Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 40/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 13, art. 14
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spraw.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] listopada 2013 r. 1. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. oddala skargę w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny; 3. umarza postępowanie w pozostałej części; 4. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 29 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. W konkluzji skargi wnosił o zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku, stwierdzenie, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi W. S. podał, iż jego wniosek został złożony do organu drogą elektroniczną i dotyczył następujących informacji publicznych: czy organ wydał w tym roku jakieś pozwolenia na budowę inwestycji na działkach nr [...] oraz pozwolenie na przejście z dodatkowymi instalacjami pod trasą [...]. Wnosił także o przesłanie mu skanów pozwoleń na budowę oraz skanów wniosków inwestora wraz z załącznikami. Ponieważ termin na odpowiedź, wyznaczony przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej upłynął bezskutecznie w dniu 20 grudnia 2013 r. złożył niniejsza skargę.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż nieudzielenie odpowiedzi w terminie było spowodowane omyłką w obiegu wewnętrznej korespondencji urzędu. Nadmienił, iż po wpływie skargi do organu została wysłana odpowiedź do W. S. drogą elektroniczną w dniu 9 stycznia 2014 r. Ponieważ żądana informacja została udzielona, wnosił o niewymierzenie organowi grzywny.

Do odpowiedzi na skargę organ załączył pismo Wojewody [...] z dnia 8 grudnia 2013 r. skierowane do skarżącego, w którym poinformowano go, iż odnośnie ulic [...] nie wydano żadnych pozwoleń na budowę w 2013 r. Natomiast w zakresie pytania dotyczącego przejść z dodatkowymi instalacjami pod trasą [...] przesłano skarżącemu skany trzech pozwoleń na budowę - to jest decyzje nr [...]; nr [...] i nr [...] wraz z wnioskami i załącznikami. Nadto w trybie art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ wskazał, że wszystkie załączniki będące integralną częścią ww. pozwoleń na budowę mogą być udostępnione w tutejszym urzędzie i zwrócił się do skarżącego o określenie dogodnego dla niego terminu udostępnienia, w budynku urzędu, tych załączników. Organ poinformował skarżącego o treści art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przed rozprawą, W. S. pismem procesowym wniósł o umorzenie niniejszej sprawy i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania oraz potwierdził otrzymanie pisma organu z dnia 8 grudnia 2013 r., stanowiące odpowiedź na jego wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o wyżej ustalony stan faktyczny, zważył co następuje:

Bezczynność organu występuje, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Niezastosowanie się przez organ do nakazów przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.) poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie, albo niezasadne pozbawienie żądanej informacji przymiotu informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy, albo nie rozpatrzenie wniosku o udostępnienie takiej informacji w sposób przewidziany w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi także bezczynność organu.

Rozpatrując niniejszą sprawę zgodnie z wymogami art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazać należy, iż zawarte we wniosku z dnia 29 listopada 2013 r. pytania stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i Wojewoda Mazowiecki udostępnił skarżącemu żądane przez niego informacje. Jednakże udostępnienie to nastąpiło z oczywistym przekroczeniem terminu wskazanego w art. 13 powyższej ustawy.

W tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził (pkt. 1 wyroku), iż bezczynność Wojewody [...] w niniejszej sprawie miała miejsce, jednakże nie nosiła ona charakteru rażącego naruszenia prawa. Na taką ocenę bezczynności wpłynął termin ostatecznego udostępnienia informacji oraz dochowanie przez organ dalszych form postępowania (art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej) w przypadku, gdy z częścią informacji publicznej strona może zapoznać się w urzędzie. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wymierzył organowi grzywny (pkt. 2 wyroku).

Na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie (pkt. 3 wyroku) oraz zgodnie z treścią art. 200 cytowanej wyżej ustawy orzekł o kosztach postępowania (pkt.4 wyroku).