Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 425/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.26ust1 pkt 6a i pkt 9, art.26 ust.7
journal: Dz.U. 1991 nr 80 poz 350
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.), sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Protokolant Jacek Kłos, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 3 października 2007 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", określającej R. W. zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie 969,40 zł oraz określającej należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005r. w kwocie 50.809,00 zł, uchylił decyzję organu I instancji w części określenia w sentencji decyzji kwoty zaległości podatkowej, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, co następuje:

Decyzją z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego określił zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. oraz wysokość należnego podatku dochodowego.

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony wniósł o:

-uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia,

-uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.

Pełnomocnik podatnika zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 6 a oraz pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez niewłaściwą interpretację, art.122 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a także ustalenie nieprawidłowej podstawy opodatkowania.

Zdaniem pełnomocnika, strona słusznie dokonała odliczeń od dochodu wydatków poniesionych z tytułu darowizny na rzecz Stowarzyszenia A oraz związanych z użytkowaniem sieci Internet.

Polemizując ze stanowiskiem organu podatkowego I instancji w zakresie odliczeń z tytułu użytkowania sieci Internet pełnomocnik podniósł, iż nie wskazano jakie przesłanki przedmiotowe i podmiotowe nie zostały w sprawie spełnione. Podkreślił, iż przepis art. 26 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje w jakim języku ma być wystawiona faktura, potwierdzająca wydatkowanie środków na sieć Internet, odsyła jedynie do ustawy o podatku od towarów i usług. Również ustawa o VAT w kwestii formy faktur nie precyzuje w jakim języku winny być sporządzone. Powołując się na okoliczność wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, pełnomocnik wskazał, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia usług lub towarów podmiot polski otrzymuje fakturę w języku podmiotu wystawiającego ten dokument i nie ogranicza go to do zastosowania konkretnych odliczeń.

Pełnomocnik strony, nie zgodził się z nieuwzględnieniem przez organ podatkowy odliczenia z tytułu darowizny na rzecz Stowarzyszenia A ze względu na to, iż organizacja ta działa na terenie Niemiec. Podniósł, iż zgodnie z oświadczeniem strony instytucja ta działa na terenie całej UE, w tym także w Polsce. Podkreślił, iż zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 26 ust. 1 pkt 9, ani ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 nie zawierają zapisu, że dana organizacja ma działać wyłącznie na terenie Polski. Natomiast ta ostatnia wymienia cele jakie ma realizować tego typu instytucja i działalność Stowarzyszenia A mieści się w tym zakresie.

Dyrektor Izby Skarbowej, po przeanalizowaniu odwołania, powołał się na regulację art. 26 ust. 1 pkt 6 a i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zgodnie z którą, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód ( ... ), po odliczeniu m.in. kwot:

- wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł,

- darowizn przekazanych na cele:

a. określone w art.4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art.3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym te cele,

b. kultu religijnego

- w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Stosownie zaś do postanowień ust. 7 art. 26 cyt. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże w przypadku odliczeń, o których mowa w ust. 1 :

1) pkt.6a, odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość wydatków została udokumentowana fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,

2) pkt. 9, odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w toku przeprowadzonego postępowania wynika, iż R. W. w zeznaniu rocznym za 2005 rok od dochodu odliczyła kwotę 760 zł z tytułu użytkowania sieci Internet oraz z tytułu darowizny na rzecz Stowarzyszenia A na kwotę 405,28 zł.

Na dowód dokonania odliczeń podatnik, w toku postępowania przed organem I instancji, przedłożył sporządzone w języku niemieckim kserokopie rachunków za telefon za okres styczeń - grudzień 2005r. i kserokopię zaświadczenie o darowiźnie nr "[...]" oraz dokonane przez siebie tłumaczenia tych dokumentów.

Z dokonanych tłumaczeń wynika, że rachunki te dotyczą jedynie usług telefonicznych, nie ma w nich żadnej informacji o opłatach z tytułu użytkowania sieci Internet. Powyższe okoliczności potwierdziły również urzędowe tłumaczenia dwóch rachunków telefonicznych, sporządzone przez tłumacza przysięgłego języka niemieckiego G.C.

