Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 767/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1550/15 o odrzuceniu skargi M.S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 7 września 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 3 lipca 2015 r. nr [...] o odmowie przyznania M.S. zasiłku dla bezrobotnych z dniem 29 czerwca 2015 r.

Powyższa decyzja została doręczona M.S. w dniu 14 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).

W dniu 14 października 2015 r. M.S. wniósł, za pośrednictwem Starosty [...] (data prezentaty Powiatowego Urzędu Pracy w [...]), skargę na w/w decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Starosta [...] przy piśmie z dnia 16 października 2015 r. przesłał skargę M.S. Wojewodzie Małopolskiemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 3 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1550/15 odrzucił skargę M.S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 września 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia podał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Warunkiem zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi jest zatem skierowanie jej w tym terminie do właściwego organu. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi oznacza, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu lub sądu, ten powinien ją przekazać organowi właściwemu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez ten organ lub sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 14 września 2015 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie, iż przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wojewody Małopolskiego, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 14 października 2015 r. Skarżący złożył wprawdzie skargę w dniu 14 października 2015 r., ale skierował ją do Powiatowego Urzędu Pracy w [...]. Następnie skarga została przekazana Wojewodzie Małopolskiemu przy piśmie z dnia 16 października 2015 r. i właśnie tę datę należy uznać za datę wniesienia skargi. W konsekwencji uznać należy, iż skarga została wniesiona po terminie i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia M.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i uznał je za krzywdzące.

W piśmie procesowym z dnia 8 kwietnia 2016 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 54 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., poprzez błędne przyjęcie, że skarga nie została wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem skargi, a w konsekwencji odrzucenie skargi. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia. Stwierdził, że odrzucenie skargi jest sprzeczne z podstawowymi zasadami współżycia społecznego, a skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., skarżący był zobowiązany wnieść skargę do Sądu pierwszej instancji za pośrednictwem właściwego organu, tj. Wojewody Małopolskiego, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia mu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponieważ, wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wniesiono do Powiatowego Urzędu Pracy w [...], a nie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia należy przyjąć datę przekazania jej przez Starostę [...] do Wojewody Małopolskiego, a wiec organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do Sądu. Należy podkreślić, że wprawdzie żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewiduje obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, to jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że obowiązek taki spoczywa na Sądzie bądź innym organie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, LEX nr 505331; z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351; z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 463/08, LEX nr 493793, publ. www.cbois.gov.pl). Powyższe stanowisko prezentowane jest również w doktrynie. Stwierdza się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX).

Ubocznie wskazać także należy, iż w procedurze administracyjnej podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Zauważyć jednak należy, iż skarga, w odróżnieniu od podania składanego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega rygorom wynikającym z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to – jak już wskazano – że w przypadku wniesienia skargi do niewłaściwego podmiotu, termin do jej wniesienia jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem trzydziestodniowego terminu przekazana właściwemu organowi, czyli temu, za pośrednictwem którego skarżący winien ją skierować do właściwego sądu administracyjnego. Ewentualne ryzyko przekroczenia w/w terminu procesowego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania.

Przechodząc od uwag ogólnych na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 14 września 2015 r. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 14 października 2015 r. Skarżący złożył wprawdzie skargę w dniu 14 października 2015 r., jednak – co należy podkreślić – pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skierował ją do Powiatowego Urzędu Pracy w [...]. Starosta [...] przy piśmie z dnia 16 października 2015 r. przekazał ją do organu właściwego. Okoliczność ta dowodzi, że skarga została złożona do Wojewody Małopolskiego z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia, co musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Należy również wyjaśnić skarżącemu, iż podnoszone przez niego w uzasadnieniu zażalenia okoliczności nie mają wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Mogą być one podnoszone w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a nie w niniejszym postępowaniu dotyczącym odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.