Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 112/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34
journal: Dz.U. 2007 nr 39 poz 251
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa112/10

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138§1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2009r., nakazująca S. P. i J. P. usunąć niezwłocznie odpady o kodzie 16 01 06 z nieruchomości położonej przy ul. [...] ( działka ew. [...]) oraz o sposobie wykonania decyzji poinformować Wydział Ochrony Środowiska dla dzielnicy [...] w ciągu 3 dni od wykonania decyzji.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2009r. Prezydent W. wywodził, że w dniu 31 grudnia 2008r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania w związku ze stwierdzeniem w czasie kontroli magazynowania osuszonych pojazdów ( odpady o kodzie 16 01 06) do czasu ich całkowitego demontażu na terenie nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] w W. należącej do J. i S. P. Organ stwierdził, że S. P. prowadzi działalność gospodarczą, przy czym nieruchomość przy ul. [...] nie była wykazana jako miejsce prowadzenia działalności. S. P. posiada decyzje nr [...] z dnia [...] lipca 2005r. Wojewody [...] zmienioną decyzją z dnia [...] października 2006r. udzielającą pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku odpadów powstających w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów zlokalizowanej przy ul. [...] w W. Organ stwierdził, że w czasie oględzin w dniu 28 stycznia 2009r. potwierdzono magazynowanie odpadów. Skarżący wystąpił z wnioskiem do Wojewody [...] o rozszerzenie decyzji o miejsce magazynowania odpadów przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. odmówiono S. P. rozszerzenia posiadanej decyzji o miejsce składowania przy ul. [...]. Dodatkowe kontrole przeprowadzone przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w W. w dniach 22 kwietnia 2009r oraz 6 i 20 maja 2009r. wykazały, że nadal na terenie przedmiotowej nieruchomości magazynowane są odpady o kodzie 16 01 06.

IV SA/Wa112/10

W ocenie organu należało więc na mocy art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2002r. o odpadach ( Dz, U. z 2007r., nr 39, poz. 251 z póź. zm.) zobowiązać strony do niezwłocznego usunięcia odpadów z przedmiotowej nieruchomości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, powołało się na art. 34 ust. 1 ustawy o odpadach, zgodnie z którym wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji. Organ stwierdził, że fakt składowania odpadów o kodzie 16 01 06 potwierdził sam odwołujący. W ocenie organu materiał dowodowy wskazuje na to, że S. P. miał zezwolenie w zakresie gospodarowania odpadami jedynie na nieruchomości przy ul. [...] w W. Składowanie odpadów na innej nieruchomości niż wymieniona w zezwoleniu stanowi naruszenie art. 34 ustawy o odpadach i zobowiązuje właściwy organ do wydania decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł S. P., Skarżący wniósł o zezwolenie na parkowanie pojazdów holowanych na zlecenie policji i Straży Miejskiej oraz awaryjne przetrzymywanie pojazdów osuszonych na działce zlokalizowanej przy ul. [...] w W., do czasu uzyskania wszystkich niezbędnych zezwoleń na prowadzenie stacji demontażu na działce przy ul. [...].

W uzasadnieniu skargi S. P. wskazał, że posiada tytuł prawny do działki zlokalizowanej przy ul. [...] w W. Działka ta nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ani nie leży w obszarze Natura 2000. Zlokalizowana jest w bliskim sąsiedztwie elektrociepłowni S., oczyszczalni ścieków oraz żwirowni i cementowni. Skarżący motywował, że wszelkie jego wnioski dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej na tej działce są rozpoznawane odmownie.

S. P. podkreślił, że w związku ze strata placu przy ul. [...], stracił miejsce na przetrzymywanie pojazdów osuszonych i czekających na demontaż

i od sierpnia 2008r. był zmuszony do rozpoczęcia awaryjnego ustawiania pojazdów

osuszonych przy ul. [...]. Za przechowywanie bez zezwolenia uiścił należną

opłatę podwyższoną za selektywne składowanie odpadów o kodzie 16 01 06 przy

IV SA/Wa112/10

ul [...] za II półrocze 2008r. i I półrocze 2009r, Ponadto skarżący podał, że przy ul [...] znajduje się reszta niezdemontowanych pojazdów osuszonych przyjętych od sierpnia 2008r. do kwietnia 2009r., pojazdy własne, oraz pojazdy porzucone w W. zholowane na zlecenie Straży Miejskiej,

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 20G2r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz, 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozstrzygnięcie organu I jak i II instancji oparte zostało o treść art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach ( Dz. U. nr 39, poz. 251 z 2007r. ze zm.). W myśl powołanego przepisu wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji. Ustalony przez organ administracji stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Przeprowadzone przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w W. w dniach 28 stycznia 2009r, 22 kwietnia 2009r. oraz 6 i 20 maja 2009r., oględziny nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., stanowiącej własność skarżącego i jego żony potwierdziły, że znajdują się tam odpady o kodzie 16 01 06. Okoliczność tą potwierdził B. P. również w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pisząc iż na tej nieruchomości znajdują się niezdemontowane pojazdy osuszone przyjęte od sierpnia 2008r. do kwietnia 2009r. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27

IV SA/Wa112/10

września 2001r. w sprawie katalogu odpadów ( Dz. U, nr 112. poz. 1206) zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy nie zawierające cieczy i innych niebezpiecznych elementów oznaczone są kodem 16 01 06.

