Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 166/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie: WSA Przemysław Żmich (spr.) WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącej A.C. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] listopada 2019 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A.C. odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej polskiej.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2017 r. stwierdził, że A.C. przysługuje prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez S. i M. małż. Z. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w miejscowości [...], powiat [...], woj. [...], w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r. i określił z tego tytułu wysokość rekompensaty na kwotę 117.288 zł.

Jak wynika z akt sprawy (koperty zawierającej przedmiotową decyzję) ww. akt został nadany na adres adresatki [...] czerwca 2017r. (data stempla pocztowego). Przesyłka o nr [...] była dwukrotnie awizowana. Pierwszy raz [...] czerwca 2017 r., powtórnie zaś [...] czerwca 2017 r. W związku z jej nieodebraniem przez adresatkę [...]czerwca 2017 r. przesyłka została zwrócona do nadawcy (otrzymał ją [...] lipca 2017 r.).

Minister wskazał również, że w aktach sprawy znajduje się kolejne zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. opatrzone wyłącznie pieczęcią [...] Urzędu Wojewódzkiego, z którego wynika, że przedmiotowa decyzja została powtórnie doręczona przez organ i odebrana osobiście przez A.C. [...] lipca 2017 r.

[...] lipca 2017 r. (data nadania) A. C. wystąpiła do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z odwołaniem od decyzji organu I instancji z [...] czerwca 2017 r.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. Organ odwoławczy wskazał, że ze znajdującej się w aktach przedmiotowej sprawy niedoręczonej koperty zawierającej decyzję organu I instancji, wynika że przesyłka ta była dwukrotnie awizowana w dniach [...] i [...] czerwca 2017 r., po czym została zwrócona do nadawcy [...] czerwca 2017 r. Minister wskazał, że w świetle art. 44 kpa regulującego procedurę tzw. doręczenia zastępczego decyzja ta została doręczona [...] czerwca 2017 r., a 14-dniowy termin na wniesienie odwołania upłynął [...] lipca 2017 r. Odwołanie zostało nadane [...] lipca 2017 r., a więc po upływie ustawowego terminu.

Na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. A.C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 14 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1950/17 skargę tę oddalił.

Od powyższego wyroku A. C. złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 7 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3300/18 uchylił zaskarżony wyrok oraz postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] sierpnia 2017 r. Uzasadniając swoje stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że na znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonym do koperty, zawierającej uprzednio przesyłkę, brak jest informacji doręczyciela, czy i w jaki sposób powiadomił adresata o przesyłce. Brak jest również podpisu doręczyciela, który pozostawił pozostałe adnotacje. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro na przesyłce, jak i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, brak jest informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, to tym samym nie było podstaw do przyjęcia fikcji doręczenia zastępczego. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy niewskazanie na awizowanej przesyłce miejsca pozostawienia informacji dla adresata stanowi naruszenie prawa, które nie pozwala na uznanie skuteczności doręczenia zastępczego w tej sprawie.

Po zwrocie akt do organu II instancji pismem z [...] września 2019 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zwrócił się do Urzędu Pocztowego [...] o udzielenie informacji dotyczących prawidłowości doręczenia w trybie art. 44 kpa przesyłki poleconej zawierającej decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r.

W odpowiedzi z [...] października 2019 r. (sprostowanej pismem z [...] października 2019 r.) Poczta Polska S.A. przekazała wyjaśnienia oraz szczegółowe informacje dotyczące procedury doręczenia ww. przesyłki.

Zawiadomieniem z [...] października 2019 r. organ poinformował stronę o uprawnieniach wynikających z art. 10 kpa.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] listopada 2019 r. ponownie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A.C. odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. Uzasadniając swoje stanowisko Minister w pierwszej kolejności wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie.

W ocenie Ministra w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia terminu do wniesienia odwołania.

Minister przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3300/18 zgodnie z którym w okolicznościach rozpatrywanej sprawy niewskazanie na awizowanej przesyłce miejsca pozostawienia informacji dla adresata stanowi naruszenie prawa, które nie pozwala na uznanie skuteczności doręczenia zastępczego. Dlatego też Minister zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. o udzielenie informacji dotyczących prawidłowości doręczenia w trybie art. 44 kpa przesyłki poleconej zawierającej decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r.

