Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1658/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 art. 6, art. 61,
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi K.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z 11 października 2011 r., na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.), § 1 -rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26. 08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, póz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26. 08. 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, póz. 1589) na wniosek B. M. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji pn.: "Podpiwniczenie istniejącego budynku usługowego (na cele usługowe) wraz ze zmianą geometrii dachu oraz budową wewnętrznej antresoli użytkowej na działce nr "1" obr. [...] przy ul. [...] w K..". Załączniki: Nr 1-warunki zabudowy terenu, Nr 2 - część graficzna warunków zabudowy, Nr 3 - część tekstowa wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej, Nr 4 - część graficzna wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej stanowią integralną część niniejszej decyzji.

W uzasadnieniu organ podał, że wniosek B. M. wpłynął 28 stycznia 2011 r. Teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie na zasadach i w trybie przewidzianym w art. 59 i następne ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ wskazał, że w zw. z art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w toku postępowania wystąpiono o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K.. Postanowieniem z 8 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków, działając na podstawie art. 65, art. 123 w zw. z art. 141 k.p.a. przekazał Wojewódzkiego Konserwatorowi Zabytków w K. przedmiotowy projekt decyzji do rozpatrzenia według kompetencji. Postanowieniem z 16 czerwca 2011 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził w całości nieważność ww. postanowienia, uznając, iż postanowienie to wydane zostało z rażącym naruszeniem przepisu art. 65 § 1 k.p.a., a organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest Wojewódzki Konserwator Zabytków. Organ l instancji wskazał w zw. z tym, że termin 14 dni, o jakim mowa w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 64 ust. 1 winien być liczony od dnia przekazania temu organowi projektu decyzji do uzgodnienia. Stwierdzenie nieważności rodzi bowiem tego rodzaju skutek, że postanowienie w przedmiocie którego stwierdzono nieważność było dotknięte nieważnością od daty jego wydania. Tym samym, z uwagi na niezajęcie stanowiska przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. we wskazanym terminie, uzgodnienie z tym organem należało uznać za dokonane. Ponadto uzyskano opinię Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z 23 lutego 2011 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt decyzji został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane ustawą uprawnienia.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. G., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołujący się zarzucił naruszenie art. 61 pkt 1 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 1 i § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez wyjście poza ustawową kompetencję i ustalenie w zaskarżonej decyzji wysokości tylnej elewacji, podczas gdy przedmiotowy przepis uprawnia tylko do ustalenia wysokości elewacji frontowej, ponadto, zdaniem odwołującego, ustalenie to zostało poczynione w sposób nieprawidłowy poprzez określenie "do 6m" zamiast ustalenia dokładnej wysokości. Zarzucono także organowi l instancji naruszenie § 4 w/w rozporządzenia, w zakresie w jakim nie ustalono linii zabudowy. Zdaniem odwołującego się organ dopuścił się również naruszenia art. 8 K.p.a., w myśl którego organy działają na podstawie przepisów prawa. Natomiast organ l instancji przekroczył kompetencje poprzez rozstrzygnięcia kwestii warunków zabudowy w zakresie elewacji tylnej. W treści odwołania powołano się także na opinię konserwatorską z 11 marca 2005 r. oraz opinię konserwatorsko -krajobrazową z 14 października 2005 r., które przedłożono do akt niniejszej sprawy wnosząc o dopuszczenie dowodu z tych opinii.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z 11 października 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 53 ust. 4, art. 59, art. 61, art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję organu l instancji w części obejmującej załącznik nr 1 punkt U 3 i orzekł w ten sposób, że w załączniku nr 1 punkt II 3 w miejscu istniejącego uzasadnienia wprowadził następujące warunki: "Na podstawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...]

* przy pracach ziemnych winien być zapewniony nadzór archeologiczny z zastrzeżeniem, że w przypadku natrafienia na historyczne struktury Inwestor przeprowadzi badania ratownicze (na prowadzenie nadzoru archeologicznego należy uzyskać w tut. Urzędzie pozwolenie konserwatorskie);

* przed przystąpieniem do prac należy uzyskać w tut. Urzędzie wyprzedzające pozwolenie konserwatorskie na ich prowadzenie (w tym celu Inwestor winien złożyć wniosek zawierający potwierdzone prawo własności do dysponowania nieruchomością, zgodę współwłaścicieli, dane kierownika budowy, inspektora nadzoru inwestorskiego, termin realizacji planowanej inwestycji oraz projekt budowlany)."

W punkcie 2 organ w pozostałym zakresie orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu l instancji.

