Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 903/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par 2, art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 93
journal: Dz.U. 2002 nr 214 poz 1806
law: Ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw.
article: art. 237
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

8 października 2012 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie : przewodniczący sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, skargi A. T., na zawiadomienie Wojewody [...], z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], o sposobie załatwienia skargi dotyczącej nieprawidłowości związanych z uchwałą Zarządu Powiatu [...] w sprawie powołania na stanowisko dyrektora Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w N., - postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 903/12

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 lipca 2012 r. A. T. powołując się na fakt wykonywania mandatu radnego Powiatu [...], zwrócił się do Wojewody [...] z wnioskiem o unieważnienie w trybie nadzoru na działalnością powiatu uchwały Zarządy Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2012 r. o nr [...]. Uchwała ta została podjęta w sprawie powołania na stanowisko dyrektora Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w N. Wojewoda [...] odpowiadając na ten wniosek wyjaśnił A. T., że jego żądanie o unieważnienie opisanej uchwały nie może zostać uwzględnione. Pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. o nr [...], poinformowano wnioskodawcę o tym, że Wojewoda przeprowadził w przedmiocie tej uchwały postępowanie nadzorcze, które pozwoliło stwierdzić, iż uchwała Zarządu odpowiada przepisom prawa.

A. T. po otrzymaniu opisanego powiadomienia Wojewody [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej zwany WSA). Podniósł w niej, że doręczone mu pismo nie spełnia wymagań stawianych decyzjom zaś Wojewoda nie należycie odniósł się do sprawy, której dotyczyła uchwała. Jego zdaniem, uchwała Zarządu jest obarczona nieprawidłowościami, które powstały podczas postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora RCEZ w N.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewoda wyjaśnił, że pismo strony skarżącej o wszczęcie postępowania nadzorczego zostało potraktowane za skargę powszechną wniesioną w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. na nienależycie wykonanie zadań przez Zarząd Powiatu [...] w zakresie podjęcia uchwały o powołaniu na stanowisko dyrektora RCEZ w N. Zdaniem Wojewody analiza art. 3 § 1 - 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozostawia wątpliwości, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach skarg na czynności podejmowane w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. tj. w postępowaniu w sprawach skarg i wniosków niezależnie od tego, jaką formę przybierze udzielona skarżącemu odpowiedź na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Skarga A. T. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; zwana dalej w skrócie: p.p.s.a.).

Zakres właściwości rzeczowej Sądu ustala art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola sądowoadministracyjna obejmuje według art. 3 § 2 p.p.s.a. orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zarówno odmowa wszczęcia postępowania nadzorczego jak i odpowiedź na skargę normowaną art. 227 k.p.a. nie może być traktowana za przejaw działań administracji publicznej poddanych kontroli sądu administracyjnego.

Prowadzone przez wojewodę postępowanie nadzorcze nad działalnością powiatu dotyczy wyłącznie praw i obowiązków organów jednostki samorządu terytorialnego. Mieszkańcy powiatu, niezależnie od zajmowanego stanowiska czy wykonywanej funkcji publicznej nie są stronami postępowania nadzorczego, dlatego nie zawiadamia się ich o wszczęciu czy o odmowie wszczęcia takiego postępowania. O wszczęciu postępowania nadzorczego decyduje z urzędu organ nadzoru, który ma obowiązek powiadomić o tym fakcie tylko organ jednostki samorządowej, którego działania dotyka to postępowanie. Mieszkańcy nie mogą skutecznie żądać od wojewody, aby z ich wniosku stwierdził nieważność zarządzenia czy uchwały organu samorządu terytorialnego. Wniesione w tym przedmiocie żądanie nie podlega rozpoznaniu w trybie i na zasadach określonych przepisami K.p.a. O tym decyduje zakres przedmiotowy Kodeksu wyznaczany treścią art. 1 pkt 1 K.p.a. Dlatego pismo organu nadzoru informujące wnoszącego o braku podstaw do rozpoczęcia procedury nadzorczej nie jest decyzją administracyjną. Nie jest też postanowieniem, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, stąd nie można poddać tego pisma kontroli wykonywanej przez sąd administracyjny. Wniosek o rozpoczęcie działań nadzorczych może zostać potraktowany przez organ nadzoru za skargę w rozumieniu przepisów Działu VIII K.p.a.

Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewody [...], że podanie A. T. należało uznać za skargę, o jakiej mowa w art. 227 K.p.a. Jej treść mieści się w zakresie dyspozycji tej regulacji K.p.a. skoro przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z tej przyczyny przedmiot wniesionej skargi w postaci pisma Wojewody z dnia 16 sierpnia 2012 r. nr [...], należy traktować za zawiadomienie organu o sposobie rozpatrzenia skargi, o którym mowa w art. 237 § 3 i 238 § 1 K.p.a.

Skargi obywateli wnoszone na podstawie art. 227 K.p.a. nie są załatwiane poprzez podejmowanie działań zaskarżalnych do Sądu Administracyjnego (zob. J.Borkowski (w.:) B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 848 oraz powołane tam orzecznictwo). O załatwieniu skargi organ administracji publicznej jedynie zawiadamia stronę; wymogi formalne tego zawiadomienia określa art. 238 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zawiadomienie, o którym mowa nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., w tym także innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Organ załatwiając skargę kończy jedno z postępowań uproszczonych, nie rozstrzygając o prawach bądź obowiązkach wynikających z przepisów prawa (por. G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, Tom ll, Kraków 2005 r., str. 544-545). Powyższy pogląd jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2006 r., sygn. I OSK 457/2006 niepubl., postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2004 r., sygn. OSK 642/04 niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. I SA 2668/00).

Ponieważ w odniesieniu do przedmiotu skargi droga sądowa jest niedopuszczalna, to na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.