Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 371/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lipca 2007 r., o sygn. akt III SA/GL 703/07 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 lutego 2007 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/GL 703/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 lutego 2007 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz zwrócił skarżącemu wpis w kwocie 100 zł.

Powodem powyższego rozstrzygnięcia było uzupełnienie przez stronę braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego po upływie zakreślonego przez Sąd pierwszej instancji siedmiodniowego terminu.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniesiono o uchylenie postanowienia Sądu I instancji i "przywrócenie ważności skargi". W uzasadnieniu autorka skargi kasacyjnej wskazała na okoliczności, które w jej ocenie spowodowały, iż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie został uchybiony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jako nie spełniająca podstawowego wymogu formalnego (t.j. brak wskazania podstaw kasacyjnych) podlega odrzuceniu.

Stosownie bowiem do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Równocześnie art. 176 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna poza tym, że powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, zawierać musi przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Autor skargi tym samym winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd – skarżonym orzeczeniem – przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być – zdaniem skarżącego – wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie strona nie wskazała w treści skargi kasacyjnej żadnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, naruszenia którego dopuścił się Sąd pierwszej instancji. Skarga kasacyjna w swej treści przypomina raczej wniosek o przywrócenie terminu, aczkolwiek jednocześnie wyraźnie w niej wskazano, że zamierzeniem strony jest wzruszenie wyroku Sądu I instancji.

Ze względu na powyższe nie jest możliwe dokonanie jakiejkolwiek kontroli zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, a zatem działając na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.