Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1692/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lutego 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z lipca 2020 r. (bez daty dziennej) nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] , na podstawie art. 16 ust 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm.), zwanej dalej u.d.i.p. oraz art 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku R. S. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich odpowiedzi na skargi osadzonych uznanych za zasadne lub częściowo zasadne za rok 2018, odmówił udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu organ wskazał, że R. S., obecnie przebywający

w Areszcie Śledczym w [...], wystąpił do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z wnioskiem z dnia [...].05.2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich odpowiedzi na skargi osadzonych uznanych za zasadne lub częściowo zasadne w 2018 roku. Organ podał m.in., że z uwagi na fakt,

że udzielenie informacji publicznej w zakresie objętym złożonym wnioskiem dotyczyło informacji przetworzonej albowiem wymaga jej wcześniejszego przygotowania

i podjęcia przez funkcjonariuszy Służby Więziennej szeregu określonych czynności merytorycznych i organizacyjnych w postaci podjęcia działań organizacyjnych

i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok funkcjonowania jednostki i utrudniają wykonywanie przypisanych zadań; odszukania ww. dokumentacji w zbiorze, analizę i weryfikację ich treści; sporządzenia ich kserokopii; przekształcenia poprzez pozbawienie danych umożliwiających identyfikację osób, którym te odpowiedzi zostały udzielone oraz treści niebędących przedmiotem wniosku; nakładów finansowych, pismem z dnia [...].05.2020 r. zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie, że uzyskanie przedmiotowej informacji publicznej jest uzasadnione szczególnie istotnym interesem publicznym. W odpowiedzi wnioskodawca w piśmie z dnia [...].06.2020 r. wskazał, że nie zgadza się z zakwalifikowaniem żądanej informacji do kategorii informacji przetworzonej, nie uczynił zadość wezwaniu co do wykazania istotnego interesu publicznego ponawiając jedynie wniosek o udzielenie informacji publicznej.

Dyrektor Okręgowy SW w [...] uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał,

że żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Odpowiedzi udzielone przez organ na skargi osadzonych w ramach realizowanych czynności kontrolnych, stanowiące de facto sposób ich załatwienia, dotyczą działań podjętych przez Dyrektora w związku z realizacją zadań publicznych, a zatem mieszczą się w definicji informacji publicznej.

Organ przytoczył następnie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Podał, że w oparciu

o utrwalone w doktrynie i orzecznictwie stanowisko wskazać należy, że informacją przetworzoną jest po pierwsze jakościowo nowa informacja, nieistniejąca dotychczas

w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące

się w posiadaniu zobowiązanego. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest wówczas zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Organ wskazał, że zgodnie z ukształtowanym na przestrzeni ostatnich lat orzecznictwem sądów administracyjnych w sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu organu, jednakże ich rozmiar

i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia

z informacją przetworzoną. W takiej sytuacji stwierdzić należy, że żądana informacja w swoich elementach składowych istnieje, jednakże suma informacji prostych nie zawsze pozostaje informacją prostą. Organ powołał się na wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14 i wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 865/14. Wskazał, że Informacja publiczna przetworzona stanowiąca pewną sumę tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego, ze względu na treść żądania jej udostępnienia wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia uprzednich odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usunięcia danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego (zob. wyrok WSA w Warszawie z dn. 12.02.2015 r., II SA/Wa 1824/14; wyrok WSA w Warszawie z 22.7.2010 r., II SA/Wa 438/10).

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] podał, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 r. wskazał wnioskodawcy na konieczność przeprowadzenia przez funkcjonariusza rozpatrującego wniosek szeregu konkretnych czynności merytorycznych i fizycznych celem udzielenia informacji publicznej objętej przedmiotowym wnioskiem. Organ podniósł, że w okresie podanym przez wnioskodawcę do organu wpłynęła duża ilość skarg, z czego jedynie część została uznana za zasadne lub częściowo zasadne. Dyrektor Okręgowy SW stwierdził,

