Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 86/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Asesor Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2005 roku sprawy ze skargi T. F. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] odmówił p. T. F. wydania zaświadczenia, że lokal mieszkalny nr 6 znajdujący się w będącym w trakcie budowy budynku mieszkalnym przy ul. A 13 w Ł. jest samodzielnym lokalem mieszkalnym według art.2 ust.2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że w dniu 10 listopada 2004 r. złożony został wniosek o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr 6 z usytuowaniem w będącym w trakcie realizacji budynku mieszkalnym. Do wniosku dołączono pismo Ministerstwa Infrastruktury znak BMI-053-K-544/04 z dnia 28.10.2004 r. określające "... gdy stan zaawansowania budowy pozwala na stwierdzenie, że lokale spełniają wymóg samodzielności oraz wymagania lokali mieszkalnych, to stosowne zaświadczenie, o którym mowa wyżej może być wydane".

W rozpatrywanym przypadku, kiedy stopień zaawansowania budowy obiektu należy określić jako stan surowy otwarty, niemożliwe jest stwierdzenie, że powstające lokale spełniają wymagania przepisów dla lokali mieszkalnych.

Organ powołał się na definicję "mieszkania" zawartą w § 3 pkt 9 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - "to zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mających odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiającymi stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego".

Będący w trakcie budowy budynek, nieposiadający pozwolenia na użytkowanie nie spełnia wymagań powołanego przepisu w zakresie umożliwiającym stały pobyt ludzi. Stan zaawansowania robót nie pozwala na użytkowanie budynku a tym samym lokali mieszkalnych, które się w nim znajdują.

Pani T. F. zażaliła się na postanowienie.

Zarzuciła, iż zostało wydane sprzecznie z prawem obowiązującym spółdzielnie mieszkaniowe. W ocenie skarżącej wymagane zaświadczenie nie służy wyłącznie sprawie postępu robót budowlanych i ich ocenie, lecz jest to proces wyodrębnienia tych lokali ze struktur Spółdzielni Mieszkaniowej A. Mieszkania zostały w całości opłacone przez członków.

W myśl art.21 ust.1 ustawy o Spółdzielniach mieszkaniowych spółdzielnia powinna ustalić odrębną własność lokalu na żądanie członka, gdy ze względu na stan realizacji inwestycji możliwe jest "przestrzenne oznaczenie lokalu".

Ten warunek został spełniony. Spółdzielnia wydała przydziały lokali z oznaczeniem numeru lokalu wraz z prawem użytkowania oraz ustanowieniem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Dnia 5 lutego 2004 r. Spółdzielnia ustaliła odrębną własność.

Skarżąca podniosła również, że powołanie się na jedyny przepis Ustawy o własności lokali, na podstawie którego organ może wydać zaświadczenie o samodzielności lokali jest niezgodne z prawem spółdzielczym.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Wyjaśnił, że zaświadczenie o samodzielności lokalu stanowić winno urzędowe potwierdzenie spełnienia przez lokal wymagań określonych w art.2 ust.2 ustawy o własności lokalu.

W myśl tego przepisu samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Organ jest zobowiązany wydać żądane zaświadczenie tylko wówczas, gdy stan faktyczny i prawny lokalu, w dniu wydania zaświadczenia, spełni w/w wymagania.

Budynek mieszkalny usytuowany w Ł. przy ul. A 13, w obrębie którego znajduje się lokal mieszkalny nr 6, jest w trakcie realizacji.

Przedmiotowy lokal, choć przeznaczony na pobyt ludzi, nie służy aktualnie zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, gdyż budynek, w którym się znajduje jest w trakcie budowy. Budynek ten, a tym samym wskazany we wniosku lokal, nie uzyskał pozwolenia na użytkowanie potwierdzającego zgodność realizacji z zatwierdzonym projektem i udzielonym pozwoleniem na budowę.

Niemożliwe jest na etapie procesu budowlanego uznanie, że przedmiotowy lokal jest samodzielnym lokalem mieszkalnym - mieszkaniem umożliwiającym obecnie stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Organ odwoławczy nie podzielił poglądu skarżącej, dotyczącego sprzeczności odmowy wydania zaświadczenia z prawem obowiązującym spółdzielnie mieszkaniowe. Zgodnie z art.2 ust.1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych "lokalem w rozumieniu ustawy jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca o własności lokali". Tak jednoznaczne odniesienie w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych do zapisu ustawy o własności lokalu czyni zarzut ten bezzasadnym.

