Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 480/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1, art. 104 par. 1, art. 107 par. 1, art. 268a,
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 38 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 995
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - tekst jedn.
article: art.. 3 par. 1, art. 134  par 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Krzysztof Armański, Protokolant Karolina Chrapkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2019 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Końskich na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 6 maja 2019r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 6 maja 2019 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (zwany dalej: Kolegium, organem odwoławczym), uchyliło decyzję wydaną z upoważnienia Starosty Koneckiego z dnia 8 lutego 2019 r. znak: [...] orzekającą o zatrzymaniu C.T. prawa jazdy kategorii AM, B1, B, dokument nr [...] wydanego w dniu 18 września 2018 r. przez Starostę Koneckiego, na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 16 stycznia 2019 r. do 16 kwietnia 2019 r. włącznie, z rygorem natychmiastowej wykonalności i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości.

W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny i argumentację prawną.

W dniu 18 stycznia 2019 r. Komendant Powiatowy Policji w Skarżysku - Kamiennej wystąpił do Starosty Koneckiego o zatrzymanie w drodze decyzji administracyjnej prawa jazdy C.T., w związku z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Powyższe pismo stanowiło informację, o której mowa w art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.), będącą podstawą wydania decyzji dotyczącej zatrzymania prawa jazdy na 3 miesiące, na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U z 2019 r., poz. 341 ze zm.) zwanej dalej u.k.p.

Kolegium wskazało, że art. 102 u.k.p ma charakter obligatoryjny, a zatem w przypadku wystąpienia określonych w nim okoliczności, organ administracyjny ma obowiązek wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Powołując się na wyrok WSA w Kielcach z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 289/16 organ odwoławczy podniósł, że jedyną i wyłączną okolicznością, która przesądza o obowiązku wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, jest ww. informacja, zaś organy administracji publicznej nie badają, w jakich okolicznościach doszło do popełnienia wykroczenia, ani okoliczności dotyczących sposobu pomiaru prędkości, czy rodzaju urządzeń do tego służących. Z mocy woli ustawodawcy organ administracji publicznej opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu ww. informacji o zatrzymaniu prawa jazdy. Tym samym organ prowadzący postępowanie o zatrzymanie prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. nie może powoływać - ani z urzędu, ani na wniosek strony - dowodów na okoliczność potwierdzenia, czy też weryfikacji treści zawartych w informacji, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541).

Dalej Kolegium wskazało, że jak wynika z akt sprawy niewątpliwie C.T. w dniu 16 stycznia 2019 r. w miejscowości B. na ul. K., kierując pojazdem osobowym marki [...] o nr rej. [...], przekroczył dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym o 58km/h i okoliczności tej nie podważał w momencie zatrzymania przez patrol Policji. W związku z powyższym organ I instancji zatrzymał ww. kierowcy posiadane przez niego prawo jazdy.

Jednakże, rozpoznając sprawę na skutek odwołania C.T. od decyzji organu I instancji Kolegium podniosło, że obwieszczeniem z dnia 20 marca 2019 r. Wojewoda Świętokrzyski ogłosił, iż Rada Powiatu w Końskich z dniem 26 stycznia 2019 r. uległa rozwiązaniu z mocy prawa, na skutek niedokonania wyboru zarządu w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia wyników wyborów do rad na obszarze województwa świętokrzyskiego, przeprowadzonych w dniu 21 października 2018 r.

W ocenie Kolegium, powyższe prowadzi do wniosku, że na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego zaistniała bezprzedmiotowość postępowania o charakterze podmiotowym, wiążąca się z obiektywną niemożnością ukształtowania stosunku administracyjnoprawnego, ze względu na brak elementu podmiotowego w postaci organu administracji publicznej rozstrzygającego sprawę. Wskutek bowiem rozwiązania - z mocy prawa - Rady Powiatu w Końskich, organ I instancji (tj. Starosta Konecki) utracił zdolność do prowadzenia postępowania i wydania decyzji. W istocie zatem, na skutek ww. zdarzenia prawnego, sprawa należąca do kompetencji organu I instancji nie mogła być procedowana przez ten organ.

