Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2011/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1;
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 154 ust. 6;
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Błażejczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi C. Spółka jawna z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2012 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej C. Spółka jawna z siedzibą w G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 roku, nr [...] po rozpatrzeniu odwołania C. Sp. j. (zwanego dalej skarżącym) od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2012 r. (zwanego dalej Dyrektorem Oddziału), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w sprawie rozstrzygnięcia postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert.

Organ wskazał, że działał na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (zwanej dalej ustawą o świadczeniach - Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. zw. K.p.a.). Ustalił, że [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] kwietnia 2012 r. ogłosił postępowanie prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na terenie rejonu operacyjnego nr [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji: [...] na okres obowiązywania umowy od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] czerwca 2015 r. Ogłoszenie nr [...] o postępowaniu prowadzonym w trybie konkursu ofert zamieszczone zostało na tablicy ogłoszeń w siedzibie [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oraz na stronie internetowej w/w oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

Świadczeniodawcy mieli składać swoje oferty do dnia [...] kwietnia 2012 r.

Szczegółowe warunki udzielania świadczeń, objętych przedmiotem postępowania, ustalone zostały zarządzeniem Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2011 r . w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne.

Do postępowania zostały złożone 2 oferty:

- oferta F. Spółki z o.o. prowadzącej N., (zwanej dalej "F."),

- oferta C. Sp. j.

Powyższe oferty złożone zostały, zgodnie z wyznaczonym terminem składania ofert.

Komisja konkursowa w części jawnej postępowania dokonała weryfikacji ofert pod względem spełnienia przez Oferentów warunków formalnych i wezwała do usunięcia braków formalnych złożonych ofert, które zostały usunięte w terminie wymaganym przez komisję konkursową.

Zespół kontrolujący, powołany przez komisję konkursową przeprowadził kontrolę u Oferentów biorących udział w postępowaniu, której wyniki wykazały posiadanie odpowiednich środków transportu wyposażonych w wymagany sprzęt oraz pokazały, iż dane zawarte w Formularzach ofertowych złożonych przez Oferentów są zgodne ze stanem rzeczywistym zastanym podczas kontroli.

W toku postępowania przeprowadzono również weryfikację czasu pracy personelu zgłoszonego w ofertach Świadczeniodawców. Zostali oni wezwani do wyjaśnienia elementów spornych harmonogramu czasu pracy personelu. Stosowne wyjaśnienia w sprawie zostały złożone przez Świadczeniodawców w terminie.

Podczas sporządzania rankingu otwarcia dokonano wstępnej oceny ofert złożonych do przedmiotowego postępowania.

F. otrzymała 80 pkt, w tym za kryterium ciągłość - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, jakość - 50 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 38 pkt) natomiast za kryterium ceny - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego — 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt).

C. otrzymało 79,5 pkt, w tym za kryterium ciągłość - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.), jakość - 50 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 38 pkt.), natomiast za kryterium ceny - 14,5 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 4,75 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 4,75 pkt).

W dniu [...] czerwca 2012 r. po przeprowadzeniu stosownych negocjacji z Oferentami sporządzono protokoły końcowe z negocjacji.

Oferenci biorący udział w postępowaniu zostali wezwani do przedstawienia, do dnia [...] czerwca 2012 r. do godziny 11.00, kalkulacji ceny ofertowej dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne na terenie rejonu operacyjnego nr [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji: [...] i przedstawili stosowne kalkulacje ceny ofertowej w terminie przewidzianym przez komisję konkursową.

W "Rankingu końcowym":

- F. otrzymała 80 pkt, w tym za kryterium ciągłość - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt), jakość - 50 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 38 pkt) natomiast za kryterium ceny - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt).

- C. otrzymało 80 pkt., w tym za kryterium ciągłość - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt), jakość - 50 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 6 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 38 pkt) natomiast za kryterium ceny - 15 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, podstawowe czasowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt).

W związku z faktem, iż obaj Oferenci uzyskali taką samą liczbę punktów oceny (80 pkt.) komisja konkursowa brała pod uwagę bezwzględną wartość ceny oferowanej za poszczególne zakresy świadczeń zaproponowaną przez Oferentów.

W przedmiotowym postępowaniu wybrana została oferta F., ponieważ ten Oferent zaproponował korzystniejszą cenę za udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w porównaniu do ceny zaproponowanej przez C.

C. złożyło do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania i zarzucił naruszenie:

- art. 134 ustawy o świadczeniach "(...) bowiem nie zostały zachowane zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a ponadto postępowanie w sprawie wyboru świadczeniodawcy nie było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (...) ";

- § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) oraz § 15 pkt 3 Regulamin pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowiącego załącznik do uchwały Nr 36/2005/1 Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej "(...) bowiem protokół komisji z negocjacji nie dokumentuje przebiegu negocjacji (...) ".