W piśmie Ministerstwa Infrastruktury - Departamentu Mieszkalnictwa z dnia 28.10.2004 r., na które powołuje się skarżąca wyrażono opinię, że "gdy stan zaawansowania budowy pozwala na stwierdzenie, że lokale spełniają wymóg samodzielności oraz wymagania lokali mieszkalnych, to stosowne zaświadczenie, o którym mowa wyżej może być wydane".

Organ I instancji, zdaniem Wojewody [...], prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w rozpatrywanym przypadku, kiedy stan zaawansowania budowy obiektu należy określić jako stan surowy otwarty niemożliwe jest stwierdzenie, że powstające lokale spełniają wymagania dla lokali mieszkalnych. Organ I instancji nie pominął przedstawionej opinii, ustosunkowując się do jej treści.

Podstawą do orzekania w sprawie uznania lokalu za samodzielny i wydanie zaświadczenia, także w odniesieniu do lokalu spółdzielczego jest art.2 ust.3 ustawy o własności lokali i tylko łączne spełnienie warunków podanych w art.2 ust.2 tej ustawy pozwala na wydanie zezwolenia. W niniejszej sprawie warunki te nie zostały spełnione.

Pani T. F. w dniu 28 stycznia 2005 r. zaskarżyła postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że organ odwoławczy przy rozpatrywaniu skargi pominął przepis art.21 ust.1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Spółdzielniach mieszkaniowych.

Zgodnie z w/w przepisem na żądanie członka, gdy ze względu na stan realizacji inwestycji możliwe jest przestrzenne oznaczenie lokalu spółdzielnia powinna ustalić odrębną własność takiego lokalu. Powyższy warunek został spełniony. W dniu 5 lutego 2004 r. została zawarta umowa z zarządem spółdzielni.

Wydanie przedmiotowego zaświadczenia umożliwiłoby skarżącej przystąpienie do wykończenia budynku oraz uzyskania aktu notarialnego.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art.145 § 1 powołanej wyżej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego.

Nie narusza także przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ odwoławczy dokonał prawidłowej wykładni art.2 ust.2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali /jedn. tekst Dz.U 2000 Nr 80, poz.903 ze zm./. Z treści wymienionego przepisu wynika, iż samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Pojęcie służenia zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych w znaczeniu tego przepisu może być spełnione odniesieniu do lokalu mieszkalnego wówczas, gdy udzielone zostało zezwolenie na użytkowanie budynku, w którym lokal ten jest usytuowany. Wydanie zaświadczenia o spełnieniu wymagań samodzielności lokalu mieszkalnego, w myśl art.2 i 3 ustawy o własności lokali, może nastąpić po dopuszczeniu do użytkowania budynku, w którym lokal ten jest usytuowany.

Powyższe stanowisko odnośnie możliwości wydania przez organ administracyjny zaświadczenia o spełnieniu wymagań samodzielności lokalu mieszkalnego wyrażone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lipca 2001 r., sygn. akt II S.A./Lu 393/00 (publ. ONSA 2003/3/102).

Wojewódzki Sąd Administracyjny, w obecnym składzie, podziela powyższy pogląd.

Sąd uznał za nieuzasadniony zarzut skargi dotyczący pominięcia przez Wojewodę [...] w decyzji art.21 ust.1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych /Dz.U 2003, Nr 119, poz.1116 ze zm./.

Zgodnie z tym przepisem na żądanie członka spółdzielnia ustanawia na jego rzecz odrębną własność lokalu w chwili, gdy ze względu na stan realizacji inwestycji możliwe jest przestrzenne oznaczenie lokalu.

Organ odwoławczy trafnie uznał, iż ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych w art.2 ust.1 uznaje za lokal samodzielny lokal mieszkalny, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

Dlatego też przy wydawaniu przez organ administracyjny zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego wznoszonego przez spółdzielnię należy uwzględnić przepisy ustawy o własności lokali, w szczególności spełnienie warunków określonych w art.2 ust.2 tej ustawy.

Opinia Ministerstwa Infrastruktury z dnia 28.10.2004 r., na którą powołała się w trakcie postępowania skarżąca, zawiera również adnotację o możliwości wydania przez Starostę zaświadczenia, gdy stan zaawansowania budowy pozwala na stwierdzenie, że lokale spełniają wymóg samodzielności oraz wymagania lokali mieszkalnych.

Przedmiotowy lokal usytuowany jest w budynku nie dopuszczonym do użytkowania ze względu na niezakończenie procesu budowlanego. Tym samym nie może służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Dlatego też wydanie przez organ administracyjny żądanego przez skarżącą zaświadczenia nie było możliwe.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.