Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1779/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1, art. 19, art. 22 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3325/16 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. R. w sprawie ze skargi M. Ś. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. (sygn. akt IV SA/Wa 3325/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek M. Ś. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. R. od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 8 sierpnia 2017 r. podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego G. R. zarzucając, że zachodzi wobec niego podejrzenie braku bezstronności w związku z orzekaniem w powiązanych sprawach. Podniósł, że w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 3383/15 został wydany wyrok niekorzystny dla skarżącego, natomiast w składzie orzekającym znajdował się sędzia G. R.. Stwierdził nadto, iż w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 3818/15 sędzia G. R. jest objęty wnioskiem o wyłączenie.

W dniu 9 sierpnia 2017 r. sędzia WSA G. R. złożył oświadczenie, z którego wynika, że nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwana dalej: "p.p.s.a.") wyłączające go z mocy samej ustawy od rozpoznania niniejszej sprawy, jak również nie zachodzą inne okoliczności wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając wniosek skarżącego o wyłączenie wskazanego wyżej sędziego, stwierdził, że w sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia określona w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego. Sąd podkreślił, że samo subiektywne przekonanie skarżącego, co do negatywnego nastawienia sędziego do jego osoby oraz przeświadczenie, że sędzia ten prowadzi proces wadliwie nie są przesłankami wystarczającymi do jego wyłączenia. Zwrócono także uwagę, że sędzia G.R. złożył oświadczenie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne podstawy do jego wyłączenia. Należało zatem uznać, że nie istnieje taka okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczy wniosek skarżącego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. Ś. domagał się jego zmiany poprzez wyłączenie sędziego G. R. od orzekania w sprawie, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie:

- art. 19 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i wadliwe przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi taka okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie;

- art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez nie wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie odniesienie się do podnoszonych we wniosku okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego, a jedynie ograniczenie uzasadnienia do przywołania określonych przepisów postępowania p.p.s.a. oraz wskazania, iż według oświadczenia sędziego G. R. w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne podstawy do jego wyłączenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Powyższy przepis reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy taka okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że brak jest przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego WSA G. R. w niniejszym postępowaniu. W sprawie nie zachodzą bowiem przesłanki wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., a podane przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Wskazana przez M. Ś. argumentacja, opiera się przede wszystkim na jego subiektywnym przekonaniu i wynika z niezadowolenia skarżącego z procesowania przez ww. sędziego w innej sprawie, w której skarżący był stroną. Jednak podejmowanie przez wymienionego we wniosku sędziego niekorzystnych, w odczuciu skarżącego, rozstrzygnięć w sprawach toczących się z jego udziałem, nie stanowi o braku bezstronności sędziego, lecz winno być podstawą zarzutów dotyczących nieprawidłowości w prowadzeniu konkretnego postępowania sformułowanych w środku zaskarżenia od orzeczenia kończącego postępowanie. Stąd też wskazywane we wniosku okoliczności nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Dodatkowo złożone przez sędziego oświadczenie pozwala przyjąć, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędzia objęty wnioskiem M. Ś. złożył wymagane oświadczenie, wskazując że nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie go od rozpoznania sprawy. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości.

Odnosząc się z kolei do zarzutu braku podstawy prawnej zaskarżonego orzeczenia, należy wskazać, iż jest on nieuzasadniony bowiem Sąd pierwszej instancji powołał przepisy mające w niniejszej zastosowanie. Dokonano wykładni art. 18 oraz 19 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu wniosku skarżącego.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe i zgodne z prawem, w związku z czym na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.