Na wezwanie organu odwoławczego z dnia 09.05.2007 r. o przedłożenie oryginałów dowodów potwierdzających poniesienie wydatków z tytułu dokonanych w zeznaniu PIT - 37 za 2005 r. odliczeń i ich urzędowego tłumaczenia, pełnomocnik strony wraz z pismem z dnia "[...]" przesłał oryginały rachunków telefonicznych za okres luty - grudzień 2005 r. i oryginał zaświadczenia Nr "[...]" o darowiźnie. Jednocześnie pełnomocnik w piśmie tym wskazał, że dokonano tłumaczenia tylko dwóch faktur dotyczących użytkowania przez Stronę sieci Internet ze względu na występujące we wszystkich dokumentach te same elementy rozliczeniowe.

Organ odwoławczy uznał, iż wbrew twierdzeniom pełnomocnika, zawartym w/w piśmie, przedstawione dowody nie potwierdzają użytkowania sieci Internet. Z dokonanych urzędowych tłumaczeń na język polski wynika bowiem, że są to rachunki, a nie faktury oraz że dotyczą jedynie opłat za usługi telefoniczne. Brak jest natomiast jakiejkolwiek adnotacji o użytkowaniu sieci Internet i opłatach z tego tytułu.

Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 a i ust. 7 pkt1 cyt. ustawy, warunkiem skorzystania z tzw. ulgi internetowej jest poniesienie przez podatnika wydatku z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym jego miejscem zamieszkania oraz udokumentowanie przedmiotowego wydatku fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Zatem posiadanie przez podatnika zapłaconej faktury z widniejącym na niej imieniem i nazwiskiem jako nabywcy usługi internetowej jest konieczną przesłanką, której spełnienie warunkuje prawo do przedmiotowej ulgi. Natomiast jej brak, w każdym przypadku pozbawia podatnika prawa do takiego odliczenia.

W ocenie organu II instancji, strona nie przedłożyła wymaganych w/w przepisami dowodów potwierdzających poniesienie wydatków z tytułu użytkowania sieci Internet.

W ocenie organu odwoławczego, zasadnie organ I instancji odmówił prawa do zastosowania odliczenia z tytułu przedmiotowej darowizny. Zgodnie z art.26 ust.1 pkt 9 lit. a i ust. 7 pkt 2 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku darowizn pieniężnych podstawą dokonania tego odliczenia jest dowód wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego.

Z przedłożonego przez podatnika dokumentu i jego urzędowego tłumaczenia na język polski jednoznacznie wynika, że jest to jedynie zaświadczenie o darowiźnie, potwierdzone przez obdarowanego. Nadto z dowodu tego nie wynika czy jest to wpłata członkowska czy darowizna pieniężna.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, wszelkie ulgi w podatkach mogą być zastosowane jedynie w przypadku zaistnienia ściśle określonych prawem przesłanek, natomiast na podatniku spoczywa obowiązek wykazania, iż w jego przypadku spełnione zostały warunki uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej.

W rozpatrywanej sprawie, przedłożone przez stronę dowody nie uprawniały do zastosowania przedmiotowych odliczeń, wobec nie spełnienie wymogów formalnych, a mianowicie nie posiadania faktury VAT z wyszczególnioną usługa internetową, a także brak bankowego dowodu wpłaty darowizny pieniężnej na rzecz Stowarzyszenia A.

Odnosząc się do wywodów odwołania podkreślił także, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie stanowią o warunkach uprawniających do zastosowania spornych odliczeń. W istocie faktura sporządzona w języku obcym nie pozbawia podatnika prawa do ulgi podatkowej. Jednakże pod warunkiem, że potwierdza poniesienie przez podatnika wydatku uprawniającego do zastosowania. ulgi - tu: z tytułu użytkowania sieci Internet. Natomiast przedłożone przez stronę dowody nie potwierdzają okoliczności użytkowania sieci Internet oraz ponoszenia z tego tytułu wydatków.

