Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 694/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Asesor WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Magdalena Jankowska-Szostak, , Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich na rok [...] I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącego kwotę 2.908 (słownie: dwa tysiące dziewięćset osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że decyzje wymienione w punkcie I nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. D O R A R i M R we W na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 10 ust.2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634), § 2 pkt 1, 2 , 3, 4, § 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, art. 16 ust. 3 akapit 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. Urz. UE L 368, z 23.12.2006 r.), - po rozpatrzeniu odwołania J G - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania płatności ONW na rok [...] .

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że J G (zwany dalej skarżącym) w dniu [...]\ r. złożył w B P ARiMR w P wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok [...] Skarżący zgłosił do płatności ONW[...] działek o łącznej powierzchni [...] ha. Do wniosku dołączone zostały załączniki graficzne z oznaczonymi działkami rolnymi.

W dniach [...] r. dokonano kontroli gospodarstwa pod względem sprawdzenia prawidłowego zadeklarowania we wniosku obszarowym rodzaju upraw oraz ich powierzchni. Kontrola ta wykazała wiele nieprawidłowości tzn. ujawniono następujące błędy:

- na działkach rolnych[...] [...] – błąd[...] , co oznacza że w dniu kontroli nie jest prowadzona działalność rolnicza. Łączna powierzchnia przedmiotowych działek wynosi [...] ha,

- na działkach [...] i [...] stwierdzono błąd [...] , oznaczający, że przynajmniej jedna uprawa należy do innej grupy upraw niż deklarowana,

- na działce [...] stwierdzono błąd [...] (działka rolna lub jej część nie jest utrzymana w dobrej kulturze rolnej), błąd [...] (działka rolna położona na obszarze o jednolitym sposobie użytkowania znacznie większym od zadeklarowanej powierzchni, bez możliwości identyfikacji jej granic),

- na działkach rolnych [..] [...] stwierdzono błąd [..] - zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej.

Przedmiotowa kontrola wykazała znaczne rozbieżności pomiędzy deklaracją producenta rolnego, złożoną we wniosku obszarowym, a stwierdzonym stanem faktycznym. Kontrolowany teren był porośnięty trzciną, a niektóre działki były zakrzewione i porośnięte chwastami. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P wezwał skarżącego, celem złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył "korektę wniosku" oraz oświadczenie w którym zakwestionował poprawność przeprowadzonej kontroli. W dniu [...] r., Biuro Powiatowe AMiMR w P wystąpiło z pisemną prośbą do D D O R ARiMR o przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu, z uwagi na fakt, iż w ocenie strony ,kontrola przeprowadzona w dniach [...] r., objęła tylko [...] gospodarstwa (teren zagrodzony, bez dostępu). Jednakże Kierownik BKM w piśmie z dnia [...] r. stwierdził, iż kontrola przeprowadzona została prawidłowo, a jej wyniki odzwierciedlają stan faktyczny, potwierdzony zdjęciami fotograficznymi i nie ma podstaw do przeprowadzenia ponownej kontroli. Odnośnie działek rolnych, zadeklarowanych jako [..] / [...] Kierownik BKM potwierdził, iż przeprowadzona kontrola wykazała, iż na przedmiotowych działkach nie była prowadzona działalność rolnicza, w związku z czym działki rolne [...] prawidłowo zostały wyłączone z płatności. Ustosunkowując się do kwestii grobli zarówno otaczających stawy jak i grobli między stawami, Kierownik BKM wyraźnie zaakcentował, iż nie mogą one być zadeklarowane przez producenta rolnego jako powierzchnie uprawnione do płatności.

