Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 974/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 50-51
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), sędzia WSA Mirosław Montowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M. K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. K. G. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. G. ("skarżąca") jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB") nr [...]z [...] marca 2020 r. wydana w sprawie dotyczącej utwardzenia terenu zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...] w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Pismem z 2 października 2017 r. skarżąca zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ("PINB") o interwencję w związku z wykonaniem utwardzenia terenu przy ul. [...] w [...] w sposób powodujący zalewanie należącej do niej nieruchomości.

Zawiadomieniem z 23 października 2017 r. strony poinformowane zostały o zamiarze przeprowadzenia oględzin działki nr [...], znajdującej się przy ul. [...]; odbyły się one 6 listopada 2017 r. Przedstawiciele PINB ustalili wówczas, że: "Fragment działki nr ew. [...] o wymiarach około 12 x 8 m i 16 x 5,5 m został utwardzony kostką brukową. Od strony granicy z działką nr ew. [...] własność Pani K. G. znajduje się pas zieleni - trawnik o szerokości około 1,5 m. Utwardzenie posiada spadki w różnych kierunkach, również podłużne koleiny powstałe na skutek ruchu pojazdów, nie powodujące bezpośrednio zlewania wód opadowych na teren działki Pani G. Przed granicą z działką nr ew. [...] pas zieleni położony nieznacznie wyżej niż krawędź utwardzenia. W trakcie kontroli nie stwierdzono zalewania działki nr ew. [...] wodami opadowymi z działki nr ew. [...]."

Dalej, pismem z 14 grudnia 2017 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie utwardzenia terenu zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w [...]. Następnie decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. organ ten umorzył w całości postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, [...]WINB decyzją nr [...] z [...] maja 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB.

Po rozpoznaniu skargi M. G., wyrokiem z 13 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1731/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ("WSA") uchylił zaskarżoną decyzję [...]WINB nr [...] z [...] maja 2018 r. oraz poprzedzającą ją decyzję PINB. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zastosowanie art. 105 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego było błędne, miało oparcie w błędnie ustalonym stanie faktycznym. Sąd zalecił ustalenie, czy wody opadowe z utwardzonego terenu, jak również dachu budynku są skutecznie odprowadzane na teren własnej działki inwestora.

Prowadząc ponownie postępowanie PINB postanowieniem nr [...] z [...] września 2019 r., nałożył na J. D. obowiązek przedłożenia - w terminie do 30 listopada 2019 r. - sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia ekspertyzy technicznej przedmiotowego utwardzenia działki nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w [...], zawierającej sprawdzenie prawidłowości wykonania przedmiotowego utwardzenia, analizę kierunku spływu wód opadowych z przedmiotowego utwardzenia oraz dachu budynku, analizę możliwości wchłonięcia wód opadowych z terenu utwardzonego przez pas zieleni znajdujący się przy granicy z działką sąsiednią, pomiar geodezyjny zawierający aktualne rzędne wysokościowe utwardzonego terenu oraz działki, w zakresie umożliwiającym sprawdzenie kierunku spływu wód opadowych z utwardzonego terenu działki, jak również z dachu budynku.

W dniu 30 grudnia 2019 r. wpłynęła do akt ekspertyza techniczna "dotycząca przyczyn przenikania do pomieszczeń podziemnych wód opadowych i roztopowych, spływających powierzchniowo lub infiltrujących w podłoże gruntowe (nasyp) ze ścianą budynku mieszkalnego nr [...]", sporządzona przez inż. J. L.

Zawiadomieniem z 13 stycznia 2020 r. PINB poinformował strony postępowania o uprawnieniach przysługujących im na podstawie art. 10 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. I dalej, decyzją nr [...] z [...] lutego 2020 r. organ ten, na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., "k.p.a."), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie utwardzenia terenu zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu wskazał, że z przedłożonego do akt opracowania inż. J. L. wynika, że woda spływowa z nawierzchni utwardzonej nie spływa na teren działki nr eiwd. [...], stanowiącej własność skarżącej; za zawilgocenie muru budynku mieszkalnego odpowiedzialne jest kapilarne podciąganie wody gruntowej.

Na skutek odwołania skarżącej, [...]WINB decyzją wskazaną na wstępie nr [...]z [...] marca 2020 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy ww. decyzję PINB z 7 lutego 2020 r. W uzasadnieniu decyzji [...]WINB podzielił stanowisko organu powiatowego.

