Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1193/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Dnia 15 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA : Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku Dyrektor Izby Celnej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę M.Ż. na swoją decyzję w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu usunięcia spod dozoru celnego towarów. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał, iż w sprawie kradzieży towaru objętego powołaną decyzją wznowiono, zawieszone uprzednio, postępowanie karne przeciwko ujętym sprawcom kradzieży co skutkować powinno uchyleniem skarżonej decyzji. Wskazał, iż nie jest w stanie zapłacić kwoty zaległego podatku określonego sporną decyzją bowiem kradzież, której stał się ofiarą pozbawiła go dorobku całego życia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej " p.p.s.a.".

Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w przepisie § 3 wspomnianego art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle powyższej regulacji należy wskazać, iż to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony, a jego uzasadnienie powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być nadto poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.). Jeżeli w swoim wniosku strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to powyższy brak nie jest brakiem formalny wniosku podlegającym uzupełnieniu (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz równoznaczny jest z brakiem przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za takie uprawdopodobnienie w przedmiotowej sprawie nie można uznać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze na tę decyzję skierowanej do sądu. Z jego uzasadnienia wynika jedynie, że rozstrzygnięcie organu II instancji jest dla skarżącego krzywdzące bowiem w jego ocenie to sprawcy kradzieży odpowiedzialni są za usunięcie towaru spod dozoru celnego, a dodatkowo kradzież której stał się ofiarą pozbawiła go dorobku całego życia. Strona do wniosku nie dołączyła żadnych dokumentów, ani w żaden inny sposób nie uprawdopodobniła podnoszonych przez siebie okoliczności, nie przedstawiła również informacji mogących pozwolić na ocenę całokształtu jej sytuacji majątkowej. Wskazać należy także, iż za uwzględnieniem wniosku nie mogą przemawiać podniesione w skardze zarzuty odnoszące się do legalności (zgodności z prawem) zaskarżonej decyzji, których oceny sąd administracyjny dokona podczas merytorycznego rozpoznaniu skargi wniesionej w sprawie niniejszej.

Wobec nieuprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, iż wykonanie skarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

D.T.