Zdaniem Kolegium, w świetle powyższych okoliczności sprawa dotycząca zatrzymania C.T. prawa jazdy nie mogła zostać zakończona przez organ I instancji decyzją z dnia 8 lutego 2019 r., bowiem zdolność do rozpatrzenia tej sprawy organ ten utracił w toku postępowania na skutek obwieszczenia Wojewody Świętokrzyskiego o rozwiązaniu Rady Powiatu w Końskich z dniem 26 stycznia 2019 r. Kolegium uznało, że jest zatem obowiązane do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji, zgodnie z treścią art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Kolegium wniósł Prokurator Rejonowy w Końskich, zarzucając powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego tj. art. 102 ust. 1 pkt 4 i art. 102 ust. 1c u.k.p oraz art. 27 ust. 1 i art. 29 ust. 1 w zw. z art. 28 u.s.p., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne przyjęcie, że na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy na okres 3 miesięcy C.T. zaistniał brak organu zdolnego do prowadzenia postępowania i wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie, choć z powołanych przepisów, prawidłowo rozumianych i interpretowanych we wzajemnym ze sobą powiązaniu, wynika w sposób jednoznaczny, że organem takim był Starosta Konecki działający w tym czasie na zasadzie ciągłości organu administracji publicznej;

2) przepisów postępowania tj. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez umorzenie postępowania I instancji w całości pomimo zawisłości sprawy i istnienia organu posiadającego zdolność do jej rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że brak osoby piastującej funkcję organu (piastuna) nie oznacza faktu nieistnienia organu administracyjnego, jakim jest starosta. Prokurator zarzucił, że Kolegium z okoliczności rozwiązania z mocy prawa Rady Powiatu w Końskich w sposób nieprawidłowy wyprowadziło wniosek, że obwieszczenie wojewody oznaczało także zniesienie organu administracyjnego, jakim jest Starosta Konecki. Zdaniem skarżącego, nie ma żadnej normy wiążącej byt organu administracyjnego, jakim jest starosta, z istnieniem bądź nieistnieniem rady powiatu.

Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku, gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Przepis ten stanowi, że starosta wydaje ww. decyzję na okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności oraz zobowiązując kierującego do zwrotu prawa jazdy, jeżeli dokument ten nie został uprzednio zatrzymany. Stosownie zaś do art. 27 ust. 1 u.s.p. rada powiatu wybiera zarząd, w tym starostę, w ciągu 3 miesięcy od dnia ogłoszenia wyników wyborów. Natomiast art. 29 ust. 1 u.s.p. przewiduje w przypadku braku dokonania tego wyboru w wymienionym terminie rozwiązanie z mocy prawa rady powiatu. Skarżący wskazał, że starosta, jako organ administracyjny jest "związany" z zarządem powiatu z uwagi na tryb wyboru i każdorazowe ustawowe umiejscowienie go w składzie zarządu powiatu. Rolą rady powiatu jest jedynie wybór starosty oraz jego odwołanie. Swoją funkcję starosta co do zasady sprawuje w oderwaniu od istnienia rady powiatu.

Jak wskazał skarżący art. 28 u.s.p. stanowi, że zarząd powiatu działa do dnia wyboru nowego zarządu, zatem ustawa przewiduje ciągłość funkcjonowania zarządu powiatu, a w tym starosty jako organu administracji publicznej. Natomiast art. 31b ust. 3 u.s.p. wskazuje, że odwołany zarząd powiatu lub jego poszczególni członkowie pełnią dotychczasowe obowiązki do czasu wyboru nowego zarządu lub poszczególnych jego członków. Zdaniem skarżącego, z powyższego wynika konieczność pełnienia przez poprzedni zarząd, jak i zarząd odwołany oraz członków poprzedniego zarządu, jak i zarządu odwołanego, w tym starosty, wszystkich funkcji do czasu wyboru nowego zarządu bądź nowych jego członków (w tym starosty).

Prokurator podniósł, że przepisy u.s.p. nie przewidują z uwagi na znaczenie starosty jako organu administracji publicznej, przerwy w jego funkcjonowaniu.

Dalej skarżący wskazał, że wybór jako Starosty Koneckiego – A.L. oraz członków Zarządu – B.S. i D.R. nie został dokonany, gdyż brak było wyboru czwartego członka Zarządu w terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia wyników wyborów samorządowych. Zarząd ten i starosta nie rozpoczęli wobec tego pełnienia swoich funkcji. Zatem to poprzedni Zarząd miał obowiązek dalszego funkcjonowania i pełnienia swoich obowiązków do chwili wyznaczenia przez Prezesa Rady Ministrów osoby do pełnienia funkcji organów Powiatu. Upoważnienie wydane przez starostę dla Naczelnika Wydziału Komunikacji i Transportu – Z.S. pozostawało ważne i upoważniało go do wydania w tym dniu decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy.