Podał, że zgodnie z wytycznymi WSA, wyrażonymi w wyroku z 13 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1731/18, materiał dowodowy sprawy został uzupełniony w wymaganym zakresie. Zakres ekspertyzy technicznej, do przedłożenia której zobowiązany został J. D., obejmował sprawdzenie prawidłowości wykonania przedmiotowego utwardzenia, analizę kierunku spływu wód opadowych z przedmiotowego utwardzenia oraz dachu budynku, analizę możliwości wchłonięcia wód opadowych z terenu utwardzonego przez pas zieleni znajdujący się przy granicy z działką sąsiednią oraz pomiar geodezyjny aktualnych rzędnych wysokościowych utwardzonego terenu oraz działki, i uzasadniał zlecenie jej osobie posiadającej uprawnienia budowlane. Dodał, że dokonanie ww. ustaleń możliwe było poprzez uzyskanie stosownego opracowania technicznego, sporządzonego przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane oraz w wyniku dokonania stosownych oględzin i pomiarów, których organ nadzoru budowlanego nie jest w stanie wykonać we własnym zakresie. Wskazał przy tym, że z wyników analizy przeprowadzonej przez inż. J. L. (m. in. na podstawie wizji lokalnej przeprowadzonej przez autora ekspertyzy 21 listopada 2019 r.) oraz przeprowadzonych przez niego pomiarów i wyliczeń wynika, że przedmiotowe utwardzenie jest zgodne z § 28 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jak również nie powoduje kierowania wód opadowych w kierunku działki skarżącej, co jest zabronione na mocy § 29 ww. rozporządzenia. Stwierdził w efekcie, że w związku z powyższymi ustaleniami nie można zarzucić organowi I instancji obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy oraz niezastosowania się do wytycznych WSA wskazanych w ww. wyroku. Zaznaczył, że w ramach prowadzonego postępowania powiatowy organ nadzoru budowlanego uzupełnił materiał dowodowy sprawy, jak również dokonał jego oceny zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w k.p.a.

Wskazał też, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądowoadministracyjnym organ jest wprawdzie zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, jednakże strona nie jest zwolniona od lojalnego współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych. Argumenty przedstawione przez skarżącą w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji, gdyż stanowią polemikę z ekspertyzą techniczną włączoną do materiału dowodowego. [...]WINB wskazał również, że jeżeli organ wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń dokumentów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Obowiązek organu do zebrania całego materiału dowodowego i jego rozpatrzenia nie oznacza bowiem przerzucenia na organ całego ciężaru dowodzenia w sprawie (wyrok NSA z 18 lipca 2007r., sygn. akt: I OSK 1704/06). Zauważył nadto, że zadaniem organu nie jest - w przypadku posiadania w aktach sprawy wiarygodnych dowodów - dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza. Strona powinna podjąć we własnym zakresie czynności, biorąc aktywny udział w gromadzeniu materiału dowodowego, w szczególności takiego, który przemawia za jej racjami. Jeżeli skarżąca nie podzielała wniosków dokumentacji technicznej załączonej do akt sprawy, mogła zlecić sporządzenie oceny technicznej we własnym zakresie, w celu potwierdzenia jej racji.

Podsumowując [...]WINB stwierdził, że w sprawie brak jest podstaw do wydania nakazów w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

W skardze do Sądu na ww. decyzję [...]WINB nr [...]z [...] marca 2020 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 7 w zw. z art. 84 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez poczynienie nieprawidłowych ustaleń faktycznych, pominięcie dowodów przedkładanych w procesie postępowania, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie;

-art. 8 § 1 k.p.a. polegające na naruszeniu przestrzegania zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania stron;

-art. 9 k.p.a. poprzez nieudzielenie wystarczających wyjaśnień i wskazówek dotyczących potrzeby przeprowadzenia przez skarżącą specjalistycznych opinii wraz ze wskazaniem sposobu ich przeprowadzenia w sytuacji braku dostępu do działki sąsiedniej;

-art. 12 oraz art. 77 k.p.a. poprzez:

a. brak wnikliwości w procesie zbierania materiałów dowodowych oraz późniejszy brak wnikliwości w ocenie zebranych materiałów dowodowych, w tym brak odniesienia się do zgłoszonych przez skarżącą zastrzeżeń o istnieniu nieprawdziwych informacji w zebranych dokumentach, które to nieprawdziwe informacje mogły mieć wpływ na wyjaśnienie sprawy;

b. brak wnikliwości w procesie oceny zebranych materiałów dowodowych, w tym brak odniesienia się do zgłoszonych przez skarżącą informacji o błędach rzeczowych w dokumentacji sprawy oraz pomijanie faktów, które mogły mieć wpływ na wyjaśnienie sprawy;

c. brak szybkiego działania w sprawie, czego efektem jest ponoszenie przez skarżącą strat materialnych wynikających z zalewania jej nieruchomości wodą z działki sąsiedniej;

