Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1106/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135,  art. 200,  art. 205,  art. 153
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 2,
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 7,  art. 77 par. 1,  art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Spółki B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Spółki B. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Spółki B. na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] Spółka A., zwróciła się do Spółki B. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 i pkt 2 tiret e i f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782), tj. o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy oraz ewentualnej przebudowy, a także likwidacji linii energetycznej i urządzeń przesyłowych na działkach nr [...], w obrębie ewidencyjnym [...] oraz [...] w obrębie ewidencyjnym [...] w S.

Pismem z dnia [...] Spółka B. poinformowała wnioskodawcę, że w jej zasobach archiwalnych nie zachowały się decyzje administracyjne wskazane we wniosku oraz, że nie może udostępnić żądanych dokumentów z uwagi na nieprecyzyjność wniosku i brak określenia o jaką konkretnie dokumentację chodzi.

W piśmie z dnia [...] Spółka A. ponownie zażądała udostępnienia informacji publicznej doprecyzowując, że wnosi o udostępnienie wszelkiej dokumentacji technicznej i prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy, przebudowy, remontu, likwidacji urządzeń infrastruktury przesyłowej, a w szczególności ewentualnych decyzji, protokołów odbiorów technicznych i przekazania do eksploatacji, protokołów zdawczo-odbiorczych, dzienników remontu eksploatacji tych urządzeń oraz innych dokumentów techniczno-prawnych (protokołów zdawczo-odbiorczych środków trwałych przekazania na rzecz ówczesnego państwowego przedsiębiorstwa przesyłowego, dzienników budów, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej ustalające miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym część opisową i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych, planów z mapkami).

Decyzją z dnia [...] Spółka B. odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, a następnie, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decyzją z dnia [...] podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 24 września 2015 r. stwierdził nieważność ww. decyzji z uwagi, że zostały skierowane do osoby nie będącej stroną (do pełnomocnika strony).

Po wyroku, decyzją z dnia [...] nr [...] Spółka B., na podstawie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 kwietnia 2015 r., odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji wskazała, że w dalszym ciągu aktualne pozostaje stanowisko, iż żądana informacja posiada wartość gospodarczą i zawiera chronione informacje handlowe, w związku z czym spełnione są przesłanki zastosowania w sprawie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Spółka B. pomimo, iż jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, to jednak jako spółka prawa handlowego działa na warunkach wolnego rynku, co niesie szereg zagrożeń dla jej funkcjonowania. Biorąc pod uwagę, że na rynku działają podmioty prowadzące działalność konkurencyjną (np. [...]) względem Spółki B., upublicznienie pewnych informacji związanych z działalnością Spółki może mieć dla niej bardzo dotkliwe skutki. Do takich wrażliwych informacji zalicza się m.in. dokumentację techniczną. Określa ona bowiem w szczególności parametry techniczne linii, informacje na temat zdolności przesyłowych urządzenia, wiek i stan techniczny linii, czy nawet informacje na temat możliwości przyłączania nowych odbiorców. Wiedza w tym zakresie udostępniona podmiotom konkurencyjnym daje możliwość wykorzystania tych informacji w sposób zagrażający interesom Spółki B. w bardzo szeroki sposób np. poprzez użycie jej we własnej działalności.

Spółka A. wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy. Działając na podstawie art. 17 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji decyzją z dnia [...], Nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Spółka B. Oddział w S. - utrzymała w mocy ww. decyzję.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez Spółkę A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sąd wyrokiem z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 224/16 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Spółki B. z dnia [...] nr [...].

Sąd uzasadniając wyrok stwierdził, między innymi, iż poza sporem "pozostaje w tej sprawie kwestia, że Spółka B. (Oddział S.), w związku z dysponowaniem i dystrybucją zasobami energetycznymi państwa, wykonuje zadania publiczne w zakresie użyteczności publicznej, a zatem jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10 publ. w CBOSA). Nie budzi zatem wątpliwości, że przedsiębiorstwo energetyczne, do którego skarżąca zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej miało obowiązek rozpoznania tego wniosku w przewidzianej prawem formie w zależności od tego, czy wnioskowana informacja miała charakter informacji publicznej".