W tym stanie faktycznym skarżący zarzucił, że Kolegium z naruszeniem prawa podjęło decyzję o umorzeniu postępowania na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., bowiem jeśli nawet przyjąć, że z dniem 8 lutego 2019 r. przestał funkcjonować personalnie Starosta Konecki, to nie przestała istnieć sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego, tj. przekroczenia przez C.T. kierowanym pojazdem prędkości skutkującej zatrzymaniem prawa jazdy na okres 3 miesięcy. Zdaniem Prokuratora, skoro sprawa ta zawisła, to wymagała rozstrzygnięcia co do meritum, zaś zaskarżona decyzja Kolegium spowodowała sytuację, jak gdyby sprawa ta przestała istnieć, co jest niedopuszczalne.

Reasumując skarżący stwierdził, że organ odwoławczy w swej decyzji uznał, iż skoro nie ma organu uprawnionego do rozstrzygnięcia sprawy w pierwszej instancji, to nie ma również samej sprawy. Prokurator nie zgodził się z taką interpretacją prawa i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium podniosło, że decyzja z dnia

8 lutego 2019 r. zatrzymująca C.T. prawo jazdy na 3 miesiące, została podpisana z upoważnienia Starosty Koneckiego M.S. z dnia 24 listopada 2015 r. do wydawania i podpisywania w jego imieniu m.in. decyzji administracyjnych wydawanych w indywidualnych sprawach z zakresu prawa jazdy. Natomiast wybrany w wyborach jesiennych 2018 r. Starosta Konecki nie udzielił B.D. nowego pełnomocnictwa do wydawania decyzji administracyjnych w jego imieniu.

Kolegium wskazało, że stosownie do treści art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 u.s.p., w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości powiatu decyzje wydaje starosta, chyba że przepisy szczególne przewidują wydawanie decyzji przez zarząd powiatu. Stosownie do ust. 2 tego przepisu, starosta może upoważnić wicestarostę, poszczególnych członków zarządu powiatu, pracowników starostwa, powiatowych służb, inspekcji i straży oraz kierowników jednostek organizacyjnych powiatu do wydawania w jego imieniu decyzji, o których mowa w ust. 1. Regulamin Organizacyjny Urzędu w § 36 ust. 2 pkt 9 w istocie powiela unormowanie zawarte w powołanym wyżej art. 38 ust. 2 u.s.p. stanowiąc, że do podpisu starosty zastrzeżone są upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych i innych aktów z zakresu administracji publicznej. Prawidłowo udzielone upoważnienie na podstawie powołanych regulacji wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu. Kolegium stwierdziło zatem, że co do zasady starosta powiatowy może upoważnić każdego z pracowników urzędu powiatowego, do wydawania w jego imieniu decyzji określonego rodzaju.

Organ odwoławczy podniósł, że w rozpatrywanej sprawie Rada Powiatu w Końskich została rozwiązana z dniem 26 stycznia 2019 r., a więc z tym dniem Starosta Konecki utracił prawo do wydawania decyzji administracyjnych oraz wygasły pełnomocnictwa udzielone w jego imieniu pracownikom organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach uchylającej w całości, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzję organu I instancji w przedmiocie zatrzymania C.T. prawa jazdy kategorii AM, B1, B i umarzającej postępowanie pierwszej instancji. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiła stwierdzona przez Kolegium bezprzedmiotowość postępowania o charakterze podmiotowym, wiążąca się z utratą przez organ I instancji, w toku postępowania, zdolności do rozpatrzenia sprawy na skutek obwieszczenia Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 20 marca 2019 r., w przedmiocie ogłoszenia, że Rada Powiatu w Końskich z dniem 26 stycznia 2019 r. uległa rozwiązaniu z mocy prawa, na skutek niedokonania wyboru zarządu w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia wyników wyborów do rad na obszarze województwa świętokrzyskiego, przeprowadzonych w dniu 21 października 2018 r.

