształtują się ceny na rynku usług kurierskich i jaka kwota byłaby, w ocenie Wojewody, właściwa i możliwa do rozliczenia.

Z uwagi na fakt, że nie uzupełniono dokumentacji dotyczącej zadania o nowe informacje i dowody, oraz wobec braku wykazania przez Fundację celowości zakupu usługi kurierskiej, uznano ww. wydatek za bezpodstawny.

Kwota 94,05 zł na opłacenie usług pocztex (w tym doręczenie do godziny) i przesyłek zagranicznych poniesionych na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [....] 2016 r. została uznana za niezgodnie z przeznaczeniem. W związku z brakiem przekazania przez Fundację wyjaśnień niezbędnych do potwierdzenia celowości w zadaniu i związku z projektem ww. wydatków kwota 94,05 zł uznana została za część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Fundacja nie wykazała, że wykorzystała przekazaną dotację zgodnie z celem, na jaki ją uzyskał. W toku postępowania, w dniu 14 września 2017 r. Fundacja dokonała zwrotu na rachunek bankowy[...] we W. ww. kwoty. Zwrot dotyczył należności głównej wraz z odsetkami w kwocie 7 zł.

Co do kwot 17,14 zł wydatkowaną na opłacenie usług telekomunikacyjnych poza abonamentem na podstawie faktury VAT z dnia [...] 2016 r. nr [...] (roaming zagraniczny, wiadomości PREMIUM, połączenia głosowe) organ wskazał, że w sprawie nie wykazano związku poniesionego wydatku z realizacją zadania, na które przyznano dotacje z budżetu państwa. Powyższa część dotacji została zwrócona na rachunek [...] we W.

Zdaniem Fundacji, Wojewoda nie zaliczył opłat za abonament w Centrum Integracji przy ul. R., ponieważ wydatek ten został przedłożony w trakcie postępowania, nie zaś na etapie sprawozdania końcowego. Niemniej jednak, jak wyjaśniono w odwołaniu, nie wskazano przepisów, w szczególności umowy oraz nie wyjaśniono dlaczego nie można dokonać rozliczenia tego wydatku.

Minister zauważył, iż z uzasadnienia decyzji Wojewody wynika, że powyższe wydatki nie zostały uwzględnione w rozważaniach organu pierwszej instancji, ponieważ na etapie Sprawozdania końcowego rozliczono pełną wysokość środków w kategorii Koszty administracyjne. Wydatki na poszczególne kategorie miały ograniczoną wysokość.

W ocenie Ministra Finansów Wojewoda zasadnie określił Fundacji kwotę dotacji przyznanej w roku 2016 na realizację zadania jako przypadającą do zwrotu do budżetu państwa. Termin, od którego należy liczyć odsetki skorygowano mając na uwadze art. 169 ust. 5 pkt 1 i 2, art. 151 ust. 2 pkt 6 ufp oraz art. 55 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, terminy wydatkowania dotacji, a także prawidłową kwalifikację dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu państwa.

Skargę na powyższą decyzję złożyła Fundacji Integracji Społecznej P. z siedzibą we W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim nakazuje Fundacji zwrot do budżetu państwa kwoty 1185,85 zł, oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. i art. 15 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji pomimo tego, że organ I instancji w swojej decyzji nie określił dokładnie naruszonych zapisów umowy oraz niezrealizowanych warunków umowy, czyli nie wyjaśnił sprawy;

2. art. 169 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 168 ust. 4 i art. 150 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.2009 r. o finansach publicznych poprzez uznanie, że dotacje zostały w części wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem i pobrane w nadmiernej wysokości pomimo braku przesłanek na to wskazujących, wynikających z ustawy i umowy;

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zdaniem Sądu nie jest zasadny zarzut dotyczący naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 107 § 3 i art. 15 Kpa. Należy wskazać, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ustalonego stanu faktycznego opartego na zgromadzonym materiale dowodowym. W postępowaniu zapewniono Skarżącej prawo do wzięcia udziału w postępowaniu. Skarżąca miała możliwość składania wyjaśnień i dowodów w sprawie. Przesłanki rozstrzygnięcia zostały szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Minister prawidłowo stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia decyzji Wojewody i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę.

