Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 346/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Straszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. oddala skargę, 2. odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił P. K.(skarżącemu) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 21.324 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu "Mercedes-Benz" GL 550, nr nadwozia [...], pojemność silnika 5461 cm3, rok produkcji 2010 uznając, że przedmiotowy samochód był w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem osobowym.

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie

i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji

i przekazanie organowi I instancji w celu ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał

w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podał, że w myśl art. 100 ust. 4 z dnia 6 grudnia 2008 r.

o podatku akcyzowym (dalej: "u.p.a.") samochody osobowe to pojazdy samochodowe

i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Organ podniósł także, że w myśl

art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r.

w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Dodatkowo, w celu zapewnienia właściwej interpretacji CN, na podstawie art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 zostały wydane Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich (Dz. Urz WE seria C 256 z 23.10.2012 r.).

W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że z uwag do pozycji 8703, zawartych

w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej - Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie

z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi wynika, że użyte w niniejszej pozycji określenie samochody osobowo-towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu osób, jak i towarów. W oparciu o powyższe Dyrektor Izby Celnej wskazał cechy świadczące o klasyfikacji pojazdu do pozycji 8703, tj.:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących

i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego

w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej)

z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że o wyborze właściwej pozycji Taryfy Celnej decyduje główna funkcja pojazdu, pełnienie której wynika m.in. z jego budowy oraz wyposażenia, zaznaczając, że nie chodzi o przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania towaru przez nabywcę, lecz o przeznaczenie wg zamysłu jego producenta.

Organ odwoławczy podał, że w celu ustalenia, czy przedmiotowy pojazd marki Mercedes-Benz GL 550, jest samochodem osobowym, czy ciężarowym, organ

w pierwszej kolejności przeprowadził analizę dokumentów załączonych do wniosku

o zarejestrowanie samochodu w kraju. W dokumencie "Akt własności pojazdu" ze stanu Stan Alaska nr [...] z dnia 27 listopada 2009 roku (wraz z tłumaczeniem na język polski), wydanym przez Wydział Pojazdów Mechanicznych wskazano, że pojazd marki: Mercedes-Benz, nr identyfikacyjny pojazdu: [...], rok produkcji: 2010, jest pojazdem o karoserii typu SUV. Dokument nie zawiera w swej treści żadnych innych informacji na temat budowy pojazdu i jego wyposażenia. Z kolei z rachunku nr [...] z dnia 11 stycznia 2010 roku, wystawionego przez firmę W. z siedzibą na Cyprze wynika, że Przedsiębiorstwo "N." z siedzibą w T. dokonało zakupu pojazdu ciężarowego typu SUV marki Mercedes- Benz GL 550 o numerze podwozia [...], wyprodukowanego 2010 roku, za kwotę 80.900 EUR. Dokument ten zawiera informację, że pojazd posiada tylko dwa przednie siedzenia, nie zawiera natomiast innych informacji na temat budowy pojazdu, czy jego wyposażenia. W kraju pojazd ten został sprzedany na podstawie faktury VAT [...] z dnia 12 stycznia 2010 roku, również jako pojazd ciężarowy, firmie "I." Sp. z o.o. z siedzibą w P., która dokonała jego pierwszej rejestracji jako samochód ciężarowy z dwoma miejscami do siedzenia. Podstawę do zarejestrowania pojazdu stanowiło zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 11 stycznia 2010 roku, w którym uprawniony diagnosta w polu "rodzaj pojazdu" wskazał "samochód ciężarowy", natomiast w dokumencie identyfikacyjnym stanowiącym załącznik do ww. zaświadczenia, diagnosta ten wskazał, że pojazd posiada 2 miejsca do siedzenia (ogółem).

Organ odwoławczy stwierdził, że ww. dokumenty nie przesądzają o klasyfikacji pojazdu,

bowiem zarówno organ rejestrujący, jak i diagnosta nie dokonali klasyfikacji przedmiotowego pojazdu zgodnie z Taryfą celną. Podmioty te przy określaniu rodzaju pojazdu nie stosują kryteriów klasyfikacji przewidzianych przepisami ustawy o podatku akcyzowym, lecz stosują przepisy o ruchu drogowym, które pozwalają inaczej klasyfikować pojazdy, będące w świetle ustawy o podatku akcyzowym samochodami osobowymi.

