Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 942/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu renty strukturalnej; oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 09.11.2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek o przyznanie renty strukturalnej, złożony przez J. K..

Z wniosku jednoznacznie wynikało, że przeniesienie praw własności gospodarstwa rolnego nastąpi na powiększenie gospodarstwa rolnego Z. K. zwanego dalej przejmującym. W wyniku pozytywnej weryfikacji wniosku pod kątem spełnienia wymaganych warunków przez Stronę jak również przejmującego gospodarstwo rolne, zostało wydane postanowienie, które w dalszym etapie postępowania uprawniało stronę do przekazania gospodarstwa rolnego powiększając już istniejące gospodarstwo rolne. Po przedłożeniu dokumentów w Biurze Powiatowym w [...] potwierdzających przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej Kierownik Biura Powiatowego w [...] wydał w dniu [...].01.2006 r. decyzję nr [...] o przyznaniu renty strukturalnej.

Następnie Kierownik Biura Powiatowego w [...] zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 157 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego przekazał sprawę do organu wyższego stopnia tj. Dyrektora Oddziału Regionalnego celem unieważnienia decyzji przyznającej rentę strukturalną z uwagi na to, że strona nie posiadała na własność 1 ha użytków rolnych, nie prowadziła działalności rolniczej oraz niezgodnie z prawem przekazała gospodarstwo rolne będące we współwłasności.

W dniu [...].02.2008 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego wszczął z urzędu postępowanie. Następnie w dniu [...] marca 2009 r. wydał decyzję nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji. Powodem wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji przez organ I instancji było rażące naruszenie przepisu § 4, § 20 ust.4, § 6 ust.1 pkt 1, § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 z poźn. zm.)

Od powyższej decyzji J. K. wniosła odwołanie.

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2009 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z [...] stycznia 2006 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji podkreślił, że z przedłożonej dokumentacji wynika, że strona prowadziła gospodarstwo rolne wspólnie z mężem, który zmarł [...].01.2005 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek nabywa się z chwilą otwarcia spadku, czyli z chwilą śmierci spadkodawcy. Od tego czasu z mocy ustawy Strona stała się spadkobiercą, a tym samym współwłaścicielem gospodarstwa wraz z synem. Stan prawny gruntów został uregulowany ugodą sądową, którą dokonano również działu spadku. Strona została współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 24,04 ha w udziale 5/6, który wynosi 20,03 ha wraz z przejmującym gospodarstwo rolne w udziale 1/6, który wynosi 4,01 ha.

Dalej organ wskazał, że we wniosku o przyznanie renty strukturalnej, który złożony został dnia 09.11.2005 r. Strona zadeklarowała do przekazania 18,19 ha użytków rolnych oraz inne grunty nie będące użytkami rolnymi o powierzchni 1,84 ha, co łącznie daje 20,03 ha powierzchnię udziału 5/6 w gospodarstwie rolnym. Analiza odpisów ksiąg wieczystych KW nr [...], KW nr [...], KW nr [...] i KW [...] potwierdza, że strona jest współwłaścicielem, każdej z działek ewidencyjnej, które zostały zadeklarowane we wniosku do przekazania w ramach działania "Renty strukturalne".

Organ odwoławczy podkreślił, że dowodem potwierdzającym przekazanie udziałów 5/6 gospodarstwa rolnego jest akt notarialny Repertorium A Nr [...], z którego jednoznacznie wynika, że zostało przekazane całe gospodarstwo rolne w tym wchodzące udziały 5/6 części w nieruchomości rolnej. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 ww. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. warunek przekazania gospodarstwa rolnego uważa się za spełniony, jeżeli zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności oraz grunty będące we współwłasności z osobami trzecimi.

W ocenie organu odwoławczego nie został naruszony przepis zawarty w § 6 ust. 1 pkt pkt 2 lit (b) z uwagi na to, że wszystkie użytki rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego będące we współwłasności z osobami trzecimi (synem) w formie darowizny przekazane zostały na powiększenie jednego gospodarstwa rolnego. Prezes ARiMR stwierdził, że strona prowadziła działalność rolniczą z uwagi na to, że o prowadzeniu działalności rolniczej nie może przesądzać fakt posiadania gospodarstwa we współwłasności. Dowodem potwierdzającym prowadzenie działalności rolniczej zgodnie z wyżej powołanym rozporządzeniem w ostatnich 10 latach przed złożeniem wniosku jest akt notarialny lub wypis z księgi wieczystej potwierdzający posiadanie gospodarstwa rolnego oraz zaświadczenie właściwej jednostki organizacyjnej Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o okresach podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu w ostatnich 10 latach przed złożeniem wniosku.