Ponadto, "w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że decyzje administracyjne stanowiące podstawę do lokalizacji i budowy przez przedsiębiorstwo sieci energetycznej ze swej istoty stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu, jeżeli znajdują się one w posiadaniu podmiotu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r. II SAB/Kr 184/12, publ. w CBOSA). Sądy orzekały, że dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty jest dokumentacją, do której dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej, jeżeli znajduje się ona w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 maja 2008 r., IV SA/Po 545/07, LEX nr 516697, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r., IV SA/Po 652/07, LEX nr 460751)". "Należy mieć również na uwadze, że budowa i utrzymywanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm.)".

Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdził, "że żądana przez skarżącą dokumentacja prawna, obejmująca decyzje administracyjne (lub inne akty), będąca podstawą lokalizacji i budowy oraz ewentualnej przebudowy, a także likwidacji linii energetycznej i urządzeń przesyłowych na działkach nr [...] do [...] w obrębie ewidencyjnym [...] oraz [...] w obrębie ewidencyjnym [...] w S., stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na mocy przepisów ustawy, jeżeli tylko znajduje się w posiadaniu Spółki B.

Zdaniem Sądu, decyzje te, ze względu na swój charakter, cel i treść, nie podlegają normie z art. 5 ust. 2 ustawy. Dlatego też nie mogły być skutecznie objęte przez Spółkę klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy, uprawniającą ją do odmowy ich udostępnienia w ramach procedury udzielania informacji publicznej. Poza tym Spółka nie wykazała w jaki konkretnie sposób ujawnienie danych z decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy urządzeń elektroenergetycznych i linii przesyłowych zagraża jej interesowi jako przedsiębiorcy".

Sąd podkreślił także, że przy wydawaniu decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 K.p.a.). W ocenie sądu, "Ogólnikowo podano w uzasadnieniach decyzji, że w omawianym przypadku prawo do udzielenia informacji publicznej ulega ograniczeniu zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy, albowiem żądana informacja posiada dla Spółki wartość gospodarczą i zawiera chronione informacje handlowe, może być wykorzystana przez konkurencyjne przedsiębiorstwa energetyczne, w związku z czym spełnione są przesłanki zastosowania w sprawie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji".

Zdaniem sądu, po ustaleniu czy dany dokument jest w posiadaniu organu oraz czy zawiera informację publiczną należy "dokonać oceny, czy prawo do informacji publicznej tego rodzaju podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy. Ocena ta winna być dokonana w sposób zindywidualizowany, odrębnie dla każdej z żądanych informacji, z wyraźnym wskazaniem jakie konkretnie przesłanki przemawiają za odmową udzielenia konkretnej informacji. Podkreślić w tym miejscu należy, że bez znajomości treści dokumentów o udostępnienie, których wnioskodawca się zwraca, nie można ocenić, czy faktycznie zachowanie danych z tego dokumentu w tajemnicy jest uzasadnione.

Trzeba bowiem pamiętać, że w świetle art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej zasadą jest udostępnianie informacji, a odmowa jej udostępnienia wyjątkiem od tej zasady. Oznacza to, że ciężar wykazania przesłanek obligujących podmiot zobowiązany na gruncie ustawy (obligujących w jego ocenie) do wydania decyzji odmownej spoczywa właśnie na tym podmiocie."

W tej sytuacji, sąd uznał za konieczne uchylenie wydanych decyzji i zobowiązał organ do ponownego rozpoznania wniosku z uwzględnieniem wskazań oraz poglądów prawnych wyrażonych w uzasadnieniu wyroku.

Decyzją z dnia [...] Spółka B. odmówiła Spółce A. udostępnienia wnioskowanych informacji obejmujących decyzje administracyjne (lub inne akty), będące podstawą lokalizacji i budowy oraz ewentualnej przebudowy, a także likwidacji linii energetycznej i urządzeń przesyłowych na działkach [...] w obrębie ewidencyjnym [...] oraz [...] w obrębie ewidencyjnym [...] w S., gdyż wnioskowane informacje posiadają dla podmiotu zobowiązanego wartość gospodarczą i zawierają chronione informacje handlowe, tym samym stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa Spółki B. i na tej podstawie nie podlegają udostępnieniu osobom trzecim.