W odpowiedzi z [...] października 2019 r. Poczta Polska S.A. wskazała: "w toku podjętych działań ustalono, iż przesyłka stanowiąca przedmiot wystąpienia nadana w dniu [...] czerwca 2017 r. w Punkcie Pocztowym [...] adresowana do A.C. ul. [...][...]. Omawiana przesyłka została wprowadzona do obrotu pocztowego do doręczenia na zasadach specjalnych tj. w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego.

Jak ustalono omawiana przesyłka nadeszła do placówki oddawczej w dniu [...]czerwca 2017 roku i tego samego dnia została przekazana do doręczenia. Z wyjaśnień otrzymanych z placówki [...] wynika, iż listonosz obsługujący rejon ul. [...] podjął próbę doręczenia pod wskazanym adresem, jednak z uwagi na brak reakcji na jego działania omawianą przesyłkę zaawizował pozostawiając zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata, a przesyłkę złożył do odbioru w Filii placówki pocztowej [...]. Następnie zgodnie z dyspozycją art. 44 § 3 k.p.a. w dniu [...] czerwca 2017 r. doręczono powtórne zawiadomienie, które również złożono w skrzynce oddawczej adresatki. Po wymaganym 14 dniowym okresie, omawianą przesyłkę zwrócono do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie" w dniu następnym tj. [...] czerwca 2017 r.

Jednocześnie nadmieniamy, iż pierwotne zawiadomienie zawierało pieczęć z informacją o miejscu i terminie zalegania przesyłki w placówce. Natomiast powtórne zawiadomienie wygenerowano z systemu informatycznego i również zawierało omawiane dane.

Uwzględniając zatem poczynione w sprawie ustalenia oraz obowiązujące regulacje prawne nie dopatrujemy się nieprawidłowości w postępowaniu z omawianą przesyłką. Nałożony przez Ustawodawcę obowiązek wynikający z zapisów art. 44 przywołanej wcześniej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego został zrealizowany".

Zdaniem Ministra z powyższych informacji jednoznacznie wynika, że w przedmiotowej sprawie pierwsza próba doręczenia nastąpiła [...] czerwca 2017 r., a kolejna [...] czerwca 2017 r., przy czym każdorazowo pozostawiono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata z informacją o miejscu i terminie zalegania przesyłki w placówce.

Zatem za dzień doręczenia decyzji organu I instancji należało uznać [...] czerwca 2017 r. Od tego dnia należało liczyć 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, a zatem ostatnim dniem do wniesienia odwołania od powyższej decyzji dla A. C. był [...] lipca 2017 r. Odwołanie A. C. zostało nadane w placówce pocztowej [...] lipca 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odwołanie), a zatem po upływie terminu ustawowego.

Wydając przedmiotowe orzeczenie Minister wskazał również, że zgodnie z art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez sąd oraz organ administracji publicznej, będą one obowiązane podporządkować się ocenie prawnej i wskazaniom wyrażonym w uzasadnieniu poprzednio wydanego wyroku, jeżeli nie zostanie on uchylony, nie ulegnie istotnej zmianie stan faktyczny sprawy lub zmianie nie ulegną przepisy prawa (wyrok NSA z 10 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1490/17).

Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie istotnej zmianie uległ stan faktyczny sprawy, ponieważ w toku ponownego rozpatrywania sprawy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pozyskał nowy dowód w sprawie - pismo Poczty Polskiej S.A., z którego wynika, że doręczenie zastępcze decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. nastąpiło z zachowaniem wymogów wynikających z art. 44 kpa.

Mając na uwadze powyższe, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, że nie jest związany oceną prawną wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3300/18 w związku ze zmianą istotnych okoliczności faktycznych. Podkreślił również, że w wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny nie sformułował wskazań dla Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, co do dalszego postępowania, o których mowa w art. 153 powołanej wyżej ustawy.

Na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] listopada 2019 r. A. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając jednocześnie Ministrowi naruszenie: 1) przepisu postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 44 § 1 i 2 kpa polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i uznaniu, że doręczenie zastępcze decyzji organu I instancji było prawidłowe podczas, gdy materiał dowodowy zebrany w toku sprawy nie wykazuje, aby: -zaistniała niemożność dokonania doręczenia w trybie art. 42 i art. 43 kpa, - faktycznie pozostawiono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, względnie - w drzwiach adresata, w efekcie czego nie można mówić o prawidłowym zastosowaniu instytucji doręczenia zastępczego, co zaś prowadzi do konkluzji, że to przekazanie pisma skarżącej [...] lipca 2017 r. było pierwszym prawidłowym doręczeniem, co jednocześnie powoduje, że środek odwoławczy został wniesiony w terminie; 2) przepisu postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przede sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" poprzez jego niezastosowanie i niepodporządkowanie się ocenie prawnej i wskazaniom wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3300/18 uchylającego postanowienie Ministra z [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu celem rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r.; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że art. 153 ppsa ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże ich w sprawie (por. wyrok NSA z 21 marca 2014 r. sygn. akt I GSK 534/12, i wyrok NSA z 24 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1404/13).

