Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 877/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 236 par. 1, art. 274b par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 3 par. 2 pkt 4 - 4a, art. 3 par. 2 pkt 1 - 3, art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przedłużenia do dnia [...] terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 80.716 zł., wykazanej do zwrotu na rachunek bankowy w deklaracji podatkowej VAT-7 za wrzesień [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. przedłużył stronie termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 80.716 zł za miesiąc wrzesień 2009 r., do dnia 29 stycznia 2010 r. Przedmiotowe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...], na które skargę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia [...] r., [...].

Po przeprowadzeniu kontroli podatkowej postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r. organ pierwszej instancji ponownie przedłużył termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego do dnia 31 grudnia 2010 r. W przedmiotowym postanowieniu organ pouczył stronę o przysługującym prawie wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł..

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził niedopuszczalność zażalenia strony. Organ odwoławczy wskazał, że w postanowieniu z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. - G. błędnie pouczył podatnika o prawie wniesienia zażalenia, co nie miało umocowania w przepisach Ordynacji podatkowej. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył, że stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia oznaczało w rezultacie niemożność merytorycznego zbadania podniesionych w nim zarzutów.

Pismem z dnia 30 marca 2010 r., wniesionym na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik skarżącego wezwał Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. - G. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie postanowienia z dnia [...] r. i dokonanie zwrotu podatku VAT za wrzesień 2009 r.

Pismem z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. odmówił usunięcia naruszenia prawa i dokonania zwrotu kwoty 80.716 zł., uzasadniając obszernie zajęte stanowisko.

Skargą z dnia [...] r. pełnomocnik strony wniósł o uchylenie w całości postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [...] r., nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie przedmiotowej skargi z uwagi na uchybienia formalne (na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 ustawy P.p.s.a) ewentualnie o oddalenie skargi pod zarzutem merytorycznej bezzasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. należy do postanowień, na które nie przysługuje zażalenie.

Zgodnie z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi.

Stosownie do art. 274b Ordynacji podatkowej jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających (§ 1). Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (§ 2).

Przepis art. 274b § 2 Ordynacji podatkowej dotyczy wyłącznie czynności sprawdzających. Jeżeli sprawa znajduje się już na etapie kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego, to na postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku zażalenie nie przysługuje.

W myśl art. 237 Ordynacji podatkowej takie postanowienie (na które nie służy zażalenie), strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Z kolei akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, to inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

Natomiast akty określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 to:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Tryb wskazany w art. 52 § 3 P.p.s.a. odnosi się zatem tylko do aktów lub czynności innych niż:

1) określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a.,

2) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego.

Oznacza to, że wbrew stanowisku skarżącego, art. 52 § 3 P.p.s.a. nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, gdyż nie dotyczy on postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, bez względu na to czy służy na nie zażalenie czy nie.

Postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które nie służy zażalenie, które nie kończą postępowania, albo nie rozstrzygają sprawy co do istoty - w ogóle nie mogą być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Zaskarżone postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. ma właśnie taki charakter.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

S.C.