Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2131/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 14b § 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 9b ust. 1 pkt 4, ust. 3 i ust. 4
journal: Dz.U. 2020 poz 722
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2021 r. sprawy ze skargi A. w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, złożonej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: Wnioskodawca, Strona, Skarżący, Spółka) jest decyzja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako Organ, Dyrektor, DKIS) w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego.

Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że "[...] sp. z o.o. (dalej: [...] lub Spółka) jest pośredniczącym podmiotem tytoniowym, który w ramach swojej działalności nabywa, magazynuje, przetwarza oraz sprzedaje susz tytoniowy.

[...] zamierza rozpocząć pozyskiwanie nikotyny oraz substancji zapachowych z pyłu tytoniowego (zgodnie z Wiążącą Informacją Akcyzową wydaną na rzecz Spółki pył tytoniowy stanowi susz tytoniowy w rozumieniu ustawy akcyzowej).

W celu pozyskania nikotyny oraz substancji zapachowych Spółka będzie wykorzystywała proces ekstrakcji. Pozostałości pyłu tytoniowego powstałe w wyniku procesu, będą miały zmieniony skład chemiczny oraz stracą na masie ze względu pozyskanie nikotyny oraz substancji aromatycznych, jak również zmniejszenie wilgotności na skutek odsączenia. Pozostałości po ekstrakcji nadal będą miały formę pyłu tytoniowego lub zostaną zbrykietowane do formy, którą z łatwością można pokruszyć i doprowadzić do formy pyłu tytoniowego.

Pozostałości poekstrakcyjne Spółka zamierza sprzedawać z przeznaczeniem do produkcji wyrobów nowatorskich, a także tytoniu odtworzonego (mogą służyć do zwiększenia masy tych wyrobów bądź wyprodukowania wyrobów tytoniowych o obniżonej zawartości nikotyny).

Opcjonalnie Spółka rozważa również niszczenie tych pozostałości pod nadzorem celnym."

Tym samym - zgodnie z wnioskiem - [...] sp. z o.o. zamierza rozpocząć pozyskiwanie nikotyny oraz substancji zapachowych z pyłu tytoniowego, który zgodnie z Wiążącą Informacją Akcyzową wydaną na rzecz Spółki, stanowi susz tytoniowy w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Skarżąca wskazała we wniosku, iż w celu pozyskania nikotyny oraz substancji zapachowych będzie wykorzystywać proces ekstrakcji. Po procesie ekstrakcji pozostały susz tytoniowy będzie miał zmieniony skład chemiczny oraz straci na masie co jest efektem pozyskania nikotyny oraz substancji aromatycznych. Susz tytoniowy będzie również miał zmniejszony poziom wilgotności.

Susz tytoniowy pozostały po ekstrakcji Skarżąca zamierza sprzedawać z przeznaczeniem do produkcji wyrobów nowatorskich, a także tytoniu odtworzonego - jako czynnik zwiększający masę tych produktów, bądź wyprodukowania wyrobów tytoniowych o obniżonej zawartości nikotyny. W ostateczności Spółka rozważa niszczenie pozostałości pod nadzorem celnym.

W związku z powyższym Spółka zwróciła się do Dyrektora KIS o potwierdzenie, czy mając na uwadze opisany stan faktyczny przetwarzanie suszu tytoniowego odnośnie pierwszej kwestii poruszonej we wniosku, Spółka uzasadniając swoje stanowisko wskazała, że pył tytoniowy poddany procesowi ekstrakcji nie ulegnie zużyciu, ponieważ nie straci swojego charakteru prawnego w wyniku tego procesu. Zostaną z niego jedynie usunięte nikotyna oraz substancje aromatyczne. Natomiast, susz tytoniowy pozostały po ekstrakcji będzie można wykorzystać do dalszej produkcji wyrobów nowatorskich bądź wyrobów tytoniowych.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, w przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego pył tytoniowy poddany procesowi ekstrakcji nie ulegnie zużyciu, a jedynie przetworzeniu. W związku z tym tego rodzaju przetworzenie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W odniesieniu do drugiego zagadnienia przedstawionego w interpretacji. Spółka wskazała, że straty powstałe w związku z ekstrakcją nie stanowią ubytków w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt. 20 ustawy akcyzowej. Katalog czynności opodatkowanych akcyzą w przypadku suszu tytoniowego zawarty w art. 9b ustawy akcyzowej również nie przewiduje opodatkowania przedmiotowych strat w związku z przetwarzaniem suszu tytoniowego w związku z ekstrakcją nikotyny.