W ocenie Sądu, skarżący trafnie podnosi, że Kolegium w sposób nieprawidłowy z faktu rozwiązania z mocy prawa Rady Powiatu w Końskich wyprowadziło wniosek, że na skutek obwieszczenia Wojewody Świętokrzyskiego doszło do zniesienia organu administracji publicznej (starosty) właściwego w sprawach zatrzymania prawa jazdy.

Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. organ załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisu kodeksu stanowią inaczej. Z kolei stosownie do art. 107 § 1 k.p.a. do niezbędnych elementów decyzji należy oznaczenie organu administracji publicznej, który wydaje ten akt administracyjny.

W sprawie niniejszej podstawę prawną decyzji organu I instancji stanowił art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Stosownie do art. 102 ust. 1 c tej ustawy starosta wydaje decyzję na okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności oraz zobowiązując kierującego do zwrotu prawa jazdy, jeżeli dokument ten nie został zatrzymany w trybie art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Taka treść tych przepisów oznacza, że ustawodawca określił organ administracji publicznej do orzekania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy wskazując, że jest nim starosta. Byt prawny organu administracji publicznej, a więc jego utworzenie jak i zniesienie, są kompetencją przynależną ustawodawcy. To zatem ustawodawca, a nie wojewoda w drodze obwieszczenia, tworzy i znosi organy administracji publicznej właściwe do orzekania w sprawach zatrzymania prawa jazdy.

W sprawie niniejszej żadnych wątpliwości nie może budzić to, że właściwym do wszczęcia postępowania i wydania decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy był (jest nadal) Starosta Konecki.

W konsekwencji powyższego, Kolegium wadliwie uznało, że organ - Starosta Konecki - na skutek wydania przez Wojewodę Świętokrzyskiego obwieszczenia o rozwiązaniu z mocy prawa Rady Powiatu w Końskich, utracił zdolność do wydawania decyzji administracyjnej.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jak i odpowiedzi na skargę wynika również, że Kolegium błędnie utożsamia organ administracji publicznej powołany do orzekania w sprawach zatrzymania prawa jazdy z piastunem organu, a więc osobą pełniącą funkcję organu.

Sąd, w składzie orzekającym w sprawie niniejszej, podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie i doktrynie przyjmujące koncepcję organu administracji publicznej, jako organu organizacyjno-przedmiotowego, a nie koncepcję podmiotowo - personalną. Od organu, jako wyodrębnionej części aparatu państwowego (jednostki organizacyjnej), powołanej do wykonywania określonych przez prawo zadań publicznoprawnych, wynikających z przysługującej państwu zwierzchniej władzy (imperium), należy odróżnić konkretną osobę wykonującą kompetencje organu, będącą "piastunem". Organ administracji publicznej istnieje niezależnie od jego obsady personalnej, co wiąże się z ciągłością państwa i ciągłością działania jego organów. W imieniu Państwa jako takiego, działają jego organy, a nie osoby fizyczne stanowiące obsadę personalną poszczególnych organów. Istnienie organów i ich kompetencje, nie są uzależnione od tego kto w danej chwili piastuje dany urząd i czy urząd ten posiada aktualnie obsadę personalną, co wiąże się z ciągłością państwa i ciągłością działania organów (por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 531/07, B. Adamiak, O podmiotowości organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2006, z. 11, s. 43-53).

Stosownie do art. 268 a k.p.a. organ administracji publicznej może upoważnić, w formie pisemnej, pracowników obsługujących ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń, a także do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów przedstawionych przez stronę na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 u.s.p. w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości powiatu decyzje wydaje starosta, chyba, że przepisy szczególne przewidują wydawanie decyzji przez zarząd powiatu. Z mocy art. 38 ust. 3 u.s.p. starosta może upoważnić wicestarostę, poszczególnych członków zarządu powiatu, pracowników starostwa, powiatowych służb, inspekcji i straży oraz kierowników jednostek organizacyjnych powiatu do wydawania w jego imieniu decyzji, o których mowa w ust. 1.

Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu I instancji został podpisana z upoważnienia Starosty przez B.D. - Inspektora w Wydziale Komunikacji i Transportu. W dniu 24 listopada 2015 r. Starosta Konecki B.S., działając na podstawie art. 38 ust. 2 u.s.p oraz art. 268a K.p.a., upoważnił B.D. m.in. do wydawania i podpisywania w jego imieniu decyzji administracyjnych, postanowień oraz zaświadczeń wydawanych w indywidualnych sprawach z zakresu prawa jazdy. Z treści upoważnienia wynika, że jest ono ważne do odwołania, przy czym z akt administracyjnych, jak i z odpowiedzi na skargę, nie wynika, aby upoważnienie to zostało odwołane.

