Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2085/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 26 stycznia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. M. na pismo Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak; [...] postanawia: przyznać J. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy J. M. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2011 r. r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie; jak długo przebywa w zakładzie karnym i jak długo będzie tam pozostawał oraz z czego lub przy czyjej pomocy wnioskodawca się utrzymywał przebywając na wolności.

Ponadto, wezwano wnioskodawcę do wskazania z kim przebywa we wspólnym gospodarstwie domowym na wolności i wskazania ich dochodów i z czego lub przy czyjej pomocy utrzymuje się obecnie żona z czwórką dzieci, należało wskazać wysokość dochodów małżonki, jeśli je uzyskuje. Wezwano również wnioskodawcę do złożenia oświadczenia; czy uzyskuje pomoc ze strony członków rodziny lub innych osób, jeśli tak należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Zwrócono się także z zapytaniem do wnioskodawcy, czy partycypuje w kosztach utrzymania dzieci.

Powyższe wyjaśnienia należało nadesłać do Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 19 stycznia 2012 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. Wnioskodawca wskazał, że w zakładzie karnym przebywa od 16 maja 2001 r. , a koniec kary przewidywany jest na datę 11 kwietnia 2014 r.

Wyjaśnił, że przebywając na wolności utrzymywał się z prac dorywczych o branży ogólno-budowlanej. Wnioskodawca zaznaczył, że zalega z płatnością alimentów na dziecko w wysokości 4.750,00 złotych. Poinformował także, że nie jest mu znana wysokość dochodów jego żony z uwagi na orzeczoną separację.

Wnioskodawca oświadczył, że otrzymuje pomoc finansową od rodziców i dziecka, którą przeznacza na zakup artykułów higienicznych i piśmiennych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) .

Podkreślić należy, iż prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Analizując dane na których opiera się wniosek o przyznanie prawa pomocy, stwierdzono, że wnioskodawca przebywając obecnie w zakładzie karnym nie osiąga żadnych dochodów.

Nie dysponuje żadnymi zasobami finansowymi, składnikami majątkowymi przynoszącymi dochody lub których ewentualne spieniężenie mogłoby stanowić źródło pokrycia kosztów związanych z jego udziałem w sprawie.

Wobec powyższego uznano, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.