Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 997/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego w 2005 r. z tytułu zbycia własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych-


UZASADNIENIE

Do skargi na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w W. S. G. (dalej - "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni") załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśniła, iż utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości ok. 1.000 zł. Do swojego majtku zaliczyła mieszkanie o pow. 31,5 m², udział 25% w mieszkaniu o pow. 89 m², udział 50% w domu po rodzicach z 1926 r., a także samochód renault clio z 2003 r.

Pismem z 27 kwietnia 2011 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawczyni nadesłała: roczne obliczenie podatku przez organ rentowy PIT-40A, decyzję o waloryzacji emerytury, wyciąg

z rachunku bankowego. Dodatkowo Skarżąca wskazała, iż jej miesięczne wydatki wynoszą: czynsz i opłaty na fundusz remontowy ponad 350 zł, opłata za energię elektryczną ok. 100 zł, zakupy produktów żywnościowych ok. 400 zł, zakupy leków i środków higieny 150 zł, inne wydatki np. komunikacja, odzież ok. 400 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że jej emerytura w wysokości 1.264,99 zł brutto, dodatkowo obciążona zajęciem komorniczym w wysokości 316,24 zł nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W utrzymaniu pomaga Skarżącej jej syn.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się

do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej

Sygn. akt III SA/Wa 997/11

Skarżącej oraz jej zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych.

Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 486 zł.

Z kolei z oświadczeń Skarżącej wynika, że jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w wysokości ok. 750 zł, po odliczeniu zajęć komorniczych. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności. Korzysta z pomocy finansowej syna.

Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.