Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 77/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2, art. 201 par. 1, art. 200, art 205 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. na rzecz skarżącego kwotę 357,- (trzystu pięćdziesięciu siedmiu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ J. Zieliński


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 15 listopada 2011 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. K., reprezentowany przez radcę prawnego G. W., zwrócił się do Sądu o stwierdzenie bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. w przedmiocie załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. i zobowiązanie organu do rozstrzygnięcia sprawy, jak również o zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania w wysokości 375 złotych..

Uzasadniając powyższą skargę, wskazano, że skarżący w dniu 26 października 2011 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej działań tego organu w zakresie oddania do użytkowania przez firmę "A" w P. nowo zbudowanego obiektu budowlanego – budynku produkcyjno-magazynowego o profilu kosmetyczno-drogeryjnym z częścią socjalno-biurową i obiektami towarzyszącymi położonego w R. przy ul. O.. Jednakże pomimo upływu ustawowego terminu 14 dni organ nie udostępnił wnioskowanej informacji jak również nie wydał decyzji, w której odmówiłby jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. wskazał, że wniosek J. K. został rozpatrzony i organ pismem z dnia 23 listopada 2011 r. udzielił żądanej informacji.

W dniu 5 grudnia 2011 r. organ przesłał do sądu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię potwierdzenia doręczenia J. K. pisma z dnia 23 listopada 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Postępowanie podlega umorzeniu.

Instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.), ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Równocześnie uczynienie zadość roszczeniu skargi przez organ decyzji przed wydaniem wyroku przez sąd administracyjny wyłącza możliwość oceny prawidłowości zachowania organu i uwzględnienia skargi, nawet wówczas, gdy ta czynność została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., I SAB 201/99 - niepubl.). Postępowanie sądowe staje się w takiej sytuacji bezprzedmiotowe i powinno być umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a..

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga została wniesiona w dniu 15 listopada 2011 r., natomiast 25 listopada 2011 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w P. uczynił zadość żądaniu skarżącego przesyłając na jego adres wnioskowaną informację publiczną. Tym samym, w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, to jest w dniu 15 grudnia 2011 r., nie istniał już przedmiot postępowania sądowego, którym było zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku strony z dnia 26 października 2011 r. Stąd postępowanie podlegało, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzeniu.

O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, także w przypadku umorzenia postępowania, z uwagi na dokonanie przez organ autokontroli zaskarżonego aktu. Wskazany wyżej przepis znajduje bowiem zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu, organ wyda akt lub podejmie czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, (dostępna na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Tym samym należy również podzielić pogląd, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania. Przegraną stroną procesu jest bowiem organ, który – w wyniku wniesienia skargi przez stronę – usunął stan niezgodności z prawem (por. glosa P. Brzozowskiego do wyroku WSA w Opolu z 7 listopada 2005 r., sygn. II SAB/Op 13/05, LEX nr 190290).

O wysokości przyznanego wynagrodzenia Sąd orzekł zgodnie z wnioskiem strony na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. a także § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1349).

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 oraz 201 § 1 w związku z art. 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji rozstrzygnięcia.

/-/ J. Zieliński