Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 588/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1pkt 3, art. 49b ust. 1-3
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 2 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 260
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2014 r. znak [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 stycznia 2014 r. (znak: [...] ), w części w jakiej określono podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia, tj. "na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. 201 Or. Nr 243 poz. 1623, ze zm.) oraz art 104 K.p.a. " i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 267; dalej: K.p.a.) oraz art. 49b ust. 1 i3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.; dalej: Prawo budowlane), a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wyżej opisana decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

W dniu 28 czerwca 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budowy ogrodzenia na działce gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę K., numerem: [...],[...],[...], w miejscowości S., w Gminie W., którego Inwestorem jest Z. G.

W związku z wątpliwościami dotyczącymi lokalizacji przedmiotowego ogrodzenia w toku postępowania organ I instancji wezwał strony tj. inwestora (pismo z dnia 30 lipca 2012 r.) oraz Gminę W. (pismo z dnia 11 września 2012 r.) do przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej przebiegu trasy wybudowanego ogrodzenia na działce oznaczonej numerem ewidencji gruntów [...],[...],[...] w miejscowości S., w Gminie W., sporządzonej przez uprawnionego geodetę. Inwestor mimo ponownego wezwania nie przedłożył ww. inwentaryzacji geodezyjnej. Natomiast w dniu 27 listopada 2012 do organu wpłynęła wraz z pismem przewodnim mapa geodezyjna inwentaryzacji powykonawczej wykonanego ogrodzenia, nadesłana przez Gminę W..

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w dniu [...] 2012 r. wydał decyzję, którą nakazał Inwestorowi - Z. G., rozbiórkę wykonanego ogrodzenia o długości całkowitej 83 m, zrealizowanego i usytuowanego na działce gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę K., numerem: [...] , w miejscowości S., w Gminie W., stanowiącej własność Gminy W.. Powyższa decyzja, w wyniku odwołania Z. G., decyzją Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2013 r. znak: [...], została w całości uchylona, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy i uzupełnieniu materiału dowodowego decyzją z dnia [...] 2014 r. [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał inwestorowi Z. G. rozbiórkę obiektu budowlanego: ogrodzenia wykonanego z siatki aluminiowej, przymocowanej do słupków stalowych, o długości całkowitej 83m, usytuowanego na działce gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę K. nr [...] w miejscowości S., w Gminie W., stanowiącej własność Gminy W..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe ogrodzenie jest zrealizowane na terenie nieruchomości oznaczonej nr [...]; stanowiącej drogę. Na nieruchomości [...], nie ma żadnego obiektu budowlanego, który chciałby ogrodzić inwestor. Ogrodzenie nie stanowi więc urządzenia budowlanego związanego z istniejącym obiektem, w rozumieniu art. 3 pkt. 9 Prawa budowlanego. Jest więc samodzielnym obiektem budowlanym, na budowę którego wymagane jest uprzednio dokonane zgłoszenie do organu administracji architektoniczno-budowlanej, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego, w związku z art. 29 ust. 1 pkt. 23 Prawa budowlanego.

Budowa obiektu budowlanego bez wymaganego przepisami prawa budowlanego zgłoszenia, obliguje organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania w trybie art. 49b – Prawa budowlanego.

Dalej organ wyjaśnił, iż przedmiotowa działka gruntu, ozn. nr ewid: [...] w miejscowości S., na której inwestor wybudował ogrodzenie, objęta jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia 28 lipca 2010 r., [...].

Ponadto na dzień 2 kwietnia 2013 r. zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych z dnia 8 sierpnia 2000 r, obowiązującego do dnia 28 listopada 2012 r. jak i aktualnie obowiązującymi przepisami: Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych z dnia 15 października 2012 r nie może być więcej aktualnych map danego terenu niż jedna. Mapą taką jest mapa wygenerowana z państwowego zasobu dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej; w tym przypadku mapa przedłożona do organu w dniu 27 listopada 2012 r przez Gminę W., przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 22 listopada 2012 r. Mapa ta jest aktualnym, urzędowym dokumentem stwierdzającym stan faktyczny. Mapy znajdujące się w posiadaniu inwestora, przywoływane przez niego w postępowaniu niniejszym, nie posiadają mocy prawnej.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wyjaśnił, iż inwestor nie przedłożył w terminie dokumentów, zaświadczeń i oświadczeń określonych w postanowieniu tego organu z dnia 10 czerwca 2013 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z. G. podniósł, iż organ błędnie przyjął, iż przedmiotowy płot jest zlokalizowany na działce nr [...] stanowiącej drogę gminną. Zarzucił naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. zasady praworządności i zaufania obywateli do organów Państwa, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych w sprawie okoliczności a głównie przez zaniechanie ustalenia granicy i znaków granicznych działki nr. [...] z działkami nr [...], [...] i [...],niezbędnych dla ustalenia ewentualnej samowoli budowlanej.