że wydanie wnioskodawcy pewnej grupy skarg wyodrębnionych według wskazanego kryterium przesądza o fakcie, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną, której udostępnienie zależy od występowania szczególnego interesu publicznego. Udostępnienie żądnej informacji publicznej musi zostać uprzednio poprzedzone jej odpowiednim przygotowaniem, na które składają się w pierwszej kolejności czynności faktyczne polegające na sięgnięciu do dokumentów źródłowych, czyli odszukaniu akt poszczególnych skarg w zasobach archiwalnych i zweryfikowaniu całej dokumentacji

w niej zalegającej pod względem kryteriów ujętych we wniosku. W dalszej kolejności należy dokumentację podlegającą udostępnieniu poddać przekształceniom polegającym na pozbawieniu ich danych umożliwiających identyfikację poszczególnych podmiotów i to zarówno osób fizycznych, w tym nie tylko osób, którym przedmiotowe odpowiedzi zostały udzielone, jak i osób prawnych, a także usunięciu treści nie objętych przedmiotem wniosku. Z uwagi na liczbę rozpoznanych skarg przez organ w okresie objętym wnioskiem, czas konieczny do wykonania kserokopii dokumentów podlegających udostępnieniu, jak również koszt ich przygotowania w sposób istotny obciążałyby organ, przekraczający bieżące możliwości. Udzielenie żądanej informacji publicznej jest zajęciem czasochłonnym i wymaga zaangażowania w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, które w obecnej sytuacji stanowią obciążenie dla organu. Organ nie ma możliwości oddelegowania funkcjonariuszy wyłącznie do wykonywania czynności niezbędnych do przetworzenia informacji publicznej zwłaszcza, że wniosek R. S. jest kolejnym wnioskiem, złożonym w krótkim odstępie czasu, dotyczącym tego samego rodzaju informacji publicznej obejmującym jedynie inny przedział czasu. Poprzednio złożony wniosek o udzielnie tej samej informacji publicznej tylko, że za rok 2016 został rozstrzygnięty decyzją o odmowie udzielenia informacji publicznej z dnia [...] marca 2020r. znak [...]. Organ stwierdził, że nakład pracy, niezbędnej do wykonania przez funkcjonariusza w celu udzielenia odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, jest zbliżony do czasu potrzebnego do udzielenia informacji objętej wnioskiem o udzielenie informacji publicznej rozstrzygniętym decyzją Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...].04.2016r. znak. [...] oraz ostateczną decyzją Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...].06.2016 r. znak [...]. Pomimo że informacja publiczna, której domaga

się wnioskodawca została ograniczona do roku 2018, to nakład pracy koniecznej do wykonania również w tym przypadku stanowi obciążenie dla zapewnienia normalnego funkcjonowania jednostki penitencjarnej. Dyrektor Okręgowy SW wskazał,

że funkcjonariusz rozpoznający merytorycznie przedmiotowy wniosek zajmuje samodzielne stanowisko służbowe, a organ nie ma możliwości zaangażowania w proces wytworzenia informacji publicznej podlegającej udostępnieniu innych funkcjonariuszy. Podjęcie działań organizacyjnych i zaangażowanie środków osobowych niezbędnych do udzielenia objętej wnioskiem informacji publicznej, wiązałoby się z koniecznością zaangażowania do tych czynności funkcjonariuszy jednostki, co nie pozostałoby bez negatywnego skutku na tok realizacji zadań służbowych, zakłócając prawidłowy tok funkcjonowania jednostki. Organ podał,

że mając to na uwadze wezwał wnioskodawcę do wykazania, że uzyskanie przedmiotowej informacji publicznej jest uzasadnione szczególnie istotnym interesem publicznym, nie uzyskał jednakże odpowiedzi w przedmiotowej kwestii. Dyrektor Okręgowy wskazał, że pojęcie szczególnego interesu publicznego jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Podał, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Wskazał, że w zaistniałej sytuacji wnioskodawca powinien wskazać okoliczności świadczące, że udzielenie informacji publicznej przetworzonej o treści objętej wnioskiem, jaki został złożony w niniejszej sprawie, uzasadnione jest szczególnie istotnym interesem publicznym. Organ raz jeszcze wskazał, że w przedmiotowej sprawie uzyskanie przetworzonej informacji publicznej wiąże się z koniecznością poniesienia określonych środków, zwłaszcza organizacyjnych, jak również finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącym funkcjonowaniem Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w [...]. W związku z powyższym udzielanie informacji publicznej przetworzonej wnioskodawcy, który nie wykazał, iż zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa przemawia za przyjęciem, iż po jego stronie nie występuje szczególnie istotny interes publiczny, uzasadniający udzielenie żądanej przetworzonej informacji publicznej.