W decyzji wskazano, iż co prawda Spółka B. jest podmiotem wykonującym zadania publiczne i jako taka zobowiązana jest do udzielenia informacji publicznej, jednakże jest także spółką prawa handlowego, działającą na warunkach wolnego rynku. Podkreślono fakt, iż w Polsce działa prawie 200 operatorów systemu dystrybucyjnego - podmiotów prowadzących działalność konkurencyjną względem Spółki B., przy czym o kształcie rynku decyduje pięciu największych, tj. [...]. W związku z tym upublicznienie pewnych informacji związanych z działalnością Spółki może mieć dla niej bardzo dotkliwe skutki. Spółka B. oraz inne podmioty oferujące takie same usługi (dystrybucja energii elektrycznej) na tym samym rynku rywalizują o względy tej samej grupy odbiorców i z tego względu są wobec siebie przedsiębiorcami konkurencyjnymi.

Zdaniem podmiotu zobowiązanego, do wrażliwych informacji, których udostępnianie zagraża interesom Spółki zalicza się, między innymi, dokumentację techniczną. Określa ona bowiem w szczególności parametry techniczne linii, informacje na temat zdolności przesyłowych urządzenia, wiek i stan techniczny linii, czy nawet informacje na temat możliwości przyłączania nowych odbiorców. Wiedza w tym zakresie udostępniona podmiotom konkurencyjnym daje możliwość wykorzystania tych informacji w sposób zagrażający interesom Spółki B., np. poprzez użycie jej we własnej działalności.

Interpretując art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, organ stwierdził, iż tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna. Przy określaniu pojęcia informacji posiadającej "wartość gospodarczą" w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu obowiązuje zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie (wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2112/13, wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2143/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 734/12) liberalna wykładnia, zgodnie z którą za całkowicie wystarczające w tej mierze uznać należy istnienie nawet nieznacznej lub potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu.

W świetle powyższego, za informację wrażliwą z punktu widzenia interesów przedsiębiorstwa przesyłowego uznań należy dokumentację techniczną określającą parametry techniczne, informacje na temat zdolności przesyłowych urządzenia, wiek i stan techniczny linii, a tym bardziej informacje na temat możliwości przyłączenia nowych odbiorców. Dane takie mają kapitalne znaczenie dla innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej, a wejście w ich posiadanie narazić może Spółkę B. na wymierne straty finansowe. Oczywiste bowiem jest, że inne przedsiębiorstwo przesyłowe planując budowę, czy rozbudowę sieci na danym obszarze i dysponując dokumentacją techniczną dotyczącą urządzeń konkurenta w pełni to wykorzysta i uwzględni posiadaną wiedzę przy tworzeniu własnej infrastruktury, a także przy przyłączaniu do sieci nowych odbiorców, skutecznie tym samym ograniczając udział w rynku Spółki B. i powodując w ten sposób spadek potencjalnych obrotów i zysków osiąganych w prowadzonej działalności gospodarczej.

Spółka B., w celu ochrony ww. informacji podjęła także niezbędne kroki mające na celu utrzymanie tych informacji w poufności i na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji uchwałą Zarządu Spółki B. z dnia [...] wprowadziła do stosowania "Wykaz dokumentów zawierających informacje klasy C". Wykazem objęte są dokumenty zawierające informacje, których nieuprawnione ujawnienie poza Spółkę B. może spowodować szkodę dla interesów Spółki, posiadające wartość gospodarczą, stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa Spółki B. W dokumencie tym, wprost wskazano, iż ochronie takiej podlega m.in. dokumentacja dotycząca budowy i eksploatacji linii i stacji elektroenergetycznych wymieniając konkretne dokumenty techniczne i prawne podlegające ochronie oraz rodzaj zawartych w nich chronionych informacji. Jako informacje klasy "C" wskazane są w dokumencie także informacje sensytywne. Udostępnienie żądanych informacji, określonych w sentencji decyzji nie jest więc możliwe z uwagi na fakt, że żądane informacje i dokumenty, objęte są ww. Wykazem dokumentów zawierających informacje klasy "C", stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Spółki B. i na tej podstawie nie podlegają udostępnieniu osobom trzecim.

Wnioskodawca wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej udostępnienia informacji publicznej w zakresie żądanej informacji, wnosząc o zmianę decyzji z dnia [...] i udostępnienie informacji publicznej.

