Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SO/Wa 12/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6134 Obszary ograniczonego użytkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 64 par. 3, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2014 r. wniosku Stowarzyszenia [...] w S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku Stowarzyszenia [...] w S. o wymierzenie grzywny Staroście S. w związku z nieprzekazaniem skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] marca 2009 r. (zmienioną decyzjami z [...] października 2009 r. i z [...] października 2012 r.) Starosta S. zobowiązał Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad w W. do ograniczenia oddziaływania obwodnicy S. na środowisko akustyczne.

Pismem z 21 lutego 2012 r., skierowanym do Starosty S., Stowarzyszenie [...] w S. wniosło o:

1. wykonanie przez Starostę S. decyzji z [...] marca 2009 r. w trybie egzekucji administracyjnej na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1051 ze zm.), oraz

2. przygotowanie uchwały dotyczącej utworzenia strefy ograniczonego użytkowania na terenie gminy S. wzdłuż obwodnicy w dzielnicach B. i Z. oraz o przedłożenie jej na sesję rady powiatu.

Pismem z 20 listopada 2012 r. Stowarzyszenie [...] w S. wniosło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zażalenie na bezczynność Starosty S. w rozpatrzeniu pisma z 21 lutego 2012 r.

Postanowieniem z [...] lipca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyznaczyło Staroście S. dodatkowy termin na załatwienie sprawy (rozpatrzenie pisma z 21 lutego 2012 r.).

Stowarzyszenie [...] w S. złożyło 23 października 2013 r. skargę do Sądu na bezczynność Starosty S., wnosząc o:

1. wyegzekwowanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2013 r. oraz

2. wyznaczenie Staroście S. terminu wykonania decyzji z [...] marca 2009 r.

3 marca 2014 r. Stowarzyszenie [...] w S. wniosło do Sądu o wymierzenie Staroście S. grzywny w związku z nieprzekazaniem do sądu administracyjnego w ustawowym terminie skargi z 23 października 2013 r.

Pismem z 12 maja 2014 r. (k. 38) Sąd wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wniosku - poprzez nadesłanie odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego wnioskodawcy, z którego wynika, kto w dniu złożenia wniosku (5 marca 2014 r.) był uprawniony do reprezentacji wnioskodawcy. Wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy 15 maja 2014 r. (k. 39), zaś wnioskodawca 23 maja 2014 r. (k. 49) nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą kopie postanowień o wpisie w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz kopie pełnomocnictw.

Ponadto wnioskodawca wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 32-34).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przepis ten, na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio do wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.

Oczywista bezzasadność wniosku zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego zawartego we wniosku.

W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest oczywiście bezzasadny, ponieważ nie uzupełniono w terminie braku formalnego wniosku polegającego na braku dokumentu (odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego) dotyczącego wnioskodawcy, z którego wynika, kto w dniu złożenia wniosku (5 marca 2014 r.) był uprawniony do reprezentacji wnioskodawcy, co prowadzi do odrzucenia wniosku na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest przedstawienie dokumentu dotyczącego reprezentacji (art. 29 P.p.s.a.).

Wezwanie do nadesłania dokumentu dotyczącego reprezentacji zostało doręczone wnioskodawcy 15 maja 2014 r. (k. 39), zaś wnioskodawca 23 maja 2014 r. (k. 49), czyli już dzień po terminie nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą kopie postanowień o wpisie w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz kopie pełnomocnictw. Skutkuje to odrzuceniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Reasumując: wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest oczywiście bezzasadny, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 P.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.