Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 258/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.15 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Referent Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 lipca 2009 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości poniesionej straty w 2004 r. - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania "A" Spółka z o.o. w L. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] określającej wysokość straty poniesionej w 2004r. w kwocie 8.106.424,76 zł, uchylił decyzję organu I instancji w całości i określił stratę poniesioną w 2004 r. w kwocie 8.327.393,57 zł.

Postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęte zostało w dniu 6 grudnia 2006 r. wobec "A" S.A., które w jego toku połączyły się poprzez przeniesienie całego majątku do B Spółki z o.o., wykreślonej z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 31 grudnia 2007 r. i wpisanej tego dnia do rejestru jako "A" Spółka z o.o., która w dniu 15 maja 2009 r. zmieniła nazwę na "C" Spółka z o.o., i która stosownie do art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest następcą prawnym "A" S.A.

W protokole kontroli organ zakwestionował prawidłowość ujętych w zeznaniu CIT– 8 za 2004 r. kosztów uzyskania przychodów, wskazując na ich zawyżenie o kwotę 1.209.022,87 zł oraz zaniżenie o kwotę 373.335,52 zł. W korekcie zeznania CIT-8 złożonej w dniu 11 kwietnia 2007 r. w trybie art. 14c ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej /Dz.U. 2004 r. Nr 8 poz. 65 ze zm./ Spółka częściowo uwzględniła ustalenia kontroli obniżając pierwotnie wykazane koszty o kwotę 501.711,53 zł i zwiększając je o kwotę 373.335,52 zł.

W zastrzeżeniach do protokołu kontroli Spółka nie zgodziła się natomiast z zawartą w nim oceną, że nie stanowią kosztu podatkowego, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 2000 r. nr 54 poz. 654 ze zm. – dalej: "pdp"/, wydatki w kwocie 480.201,34 zł poniesione na rzecz D. S.A. na podstawie faktury z dnia 12 stycznia 2004 r. tytułem premii za sukces na podstawie aneksu nr 4 z dnia 21 lipca 2002 r. do umowy ramowej z dnia 27 września 2001 r. oraz w kwocie 227.110 zł poniesione na rzecz E Sp. z o.o. na podstawie faktury z dnia 30 czerwca 2004 r. tytułem opłaty za "aranżację finansowania" – pozyskanie kredytów z [...] przez akcjonariuszy Spółki – F S.A. i D S.A. – zgodnie z umową z dnia 24 czerwca 2004 r. zawartą pomiędzy A, D, F a G oraz E.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił stratę Spółki za 2004 r. w wysokości niższej o 707.311,34 zł od wykazanej w korekcie zeznania, jako skutek nie uznania powyższych wydatków za koszt podatkowy. W wyniku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i sprawę skierował do ponownego rozpoznania. Uznał bowiem, że oceny w kontekście art. 15 ust. 1 pdp wymaga również wydatek Spółki w kwocie 114.000 zł, poniesiony na rzecz H Sp. z o.o. i I, wyłączony z kosztu podatkowego w korekcie zeznania zgodnie z oceną zawartą w protokole kontroli, lecz zakwestionowaną przez Spółkę w toku postępowania odwoławczego.

Decyzją z dnia [...] organ I instancji określił stratę Spółki w kwocie 8.106.424,76 zł, czyli ponownie o 707.311,34 zł niższą od wykazanej w korekcie zeznania. W ocenie organu, M. M. faktycznie świadczył w styczniu i lutym 2004 r. usługi doradcze na rzecz Spółki, lecz nie w wykonaniu umów zawartych przez Spółkę z firmami H Sp. z o.o. i I, lecz jako konsultant D S.A. w wykonaniu umowy ramowej z dnia 27 września 2001 r. i aneksu nr 6 z dnia 31 grudnia 2003 r., stąd zapłata na rzecz tych firm dublowała zapłatę na rzecz D S.A. za uzyskanie tego samego świadczenia. Zdaniem organu, również zapłata na rzecz firmy E kwoty 227.110 zł nie miała wpływu na przychody Spółki, gdyż przedmiotem "aranżacji finansowania" było pozyskanie środków kredytowych przez D S.A. i F S.A.

