Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 307/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 6 i art 6 j, 6k, 6o
journal: Dz.U. 2018 poz 1454
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2020 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [...] w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za wrzesień 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją

z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Ł. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w sprawie określenia S. z siedzibą w Ł. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] za miesiąc wrzesień 2019 r. w wysokości [...] zł oraz określił termin płatności opłaty na 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

S. jako zarządca nieruchomości zamieszkałej w Ł. przy ul. [...] (dalej: "strona", "spółdzielnia", "skarżąca") w dniu [...] lipca 2019 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w której zadeklarowana została selektywna zbiórka odpadów i stawka opłaty ustalona zgodnie z Uchwalą nr V/31 /2019 Rady Miejskiej w Łobzie z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki tej opłaty oraz stawki za pojemnik określonej pojemności Łobez (Dz. U. Woj. Zachodniopomorskiego z dnia 18 stycznia 2019 r. poz. 581).

W związku z otrzymanymi od firmy odbierającej odpady komunalne, tj. P. w Ł. informacjami, że odpady komunale są zbierane w sposób nieselektywny, a więc niezgodnie z deklaracją, Burmistrz Ł. postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. (data odebrania: [...].09.2019 r.), znak: [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość tej opłaty, na podstawie art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1454 ze zm.), dalej: "u.u.p.c.g.".

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, organ I instancji określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi gromadzonymi w sposób nieselektywny, na ww. nieruchomości za miesiąc wrzesień 2019 r. w wysokości [...] zł.

Organ I instancji stwierdził bowiem, że zgodnie z uchwałą nr V/31/2019 Rady Miejskiej w Łobzie z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki tej opłaty oraz stawki za pojemnik określonej pojemności ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 33,40 zł miesięcznie od osoby zamieszkującej daną nieruchomość oraz 160,40 zł od gospodarstwa domowego, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny.

Ustalono także, na podstawie deklaracji złożonej przez spółdzielnię, że w nieruchomości zamieszkałej przy ulicy [...] w Ł. zamieszkuje 105 osób, w tym 1 gospodarstwo domowe.

S. od powyższej decyzji wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6h, 6i pkt 1, 6o oraz 6q u.u.p.c.g. poprzez określenie wysokości opłaty według stawek określonych dla odpadów zbieranych i odbieranych nieselektywnie w sytuacji gdy:

ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, jakoby przypadku zbierania nieselektywnego odpadów miały miejsce,

jeżeli nawet takie przypadki miały miejsce to ich charakter był wybitnie incydentalny i sporadyczny.

Nadto zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

art. 7 K.p.a. poprzez wydanie decyzji bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, z uchybieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli,

art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, poprzez brak wnikliwego zbadania stanu faktycznego,

art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wskazanie w decyzji okoliczności, które organ uznał za uprawdopodobnione a nie udowodnione,

art. 138 § 1 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozpatrzenia sprawy,

Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a ponadto dopuszczenie pozostałych dowodów, które zostały pominięte przez organ I instancji.

Kolegium, wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] marca 2020 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, powołał treść art. 6o, art. 6q ust. 1 u.u.p.c.g., a także przepisy Uchwały Rady Miejskiej w Łobzie nr XLVI/353/2018 Rady Miejskiej w Łobzie z dnia 30 sierpnia 2018 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Łobez (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2018 roku poz. 4268) i zawarte tam ogólne zasady prowadzenia selektywnego zbierania o odbierania odpadów komunalnych na terenie gminy Ł..

Następnie organ odwoławczy stwierdził, że pomimo tego, że strona złożyła deklarację o selektywnej zbiórce odpadów, wielokrotnie z deklaracji się nie wywiązała, bowiem w szczególności w pojemniku na "odpady pozostałe" stwierdzano wielokrotnie odpady z plastiku, papieru czy metalu, co obrazuje dokumentacja zdjęciowa. Kolegium wskazało także na wymóg zgodności deklaracji z faktycznym gromadzeniem odpadów oraz na obowiązek organu władczego rozstrzygnięcia w razie braku tej zgodności a także, że sposób gromadzenia odpadów bezpośrednio przekłada się na wysokość stawki opłaty. Wskazano także, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, twierdzenie o niesegregowaniu incydentalnym odpadów przez nielicznych mieszkańców oznacza de facto segregowanie nieselektywne. Organ odwoławczy stwierdził, że informacje zgromadzone przez organ I instancji zarówno podczas kontroli przeprowadzonych przed wszczęciem postępowania w okresie od stycznia 2019 roku do września 2019 roku jak i w toku prowadzonego postępowania dają podstawy do przyjęcia wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji odnośnie segregowania odpadów komunalnych. Wskazana została bowiem jednoznacznie rozbieżność między zadeklarowanym przez spółdzielnię selektywnym sposobem zbierania odpadów komunalnych, a stanem faktycznym, z którego wynika że odpady zbierane są w sposób nieselektywny.