Dnia [...] r. do skarżącego zostało wysłane pismo informujące o przysługującym mu prawie do wypowiedzi co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i złożenia dodatkowych oświadczeń przed wydaniem decyzji. Na powyższe skarżący złożył oświadczenie, w którym podtrzymał złożoną we wniosku obszarowym deklarację, kwestionując wyniki kontroli przeprowadzanej na miejscu. Wyjaśnił ponadto, że jest uczestnikiem programów rolno-środowiskowych, w tym pakietów rolno-ekologicznych i utrzymywania łąk ekstensywnych. Na potwierdzenie faktu, iż działki użytkowane są zgodnie z deklaracją we wniosku, dołączył pismo zastępcy D D Z P K we W z dnia [...] r., a także protokół z kontroli gospodarstwa rolnego z dnia [...] r. wykonany przez Z C R E w P, pismo pokontrolne z dnia [..] r. oraz zaświadczenie P C B i C w P i C Z , potwierdzający zgodność warunków prowadzenia produkcji rolnej metodami ekologicznymi z Rozporządzeniem Rady Nr 2092/91/EWG, wraz z załącznikiem Nr 1/000538/07.

Po weryfikacji wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P , decyzją z dnia [...] r. odmówił przyznania płatności ONW ze względu na zawyżenie przez skarżącego sumy powierzchni działek rolnych i nałożył na skarżącego sankcję w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu powyższej decyzji, organ wyjaśnił, że podstawę odmowy przyznania płatności ONW do działek rolnych lub ich części i nałożenia sankcji stanowi powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności ONW w roku [...] , tj. [...] ha. W związku z tym, że działki rolne [...] [...]\ o łącznej powierzchni [...] ha, zadeklarowano w granicach obrębu miasta Pr , które nie leży w strefie ONW ( zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r.- Dz. U. Nr 68, poz. 448), rozpatrywana powierzchnia wyniosła [...] ha. Powierzchnia, co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła [...] ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wynosiła [...] %. Zgodnie z art.16 ust. 3 akapit 2 oraz ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 386, z 23.12.2006), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza [...] % rolnik jest wykluczany z otrzymania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto różnicę. Organ wyjaśnił nadto, iż mając na uwadze fakt, że płatności zwierzęce (PZ) przyznawane są do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, gdzie zgodnie z definicją trwały użytek zielony to grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych lub powstałych w wyniku działalności rolniczej, nie wyłączonych do płodozmianu przez pięć lat lub dłużej ( Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 2004 r. art. 2, pkt 2) , oraz dowód w postaci zdjęć wykonanych podczas kontroli, zadeklarowane działki rolne – [...] [... ] - zapisane jako[...] , nie można uznać za [...] . Fotografie, wykonane na tych działkach jednoznacznie pokazują, iż zadeklarowane działki porośnięte są w przeważającej części trzciną a także roślinami nieujętymi w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. ( Dz. U. Nr 46 § 1 pkt. 1 i 2 oraz zał. Nr 1). Działek tych nie można również uznać za ugory, gdyż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm ( Dz. U. Nr 46 §2) uznaje się , że grunt był ugorowany, jeżeli grunt ten podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów. Wynik kontroli wskazał, że wykoszenie działek nastąpiło po upływie tej daty.

Od powyższego rozstrzygnięcia strona złożyła odwołanie podnosząc zarzut nierzetelności przeprowadzonej kontroli, wskazując, że na działkach rolnych prowadzona jest działalność rolnicza. Przedmiotowe grunty jak i całe gospodarstwo położone są w specyficznym obszarze o statusie prawnym rezerwatu przyrody "S P ", a także E S E . Podniósł ponadto , iż w programie rolno środowiskowym podał rodzaj, nazwę obszaru chronionego i formę ochrony w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody. Skarżący poinformował, że zobligowany jest do przestrzegania zakazów i obowiązków wynikających z ustawy o ochronie przyrody, co dotyczy także terminów koszenia. Utrzymywał, iż kontrola mogła być przeprowadzona tylko i wyłącznie z miejsc do tego wyznaczonych, czyli [...] "S P". Wyjaśnił przy tym, że ścieżka ta służy do obserwacji ptaków na otwartej wodzie, a ze swej natury nie obejmuje ona zbiorowisk łąkowych, które są miejscem występowania szeregu gatunków zwierząt i roślin. Z uwagi na powyższe skarżący uważał, że osoby kontrolujące nie były na gruntach zgłoszonych do płatności ONW, tym bardziej, że są one położone na rozległym obszarze o łącznej powierzchni [...] ha. W ocenie skarżącego stanowi to podstawę do odrzucenia w całości wyników kontroli i uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zwrócił uwagę , iż M i R W pismem skierowanym do P A R i M R z dnia [...] r. wyjaśnił wszelkie wątpliwości w zakresie kwalifikowania trwałych użytków zielonych z dominacją trzciny pospolitej oraz stwierdzenia czy dana działka jest użytkowana. Ponadto, dyskwalifikowanie zapisu "łąki trwałe" z powodu obecności takich gatunków jak wrotycz pospolity, komosa biała czy bylica piołun nie znajduje uzasadnienia w dostępnej literaturze fachowej, i to tym bardziej, że osoba uprawniona – J S - zakwalifikował przedmiotowe trwałe użytki zielone jako ekstensywne dwukośne łąki podając opis zbiorowiska roślinnego z gatunkami kluczowymi do jego identyfikacji. W ocenie skarżącego, takie uzasadnienie merytoryczne organu podważa wiarygodność i kompetencje doradcy rolnośrodowiskowego, a więc i jednostki – D O D R we W i[...] – pracowników naukowych U W oraz W K P . W ocenie skarżącego jest to dyskredytacja protokołu sporządzonego dnia [...] r. przez pracownika P C B i C S.A. W O w P .

