Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 802/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Leszek Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 21/15 w przedmiocie dopuszczenia M. T. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi E. C.-K. na decyzję Wojewody M. z dnia 21 listopada 2013 r. nr. ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 21/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. T., zw. dalej wnioskującą, dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania.

W motywach postanowienia sąd pierwszej instancji podał, że na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r., sąd rozpoznał wniosek M. T., złożony w oparciu o art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi E. C.-K. na decyzje Wojewody M. z dnia 21 listopada 2014 r., nr ..., o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji w przedmiocie odwołania E. C.-K. od decyzji Prezydent m.st. W., nr ..., z dnia 24 lipca 2014r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie elewacji wraz z pracami towarzyszącymi oraz ociepleniu stropu nad ostatnią kondygnacją wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. N. 24 w W.

Wnioskodawczyni wskazała, że na zasadach współwłasności ustawowej wraz z mężem jest właścicielką lokalu mieszkalnego nr ... położonego w nieruchomości przy ul. N. 24 w W. Wnioskodawczyni wskazała, że interes prawny w niniejszym postępowaniu wywodzi stąd, że określenie w decyzji adresata jako Wspólnota Mieszkaniowa N. 24, prowadzi do nadania jej prawa wykonania płyt klimatycznych, m.in. w jej lokalu, co ogranicza jej prawo własności. Ponadto, zdaniem wnioskującej, zamontowanie płyt klimatycznych spowoduje zmniejszenie powierzchni lokalu i zmieni udział w nieruchomości wspólnej.

Rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji wskazał, że w postępowaniu odwoławczym nie doszło do rozpoznania sprawy objętej decyzją organu pierwszej instancji, tj. pozwolenia na budowę. Istotą formalnego postanowienia organu drugiej instancji o umorzeniu postępowania odwoławczego było ustalenie, że skarżącej E. C.-K. nie przysługuje przymiot strony, w rozumieniu art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. ‒ Prawo budowlane (tekst. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zw. dalej Prawem budowlanym, umożliwiający skuteczne wniesienie odwołania od opisanej powyżej decyzji organu pierwszej instancji. W związku z powyższym, zdaniem sądu pierwszej instancji, postępowanie sądowe będzie dotyczyło orzeczenia formalnego, które wydał organ drugiej instancji. W ocenie Sądu, interes prawny do jego kwestionowania ma zatem li tylko skarżąca, jako ta, której odmówiono prawa do odwołania od zaskarżonej w tym trybie decyzji organu pierwszej instancji, zatem zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu drugiej instancji nie dotyczy praw i obowiązków M. T. Tym samym, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uznania interesu prawnego wnioskującej o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym. Dlatego też sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 33 ust. 2 p.p.s.a., odmówił dopuszczenia M. T. do udziału w postępowaniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie ze względu na sprzeczność z art. 33 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. − Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), art. 28 Prawa budowlanego, naruszenia zasady wyrażonej w art. 6 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, oraz art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny czyli sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa mogącymi stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., sygn. I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Podmiot wnoszący o dopuszczenie do udziału w sprawie powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy jego interesu prawnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskująca nie wykazała związku pomiędzy zaskarżoną przez E. C.-K. decyzją Wojewody M. z dnia 21 listopada 2014 r., nr ..., a naruszeniem jej indywidualnego interesu.

Podstawę prawną decyzji, nr ..., zaskarżonej przez E. C.-K. stanowił art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz 267 ze zm.), zw. dalej k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. W drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie cytowanego przepisu następuje ustalenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania (por. wyrok NSA z dnia 7 września 2012 r., II OSK 905/11, LEX nr 1218396).

W przedmiotowej sprawie wnioskująca wniosła o przystąpienie do postępowania sądowego w sprawie ze skargi E. C.-K. na decyzję Wojewody M. z dnia 21 listopada 2014 r., nr .... W postępowaniu tym, zgodnie z zasadami omówionymi powyżej, organ badał czy E. C.-K. posiada indywidualny, odrębny od interesu prawnego wspólnoty interes prawny w postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji Prezydenta m. W., nr ... Wnioskująca by przystąpić do ww. postępowania powinna wykazać że wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego, co jak wskazano powyżej, wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek M. T. nie zawiera argumentacji umożliwiającej jego uwzględnienie.

W ocenie Sądu, interes prawny w przedmiotowej sprawie posiada wyłącznie E. C.-K., albowiem to po rozpatrzeniu jej odwołania od decyzji organu pierwszej instancji Wojewoda M. wydał zaskarżoną decyzję. Zatem organ w decyzji odnoszącej się do E. C.-K. nie wypowiedział się odnośnie posiadania przez wnioskodawczynię przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie posiada indywidualnego, istniejącego obiektywnie i mającego swe źródło w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, interesu prawnego do kwestionowania rozstrzygnięcia w postępowaniu dotyczącym uprawnienia E. C.-K., bowiem decyzja na którą złożona jest skarga w przedmiotowej sprawie nie odnosi się do wnioskującej.

Brak było zatem w niniejszej sprawie podstaw do dopuszczenia wnioskującej do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. Wobec powyższego zasadnie sąd pierwszej instancji odmówił uwzględnienia wniosku.

Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.