Zarzuciło, iż Oferent wybrany w postępowaniu konkursowym, czyli F. "(...) na wyposażeniu swoich ambulansów stosuje nosze S., które są niezgodne z wymogami punktu 4.1.3 normy PE EN 1865. Nosze te znacznie przekraczają dopuszczalna wagę łączną dla zestawu (o ponad 8 kg). Jednocześnie Odwołujący "wnosił", iż F. nie posiada umowy na wykorzystanie kanałów radiowych podpisywanej z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym "w zakresie częstotliwości służby zdrowia bądź też wszczęcia procedury związanej z uzyskaniem takiego pozwolenia".

Wobec tego, wnosił o ponowną analizę sprawy.

Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes NFZ stwierdził, że jego zdaniem Organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a co za tym idzie nie powielają czynności zarezerwowanych przez ustawę o świadczeniach dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału. Organy obu instancji zobowiązane są do zbadania, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. Badając naruszenia interesu prawnego skarżącego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Prezes NFZ poddał analizie całość zgromadzonej podczas przedmiotowego postępowania dokumentacji, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania. Jego zdaniem, z dokumentacji zgromadzonej do postępowania wynika, że wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały Oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania Odwołujący mógł i powinien zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które były dla wszystkich biorących w przedmiotowym postępowaniu udział jednakowe. Każdy ze Świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu złożył oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie o powyższej treści zostało złożone przez wszystkich Oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu.

Zdaniem Prezesa NFZ do przedmiotowego postępowania złożona została oferta, która prezentowała korzystniejszy bilans ceny za udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne i w konsekwencji jako korzystniejsza została wybrana w celu zawarcia umowy. Zgodnie z warunkami postępowania możliwe było wybranie tylko jednej oferty do zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne na terenie rejonu operacyjnego nr [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji: [...].

W celu zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane czasowo przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na terenie rejonu operacyjnego nr [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji: [...], wybrana została korzystniejsza oferta Świadczeniodawcy – F.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucił naruszenie:

1) art. 7 i art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące zbadanie i niedostateczne wyjaśnienie sprawy;

2) art. 10, art. 78 § 1 i art. 80 Kpa w zw. z 81 Kpa, poprzez niewyznaczenie rozprawy administracyjnej, tylko w toku której było możliwe wypowiedzenie się strony co do zebranego materiału dowodowego - nieujawnionego przez organ w toku postępowania oraz w dokumentacji przedstawionej stronie w trybie art. 10 Kpa, a jedynie zasygnalizowanego przez organ Certyfikatu Nr [...], wydanego przez [...], z którego miało wynikać, że nosze stosowane przez drugą stronę postępowania konkursowego spełniają wymagania ustawy o świadczeniach.

3) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez niezapewnienie przez Narodowy Fundusz Zdrowia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenie postępowania w sposób, który nie gwarantował zachowania uczciwej konkurencji;

4) art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 191, poz. 1410 ze zm.) i art. 161b ust. 2 (Dział VI) ustawy o świadczeniach w zw. art. 149 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, poprzez utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, w wyniku którego zawarto umowę z podmiotem, którego zespoły ratownictwa medycznego są wyposażone w środki transportu sanitarnego, niespełniające Polskich Norm przenoszących europejskie normy zharmonizowane, w sytuacji, kiedy taka oferta powinna zostać odrzucona;

5) art. 146 ust 1 pkt 2 i 3, art. 148 pkt 2 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 147 tej ustawy, poprzez nieprecyzyjne i niekonkretne określenie kryteriów oceny ofert oraz warunków wymaganych od świadczeniodawców;

6) § 6 i § 7 pkt 1, 2, 4, 6 i 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719);

7) § 15 ust. 4 pkt 1 i 2 regulaminu pracy komisji kwalifikacyjnej, stanowiącego załącznik do uchwały Nr 36/2005/1 Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 pażdziernika 2005 r. poprzez ich niezastosowanie;

8) art. 9 zd. 1 Kpa, poprzez niedopełnienie obowiązku należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania

Zgłaszając powyższe wnosił o uchylenie decyzji obu Instancji i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie o stwierdzenie przez sąd wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

