Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 818/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7,  art. 77,  art. 58  par. 1,  art. 107,  art. 75,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA: Małgorzata Włodarska Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] 2004 r. Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. na podstawie art. 59 § 1 kpa oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o umorzeniu postępowania Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] 2004 r., Nr [...].

Organ odwoławczy rozstrzygnięcie swoje oparł o następujące ustalenia i rozważania:

O wydanie orzeczenia umarzającego postępowanie w sprawie o ustalenie stopnia niepełnosprawności J. A. wystąpił do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. w dniu [...] 2004 r. Wniosek strony został załatwiony zgodnie z jej życzeniem, tj. orzeczeniem z [...] 2004 r. Przewodniczący Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. umorzył postępowanie wszczęte na wniosek J. A. z [...] 2000 r. w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Wskazane orzeczenie z [...] 2004 r., Nr [...] J. A. odebrał, co potwierdził na pocztowej zwrotce w dniu 7 czerwca 2004 r. poświadczającej doręczenie w/w orzeczenia. Termin do złożenia odwołania minął 21 czerwca 2004 r. i orzeczenie stało się prawomocne.

W dniu [...] 2004 r. J. A. złożył w Powiatowym Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania załączając ksero recepty, jako dowód usprawiedliwiający niedotrzymanie terminu do złożenia odwołania. Z treści recepty nie wynika, by strona nie miała możliwości złożenia odwołania w terminie, gdyż opisana dolegliwość – infekcja dróg oddechowych – mogła powodować, jak stwierdzono na recepcie: " trudności w załatwieniu spraw urzędowych", ale nie uniemożliwiała lub wykluczała ich załatwienie. Ponadto datowana na 16 czerwca 2004 r. recepta określająca okres owej dolegliwości nosi ślady poprawienia daty z 20 na 21 czerwca 2004 r., tak by była ona zgodna z czasem upływu terminu do wniesienia odwołania – 21 czerwca 2004 r. i nie posiada parafki potwierdzającej autentyczność poprawki daty, co podważa jej wiarygodność.

W związku z powyższymi ustaleniami Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. stwierdził, że wniosek J. A. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie wypełnia treści dyspozycji art. 58 § 1 kpa.

Postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z [...] 2004 r. J. A. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zarzucił wskazanemu postanowieniu naruszenie art. 58 kpa i 57 kpa. W uzasadnieniu skargi zatytułowanej "zażalenie" skarżący podniósł, iż podstawą przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, iż jego uchybienie nastąpiło bez winy strony (art. 58 § 1 kpa), które spowodowane było chorobą i dlatego przedstawił ksero recepty. Podniósł również, że usprawiedliwienie wystawione przez lekarza zmierza do wykazania, że uchybienie terminu spowodowane było chorobą.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, opierając się na dotychczasowej argumentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za zasadną. Z treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, że sąd zobowiązany jest uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, - naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymienione wyżej naruszenie przepisów postępowania miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

Przepis art. 58 § 1 kpa stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobniono, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Istota sporu sprowadzała się więc do rozstrzygnięcia, czy skarżący w swej prośbie złożonej łącznie z odwołaniem od orzeczenia o umorzeniu postępowania, uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia tego środka odwoławczego.

W konsekwencji rzeczą organu przy rozstrzygnięciu przedmiotowego zagadnienia było dokonanie analizy twierdzeń jak i dokumentu przedstawionego przez stronę na poparcie stanowiska co do zasadności wniosku.

Tymczasem organ odwoławczy z naruszeniem przepisów art. 7, 77 oraz 107 kpa całkowicie pominął najistotniejszą z punktu widzenia argumentacji strony okoliczność, a mianowicie, jej twierdzenie, że do 21 czerwca 2004r. była ona obłożnie chora.

Organ poddał natomiast swej analizie jedynie ksero recepty, zawierającej informacje lekarza medycyny i pomimo tego, iż – jak sam stwierdził przedmiotowa kserokopia nie stanowi wiarygodnego dowodu z uwagi na to, że nosi ślady podrobienia daty z 20 na 21 czerwca oraz nie posiada parafki potwierdzającej autentyczność poprawki daty, a nadto brak jest oryginału recepty (odpowiedź na skargę) -, oparł się w swym rozstrzygnięciu na treści tejże kopii.

Uznał bowiem, iż zawarte w niej stwierdzenie " trudności w załatwieniu spraw urzędowych", nie wykazuje sytuacji uniemożliwiającej stronie dochowanie terminu.

Powyższe oznacza zaistnienie niedopuszczalnej sytuacji procesowej, polegającej z jednej strony na uznaniu dokumentu niewiarygodnym dowodem, a z drugiej strony poczynienia na podstawie tego dokumentu ustaleń faktycznych, z całkowitym pominięciem dokonania tychże ustaleń w oparciu również o przedstawioną przez stronę argumentację, co pozbawia ją możliwości postawienia zarzutów w stosunku do dokonanej przez organ weryfikacji jej argumentacji.

Tymczasem to argumentacja strony jest najistotniejszą okolicznością, którą organ winien poddać analizie w sprawach dotyczących próśb o przywrócenie terminu. Na stronie ciąży bowiem obowiązek uprawdopodobnienia braku swojej winy. Winna więc ona uprawdopodobnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu ( powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej).

W wyroku z 6 stycznia 1997r., III SA 394/96 NSA podkreślił: " Zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 kpa przywrócenie terminu oparte jest na uprawdopodobnieniu. Przepis ten nie wymaga udowodnienia istnienia faktu. Stąd też nie mogą mieć tu zastosowania zasady wynikające z art. 75 kpa dotyczące dowodu. Kpa nie rozstrzyga kwestii, jaki stopień prawdopodobieństwa jest dostateczny do uznania, że pewien fakt jest uprawdopodobniony. W tej sytuacji zapatrywanie Izby Skarbowej, sprowadzające się do konieczności uprawdopodobnienia faktu choroby zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym fakt choroby, wykracza poza ramy zakreślone w art. 58 § 1 kpa i tym samym stanowi naruszenie tego przepisu" ( kodeks postępowania administracyjnego z orzecznictwem, Gdańsk 2000 s. 163).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że przedstawiona przez skarżącego kopia zaświadczenia lekarskiego winna zostać przez organ poddana analizie jako dokument wspomagający jedynie twierdzenia strony, które w przedmiotowym postępowaniu stanowią najistotniejszy element, który winien być poddany analizie.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy odniesie się więc do okoliczności wskazanych przez skarżącego w jego prośbie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, oraz oceni treść i autentyczność przedłożonej przez niego kopii zaświadczenia lekarskiego w kontekście okoliczności, czy potwierdza ono czy też nie, twierdzenia strony w przedmiocie braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia odwołania.

Skoro jednak organ zakwestionował autentyczność zaświadczenia lekarskiego, jak i jego treść, odnośnie daty stwierdzającej chorobę, to winien skonfrontować w/w kopię z jej oryginałem, o którego nadesłanie należy zobowiązać skarżącego. Oryginał zaś zaświadczenia lekarskiego organ powinien skonfrontować z informacją pochodzącą z Wielospecjalistycznej Przychodni "B." – Poradni Ogólnej w B. oraz od lekarza S. M., którą należy uzyskać poprzez zwrócenie się o nadesłanie dokumentów lub ich potwierdzonych urzędowo kserokopii, dotyczących wszystkich informacji znajdujących się na spornej kopii.

Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt lit. c oraz art. 152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.