Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 300/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonana zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1.10.2002 r. do 30.09.2003 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w części decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o obniżeniu zobowiązania "A" sp. z o.o. w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01.10.2002 r. do 30.09.2003 r. do kwoty [...] zł. i odmówił stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi trudnych do odwrócenia skutków majątkowych w wielkiej wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p. p. s. a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskująca musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Zdaniem Sądu strona skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca spółka jedynie w sposób ogólnikowy wskazała bowiem, że za takim rozstrzygnięciem przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi trudnych do odwrócenia skutków majątkowych w wielkiej wysokości, nie uprawdopodobniając bliżej swojego stanowiska.

Sąd będąc jednakże zobligowanym do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005), poddał w tym kierunku analizie pozostały materiał zgromadzony w aktach sprawy. Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącą do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa spółki nie pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku. Zwrócenia uwagi wymaga bowiem fakt, że spółka posiada długoterminowe aktywa finansowe w jednostkach powiązanych (akcje lub udziały) o łącznej wysokości [...] zł. oraz niewyegzekwowane wierzytelności na sumę [...] zł. Dysponowanie tymi wartościami majątkowymi nie stawia podatnika w sytuacji, w której wyegzekwowanie należności fiskalnych określonych w zaskarżonej decyzji powodowałoby w majątku spółki tego typu skutki, że przywrócenie naruszonej substancji majątkowej wiązałby się z koniecznością ponoszenia przez podatnika znacznych nakładów sił i środków, dodatkowo w długim okresie czasu. Wykonanie zaskarżonego aktu nie będzie tym samym skutkować powstaniem szkody tego rodzaju, że nie będzie w przyszłości możliwe przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Istnieje bowiem realna możliwość spieniężenia posiadanych aktywów finansowych oraz odzyskania należnych podatnikowi wierzytelności.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.