Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1198/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 1 i ust. 3,
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant Emilia Jaktorska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Pracy O. w W. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za II kwartał 2007 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz [...] Spółdzielni Pracy O. w W. w likwidacji kwotę 4400 zł (słownie: cztery tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W., działając na podstawie art. 21 § 1 punkt 1, § 3a, art. 207, art. 123 Ordynacji podatkowej oraz art. 19 ust. 13 punkt 4, art. 86 ust. 1, ust. 3 i 5, art. 90 ust. 1, art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 Nr 54, poz. 535 ze. zm.) określił dla [...] Spółdzielni Pracy "O." w likwidacji (dalej jako "Spółdzielnia" lub "Skarżąca") kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za II kwartał 2007 r. w wysokości 29 924 zł oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za II kwartał 2007 r. w wysokości 0 zł.

Naczelnik uznał, że Spółdzielnia w nieuprawniony sposób w II kwartale 2007 r. odliczyła od podatku należnego całą kwotę podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej przez K. B. w związku ze sprzedażą na rzecz Skarżącej samochodu marki Volkswagen LT 35 TDI. Z uwagi na fakt, że w art. 86 ust. 4 i 5 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej też dalej "ustawą") określono przypadki, gdy nie mają zastosowania ograniczenia w odliczeniu całej kwoty podatku naliczonego, zaś Spółdzielnia nie spełniła warunku pozwalającego na wyłączenie tych ograniczeń (nie przedstawiła dowodu przeprowadzenia przez okręgową stację kontroli pojazdów dodatkowych badań technicznych pojazdu) Naczelnik uznał, że możliwe było odliczenie tylko 60% podatku określonego w fakturze (4 620 zł), a nie 100% tego podatku (7 700 zł). Ponadto Organ I instancji ocenił, że faktura VAT wystawiona przez adwokata P. G. dotycząca obsługi prawnej transakcji sprzedaży nieruchomości w W. przy A. wystawiona została w związku z czynnością nieopodatkowaną – sprzedaż tej nieruchomości zwolniona była z podatku od towarów i usług. W związku z tym, w ocenie Naczelnika, zawyżono podatek naliczony o wynikającą z przedmiotowej faktury kwotę 95 920 zł (art. 86 ust. 1 ustawy). Z samej treści tej faktury wynika bowiem, że dotyczyła ona obsługi prawnej transakcji sprzedaży nieruchomości, zaś pełnomocnik Spółdzielni, adw. P. G., wystawiał inne faktury w związku z innymi usługami. Naczelnik uznał też, że z tego samego względu Spółdzielnia nie była uprawniona do odliczenia podatku naliczonego (44 000 zł) z faktury wystawionej przez S. Sp. z o. o. (usługa uprzątnięcia nieruchomości), gdyż usługa ta została wykonana w związku ze sprzedażą nieruchomości, która nie była opodatkowana.

Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie, w którym zarzuciła Naczelnikowi naruszenie art. 86 ust. 1, ust. 3 i ust. 5, art. 90 ust. 1, art. 99 ust. 12 ustawy. Uznała, że Naczelnik w sposób błędny stwierdził, iż usługi świadczone przez adwokata P. G., mające na celu doprowadzenie do uregulowania stanu prawnego nieruchomości i obsługi prawnej transakcji sprzedaży nieruchomości, oraz faktura wystawiona przez S. Sp. z o. o. w Warszawie za świadczone na rzecz Spółdzielni usługi, są bezpośrednio związane z czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług, polegającą na sprzedaży nieruchomości na mocy umowy notarialnej z dnia [...] kwietnia 2007 r. Spółdzielnia stwierdziła, iż faktura VAT dotycząca sprzedaży nieruchomości za kwotę 436 000 zł (podatek VAT 95 920 zł) została wystawiona w związku z zakończeniem zleconych adwokatowi czynności polegających na uregulowaniu stanu prawnego nieruchomości, a konkretnie doprowadzeniu do zmiany umowy o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, a następnie ujawnienie tych zmian w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości. Wszystkie te czynności wykonane zostały przed podjęciem przez Skarżącą w likwidacji decyzji o sprzedaży nieruchomości. Zdaniem Skarżącej nieistotny był moment wystawienia tej faktury. Jej wystawienie nastąpiło faktycznie po dokonaniu sprzedaży nieruchomości przez Skarżącą, jednak było to związane z faktem, iż Skarżąca przed sprzedażą nieruchomości posiadała niewielkie środki finansowe umożliwiające jej jedynie bieżącą działalność. Odnośnie natomiast do faktury wystawionej przez S. Sp. z o. o. Skarżąca uznała, że faktura ta nie była bezpośrednio związana z transakcją sprzedaży nieruchomości. Zauważyła, iż faktura ta została wystawiona w związku z wykonaniem umowy, jaka łączyła Skarżącą z S. Sp. z o. o. Przedmiotem tej umowy było wykonanie usług polegających na uprzątnięciu nieruchomości, tj. wszelkich czynności, jakie dokonać powinna sama Skarżąca jako właściciel nieruchomości, a których dokonać nie mogła ze względu na fakt, iż nie posiadała żadnych pracowników. Spółdzielnia przyznała, że faktura ta została wystawiona po dokonaniu sprzedaży nieruchomości, ale same prace porządkowe zostały rozpoczęte na początku 2007 r. i trwały cztery miesiące ze względu na ilość prac koniecznych do wykonania.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] maja 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. W uzasadnieniu Dyrektor wskazał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można, zdaniem Dyrektora, w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Dyrektor podkreślił, że obsługa prawna udokumentowana wystawioną przez adwokata P. G. dotyczy sprzedaży nieruchomości, która bez wątpienia jest transakcją zwolnioną z podatku od towarów i usług. Dyrektor zauważył również, że Organ podatkowy I instancji podjął w toku postępowania wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy, a zatem nie uchybił przepisom Ordynacji podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy poddany został wszechstronnej ocenie. Organ podatkowy dokonał oceny znaczenia i wartości poszczególnych środków dowodowych i wpływu udowodnienia jednej okoliczności na inne według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania. Rozpatrzono nie tylko poszczególne dowody, ale również ich wzajemne powiązania, co znalazło wyraz w zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, w sprawie dokonano prawidłowego wyliczenia podstawy opodatkowania i podatku należnego w oparciu o zgromadzone dowody, przy zapewnieniu Skarżącej czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu.

W skardze do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Skarżąca zarzuciła jej naruszenie art. 86 ust. 1, ust. 3 i 5, art. 90 ust. 1, art. 99 ust. 12 ustawy. Stwierdziła, że usługi, na które została wystawiona faktura S. Sp. z o. o. nie były bezpośrednio związane z transakcją sprzedaży nieruchomości. Skarżąca dodała również, że za nietrafny należy uznać sposób rozliczenia zakupu samochodu VOLKSWAGEN LT 35 TDI w świetle orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2008 r., którym ETS uznał, iż polskie przepisy w zakresie odliczania podatku VAT od zakupu samochodów są sprzeczne z prawem unijnym. Zdaniem Skarżącej stwierdzić należy, że miała ona prawo do pełnego odliczania podatku VAT od zakupionego pojazdu, a nie - jak wskazały Organy podatkowe - jedynie 60 % wartości podatku VAT określonego fakturą za zakup samochodu. Spółdzielnia oceniła, że Organy w sposób błędny stwierdziły, iż usługi świadczone przez adwokata P. G. mające na celu doprowadzenie do uregulowania stanu prawnego nieruchomości i obsługi prawnej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz usługa wykonana przez S. Sp. z o. o. były bezpośrednio związane z czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług, polegającą na sprzedaży nieruchomości. Czynności te wykonywane były w długim okresie czasu oraz w związku z umową zawartą jeszcze przed decyzją Skarżącej o sprzedaży nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej argumenty są zasadne.

