Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 694/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 135, art. 145 par. 1 pkt1c, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 50, art. 81c
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par.1, art. 105 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant: St. sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi U. B. i H. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgodności z przepisami techniczno - budowlanymi robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...] oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżących U. B. i H. B. solidarnie kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania U. B. i H. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] maja 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – powoływana dalej jako: k.p.a.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Jak wynika z akt administracyjnych, postępowanie wszczęte zostało z inicjatywy U. i H. B., którzy wystąpili o wstrzymanie prowadzonych prac budowlanych i interwencję na działce nr 375/2 w W. W toku oględzin ustalono, iż na działce realizowana jest budowa drenażu powierzchniowego na podstawie decyzji - pozwolenia na budowę Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., roboty wykonywane są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia. Na odstępstwa te inwestor nie uzyskał pozwolenia, o którym mowa w przepisie art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm. – dalej jako: ustawa). Z uwagi na powyższe, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. organ I instancji na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z przedmiotową budową. W toku kontroli instancyjnej, w związku z zażaleniem Państwa B., organ II instancji postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. umorzył postępowanie zażaleniowe w związku z utratą mocy wiążącej postanowienia z dnia [...] lipca 2015 r. Następnie organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy nałożył na B. B. obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi robót wykonywanych przy budowie drenażu powierzchniowego w terminie do dnia 31 marca 2016 r. Inwestor wywiązał się z opisanego obowiązku przy piśmie z dnia 30 marca 2016 r. W dniu 19 kwietnia 2016r. organ I instancji przeprowadził oględziny ustalając, że od dnia ostatniej kontroli nie wykonano żadnych robót budowlanych, stwierdzono również, że usytuowanie drenażu określone na mapie zagospodarowania terenu załączonej do oceny technicznej jest zgodne ze stanem faktycznym.

Wobec powyższego decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi robót budowalnych wykonywanych przy budowie drenażu powierzchniowego na działce nr 375/2 w W.

W terminie prawem przewidzianym U. i H. B. złożyli odwołanie. Reprezentujący strony pełnomocnik zarzucił organowi I instancji naruszenie: art. 10 § 1 w związku z art. 79 § 2 k.p.a. poprzez niezapewnienie wnioskodawcom możliwości aktywnego udziału w oględzinach, mimo złożenia wniosku o zmianę terminu z uwagi na pobyt w szpitalu; art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która nie uwzględnia całości materiału dowodowego tj. wszystkich fotografii złożonych przez stronę; art. 8 w związku z art. 11 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, w której uzasadnieniu organ nie odniósł się do twierdzeń jednej ze stron, które to strona uważała za istotne w postaci fotografii i filmów, odzwierciedlających stan robót. Pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez nałożenie na B.B. i S. B. obowiązku doprowadzenia nieruchomości do stanu zgodnego z projektem i prawem.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Przywołując dotychczasowe ustalenia faktyczne i stanowisko organu I instancji oraz zarzuty odwołania organ II instancji przytoczył brzmienie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. i stwierdził, iż ma on zastosowanie w sprawie. Jak bowiem wynika z materiału dowodowego decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla NZOZ [...] B. B. polegających na budowie drenażu powierzchniowego. Oględziny przeprowadzone w dniu 8 czerwca 2015 r. wykazały istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, co skutkowało wstrzymaniem robót przez organ I instancji na mocy postanowienia z dnia [...] lipca 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. umorzył postępowanie zażaleniowe z uwagi na to, że organ powiatowy po wydaniu postanowienia z dnia [...] lipca 2015 r., w terminie 2 miesięcy od daty wydania tego postanowienia, nie wydał decyzji, o której mowa w art. 51 ust.1, ani też w art. 50a pkt 2 ustawy. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania robót mające tymczasowy charakter, utraciło ważność z mocy art. 50 ust. 4 ustawy, co oznacza, że nie wywiera ono żadnych skutków. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku z dnia 14 sierpnia 2015 r. o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót przy drenażu powierzchniowym działki nr 375/2, wobec uznania, że decyzja o pozwoleniu na budowę pozostaje w obrocie prawnym. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. organ I instancji nakazał przedłożenie oceny technicznej i taką strona złożyła w wyznaczonym przez organ terminie. Organ odwoławczy zauważył, iż przedłożona ocena techniczna została sporządzona przez uprawniony podmiot a oględziny przeprowadzone w dniu 19 kwietnia 2016 r. wykazały, iż usytuowanie drenażu określone na mapie zagospodarowania terenu załączonej do oceny technicznej przedłożonej na wezwanie organu jest zgodne ze stanem faktycznym. W świetle powyższego zasadnie organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie.

