Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 756/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 106
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 35 ust. 3, art. 43 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 2 oraz art. 135 oraz art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2008r. sprawy ze skargi J. T., W. W., B. G. i M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji ustalającej warunki zabudowy I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej J. T. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...].02.2007 r. ( znak: [...]) Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 106 kpa, w związku z art. 53 ust. 4 pkt. 9 i ust. 5, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz.717 -zwaną dalej ustawą o planowaniu z 2003 r.) oraz z art. 16 ust 1, art. 35 ust. 3, art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21.03. 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204 poz. 2086 z późn. zm.) i treścią Rozporządzenia z dnia 2.03.1999 r. Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz 430 z późn. zm.), uzgodnił pozytywnie projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego Spółki A. Sp. z o.o. pn.: "Salon samochodowy z zapleczem technologicznym, parkingami, obsługą komunikacyjną i trzema wjazdami wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...], [...], obr. [...] przy ulicach [...], w K. " z warunkami:

- dojazd do planowanego obiektu zapewnia [...] poprzez zjazd publiczny z istniejącej drogi serwisowej,

- obiekty budowlane należy lokalizować zgodnie z Ustawą o drogach publicznych,

- w ramach planowanego zagospodarowania zapewnić miejsca parkingowe dostosowane do programu inwestycji,

- wzdłuż drogi serwisowej na odcinku działki Inwestora zapewnić ciągłość przebiegu chodnika,

- koncepcję zagospodarowania wraz z obsługą komunikacyjną należy zaopiniować w ZD,

- projekt budowlany w zakresie powiązania z pasem drogowym oraz lokalizację infrastruktury technicznej w pasie drogowym [...] "należy uzgodnić w tutejszym Zarządzie",

- lokalizację inwestycji odnośnie pasa drogowego ul. [...] uzgodnić w ZD.

Zażalenie J. T. oraz W. W. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie podnosząc w uzasadnieniu co następuje.

1/ przedmiotem postępowania uzgodnieniowego jest stwierdzenie organu, który w tym przypadku spełnia funkcję zarządcy drogi, czy planowana inwestycja może zostać zrealizowana w proponowanym przez inwestora kształcie, w obszarze przyległym do pasa ruchu drogowego, oraz to, czy z faktu realizacji inwestycji w tym obszarze inwestor winien spełnić ewentualnie warunki ponad te, które zostały wskazane w projekcie przesłanej do uzgodnienia decyzji.

2/ w związku zarzutami zażalenia, zwrócono uwagę, że zarządca drogi nie może się wypowiadać się w sprawach należących do kompetencji organów załatwiających sprawy z zakresu ochrony środowiska, bezprawnego usytuowania poszczególnych obiektów, czy też problemów dotyczących prawa własności. Podobnie organ odwoławczy w postępowaniu zażaleniowym, zajmuje się jedynie problemami dotyczącymi ściśle postępowania uzgodnieniowego,

3/ uzgodnienie będące przedmiotem zaskarżonego postanowienia, sporządzone zostało prawidłowo, zgodnie kompetencjami organu oraz przepisami obowiązującego prawa. W ramach wydanego uzgodnienia określono warunki, jakie powinien spełniać wnioskodawca, by inwestycja nie zakłócała ruchu pojazdów na przyległym do niej pasie drogowym.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J. T., W. W., B. G. i M. L. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, i podobnie jak w zażaleniu zarzucili, że :

- mają zastrzeżenie w sprawie wybudowania przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. salonu samochodowego z zapleczem technologicznym, parkingami, obsługą komunikacyjną i trzema wjazdami wraz z infrastrukturą techniczną i budowie jako sąsiedzi stanowczo się sprzeciwiają, gdyż zamierzona inwestycja będzie szkodliwie oddziaływać na ich nieruchomość i spowoduje bezpośrednie zagrożenie ochrony gleby, ochrony wód, ochrony przed hałasem, ochrony powietrza atmosferycznego i spowoduje znaczny spadek jej wartości,

- inwestor A. L. zawłaszczył sobie ich udziały w nieruchomości bez żadnego odszkodowania,

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Sąd administracyjny nie ocenia aktu organu pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest uzasadniona aczkolwiek nie z powodów w niej wywiedzionych.

Przedmiotem postępowania administracyjnego było uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego Spółki A. Sp. z o.o. pn.: "Salon samochodowy z zapleczem technologicznym, parkingami, obsługą komunikacyjną i trzema wjazdami wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...], [...] obr. [...] przy ulicach [...], w K.". W rozpoznawanej sprawie organem uprawnionym do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego jest Prezydent Miasta, który obowiązany jest dokonać uzgodnień z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy o planowaniu z 2003 r. W art. 53 ust. 4 pkt 9 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu z 2003 r., nakazano uzgodnić decyzję o warunkach zabudowy z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Zarządcą wszystkich dróg publicznych (z wyjątkiem autostrad dróg ekspresowych) w granicach miasta K. - miasta na prawach powiatu na zasadzie art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( tj. Dz.U. z 2007 r., nr 9 pcz.115) jest prezydent miasta. Tym samym właściwym do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w tej sprawie jak i dokonania przedmiotowego uzgodnienia w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego jest ten sam organ tj. Prezydent.

Tak więc oba te postępowania (w sprawie o ustalenie warunków zabudowy oraz postępowanie uzgodnieniowe) prowadzone są przez ten sam organ administracji, przeto nie ma podstaw do stosowania art. 106 kpa.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzająca je postanowienie organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.2 oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.