Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3397/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędziowie WSA - Jolanta Bożek, - Mirosława Pindelska, Protokolant - Konrad Łukaszewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2005 r. sprawy ze skargi A. M. - M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2001 r. przedstawiciel importera - A. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "M.", dokonał zgłoszenia celnego wg SAD nr [...] towaru w postaci tkaniny klasyfikowanej do pozycji PCN 55121990. Do zgłoszenia dołączona została m.in. faktura nr [...] z dnia [...] .01.2001 r., certyfikat pochodzenia oraz DWC.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego, na podstawie art. 70 Kodeksu celnego, organ celny przystąpił do jego weryfikacji. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego postanowieniem nr [...] z dnia [...] .03.2001 r. organ celny wszczął postępowanie w sprawie prawidłowości ustalenia wartości celnej sprowadzonej tkaniny.

Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] .04.2001 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał zgłoszenie celne nr jw. za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej importowanej tkaniny i określił wartość celną przedmiotowego towaru na podstawie art. 27 §1 Kodeksu celnego.

Po rozpoznaniu odwołania strony Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją nr [...] z dnia [...] .02.2002r. uznał zgłoszenie celne nr jw. za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej oraz orzekł w tym zakresie na podstawie art. 29 § 1 Kodeksu celnego.

Zaskarżoną decyzją z dnia 23 września 2004r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997r. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w związku z art.262, art. 29 § 1, art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks Celny (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 z późn. zm.) oraz art. 4 ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2002r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 41, poz. 365), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. z 2004r., Nr 68, poz. 623), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] .02.2002r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzją organu celnego pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zgodnie z art. 85 § 1 K.cel. należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie zaś do art. 23 § 1 K.cel. wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ustawy. Przepisy Kodeksu celnego przewidują zarazem możliwość ochrony interesów państwa przed posługiwaniem się przez podmioty dokonujące obrotu towarowego z zagranicą niewiarygodnymi dokumentami, upoważniając organy celne do odmowy przyjęcia w takim przypadku wartości transakcyjnej jako wartości celnej towaru (art.23 § 7 Kodeksu celnego).

W świetle treści art. 23§7 Kodeksu celnego wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej tam ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości, tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości, co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona.

W tej sprawie, przyczyną zakwestionowania, na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego, zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości celnej sprowadzonej tkaniny klasyfikowanej do pozycji PCN 551291990 była niska cena określona na załączonej do ww. JDA SAD fakturze nr [...] .

Weryfikacja ceny transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej nastąpiła na podstawie faktury załączonej do JDA SAD nr [...] z dnia 09.03.2001 r.( dowód znany organowi celnemu z urzędu). Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z ww. dokumentu, była konieczność ustalenia wartości celnej importowanej tkaniny z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 25-29 Kodeksu celnego.

W niniejszej sprawie dla ustalenia wartości celnej sprowadzonej tkaniny nie mogły znaleźć zastosowania metody określone w art. 25 i art. 26 Kodeksu celnego, ponieważ zastosowanie tych metod możliwe jest jedynie w wypadku dysponowania materiałem porównawczym dotyczącym towarów identycznych lub podobnych w stosunku do towarów porównywanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie. Takim materiałem porównawczym organ l instancji nie dysponował.

Organ celny wyeliminował także możliwość zastosowania w sprawie postanowień art. 27 Kodeksu celnego, wskazując, iż nie dysponuje materiałem porównawczym spełniającym wymogi tego przepisu.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej zasadnie organ [...] instancji wyeliminował także możliwość zastosowania w sprawie metody określonej w art. 28 Kodeksu celnego, wskazując, iż zastosowanie tej metody ustalenia wartości celnej wymaga znajomości dodatkowych danych, których w niniejszej sprawie nie przedłożono.

Z uwagi na brak odpowiedniego materiału porównawczego pozwalającego ustalić rzeczywistą wartość celną na podstawie jednej z metod zastępczych określonych w art. 25 - art. 28 Kodeksu celnego organ I instancji skorzystał z metody tzw. "ostatniej szansy" przewidzianej w art. 29 § 1 Kodeksu celnego.

