Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 441/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszajacy prawo
Powołane przepisy: article: art. 37 ust.1, art. 39 ust.1, art. 41 ust.1, art. 53 ust.1 i ust.2 pkt 2, art. 61 ust. 5 i ust.8 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Dnia 21 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Asesor WSA Małgorzata Kowalska(spr.), , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2021 roku ze skargi Z. K. i M. W. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od etapu oceny merytorycznej projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny i przekazuje sprawę Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. do ponownego rozpatrzenia, 2. zasądza od Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. na rzecz Z. K. i M.W. solidarnie kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. e.o.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną informacją z [...] Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) – dalej "ustawa wdrożeniowa", poinformowało Kancelarię Radców Prawnych K. W. i Wspólnicy s.c. Z. K., M. W. z siedzibą w Ł., że protest od etapu oceny merytorycznej projektu o nazwie: "eKancelaria - nowoczesne zdalne zarządzanie kancelarią prawną oraz elektroniczna komunikacja z klientami" oznaczonego numerem wniosku o dofinansowanie: [...], wniesiony w dniu 8 grudnia 2020 r., nie został uwzględniony.

Jak wynika z akt sprawy, 9 czerwca 2020 r. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. któremu Zarząd Województwa Ł. powierzył jako Instytucji Pośredniczącej zadania związane z zarządzaniem i wdrażaniem części Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2014 - 2020 w zakresie Osi priorytetowej I: Badania, rozwój i komercjalizacja wiedzy oraz Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka, dalej również "Instytucja Pośrednicząca" lub "IP", ogłosiło konkurs na dofinansowanie projektów nr [...] w ramach Poddziałania II.3.1 Innowacje w MŚP, Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2014 - 2020. Nabór wniosków o dofinansowanie trwał od 16 czerwca do 13 lipca 2020 r. Regulamin konkursu został przyjęty uchwałą Zarządu Województwa Ł. z [...] r. Nr [...] i opublikowany w dniu ogłoszenia konkursu na stronie internetowej organizatora konkursu.

W ramach wskazanego konkursu 13 lipca 2020 roku Kancelaria Radców Prawnych K.W. i Wspólnicy s.c. z siedzibą w Ł. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie: "eKancelaria - nowoczesne zdalne zarządzanie kancelarią prawną oraz elektroniczna komunikacja z klientami", oznaczony numerem wniosku o dofinansowanie: [...]

Projekt został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów oceny formalnej i został przekazany do oceny merytorycznej, o czym wnioskodawca został poinformowany pismem z 21 września 2020 r.

W wyniku oceny merytorycznej punktowej, dokonanej przez członków Komisji Oceny Projektów (dalej: KOP), projekt uzyskał 18 punktów, co stanowiło 75% maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania. Pismem z 9 listopada 2020 r. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy poinformowało wnioskodawcę o zakończeniu oceny projektu. W informacji tej wskazano, że projekt spełnił kryteria wyboru projektu i uzyskał wymaganą liczbę punktów, niemniej jednak z uwagi na fakt, iż kwota przeznaczona na dofinansowanie w konkursie nie wystarczała na objęcie go dofinansowaniem, został umieszczony na liście rezerwowej.

W złożonym proteście od wyniku oceny projektu wnioskodawca zakwestionował wynik oceny kryterium merytorycznego punktowego nr 4: "Zastosowanie technologii informacyjno–komunikacyjnych". Podniósł, że jeżeli eksperci uznali przedstawione we wniosku informacje za niewystarczające, to mieli obowiązek dopytać wnioskodawcę o kwestie budzące ich wątpliwości. Zdaniem autora protestu, projekt zakłada zastosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych. W ramach projektu przeprowadzona zostanie zmiana infrastruktury przedsiębiorstwa wnioskodawcy poprzez m.in. wdrożenie informatycznego pakietu pracy zespołowej oraz zarządzania kancelarią. Rezultatem wdrożenia tej części projektu będzie ulepszenia procesów komunikacji w obrębie kancelarii poprzez umożliwienie kompleksowego elektronicznego komunikowania się pracowników kancelarii bez względu na miejsce wykonywania swojej pracy, dzielenia zadań w ramach pracy w grupach, nadzorowania realizacji i terminowości wykonywanych działań. Projekt zakłada również zmianę strategii komunikacyjnej oraz infrastruktury IT pod kątem przesyłania danych między kancelarią a jej klientami oraz między oddziałami klientów. Ponadto celem projektu jest również wprowadzenie informatycznego systemu zarządzania relacjami z klientem, w którym klient oraz prawnik prowadzący jego sprawę ma dostępu do pełnej i wszechstronnej informacji o prowadzonej sprawie z poziomu komputera oraz smartfona. Dodatkowo projekt przewiduje zakup drukarki wraz ze skanerem, co pozwoli wnioskodawcy zdigitalizować papierową dokumentację, a powiązanie skanera z systemem zarządzania relacjami z klientem pozwoli na przesyłanie plików bezpośrednio do panelu klienta w sposób automatycznie powiązany z daną sprawą. Zdaniem wnioskodawcy w związku z faktem, iż spełnia kryterium numer 4 w ramach przedmiotowego kryterium powinien zostać mu przyznany jeden punkt. Z tej przyczyny wnioskodawca wniósł o zmianę punktacji we wskazanym powyżej zakresie oraz przyznanie łącznej punktacji w wysokości 19 punktów, co pozwoli otrzymać 79,16% maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. nie uwzględniło protestu wnioskodawcy od etapu oceny merytorycznej projektu.