Odpowiadając na zarzuty odwołania organ II instancji przypomniał, iż pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 79 § 1 k.p.a. zawiadomił strony postępowania o planowanym na dzień 19 kwietnia 2016 r. terminie oględzin. W aktach sprawy znajduje się pismo H. B. z dnia 8 kwietnia 2016 r. w którym wnosi o wyznaczenie nowego terminu oględzin z uwagi na jego nieobecność w dniu 19 kwietnia 2016 r. Jednocześnie w aktach znajduje się pismo pełnomocnika odwołujących z dnia 13 kwietnia 2016 r., w którym również wnosi o zmianę terminu oględzin na dzień 1 maja 2016 r. Organ powiatowy nie uwzględnił wniosków i oględziny zostały przeprowadzone bez udziału stron. W ocenie organu II instancji organ powiatowy niesłusznie odmówił uwzględnienia wniosku H. B. Niemniej jednak, pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r. organ powiatowy informował strony zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, jednakże z powyższego uprawnienia strony nie skorzystały. Reasumując organ odwoławczy uznał, że postępowanie w sprawie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi robót budowlanych wykonywanych przy budowie drenażu powierzchniowego jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik U. B.i H. B. zarzucił naruszenie:

- art. 81c ust. 2 i ust. 4 ustawy w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. polegające na poprzestaniu w ramach postępowania na przedłożonej przez B.B. ocenie technicznej, w sytuacji gdy osoba która sporządziła ocenę była jednocześnie autorem ocenianego projektu budowlanego;

- art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. poprzez błędne uznanie, iż usytuowanie drenażu określone na mapie załączonej do oceny technicznej jest zgodne ze stanem faktycznym, w sytuacji gdy w rzeczywistości stosunki wodne na działce objętej projektem i działce skarżących są nieprawidłowe, gdyż działka skarżących narażona jest na nieustanne zalewanie, co odzwierciedlał materiał fotograficzny;

- art. 105 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na doprowadzenie przez właścicieli do stanu zgodnego z prawem, czego dowodem jest ocena techniczna sporządzona przez samego projektanta, co w sposób oczywisty rzutuje na jego obiektywizm i rzetelność oceny;

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącym możliwości aktywnego udziału w oględzinach;

- art.7, art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która nie uwzględniała całości materiału dowodowego tj. fotografii przedłożonych przez skarżących;

- art. 8 w związku z art. 11 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, w której uzasadnieniu organ nie odniósł się do twierdzeń jednej ze stron, które to uważa za istotne w postaci fotografii i filmów;

- art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, w sytuacji gdy organ dostrzegł uchybienie w postaci uniemożliwienia stronie udziału w oględzinach.

Wskazując na zasadność postawionych organom zarzutów, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, iż zarzuty skargi pozostają bez wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. skarżący oświadczył, iż przebieg drenażu wynikający z inwentaryzacji powykonawczej jest różny od tego w projekcie, złożył kopie projektu, mapy z dnia 10 lutego 2015 r. oraz inwentaryzacji powykonawczej obiektów budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym wojewódzkie sądy administracyjne rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Tytułem wstępu godzi się przypomnieć, że organy administracyjne zobligowane są działać w oparciu o przepisy obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.). W toku postępowania stoją one na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). W toku postępowania wyjaśniającego jako dowód organ winien dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Na organie spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) z tym, że dana okoliczność może zostać przezeń uznana za udowodnioną wyłącznie na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 (art. 81 k.p.a.). Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.).