Dyrektor Generalny Służby Więziennej, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją

nr [...] z lipca 2020 r. (bez daty dziennej), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że odpowiedzi na skargi są sporządzane na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku przeprowadzonych postępowań skargowych, zawierają odniesienia do wszystkich zarzutów podnoszonych w skargach w tym również uznanych za bezzasadne. Pismo może stanowić odpowiedź na kilka skarg, w tym również uznanych za bezzasadne oraz zawiera w swojej treści informacje pozwalające na zidentyfikowanie osoby, której skarga dotyczy. Powoduje to, że przygotowanie żądanej informacji publicznej wymaga przeprowadzenia analizy, sporządzenia wyciągów z dokumentów o objętości kilku segregatorów w celu wyselekcjonowania treści odnoszących się do zarzutów skargi uznanych za zasadne z usunięciem pozostałych treści oraz usunięcia danych chronionych prawem. Przy czym usunięcie danych chronionych nie jest wyłącznie czynnością techniczną, polegającą na mechanicznym zaczernieniu imienia i nazwiska osoby, której skarga dotyczy, lecz czynnością analityczną, połączoną z wysiłkiem intelektualnym polegającą na uniemożliwieniu identyfikacji występujących tam osób poprzez anonimizację fragmentów tekstu umożliwiających identyfikację osoby a także analizę pod kątem stwierdzenia czy i jakie informacje chronione prawem się w nich znajdują. Wszystkie te zabiegi wymagane do przygotowania informacji zgodnie

z żądaniem R. S. prowadzą do wytworzenia nowego dokumentu

o odmiennej od pierwotnej postaci. Ponadto przygotowanie żądanej przez wnioskodawcę informacji polegającej na analizie kilku segregatorów dokumentów

i anonimizacji danych ustawowo chronionych wymaga oddelegowania do tej czynności jednego lub kilku pracowników, którzy nie mogliby w tym czasie realizować obowiązków służbowych, co z kolei mogłoby negatywnie wpłynąć na tok realizacji ustawowych zadań dyrektora okręgowego wynikających z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1427 z zm.). Wykonanie tej pracy wymaga zaangażowania jednej osoby przez kilka dni po kila godzin dziennie. Organ wskazał, że Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w [...] nie posiada wyspecjalizowanej w tym zakresie komórki czy pracownika. Dyrektor Generalny wskazał, że w toku postępowania odwoławczego ustalono, że w okresie podanym przez wnioskodawcę, do organu wpłynęła duża ilość skarg. W ocenie organu wydanie wnioskodawcy pewnej części skarg wyodrębnionych według wskazanego przez wnioskodawcę kryterium przesądza o fakcie, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną, której udostępnienie zależy od występowania szczególnego interesu publicznego. Organ wskazał, że zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13, informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego. Organ nadmienił, że wniosek R. S. jest kolejnym wnioskiem, złożonym w krótkim odstępie czasu, dotyczącym tego samego rodzaju informacji publicznej obejmującym jedynie inny przedział czasu. Poprzedni wniosek jaki wnioskodawca złożył dotyczył odpowiedzi na skargi osadzonych uznane za zasadne lub częściowo zasadne w roku 2017. Wniosek ten rozpoznano odmownie - decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak [...]. Dyrektor Generalny SW stwierdził, że żądana przez skarżącego informacja spełnia kryteria informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w [...] nie dysponował gotowym materiałem objętym wnioskiem z przyczyn obiektywnych. Wyselekcjonowanie ze zbiorów archiwalnych skarg, próśb i wniosków osadzonych, spraw o które wnioskuje R. S. wiązałoby się ze znacznym nakładem pracy. Przygotowanie odpowiedzi która byłaby zgodna z kryteriami wyznaczonymi przez wnioskodawcę prowadziłoby do przetworzenia informacji publicznej. Organ wskazał, że jest to proces czasochłonny, angażujący większą liczbę pracowników, co faktycznie mogłoby doprowadzić do dezorganizacji pracy w Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w [...]. Te działania miałyby negatywny wpływ na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na Służbę Więzienną. Organ podał, że stanowisko wnioskodawcy uznać należy za polemikę

z twierdzeniami organu, albowiem ograniczyło się ono w zasadzie do wskazania,

że żądana informacja nie jest informacją przetworzoną. Na podstawie dostępnych źródeł informacji, brak jest zatem jakichkolwiek przesłanek pozwalających na uznanie, że skarżący w istocie działa w interesie publicznym i jego intencja jest realne

i konkretne wykorzystanie żądanych informacji dla dobra ogółu.