W niniejszej sprawie, przedmiotem zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] .03.2001 r. jest, zgodnie z zapisem w ww. dokumencie, tkanina klasyfikowana do pozycji PCN 55121990, tj. tkanina z syntetycznych włókien odcinkowych zawierająca w masie 85% lub więcej syntetycznych włókien odcinkowych - tkanina 100% polyester - gat. 2-3 , cenę tego towaru ustalono na poziomie 0,50 USD za 1mb tkaniny.

W toku prowadzonego postępowania organ I instancji zgromadził materiał porównawczy w postaci faktur wraz załączonymi do nich zgłoszeniami celnymi, m.in. zgłoszenia celnego JDA SAD nr [...] z dnia [...] .02.2001 r. i załączonej do niego faktury z dnia [...] .01.2001 r., którego przedmiotem jest tkanina klasyfikowana do pozycji PCN 55121990, tj. tkanina z syntetycznych włókien odcinkowych zawierająca w masie 85% lub więcej syntetycznych włókien odcinkowych -tkanina 100% polyester, pochodząca ze stoków. Cenę towaru ustalono na poziomie 0,85 USD/ 1mb tkaniny.

Analiza materiału porównawczego znajdującego się w aktach sprawy służącego do ustalenia wartości celnej towarów wykazała, iż Dyrektor Urzędu Celnego w W. przyjął w sposób prawidłowy do ustalenia wartości celnej cenę jednostkową w wysokość 0,85 USD/1 mb tkaniny.

A zatem istniały uzasadnione przyczyny zakwestionowania i ponownego ustalenia wartości celnej tkaniny określonej w JDA SAD nr [...] z dnia [...] .03.2001r.

W celu znalezienia najbardziej adekwatnego w sprawie materiału porównawczego, który posłużyłby do zakwestionowania wartości transakcyjnej tkaniny, a następnie ustalenia wartości celnej towaru z zastosowaniem zastępczej metody wyceny, organ celny kierował się krajem pochodzenia, ilością towaru, zakresem czasowym oraz warunkami dostawy. Organ odwoławczy po analizie ww. materiału porównawczego stwierdził, iż organ celny I instancji przyjął do ustalenia wartości celnej odpowiedni materiał porównawczy, bowiem z ww. materiału wynika, iż towary przywiezione przez Stronę, jak i towary opisane na fakturach stanowiących materiał porównawczy są towarami podobnymi, zaklasyfikowanymi do tych samych kodów taryfy, pochodzącymi z tego samego kraju oraz importowanymi w podobnym czasie oraz w podobnej ilości.

Zgodnie z art. 29 § 2 pkt 2 Kodeksu celnego wartość celna ustalana z zastosowaniem art. 29 § 1 nie może być określana na podstawie systemu polegającego na przyjmowaniu do ustalania wartości celnej wyższej z dwóch alternatywnych wartości. Organ celny I instancji ustalając wartość celną importowanego towaru na podstawie art. 29 Kodeksu celnego, posłużył się posiłkowo metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych określoną w art.26 §1 Kodeksu celnego z zachowaniem zasady rozsądnej elastyczności w zakresie dotyczącym rodzaju towaru. W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 29 § 2 pkt 2 Kodeksu celnego, do ustalania wartości celnej towarów, posłużono się fakturami wskazującymi na najniższe ceny jednostkowe.

Nie mogły stanowić podstawy do weryfikacji zgłoszenia celnego informacje zawarte w pismach k. władz celnych , do których z kolei polskie organy celne zwróciły się z wnioskiem o udzielenie pomocy w sprawach celnych, w zakresie weryfikacji faktury dołączonej do zgłoszenia celnego będącego przedmiotem niniejszej sprawy. Z ww. pism wynika, iż bez zgłoszeń celnych eksportowych (tj. dokumentów potwierdzających wywóz towarów z kraju eksportu, tj. K., o których dostarczenie wnosiły k. władze celne), nie jest możliwe przeprowadzenie weryfikacji danych zawartych w fakturze przesłanej przez polskie organy celne k. władzom celnym. Strona mimo wezwania nie nadesłała ww. dokumentów, a polskie władze celne nie są w ich posiadaniu.