Przywołane normy proceduralne wyznaczają standardy każdego postępowania administracyjnego i winny być przestrzegane przez organy prowadzące postępowanie na każdym jego etapie. Innymi słowy, zadaniem organu administracyjnego jest przede wszystkim ustalenie prawidłowego stanu faktycznego sprawy, na podstawie kompletnego i rzetelnie zweryfikowanego materiału dowodowego. Organ nie może odstąpić od przeprowadzenia postępowania dowodowego i wydać rozstrzygnięcia nie znajdującego odzwierciedlenia w materiale dowodowym, a przede wszystkim bez wykazania podstaw faktycznych i prawnych.

W ocenie składu rozpoznającego sprawę ze skargi U.B. i H. B., tak sformułowanych standardów postępowania administracyjnego organy nadzoru budowlanego tak I, jak i II instancji nie zachowały. W następstwie szeregu uchybień przepisom postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, sąd obowiązany był wyeliminować z obrotu prawnego zarówno zaskarżoną decyzję, poprzedzające je rozstrzygnięcie, jak również postanowienie dowodowe organu I instancji z dnia [...] listopada 2015 r. W istocie bowiem, w świetle zebranego materiału dowodowego, a szczególnie wobec nie ustalenia przez organy nadzoru budowlanego istotnych okoliczności faktycznych i prawnych, wydanie kwestionowanych rozstrzygnięć było co najmniej przedwczesne.

Zaskarżoną decyzją organ nadzoru budowlanego orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego czyniąc to na podstawie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. Stosownie do wskazanej normy prawnej, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Podkreślić należy, iż z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy odpadł jeden z konstytutywnych składników sprawy administracyjnej. Sprawę administracyjną określają bowiem elementy podmiotowe i przedmiotowe, zatem brak któregokolwiek z nich uzasadnia pogląd o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. Innymi słowy, brak podstaw prawnych lub faktycznych, materialnych lub procesowych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy powoduje brak przedmiotu postępowania. Istotne jest przy tym, iż ustalenie co do wystąpienia bezprzedmiotowości postępowania winno być poprzedzone nie budzącym wątpliwości ustaleniem elementów podmiotowych i przedmiotowych sprawy, przepisów prawa materialnego w oparciu o które postępowanie było prowadzone. Wszystkie elementy badanego stanu faktycznego i prawnego winny być zatem wyjaśnione w sposób wyczerpujący, aby analiza tych elementów umożliwiła jednoznaczną ocenę, co do braku któregoś z nich. Dla zasadności orzeczenia o umorzeniu postępowania administracyjnego niezbędne jest zatem wykazanie przez organ, iż w danym stanie faktycznym i prawnym, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, brak jest przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty. W konsekwencji, dopiero wówczas wydanie decyzji o skutkach wyłącznie procesowych zasługuje na akceptację w świetle obwiązujących przepisów prawa. Jednakowoż, aby taką ocenę wywieść niezbędne jest wyczerpujące ustalenie stanu faktycznego i prawnego konkretnej sprawy administracyjnej, przeprowadzenie przez organ wywodu, argumentacji potwierdzającej zasadność orzeczenia o umorzeniu postępowania administracyjnego.

W ocenie sądu, zaskarżona decyzja nie została poprzedzona postępowaniem spełniającym przedstawione kryteria i nie zawiera argumentacji, która uzasadnia orzeczenie co do umorzenia postępowania z uwagi na wystąpienie przesłanek opisanych w art. 105 § 1 k.p.a.

Jak wskazuje lektura akt administracyjnych z inicjatywy skarżących organ nadzoru budowalnego przeprowadził oględziny ustalając, iż na działce nr 375/2 w W. inwestor realizuje na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. budowę drenażu powierzchniowego. Wobec ustalenia, iż roboty wykonywane są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu i przepisach, organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy, w ramach postępowania naprawczego postanowił o wstrzymaniu prowadzenia robot budowalnych związanych z budową drenażu powierzchniowego. W wyniku kontroli instancyjnej postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] października 2015 r. umorzono postępowanie zażaleniowe dotyczące wskazanego postanowienia. Z kolei, jak wynika to z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. organ I instancji na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót wobec uznania, że decyzja o pozwoleniu na budowę pozostaje w obrocie prawnym. Następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy, organ nadzoru budowalnego nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi robót budowlanych wykonanych przy spornym drenażu powierzchniowym. Wobec ustalenia, iż w wyznaczonym terminie taką ocenę techniczną inwestor złożył, organ I instancji zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r., umorzył postępowanie w sprawie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi robót budowlanych wykonanych przy budowie drenażu powierzchniowego. Ocenę co do bezprzedmiotowości postępowania podzielił organ odwoławczy, czemu dał wyraz w zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2016 r.

