Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1990/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Kaja Angerman, Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi R. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., działając na podstawie art. 127 § 3 oraz art, 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 154 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.);

po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 3402/14 decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] orzekającej o odmowie uchylenia w trybie art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia obywatelowi A. – R. H. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;

po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] o odmowie uchylenia w trybie art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] orzekającą o odmowie udzielenia R. H. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony - postanowił odmówić zmiany zaskarżonej decyzji

Zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zapadła w następującym stanie faktycznym:

Skarżący wystąpił do Wojewody [...] o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na kontynuowanie studiów stacjonarnych. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Wojewoda [...] odmówił udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Po rozpoznaniu od ww decyzji odwołania, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymał tę decyzję w mocy wskazując min., że cudzoziemiec z dniem [...] maja 2012 r. został skreślony z listy studentów. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2588/12 odrzucił ww. skargę z uwagi na przekroczenie przez stronę ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.

Nadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na skutek wniesionego przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2588/12 odmówił przywrócenia powyższego terminu a następnie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013r. sygn. akt II OZ 439/13 zażalenie na ww postanowienie oddalił.

W dniu 29 sierpnia 2013r. K. K., członek zarządu F. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania w powyższej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, który powyższy wniosek przekazał Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców, jako organowi właściwemu do jego rozpatrzenia.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W piśmie z dnia 14 listopada 2013 r. skierowanym do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców skarżący podniósł, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. została wydana na podstawie błędnych informacji a przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się sprawa dotycząca jego skreślenia z listy studentów.

W dniu 27 listopada 2013 r. cudzoziemiec wniósł o zmianę decyzji organu II instancji z dnia [...] lipca 2012 r. w trybie art. 154 Kpa., wskazując, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa a za zmianą decyzji przemawia słuszny interes strony.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców - po rozpatrzeniu wniosku strony -decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] o zmianę w trybie art. 154 § 1 Kpa decyzji własnej z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] odmówił zmiany decyzji w ww. trybie. W uzasadnieniu Szef Urzędu przyznał, iż faktycznie powyższa decyzja z dnia [...] lipca 2012r. wydana została po uzyskaniu błędnych informacji w przedmiocie skreślenia cudzoziemca z listy studentów jednakże z uwagi na fakt, iż prawa studenckie zostały cudzoziemcowi przywrócone wyrokiem WSA w Warszawie dopiero w dniu [...] marca 2014 r., a podjęcie studiów nastąpić miałoby dopiero w październiku 2014 r., to nie zachodzą przesłanki z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach. Ponadto w ocenie organu, w decyzją z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] nie naruszono przepisów postępowania i prawa materialnego w stopniu wystarczającym do zmiany rozstrzygnięcia na korzyść strony. Pomimo bowiem błędnych ustaleń w powyższym zakresie odmowa udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony była zasadna, gdyż w dniu wydania decyzji cudzoziemiec nie odbywał studiów. Zmiana decyzji we wskazanym wyżej trybie art. 154 § 1 Kpa jest możliwa wyłącznie w stosunku do decyzji ostatecznych, niedotkniętych wadami kwalifikowanymi, przy wydawaniu których organ miał pewne luzy decyzyjne, tj. opartych na tzw. uznaniu administracyjnym, nie zaś do decyzji związanych.

W dniu 22 kwietnia 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Po jej rozpatrzeniu, organ odwoławczy decyzją z dnia [...] maja 2014r. nr [...] utrzymał powyższą decyzję z dnia [...] kwietnia 2014r. w mocy, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

R. H. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpatrzeniu której, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 1402/14 uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2014 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia WSA podniósł, iż w odniesieniu do każdej z decyzji administracyjnych o charakterze ostatecznym, o ile nie powodowała ona nabycia przez stronę praw, można dokonywać jej oceny pod kątem możliwości jej zmiany, jeśli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W ocenie Sądu, za uchyleniem zaskarżonej decyzji przemawiało wadliwe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 154 K.p.a. poprzez przyjęcie, że związany charakter decyzji o odmowie udzielenia zgody na zamieszkanie na czas oznaczony, uniemożliwia jej zmianę. Sąd przypomniał, iż prawomocny wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa, 647/13 w którym uchylono decyzję Rektora Uniwersytetu [...] wraz z decyzją ją poprzedzającą, o skreśleniu skarżącego z listy studentów, spowodował wykluczenie przesłanki uzasadniającej negatywne rozstrzygnięcie wniosku o udzieleniu skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie w ocenie WSA ważny interes skarżącego rozumiany, jako prawo do ochrony jego dobrego imienia w sytuacji, w której okazało się, iż skreślenie go z listy studentów nie miało podstawy prawnej, uzasadnia możliwość zastosowania art. 154 K.p.a. Nie ma przy tym znaczenia, że skarżący otrzymał obecnie decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2014 r. status uchodźcy, który istotnie legitymizuje jego pobyt na terytorium Polski i daje uprawniania do korzystania z polskiego systemu oświaty. Sama ta sytuacja nie pozbawia jednak skarżącego do otrzymania decyzji zgodnej z rzeczywistym stanem faktycznym. Sąd zwrócił przy tym uwagę, że legalny pobyt zainteresowanego w Polsce ma miejsce od niedawna (czerwiec 2014 r.), podczas gdy decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o utrzymaniu decyzji Wojewody [...] o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony została wydana w dniu [...] lipca 2012 r. Wyeliminowanie przez sąd decyzji organu o skreśleniu go z listy studentów wpływa na ocenę przesłanek legalności jego pobytu w Polsce w świetle przesłanek, o jakich mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r.

We wskazaniach co do dalszego postępowania, Sąd wskazał na konieczność uwzględnienia zaprezentowanej w wyroku oceny prawnej i wytycznych, co do możliwości uchylenia lub zmiany kwestionowanej decyzji. Nakazał organowi uwzględnić stan faktyczny opisany w decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. nie uwzględniając faktu skreślenia skarżącego z listy studentów.

Rozpoznając ponownie sprawę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] lutego 2015r. Nr [...] orzekł o odmowie uchylenia w trybie art. 154 § 1 K.p.a. decyzji własnej z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...] o utrzymaniu w mocy Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012r. Nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia R. H. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podzielił stanowisko WSA o możliwości weryfikacji ostatecznej decyzji na podstawie art. 154 § 1 K.p.a. nie tylko w odniesieniu do decyzji uznaniowych, ale również decyzji związanych. Organ zwrócił uwagę, iż o tym czy decyzja związana może zostać zmieniona na podstawie art. 154 K.p.a. nie decyduje tylko jej wadliwość ale przede wszystkim charakter tej wadliwości. W ocenie organu stwierdzenie, że w sprawie może zostać zastosowany jeden z trybów nadzwyczajnych wskazanych w art. 145 § 1 K.p.a. lub art. 156 § 1 K.p.a. wyklucza możliwość wzruszenia takiej decyzji na podstawie art. 154 § 1 K.p.a.

W dniu 26 lutego 2015r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją wskutek czego wydana została zaskarżona decyzja z dnia [...] kwietnia 2015 roku. Organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. i stwierdził brak prawnych możliwości uchylenia w trybie art. 154 § 1 Kpa decyzji własnej z dnia [...] lipca 2012 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł skarżący. Powyższej decyzji zarzucił istotne naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tzn. naruszenie:

1. art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do ocen prawnych i wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1402/14, pomimo iż był nimi związany;

1. art. 154 §1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na nierozpatrzeniu, czy za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. wydanej w przedmiotowej sprawie przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony;

1. art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, pomimo że — w oparciu o uzasadnienie skarżonej decyzji - można uznać, że w sprawie istnieje zagadnienie wstępne, od którego zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w niniejszej sprawie, polegające na stwierdzeniu, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania określone w art. 145 §1 pkt 5 i pkt 8 k.p.a.;

1. art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasad pogłębiania zaufania i praworządności polegające na utrzymaniu w obiegu prawnym decyzji pomimo stwierdzenia jej wadliwości i nie podjęcie wszelkich prawnie możliwych działań, by naprawić krzywdę wyrządzoną skarżącemu poprzez wydanie nieprawidłowej decyzji;

1. art. 9 k.p.a. poprzez naruszenie zasady informowania polegające na nieinformowaniu go o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków skarżącego, będących przedmiotem postępowania administracyjnego;

1. art. 107 §3 k.p.a. w zw. z art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne sformułowanie rozstrzygnięcia decyzji.

