Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 889/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art 257
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia [...] marca 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 889/17, w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie numeru identyfikacji podatkowej p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia [...] r. sygn. akt I SA/Sz 889/17


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

[...] sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] r. sygn. jw. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie numeru identyfikacji podatkowej.

Zarządzeniem z dnia [...] r. starszy referendarz sądowy, stosownie do art. 257 ustawy z dnia [...] r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym – z uwagi na niezłożenie go, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu.

W ustawowym terminie spółka złożyła sprzeciw od tego zarządzenia, wywodząc, że zostało ono wydane przedwcześnie i z naruszeniem przepisów postepowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1-3 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Zarządzenie referendarza jest prawidłowe i dlatego należało utrzymać je w mocy.

Przede wszystkim podkreślić należy, że na podstawie art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niewykonanie tego obowiązku powoduje, że sąd przesyła wnioskodawcy formularz PPF celem jego wypełnienia i odesłania do sądu w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania, o czym spółka została pouczona.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy każdorazowo musi być poprzedzone badaniem, czy wniosek ten spełnia wszystkie wymogi formalne. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że spółka, pomimo doręczenia urzędowego formularza PPF wraz ze zobowiązaniem do jego wypełnienia i złożenia w odpowiednim terminie oraz pouczeniem o skutkach niedokonania tej czynności, nie nadesłała tego dokumentu.

Brak formularza uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy.

Postępowanie sądowe, w tym również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W przypadku jej braku, wobec dyspozycji art. 257 p.p.s.a. wniosek podlega pozostawieniu bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.