Rozpatrując odwołanie D D O R ARiMR we W uznał, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Wskazał, że zasady ubiegania się o płatności ONW są jasno sprecyzowane w rozporządzeniu M R i R W z dnia [...] r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania" (ONW), objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013". Zgodnie z § 2 cytowanego rozporządzenia, płatności ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) 1868/94, (WE) 1251/1999, (WE) 1254/1999, (WE) 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i ( WE) 2529/2001 (Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t.40, str.269, ze zm.), zwanemu dalej "rolnikiem" :

1) - który zobowiąże się do przestrzegania wymagań , o których mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFO i GR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia ( Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, str. 80, ze zm.),

2) - jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej " obszarami ONW", na których prowadzona jest działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnie z ochroną środowiska, określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha.,

3) - do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż [...] ha,

4) - jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej numerem identyfikacyjnym.

Organ odwoławczy podkreślił, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych przesłanek ustawowych stanowi podstawę do ubiegania się o przyznanie płatności ONW. Dalej argumentował, że podstawą prawną do przeprowadzenia kontroli na miejscu u skarżącego, było zobowiązanie jakie podpisał przy wypełnianiu wniosku o dopłaty bezpośrednie. Zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, kontrole administracyjne i kontrole na miejscu mają na celu zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności .Postawę prawną dokonania kontroli stanowiły ponadto art.44 i art. 47 powołanego rozporządzenia w zakresie utrzymania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej.

Organ II instancji podkreślił, iż celem przedmiotowej kontroli, było ustalenie stanu faktycznego użytkowanych działek w terenie. W związku z zarzutami zawartymi w odwołaniu w zakresie wyników kontroli na miejscu a także sposobu jej przeprowadzenia, organ II instancji podjął działania wyjaśniające z B K na M D O R ARiMR. W wyniku podjętych ustaleń i ponownej analizy protokołów z kontroli oraz załączonej dokumentacji, w tym na podstawie stanowiska Kierownika BKM z dnia [...] r. i [...] r. organ odwoławczy uznał , iż kontrola przeprowadzona została w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi procedurami, dlatego brak było podstaw do przeprowadzenia ponownej kontroli. Nadto przeprowadzenie ponownych czynności kontrolnych w gospodarstwie skarżącego nie jest zasadne, albowiem z uwagi na upływ czasu stan faktyczny mógł ulec zmianie