Uzasadniając rozstrzygnięcie, odnośnie kryterium merytorycznego punktowego nr 4 "Zastosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK)" organ wskazał, że w ramach przedmiotowego kryterium w wyniku procedury odwoławczej organ przyznał wnioskodawcy 1 punkt bazowy po przemnożeniu przez wagę.

W zakresie tego kryterium ocenie podlega, czy innowacja wdrażana w ramach projektu polega na zastosowaniu technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK). Technologie informacyjno-komunikacyjne są rozumiane jako technologie przetwarzające, gromadzące i przesyłające informacje w formie elektronicznej. Zastosowanie TIK w działalności gospodarczej wiąże się z wprowadzeniem, rozbudowaniem lub zmodernizowaniem modelu gospodarki elektronicznej przedsiębiorstwa. Wnioskodawca w ramach projektu planuje zakup m.in. informatycznego systemu przeznaczonego do zarządzania relacjami z klientami oraz informatycznego systemu informacji prawnej i gospodarczej, a także interaktywnego systemu zarządzania biurem wraz z systemem wideokonferencyjnym, zaś celem projektu jest przygotowanie infrastruktury do zdalnego świadczenia usług - poprzez technologie porozumiewania się na odległość - powyższe wynika m.in. z treści zawartej w punkcie E.6 wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z danymi zawartymi w pliku "budżet", wnioskodawca planuje zakup m.in.: interaktywnego systemu zarządzania biurem wraz z systemem wideokonferencyjnym, informatycznego systemu przeznaczonego do zarządzania relacjami z klientami, informatycznego pakietu pracy zespołowej, informatycznego systemu informacji prawnej i gospodarczej. Zdaniem IP przedstawione we wniosku o dofinansowanie m.in. w punkcie E.6, a także w pliku "budżet" opisy zastosowań i parametrów nabywanych systemów wskazują, że zaplanowane w ramach projektu działania (zadania) polegają na zastosowaniu technologii informacyjno-komunikacyjnych. W związku z powyższym w ramach przedmiotowego kryterium wnioskodawca winien uzyskać przewidziany dla niego 1 punkt.

Podsumowując Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. stwierdziło, że w wyniku ponownej oceny projekt uzyskał 19 punktów, co stanowi 79,16 % maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania, a więc taką samą liczbę punktów co projekt umieszczony na ostatnim miejscu na liście projektów wybranych do dofinansowania, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie w konkursie nie pozwala na objęcie go dofinansowaniem. Wobec powyższego organ stwierdził, że na podstawie art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej projekt uzyskał ocenę negatywną, przy czym punktacja przyznana w wyniku procedury odwoławczej zostanie uwzględniona przy najbliższej aktualizacji listy rezerwowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z [...] Z. K. i M. W. – wspólnicy spółki cywilnej Kancelaria Radców Prawnych K.W. i Wspólnicy z siedzibą w Ł. zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 53 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 58 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 39 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez błędne zastosowanie i bezpodstawną odmowę skierowania projektu skarżącego do dofinansowania ze względu na to, że "kwota przeznaczona na dofinansowanie w konkursie nie wystarcza na objęcie go dofinansowaniem", w sytuacji w której przepis art. 53 ust. 2 pkt 2 nie znajduje zastosowania do projektów objętych procedurą odwoławczą;

2. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 125 ust. 3 lit. A rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) Nr 1303/13 w zw. art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej przez nierzetelną, nieprzejrzystą negatywną ocenę projektu oraz naruszenie zasady sprawiedliwości proceduralnej, poprzez niczym nieuzasadnioną sankcję polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że odmowę dofinansowania dla projektu, który uzyskał taką samą liczbę punktów co inne projekty, które w tym samym konkursie zostały rekomendowane do dofinansowania, uzasadnia "niewystarczanie środków" w konkursie;

3. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 125 ust. 3 lit. A rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) Nr 1303/13 w zw. z art. 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych, poprzez niezastosowanie i bezzasadne uznanie, że projekt skarżącego nie może zostać rekomendowany do dofinansowania pomimo jego pozytywnej oceny, tj. uzyskania takiej samej liczby punktów jak 20 innych projektów, które zostały skierowane do dofinansowania, w sytuacji w której nie doszło do wyczerpania środków;

4. art. 37 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 2 ustawy wdrożeniowej przez odmowę przyznania dofinansowania stronie skarżącej, wskutek tzw. niewystarczania środków przyznanych w konkursie pomimo, że dofinansowanie projektu jest możliwe, ponieważ nadal są dostępne środki w ramach alokacji na działanie i poddziałanie, przepisy wyraźnie dopuszczają możliwość zwiększenie alokacji na konkurs, a wadliwość pierwotnej oceny projektu przez organ w pełni uzasadniałaby taką decyzję;

5. art. 53 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez błędne uznanie, że kwota dofinansowania przeznaczona w konkursie uległa wyczerpaniu, tymczasem nie doszło do wyczerpania środków w rozumieniu ich wiążącego rozdysponowania poprzez podpisanie umów o dofinansowanie lub wydanie decyzji;

6. § 18 ust. 9 Regulaminu konkursu nr [...] w zw. z art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że nie został spełniony warunek dostępności środków, w sytuacji kiedy warunek dostępności środków jest spełniony;

7. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 125 ust. 3 lit. A rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) Nr 1303/13 w zw. art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej przez nierzetelną, nieprzejrzystą negatywną ocenę projektu oraz naruszenie zasady sprawiedliwości proceduralnej, poprzez niczym nieuzasadnioną sankcję w postaci odmowy dofinansowania dla projektu, który uzyskał taką samą liczbę punktów co inne projekty, które w tym samym konkursie zostały rekomendowane do dofinansowania, uzasadnia "niewystarczanie środków" w konkursie, w sytuacji w której umieszczenie projektu na liście projektów ocenionych pozytywnie powinno skutkować rekomendowaniem go do dofinansowania, okoliczność alokacji środków na konkurs jest okolicznością w całości uzależnioną od organu, a gorsze traktowanie projektu skarżącej w stosunku do projektów innych wnioskodawców, którzy nie musieli korzystać z procedury odwoławczej jest niczym nieuzasadnioną dyskryminacją wynikającą z błędu samego organu popełnionego w pierwotnej ocenie;

8. art. 53 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez błędne uznanie, że kwota dofinansowania przeznaczona w konkursie uległa wyczerpaniu, tymczasem nie doszło do wyczerpania środków w rozumieniu ich wiążącego rozdysponowania poprzez podpisanie umów o dofinansowanie lub wydanie decyzji, a więc organ nie może uchylać się od podpisania umowy ze skarżącym.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uwzględnienie skargi w całości, poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ponadto skarżący na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wnieśli o zobowiązanie organu do udzielenia informacji na dzień 19 kwietnia 2021 r. o środkach rozdysponowanych w ramach konkursu, poddziałania oraz działania, tj. o wartości podpisanych umów z beneficjentami oraz dopuszczenie dowodu z tych informacji, na okoliczność dostępności środków w celu objęcia projektu skarżącego dofinansowaniem. W skardze zawarto także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości na podstawie §15 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

W odpowiedzi na skargę Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), -dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tzw. "ustawa wdrożeniowa").

Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy wdrożeniowej sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 tej ustawy. Stosownie zaś do art. 61 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Do kryterium legalności nawiązał także ustawodawca w art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, gdyż w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą).

Kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącym, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Na wstępie podkreślić należy, że tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek określonych kryteriów muszą zostać ocenione negatywnie. Wskazać także należy, że przy dokonywaniu kontroli działania organu oceniającego projekt sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego (por. wyrok WSA w Opolu z 8 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 54/2018 lex nr 2464159). W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno w wyczerpujący sposób wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony (por. wyrok WSA w Opolu z 8 lutego 2018 r., II SA/Op 12/2018, lex nr 2446250). Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia (por. wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., III SA/ Łd 1072/17 lex nr 2453317).

