Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 90/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3, art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G Sp. z o.o. sp. k. w W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 czerwca 2016r. G. Sp. z o.o. sp. k. w W. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia 24 listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych.

Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2017r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 198 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 lutego 2017r.

Jednocześnie z wezwaniem o wpis strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych ww. skargi przez podpisanie skargi, a także złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. odpisu KRS również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 lutego 2017r.

Strona skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych i formalnych wniesionej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718

ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.).

W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego

nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 §1 i 3 p.p.s.a.).

Brak fiskalny skargi miał być zatem usunięty w terminie 7 dni,

pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o wpis od skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 lutego 2017r. Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie, który mijał w dniu 27 lutego 2017r.

Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd

na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. miał podstawy postanowić jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.

Niezależnie od braku fiskalnego skargi jako powodu do jej odrzucenia przez sąd, w przedmiotowej sprawie zaistniała również inna podstawa odrzucenia skargi. W tym zakresie należy wskazać na art. 57 §1 p.p.s.a., który zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a. elementów składowych pisma strony wymienia podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył braki w zakresie zarówno podpisu strony jak i w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej.

W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (jak w rozpatrywanym przypadku) skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 §1 p.p.s.a., stanowiąc m.in., że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W art. 29 p.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem.

Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Umocowane do działania będą osoby – członkowie danego organu, ujawnione

w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tylko tak umocowane osoby mogą udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania osoby prawnej,

w tym do złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym

oraz do reprezentowania osoby prawnej w toku tego postępowania.

Uchybienie skargi, w zakresie braku podpisu czy też niewykazania umocowania ww. dokumentami do występowania w imieniu i na rzecz osoby prawnej bądź jako osoba prawna, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 §1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W przedmiotowej sprawie skarga nie została podpisana, nie zostało również przedłożono do akt sprawy pełnomocnictwo do reprezentowania ww. Spółki

w przedmiotowej sprawie oraz oryginału bądź wierzytelnego odpisu zupełnego

z Krajowego Rejestru Sądowego ewentualnie innego dokumentu (oryginału bądź wierzytelnego odpisu), z którego będzie wynikać, kto był uprawniony do działania w imieniu strony skarżącej w dniu wniesienia skargi. W związku z powyższym, Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia w/w braków formalnych. Skoro wezwanie do usunięcia opisanego braku formalnego skargi zostało doręczono Spółce w dniu 20 lutego 2017r. to siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia przez Spółkę upływał w dniu 27 lutego 2017r. Strona skarżąca, pouczona o sposobie i terminie usunięcia braków oraz rygorze wezwania, nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie na zasadzie art. 220 §3

oraz art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.