W odpowiedzi na zarzut Strony, iż wartość przedmiotowego towaru powinna być ustalona w oparciu o art.23 § 1 Kodeksu celnego, Dyrektor Izby Celnej wskazał, że kwestią drugorzędną są rozważania dotyczące tego, ile w rzeczywistości podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą zapłacił za towar celny, lub też czy w ogóle uiścił umówioną cenę albo jakąkolwiek cenę. Okoliczności te mogą interesować organ celny o tyle, o ile przyczyniają się do ustalenia wartości celnej towaru, ponieważ jego podstawowym obowiązkiem, po rozstrzygnięciu o objęciu towaru procedurą celną jest określenie kwoty wynikającej z długu celnego, w tym należności celnych.

Organ celny II instancji stwierdził również, iż przekazanie za pośrednictwem banku należności nie przesądza, że za kwotę wynikającą z dowodu bankowego Strona nabyła za granicą towar. Zawsze bowiem istnieje możliwość zapłaty za towar bez pośrednictwa banku albo przy użyciu innego rachunku bankowego.

Od tej decyzji skargę do sądu wniósł A. M., zarzucając naruszenie przez organy celne prawa procesowego poprzez uchybienie obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

W motywach skargi podniósł, że nie był w niniejszej sprawie podstaw do zastosowania art. 23§7 kodeksu celnego, gdyż wiarygodność i dokładność dokumentów dostarczonych przy zgłoszeniu celnym była bezsporna. Ponadto wbrew temu co twierdzi organ kwota 11 410 USD ( wymieniona na kwestionowanej fakturze ) została przez stronę zapłacona przelewem przez Bank PEKAO S.A., a więc cena podana na fakturze była ceną faktycznie zapłaconą. Dowody na tę okoliczność zostały przez stronę dostarczone w toku postępowania administracyjnego i znajdują się w aktach sprawy.

Urząd Celny zakwestionował wiarygodność dokumentów, na podstawie porównań z innymi sprowadzonymi towarami, opierając się tylko na kodzie z taryfy celnej, nie wyjaśniając, czy były to tkaniny o tym samym zastosowaniu, tej samej jakości i gatunku.

Swoim działaniem organy celne naruszyły art. 122,187 i art.197 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zakres kognicji sądów administracyjnych ogranicza się do badania zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa, w oparciu o należycie ustalony stan faktyczny. Badając sprawę z tego punktu widzenia, Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszania przepisów prawa przez organ administracji.

Ustalenia organu celnego dotyczące wartości celnej i kwoty wynikającej z długu celnego zgodnie z art. 64 § 1 i § 2 ustawy z 9 01 1997 r. - Kodeks celny [Dz.U. nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.] są ustawową konsekwencją przyjęcia zgłoszenia celnego (z dołączonymi niezbędnymi dokumentami), zawierającego wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany.

Ustawodawca dopuścił jednocześnie możliwość weryfikacji zgłoszenia celnego, w następstwie której, w wypadku powzięcia wątpliwości co do prawdziwości, prawidłowości, czy kompletności danych lub dokumentów, organ celny uprawniony jest do wszczęcia procedury określonej przepisem art. 65 § 4 pkt 2 K.cel., opartej (zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 262 K.cel.) na odpowiednio stosowanych przepisach działu IV ustawy z 29 08 1997 r. - Ordynacja podatkowa [Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.], a następnie wydania decyzji, stosownie do treści tego przepisu.

Należności celne przywozowe, jak wynika z przepisu art. 85 § l K. cel. są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie z tą zasadą, datę zgłoszenia celnego uznaje się za wiążącą dla określenia, jakie przepisy, a zatem jakie stawki celne należy stosować do zgłaszanego towaru.

Zgodnie z art. 23 § l i § 9 K.cel., wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ustawy; przy czym ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary. Wartością transakcyjną towaru jest cena (zapłacona lub należna) a nie wartość towaru.

Z kolei przepis art. 23 § 7 K.cel. stanowi, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego.