- § 28 ust. 2 i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez błędną wykładnię prawa i błędne powiązanie tego prawa ze stanem faktycznym.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że utwardzona powierzchnia gruntu na działce J. D. zajmuje pas o wymiarach 12 x 8 m oraz 16 x 5,5 m, a z jej szacunku wynika, że 80-90% powierzchni utwardzonego gruntu jest nachylona w kierunku jej działki. Poza wodami opadowymi czy roztopowymi z utwardzonej powierzchni gruntu, dodatkowo na teren utwardzony odprowadzane są wody opadowe z części dachu J. D.. Wody opadowe z terenu utwardzonego kierowane są na wąski pas zieleni o szerokości ok 1,2 do 1,3 m, który bezpośrednio graniczy z nieruchomością skarżącej. Kąt nachylenia jest na tyle duży (3 stopnie – jak wynika z dokumentów przedstawionych przez J. D.), że wody te są skutecznie kierowane na jej nieruchomość.

Skarżąca poczyniła następnie uwagi co do sposobu procedowania organów, wskazując m.in. na niewykonanie zaleceń WSA. Za nieprawidłowe przy tym uznała oparcie się organów na specjalistycznej opinii sporządzonej na zlecenie jednej ze stron; wskazała, że to organ winien samodzielnie zwrócić się do biegłego o stosowną ekspertyzę. Podniosła również, że pomimo zgłoszonych przez nią zastrzeżeń pod adresem przyjętego do akt opracowania, zaniechano dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i poprzestano na stanowisku jednej ze stron. Skarżąca dodała, że ekspertyza J. L. posiada wiele błędów, braków, nieprawdziwych informacji. Podniosła m.in., że badający wyrysował na mapie kierunek spływu wód opadowych i roztopowych; wody te przechodzą z działki J. D. na jej nieruchomość. Dotyczy to również terenu utwardzonego. Pomimo tego faktu J. L. wyciągnął odmienne wnioski twierdząc, że woda nie wpływa na teren jej działki.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna; rację ma bowiem skarżąca podnosząc, że wadliwie, co najmniej przedwcześnie, uznano, że zachodzi podstawa do zastosowania w sprawie art. 105 § 1 k.p.a.

Rozwijając tę ocenę Sąd zauważa, że kontrolował decyzję [...]WINB nr [...]z [...] marca 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję PINB z [...] lutego 2020 r. o umorzeniu postępowania w sprawie utwardzenia terenu zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...].

Podstawę prawną tych decyzji stanowił art. 105 § 1 k.p.a., w myśl którego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. "Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, że wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem" (v. wyrok NSA z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1098/17). Zatem, decyzja wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron, przyjmując, że nie ma przesłanek do merytorycznego rozstrzygania sprawy, tj. co do jej istoty.

W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego wskazały na wystąpienie bezprzedmiotowości przedmiotowej, z uwagi na brak przedmiotu postępowania, czy inaczej: brak podstaw do orzekania merytorycznego, z wniosku skarżącej – z uwagi na niestwierdzenie żadnych nieprawidłowości.

Co do zasady Sąd zgadza się z organami orzekającymi, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości. Niemniej, akta sprawy a także stanowisko prezentowane konsekwentnie w tej sprawie przez skarżącą, wskazują na to, że ocena organów zawarta w wydanych decyzjach jest co najmniej przedwczesna, jako nie poprzedzona przeprowadzeniem właściwego/pełnego postępowania dowodowego.

Dokonując takiej oceny Sąd miał na uwadze, że w niniejszej sprawie 13 lutego 2019 r. zapadł wyrok o sygn. akt VII SA/Wa 1731/18, którym uchylona została decyzja [...]WINB z [...] maja 2018 r. i poprzedzająca ją decyzja PINB. W wyroku tym WSA wskazał w jakim kierunku winno zmierzać postępowanie dowodowe, tj. jakie okoliczności wymagają zbadania i wyjaśnienia.