W tym miejscu należy podkreślić, że sama zmiana na stanowisku piastuna organu administracji nie wywołuje skutku w postaci automatycznego wygaszenia wszystkich udzielonych przez niego upoważnień pracownikom. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 476/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 496/06 oraz z dnia 21 kwietnia 2006r. sygn. akt I SA/Wa 470/05).

Z tego też względu całkowicie błędne jest stanowisko Kolegium, że z chwilą rozwiązania Rady Powiatu w Końskich organ administracji publicznej jakim jest Starosta Konecki utracił prawo do wydawania decyzji administracyjnych oraz wygasły upoważnienia udzielone w imieniu tego organu jego pracownikom. Upoważnienia udzielone przez Starostę Koneckiego nie tracą mocy prawnej z chwilą gdy konkretna osoba, która ich udzieliła, przestanie piastować urząd Starosty Koneckiego. Wskazać należy, że "działanie piastuna jest działaniem organu administracji publicznej(...), a zatem do oceny prawidłowości jego działań zastosowanie mają tylko przepisy prawa publicznego, a nie prawa cywilnego (por. B. Adamiak, O podmiotowości organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2006, z. 11, s. 53). W tym zakresie konieczne jest bowiem odróżnienie upoważnienia administracyjnego z art. 268a k.p.a. od pełnomocnictwa w rozumieniu k.c. Zgodnie z art. 101 § 2 k.c. pełnomocnictwo wygasa ze śmiercią mocodawcy lub pełnomocnika, chyba że w pełnomocnictwie inaczej zastrzeżono z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa. Taki skutek nie występuje w przypadku upoważnień administracyjnych. Warto również wskazać, że w przypadku pełnomocnictwa może go udzielić każdy, każdej osobie. Natomiast w przypadku upoważnienia z art. 268a k.p.a., upoważniającym może być wyłącznie organ administracji publicznej mający do tego umocowanie ustawowe, a upoważnionym - pracownik danej jednostki.

Niewątpliwie wygaśnięcie upoważnienia administracyjnego nastąpi w przypadku zniesienia przez ustawodawcę organu administracji publicznej. Natomiast zmiana osoby piastuna nie powoduje, że organ przestaje istnieć. Jego byt jest ciągły, a zatem wydane przez ten organ upoważnienia pozostają w mocy do czasu ich odwołania przez ten organ.

Sumując powyższe, w sprawie niniejszej właściwym do wszczęcia postępowania i wydania decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy był na podstawie art. 102 § 1 pkt 4 u.k.p. Starosta Konecki. Decyzja organu I instancji została podpisana z upoważnienia Starosty przez B.D. - Inspektora w Wydziale Komunikacji i Transportu, legitymującą się upoważnieniem z dnia 24 listopada 2015 r. Starosty Koneckiego, wydanym na podstawie art. 38 ust. 2 u.s.p oraz art. 268a K.p.a., uprawniającym m.in. do wydawania i podpisywania w jego imieniu decyzji administracyjnych, postanowień oraz zaświadczeń wydawanych w indywidualnych sprawach z zakresu prawa jazdy. Z treści upoważnienia wynika, że jest ono ważne do odwołania, a z akt administracyjnych, jak i z odpowiedzi na skargę nie wynika, aby upoważnienie to zostało odwołane (cofnięte).

W tym stanie rzeczy rację ma skarżący, że w dacie wydawania decyzji Starosta Konecki istniał jako organ administracji publicznej, co oznacza, że Kolegium wydając zaskarżoną decyzję naruszyło wskazane wyżej przepisy prawa materialnego i procesowego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji trafny jest również zarzut skargi, że w sprawie niniejszej nie doszło do bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy uwzględni powyższą argumentację i wyda stosowne rozstrzygnięcie w sprawie, mając na uwadze okoliczność, że Starosta Konecki jako organ administracji właściwy w sprawach zatrzymania prawa jazdy, nie utracił zdolności do prowadzenia postępowania i wydania decyzji w sprawie.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy P.p.s.a.