Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1780/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1 i 59 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 20101 r., na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2005 r. udzielającej P. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na użytkowanie Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej nr [...] [...], zlokalizowanej na działce nr geod. [...] w miejscowości [...] gm. [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że jest to kolejne rozpoznanie sprawy związanej z wnioskiem Prokuratora Rejonowego w [...] z [...].04.2009r. o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2005 r. udzielającej P. Sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej nr [...] [...] - jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2005 r.

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu I instancji i decyzją z dnia [...] października 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2245/09, uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ja decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2009 r.

Sąd zarzucił wówczas organom, że nie włączyły do akt sprawy zatwierdzonego projektu budowlanego, pomimo tego, że zarzuty zgłoszone przez Prokuratora, dotyczyły niewykonania przez organ nadzoru budowlanego obowiązku, polegającego na konieczności zbadania zgodności wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej z projektem. Skutkiem tego zaniedbania było nierozpoznanie istoty sprawy - czy w zatwierdzonym projekcie budowlanym był, czy też nie było projektu kontenera technologicznego.

Po uzupełnieniu akt o "projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej [...] w [...] [...] gm. [...]", stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...].01.2004 r., organ I instancji przystąpił do ponownego rozpatrzenia sprawy.

Wskazał, że z projektu budowlanego stacji bazowej telefonii komórkowej [...], stanowiącego załącznik do decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] [...] wynika, że zarówno w opisie technicznym jak i części rysunkowej projektu zawarty został żelbetowy kontener techniczny firmy G. o wymiarach [...] x [...] x [...] cm, umiejscowiony u podnóża wieży stalowej H=50 m, o podstawie trójkąta. Powierzchnia zabudowy kontenera wynosi 10,00 m.

W projekcie tym wskazana została lokalizacja kontenera firmy G., jego parametry techniczne: długość szerokość i wysokość, jak również powierzchnia zabudowy kontenera. Zostało też pokazane przyłącze elektroenergetyczne nn zalicznikowe zasilające kontener oraz opisany sposób posadowienia fundamentów pod kontener.

Analizując dalej przesłanki wydanego pozwolenia na użytkowanie, organ wskazał, że z protokołu obowiązkowej kontroli zakończonej budowy zgłoszonego obiektu wynikało, iż wykonano całość robót budowlanych zgodnie z projektem zagospodarowania działki oraz projektem architektoniczno-budowlanym, w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych obiektu budowlanego, widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu, w tym będącego przedmiotem zarzutów kontenera technicznego. Przyłącze elektroenergetyczne wykonano zgodnie z projektem.

Wobec powyższego organ I instancji stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zasadnie, na podstawie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego udzielił P. Sp. z o.o., pozwolenia na użytkowanie omawianej stacji bazowej telefonii komórkowej.

Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Z przeprowadzonej kontroli wynikało zaś, że obiekt, w tym kontener, wykonany został zgodnie z projektem zagospodarowania działki, a charakterystyczne parametry techniczne kontenera wykonane zostały zgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym będącym załącznikiem do pozwolenia na budowę, w zakresie zapewniającym użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem.

Analiza decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] oraz akt doprowadziła do stwierdzenia, że stan faktyczny pozwalał na zastosowanie w podstawie prawnej kwestionowanej decyzji przepisu art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r.

Organ stwierdził, że decyzja nie jest obarczona wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ani innymi wymienionymi w art. 156 § 1 k.p.a. wadami. Nie została bowiem wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (156 § 1 pkt 1), nie dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (156 § 1 pkt 3), nie została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie (156 § 1 pkt 4), była wykonalna w dniu jej wydania (156 § 1 pkt 5), jej wykonanie nie wywoła czynu zagrożonego karą (156 § 1 pkt 6) nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (156 § 1 pkt 7).

Wobec powyższego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2005 r. udzielającej P. Sp. z o.o. w [...] pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] [...].

Odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2010r., wniósł Prokurator Rejonowy w [...].

Decyzji zaskarżonej zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że kwestionowana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2005r. została wydana w oparciu o prawidłowo przeprowadzona kontrolę potwierdzającą zgodność realizowanej inwestycji z projektem zagospodarowania działki oraz projektem architektoniczno- budowlanym, w sytuacji gdy kontrola ta była wadliwa.

Domagał się uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010r. oraz stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji PINB w [...] z dnia [...] styczniu 2005r.

W uzasadnieniu odwołania przytoczył przebieg postępowania i wskazał, że w dniu [...] listopada 2003 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek inwestora P Sp. z. o.o. w [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] [...], na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...].