Nadto zarzucił naruszenie zasad dotyczących obowiązkowego wyłączenia organu tj. Gminy w W. i jej pracowników od załatwiania niniejszej sprawy - w oparciu o przepisy art. 24 § 1 pkt. 1 i art. 25 § 1 pkt 1 K.p.a. - z uwagi na sprzeczność interesów stron oraz powiązania rodzinne Wójta Gminy z osobami wykreślającymi mapy inwentaryzacyjne i geodezyjne, rejestrowane następnie w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, stanowiące podstawę zapisów w rejestrze gruntów i budynków Starosty K. w zakresie prawidłowego wytyczenia granic działki Gminy nr. [...] z działkami stanowiącymi własność Z. G.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wymienionej na wstępie decyzji z dnia 27 marca 2014 r. wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m (...).

Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, Z. G. rzeczywiście dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia od strony drogi na działkach nr [...], [...] oraz [...] w miejscowości S. Jednakże jak wynika z przedłożonej przez Wójta Gminy W. mapy geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej ogrodzenia, sporządzonej przez J. P., Z. G. przedmiotowe ogrodzenie wykonał na działce nr [...] należącej do Gminy W., będącej drogą.

Organ podkreślił, iż skuteczne dokonanie zgłoszenia w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane powoduje, że inwestor jest zobowiązany wykonać roboty budowlane zgodnie z jego treścią. Jak wynika z dokumentu urzędowego tj. mapy geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej ogrodzenia przyjętej do zasobu geodezyjnego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K., Z. G. nie wykonał przedmiotowego ogrodzenia zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 7 grudnia 2007 r. Wykonał natomiast ogrodzenie na działce nr [...], której zgłoszenie nie obejmowało.

Dalej Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, jeżeli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W postanowieniu tym zgodnie z art. 49b ust. 2 ustawy Prawo budowlane, organ I instancji nakłada na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie, określonych zaświadczeń i dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. W przypadku, gdy Inwestor z nałożonego obowiązku nie wywiąże się, zgodnie z treścią art. 49b ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zastosowanie mają przepisy art. 49b ust. 1 ww. ustawy, w myśl którego organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

W przedmiotowej sprawie obowiązek rozbiórki został nałożony na inwestora, z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2013 r. znak: [...].

W tej sytuacji, zdaniem organu II instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. prawidłowo nakazał Z. G. rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia usytuowanego na działce gruntu nr [...] w miejscowości S., w Gminie W., stanowiącej własność Gminy W..

W związku z powyższym obowiązkiem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego było - po dokonaniu niezbędnej korekty podstawy prawnej zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia polegającej na przywołaniu nowego tekstu jednolitego prawa budowlanego - utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy (art. 138 § 1 pkt 2 Kpa).

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż organ powiatowy dysponuje dokumentem urzędowym jakim jest mapa geodezyjna inwentaryzacji powykonawczej przyjętej do zasobu geodezyjnego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. w dniu 22 listopada 2012 r. Natomiast inwestor mimo wezwania nie przedłożył inwentaryzacji geodezyjnej przebiegu trasy wybudowanego ogrodzenia na działce gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], [...], [...] w miejscowości S., gm. W..