Wskazał, że w toku postępowania przed Prezesem NFZ, strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w celu stwierdzenia, czy sprzęt wykorzystywany przez F. Sp. z o.o. odpowiada wymogowi art. 36 ust 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, bowiem dysponowała ona Certyfikatem nr [...], wystawionym przez [...] (kopia wraz z tłumaczeniem przysięgłym w załączeniu), z którego wynikało, że wyposażenie karetek drugiego uczestnika postępowania konkursowego, F. Sp. z o.o. (który wygrał konkurs ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne) nie spełniało wymogów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o państwowym ratownictwie medycznym. Jego zdaniem organ powoływał się na inny certyfikat (Certyfikat Nr [...]), z którego wywodził, że taka niezgodność nie występuje. Ponieważ organ nie ujawnił tego certyfikatu, należało przyjąć, że niezbędne dla ustalenia spornej okoliczności będzie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w trybie art. 89 § 2 Kpa i skonfrontowanie ww. dokumentów. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezes NFZ odmówił przeprowadzenia rozprawy z uwagi na potrzebę zapewnienia szybkości postępowania, czym uniemożliwił zdaniem skarżącego stronie odwołującej zapoznanie się z dowodem i wypowiedzenie się co do powyższego dowodu.

Jego zdaniem, wątpliwości budzi sposób przeprowadzenia przez komisję konkursową kontroli sprzętu znajdującego się na wyposażeniu oferentów, w toku którego dopuszczono się wielu naruszeń art. 7 i art. 9 zd. 1 i art. 77 Kpa. Organy odwoławcze nie zweryfikowały sposobu, w jaki komisja konkursowa oceniła spełnianie przez wyposażenie oferentów Polskich Norm, czego wymagają art. 141, art. 161b (Dział VI) ustawy w zw. z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o państwowym ratownictwie medycznym. Obowiązującą w Polsce normą dotyczącą środków transportu medycznego jest norma PN EN 1789+A1 "Pojazdy medyczne i ich wyposażenie - Ambulanse drogowe" ze stycznia 2011 r. Norma ta oprócz określenia parametrów technicznych i jakościowych ambulansów w pkt 6 - "WYKAZ WYPOSAŻENIA" nakłada minimalne obowiązki w zakresie wymaganego ich wyposażenia. Wymagania te przedstawione są w postaci tablic. W pkt 1 tablicy nr 9 "Wyposażenie służące do przenoszenia pacjenta" opisane są wymagania ilościowe i jakościowe dotyczące "noszy głównych z podwoziem". Urządzenie to stanowi wyposażenie obowiązkowe ambulansów B i C (zespoły ratownictwa medycznego) i musi spełniać wymagania przytoczonej wyżej normy PN EN 1865. Wskazane w niej "wymagania dotyczące noszy i innego sprzętu do przemieszczania pacjenta" zostały transponowane we wrześniu 2002 roku i określono parametry minimalne jakie muszą spełniać urządzenia służące do noszenia i przemieszczania pacjentów w tym nosze główne (zob. pkt 4.1.3 " Ciężar"). Jego zdaniem ambulans przedstawiony do oferty, wraz z wspomnianym wyżej wyposażeniem nie spełnia wymogów prawnych i nie może funkcjonować w systemie Państwowego Ratownictwa Medycznego. Jego zdaniem organy odwoławcze zignorowały podniesione wątpliwości oraz nie odniosły się do przedstawionych dowodów, uznając jedynie, że kontrole obu oferentów przeprowadzono według jednakowych zasad, co tak naprawdę oznacza tylko tyle, że zaniedbania komisji przy kontroli sprzętu firmy odwołującego były powtarzane przy kontroli sprzętu firmy F. Sp. z o.o.

C. Sp. j. zarzuciło prowadzonemu postępowaniu naruszenie art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez niezachowanie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz prowadzenie postępowania w sposób, który nie gwarantuje zachowania uczciwej konkurencji. Ponadto odwołujący się zarzucił naruszenie § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia oraz § 15 pkt 3 Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (stanowiącego załącznik do uchwały nr 36/2005/1 Rady NFZ z dnia 4 października 2005 r.), bowiem protokół komisji z negocjacji nie dokumentuje przebiegu negocjacji z odwołującym. W wyniku ustaleń pomiędzy komisją konkursową a odwołującym się przebieg negocjacji był nagrywany na cyfrowym nośniku elektronicznym, a następnie po podpisaniu "Protokołu końcowego z negocjacji" nagrywanie zakończono. Skarżący wskazał, że członek komisji, mając w swoim posiadaniu dyktafon z nagraniem z przebiegu części negocjacji, opuścił pomieszczenie komisji, w sytuacji kiedy na korytarzu oczekiwał na swoją kolej konkurent odwołującego.

