Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 760/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2081
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi J. K., M. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO albo Kolegium) decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] działając na podstawie przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 570) w zw. z art. 127 § 2, 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1690 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm. dalej k.p.a.) oraz przepisu art. 85 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm. dalej u..o.ś.) po rozpatrzeniu odwołania Państwa M. K., J. K. i D. K. (zwani dalej łącznie stroną lub skarżącymi ) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku ([...]) odmawiającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu domów jednorodzinnych na terenie działki nr [...] ark. [...] obręb [...].

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco.

W dniu [...] lutego 2014 r. do Burmistrza Miasta i Gminy [...] wpłynął wniosek Pana J. K. i Pana D. K. (reprezentowanych przez pełnomocnika), w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie zespołu domów jednorodzinnych na terenie działki nr [...] ark. [...] obręb [...]".

Burmistrz ustalił, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 53b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zmianami, dalej "rozporządzenie"), planowane przedsięwzięcie inwestycyjne zaliczane jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których może być wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

W dniu [...] marca 2014 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku- wypisu z rejestru gruntów obejmującego przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującego obszar, na który oddziaływać będzie przedsięwzięcie oraz nadesłania dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Po otrzymaniu uzupełnienia przedmiotowego wniosku, zgodnie z zapisami art. 64 ust. 1 u.o.ś., w dniu [...].03.2014 r. Burmistrz wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz [...] Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Pismem nr [...] z dnia [...].04.2014r. (data wpływu do organu [...].04.2014r.), [...] Inspektor Sanitarny w [...] poinformował, że nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia i odstępuje od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. (data wpływu do organu [...].04.2014 r.), wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2014r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] nałożył na inwestorów obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] zawiesił postępowanie administracyjne do czasu przedłożenia przez wnioskodawców raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W dniu [...] października 2014r. do Burmistrza Miasta i Gminy [...] wpłynął raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...].10.2014r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] podjął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.

W dniu [...] października 2014 r. Burmistrz w oparciu o art. 77 ust. 1 pkt. 1 u.o.ś., zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z prośbą o uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o wydanie opinii w sprawie realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Pismem nr [...] z dnia [...] grudnia 2014r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zaopiniował pozytywnie przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych.

W dniu [...] grudnia 2014r. wpłynęło do organu zgłoszenie Stowarzyszenia [...]" z/s w [...] dotyczące udziału w przedmiotowym postępowaniu. W dniu [...] stycznia 2015r. Stowarzyszenie zostało poinformowane, że uczestniczy na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym.

W trakcie prowadzonego postępowania, podczas IV Sesji Rady Miejskiej Gminy [...], która odbyła się [...] grudnia 2014r. podjęta została uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr [...] w obrębie [...], gmina [...].

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2015r. uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Po przeprowadzonej procedurze udziału społeczeństwa, poinformowano strony postępowania o zakończeniu zbierania dowodów i materiałów oraz o możliwości wypowiedzenia się i przeglądania akt sprawy. Stowarzyszenie "[...]" zwróciło się z wnioskiem o uzupełnienie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W związku z powyższym zwrócono się do pełnomocnika skarżących o uzupełnienie przedmiotowego raportu w podanym przez Stowarzyszenie zakresie.

W dniu [...] września 2015r. do Urzędu Miasta i Gminy w [...] wpłynęło uzupełnienie raportu, które zostało przesiane do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z prośbą o ponowne uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o wydanie ponownej opinii w sprawie realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Pismem nr [...] z dnia [...] października 2015r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zaopiniował pozytywnie przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2015r., uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] działając na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 i art. 80 ust. 2 u.o.ś. oraz art. 104 k.p.a., odmówił skarżącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na: "budowie zespołu domów jednorodzinnych na terenie działki nr [...] ark. [...] obręb [...]".

Uzasadniając swoje stanowisko Burmistrz wskazał, że w dniu [...] października 2015r. podjęta została uchwała nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr [...] położoną w obrębie [...], gmina [...] ([...]). Zgodnie z art. 80 ust. 2 u.o.ś., właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie.

Organ wskazał, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 53 lit. b, rozporządzenia, w związku z czym zalicza się do grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie procedury oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane.

W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszar objęty zakresem planowanego przedsięwzięcia oznaczony jest symbolem: R (teren rolniczy) i WS (teren wód powierzchniowych).

Zgodnie z § 9 ww. planu, dla terenu rolniczego ustala się:

1) zachowanie dotychczasowego terenu - teren rolniczy;

2) dopuszczenie lokalizacji sieci i urządzeń infrastruktury rolniczej;

3) zakaz lokalizacji budynków,

Zgodnie z § 10 ww. planu, dla terenu wód powierzchniowych ustala się:

1) zachowanie istniejącego zagospodarowania-rów;

2) dopuszczenie lokalizacji sieci i urządzeń infrastruktury rolniczej;

3) zakaz lokalizacji budynków.

