Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1813/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. i H. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. M. i H. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...].


UZASADNIENIE

J. M. i H. M. (dalej też jako "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 1 500 złotych za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

Skarżący wnieśli zarazem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazali, że kara nałożona zaskarżoną decyzją jest dla nich znacznym obciążeniem finansowym a sama decyzja opiera się na błędnym materiale dowodowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie skarżący podnieśli, że kara nałożona zaskarżoną decyzją jest dla nich znacznym obciążeniem finansowym.

Żaden ze skarżących jednakże powyższego stwierdzenia nie poparł jakąkolwiek argumentacją. Skarżący nie powiązali w żaden sposób skutków wykonania decyzji w zakresie nałożenia kary w kwocie 1 500 złotych z konkretnymi zmianami w ich sferze majątkowej. Przede wszystkim nie podali danych wskazujących na wysokość ich dochodów. Nie przedstawili również żadnych dokumentów obrazujących ich sytuację materialną, jak chociażby wydruki z rachunku bankowego, potwierdzających, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia któremukolwiek z nich znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie znając sytuacji materialnej skarżących (np. stanu ich zasobów pieniężnych, skali ewentualnych oszczędności) nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia któremukolwiek ze skarżących znacznej szkody majątkowej w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji ani czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżący winni byli wykazać wysokość osiąganych dochodów, jak też wysokość posiadanych środków pieniężnych a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane.

Należy także zaznaczyć, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10).

Odnosząc się z kolei do argumentu wniosku, że zaskarżona decyzja opiera się na błędnym materiale dowodowym, podkreślić należy, że w ramach badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie może dokonać oceny legalności tej decyzji, gdyż byłoby to przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne na tym etapie postępowania (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 2006 r. sygn. akt I FZ 525/06).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazali, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.