Powołany wyrok uprawomocnił się z dniem 7 maja 2019 r., a wobec tego organy orzekające, na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., "p.p.s.a."), były nim bezwzględnie związane; nie wystąpiły bowiem żadne tego rodzaju okoliczności, które czyniłyby zalecenia Sądu w nim zawarte nieaktualnymi. Należy więc w tym miejscu zauważyć, że w ww. wyroku WSA, kwestionując zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a., wskazał na konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego, a także rozważenia zastrzeżeń - dotyczących możliwości odbioru wody deszczowej z działki sąsiedniej - zgłoszonych w postępowaniu przez skarżącą. WSA dostrzegł przy tym, że skarżąca podnosiła, że w kierunku jej działki spływają nie tylko wody opadowe z terenu utwardzonego lecz również z części dachu budynku, a nie jest możliwe, aby wody opadowe z działki sąsiedniej odbierał pas zieleni "o powierzchni 8-10 większej". Sąd zarzucił brak odniesienia się do tych zastrzeżeń; wskazał jednocześnie na to, że w toku postępowania nie ustalono jaki jest kąt nachylenia utwardzonego terenu, czy istotnie wody opadowe spływają w kierunku nieruchomości skarżącej, czy pas zieleni jest w stanie wchłonąć wody opadowe z terenu przyległego w takim stopniu by wody te nie przechodziły na działkę skarżącej. W konsekwencji Sąd zalecił organowi samodzielne ustalenie, przy wykorzystaniu wszystkich dopuszczonych przez prawo środków dowodowych, czy wody opadowe z utwardzonego terenu, jak również dachu budynku są skutecznie odprowadzane na teren własnej działki inwestora. Sąd wskazał także, że w razie stwierdzenia naruszenia prawa, organ rozważy zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. WSA przesądził jednocześnie możliwość zastosowania do utwardzenia terenu nie wymagającego ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia trybu naprawczego z art. 50-50 Prawa budowlanego.

Wskazując na wytyczne WSA, PINB skorzystał z uprawnienia, jakie daje organom art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), i nakazał właścicielowi działki nr ewid. [...] przedstawienie ekspertyzy technicznej zawierającej m.in. odpowiedzi na pytania postawione przez WSA. W efekcie do akt sprawy wpłynęła ekspertyza techniczna inż. J. L.; na jej podstawie oba organy zgodnie uznały, że brak jest podstaw do "interwencji". Opracowanie to stanowi zasadniczy materiał dowodowy; jako taki winien być poddany stosownej weryfikacji, w tym w kontekście zaleceń WSA wydanych w sprawie. Wprawdzie organ prowadzący postępowanie nie może wkraczać w merytoryczną treść opinii biegłego (a taki w istocie walor ma ww. dokument). Nie oznacza to jednak, że takie opracowanie, sporządzone przez osobę z odpowiednim uprawnieniami budowlanymi, w ogóle nie może być poddane kontroli; tego rodzaju opinia/ekspertyza jest dowodem i stosownie do art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. podlega ocenie jak każdy dowód. W sytuacji, gdy treść takiej opinii powoduje wątpliwości w zakresie logiczności, zupełności, spójności jej elementów możliwe jest negatywne dokonanie przez organ oceny jej wartości dowodowej. W tym przypadku analiza przedłożonej ekspertyzy w żadnym zakresie i na żadnym etapie nie miała jednak miejsca.

