Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 292/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak(spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2009 r. sprawy ze skargi A. K. i S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia zawiesić postępowanie /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Brychcy /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. K. i S. K. jest decyzja w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działek nr (...) i (...), położonych w C. przy ul. (...) Gmina S., w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest m. in. art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz.717z późn. zm.). Uchwałą Rady Gminy z dnia 21 września 2006 r. Nr LVII/500/2006 nieruchomość - działka nr (...) położona w C. przy ul. (...), której skarżący byli w tym czasie współwłaścicielami, przeznaczona została pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i ustalono stawkę służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Według treści operatu szacunkowego z dnia (...) lipca 2008 r. bezpośrednio przed uchwaleniem planu miejscowego na terenie objętym planem nie obowiązywał inny plan zagospodarowania przestrzennego, ani decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ostatnio obowiązującym miejscowym planem obejmującym przedmiotową nieruchomość był miejscowy ogólny plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S. z 9 grudnia 1994 r., który utracił moc prawną na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dniem 31 grudnia 2003 r. W operacie szacunkowym będącym podstawą ustalenia przedmiotowej opłaty w odniesieniu do działki nr (...) przyjęto, iż działka ta w całości przeznaczona została pod zabudowę mieszkaniową, a na cele ustalenia powyższej opłaty przyjęto faktyczny sposób użytkowania nieruchomości, jako rola. Zważyć należy, iż działka nr (...) wchodziła w skład działki nr (...), z której została wydzielona na mocy decyzji podziałowej Wójta Gminy S. z dnia (...) marca 2007 r. Nr (...). W odniesieniu do działki nr (...) plan obowiązujący do dnia 01 stycznia 2004 r. przewidywał zabudowę mieszkaniową ca. 35 m od drogi publicznej – ul. (...). Z analizy map załączonych do akt sprawy wynika, iż część działki nr (...) leży w obrębie 35 m od granicy z droga publiczną.

W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W sprawie o sygn. II SA/Kr 778/07 rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, która dotyczyła podobnego stanu faktycznego, Sąd zadał pytanie prawne Trybunałowi Konstytucyjnemu, zarejestrowane pod sygn. P 58/08, które zostało sformułowane w następujący sposób: czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn. zm.) w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na to, iż w sprawie niniejszej zachodzi podobny stan faktyczny i prawny, Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania, co nastąpiło na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

/-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/E. Brychcy /-/W. Batorowicz