Tryb postępowania w sprawie przyznania środków na finansowanie zgłaszanych przez uprawnione podmioty projektów określa ustawa wdrożeniowa. Wybór projektów do dofinansowania następuje w drodze konkursu, o którym stanowi art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Regulamin taki w niniejszej sprawie został przyjęty uchwalą Zarządu Województwa Ł. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Konkursu, zmienionej uchwałą Nr [...] z [...] roku (zmiana dokonana po zakończeniu konkursu). Zgodnie z § 13 Regulaminu konkursu statuującym ogóle zasady oceny projektów, złożony w konkursie projekt podlega ocenie przeprowadzonej przez KOP na podstawie kryteriów wyboru projektów, stanowiących Załącznik nr 3 do Regulaminu. Ocena projektu przeprowadzana jest na podstawie informacji przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, udzielonych przez Wnioskodawcę lub pozyskanych przez IP na temat wniosku o dofinansowanie lub Wnioskodawcy. Zgodnie zaś z § 16 ust. 4 Regulaminu konkursu ze względu na zasadę równego traktowania wnioskodawców wybór do dofinansowania musi objąć projekty, które uzyskały taką samą liczbę punktów w ramach konkursu. W myśl zaś § 18 ust. 9 Regulaminu projekt może otrzymać dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej pod warunkiem, że uzyska co najmniej tyle punktów, ile uzyskał projekt umieszczony na ostatnim miejscu na liście projektów wybranych do dofinansowania oraz pod warunkiem dostępności środków.

W ocenie sądu z akt sprawy wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że pierwotnie dokonana przez ekspertów w ramach konkursu ocena kryterium nr 4 w odniesieniu do wniosku strony skarżącej była wadliwa. W efekcie tej oceny skarżącym nie przyznano 1 punktu należnego za kryterium nr 4, mimo że jak stwierdził ekspert dokonujący ponownej oceny i które to stanowisko znalazło wyraz w kontrolowanej informacji, z wniosku strony o dofinansowanie m.in. informacji zawartych w punkcie E.6, a także zawartego w pliku "budżet" opisu zastosowań i parametrów nabywanych systemów wynika, że zaplanowane w ramach projektu działania (zadania) polegają na zastosowaniu technologii informacyjno–komunikacyjnych (str. 4 zaskarżonej informacji). W tej sytuacji strona nie powinna ponosić ujemnych konsekwencji nieprawidłowej oceny projektu dokonanej przez pierwotnie oceniających jej wniosek ekspertów.

Podkreślić w tym miejscu należy, że ustawa wdrożeniowa określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r.).

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny wobec zasady równości, nakładając na właściwą instytucję przeprowadzającą wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Rzetelność oznacza ustanowienie jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodność postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronne uzasadnienie wyboru. Zasada bezstronności natomiast oznacza zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por.m.in. wyrok NSA z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt I GSK 154/18; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl dalej "CBOSA"). Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady mają charakter systemowy i są realizowane poprzez stworzenie takich mechanizmów oceny projektów, które spowodują, że ocena projektu zostanie dokonana w oparciu o obiektywne, a nie subiektywne przesłanki i kryteria. Zasady określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej dotyczą każdego etapu konkursu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych bezsporne jest stanowisko, że wyczerpanie środków na finasowanie podlega kontroli sądowej. Alokacja (przeznaczenie, przydzielenie) środków na poszczególne działania lub priorytety w ramach programów operacyjnych jest immanentnie związana z ich ograniczoną ilością (np. wyroki NSA: z 11 marca 2020 r., sygn. akt I GSK 300/20; z 21 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 1855/19 dostępne w CBOSA). W orzecznictwie przyjmuje się, że wyczerpanie alokacji środków musi zostać stwierdzone w sposób bezsporny w postępowaniu konkursowym, gdyż wyczerpanie to determinuje sposób załatwienia sprawy na etapie postępowania administracyjnego (por. wyroki NSA: z 26 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4259/17; z 29 lipca 2015 r., sygn. akt II GSK 1535/15 dostępne w CBOSA). Wynika to przede wszystkim z ustanowionych w art. 37 ustawy wdrożeniowej ogólnych zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, które dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego aż po zakończenie tego postępowania konkursowego. Skoro rzetelność wyboru projektów rozumieć należy jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami, to Instytucja Pośrednicząca jest zobowiązana w sposób jednoznaczny wykazać i szczegółowo udokumentować, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały wyczerpane. Definiując pojęcie wyczerpania środków wskazać należy, za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok z 22 czerwca 2020r. sygn. akt I GSK 299/20 dostępny w CBOSA), że "o faktycznym wyczerpaniu kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów, w rozumieniu art. 66 ust. 2 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, można mówić - co najmniej - w sytuacji istnienia prawnie wiążących zobowiązań do wydatkowania tych środków, a takie prawnie wiążące zobowiązania to - w świetle art. 52 ust. 1 tej ustawy - umowa lub decyzja o dofinansowaniu, stanowiące podstawę dofinansowania." W odniesieniu do przewidzianej w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej przesłanki "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinasowanie projektów" w orzecznictwie jednolicie podkreśla się, że jest to faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu (por. wyroki NSA: z 18 października 2017 r., sygn. akt II GSK 3172/17; z 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 3606/17; z 26 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4259/17 dostępne w CBOSA).