W ocenie organu II instancji materiał dowodowy jest bezsporny, zaś ustalenia stanu faktycznego, poczynionego przez organ I instancji i w konsekwencji rozstrzygnięcie, są prawidłowe. W zgromadzonym materiale dowodowym nie ma żadnych materiałów, które miałyby się okazać fałszywe, zaś wszelkie okoliczności co do braku podstaw przyznania skarżącemu płatności ONW wynikają z dokumentów zebranych w sprawie. Skarżący wprawdzie dołączył dowody w postaci pisma Z D D Z P K we W z dnia [...] r., protokołu z kontroli gospodarstwa rolnego z dnia [...] r. wykonany przez Z C R E w P , pisma pokontrolnego z dnia [...] r., zaświadczenia Nr [...] P C B i C w P oraz C Z Nr [...] potwierdzającego zgodność warunków prowadzenia produkcji rolnej metodami ekologicznymi, jednakże nie są one brane pod uwagę w rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy, albowiem przepisy szczegółowe regulujące przyznawanie płatności ONW nie przewidują konieczności przeprowadzania kontroli gospodarstwa przez wymienione jednostki, które potwierdzają prowadzenie uprawy metodami ekologicznymi lub okres przestawiania gospodarstwa na ekologiczne metody uprawy. Kontrola taka jest wymagana w innych schematach pomocowych, a materiały te mają charakter informacyjny i nie zmieniają rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, której zarzucił:

1) naruszenie § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie warunków jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 101, poz. 685). W ocenie skarżącego Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne mogło wypowiedzieć się tylko w zakresie powierzchni działek. Nie miało jednak uprawnień do dokonywania oceny upraw.

2) art. 31 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), albowiem kontrolę przeprowadzono bez okazania osobie kontrolowanej upoważnienia, a także z uwagi na fakt, iż osoba kontrolowana nie miała wiedzy, że kontrola jest prowadzona.

3) art. 10 k.p.a. i 78 k.p.a. zgodnie z którymi strona ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a w związku z tym miała prawo żądania przeprowadzenia ponownej kontroli.

Skarżący ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Na poparcie zarzutów skarżący podniósł, iż geodeci nie mają uprawnień, żeby stwierdzić, że "przynajmniej jedna uprawa należy do innej grupy upraw", ani też, że "część upraw nie jest utrzymana w dobrej kulturze rolnej". W ocenie strony skarżącej, organ I instancji uzasadniając decyzję odmowną oparł się na raporcie przeprowadzonej kontroli przez osoby nie mające zawodowych uprawnień do wypowiadania się w zakresie roślinności użytków zielonych. Brak wiedzy rolniczej i brak powiadomienia skarżącego o kontroli spowodował, że nie miał ich kto poinformować o warunkach jakie obowiązują w rezerwacie przyrody. Do wydania decyzji przyjęto ustalony przez geodetów stan faktyczny, który nie miał nic wspólnego ze stanem rzeczywistym. Wobec powyższego raport z kontroli sporządzony przez osoby nie posiadające w części kwalifikacji do jego sporządzenia – nie mógł stanowić podstawy do wydania decyzji. Nadto kontroli dokonano bez okazania skarżącemu upoważnienia do jej przeprowadzenia. Sam skarżący nie wiedział, że kontrola jest prowadzona. W wyniku tak przeprowadzonej kontroli organ I instancji wydanie decyzji oparł na raporcie nie podpisanym przez skarżącego, mimo ustawowego wymogu, zawartego w art. 31 ust.6 powołanej wyżej ustawy. Ponadto, raport kontroli wskazywał, że areał objęty pomocą wyniósł [...] ha, a skarżący we wniosku podał [...] ha. Po otrzymaniu takiej informacji skarżący zakwestionował przedmiotowe ustalenie, ponieważ w jego ocenie nie skontrolowano wszystkich działek. W tym zakresie zażądał przeprowadzenia ponownej kontroli z jego udziałem. Organ I instancji odmówił jej przeprowadzenia, gdy dowód ten miał istotne znaczenie dla sprawy. Skarżący zarzucił pominięcie okoliczności położenia działek na terenie rezerwatu przyrody "S P " i jednocześnie E S E - O S j O N 2000. Nie zgodził się z kwalifikacją części jego gruntów jako ugory. Działki te nigdy ugorami nie były, a osoby nadzorujące rezerwat przyrody – nadzór konserwatorski - zawsze kwalifikowały je jako trwałe użytki zielone. Wszelkie zaś wątpliwości w sprawie kwalifikowania trwałych użytków zielonych z dominacją trzciny cukrowej wyjaśnił Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem kierowanym do Prezesa ARiMR z dnia[...] . W ocenie skarżącego, interpretacja organu I instancji jest dowolna i oparta na zdaniu geodetów a nie na literaturze fachowej. Z przedłożonych dokumentów przez skarżącego jasno wynika, że obowiązuje zakaz koszenia łąk w terminie przed 31 sierpnia z uwagi na obecność [...] i [...] oraz z uwagi na położenie tych działek na obszarze [...] i rezerwatu przyrody ptactwa wodnego.

