Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3144/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97  par. 1  pkt 4 i  art. 100  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2015 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014r., nr [...] odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], arkusz mapy [...], dz. nr [...] o pow. [...] ha, dz. nr [...] o pow. [...] ha, dz. nr [...] o pow. [...] ha oraz dz. nr [...] o pow. [...] ha zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...].

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Pismem z dnia 5 maja 2010 r. Zarząd Powiatu [...] wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nabycia z mocy prawa przez Powiat [...] prawa własności nieruchomości, położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha.

Po rozpoznaniu tego wniosku Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa przez Powiat [...] własności nieruchomości, położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow.[...] ha.

Od decyzji tej odwołania wnieśli:

- H. K., podnosząc brak spełnienia przesłanek zajętości i władztwa nad sporną nieruchomością;

- Zarząd Powiatu [...], który wskazał na błędne ustalenie właściciela spornej nieruchomości.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Odnosząc się do zarzutu Zarządu Powiatu [...] Minister podniósł, że z odpisu księgi wieczystej [...] wynika, iż właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest H. K.. Wskazał, że żądanie wykreślenia wpisu w dziale I-O nie dotyczy tylko sprostowania danych faktycznych, lecz zmierza do ustalenia zakresu prawa przysługującego uprawnionemu w celu uzyskania zgodności pomiędzy stanem prawnym wynikającym z wpisu w dziale II księgi wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, którego przedmiot i zakres wyraża dział I-0. W takim przypadku wykreślenie oznaczenia ujawnionego w dziale I-0 danej księgi wieczystej musi być postrzegane jako dotyczące praw osoby wpisanej w dziale II tej księgi wieczystej oraz praw osoby trzeciej dotychczas w księdze wieczystej nieujawnionej i nie może być wynikiem sprostowania w trybie art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, lecz wymaga uzgodnienia na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece (postanowienie SN z dnia 17 listopada 2006 r., Sygn. akt V CSK 284/06, publ. LEX nr 607575).

Reasumując wskazał, iż organ wojewódzki winien rozważyć, czy w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa dotyczące kwestii ustalenia właściciela spornej działki.

Na powyższą decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. H. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1741/11 oddalił skargę - wskazując zasadność rozstrzygnięcia organu II instancji.

Następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowanie.

W uzasadnieniu podniósł, że na wniosek Zarządu Powiatu [...] z 5 maja 2010 r. Wojewoda [...] wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha.

Pismem z dnia 21 lutego 2011 r. Zarząd Powiat [...] poinformował, że w toku prowadzonych badań dokumentacji operatu ewidencyjnego oraz akt ksiąg wieczystych ustalono, iż na skutek błędu w księdze wieczystej KW nr [...] pominięto działki nr: [...], będące własnością M. S.. Natomiast działki nr: [...], nabyte przez J. D. od M. S., na podstawie Aktu Własności Ziemi z [...] kwietnia 1976 r. (a następnie na podstawie umowy z dnia [...] kwietnia 1980 r. przez H. i B. K.) zgodnie z jego treścią, powinny zostać odłączone z KW nr [...] i przepisane do nowej księgi wieczystej, co nie zostało uczynione. Prawidłowo w KW nr [...] jako właściciel powinien być wpisany M. S. W związku z czym, organ uznał, że zaistniały przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Jednocześnie pismem z tej samej daty Wojewoda [...] - na podstawie art. 100 § 1 kpa - wezwał strony postępowania do niezwłocznego wystąpienia do właściwego miejscowo sądu z wnioskiem o dokonanie zmian w księdze wieczystej KW nr [...], polegających na ujawnieniu działek nr [...], jako własność M. S. i jednoczesnym odłączeniu działek nr [...] oraz [...] i przepisaniu do nowej księgi wieczystej - w terminie 1 miesiąca od otrzymania niniejszego wezwania, pozwalającego na podjęcie i dalsze prowadzenie przedmiotowego postępowania administracyjnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. K. - podnosząc kwestie związane ze zmianami w księdze wieczystej księgi wieczystej [...] oraz ich zasadnością.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r.