Zaskarżonej decyzji wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że informacje, których udostępnienia domaga się wnioskodawca są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia w sposób wystarczający kwestii wystąpienia negatywnej przesłanki (tajemnicy przedsiębiorstwa) uzasadniającej w ocenie przedsiębiorstwa energetycznego odmowę udostępnienia informacji publicznej, bez wykazania w jaki konkretnie sposób ujawnienie żądanych danych zagraża jej interesowi jako przedsiębiorcy.

Spółka A. decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 1503 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Spółki A. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem organu, w dalszym ciągu aktualne pozostaje stanowisko, iż żądana informacja posiada dla Spółki B. wartość gospodarczą i zawiera chronione informacje handlowe w związku z czym spełnione są przesłanki zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Przede wszystkim wskazała, iż w jej ocenie, nie zostały naruszone przepisy prawa administracyjnego wskazane przez skarżącą. Spółka B. podjęła bowiem wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, a uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji zawiera w szczególności wnikliwe omówienie każdego poszczególnego wnioskowanego dokumentu, znajdującego się w posiadaniu spółki. Stąd też w żaden sposób nie można uznać, iż odmowa spółki B. jest ogólnikowa.

W żaden sposób nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż zakres wnioskowanej przez nią informacji publicznej wskazuje jednoznacznie, iż informacje te nie posiadają waloru tajemnicy przedsiębiorstwa, zwłaszcza, że skarżąca powołuje się na utrwalone orzecznictwo w zakresie udostępnienia jedynie decyzji administracyjnych, operatów szacunkowych i innych powiązanych dokumentów, a tych właśnie wnioskowanych dokumentów, tj. ewentualnych decyzji, protokołów przekazania do eksploatacji, dzienników remontu, eksploatacji tych urządzeń oraz dzienników budów, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej ustalające miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym z załącznikiem graficznym, dotyczącej infrastruktury elektroenergetycznej posadowionej na nieruchomościach stanowiących działki gruntu [...] - obręb ewidencyjny nr [...] nr [...] - obręb ewidencyjny nr [...] miasta S., w archiwach spółki do dnia dzisiejszego nie odnaleziono, jak wskazano w piśmie z dnia [...]).

Według spółki, każda nieujawniona do wiadomości publicznej informacja techniczna, technologiczna, organizacyjna przedsiębiorstwa lub inna informacja posiadająca wartość gospodarczą, co do której przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności powinna być, przed jej udostępnieniem w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, indywidualnie oceniona pod kątem zakwalifikowania jej jako tajemnicy przedsiębiorcy. Nie ma podstaw prawnych do przyjęcia, że już samo zakwalifikowanie informacji dotyczącej przedsiębiorcy jako informacji publicznej, pociąga za sobą obowiązek jej udostępnienia (por. wyrok NSA z dnia 16.04.2014 r., sygn. I OSK 2339/13). Każda z żądanych przez wnioskodawcę informacji, znajdująca się w posiadaniu spółki, została przez Spółkę B. indywidualnie oceniona w kontekście ograniczeń prawa do informacji, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi zatem na fakt, iż wnioskowane dokumenty stanowią tajemnice przedsiębiorstwa Spółki B. nie podlegają one udostępnieniu osobom trzecim.

W świetle powyższego, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, raz jeszcze podkreślenia wymaga fakt, że za informację wrażliwą z punktu widzenia interesów przedsiębiorstwa przesyłowego uznać należy dokumentację techniczną określającą parametry techniczne, informacje na temat zdolności przesyłowych urządzenia, wiek i stan techniczny linii, a tym bardziej informacje na temat możliwości przyłączenia nowych odbiorców. Dane takie mają istotne znaczenie dla innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej, a wejście w ich posiadanie narazić może Spółka B. na wymierne straty finansowe. Wnioskodawca Spółka A. nie jest co prawda dla Spółki B. podmiotem, który prowadzi lub miałby prowadzić konkurencyjną działalność gospodarczą, nie jest bowiem operatorem systemu dystrybucyjnego, jednakże samo udostępnienie tych danych - ich upublicznienie, stanowi realne zagrożenie dla Spółki B., albowiem udzielone dane mogłyby zostać udostępnione, przekazane przez wnioskodawcę dalej, w tym podmiotom zajmującym się konkurencyjną działalnością. Dane, których Spółka A. żąda, w razie ich udostępnienia mogłyby mieć zatem negatywny wpływ na sytuację organizacyjną spółki oraz jej pozycję wobec konkurencji.

