Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 156/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 3, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 ust. 3,
journal: Dz.U. 2016 poz 1829
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jedn.
article: art. 6.  art. 7, art.  8,   art. 9,  art. 10,  art. 11, art. 77  par. 1, art. 80, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi G. R. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Nr [...] Minister Rozwoju i Finansów (dalej organ) odmówił sprostowania wpisu w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej (dalej CEIDG) dotyczącego przedsiębiorcy G. R. (dalej skarżąca, strona), prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą W. w Z. przy ul. Z. [...], w zakresie uzupełnienia w historii wpisu do CEIDG daty zawieszenia wykonania działalności gospodarczej od dnia [...] listopada 2010 r.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 35 ust. 3 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalność gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.; dalej u.s.d.g.).

Okoliczności faktyczne sprawy przedstawiają się następująco:

W dniu [...] listopada 2010 r. skarżąca zawiadomiła Urząd Miasta Z. o zawieszeniu z dniem [...] listopada 2010 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. działalności gospodarczej z powodu wyjazdu. Pismem z [...] listopada 2010 r. wezwano ją do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, poprzez złożenie wniosku na druku EDG-1. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 9 grudnia 2010 r. (odbiór pisma kwitował mąż skarżącej K. R. – z.p.o. akta administracyjne).

W dniu [...] listopada 2011 r. dokonano migracji danych skarżącej do CEIDG (por. notatka służbowa z dnia [...] listopada 2011 r. – akta administracyjne).

Pismem z [...] marca 2013 r. skarżąca zwróciła się do Urzędu Miasta Z. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia druku EDG-1. Postanowieniem z [...] maja 2013 r. Burmistrz Miasta Z. odmówił skarżącej przywrócenia ww. terminu. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N., które to postanowieniem z [...] grudnia 2013 r. uchyliło postanowienie z [...] maja 2013 r. w całości z uwagi na brak właściwości Burmistrza Miasta Z. do rozpoznania wniosku.

Pismem z [...] listopada 2013 r. (data wpływu do organu [...] grudnia 2013 r.) skarżąca zwróciła się do Ministra Gospodarki z wnioskiem o sprostowanie historii wpisu w CEIDG w zakresie uzupełnienia informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej od dnia [...] listopada 2010 r. do odwołania.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z [...] stycznia 2014 r. Minister Gospodarki, poinformował skarżącą, że zgodnie z danymi zawartymi w CEIDG wpis dotyczący wykonywanej przez nią działalności gospodarczej w dniu [...] listopada 2011 r. został przeniesiony z ewidencji Urzędu Miasta Z. do systemu CEIDG jako "aktywny", tj. bez wskazania informacji o okresie zawieszenia działalności gospodarczej. Przesłane przez skarżącą w dniu [...] października 2010 r. pismo/zawiadomienie o zwieszeniu działalności gospodarczej z dniem [...] listopada 2010 r., z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku tj. wypełnienia formularza EDG-1 zostało pozostawione bez rozpoznania. W ocenie Ministra Gospodarki z przekazanych przez skarżącą dokumentów nie wynika aby działalność została zawieszona brak jest zatem podstaw do sprostowania wpisu.

W dniu [...] lutego 2014 r. Burmistrz Miasta Z. przekazał do Ministra Gospodarki sprawę skarżącej dotyczącą zawieszenia działalności gospodarczej.

[...] sierpnia 2014 r. Minister Gospodarki zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie sprostowania wpisu w CEIDG (por. pismo z [...] sierpnia 2014 r. – akta administracyjne). W treści zawiadomienia przedstawił szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania oraz poinformował skarżącą, że w celu ewentualnego sprostowania wpisu przedsiębiorcy należy przedłożyć organowi dokumenty potwierdzające fakt zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej wynikający z innych rejestrów.

Pismem z [...] września 2014 r. skarżąca przedłożyła zaświadczenia z Urzędu Skarbowego, z treści których wynika, że w latach 2011 i 2012 nie deklarowała dochodu do opodatkowania.