Zdaniem Kolegium strona okoliczność tę sama potwierdziła wskazując na pojedyncze przypadki nieselektywnego gromadzenia odpadów.

Podkreślono także, że to na zarządcy nieruchomości ciąży obowiązek informowania mieszkańców o miejscach i sposobach segregowania i prawidłowego stosowania regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie.

W ocenie Kolegium, ustalenia organu I instancji nie budzą wątpliwości i znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym – protokole kontroli z dnia [...] września 2019 r. oraz materiale zdjęciowym. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zastosował stawkę 33,40 zł miesięcznie, oraz stwierdził, że zgodnie z § 1 uchwały rady Miejskiej w Łobzie z dnia 15 stycznia 2019 r. opłata ta stanowi iloczyn liczby mieszkańców (105) oraz stawki 33,40 zł i wynosi [...] zł.

W skardze wywiedzionej na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2020 r. skarżąca wniosła o jej uchylenie, zaskarżonej decyzji, zarzucając:

iż organ II instancji w zaskarżanej decyzji nietrafnie nie odniósł się do podnoszonych przez skarżącą naruszeń przepisów prawa procesowego (Kodeksu postępowania administracyjnego), tj.:

art. 7 poprzez wydanie decyzji bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i z uchybieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli;

art. 8 poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa poprzez brak wnikliwego zbadania stanu faktycznego;

art. 107 § 3 poprzez wskazanie w uzasadnieniu faktycznym decyzji faktów, które organ miał za uprawdopodobnione, a nie udowodnione;

art. 138 § 1 poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności dla prawidłowego i pełnego rozpoznania sprawy;

błędną interpretację, iż skarżąca, która w trybie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845) jest zarządcą przedmiotowej nieruchomości i jest wykonywany przez nią zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 o własności lokali ale tylko w przypadkach gdy nie przekracza to zwykłego zarządu i jest współwłaścicielem a nie właścicielem tej nieruchomości, albowiem zamieszkują w niej mieszkańcy posiadający tytuł odrębnej własności lokalu mieszkalnego.

Skarżąca w skardze wniosła o przeprowadzenie, dowodów z załączonych do skargi dokumentów w postaci: analizy porównawczej za lata 2016-2017-2018 procentowego wyliczenia ilości mieszkańców zamieszkujących w zasobach spółdzielni, które złożyły deklaracje do selektywnej zbiórki odpadów komunalnych do faktu, że organ I instancji, czyli gmina Ł., w tychże latach osiągnął poziom recyklingu odpadów komunalnych i poziom ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji skierowanych do składowania wymaganych przepisami UE co byłoby niemożliwe gdyby mieszkańcy terenów zamieszkujący w zasobach skarżącej, nie zbierali odpadów komunalnych w sposób selektywny, a co za tym idzie pominięcie faktu, że mieszkańcy w nieruchomości, która jest przedmiotem skargi faktycznie dokonywali selektywnej zbiórki odpadów komunalnych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.)., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w przedstawionym zakresie, a przy tym niezależnie od zarzutów i wniosków skargi oraz powołanej w niej podstawy prawnej

(art. 134 § 1 p.p.s.a.), stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w sposób skutkujący koniecznością jej uchylenia.

Przedmiotem sporu w sprawie jest zasadność obciążenia skarżącej opłatą za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości jak za odpady nie zbierane

i odbierane w sposób selektywny za miesiąc wrzesień 2019 r. z nieruchomości skarżącej, położonej w S. przy [...].

Zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości dotyczące utrzymania czystości i porządku reguluje u.u.p.c.g." oraz wskazane niżej przepisy prawa miejscowego obowiązujące na terenie Gminy Ł..

Przechodząc do oceny legalności kontrolowanej decyzji należy przypomnieć, że zgodnie z art. 6h u.u.p.c.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, (a więc nieruchomości, w stosunku do których gminy organizują odbieranie odpadów od ich właścicieli - z mocy ustawy (art. 6c ust. 1 u.u.p.c.g.) i na podstawie uchwały (art. 6c ust. 2 u.u.p.c.g.), są zobowiązani do ponoszenia na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie zaś z art. 6m u.u.p.c.g. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do właściwego organu gminy, deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych oraz składania nowych deklaracji w razie zaistnienia zmian danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdeklarowana w deklaracji opłata jest uiszczana w trybie i na zasadach określonych w uchwale rady gminy, o której mowa w art. 6I u.u.p.c.g.

Tym samym, to na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do właściwego organu deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Stosownie do art. 6i pkt 2 u.u.p.c.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne.

Z kolei, zgodnie z art. 6j ust. 3 u.u.p.c.g. w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.u.p.c.g.

W § 6k ust. 3 u.u.p.c.g. rada gminy określa w drodze uchwały niższe stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny.

Stosownie zaś do art. 6k ust. 1 pkt. 2 u.u.p.c.g. rada gminy, w drodze uchwały: ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności.

Zgodnie z art. 6o u.u.p.c.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Wskazać również trzeba, iż opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania których na rzecz gminy lub ich związków obowiązani są właściciele nieruchomości, są daninami publicznymi o niepodatkowym charakterze. Zgodnie z art. 6q u.u.p.c.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Uchwałą nr V/31/2019 z dnia 15 stycznia 2019 r. Rada Miejska w Łobzie ustaliła sposób wyboru metody ustalenia opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi, ustaliła stawki tej opłaty za pojemnik określonej pojemności w tym stawkę 33.40 zł miesięcznie od osoby zamieszkującej daną nieruchomość oraz 160 zł od gospodarstwa domowego jeżeli odpady gromadzone są w sposób nieselektywny.

Poza sporem pozostaje, że skarżąca S. jest zarządcą nieruchomości, zadeklarowała opłatę dla nieruchomości zamieszkałej przy [...] dla zamieszkujących 105 osób w tym 1 gospodarstwo domowe w wysokości [...] zł tj. dla 100 mieszkańców według stawki 18 zł i 1 gospodarstwa domowego (5 osób) według stawki 83,40 zł tj. zbierania i odbierania odpadów w sposób selektywny

Spór w sprawie dotyczy zaś ponoszenia odpowiedzialności za selektywną zbiórkę odpadów przez S. w przypadku - jak wskazuje S. - ograniczonych możliwości faktycznego zarządzania z uwagi na strukturę własnościową oraz ustaleń stanu faktycznego, zdaniem bowiem skarżącej ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika aby miały miejsce przypadki umieszczania w pojemnikach do zbiórki odpadów segregowanych odpadów komunalnych zmieszanych a jeżeli miały one miejsce to były to przypadki incydentalne i sporadyczne.

Bezsporne jest, że skarżąca jest podmiotem zarządzającym nieruchomościami objętymi zaskarżoną decyzją - co wynika ze stanowiska skarżącej zawartego w odwołaniu a także w skardze i wykonując nałożone na nią obowiązki złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać zatem należy, że spółdzielnia mieszkaniowa jest osobą prawną sprawującą zarząd nieruchomością wspólną. Ustanawiając na rzecz swoich członków i innych osób odrębną własność lokali na zasadach określonych w przepisach Rozdziału 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, odwołujących się w pewnych kwestiach do przepisów ustawy o własności lokali, spółdzielnia sprawuje zarząd nieruchomościami wspólnymi, jak zarząd powierzony w rozumieniu przepisów o własności lokali, z mocy art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II OPS 2/12 podstawowe znaczenie w kształtowaniu systemu zarządu nieruchomością wspólną, której współwłaścicielką jest spółdzielnia mieszkaniowa, ma art. 27 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, stanowiący, że zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 241 i art. 26. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, ze względu na formułę normatywną art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych należy wyraźnie zaakcentować okoliczność, iż realizowanie zarządu "jak zarządu powierzonego" następuje nie na podstawie umowy, lecz wynika z ustawy (zarząd ex lege). Ustawowe źródło wykonywania zarządu nieruchomością wspólną powoduje, że nie zachodzi potrzeba zawierania umowy w przedmiocie zarządzania nieruchomością. Oznacza to, iż omawiana formuła wyraża generalną zasadę wykonywania zarządu na podstawie ustawy po ustanowieniu odrębnej własności pierwszego lokalu w budynku należącym dotychczas w całości do spółdzielni mieszkaniowej. Stanowcze brzmienie tej formuły: "zarząd (...) jest wykonywany" wskazuje, że wykonywanie zarządu nieruchomością wspólną stanowi obowiązek spółdzielni mieszkaniowej. Powyższe potwierdza zatem stanowisko skarżącej.

