Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 589/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 3,  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległość tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując na swoją trudną sytuację finansową, która uniemożliwia mu opłacenie wpisów sądowych w 21 sprawach, które obecnie zobligowany jest uiścić. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Oboje nie posiadają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca dodał, że córka przebywa od trzech lat w Anglii i nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Wraz z żoną uzyskują dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.317,00 zł brutto, co zostało udokumentowane stosownymi zaświadczeniami z zakładów pracy. Do wniosku załączony został również akt notarialny małżeńskiej umowy o rozdzielności majątkowej.

W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, skarżący nadesłał zeznania podatkowe obojga małżonków za 2009 r., z których wynika, że oboje uzyskali przychody ze stosunku pracy w tej samej wysokości – 15.312 zł. Poza tym oświadczył, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z żoną. Miesięcznie wydatkuje na siebie łącznie 983,60 zł, w tym na wyżywienie 750 zł, dojazdy do pracy 105,60 zł, środki higieny 20 zł, lekarstwa 45 zł, na odzież 40 zł oraz na opłaty pocztowe 23 zł. Oboje z żoną nie posiadają rachunków bankowych ani kart kredytowych, żadnych środków transportu. Pensja wnioskodawcy obciążona jest zajęciem komorniczym. Nieruchomość pod adresem jego zamieszkania należy do teściów. Wnioskodawca oświadczył też, że nie korzysta z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego poza zwolnieniem od kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 599/08, I SA/Wr 502/08 oraz I SA/Wr 1784/09.

Stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, prawo to może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W sytuacji wnioskodawcy należy uznać za uzasadnione przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.

Dla podjęcia takiego rozstrzygnięcia istotne jest, że obecnie na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisów od 21 skarg w łącznej kwocie 10.500 zł, co należało uwzględnić jako fakt znany z urzędu.

Z uzyskiwanych odchodów zarówno skarżącego, jak i jego żony nie jest i nie było możliwe poczynienie oszczędności na poczet kosztów sądowych w takiej wysokości. Zauważyć bowiem należy, że oboje uzyskują najniższe wynagrodzenie, które zapewnia pokrycie podstawowych potrzeb. Również w roku ubiegłym – co wynika z zeznań podatkowych – przychody były na tyle niskie, ze nie dawały szans na poczynienie jakichkolwiek rezerw. Poza tym małżonkowie nie dysponują majątkiem, który mogliby spieniężyć.

W związku z powyższym poniesienie kosztów sądowych jednocześnie w niniejszej sprawie, jak i w pozostałych dwudziestu, skutkowałoby uszczerbkiem dla koniecznego utrzymania wnioskodawcy i jego żony.

Tym samym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.