Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1176/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 42 ust 1-6
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

R. M. w skardze z dnia [...] lipca 2008 r. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając swoje żądanie skarżąca podniosła, iż z wykonaniem zaskarżonego orzeczenia wiąże się niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała między innymi, iż niepodejmowanie przez nią obowiązków służbowych w dłuższej perspektywie będzie skutkowało koniecznością ponownego wdrażania się do pracy, a to z kolei stanowić może bardzo istotną przeszkodę w dalszym pełnieniu służby na stanowisku eksperta, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami i przeszkoleniem.

W piśmie z dnia [...] września 2008 r. skarżąca stwierdziła, iż wstrzymanie wykonania obu wydanych w sprawie decyzji jest również zasadne w kontekście przepisów normujących przywrócenie do służby w przypadku uznania jej zwolnienia ze służby w Policji za bezprawne. W jej ocenie z praktyki sądowej wynika, że tego typu postępowania sądowe trwają około 2 lat, zaś zgodnie z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji w przypadku przywrócenia policjanta przez sąd do służby możliwa jest rekompensata finansowa jedynie za 6 miesięcy i taki też okres zostanie doliczony do wysługi emerytalnej. Nie ma zatem żadnej możliwości prawnego usankcjonowania jakiejkolwiek rekompensaty za czas trwania postępowania zakończonego ewentualnym korzystnym prawomocnym wyrokiem, zaś szkody powstałe z tego tytułu są nieodwracalne, zarówno w wymiarze finansowym, jak i w wymiarze dotyczącym wysługi emerytalnej. Skarżąca wskazała również na bezzasadne nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz podała, iż na początku [...] r. nabyłaby uprawnienia do uzyskania nagrody jubileuszowej z tytułu 35-lecia służby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004, publ. LEX nr 281811).

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.

Analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgodzić należy się ze skarżącą, iż zwolnienie ze służby w Policji wiąże się z utratą szeregu uprawnień związanych z jej pełnieniem, w szczególności w zakresie uposażenia i innych należnych policjantom świadczeń pieniężnych. Sam fakt, iż zwolnienie ze służby jest równoznaczne z utratą wynagrodzenia nie oznacza jednak, że skarżąca nie posiada środków utrzymania. Okoliczność ta nie przesądza również o tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie bowiem z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. W myśl art. 42 ust. 4 i 5 tej ustawy, prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po zgłoszeniu do służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej służby. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Takie samo uposażenie przysługuje osobie, o której mowa w ust. 3 tego przepisu, tj. policjantowi, który w razie przywrócenia do służby, mimo zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby nie może zostać do niej dopuszczony, gdyż po zwolnieniu zaistniały okoliczności powodujące niemożność jej pełnienia. Okres, za który policjantowi przysługuje świadczenie pieniężne, wlicza się do okresu służby, od którego zależą uprawnienia określone w art. 29 ust. 2, art. 52 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 82 ust. 2 i 3, art. 101 ust.1, art. 110 ust. 1, art. 111 ust. 1 i art. 115 ust. 1. Okresu pozostawania poza służbą, za który policjant nie otrzymał świadczenia, nie uważa się natomiast za przerwę w służbie w zakresie uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego jej biegu (art. 42 ust. 6 ustawy o Policji).

Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż wykonanie decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji nie ma więc, w razie jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności z powodu wadliwości, skutku nieodwracalnego.

Skarżąca nie wykazała również, iż ewentualnie poniesiona przez nią szkoda będzie znaczna. Ponadto należy zauważyć, iż możliwość otrzymania przez skarżącą w [...] r. nagrody jubileuszowej nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zdaniem Sądu strona nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania.

Należy również podkreślić, iż zawarte w skardze zarzuty dotyczące legalności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanego nią w mocy rozkazu personalnego Sąd przeanalizuje w trakcie rozpoznawania skargi, gdyż wchodzenie w meritum sprawy na etapie badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mijałoby się z celem tej instytucji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.