Decyzja Dyrektora Generalnego Służby Więziennej nr [...] z lipca 2020 r. stała się przedmiotem skargi R. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji

i decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący nie zgodził się z uzasadnieniem decyzji. Wskazał nadto, że zaskarżona decyzja nie zawiera daty wydania, a zatem w ocenie skarżącego jest nieważna. Podniósł także, że Dyrektor Okręgowy SW nie musi przeglądać i analizować kilku segregatorów, gdyż sporządza sprawozdania, w których wymienia skargi zasadne lub niezasadne, tylko poddać anonimizacji kilka lub kilkanaście kartek. Zdaniem skarżącego wbrew twierdzeniom organów nie mamy

do czynienia z informacją przetworzoną i błędem było wzywanie wnioskodawcy do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego.

Dyrektor Generalny Służby Więziennej, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania przed organami wskazał, że skarga podtrzymuje argumentację zawartą w dotychczasowych pismach wnioskodawcy

i wskazuje, że udostępnienie żądanej informacji publicznej nie powinno stanowić problemu organizacyjnego czy też technicznego dla organu administracyjnego i dlatego nie powinno się jej traktować jako informacji przetworzonej. Pełnomocnik stwierdził,

że skarga nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego powinna zostać oddalona z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem organu skarżący w sposób nieuprawniony domaga się udostępnienia dla celów prywatnych informacji publicznej przetworzonej, nie wykazując przy tym szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego, co jest przesłanką takiego udostępnienia.

Pismem z dnia [...] października 2020 r. pełnomocnik organu wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pełnomocnik skarżącego nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji nie naruszają ani prawa materialnego ani prawa procesowego, w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.

W sprawie jest bezsporne, że Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...], do którego skarżący wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. Nie ma też wątpliwości,

że informacje żądane we wniosku stanowią informację o sprawie publicznej.

W ocenie Sądu trafnie Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...],

a także Dyrektor Generalny Służby Więziennej stwierdzili, że żądanie udostępnienia kopii wszystkich odpowiedzi na skargi osadzonych uznanych za zasadne lub częściowo zasadne za rok 2018 stanowi informację publiczną przetworzoną.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że o informacji przetworzonej można mówić wtedy, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, który negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych elementów i danych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ. LEX nr 1068557, z 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133).

Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie wskazuje się, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych

i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (v. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] wykazał w decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r., że żądana przez wnioskodawcę informacja w postaci kopii wszystkich odpowiedzi na skargi osadzonych uznanych za zasadne lub częściowo zasadne za rok 2018, a zatem odpowiedzi wyodrębnionych we wskazanym okresie według podanych przez wnioskodawcę kryteriów, stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Trafnie stwierdził to również Dyrektor Generalny Służby Więziennej w zaskarżonej decyzji, zasadnie utrzymując w mocy decyzję organu I instancji. Argumentacja organu odwoławczego w zakresie uznania żądanej informacji za informację przetworzoną jest wyczerpująca i nie daje podstaw do zakwestionowania zajętego przez organ stanowiska w tym zakresie. Odmienna ocena czy pogląd skarżącego, co do możliwości przedłożenia mu – bez dokonywania jakichkolwiek czynności, w tym analiz treści i usunięcia informacji chronionych – odpowiedzi na skargi, które były uznane za zasadne bądź częściowo zasadne za rok 2018, stanowi jedynie polemikę ze stanowiskiem organu.

