Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. i S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi E. B. i S. B. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 15 stycznia 2015 r. sygn. I SA/Wa 1/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. B. i S. B. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie podziału nieruchomości.

Zachowując termin do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia, skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W swoim wniosku skarżący wskazali, że prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe. Środki utrzymania rodzina czerpie ze świadczenia emerytalnego oraz wynagrodzenia ze stosunku pracy skarżącego w łącznej wysokości [...] zł. Wnioskodawcy zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni [...] m². Do posiadanego majątku zaliczyli nieruchomość [...] (działkę) o pow. [...] ha.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy składający wniosek wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarte w złożonym wniosku informacje dotyczące sytuacji majątkowej skarżących nie wskazywały, by składający wniosek znajdowali się w sytuacji uniemożliwiającej im pokrycie kosztów postępowania w oparciu o własne środki finansowe, stąd żądanie przyznania prawa pomocy, jako nieuzasadnione, podlegało oddaleniu. Wskazać w tym zakresie należało, że instytucja prawa pomocy – w świetle przypisywanej jej w orzecznictwie sądowoadministracyjnym funkcji - kierowana jest do podmiotów, które albo są pozbawione jakichkolwiek środków do życia, albo dochody te są tak bardzo ograniczone, że wystarczają im na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych (por. postanowienie NSA z 25 listopada 2014 r. sygn. I OZ 1065/14; postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. I OZ 474/14). Sytuacja materialna, w jakiej znajdują się skarżący – mając na uwadze wskazane we wniosku informacje odnoszące się do wysokości uzyskiwanych dochodów miesięcznych ([...] zł), ich stabilnego charakteru, a także zapewnionych potrzeb mieszkaniowych stron oraz posiadanego majątku trwałego, wymusza uznanie, że składający wniosek są w stanie partycypować w kosztach postępowania w sposób, który nie doprowadzi wskutek pokrycia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru do istotnego zubożenia rodziny. Skarżący w złożonym wniosku nie wskazali, jakie wydatki są zobowiązani ponosić w skali miesięcznej na konieczne utrzymanie, niemniej nie ma podstaw, by przyjąć, że z przyczyn niezależnych od woli stron muszą się one kształtować ma poziomie zasadniczo wyższym aniżeli przeciętnym. Mając na uwadze powyższe względy, a także średni ciężar finansowy związany z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie celem oceny podstaw wniesienia środka odwoławczego od orzeczenia Sądu I instancji (i ewentualnego sporządzenia skargi kasacyjnej), uznać należało, że źródłem poniesienia tego wydatku mogą się stać środki finansowe skarżących, stanowiące ich oszczędności. W orzecznictwie sądowym, za niesporne uznaje się stanowisko, zgodnie z którym ustalenie, iż składający wniosek dysponują wolnymi od obciążeń składnikami majątku znacznej wartości (np. nieruchomościami) nakazuje przyjąć, że podmioty takie są w stanie bez pomocy państwa pokryć wydatki związane ze swym udziałem w postępowaniu sądowym (por. postanowienie NSA z 6 listopada 2014 r. sygn. I OZ 975/14; postanowienie NSA z 10 września 2014 r. sygn. II OZ 6991/14). Posiadanie wskazanej we wniosku nieruchomości, która mieści się w majątku skarżących, nie może z tego względu pozostać również bez wpływu na ocenę zdolności płatniczych składających wniosek.

W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.