Związanie sądu administracyjnego oznacza, że nie może on w przyszłości, orzekając w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz jest zobowiązany do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego prowadzenia postępowania.

Skarżąca wskazała, że związanie oceną prawną zawartą w wyroku NSA wydanym na podstawie art. 184 ppsa nie odnosi się tylko do organów, lecz także do wojewódzkiego sądu administracyjnego rozpoznającego ponownie sprawę, co wynika z art. 153 w zw. z art. 193 ppsa. Nie ma przy tym znaczenia to, że ponowne rozpoznanie sprawy przez WSA następuje po uprzednim ponownym rozpoznaniu sprawy przez organy. Nadal jest to ta sama sprawa pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną wyrażoną w tym orzeczeniu (wyrok NSA z 19 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 511/13).

Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy naruszył zasadę związania organu oceną prawną, co oznacza, że podjęty przez niego akt jest wadliwy.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w uzasadnieniu wyroku z 7 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3300/18. NSA stwierdził, że o fakcie doręczenia przesyłki na czas określony w placówce pocztowej musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. NSA wskazał, że na znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonym do koperty, zawierającej uprzednio przesyłkę, brak jest informacji doręczyciela w jaki sposób powiadomił adresata o przesyłce. Brak jest też podpisu doręczyciela, który pozostawił pozostałe adnotacje. W ocenie NSA skoro na przesyłce, jak i na zwrotnym poświadczeniu odbioru, brak jest informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, to tym samym nie było podstaw do przyjęcia fikcji doręczenia zastępczego i nie można uznać doręczenia jako skutecznie dokonanego. W tej sytuacji doręczenie zastępcze należy uznać za pozbawione skutków prawnych. Nie można przyjąć, że decyzja została doręczona skarżącej [...] czerwca 2018 r. Sąd I instancji wadliwie uznał za Ministrem, że prawidłowo dokonano doręczenia zastępczego, a w konsekwencji, że wniesienie odwołania przez skarżącą nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Tym samym Sąd I instancji naruszył art. 44 § 1 i 2 kpa. Z tych względów NSA uchylił zaskarżony wyrok i postanowienie MSWiA z [...] sierpnia 2017 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Wobec tego, że NSA uchylił nie tylko zaskarżony wyrok, ale i zaskarżone postanowienie, dlatego też Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji związany był oceną prawną zaprezentowaną w uzasadnieniu wyroku NSA przy ponownym rozpoznaniu odwołania A. C. z [...] lipca 2017 r. Taki obowiązek ciążył na organie odwoławczym na mocy art. 153 w zw. z art. 193 ppsa.

Z powołanego stanowiska NSA zaprezentowanego w uzasadnieniu wyroku wynika zatem, że: 1) adnotacje wymagane przez art. 44 kpa muszą być dokonane przez doręczyciela na przesyłce i dowodzie doręczenia, 2) na dowodzie doręczenia przesyłki skarżącej brak informacji doręczyciela o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce oraz brak podpisu doręczyciela, który pozostawił pozostałe adnotacje, 3) doręczenie decyzji pierwszoinstancyjnej stronie narusza art. 44 § 1 i 2 kpa i jest pozbawione skutków prawnych, 4) wadliwa była ocena Sądu I instancji i Ministra, że wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu.

Co istotne Naczelny Sąd Administracyjny nie sformułował w uzasadnieniu wyroku wskazań polecających Ministrowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, w szczególności poprzez uzyskanie pisemnego stanowiska Poczty Polskiej S.A. w kwestii spełnienia wymogów z art. 44 kpa, jeżeli chodzi o próbę doręczenia A. C. przesyłki zawierającej egzemplarz decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r.