Spółka zapytała, czy straty powstające w trakcie przetwarzania suszu tytoniowego w związku z ekstrakcją nikotyny z będącego przedmiotem wniosku suszu nie będą podlegały opodatkowaniu akcyzą.

Dyrektor KIS w zaskarżonej Interpretacji uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Zdaniem Organu ekstrakcja suszu tytoniowego powodować będzie zmniejszenie masy tego wyrobu o wyługowane substancje oraz jego nieodwracalne zmiany fizykochemiczne. Ponadto ekstrakcja z punktu widzenia późniejszego wykorzystania suszu, zdaniem Organu, prowadzi do nieodwracalnych zmian skutkujących utratą przydatności suszu, jako surowca do wytwarzania produktów tytoniowych.

W związku z powyższym. Dyrektor KIS stanął na stanowisku, iż ekstrakcje suszu tytoniowego należy uznać za zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy czyli Spółkę, tj. czynność będącą przedmiotem opodatkowania akcyzą na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy akcyzowej. Organ podkreślił również, że ekstrakcja w pełni wypełnia językowe znaczenie terminu "zużycie".

Odnosząc się zaś do drugiego pytania Spółki, Dyrektor KIS wskazał iż straty powstałe w wyniku ekstrakcji nie mogą zostać uznane jako straty naturalne. Zdaniem Organu straty naturalne mogą dotyczyć sytuacji, w której susz tytoniowy na skutek m.in. suszenia czy przechowywania utraci w sposób naturalny swoją wagę - np. ze względu na odparowanie wilgoci. Organ stwierdził iż w analizowanej sprawie straty będą konsekwencją zużycia suszu tytoniowego. W związku z tym, tytoń pozostały po ekstrakcji nie będzie opodatkowany akcyzą, ze względu na zasadę jednokrotności opodatkowania akcyzą, Organ w wydanej interpretacji uznał, że powstanie strat suszu tytoniowego w trakcie ekstrakcji jest czynnością podlegającą opodatkowaniu akcyzą, dla której znajduje zastosowanie zasada jednokrotności opodatkowania akcyzą.

Strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w [...] wnosząc o uchylenie wydanej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej informacji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez naruszenie:

• art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy akcyzowej przez błędną wykładnię i uznanie, że przetworzenie suszu tytoniowego poprzez ekstrakcję substancji zapachowych powoduje jego zużycie,

• art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy akcyzowej przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przetworzenie suszu tytoniowego poprzez ekstrakcję z suszu tytoniowego substancji zapachowych powoduje jego zużycie przez pośredniczący podmiot tytoniowy.

• art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy akcyzowej przez błędną wykładnię i uznanie, że straty powstające w trakcie przetworzenia suszu tytoniowego na skutek ekstrakcji stanowią w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opisie zdarzenia przyszłego jego zużycie przez pośredniczący podmiot tytoniowy,

Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania tj. art. 14b § 1 w zw. z art. 14b § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji indywidualnej w której Dyrektor pominął element przedstawionego opisu zdarzania przyszłego i uznał, że po dokonaniu ekstrakcji tytoń nie będzie nadawał się do wykorzystania do produkcji wyrobów tytoniowych lub nowatorskich, pomimo że w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną Spółka wskazała, że zamierza sprzedawać ten tytoń do celów produkcji wyrobów tytoniowych lub nowatorskich.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 365) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem obejmującą m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a."), które oceniane są z punktu widzenia ich legalności zarówno z przepisami prawa materialnego jak i formalnego. Art. 57a p.p.s.a. stanowi, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji w oparciu o przedstawione wyżej zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że akt ten nie narusza prawa. Interpretacja pod względem formalnym została wydana prawidłowo w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Skarżącą. Organ nie dopuścił się także błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, zatem skarga podlegała oddaleniu.