Skarżący wskazał, że elementem postępowania, którym organ naruszył prawo było wezwanie oferentów do złożenia wyjaśnień dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny oraz do przedstawienia kalkulacji ceny ofertowej, dot. cen jednostkowych wszystkich pozycji zakresów świadczeń, ujętych w protokole końcowym z negocjacji z dnia [...] czerwca 2012 r. Zgłoszenie przez komisję konkursową wymogu sporządzenia "kosztorysu" bez wskazania jednolitej dla wszystkich oferentów metodologii sporządzenia takiego dokumentu jest naruszeniem określonych w art. 147 w zw. z art. 146 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach zasad jawności i niezmienności warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania. Zgodnie z art. 148 pkt 2 ustawy porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje m.in. kalkulację kosztów. Jednakże, zgodnie z art. 147 ustawy warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Oznacza to, że warunki takie powinny zostać przedstawione oferentom i nie mogą one podlegać zmianie w jego toku. Dokumenty finansowe oferentów, które mają zostać porównane, muszą być sporządzane według takich samych, znanych oferentom, jednolitych zasad, w przeciwnym razie są nieporównywalne i nie mogą stanowić podstawy do oceny.

Zdaniem skarżącego ujawnione uchybienia wskazują, że kontrola rozstrzygnięcia komisji konkursowej przeprowadzona przez oba organy odwoławcze była w istocie pozorna.

Wobec powyższego, skarżący wnosi jak na wstępie.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o jej oddalenie.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity DZ. U. z 2012 r. poz. 270; dalej także: "p.p.s.a.").

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana na powyższych zasadach skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Prezesa NFZ [...] sierpnia 2012 roku, nr [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora NFZ z dnia [...] czerwca 2012 r.– naruszają przepisy prawa.

Zgodnie z art. 152 ust 1 ustawy o świadczeniach świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Natomiast przepis art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach stanowi, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania, następnie w wyniku rozpatrzenia odwołania zostaje wydana przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu decyzja administracyjna, która uwzględnia lub oddala odwołanie (art. 154 ust. 3).

Odwołanie składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu odwołanie oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne, ze wszystkimi tego skutkami. Należy przez to rozumieć, że organ rozpoznający odwołanie bada jedynie, gdyż nie przeprowadza ponownie konkursu, czy w postępowaniu tym nie doszło do naruszenia obowiązujących zasad, w wyniku którego to naruszenia oferent doznał uszczerbku interesu prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. wydanym w sprawie II GSK 121/12 podkreślił, że postępowanie administracyjne nie stanowi kontynuacji postępowania, nie jest następnym jego etapem, różniącym się od tego pierwszego charakterem prawnym, natomiast akta sprawy administracyjnej to dokumenty zgromadzone i wytworzone w danej, konkretnej sprawie administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż akta postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie są, nie stają się automatycznie z chwilą wniesienia odwołania aktami sprawy administracyjnej ale mogą, a nawet powinny być przez organ do postępowania administracyjnego włączone, stosownie do potrzeb tego postępowania. Gdy zadaniem organu jest skontrolowanie zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to organ musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami. W takim przypadku zarówno oceny poszczególnych ofert, jak i oferty powinny być włączone do akt kontrolnego postępowania administracyjnego i ujawnione. W celu stwierdzenia, czy sprzęt wykorzystywany przez F. Sp. z o.o. odpowiada wymogowi art. 36 ust 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, która jak twierdzi organ dysponowała Certyfikatem nr [...], wystawionym przez [...]. Ponieważ organ nie ujawnił tego certyfikatu, należało przyjąć, że niezbędne dla ustalenia spornej okoliczności było przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w trybie art. 89 § 2 Kpa w celu wyjaśnienia tej kwestii. Prezes NFZ odmówił przeprowadzenia rozprawy, czym uniemożliwił stronie odwołującej zapoznanie się z dowodem i wypowiedzenie się co do niego. Zdaniem sądu w takim wypadku konieczne było przeprowadzenie rozprawy administracyjnej z uwagi na potrzebę zapewnienia szybkości postępowania Organy odwoławcze nie zweryfikowały sposobu, w jaki komisja konkursowa oceniła spełnianie przez wyposażenie oferentów Polskich Norm, czego wymagają art. 141, art. 161b (Dział VI) ustawy w zw. z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Obowiązującą w Polsce normą dotyczącą środków transportu medycznego jest norma PN EN 1789+A1 "Pojazdy medyczne i ich wyposażenie - Ambulanse drogowe" ze stycznia 2011 r. Norma ta oprócz określenia parametrów technicznych i jakościowych ambulansów w pkt 6 - "WYKAZ WYPOSAŻENIA" nakłada minimalne obowiązki w zakresie wymaganego ich wyposażenia. W pkt 1 tablicy nr 9 "Wyposażenie służące do przenoszenia pacjenta" opisane są wymagania ilościowe i jakościowe dotyczące "noszy głównych z podwoziem". Urządzenie to stanowi wyposażenie obowiązkowe ambulansów B i C (zespoły ratownictwa medycznego) i musi spełniać wymagania przytoczonej wyżej normy PN EN 1865. Wskazane w niej "wymagania dotyczące noszy i innego sprzętu do przemieszczania pacjenta" zostały transponowane we wrześniu 2002 roku i określono parametry minimalne jakie muszą spełniać urządzenia służące do noszenia i przemieszczania pacjentów w tym nosze główne (zob. pkt 4.1.3 " Ciężar").