Organ zwrócił uwagę, że na rozpatrywanym terenie inwestor zaplanował budowę 18 budynków mieszkalnych wolnostojących jednorodzinnych, podpiwniczonych z dobudowanym, wbudowanym lub wolnostojącym garażem, posiadających maksymalnie dwie kondygnacje nadziemne i poddasze użytkowe.

Zdaniem Burmistrza planowane przedsięwzięcie nie jest zgodne z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje lokalizacji budynków na terenach rolniczych i wód powierzchniowych. Ponieważ miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony, a nie jest możliwe stwierdzenie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z zapisami obowiązującego planu. Burmistrz Miasta i Gminy [...] orzekł o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Następnie państwo J. , M. i D. K. wnieśli w ustawowym terminie odwołanie od ww. decyzji Burmistrza wnosząc o jej uchylenie i wydanie im wnioskowanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Podkreślili, ze decyzja jest dla nich krzywdząca, gdyż przedłożyli wymagane dokumentu, a w międzyczasie Rada Miasta i Gminy [...] przyjęła plan miejscowy, który zakazuje im lokalizacji planowanej inwestycji. Skarżący wnieśli także o zawieszenie rozpatrzenia odwołania do czasu rozstrzygnięcia kwestii ważności uchwały w przedmiocie planu miejscowego dla terenu inwestycji.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. (SKO. [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło zawieszenia postępowania

Opisanym we wstępie rozstrzygnięciem z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] SKO w [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza.

Kolegium podzieliło rozważania faktyczne i prawne Burmistrza, wskazując że teren realizacji planowanego przedsięwzięcia objęty jest ustaleniami uchwały nr [...] Rady Miejskiej Gminy [...] z dnia [...] października 2015 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr [...] położoną w obrębie [...] gmina [...] tj. działkę na której skarżący planują budowę 18 domów jednorodzinnych.

Zgodnie z § 3 ww. uchwały dla terenu objętego planem ustala się następujące przeznaczenia terenów:

1) teren rolniczy oznaczony na rysunku planu symbolem R;

2) teren wód powierzchniowych oznaczony na rysunku planu symbolem WS.

Równocześnie dla terenu rolniczego, oznaczonego na rysunku planu symbolem R, ustala się zachowanie dotychczasowego użytkowania terenu - teren rolniczy, dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz zakazuje lokalizacji budynków (§ 9 ww. uchwały). Natomiast dla terenu wód powierzchniowych, oznaczonego na rysunku planu symbolem WS, ustala się zachowanie istniejącego zagospodarowania - rów, dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz zakazuje lokalizacji budynków (§ 10 ww. uchwały).

Wobec tego Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem Burmistrza, iż z uwagi na wskazany w mpzp zakaz lokalizacji budynków na terenach R i WS i konieczności zachowania ich istniejącego zagospodarowania, Burmistrz zobligowany był do wydania decyzji odmownej w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

W skardze do WSA państwo K. reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika zaskarżyli decyzję SKO w całości, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza, zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania.

Zdaniem skarżących Gmina celowo przyjęła uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym planują inwestycję, aby uniemożliwić im zabudowę. Skarżący podkreślili, że Burmistrz zwracał się o uzgodnienia do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i oba te organy pozytywnie zaopiniowały inwestycję skarżących. Wobec tego nie występują przesłanki natury środowiskowej uniemożliwiające wydanie pozytywnej decyzji środowiskowej. Zdaniem skarżących uchwała w sprawie planu miejscowego dotycząca jedynie ich działki stanowi pozorny akt prawa miejscowego.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie pełnomocnik skarżących podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze.

Poinformowano pełnomocnika, że Sąd z urzędu wziął pod uwagę treść wyroku NSA wydanego w sprawie II OSK 2735/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargę należało oddalić.

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku ([...]) odmawiającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu domów jednorodzinnych na terenie działki nr [...] ark. [...] obręb [...].

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. 2018.2081, dalej u.o.ś).

