Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 456/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1; art. 245 § 3, art. 258 § 1 i § 2 pktt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Łodzi w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nieuznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia przyznać skarżącej B. H. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lipca 2008 r. B. H. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie nieuznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał skarżącą – stosowanie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie przedłożyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że utrzymuje się jedynie z emerytury w kwocie 588 zł, co nie pozwala – jak stwierdziła – na pokrycie jej podstawowych życiowych potrzeb i kosztów czynszu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na jej dochody składa się jedynie świadczenie emerytalne w wysokości 588 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 64 m2. Zgodnie z oświadczeniem, nie posiada natomiast innych nieruchomości. Zaznaczyła również, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Skarżąca wskazała ponadto na fakt zadłużenia w spółdzielni mieszkaniowej z tytułu czynszu na łączną kwotę ok. 25.696 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 588 zł. Z tego dochodu skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania. Skarżąca nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie ma zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wskazać w tym miejscu należy dodatkowo, iż skarżąca jest zadłużona w spółdzielni mieszkaniowej z tytułu czynszu na łączną kwotę ok. 25.696 zł.

W tej sytuacji, w ocenie Referendarza Sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.