W trzeciej ze spornych w sprawie kwestii organ wskazał, że zapłata na rzecz D S.A. kwoty 480.201,43 zł tytułem powołanej w fakturze premii za sukces w wynegocjowaniu przez konsultantów D S.A. przejęcia przez A od J całego wolumenu produktu [...], nie miała jakiegokolwiek związku z przychodami spółki. Argumentował, że zgodnie z aneksem nr 4 z dnia 21 lipca 2002 r. do umowy ramowej z dnia 27 września 2001 r., powołanym w wystawionej prze D S.A. fakturze z dnia 12 stycznia 2004 r., premia miała być należna D za negocjacje jej konsultantów – M. M., równocześnie Prezesa Zarządu A i W. W., równocześnie Prezesa Zarządu D S.A. i F S.A., prowadzone z J i mające skutkować przejęciem "przez A produkcji i sprzedaży całego wolumenu [...]". Organ wskazał, że ten cel w okresie obowiązywania aneksu nr 4 nie został osiągnięty, bowiem przysługujący J udział 41,14 % sprzedaży [...] w krajowym rynku przejęty został od J na podstawie wielostronnej umowy z dnia 26 lipca 2002 r. przez F S.A. za kwotę 38 mln + VAT. A 99,5 % tego udziału użytkować miał przez 9 lat począwszy od 1 stycznia 2003 r. za miesięczną odpłatnością 750.000 zł w 2002 r. i 700.000 zł w latach następnych, na podstawie umowy o podziale rynku z dnia 29 sierpnia 2002 r., a całość udziału w krajowym rynku [...] posiadał od dnia 1 maja 2004 r., po nabyciu od F S.A. przysługującego jej wolumenu [...] na podstawie umowy z dnia 23 kwietnia 2004 r. zawartej bez udziału D S.A. Zdaniem organu, z okoliczności faktycznych ustalonych na podstawie dokumentacji Spółki, jej wyjaśnień oraz zeznań świadków – uczestników negocjacji poprzedzających umowę przejęcia od J udziału [...] w rynku krajowym, wynika, że zlecone aneksem nr 4 usługi negocjacyjne z [...] nie mogły skutkować i nie skutkowały przejęciem całego jej udziału [...] przez A. Organ wskazał, ze negocjacje z J prowadzone były od listopada 2001 r. i skutkowały przejęciem od niej udziału [...] przez F S.A. gwarantując tej spółce przychody. Zdaniem organu, udział w negocjacjach M.M. jako reprezentującego interesy A wynikał z zakresu jego obowiązków jako Prezesa Zarządu i fakt, że jego pensja była niska (1.000 zł miesięcznie) nie mógł determinować obowiązku Spółki do ponoszenia kosztów tych samych świadczeń, które były jej należne zgodnie ze statutem i umową o pracę. Organ wskazał, że negocjacje z J zakończone zostały tydzień lub dwa tygodnie przed podpisaniem umowy z dnia 26 lipca 2002 r., tak więc po dniu zawarcia aneksu nr 4 /po 21 lipca 2002 r./ konsultanci D S.A. - M.M. i W.W. nie mogli prowadzić negocjacji z J co do przejęcia przez A całości udziałów [...].

W odwołaniu Spółka zarzucił naruszenie art. 15 ust. 1 pdp oraz art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolną ocenę, że wydatki na rzecz H Sp. z o.o. i I oraz na rzecz E nie stanowiły kosztu podatkowego, a także naruszenie art. 15 ust. 1 pdp poprzez wyłączenie z tych kosztów wydatku na rzecz D S.A. tytułem "premii za sukces".

Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i określił stratę Spółki za 2004 r. w wysokości niższej niż wykazana w korekcie zeznania o kwotę 486.342,53 zł.

W wyniku postępowania odwoławczego organ uznał bowiem, że kosztem podatkowym w rozumieniu art. 15 ust. 1 pdp są wydatki Spółki poniesione na rzecz H i I w łącznej kwocie 114.000 zł, Zdaniem organu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że usługi wykonane przez M. M. w realizacji umów z H Sp. z o.o., z I oraz z D S.A. na podstawie umowy ramowej i aneksu nr 6 stanowiły efekt tych samych czynności.

