Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1475/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2016 r. [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1475/16 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1475/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną S. J. od powyższego wyroku z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej

w zakreślonym terminie.

Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r.

Pismem z dnia 17 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 lipca 2017 r., odrzucające skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 178 oraz 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369

ze zm.) – dalej określanej jako" p.p.s.a" - poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo braku skutecznego doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Uzasadniając zażalenie pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie miał świadomości, iż została skierowana do niego przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wyjaśnił, że nie została mu doręczona zarówno przedmiotowa korespondencja, jak i awizo

o przechowywaniu przesyłki w placówce pocztowej. Podkreślił, że powyższa sytuacja zaistniała w wyniku wadliwego działania placówki pocztowej. Podniósł, że sytuacja taka nie jest jednostkowa, gdyż niejednokrotnie miało miejsce niedoręczenie

przez listonosza przesyłek pocztowych lub niepozostawienie awiza. Wskazał,

że w takich sytuacjach każdorazowo składane były we właściwym urzędzie pocztowym (Urząd Pocztowy [...]) ustne reklamacje na sposób działania doręczycieli.

W niniejszej sprawie pełnomocnik o skierowaniu do niego przesyłki pocztowej dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu z dnia 5 lipca 2017 r. W związku

z powyższym, w celu wyjaśnienia sprawy i zapobieżeniu zaistnienia podobnych sytuacji w przyszłości, pełnomocnik złożył reklamację/skargę na działanie placówki pocztowej.

Zdaniem pełnomocnika strony ze względu na brak prawidłowego awizowania przesyłki przez doręczyciela, nie miał możliwości odbioru przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

W związku z powyższym, mimo dochowania należytej staranności w swoim działaniu, wobec braku jakichkolwiek informacji z palcówki pocztowej o przesyłce, nie był w stanie uzupełnić braku formalnego skargi. Tym samym Sąd bezpodstawnie zastosował domniemanie doręczenia zarządzenia na zasadach wynikających z art. 73 p.p.s.a.,

a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie

art. 178 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Do zażalenia załączono kopię reklamacji z dnia 17 lipca 2017 r. dotyczącej przesyłki pocztowej nr [...]. Jednocześnie w dniu 17 lipca 2017 r. został uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. W niniejszej sprawie istnieją podstawy

do zastosowania tego przepisu.

Wskazać należy, że podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej było uznanie,

że pełnomocnikowi skarżącego skutecznie doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Przyjmując zaistnienie skutku procesowego w postaci doręczenia przesyłki, Sąd oparł się na domniemaniu, że została ona awizowana, zgodnie z procedurą określoną w art. 73 p.p.s.a. Przepis art. 73 § 4 p.p.s.a. przewiduje skutek doręczenia przesyłek niepodjętych w terminie przez adresata. Jest to skutek wywołujący szereg konsekwencji w sferze procesowej, a więc warunkiem jego przyjęcia jest prawidłowe dokonanie przez doręczyciela zawiadomień o miejscu i terminie odbioru przesyłki. Co istotne, domniemanie doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a.

ma charakter wzruszalny, a ciężar obalenia domniemania doręczenia przesyłki

przez awizo ciąży na stronie skarżącej.

Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego obalił domniemanie, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej została

w sposób prawidłowy doręczona.

W ocenie Sądu, są to okoliczności uzasadniające zarzut zażalenia naruszenia art. 178 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., a w konsekwencji dające Sądowi podstawę

do uznania zażalenia na oczywiście uzasadnione i uchylenia postanowienia

o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd stanął na stanowisku, że adresat pisma

nie powinien ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji w sytuacji,

gdy prawidłowość zawiadomienia o przesyłce budzi wątpliwości. Wszelkie pojawiające się w tym zakresie wątpliwości winny być interpretowane i oceniane na jego korzyść.

W tym stanie rzeczy nie było podstaw do zastosowania fikcji doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. W konsekwencji uznać należało, że termin do uzupełnienia braków skargi w ogóle nie rozpoczął biegu, w związku z czym nie było podstaw

do odrzucenia skargi kasacyjnej.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł o uwzględnieniu zażalenia i uchyleniu zaskarżonego postanowienia.