Zdaniem sądu, trudno podzielić przedstawioną ocenę organów nadzoru budowlanego, gdyż zarówno organ I, jak i II instancji nie przeprowadził analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy w kontekście przesłanek wynikających z art. 105 § 1 k.p.a. Skoro organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie naprawcze, na taki tryb wskazują bowiem działania podjęte przez organ I instancji m.in. postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, pismo z dnia 18 czerwca 2015 r., to podjęta ocena co do bezprzedmiotowości takiego postępowania naprawczego winna znaleźć stosowne uzasadnienie. Lektura takiego uzasadnienia w sposób nie budzący wątpliwości winna wskazywać na brak podstaw do merytorycznego zakończenia postępowania w tej sprawie, w sytuacji stwierdzenia w toku postępowania istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę. Zauważyć przy tym należy, że organ zupełnie odstąpił od skonfrontowania własnego ustalenia, iż inwestor prowadził roboty budowlane w sposób istotnie odbiegający od postanowień i warunków wynikających z decyzji o pozwoleniu na budowę, z przedłożoną oceną techniczną i obowiązującymi przepisami, szczególnie w kontekście prowadzonego postępowania naprawczego. Ustalenie, iż roboty budowlane prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od pozwolenia na budowę, które pierwotne zainicjowało postępowanie, na kolejnych etapach umknęło organom nadzoru budowlanego.

W ocenie sądu, niezbędnym było wyeliminowanie z obrotu prawnego również postanowienia organu I instancji z dnia [...] listopada 2015 r. wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy. Zaznaczyć należy, że stosownie do wskazanego przepisu, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Jak potwierdza lektura przytoczonej normy prawnej ustawodawca położył nacisk na ustalenie, iż powstały uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Oznacza to, iż w uzasadnieniu wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy postanowienia, organ nadzoru budowlanego winien, mając na względzie art. 107 § 3, art. 77 § 1 i art. 11 k.p.a., przedstawić wątpliwości uzasadniające nałożenie na stronę określonych obowiązków. Tymczasem w postanowieniu z dnia [...] listopada 2015 r. nie sposób dostrzec argumentacji organu nadzoru budowlanego, która wskazywałaby na te właśnie uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, czy też stanu technicznego. Zwrócić przy tym należy uwagę, że kwestią wymagającą interwencji właściwych organów w niniejszej sprawie nie był stan techniczny a istotne odstępstwa od ustaleń i warunków wynikających z pozwolenia na budowę. Stwierdzić należy, że w tym to kierunku organy nadzoru budowlanego nie podjęły żadnych ustaleń, a jednocześnie nie wyjaśniły przesłanek jakimi się kierowały wydając w tej sytuacji postanowienie, którego celem jest ustalenie jakości wyrobów lub robót budowlanych, czy też stan techniczny obiektu.

Powyższe rozważania potwierdzają wniosek, że organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły istotnych okoliczności faktycznych i prawnych oraz nieprawidłowo uzasadniły swe rozstrzygnięcia. Ponownie prowadząc postępowanie organy winny prawidłowo przeprowadzić postępowanie, wyjaśniając istotne dla sprawy okoliczności i stosownie do poczynionych ustaleń zakończyć postępowanie naprawcze stosownie do przepisów prawa budowlanego kwestie te regulujących, lub też podjąć inne stosowne rozstrzygnięcie, o ile znajdzie ono uzasadnienie w ustalonym stanie faktycznym.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji, stosownie do art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800). Na koszty te złożyły się wpis sądowy i wynagrodzenie pełnomocnika.

DC