Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1489/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

"A" spółka z o.o. z siedzibą w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r., którą wymierzono spółce karę pieniężną w kwocie 36.000,- zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem.

Jednocześnie spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Strona podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Nadto pozbawienie możliwości dysponowania kwotą wynikającą z decyzji pozbawi ją znacznej części przychodów – biorąc pod uwagę wysokość zarobków związanych ze wstrzymaniem eksploatacji automatu, natomiast spółka i tak będzie musiała uiścić wszelkie należne koszty z tytułu prowadzenia działalności. Spółka wskazała, że zobowiązania spółki na dzień 31 stycznia 2015 r. wyniosły 20 402 730,26 zł. Wskazano, że same zobowiązania kredytowe (zaciągnięte w bankach, pożyczki od podmiotów krajowych, zagranicznych oraz osób fizycznych) wynoszą 17 641 187,32 zł.

W ocenie spółki wykonanie zaskarżonej decyzji odbije się na kondycji finansowej spółki i nie pozostanie bez wpływu na jej płynność finansową.

Spółka wskazała, że wysokość nałożonej kary należy rozpatrywać łącznie z karami nałożonymi w innych postępowaniach, które wyniosły łącznie 204 000,- zł.

Dodatkowo spółka powołała się na postanowienia sądów administracyjnych, gdzie w odniesieniu do skarżącej wstrzymano wykonanie zaskarżonych aktów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W postanowieniu z 18 maja 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (FZ 163/04, niepubl.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy sąd stwierdza, że spółka nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób. W ocenie sądu, nie wykazała ona istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. Jakkolwiek w treści wniosku wskazano na łączny wymiar kar 204 000,- zł oraz wysoką kwotę należnych zobowiązań kredytowych, to jednak informacja ta nie jest wystarczająca do wstrzymania wykonania decyzji. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. W ocenie sądu, spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tj. zapłata kwoty 36 000,- zł) wiąże się ze stratami dla skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Natomiast okoliczności powoływane przez spółkę sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać

w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji.

Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.