Sąd zauważa po pierwsze, że stan faktyczny niniejszej sprawy został ustalony w sposób prawidłowy. Spółdzielnia odliczyła podatek naliczony wykazany w trzech fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług, choć – zdaniem Organów – nie była uprawniona do odliczenia tego podatku albo też była uprawniona jedynie do odliczenia częściowego. Tych ustaleń faktycznych Spółdzielnia zresztą nie kwestionuje – zarówno w odwołaniu od decyzji Naczelnika, jak też w samej skardze podaje, że akta zawierają liczne dokumenty pozwalające na wyciągnięcie prawidłowych – w jej ocenie – wniosków co do prawa odliczenia podatku naliczonego w trzech fakturach dotyczących: sprzedaży samochodu Volkswagen LT 35 TDI, obsługi prawnej sprzedaży nieruchomości oraz uprzątnięcia nieruchomości. Skarżąca uznała jedynie, że Organy nieprawidłowo zastosowały art. 86 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Spór w niniejszej sprawie ma zatem wyłącznie charakter prawny.

Odnośnie do zakwestionowania przez Organy prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze wystawionej przez adw. P. G. Sąd podzielił ich ocenę, że takie prawo Skarżącej nie przysługiwało. Zgromadzony materiał dowodowy w postaci umowy z dnia [...] października 2004 r., samej treści tej faktury, a także innych faktur wystawianych w związku z bieżącą obsługą prawną Spółdzielni, pozwalał, w ocenie Sądu, na wniosek, iż przedmiotowa faktura z dnia [...] kwietnia 2007 r. dokumentuje czynność bezpośrednio związaną z czynnością zwolnioną z opodatkowania. Faktura ta, jak wynika z jej treści, dokumentuje usługę obsługi prawnej transakcji sprzedaży nieruchomości przy A. w W., a jest poza sporem, że sprzedaż tej nieruchomości była zwolniona od podatku jako sprzedaż rzeczy używanej. Oczywiście zasadniczą kwestią dla oceny podatkowych skutków wystawienia faktury z [...] kwietnia 2007 r. (oceny prawa do odliczenia podatku w niej naliczonego) jest związek usługi udokumentowanej przedmiotową fakturą z ostatecznym zbyciem nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy podatek naliczony wykazany w fakturze dokumentującej daną usługę podlega odliczeniu od podatku należnego tylko wtedy, jeśli ta usługa została wykorzystana do wykonywania czynności opodatkowanych. Skoro w niniejszej sprawie usługa udokumentowana tą fakturą - jak wynika z jej treści - polegała na obsłudze prawnej transakcji sprzedaży nieruchomości, zaś transakcja ta była zwolniona z podatku, to usługa ta nie mogła być i nie była wykorzystana do wykonania czynności opodatkowanej. Zatem na podstawie art. 86 ust. 1 a contrario ustawy Spółdzielni nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego w tej fakturze.

Niezależnie jednak od samej treści (opisu) faktury z dnia [...] kwietnia 2007 r. Organy słusznie wskazały, iż z umowy zlecenia z dnia [...] października 2004 r. wynika jednoznacznie, że ostatecznym celem jej zawarcia było doprowadzenie do sprzedaży nieruchomości oraz obsługa prawna tej sprzedaży (§ 1 umowy). Wszelkie czynności, jakich na mocy tej umowy podjął się zleceniobiorca, zmierzały zatem do dokonania przez Spółdzielnię zwolnionej z opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Z § 7 umowy wynika ponadto, że została ona zawarta "na czas prowadzenia sprawy", czyli aż do zrealizowania celu umowy zlecenia w postaci sprzedaży nieruchomości. Wszelkie czynności adw. P. G. były więc podporządkowane zasadniczemu celowi Spółdzielni, tj. zbyciu nieruchomości, pozostawały też z tym zasadniczym celem w ścisłym związku. Należy też zauważyć, że zawierając umowę z [...] października 2004 r. Spółdzielnia już pozostawała w stanie likwidacji, zatem wszelkie podejmowane przez nią czynności zmierzać powinny przede wszystkim do zakończeniu swojego bytu prawnego. Skoro Spółdzielnia dysponowała prawem własności (użytkowania wieczystego) nieruchomości, to czynności prawne mające za przedmiot tę nieruchomość zmierzać powinny przede wszystkim do jej zbycia. Temu też celowi podporządkowane być musiały wszelkie czynności poprzedzające właściwą sprzedaż nieruchomości.

