Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SAB/Go 33/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
658
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. sprawy ze skargi W.Ś. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r. postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

W.Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę "na bezczynność organu w sprawie przewlekłości postępowania odwoławczego", w której podniósł, że bezskutecznie upłynęło blisko sześć miesięcy od chwili wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wskazał też, że Dyrektor Izby Skarbowej nie wskazał faktycznych przyczyn przewlekłości prowadzonego postępowania odwoławczego..

Wyrokiem z dnia 29 października 2009r. , sygn. akt I SAB/Go 17/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględnił powyższą skargę W.Ś. na bezczynność, zobowiązując organ odwoławczy, na podstawie art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., do wydania w terminie 60 dni od dnia doręczenia wyroku decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r.

Na skutek skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 kwietnia 2011r. , sygn. akt I FSK 274/10 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. W ocenie sądu kasacyjnego w sprawie nie wystąpiła bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej. NSA wskazał przede wszystkim, że wskutek aktywności procesowej strony organ odwoławczy był zobowiązany do dokonania szeregu czynności, co stanowiło przyczyny uzasadniające niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy. Organ przy tym, stosownie do art.140 §1 Ordynacji podatkowej, zawiadomił stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. NSA dodał, że okoliczność, iż owe czynności procesowe organu przedsięwzięto niekiedy z pewnym opóźnieniem nie świadczy o bezczynności organu.

W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał m.in., że postępowanie odwoławcze zakończyło się wydaniem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r.

Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej radca prawny podtrzymał skargę w całości oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd pierwszej instancji miał w pierwszej kolejności obowiązek uwzględnić stan sprawy istniejący na dzień jego orzekania w sprawie. Rozpoznając skargę na bezczynność organu sąd orzeka bowiem z uwzględnieniem stanu faktycznego

i prawnego sprawy ustalonego w dniu wydania orzeczenia (tak w zachowującej aktualność tezie NSA zawartej w postanowieniu z dnia 23 września 1986r. , sygn. akt IV SAB 8/86 - ONSA 1896/2/50). Z dokonanych ustaleń wynika bezspornie, że Dyrektor Izby Skarbowej, którego bezczynność w rozpatrzeniu odwołania została zaskarżona, w dniu [...] lutego 2010r. wydał decyzję odwoławczą w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r.

Zgodnie natomiast z art.161 §1 pkt3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt, którego niewydajnie było powodem złożenia skargi na bezczynność. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku nastąpiło zdarzenie, w którego następstwie zakończyła się sprawa sądowoadministracyjna co oznacza, że przed wydaniem wyroku wygasł przedmiot zaskarżenia.

Takie rozumienie istnienia przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego

w przypadku skargi na bezczynność wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487. Zgodnie z tą uchwałą "przepis art.161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku , gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art.3 §2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności".

W kontekście powyższego stan faktyczny sprawy jest bezsporny – po wniesieniu skargi na bezczynność ([...] lipca 2009r.), a przed wydaniem orzeczenia (20 lipca 2011r.) została wydana decyzja w postępowaniu odwoławczym, co do której w ocenie strony organ pozostawał w bezczynności. W tej sytuacji należało umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na względzie, na podstawie cyt. przepisu art.161 §1 pkt3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.

( - ) Alina Rzepecka ( - ) Joanna Wierchowicz ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko