Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 65/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: przyznać M. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

W złożonej skardze skarżący zawarł jednocześnie wniosek o "zaniechanie poboru opłat i kosztów". Wniosek powyższy został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym do skarżącego skierowano wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku (druk PPF). Skarżący w terminie nadesłał wypełniony formularz zakreślając, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na wezwanie referendarza sądowego nadesłał również żądane dokumenty i dodatkowe oświadczenia.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuację materialną i rodzinną skarżącego, stwierdzić należy, że jego żądanie przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z 25 marca 2010r.) i nie osiąga żadnych dochodów. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, żadnych zasobów pieniężnych jak również przedmiotów wartościowych. Przedłożone zaświadczenie Urzędu Gminy w [...] z 25 marca 2010r. potwierdza, iż skarżący nie figuruje w rejestrach tego urzędu jako podatnik podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości. Skarżący pozostaje na utrzymaniu rodziców, którymi się opiekuje z racji ich podeszłego wieku i stanu zdrowia. Rodzice skarżącego uzyskują dochody ze świadczeń emerytalnych (matka skarżącego w kwocie [...] zł, ojciec skarżącego w kwocie [...] zł). Miesięczny dochód rodziny wynosi zatem [...] zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł. Skarżący wskazał ponadto, że rodzice nie posiadają majątku, gdyż należące do nich gospodarstwo rolne przekazali na rzecz jego brata.

Biorąc powyższe pod uwagę (bezrobocie skarżącego, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania, niski miesięczny dochód rodziny) uznać należy, że strona nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie, bowiem strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.