Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 422/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 pkt 1 i 3 oraz  par. 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi J. K., K. K., S. Z., H. Z., G. Z., T. Z., M. H. S.-T., A. W. S.-S. i K. B. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] 1) zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 27 stycznia 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...] hip. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J. K., K. K., S. Z., H. Z., G. Z., T. Z., M. H. S.-T., A. W. S.-S. i K. B. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. K., K. K., S. Z., H. Z, G. Z., T. Z., M. S., A. W., K. B. pismem z dnia 12 października 2015 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 stycznia 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], nr hip. [...].

Skarżący wnieśli o zobowiązanie Prezydenta W. do merytorycznego rozpoznania ww. wniosku o odszkodowanie w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz o stwierdzenie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", naruszenia prawa przez organ.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że wnioskiem z dnia 27 stycznia 2015r. wystąpili do Prezydenta W. o wszczęcie postępowania w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651) mającego na celu ustalenie i przyznanie odszkodowania za pozbawienie faktycznej możliwości władania nieruchomością położoną w W. przy ul. [...], dla której to nieruchomości prowadzona była księga hipoteczna "[...]".

Wobec braku informacji na temat prowadzonego postępowania w dniu 3 kwietnia 2015r. skarżący złożyli do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia, Wojewoda [...] postanowieniem

Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi dodatkowy termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia postanowienia (do dnia 24 września 2015r.).

Pomimo podjętego działania przez organ nadzorczy, Prezydent W. nie dotrzymał wyznaczonego terminu załatwienia sprawy. Do dnia złożenia skargi nie zostało bowiem podjęte rozstrzygnięcie skutkujące wydaniem decyzji merytorycznej w sprawie. Skarżący dodali, że w okresie trwania postępowania nie byli informowani o podejmowanych przez organ I instancji czynnościach.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że postępowanie w sprawie odszkodowania za ww. nieruchomość znajduje się na etapie gromadzenia dokumentacji niezbędnej do ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wskazał, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia postanowienia. Dodał, że pismem z dnia 8 lutego 2016 r. poinformował strony o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w w/w postanowieniu Wojewody [...] oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 30 maja 2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), powoływanej dalej jako "K.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia.

W rozpoznawanej sprawie należało uznać, że Prezydent W. pozostaje w bezczynności. Po pierwsze organ od dnia 27 stycznia 2015 r. tj. od daty wpływu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] dla której prowadzona była księga hipoteczna nr [...] do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Po drugie z akt sprawy nie wynika, aby od dnia 27 stycznia 2015 r. (data wpływu wniosku) organ podjął skuteczne działania zmierzające do merytorycznego zakończenia postępowania.

Jedyną bowiem czynnością w sprawie było wystąpienie z 8 lutego 2016 r. do Biura [...] Urzędu W. o przesłanie akt własnościowych dotyczących ww. nieruchomości.Przy czym z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ wystąpił o ww. akta dopiero po upływie ponad roku od daty wpływu wniosku o odszkodowanie do organu.

Stwierdzić zatem należy, że poza wezwaniem do nadesłania akt własnościowych przedmiotowej sprawy organ nie podjął żadnych innych działań zmierzających do zebrania dokumentacji koniecznej do wydania merytorycznej decyzji w sprawie.

Dopiero na skutek wniesienia skargi na bezczynność organ zwrócił się o nadesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości oraz poinformował skarżących pismem z dnia 8 lutego 2016 r. o przyczynach nierozpatrzenia wniosku w terminie oraz o planowanym terminie zakończenia postępowania do dnia 30 maja 2016 r.

Ponadto, organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 K.p.a., bowiem do dnia wniesienia skargi nie poinformował stron o przyczynach zwłoki oraz o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Uczynił to dopiero dzień przed przekazaniem skargi do Sądu, tj. w dniu 8 lutego 2016 r.

Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że od ponad roku organ pozostaje w stanie bezczynności, a ta - w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy przybiera postać kwalifikowaną, tj. rażąco narusza prawo. Brak bowiem podejmowania przez tak znaczny okres czasu skutecznych działań zmierzających do załatwienia sprawy pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadą szybkości postępowania, co w dalszej kolejności prowadzić musi nieuchronnie do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej, a tym samym w sposób rażący narusza normy zawarte w przepisach art. 8 i art. 12 k.p.a. Nie można pominąć również faktu, że organ prowadząc postępowanie przez ponad rok nie informował stron o przyczynach niedotrzymania terminu, co stoi w rażącej sprzeczności z treścią art. 36 k.p.a.

Wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., termin w jakim organ zobowiązany będzie do załatwienia sprawy, Sąd miał na względzie możliwość zakończenia w tym okresie postępowania. Zdaniem Sądu, rozsądnym i realnym terminem, w jakim możliwe jest zakończenia postępowania bez uszczerbku dla gwarancji procesowych stron, a więc takim, przy ustalaniu którego uwzględniona jest złożoność materii w jakiej organ będzie orzekał, jest termin trzech miesięcy od daty zwrotu do organu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 240 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.