W odpowiedzi na skargę, organ II instancji podtrzymał swoją argumentację i stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi w całości. Dodatkowo wyjaśnił, że rozpatrując odwołanie skarżącego uwzględnił zarówno przepisy prawa materialnego jak i normy prawa procesowego. Podniósł nadto, że kwestionowanie kwalifikacji jednostki kontrolnej tj. W P G –K "..." jest nietrafne, albowiem czynności kontrolne w zakresie uprawy przeprowadzały osoby będące pracownikami tego przedsiębiorstwa, posiadające kwalifikacje z zakresu geodezji oraz rolnictwa. Posiadają oni upoważnienie Prezesa ARiMR do przeprowadzania kontroli na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Odmowa przeprowadzenia ponownej kontroli miała ścisły związek z ustaleniami przeprowadzonej kontroli przez w/w przedsiębiorstwo, którego rzetelność i wyniki nie budziły wątpliwości. Organ II instancji wyjaśnił również, że w związku z art.25 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, kontrola na miejscu przeprowadzana jest bez uprzedniego uprzedzenia. Z powyższego wynika, że możliwa jest także bez udziału w niej producenta, co uniemożliwia okazanie przedmiotowego upoważnienia. W związku z powyższym organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, dalej jako "p.u.s.a."), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 p.u.s.a., kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") podstawy uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna pozostaje w zgodności z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa procesowego i materialnego.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia, w związku z czym wniesioną skargę należało uznać za zasadną.

Stosownie do art. 7 K.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wnikliwego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dowodów. Dopełnieniem tej reguły jest między innymi wyrażona w art. 77 § 1 K.p.a powinność organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie, jakie dowody są konieczne do wyjaśnienia stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Z przepisu tego wynika, że organy administracji publicznej są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy. Zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Nadto, w myśl art. 78 § 1 K.p.a żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym, lub znajdujące potwierdzenie w materiale, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 K.p.a.), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wszechstronny, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako niezbędnego warunku wydania decyzji niebudzącej wątpliwości pod względem merytorycznym. Zakres niezbędnych ustaleń faktycznych wynika z norm prawa znajdujących zastosowanie w sprawie (hipotezy zawartej w normie prawnej).

W ocenie Sądu - prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie - organy obu instancji naruszyły obowiązującą procedurę, ponieważ nie przeprowadziły niezbędnego postępowania pozwalającego wyjaśnić wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organ zasadnie przyjął różnicę pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowaną we wniosku pomocowym, a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli na miejscu, a w konsekwencji, czy słusznie odmówił przyznania płatności ONW do działek rolnych typu –[...] strefa [...] i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, która ma być potrącana z przyznanej płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu ostatnich trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

Z akt sprawy wynika, iż wniosek złożony przez skarżącego dotyczył przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Podstawą odmowy udzielenia tychże płatności stanowiły ustalenia kontroli przeprowadzonej w dniach [...] r., w toku której na zadeklarowanych działkach rolnych stwierdzono następujące błędy:

- na działkach [...] [...] – błąd[...] , co oznacza, że w dniu kontroli na działkach rolnych nie jest prowadzona działalność rolnicza,

- na działkach[...] [...] – błąd [...] , określający, że przynajmniej jedna uprawa należy do innej grupy upraw niż deklarowana,

- na działce[...] – błąd[...] , według którego działka rolna nie jest utrzymana w dobrej kulturze rolnej, a także błąd –[...] , co oznacza, że działka rolna położona jest na obszarze o jednolitym sposobie użytkowania znacznie większym od zadeklarowanej powierzchni, bez możliwości identyfikacji jej granic,

- na działkach rolnych[...] – błąd[...] , tzn. powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej.

