Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1119/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia NSA Jolanta Rajewska Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant Jacek Kosonoga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2004 r., sprawy ze skargi N.S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...]lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie przyznania renty strukturalnej rolniczej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

II SA 1119/03

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezesa KRUS Oddział Regionalny Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w G. odmówił panu N.S. przyznania prawa do rolniczej renty strukturalnej. W uzasadnieniu organ podniósł, że rolnik nie spełnił warunku do uzyskania świadczenia, ponieważ sprzedał część swojego gospodarstwa na rzecz osoby, która nie była rolnikiem w świetle postanowień ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o rentach strukturalnych w rolnictwie ( Dz. U. Nr 52 poz. 539 ze zm.).

Od tej decyzji N. S. złożył odwołanie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Minister decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...]. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że odwołujący złożył w dniu 29 marca 2002 r. wniosek o przyznanie prawa do rolniczej renty strukturalnej. Oddział Regionalny KRUS w G. działając z upoważnienia Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego po weryfikacji wniosku wydał postanowienie w dniu [...] kwietnia 2002 r. o spełnianiu przez wnioskodawcę warunków z art. 3 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o rentach strukturalnych w rolnictwie. Warunki te dotyczyły wymaganego wieku, okresu prowadzenia działalności rolniczej oraz okresu ubezpieczenia w KRUS. Postanowienie zawierało pouczenie o pozostałych warunkach wymaganych przez wyżej wymienioną ustawę dotyczących przekazania gospodarstwa rolnego, które muszą być spełnione, aby rolnik mógł nabyć prawo do rolniczej renty strukturalnej. W toku postępowania ustalono, że N. S. w dniu [...] lipca 2002 r. sprzedał część swojego gospodarstwa rolnego o powierzchni 0, 5009 ha P.K. i, który w dniu zawarcia umowy nie był rolnikiem, a umowa sprzedaży gospodarstwa rolnego sporządzona w formie aktu notarialnego nie zawiera oświadczeń przewidzianych w ustawie. W dniu [...] listopada 2002 r. wnioskodawca wyzbył się pozostałej części swojego gospodarstwa o powierzchni 3,0494 ha na rzecz małżeństwa H.i W. R , którzy spełniali warunki określone w ustawie z dnia 26 kwietnia 2001r., a akt notarialny umowy sprzedaży zawierał oświadczenia, o których mowa w art. 7 ust. 1 cyt. ustawy. Organ uznał, że skarżący sprzedając gospodarstwo rolne na rzecz P. K. nie spełnił warunków z art. 6 i 8 ust. 1 i 2 ustawy o rentach strukturalnych w rolnictwie.

Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi stała się przedmiotem skargi N.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzucił on organowi drugiej instancji naruszenie art. 78 § 1 kpa w zw. z art. 75 § 1 kpa poprzez nieprzeprowadzenie przez organ dowodów z przedłożonych przez skarżącego aktów notarialnych z dnia [...] lipca 2002r. i dnia [...] listopada 2002 r. Nie dopuszczając przedstawionych przez skarżącego dowodów organ oparł się na jednostronnie zebranym materiale dowodowym pozbawiając skarżącego możliwości obrony swoich uprawnień.

W odpowiedzi na skargę Minier Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, że decyzja była podjęta po rzetelnym zaznajomieniu się z zebranym materiałem dowodowym, w skład, którego wchodziły m.in. wskazane przez N. S. akty notarialne. Ponadto organ podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270).

Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o rentach strukturalnych w rolnictwie. Przepisy te określają zasady i tryb uzyskiwania rolniczej renty strukturalnej. W sprawie bezspornym jest, że pan N. S. złożył w dniu 23 marca 2003 r. wniosek o przyznanie świadczenia. Oddział Regionalny KRUS działając z upoważnienia Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wydał w dniu [...] kwietnia 2002 r. postanowienie o spełnianiu przez rolnika wstępnych warunków wymienionych w art. 3 ust. 1 pkt 1-3 uprawniających do uzyskania świadczenia. Warunki te dotyczyły wieku rolnika, posiadania odpowiedniego stażu ubezpieczenia w KRUS oraz prowadzenia działalności rolniczej. Zgodnie z § 5 rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2001 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawie przyznawania i wypłaty rent strukturalnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1769), postanowienie zawierało pouczenie o wymaganiach ustawowych dotyczących formy i sposobu przekazania gospodarstwa rolnego, zaprzestania działalności rolniczej oraz warunkach, jakie musi spełnić osoba, której zostanie przekazane gospodarstwo. Z chwilą otrzymania postanowienia rolnik, który złożył wniosek o otrzymanie rolniczej renty strukturalnej jest zobowiązany do przekazania gospodarstwa według zasad określonych w ustawie z dnia 26 kwietnia 2001r. Jest on, bowiem pouczony o obowiązujących w tym zakresie przepisach, a ponadto wie, że spełnia podstawowe warunki ustawowe uprawniające go do otrzymania świadczenia. Następnym krokiem, aby rolnik otrzymał prawo do wypłaty renty strukturalnej jest przekazanie ziemi na powiększenie jednego lub więcej gospodarstwa rolnego, przy czym powierzchnia powiększonego gospodarstwa nie może być mniejsza niż 15 ha ( art. 6 cyt ustawy), a umowa o przekazanie gospodarstwa jest podpisana z osobą, która jest rolnikiem, posiada kwalifikacje rolnicze i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego ( art. 8 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy). Jeżeli rolnik nie przekaże ziemi w ten sposób nie może, mimo spełnienia wstępnych warunków z art. 3 ust. 1 pkt 1-3 ustawy, otrzymać prawa do rolniczej renty strukturalnej.

W omawianej sprawie N. S. po otrzymaniu w kwietniu 2002 r. postanowienia o spełnieniu warunków wstępnych w dniu [...] lipca 2002r. sprzedał część swojego gospodarstwa o powierzchni 0, 5009 ha na rzecz P.K. W akcie notarialnym brak jest oświadczeń, których wymaga art. 6 i 8 ustawy o rentach strukturalnych w rolnictwie. Kupujący nie spełniał warunków jakie wymaga od przejmującego ustawa. Warunki takie spełniali H. i W. R., którym aktem notarialnym z dnia [...] listopada przekazał gospodarstwo rolne skarżący. Jednak ustawa wyraźnie wskazuje, że aby otrzymać rolniczą rentę strukturalną należy całość posiadanej ziemi przekazać na rzecz osób, które są rolnikami w rozumieniu ustawy, a wielkość powiększonego gospodarstw nie może być mniejsza niż 15 ha. W omawianej sprawie skarżący nie dopełnił tego warunku. Organy obu instancji słusznie więc przyjęły, że nie są spełnione przesłanki do przyznania skarżącemu świadczenia.

Postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a w aktach sprawy znajdowały się dowody, o których przeprowadzenie wnosił pan N. S. Minister nie uchybił więc przepisom procedury administracyjnej w tym zakresie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 20 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.