Również w drugiej ze spornych kwestii – wydatku udokumentowanego fakturą z dnia 30 czerwca 2004 r. i poniesionego tytułem "aranżacji finansowania", organ uznał, że skoro część środków pozyskanych przez D S.A. i F S.A. w formie kredytów przeznaczona została na wykup części aktywów finansowych A, to wydatek ten miał pośredni wpływ na uzyskanie przez A przychodów ze sprzedaży. Organ przyjął, że 47,10 % środków kredytowych posłużyło nabyciu aktywów A, stąd poniesiony na rzecz G wydatek w tej proporcji stanowił dla Spółki koszt podatkowy (106.968,81 zł).

Organ odwoławczy podzielił natomiast ocenę organu I instancji, że wydatek z tytułu premii za sukces poniesiony na rzecz D S.A. na podstawie aneksu nr 4 do umowy ramowej nie stanowił kosztu podatkowego. Odnosząc się do argumentacji odwołania organ wskazał, że w sprawie niesporne są ustalenia co do kolejnych (od 1999 r.) podmiotów korzystających z praw do znaku towarowego [...], w tym celowości utworzenia F S.A. która przejęła w 2002 r. udział w rynku krajowym [...] od J. Niesporne jest również, że A do kwietnia 2004 r. odpłatnie korzystał z części przysługującego F S.A. wolumenu [...].

Zdaniem organu, istotnym z punktu widzenia podatkowej kwalifikacji wydatku w postaci premii za sukces w negocjacjach z J konsultantów D S.A. na podstawie aneksu nr 4 , a więc oceny, czy wydatek ten miał związek z przychodami Spółki, był fakt, że w okresie obowiązywania aneksu (1 sierpnia 2002 r.- 31 grudnia 2002 r.) konsultanci D S.A. nie mogli już negocjować z J warunków przejęcia przez A praw do [...] , bo w dniu 26 lipca 2002 r. J prawa te sprzedała spółce F S.A. Organ wskazał również, że negocjacje z J przez osoby wskazane w aneksie 4 nie mogły być prowadzone w wykonaniu wynikającego z aneksu zlecenia, bo obowiązywało ono dopiero od dnia 1 sierpnia 2002 r., stąd wcześniejszy udział tych osób w negocjacjach z J odbywał się poza tym zleceniem. Organ wskazał, że M.M. negocjacje z J prowadził jako Prezes Zarządu A, a W.W. jako Prezes Zarządu D S.A. i F S.A., co ustalono na podstawie zeznań świadków (w tym W. W).

Zdaniem organu, podnoszona przez Spółkę konieczność powołania nowego podmiotu (F S.A.) celem przejęcia całego udziału [...] od J, która to konieczność była poza oceną organów podatkowych, podkreśla fakt, że to nie A, lecz odrębny podmiot –F S.A., przejął całość udziału [...] od J. Zdaniem organu, ta okoliczność wskazuje równocześnie, że sukces w negocjacjach z J odniosła F S.A. i w tym sensie premia za sukces poniesiona została "za" inny podmiot.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka A (obecnie:[...]) wniosła o uchylenie decyzji, kwestionując ją w części dotyczącej wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów "premii za sukces" wypłaconej zgodnie z aneksem nr 4 do umowy ramowej z dnia 27 września 2001 r. na rzecz D S.A. i w tym zakresie zarzucając naruszenie art. 187 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej oraz w konsekwencji naruszenie art. 15 ust. 1 pdp.

W uzasadnieniu zarzutu naruszenia wskazanych przepisów procedury podatkowej Spółka podniosła, że w ustaleniach i ocenie organ pominął istotne okoliczności faktyczne dotyczące 2004 r., w którym wystawiona została faktura oraz, w którym Spółka uzyskała pełnię praw do [...], co było przedmiotem umowy z dnia 21 lipca 2002 r. będącej aneksem nr 4 do umowy ramowej z dnia 27 września 2001 r. Spółka podniosła, że podstawą wystawienia faktury z dnia 12 stycznia 2004 r. była umowa z dnia 21 lipca 2002 r. aneks nr 4, będąca umową rezultatu, bowiem istotnym jej skutkiem miało być przejęcie całości praw do [...], co nastąpiło w kwietniu 2004 r., a nieistotnym było od którego podmiotu (J czy F S.A.) przejmie te prawa. Dlatego w umowie nie oznaczono podmiotu od którego D S.A. wynegocjować miała przejęcie pełni praw do [...], a skoro organ nie kwestionuje wykonania usług przez D S.A. zgodnie z umową, to nie może kwestionować faktu, że usługi te skutkowały osiągnięciem korzyści przez skarżącą Spółkę.