W świetle powołanego wyżej przepisu wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej należy rozpatrywać w aspekcie formalnym i materialnym. Wiarygodność formalna obejmuje autentyczność dokumentu. Zakwestionowanie autentyczności dokumentu może nastąpić w wypadku stwierdzenia i wykazania przez organ celny, że dokument został przerobiony, podrobiony lub pochodzi od nieistniejącego podmiotu zawartej transakcji. Wiarygodność materialna dokumentu obejmuje natomiast prawdziwość danych w nich zawartych, w tym wiarygodność podanej tam ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości, tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości, co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona.

W tej sprawie, przyczyną zakwestionowania, na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego, zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości celnej sprowadzonej tkaniny była niska cena określona na załączonej do JDA SAD fakturze.

Jak wyżej wskazano możliwość odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 23 §7 ustawy - Kodeks celny, musi jednak wynikać z uzasadnionych przyczyn, co oznacza, że istnieje obowiązek wykazania przez organ tych przyczyn, dla których uznał przedstawione przez importera dokumenty za niewiarygodne. Stwierdzenie, że cena jest rażąco niska, zakłada jej porównanie z innymi cenami transakcyjnymi, czyli cenami stosowanymi na rynku, z którego pochodzi przedmiotowy towar. Podstawowym zagadnieniem zatem staje się ustalenie tych cen, co nie może nastąpić dowolnie.

Organy celne podjęły próbę weryfikacji faktury dołączonej do zgłoszenia celnego za pośrednictwem koreańskich władz celnych, jednak wobec braku zgłoszeń celnych eksportowych, których zażądały koreańskie służby celne, próba ta się nie powiodła. Należy jednak zważyć, że wbrew twierdzeniom Skarżącego dostarczone przez niego dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie, iż kwota wymieniona na kwestionowanej fakturze była ceną faktycznie zapłaconą. Po pierwsze dyspozycja przelewu za granicę znajdująca się na k 141 akt admin. obejmuje płatności także za inne faktury i z dokumentu tego nie wynika, jaka konkretnie kwota została zapłacona z tytułu faktury [...] -. Po drugie z dokumentu tego nie wynika, że zapłata ma nastąpić na rzecz wystawcy tej faktury ( jako beneficjent jest wpisany inny podmiot). Wreszcie słusznie podnosi organ celny, że sama dyspozycja przelewu nie jest wystarczającym dowodem zapłaty. Jeśli Skarżący nie mógł dostarczyć dokumentu bankowego swift, to mógł udokumentować choćby wyciągiem z rachunku bankowego, czy dyspozycja przelewu została rzeczywiście zrealizowana.

Po uchyleniu decyzji Dyrektora Urzędu Celnego przez Prezesa GUC organ pierwszej instancji ponownie rozpoznając sprawę zgromadził materiał dowodowy należycie wykazujący, iż podana przez Stronę cena transakcyjna znacząco odbiega od cen podobnych towarów ( objętych tym samym kodem, a więc o takim samym składzie surowcowym, w takim samym gatunku ), pochodzących z R. K., sprowdzonych w zbliżonym czasie. Sporny towar jest objęty kodem PCN 55121990, tj. tkanina z syntetycznych włókien odcinkowych zawierająca w masie 85% lub więcej syntetycznych włókien odcinkowych, opisana ponadto w zgłoszeniu celnym jako tkanina 100% polyester, gat. 2-3 o szerokości 1,5m. Cena jednostkowa tego towaru wynikająca z faktury - ok. 4,961USD/m , kształtuje się poniżej najniższego poziomu cenowego wynikającego ze zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego zgłoszeń celnych, których kserokopie znajdują się na k 86-107 akt admin. Przedmiotowe zgłoszenia celne obejmują również towar zaklasyfikowany, do kodu 55121990, czyli tkaninę o określonym składzie surowcowym, o takiej samej szerokości ( 1,5m) jak towar sprowadzony przez Skarżącego, jest to również towar gorszego gatunku, pochodzący ze "stoków", co wynika z dołączonych do zgłoszeń celnych faktur ( k 98, 100,102,104,106 akt. admin.). Ceny towarów objętych porównawczymi zgłoszeniami celnymi kształtują się na poziomie od 0,85 do 2,90 USD/1mb, a więc są wyższe od ponad 50% do 500% ceny towaru objętego zakwestionowanym zgłoszeniem.