Organ I instancji uzasadniając swoje stanowisko między innymi przytoczył, że płatności zwierzęce przyznawane są do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę na trwałych użytkach zielonych i powołując się na definicję trwałego użytku zielonego jako gruntu zajętego pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych lub powstałych w wyniku działalności rolniczej, niewłączonych do płodozmianu przez 5 lat lub dłużej, a także wskazując na dowód w postaci zdjęć, wykonanych w trakcie kontroli, działek[...] [...] , zadeklarowanych jako łąki trwałe - nie uznał za łąki. Fotografie bowiem pokazują, że grunty są porośnięte trzciną i roślinami (....itp.), nie ujętymi w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczególnych warunków i trybu przyznawania tej płatności. Organ ten przyjął, że przedmiotowe działki należy zakwalifikować jako ugory, ale w świetle § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm grunt uznaje się za ugorowany, gdy podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów, jednakże na przedmiotowych działkach skarżący, jak przyznał, dokonał stosownych zabiegów po tej dacie, tj od 1 września. Podzielając pogląd organu I instancji, że działki [...] [...] nie są użytkowane rolniczo i nie stanowią łąki trwałej – Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W zauważył, że inspektorzy przeprowadzający kontrolę posługiwali się zdjęciami satelitarnymi, mapami geodezyjnymi oraz wgranym podkładem mapowym, oznaczającym granice działek ewidencyjnych widocznych na ekranie odbiornika GPS, ponadto dokonali lustracji działek i wykonali [...] sztuki zdjęć fotograficznych, obrazujących stan faktyczny działek. Zdaniem organu, zakrzewienia, zachwaszczenia, nieuregulowane stosunki wodne oraz bagienna szata roślinna, brak roślinności charakterystycznej dla trwałych łąk i pastwisk, wskazują na to, że grunt ten nie był użytkowany rolniczo.

Tymczasem, w ocenie Sądu, przedstawione ustalenia organów nie wynikają z dokumentacji zebranej w sprawie, a w każdym bądź razie akta sprawy przedłożone Sądowi takich dowodów nie zawierają (zgodnie z art. 133 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy). W szczególności brak jest w aktach zdjęć, o których mowa w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, obrazujących gatunek występującej na rzeczonych gruntach roślinności. Niewyraźne, czarno-białe kserokopie [...] zamieszczonych w nich zdjęć nie odzwierciedlają stanu faktycznego działek w tym zakresie, w raporcie kontroli brak jest jakichkolwiek zapisów, czy też adnotacji na temat szaty roślinnej, co więcej, odnośnie działek [...] [...] (str. od [...] do [...] raportu z kontroli) kontrolujący stwierdzili w kolumnie [...] jako "stwierdzona grupa upraw/uprawy", że jest to - cyt. "droga", a nie zachwaszczony, zadrzewiony i zakrzewiony oraz nie użytkowany rolniczo ugór, jak przyjęły orzekające organy obu instancji w wydanych decyzjach. Rozbieżność ta budzić musi zatem nieodparte wątpliwości zarówno co do zakresu dokonanych czynności faktycznych podczas kontroli (w tym słusznie wobec tego podważanego przez skarżącego faktu dokonania wizji działek przez kontrolujących), rzetelności sporządzonego raportu, jak i w konsekwencji podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Nota bene, w zakresie omawianych działek, raport z kontroli w dziale [...] odnośnie "kontroli przestrzegania minimalnych wymagań utrzymania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej" nie został w ogóle wypełniony. Bezsprzecznie zatem raport nie zawiera potwierdzenia przeprowadzonych czynności, zwłaszcza co do zachowania minimalnych norm dobrej kultury rolnej, tym samym nie sposób go uznać za miarodajny dla dokonania ustaleń faktycznych w sprawie. Stosownie do art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z każdej kontroli na miejscu sporządza się raport, który umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonej kontroli, natomiast zgodnie z art. 48 ust. 1lit. i) oraz lit. ii) w raporcie ma być mowa o wymogach i normach będących przedmiotem kontroli oraz o naturze i zakresie kontroli. Warunków tych przedmiotowy raport nie spełnia, co dyskwalifikuje jego moc dowodową w podanym zakresie. Sąd orzekający nie podziela tym samym przekonania organu II instancji, że kontrola była przeprowadzona niewadliwie i zbędne było jej powtórzenie.