W rozpatrywanej sprawie zaskarżeniu podlega interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Interpretacji Skarbowej, wydana na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, a spór dotyczący zdarzenia przyszłego sprowadza się do wykładni przepisów ustawy o podatku akcyzowym z 6 grudnia 2008 r. (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 722, dalej powoływana jako u.p.a. lub ustawa).

W odniesieniu do zarzucanego naruszenia przepisów prawa materialnego, należy wskazać, iż zasadniczy spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii, czy w opisanym przez Skarżącą scenariuszu dojdzie do wystąpienia czynności opodatkowanej podatkiem akcyzowym.

Organ w przedstawionym w interpretacji stanowisku uznał, że kluczem do rozpatrzenia sprawy jest stwierdzenie, czy opisane we wniosku czynności ekstrakcji suszu tytoniowego (od którego nie została zapłacona akcyza) przez pośredniczący podmiot tytoniowy, mające na celu pozyskanie z tego suszu tytoniowego nikotyny oraz substancji zapachowych, w wyniku których opisane we wniosku pozostałości poekstrakcyjne (sformułowanie użyte przez Skarżącą), będą miały zmieniony skład chemiczny oraz stracą na masie ze względu pozyskanie nikotyny oraz substancji aromatycznych, jak również zmniejszenie wilgotności na skutek odsączenia, stanowić będą zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy, tj. czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą na podstawie na podstawie art. 9b ust, 1 pkt 4 ustawy.

W ocenie Organu opisane we wniosku czynności uznać należy w świetle obowiązujących przepisów za zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy, tj. za czynność będącą przedmiotem opodatkowania akcyzą na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy.

W konsekwencji, zgodnie z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą, następuje brak opodatkowania strat powstających w trakcie przetwarzania suszu tytoniowego w związku z ekstrakcją nikotyny z tego suszu (pytanie nr 2 we wniosku).

Uzasadniając negatywną ocenę stanowiska Skarżącej Organ w pierwszej kolejności zaznaczył, że art. 9b ust. 3 ustawy wprowadza w zakresie suszu tytoniowego zasadę jednokrotności opodatkowania akcyzą, zgodnie z którą jeżeli w stosunku do suszu tytoniowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyza, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W dalszej kolejności Organ wskazał, że susz tytoniowy nie podlega opodatkowaniu wyłącznie w ściśle określonych przez ustawodawcę okolicznościach. Co do zasady, brak opodatkowania wiąże się m.in. ze statusem akcyzowym podmiotów nabywających czy też posiadających susz tytoniowy, tj. m.in. z posiadaniem statusu pośredniczącego podmiotu tytoniowego.

W ocenie Organu nie oznacza to jednak automatycznie, że każda czynność dokonywana przez przykładowo pośredniczący podmiot tytoniowy w zakresie suszu tytoniowego, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego w akcyzie. Organ podkreślił przy tym, że wręcz przeciwnie, ocena konkretnej czynności dokonywanej przez pośredniczący podmiot tytoniowy w zakresie suszu tytoniowego, wymaga zarówno analizy tej konkretnej czynności (jako rodzącej lub nie obowiązek podatkowy) jak i analizy, czy obowiązek podatkowy nie powstał na poprzednim etapie obrotu, zgodnie z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą.

W ocenie Sądu Organ dokonał prawidłowej analizy wniosku Skarżącej, jak również wziął pod uwagę fakt, że Skarżąca jest pośredniczącym podmiotem tytoniowym. Organ prawidłowo przyjął, iż przedmiotowy susz tytoniowy (pył tytoniowy), który Spółka zamierza poddać ekstrakcji, jest suszem tytoniowym, wobec którego nie powstał obowiązek podatkowy na wcześniejszym etapie.

W ocenie Sądu Organ dokonał również prawidłowej oceny kolejnej kwestii, a mianowicie odnoszącej się do czynności, którą będzie dokonywała Spółka w zakresie suszu tytoniowego, a mianowicie jego ekstrakcji.

