Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 273/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, WSA Anna Mierzejewska (spr), Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2004 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...]grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pan M.S. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w dniu [...] kwietnia 2002 r.

Starosta R. decyzją nr [...]z dnia [...] kwietnia 2002 r. orzekł, że Pan M. S. nabywa status bezrobotnego od dnia [...] kwietnia 2002 r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia[...]kwietnia 2002 r. na okres i w wysokości określonej w ustawie.

Postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. Starosta R., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 149 § 1 i art. 150 kpa, wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzjami Starosty R. w przedmiocie uznania p. M. S. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, utraty statusu oraz prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu postanowienia podano, że w dniu 29 stycznia 2003 r. PUP w R. znalazł się w posiadaniu zaświadczenia Prezydenta Miasta R. z dnia [...] stycznia 2003 r. znak [...] o zmianie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, którą p. M. S. rozpoczął dnia [...] sierpnia 1995 r. i wobec powyższych okoliczności wznowił postępowanie.

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. Starosta R., na podstawie art. 151 § 1 kpa oraz art. 6 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...]października 2003 r. w sprawie p. M. S. orzekł:

- o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...] o przyznaniu statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych,

- o uchyleniu decyzji ostatecznych z dnia [...] maja 2002 r., [...] czerwca 2002 r., [...] lipca 2002 r., [...] sierpnia 2002, [...] września 2002 r., [...]września 2002 r., dotyczących wypłaty zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] kwietnia 2002 r. do [...] września 2002 r.,

- o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia[...]września 2002 r. o utracie statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku z powodu podjęcia zatrudnienia,

- o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] października 2002 r. o uznaniu za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych,

- o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2002 r. dotyczącej wypłaty zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] października 2002 r. do [...] listopada 2002 r.,

- o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2003 r. dotyczącej wypłaty zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] grudnia 2002 r. do [...]grudnia 2002 r.,

- o odmowie uznania pana M. S. za osobę bezrobotną.

W uzasadnieniu decyzji podał, że p. M. S. został zarejestrowany w PUP w R. w dniu [...] kwietnia 2002 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, który pobierał od 15 września 2002 r.

Następnie został wyrejestrowany z dniem [...] września 2002 r. z powodu podjęcia zatrudnienia.

Pan S. ponownie został zarejestrowany z PUP w R. w dniu [...] października 2002 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, który pobierał do dnia [...]grudnia 2002 r.

W dniu [...] stycznia 2003 r. PUP w R. znalazł się w posiadaniu zaświadczenia Prezydenta Miasta R. z dnia [...]stycznia 2003 r. o zmianie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, którą p. M. S. rozpoczął dnia[...]sierpnia 1995 r.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu za bezrobotną może zostać uznana osoba, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności.

Z dokumentów, jakie otrzymał urząd pracy wynika, że zainteresowany nie spełnia wymogów określonych przez ustawodawcę, gdyż w okresie od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji podjął działalność, a następnie przestał wykazywać przychody i dochody z działalności, a działalności nigdy nie wyrejestrował.

W związku z powyższym p. M. S. nie spełniał w dniach kolejnych rejestracji, tj. [...] kwietnia 2002 r. i [...] października 2002 r. warunków zawartych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W odwołaniu z dnia 19 listopada 2003 r. od wyżej wymienionej decyzji p. M.S. wniósł, o uchylenie decyzji.

W uzasadnieniu decyzji podał, że od dnia [...] kwietnia 2002 r. do dnia [...] września 2002 r. nigdzie nie był zatrudniony i nie wykonywał żadnej pracy zarobkowej.

W dniu [...] września podjął pracę w firmie "O." Sp. z o.o. i pracował tam do [...] października 2003 r. Od dnia [...] października 2002 r. do dnia [...] stycznia 2003 r. nie był nigdzie zatrudniony i nie wykonywał innej racy zarobkowej. Ponadto kwestionuje interpretację przepisu art. 2 pkt f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przedstawioną w uzasadnieniu decyzji przez Starostę R..

Po rozpatrzeniu odwołania pana M.S. od decyzji Starosty R. z dnia [...] października 2003 r. w sprawie uchylenia decyzji ostatecznych oraz uznania za osobę bezrobotną, Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu [...] kwietnia 2002 r. p. M.S. został zarejestrowany w PUP w R. i uzyskał status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie decyzjami płacowymi z dnia [...] maja, [...]czerwca, [...] lipca, [...] sierpnia, [...] września, [...] września 2002 r. przyznano zasiłek dla bezrobotnych za łączny okres od dnia [...] kwietnia 2002 r. do dnia [...] września 2002 r. W dniu [...] września 2003 r. z powodu podjęcia zatrudnienia orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku. Do kolejnej rejestracji w PUP doszło w dniu[...]października 2002 r., kiedy pan M. S. został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku. Następnie decyzjami płacowymi z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz [...] stycznia 2003 r. przyznano zasiłek dla bezrobotnych za łączny okres od dnia [...] października do dnia [...] grudnia 2002 r.