Sąd zauważa, iż z zasady dwuinstancyjności, określonej w art. 15 Kpa, wynika obowiązek dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, po raz pierwszy przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ drugiej instancji. Obowiązek ten oznacza, że oba te organy, kierując się przepisami prawa procesowego, prowadzą postępowanie wyjaśniające. Postępowanie odwoławcze nie może zatem polegać na weryfikacji decyzji wydanej w pierwszej instancji, lecz na ponownym rozpoznaniu sprawy administracyjnej. Organ odwoławczy nie może ograniczyć się do przytoczenia uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, bez dokonania własnych w tym zakresie ocen, czy analiz (wyrok z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. akt IIOSK 1267/15). W niniejszej sprawie Minister w pełni zastosował się do ww. zasady.

Również należy stwierdzić, że nie jest zasadny zarzut dotyczący naruszenia art. 169 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 168 ust. 4 i art. 150 ufp.

Zdaniem Skarżącej, ustalenie w ramach kategorii wydatków pn. Czynsz, media kwoty 531,73 zł jako pobranej w nadmiernej wysokości dotacji zostało dokonane tylko i wyłącznie na podstawie informacji, że na fakturach VAT wystąpiły kwoty nadpłaty. W skardze podniosła, że ,,Organy obu instancji powinny ustalić ponad wszelką wątpliwość, że owe nadpłaty dotyczą okresu, w którym była wykorzystywana dotacja. Tymczasem koszty centralnego ogrzewania oraz wody i ścieków są rozliczane nie tylko raz do roku. W 2016 r. Fundacja miała również nadpłatę za 2015 r., która pomniejszyła wartość opłat w 2016 r. Nie uwzględniono faktu, że nadpłata nie jest zwracana, a jest rozliczana przez pomniejszenie rachunków w następnym okresie rozliczeniowym. Tym samym w obu instancjach nie udowodniono, iż fundacja w tym zakresie pobrała z budżetu państwa dotację w wysokości wyższej niż konieczna do realizacji dotowanego zadania".

Prawidłowa jest ocena ministra, że nadpłaty dotyczą okresu, w którym była wykorzystywana dotacja. Jak wynika z § 5 umowy najmu lokalu przy ul. R., najemca zaliczkowo dokonuje opłaty za wodę i ścieki oraz energię cieplną, które podlegają rozliczeniu po upływie okresu rozliczeniowego.

Zdaniem Sądu Minister zasadnie stwierdził, że (prawidłowo) wykorzystana część dotacji musi dotyczyć zapłaty za zadanie (jego część) faktycznie zrealizowane w okresie, na który dotację przyznano. Z kopii faktur korygujących nr [...] i [...] z dnia [...] 2017 r. wynika, że podstawą korekty było rozliczenie kosztów centralnego ogrzewania za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r., oraz rozliczenie kosztów centralnego ogrzewania za okres od 1 do 31 grudnia 2016 r. Z kolei z kopii faktur korygujących nr[...]z dnia [...] 2017 r. wynika, że podstawą korekty było rozliczenie kosztów zimnej wody i ścieków także za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r., oraz rozliczenie kosztów zimnej wody za okres od 1 do 31 grudnia 2016 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że nadpłata stwierdzona w roku 2017 dotyczyła roku 2016. Z tego względu prawidłowe jest stanowisko organu, że z dotacją pobraną w nadmiernej wysokości, zgodnie z art. 169 ust. 2 ufp, mamy do czynienia w przypadku stwierdzenia nadwyżki, zatem także w przypadku stwierdzonych nadpłat.