Zdaniem skarżącej, tylko błędne utożsamienie przejęcia praw do [...] przez F S.A. z przejęciem tych praw przez A mogło prowadzić do sformułowanego w decyzji wniosku, że premia za sukces poniesiona została "za" F S.A. i to pomimo niekwestionowania, jako kosztu podatkowego, ponoszonych również w 2004 r. opłat na rzecz F S.A. umożliwiających A posiadanie 99,5 % udziału w rynku [...].

Zdaniem skarżącej, organ nie mógł wyłączyć z kosztów poniesionego w 2004 r. wydatku tytułem premii za sukces bez analizy okoliczności tego roku podatkowego, a brak ustaleń w tym zakresie uzasadnia zarzut naruszenia art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca wskazała, że z obszernie opisanego w decyzjach materiału dowodowego, którego nie kwestionuje, trudno jest zrozumieć, co "tak naprawdę" przesądziło o wyłączeniu z kosztów premii za sukces, bowiem Spółka wielokrotnie wskazywała na związek tego wydatku ze wzrostem jej przychodów ze sprzedaży [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podkreślając m.in., że ustalenie co do faktu przejęcia w całości praw do [...] od F S.A., w kwietniu 2004 r. było bezsporne, podobnie jak ustalenie, że w okresie obowiązywania aneksu nr 4, mającego być podstawą wypłaty premii za sukces, odbywające się na jego podstawie negocjacje z J nie doprowadziły do przejęcia przez A całego wolumenu [...].

W piśmie procesowym z dnia 4 czerwca 2009 r. Spółka A wskazała, że z materiału dowodowego sprawy wynika, iż negocjacje mające na celu przejęcie od J pełni praw do [...] prowadzone były od listopada 2001 r. do lipca 2002 r. pomiędzy przedstawicielami grup kapitałowych K i D i przejęcie praw do [...] od J nastąpiło w dniu 26 lipca 2002 r. przez spółkę celową F S.A. należącą do grupy D. Ta transakcja, podobnie jak zawarta w sierpniu 2002 r. umowa z F S.A., nie realizowała w pełni zamierzeń Spółki A, stąd w okresie obowiązywania aneksu nr 4 negocjatorzy D S.A. mieli nadal prowadzić negocjacje z bankami w celu uzyskania kredytu na przejęcie praw do [...]. Działania negocjatorów w tym okresie nie były przedmiotem ustaleń organu.

W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i opisanego w decyzjach wynika, iż przedmiotem ustaleń były wszelkie działania podejmowane przez konsultantów D S.A. na podstawie zlecenia zawartego w aneksie nr 4 w okresie jego obowiązywania, tj. od 1 sierpnia 2002 r. do 31 grudnia 2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem.

Na obecnym etapie postępowania przedmiotem sporu pozostaje wyrażona w zaskarżonej decyzji ocena, że wydatek w kwocie 480.201,34 zł poniesiony na podstawie faktury z dnia 12 stycznia 2004 r. na rzecz D S.A. za "usługi doradcze i zarządzania, zgodnie z umowa ramową z dnia 27 września 2001 r., premia za sukces (success fee) zgodnie z aneksem nr 4", nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, stosownie do art. 15 ust. 1 pdp, gdyż nie ma związku z przychodami skarżącej Spółki.

Wbrew zarzutom skargi, organy podatkowe przed wydaniem decyzji podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, jako dowód przyjęły wszystko co mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia, rozważyły każdą ze wskazywanych przez skarżącą okoliczności w oparciu o pełny materiał dowodowy, a w przypadkach, gdy okoliczności wynikające z dowodów nasuwały najmniejsze wątpliwości interpretacyjne – odstąpiły od kwestionowania dokonanej przez Spółkę kwalifikacji poszczególnych wydatków, jako mających lub mogących mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów.

