Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 570/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par.3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Lu 570/18 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego.

W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania powołując się na złożone przez nią oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Z przedmiotowego oświadczenia wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, nie pracuje, a jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę jej partnera w wysokości 2200 zł. Dodatkowo podnosi, że na miesięczne wydatki składają się: rata kredytu w wysokości 117 zł, czynsz za mieszkanie w wysokości 305 zł, opłata za żłobek -100 zł, pampersy – 90 zł, środki higieny – 100 zł, zakupy spożywcze – 600zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że miesięczny dochód jej rodziny wynosi 2200 zł, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje kwotę 734 zł. Jak wynika z zaskarżonej decyzji skarżąca jest zobowiązana do zwrotu kwoty 909,45 zł, co stanowiłoby dla niej znaczne obciążenie finansowe. Zauważyć należy, iż skutki zapłaty (egzekucji) świadczenia pieniężnego są co do zasady odwracalne, niemniej biorąc pod uwagę okoliczności wskazane przez skarżącą w oświadczeniu o stanie rodziny, majątku, dochodach i źródłach utrzymania należy stwierdzić, że ewentualna egzekucja przedmiotowego świadczenia może w istocie spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżąca uprawdopodobniła, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.