Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 29/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2011 r. sprawy ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że tak on, jak i jego małżonka otrzymują niewielkie wynagrodzenia za pracę i mają na utrzymaniu dwójkę uczących się dzieci. Według wniosku skarżący wraz z rodziną nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu swej matki i ma do spłaty znaczne zadłużenie.

Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego, pełnomocnik wnioskodawcy obszernie uzupełnił przedłożoną wcześniej dokumentację źródłową, przedstawiając w szczególności odpisy: postanowień o umorzeniu postępowań egzekucyjnych toczących się przeciwko skarżącemu, wydanych w dniach 4 i 8 lutego 2011 r., zaświadczeń o zarobkach (według nich skarżący otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1317, a jego małżonka – 1386 zł brutto), zeznań podatkowych skarżącego i jego małżonki za 2009 r., w których wykazano jedynie niewielkie przychody ze stosunku pracy, zaświadczeń o braku jakichkolwiek środków na rachunkach bankowych oraz zaświadczenia organu podatkowego, zgodnie z którym zaległości podatkowe skarżącego na dzień 22 lutego 2011 r. wynosiły ogółem 324.225,31 zł. Pełnomocnik pismem z dnia 24 lutego 2011 r. złożył ponadto wniosek o przedłużenie terminu do wykonania wezwania "do dnia 28 lutego 2011 r.", w którym to dniu pismo to wpłynęło do Sądu.

W tym ostatnim dniu pełnomocnik nadał kolejne dokumenty, min. odpisy: "ponownego" wniosku o przyznanie prawa pomocy o treści podobnej jak poprzednio oraz kilkudziesięciu tytułów wykonawczych wystawionych w ostatnim czasie

w stosunku do skarżącego (najwyższa ze wskazanych w nich kwot należności głównych to 816.250 zł).

Obecnie toczy się przed Sądem kilkanaście postępowań w sprawie wniosków o przyznanie skarżącemu prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – niezbędne dokumenty źródłowe.

Odnosząc te uwagi do rozpatrywanego wniosku, który w niniejszej sprawie złożono na dwóch urzędowych formularzach, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka została wykazana. Nadesłana dotychczas obszerna dokumentacja jest,

w ocenie rozpoznającego wniosek, wystarczająca dla sformułowania takiej konstatacji i nie wymaga dalszego uzupełnienia. Tym samym nie ma potrzeby przedłużania terminu, o co wnosił pełnomocnik skarżącego; zresztą wniosek ów wpłynął do Sądu w dniu, do którego termin miał być przedłużony. Zgromadzony

w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia przecież wątpliwości co do tego, że

w gospodarstwie domowym skarżącego uzyskiwane są dochody, których wysokość nie wystarcza na pokrycie zarówno niezbędnych kosztów utrzymania czteroosobowej rodziny, jak i kosztów sądowych. Jest tak tym bardziej dlatego, że wnioskodawca stoi przed koniecznością uiszczenia tych ostatnich kosztów w kilkunastu postępowaniach toczących się obecnie przed Sądem. Nie można również tracić z pola widzenia bardzo wysokiego zadłużenia skarżącego, tak publiczno-jak i prywatnoprawnego, którego spłata przekracza jego możliwości finansowe, czego dowodzą m.in. postanowienia o umorzeniu postępowań egzekucyjnych z powodu ich bezskuteczności. W takim stanie rzeczy każdy dodatkowy wydatek może się wiązać z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego rodziny.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.