Tak więc, w kontekście treści mającego zastosowanie w sprawie art. 15 ust. 1 pdp postępowanie poprzedzające wydanie decyzji odpowiadało wymogom procedury podatkowej, a w szczególności zgodne było z art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej.

Nie bez znaczenia pozostaje przy tym, że skarżąca formułując zarzuty naruszenia powyższych przepisów nie wskazała ani w postępowaniu podatkowym, ani w skardze żadnych faktów lub dowodów mających prawne znaczenie dla rozstrzygnięcia spornej kwestii, a pominiętych w ustaleniach bądź w ocenie dokonanej przez organ podatkowy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 pdp kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów. To podatnik – tu: skarżąca Spółka, ma więc obowiązek wykazania, że określony wydatek w momencie jego poniesienia pozostawał w racjonalnym gospodarczym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jako tytuł płatności premii za sukces na rzecz D S.A., skarżąca wskazała wystawioną przez tę Spółkę fakturę z dnia 12 stycznia 2004 r., w której jako tytuł zobowiązania podano premię za sukces z tytułu usług świadczonych w wykonaniu umowy ramowej z dnia 27 września 2001 r. na podstawie aneksu nr 4 do tej umowy, zawartego w dniu 21 lipca 2002 r. na okres od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.

Umowa ramowa przewidywała wykonanie przez D S.A. usług doradczych, zarządzania, negocjacji, marketingu i szkoleniowych na podstawie odrębnych zleceń określających przedmiot usług oraz wynagrodzenie, zgodnie z ogólnymi zasadami przyjętymi w umowie ramowej.

W aneksie nr 4 do umowy ramowej A zlecił D S.A. wykonanie usług doradczych, zarządzania, szkoleniowych, negocjacyjnych i marketingowych przez trzy wskazane w aneksie osoby, w tym dwie (M.M. i W. W.) prowadzić miały "negocjacje w zakresie możliwości przejęcia do produkcji i sprzedaży wolumenu [...] aktualnie produkowanej na podstawie umowy licencyjnej przez J w [....]". W aneksie ustalono, że z tytułu zlecenia A zapłaci D zryczałtowane wynagrodzenie miesięczne w kwocie 140.000 zł + VAT oraz wynagrodzenie na zasadzie success fee, przewidziane w umowie ramowej, za wynegocjowanie skutkujące w przejęciu przez A produkcji i sprzedaży całego wolumenu [...] w wysokości 2,5 % rocznej marży liczonej od wartości przejętego wolumenu.

Zgodnie z umową ramową w przypadku wynagrodzenia success fee stawka procentowa liczona miała być od marży uzyskanej przez A w okresie objętym zleceniem, a faktura wystawiona w ciągu 7 dni od dnia, w którym powstał efekt (skutek) działań zleceniobiorcy.

Organ ustalił również, że negocjacje z J w sprawie przejścia całego wolumenu [...], który przysługiwał J na podstawie umowy licencyjnej, zakończone zostały w lipcu 2002 r. a ich efektem było porozumienie (umowa) z dnia 26 lipca 2002 r. na podstawie którego całość udziału [...] (41,14 %) nabyła od J za zgodą A, spółka F, pod warunkiem zapłaty do dnia 31 sierpnia 2002 r. kwoty 38 mln zł + VAT, poręczonej przez D SA.

Organ ustalił też, że na mocy porozumienia z dnia 29 sierpnia 2002 r. F SA przekazała na rzecz A 40,64 % przejętego od J udziału [...] za miesięczną odpłatnością w kwocie 750.000 zł w 2002 r. i 700.000 zł w latach następnych oraz ustanowieniu zabezpieczeń majątkiem A wierzytelności F S.A. do kwoty 56 mln zł.

Według przekazanego przez A wyliczenia objęta fakturą z dnia 12 stycznia 2004 r. (nr [...]) premia za sukces z powołaniem na aneks nr 4, obliczona została od marży osiągniętej przez A ze sprzedaży [...] w okresie od dnia 1 października 2002 do dnia 30 września 2003 r. z zastosowaniem wskaźnika 41,14 % jako parytetu [...] przejętego przez J.