W uzasadnieniu organ podał, że nie kwestionuje odstąpienia od ustalania parametrów linii zabudowy, wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy oraz szerokości elewacji frontowej, ponieważ wynika to z zakresu i charakteru planowanej inwestycji. Organ wskazał, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 83/11 - podkreślono, że gdy chodzi o kwestionowaną przez skarżących dopuszczalność odstąpienia przez organy w niniejszej sprawie od wymogu wyznaczenia linii zabudowy, należy stwierdzić, że odstąpienie takie w niniejszej sprawie nie przesądza o wadliwości zaskarżonej decyzji. Za dopuszczalnością odstąpienia od określania linii zabudowy przemawia fakt usytuowania inwestycji w drugiej linii zabudowy, a wniosek taki wynika również z analizy. W tej sytuacji nie ma potrzeby wyznaczania linii zabudowy, gdyż graniczeniem dla nowej inwestycji będą przepisy prawa budowlanego. To samo zresztą dotyczy wskaźnika szerokości elewacji frontowej, który w związku z planowanym zamierzeniem nie ulegnie jakiejkolwiek zmianie. Podobnie wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy - z uwagi jedynie na zmianę konstrukcji dachu oraz planowane podpiwniczenie pozostanie bez zmian.

Kolegium wskazało, że kwestionuje również wyznaczenia wysokości elewacji tylnej (7,38m), z uwagi na konieczność zachowania w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wymogów ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury. Wskaźnik maksymalny wysokości planowanej inwestycji wyznaczony został w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości interpretacyjnych.

Odnosząc się do stanowiska organu l instancji, że nastąpiło milczące uzgodnienie ze strony Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, organ podniósł, że skutkiem stwierdz-enia nieważności postanowienia jest wyeliminowanie go z obrotu prawnego z mocą wsteczną i uznanie go za akt niebyły. Nie można jednak uznać, że w związku ze stwierdzeniem nieważności postanowienia upłynął termin, o którym mowa w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. już bowiem po czterech dniach od przekazania projektu decyzji do uzgodnienia uznał się (błędnie) za organ niewłaściwy w tym przedmiocie, a zatem od dnia wydania postanowienia z 8 kwietnia 2011 r. formalnie nie dysponował już tym projektem. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie nastąpił skutek, o którym mowa w art. 53 ust.5 ustawy (domniemanie uzgodnienia). Z akt sprawy nie wynika również, że właściwy w niniejszej sprawie organ uzgadniający podjął rozstrzygnięcie merytoryczne i uzgodnił projekt decyzji w drodze postanowienia. W rezultacie należy stwierdzić, że projekt decyzji o warunkach zabudowy nie został w sposób prawidłowy uzgodniony.

Mając powyższe na uwadze, Kolegium uzupełniło postępowanie dowodowe i pismem z 19 lipca 2012 r. ponownie wystąpiło do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. postanowieniem z 6 sierpnia 2012 r. nr [...] uzgodnił przedłożony projekt decyzji z uwagami uwzględnionymi w decyzji. Kolegium podkreśliło, że Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. w uzasadnieniu postanowienia z 6 sierpnia 2012 r. stwierdził, że budynek dawnej oranżerii przy ul. [...] wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem [...] decyzją z dnia 10 kwietnia 2008 r. Planowana inwestycja będzie stanowić kontynuację funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich. Objęcie budynku formami ochrony w postaci indywidualnego wpisu do rejestru zabytków oraz pomnika historii "[...] -historyczny zespół miasta" zarządzeniem Prezydenta Miasta K. z 8 września 1994 r. ma na celu zachowanie elementów historycznego rozplanowania oraz kompozycji przestrzennej zespołu. Oznacza to między innymi zachowanie w niezmienionym kształcie rozplanowania działek, historycznie ukształtowanych bloków zabudowy, placów i ulic, ich przebiegu, szerokości i przekroju, a także zachowanie gabarytów zabudowy i zasadniczych proporcji wysokościowych kształtujących sylwetę całego zespołu. Zaproponowane parametry i wskaźniki kształtujące gabaryty dla przedmiotowej inwestycji są podporządkowane tym zasadom. Nie zaburzają i nie degradują historycznego ładu przestrzennego i utrzymują właściwe relacje kubaturowo - przestrzenne. Podkreślono ponadto w uzasadnieniu, że organ uzgadniający z należytą uwagą przeanalizował całość materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie i stwierdził zasadność przesłanek przy wydaniu postanowienia. Organ uzgadniający przyjął ustalenia zawarte w decyzji, wprowadzając dodatkowe uwagi, które z kolei stały się podstawą dla Kolegium Odwoławcze do wprowadzenia zmiany zaskarżonej decyzji.

Kolegium podkreśliło, że Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. dysponował całością akt sprawy, w tym między innymi dołączonymi do odwołania opiniami. Samo dołączenie powyższych opinii do akt sprawy nie wpływa negatywnie na zasadność ustalonych przez Prezydenta Miasta K. parametrów urbanistycznych oraz dokonane przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K..

Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z wymogami, o których mowa w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w przepisach rozporządzenia wykonawczego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła K. G., zarzucając, że projekt decyzji nie został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia ku temu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l Instancji nie naruszają prawa w sposób uzasadniających ich uchylenie.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 11 października 2012 r., którą w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa w punkcie 1 uchylono decyzję organu l instancji w części obejmującej załącznik nr 1 punkt U 3 i orzekając w ten sposób, że w załączniku nr 1 punkt II 3 w miejscu istniejącego uzasadnienia wprowadzono następujące warunki: "Na podstawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...]

• przy pracach ziemnych winien być zapewniony nadzór archeologiczny z zastrzeżeniem, że w przypadku natrafienia na historyczne struktury Inwestor przeprowadzi badania ratownicze (na prowadzenie nadzoru archeologicznego należy uzyskać w tut. Urzędzie pozwolenie konserwatorskie);

• przed przystąpieniem do prac należy uzyskać w tut. Urzędzie wyprzedzające pozwolenie konserwatorskie na ich prowadzenie (w tym celu Inwestor winien złożyć wniosek zawierający potwierdzone prawo własności do dysponowania nieruchomością, zgodę współwłaścicieli, dane kierownika budowy, inspektora nadzoru inwestorskiego, termin realizacji planowanej inwestycji oraz projekt budowlany)." W punkcie 2 zaskarżonej decyzji utrzymano w pozostałym zakresie w mocy decyzję organu l instancji.

Na wstępie trzeba wskazać, że stosownie do zasady wyrażonej w art. 6 ust. 2 pkt. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, póz. 717 ze zm.) zwanej dalej w skrócie u.p.z.p., każdy ma prawo w granicach określonych ustawą do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego lub osób trzecich. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobu zagospodarowania i warunków zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zagospodarowania terenu, przy czym sposób zagospodarowania terenu dla innych inwestycji (niż określone w pkt 1) ustala się w drodze decyzji o warunkach zagospodarowania.

Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 cyt. u. p. z p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w punktach od 1 do 5 ww. przepisu tj.:

1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2. teren ma dostęp do drogi publicznej;

3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu z uwzględnieniem ust., jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych,

5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Sposób ustalania warunków wskazanych w art. 61 ust. pkt 1 ustawy został sprecyzowany w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 26. 08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, póz. 1588), zwanym dalej w skrócie rozporządzeniem. Oznacza to, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który jest podstawowym aktem prawnym kształtującym zagospodarowanie przestrzenne, umożliwia się - na zasadzie wyjątku - realizację inwestycji, ale na warunkach określonych przez organy administracji publicznej, przy czym warunki te określa się w sposób wymagany przez prawo. Podkreślenia wymaga wskazanie, że ustawodawca nie ogranicza możliwości zagospodarowania i zabudowy. Trzeba wskazać, że przy ustalaniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji organ bierze pod uwagę zasadę dobrego sąsiedztwa, która nakłada obowiązek dostosowania planowanej zabudowy do wyznaczonych przez zastany stan dotychczasowej zabudowy cech i parametrów o charakterze urbanistycznym i architektonicznym, a także prawo do wolności zagospodarowania nieruchomości przysługujące właścicielowi. Należy podkreślić, że wykładnia art.. 61 ust. 1 pkt. 1 u.p.z.p. nie może prowadzić do automatycznego uznania prymatu ładu przestrzennego nad prawem własności (wyrok WSA w Krakowie z 6. 10. 2011 r., Sygn. akt II SA/Kr 83/11 CBOSA) . Należy także wskazać, że organy są związane treścią wniosku dotyczącego ustalenia warunków zabudowy i związanie to dotyczy - zgodnie z treścią art. 52 w zw. Z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - granic określonego w nim terenu inwestycji oraz charakteru wnioskowanej inwestycji.

Poszczególne wskaźniki i parametry dla projektowanego zamierzenia inwestycyjnego tj. linia zabudowy, wielkość pow. zabudowy w stosunku do pow. działki albo terenu, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki i geometria dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układu połaci dachowych) ustalane są w oparciu o analizę urbanistyczno-architektoniczną sporządzoną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 26. 08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, póz. 1588).