Wszystkie te okoliczności, zdaniem sądu, zasadnie pozwoliły zakwestionować wartość transakcyjną i odmówić przyjęcia kwoty wynikającej z faktury jako wartości celnej towaru.

Konsekwencją odrzucenia wartości transakcyjnej jest konieczność ustalenia wartości celnej wyłącznie metodami ustalania wartości celnej wymienionymi w kodeksie celnym.

Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 23 § 7 K.cel. w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności (wysokości cen) informacji i dokumentów służących do określenia wartości celnej nie tylko może, ale powinna uwzględniać metody ustalania wartości celnej przewidziane w art. 25-29 K.cel. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie wyłączono możliwość ustalenia wartości celnej przez porównanie z cenami towarów identycznych lub podobnych (art. 25-26 K.cel.). Wskazano na przyczyny braku możliwości zastosowania metody ceny jednostkowej i kalkulowanej (art. 27-28 K.cel.) Poniesiono, że organ celny nie dysponuje materiałem spełniającym wymogi tego przepisu. Wyeliminowano także możliwość zastosowania w sprawie metody określonej w art. 28 Kodeksu celnego, wskazując, iż zastosowanie tej metody ustalenia wartości celnej wymaga znajomości dodatkowych danych, których w niniejszej sprawie nie przedłożono.

Zastosowanie przez organy orzekające tzw. metody "ostatniej szansy", określonej w art. 29 § 1 K.cel., jest w tej sytuacji trafne co do zasady, jak również sposobu ustalenia wartości celnej towaru. Metoda ta nie polega na dowolnym ustalaniu wartości celnej; jak wynika z uwag interpretacyjnych do art. 7 Porozumienia o stosowaniu art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, stanowiącego załącznik 1 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu dnia 15 04 1994 r. (Dz.U. nr 98 z 1995 r., poz. 483), wartość celna ustalona powyższą metodą powinna być w możliwie największym stopniu oparta na pozostałych metodach ustalania wartości celnej, które powinny być stosowane z "rozsądną elastycznością". Elastyczność w stosowaniu metody może wyrażać się w odstąpieniu od pewnych warunków jej stosowania. Rezygnacja z pewnych wymagań w ramach rozsądnej elastyczności wymaga w każdym wypadku indywidualnego i wnikliwego rozważenia i nie może cechować jej arbitralność. W rozpoznawanej sprawie organy celne na podstawie metody "ostatniej szansy" ustaliły wartość celną stosując z "rozsądną elastycznością" metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych określoną w art. 26§1 Kodeksu celnego. Jako materiał porównawczy przyjęto wyżej opisane faktury i zgłoszenia celne zgromadzone przez Dyrektora Urzędu Celnego. Zasadnie, kierując się treścią art.29§2 pkt 2 Kodeksu celnego do ustalenia wartości celnej towaru posłużono się fakturami wskazującymi na najniższe ceny jednostkowe. Przyjęta do ustalenia wartości celnej przedmiotowego towaru faktura nr [...] z dnia [...] .01.2001r. załączona do zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] .02.2001r. dotyczy również tkaniny objętej kodem 55121990 , 100% polyester, o szerokości 1,5 m i jest to towar ze "stoku".

Nie można więc podzielić zarzutów skargi, iż przyjęto niewłaściwy materiał porównawczy. Co do zasady można się zgodzić ze Skarżący, iż ceny materiałów, nawet pochodzących z tego samego kraju i objętych tym samym kodem taryfy, mogą się różnić, ze względu na wahania sezonowe, czy też rodzaj tkaniny. Jednak przyjęty materiał porównawczy dotyczy towarów importowanych w zbliżonym okresie, a sprowadzony przez skarżącego materiał, nie był materiałem na płaszcze, czy też tkaniną tapicerską, co wynika wprost z protokołu pobrania próbek towaru z dn. [...] .03.2001r. (k 11 akt admin.).

Z tych wszystkich przyczyn nie można uznać, aby naruszono prawo materialne, czy też zasady prowadzenia postępowania administracyjnego, w tym postępowania dowodowego. Organy administracji w sposób należyty i wyczerpujący zgromadziły i rozparzyły materiał dowodowy, dochodząc do właściwych wniosków.

Ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270].