W przedmiotowej sprawie inwestycja na działce nr [...] ark[...], obręb [...] planowana była jako budowa 18 domów jednorodzinnych z garażami dobudowanymi, wbudowanymi lub wolnostojącymi z infrastrukturą na pow. 2,7 ha – całość powierzchni związanej z zainwestowaniem wynosiła 3,3 ha, a ok. 6 ha stanowiły działki planowane pod obsługę komunikacyjną. Zgodnie z § 3 pkt 53 b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (w brzmieniu aktualnym na dzień złożenia wniosku – t.j. Dz.U.2016.71) stanowiło przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Zgodnie z art. 80 ust. 2 zd. pierwsze u.o.ś, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Zdaniem Sądu z powyższego przepisu wynika, że w wypadku obowiązywania na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy jest ono zgodne z ustaleniami planu. Wobec tego jeżeli przedsięwzięcie naruszałoby przepisy zawarte w planie miejscowym, organ administracji publicznej jest zobligowany do odmowy wydania wnioskowanej przez inwestora decyzji. Ocena zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy do organu wydającego decyzję i winna być dokonywana już na etapie wstępnym postępowania. Procedowanie w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko oraz określania konkretnych warunków w zakresie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest bezprzedmiotowe. Następująca w drodze decyzji odmowa ustalania środowiskowych uwarunkowań z uwagi na niezgodność przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wymaga zatem ani wyczerpania trybu wstępnego, określonego w art. 61 – 65 u.o.ś. , ani tym bardziej sporządzania raportu oraz dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na zasadach określonych w art. 77 – 79 u.o.ś.

Rada Miejska Gminy [...] [...] października 2015 r. nr [...] podjęła uchwałę "w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr [...] położoną w obrębie [...], gmina [...]" (dalej mpzp). Nie jest sporne, że uchwała ta dotyczy terenu, na którym znajduje się działka skarżących. Jak wynika z akt sprawy plan miejscowy został uchwalony po złożeniu przez inwestora wniosku i sporządzeniu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jednak przed wydaniem decyzji przez organ I instancji.

Należy również wskazać, że wyrokiem z dnia [...] lipca 2016 r. sygn. II SA/Po [...] WSA w Poznaniu oddalił skargę państwa K. na uchwałę Rady Miejskiej Gminy [...] z dnia [...] października 2015r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok jest prawomocny bowiem wyrokiem z dnia 14 listopada 2018 r. sygn. II OSK 2735/16 NSA oddalił skargę kasacyjną skarżących.

Wobec tego w niniejszym postępowaniu rolą Sądu była ocena, czy zasadnie organy uznały, że planowane przez skarżących przedsięwzięcie, polegające na budowie 18 domów jednorodzinnych, nie może być zrealizowane z uwagi na obowiązujące postanowienia planu miejscowego.

W § 3 mpzp ustalono dla terenu objętego planem następujące przeznaczenia terenów:

1) teren rolniczy oznaczony na rysunku planu symbolem R;

2) teren wód powierzchniowych oznaczony na rysunku planu symbolem WS.

W § 4 planu w zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustalono m.in. w punkcie 3 zakaz sytuowania wszelkich obiektów i urządzeń tymczasowych, które nie są ściśle związane z planowanym przeznaczeniem terenu.

W § 9 mpzp dla terenu rolniczego, oznaczonego na rysunku planu symbolem R, ustalono: 1) zachowanie dotychczasowego użytkowania terenu – teren rolniczy (podkreśl. wł. Sądu); 2) dopuszczenie lokalizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej; 3) zakaz lokalizacji budynków. Natomiast w § 10 dla terenu wód powierzchniowych, oznaczonego na rysunku planu symbolem WS, ustalono analogicznie: 1) zachowanie istniejącego zagospodarowania – rów (podkreśl. wł. Sądu); 2) dopuszczenie lokalizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej; 3) zakaz lokalizacji budynków.

Zdaniem Sądu ustalenia planu nie budzą żadnych wątpliwości co do zakazu lokalizacji budynków na terenach oznaczonych symbolem R i WS. Wobec tego inwestycja skarżących, zmierzająca do budowy kompleksu 18 domków jednorodzinnych ewidentnie jest sprzeczna z obowiązującym planem. Nie ma więc wpływu na to okoliczność wydania pozytywnych uzgodnień przez RDOŚ w [...] i PPIS w [...] (w trybie art. 77 u.o.ś.) dla inwestycji skarżących. Jak już wyżej wskazano odmowa ustalania środowiskowych uwarunkowań z uwagi na niezgodność przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wymaga wyczerpania trybu wstępnego, określonego w art. 61 – 65 u.o.ś., ani tym bardziej sporządzania raportu oraz dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na zasadach określonych w art. 77 – 79 u.o.ś.

Zdaniem Sądu organy administracji publicznej obu instancji dokonały właściwej wykładni przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego regulacje nie pozwalają na odmienną ocenę przedsięwzięcia opisanego we wniosku. Prawidłowo też wydały rozstrzygnięcia na podstawie art. 80 ust. 2 u.o.ś. odmawiając skarżącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stanowisko zawarte w skardze stanowi zatem jedynie próbę polemiki i podważenia niekorzystnej dla strony decyzji nie znajdując jednakże, jak wyżej wskazano, uzasadnienia w powołanych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy nie była uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ szczegółowo dokonał analizy prawnej wykazując niezgodność planowanego przedsięwzięcia z zapisami planu miejscowego, co było istotną i decydującą okolicznością do wydania skarżonej decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedzie wzięcia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.