Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 753/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "F." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej zmiany miejsca urządzania gier postanowił: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

UZASADNEINIE

Skarżąca - "F." Sp. z o.o. z siedzibą w W. - złożyła do

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora

Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2012

r. nr [...], którą odmówiono zmiany zezwolenia na

prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na

terenie województwa [...], w części dotyczącej zmiany lokalizacji punktu

gier na automatach o niskich wygranych.

Skarżąca w skardze zarzuciła m.in., że art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada

2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h.,

stanowiący "regulację techniczną", nie może być stosowany w obecnym stanie

prawnym ze względu na brak notyfikacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),

dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie

sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego,

sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z

przepisu tego wynika konieczność istnienia zależności rozstrzygnięcia sprawy przez

sąd administracyjny od innego toczącego się postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy

zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym

drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu

sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej

występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której

uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie,

może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość

wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu

rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.

Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu

sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą

się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia

możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni

wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy

sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. Dla sądu administracyjnego kwestią

wstępną będzie zatem takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do

sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt, czynność lub

bezczynność są zgodne z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu

(czynności, bezczynności) nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych,

które mogły mieć wpływ na jego treść.

W przedmiotowej sprawie u podstaw odmowy zmiany zezwolenia na

prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w

części dotyczącej zmiany lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych

legł fakt, że ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych nie przewiduje

możliwości zmiany miejsca urządzania gry na automatach, co więcej, wyklucza

wprost taką możliwość. Decyzja ta została oparta m.in. na przepisach art. 129 ust. 1

oraz art. 135 ust. 1 i ust. 2 u.g.h. Wskazany przepis art. 129 ust. 1 ww. ustawy

stanowi, iż działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier

na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń

udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu

wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów

dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 135 ust. 1 u.g.h.

zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 , mogą być zmieniane, na zasadach

określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom

prowadzącym działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Jednakże art. 135 ust. 2 tej ustawy stanowi, że w wyniku zmiany zezwolenia nie

może nastąpić zmiana miejsca urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby

punktów gry na automatach o niskich wygranych

W tym miejscu należy stwierdzić, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r.

sygn. akt II GSK 686/13 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi

Konstytucyjnemu pytanie prawne:

"Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach

hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej?".

Z uzasadnienia omawianego pytania prawnego wynika, że wskazana regulacja

zawarta w art. 14 ust. 1 u.g.h., w myśl którego urządzanie gier cylindrycznych, gier w

karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach

gry, stanowi punkt wyjścia dla oceny zgodności z wyżej wymienionymi wzorcami

konstytucyjnymi takich przepisów jak te które mają zastosowanie w rozpoznawanej

sprawie, a mianowicie art. 135 ust. 2 i art. 129 ust. 1 tej ustawy.

Sąd orzekający w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił

zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał

Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie w sprawie P 4/14. Należy bowiem mieć na

względzie oczywisty fakt, iż regulacje zawarte w art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 2 u.g.h

są konsekwencją normy z art. 14 ust. 1 u.g.h., poddanej w wątpliwość przez

Naczelny Sąd Administracyjny, co do jej konstytucyjności. W związku z tym kwestia

konstytucyjności art. 14 ust. 1 u.g.h., wobec jego zasadniczego znaczenia dla

rozwiązań prawnych przyjętych w ustawie o grach hazardowych, nie będzie

pozostawała bez wpływu na zagadnienie stosowania art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 2

u.g.h. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja

2014 r. sygn. akt II GSK 624/14).

Powyższe potwierdza, iż pomiędzy niniejszą sprawą sądowoadministracyjną,

a innym postępowaniem (zainicjowanym w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13), o

którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. istnieje związek tego rodzaju, że wynik

postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, będzie miał charakter

prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona.

Z tego powodu zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1

p.p.s.a. jest zasadne i nie nosi cechy dowolności.