Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 171/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 1998 nr 133 poz 872
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
article: art. 134 ust. 4, art. 154
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] ustalającą odszkodowanie na rzecz D. K., M. K., T. M., M. M., B. M., T. M. i P. J. za udziały wielkości [...] części w równych kwotach po [...] zł w nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2, zajętej pod drogę publiczną, gminną - część ul. [...] w L.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] stwierdził nabycie przez Gminę Miejską [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zajętej pod część ul. [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu [...].

Spadkobiercy dawnych właścicieli nieruchomości S. M. i C. M. wystąpili do organu z wnioskiem o ustalenie odszkodowania za tę nieruchomość.

W dniu 1 grudnia 2008 r., rzeczoznawca majątkowy W. L. sporządził operat szacunkowy. Dokument ów został udostępniony stronom postępowania na rozprawie administracyjnej w dniu [...] maja 2009 r. Z uwagi na fakt, że organ zawiesił postępowanie administracyjne wobec konieczności ustalenia następców prawnych dawnych właścicieli nieruchomości, po jego podjęciu, okazało się, że operat uległ dezaktualizacji. W związku z powyższym rzeczoznawca majątkowy W. K. sporządził w dniu [...] czerwca 2011 r., nowy operat szacunkowy. Na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2011 r., pełnomocnik Prezydenta Miasta [...] oświadczyła, że załączyła do akt sprawy operat szacunkowy wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego W. L. z dnia 6 sierpnia 2011 r., i zaproponowała, aby dla przedmiotowej nieruchomości do wypłaty przyjąć kwotę w nim zawartą to jest [...] zł za 1 metr kwadratowy. Spadkobiercy wnioskodawców oświadczyli, że nie zgadzają się z propozycją przedstawioną przez pełnomocnika Prezydenta Miasta [...] i akceptują wycenę zawartą w operacie sporządzonym przez W. K. W piśmie z dnia 10 października 2011 r., Prezydent Miasta [...] wskazał, iż zostały zmienione dotychczasowe przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r., w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109) w zakresie sposobu szacowania nieruchomości wobec czego operat z dnia 30 czerwca 2011 r., w świetle znowelizowanych przepisów nie jest aktualny i nie może być wykorzystany do niniejszego postępowania. W odpowiedzi na pismo Prezydenta Miasta [...] rzeczoznawca majątkowy W. K. wyjaśnił, że sporządzony przez niego operat szacunkowy był zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, jednak po wejściu w życie nowelizacji przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r., operat ten nie może być wykorzystany do celów, do których został sporządzony. W związku z powyższym rzeczoznawca majątkowy W. K. w dniu 15 marca 2012 r., sporządziła nowy operat szacunkowy, w którym ustaliła wartość przedmiotowych nieruchomości na łączną kwotę [...] zł. Na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r., operat ten został udostępniony stronom postępowania. Pełnomocnik Prezydenta Miasta [...] oświadczyła, że operat nie zawiera odniesienia do badania rynku regionalnego, transakcje w nim zawarte zostały przyjęte wyłącznie z rynku Miasta [...], gdzie nie odnotowano transakcji drogowych, co nie jest zgodne z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. Ponadto wartości nieruchomości zawarte w operatach sporządzonych pod koniec 2011 r. były dużo niższe ponieważ przyjęto do wyceny transakcje nieruchomościami drogowymi z rynku regionalnego dla porównywalnego terenu. Pełnomocnik poprosiła rzeczoznawcę majątkowego o przedstawienie analizy rynku regionalnego. Rzeczoznawca majątkowy oświadczyła, że operat został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponieważ na terenie całego powiatu [...] brak jest transakcji kupna – sprzedaży działkami drogowymi, dlatego zgodnie z § 36 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r., określono wartość nieruchomości uwzględniając nieruchomości o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych. Wykorzystanie rynku regionalnego byłoby wskazane wówczas, gdyby chodziło o drogi innej kategorii, to jest drogi wojewódzkie lub krajowe. Natomiast spadkobiercy wnioskodawców oświadczyli, że zgadzają się na wypłatę odszkodowania w kwocie ustalonej operacie szacunkowym z dnia 15 marca 2012 r.

Uznając zatem, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego W. K. z dnia [...] marca 2012 r., jest prawidłowy Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] ustalił odszkodowanie na rzecz D. K., M. K., T. M., M. M., B. M., T. M. i P. J. za udziały wielkości [...] części w nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2, zajętej pod drogę publiczną, gminną - część ul. [...] w L. (w równych kwotach po [...] zł).

Od powyższej decyzji Prezydent Miasta [...] wniósł odwołanie do Wojewody [...] kwestionując zasadność rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, w tym wysokość przyznanego odszkodowania.