Podkreślono również, iż do kompetencji organów nadzoru budowlanego nie należy rozgraniczanie oraz wznawianie granic pomiędzy spornymi działkami.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Z. G. zarzucił:

1. naruszenie art. 7 kpa, art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego sprawy oraz podjęcia wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego zbadania sprawy i jej załatwienia, co skutkowało bezpodstawnym wydaniem decyzji ustalającej utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji dnia 08 stycznia 2014r. nakazującej rozbiórkę ogrodzenia, bez ustalenia czy faktycznie ogrodzenie to zostało postawione na gruncie należącym do drogi gminnej;

2. naruszenie art. 84 K.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt. l, 2, 7 i § 3 K.p.a. oraz art. 25 K.p.a. poprzez wydanie decyzji bez rozpatrzenia wniosku skarżącego o powołanie niezależnego biegłego geodety, celem ustalenia granic między działką nr. [...] należącą do Gminy W., a działkami skarżącego nr. [...], [...] i [...] na których posadowione jest ogrodzenie z siatki drucianej, z uwzględnieniem skonkretyzowanych zarzutów skarżącego co do powiązań rodzinnych wójta Gminy W. z miejscowymi geodetami sporządzającymi mapki na których oparły się organy wydające zaskarżone decyzje;

3. naruszenie art. 65 § 1 kpa i art. 66 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie skierowania do właściwych organów administracji, wniosków skarżącego co do wyłączenia pracowników i organów Gminy W. w wydawaniu decyzji bądź opinii dotyczących sprawy jak i posługiwania się wyłącznie mapkami "urzędowymi" sporządzonymi przez krewnych i powinowatych wójta Gminy na jego zlecenie.

Skarżący podniósł, iż ogrodzenie nie zostało posadowione na działce nr [...]lecz na należących do niego działkach. Ponadto w chwili stawiania przedmiotowego płotu, działka [...] (wówczas cześć działki nr [...]) nie należała do Gminy. Ewentualne roszczenia Gminy o wydanie zajętego gruntu winny być rozstrzygane przez sąd powszechny.

Zdaniem strony w sprawie powinien być powołany niezależny geodeta, który winien odtworzyć znaki graniczne i wytyczyć granice działki skarżącego i Gminy. Zdaniem strony przedłożona przez gminę mapka inwentaryzacyjna ogrodzenia jest niewiarygodna.

Odpowiadając na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wyjaśniając dodatkowo, iż kwestia ustalenia punktów granicznych i granic między terenem należącym do skarżącego a terenem należącym do gminy, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu budowlanym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni się to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, ale rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to obowiązek wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.

Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżoną decyzją Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygniecie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2014 r., którym nakazano Z. G. rozbiórkę ogrodzenia o długości całkowitej 83 m, samowolnie zrealizowanego i usytuowanego na działce gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę K., numerem: [...], w miejscowości S., w Gminie W., stanowiącej własność Gminy W..

Zdaniem skarżącego zgłosił on budowę przedmiotowego ogrodzenia w grudniu 2007 r. i wykonał je w całości na należącym do niego gruncie oznaczonym jako działki ew. [...], [...] i [...]

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. wymaga zgłoszenia właściwemu organowi z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 P.b.

W rozpoznawaj sprawie bezspornym jest (co wynika chociażby z protokołu kontroli obiektu budowlanego z dnia 26 maja 2011 r.) , iż przedmiotowe ogrodzenie zostało wykonane od strony ogólnodostępnej drogi należącej do Gminy W..

Jakkolwiek zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza stanowiska Gminy W., iż droga ta ma charakter drogi gminnej w rozumieniu art. 2 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, to zgodnie z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego wybranych terenów na obszarze gminy W. przyjętego uchwała Rady Gminy W. z dnia 28 lipca 2010 r. działka nr [...] stanowi drogę dojazdową publiczną, a żadna ze stron nie kwestionuje również, iż w chwili realizacji przedmiotowego ogrodzenia (lata 2007/2008) przebiegająca wzdłuż niego droga była miejscem ogólnodostępnym.

Tym samym realizacja ogrodzenia wymagała w świetle ww. art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zgłoszenia odpowiedniemu organowi czego nie dokonano.

Zgodzić się bowiem należy z organem II instancji, iż dokonane przez Z.a G. w grudniu 2007 r. zgłoszenie dotyczyło innej inwestycji niż została faktycznie zrealizowana. Po pierwsze wybudowane ogrodzenie, co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności przyjęta do zasobu geodezyjnego mapa geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przedmiotowego ogrodzenia, zlokalizowane jest w całości na działce nr [...], podczas gdy inwestor zgłaszał jego budowę na działkach [...], [...] i [...]. Ponadto z protokołu kontroli obiektu budowlanego z dnia 26 maja 2011 r. ,w tym z załączonej do niego dokumentacji fotograficznej, wynika, iż zrealizowane ogrodzenie składa się z wkopanych w ziemię stalowych słupków i siatki metalowej, gdy tymczasem w swoim zgłoszeniu z dnia 7 grudnia 207 r. Z. G. wskazał, iż planowane ogrodzenie wykonane będzie z płyt betonowych bez fundamentów.

