Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1599/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1e, art 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Prezesa Rady Ministrów nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla L. R. radcę prawnego, 3. odmówić ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Na podstawie informacji przedstawionych przez L. R.

w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu ustalono, co następuje.

Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty rolniczej uzyskiwanej w wysokości 533 zł. Na stałe miesięczne wydatki składają

się: koszty leczenia – 150 zł, opłata za mieszkanie 200 zł, opłata za wodę. Strona

nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.

W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący

z mocy prawa zwolniony jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania w niniejszej sprawie (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym

w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym).

Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw.

z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.

Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna. Skarżący utrzymuje się wyłącznie

z renty rolniczej, z tytułu której uzyskuje aktualnie 533 zł. W związku ze stanem zdrowia ponosi stałe wydatki na leki. Po dokonaniu opłat, do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje niewielka kwota około 100 zł. Strona nie ma majątku. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący nie miał możliwości poczynić oszczędności. Wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.

W związku z ustanowieniem radcy prawnego, brak jest podstaw, aby ustanowić dla skarżącego adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw.

z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w pkt. 3 postanowienia.