Wskazano, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji pozyskał również

informację od firmy Mercedes-Benz Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie - krajowego

przedstawiciela producenta pojazdów marki Mercedes. Z pisma nr [...] z dnia 5 września 2012 roku wynika jednoznacznie, że pojazd marki Mercedes-Benz GL 550, nr nadwozia [...] został wyprodukowany jako osobowy kategorii M1.

Dyrektor Izby Celnej przywołał również wyniki oględzin przedmiotowego pojazdu dokonanych w dniu 4 września 2013 roku . W trakcie oględzin stwierdzono, że przedmiotowy samochód marki Mercedes-Benz GL 550, jest pojazdem jednobryłowym typu suv (kombi), całkowicie przeszklonym, posiadającym czworo drzwi bocznych otwieranych wahadłowo oraz podnoszoną do góry klapę bagażnika. W jego wnętrzu znajdowało się siedem miejsc do siedzenia (w trzech rzędach) wyposażonych w pasy bezpieczeństwa (7 szt.) i zagłówki. Wszystkie miejsca do siedzenia oraz pasy bezpieczeństwa zamontowane zostały w fabrycznych miejscach przeznaczonych do ich mocowania. Pojazd nie posiada stałej przegrody oddzielającej przestrzeń osobową od towarowej (za drugim rzędem siedzeń znajduje się roleta siatkowa przymocowana do zaczepów w bocznej tapicerce).

W wyniku oględzin ustalono ponadto, że pojazd posiada m. in.: klimatyzację elektroniczną dwustrefową, z oddzielną regulacją dla pasażerów drugiego rzędu, umieszczoną w podłokietniku pierwszego rzędu, nawiewy m.in. w podsufitce drugiego rzędu siedzeń, w słupkach bocznych oraz pod siedzeniami pierwszego rzędu, dwa szyberdachy - nad pierwszym i trzecim rzędem siedzeń, jednolita skórzana tapicerka siedzeń, wewnętrzna strona drzwi wykończona drewnem oraz skórą, podsufitka jednolita na całej długości pojazdu - wyprofilowana w taki sposób, aby w swej konstrukcji mogła mieć wbudowane nad drugim rzędem siedzeń uchwyty górne boczne dla pasażerów oraz oświetlenie, jak również nawiew, kieszenie tylne w oparciach foteli przednich, wyprofilowane tylne drzwi boczne, posiadające podłokietniki i kieszenie, elektryczne sterowanie szyb we wszystkich drzwiach, głośniki zamontowane również w drzwiach tylnych oraz podsufitce trzeciego rzędu siedzeń, zabezpieczenie przed otwarciem drzwi tylnych przez dzieci, możliwość mocowania fotelików na tylnej kanapie (system ISOFIX), dwa ekrany LCD umieszczone w zagłówkach przednich siedzeń oraz odtwarzacz płyt CD w podłokietniku między siedzeniami pierwszego rzędu - dla pasażerów tylnej kanapy.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej wszystkie wyżej wymienione elementy wnętrza

pojazdu są charakterystyczne dla wyposażenia samochodu osobowego. Wiele z nich wskazuje jednoznacznie, iż pojazd został zaprojektowany i wyposażony tak, aby zwiększyć bezpieczeństwo i komfort podróży również pasażerom siedzącym w tylnej części pojazdu. Do tych elementów należy zaliczyć chociażby nawiewy klimatyzacji i oddzielna regulacja dla tylnej części pojazdu, czy też szyberdach umieszczony nad trzecim rzędem siedzeń. Również zastosowanie elektrycznie otwieranych tylnych szyb, oświetlenie wnętrza pojazdu, umieszczenie głośników w tylnych drzwiach i nad trzecim rzędem siedzeń, czy też zastosowanie blokady rodzicielskiej w tylnych drzwiach oraz wyposażenie tylnej kanapy w uchwyty ISOFIX do instalacji fotelika dziecięcego, wskazują jednoznacznie na przystosowanie pojazdu do komfortowego przewozu osób również w tylnej jego części. Zainstalowanie przez producenta w pojeździe powyższych elementów wyposażenia, jak również wysoki standard wykończenia pojazdu, jego estetyka, nadająca mu cechy wysokiej klasy komfortowego i luksusowego samochodu, jednoznacznie świadczy, iż w jego zamyśle pojazd ten miał służyć zasadniczo do przewozu osób, w tym również w tylnych rzędach siedzeń.

