Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 634/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 28 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.R.-G. o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.R.-G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A.R.-G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lutego 2012 r., znak: [...], z powodu jej nieopłacenia.

Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną złożyła A.R.-G. Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 sierpnia 2012 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to skarżąca otrzymała 11 września 2012 roku. Termin upłynął 18 września 2012 roku. W dniu 2 października 2012 roku skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, wskazując na powakacyjne nawarstwienie obowiązków służbowych oraz zagubienie podręcznego kalendarza, w którym odnotowany został termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli m.in. strona dokona czynności, dla której określony był termin, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu Sąd uznał, że argumenty skarżącej nie przemawiają za uznaniem, że brak jest jej winy w uchybieniu terminu.

Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Błędne przekonanie co do sposobu i terminu dokonania czynności procesowej, nie uzasadnia wyłączenia winy strony w uchybieniu terminu, jeżeli strona została prawidłowo pouczona w tym zakresie przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna bowiem dokładnie sprawdzić terminy, których dochowanie warunkuje skuteczność dokonywanych czynności procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2012 r. II OZ 179/120).

W niniejszej sprawie z wniosku skarżącej wprost wynika, iż niedochowanie terminu nastąpiło z powodu zagubienia kalendarza, a więc z jej własnej winy. Skarżąca nie dochowała zatem należytej staranności jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy procesowe. Jak wyżej wskazano przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Z przyczyn podanych powyżej orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a.