Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 294/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 162
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. P. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor Izby", "organ II instancji") nr [...] z [...] grudnia 2017 r. o odmowie przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w W. dalej: "Naczelnik UC") nr [...] z dnia [...] września 2013 r.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w dniu 5 września 2013 r. Naczelnik UC wydał Skarżącemu decyzję, w której określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 37.834 zł z tytułu produkcji - wyrobu akcyzowego — tytoniu do palenia za okres rozliczeniowy grudzień 2010 r. Decyzja została uznana za doręczoną w dniu [...] września 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, w związku z czym termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] września 2013 r.

Pismem z 29 października 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) – pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika UC z dnia [...] września 2013 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że "(...) w czasie, kiedy biegł termin do wniesienia przedmiotowego odwołania, Pan M. P. przebywał poza granicami Polski przy czym jego nieobecność w kraju była usprawiedliwiona względami zdrowotnymi, chorobą nowotworową - leczenie w fazie chemioterapii, przez co nie mógł on w terminie zareagować na wydaną w jego sprawie decyzję, zapoznać się z jej treścią i wnieść terminowo środek zaskarżenia ". Pełnomocnik wniósł, m.in. o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania A. B., na okoliczność potwierdzenia, że M. P. otrzymał informację o wydanej w jego sprawie decyzji drogą elektroniczną w dniu 28 września 2013 r.

Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2014 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z 7 marca 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym) Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z (...) stycznia 2014 r. W skardze Strona wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi, w postaci oświadczenia M. P. z [...] stycznia 2014 r. oraz oświadczenia A. B. z [...] stycznia 2014 r.

Wyrokiem z 23 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 888/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Pismem z 8 stycznia 2015 r., Skarżący złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 lutego 2017 r., sygn. akt I GSK 276/15 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 888/14 oraz zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Dyrektor Izby Celnej w W. nie ustalił jednoznacznie dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, od którego liczy się siedmiodniowy termin, w którym należy wnieść podanie o przywrócenie terminu w rozumieniu art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Tym samym postanowienie ostateczne z dnia 31 stycznia 2014 r. zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylając zaskarżone orzeczenie rozpoznał skargę na postanowienie ostateczne, uchylając je z powodu naruszenia przepisów postępowania podatkowego.

Uchylenie postanowienia z (...) stycznia 2014 r. spowodowało, że sprawa powróciła ponownie na etap wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby po ponownym rozpatrzeniu wniosku i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wskazał, że na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej równiej jako "p.p.s.a." ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Dyrektor Izby po przeprowadzeniu postępowania dowodowego zgodnie z oceną prawną zawartą w wyroku NSA stwierdził, że za dzień, w którym Skarżący otrzymał informacje o wydanej decyzji, a więc dzień w którym ustala przyczyna uchybienia terminu, powinien być uznany [...] września 2013 r. Wynika to ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, m.in. zeznań świadków M. P. i A. B. zawartych w protokołach przesłuchania świadków z dnia [...] i [...] listopada 2017 r. oraz ich oświadczeń z dnia [...] stycznia 2014 r. załączonych do skargi z dnia [...] marca 2014 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] października 2013 r. Złożenie tego wniosku w dniu [...] października 2013 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.

Przy czym w świetle powyższego za niewiarygodne, gdyż nie znajdujące potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, w tym w treści protokołów z przesłuchań świadków, Dyrektor Izby uznał twierdzenia Podatnika zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, że o fakcie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania dowiedział się w dniu [...] października 2013 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. przepisów postępowania odwoławczego tj. art. 153 p.p.s.a. poprzez zaniechanie zbadania przez Dyrektora Izby zasadności argumentów Skarżącego, co do braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania podczas, gdy obowiązek taki w stosunku do organu podatkowego zawarty został w wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 276/15 przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyroku, wiążącym organ podatkowy,

2. art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że podatnik uchybił 7- dniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w W. z [...] września 2013 r., wobec czego zasadnym było odmówienie Stronie przywrócenia terminu do wniesienia tego środka w sytuacji, gdy organ podatkowy nie poczynił w tym zakresie dostatecznych ustaleń mimo, że podatnik uprawdopodobnił, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy,

3. art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie dowolnej interpretacji zebranego w sprawie materiału dowodowego, wyrażające się:

- w błędnym przyjęciu przez Dyrektora Izby, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia przez podatnika terminowi do wniesienia odwołania był 28 września 2013 r. w sytuacji, gdy tego dnia podatnik dopiero zapoznał się z treścią wskazanej decyzji, wobec czego dopiero od tej daty bieg rozpoczął termin do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji,

- odmowie przyznania waloru wiarygodności twierdzeniom podatnika, zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jakoby podatnik o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero w [...] października 2013 r. jako nieznajdującym potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym, podczas, gdy prawidłowa ocena przeprowadzonych dowodów nakazuje przyjąć, że podatnik o uchybieniu terminowi do wniesienia wskazanego środka dowiedział się dopiero z pisma Naczelnika UC z [...] października 2013 r.,

4. naruszenie dyspozycji art. 149 § 1 Ordynacji podatkowej przejawiające się w przyjęciu przez Dyrektora Izby, że dzień, od którego należało liczyć czternastodniowy termin do złożenia odwołania wynika z ostatecznego postanowienia z 17 grudnia 2013 r., stwierdzającego uchybienie przez Skarżącego terminowi do wniesienia odwołania i przypada na dzień [...].09.2013 r., podczas gdy w tej dacie nie nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji Naczelnika UC z [...] września 2013 r., albowiem, jak wynika z zebranego w sprawie materiału:

- przesyłka pocztowa zawierająca wskazaną decyzję z [...] września 2013 r. doręczona została ochroniarzowi pracującemu w budynku, w którym swoją siedzibę ma prowadzona przez Stronę działalność gospodarcza, a więc osobie, która nie była upoważniona przez Skarżącego do jej odbioru,

- nie pozostawiono informacji o pozostawieniu przesyłki pocztowej, zawierającej wskazaną decyzję z [...] września 2013 r., ochroniarzowi budynku, ani w drzwiach mieszkania podatnika, ani w innym widocznym miejscu,

- podpis na dowodzie odbioru przedmiotowej przesyłki w dniu [...].09.2013 r. nie pochodzi od syna podatnika – M. P., który decyzję tą otrzymał od pracownika ochrony budynku, w którym swoją siedzibę ma prowadzona przez podatnika działalność gospodarcza w dniu 28 września 2013 r., w tym samym dniu przekazując ją Stronie, wobec czego dopiero od tej daty bieg rozpoczął termin do wniesienia przez Skarżącego środka zaskarżenia od decyzji Naczelnika UC,

5. naruszenie przepisów postępowania odwoławczego tj. art. 227 § 2 i art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie zbadania zasadności zarzutu braku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania przez Stronę pomimo obowiązku zbadania tego argumentu przez organ.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2018 r. poz. 1302 dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.).

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka nie zachodzi.

Przedmiotem skargi Strony jest postanowienie Dyrektora Izby z (...) grudnia 2017 r. o odmowie przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika UC z (...) września 2013 r.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Sąd stwierdza, że nie są one zasadne. Przesłanki oceny wniosku zostały uregulowane w art. 162 Ordynacji Podatkowej.

W świetle postanowień zawartych w art. 162 uchybiony termin można przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

zainteresowany wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;

wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;

jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin;

we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Należy zaznaczyć, że przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie, co oznacza, że niespełnienie którejkolwiek z nich, nawet przy zaistnieniu pozostałych, czyni niedopuszczalnym przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu przed organem podatkowym. Tym samym, przywrócenie terminu jest możliwe jedynie w przypadku oceny organu, że spełnione zostały wszystkie konieczne przesłanki.

Sąd stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu nie został wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Datą początkową biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu może być dzień, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do złożenia odwołania.

W tym zakresie Sąd podziela ustalenia organu administracji zgodnie z którymi za dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi należało przyjąć [...] września 2013 r. Mając na uwadze ocenę prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawioną w wyroku z 17 lutego 2017 r. Dyrektor Izby przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe, w trakcie którego przesłuchał świadków: M. P. oraz A. B. Z zeznań świadków z (...) i (...) listopada 2017 r. oraz ich oświadczeń z (...) stycznia 2014 r. załączonych do skargi z 6 marca 2014 r. wynika, że M. P. informację o wydanej wobec Niego decyzji organu I instancji powziął w dniu (...) września 2013 r. Or

Dyrektor Izby uzyskał również informacje z Poczty Polskiej S.A. (pismo z 18 września 2017 r.), Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedle "[...] " (pismo z 29 września 2017 r.), B. O.-R. S. Sp. z o.o. Spółka Komandytowa (pismo z 20 października 2017 r.).

Zgromadzone dowody zostały poddane ocenie organu odwoławczego, która pozwoliła na ustalenie, że dzień [...] września 2013 r., był dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika UC z [...] września 2013 r. i od tego dnia powinien być liczony siedmiodniowy termin wskazany w art. 162 Ordynacji podatkowej.

W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] października 2013 r. Złożenie tego wniosku w dniu 29 października 2013 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.

Sąd podziela ocenę organu administracji uznającą, że w świetle zgromadzonych dowodów twierdzenia Skarżącego zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z [...] października 2013 r., że o fakcie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania dowiedział się [...] października 2013 r. nie są wiarygodne,

W takim stanie rzeczy Sąd stwierdza, że Strona nie spełniła wszystkich przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie złożyła bowiem wniosku w określonym ustawowo siedmiodniowym terminie do dokonania tej czynności, co było wystarczające do wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W ocenie Sądu bezzasadne są zarzuty Skarżącego podniesione w pkt I, II, III skargi z (...) stycznia 2018 r. Podkreślić należy, że kwestia prawidłowości doręczenia decyzji Naczelnika UC z [...] września 2013 r. nie była przedmiotem niniejszego postępowania. Zakresem oceny Sądu objęte zostało jedynie postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, a więc ocena, czy organy administracji prawidłowo zastosowały w sprawie art. 162 Ordynacji podatkowej, jako przepisu określającego warunki pozytywnego rozpoznania wniosku. Przypomnieć jedynie należy, że w dniu 17 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby wydał postanowienie w którym stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a postanowienie to wobec niezaskarżenia przez Stronę stało się ostateczne. Ponieważ w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczne postanowienie Dyrektora Izby stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania kwestia prawidłowości doręczenia decyzji Naczelnika UC z [...] września 2013 r. nie może być przedmiotem badania w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę jako niezasadną.