Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 578/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 5, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2006 r. postanawia: 1) odrzucić wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 1901 zł (słownie: jeden tysiąc dziewięćset jeden złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

J. M. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2006 r.

Następnie postanowieniem z dnia 14 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wskazaną skargę z uwagi na nieuiszczenienie przez Skarżącego wpisu sądowego od jego skargi. Wskazane postanowienie jest prawomocne od dnia 4 stycznia 2013 r.

W piśmie z dnia 27 marca 2014 r. Skarżący reprezentowany przez swojego pełnomocnika wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi wniesionej w dniu 14 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 578/12. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazał, iż aktualnie pozostaje w sporze z Dyrektorem Izby Skarbowej w W. co do zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku od towarów i usług za lata 2004-2007. W wielu postępowaniach Skarżący był reprezentowany przez swojego pracownika – S. K. Postępowania te są w różnych stadiach. Niektóre toczą się przed organami podatkowymi, a niektóre są (lub były) rozstrzygane przez sądy administracyjne. Skarżący był co pewien czas informowany przez ww. pełnomocnika o stanie spraw (np. o konieczności dostarczenia dokumentów do wniosku o przyznanie prawa pomocy, o terminie na wniesienie zażalenia, skargi, czy też skargi kasacyjnej). Jednakże do dnia 20 marca 2014 r. Skarżący nie otrzymał żadnej informacji od swojego pełnomocnika wskazującej na to, że skarga dotycząca decyzji wydanej co do podatku od towarów i usług za 2006 r. została odrzucona, czy też że istnieje konieczność uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy Skarżący powziął wątpliwości co do należytej staranności po stronie wskazanego pełnomocnika, zaś po tym jak podjął bezskuteczne próby nawiązania z nim kontaktu celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, ustanowił dla siebie innego pełnomocnika i dopiero on po zbadaniu w tutejszym Sądzie akt sprawy III SA/Wa 578/12 ustalił, iż poprzedni pełnomocnik Skarżącego nie odebrał korespondencji zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie. Skarżący wskazał też, że powierzył swoje sprawy osobie, którą znał i zatrudniał jako pracownika. Skarżący do czerwca 2013 r. nie miał powodów, aby nie ufać, czy też nadmiernie kontrolować swojego pełnomocnika. Jednakże jak tylko pojawiły się pierwsze wątpliwości co do rzetelności działania pełnomocnika, natychmiast podjął on działania w celu wyjaśnienia powstałych wątpliwości. W wyniku tego ustalił, że już od grudnia 2012 r. były kłopoty ze skutecznym doręczaniem korespondencji w sprawach Skarżącego na adres wskazany przez poprzedniego pełnomocnika do doręczeń. W tej sytuacji gdyby tylko Skarżący wiedział o problemach z doręczeniami oraz o częstej nieobecności jego pełnomocnika pod wskazanym przez niego adresem, to wymógłby na nim zmianę adresu korespondencyjnego. Tymczasem pełnomocnik tę okoliczność przed Skarżącym zatajał. Biorąc powyższe pod uwagę Skarżący wskazał, że uprawdopodobnił iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2006 r. Wezwanie do uiszczenia tego wpisu zostało bowiem prawidłowo przesłane pełnomocnikowi Skarżącego w osobie S. K. na wskazany przez niego adres korespondencyjny, po czym było dwukrotnie awizowane i zwrócone przez pocztę z uwagi na jego niepodjęcie przez adresata. W tym stanie rzeczy wskazane wezwanie uznano za doręczone w trybie przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. z dniem 22 października 2012 r., co też oznacza że ostatnim dniem do uiszczenia wpisu dla Skarżącego był dzień 29 października 2012 r. Skarżący nie uiścił wpisu od jego skargi w wykonaniu powyższego wezwania, lecz uczynił to dopiero składając w dniu 27 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy wskazać, iż wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi wniesionej w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 578/12 podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny stosownie do treści art. 88 p.p.s.a., który stanowi iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zauważyć bowiem należy, iż zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Jak już wskazano powyżej, ostatnim dniem do uiszczenia wpisu od skargi dla Skarżącego był dzień 29 października 2012 r., natomiast Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tejże czynności w dniu 27 marca 2014 r., tj. po upływie roku od uchybionego terminu. Sąd nie dopatrzył się natomiast w niniejszej sprawie w świetle argumentacji przywołanej przez pełnomocnika Skarżącego w jego wniosku o przywrócenie terminu, szczególnych okoliczności które stosownie do treści przepisu art. 87 § 5 p.p.s.a. pozwalałaby uznać iż zachodzi w omawianej sytuacji wyjątkowy przypadek uzasadniający przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest bowiem pogląd zgodnie, z którym za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1198/13; postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I FZ 566/12). W tym stanie rzeczy zdaniem Sądu nawet stwierdzenie wskazywanego przez Skarżącego braku należytej staranności po stronie jego poprzedniego pełnomocnika nie może stanowić o wystąpieniu wyjątkowego przypadku pozwalającego na przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, stosownie do treści przepisu art. 87 § 5 p.p.s.a.

Wobec powyższego, na mocy art. 86 § 1, art. 87 § 5 i art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego przez Skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.