Ponadto skarżący w toku postępowania przedłożył dowody w postaci planu działalności rolnośrodowiskowej na lata [...] [...] oraz certyfikat zgodności potwierdzający zgodność warunków prowadzenia produkcji rolnej metodami ekologicznymi, protokół kontroli gospodarstwa w ramach systemu rolnictwa ekologicznego, z których wynika, także na podstawie dokonanej lustracji, że na terenie posiadanych przez skarżącego działek rolnych znajdują się łąki trwałe, ekstensywne dwukośne, z roślinami dominującymi w runi, które opisano (w planie działalności rolnośrodowiskowej) w liczbie ponad [...] nie wymieniono jednak w tej grupie w ogóle wrotyczu pospolitego ani komosy białej, jak ustalił organ I instancji. Organy nie poddały ocenie tych dowodów.

Zgodnie z regułami procesowymi (art.75 – 80 K.p.a.) fakty winny być stwierdzone na podstawie przeprowadzonych dowodów. Na mocy art. 77 § 4 K.p.a. jedynie fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Stwierdzenia organu zatem stoją w znacznej mierze w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym a w części w ogóle nie zostały poparte żadnym dowodem.

Poza tym, godzi się zauważyć, że organy nie wykazały nie tylko podstaw faktycznych ale i prawnych do stwierdzenia, że w przypadku omawianych działek brak jest roślinności charakterystycznej dla trwałych łąk i pastwisk. Uznanie zatem organów w omawianej materii należy ocenić jako dowolne. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Z 2007 Nr 46, poz. 306 ze zm.) nie zawiera definicji łąki. Definiuje to pojęcie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454), wydane na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) w załączniku nr 6 "Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych), pod poz. 1 pkt 3) stanowiąc, że do łąk trwałych zalicza się grunty pokryte zwartą wieloletnią roślinnością, złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną, a w rejonach górskich - hale i połoniny z zasady koszone. Abstrahując od wskazanego wyżej braku wyczerpujących ustaleń faktycznych co do okrywy roślinnej na działkach skarżącego, w aspekcie zdefiniowania organy nie dokonały żadnej oceny, przyjmując własne zapewne rozumienie pojęcia łąki trwałej. Niejasne jest powołanie się przy tym przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczególnych warunków i trybu przyznawania tej płatności skoro z akt nie wynika by przedmiotem wniosku oraz zakresem rozpatrywanej sprawy była płatność uzupełniająca. Rozporządzenie to także zresztą nie zawiera określenia łąki. W ocenie Sądu dla rozstrzygnięcia wątpliwości, czy dana roślinność jest charakterystyczna dla łąki trwałej, a taki spór w istocie zaistniał między stroną skarżącą a organami, wymagane byłoby rozważenie zasięgnięcia opinii biegłego, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych (art. 84 § 1 K.p.a.). Trudno nadto przyjąć – przy jednoczesnym nieokreśleniu definicji łąki (trwałej) w rozporządzeniu w sprawie minimalnych norm, że dla celów jednego programu rolnego (np. ekologicznego, płatności rolnośrodowiskowej, [...] etc.) dany grunt może być kwalifikowany jako łąka, a dla potrzeb innego programu już nie. Organ nie wskazał ku temu żadnych podstaw prawnych i nie podał dlaczego przyjął właśnie takie kryteria kwalifikacji łąki.

W świetle rozporządzenia w sprawie minimalnych norm (§ 1 ust. 1) grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli:

1)w przypadku gruntów ornych - jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie, przy czym dla pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa ten sam gatunek rośliny może być uprawiany na tej samej powierzchni w ramach działki ewidencyjnej nie dłużej niż 3 lata;

2)w przypadku łąk i pastwisk - okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw, z tym że w przypadku:

a) łąk i pastwisk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania płatności dla obszarów NATURA 2000 oraz związanych z wdrażaniem Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania program rolnośrodowiskowy - okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana w terminie określonym w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich,

b) łąk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt - okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie określonym w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, jednak nie później niż do dnia 31 października.

