Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1207/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2006 r. sprawy ze skargi H.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 roku znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej H.G. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1207/05

UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r., działając na podstawie art. 157 § 1 i 2 i art. 156 § 1 pkt 2 kpa

– stwierdził z urzędu nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] października 2003r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami wody, kanalizacji sanitarnej, szamba, gazu, elektrycznej na działkach nr ewid. [...] w B. na rzecz H.G.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż dokonał kontroli prawidłowości powyższego pozwolenia na budowę w trybie nadzoru w wyniku rozpoznania wniosku M. i J. G. z dnia [...] czerwca. Analiza akt wykazała, że budynek został usytuowany w odległości 1,5 m od granicy działki M. i J. G.

W rozpatrywanej sprawie zbliżenie do działki nr [...] oparto na § 12 ust. 7 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z 2002r.), bowiem o usytuowaniu budynku w takiej odległości od granicy przesądziła decyzja Burmistrza Miasta i Gminy w G. z dnia [...] maja 2003r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją ostateczną z dnia [...] marca 2005r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] maja 2003r. w części dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji w odległości 1,50 m od granicy z działką o nr ew. [...], wskazując, iż taka lokalizacja pozbawiona była podstawy prawnej.

W ocenie organu stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z [...] maja 2003r., spowodowało, że nigdy nie została ustalona lokalizacja budynku w odległości 1,5 m od granicy, a tym samym takie jego zaprojektowanie jest sprzeczne z § 12 ust. 7 cytowanego Rozp. Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r., co jednocześnie narusza art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego.

Stan ten zdaniem organu wyczerpuje dyspozycje art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2005r. znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania H.G. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podniósł, iż organ udzielający pozwolenia na budowę wyszedł poza granice wniosku z dnia [...] września 2003r., bowiem wniosek dotyczy jedynie działki oznaczonej nr [...] w B., zaś decyzja o pozwoleniu na budowę opiewa na działki nr [...] położonych w tejże miejscowości.

Nadto zdaniem organu zatwierdzony kontrolowaną decyzją projekt budowlany nie spełnia wymogów § 6 Rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, bowiem pozbawiony jest graficznego załącznika w postaci projektu zagospodarowania działki, czym narusza dyspozycje art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Sam projekt architektoniczno – budowlany przewiduje lokalizację spornego obiektu w odległości 1,5 m od granicy działki.

Organ odwoławczy zauważył, iż zgodnie z § 12 ust. 3 Rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, możliwym było usytuowanie budynku zwróconego ścianą bez otworów w odległości 1,5 m od granicy działki jeżeli:

- wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

- nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu na rozmiary działki.

Z analizy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. wynika brak zapisu o możliwości zbliżenia budynku do granicy na odległość 1,5 m, a rozmiary działki pozwalały na inną lokalizację przedmiotowego obiektu.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wyjaśnił, iż złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2005r. pozostaje bez wpływu na stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś zrealizowanie zamierzenia budowlanego nie stanowi o nieodwracalnych skutkach prawnych, które uniemożliwiają stwierdzenie nieważności tejże decyzji.

W pozostałym zakresie organ odwoławczy podtrzymał argumentację prawną zaprezentowanego w uzasadnieniu organu I instancji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła H.G., wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005r.

Skarżąca podniosła, iż pomimo stwierdzenia organu odwoławczego o legalności decyzji Wojewody [...], uzasadnienie zaskarżonej decyzji w istotny sposób odbiega od motywów wskazanych w decyzji organu I instancji.

Skarżąca wyjaśnia także, iż złożony przez nią projekt budowlany był kompletny i posiadał projekt zagospodarowania terenu, zaś jej działka o nr ew. [...] uniemożliwia zabudowę bez zbliżenia się do granicy na odległość 1,5 m.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu.

W sprawie niniejszej doszło w ocenie Sądu do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 7 i 77 kpa), a także prawa materialnego § 12 ust 7 Rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w konsekwencji do wydania rozstrzygnięć naruszających art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Wskazać należy, iż postępowanie administracyjne prowadzone w trybie stwierdzenia nieważności umożliwia weryfikację poza kontrolą instancyjną rozstrzygnięć organów administracji publicznej posiadających przymiot trwałości.

