Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1311/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15  art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) czerwca 2008 r. nr (...) Główny Geodeta Kraju uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) marca 2008 r. stwierdzającą nieważność decyzji Naczelnika Miasta L. z dnia (...) czerwca 1988 r. w sprawie przyjęcia do ewidencji gruntów wyników nowego pomiaru dokonanego w latach 1981 - 1988, obejmującego cały obręb ewidencyjny nr (...) miasta L. o ogólnej powierzchni (...) m2, w części dotyczącej wprowadzenia do ewidencji gruntów podziału działki nr (...) (na działki nr (...) i (...)) położonej w obrębie nr (...) miasta L.; i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu stwierdzono m.in. że organ pierwszej instancji prowadził postępowanie nadzwyczajne w trybie art. 156 §1 pkt 2 kpa, a stwierdzenie nieważności decyzji może mieć miejsce jedynie w przypadkach przewidzianych w treści wskazanego przepisu. Zadaniem organu pierwszej instancji było więc ustalenie, czy przy wydawaniu decyzji z dnia (...) czerwca 1988 r. doszło do naruszenia prawa mającego charakter kwalifikowany, a więc rażący. Ponieważ organ pierwszej instancji nie wskazał, do naruszenia jakich przepisów doszło oraz nie ustalił, czy naruszenie miało charakter rażący, a ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz wskazał na okoliczność niedopuszczenia do udziału w postępowaniu osób zainteresowanych, organ drugiej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) czerwca 2008 r. wniósł B. J. domagając się jej uchylenia w całości. W uzasadnieniu skargi wskazano, że główną podstawą uchylenia decyzji nie był brak udziału osób zainteresowanych w postępowaniu tylko wady, którymi była dotknięta decyzja z dnai (...) czerwca 1988r. Powołując się na opinię biegłego sądowego skarżący podniósł, że podział nieruchomości był dokonany nieprawidłowo i z pominięciem obowiązujących procedur w tym zakresie. Skarżący podkreślił, że taki podział nieruchomości stanowi rażące naruszenie prawa.

W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie podtrzymując uzasadnienie zaskarżonej decyzji.

1

Sygn. akt IV SA/Wa 1311/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja organu odwoławczego z dnia (...) czerwca 2008 r. nie narusza prawa.

Prawidłowo organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) marca 2008 r., ponieważ w decyzji tej w żaden sposób organ pierwszej instancji nie wykazał, aby decyzja Naczelnika Miasta L. z dnia (...) czerwca 1988 r. była wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Skoro bowiem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) wszczął postępowanie na wniosek H. J. o stwierdzenie nieważności powołanej decyzji z dnia (...) czerwca 1988 r., to obowiązkiem tego organu było ustalenie, czy decyzja ta znajduje podstawę prawną w obowiązujących przepisach prawa, i czy nie pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa, na podstawie których została wydana. Z art. 156 §1 pkt 2 kpa wynika bowiem, iż organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.

Tymczasem, organ pierwszej instancji oparł swoją ocenę przede wszystkim na stwierdzeniu, że J. i H. J. nie brali udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia (...) czerwca 1988 r., a w szczególności nie byli powiadomieni o miejscu i terminie zapoznania się z danymi przygotowanymi do wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów oraz o możliwości wniesienia uwag i zastrzeżeń lub możliwości przyjęcia tych informacji bez zastrzeżeń poprzez dokonanie wpisu w uzupełniającym protokole ogłoszenia stanu władania.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji wskazał wprawdzie, iż decyzja Naczelnika Miasta L. z dnia (...) czerwca 1988 r. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, ale nie określił już, które przepisy prawa zostały naruszone i dlaczego naruszenie to zostało uznane jako rażące.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest szczególnym rozstrzygnięciem podważającym domniemanie legalności decyzji administracyjnej i stabilności ukształtowanego tą decyzją stanu prawnego, dlatego też nie jest ono

2

Sygn. akt IV SA/Wa 1311/08

zależne od dowolnej oceny organu orzekającego, lecz od jednoznacznego ustalenia, iż oceniana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 §1 kpa.

Ogólnikowa ocena organu pierwszej instancji i brak przeprowadzenia wnikliwego postępowania wyjaśniającego uniemożliwiło organowi odwoławczemu uzupełnienie postępowania w trybie art. 136 kpa bez naruszenia ustalonej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego określonej w art. 15 kpa, zwłaszcza w przypadku, gdy organ pierwszej instancji - wbrew zakresowi postępowania wyznaczonego wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji -dokonał oceny zaistnienia przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Miasta L. z dnia (...) czerwca 1988 r.

Tym samym, rozpatrzenie wniosku H. J. musi być dokonane z zachowaniem zasady dwuinstancyjności postępowania określonej w art. 15 kpa, dlatego też decyzja organu odwoławczego nie mogła być przez Sąd uchylona, skoro zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W żaden bowiem sposób organ odwoławczy nie wskazał na prawidłowość decyzji Naczelnika Miasta L. z dnia (...) czerwca 1988 r. Stwierdził jedynie, iż decyzja ta musi być przez organ pierwszej instancji oceniona przez pryzmat przesłanek określonych w art. 156 §1 kpa, jako w trybie zgodnym z wnioskiem H. J. z dnia (...) maja 2007 r. i z uwzględnieniem zebranego dotychczas w sprawie materiału dowodowego.

Jeżeli jednak organ pierwszej instancji poweźmie wątpliwości co do rodzaju żądania zawartego we wniosku z dnia (...) maja 2007 r., ze względu na powołaną w nim okoliczność braku udziału stron w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia (...) czerwca 1988r., to powinien ją wyjaśnić w trybie art. 9 kpa.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł, jak w sentencji.

3