Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 856/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i   par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia za marzec 2005r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten miesiąc postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/J. Ruszyński


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. w P., reprezentowana przez radcę prawnego J. S., pismem z dnia [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że wniosek jest zasadny, gdyż wykonanie decyzji obarczonej tak licznymi błędami, niewątpliwie stanowi obrazę dla porządku prawnego RP, a także może spowodować nieodwracalne skutki dla skarżącej i wyrządzić znaczną szkodę skarżącej. Skarżąca wskazała przy tym na treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005/3/72), z którego to postanowienia wynika obowiązek wszechstronnego rozważenia takiego wniosku nawet bez wykazania wprost przesłanek do zastosowania przepisu art. 61 § 3 ppsa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle powołanego powyżej przepisu to skarżąca jest zobowiązana wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch przesłanek. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest bowiem wykazanie przez skarżącego takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Natomiast w przedmiotowej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, a z akt sprawy nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, wskazała jedynie, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki dla skarżącej i wyrządzić znaczną szkodę. Powołała przy tym postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt II OZ 155/05. Skarżąca nie wskazała natomiast jaki posiada majątek, jakie uzyskuje dochody itp.

Zauważa się, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w przepisie art. 61 § 3 cyt. ustawy przesłanek winien być przez skarżącego uzasadniony. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz materialno-prawną jego argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.

Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

/-/J. Ruszyński

V.M.