Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 236/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.231, art.184, art. 197 par.2, art.209
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "M. [...]" sp. z o.o. z/s w K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 530/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi "M. [...]" sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za II 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 30 marca 2011 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 530/11 wezwał pełnomocnika strony skarżącej radcę prawnego G. D. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 6.343,00 zł od skargi M. [...] Spółki z o.o. w K. (dalej jako: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31 stycznia 2011 r., odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za maj 2010 r. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej jako: p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193, dalej jako: rozporządzenie).

Na powyższe zarządzenie spółka wniosła zażalenie zarzucając naruszenie § 1 pkt 3 i § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu wpisu stosunkowego, podczas gdy ze względu na charakter sprawy od skargi należny jest wpis stały. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd podziela w pełni stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 139/11 oraz w postanowieniu z dnia 31 maja 2011 r., sygn.akt II FZ 198/11 (publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) i stwierdza, że nie ma racji spółka twierdząc, że w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się przecież konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny wpis od skargi winien zostać wyliczony zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia, jako wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, można chociażby wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 r., I FZ 175/08 (publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Warunkiem zastosowania zdania pierwszego art. 231 p.p.s.a. i pobrania wpisu stosunkowego jest istnienie związku bezpośredniego pomiędzy decyzja będącą przedmiotem skargi a należnością pieniężną. Decyzja pozostaje w bezpośrednim związku z należnością pieniężną, jeżeli wynika z niej wprost obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej. W zdaniu pierwszym art. 231 p.p.s.a. chodzi o akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną albo stwierdzające jej istnienie bądź nieistnienie.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie mieści się w zawartym w art. 209 p.p.s.a. katalogu spraw.