Odnosząc się do kwestii wydatków pn. Podwieczorki należy, nie zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że zostały one zrealizowane zgodnie z umową.

Organ w tej kategorii zakwestionował wydatki związane z organizacją pikniku, ponieważ dotacja została przeznaczona na pokrycie wydatków na podwieczorki.

Jak sama skarżąca przyznała w piśmie z dnia [...] 2017 r., zakup produktów na grilla związany był z organizacją między świetlicowej imprezy w parku na N. Ł., niebędącej przedmiotem zadania.

Jak ustalił organ przedmiotowych zakupów dokonano we wrześniu 2016 r., natomiast - zgodnie ze Sprawozdaniem z działalności - [rodzinny] piknik międzyświetlicowy na N. Ł. odbył się w czerwcu 2016 r.

W kosztach dotacji nie uwzględniono wydatków na organizację grilla, a zdaniem Ministra, zakupu produktów na grill nie można utożsamiać z podwieczorkiem. Podkreślenia wymaga, że w umowie dotacji co do zasady uwzględnia się przeznaczenie dotacji nie zaś wydatki, na które dotacja nie może być wydatkowana, a przeznaczeniem dotacji były wydatki przeznaczone m.in. na podwieczorki dla dzieci, w ramach zajęć.

Z tego względu organ zasadnie zakwestionował wydatki na zakup pędzla do ciast, na artykuły spożywcze na grilla, na artykuły wymagające gotowania (makaron, mięso, pieczarki, przecier pomidorowy, czosnek, cebula, papryka, przyprawy) oraz na posiłki serwowane w restauracji (dla 2 osób).

Podkreślenia wymaga, że kosztorysie zadania nie wyodrębniono wydatku na zakup usług gastronomicznych poza miejscem realizacji zadania.

Zasadnie jest stanowisko Ministra, że w ramach wydatków pn. Materiały na zajęcia, pomoce naukowe, drobne wyposażenie, materiały plastyczne, techniczne, gry, książki itp. przewidziano poniesienie wydatków związanych z zakupem przedmiotów wykorzystywanych do prowadzenia zajęć edukacyjnych z podopiecznymi w ramach zajęć. Natomiast zakup klamki oraz środków sanitarnych nie mieści się w tej kategorii.

Sąd również się zgadza z poglądem organu, że powyższe wydatki powinny być zakwalifikowane do kategorii Koszty administracyjne.

Należy zgodzić się również, że Fundacja nie wyjaśniła okoliczności poniesionego wydatku związanego z usługa kurierską, które można by powiązać z wykonywanym zadaniem.

Należy podkreślić, że podmiot, któremu przyznano dotację winien każdy wydatek powiązać precyzyjnie z celem realizowanego zadania publicznego, a ponadto wydatek ten winien być do tego celu adekwatny. Fundacja nie wykazała, że wykorzystała przekazaną dotację zgodnie z celem, na jaki ją uzyskała.

Wskazać należy, że stwierdzenie braku uznania ww. wydatku poprzedzone zostało ponadto analizą cen usług kurierskich i w związku z tym nie jest zasadny zarzut, że w sprawie nie wskazano jak kształtują się ceny na rynku usług kurierskich i jaka kwota byłaby, w ocenie organu, właściwa i możliwa do rozliczenia.

Odnosząc się do zrzutu Fundacji dotyczącego rozliczenia opłat za abonament w Centrum Integracji przy ul. R., należy zauważyć, że w uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że powyższe wydatki nie zostały uwzględnione, ponieważ na etapie Sprawozdania końcowego rozliczono pełną wysokość środków w kategorii Koszty administracyjne. Natomiast wydatki na poszczególne kategorie miały ograniczoną wysokość.

Mając powyższe na względzie i uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze jak również naruszenia innych przepisów, które to naruszenie uzasadniałoby uwzględnienie skargi, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 20187r., poz. 1307 ze zm.).