Wskazano, że, w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, organ pozyskał również dokumenty załączone do wniosku o przerejestrowanie pojazdu, a wśród nich dokumenty potwierdzające przeprowadzone w pojeździe zmiany: - fakturę VAT nr [...] z dnia 15 lutego 2013 roku, wystawione przez Diagnostykę Samochodową P.B. oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 15 lutego 2013 roku wraz z załącznikiem - opisem zmian dokonanych w pojeździe i dokumentacją zdjęciową.

Z powyższych dokumentów wynika, na czym polegały zmiany przeprowadzone w pojeździe w celu nadania mu ponownie charakteru samochodu przeznaczonego do przewozu osób. Zmiany te polegały jedynie na demontażu ściany grodziowej oddzielającej część ładunkową od pasażerskiej (nie jest wskazane, w jakim miejscu znajdowała się ta ścianka) oraz na montażu dwóch rzędów siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami. Zamontowane kanapy oraz pasy są częściami oryginalnymi i zostały zamocowane w ich fabrycznych punktach kotwiczenia. Otwory po zdemontowanej kracie zaślepiono. Wartość wykonanej usługi wyniosła 80,00 zł brutto. Po przeprowadzonych zmianach pojazd został zakwalifikowany jako osobowy

z siedmioma miejscami siedzącymi.

W ocenie organu drugiej instancji, wskazany powyżej zakres zmian wykonanych

w przedmiotowym pojeździe w celu ponownego zakwalifikowania go jako pojazdu osobowego, jest potwierdzeniem, iż samochód ten należy klasyfikować do pozycji 8703

(do pojazdów o zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób). Z powyższego wynika

bowiem jednoznacznie, iż w rozpatrywanym przypadku przywrócenie stanu pojazdu

do kategorii samochodów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, nie wiązało się ze skomplikowanymi zmianami konstrukcyjnymi i nie spowodowało istotnych zmian

w budowie pojazdu (wystarczyło przeprowadzenie jedynie prostych czynności demontażowo- montażowych). Wartość usługi wyniosła 80,00 zł brutto.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej organ I instancji trafnie zakwalifikował przedmiotowy samochód do pozycji 8703, gdyż z całokształtu zebranego materiału dowodowego wynika bezspornie, iż ww. pojazd samochodowy przeznaczony jest głównie do przewozu osób.

Zdaniem organu odwoławczego w ciągu całego okresu eksploatacji, w tym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowy samochód był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Świadczą o tym cechy identyfikacyjne tego pojazdu, które są tożsame z wymienionymi w przytoczonych wcześniej wyjaśnieniach do Taryfy Celnej odnoszącymi się do pojazdów klasyfikowanych do pozycji CN 8703, a więc w szczególności: stałe siedzenia z punktami ich mocowania oraz pasy bezpieczeństwa i ich punkty mocowania osobne dla każdego z miejsc siedzących (7 szt.), obecność wahadłowych (4 szt.) lub podnoszonych drzwi (1 szt.) z oknami (otwieranymi) na bocznych panelach, brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, a ponadto wyposażenie

całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z przewozem osób.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej ewentualne zmiany dokonane w pojeździe (polegające na demontażu tylnego rzędu siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zainstalowaniu

ścianki grodziowej) nie pozbawiły pojazdu jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób.

Zmiany te czasowo pozbawiły pojazd pewnych cech charakterystycznych dla samochodów osobowych (brak tylnych siedzeń, tylnych pasów bezpieczeństwa, przegroda za przednimi siedzeniami), jednakże zmiany te miały charakter odwracalny, a więc nietrwały, wobec czego nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Wprawdzie zmiany te potwierdzają, że samochód spełniał wymogi do przewozu towarów i dwóch osób, jednakże nie wyłącza to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób, a zmiany w nim dokonane umożliwiające przewóz towarów nie są właściwe temu towarowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana już na etapie produkcji i w prosty sposób mogła zostać przywrócona (poprzez demontaż kraty oraz montaż kanapy i pasów bezpieczeństwa w oryginalnych miejscach kotwień). Zdaniem organu w przedmiotowym pojeździe nigdy nie zostały wykonane żadne trwałe (tzn. nieodwracalne) zmiany konstrukcyjne pozbawiające pojazd jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób.

Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy pojazd od dnia jego wyprodukowania do dnia oględzin pozostał samochodem, którego zasadniczą cechą jest komfortowe przewożenie osób, podczas gdy transport towarów stanowi jedynie funkcję dodatkową. Świadczą o tym zarówno stwierdzone elementy wyposażenia, jak i estetyka, w jakiej utrzymany jest przedmiotowy samochód, które w ocenie organu podatkowego dały prawo do zakwalifikowania pojazdu do pozycji 8703. Ewentualne wykorzystanie samochodu do przewozu towarów odbywa się bez uszczerbku w zachowaniu standardów dla komfortowego przewożenia osób. Skoro organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo zaklasyfikował wskazany pojazd do pozycji 8703 jako pojazd przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą.

W skardze do tut. Sądu strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

1) art. 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r .. Nr 3. poz. 11) poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż nabyty przez Skarżącego pojazd jest samochodem osobowym i podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym;

2) art. 191 oraz art. 187 § 1 w zw. z art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60) poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na poczynieniu ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym dokonując dowolnej nie zaś swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, iż skarżący zakupił pojazd osobowy, podczas gdy przedmiotowy pojazd posiadał wszelkie cechy pojazdu ciężarowego i taka kwalifikacja pojazdu została potwierdzona badaniem technicznym przeprowadzonym w Polsce, a także przyjęciu, że wbrew zebranym w sprawie dowodom w postaci oświadczenia nabywcy pojazdu o prawdopodobnym zakresie zmian dokonanych w pojeździe po jego zakupie oraz zaświadczeniu o badaniu technicznym przedmiotowego pojazdu jako osobowego, nigdy nie doszło do zmiany przeznaczenia owego pojazdu; a także uznanie, iż postępowanie dowodowe przeprowadzone było w sposób prawidłowy i zupełny pomimo nieprzeprowadzenia istotnych dowodów w sprawie;

3) art. 2 Konstytucji RP wyrażającego zasadę demokratycznego państwa

prawnego i zawartej w niej zasady zaufania do państwa i stanowionego prawa, a także zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika poprzez całkowite pominięcie okoliczności, iż klasyfikacji pojazdu (również z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym) dokonywał już starosta (rejestrując pojazd jako ciężarowy bez konieczności przedkładania dowodu uiszczenia podatku akcyzowego), podatnik działał więc w zaufaniu do organów Państwa - z uwagi na powszechność sprzedaży na terytorium RP pojazdów, których przeznaczenie zmieniono na ciężarowe i powszechna akceptacja tego typu działalności przez organy Państwowe, fakt wszczęcia po ponad

dwóch latach postępowania podatkowego w przedmiocie określania zobowiązania w podatku akcyzowym uznać należy za niedopuszczalne nadużycie.

Mając na względzie powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniesiono o wstrzymanie wynikania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 270 t.j. ze zm.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego w dniu 11 stycznia 2010 r. przez stronę skarżącą samochodu marki Mercedes-Benz 550 GL, rok produkcji 2010 do pozycji 8703 Taryfy celnej i uznania, że samochód ten jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym.

W ocenie strony skarżącej, wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był on pojazdem ciężarowym, a więc niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tego tytułu. Skarżacy wskazuje, że zamówił samochód ciężarowy taki kupił i taki sprzedał, o czym świadczą przekazane dokumenty.

Należy wskazać, że materialno - prawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej: u.p.a.

W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.a., obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem:

• przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1);

• nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2);

• złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem (pkt 3).

Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo, co oznacza, ze podatnikiem jest skarżący.

W art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował natomiast definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

W art. 3 ust. 1 u.p.a. określono, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L. 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.).

W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W przyjęty tam sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Prawidłowej klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie "ORINS"), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L z dnia 31 października 2009r. str. 1). W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Pozycja CN 8703, do której odwołuje się w swojej treści art. 100 ust. 4 u.p.a. definiujący samochody osobowe obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Poza wyłączeniem w tej pozycji jedynie pojazdów należących do grupy 8702 oznacza to, że wszystkie pojazdy mieszczące się w zakresie tej pozycji są samochodami osobowymi, a o takiej ich klasyfikacji decyduje zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Cecha "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN 8703.

Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych (kombi).

A zatem skoro zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). – przedmiotowy samochód spełnia ww. cechy a to oznacza, ze organy trafnie wskazały, że przedmiotowy samochód jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób.

Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Należy podkreślić wbrew stanowisku pełnomocnika strony, że nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Jest to okoliczność bezsporna.

Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej - Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy podatkowe prawidłowo się odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu.

Według tychże wyjaśnień, w pozycji (8703), określenie: "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Tym samym za prawidłowe uznać należy postępowanie organów podatkowych dokonujących klasyfikacji samochodu, posługujących się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz – pomocniczo – wspomnianych wyjaśnień do Taryfy Celnej.

W tym stanie rzeczy, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącą nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle obcych przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. – Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.).

W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść obcego dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonego badania technicznego.

Poza tym, jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, nawet nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym.

Stanowisko to podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11.

Należy podkreślić, iż nie jest przedmiotem sporu, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy. Najistotniejszym kryterium jest to czy przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, o czym świadczyć mają jego cechy konstrukcyjne, wyposażenie oraz ogólny wygląd pojazdu.

Według pełnomocnika skarżącego ta sama cecha pojazdu może występować w obu typach pojazdów np. obecność tylnych okien wzdłuż bocznych paneli charakterystycznych dla samochodu osobowego jest cechą również dla samochodu ciężarowego zaklasyfikowanego do CN 8704.

Organ przede wszystkim przeprowadził analizę dokumentów załączonych do wniosku :

1. - tj. z "aktu własności pojazdu " stanu Alaska nr [...] z dnia 27 listopada 2009 r. wraz z tłumaczeniem na j. polski wydanym przez Wydział Pojazdów Mechanicznych wskazano, że pojazd ten o wskazanym numerze identyfikacyjnym rok produkcji 2010 jest samochodem typu SUV. Organ wskazał, że oprócz tej informacji dokument ten nie zawiera innych danych.

2. Z rachunku o wskazanym numerze z dnia 11 stycznia 2010 r. wystawionego przez firmę W. z L. na Cyprze wynika, że Przedsiębiorstwo "N." z T.dokonało zakupu sam. Ciężarowego typu SUV marki MERCEDES – BENZ GL 550 o numerze podwozia, wyprodukowanego w 2010 za 80.900 EUR. Wskazano, że dokument ten zawiera tylko jedną informację, że " pojazd ten posiada 2 miejsca do siedzenia".

3. Z faktury sprzedaży z dnia 12 stycznia 2010 r. [...] wynika, że pojazd ciężarowy został sprzedany firmie I. z Sp. z o.o. w P., która to firma dokonała jego pierwszej rejestracji w kraju jako ciężarowy, na podstawie badania technicznego z 11 stycznia 2010 r. gdzie stwierdzono, że jest to samochód ciężarowy, a w załączniku wskazano, że ma 2 miejsca do siedzenia.

Według organów celnych ww. dokumenty nie przesądzają o klasyfikacji pojazdu, gdyż nie kwalifikowano ten pojazd wg klasyfikacji z taryfy celnej a wg przepisów o ruchu drogowym z 20.06.97 r. W tym kontekście tu organ wskazał, że dowód rejestracyjny jest po pierwsze dokumentem z art. 194 Op. co zgadza się ze stanowiskiem strony ale sam skarżący przyznał, że dokument ten potwierdza zarejestrowanie i po drugie jest dopuszczeniem ww. auta do ruchu. Jednak ww. dokument nie jest kwalifikacją samochodu wg CN.

Należy przywołać wyrok NSA z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 370/12, w którym stwierdzono, że dokumenty rejestracyjne nie mogły zmienić oceny co do głównej funkcji użytkowej pojazdu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Dalej NSA wskazał, że przepisy o podatku akcyzowym są odrębne i autonomiczne i nie mają do nich zastosowania przepisy o ruchu drogowym. Kwalifikacja pojazdu do Nomenklatury Scalonej następuje wyłącznie w oparciu o przepisy ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (art. 100 ust. 1 pkt 2 ) i w oparciu o ogólne reguły interpretacyjne oraz w oparciu o Noty Wyjaśniające.

W toku prowadzonego postępowania organ I instancji pozyskał również informację od firmy Mercedes-Benz Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie - krajowego przedstawiciela producenta pojazdów marki Mercedes. Z pismaz dnia 5 września 2012 roku wynika jednoznacznie, że pojazd marki Mercedes-Benz GL 550, nr nadwozia [...] został wyprodukowany jako osobowy kategorii M1.