W ocenie Organu opisana we wniosku ekstrakcja suszu tytoniowego powodować będzie zmniejszenie masy tego wyrobu o wyługowane substancje oraz jego nieodwracalne zmiany fizykochemiczne. Ekstrakcja składników istotnych z punktu widzenia późniejszego wykorzystania suszu, w tym nikotyny prowadzi do nieodwracanych zmian skutkujących utratą przydatności tego susz (w całości lub części), jako surowiec do wytwarzania wyrobów tytoniowych. Prawidłowo Organ uznał, że tego rodzaju działalność należy uznać za zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy, tj. czynność będącą przedmiotem opodatkowania akcyzą na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Trzeba też zgodzić się z Organem, że opisana we wniosku ekstrakcja suszu tytoniowego w pełni wypełnia językowe znaczenie terminu ,,zużycie", którym posługuje się ustawodawca w art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy, jak to szczegółowo określono w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji.

Organ prawidłowo wskazał, że w świetle przytoczonych przez niego definicji zużycie oznacza zarówno definitywne wykorzystanie wyrobu akcyzowego, jak i wykorzystanie tego wyrobu w jakiejś części.

Skoro z przedstawionego opisu sprawy, jak to należy przyjąć za treścią wniosku i jak prawidłowo Organ przyjął, wynika jednoznacznie, iż na skutek ekstrakcji suszu tytoniowego dojdzie do definitywnego wykorzystania (w zakresie w jakim susz po ekstrakcji zostanie zniszczony pod nadzorem) jak i wykorzystania tego wyrobu w jakiejś części (w przypadku przeznaczenia pozostałości m.in. do wytworzenia wyrobów tytoniowych o obniżonej zawartości nikotyny). Trzeba też potwierdzić słuszność stanowiska Organu, że w każdej z tej sytuacji, straci on swoje istotne właściwości, w szczególności zostanie pozbawiony nikotyny oraz substancji zapachowych.

W ocenie Sądu zgodna zatem z obowiązującymi przepisami była interpretacja Dyrektora, który nie mógł podzielić stanowiska Spółki, że przedstawiony we wniosku proces ekstrakcji będzie jedynie przetworzeniem suszu tytoniowego. Zdaniem DKIS przetworzenie suszu tytoniowego ma miejsce w sytuacji w której dochodzi m.in. do oczyszczenia tytoniu z piasku i innych zanieczyszczeń, do odżyłowania tytoniu czy oddzielenia blaszki, tj. w trakcie typowych czynności przygotowujących susz tytoniowy do dalszego przerobu w wyroby tytoniowe. Rację ma też Organ, że ekstrakcja jest procesem, w wyniku którego susz tytoniowy straci swoje kluczowe właściwości (w całości lub części), które w istocie pozbawiają możliwości wykorzystania go do tych samych celów co przed ekstrakcją i kwalifikują tym samym czynność ekstrakcji jako zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy, tj. czynność będącą przedmiotem opodatkowania akcyzą na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Sąd zgadza się też ze stanowiskiem Organu odnośnie oceny działalności pośredniczącego podmiotu tytoniowego, która polega na nabywaniu surowych liści tytoniowych od plantatorów (zwykle w ramach umowy kontraktacji) oraz od innych pośredniczących podmiotów tytoniowych, ewentualnym ich magazynowaniu i przygotowaniu do dalszego przerobu oraz na sprzedaży tak przygotowanego wyrobu podmiotom dokonującym zużycia tego suszu tytoniowego do wytwarzania wyrobów tytoniowych i wyrobów nowatorskich.

Organ zasadnie wskazał, że pośrednictwo to, podobnie jako pośrednictwo w obrocie wyrobami gazowymi, wyrobami węglowymi (posiadanie odpowiednio statusu pośredniczącego podmiotu gazowego, pośredniczącego podmiotu węglowego), nie powoduje powstania obowiązku podatkowego tak długo jak dany wyrób akcyzowy jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającym status "pośrednika", a w przypadku suszu tytoniowego także w przypadku sprzedaży podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, który zużywać będzie susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich jak i sprzedaży związanej z dostawą wewnątrzwspólnotową lub eksportem suszu tytoniowego. Prawidłową zatem była konkluzja Organu, że w przypadku zużycia danego wyrobu przez tego "pośrednika", czynność ta powoduje powstanie obowiązku podatkowego.