Takie działanie, a właściwie zaniechanie, jest zaś - zdaniem Sądu - wadliwe i nie mogło być zaakceptowane. Tym bardziej w sytuacji, gdy wskazana ekspertyza była konsekwentnie w sprawie kwestionowana przez skarżącą, a organy zastrzeżeń tych w żaden sposób nie zweryfikowały. Tymczasem skarżąca słusznie wskazywała (i powtórzyła to w skardze), że opracowanie inż. J. L. jest "wewnętrznie sprzeczne". I tak, zawiera ono mapę z naniesionym kierunkiem spływu wód opadowych i roztopowych oraz rzędnymi terenu. Dane te wskazują na to, że teren (działka nr ewid. [...] z utwardzeniem) wykazuje niewielki spadek w kierunku działki skarżącej (rzędne działki nr [...] na wysokości budynku 134,65; rzędne działki nr [...] – 134,4) oraz że wody z działki nr ewid. [...] spływają w kierunku rowu melioracyjnego [...], ale na wysokości budynków na ww. nieruchomościach, spływ ten nie omija działki skarżącej (v. widoczne w tym miejscu "zacienie" na mapie); odbywa się przez jej nieruchomość także poniżej zabudowań. Tym samym stwierdzenie we wnioskach końcowych tego opracowania, że "powierzchnia terenu pod podmiotową nawierzchnią utwardzoną została wyprofilowana ze spadkiem umożliwiającym łatwy odpływ wody opadowej i roztopowej poza teren w kierunku rowu mielioracyjnego [[...]]", nie jest pełne i wymagałoby dodatkowych wyjaśnień autora opracowania. To samo dotyczy kolejnego wniosku ekspertyzy: "Woda spływowa z nawierzchni utwardzonej nie spływa na teren działki nr [...]." Należy przy tym zauważyć, że ze wskazanej ekspertyzy wynika, że wody spływają po warstwie wodonośnej, którą stanowi glina zwałowa w kierunku rowu melioracyjnego [...], który spełnia rolę drenu. Powierzchnia utwardzona kostką betonową została wyprofilowana ze spadkiem, a współczynnik spływu wody deszczowej z tej nawierzchni wynosi (wg. autora opinii) 0,85, co oznacza, że taka ilość wody spłynie ze spadkiem po nawierzchni, wg. autora opinii do rowu melioracyjnego [...], wg. powyżej wskazanej mapy – wcześniej na zabudowaną działkę skarżącej. Podobne wątpliwości budzi zapis opinii wskazujący na to, że "woda deszczowa spływa z dachu bezpośrednio na przyległy teren poza strefę oddziaływania na budynek nr [...]". Zapis ten także wymagałby weryfikacji organów nadzoru budowlanego (co do konieczności jego doprecyzowania). Wobec bowiem zaznaczonego na mapie (stanowiącej załącznik do ww. ekspertyzy) kierunku spływu wód z działki nr ewid. [...], wody z tej nieruchomości mogą przechodzić na działkę skarżącej. Powyższe tylko pokazuje, że poprzestanie na wnioskach opracowania w sprawie nie mogło mieć miejsca; konieczne było poddanie tego dokumentu, jak każdego dowodu, analizie, uwzględniającej m.in. rozbudowane w tej materii zastrzeżenia skarżącej. Sąd zaznacza przy tym, że nie można przyjąć, aby włączenie w poczet materiału dowodowego opinii/ekspertyzy technicznej pozyskanej na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego zwalniało organ nadzoru budowlanego od pełnej oceny sprawy, tj. od wyczerpujących ustaleń, w oparciu o wszelkie możliwe środki dowodowe.

W konsekwencji, zastrzeżenia Sądu w niniejszej sprawie dotyczą sposobu procedowania i kompletności materiału dowodowego, i musiały skutkować uchyleniem decyzji obu instancji.

Podsumowując Sąd uznał, że skarga zawiera w pełni uzasadnione zarzuty. Sąd zgadza się bowiem ze skarżącą, że sprawa nie została należycie wyjaśniona a zgromadzony w niej materiał dowodowy nie pozwalał na zaakceptowanie wydanych rozstrzygnięć organów obu instancji wskazujących na konieczność zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. Dlatego też Sąd przyjął, że w sprawie doszło do istotnego naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. i art. 105 § 1 tej ustawy, a także art. 153 p.p.s.a.; natomiast pozostałe zarzuty skargi dotyczące przepisów prawa materialnego Sąd ocenił jako przedwczesne.

Niemniej w ich kontekście Sąd dodatkowo (mając też na uwadze stanowisko zaprezentowane w wyroku zapadłym w sprawie) zauważa, że stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego (w brzmieniu z daty wydania kontrolowanej decyzji) wykonanie utwardzenia na działkach budowlanych, nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia. Nie oznacza to jednak, że w przypadku realizacji tego rodzaju inwestycji z naruszeniem przepisów prawa, w tym np. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw do działania i ingerencji poprzez wydanie decyzji w celu usunięcia powstałej niezgodności. Stanowi o tym art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach, a o możliwości jego zastosowania w takiej sytuacji przesądziła wiążąco uchwała siedmiu sędziów NSA z 3 października 2016 r., sygn. akt I OPS 1/16. W tym przypadku należało ocenić wykonane utwardzenie z uwzględnieniem § 28 i § 29 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ale tego nie uczyniono, wadliwie poprzestając na wnioskach końcowy wskazanej powyżej ekspertyzy.

Ponownie rozpatrując sprawę PINB uwzględni poczynione uwagi Sądu i rozważy konieczność zlecenia uzupełnienia przedłożonego do akt opracowania inż. J. L.; dokona następnie jego oceny i rozważy potrzebę uzupełnienia dowodów w celu wyjaśnienia w istocie wpływu wykonanego utwardzenia działki nr ewid. [...] na odprowadzanie wód z tej nieruchomości; czyniąc ustalenia w sprawie uwzględni zaś całość materiału dowodowego i zastosuje się do zasady uregulowanej w art. 80 k.p.a.

Z tych przyczyn, nie przesądzając wyniku sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.