W toku postępowania odwoławczego Wojewoda [...] analizując ponownie prowadzone przez Starostę [...] postępowanie odszkodowawcze nie stwierdził uchybień, mających wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Organ odwoławczy uznał, że operat szacunkowy sporządzony w dniu [...] marca 2012 r., przez rzeczoznawcę majątkowego W. K. może stanowić podstawę do ustalenia odszkodowania i jest zgodny z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2011 r. nr 165 poz. 985) i brak jest istotnych uwag do ww. operatu. Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż nie dokonano wnikliwej analizy rynku regionalnego pod kątem istnienia tzw. transakcji drogowych, Wojewoda [...] podniósł, że na str. 7 operatu wskazano najpierw, że ,,na terenie rynku lokalnego brak jest transakcji dotyczących gruntów przeznaczonych pod drogi publiczne "; a następnie - że "na terenie powiatu [...] brak jest transakcji na nieruchomości przeznaczone pod drogi spełniających warunek podobieństwa zgodnie z art. 4 pkt 16 u.g.n.". Organ odwoławczy zaznaczył, że wyceniana działka znajduje się na terenie miasta [...], a więc na obszarze, na którym ceny nieruchomości będą najwyższe na terenie powiatu [...]. Skoro rzeczoznawca na analizowanym (poszerzonym) obszarze - nie tylko gminy, ale i całego powiatu - nie znalazł nieruchomości podobnych, to zarzut o brak wykorzystania danych o transakcjach drogowych jest bezzasadny. Wojewoda [...] wskazał również, że w protokole z rozprawy administracyjnej autorka operatu wyjaśnia, że "na terenie całego powiatu brak jest tego typu transakcji, dlatego zgodnie z § 36 ust. 4 rozporządzenia, określono wartość nieruchomości biorąc pod uwagę nieruchomości o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych. Rynek regionalny dotyczy całego województwa i wykorzystanie tego typu transakcji miałoby sens tylko w przypadku, gdyby chodziło o drogi innej kategorii (drogi wojewódzkie lub krajowe)". Ponadto organ zaznaczył, że rzeczoznawca majątkowy nie ma obowiązku rozszerzania badanego rynku "w nieskończoność", aż do znalezienia jakichkolwiek transakcji drogowych. Procedura taka prowadzi do tego, że przyjęta próbka reprezentatywna jest zazwyczaj niespójna, a poszczególne nieruchomości nie spełniają warunku "podobieństwa" w rozumieniu art. 4 pkt 16 u.g.n. (choćby z uwagi na różnice w lokalizacji).

Mając na uwadze powyższe, uznając brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Starosty [...], Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Na powyższą decyzję Gmina Miejska [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła:

1) naruszenie przepisów art. 153 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw. z § 4 ust. 2 i ust. 3 w zw. z § 36 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 35 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, poprzez oparcie się na nieprawidłowej (zawyżonej) wycenie rynkowej nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu ewidencyjnego [...] o łącznej powierzchni 299 m2, położonej pod drogę publiczną ul. [...] w L., co miało wpływ na ustalenie wysokości należnego odszkodowania,

2) naruszenie art. 7, 8, 11 i 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy podejmowaniu decyzji.

Skarżąca podniosła, że kwestionowana decyzja Wojewody [...] nie jest właściwa i nie odpowiada przepisom prawa, gdyż organ dokonał pobieżnie oceny sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego. Gmina wskazała, że do wyceny zastosowano podejście porównawcze metodę korygowania ceny średniej nie znając cen nieruchomości podobnych. Z bazy danych wybrano [...] nieruchomości, z których żadna nie jest położona w tym samym obrębie, co nieruchomość wyceniana. Są one położone w znacznej odległości od niej. Ponadto powierzchnia działek branych pod uwagę do porównania jest od kilku do kilkunastu razy większa od powierzchni gruntu wycenianego. Rzeczoznawca zdaniem skarżącego nie przyjął więc do wyceny nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, czym naruszył dyspozycję § 4 rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r. Skarżąca zwróciła uwagę na rodzaje cech, które rzeczoznawca przyjął dokonując obliczenia współczynnika korygującego. Jedną z nich jest jakość drogi dojazdowej, która miała, aż w 20 % wpływ na ustalenie ceny. Zdaniem skarżącej uwzględnienie tej cechy sztucznie zawyża wysokość współczynnika korygującego, a tym samym cenę nieruchomości. Kolejny błąd operatu polega na uwzględnieniu w operacie cechy "sąsiedztwo". W operacie będącym podstawą wyceny rzeczoznawca określił wpływ przedmiotowej cechy na cenę nieruchomości na 10%, podczas gdy w przypadku nieruchomości będącej drogą publiczną nie powinna ona mieć żadnego znaczenia. Kolejny zarzut dotyczy nie wzięcia pod uwagę przez rzeczoznawcę majątkowego cechy "możliwości alternatywnego wykorzystania" nieruchomości, która odróżnia nieruchomość wycenianą od innych gruntów. Skarżąca zauważyła, że nieruchomość z przeznaczeniem pod drogę nie może być wykorzystana w inny sposób. Reasumując w ocenie strony skarżącej operat szacunkowy jest dotknięty licznymi wadami, przez co zawyża wysokość określonego w decyzji Starosty [...] należnego odszkodowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi powołując się na dotychczasowe ustalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy w istniejącym w sprawie stanie faktycznym i prawnym organy prawidłowo ustaliły wysokość odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.