Organ zobowiązany wykazał w decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r., że aby udostępnić te odpowiedzi na skargi osadzonych, które były uznane za zasadne lub częściowo zasadne za wskazany okres konieczne jest sięgnięcie do dokumentów źródłowych, odszukanie akt poszczególnych skarg w zasobach archiwalnych, następnie zaś zweryfikowanie całej dokumentacji w niej zalegającej pod względem kryteriów ujętych we wniosku, tj. uznania zasadności bądź tylko częściowej zasadności skargi. Organ zwrócił też uwagę, że, aby po odszukaniu i zweryfikowaniu już takich odpowiedzi, które uwzględniały w całości bądź w części skargi osadzonych, móc je udostępnić wnioskodawcy konieczne byłoby następnie poddanie ich przekształceniom polegającym na pozbawieniu danych umożliwiających identyfikację poszczególnych podmiotów i to zarówno osób fizycznych, w tym nie tylko osób, którym przedmiotowe odpowiedzi zostały udzielone, jak i osób prawnych, a także usunięciu treści nie objętych przedmiotem wniosku. Organ podkreślił, że zarówno czas przygotowania w ten sposób żądanych odpowiedzi na skargi (uznane za zasadne bądź częściowo zasadne), jak

i koszt osobowy ich przygotowania do udostępnienia w sposób istotny, albowiem przekraczający bieżące możliwości, obciążałyby organ. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] choć nie podał ogólnej liczby wszystkich skarg "za rok 2018", na które udzielono odpowiedzi, a wskazał jedynie, że do organu wpłynęła w podanym przez wnioskodawcę okresie duża ich ilość, zwrócił uwagę, że nie ma możliwości oddelegowania funkcjonariuszy wyłącznie do wykonywania czynności niezbędnych do przetworzenia informacji publicznej zwłaszcza, że jak podkreślił, wniosek R. S. jest kolejnym wnioskiem, złożonym w krótkim odstępie czasu, dotyczącym tego samego rodzaju informacji publicznej obejmującym jedynie inny przedział czasu. Dyrektor Okręgowy podkreślił, że pomimo iż odpowiedzi na skargi osadzonych uznane za zasadne bądź częściowo zasadne zostały ograniczone we wniosku do roku 2018, to nakład pracy koniecznej do udostępnienia informacji według wskazanych przez wnioskodawcę kryteriów stanowi obciążenie dla zapewnienia normalnego funkcjonowania jednostki penitencjarnej. Organ zobowiązany wskazał jednocześnie, że funkcjonariusz rozpoznający merytorycznie przedmiotowy wniosek zajmuje samodzielne stanowisko służbowe, a organ nie ma możliwości zaangażowania w proces wytworzenia informacji publicznej podlegającej udostępnieniu innych funkcjonariuszy. Dyrektor Okręgowy wprost stwierdził przy tym, że zmuszony byłby do podjęcia takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych (zaangażowania do tych czynności funkcjonariuszy jednostki), które nie pozostałyby bez negatywnego wpływu na tok realizacji zadań służbowych i zakłóciłoby prawidłowy tok funkcjonowania jednostki.

W świetle powyższego zasadnie Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, trafnie uznając żądaną informację za informację przetworzoną, zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega bowiem udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przez wnioskodawcę przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13).

Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę.

W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem wykazanie, że żądana informacja stwarza konkretną możliwość wykorzystania dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie wskazał konkretnych możliwości wykorzystania wnioskowanej informacji przetworzonej dla dobra ogółu. W odpowiedzi na wezwanie organu niezasadnie zakwestionował jedynie zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej.

Zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Uzasadnienia obu decyzji zawierają wymagane prawem elementy i przekonująco wskazują, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu wnioskodawcy. Kwestionowane w skardze zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej stanowi polemikę z ustaleniami organu, która nie daje podstaw do uwzględnienia skargi.

Trafnie natomiast skarżący zwrócił uwagę, że zaskarżona decyzja Dyrektora Generalnego Służby Więziennej nie zawiera daty dziennej jej wydania. Wskazując datę wydania organ podał bowiem jedynie, że wydana została "dnia lipca 2020 r." Data wydania decyzji stanowi istotny element decyzji, wymieniony w art. 107 § 1 pkt 2 k.p.a., albowiem pozwala ustalić, w jakim stanie prawnym i faktycznym zapadło rozstrzygnięcie w sprawie. Brak daty dziennej wydania zaskarżonej decyzji nie powoduje jednak, że ten kwalifikowany akt administracyjny traci cechy decyzji. W sprawie tej nie ma wątpliwości w jakim stanie faktycznym i prawnym wydana została zaskarżona decyzja, którą rozstrzygnięto w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Uchybienie to nie stanowiło tym samym podstaw do wyeliminowania decyzji Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z obrotu prawnego, pozostało ono bez wpływu na wynik sprawy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w wyroku.