[...] maja 2016 r. skarżącą wezwała Ministra Gospodarki do szybszego rozpoznania jej wniosku o sprostowanie danych w CEIDG.

W odpowiedzi, nawiązując do pisma z [...] stycznia 2014 r. organ ponownie poinformował skarżącą, iż przekazane przez nią dotychczas dokumenty nie potwierdzają faktu zawieszenia działalności gospodarczej od [...] listopada 2010 r. Nadmienił również, że zawieszenie oraz wznowienie działalności gospodarczej wywołuje skutki prawne (podatkowe, ubezpieczeniowe) w Urzędzie Skarbowym oraz Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, dlatego też w gestii przedsiębiorcy leży wyjaśnienie ww. kwestii we właściwych organach.

Pismem z [...] lipca 2017 r. skarżąca zwróciła się do Ministra Gospodarki o ponowne rozpoznanie jej wniosku o sprostowanie wpisu w CEIDG. Wskazała, że nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających fakt zawieszenia działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na powyższe Minister Gospodarki, odwołując się do dotychczasowej korespondencji (pismo z [...] stycznia 2014 r., i [...] czerwca 2016 r.) ponownie poinformował skarżącą o braku podstaw do sprostowania wpisu przedsiębiorcy do CEIDG.

W toku prowadzonego postępowania, pismami z [...] października 2017 r. Minister Gospodarki wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N., Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. oraz Urzędu Miasta Z. o udzielenie informacji, czy wskazane instytucje zostały zawiadomione o zawieszeniu z dniem [...] listopada 2010 r. wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę G. R., albo czy też wskazany przedsiębiorca złożył odpowiednie dokumenty potwierdzające wyrejestrowanie działalności z ubezpieczeń z dniem [...] listopada 2010 r.

Z informacji udzielonych przez ww. instytucje wynika, że nie posiadają one danych potwierdzających fakt zawieszenia prowadzonej przez skarżącą działalności.

Postanowieniem z [...] listopada 2017 r. nr [...] Minister Rozwoju i Finansów odmówił skarżącej sprostowania wpisu w CEIDG. Odwołując się do treści art. art. 35 ust. 3 u.s.d.g. organ nie znalazł podstaw do sprostowania wpisu. Jak podkreślił, w toku postępowania potwierdzono prawidłowość wpisu i nie stwierdzono, aby wpis przedsiębiorcy był niezgodny ze stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organowi zarzuciła obrazę art. 35 ust. 3 u.s.d.g. poprzez błędną interpretację oraz art. 6, 7, 8, 9, 10, 77 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 kpa poprzez naruszenie w toku postępowania naczelnych zasad procedury administracyjnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów publicznych, oparcie postanowienia na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym, nieprzeprowadzenie prawidłowego postępowania dowodowego, wybiórczą, tendencyjną i błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności złożonych przez skarżącą dokumentów, z których wprost wynika, że skarżąca zgłosiła zawieszenie działalności gospodarczej do Urzędu Miasta w Zakopane natomiast wyłącznie w formie pisemnej, nie zaś na formularzu. Podniosła, że zaprzestała regulowania płatności do US i ZUS w dotychczasowych kwotach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] listopada 2017 r. o odmowie sprostowania wpisu do CEIDG dotyczącego przedsiębiorcy G. R., prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą W. w Z. przy ul. Z. [...], w zakresie uzupełnienia w historii wpisu do CEIDG daty zawieszenia wykonania działalności gospodarczej od dnia [...] listopada 2010 r.

Skarżąca domaga się sprostowania wpisu do CEIDG, z uwagi na zgłoszenie w dniu [...] października 2010 r. do Urzędu Miasta Z. zawieszenia działalności gospodarczej od dnia [...] listopada 2010 r. Organ uznaje natomiast, że w okolicznościach danej sprawy nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 35 ust. 3 u.s.d.g., która uprawniałaby sprostowanie wpisu zgodnie z wnioskiem skarżącej.

Zdaniem Sądu powyższe stanowisko organu jest zgodne z prawem.

Na gruncie niniejszej spawy pismem z [...] listopada 2013 r. skarżącą wystąpiła do ówczesnego Ministra Gospodarki z wnioskiem o sprostowanie historii wpisu w CEIDG w zakresie uzupełnienia informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej od dnia [...] listopada 2010 r. Jak wskazała pismem z [...] października 2010 r. zawiadomiła – ówczesny organ ewidencyjny - Urząd Miasta Z. o zwieszeniu z dniem [...] listopada 2010 r. działalności gospodarczej z powodu wyjazdu.

Pismem z [...] listopada 2010 r. (doręczonym skutecznie stronie w dniu [...] grudnia 2010 r.) wezwano skarżącą do uzupełnienia braku wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu EDG-1, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania organu, co pociągnęło za sobą pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Zgodnie z treścią art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97) gminna ewidencja działalności gospodarczej prowadzona przez Burmistrza Miasta Z. została przeniesiona do sytemu teleinformatycznego CEIDG. W myśl art. 66 ust 2a ww. ustawy z dniem przeniesienia do CEIDG Burmistrz Miasta Z. przestał pełnić funkcję organu ewidencyjnego dla przedsiębiorcy, którego dane przeniesiono.

Z załączonej do akt sprawy notatki służbowej pracownika Urzędu Miasta Z. z dnia [...] listopada 2011 r. wynika, że w dniu [...] listopada 2011 r. wpis skarżącej został przeniesiony z ewidencji gminnej do systemu ST CEIDG jako "aktywny".

Stosownie do art. 68 ustawy o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw w odniesieniu do przedsiębiorców wykonujących działalność po 1 lipca 2011 r. organem ewidencyjnym jest Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

CEIDG została utworzona na podstawie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.; dalej u.s.d.g). CEIDG jest elektronicznym rejestrem przedsiębiorców – osób fizycznych (art. 23 ww. ustawy). Wpis do CEIDG polega na wprowadzeniu do sytemu informatycznego danych podlegających wpisowi (art. 25 ust. 3 i 5 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 35 ust. 3 u.s.d.g. minister właściwy do spraw gospodarki z urzędu, w formie postanowienia, sprostuje wpis zawierający oczywiste błędy, niezgodności z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem fatycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych. Cytowany przepis wskazuje zatem sposób postępowania w sytuacji, gdy w CEIDG widnieją dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. W tym przypadku minister właściwy do spraw gospodarki jest zobligowany do wezwania przedsiębiorcy, którego dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy zostały zamieszczone w CEIDG, do złożenia oświadczenia w sprawie tych danych. W celu uzyskania szczegółowych informacji w sprawie wpisu niezgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy minister właściwy do spraw gospodarki może również zwrócić się o zajęcie stanowiska do organu gminy, na której terenie przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą.

W ocenie Sądu stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest w pełni uzasadnione. Przywołana przez skarżącą okoliczność zwieszenia działalności z dniem [...] listopada 2011 r. nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Wskazany przez skarżącą wniosek o zawieszenie działalności datowany na dzień [...] października 2010 r. z uwagi na upływ terminu zakreślonego do uzupełnienia braku formalnego wniosku, jakim był wymógł złożenia go urzędowym formularzu, nie mógł stanowić podstawy zmiany wpisu do CEIDG. Dlatego też dokonana w dniu [...] listopada 2011 r. migracja danych przedsiębiorcy z ewidencji gminnej do systemu ST CEiDG potwierdzała status działalności jako "aktywny". Ponadto, uzyskane od podmiotów publicznych dane nie potwierdziły zawieszenia przez skarżącą działalności z dniem [...] listopada 2011 r. (por. pismo ZUS Oddział w N. z [...] listopada 2017 r. oraz pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] października 2017 r. k. 15 i 11 akt administracyjnych).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Minister Rozwoju i Finansów prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz właściwie zastosował przepisy prawa materialnego, w konsekwencji czego zasadnie stwierdził, że brak jest podstaw do sprostowania spornego wpisu w trybie art. 35 ust. 3 u.s.d.g.

Nadto Sąd nie dopatrzył się w rozpatrywanej sprawie naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 6, 7, 8, 9, 10, 77 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające przepisom prawa Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.