Powyższe także jest wystarczające do przypisania wskazanych obowiązków w zakresie realizacji segregacji odpadów. Trudności w realizacji tychże obowiązków nie wpływają na usprawiedliwienie braku segregacji odpadów. Stąd zarzuty skargi w tym zakresie nie mogą odnieść zamierzonego skutku.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej w ocenie sądu w sporze tym należało rację przyznać organom, ze zgromadzonego materiału dowodowego bowiem jednoznacznie wynika, że stwierdzone w skarżonych decyzjach przypadki uchybień segregacji odpadów miały miejsce i tak odpowiednio w odpadach biodegradawalnych umieszczono słoik szklany z zawartością z metalową zakrętką, w odpadach pozostałych opakowanie po produktach spożywczych, szklane opakowanie, odpad biodegradawalny. Podkreślenia wymaga, że zgromadzony przez organ pierwszej instancji materiał dowodowy zawiera obok protokołu z kontroli ( z dnia [...] września 2019 r.), materiał zdjęciowy z dnia [...] września 2019 r., [...] września 2019 r. (wraz z przyporządkowanej temu pojemnikowi tabliczki znamionowej), [...] września 2019 r. Z tak zgromadzonym materiałem została zapoznana skarżąca, która odniosła się do niego w piśmie z dnia [...] września 2019 r. nie kwestionując tych faktów wskazywała na ich pojedyncze przypadki i skutki ewentualnego nałożenia kary na rodziny segregujące odpady.

Wprawdzie odnośnie stwierdzonych dwóch przypadków nieprawidłowości materiał zdjęciowy nie został uzupełniony o zdjęcia tabliczek znamionowych, to jednak z adnotacji znajdujących się w pozostałych powyżej wskazanych dokumentach jednoznacznie wynika zarówno fakt nieprawidłowości jak i jej data. Stwierdzić zatem należy, że przypadki nieprawidłowości w zakresie segregowania odpadów w datach wskazanych przez organ miały miejsce.

Co istotne dla przyjęcia prawidłowej wysokości opłaty nie ma znaczenia to, czy stwierdzone nieprawidłowości miały charakter incydentalny. W każdym bowiem przypadku stwierdzonej nieprawidłowości śmieciarka, która służy do odbioru odpadów segregowanych nie może dokonać ich odbioru, konieczne jest zgłoszenie takiego przypadku i zorganizowanie opróżnienia pojemnika przeznaczonego do zbierania odpadów segregowanych przez inną śmieciarkę – odbierającą odpady zmieszane.

W konsekwencji zatem w każdym takim przypadku generowane są wyższe koszty aniżeli w sytuacji umieszczania w pojemnikach odpadów zgodnie z deklaracją.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej co do tego, że nie odpowiada ona za przypadki naruszania regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy przez inne osoby. Skarżąca bowiem zadeklarowała selektywny zbiór odpadów do przyporządkowanych dla niej pojemników i to ona jako zarządca nieruchomości (o czym była mowa) odpowiada za to by w tych pojemnikach rzeczywiście znajdowały się odpady segregowane.

Za chybiony należy uznać także argument naruszenia przepisów postępowania, polegający na nieudowodnieniu przez organy rzeczywistego sposobu segregowania odpadów przez mieszkańców, tj. nieselektywnej segregacji. Słusznie zauważyły organy, że przepisy postępowania nie nakładają na nie obowiązku udowodnienia jaki podmiot dokonuje naruszenia zasad selektywnej selekcji odpadów.

