Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 991/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 991/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2009 r., sprawy ze skargi J. Z., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 25 maja 2009 r. Nr [...], w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2009, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 lutego 2009r. Nr [...] Burmistrz Gminy C. ustalił J. Z. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2009 w kwocie 96,00 zł.

W odwołaniu od ww. decyzji J. Z. podniósł , iż " dane w wypisach z rejestru gruntu od 1998 r. - 2009r. wydane przez Starostę Powiatu T. nie odpowiadają prawdzie obiektywnej. Nadto wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została przez Burmistrza C. z naruszeniem prawa materialnego oraz naruszeniem przepisów praw krajowych, w tym stosowania wykładni zawartej w art. 83 Konstytucji RP dotyczącego obowiązku przestrzegania prawa krajowego i konwencji międzynarodowych w tworzeniu dokumentacji urzędowej na szczeblu organu samorządowego w Gminie C.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy samorządowe Kolegium Odwoławcze doszło do przekonania, iż wymaga on uzupełnienia w znacznej części. Mając powyższe na uwadze postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009r. Kolegium zobowiązało Burmistrza Gminy C. do przedłożenia zarówno wypisu z rejestru gruntów jak i stosownych Uchwał Rady Miejskiej w C.

Realizując zalecenia Kolegium Burmistrz Gminy C. pismem z dnia 27 kwietnia 2009r, znak: [...] przesłał w załączeniu stosowne dokumenty.

Dokonując analizy przekazanych przez organ I instancji dokumentów , a w szczególności wypisu z rejestru gruntów sporządzonego przez Starostwo Powiatowe w T. wg stanu na dzień 05.03.2009r. Kolegium dopatrzyło się w nim zapisu " Dzierżawa nr [...] do dnia 2018/03/01 , udział dzierżawcy w działce nr [...] w 1/3 części , podstawa prawna . umowa dzierżawy z dnia 12.03.2008r.".

W celu ustalenia czy przywołana wyżej umowa dzierżawy zawarta została stosownie do przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników a tym samym czy w przedmiotowym wypadku nastąpiło przejście obowiązku podatkowego z właściciela na dzierżawcę Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 maja 2009r.wezwało Burmistrza Gminy C. do przesłania wykazanej w wypisie z rejestru gruntów umowy dzierżawy z dnia 12 marca 2008r - w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia.

W odpowiedzi na postanowienie Kolegium organ I instancji pismem z dnia 13 maja 2009r. znak: [...] zwrócił się do Starostwa Powiatowego w T. o przesłanie zgodnie z wezwaniem Kolegium umowy dzierżawy z dnia 12 marca 2008r.

Pismem z dnia 15 maja 2009r. znak: [...] działający z upoważnienia Starosty przekazał w załączeniu przedmiotową umowę dzierżawy zawartą pomiędzy J. Z. a J. Z. do wykorzystania w prowadzonym postępowaniu.

Decyzją z dnia 25 maja 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania J. Z. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji - nakazu płatniczego Burmistrza Gminy C. z dnia 12 lutego 2009r. Nr [...] ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2009 w kwocie 96,00 zł.

Organ odwoławczy analizując skompletowane akta sprawy uznał , iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W uzasadnieniu decyzji podniesiono iż z treści art. 21 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. z 2000 r. nr 100, poz.1086) wynika jednoznacznie , iż podstawą wymiaru podatku rolnego jak i podatku leśnego są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków i w oparciu o te właśnie dane organy podatkowe ustalają wymiar zobowiązania podatkowego.

Z dokonanej przez Kolegium analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego a w szczególności wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego Tarnowie sporządzonego wg. stanu na dzień 5 marca 2009r.r. wynika, że J. Z. wraz J. Z. są współwłaścicielami gruntu oznaczonego jako działka nr [...] o łącznej pow. 3.28 ha przy czym J. Z. zgodnie z zalegającą w aktach sprawy umową dzierżawy z dnia 12 marca 2008r. zawartą stosownie do przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników jest dzierżawcą 1/3 części przedmiotowej działki stanowiącej własność J. Z.

Powierzchnia użytków rolnych gospodarstwa wynosi 2,19 ha. Na tą powierzchnię składają się następujące rodzaje użytków: rola [...] a pow. 0,17 ha, rola [...] pow. 1,22 ha, pastwiska trwałe [...] o pow. 0,28 ha , pastwiska trwałe [...] o pow. 0,15 ha , pastwiska [...] o pow. 0,32 ha oraz [...] o pow. 0,05ha Powierzchnia lasów i gruntów leśnych [...] wynosi 1,09 ha. Ponadto wskazano, iż stosownie do treści art. 12 ust 1 ustawy o podatku rolnym pastwiska trwałe V i VI klasy o łącznej pow. 0,75ha są zwolnione z podatku rolnego.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym - podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi, dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego , zaś dla pozostałych gruntów liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

Do opodatkowania podatkiem rolnym w przedmiotowej sprawie jako podstawę przyjęto areał użytków rolnych o pow. 0,95 ha przeliczeniowych .