W niniejszej sprawie jest bezsporne, że decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] stwierdzono nabycie przez Gminę Miejską [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości należącej do S. M. i C. M., zajętej pod część ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu [...]. Materialnoprawną podstawę do wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Zgodnie z art. 73 ust. 4 powołanej ustawy, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2 odszkodowanie za nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, które z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa. Podstawę dla ustalenia odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według stanu z dnia wejścia w życie ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Z akt sprawy wynika, że wysokość odszkodowania została ustalona w niniejszej sprawie na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego w dniu [...] marca 2012 r., przez W. K. Organy obu instancji przyjęły, że operat ten może stanowić podstawę do ustalenia odszkodowania i ocenę tę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela. Przy ocenie wartości nieruchomości biegła zastosowała podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Do porównań przyjęła transakcje nieruchomościami przeznaczonymi pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i drogi stwierdzając, że na terenie powiatu [...] brak jest transakcji dotyczących nieruchomości przeznaczonych pod drogi publiczne.

Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania prawdziwości twierdzeń rzeczoznawcy majątkowego w tym zakresie. Zauważyć należy, że Gmina Miasta [...] w toku postępowania administracyjnego nie przedstawiła żadnych dowodów wskazujących na nieprawdziwość twierdzeń rzeczoznawcy majątkowego. Co więcej z akt sprawy i z treści zaskarżonych decyzji wynika, że w toku postępowania administracyjnego skarżąca posłużyła się operatem szacunkowym sporządzonym przez W. L. z dnia [...] czerwca 2011 r., w którym autor wyraźnie na stronie 4 stwierdził, iż na rynku [...] nie stwierdzono transakcji nieruchomościami gruntowymi przeznaczonymi lub zajętymi pod drogi publiczne, a grunty sąsiadujące z nieruchomością wycenianą, sąsiadują z gruntami przeznaczonymi pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Ustalenia obu operatów w tym zakresie są więc tożsame, nie wskazują na odmienny charakter wycenianej nieruchomości. Nie można zgodzić się z Gminą Miejską [...], że nieruchomości przyjęte do porównań były niepodobne do nieruchomości wycenianej, skoro były położone na tym samym rynku lokalnym ([...]), miały to samo przeznaczenie w planie miejscowym i zostały wyodrębnione w oparciu o te same cechy rynkowe. Tym samym zarzuty skargi dotyczące trafności oceny organów, co do prawidłowości operatu szacunkowego przyjętego za podstawę ustalenia odszkodowania w tej sprawie nie są słuszne. Z treści operatu szacunkowego wynika, że rzeczoznawca majątkowy W. K. prawidłowo zastosowała przepis § 36 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 165, poz. 985) i słusznie określiła wartość rynkową nieruchomości w podejściu porównawczym, metodą korygowania ceny średniej. Biegła zastosowała zestawienie [...] transakcji nieruchomościami podobnymi, które zostały dokonane na rynku lokalnym. Kryterium wyboru tych transakcji stanowiło podobieństwo nieruchomości do nieruchomości wycenianej. Zgodnie z przepisem art. 153 ust. 1 u.g.n., podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej. Przy wycenie biegła uwzględniła takie cechy rynkowe jak położenie, lokalizacja szczegółowa, sąsiedztwo, jakość drogi dojazdowej i uzbrojenie. Na podstawie tych transakcji ustaliła średnią cenę 1 m2 w wysokości [...] zł. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że dobór nieruchomości do wyceny w tej sprawie nie był prawidłowy. Dobór tych nieruchomości był prawidłowy i nie zmienia tego okoliczność, że tylko dwie z tych nieruchomości położone były w tym samym obrębie, co nieruchomość wyceniana. Również różnica w powierzchni nieruchomości nie świadczy automatycznie o braku podobieństwa, gdyż wybór tych, a nie innych transakcji mieścił się w kompetencjach rzeczoznawcy majątkowego. Zdaniem Sądu organy obu instancji trafnie przyjęły również przy określaniu wartości nieruchomości, wybór podejścia i metody szacowania jej wartości. Powyższe wskazuje na to, że wbrew zarzutom skargi ustalone w operacie szacunkowym z dnia [...] marca 2012 r., odszkodowanie odpowiada słusznemu odszkodowaniu za wywłaszczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Okoliczność, że podmiot obowiązany skłonny byłby zapłacić odszkodowanie w wysokości [...] zł za 1 metr kwadratowy, co wynika z pisma z dnia [...] czerwca 2012 r. pozostaje bez znaczenia w sprawie, w sytuacji, gdy operatowi szacunkowemu i dokonanej przez organy jego ocenie, nie można zarzucić naruszenia i został jako dowód w postępowaniu dotyczącym ustalenia wysokości odszkodowania prawidłowo oceniony.

Odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego błędnego wzięcia pod uwagę przez rzeczoznawcę majątkowego cech nieruchomości takich jak "jakości drogi dojazdowej", "sąsiedztwo", "możliwości alternatywnego wykorzystana" należy wskazać, że przepisy prawa przy wycenie tego rodzaju gruntów nie wskazują cech jakie należy brać pod uwagę przy sporządzaniu operatu szacunkowego, ani też nie zakazują przyjmowania takich cech jak sąsiedztwo, stan zurbanizowania, jakość drogi dojazdowej, możliwość bezpośredniego zjazdu z nieruchomości, uzbrojenie w urządzenia przesyłowe. Przeciwnie, z przepisów art. 154 ust. 1 u.g.n. w zw. z § 3 ust. 2 i § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że to rzeczoznawca majątkowy ma dokonać analizy rynku nieruchomości, zapoznać się z cenami nieruchomości, warunkami zawarcia transakcji i na tej podstawie wyłonić nieruchomości podobne, ze względu na istotne cechy decydujące o wartości nieruchomości, a następnie dokonać wyboru właściwego podejścia i metody szacowania nieruchomości. Zgodnie z § 26 ust. 3 rodzaj rynku, jego obszar i okres badania określa rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności przedmiot, zakres, cel i sposób wyceny, dostępność danych oraz podobieństwo rynków. Z kolei przepisy art. 134 w zw. z art. 4 pkt 17 u.g.n. stosowane odpowiednio w sprawach z zakresu odszkodowań za grunty zajęte pod drogi publiczne (art. 73 ust. 5 ustawy) wskazują, że biegły przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości bierze pod uwagę, w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan zagospodarowania, stan prawny, stan techniczno - użytkowy, a także stan otoczenia nieruchomości, w tym wielkość, charakter i stopień zurbanizowania miejscowości, w której nieruchomość jest położona. Ten zakres obowiązków biegłego ma związek z jego wiedzą specjalną, dlatego też zarówno organy, jak i Sąd nie mają uprawnień do kwestionowania ustaleń biegłego w obszarze zastrzeżonym dla jego wiedzy specjalnej.

Jeżeli zaś chodzi o zarzut Gminy Miejskiej [...] dotyczący nie wzięcia przez rzeczoznawcę pod uwagę możliwości alternatywnego wykorzystania nieruchomości, trzeba wskazać, że wartość rynkową nieruchomości określa się według alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z przeznaczenia, jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia (w niniejszej sprawie nabyciem pod drogę publiczną), powoduje zwiększenie jej wartości (art. 134 ust. 4 u.g.n.). W niniejszej sprawie wątpliwe jest zastosowanie tego przepisu, ponieważ stwierdzenie decyzją nabycia z mocy samego prawa gruntu zajętego pod drogę publiczną nie zmienia przeznaczenia gruntu w stosunku do sposobu jego dotychczasowego wykorzystywania. Regulacja z art. 73 ust. 1 ustawy legalizuje bowiem stan faktyczny na gruncie, który istniał na nieruchomości przed dniem 1 stycznia 1999 r. Dla spraw odszkodowawczych tego rodzaju miarodajny jest stan nieruchomości na dzień 29 października 1998 r. (§ 36 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia).

Reasumując nie można uznać w niniejszej sprawie trafności zarzutu skarżącej naruszenia przepisów art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 i art. 140 k.p.a. Organy obu instancji dogłębnie zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Wszechstronnie go rozważyły. Uzasadnienie decyzji również spełnia ustawowe wymogi, a odmienna ocena strony, co do wysokości odszkodowania pozostaje bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięć.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.