DKIS zasadnie wskazał też, że z uwagi specyfikę wyrobu akcyzowego, jakim jest susz tytoniowy, ustawodawca uwzględnił możliwość przetwarzania suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy, jako czynności która nie będzie rodzić obowiązku podatkowego. Niemniej przetwarzanie to zdaniem Organu, odnosi się wyłącznie do typowych czynności przygotowujących susz tytoniowy do dalszego przerobu w wyroby tytoniowe, a które nie prowadzą do jego zużycia.

Zasadnym jest też twierdzenie Organu, że dokonywanie czynności, w wyniku których susz tytoniowy straci swoje kluczowe właściwości (w całości lub części), które w istocie pozbawiają możliwości wykorzystania go do tych samych celów co przed tymi czynnościami (np. ekstrakcją w wyniku których straci on swoje istotne właściwości), kwalifikują te czynności jako zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy, tj. czynności będącej przedmiotem opodatkowania akcyzą na podstawie art. 9b ust, 1 pkt 4 ustawy.

Sąd – tak jak i Organ – nie może podzielić poglądu Skarżącej, że opisane we wniosku czynności ekstrakcji suszu tytoniowego, w wyniku których zgodnie z opisem zawartym we wniosku straci on swoje istotne właściwości, w szczególności zostanie pozbawiony nikotyny oraz substancji zapachowych, będzie jedynie przetworzeniem suszu tytoniowego, skoro nie będzie mógł być wykorzystany do tych samych celów co przed ekstrakcją.

Organ zasadnie przy tym przyjął, że to właśnie nikotyna i substancje zapachowe są kluczowymi składnikami, dla jakich jest uprawiany tytoń i dla jakich zostaje on następnie przetwarzany w klasyczne wyroby tytoniowe a obecnie także w wyroby nowatorskie.

Podnoszony przez Wnioskodawcę fakt, że pozostałości po ekstrakcji Spółka zamierza sprzedawać z przeznaczeniem do produkcji wyrobów nowatorskich, a także tytoniu odtworzonego oraz opcjonalnie również niszczyć pozostałości pod nadzorem celnym, potwierdzają brak możliwości utożsamiania pozostałości poekstrakcyjnych z suszem tytoniowym, który nie uległ zużyciu na skutek opisanych we wniosku czynności.

Trzeba też zgodzić się z Organem, że przywołane przez Spółkę wyroki sądów administracyjnych (np. wyrok NSA sygn. akt I GSK 2040/13), zapadły w odrębnych stanach faktycznych i prawnych, gdyż aktualna definicja suszu tytoniowego abstrahuje od faktu czy od tego suszu zapłacono już akcyzę (np. z tytułu zużycia) czy też jeszcze nie. To samo odnosi się do przywołanej przez Skarżącą interpretacji [...], czy interpretacji [...].

W konsekwencji uznać należało, że Dyrektor KIS dokonał prawidłowej wykładni przepisów art. 9b ust. 1 pkt 4 u.p.a., co sprawia, że podniesione w tym zakresie zarzuty skargi uznać należało za nieuprawnione.

Nieuprawnione są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W zaskarżonej interpretacji Organ w uzasadnieniu stanowiska odniósł się w pełni do przypadku, jaki opisała Skarżąca. Organ nie pominął elementów przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, wskazał, na jakiej podstawie powstanie obowiązek podatkowy oraz dlaczego nie znajdą zastosowania wskazane przez Spółkę rozwiązania. Organ nie wykroczył poza powyższe granice zdarzenia przyszłego, które zostały wskazane we wniosku, dokonał prawidłowej oceny przedstawionego pytania.

W kontrolowanej sprawie dokonano poprawnego merytorycznie wskazania mających zastosowanie w zdarzeniu przyszłym przepisów prawa podatkowego oraz wskazania w sposób jednoznaczny odpowiedzi na zadane we wniosku pytania.

Nie zasługuje tym samym na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów postępowania. Sąd stwierdza, że postępowanie przed Dyrektorem KIS było należycie przeprowadzone, zaś zaskarżona interpretacja została wyczerpująco uzasadniona. Należy podkreślić, że organ dokonał przede wszystkim wykładni gramatycznej przepisów art. 9b ust. 4 u.p.a., a jej rezultat zasługuje na aprobatę.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę jako niezasadną, o czym orzekł w sentencji wyroku