Zdaniem Sądu uchylenie przez NSA postanowienia Ministra z [...] sierpnia 2017 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, bez dodatkowych wytycznych dla organu odwoławczego, obligowało Ministra do oceny dopuszczalności odwołania w zakresie zachowania terminu z art. 129 § 2 kpa w oparciu o materiał dowodowy dotychczas zgromadzony w aktach administracyjnych.

Z akt administracyjnych wynika zaś, że Wojewoda [...] skutecznie doręczył A. C. egzemplarz decyzji z [...] czerwca 2017 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji (k.199 akt adm.). Decyzja pierwszoinstancyjna została przez stronę odebrana [...] lipca 2017 r. Termin 14-dniowy do wniesienia odwołania upływał z końcem [...] lipca 2017 r. Odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty w ostatnim dniu biegu terminu, co potwierdza stempel placówki pocztowej widniejący na kopercie załączonej do odwołania.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie było podstaw do prowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu poczynienie dodatkowych ustaleń w oparciu o pisemne wyjaśnienia Poczty Polskiej S.A. w kwestii prawidłowości doręczenia stronie w trybie art. 44 kpa przesyłki zawierającej egzemplarz decyzji pierwszoinstancyjnej. NSA wyraźnie wskazał w uzasadnieniu wyroku, że o fakcie doręczenia przesyłki na czas określony w placówce pocztowej musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. NSA uznał też, że nie można przyjąć, że decyzja została doręczona skarżącej [...] czerwca 2018 r.

Poza tym Sąd zwraca uwagę, że wadliwa czynność doręczenia miała miejsce w czerwcu 2017 r. Stanowisko Poczty Polskiej S.A. pochodzi z października 2019 r. Zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, że listonosz obsługujący rejon w którym zamieszkuje skarżąca w okresie ponad 2 lat jaki dzieli opisane wyżej zdarzenia odwiedził wielu adresatów przesyłek.

Nie jest zatem przekonywujące pisemne stanowisko Poczty Polskiej S.A. wskazujące, że konkretny listonosz pamięta, że doręczając ponad 2 lata wcześniej w konkretnym dniu, konkretną przesyłkę, jednemu z wieli mieszkańców swego rejonu, na pewno pozostawił w skrzynce oddawczej A. C. zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki, o którym mowa w art. 44 § 2 kpa i powtórne zawiadomienie, o którym mowa w art. 44 § 3 kpa. Tego rodzaju dowód obarczony jest bardzo dużym marginesem błędu wynikającego z wielości dokonywanych przez doręczyciela doręczeń w dość długim okresie czasu.

Wydaje się, że Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok z 7 sierpnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 3300/18 miał na względzie powyższe okoliczności, skoro nie zalecił organowi odwoławczemu przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego z pisemnego wyjaśnienia Poczty Polskiej S.A. w opisanej wyżej kwestii celem dokonania, z uwzględnieniem tychże wyjaśnień, w trybie art. 134 kpa, ponownej oceny dopuszczalności odwołania w zakresie zachowania terminu do jego wniesienia.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, pomijając stanowisko NSA w zakresie braku skutku doręczenia stronie w trybie art. 44 kpa egzemplarza decyzji pierwszoinstancyjnej, prowadząc bez zalecenia sądu II instancji dodatkowe postępowanie dowodowe z pisemnych wyjaśnień Poczty Polskiej S.A. na okoliczność prawidłowego doręczenia przesyłki stronie, uznając w oparciu o uzyskane wyjaśnienia, że doręczenie stronie awizowanej przesyłki miało miejsce [...] czerwca 2017 r., naruszył art. 153 w zw. z art. 193 ppsa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Pomijając zaś, że przesyłka zawierająca egzemplarz decyzji pierwszoinstancyjnej została doręczona A. C. [...] lipca 2017 r. i że 14–dniowy termin do wniesienia odwołania został zachowany organ odwoławczy naruszył art. 7, art. 77 § 1 i art. 80, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

W ponownie prowadzonym postępowaniu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji weźmie pod uwagę to, że decyzja Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. została doręczona A. C. [...] lipca 2017 r., a odwołanie strony z [...] lipca 2017 r. zostało wniesione w terminie. Następnie organ odwoławczy rozpozna odwołanie, mając na uwadze także to, że skarżąca w odwołaniu kwestionuje dodatkowo postanowienia Wojewody [...] z [...] czerwca 2013 r. i [...] października 2016 r. W zależności od poczynionych ustaleń i ocen organ I instancji wyda stosowny akt, który uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ppsa orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).