Odnosząc powyższe do warunków sprawy należy wskazać, że w sporządzonej analizie urbanistyczno-architektonicznej nie zostały określone wszystkie wskaźniki o jakich mowa w art. 61 ust. 7 ustawy i w ww. rozporządzeniu. Nie określono bowiem obowiązującej linii nowej zabudowy, wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, szerokości elewacji frontowej i wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wskazując, że powodem odstąpienia o wymagań jest pozostawienie już istniejących, a wyżej wskazanych parametrów bez zmian. Oceniając powyższe należy wyjaśnić, że zarówno z wniosku inwestora jak i z przeprowadzonej analizy wynika, że planowana inwestycja na działce nr "1" obr. [...] w K. przy ul. [...] obejmie podpiwniczenie istniejącego budynku usługowego na cele usługowe wraz ze zmianą geometrii dachu oraz budowę wewnętrznej antresoli użytkowej, co nie spowoduje zmiany ww. parametrów i wskaźników. W tej sytuacji należy się zgodzić z organami obu instancji że odstąpienie w decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego od ustalenia wskaźników i parametrów, które nie ulegną zmianie w wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia jest dopuszczalne. Należy zauważyć, że planowane przedsięwzięcie inwestycyjne obejmie jedynie podpiwniczenie istniejącego budynku przy ul. [...] oraz budowę wewnętrznej antresoli użytkowej, której budowa wiązać się będzie ze zmianą geometrii dachu, nie obejmującej jednak zmiany wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki. Z załączonej analizy urbanistyczno-architektonicznej, sporządzonej w marcu 2011 r. przez mgr inż. arch. J. M. K. wpisaną na listę Okręgowej Izby Architektów nr [...], wynika, że w związku ze specyfiką wnioskowanej inwestycji analiza ma ograniczony charakter, koncentruje się na ogólnym opisie cech i funkcji istniejącej zwartej zabudowy kwartału wyznaczonego ul. [...], [...], [...] i [...] -znajdującego się w wyznaczonym obszarze analizy, ze szczególnym uwzględnieniem tych parametrów, które wnioskowane są do zmiany tj.: wysokości górnej krawędzi elewacji tylnej oraz geometrii dachu. Parametry te w ocenie Sądu zostały prawidłowo zanalizowane. Taki charakter analizy w sprawie uzasadniony jest planowanym zamierzeniem inwestycyjnym. W ocenie Sądu nie można podzielić argumentu podniesionego w odwołaniu, iż organy ustalając wysokość górnej krawędzi tylnej elewacji wyszły poza ustawową kompetencję poprzez co naruszyły prawo w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji. W szczególności w stanie faktycznym jaki ma miejsce w przedmiotowej sprawie tj. gdy z planowaną budową wewnętrznej antresoli nastąpi zmiana geometrii dachu oraz zmiana wysokości tylnej elewacji budynku, przy jednoczesnym zachowaniu jego dotychczasowej wysokości elewacji frontowej. Nadto należy zauważyć, że wysokość tylnej elewacji została ustalona w sposób jednoznaczny poprzez wskazanie i będzie ona wynosić 6 m. Odnosząc się do sposobu ustalenia parametru dotyczącego geometrii dachu to został on ustalony jednoznacznie ze wskazaniem, iż będzie to dach wielospadowy co będzie stanowić powielenie formy i kształtu zwieńczenia elewacji frontowej budynku nr [...] (tympanonu z kalenicą skierowana prostopadłe do ul. [...] o wys. nieprzekraczającej wys. tympanonu elewacji frontowej (7, 38 m). Sformułowanie, że połacie dachu powinny w całości mieścić się w obrysie ww. tympanonu wskazuje na dopuszczalne parametry kąta nachylenia połaci dachowych.

W załączniku nr 1 do decyzji ustalającej warunki zabudowy w punkcie II. 3 wskazano, iż działka nr "1" obr. [...] znajduje się na obszarze uznanym za pomnik historii [...] - historyczny zespół miasta, a budynek przy ul. [...] jest wpisany do rejestru zabytków decyzjami nr [...] i [...] z 9 marca 1937 r. i 16 marca 2005 r. jako szkłarnia-oranżeria w Zespole Zakładu dla [...] fundacji P. M.. W przedmiotowej sprawie zgodnie z treścią art. 53 ust. 4 pkt. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym doszło do uzgodnienia projektu decyzji z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków co nastąpiło postanowieniem z 6 sierpnia 2012 r., a warunki zawarte w ww. postanowieniu zostały wprowadzone do zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do uchybienia normie z art. 60 ust. 4 u.p.z.p., zgodnie z którą projekt decyzji powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów lub architektów. Jak wynika z pisma skierowanego przez SKO w 19.07.2012 r. do Woj. Konserwatora Zabytków projekt decyzji został mu już doręczony w dniu 4 kwietnia 2011 r. nie zostało natomiast wydane postanowienie uzgadniające. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych projekt decyzji o warunkach zabudowy został wraz załącznikami nr 1-4 sporządzony przez mgr inż. arch. J. M. K. wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów nr ewid. [...].

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak sentencji.