Do wyliczenia kwoty podatku rolnego zastosowano stawkę w wysokości 93,75 zł za 1 hektar przeliczeniowy.

Dokonując zatem matematycznego przemnożenia liczby hektarów fizycznych (0.95 hap) przez stawkę podatku rolnego ( 93,75 zł/1 hap) otrzymano kwotę podatku w wysokości 89,06 zł.

Wysokość podatku rolnego za 2009r. po odliczeniu zastosowanych przez organ l instancji ulg w kwocie 30,07 zł ustalona została prawidłowo i wynosi 59,00 zł.

Kwota podatku leśnego ustalona została po przemnożeniu powierzchni hektarów fizycznych lasu tj. 1,09 ha przez stawkę 33,5566 zł / ha co dało kwotę podatku leśnego w wysokość/ 37,00 zł.

Reasumując Kolegium stwierdziło , że wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego wymierzonego na rok 2009 w kwocie 96,00 zł została ustalona w sposób prawidłowy , zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami .

Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący podniósł szereg zarzutów związanych z naruszeniem przepisów postępowania .

Na wstępie zarzucił , iż zaskarżona decyzja jest wydana na podstawie dokumentacji sfałszowanej fałszem intelektualnym co miałoby skutkować naruszeniem art. 271 § 1 kk. poprzez poświadczenie nieprawdy oraz wyłudzenie poświadczenia nieprawdy w dokumencie urzędowym o nazwie wypis z rejestrów gruntów dla działki nr 574

W dalszej części strona skarżąca wskazała , iż nie ma dokumentu "do dnia 10 czerwca 2009r. w Starostwie Powiatowym T. sporządzonego dla J. Z. odzwierciedlającego wielkość powierzchni gruntowej która w postępowaniu w WSA w Krakowie przy sygn. III SA/Kr 762/04 z dnia 8 sierpnia 2006 r. została obalona poprzez stwierdzenie , że żadna decyzja Starostwa Powiatowego w T. w sprawie ewidencji gruntu nie mogła być zaakceptowana w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego z/s w T., gdyż odzwierciedla fikcyjne działania geodezyjne i kartograficzne pomijające dane z wykazami katastralnymi ujawnionymi w [...] z dnia 10 czerwca 1991 r. sporządzonymi na rzecz matki M. Z. (...)".

Ponadto skarżący podnosi , iż nie ma właściwej konfiguracji granicznych od 1968-2009 r. odzwierciedlających powierzchnię poszczególnych działek natomiast fałszerstwa w dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej powielane są od 1968-2009 r.

Nie ma również protokołów przeklasyfikowania wykazanych w decyzji, gdyż nie istnieje dokument stanowiący podstawę do ustalenia stawek z 1 ha przeliczeniowego .

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji .

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół problemu prawidłowości podstaw przyjętych przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący przede wszystkim neguje prawidłowość ewidencji z wypisów rejestrów i gruntów uznając ją za sfałszowaną .

Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 roku, nr 240, poz. 2027 z późniejszymi zmianami) podstawą wymiaru podatków i świadczeń są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.

Z brzmienia powołanego wyżej przepisu jednoznacznie wynika, że podstawę wymiaru podatków - w tym podatku od nieruchomości - stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Należy więc podzielić stanowisko organu odwoławczego, że podatek od nieruchomości ustalany jest o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do klasyfikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego. Pogląd ten znajduje oparcie w bardzo bogatym orzecznictwie NSA i WSA. W niżej powołanych wyrokach wskazano między innymi, że :

- "Istotne dla orzeczenia w przedmiocie podatku są tylko zapisy wynikające z ewidencji. Dopóki zapis taki nie zostanie zmieniony, jego treść jest dla organu podatkowego wiążąca." (wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 czerwca 2007 roku, sygn. akt III SA/Wa 2585/06, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 339999),

- "Przepis art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ma charakter szczególny i określa zamknięty zakres rodzajów działalności organów administracji, dla których decydujące znaczenie mają zapisy w ewidencji gruntów." (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 marca 2007 roku, sygn. akt II SA/Gd 297/06, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 334273),

- "Zmiany lub uzupełnienie danych w urzędowej ewidencji gruntów i budynków, które wystąpiły po zakończeniu roku podatkowego nie mają znaczenia dla sprawy." (wyrok NSA w Warszawie z dnia 9 marca 2007 roku, sygn. akt II FSK 145/06, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 338647),

- "Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji." (wyrok NSA w Warszawie z dnia 28 marca 2006 roku, sygn. akt III SA/Wa 3501/05, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 201545),