W sprawie nie było również przedmiotem sporu ustalenie, że ostateczne przeniesienie całości praw do produkcji i sprzedaży [...] na A nastąpiło w dniu 23 kwietnia 2004 r. na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy A i F SA.

Dokonana przez organ ocena faktów istotnych dla rozstrzygnięcia spornej kwestii oraz przedstawionych w decyzji okoliczności prowadziła więc do prawidłowego wniosku, że wydatek poniesiony na rzecz D S.A. nie znajdował uzasadnienia we wskazanym, jako jego tytuł, aneksie nr 4 do umowy ramowej, a tym samym, że poniesiony został bez tytułu prawnego. Oczywistym jest, że świadczenie nienależne nie jest kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 pdp, gdyż pozostaje bez związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i osiągniętym przychodami.

W sprawie nie było sporu co do ustalenia, że zgodnie z aneksem nr 4 premia za sukces, jako dodatkowe wynagrodzenie za zlecone aneksem negocjacje w zakresie przejęcia od J produkowanego przez J wolumenu [...], byłaby należna za wynegocjowanie całego wolumenu [...] od podmiotu, z którym miały być prowadzone negocjacje w okresie 1 sierpnia - 31 grudnia 2002 r., czyli od J. Ponadto "cały wolumen" [...], o którego przejęcie zabiegał A zlecając D S.A. usługi negocjacyjne stanowił 41,14 % udziału rynku tego produktu. Tylko w przypadku przejęcia przez A tej wielkości udziału w okresie obowiązywania aneksu nr 4, negocjacje z J mogły być uznane za zakończone wyznaczonym w umowie sukcesem.

Wbrew wywodom skargi, organ podatkowy kontrolując dokonaną przez Spółkę kwalifikację wydatku z tytułu premii za prowadzone w okresie obowiązywania aneksu negocjacje, nie miał podstaw do czynienia ustaleń co do okoliczności, które mogły mieć lub miały miejsce w 2004 r. Wynagrodzenie dla D S.A., i to określone w formie ryczałtu i to określone jako premia, mogło być należne jedynie za czynności wykonane w okresie obowiązywania zlecenia zawartego w aneksie nr 4 do umowy ramowej oraz za określony w § 4 pkt 2 aneksu, skutek tych czynności.

Niezasadne byłoby również czynienie przez organ ustaleń postulowanych w piśmie procesowym, mających wyjaśnić, czy w okresie obowiązywania aneksu nr 4 osoby, którym zlecono negocjacje w sprawie przejęcia od J udziału [...], prowadziły negocjacje z bankami celem pozyskania przez A kredytu na nabycie całego wolumenu [...]. Premia za sukces, zgodnie z aneksem nr 4 miała być bowiem należna nie za samo prowadzenie negocjacji, lecz za przejęcie przez A całego wolumenu [...] (41,14%) a ten skutek w okresie obowiązywania aneksu nie nastąpił.

Wbrew argumentacji skargi, to nie organ podatkowy, lecz skarżąca Spółka uznała, żę przejęcie całego wolumenu [...] od J przez F S.A. w lipcu 2002 r. równoznaczne było z przejęciem tych praw przez A. O takim uznaniu świadczy nie tylko wypłata premii za sukces negocjacji prowadzonych w 2002 r. lecz i wyliczenie wysokości tej premii ze wskazaniem na "przejęty od J parytet 41,14 %". Organ zasadnie wskazał, że okoliczność, iż Spółka A utożsamiała swe interesy i cele gospodarcze z powiązanymi (w rozumieniu art. 11 ust. 4 pdp) spółkami D i F, jest bez znaczenia gdyż były one odrębnymi podmiotami gospodarczymi i podatkowymi.

Uznać zatem należy, że odmowa zaliczenia do kosztów podatkowych wypłaconej w 2004 r. "premii za sukces", zgodna jest z art. 15 ust. 1 pdp, a w zakresie uwzględniającym zarzuty odwołania zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu pozwalającym na stwierdzenie jej nieważności.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r., Nr 157, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.