W dniu [...] czerwca 1995 r. pan M. S. uzyskał wpis do ewidencji działalności gospodarczej. W pozycji nr 6 zaświadczenia określono datę rozpoczęcia działalności gospodarczej na dzień [...] sierpnia 1995 r. Faktyczne rozpoczęcie działalności nastąpiło od dnia 1 lipca 1996 r. Jak wskazał organ, okoliczność tę potwierdza w swoim odwołaniu skarżący, przyznaje, że w miesiącu sierpniu 1996 r. wykonał drobną usługę, której efekty finansowe wykazał w zeznaniu rocznym za rok 1996. Pan M. S. zgłosił w Urzędzie Skarbowym w R. oraz Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Odział w R. fakt rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej od dnia [...] stycznia 2003 r.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 z poźn. zm.) bezrobotny – to osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega – na podstawie odrębnych przepisów – obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników lub zaopatrzenia emerytalnego.

Wydając decyzję Wojewoda [...] przyjął, że po zarejestrowaniu działalności gospodarczej w 1995 r., z datą rozpoczęcia dnia[...]sierpnia 1995 r., w miesiącu lipcu 1996 r. nastąpiło jej faktyczne podjęcie, co wskazuje na brak postaw do uznania Pana M. S. za osobę bezrobotną.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego p. M. S. ponownie podniósł zarzut nieprawidłowej interpretacji art. 2 ust. 2 pkt f ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, co w efekcie pozbawiło go statusu bezrobotnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga nie jest zasadna.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia zarówno prawa procesowego, jak i materialnego.

Materialnoprawną przesłanką przyznania statusu bezrobotnego jest art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Obowiązująca od dnia 1 stycznia 1995 r. ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1996 r. Nr 47, poz. 211 z późn. zm.) wprowadziła w porównaniu ze stanem prawnym obowiązującym pod rządami ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu – istotne zmiany, których tendencje i kierunki są jednoznaczne. Kierunki tych zmian potwierdza także uchwalona w dniu 22 grudnia 1995 r. ustawa o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1996 r. Nr 5, poz. 34). Ustawodawca nie tylko zaostrzył wymagania związane z uzyskaniem statusu bezrobotnego, ale i rozszerzył możliwości orzekania o jego utracie.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r., bezrobotnym może być osoba, która – oprócz spełnienia innych wymagań określonych przez ustawę – "nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega – na podstawie odrębnych przepisów – obowiązkowi ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego".

Nie ulega wątpliwości, że ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r., wiąże ustawową definicję bezrobotnego zawartą w jej art. 2 ust. 1 pkt 2 z wieloma przesłankami pozytywnymi i negatywnymi, jednak istotą tej definicji jest założenie, że chodzi o osobę, która poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z zamiarem gotowości jej podjęcia. Oznacza to, że już w samej istocie "bycia bezrobotnym" tkwi to, że osoba, która ma uzyskać prawny status bezrobotnego nie ma pracy, nie prowadzi innej działalności zarobkowej, a tym samym nie jest podmiotem gospodarczym.

Należy zwrócić uwagę, że zgłoszenie działalności gospodarczej do ewidencji powinno zawierać, oprócz innych danych, także wskazanie daty rozpoczęcia tej działalności. Ponadto osoba, która uzyskała wpis do ewidencji, może zmieniać dane zawarte w zgłoszeniu do ewidencji, a więc także datę rozpoczęcia działalności gospodarczej, jednakże ma obowiązek zgłosić te zmiany organowi ewidencyjnemu. Z powodu treści tych obowiązków wykazanie przez osobę, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, iż nie podjęła działalności gospodarczej, jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Już samo sformułowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cytowanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. wskazuje, że osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej musi wykazać nie tylko to, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia jej wyrejestrowania co oznacza, że wykazanie tych okoliczności jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji.

Jeżeli z różnych przyczyn organ zatrudnienia dopiero w późniejszym czasie uzyska dowody będące podstawą wznowienia postępowania – że określona osoba uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, to w wyniku wznowienia postępowania (po uchyleniu decyzji wcześniejszych) może pozbawić statusu bezrobotnego osobę, która nie wykaże, że od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej do dnia jej wyrejestrowania działalności tej nie podjęła. Osobie takiej należy umożliwić wykazanie, że działalności takiej nie podjęła i działalność tę wyrejestrowała.

W sprawie niniejszej bezsporne jest, że skarżący w dniu 28 czerwca 1995 r. uzyskał wpis do ewidencji działalności gospodarczej, jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej podano datę[...]sierpnia 1995 r. Faktyczne rozpoczęcie działalności nastąpiło od dnia [...] lipca 1996 r. Sam skarżący potwierdza, że w 1996 r. wykonał jedną pracę.

Działalność gospodarcza nie została z ewidencji wykreślona.

Wobec poczynionych wyżej ustaleń, w ocenie Sądu, p. M. S. nie spełnia przesłanek zawartych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, których spełnienie jest konieczne dla uzyskania statusu bezrobotnego.

Należy również zwrócić uwagę, że uchwała SN z dnia 9 września 1993 r. III AZP12/93 OSNCP 1994/3/63, na którą powołuje się skarżący, dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie cytowanej wyżej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.