Starosta [...] w dniu [...] stycznia 2004 r. wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i pozwalającą na budowę tej stacji.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył mieszkaniec miejscowości [...], A. B.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...].

Inwestycja objęta pozwoleniem na budowę została w całości zrealizowana w okresie od [...] marca 2004 r. do [...] kwietnia 2004 r.

W dniu [...] stycznia 2005 r. inwestor złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wniosek o pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej.

W dniu [...] stycznia 2005 r. pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] dokonali obowiązkowej kontroli zakończonej budowy, celem stwierdzenia, iż wykonano ją zgodnie z pozwoleniem na budowę, wydanym przez Starostę [...] w dniu [...] stycznia 2004 r.

Po przeprowadzeniu kontroli stwierdzono wykonanie obiektu zgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia m budowę, co znalazło odzwierciedlenie w zapisach protokołu kontroli.

Na tej podstawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu [...] stycznia 2005 r. wydał decyzję o udzieleniu inwestorowi pozwolenia na użytkowanie.

W ocenie Prokuratora, kwestionowana decyzja zapadła jednak w oparciu o wadliwie przeprowadzoną kontrolę budowy, w toku której uznano zgodność parametrów technicznych kontenera żelbetonowego z projektem architektoniczno-budowlanym, pomimo, iż projekt budowlany był niekompletny i nie zawierał projektu technicznego kontenera żelbetonowego, co stanowiło rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Prokurator przypomniał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2010r. sygn. VII SA/Wa 2245/09, uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2009r., które zapadły w toku pierwszego rozpoznania sprawy.

Sąd uznał wówczas, że organy nadzorcze obu instancji nie włączyły do akt sprawy zatwierdzonego projektu budowlanego pomimo tego, że zarzuty zgłoszone przez prokuratora opierały się na niewykonaniu przez organ nadzoru budowlanego obowiązku, zbadania wykonania obiektu z tym projektem.

Zdaniem Prokuratora Rejonowego w [...] organ wydający decyzję o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej, oparł się na wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę tej stacji. Jej mocą Starosta [...] zatwierdził niekompletny projekt budowlany. Do akt nie został bowiem załączony projekt techniczny kontenera żelbetonowego (autorstwa A. P.), niezbędny do prawidłowego funkcjonowania planowanego obiektu budowlanego.

Inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, którzy przeprowadzali w dniu [...] stycznia 2005r. obowiązkową kontrolę budowy, ograniczyli się do weryfikacji jej zgodności z decyzją Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany. Z całą pewnością nie dokonali kontroli zgodności powstałej inwestycji z projektem architektoniczno-budowlanym, bowiem nie zawierał on projektu technicznego kontenera żelbetonowego, stanowiącego część składową przedmiotowej stacji.

Ponadto nie sprawdzili zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki. Nadto w dniu dokonywania kontroli, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w działki nie funkcjonowała już w obrocie prawnym.

Nadto Prokurator podnosił, że zatwierdzony przez Starostę [...] projekt budowlany przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej nie spełniał przesłanek kompletności z art. 34 ust. 1 pkt.3 Prawa budowlanego tj. określenia funkcji, formy i konstrukcji obiektu budowlanego, jego charakterystyki energetycznej i ekologicznej oraz proponowanych niezbędnych rozwiązań technicznych i materiałowych.

Choć organ I instancji wskazał w zaskarżonej decyzji, na załączenie do akt sprawy projektu budowlanego stacji bazowej telefonii komórkowej [...], stanowiącego załącznik do decyzji z dnia [...] stycznia 2004r. z którego wynika, że zarówno w opisie technicznym , jak i części rysunkowej projektu zawarty został żelbetowy kontener techniczny firmy G., jak również to, że projekt zawierał lokalizację kontenera i jego parametry techniczne, to po raz kolejny nie załączył jednak odrębnego projektu technicznego kontenera żelbetonowego (autorstwa A.P.), na co w już w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] marca 2005r. sygn. IISA/Lu 193/04 wskazywał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.

Akta nie zawierały również zaświadczenia właściwej izby samorządu zawodowego potwierdzającego uprawnienia A. P. do wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie.

Skoro w dniu przeprowadzenia obowiązkowej kontroli przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nie funkcjonowała w obrocie prawnym decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej stacji, to kontrolujący winni dokonać analizy ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego celem stwierdzenia zgodności inwestycji z planem. Czynność taka nie została przeprowadzona.

