Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 774/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 130 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. T. Spółki z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 25 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 475/16 w zakresie umorzenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi R. T. Spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 475/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi R. T. Spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

WSA w O. postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowe.

Postanowieniem z 25 kwietnia 2016 r. Sąd – stosownie do art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – umorzył postępowanie, ponieważ upłynął już termin trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, a w tym czasie żadna ze stron nie zgłosiła wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w O. do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie:

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066; dalej p.u.s.a.) w związku z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy nie zaszły ku temu przesłanki;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a w związku z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez brak jego zastosowania, w sytuacji gdy zaszły ku temu przesłanki;

a w konsekwencji wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania, w sytuacji gdy nie zaszły ku temu przesłanki, podczas gdy postępowanie powinno zostać podjęte przez Sąd I instancji z urzędu ze względu na jego zawieszenie z powodu uzależnienia jego rozstrzygnięcia od wyniku postępowania prowadzonego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie gier na automatach na terenie województwa w., które zostało prawomocnie zakończone przed upływem 3 lat od dnia zawieszenia sprawy.

Zdaniem skarżącej postępowanie zostało zawieszone z uwagi na prowadzone postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] czerwca 2012 r. o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie gier na automatach na terenie woj. w., a nie na zgodny wniosek stron. Postępowanie zakończone zostało ostatecznie na skutek wydania przez NSA wyroku z 24 listopada 2015 r., sygn. akt II GSK 196/14, więc zaistniały przesłanki do podjęcia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera uzasadnionych zarzutów, więc podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.

Wobec brzmienia powyższego i w świetle stawianych zarzutów należało zbadać w pierwszej kolejności, czy postępowanie sądowe zostało zawieszone na zgodny wniosek stron.

Jak wynika z akt sądowych WSA w O. postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 126 p.p.s.a., tj. na zgodny wniosek stron. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne.

Skoro więc żadna ze strona nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania w terminie 3 lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu (od 18 grudnia 2015 r.), to Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. działał zgodnie z prawem umarzając postępowanie sądowe. WSA związany był podstawą zawieszenia i wobec spełnienia przesłanki z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a zobowiązany był do podjęcia postanowienia o umorzeniu postępowania.

NSA stwierdza, że nie mogły odnieść oczekiwanego skutku argumenty skarżącej, że postępowanie zostało zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie. Kwestia podstawy zawieszenia jest poza zakresem rozpoznania na obecnym etapie postępowania, ponieważ postanowienie z 18 grudnia 2015 r. jest prawomocne.

Mając powyższe na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.