Również argumentacja odwołania w przedmiocie darowizny nie została przez organ odwoławczy uwzględniona. Strona nie przedłożyła bowiem dowodu wpłaty potwierdzającego przekazanie darowizny pieniężnej na rachunek bankowy obdarowanego. Wobec powyższego, bez znaczenia w sprawie pozostaje, podnoszona przez pełnomocnika okoliczność, iż działalność Stowarzyszenie A mieści się w zakresie przewidzianym w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził także, iż w sentencji zaskarżonej decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał na wysokość zaległości podatkowej i wysokość zobowiązania podatkowego. Stosownie zaś do postanowień art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. W związku z powyższym, uchylił decyzję w części określenia zaległości podatkowej i określił jedynie wysokość zobowiązania podatkowego. Wskazał także, iż w nieprawidłowej wysokości określono zaległość podatkową, co wynika z dokonanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozliczenia podatku za 2005 rok. Zaległość podatkowa stanowi kwotę 1.044,95 zł bowiem wpłaty kwoty 75,55 zł, wynikającej ze złożonego zeznania podatkowego za 2005 rok dokonano w dniu 12.05.2006 r., a więc po ustawowym terminie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów według norm przypisanych.

Pełnomocnik podatnika zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 6 a oraz pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez niewłaściwą interpretację oraz art.122 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie oceny materiału dowodowego, a także ustalenie nieprawidłowej podstawy opodatkowania.

Zdaniem pełnomocnika, strona słusznie dokonała odliczeń od dochodu wydatków poniesionych z tytułu darowizny na rzecz Stowarzyszenia A oraz związanych z użytkowaniem sieci Internet.

Polemizując ze stanowiskiem organu podatkowego II instancji w zakresie odliczeń z tytułu użytkowania sieci Internet pełnomocnik podniósł, że z faktur wystawionych przez polskich operatorów świadczących usługi internetowe nie wynika wprost, iż opłaty dotyczą użytkowania sieci Internet. Wskazał, iż faktury wystawione przez Telekomunikację Polską S.A. zawierają usługę o nazwie Neostrada TP. Nikt natomiast nie kwestionuje faktu, że dotyczy to sieci Internet, bowiem jest to nazwa świadczonej usługi, nadana przez operatora. Wywodzi, iż podobnie jest z rachunkami na podstawie, których strona dokonała odliczeń z tytułu użytkowaniem sieci Internet. Fakt, że nie zawierają one bezpośredniego skazania na sieć Internet nie oznacza, że strona z takiej usługi operatora nie korzystała.

Pełnomocnik strony, nie godząc się z nieuwzględnienie przez organ odwoławczy odliczenia z tytułu darowizny na rzecz Stowarzyszenia A wywiódł, iż bezspornym jest, że darowizna została przekazana. W ocenie skarżącego pełnomocnika, przedłożone zaświadczenie wskazuje jednoznacznie, iż darowizna została przekazana i strona poniosła jej koszty, natomiast domaganie się przez organ dowodu wpłaty darowanej kwoty, przy jednoczesnym posiadaniu zaświadczenia o dokonaniu tej wpłaty jest nieuzasadnionym działaniem organu na szkodę podatnika. Skarżący przy tym wywodzi, iż z treści całego dokumentu wynika jednoznacznie, że jest to darowizna, strona zaś była w pełni świadoma, że nie mogłaby dokonać odliczenia, gdyby wpłata nie była darowizną, a jedynie wpłatą członkowską.

W ocenie pełnomocnika, organ odwoławczy niesłusznie uznał za zaległość podatkową dokonaną wpłatę w kwocie 75,55 zł, wynikającą z zeznania podatkowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W rozpatrywanej sprawie sporne jest, czy w 2005 roku podatnik, który poniósł wydatki uprawniające go do zmniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art.26 ust.1 pkt 6a i pkt 9, w zw. z art. 26 ust.7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej updof, z tytułu wydatków na Internet i uczynienia darowizny pieniężnej na rzecz organizacji pożytku publicznego, mógł odliczyć te wydatki i czy odliczenia te zostały prawidłowo udokumentowane.