Zdaniem Sądu wykonanie ogrodzenia w innej lokalizacji oraz z innych materiałów (w innej technologii) wymagało dokonania nowego (odrębnego) zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych czego inwestor nie dokonał.

W tej sytuacji organy nadzoru budowlanego obu instancji słusznie uznały, iż w sprawie winny znaleźć tryb określony w art. 49b Prawa budowlanego, który dotyczy budowy obiektu budowlanego bez stosownego zgłoszenia.

Jak wynika z akt sprawy organ I instancji postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. wydanym na podstawie art. 49b ust 2 Prawa budowlanego zobowiązał inwestora do przedłożenia w terminie 30 dni dokumentów o których mowa w art. 49b ust 2 pkt 1-3 Prawa budowlanego.

Mimo upływu terminu inwestor nie przedłożył wymienionych w postanowieniu dokumentów co w świetle art. 49b ust 3 P.b. nakładało na ten organ obowiązek wydania decyzji o której mowa w art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego tj. o rozbiórce przedmiotowego ogrodzenia.

Takie rozstrzygnięcie Sąd uznał za prawidłowe.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej wyjaśnić należy, iż organy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego miały podstawy do przyjęcia, iż przedmiotowe ogrodzenie jest zlokalizowane na gruncie należącym do Gminy W. (działka nr [...]). W aktach strony znajduje się aktualna mapa geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przedmiotowego ogrodzenia, która została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego, co oznacza, iż mapa ta została pozytywnie zweryfikowana przez właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej (art. 12b ust 4 ustawy z dnia z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.). Mapa ta stanowi dowód na okoliczność lokalizacji przedmiotowego ogrodzenia i jako taki podlega ocenie przez organ nadzoru budowlanego w postępowaniu wyjaśniającym. Sąd podziela stanowisko organów, iż brak jest przesłanek mogących odmówić tej mapie wiarygodności. Tym bardziej, iż inwestor nie przedłożył innej aktualnej mapy geodezyjnej, z której jednoznacznie wynikałoby, iż przedmiotowe ogrodzenie znajduje się w granicy działek należących do niego i to mimo wezwania skierowanego do niego przez organ I instancji.

Wyjaśnić także należy, iż organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do inicjowania postępowania rozgraniczeniowego, czego domagał się skarżący. Zgodnie treścią rozdziału 6 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne postępowanie takie mogą zainicjować strony posiadające interes prawny w takim rozgraniczeniu lub postępowanie takie może z urzędu wszcząć właściwy organ. Kompetencji takiej nie maja inne organy. Jak wynika z wyjaśnień skarżącego takie postępowanie nie zostało wszczęte.

Spór co do przebiegu granic nieruchomości nie stanowi też w niniejszej sprawie zagadania wstępnego o którym mowo w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. skoro organ dysponował mapą geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przedmiotowego ogrodzenia, przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego, co umożliwiło organowi wydanie rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu jeżeli dojdzie do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego między działkami należącymi do Z. G. a działką nr [...] i w wyniku tego postępowania okaże się, iż przedmiotowe ogrodzenie w całości lub w części znajduje się w granicach gruntu należącego do inwestora to okoliczność ta będzie stanowiła podstawę do ewentualnego wznowienia postępowania przed organem nadzoru budowlanego na podstawie art. 145§ 1 pkt 5 K.p.a.

Odnosząc się uwag skarżącego dotyczącego konieczności wyłączenia biegłego geodety J. P. od udziału w postępowaniu z uwagi na jego powinowactwo ze strona - Wójtem Gminy W. wyjaśnić należy, iż podstawą ustalenia lokalizacji ogrodzenia nie była opinia biegłego (dokument prywatny) geodety J. P. lecz urzędowy dokument geodezyjny jakim jest sporządzona przez tego geodetę mapa inwentaryzacyjna powykonawcza przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i opatrzona z tego tytułu stosową klauzulą organu służby geodezyjnej. Tym samym zarzut naruszenia przepisów o wyłączeniu biegłego nie mógł zostać uznany za zasadny.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.