Należy zatem uznać, że stwierdzenie przez organ, że projekt nie może być sfinansowany tylko z tego powodu, że zabrakło środków na jego finansowanie ("kwota przeznaczona na dofinasowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinasowania" - art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) nie może być gołosłowne, lecz musi być udokumentowane przez organ poprzez wykazanie, że wyczerpanie środków rzeczywiście nastąpiło. Ocena zaś czy w sprawie zasadnie organ uznał, że doszło do wyczerpania środków na dofinasowanie projektu, podlega kontroli sądowej. Tylko w ten sposób zapewniona będzie realizacja zasad przejrzystego, rzetelnego, bezstronnego i równego prowadzenia wyboru projektów do dofinansowania.

Nie ulega wątpliwości, że na każdym etapie oceny organ powinien kierować się zasadą przeprowadzania wyboru projektów w sposób przejrzysty. Zasada ta w odniesieniu do oceny opartej o treść art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oznacza, że organ powinien w sposób przejrzysty wskazać z jakich powodów w konkretnym przypadku wystąpiła sytuacja braku wystarczania kwoty przeznaczonej na dofinasowanie projektów w konkursie na wybranie konkretnego projektu do dofinasowania. Nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do uznania, że przesłanka wyczerpania środków na dofinansowanie rzeczywiście w tej sprawie nastąpiła, jednozdaniowe stwierdzenie organu, że "przesłanką negatywnej oceny projektu było wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs", i dodatkowe stwierdzenie zawarte w odpowiedzi na skargę, że "wprawdzie żadna z umów o dofinansowanie jeszcze nie została podpisana, ale organ musi zabezpieczy środki na realizację konkursu i dlatego kwota przeznaczona na dofinasowanie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania". Argumentacja ta jest dalece niewystarczająca i pozostaje także w sprzeczności z informacjami udzielonymi przez organ na wezwanie sądu w piśmie procesowym z 14 lipca 2021 roku , z którego wynika, że do daty rozpoznania protestu skarżących zostały zawarte umowy z częścią beneficjentów, których projekty zostały wybranych do dofinansowania, zaś środki przeznaczone na konkurs nie uległy wyczerpaniu.

W ocenie sądu w kontrolowanej informacji organ w żaden sposób nie potwierdził, że doszło do wyczerpania środków, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu skarżących do dofinansowania. Konstatacja ta bowiem w kontrolowanej informacji nie została poparta właściwą argumentacją i nie znajdowała potwierdzenia w żadnych dokumentach źródłowych. Organ nie przeprowadził żadnej analizy ilości posiadanych środków oraz zakresu i sposobu ich wykorzystania. Wskazano jedynie, że choć wniosek o dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej uzyskał tyle samo punktów co ostatni z projektów wybranych do dofinansowania, to zabrakło już środków na jego dofinansowanie. Ocena ta jako całkowicie gołosłowna nie poddaje się jakiejkolwiek weryfikacji, a tym samym narusza także postanowienia § 16 ust. 4 i §18 ust. 9 Regulaminu konkursu.

Reasumując sąd stwierdził, że w tej sprawie doszło do zarzucanego w skardze naruszenia art. 53 ust. 1, ust. 2 pkt 2 oraz art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. obowiązku przejrzystego, rzetelnego, bezstronnego i równego prowadzenia wyboru projektów do dofinansowania i dlatego sąd uznał, że skarga jest uzasadniona.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265), zasadzając je w kwocie równej wpisowi od skargi - 200 zł, wynagrodzeniu pełnomocnika - 480 zł i opłacie skarbowej od pełnomocnictwa - 17 zł. Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia wynagrodzenia radcy prawnego stosownie do przepisu § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia w wysokości podwójnej stawki minimalnej strona bowiem nie wykazała, że rozstrzygana sprawa cechowała się szczególnie wysokim stopniem skomplikowania oraz wymagała dodatkowego nakładu pracy dla jej wyjaśnienia.

a.l.