Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 692/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 15 marca 2018 r. M. S. (dalej skarżąca, stroną) reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. M. T. wniosła skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi został doręczony pełnomocnikowi 14 maja 2018 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z treścią § 3 ww. przepisu do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14; z dnia 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa procesowego został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 14 maja 2018 r. Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania upływał w dniu 21 maja 2018 r. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, skargę odrzucił.