Zasadnie ponadto akcentują Organy, że w sytuacjach, gdy adw. P. G. świadczył inne usługi, ponad te, które zostały określone w umowie z dnia [...] października 2004 r., to wystawiał odrębne faktury z odrębnie naliczonym podatkiem VAT. Odpisy tych faktur zostały ujęte w aktach podatkowych (np. k. 130). Nie zasługują zatem na uznanie argumenty dotyczące braku środków Spółdzielni na uiszczenie umówionego wynagrodzenia, gdyż w innych przypadkach takie środki Spółdzielnia jednak posiadała, ale przede wszystkim z daty wystawienia faktury nie można w żaden sposób wnosić o związku wykonanej usługi z czynnością służącą wykonywaniu czynności opodatkowanej. Powołanie się przez Skarżącą na okoliczność, że wystawienie faktury po zbyciu nieruchomości spowodowane było brakiem środków na uiszczenie wynagrodzenia już wcześniej, przed sprzedażą, ocenić należy, według Sądu, jako próbę zmiany ex post podatkowych skutków wystawienia tej faktury. Skutkiem takim był brak możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikający z faktu, że obsługa prawna sprzedaży nieruchomości pozostawała w bezpośrednim związku z czynnością zwolnioną od podatku, co w świetle art. 86 ust. 1 nie uprawniało do pomniejszenia podatku należnego. Co prawda nie każda czynność związana z nieruchomością łączy się z jej późniejszą sprzedażą, ale z drugiej strony stanowisko Spółdzielni wyklucza jakiekolwiek prawne znaczenie zaistnienia czynności z taką sprzedażą niezwiązanej, co oznaczałoby, iż w ogóle nieistotny jest związek nabywanej usługi z wykonywaniem danej czynności opodatkowanej.

Odnośnie natomiast do faktury wystawionej przez S. Sp. z o. o. Sąd podzielił ocenę Spółdzielni, iż usługa uprzątnięcia nieruchomości nie pozostaje w związku z samą jej sprzedażą. Nieistotny jest przy tym fakt, że zlecenie uporządkowania nieruchomości nastąpiło tylko dlatego, że Skarżąca sama nie zatrudniała pracowników, którzy mogliby wykonać tę pracę. Do obowiązków właściciela (użytkownika wieczystego), niezależnie od zamiaru zbycia czy innego rozporządzenia rzeczą, należy utrzymywanie urządzeń służących do zbierania odpadów w należytym stanie oraz pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów (art. 5 ust. 1 punkt 1 i punkt 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.). Okoliczność, iż odbiór prac wykonanych przez S. Sp. z o.o. miał miejsce dzień przed zbyciem nieruchomości nie zmieniała powyższego obowiązku jako ciążącego na właścicielu niezależnie od zamiaru zbycia nieruchomości i niezależnie od tego, że uzyskana ze sprzedaży cena uprzątniętej nieruchomości była wyższa, niż cena nieruchomości nieuporządkowanej. Zauważyć ponadto należy, że w razie wykonania prac porządkowych przez nabywcę nieruchomości, tj. D. Sp. z o.o. w W., już po nabyciu, spółka ta niewątpliwie byłaby uprawniona do odliczenia podatku naliczonego w fakturze dokumentującej usługę uporządkowania nieruchomości. Także więc ta okoliczność wskazuje, iż usługa ta odrywa się od samej transakcji sprzedaży, gdyż pozostaje w związku z samym obiektywnym faktem dysponowania nieruchomością.

