Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 982/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1, art. 197 par. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 314/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Cz. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w sprawie pomocy finansowej z tytułu gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania po wznowieniu postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił skargę A. H. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Cz. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w sprawie pomocy finansowej z tytułu gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania po wznowieniu postępowania.

W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wraz ze skargą przedłożyła potwierdzenie wykonania przelewu tytułem wpisu od skargi na kwotę 400 zł.

Wobec nie wpłynięcie na rachunek Sądu wpisu, strona została wezwana do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono stronie w dniu 16 maja 2016 r.

W odpowiedzi strona nadesłała kopię potwierdzenia przelewu dołączonego do skargi.

W wyniku sprawdzenia wpłat odnotowanych w okresie od 23 marca do 10 czerwca 2016 r. na rachunku WSA w G. stwierdzono, że brak było płatności w kwocie 400 zł do spraw skarżącej.

W takim stanie sprawy, Sąd I instancji powołując art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uznał, że skarżąca pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie uiściła go w zakreślonym terminie.

A. H. zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie art. 220 § 3 p.p.s.a., w sytuacji gdy w ocenie skarżącej dokonała ona należnej opłaty od wniesionej skargi. Naruszenie to miało zdaniem skarżącej wpływ na wynik sprawy ponieważ doprowadziło do bezpodstawnego odrzucenia skargi na decyzje Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego AriMR w Cz..

Podnosząc ten zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie Sądowi I instancji sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu albowiem stan faktyczny sprawy nie daje podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, iż skarżąca istotnie nie dokonała uiszczenia należnego wpisu z tytułu wniesionej do sądu skargi.

Sąd I instancji jako podstawę odrzucenia skargi A. H. przyjął, że nie uiściła wpisu od skargi w zakreślonym w wezwaniu do dokonania tej czynności terminie.

Z analizy akt sprawy wynika, że już na etapie wnoszenia skargi strona wraz z tą czynnością podjęła działania zmierzające do uiszczenia należnego wpisu sądowego. Dowodem było załączone potwierdzenie przelewu bankowego dokonanego na rzecz skarżącej w dwóch sprawach skarg kwestionujących rozstrzygnięcia Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Cz..

Ten sam dowód został ponownie przedstawiony przez stronę w związku z wezwaniem jej zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego. Zauważyć w tym miejscu należy, że akta sprawy nie zawierają dokumentu (notatki służbowej) poprzedzającego wymienione zarządzenia, wskazującego na brak zaksięgowania wpłaty wpisu. Dokument taki sporządzony został już po nadesłaniu odpowiedzi przez pełnomocnika skarżącej na wezwanie do uiszczenia wpisu – notatka urzędowa z dnia 13 czerwca 2016 r.

Mając na uwadze treść wymienionej notatki, z której wynika, że w okresie od 23 marca do 10 czerwca 2016 r. nie stwierdzono na rachunku bankowym Sądu spornej wpłaty w wysokości 400 zł od dwóch skarg A. H. oraz treść przedkładanego przez stronę potwierdzenia przelewu bankowego, stwierdzić należy, że wynikając z tych pism formalny stan sprawy nie dawał podstaw do jednoznacznego uznania, iż wpłata nie została przez stronę dokonana wobec czego wymagał dalszego wyjaśnienia. Jak bowiem wynika z treści potwierdzenia przelewu, osoba dokonująca wpłaty w imieniu skarżącej niewadliwie wskazał odbiorcę kwoty przelewu (nazwę i numer rachunku bankowego Sądu) jak również wskazała w tytule płatności kto i w jakim celu dokonał wpłaty.

Sąd I instancji powinien zatem, po uzyskaniu odpowiedzi strony na wezwanie do uiszczenia wpisu oraz pozyskaniu informacji o braku odnotowania na rachunku Sądu wskazanej przez stronę wpłaty wezwać jej pełnomocnika do przedłożenia dodatkowych dokumentów wskazujących na okoliczność, że doszło do przeniesienia środków płatniczych z rachunku nadawcy – M. K. na rachunek odbiorcy – WSA w G.. Dopiero, bowiem rozwianie wątpliwości, czy do przelewu środków pomiędzy kontami nadawcy i odbiorcy faktycznie doszło bądź nie, umożliwiało ocenę wywiązania się przez stronę z obowiązku uiszczenia stosownej opłaty wywołanej wniesieniem skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.