Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1189/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania budynku postanawia: 1. oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, 2. zwrócić pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu A.P. wniesiony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) zł.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną F.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1189/09. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej był fakt, że została ona wniesiona po terminie.

Pismem z dnia 10 września 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zarzut przekroczenia terminu może być dyskusyjny, ponieważ w terminie do wniesienia skargi skarżący złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika w sprawie, który został przez sąd uwzględniony już po upływie terminu do wniesienia skargi. Skarżący przyznał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem stronie. Z uwagi na postanowienia art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna winna być zniesiona przez adwokata lub radcę prawnego. W przypadku, gdy strona korzysta z usług pełnomocnika z wyboru termin ten winien być liczony od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem przez stronę. Odmiennie natomiast, mając na uwadze postanowienia art. 2 Konstytucji RP i zasady sprawiedliwości społecznej oraz wykładnię celową tych przepisów, w przypadku wyznaczenia pełnomocnika z urzędu termin do wniesienia skargi należałoby liczyć od daty otrzymania stosownych decyzji przez pełnomocnika. W konkretnym przypadku termin do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany, albowiem pełnomocnik z urzędu otrzymał decyzję Dziekana OIRP w K. o wykonaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2009 r. w dniu 23 czerwca 2009 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 21 lipca 2009 r. Niemniej jednak mając na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w postanowieniu z dnia 28 sierpniu 2009 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącego skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, zaś o uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej według stanowiska WSA w Krakowie pełnomocnik z urzędu dowiedział się po otrzymaniu zaskarżonego postanowienia.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Według art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Powyższe warunki nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący kilkukrotnie powtarza, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Faktycznie więc skarżący kwestionuje stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tego rodzaju argumentacja powinna znaleźć się w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a nie we wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Ze względu na taką treść uzasadnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny początkowo nadał powyższemu pismu bieg jako zażaleniu, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta celem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wniosek o przywrócenie terminu winien wskazywać na niezależne od strony przyczyny, które spowodowały przekroczenie terminu, natomiast wniosek złożony w niniejszej opiera się na zaprzeczeniu, że termin w ogóle został przekroczony. Przyczyną przekroczenia terminu jest więc fakt, że skarżący prezentuje odmienny od WSA w Krakowie pogląd na kwestię upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Właściwym środkiem do podnoszenia tego rodzaju argumentacji jest zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, natomiast oparty na niej wniosek o przywrócenie terminu podlega oddaleniu ze względu na brak wykazania przesłanek, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. Dlatego też orzeczono jak pkt 1 postanowienia.

Zarządzeniem z dnia [..] września 2009 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia kwoty 100 zł jako wpisu od zażalenia (k. [...]), a pełnomocnik skarżącego opłatę tę uiścił (k. [...]). Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r. (k. [...]) skarżący został jednak zwolniony od kosztów sądowych, a więc pobranie wpisu od zażalenia było bezpodstawne. W myśl art. 225 p.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Dlatego też na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak pkt 2 postanowienia.