- "Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086) dane z ewidencji gruntów stanowią podstawę wymiaru podatków, a contrario należy przyjąć, że dane te stanowią podstawę do stosowania zwolnień od podatku, jeśli zwolnienie zależy od danych objętych ewidencją gruntów." (wyrok NSA w Warszawie z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt FSK 912/04, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 164493),

- "Organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów." (wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2004 roku, sygn. akt III SA 3016/03, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 171496),

- "To podatnik powinien doprowadzić do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem władanych przez nią nieruchomości, o ile takie różnice zachodzą. Taki obowiązek nie spoczywa na organach podatkowych, które są związane danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków" (wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 maja 2002 roku, sygn. akt III SA 2466/01, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX - nr 77806).

Trafnie zatem organy podatkowe wykazały, że zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 21 - Prawa geodezyjnego i kartograficznego podstawą wymiaru podatku są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a więc dane istniejące w dacie wydania decyzji podatkowej w okresie, którego decyzja ta dotyczy. Podkreślić wiec jeszcze raz należy , iż organ podatkowy nie może przyjąć innej podstawy opodatkowania jak ta wynikająca ze wspomnianej ewidencji , i jest nią związany do czasu zmiany danych tam zawartych.

Wobec kategorycznej normy omawianego przepisu podważanie przez skarżącego danych w wynikających z ewidencji gruntów dla wymiaru podatku nie ma znaczenia. Jeżeli bowiem skarżący nie zgadza się z tymi danymi mając ku temu stosowne podstawy prawne i faktyczne, może dążyć jedynie do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i dopiero po jej dokonaniu może dojść do weryfikacji (wzruszenia) ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego. Do dokonania takiej zmiany nie jest uprawniony Wójt Gminy C. a jedynie Starostwo Powiatowe. Zarzut skarżącego dotyczący niewłaściwego określenia powierzchni gruntu nie mógł podlegać ocenie Sądu w ramach prowadzonego postępowania sądowego, a wcześniej w ramach prowadzonego postępowania podatkowego. Byłoby to bowiem dokonywanie merytorycznych wiążących ustaleń i ocen co do czynności podjętych w ramach innego postępowania administracyjnego - w tym przypadku w ramach postępowania prowadzonego przez Starostwo Powiatowe w zakresie aktualizacji czy weryfikacji danych zawartych w ewidencji. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie.

Z wiążącego charakteru danych ewidencyjnych wynika , iż brak było podstaw prawnych dla czynienia w postępowaniu podatkowym ustaleń, które podważać miałyby treść tych danych, w szczególności co do rodzaju użytków gruntowych będących w posiadaniu skarżącego .

Sąd, rozważając zarzuty skargi nie stwierdził natomiast , aby gołosłowne zarzuty zostały przez skarżącego w jakikolwiek sposób uwiarygodnione. Skarżący nie wykazał w postępowaniu dowodowym prowadzonym w jego sprawie wystąpienia fałszywego dowodu, na podstawie którego ustalono okoliczności faktyczne istotne dla sprawy. Nie przedstawił też żadnego orzeczenia sądu lub innego organu, które wskazywałoby na sfałszowanie dowodu.

Zwrócić bowiem uwagę należy, iż istotne dla niniejszej sprawy były dowody, na której oparto zaskarżoną decyzje a więc przede wszystkim aktualny wypis z rejestrów gruntów . Wypisu takiego nie było wprawdzie w aktach postępowania pierwszoinstancyjnego lecz w postępowaniu odwoławczym akta zostały uzupełnione o wszystkie dokumenty niezbędne do wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Znajdujący się w aktach sprawy wypis jest urzędowo poświadczoną z oryginałem kserokopią wypisu z ewidencji gruntów z dnia 5 maja 2009 r. i brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania jego prawdziwości . Nie może być natomiast taką podstawą subiektywne przekonanie podatnika o nieprawdziwości danych tam zawartych.

Przedstawione w nim informacje potwierdzają prawidłowość danych wykorzystanych w decyzji pierwszoinstancyjnej zarówno co wielkości i charakteru gruntów jak i sposobu ich władania .

Zwrócić ponadto należy uwagę , iż podstawą ustalenia liczby hektarów przeliczeniowych nie był kontestowany przez skarżącego "protokół przeklasyfikowania" lecz art. 4 ust 1 pkt 1 i 2 oraz 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2006.r. nr 136, poz. 969 z póź. Zm. ) Zgodnie z przywołanymi przepisami podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Natomiast w ust 5 cyt art. 4 ustalono stosowne przeliczniki powierzchni użytków rolnych.

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności, stwierdzić należy, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i podatku rolnym na 2009 rok. Dokonując kontroli Sąd nie stwierdził także dokonania naruszeń przepisów postępowania.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).