Postanowienie to jest prawomocne, gdyż nie została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Następnie H. K. pismem z dnia 27 czerwca 2013 r. zwróciła się do Wojewody [...] o "odwieszenie" i umorzenie postępowania w sprawie potwierdzenia nabycia przez Powiat Poznański z mocy prawa z dniem l stycznia 1999 r. prawa własności ww. nieruchomości.

Postanowieniem z dnia [...] maja 20.14 r. znak: [...] Wojewoda [...] odmówił podjęcia zawieszonego postępowania.

W uzasadnieniu podniósł, że w dniu [...] stycznia 2013 r. wydał postanowienie o zawieszeniu przedmiotowego postępowania administracyjnego - do czasu dokonania zmian w księdze wieczystej dotyczących wpisu prawa własności na rzecz M.S. Skoro w księdze wieczystej nie zostały dokonane zmiany będące podstawą zawieszenia postępowania - nie ma podstaw by to postępowanie podjąć. Dodał, iż zasadność zawieszenia niniejszego postępowania została przyznana przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2013 r. Również w opinii Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1741/11, zaistniała w niniejszej sprawie potrzeba zmiany w księdze wieczystej, uzasadnia konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego, do czasu jej dokonania.

Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, iż nie ustąpiła przyczyna zawieszenia postępowania, a tym samym nie zachodzi przesłanka do jego podjęcia.

Pismem z dnia 26 maja 2014 r. H. K. złożyła zażalenia na ww. postanowienie - zarzucając brak zajęcia stanowiska, co do zarzutów poniesionych przez nią w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. oraz naruszenie prawa przez brak uzasadnienia postanowienia.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014r., nr [...] odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], arkusz mapy 1, dz. nr [...] o pow. [...] ha, dz. nr [...] o pow. [...] ha, dz. nr [...] o pow. [...] ha oraz dz. nr [...] o pow. [...] ha zapisanej w księdze wieczystej [...].

W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Pismem z dnia 21 lutego 2011 r. Zarząd Powiatu [...] poinformował Wojewodę [...], iż w toku prowadzonych badań dokumentacji operatu ewidencyjnego oraz akt ksiąg wieczystych ustalono, że na skutek błędu w księdze wieczystej KW nr [...] pominięto dz. nr [...], dz. nr [...], dz. nr [...], oraz dz. nr [...], będące własnością M. S.. Natomiast dz. nr [...], nabyte przez J. D., na podstawie aktu własności ziemi z [...] kwietnia 1976 r., a następnie na podstawie umowy z dnia [...] kwietnia 1980 r. nabyte przez o H. i B. K., powinny, zgodnie z treścią ww. aktu, zostać odłączone z ww. księgi wieczystej, w której jako właściciel winien być wpisany M. S. oraz przepisane do nowej księgi wieczystej. Organ wojewódzki uznał więc przedstawioną niezgodność treści księgi wieczystej [...] z rzeczywistym stanem prawnym za zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

Powyższe przepisy, mające charakter materialno prawny, wskazują, że stronami tego rodzaju postępowań są: Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, właściciele gruntów lub ich następcy prawni oraz osoby posiadające inne tytuły prawnorzeczowe do tej nieruchomości.

Jak wynika z akt sprawy Starosta [...], na podstawie przeprowadzonych badań dokumentacji operatu ewidencyjnego oraz akt księgi wieczystej [...] tom II karta [...] i księgi wieczystej KW [...] (obecnie [...]). ustalił, iż właścicielem spornej nieruchomości jest M. S.. Na podstawie powyższych ustaleń dokonano zmian podmiotowych w ewidencji gruntów, jednakże w księdze wieczystej [...], jako właściciel spornej nieruchomości nadal figuruje H. K.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1092 r. - o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361), w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności.

