Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 34/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatki inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165 a, art. 207
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 21 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 155 poz 1287
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008 r. sprawy ze skargi R.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego restrukturyzacji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 czerwca 2007 roku R. L., dalej skarżąca, złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. wniosek o uzupełnienie postępowania poprzez:

1) zawiadomienie w trybie art. 304 § 2 k.p.k. organów ścigania o popełnieniu przestępstwa z art. 276 k.k;

2) dołączenie zaświadczenia lekarza orzecznika, wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej oraz stosownych dokumentów związanych z tym faktem.

W konsekwencji wniosła o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania z punktu pierwszego.

Powyższy wniosek wpłynął do organu w dniu 29 czerwca 2007 roku.

W oparciu o art. 216 i 165 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej jako ordynacja podatkowa, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z dnia

[...] lipca 2007 roku, nr [...] odmówił wszczęcia postępowania.

W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowieniem z dnia 12 czerwca 2007r. zostało podjęte zawieszone postępowanie w sprawie restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, wszczęte na wniosek skarżącej.

Zawiadomieniem z dnia 12 czerwca 2007 r. poinformowano skarżącą

o możliwości zapoznania się z dowodami i zebranymi materiałami w sprawie, określając zgodnie z art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zawiadomienie skarżącej zostało doręczone w dniu 15 czerwca 2007 r.

W dnia 27 czerwca 2007 r. organ umorzył postępowanie restrukturyzacyjne

w stosunku do skarżącej, a przedmiotowy wniosek wpłynął do organu w dniu

29 czerwca 2007 roku.

W ocenie organu, zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdy żądanie,

o którym mowa w art. 165 zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną

lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Wśród przyczyn, z powodu których postępowanie nie może być wszczęte znajdują się przypadki, gdy w sprawie zapadła już decyzja (nawet nieostateczna).

W niniejszej sprawie, jak wskazano wyżej, decyzja została wydana w dniu

27 czerwca 2007 r.

Ponadto organ podniósł, iż zgodnie z art. 201 Ordynacji podatkowej zawieszenie postępowania następuje z urzędu, a nie na wniosek Strony,

a Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła obrazę art. 200 § 1

w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa polegającą na przyjęciu,

iż w niniejszej sprawie zapadła już decyzja nieostateczna, podczas gdy organ pierwszej instancji nie zachował terminu określonego w art. 200 § 1 cytowanej ustawy, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpatrzenia wniosku zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 tejże ustawy.

Na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 roku,

nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ wskazał, że decyzją z dnia 27 czerwca 2007 r. zostało umorzone postępowanie restrukturyzacyjne.

Przed wydaniem decyzji, zgodnie z art. 123 § 1 i art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa organ pierwszej instancji wyznaczył skarżącej 7 dniowy termin do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym.

Powyższa decyzja została wydana po upływie tego terminu, tj. dnia 27 czerwca 2007 r.

Pismem z dnia 22 czerwca 2007r., które wpłynęło do organu w dniu

29 czerwca 2007r., skarżąca wniosła o uzupełnienie materiału dowodowego o załączone dokumenty oraz zawieszenie postępowania w sprawie restrukturyzacji do czasu zakończenia postępowania w sprawie o podejrzenie popełnienia przestępstwa określonego w art. 276 k.k.

Zdaniem organu przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują prowadzenia odrębnego postępowania w sprawie zawieszenia postępowania w danej sprawie, w: której zakończyło się już postępowanie poprzez wydanie decyzji w danej instancji. Postanowienia dotyczące zawieszenia postępowania z art. 201 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zapadają w toku postępowania podatkowego.

Przepis art. 165a Ordynacji podatkowej stanowi, iż organ podatkowy ma prawo odmówić wszczęcia postępowania podatkowego gdy stwierdzi, iż zaistniały przyczyny to wszczęcie uniemożliwiające.

Skoro prowadzone postępowanie restrukturyzacyjne zakończone zostało już

poprzez wydanie decyzji przez organ l instancji, nie jest możliwe wszczęcie

i prowadzenie odrębnych postępowań w tym przedmiocie, stąd wniosek

o zawieszenie postępowania w sprawie restrukturyzacji do czasu zakończenia postępowania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 276 k.k. był bezzasadny.

Pismo skarżącej z dnia 22 czerwca 2007 r. nie było wnioskiem w nowej sprawie, w której wszczęcie postępowania mogłoby nastąpić.

Zatem negatywne rozpatrzenie wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania należało uznać za prawidłowe.

Ponadto organ odnosząc się do pozostałej części wniosku, tj. dotyczącej uzupełnienia materiału dowodowego o załączone dokumenty, podniósł, że będą one podlegały merytorycznemu rozpatrzeniu przez organ II instancji, ponieważ skarżąca złożyła odwołanie od decyzji w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca ponownie podniosła obrazę przepisów art. 200 § 1 w związku z art. 12 § 6 pkt 2 i w związku z art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej polegającą na rozstrzygnięciu wniosku bez zachowania formy określonej w/w przepisem, mimo, iż wniosek złożony został w prawidłowej formie i z zachowaniem terminu do jego wniesienia - co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia bez podstawy prawnej i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i umorzenia postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł

o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów

lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych.

Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną

(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, określanej dalej skrótem p.p.s.a.)

Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów.

W omawianej sprawie bezspornym jest, że skarżąca składając w dniu

22 czerwca 2007 roku wniosek o zawieszenie postępowania dochowała terminu zakreślonego przez organ podatkowy w trybie art. 123 § 1 i art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, który wpłynął do Urzędu Skarbowego w G. w dniu 29 czerwca 2007 roku.

Decyzja umarzająca postępowanie restrukturyzacyjne została wydana

w dniu [...] czerwca 2007 roku i doręczona stronie w dniu 4 lipca 2007 roku, co wynika z potwierdzenia odbioru. Natomiast postanowienie pierwszoinstancyje odmawiające wszczęcia postępowania zostało wydane

w dniu [...] lipca 2007 roku, a więc po doręczeniu przedmiotowej decyzji stronie, w okresie, gdy została już wprowadzona do obrotu prawnego.

Zdaniem Sądu, stanowisko organu podatkowego należy oceniać

przede wszystkim poprzez pryzmat dyspozycji art. 212 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia.

Oznacza to, że w dacie doręczenia stronie decyzji, wchodzi ona do obrotu prawnego. Od tej daty jakakolwiek zmiana decyzji pod względem treści lub formy może nastąpić tylko w trybie przewidzianym przepisami postępowania podatkowego. Organ podatkowy może wycofać się z zajętego w decyzji stanowiska, co do sposobu załatwienia sprawy tylko w ramach przepisów procesowych (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz

2007, Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2007, s.852 oraz wyrok NSA z dnia 19 października 2005 roku sygn. akt I FSK 132/2005 LEX nr 173287).

Organ podatkowy jest związany wydaną decyzją, która była dla strony niekorzystna, także wtedy, gdy strona składająca wniosek powoływała się na nowe przesłanki pozwalające w jej ocenie na ewentualne uwzględnienie wniosku.

Również i w takim przypadku zmiana może nastąpić wyłącznie w trybie określonym w ustawie Ordynacja Podatkowa.

Tak więc, organ podatkowy wydając postanowienie już po doręczeniu stronie decyzji, zasadnie odmówił wszczęcia postępowania, podnosząc, że brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej z dnia 22 czerwca 2007 roku.

Sąd oceniając zaskarżone postanowienie nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa,

Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 p.p.s.a.

.