Na dowód tego strona przedłożyła zaświadczenie nr [...] nr [...] Kasy Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w [...] Placówka Terenowa w [...] oraz odpisy z księgi wieczystej sporządzone w dniu [...].10.2005 r. przez Sąd Rejonowy w [...]. Z zaświadczenia KRUS wynika, że strona podlegała ubezpieczeniu społecznemu od dnia 01.01.1991 r. do 31.12.2004 r., z mocy ustawy w zakresie emerytalno-rentowym oraz wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim jako rolnik (małżonka). Natomiast po śmierci męża od dnia [...].01.2005 r. została ubezpieczona z mocy ustawy w zakresie emerytalno-rentowym oraz wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim jako rolnik.

Prezes ARiMR stwierdził, że strona na dzień złożenia wniosku nie była właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 1ha. Zgodnie z § 20 ust.3 pkt 2 ww. rozporządzenia, jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku o przyznanie renty strukturalnej, Kierownik Biura Powiatowego Agencji ustali, że wnioskodawca nie jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 1ha, współwłaścielem takiego gospodarstwa wraz z małżonkiem ani właścicielem takiego gospodarstwa nie jest małżonek rolnika, to w drodze decyzji administracyjnej odmawia przyznania renty strukturalnej. Organ wyjaśnił, że jeżeli całe gospodarstwo rolne pozostawało we współwłasności z osobami trzecimi należało znieść współwłasności przed złożeniem wniosku, aby sprostać powyższemu warunkowi. Organ odwoławczy po analizie materiału dowodowego stwierdził, że naruszony został przepis § 20 ust.3 pkt 2 z uwagi na to, że Strona posiadała całe gospodarstwo rolne we współwłasności, co zostało potwierdzone wyżej powołanymi dokumentami.

Dalej organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Z rażącym naruszeniem prawa w świetle powołanego przepisu mamy do czynienia, gdy w sposób oczywisty, bezsporny i niestwarzający odmiennej wykładni został naruszony przepis prawny. "Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej stanowi wyjątek od zasady stabilności decyzji (art. 16 § 1 Kpa) dlatego też wymaga bezspornego ustalenia, że kwestionowana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 Kpa. Organ zaznaczył, iż takie postępowanie jest postępowaniem nowym i odrębnym od zakończonego weryfikowaną decyzją, przy czym mają do niego zastosowanie wszystkie zasady jego prowadzenia określone w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności dotyczące prowadzenia postępowania dowodowego i zapewniania wszystkim jego stronom czynnego udziału, a przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie, zapewnienie stronom możliwości wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego. Organ nadzoru nie może jednak dokonywać nowych lub dodatkowych ustaleń faktycznych, a jedynie bada stan faktyczny i prawny z daty weryfikowanej decyzji".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2010 r. J. K. wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. w całości.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisu § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.) poprzez uznanie, że nie spełnione zostały warunki przyznania renty strukturalnej opisane treścią tych przepisów.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola taka jest dokonywana w oparciu o stan faktyczny sprawy i przepisy prawne statuujące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności (art. 133 p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd stwierdził, że orzeczenie to jest prawidłowe - wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa.

Niniejsza sprawa - prowadzona w trybie nadzwyczajnym - sprowadzała się do ustalenia, czy istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu [...] nr [...] wydanej [...] stycznia 2006 r. o przyznaniu skarżącej renty strukturalnej.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji było więc ograniczone przesłankami wynikającymi z art. 156 § 1 k.p.a., uzasadniającymi stwierdzenie nieważności ww. aktu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 maja 1987 r., IV SA 1062/86, ONSA 1987 r., Nr 1, poz. 35 oraz z 28 maja 1985 r., I SA 89/85, GAP 1987, Nr 23, s. 43) a podstawą stwierdzenia nieważności było uznanie, że ww. decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Nadto, należy wskazać, iż w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że o rażącym naruszeniu prawa należy mówić jedynie w razie oczywistego naruszenia prawa. W wyroku z 31 stycznia 2006 r. (sygn. akt I OSK 883/05, Lex Nr 299873), Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, iż rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Zaznaczył przy tym, że nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Zatem, ustalenie, czy w konkretnym wypadku nastąpiło "rażące naruszenie prawa", wymaga zawsze bardzo wnikliwego rozważenia sprawy. Naruszony przepis prawa nie może pozostawiać jakichkolwiek wątpliwości prawnych, a jego treść musi być jasna i nie może wywoływać sporów doktrynalno-orzeczniczych.

