Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1144/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] stycznia 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania powołanej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "Naczelnik US") z [...] lipca 2014 r.

Uzasadniając wniosek skarżąca stwierdziła, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonych decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącej lub znacznego uszczuplenia środków niezbędnych

do prowadzenia działalności gospodarczej skutkujących koniecznością jej zakończenia lub też ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy. Skarżąca wskazała, że nie ma realnych możliwości uregulowania zobowiązań, o których mowa w ww. decyzjach. Z powodu podjętych przez organy podatkowe wobec Spółki czynności egzekucyjnych (postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. na kwotę ponad [...] zł) nie ma także możliwości zaciągnięcia kredytu na ich spłatę. Dodała, że w toku tego postępowania zlicytowana została nieruchomość Spółki. Jednakże uzyskania w ten sposób kwota nie wystarczyła na zaspokojenie wszystkich wierzycieli. Podniosła, że sytuacja finansowa Spółki jest trudna, gdyż obroty firmy spadły a zysk z tytułu prowadzonej działalności jest na bardzo niskim poziomie. Konsekwencją powyższego była redukcja zatrudnienia w firmie

(od 2011 r. spadło "z ponad [...] osób do [...]"). Wskazała, że łączne wynagrodzenie brutto wypłacane pracownikom stanowi kwotę [...] zł. Do wniosku skarżąca załączyła bilans oraz rachunek zysków i strat za 2013 r. Oświadczyła, że nie posiada aktualnych dokumentów finansowych za rok 2014. Skarżąca przewiduje jednak, że za ten rok poniesie stratę.

Zdaniem skarżącej, w niniejszej sprawie wstrzymanie wykonania decyzji nie stoi w sprzeczności z interesem publicznym. Skarżąca czyni zaś starania, aby

po zweryfikowaniu przez Sąd prawidłowości decyzji kwota zaległości podatkowej mogła zostać spłacona. W sprawie nie wystąpiły nadto przesłanki negatywne, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 1 u.p.p.s.a. Wniosek jest uzasadniony w świetle zarzutów skargi, gdyż zaskarżone decyzje (mimo kolejnej skargi do Sądu) są nadal rażąco wadliwe, zaś kwota zobowiązań podatkowych jest niewspółmierna i krzywdząca w stosunku do naruszeń jakich dopuściła się Spółka. Wykonanie tych decyzji wywoła nieodwracalne

dla skarżącej skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena

ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia

przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawiła jedynie swoje obawy. Wskazała ogólne skutki, które mogą nastąpić. Załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają zaś zasadności obaw skarżącej. Wynika z nich bowiem, że Spółka prowadzi nadal działalność gospodarczą

i funkcjonuje w obrocie gospodarczym. Posiada aktywa o znacznej wartości ([...] zł na dzień 31.12.2013 r. wobec [...] zł na 31.12.2012 r.). Zyskowność działalności także rośnie (zysk netto za 2013 r. wyniósł [...] zł wobec zysku w kwocie [...] zł za 2012 r.).

Podkreślenia wymaga, że wywieranie skutków finansowych dla zobowiązanego do zapłaty danego podatku jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej i choć skutki w tym zakresie są oczywiste i ujemne (prowadzą

do zmniejszenia majątku), instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie

przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.

Z argumentów dotyczących sytuacji finansowej spółki nie wynika, by takie właśnie skutki jej groziły. Sama (ewentualna) konieczność tymczasowego ograniczenia działalności gospodarczej nie spełnia kryterium tej kwalifikowanej dotkliwości wykonania decyzji (znacznej szkody, trudnych do odwrócenia skutków). Podobnie bez znaczenia pozostaje przekonanie skarżącej o krzywdzącym charakterze wydanych w sprawie decyzji, gdyż to, czy decyzja jest słuszna i zgodna z prawem, pozostaje bez wpływu na ocenę wniosku. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. odnoszą się do kwalifikowanej dotkliwości wywołanej dla wnioskodawcy

w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego, a nie merytorycznej oceny podejmowanych przez organy czynności.

Skoro skarżąca nie posiada możliwości uregulowania zobowiązań prywatnoprawnych w kwocie przekraczającej [...] zł, to brak jest podstaw

do wniosku, że podjęcie próby wyegzekwowania spornych zobowiązań podatkowych może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z załączonych dokumentów nie wynika, że prowadzona przez Komornika Sądowego w P. egzekucja prowadzona jest z wniosku organów podatkowych (jako wierzyciel została wskazana spółka z o.o.). Z uwagi na wartość przedmiotu sporu ([...] zł) i przedstawioną przez skarżącą argumentację Sąd uznał, że należało odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju

ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.