Ponadto, na kanwie regulacji zawartej w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, by przyjąć, że zastrzeżenie poufności informacji ma usprawiedliwienie prawne, trzeba dokonać oceny, czy łącznie spełnione zostały warunki, że informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny lub gospodarczy, nie została ujawniona do informacji publicznej i zostały podjęte w stosunku do niej działania o zachowanie jej poufności (por. wyrok NSA z dnia 11.03.2015 r., sygn. II GSK 242/14), które to wszystkie warunki zostały spełnione w przedmiotowej sprawie.

Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że za tajemnicę przedsiębiorcy może być uznana tylko taka tajemnica, co do której przedsiębiorca miał wolę, by taką pozostała (por. wyrok SN z dnia 3 października 2000, sygn. I CKN 304/00). W tym aspekcie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 192/13 stwierdzając, iż tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się "tajemnicą" kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań.

W decyzji z dnia [...] Spółka B. w sposób szczegółowy przeanalizowała i wskazała jaki charakter i rodzaj informacji zawiera treść poszczególnych dokumentów wnioskowanych przez Spółkę A., a znajdujących się w jej posiadaniu. Z tabeli, zawierającej analizę wnioskowanych dokumentów w sposób jednoznaczny wynika, iż informacje te mają wartość gospodarczą i zawierają chronione informacje handlowe, niezwykle istotne dla prowadzonego przez Spółka B. przedsiębiorstwa energetycznego. Odnośnie informacji zawartych w tych dokumentach, zostały także podjęte wszelkie działania zmierzające do zachowania ich poufności, a mianowicie m.in. poprzez wprowadzenie uchwałą Zarządu Spółki B. z dnia [...] "Wykazu dokumentów zawierających informacje klasy C", a tym samym został ograniczony dostęp do przedmiotowych informacji, które nie są ujawnione do wiadomości publicznej.

W treści decyzji spółka zamieściła tabelę, w której w poszczególnych rubrykach wskazała rodzaj dokumentu; treść dokumentu – informacje chronione zawarte w dokumencie; rodzaj informacji chronionych jakie zawiera dokument: techniczne i technologiczne/ sensytywne / handlowe / finansowe/ planistyczne / koncepcyjne / sprawozdawcze / organizacyjne / poufne; działania podjęte w celu ochrony informacji – umieszczenie informacji w Wykazie dokumentów zawierających informacje klasy C, obowiązującym od dnia [...] (uchwała nr [...] Zarządu Spółki B.).

Powyższa decyzja została zaskarżona przez Spółkę A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.

Skarżąca wniosła o:

1. uchylenie w całości decyzji z dnia [...],

2. nakazanie Spółce B. udostępnienia wnioskowanych informacji oraz dokumentów w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia,

3. zwrot kosztów postępowania wywołanego skargą na rzecz skarżącej, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 61 Konstytucji RP, poprzez bezprawne utrudnianie przez przedsiębiorstwo energetyczne dostępu do informacji publicznej;

2. art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że:

a) informacje, których udostępnienia domaga się wnioskodawca są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, podczas, gdy z samego charakteru wnioskowanych informacji, jak również normatywnej definicji tajemnicy przedsiębiorstwa nie wynika uprawnienie organu do odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji oraz dokumentów,

b) wykładnia przepisu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji prowadzi do wniosku, że każda informacja posiadająca nieznaczną lub potencjalną wartość ekonomiczną, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna jest informacją posiadającą status tajemnicy przedsiębiorstwa, podczas, gdy wykładnia tego przepisu w zgodności z celem oznaczonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej prowadzi do wniosku, że dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi prowadzonymi przez przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne powiązane dokumenty winny zostać udostępnione w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, nadto Spółka B. nie wykazała, aby w czasie złożenia wniosku o ujawnienie informacji publicznej podjęte zostały z jej strony jakiekolwiek kroki mające na celu utrzymanie tych informacji w poufności - załączony bowiem do decyzji wykaz dokumentów zawierających informację Klasy C obowiązuje dopiero od [...] podczas, gdy wniosek w sprawie został złożony w [...].

3. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 K.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że:

a) wnioskowane informacje oraz dokumenty zawierają chronione informacje handlowe, w tym przyjęcie, że za informacje będące tajemnicą przedsiębiorstwa należy uznać m.in. dokumentację techniczną, parametry techniczne linii, informacje na temat zdolności przesyłowych urządzenia, informacje na temat możliwości przyłączenia nowych odbiorców itd., podczas, gdy z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że wnioskowane informacje nie mieszczą się w definicji tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,

b) przedsiębiorstwo energetyczne jako podmiot wykonujący zadania publiczne, który in genere zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej, będąc spółką prawa handlowego nie jest zobowiązany do udostępnienia wnioskowanych informacji, albowiem mogą one zagrażać jej funkcjonowaniu, podczas, gdy okoliczności faktyczne sprawy, w tym zwłaszcza charakter wnioskowanych dokumentów oraz informacji temu przeczą.

Jeszcze raz wskazać należy, iż w świetle utrwalonego orzecznictwa sadowego, dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne powiązane dokumenty, są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej, o ile tylko takie informacje są w posiadaniu podmiotu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (por. wyrok WSA w Krakowie z 15.01.2013 r., II SAB/Kr 184/12; wyrok WSA w Krakowie z 28.01.2013 r., II SAB/Kr 212/12; wyrok WSA w Krakowie z 17.04.2013 r., II SAB/Kr 21/13; wyrok WSA w Poznaniu z 29.05.2008 r., IV SA/Po 545/07; wyrok WSA w Poznaniu z 19.12.2007 r., IV SA/Po 652/07).

W ocenie skarżącej jak wskazano we wszystkich pismach złożonych w sprawie - informacje oraz dokumenty objęte wnioskiem z dnia [...] uzupełnionym pismem z dnia [...] - dotyczyły sfery publicznych zadań realizowanych przez przedsiębiorstwo Spółkę B., a nadto rodzaj oraz zakres wnioskowanej informacji publicznej wskazują jednoznacznie, że informacje te nie posiadają waloru tajemnicy przedsiębiorstwa. Ubocznie tylko w ślad za wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 03.09.2014 r. (II SA/Go 519/14) skarżąca wskazała, że warunkiem koniecznym do uznania istnienia tajemnicy przedsiębiorcy jest wykazanie konkretnych posiadających wartość gospodarczą należących do niego informacji, które mają korzystać z poufności.

Co prawda w obecnie wydanej decyzji przedsiębiorstwo pokusiło się już o wskazanie - co prawda tylko częściowe - i analizę posiadanych dokumentów, jednakże sprowadza się ona do wykazania, iż wszystkie dokumenty zawierają informacje chronione dla przedsiębiorstwa

Co także istotne skarżąca zwróciła się z prośbą do przedsiębiorstwa energetycznego o umożliwienie choćby spotkania, na którym przedstawione zostaną (bez konieczności udostępnienia) wnioskowane przez skarżącą dokumenty, by w ten sposób potwierdzić tezę forsowaną przez przedsiębiorstwo, iż doszło do zasiedzenia służebności przesyłu przechodzącej przez działki skarżącej. Także taka forma nie znalazła uznania, albowiem przedsiębiorstwo energetyczne wyszło z założenia, iż skoro wypowiedziało się w kwestii zasiedzenia, to tak w rzeczywistości jest, a potwierdzają to dokumenty, które wymieniono w decyzji. To jednak, że treści tych dokumentów skarżąca poznać nie może pozostaje już poza sferą zainteresowania przedsiębiorstwa. Skarżąca chciałaby wskazać w tym miejscu, iż obecnie prowadzone postępowanie ma na celu pozyskanie informacji, rzeczowe ustalenie, czy istnieją podstawy do domagania się od przedsiębiorstwa energetycznego bądź to ustanowienia służebności przesyłu, bądź stosowanego odszkodowania za zajęcie nieruchomości. Działanie jednak przedsiębiorstwa - sprzeczne nota bene z powszechnie obowiązującymi przepisami - uniemożliwia dalsze podjęcie działań bez narażenia się na dodatkowe koszty zwiane choćby z przegraniem postępowania w przypadku potwierdzenia zarzutu zasiedzenia. Skarżącej nie chodzi o nic innego jak tylko o wykazanie przez przedsiębiorstwo stosownymi dokumentami, iż doszło bądź nie doszło do zasiedzenia posiadanych służebności, co pozowali skarżącej na uregulowanie stanu prawnego posiadanych nieruchomości.