Wskazać przy tym należy, iż żądnie wykreślenia wpisu w dziale I-O nie dotyczy tylko sprostowania danych faktycznych, lecz zmierza do ustalenia zakresu prawa przysługującego uprawnionemu w celu uzyskania zgodności pomiędzy stanem prawnym wynikającym z wpisu w dziale II księgi wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym, którego przedmiot i zakres wyraża dział I-O. W takim przypadku wykreślenie oznaczenia ujawnionego w dziale I-O danej księgi wieczystej musi być postrzegane jako dotyczące praw osoby wpisanej w II dziele księgi wieczystej oraz praw osoby trzeciej dotychczas w księdze wieczystej nieujawnionej i nie może być wynikiem sprostowania w trybie art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, lecz wymaga uzgodnienia na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece (por. postanowienie SN z dnia 17 listopada 2006 r. syng. akt V CSK 284/06, publ. LEX nr 607575).

Zatem kwestia ustalenia stanu prawnego nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r. ma kluczowe znaczenia dla ustalenia, zgodnie z art. 28 kpa, stron niniejszego postępowania.

Ze względu na fakt, że nieprawidłowe ustalenie stron w toku postępowania może stanowić przesłankę do uchylenia decyzji (art. 145 § 1 pkt 4 kpa), jak również do stwierdzenia jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 4 kpa), uznać należy, iż w niniejszej sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa będące przesłanką do zawieszenia postępowania w sprawie.

Z powodu nie ustąpienia przyczyny uzasadniającej zawieszenie przedmiotowego postępowania - czyli braku dokonania ww. zmian w księdze wieczystej [...] - Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. słusznie odmówił podjęcia zawieszonego postępowanie. Podjęcie przedmiotowego postępowania będzie możliwe po wcześniejszym uzgodnieniu treści księgi wieczystej ze stanem faktycznym przez sąd powszechny.

W związku z. powyższym organ stwierdził, iż dopiero przeprowadzenie postępowania przed sądem powszechnym w sprawie prawidłowości wpisów w księdze wieczystej pozwoli na jednoznaczną odpowiedź, kto był właścicielem działek nr [...], nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. - a tym samym na ustosunkowanie się do zarzutów zażalenia odnośnie błędnych ustaleń w zakresie praw własnościowych do ww. gruntów.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła H. K. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu uchybienie przy ustalaniu stanu faktycznego, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia oraz naruszenie prawa.

W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że Minister Infrastruktury i Rozwoju, w postępowaniu zażaleniowym, zatajał okoliczności lub ignorował ich sprzeczność z prawem, oraz zignorował braki materiału dowodowego. Z uwagi na powyższe uchybienia procesowe uważa, że celowo utrzymał on w mocy postanowienie Wojewody [...] odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania - pomimo iż ww. postanowienie było wadliwe. Podniosła, iż Minister, wskutek ww. uchybień, naruszył zasady: legalizmu, prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania do organów Państwa, oraz - przekonywania.

W dalszej części uzasadnienia stwierdziła, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewoda [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie - do czasu dokonania zmian w księdze wieczystej [...] z wpisem prawa własności na rzecz M. S.. W uzasadnieniu postanowienia przytoczył pismo Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. skąd zaczerpnął argumenty na uzasadnienie zawieszenia postępowania.

Jednakże z uwagi na brak mocy dowodowej powyższego oświadczenia Starosty [...], uzasadnienie postanowienia Wojewody [...] przestało istnieć, gdyż owo oświadczenie Starosty było jedynym argumentem na uzasadnienie postanowienia Wojewody o zawieszeniu postępowania.

Tym samym ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.

W tej sytuacji postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o zawieszeniu postępowania, posiada wadę powodującą nieważność tego postanowienia z mocy prawa. Wadą tą jest brak uzasadnienia postanowienia (art. 124 § 2 kpa). Wobec powyższego wadliwe ww. postanowienie powinno zostać usunięte z obrotu prawnego.

Dodała, iż skutkiem prawnym nieważności z mocy prawa postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r. jest wadliwość kolejnego postanowienia Wojewody - z dnia [...] maja 2014 r. odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania.

