Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 95/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 art. 58 par. 2 art. 129 par. 2 art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2010 roku sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 134 ustawy w zw. z art. 129 § 2 z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) stwierdziło uchybienie przez A. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] nr [...] przyznającej odwołującej świadczenia rodzinne na dziecko – J. K. w postaci zasiłku rodzinnego w wysokości 48,00 zł. miesięcznie a także dodatku do w/w zasiłku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego w wysokości 400,00 zł. miesięcznie na okres od dnia 1.lipca 2009r. do dnia 31.października 2009 r. oraz dodatku do tegoż zasiłku z tytułu urodzenia dziecka jednorazowo w wysokości 1.000, 00 zł.,

W toku postępowania administracyjnego ustalono, iż wskazaną powyżej decyzję, Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], doręczono A. K. w dniu 11.sierpnia 2009r.

W dniu 26 sierpnia 2009r. wnioskodawczyni złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wskazując iż przedmiotowe świadczenie powinno być jej przyznane od miesiąca czerwca 2009r. lecz ze względu na błąd urzędników, otrzymuje to świadczenie dopiero od lipca 2009r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., rozpatrując powyższe odwołanie stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia, wskazując, iż według daty i podpisu zamieszczonego na potwierdzeniu odbioru zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 11.sierpnia 2009r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 25.sierpnia 2009r. Natomiast odwołanie zostało przez A. K. nadane pocztą w dniu 26.sierpnia 2009r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.

W piśmie z dnia 6.listopada 2009r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opatrzonym tytułem "odwołanie" A. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wskazując jednocześnie, iż o ile jej prośba nie zostanie uwzględniona, prosi o skierowanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Do pisma wspomnianego załączyła kartę przyjęcia na leczenie ambulatoryjne z dnia 16.września 2009r.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 k.p.a. odmówiło wnioskodawczyni przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując na nieuprawdopodobnienie przezeń braku winy w uchybieniu terminowi. Jak bowiem wskazano, złożony dokument potwierdzający przyjecie na leczenie ambulatoryjne datowany jest na dzień 16.września 2009r., podczas gdy termin do wniesienia odwołania biegł w okresie od dnia 11. do dnia 25.sierpnia 2009r. Dodatkowo wskazano również, iż A. K. złożyła odwołanie w dniu 26.sierpnia 2009r., zaś prośbę o przywrócenie terminu dopiero w dniu 6.listopada 2009r., zatem po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Przywrócenie terminu do wniesienia prośby przewidzianej we wskazanym przepisie jest natomiast niedopuszczalne. (art. 58 § 3 k.p.a.)

W skardze z dnia 30.grudnia 2009r. A. K. podniosła zarzuty merytoryczne związane z nieprzyznaniem jej świadczeń rodzinnych za miesiąc czerwiec 2009r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło alternatywnie o jej odrzucenie z uwagi na wadliwą konstrukcję środka zaskarżenia lub też o jej oddalenie w razie uznania, iż zaskarżeniu podlega jedno z wydanych w niniejszej spawie postanowień ostatecznych.

Na rozprawie w dniu 9.marca 2010r. A. K. sprecyzowała, iż przedmiotem jej skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podniosła, iż w okresie gdy biegł termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. miała problemy zdrowotne. Wskazała, iż przebyła szereg operacji związanych z przepukliną i zrostami na jelitach, a obecnie pozostaje pod stałą opieką lekarską.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.) lub w innych przepisach,

3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu opisanych powyżej uchybień, a tym samym wobec nieuwzględnienia skargi oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego

Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji organu administracji pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie – przewidzianego w tym przepisie – czternastodniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi zaś jego uchybienie (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.listopada 1996r. w sprawie o sygn. akt SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.października 1995 r. w sprawie o sygn. akt SA/Gd 2865/94, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 26997).

Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości działania, jest związany treścią art. 134 k.p.a.

Przywrócenie terminu jest natomiast instytucją procesową, mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę lub uczestników postępowania. Jest ono dopuszczalne, po spełnieniu przesłanek, opisanych w art. 58 § 1 i 2 k.p.a., które muszą wystąpić łącznie. Należy doń w pierwszym rzędzie uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku jej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. (Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J.Jodłowskiego i K.Piaseckiego, Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 1989, tom 1, s.274)

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że niedopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy w uchybieniu terminui zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Pozostawanie pod stałą opieką lekarską w związku z przebytą przed laty operacją nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza ono bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenia odwołania) i nadania pisma w urzędzie pocztowym osobiście lub przez domownika.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przedłożyła kartę przyjęcia na leczenie ambulatoryjne, jednakże wystawioną w dniu 16.września 2009r., tj. trzy tygodnie po upływie terminu do wniesienia odwołania. Odwołanie zostało przezeń złożone w dniu 26.sierpnia 2009r., zatem trudno przyjąć by jej stan zdrowia z dnia 16.września 2009r. mógł stanowić usprawiedliwienie dla uchybienia terminu, upływającego z dniem 25.sierpnia 2009r. Jak natomiast wyżej wskazano, samo pozostawanie pod opieką lekarską, związaną z zabiegiem lekarskim przebytym 7 lat temu, nie stanowi podstawy do ustalenia braku winy w uchybieniu terminu.

Niezależnie od tego podnieść należy, iż konieczną przesłanką przywrócenia terminu jest dochowanie nieprzywracanego terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi 7 dni. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła odwołanie w dniu 26.sierpnia 2009r., co uzasadnia konkluzję, iż w tejże dacie nie istniała już przyczyna uniemożliwiająca złożenie wspomnianego środka zaskarżenia. Od tej daty zatem, jak trafnie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, winien być liczony termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nawet gdyby wszakże założyć, iż termin ten liczyć należy od dnia powzięcia przez skarżącą wiadomości o uchybieniu terminu (w niniejszej sprawie od daty doręczenia jej w dniu 13.października 2009r. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania), upłynął on z dniem 20.października 2009r. Wniosek o przywrócenie terminu został zaś złożony dopiero w dniu 6.listopada 2009r., z przekroczeniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.

Biorąc pod uwagę powyższe, wobec tego, że zaskarżone postanowienie podpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.

m.o.