Należy zatem dokonać interpretacji art.26 ust.1 pkt 6a i pkt 9 ustawy. Zgodnie z tym przepisem prawa podstawę obliczenia podatku stanowi dochód ( ... ), po odliczeniu m.in. kwot: wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł,

-darowizn przekazanych na cele:

- określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa wart. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym te cele,

b/ kultu religijnego - w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiąc 6% dochodu.

Stosownie zaś do postanowień ust. 7 art. 26 cyt. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże w przypadku odliczeń, o których; mowa w ust. 1 :

1/ pkt.6a, odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość wydatków została udokumentowana fakturą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług,

2/ pkt.9, odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Z treści powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika jednoznacznie, iż aby doszło do zastosowania spornych odliczeń należy spełnić przesłanki wskazane w tych przepisach. Natomiast obowiązek wykazania, iż w konkretnym przypadku doszło do spełnienia warunków uprawniających do skorzystania z ulgi podatkowej spoczywa na podatniku. Zasadą bowiem polskiego systemu podatkowego jest powszechność opodatkowania, a w związku z tym, wszelkie przepisy dotyczące zwolnień i ulg podatkowych należy interpretować w sposób ścisły.

W niniejszej sprawie, zgodnie z art. 26 ust 1 pkt 6 a i ust. 7 cyt. ustawy, warunkiem który należało spełnić w celu skorzystania z tzw. ulgi internetowej, było poniesienie przez podatnika wydatku z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym jego miejscem zamieszkania oraz udokumentowanie przedmiotowego wydatku fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Wynika zatem z tego, iż zasadą jest dokumentowanie wydatków fakturą wystawioną przez określony podmiot. Powyższe odliczenie wpływa bowiem na ostateczną wysokość podatku należnego wykazanego w zeznaniu podatkowym, natomiast dokumenty stwierdzające poniesienie wydatku w danym roku podatkowym muszą być w dyspozycji podatnika w momencie składania tegoż zeznania podatkowego. Dokonując odliczenia podatnik musi bowiem dysponować dowodem uprawniającym go do odliczenia poniesionego wydatku, a dowód ten musi spełniać wymogi przewidziane w art. 26 ust 1 pkt 6 a ustawy.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż przedłożone przez Stronę dowody nie stanowią wystarczającej podstawy do zastosowania przedmiotowych odliczeń. Jak wynika bowiem z akt sprawy, strona w zeznaniu rocznym za 2005 rok odliczyła od dochodu kwotę 760 zł z tytułu użytkowania sieci Internet oraz z tytułu darowizny na rzecz Stowarzyszenia A na kwotę 405,28 zł. W celu potwierdzenia zasadności dokonanych odliczeń strona przedłożyła organowi I instancji kserokopie rachunków z telefon za okres styczeń - grudzień 2005r. i kserokopię zaświadczeni o darowiźnie nr "[...]" oraz dokonane przez siebie tłumaczenia tych dokumentów. Jednakże, jak słusznie zauważyły organy podatkowe, z tłumaczeń tych wynikało jedynie, iż rachunki te dotyczą usług telefonicznych. Nie została natomiast zawarta w nich informacja o opłatach z tytuł użytkowania sieci Internet. Również urzędowe tłumaczenia dwóch rachunków telefonicznych, sporządzone przez tłumacza przysięgłego języka niemieckiego potwierdzają powyższe stanowisko organu. Także przedstawione przez pełnomocnika strony skarżącej oryginały rachunków telefonicznych za okres luty- grudzień 2005r. nie potwierdzają użytkowania sieci Internet i opłatach z tego tytułu. Urzędowe tłumaczenia na język polski powyższych pism wskazują bowiem, iż nie są to faktury lecz jedynie rachunki, które dotyczą opłat za usługi telefoniczne. Nie została natomiast zawarta w nich jakakolwiek informacja o użytkowaniu sieci Internet i ponoszonych opłatach z tego tytułu.