Powyższe działania w sposób rażący naruszały przepisy art. 59 ust. 1 i art. 59 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zmianami). Dlatego pozostawienie w obrocie prawnym kwestionowanej decyzji jest nie do pogodzenia z porządkiem prawnym.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2010r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania Prokuratora Rejonowego w [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2010 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przypomniał, że celem nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, nie jest merytoryczne rozpatrzenie sprawy, ani badanie przyczyn i przesłanek podjęcia przez organ rozstrzygnięcia w postępowaniu zwykłym.

Procedowanie we wskazanym trybie ogranicza się wyłącznie do skontrolowania, czy kwestionowana decyzja zawiera wady wymienione w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.

Organ odwoławczy przypomniał, że w decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2004r. (utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...].03.2004r.) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] [...] (składającej się m.in. z wieży konstrukcji stalowej, 3 anten, kontenera technologicznego, ogrodzenia terenu, drogi dojazdowej) usytuowanej na działce nr [...] w miejscowości [...], na inwestora nałożony został obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu.

Decyzja PINB w [...] z dnia [...].01.2005 r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, została wydana (m.in.) na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), zgodnie z którym właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a ww. ustawy.

Treść art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego zawiera w swojej dyspozycji odesłanie wprost do art. 59a tej ustawy. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu może być bowiem wydana jedynie w wyniku kontroli przeprowadzonej zgodnie z wymaganiami art. 59a. Postępowanie to kończy proces inwestycyjny przeprowadzony w oparciu o prawidłowo wydane i zrealizowane bez istotnych odstępstw pozwolenie na budowę.

Organ nadzorczy dokonując oceny legalności pozwolenia na użytkowanie nie może rozpatrywać sprawy tyko w zakresie oceny niesprzeczności formalnej takiej decyzji z przepisem art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, lecz musi również wziąć pod uwagę jej treść materialnoprawną ta zaś, jak stanowi art. 59a ust. 1 Prawa budowlanego, jest wynikiem przeprowadzenia obowiązkowej kontroli budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

W toku wskazanej kontroli organ miał za zadanie sprawdzenie stanu rzeczywistego inwestycji ze stanem prawnym, wzorcem zaś kontroli jest pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym i innymi dokumentami wymienionymi w art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego.

Zaniechanie lub wadliwe przeprowadzenie obowiązkowej kontroli z pominięciem dyspozycji art. 59a ust. 1 i ust. 2 art. Prawa budowlanego, w szczególności przez brak oceny wykonania budowy w zgodzie z pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym, stanowi naruszenie prawa.

Ocena stopnia naruszenia, w tym stwierdzenie kwalifikowanej postaci tego naruszenia jako rażącego, powinna prowadzić przez analizę treści decyzji wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, po stwierdzeniu, że proces kontroli został przeprowadzony prawidłowo. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje sprawdzenie:

1) zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu;

2) zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno- budowlanym, w zakresie:

a) charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,

b) wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego,

c) geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych),

d) wykonania urządzeń budowlanych,

e) zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem,

f) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego;

3) wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego;

4) w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych - wykonania tego obowiązku, jeżeli upłynął termin rozbiórki określony w pozwoleniu;

5) uporządkowania terenu budowy.

Podstawowym zarzutem Prokuratora Rejonowego w [...] do decyzji PINB w [...] z dnia [...].01.2005 r., był fakt wydania wskazanego rozstrzygnięcia w oparciu o wadliwie przeprowadzoną kontrolę budowy, w toku której uznano zgodność parametrów technicznych kontenera żelbetonowego z projektem architektoniczno-budowlanym, pomimo, iż projekt budowlany był niekompletny i nie zawierał projektu technicznego kontenera żelbetonowego.

Odnosząc się do tego zarzutu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że choć projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej [...] (zatwierdzony decyzją Starosty [...] z dnia [...].01.2004 r.) nie zawierał odrębnego projektu budowlanego typowego kontenera żelbetowego P. (projekt mgr inż. A. P.), to jednak przedmiotowy kontener techniczny firmy G. s.c. został uwzględniony w projekcie budowlanym, zarówno w opisie technicznym jak i części rysunkowej.

W projekcie zagospodarowania terenu przedmiotowej stacji wskazano wymiary kontenera (250x390x287 cm), powierzchnię zabudowy (10 m2), umiejscowienie u podstawy wieży stalowej. Ponadto w projekcie budowlanym wieży antenowej TPM I H = 50 m, położenie kontenera zostało uwzględnione w schemacie wieży, w rzucie fundamentów i usytuowaniu drabiny kablowej.

