Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 710/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

Do skargi dołączył wniosek złożony na formularzu o przyznanie prawa pomocy w

zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.

We wniosku tym oświadczył, że sytuacja majątkowa w jakiej się znajduje nie

pozwala nawet na częściowe poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla

utrzymania niezbędnego dla niego i rodziny. Pozostaje bez oszczędności, jak też nie

osiąga żadnych dochodów. Stan zdrowia z powodu skomplikowanego [...] uniemożliwił mu podjęcie jakiejkolwiek pracy. We wspólnym gospodarstwie domowym

pozostają wraz z nim małżonka i córka. W części formularza dotyczącego wskazania

majątku podał: nieruchomość o pow. [...]. Jako dochód miesięczny brutto podał

kwotę [...] zł, którą to uzyskuje małżonka. Dodatkowo skarżący wskazał, iż

prowadzona obecnie działalność gospodarcza nie dostarcza środków pozwalających

chociażby na opłacenie składek na ubezpieczenie społeczne, nadto zobowiązania

zaciągnięte na operację dodatkowo zmniejszyły jego możliwości płatnicze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz. 1270, ze zm.) – dalej zwane p. p. s. a. – przyznanie prawa pomocy osobie

fizycznej w zakresie częściowym następuję, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w

stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania

koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na

wnioskodawczy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej

uprawniającej do przyznania prawa pomocy.

Ponieść należy, iż co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia

kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Zatem prawo pomocy jako instytucja o

charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach uzasadnionych

szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub

wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Jak stwierdził

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 r. (sygn. akt FZ

478/04, niepublik.), opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od

ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich

powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej.

Dlatego też muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione

powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli.

Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się

koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich

ponoszenia. Strona musi zatem wykazać, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna,

iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej reguły.

Rozstrzygnięcie złożonego wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć

należy, iż przesłanka zwolnienia strony skarżącej z obowiązku uiszczenia kosztów

sądowych, w tym, należnego obecnie do wniesienia skargi wpisu sądowego w kwocie

[...] zł – nie została spełniona.

Z przedłożonego zeznania podatkowego PIT–[...] wynika, iż w [...] r. A. M. uzyskał z [...] dochód w kwocie [...] zł, natomiast małżonka dochód w kwocie [...] zł. Uwzględniając dochód do opodatkowania (rubryka H zeznania podatkowego) [...] zł

i wpłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (rubryka K zeznania podatkowego) kwota [...] zł stwierdzić trzeba, iż miesięczna kwota dochodu jaki był uzyskiwany w gospodarstwie domowym strony to kwota [...] zł. Dochód ten w ocenie Sądu jest dochodem znacznym i przeczy uznaniu zasadności wniosku. Podkreślić trzeba, iż decyzja I instancyjna w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej A. M. jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe

w podatku akcyzowym spółki z o. o. "A" z/s w M. utrzymana w mocy przez organ

odwoławczy wydana była [...] r., natomiast postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął z urzędu postępowanie w tej sprawie. Ta okoliczność

w powiązaniu z wydatkami jakie są ponoszone na bieżące utrzymanie skarżącego i jego rodziny – kwota około [...] zł oznacza, iż w dyspozycji skarżącego w 2008 r.,

po poniesieniu niezbędnych wydatków na bieżące utrzymanie, pozostawała kwota przeszło [...] zł miesięcznie. Nadto jak wynika z analizowanego zeznania podatkowego strona wykazała w nim nadpłatę w kwocie [...] zł, a z przedłożonych deklaracji podatkowych VAT-7 za miesiąc [...] i [...] r. wynika, iż skarżący prowadził aktywnie działalność gospodarczą dokonując w tych miesiącach dostawy towarów w kwotach odpowiednio [...] zł, [...] zł. Także analizując wyciągi z rachunku bankowego prowadzonego w związku z działalnością gospodarczą zauważyć trzeba, iż figurują na nich kwoty [...] zł, [...] zł opisane jako wpłaty za [...], wpłata za FV [...] rata za [...], podczas gdy w formularzu PPF nie wskazano by strona była właścicielem jakiegokolwiek pojazdu mechanicznego. Ta zaś okoliczność powoduje, iż w ocenie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został sporządzony w sposób obiektywny obrazujący aktualną sytuację materialną strony.

Nadmienić też trzeba, iż stanowisko strony, która uchyla się od zaprezentowania stosownej dokumentacji potwierdzającej jej aktualny stan majątkowy i możliwości

płatnicze, lub dokonuje tego w sposób wybiórczy prezentujące okoliczności mające

świadczyć jedynie o jej niekorzystnej sytuacji finansowo – materialnej nie zasługuje na

aprobatę zwłaszcza, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania istnienia

przesłanek przemawiających za słusznością przyznania prawa pomocy ciąży na

wnioskodawczy (tak też NSA w Warszawie w postanowieniu z 25 kwietnia 2008 r. sygn.

akt II OZ 322/08 LEX nr 478983).

W opisanym stanie faktycznym i prawnym Sąd uznając, iż skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p. p. s. a. stwierdził, iż wniosek nie zasługuje

na uwzględnienie, stąd orzekł jak w sentencji postanowienia.