Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1522/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Jolanta Dargas (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2016 r. sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podało, że decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2016 roku, Prezydent [...] ustalił, że zasiłki celowe specjalne pobrane przez B. J. w okresie od [...] r. do [...] r. są świadczeniami nienależnie pobranymi (w łącznej wysokości [...]) i w pkt 2 zażądał zwrotu świadczenia nienależnie pobranego w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.

Wyżej wskazana decyzja została przesłana do B. J. listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje data 19 maja 2016 roku.

B. J. złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji w dniu 9 czerwca 2016 roku bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz w dniu 15 czerwca 2016 roku bezpośrednio do organu I instancji OPS Dzielnicy [...]. Odwołanie skierowane do Kolegium nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 czerwca 2016 roku.

W wyniku rozpoznania tegoż odwołania SKO wydało w dniu [...] lipca 2016 roku postanowienie nr [...], którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Kolegium przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, ponieważ z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, że zaskarżona przez Panią J. decyzja została jej doręczona w dniu 19 maja 2016 r. (data potwierdzenia odbioru przesyłki listowej poleconej widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Czternastodniowy termin na wniesienie odwołania, liczony od dnia 20 maja 2016 roku upływał zatem z dniem 2 czerwca 2016 roku.

Następnie w dniu 19 lipca 2016 roku do Kolegium wpłynął wniosek B. J. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że uchybienie terminu wynikało z zaburzeń psychicznych i problemów z pamięcią, pomimo że odwołanie sporządził prawnik z organizacji pozarządowej, który poinformował Panią J. o sposobie i terminie złożenia odwołania.

W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Kolegium stwierdziło, że wniosek B. J. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z § 2, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W myśl art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do jego rozpatrzenia.

Mając na uwadze powyższe przepisy Kolegium stwierdziło, iż aby skutecznie domagać się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania należy:

1. złożyć wniosek w ustawowo przewidzianym terminie, a zatem w ciągu 7 dni od daty, w której ustały przyczyny dla których strona uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania;

2. wraz z wnioskiem złożyć odwołanie, którego dotyczy wniosek o przywrócenie terminu;

3. uprawdopodobnić, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony.

W rozpatrywanej sprawie, Pani J. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 19 lipca 2016 roku. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2016 roku, którym Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 11 lipca 2016 roku (taka data widnieje na zpo oraz taką datę wskazała Pani J. w treści wniosku). Z tegoż postanowienia, jak wynika z treści wniosku Pani J. dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Dodatkowo Pani J. w treści wniosku o przywrócenie terminu wskazała, że w dniu 11 lipca 2016 roku powzięła informację o uchybieniu terminu przy składaniu odwołania. Z kolei wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony w dniu 19 lipca 2016 roku, tym samym Kolegium stwierdziło, iż strona nie dochowała 7 dniowego terminu na złożenie wniosku, a liczonego od daty, w której ustały przyczyny dla których strona rzekomo uchybiła ustawowemu terminowi. Chociażby z tego względu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Kolegium odniosło się także do drugiej z przesłanek przywrócenia terminu, którą jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy i stwierdziło, że okoliczności podniesione przez stronę nie uprawdopodobniają, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Ponadto Kolegium stwierdziło, iż strona nie przywołała żadnych innych okoliczności, które mogłyby być rozpatrywane w kontekście uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi. Dodatkowo wniosek o przywrócenie terminu również został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Z powyższych względów, wobec niespełnienia przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., Kolegium postanowiło o odmowie przywrócenia Pani J. terminu na wniesienie odwołania od decyzji wskazanej w treści postanowienia.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B. J. zarzucając mu rażące naruszenie obowiązujących przepisów prawa tj. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 58 oraz art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżąca składając w dniu 19.07.2016r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pozornie uchybiła 7 dniowemu terminowi na złożenie wniosku, bowiem uznać należy, że dopiero w dniu konsultacji z prawnikiem z organizacji pozarządowej, która miała miejsce w dniu 15.07.2016r. dowiedziała się o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W dalszej części uzasadnienia skargi podniesiono szereg argumentów dotyczących braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności z uwagi na chorobę psychiczną skarżącej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną.

Z mocy art. 58 § § 1, 2 i 3 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy; prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin; przywrócenie terminu do złożenia prośby jest niedopuszczalne.

Należy podkreślić, że podstawą do przywrócenia terminu jest spełnienie przez wnoszącego prośbę o przywrócenie terminu warunków w postaci złożenia takiej prośby w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełnienie czynności, dla której określony był termin jednocześnie z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu, a w końcu uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy wnoszącego prośbę. Sąd podkreśla, że stanowcze brzmienie przepisu art. 58 § 3 K.p.a. nie pozostawia wątpliwości, że przywrócenie terminu do złożenia prośby (prośbę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu) jest niedopuszczalne. Termin ten bowiem jest nieprzywracalny. Oznacza to, że niespełnienie tego warunku, uniemożliwia przywrócenie terminu, nawet gdy spełnione są pozostałe, spośród trzech wyżej wymienionych warunków. Sąd zwraca na to uwagę, albowiem, z prawidłowych i należycie wykazanych oraz umotywowanych ustaleń organu wynika, że skarżąca złożyła prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z uchybieniem (przekroczeniem) siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody, a mimo to w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ stwierdza, że B. J. nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Takie umotywowanie zaskarżonego postanowienia należy ocenić jako wadliwe pod względem logiczno-formalnym, ale uchybienie to nie mogło mieć, nie tylko istotnego, ale nawet żadnego wpływu na wynik sprawy.

Podkreślić należy, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż termin siedmiodniowy jest terminem, który nie podlega przywróceniu (art. 58 § 3 k.p.a.). Z art. 58 § 2 k.p.a. wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania wiadomości o tym. Rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest zatem wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu.

Z okoliczności kontrolowanej sprawy wynika, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2016r. została doręczona skarżącej w dniu 19 maja 2016r. Termin do wniesienia odwołania od niej upływał w dniu 2 czerwca 2016r. Skarżąca odwołanie wniosła w dniu 9 czerwca 2016r., a więc z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu. W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2016r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zostało ono doręczone skarżącej w dniu 11 lipca 2016r. Pismem z dnia 19 lipca 2016r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Należy wskazać, że organ należycie wykazał, że skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania przekroczyła termin siedmiu dni, licząc od dnia ustania przeszkody.

Skoro więc organ należycie wykazał, że skarżąca złożyła wniosek (prośbę) o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z przekroczeniem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 58 § 1 K.p.a.), to prośba o przywrócenie terminu nie mogła być skuteczna, w tym znaczeniu że organ mógłby ten termin przywrócić (przywrócenie terminu do złożenia prośby jest niedopuszczalne - art. 58 § 3 k.p.a.).

Argumenty i zarzuty podnoszone w skardze w tej sytuacji nie mogą zatem wywrzeć zamierzonego skutku, gdyż pozostają bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.