Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 201/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 3 i 4, art. 197 par. 2, art. 174, art. 176, art. 220 par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Po 621/09 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 21 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r., III SA/Po 621/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie M. P. (dalej: Skarżący) na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 9 maja 2012 r., III SA/Po 621/09, w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 21 maja 2009 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu (Sądem pierwszej instancji):

Uzasadniając swoje orzeczenie WSA w Poznaniu podał, że zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2013 r. wezwano Skarżącego do wykonania zarządzenia ww. Przewodniczącego z dnia 25 maja 2012 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w ustawowym terminie siedmiu dni od doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to doręczono Skarżącemu na adres podany w skardze jako adres do korespondencji w dniu 14 stycznia 2013 r. (k. 315 akt WSA w Poznaniu). W wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił ww. wpisu od zażalenia.

3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (Sądu pierwszej instancji):

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że termin do uiszczenia wpisu w sprawie upłynął w dniu 21 stycznia 2013 r., lecz w zakreślonym terminie wpis ten nie został opłacony. W przypadku nieuiszczenia wpisu w określonym terminie zażalenie podlegało zatem odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

4. Stanowisko Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:

Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2013 r., III SA/Po 621/09, Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – R. P.) zażądał jego uchylenia jako "niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym". Skarżący nie przedstawił uzasadnienia swojego wniosku.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Skarżący sformułował je w sposób bardzo lakoniczny, nie przedstawiając uzasadnienia dla zgłoszonego wniosku.

5.2. Odnosząc się w pierwszej kolejności do cech formalnych zażalenia, a przede wszystkim braku uzasadnienia zgłoszonych wniosków, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie odpowiada ono w pełni wymogom prawa. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić bowiem zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wniesione przez Skarżącego zażalenie – jak już wyżej wskazano - nie zostało uzasadnione. Jednakże nie czyni to niemożliwym merytoryczne rozpoznanie wniesionego środka odwoławczego.

W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Uwzględniając specyfikę środka odwoławczego jakim jest zażalenie oraz postępowania, które inicjuje, należy stwierdzić, że wykluczona jest możliwość odpowiedniego stosowania art. 174 i 176 p.p.s.a. Przemawia za tym systemowe odczytanie art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. Ten ostatni przepis określa wyczerpująco wymogi formalne stawiane przez przepisy prawa środkowi odwoławczemu określonemu w p.p.s.a. jako zażalenie. Tym samym nie ma potrzeby do sięgania po dyspozycję norm zawartych w art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Wadliwe uzasadnienie zażalenia nie może zatem prowadzić do tak rygorystycznych konsekwencji, jakie miałyby miejsce w postępowaniu zainicjowanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Rygoryzm formalny, mający swoją podstawę w art. 174 i art. 176 p.p.s.a., nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, gdyż ww. przepisów nie stosuje się. Tym samym, jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywiedzenie, jakimi intencjami i racjami kierował się wnoszący zażalenie, to nie ma przeszkód do nadania sprawie dalszego biegu i rozpoznania merytorycznego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA: z dnia 17 grudnia 2009 r., II FZ 553/09; z dnia 15 września 2010 r., II FZ 441/10; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

5.3. W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie pozostawia wątpliwości co do tego, że intencją Skarżącego jest uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA w Poznaniu. Jednakże wniosek zawarty w zażaleniu jest chybiony, bowiem – wbrew twierdzeniu Skarżącego – zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a jego wydanie poprzedziła trafna ocena stanu faktycznego sprawy, dokonana przez Sąd pierwszej instancji, aczkolwiek nie została precyzyjnie przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, co jednak nie stanowi uchybienia mającego wpływ na wynik sprawy.

Niewątpliwe w sprawie są okoliczności faktyczne, to znaczy fakt, że pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. w wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 3 stycznia 2013 r. (w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie podano, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2013 r.) wezwano Skarżącego do wykonania zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 25 maja 2012 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w ustawowym terminie siedmiu dni od doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia (k. 314 akt WSA w Poznaniu). Wezwanie to doręczono Skarżącemu na adres podany w skardze jako adres do korespondencji (adres pełnomocnika Skarżącego) w dniu 14 stycznia 2013 r. (k. 315 akt WSA w Poznaniu). W wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił ww. wpisu od zażalenia. W konsekwencji tego zażalenie Skarżącego należało odrzucić, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., co prawidłowo uczynił WSA w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem, a tym samym wbrew twierdzeniu Skarżącego, postanowienie to jest zgodne z prawem.

5.4. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.