W trakcie przeprowadzonej w dniu [...].01.2005 r. obowiązkowej kontroli obiektu nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (pkt 8.6 protokołu kontroli). Organ powiatowy stwierdził ponadto, iż wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, umożliwiające oddanie obiektu do użytkowania.

Mając na uwadze treść art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż ustalenia obowiązkowej kontroli stacji bazowej telefonii komórkowej, nie były obarczone wadą naruszenia art. 59a ustawy Prawo budowlane, tym bardziej wadą rażącego naruszenia tegoż przepisu.

Analiza decyzji wraz ze zgromadzonymi aktami dowiodła, że wskazane rozstrzygnięcie, nie jest obarczone wadami wymienionymi w art. 156 § 1 k.p.a., co uzasadniałoby stwierdzenie jego nieważności.

W dniu [...].01.2005 r. - w dacie wydawania przez PINB w [...] decyzji, funkcjonowała w obrocie prawnym ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...].03.2004 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2004 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] [...].

Jakkolwiek WSA w Lublinie postanowieniem z dnia 05.07.2004 r., sygn. akt II SA/Lu 193/04, wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004r. o pozwoleniu na budowę, to jednak wydane postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, nie stanowiło przeszkody do prowadzenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.

Nadto w ocenie GINB, w świetle brzmienia art. 59 ust. 1 i art. 59a ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej, wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 21.10.2004 r. pozostawał bez wpływu na ocenę kwestionowanej decyzji PINB w [...] pod kątem wad nieważności.

Prokurator Rejonowy w [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010r.

Decyzji zarzucił rażące naruszenie przepisu art. 59 ust. 1 i art. 59 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zmianami) polegające na wydaniu jej w oparciu o wadliwie przeprowadzoną kontrolę budowy, w toku której uznano zgodność zrealizowanej inwestycji z projektem zagospodarowania działki oraz projektem architektoniczno-budowlanym w sytuacji, gdy wskazany projekt budowlany był niekompletny i nie zawierał projektu technicznego kontenera żelbetonowego, zaś decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu została wyeliminowana z obrotu prawnego.

Domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa materialnego.

W uzasadnieniu podniósł, że stosownie do unormowań zawartych w art. 59 ust 1 i art. 59a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zmianami) po zrealizowaniu obiektu właściwy organ przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie obowiązany jest ustalić, czy inwestycja została zrealizowana zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zatwierdzonym tą decyzją projektem budowlanym.

W niniejszej sprawie organ wydający decyzję o pozwoleniu na użytkowanie wyżej wskazanej stacji bazowej telefonii komórkowej, oparł się na wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę tej stacji. Jej mocą Starosta [...] zatwierdził niekompletny projekt budowlany.

Zgodnie z brzmieniem art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane projekt budowlany powinien zawierać m.in. projekt architektoniczno - budowlany określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne i materiałowe.

Takich wymogów nie spełniało uwzględnienie w opisie technicznym, jak i części rysunkowej projektu żelbetowego kontenera technicznego, jak również określenie lokalizacji i powierzchni zabudowy tego kontenera.

Inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] stycznia 2005r. nie dokonali kontroli zgodności powstałej inwestycji z projektem architektoniczno- budowlanym, bowiem nie zawierał on projektu technicznego kontenera żelbetonowego autorstwa A.P., stanowiącego część składową przedmiotowej stacji. Akta nie zawierają również zaświadczenia właściwej izby samorządu zawodowego potwierdzającego uprawnienia A. P. do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Stwierdzenie tego uchybienia legło u podstaw wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 marca 2005 r., sygn. akt II SA/LU 193/04, uchylającego decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2001r. zatwierdzającą projekt budowlany i pozwalającą na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] [...].

W uzasadnieniu tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisu prawa materialnego, to jest art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, gdyż organ orzekający zatwierdził niekompletny projekt budowlany - brak projektu technicznego kontenera i zaświadczenia potwierdzającego uprawnienia A. P.

Także decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej stacji została wyeliminowana z obrotu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1517/03, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2003 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej na działce Nr [...] w miejscowości [...].

Dlatego kontrola wykonania stacji zgodnie z pozwoleniem budowlanym powinna, dotyczyć także zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Czynność taka nie została przeprowadzona.

Wadliwe było stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie, że obowiązkowa kontrola o której stanowi art. 59 a ustawy Prawo budowlane została przeprowadzona prawidłowo, a co za tym idzie pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej wydano zasadnie. Zdaniem skarżącego wydanie przedmiotowej decyzji nastąpiło z naruszeniem prawa, które miało charakter rażący.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).

Kwestionowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2005 r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, została wydana (m.in.) na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), zgodnie z którym właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a ww. ustawy.

Słusznie organy orzekające w przedmiotowej sprawie, dokonując oceny legalności kwestionowanego pozwolenia na użytkowanie, uznały iż sprawy tej nie można rozpatrywać tyko w zakresie formalnej oceny zgodności decyzji z przepisem art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego.

Brały pod uwagę także jej treść materialnoprawną czyli, wynik przeprowadzonej obowiązkowej kontroli budowy, która miała na celu stwierdzenie prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

Treść art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, który był podstawą materialnoprawną decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2005 r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, zawiera odesłanie do art. 59a tej ustawy.

Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu musi być poprzedzona kontrolą, przeprowadzoną zgodnie z wymaganiami art. 59a Prawa budowlanego. Postępowanie to kończy proces inwestycyjny, wówczas gdy zrealizowany został bez istotnych odstępstw, w oparciu o pozwolenie na budowę.

W toku tej kontroli organ nadzoru budowlanego sprawdza stan rzeczywisty inwestycji ze stanem prawnym, wzorcem tej kontroli jest pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym i innymi dokumentami wymienionymi w art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego.

W odniesieniu do tej sprawy podkreślić należy, że w dacie wydawania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dnia [...].01.2005 r.), nie została stwierdzona wadliwość pozwolenia na budowę, choć toczyło się postępowanie sądowoadministarcyjne mające na celu zweryfikowanie pozwolenia budowlanego.

Organ wydający decyzję o pozwoleniu na użytkowanie wyżej wskazanej stacji bazowej telefonii komórkowej, musiał dokonać porównania inwestycji z decyzją o pozwoleniu na budowę. Natomiast fakt, że organ w decyzji tej zatwierdził niekompletny projekt budowlany (w takim stopniu jak w niniejszej sprawie), to jest bez projektu technicznego kontenera stanowiącego element całej inwestycji - nie był przeszkodą do udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Tym samym nie można stwierdzić, aby przeprowadzenie obowiązkowej kontroli nastąpiło niezgodnie z art. 59a ust. 1 i ust. 2 art. Prawa budowlanego, skoro dokonano oceny wykonania budowy z pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym. Wadliwość pozwolenia budowlanego została stwierdzono bowiem później, a decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. , jako ostateczna korzystała z domniemania prawidłowości formalnej i materialnej.

Odnosząc się do zarzutów Prokuratora należy stwierdzić, że choć projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej, zatwierdzony decyzją Starosty [...] z dnia [...].01.2004 r. nie zawierał odrębnego projektu budowlanego typowego kontenera żelbetowego P. (projektu mgr inż. A. P.), to niewątpliwie przedmiotowy kontener techniczny firmy G. s.c. został uwzględniony w projekcie budowlanym, zarówno w opisie technicznym jak i w części rysunkowej.

W projekcie zagospodarowania terenu przedmiotowej stacji wskazano wymiary kontenera (250x390x287 cm), powierzchnię zabudowy (10 m2), umiejscowienie u podstaw wieży stalowej. Ponadto położenie kontenera zostało uwzględnione w schemacie wieży, w rzucie fundamentów i usytuowaniu drabiny kablowej.

W trakcie przeprowadzonej w dniu [...].01.2005 r. obowiązkowej kontroli obiektu nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (pkt 8.6 protokołu kontroli). Organ powiatowy stwierdził ponadto, iż wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, umożliwiające oddanie obiektu do użytkowania.

Tym samym nie można uznać, iż doszło do rażącego naruszenia prawa, skoro organ udzielający pozwolenia na użytkowanie, miał możliwość zbadania prawidłowości posadowienia kontenera na działce i jego podstawowych parametrów.

Słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że w świetle art. 59 ust. 1 i art. 59a ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej, co nastąpiło wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 21.10.2004 r., pozostawał bez wpływu na ocenę kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Decyzja ta stanowiła bowiem przesłankę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie pozwolenia na użytkowanie.

Oczywiście w łańcuchu wydanych rozstrzygnięć, wyeliminowanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, a następnie pozwolenia na budowę, może mieć znaczenie dla decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Jednak nie jako przesłanka nieważności, lecz jako ewentualna przesłanka wznowieniowa. Przy czym wskazane tryby są oddzielnymi postępowaniami nadzwyczajnymi, a przesłanki umożliwiające wyeliminowanie decyzji w ich toku są dla każdego trybu odmienne.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.