Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1270/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie (NSA, WSA Anna Żak, Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r. sprawy ze skargi K. i I. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

7 IV S.A. 1270/03

U Z A S A D N I E N I E

Prezydent Miasta R. decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2003r na podstawie art.149 § 3 k.p.a., art. 150 § 1 oraz art. 104 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zgłoszonego do użytkowania budynku pawilonu wejściowego z windą zlokalizowanego na posesji przy ul. W. [...] w R., którego inwestorem była R. Wytwórnia Telefonów- [...] S.A. z siedzibą przy ul. W. [...]

W uzasadnieniu podał, iż K. i I. L. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania.

Z analizy dokumentów wynika, iż inwestor decyzją Prezydenta Miasta R. Nr [...] z dnia [...] czerwca 1999r, otrzymał pozwolenie na budowę pawilonu wejściowego jako rozbudowę istniejącego budynku administracyjno-usługowego.

Powyższa decyzja nie nakładała na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu, wobec czego pismem z dnia 17 kwietnia 2001r zgłosił obiekt do użytkowania, a Prezydent Miasta w dniu 27 kwietnia 2001r przyjął budynek do użytkowania.

Zdaniem Prezydenta Miasta R. przepisy prawa budowlanego nie przewidują przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpienia do użytkowania w formie decyzji administracyjnej.

Ponadto przepisy k.p.a. nie dopuszczają wznowienia postępowania, które nie zostało zakończone decyzją ostateczną.

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania K. i I. L., decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2003r utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, iż potwierdzenie w dniu 27 kwietnia 2001r przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpienie do użytkowania nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 k.p.a. i przepisy ustawy prawo budowlane z 1994r nie przewidują zawiadomienia w formie decyzji.

W takiej sytuacji zdaniem organu odwoławczego wobec braku decyzji brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

Odnośnie zarzutów zawartych w odwołaniu, Wojewoda [...] wyjaśnił, iż przyjęcie zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpienia do użytkowania nastąpiło jeszcze przed stwierdzeniem nieważności wadliwego pozwolenia na budowę, co nastąpiło decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli K. i I.L.

Skarżący podnoszą, iż inwestor został zobowiązany do zgłoszenia obiektu budowlanego na podstawie art. 55 ust 1 pkt 2 prawa budowlanego i z takim wnioskiem wystąpił w dniu 17 kwietnia 2001r.

Urząd Miejski w R. wydając w dniu [...] kwietnia 2001r decyzję dopuszczającą obiekt do użytkowania naruszył interes prawny skarżących i nie zawiadomił ich jako stron postępowania o powyższej decyzji w związku, z czym zdaniem skarżących decyzja została wydana z naruszeniem prawa i powinna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002rr- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Na wstępie, wobec treści wniosków skarżących domagających się zmiany terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 3 lutego, a następnie na dzień 8 marca 2005r, należy zauważyć, iż na skarżącym spoczywa zgodnie z art. 109 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270), obowiązek wykazania, że okoliczność, na którą się powołuje, jest taką przeszkodą, której faktycznie i to ze względów obiektywnych nie można przezwyciężyć.

Skarżący w swoim pierwszym wniosku o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 3 lutego 2005r, powołali się na chorobę skarżącego, załączając jednocześnie ksero zaświadczenia wystawionego przez lek.med.R. G. specjalistę psychiatrę, z którego wynikało, iż I. L. jest niezdolny do pracy w okresie od 20 stycznia 2005 do 3 lutego 2005r.

Sąd wezwał wówczas skarżącego, do przedłożenia oryginału zaświadczenia lekarskiego i uwzględnił powyższy wniosek, odraczając rozprawę na dzień 8 marca 2005r oraz pouczając skarżącego, aby w przypadku choroby przedstawił zaświadczenie wystawione przez lekarza sądowego stwierdzające, iż stan zdrowia uniemożliwia mu stawiennictwo w sądzie.

W drugim wniosku o odroczenie rozprawy, skarżący ponownie powołali się na fakt choroby I. L. i przedstawili ksero zaświadczenia lekarskiego wystawionego w dniu 7 lutego 2005r przez tego samego co uprzednio lekarza, z którego wynikało, iż jest niezdolny do pracy w okresie od 8 lutego do 9 marca 2005r.

Sąd nie uwzględnił w tym przypadku wniosku o odroczenie rozprawy, uznając, iż strona działa w sposób przewlekający postępowanie sądowe, nie stosując się do pouczeń Sądu.

Strona skarżąca nie przedstawiła oryginału zaświadczenia do czego została zobowiązana.

Podkreślić należy, iż z zaświadczenia lekarskiego wynikała jedynie niezdolność I. L. do pracy, ze wskazaniem, że chory może chodzić.

W ocenie Sądu, nie zaistniała więc nagła choroba skarżącego uniemożliwiająca mu stawiennictwo.

Skargę do Sądu wnieśli oboje małżonkowie K. i Ireneusz L.K. L. pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie stawiła się na żadnej z rozpraw ani też nie wnosiła o jej odroczenie z powodu nadzwyczajnego wydarzenia lub przeszkody uniemożliwiającej jej stawiennictwo na rozprawie.

Z wniosków o zmianę terminów rozpraw z uwagi na chorobę I. L. nie wynikała przyczyna uniemożliwiająca K. L. stawiennictwo na rozprawie.

Wykazana zaświadczeniem lekarskim niezdolność skarżącego do pracy, nie dotyczyła skarżącej, która nie wyjaśniła powodów uniemożliwiających jej stawiennictwo w sądzie.

W związku z powyższym, należy przyjąć, iż ze strony skarżącej nie zachodziła przeszkoda do rozpoznania sprawy.

Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż wbrew twierdzeniom skarżących, Prezydent Miasta R. nie zobowiązywał inwestora na podstawie art. 55 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r do zgłoszenia obiektu budowlanego do użytkowania.

Decyzja o pozwoleniu na budowę nie nakładała na inwestora również obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

W związku z powyższym, inwestor działając w oparciu o art. 54 Prawa budowlanego pismem z dnia 17 kwietnia 2001r, zawiadomił o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania wybudowanego obiektu.

Zawiadomienie to nastąpiło przed stwierdzeniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2002r, nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.

Prezydent Miasta R. w ustawowym terminie 14 dni nie zgłosił sprzeciwu lecz w dniu 27 kwietnia 2001r potwierdził możliwość przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego.

Pisma Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2001r nie można traktować jako decyzji, bowiem przepisy prawa budowlanego nie przewidują takiego potwierdzenia w formie decyzji.

Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jeżeli wystąpiły przesłanki wznowienia określone w powyższym przepisie.

Skarżący żądali wznowienia postępowania w sprawie w której organ działał w innej formie prawnej, niż wydanie decyzji.

Potwierdzenie możliwości przystąpienia do użytkowania jest formą zaświadczenia, a nie decyzji.

Z uwagi na brak ostatecznej decyzji, nie było podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie wznowienia.

Prezydent Miasta R. w sposób prawidłowy ustalił niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych. Z tego powodu decyzja, wydana na podstawie art. 149 § 3 kpa odpowiada prawu.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270 ), skargę oddalił.