Jak wynika z powyższego organy orzekające w niniejszej sprawie - prowadząc postępowanie wyjaśniające - obowiązane były uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji z [...] stycznia 2006 r. oraz istniejący w tej dacie stan faktyczny. W tym zakresie Sąd nie dostrzegł żadnych uchybień w kontrolowanym postępowaniu. Wprawdzie dla oceny decyzji z [...] stycznia 2006 r. znaczenie miał przede wszystkim materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu zakończonym tą decyzją, ale stanowisko skarżącej zaprezentowane w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności również należało w tym postępowaniu uwzględnić i ocenić, co - zdaniem Sądu - zostało prawidłowo dokonane przez organy orzekające.

Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, Prezes Agencji, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, uznał, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego z [...] stycznia 2006 r. o przyznaniu skarżącej renty strukturalnej została wydana z rażącym naruszeniem § 4, § 20 ust. 4, § 6 ust.1 pkt 1, § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 z poźn. zm.), gdyż renta strukturalana została przyznana osobie, która dokonała przekazania gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodziły użytki rolne inne niż będące przedmiotem odrebnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności.

Zgodnie z dyspozycją § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on następujące warunki:

1) ma ukończone 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników;

2) prowadził nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i przez okres co najmniej 5 lat podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników;

3) w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu;

4) przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 1 ha;

5) zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej;

6) wpisany został do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

7) nie posiada zaległości z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników.

Stosownie do treści § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia warunek przekazania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w § 4 pkt 4, uważa się za spełniony, jeżeli:

1) zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1;

2) przekazanie nastąpiło:

a) przez przeniesienie własności gospodarstwa rolnego w całości na rzecz następcy albo

b) na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego lub

c) na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez przekazanie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego użytków rolnych w dzierżawę, na podstawie zawartej na okres co najmniej 10 lat:

– pisemnej umowy zgłoszonej do ewidencji gruntów i budynków albo

– umowy w formie aktu notarialnego.

Z § 20 ust. 1 i 2 analizowanego rozporządzenia wynika natomiast, że Kierownik biura powiatowego Agencji weryfikuje wniosek o przyznanie renty strukturalnej, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 1, w terminie 40 dni od dnia złożenia wniosku.

Weryfikując wniosek, kierownik biura powiatowego Agencji ustala:

1) spełnienie warunków określonych w § 4 pkt 1-3, 6 i 7;

2) łączną powierzchnię posiadanego gospodarstwa rolnego oraz zmiany, jakim podlegała ta powierzchnia w ostatnich 5 latach przed złożeniem wniosku;

3) stan prawny posiadanego gospodarstwa rolnego oraz zmiany, jakim podlegał stan prawny tego gospodarstwa w ostatnich 5 latach przed złożeniem wniosku;

4) spełnienie warunku posiadania kwalifikacji zawodowych przez osobę deklarowaną we wniosku jako przejmującą gospodarstwo rolne lub przejmującą użytki rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z § 20 ust. 3 rozporządzenia jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku o przyznanie renty strukturalnej zostanie ustalone, że:

1) wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w § 4 pkt 1-3, 6 i 7 lub § 11 lub

2) wnioskodawca nie jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 1 ha użytków rolnych, współwłaścicielem takiego gospodarstwa wraz z małżonkiem, ani właścicielem takiego gospodarstwa nie jest małżonek rolnika

- kierownik biura powiatowego Agencji, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia przyznania renty strukturalnej.

Z ust. 4 § 20 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 r. wynika, że jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku zostanie ustalone, że wnioskodawca spełnia warunki określone w § 4 pkt 1-3, 6 i 7 i § 11 oraz jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 1 ha użytków rolnych, współwłaścicielem takiego gospodarstwa wraz z małżonkiem albo właścicielem takiego gospodarstwa jest małżonek rolnika, kierownik biura powiatowego Agencji wydaje postanowienie o spełnieniu tych warunków w terminie 40 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku.