Organy odwoławcze nie zajęły stanowiska co podniesionych wątpliwości oraz nie odniosły się do przedstawionych dowodów, uznając jedynie, że kontrole obu oferentów przeprowadzono według jednakowych zasad, co może oznaczać, że takie stanowisko przy kontroli sprzętu firmy odwołującego były powtarzane przy kontroli sprzętu firmy F. Sp. z o.o.

W wyniku ustaleń pomiędzy komisją konkursową, a odwołującym się przebieg negocjacji był nagrywany na cyfrowym nośniku elektronicznym, a następnie po podpisaniu "Protokołu końcowego z negocjacji" nagrywanie zakończono, niemniej jednak, jak wskazał skarżący, członek komisji, mając w swoim posiadaniu dyktafon z nagraniem z przebiegu części negocjacji, opuścił pomieszczenie komisji, w sytuacji kiedy na korytarzu oczekiwał na swoją kolej konkurent odwołującego. Wobec czego zasadny jest zarzut naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez niezachowanie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz prowadzenie postępowania w sposób, który nie gwarantuje zachowania uczciwej konkurencji.

Słusznie wskazano, że zgłoszenie przez komisję konkursową wymogu sporządzenia "kosztorysu" bez wskazania jednolitej dla wszystkich oferentów metodologii sporządzenia takiego dokumentu jest naruszeniem określonych w art. 147 w zw. z art. 146 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach zasad jawności i niezmienności warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania. Zgodnie z art. 148 pkt 2 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje m.in. kalkulację kosztów. Przepis art. 147 ustawy wskazuje, że warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Dokumenty finansowe oferentów, które mają zostać porównane, muszą być sporządzane według takich samych, znanych oferentom, jednolitych zasad, w przeciwnym razie są nieporównywalne i nie mogą stanowić podstawy do oceny.

Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. Bez odniesienia się do powyższego nie jest możliwe wskazanie czy spełnione są wyżej opisane wymagania.

W ocenie Sądu uznać należy, iż wydając obie sporne decyzje organy dopuściły się - mogącego mieć wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 Kpa., art. 77 § 1 Kpa art. 80 Kpa polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego, pełnego rozstrzygnięcia sprawy i niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego. Ponadto uzasadnienie decyzji, tak organu I instancji jak i decyzji zaskarżonej nie spełnia wymogów określonych w art. 107 Kpa.

Według Sądu, w konsekwencji powyższych uchybień proceduralnych, organy nie ustaliły w sposób jednoznaczny, czy rzeczywiście nie doszło do naruszenia przepisu art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach, a więc, czy nie doszło w toku postępowania konkursowego do obrazy zasady równego traktowania wszystkich oferentów oraz zasad uczciwej konkurencji, a w konsekwencji tego naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. Poprzez niepełne wyjaśnienie wszystkich podstaw rozstrzygnięcia konkursu, organy nie ustaliły również, czy w toku postępowania konkursowego nie doszło do naruszenia przepisu art. 148 ustawy o świadczeniach. Tym samym organy I i II instancji, rozstrzygając w niniejszej sprawie, dopuściły się naruszenia przepisu art. 8 Kpa i wyrażonej w nim zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Jak stanowi przepis art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jednym z wymogów zachowania wspomnianych zasad jest dokonanie przez komisję konkursową oceny wszystkich ofert zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, w tym m.in. zgodnie z wytycznymi zawartymi w przepisie art. 148 ustawy o świadczeniach.

Akta administracyjne zawierają ofertę skarżącego. Ograniczenie skarżącemu dostępu do całości akt sprawy doprowadziło do pozbawienia strony obrony jej praw. Odnotowania wymaga w tym miejscu, że w aktach administracyjnych brak jakiejkolwiek informacji, aby dokumentacja pozostałych oferentów była objęta klauzulą poufności zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego, jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ administracji publicznej dokona on powtórnie ustaleń materialnoprawnych.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a.