Na uwzględnienie zasługuje też ten argument Spółdzielni, który polega na odwołaniu się do wyroku ETS z dnia 22 grudnia 2008 r. (Magoora) dotyczącego prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie pojazdów samochodowych. Choć na etapie postępowania podatkowego argument ten nie był podnoszony, to Organy zobowiązane były z urzędu do zbadania skuteczności ograniczenia prawa do pomniejszenia podatku należnego, ograniczenia wynikającego z art. 86 ust. 3 ustawy. Zauważyć bowiem należy, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 1 maja 2004 r. podatnikowi w ogóle nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego w razie nabycia samochodu osobowego oraz innego samochodu o dopuszczalnej ładowności do 500 kg (art. 25 ust. 1 punkt 2 poprzedniej ustawy o podatku od towarów i usług). Z dniem 1 maja 2004 r. w art. 86 ust. 3 ustawa przyznała podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale nie w pełnym zakresie, lecz jedynie w 50%, choć nie więcej niż 5 000 zł, jeżeli dopuszczalna ładowność pojazdu była mniejsza niż wynikająca ze specjalnego wzoru określonego w tym przepisie. Z kolei od dnia 22 sierpnia 2005 r. uprawnienie podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie pojazdu określone zostało w art. 86 ust. 3 ustawy w nowym brzmieniu. W tej sytuacji w sprawie konieczne było zweryfikowanie, który ze stanów prawnych (obowiązujących w okresie od 1 maja 2004 r. do 22 sierpnia 2005 r. czy też od 22 sierpnia 2005 r. do dnia nabycia pojazdu przez Skarżącą) przyznawał w większym zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie przedmiotowego, konkretnego samochodu marki Volkswagen LT 35 TDI. Ograny nie przeprowadziły w tym zakresie żadnych ustaleń faktycznych poprzedzających ustalenia o charakterze prawnym, tj. zastosowanie art. 86 ust. 3 ustawy w brzmieniu sprzed, czy też po 22 sierpnia 2005 r. Tymczasem zakres tego prawa zależy od okoliczności natury faktycznej (poszczególnych parametrów technicznych pojazdu, tj. dopuszczalnej ładowności oraz ilości miejsc łącznie z miejscem dla kierowcy, mających wpływ na prawo do odliczenia, stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy na całej przestrzeni jego obowiązywania), które po pierwsze powinny zostać ustalone, zaś po drugie stanowić powinny podstawę do oceny prawnej, czy w tym konkretnym przypadku prawo do odliczenia ewoluowało in plus, czy też in minus. Wbrew sugestii skargi wspomniany wyżej wyrok ETS z 22 grudnia 2008 r. nie przesądzał bowiem, iż polskie prawo w zakresie odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu pojazdu jest sprzeczne z prawem wspólnotowym, lecz jedynie akcentował konieczność respektowania wspólnotowej zasady stand – still, zakazującej wprowadzania w prawie krajowym takich rozwiązań prawnych, które pomniejszają uprawnienie do zastosowania fundamentalnej w podatku od wartości dodanej reguły odliczalności. Zakres odliczalności podatku w prawie krajowym może się tylko poszerzać.

W dalszym postępowaniu Organy uwzględnią zaprezentowane stanowisko Sądu co do prawa Skarżącej do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem usługi od S. Sp. z o.o., a ponadto ustalą, stosownie do wyżej zaprezentowanego poglądu Sądu, te parametry techniczne nabytego pojazdu marki Volkswagen, które wpłynąć mogły na ocenę zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem tego pojazdu. Dopiero to pozwoli zastosować, zgodnie z klauzulą stand – still, właściwy, tj. korzystniejszy dla Spółdzielni przepis prawa materialnego – art. 86 ust. 3 w brzmieniu korzystniejszym w zakresie prawa pomniejszenia podatku należnego. Niezależnie od tego konieczne też będzie odebranie od Spółdzielni jednoznacznego oświadczenia, czy dysponuje dokumentami potwierdzającymi ewentualne spełnienie warunków do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu pojazdu, określonych w art. 86 ust. 5 w zw. Z ust. 4 ustawy. Zauważyć bowiem należy, że choć Spółdzielnia miała podstawy do wniosku, iż dla wykazania prawa do pełnego odliczenia podatku powinna przedłożyć takie dokumenty (z powodu ich braku Naczelnik odmówił przecież Spółdzielni prawa do zupełnego odliczenia podatku naliczonego), to jednak Organy nie zażądały tych dokumentów wprost, jednoznacznie. Dla ostatecznego wyeliminowania możliwości zastosowania w sprawie art. 86 ust. 3 Skarżąca powinna wyraźnie oświadczyć, czy takimi dokumentami dysponuje.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 litera "a" i "c" w związku z art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś odnośnie do kosztów postępowania – na podstawie art. 200 tej ustawy.