Mając na uwadze powyższy stan prawny oraz uwzględniając okoliczności faktyczne sprawy, należy stwierdzić, że prawidłowo organy określiły wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc wrzesień, w którym stwierdzono nieprawidłowości według stawek, jak za odbiór odpadów niesegregowanych.

W ocenie sądu zatem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że organ pierwszej instancji dokonał prawidłowego wyliczenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla wskazanej w decyzji nieruchomości, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji, a co zaakceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji.

Przeprowadzone przez organy postępowanie dowodowe w ocenie sądu było prawidłowe i doprowadziło do zgromadzenia materiałów dowodowych, które pozwalają uznać, że skarżąca gromadziła odpady o charakterze mieszanym.

Jak zauważono powyżej nieselektywna segregacja odpadów przez mieszkańców podwyższa koszt, określonego w u.u.p.c.g., gospodarowania odpadami, co zgodnie z przepisami skutkuje koniecznością podwyższenia opłaty. Tak więc, zadeklarowanie przez skarżącą selektywnej segregacji, nakłada na nią obowiązek rzeczywistego spełnienia związanych z nią obowiązków.

Wskazać należy, jak już podniesiono powyżej, że w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie opłatami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, co przewiduje art. 6q u.u.p.c.g. W związku z tym skarżąca formułując zarzuty naruszenia przepisów postępowania błędnie powołała się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, jednak sąd przeanalizował przeprowadzone przez organy postępowanie w zakresie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie dostrzegł naruszeń przepisów prawa procesowego, dotyczących niewłaściwego prowadzenia postępowania administracyjnego.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wskazane przez organ odwoławczy nieprawidłowości w zakresie zbierania odpadów rzeczywiście zaistniały i skutkują zgodnie z w art. 6o u.u.p.c.g. wydaniem decyzji określającej wysokość przedmiotowej opłaty.

Stąd nie może odnieść zamierzonego skutku wniosek skarżącej o przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi dokumentów w postaci analizy porównawczej za lata 2016-2017-2018 procentowego wyliczenia ilości mieszkańców zamieszkujących w zasobach spółdzielni. Powyższy dowód nie obala stwierdzonych dnia [...] września 2019 r. nieprawidłowości, co było, o czym była mowa, wystarczającą podstawą do określenia opłaty w wysokości odpowiednio 33,40 zł i 160,40 zł. Zauważyć w tym miejscu należy, że - zdaniem sądu - okoliczności podnoszone przez skarżącą mogą być przedmiotem wniosku o ewentualne umorzenie np. zwiększonej kwoty do zapłaty z tytułu zastosowania (zwiększonej) stawki opłaty, argumenty skarżącej za odstąpieniem od nałożenia zwiększonej opłaty wykraczają bowiem poza ramy niniejszej sprawy, gdzie jak była o tym mowa, organ stwierdzając naruszenie w zakresie segregacji odpadów nie ma uznaniowości co do sposobu orzekania ale stosuje prawo obowiązujące, w takim przypadku stosuje kwoty opłat w wysokości odpowiednio 33, 40 zł czy 160, 40 zł, o których stanowi powołana uchwała Rady Miejskiej w Ł..

Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut prowadzenia w niniejszej sprawie postępowania w sposób naruszający zasadę działania w sposób pogłębiający zaufanie do organów państwa czy też bez uwzględnienia obowiązku zgromadzenia i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego bowiem, w ocenie sądu, ustalenia poczynione w toku postępowania nie naruszają przepisów art. 120, 122, 187 i 191 Ordynacja podatkowa. W toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzył w sposób wyczerpujący.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Za takie nie można bowiem uznać brak wskazania w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji rodzaju naruszenia segregacji, , z uwagi na to, że miało miejsce zapoznanie skarżącej z materiałami z kontroli (zdjęcia) i te ustalenia były przedmiotem odwołania a to uchybienie zostało przez organ odwoławczy naprawione.

Biorąc powyższe pod uwagę, uznając skargę za nieuzasadnioną, sąd oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.