W konsekwencji, strona skarżącą nie spełniła ciążącego na niej obowiązku wykazania, iż w powyższym przypadku doszło do spełnienia warunków uprawniających do skorzystania z ulgi podatkowej. Strona nie przedłożyła bowiem wymaganych w/w przepisami dowodów potwierdzających poniesienie wydatków z tytułu użytkowania sieci Internet. Tym samym za bezpodstawne należy uznać twierdzenia pełnomocnika, iż powyższe rachunki potwierdzają użytkowanie przez Stronę sieci Internet. Zaznaczyć także należy, iż w toku przeprowadzonego postępowania podatnik miał możliwość wykazania, iż dokumenty te dotyczą i potwierdzają również użytkowania sieci Internet, czego nie uczynił w toku postępowania podatkowego. Zarówno bowiem oryginały przedłożonych rachunków za 2005 rok, jak i ich tłumaczenia na język polski w żaden sposób, nie świadczą o użytkowaniu sieci Internet i wydatkach z tego tytułu.

Brak dowodu poniesienia wydatku na cel, o którym mowa w art.26 ust.1 pkt 6a i pkt 9 stanowi zatem naruszenie powyższej ustawy, co słusznie wykazały organy podatkowe w zaskarżonej decyzji. Taka interpretacja ww. przepisu nie stoi również w sprzeczności z zasadą równości opodatkowania.

W przypadku natomiast darowizn pieniężnych, podstawą do dokonania odliczenia stanowi dowód wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego (art. 26 ust. 7 pkt 2). Natomiast, jak wynika z akt sprawy, przedłożony przez stronę skarżącą dokument i jego urzędowe tłumaczenie na język polski wskazuje, iż jest to jedynie zaświadczenie o darowiźnie. Ponadto, jak słusznie organy podatkowe wskazały, z przedłożonego dowodu nie wynika czy jest to wpłata członkowska czy darowizna pieniężna. W konsekwencji przyjąć należy, iż podatnik nie spełnił wymaganego przepisami w/w ustawy warunku, gdyż nie przedstawił dowodu bankowego potwierdzającego przekazanie darowizny. Oznacza to, iż podnoszone w tym zakresie zarzuty skargi są bezzasadne, gdyż brak było podstaw faktycznych i prawnych do zastosowania odliczenia z tego tytułu.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego błędnego uznania za zaległość podatkową kwoty 75,55 zł Sąd stwierdził, iż powyższy zarzut nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, organ I instancji określając wysokość zaległości podatkowej nie uwzględnił okoliczności, iż wpłaty kwoty 75,55 zł dokonano po ustawowym terminie tj. 12.05. 2006r. W związku z tym wskazał, iż kwota ta również stanowi zaległość podatkową. Natomiast kwotę "do zapłaty" 75,55 zł wynikającą z zeznania podatkowego PIT 37 za 2005r., wpłacono w dniu 02.05.2006r. Powyższa okoliczność nie wpływa jednakże na uwzględnienie skargi, gdyż przedmiotem zaskarżonej decyzji było określenie wysokości zobowiązania podatkowego za 2005r., i w tej części organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Natomiast w części określenia wysokości zaległości podatkowej decyzja organu I instancji została uchylona.

Konkludując, w ocenie Sądu ustalenia faktyczne oparte zostały na prawidłowo zebranym materiale dowodowym, z zachowaniem reguł postępowania określonych w ustawie Ordynacja podatkowa, a w szczególności w art. 122, art. 123 par. 1 i art. 187 tej ustawy. Oceniając całość zebranego materiału dowodowego, organ nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów.

W tym stanie rzeczy, zarzuty skargi przedstawiają się jako bezzasadne, co obligowało Sąd do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.).