Tryb ten może zostać uruchomiony tylko w przypadkach określonych w art. 156 § 1 kpa. Przypadki te dotyczą zaś takich sytuacji, gdy decyzja administracyjna jest obarczona tak poważną wadliwością, że jej trwałość i związana z tym pewność porządku prawnego musi ustąpić wymaganiom płynącym z zasady praworządności.

W ocenie Sądu postępowanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostało przeprowadzone z należytą starannością i wnikliwością, co doprowadziło do naruszenia art. 7 i 77 kpa, a zaprezentowana argumentacja prawna nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do zarzutu orzekania przez organ ponad żądania wniosku, to należy zauważyć, iż organ nie wyjaśnił w czym upatruje rażącego naruszenia prawa w sytuacji gdy przedłożony projekt obejmuje prace budowlane na działkach [...] położonych w B., a inwestorka złożyła oświadczenie o dysponowaniu wymienionymi działkami na cele budowlane.

Na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut, iż projekt budowlany nie spełnia wymogów § 6 Rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, bowiem z akt administracyjnych wynika, iż do projektu załączono mapę do celów projektowych – projekt zagospodarowania części działki nr ewid. [...], posiadający uzgodnienie ZUDP w [...], a także projekt zagospodarowania działki nr ewid. [...] stanowiący załącznik graficzny do decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] maja 2003r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Całkowicie bezzasadne jest twierdzenie organu odwoławczego o sprzeczności projektu budowlanego, a co za tym idzie decyzji o pozwoleniu na budowę z treścią przepisu § 12 ust. 3 Rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a rozważania organu w tym względzie nie pozostają w żadnym związku z brzmieniem § 12 tegoż rozporządzenia obowiązującego w dacie udzielenia pozwolenia na budowę.

Nie ulega wątpliwości, iż kontrolowana decyzja zapadła w oparciu o § 12 ust. 7 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, które dopuszczało sytuowanie w budynku, z zastrzeżeniem § 271 ust. 12 pkt 1, w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki budowlanej, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, jeżeli wynika to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Analiza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. z dnia [...] listopada 1994r. w sytuacji, gdy pozostawała w obrocie prawnym ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2003r., określająca lokalizację budynku w odległości 1,5 m od granicy, jest niedopuszczalna w kontekście związania organu architektoniczno – budowlanego ustaleniami tejże decyzji. Pozbawione podstawy prawnej są także rozważania organu odwoławczego co do możliwości zbliżenia budynku do granicy działki w sytuacji gdy powierzchnia działki uniemożliwia zabudowę zgodnie z odległościami określonymi w § 12 ust. 3 cyt. rozporządzenia.

Błędnym jest także, czego zdawał się nie zauważyć organ odwoławczy, stanowisko organu I instancji, iż eliminacja w drodze stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu spowodowała sytuację w której decyzję o pozwoleniu na budowę wydana została z rażącym naruszeniem § 12 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia o warunkach, tym samym naruszając art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego.

Przedstawiony stan prawny wypełnia przesłankę z art. 145 § 1 pkt 8 kpa i stanowi przesłankę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, bowiem wydana ona została w oparciu o decyzję wyeliminowaną z obrotu prawnego.

Wobec dualizmu trybów przewidzianych w kpa dla wzruszenia decyzji ostatecznych, niedopuszczalnym jest przyjęcie przesłanki do wznowienia postępowania jako przyczyny do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Mając na uwadze powyższe rozważenia, organ ponownie rozpatrując sprawę dokona rzetelnej oceny kontrolowanej decyzji i wykaże czy narusza ona przepisy prawa i jakie i czy naruszenie to ma charakter rażący, a więc taki który również ze względów na skutki społeczno – gospodarcze, nie da się pogodzić z obowiązującym porządkiem prawnym.

Z tych wszystkich względów Sąd orzekł oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Rozstrzygnięcie w pkt II i III wyroku oparto na treści art. 152 i 200 cytowanej ustawy.