Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 76/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezałatwienie wniosku z dnia [...] sierpnia 2007 r. ([...] września 2007 r.) o przyznanie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

T.W. w skardze z dnia 11 września 2007 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wezwano skarżącą do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem skarżącej przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF.

W zakreślonym dla wniesienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy terminie (data na prezentacie) Z.W. złożył wypełniony i podpisany przez siebie urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o przyznanie sobie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej będącej stroną postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do unormowania art. 32 p.p.s.a. stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.), co oznacza, że przysługują jej te same prawa co stronie postępowania sądowoadministracyjnego w tym prawo do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 § 2 p.p.s.a.).

Złożony w sprawie niniejszej wniosek o przyznanie prawa pomocy jak wynika z jego rubryki nr 2.1 wniesiony został przez Z.W., który też podpisał wniosek. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz akt sądowoadministracyjnych nie wskazała, aby Z.W. był uczestnikiem niniejszego postępowania na prawach strony ani aby wnosił o dopuszczenie go do udziału w niniejszej sprawie. Wnoszący nie jest, więc w niniejszym postępowania nie tylko skarżącym, ale i jego uczestnikiem na prawach strony bądź uczestnikiem dopuszczonym do udziału w niniejszym postępowaniu. Brak jest wiec podstaw do przyznania mu prawa pomocy, które może być przyznane jedynie stronie postępowania sądowoadministracyjnego (art. 243 § 1 p.p.s.a.) a więc i uczestnikowi postępowania na prawach strony jak i osobie fizycznej dopuszczonej do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Z tego powodu referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.