Mając na względzie treść ww. przepisów organy orzekające uznały, iż przyznanie J. K. renty strukturalnej decyzją z [...] stycznia 2006 r., stanowi rażące naruszenie ww. przepisów, dające podstawę do stwierdzenia nieważności ww. decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Stanowisko to, zdaniem Sądu, jest prawidłowe.

Po pierwsze, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, we wniosku o przyznanie renty strukturalnej, który złożony został dnia 09.11.2005 r. Strona zadeklarowała do przekazania 18,19 ha użytków rolnych oraz inne grunty nie będące użytkami rolnymi o powierzchni 1,84 ha, co łącznie daje 20,03 ha powierzchnię udziału 5/6 w gospodarstwie rolnym. Analiza odpisów ksiąg wieczystych KW nr [...], KW nr [...], KW nr [...] i KW [...] potwierdza, że strona jest współwłaścicielem, każdej z działek ewidencyjnej, które zostały zadeklarowane we wniosku do przekazania w ramach działania "Renty strukturalne".

Dowodem potwierdzającym przekazanie udziałów 5/6 gospodarstwa rolnego jest akt notarialny Repertorium A Nr [...], z którego jednoznacznie wynika, że zostało przekazane całe gospodarstwo rolne w tym wchodzące udziały 5/6 części w nieruchomości rolnej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że strona na dzień złożenia wniosku nie była właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 1ha.

Po drugie, zdaniem Sądu, treść przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych.

Powyższej oceny Sądu nie zmieniają zarzuty podniesione w skardze.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez uznanie, że nie spełnione zostały warunki przyznania renty strukturalnej opisane treścią tych przezpisów.

Skarżąca podniosła, iż przedmiotem przekazania w postępowaniu o przyznanie renty strukturalnej są tylko te użytki rolne, które - niezależnie od tego czy były odrębną własnością wnioskodawcy i jego małżonka, czy też stanowiły współwłasność - wchodziły w skład gospodarstwa rolnego i na których ubiegający się o rentę strukturalną prowadził działalność rolniczą. Zdaniem Skarżącej chodzi tu o te użytki rolne, które stanowią zorganizowaną całość gospodarczą - gospodarstwo rolne - na których wnioskodawca prowadził określoną działalność rolniczą, ponosząc w związku z tym określone ciężary, jak też uzyskując określone korzyści, niezależnie od tego czy stanowiły własność odrębną jego lub małżonka, czy też współwłasność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podziela stanowiska Skarżącej.

W niniejszej sprawie wydano decyzję administracyjną i przyznano Skarżącej prawo, wbrew wyraźnie określonym przesłankom wskazanym w treści rozporządzenia, tj. z naruszeniem warunku posiadania ściśle określonego, tytułu prawnego do przekazywanych użytków rolnych. Skarżąca była bowiem jedynie współwłaścicielką w częściach ułamkowych gospodarstwa rolnego, a więc nie był to ten rodzaj własności, od którego istnienia prawodawca uzależnił możliwość uzyskania renty strukturalnej. § 6 ust. 1 rozporządzenia wyraźnie bowiem stanowi, iż w zamian za rentę przekazane może być jedynie gospodarstwo rolne w skład którego wchodzą użytki rolne będące odrębną własnością rolnika, jego małżonka lub będące przedmiotem ich współwłasności. Tak więc, tylko użytki rolne spełniające ww. wymienione kryteria "własnościowe" mogą zostać przekazane w trybie rozporządzenia, tzn. tylko do nich stosuje się wymóg minimalnej powierzchni - § 4 pkt 4 rozporządzenia; tylko one powinny być przekazane w jednej z dopuszczalnych form - § 6 ust. 1 pkt 2; tylko ich nabywcy stawia się pewne wymagania o charakterze podmiotowym - § 7, tylko te użytki brane są pod uwagę przy obliczaniu zwiększenia wymiaru renty - § 12 ust 2.

W konsekwencji, już z literalnego brzmienia przepisów rozporządzenia wynika, iż nie mogą być to użytki rolne będące współwłasnością w częściach ułamkowych z innymi współwłaścicielami niż małżonek.

Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła bowiem wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygniecie.

Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.