Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1545/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 130 a ust. 2 a
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla ( spr.), , Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia kosztów dyspozycji usunięcia pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. Prezydent [...] na podstawie art. 130a ust. 2a, ust. 10h, ust. 10j oraz ust. 6 i 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., dalej: "p.r.d."), załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu za rok 2014 (Dz. U. Województwa [...] z 2013 r., poz. 13514), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. z 2015 r., poz. 1438) w zw. z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) ustalił wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Ford o numerze rejestracyjnym [...] na kwotę 478 złotych, do zapłaty których zobowiązał K. R.

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 28 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 130a ust. 1 p.r.d. strażnik miejski wydał dyspozycję usunięcia pojazdu marki Ford o numerze rejestracyjnym [...] z ulicy [...] w [...] z powodu niezastosowania się do znaku B-36 z tabliczką T-24, to jest pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. W trakcie czynności usuwania pojazdu do strażnika zgłosił się kierujący pojazdem K. R. W związku z tym na podstawie art. 130a ust. 2a p.r.d. odstąpiono od usunięcia pojazdu.

Powyższy stan faktyczny organ ustalił na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wystawionej przez strażnika miejskiego oraz notatki urzędowej strażnika miejskiego.

Dalej organ stwierdził, że wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu skutkowało powstaniem kosztów. Nastąpił wyjazd holownika, po czym stawił się kierujący pojazdem, wobec czego odwołano dyspozycję. Jako dowód na te okoliczności organ wskazał zapisy na dyspozycji usunięcia pojazdu, zapisy w systemie GPS, raport drogowy oraz załącznik do zapłaconej przez [...] faktury wystawionej przez podmiot zajmujący się holowaniem - [...]

Zgodnie z art. 130a ust. 2a p.r.d. jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Na podstawie danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców ustalono, że właścicielem pojazdu marki Ford o numerze rejestracyjnym [...] w dniu 28 kwietnia 2014 r. był K. R., który został zobowiązany do zapłaty kosztów.

Wysokość kosztów ustalono stosownie do art. 130a ust. 6 oraz ust. 6a p.r.d. na podstawie załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu na rok 2014. Uchwała ustala wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t na kwotę 478 zł.

K. R. wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta [...]. Wskazał w nim, że wobec braku miejsc parkingowych i z uwagi na pilną potrzebę, parkował krótko samochód w niedozwolonym miejscu. Z decyzją się nie zgadza, ponieważ na miejscu nie było holownika. Powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1685/15, w którym stwierdzono, że samo wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu nie jest dla organu podstawą do wydania decyzji o obowiązku uiszczenia opłaty za jego usunięcie.

Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2017 r.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 130a ust. 1 pkt 1 i 5 p.r.d. pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i zagraża bezpieczeństwu, a także w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela.

Z kolei art. 130a ust. 2a p.r.d. stanowi, że od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli jednak wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia obowiązany jest właściciel lub współwłaściciel pojazdu.

Dalej wskazano, że dla zasadności obciążenia strony kosztami powstałymi w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu miarodajne są jedynie następujące okoliczności: popełnienie wykroczenia polegającego na parkowaniu w miejscu obowiązywania znaków B-36 i T-24, wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu przez uprawnionego funkcjonariusza oraz powstanie kosztów w związku z interwencją.

Organ II instancji stwierdził, że Prezydent [...] prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające i zgromadził wyczerpujący materiał dowodowy, spełniając w tym zakresie wymogi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Materiał ten pozwalał na stwierdzenie wszystkich okoliczności, od których zależy zasadność zaskarżonej decyzji. Prawidłowo została ustalona wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu.

K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2017 r.

Nie zgadzał się z decyzją zobowiązującą do zapłaty kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, ponieważ jego samochód nie został odholowany. Powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1685/15, w którego uzasadnieniu stwierdzono, że samo wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu nie jest dla organu wystarczającą podstawą do wydania decyzji o obowiązku uiszczenia opłaty za jego usunięcie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują.

Podstawą do obciążenia właściciela pojazdu kosztami wezwania i przejazdu holownika stanowił art. 130a ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Stosownie do art. 130a ust. 1 pkt 1 i 5 p.r.d. dyspozycja usunięcia pojazdu może zostać wydana w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i zagraża bezpieczeństwu, a także w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Zgodnie z art. 130a ust. 4 p.r.d. dyspozycję usunięcia pojazdu w tych sytuacjach może wydać strażnik miejski.

Stosownie do wyżej wskazanych przepisów, żeby mogła zostać wydana decyzja zobowiązująca właściciela do zapłaty kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, muszą zostać spełniane następujące przesłanki:

1. zaistnienie podstaw do usunięcia pojazdu z drogi na koszt właściciela;

2. wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu przez uprawniony podmiot;

3. powstanie kosztów z powodu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu (niezależnie od ich wysokości).