Wadą jest nieistnienie zagadnienia wstępnego - zatem konieczne jest uchylenie tego wadliwego postanowienia.

Koniecznym jest również uchylenie postanowienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. - ponieważ ww. postanowienie Ministra - wskutek "utrzymania w mocy" wadliwego postanowienia Wojewody - nabrało na siebie wadliwość utrzymanego w mocy zaskarżonego postanowienia Wojewody [...].

Reasumując skarżąca wniosła o:

1) unieważnienie postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zawieszające postępowanie - ponieważ zawiera ono wadę powodującą jego nieważność z mocy prawa. Wadą tą jest brak uzasadnienia postanowienia (art. 124 § 2 kpa);

2) uchylenie w całości postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania - ponieważ zawiera ono wadę powodującą jego uchylenie. Wadą jest brak zagadnienia wstępnego (art. 97 § 2 kpa );

3) uchylenie w całości postanowienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymującego w mocy wadliwe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania - ponieważ ww. postanowienie Ministra zawiera wadę powodującą jego uchylenie. Wadą tą jest utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju w całości podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha.

Zgodnie z art. art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji zawiesza postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jednocześnie, stosownie do art. 100 § 1 kpa organ wzywa stronę do wystąpienia w określonym terminie o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego.

Wojewoda [...] w dniu [...] stycznia 2013 r. wydał postanowienie o zawieszeniu z urzędu przedmiotowego postępowania administracyjnego uznając, że zaistniały przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Jednocześnie pismem z tej samej daty - na podstawie art. 100 § 1 kpa - wezwał strony postępowania do niezwłocznego wystąpienia do właściwego miejscowo sądu z wnioskiem o dokonanie zmian w księdze wieczystej KW nr [...], dotyczących wpisu prawa własności działek nr [...] na rzecz M. S. - w terminie 1 miesiąca od otrzymania niniejszego wezwania.

Dopiero bowiem dokonanie tych zmian pozwoli na podjęcie i dalsze prowadzenie przedmiotowego postępowania administracyjnego, które musi się toczyć z udziałem właściwych stron (właściciela działek podlegających nabyciu z mocy prawa).

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r.

Żadna ze stron postępowania nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - co świadczy o akceptacji treści postanowienia - które stało się prawomocne.

Również żaden adresat wezwania z 25 stycznia 2013 r. nie wykonał go.

Natomiast H. K. wniosła o "odwieszenie" i umorzenie przedmiotowego postępowania.

Podniosła, że Wojewoda zawiesił postępowanie opierając się na wadliwych ustaleniach – zatem zawieszenie postępowania oznacza oczekiwanie na bezprawną zmianę stanu prawnego. Powyższa okoliczność powoduje, iż ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, dlatego też organ powinien podjąć postępowanie na jej żądanie - art.. 97 § 2 kpa.

Dodała, że wykazała nieistnienie działek nr [...] po dniu [...] czerwca1977 r. - co oznacza brak nieruchomości podlegającej nabyciu z mocy prawa. Zatem zaistniała bezprzedmiotowość postępowania i organ powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania (art. 105 § 1 kpa).

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, iż organy orzekające w sprawie prawidłowo odmówiły podjęcia zawieszonego postępowania.

Skoro prawomocnym postanowieniem postępowanie zostało zawieszone - do czasu dokonania zmian w księdze wieczystej - to podjęcie zawieszonego postępowania może nastąpić dopiero po ustaniu tej przyczyny.

Ponieważ w księdze wieczystej nie zostały dokonane zmiany będące podstawą zawieszenia postępowania – to nie ma podstaw by to postępowanie podjąć.

W związku z tym postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 12 maja 2014r. odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha - jest zgodne z prawem.

Podsumowując Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie wnikliwie, wszechstronnie i rzetelnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy oraz szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy jej rozstrzyganiu. Uzasadniły przy tym przekonująco swoje stanowisko - zyskując całkowitą aprobatę Sądu.

Mając powyższe na względzie i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.). orzekł, jak w sentencji wyroku.