Z brzmienia przytoczonego przepisu § 1 ust.1 pkt 2 lit a) i b) bezsprzecznie wynika, że dla działek, deklarowanych także do przyznania pomocy w ramach programu rolnośrodowiskowego oraz w ramach działania płatności dla obszarów[...] – obowiązek koszenia lub usuwania okrywy roślinnej jest ustalony w innym terminie niż do dnia 31 lipca. Skarżący podnosił, że zakwestionowane działki objęte są również tymi programami i podlegają ochronie na zasadach regulowanych w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004, Nr 92, poz. 880 ze zm.), do czego organy nie odniosły się w sposób należyty, a trzeba przyznać rację strony skarżącej, że na tle treści zacytowanego przepisu rozporządzenia są to istotne okoliczności faktyczne skoro wpływają na zakres minimalnych wymogów w zakresie dobrej kultury rolnej.

Ponadto, w kontekście zadrzewienia i zakrzewienia, trzeba wskazać także na przepis § 4 rozporządzenia w sprawie minimalnych norm, zgodnie z którym wprawdzie grunty rolne, o których mowa w § 1, nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, wszakże przepis ten dopuszcza wyjątki, a mianowicie, między innymi co do - drzew i krzewów niepodlegających wycięciu zgodnie z przepisami o ochronie przyrody, mających znaczenie dla ochrony wód i gleb, niewpływających na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną oraz gruntów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2, które mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, o ile nie wpływają one na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar(pkt 1, lit. a-c, (pkt 3) .

W wypadku zatem ujawnienia, że na danym gruncie rolnym, o jakim mowa w § 1, występują drzewa lub krzewy, konieczne jest dokonanie dalszych ustaleń faktycznych celem wyjaśnienia, czy spełnione są przesłanki wyłączające generalną regułę, pozwalając na utrzymywanie na danym gruncie drzew i krzewów jako zgodnych z zasadami dobrej kultury rolnej.

Skarżący utrzymuje również, że na niektórych zakwestionowanych działkach występują nie łąki, lecz trwałe użytki zielone, czego organ II instancji w ogóle nie rozważył, tak samo jak pominął milczeniem zarzut skarżącego (formułowany w toku postępowania administracyjnego oraz w skardze) o nieuwzględnieniu pisma Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skierowanym do Prezesa ARiMR z dnia [...] r. znak [...] (...) w sprawie kwalifikowania gruntów do płatności bezpośrednich w przypadku porośnięcia działki rolnej trzciną. Tego rodzaju braki uniemożliwiają w tej mierze przeprowadzenie sądowej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania, co stosowny wyraz winno znaleźć w uzasadnieniu decyzji. Brak odniesienia się przez organ rozstrzygający sprawę do podnoszonych przez stronę zarzutów stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.04.2005r. III SA/Wa 180/05, zam. zb. LEX nr 166546 ).

W tym stanie rzeczy, skoro bezsprzecznie zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 8 i art. 11 oraz art. 75 - 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy – podlegały one wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ przede wszystkim powinien usunąć opisane wyżej wadliwości postępowania, przeprowadzić zgodnie z prawem, w sposób staranny, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych środków dowodowych czynności zmierzające do prawidłowego, wnikliwego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności należy jednoznacznie ustalić charakter spornych działek, tzn. czy i w jakiej części stanowią one łąki, użytki zielone, pastwisko, drogę albo ugór. Dokonując tych ustaleń faktycznych oraz rozpoznając sprawę organ winien mieć na uwadze treść § 1 i § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm i odnieść się szczegółowo do wszystkich dowodów wskazanych przez skarżącego, wyjaśniając rozbieżności, w tym także zająć stanowisko w sprawie powołanego przez stronę pisma Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 lutego 2007 r. w sprawie kwalifikowania gruntów z dominacją trzciny do płatności bezpośrednich. Stwierdzony stany faktyczny winien wynikać z prawidłowo zebranych dowodów w aktach sprawy. W świetle art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Z podanych przyczyn, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt I i II wyroku. Orzeczenie o kosztach (w pkt II) znajduje wsparcie w art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 2 ust.1 i 2, § 14 ust.2 i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002, Nr 163, poz.1349 ze zm.).