Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2497/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie WSA Daniela Kozłowska NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzje Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za studia oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 2497/03

UZASADNIENIE

T. W. wystąpił o zwolnienie z opłaty za zajęcia na I roku studiów Wieczorowego Studium [...] Uniwersytetu W. w roku akademickim 2001/2002, podając że utrzymuje się z renty rodzinnej (885zł), lecz wystąpił realny spadek siły roboczej a waloryzacja nie rekompensuje inflacji.

Samorząd Studentów Wydziału [...] zaopiniował wniosek negatywnie, uznając że wnioskodawca nie wykazał, aby jego sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w trakcie studiów.

Dziekan Wydziału [...] decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. odmówił uwzględnienia wniosku, Rektor Uniwersytetu W. zaś decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. [...] utrzymał w mocy tę decyzję, natomiast sąd administracyjny wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2002 r. I SA 3466/01, I SA 48/02 stwierdził nieważność decyzji obydwu organów, gdyż zostały wydane z naruszeniem przepisów o własności.

Rektor Uniwersytetu W.( z którego upoważnienia działał Dziekan Wydziału [...]) decyzją z dnia [...] października 2002 r. [...] ponownie odmówił zwolnienia, decyzją zaś, z dnia [...] listopada 2002 r. [...] – po ponownym rozpatrzeniu sprawy- utrzymał w mocy swą odmowną decyzję.

Rektor podał, że studia wieczorowe są płatne, przy czym chodzi o zwolnienie od opłat za zajęcia powtarzane z powodu niedostatecznych wyników w nauce, i nie ma podstaw do zwolnienia , gdyż sytuacja materialna wnioskodawcy nie uległa pogorszeniu.

W skardze T. W. zarzucił, że nauka w szkole publicznej jest bezpłatna, natomiast dopuszczalna tylko wyjątkowo odpłatność nie może być dowolna i wyższa niż w innych uczelniach, lecz powinna znajdować uzasadnienie w planie kosztów.

W odpowiedzi na skargę, Rektor podtrzymał swoje stanowisko podnosząc, że skarżący nie kwestionuje odmowy zwolnienia od opłat, lecz pobieranie opłat przez uczelnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący domagał się zwolnienia od opłat, po czym zaprzeczył dopuszczalności pobierania opłat, podczas gdy są to różne zagadnienia i podlegają odrębnemu rozpatrzeniu.

Kto bowiem wnosi o zwolnienie od opłat, uznaje odpłatność , kto zaś przeczy odpłatności nie wnosi o zwolnienie, lecz kwestionuje akt ustalający odpłatność, w szczególności akt indywidualny adresowany do danej osoby, będący wynikiem obowiązku odpłatności.

Skarżący domagał się zwolnienia od opłat, i tylko ten wniosek był przedmiotem postępowania przed organem uczelni.

Stosowne do § 12 ust. 1 lit. B zarządzenia Nr [...] Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] czerwca 1997 r. w sprawie pobierania opłat za zajęcia dydaktyczne na studiach dziennych, zaocznych, wieczorowych, eksternistycznych oraz na studiach podyplomowych i innych formach kształcenia, o umorzenie opłat mogą występować osoby, które znalazł się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej i których wnioski uzyskały poparcie organu Samorządu Studentów.

Wniosek skarżącego nie tylko nie uzyskał wymaganego poparcia, lecz przede wszystkim nie dowodzi, aby skarżący - w porównaniu do stanu poprzedniego – znalazł się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej, gdyż nadal otrzymuje rentę rodzinną podlegająca waloryzacji na powszechnie obowiązujących zasadach.

Wobec powyższego – nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi – orzeczono jak w sentencji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).