Podsumowując w okolicznościach niniejszej sprawy wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie informacji dotyczącej dokumentów w zakresie działań inwestycyjnych na konkretnie wskazanym obszarze - na własnych działkach - które w świetle przytoczonego orzecznictwa oraz poglądów wyrażonych w piśmiennictwie, stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w formie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, co jednak nie nastąpiło z winy przedsiębiorstwa od przeszło 2 lat.

Spółka B. odpowiadając na skargę podtrzymała stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniosła o:

1) oddalenie skargi w całości,

2) zasądzenie od skarżącej na rzecz Spółki B. kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, powiększonych o zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 34,00 zł.

Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącej, iż zwróciła się do Spółki B. z prośbą o umożliwienie choćby spotkania, na którym przedstawione zostaną (bez konieczności udostępnienia) wnioskowane przez skarżąca dokumenty, by w ten sposób potwierdzić, iż doszło do zasiedzenia służebności przesyłu, lecz także ta forma nie znalazła uznania po stronie przedsiębiorstwa energetycznego ponownie podkreśliła, iż żądane przez Spółkę A. dokumenty zawierają informacje mające wartość gospodarczą i zawierają chronione informacje handlowe, co do których Spółka B. podjęła niezbędne działania zmierzające do zachowania ich poufności. Informacje te nie mogą zostać ujawnione do wiadomości publicznej w żaden sposób, a zatem niewątpliwie nie mogą zostać również "przedstawione podczas spotkania".

Natomiast ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 61 Konstytucji, poprzez bezprawne utrudnianie przez przedsiębiorstwo energetyczne dostępu do informacji publicznej wskazuję, iż na poziomie konstytucyjnym, przyczyny, z jakich może dojść do ograniczenia prawa do informacji zawarte są w art. 31 ust. 3 jak i w art. 61 ust. 3 Konstytucji. Ustawa o dostępie do informacji publicznej konkretyzuje natomiast konstytucyjne ograniczenia prawa do informacji publicznej. Art. 5 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że prawo do informacji podlega ograniczeniu między innymi ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy". Ponieważ powoływanie się na tę tajemnicę jest wyjątkiem od prawa dostępu do informacji, konieczne jest precyzyjne określenie treści tego pojęcia oraz określenie sposobu powoływania się nań przez przedsiębiorcę lub przez organ władzy publicznej. Spółka B. sprostała temu obowiązkowi, albowiem podjęła niezbędne kroki w celu ochrony informacji wrażliwych z punktu widzenia przedsiębiorstwa, a ponadto dokonała szczegółowej analizy i każdy z żądanych dokumentów oceniła odrębnie, pod kątem tego, czy zawarte w nich dane zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa. Stąd też zarzut naruszenia art. 61 Konstytucji jako bezzasadny w żaden sposób nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności sąd uznał skargę za uzasadnioną, choć nie do końca z powodu zawartych w niej zarzutów.

Na wstępie wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "P.p.s.a.", ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym nie może on formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem i równocześnie musi się do niej zastosować oraz konsekwentnie reagować na naruszenie tych zasad przez organ przy rozpoznawaniu skargi na akt wydany po wyroku formułującym ocenę prawną. W razie wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny jedynie weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika natomiast w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen.

Kierując się obowiązkiem wynikającym z art. 153 P.p.s.a., aktualnie orzekający skład sądu stwierdził, że ponownie rozpoznając sprawę organ nie do końca zastosował się do obowiązków wynikających z oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 224/16.