W konsekwencji podniesionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i o rozważenie możliwości uchylenia w całości poprzedzającej skarżoną decyzję decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2015 r. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył okoliczności uzasadniające jej zasadność.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność) zostało uznane za błędne. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią natomiast z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie administracyjne. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu ww. przepisu oznacza zaś to, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Dodać należy, iż przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 912/14, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem zasadniczym kryterium oceny legalności decyzji wydanej w postępowaniu ponowionym wskutek wyroku sądu administracyjnego jest zastosowanie się do wyrażonej przez ten sąd oceny prawnej oraz podporządkowania się wytycznym co do dalszego postępowania.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, a zatem skarga podlegała uwzględnieniu. W swoich wytycznych zawartych w wyroku z dnia 30 października 2014 roku (IV SA/Wa 1402/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na konieczność uwzględnienia zaprezentowanej w nim oceny prawnej i wytycznych, co do możliwości uchylenia lub zmiany kwestionowanej decyzji. Nakazał organowi uwzględnić stan faktyczny opisany w decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2012 r. nie uwzględniając faktu skreślenia skarżącego z listy studentów. W związku z tym powyższe jednoznacznie wskazuje, iż organy naruszyły dyspozycję przepisu art. 153 ppsa., albowiem Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr

[...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., odmówił zmiany zaskarżonej decyzji swojej z dnia [...] lutego 2015 roku.

Sąd zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 154 § 1 K.p.a. decyzja może być uchylona lub zmieniona, gdy żadna ze stron nie nabyła praw i gdy przemawia za tym interes strony. Ustawodawca ograniczył więc możliwość korzystania z tej regulacji do wyżej wskazanych okoliczności, a więc nie wyłączając z niej decyzji o charakterze związanym. Sam fakt związania, to jest sytuacja, w której w danych okolicznościach nie ma tzw. luzu decyzyjnego i organ ma obowiązek wydania decyzji określonej treści nie wyklucza sytuacji, w której ze względu na ważny interes strony lub interes społeczny nie zachodziłaby konieczność uchylenia lub zmiany decyzji. Organy nie rozważyły istnienia ważnego interesu strony, do którego były zobligowane powyższym orzeczeniem a nadto pomimo wyraźnego wskazania Sądu co do możliwości, po ponownym zbadaniu stanu faktycznego sprawy, uchylenia lub zmiany kwestionowanej decyzji, rozstrzygnęły sprawę w sposób dotychczasowy. W sposób nieuprawniony organ odwoławczy wskazał, iż brak możliwości uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w trybie art. 154 § 1 K.p.a. czyni bezprzedmiotowym rozważanie, czy za uchyleniem ww. decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.

W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyrok ten, chociaż słuszny, co do istoty, zawiera jednak braki, które nie powinny zostać pominięte przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Sąd bowiem pominął w swoich rozważaniach i nie zwrócił na to uwagi organu, że nie tyle wadliwość (niezgodność z prawem) decyzji związanej decyduje o możliwości zastosowania art. 154 K.p.a., ale przede wszystkim rodzaj tego naruszenia. Stąd też, w ocenie organu, konieczne było poddanie decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. ocenie pod kątem przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 K.p.a. i art. 156 § 1 K.p.a., gdyż dopiero wykluczenie możliwości wszczęcia któregoś z

tych postępowań będzie dawało podstawę do uwzględnienia wniosku strony w oparciu o art. 154 § 1 K.p.a. Kontynuując swoje rozważania organ podniósł również, iż wada ww decyzji zalicza się do jednej z przesłanek wznowieniowych wskazanej "według wyboru" w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. (wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję) bądź art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. (decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione). Wystąpienie przesłanki do wznowienia postępowania, winno skutkować odmową wzruszenia tej decyzji na podstawie art. 154 § 1 K.p.a. Organ zatem uznał, iż WSA w Warszawie nie dopatrzył się w wydanej decyzji wady skutkującej koniecznością stwierdzenia jej nieważności. Z uwagi na ww brak możliwości uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. w powołanym trybie art. 154 § 1 K.p.a., zdaniem organu, czyni bezprzedmiotowym rozważanie, czy za uchyleniem ww. decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.

W ocenie Sądu powyższa polemika z prawomocnym wyrokiem Sądu, wiążącym, w myśl przepisu art. 153 ppsa. w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia i niezastosowanie się do wskazanych przez Sąd wytycznych stanowi absolutnie rażące naruszenie prawa, które skutkować musi uchyleniem wadliwych decyzji.

Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę organ I instancji jest zobowiązany do jej rozstrzygnięcia zgodnie ze wskazaniami wiążącego ten organ prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 30 października 2014 roku, w sprawie o sygn IV SA/Wa 1402/14.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 powyższej ustawy.