Nie budzi również wątpliwości stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., iż nieruchomość położona przy ul. [...] w W. nie była przeznaczona do składowania lub magazynowania odpadów. Z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005r. wynika, iż udzielono S. P. zezwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku odpadów, powstających w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów zlokalizowanej przy ul. [...] w W. Decyzja ta została następnie zmieniona decyzją z dnia [...] października 2006r. w zakresie ilości odpadów poszczególnych rodzajów dopuszczonych do wytwarzania w ciągu roku. Decyzją tą dodano możliwość składowania odpadów o kodzie 16 01 06. Skarżący mógł więc magazynować odpady jedynie na nieruchomości przy ul. [...] w W. Podkreślić należy, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. odmówił rozszerzenia decyzji z dnia [...] lipca 2005r. o miejsce magazynowania odpadów o kodzie 16 01 06 oraz części samochodowych przeznaczonych do ponownego użycia przy ul. [...] w W. Brak uprawnień do magazynowania odpadów o kodzie 16 01 06 przyznał również S. P. w treści skargi.

Skoro stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości niezasadnym było przeprowadzanie dowodów z kserokopii umowy z dnia 9 grudnia 2009r. na okoliczność wykazania, że skarżącego łączyła z miastem umowa na holowanie samochodów i przetrzymywanie ich na parkingach oraz dowodu z rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji na okoliczność prawidłowości dokonanego recyklingu przez skarżącego. Przeprowadzenie powyższych dowodów nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zasadnie więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. nakazującą S. i J.P. usunąć niezwłocznie odpady o kodzie 16 01 06 z nieruchomości położonej przy ul. [...]. Prawidłowo organ przyjął, że skarżący magazynował odpady o kodzie 16 01 06 na nieruchomości przy ul. [...] w W., a nieruchomość ta nie była miejscem przeznaczonym do ich

IV SA/Wa112/10

składowania lub magazynowania. Stan faktyczny zaistniały w sprawie wypełnia bowiem hipotezę dyspozycję art. 34 ustawy o odpadach.

Zarzuty zawarte w skardze nie mogą odnieść oczekiwanego przez S. P. skutku. Powołany wyżej przepis nie pozwala na składowanie lub magazynowanie odpadów na nieruchomości co do której posiadacz tych odpadów posiada tytuł własności. Tytuł prawny do nieruchomości nie uprawnia, do składowania lub magazynowania na niej odpadów bez uzyskania stosownej w tym zakresie decyzji.

Fakt, że działka ta położona jest w pobliżu elektrociepłowni S., oczyszczalni ścieków, żwirowni i cementowni również nie wpływa na treść rozstrzygnięcia. Podnoszona przez skarżącego okoliczność związana z trudnościami odnośnie uzyskania stosownych pozwoleń na prowadzenie działalności określonego rodzaju na tej nieruchomości również nie może sankcjonować nieuprawnionego magazynowania odpadów na tej działce. Prowadzona działalność i posiadane w tym zakresie decyzje, o czym już była mowa wyżej nie uprawniają S. P. do prowadzenia działalności gospodarczej na nieruchomości nie objętej treściami tych aktów. Także uiszczenie opłat podwyższonych na podstawie ustawy o ochronie środowiska nie sankcjonuje magazynowania odpadów o kodzie 16 01 06 na nieruchomości przy ul. [...] w W., a świadczy jedynie o tym, że odpady te magazynowane były bez wymaganej decyzji ( art. 293 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, Dz. U. nr 25, poz. 150 z 2008r, ze zm.).

Na prawidłowość wydanej decyzji nie wpływa także zarzut zawarty w piśmie procesowym skarżącego z dnia 8 kwietnia 2010r., iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w uzasadnieniu decyzji posługiwało się pojęciem składowania, zaś decyzja organu I instancji odnosiła się do magazynowania odpadów. Przepis art. 34 o odpadach w swej treści posługuje się pojęciem miejsca nie przeznaczonego do "składowania lub magazynowania" odpadów, a skutkiem składowania lub magazynowania zawsze jest nakaz ich usunięcia. Nieprecyzyjne posłużenie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pojęciem "składowanie" zamiast "magazynowanie" nie miało jednak wpływu na prawidłowość merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Naruszenie zaś przepisów art. 122, art. 187 § 1, art, 191 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60) jest

IV SA/Wa112/10

całkowicie chybiony, albowiem przepisy te nie miały zastosowania w sprawie. Na gruncie ustawy o odpadach przepisy powołanego wyżej aktu prawnego stosowane są jedynie co do kwesti dotyczących kar pieniężnych ( art. 79 d ust. 5 ), i opłat sankcjonowanych (art. 79 a ust. 4).

Mając na względzie powyższe skarga została oddalona.

Orzeczenie oparto o treść art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póz. zm.).