Należy podkreślić, że podstawą do wydania takiej decyzji nie jest tylko sytuacja gdy dochodzi do odholowania pojazdu.

Stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w ramach postępowania w przedmiocie nałożenia obowiązku poniesienia kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu organ ma obowiązek zgromadzić materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie wymienionych przesłanek. Zgodnie z art. 107 § 1 i 3 wydana decyzja musi zawierać wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

Zgromadzony przez organ w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy pozwalał na podjęcie decyzji w świetle wskazanych kryteriów.

Z notatki urzędowej strażnika miejskiego i dyspozycji usunięcia pojazdu wynika, że w dniu 28 kwietnia 2014 r. przy ul. [...] w [...] ujawnione zostało przez straż miejską wykroczenie polegające na postoju pojazdu w strefie znaku B-36 (zakaz zatrzymywania się) z tabliczką T-24 (wskazującą, że pozostawiony pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela). Okoliczność ta została przyznana także przez skarżącego.

W związku z powyższym strażnik miejski wydał dyspozycję usunięcia pojazdu. Już po jej wydaniu zgłosił się właściciel pojazdu K. R., wobec czego odstąpiono od usunięcia pojazdu.

Zapisy na dyspozycji usunięcia pojazdu, zapisy w systemie GPS, raport drogowy oraz załącznik do zapłaconej przez m. st. Warszawę faktury wystawionej przez podmiot zajmujący się holowaniem - [...]. pozwalają na stwierdzenie, że wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu skutkowało powstaniem kosztów. Nastąpił wyjazd holownika, przejechanie holownikiem dystansu 350 metrów, a dopiero po tym stawił się kierujący pojazdem, wobec czego strażnik miejski odwołał tę dyspozycję. Z powodu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu powstał koszt w wysokości 26,90 zł.

Wartość dowodowa wymienionych środków nie budziła żadnych wątpliwości. Organ ustalił wszystkie przesłanki konieczne do wydania decyzji ustalającej wysokość kosztów powstałych w związku z dyspozycją usunięcia pojazdu.

Prawidłowo została ustalona wysokość tych kosztów. Zgodnie z art. 130a ust. 6 p.r.d. rada powiatu ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość kosztów, które musi zapłacić właściciel pojazdu w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu. W załączniku nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu na rok 2014 (Dz. U. Województwa [...] z 2013 r., poz. 13514), określono wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t, na kwotę 478 zł.

Wysokość kosztów, do pokrycia których zobowiązywany jest właściciel pojazdu, jest zryczałtowana, czyli niezależna od wysokości faktycznie powstałych kosztów i ich charakteru. Jeżeli tylko wykazane zostanie powstanie jakichkolwiek kosztów, to właściciel jest zobowiązany do ich uiszczenia w kwocie określonej w załączniku do uchwały. Nie ma znaczenia fakt, że pojazd faktycznie nie został odholowany, a skarżący nie widział holownika, co zresztą potwierdza materiał dowodowy sprawy. Samo wezwanie holownika, jego wyjazd i pokonanie niewielkiego odcinka drogi (przed odwołaniem dyspozycji) w celu odholowania przedmiotowego pojazdu, skutkowało powstaniem kosztów.

Niezależnie od kwoty (26,90 zł), wskazanej przez firmę holowniczą w fakturze VAT wystawionej za przejazd pojazdu holowniczego, organ musiał ustalić opłatę zgodnie z wysokością wskazaną w uchwale. Kwota ta została ustalona w maksymalnej dopuszczalnej stawce (zgodnie z art. 130a ust. 6 zd. 2 i ust. 6a p.r.d.), równej opłacie za usunięcie pojazdu. Uchwała, o której mowa, stanowi akt prawa miejscowego i dopóki obowiązuje, orzekające organy oraz Sąd nie były władne do oceny jej zapisów i nie mogły odstąpić od ustalenia kosztów, ani ustalić ich w innej wysokości (np. faktycznie poniesionych wydatków).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 sierpnia 2016 r. w sprawie I OSK 2644/14 (publ. Lex nr 2142157), wskazał iż ustawodawca ustanowił mechanizm ustalania opłat za usunięcie pojazdów nieuzależniony od faktycznej wysokości opłat w konkretnym przypadku (podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 28 marca 2017 r. w sprawie VII SA/Wa 2813/16, publ. cbosa).

Z przedstawioną argumentacją nie jest sprzeczne powoływane przez skarżącego uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1685/15.

W uzasadnieniu tego wyroku wykazano, że samo wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu nie jest dla organu podstawą do wydania decyzji o obowiązku uiszczenia opłaty. Wskazano w nim jednak, że obowiązek taki powstaje wówczas, gdy wydanie, a następnie cofnięcie dyspozycji usunięcia pojazdu, spowodowało powstanie rzeczywistych kosztów. W tej sprawie zaistniała sytuacja, że wydanie, a następnie cofnięcie dyspozycji usunięcia pojazdu, spowodowało powstanie rzeczywistych kosztów.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.