Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 472/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. D. na zarządzenie przewodniczącego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 20 kwietnia 2009 r., o sygn. akt I SA/Wr 205/08 w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania w sprawie ze skargi D. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 23 listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia wznowionego postępowania dotyczącego podatku od nieruchomości za lata 2004-2006 postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. przewodniczący pozostawił bez rozpoznania odwołanie od zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego z dnia 1 grudnia 2008 r. o oddaleniu wniosku o uzupełnienie protokołu.

W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 3 stycznia 2009 r. J. K., działający według jego oświadczenia w imieniu własnym jako mierniczy górniczy i z upoważnienia skarżącego D. D. zaskarżył zarządzenie dnia 1 grudnia 2008 r. oddalające wniosek o uzupełnienie protokołu. Pismo to, w części dotyczącej tego zarządzenia zostało zakwalifikowane jak odwołanie, o którym mowa w art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.). W związku z tym, że J. K. nie wykazał umocowania do występowania w imieniu skarżącego przewodniczący nakazał pouczenie go o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. i wezwał do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego , pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. J. K. w odpowiedzi na to wezwanie oświadczył, iż w sprawie D. D. występuje jako strona procesowa od lipca 1997 r.

Odwołując się do treści art. 49 § 1 i § 2 p.p.s.a. przewodniczący wskazał dalej, że J. K. nie złożył pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, ograniczając się do stwierdzenia, że jest stroną procesową w sprawie D. D. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby występował on w charakterze strony, uczestnika postępowania czy też pełnomocnika. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny pisma procesowego, którym jest również odwołanie. Nieuzupełnienie tego braku mimo wezwania skutkuje pozostawieniem pisma bez rozpoznania na podstawie powołanych wyżej przepisów.

Na to zarządzenie w piśmie dotyczącym 5 różnych spraw toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz sprawy toczącej się Sądem Okręgowym w Legnicy zażalenie wniósł D. D. Oświadczył w nim, że stwierdza błędne decyzje SKO i Sądu , gdyż zostały one oparte na błędnym materiale dowodowym. Sprawa ta ciągnie się w Sądzie Rejonowym w Lubinie od lipca 1997 r. Jako dowód skarżący przywołał Uchwałę Rady Miasta za kadencji T. M. w przedmiocie rozwiązania aktu notarialnego w drodze administracyjnej. Oświadczył, że zaskarża tę uchwałę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie do złożenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie uzupełnienia bądź sprostowania protokołu posiedzenia sądu przysługuje zgodnie z art. 103 p.p.s.a. wyłącznie stronom. Stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący i organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ( art. 32 p.p.s.a.). Uczestnikiem na prawach strony może być również osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym , a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 § 1 p.p.s.a.) bądź osoba, która udziału takiego nie brała, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego oraz organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a. , w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej działalności( art. 33 § 2 p.p.s.a.). Strona może działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników ( art. 34 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa ( art. 37 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli pierwszą czynnością pełnomocnika jest złożenie pisma, winien on do tego pisma dołączyć pełnomocnictwo ( art. 46 § 3 p.p.s.a.). Jeżeli tego nie uczynił, przewodniczący winien wezwać go do jego złożenia, wyznaczając termin 7-dniowy i wskazując rygor w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania ( art. 49 § 1 p.p.s.a.).

W tym przypadku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł D. D. W postępowaniu podatkowym nie brał udziału J. K. Nie zgłosił również swojego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tym samym nie był też uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego na prawach strony. Nie był więc uprawniony do złożenia odwołania we własnym imieniu. Nie złożył też pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, choć został do tego prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach niewykonania zarządzenia w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Prawidłowo zatem pismo stanowiące odwołanie, wskutek niemożności nadania mu dalszego biegu, zostało pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

Skarżący w zażaleniu na zarządzenie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania nie kwestionował ani braku umocowania J. K. do działania w jego imieniu, ani prawidłowości wezwania go do uzupełnienia braków formalnych pisma. Jego argumentacja nie odnosiła się w ogóle do zaskarżonego orzeczenia. Nie jest zaś sprawą Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu wpadkowym, dotyczącym uzupełnienia braków odwołania od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie uzupełnienia bądź sprostowania protokołu posiedzenia ocena legalności wydanej decyzji bądź badanie legalności uchwały, która nie została zaskarżona w niniejszej sprawie .

Z tych względów zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.