Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 235/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt 1 a i c, art.152, art.200, art.135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.107 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.51 ust.1 pkt 2 i ust.5, art.50, art.48 ust.1, art.49b ust.1, art.81c ust.2
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 235/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia inwentaryzacji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...]; II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz E. R. 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane oraz art. 104 kpa nakazał E. i W. małżonkom R. wykonanie inwentaryzacji wraz z oceną stanu technicznego wykonanej instalacji wodnokanalizacyjnej w obiekcie socjalno-gospodarczym wraz z niezbędnymi urządzeniami na nieczystości ciekłe oraz określenie niezbędnych zmian i przeróbek mających na celu doprowadzenie obiektu i urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym do stanu zgodnego z przepisami prawa. W decyzji tej organ I instancji wskazał, iż ocenę stanu technicznego należy opracować w formie graficznej i tekstowej zawierającej usytuowanie budynków i urządzeń na działce w stosunku do granic i urządzeń na nieruchomości sąsiedniej i innych obiektów w sąsiedztwie oraz dostosować projekt do specyfiki i charakteru wykonanych robót w terminie do 31 marca 2004r.

Na skutek odwołania E. R. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozstrzygnięcia i orzekł w tym zakresie, że inwentaryzacja winna obejmować usytuowanie zbiornika na ścieki, przyłącza kanalizacyjnego i studzienek kanalizacyjnych względem granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych na terenie posesji i działek sąsiednich, zaś ocena techniczna (w formie graficznej i tekstowej) winna dotyczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami zbiornika na ścieki (w postaci plastikowych beczek), przyłącza kanalizacyjnego do budynku socjalno-gospodarczego i studzienek kanalizacyjnych oraz zawierać zakres niezbędnych zmian i przeróbek w celu dostosowania tych urządzeń do zgodności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, iż istniejący na działce zbiornik na ścieki w postaci plastikowego, dwukomorowego zbiornika, składającego się z dwóch hermetycznych beczek zakopanych w ziemi w odległości 2,9m od granicy działki jest związany z budynkiem socjalno-gospodarczym wybudowanym na podstawie zgłoszenia z 2000r., a zatem w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane należy go uznać za urządzenie budowlane związane z tym budynkiem. Nie jest przy tym wykluczone, że beczki plastikowe pełniące funkcję tego zbiornika zostały wkopane przez inwestorów w 1994r. jednakże zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 5 maja 1994r. dokonanym w Urzędzie Miasta i Gminy w D. beczki te wówczas miały być wykorzystywane ,,w celu gromadzenia wody", co miało swoje uzasadnienie, skoro inwestorzy posiadali tunel służący do uprawy warzyw. Obecnie beczki te pełnią funkcję zbiornika na ścieki, a zatem zupełnie inną niż pierwotnie, w związku z czym winny spełniać wymagania dotyczące zbiornika na ścieki. Jak zaś wynika z akt sprawy istnieją uzasadnione wątpliwości co do tego, czy beczki te mogą pełnić taką funkcję, tym bardziej, że ze względu na 10-letni okres eksploatacji mogą być nieszczelne, a ponadto nie posiadają przewidzianych przepisami odpowietrzeń. Istnieją również wątpliwości co do poprawności wykonanego przyłącza kanalizacyjnego wraz ze studzienkami kanalizacyjnymi, w tym ich szczelności. Stwierdzając zatem , że rozstrzygnięcie decyzji organu I instancji nieprecyzyjnie określa obowiązek nałożony na inwestorów, zbędnie przy tym nakazując objęcie oceną techniczną instalacji wodno-kanalizacyjną w budynku oraz określając zmiany i przeróbki obiektu, to jest budynku socjalno-gospodarczego, decyzja organu I instancji została uchylona jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia.

Skargę od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła E. R. zarzucając, iż dwie beczki zostały wkopane w 1994r. na podstawie zgłoszenia w celu gromadzenia wody i w dalszym ciągu pełnią one tę samą funkcję. Zmianie uległo tylko to, iż w miejsce foliowego tunelu stanął budynek socjalno-gospodarczy, który służy do rozmnażania iglaków. Pojemników z tworzywa sztucznego nie można uznać za urządzenie budowlane i nie pełnią one funkcji zbiornika na ścieki, w związku z czym nie muszą spełniać wymogów zbiornika na ścieki. Skarżąca nadto zarzuciła , iż nie ma wątpliwości co do prawidłowości wykonanego przyłącza kanalizacyjnego wraz ze studzienkami kanalizacyjnymi, bowiem na działce nie ma ani kanalizacji, ani tym bardziej studzienek kanalizacyjnych.

W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.

Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać m. in. powołanie podstawy prawnej. W niniejszej sprawie wskazanie materialnoprawnej podstawy jest o tyle istotne, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, na jakiej faktycznie podstawie organ II instancji nałożył na skarżącą i jej męża obowiązek sporządzenia wymienionych w decyzji dokumentów. Organ I instancji wskazał, iż podstawę tę stanowi przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zważyć jednak należy, iż przepis ten jest kontynuacją art. 50 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49 b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W niniejszej sprawie takie postanowienie nie zapadło. O ile intencją obu organów było nałożenie obowiązków z art. 51 ust. 1 pkt 2 na podstawie art. 51 ust. 5 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji, to należało wskazać, która z sytuacji wymienionych w art. 50 ust. 1 zaistniała. Do tego bowiem przepisu odwołuje się art. 51 ust. 5 w brzmieniu wówczas obowiązującym.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 właściwy organ wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Tylko zaistnienie jednej z powyższych okoliczności (bądź kilku jednocześnie) uzasadniało zastosowanie art. 51 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego w brzmieniu z marca 2004r. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż ,,istnieją uzasadnione wątpliwości co do tego, czy beczki mogą pełnić taką (tj. zbiorników na ścieki) funkcję, gdyż mogą być nieszczelne" i ,,nie posiadają odpowietrzeń. Istnieją również wątpliwości co do poprawności wykonania przyłącza kanalizacyjnego wraz ze studzienkami kanalizacyjnymi, w tym ich szczelności". Jak więc wynika z uzasadnienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie stwierdził zaistnienia któregoś z przypadków określonych w art. 50 ust. 1 a jedynie wskazał, iż istnieją wątpliwości, czy któryś z tych przypadków (a w szczególności, jak należy się domyślać, z punktu 2 art. 50 ust. 1) nie zachodzi. Na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 można nałożyć obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W niniejsze sprawie może budzić wątpliwości, czy obowiązek, jaki został nałożony na skarżącą, tj. wykonanie inwentaryzacji i oceny technicznej jest czynnością, która doprowadzi wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem. Raczej bowiem jest to obowiązek, którego wykonanie dopiero pozwoli na stwierdzenie, czy zachodzi któryś z przypadków, o jakich mowa w art. 50 Prawa budowlanego. W takiej zaś sytuacji organy powinny były rozważyć, czy nie zastosować przepisu art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, który właśnie pozwala - w razie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych na nałożenie w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.

Mając powyższe na uwadze zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 135 i 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach postępowania sądowego na podstawie art. 200 tej samej ustawy. Jednocześnie stosownie do przepisu art. 152 Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.