Nadal bowiem za przedstawionymi w decyzji motywami odmowy udostępnienia informacji publicznej stoi, przede wszystkim, fakt, że wszystkie z odnalezionych dokumentów dotyczących obszaru wskazanego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowią informację techniczną, technologiczną, organizacyjną, handlową, finansową przedsiębiorstwa, tj. wartość gospodarczą, która w oparciu o przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. Wskazuje na takie stanowisko zaprezentowana w podjętych decyzjach treść tabelki wymieniającej poszczególne dokumenty i rodzaje wiadomości jakie one zawierają oraz pozycję pod jaką każdy z dokumentów został wymieniony w "Wykazie dokumentów zawierających informacje Klasy C", obowiązującym od dnia [...], tj. od momentu podjęcia takiej uchwały przez Zarząd Spółki B.

Orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazuje, że dla odmowy dostępu do informacji publicznej nieprawidłowe jest stanowisko, iż wystarczające jest by informacje związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością objęte zostały przez przedsiębiorcę środkami ochrony w celu zachowania ich w poufności, tj. że informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako nierozpoznawalnej dla osób trzecich.

Takie stanowisko jest tym bardziej nieprawidłowe, gdy w dacie złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej dokumenty nie były objęte klauzulą poufności (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2539/14).

Art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej określa bowiem wyjątek od zasady, jawności informacji publicznych (art. 61 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie może zatem być interpretowany w sposób naruszający tą zasadę. W konsekwencji interpretacja dopuszczająca możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa informacji publicznej na podstawie arbitralnej decyzji przedsiębiorcy musi być uznana za wadliwą. Przyjęcie takiego stanowiska czyniłoby bowiem fikcyjnym konstytucyjnie chronione prawo obywatela do uzyskania informacji publicznej, ponieważ dla pozbawienia go dostępu do szerokiego kręgu informacji wystarczającym byłoby formalne i niepodlegające jakiejkolwiek kontroli zadeklarowanie przez przedsiębiorcę zastrzeżenie, że określone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Konsekwentnie zatem należy przyjąć, że złożone przez niego zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, zgodnie z obowiązującym prawem przesądzi, że zastrzeżone przez niego informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Jeżeli natomiast w wyniku sądowej kontroli okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne – por. w szczególności wyrok WSA w Warszawie z 12 października 2012 r., II SA/Wa 1483/12, wyrok WSA w Gdańsku z 4 września 2013 r., II SA/Gd 321/13, czy wyrok WSA w Łodzi z 9 czerwca 2014 r., II SAB/Łd 50/14 a także wyrok NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 693/15.

Dodać też należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie odsyła do stosowania w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co powoduje brak bezpośredniego wpływu art. 11 ust. 4 tej ustawy na ograniczenie prawa do informacji publicznej.

Jakkolwiek w zaskarżonej decyzji organ starał się dokonać konkretnej oceny każdego dokumentu pod kątem zawartej w nim tajemnicy przedsiębiorcy, o której stanowi art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w ocenie sądu, nadal uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a., zaś prezentowana wykładnia art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, nie odpowiada poglądom prawnym i wskazaniom zawartym w wyroku z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 224/16.

Ponadto, w ocenie sądu, Spółka B. w zaskarżonej decyzji nie wyjaśniła określeń wszystkich zastosowanych rodzajów informacji chronionych zawartych w dokumentach. Określenie informacje sensytywne (wrażliwe) to termin potoczny.

Należy dodać, że sąd zapoznał się z przedmiotowymi dokumentami, przesłanymi tylko do wiadomości sądu - jako dokumenty poufne, jednakże w oparciu o te dokumenty i uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie było możliwe uznanie za prawidłowe rozstrzygnięcia organu o ograniczeniu dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Dane zawarte w zawartej w decyzji tabelce nie we wszystkich przypadkach pozwalały na zidentyfikowanie ich w konkretnym dokumencie.

Trzeba podkreślić, że, w ocenie sądu, fakt objęcia dokumentu klauzulą poufności nie powoduje, w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej, niemożności skorzystania z anonimizacji tego dokumentu. Efektem natomiast dokonanej anonimizacji może być częściowe udostępnienie dokumentu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art.200 w zw. z art.205 ww. ustawy.

Rozpatrując ponownie sprawę organ winien uwzględnić wskazania i oceny zawarte w wyroku sądu z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 224/16, a także w niniejszym wyroku, mając na względzie fakt, że podstawę prawną wydanej decyzji stanowią przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.