Organ wskazał, że z tego wynika, że samochód ten został wyprodukowany z wszystkimi siedziskami dla 9 osób oraz z wszystkimi elementami wyposażenia dla samochodu osobowego. ( tj. przeszklenie, mocowania na pasy, system zabezpieczeń fotelika dziecięcego itd., tapicerka, szyberdachy, elektryczne opuszczanie okien, głośniki, itd. )

Dyrektor Izby Celnej przywołał również wyniki oględzin przedmiotowego pojazdu dokonanych w dniu 4 września 2013 roku. W trakcie oględzin stwierdzono, że przedmiotowy samochód marki Mercedes-Benz GL 550, jest pojazdem jednobryłowym typu suv (kombi), całkowicie przeszklonym, posiadającym czworo drzwi bocznych otwieranych wahadłowo oraz podnoszoną do góry klapę bagażnika. Posiadał siedem miejsc do siedzenia (w trzech rzędach) wyposażone w pasy bezpieczeństwa (7 szt.) i zagłówki, zamontowane w fabrycznych miejscach przeznaczonych do ich mocowania.

Nie posiadał stałej przegrody. Za drugim rzędem siedzeń znajduje się roleta siatkowa przymocowana do zaczepów w bocznej tapicerce. Pojazd posiada klimatyzację elektroniczną dwustrefową, dwa szyberdachy, jednolitą skórzaną tapicerkę, podsufitkę jednolitą, nawiew, kieszenie tylne w oparciach foteli przednich, wyprofilowane tylne drzwi boczne, posiadające podłokietniki i kieszenie, elektryczne sterowanie szyb we wszystkich drzwiach, głośniki zabezpieczenie przed otwarciem drzwi tylnych przez dzieci, możliwość mocowania fotelików na tylnej kanapie (system ISOFIX), dwa ekrany LCD umieszczone w zagłówkach przednich siedzeń oraz odtwarzacz płyt CD w podłokietniku między siedzeniami pierwszego rzędu - dla pasażerów tylnej kanapy.

Należy zgodzić się z organem, że wyżej wymienione elementy wnętrza

pojazdu są charakterystyczne dla wyposażenia samochodu osobowego.

Podstawowe znaczenie dla sprawy ma fakt, że pojazd został zaprojektowany i wyposażony tak, aby zwiększyć bezpieczeństwo i komfort podróży również pasażerom siedzącym w tylnej części pojazdu. Do tych elementów należy zaliczyć chociażby nawiewy klimatyzacji i oddzielna regulacja dla tylnej części pojazdu, czy też szyberdach umieszczony nad trzecim rzędem siedzeń, elektrycznie otwierane tylne szyby, oświetlenie wnętrza pojazdu, umieszczenie głośników w tylnych drzwiach i nad trzecim rzędem siedzeń, czy też zastosowanie blokady rodzicielskiej w tylnych drzwiach oraz wyposażenie tylnej kanapy w uchwyty ISOFIX do instalacji fotelika dziecięcego. Elementy te wskazują jednoznacznie na przystosowanie pojazdu do komfortowego przewozu osób również w tylnej jego części.

Zainstalowanie przez producenta w pojeździe powyższych elementów wyposażenia, jak również wysoki standard wykończenia pojazdu, jego estetyka, nadająca mu cechy wysokiej klasy komfortowego i luksusowego samochodu, jednoznacznie świadczy, iż w jego zamyśle pojazd ten miał służyć zasadniczo do przewozu osób, w tym również w tylnych rzędach siedzeń.

Wskazano, że w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, organ pozyskał również z dokumenty załączone do wniosku o przerejestrowanie pojazdu, a wśród nich dokumenty potwierdzające przeprowadzone w pojeździe zmiany: - fakturę VAT nr [...] z dnia 15 lutego 2013 roku, wystawione przez Diagnostykę Samochodową P.B. oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 15 lutego 2013 roku wraz z załącznikiem - opisem zmian dokonanych w pojeździe i dokumentacją zdjęciową.

Z powyższych dokumentów wynika, na czym polegały zmiany przeprowadzone w pojeździe w celu nadania mu ponownie charakteru samochodu przeznaczonego do przewozu osób.

Zmiany te polegały jedynie na demontażu ściany grodziowej oddzielającej część ładunkową od pasażerskiej (nie jest wskazane, w jakim miejscu znajdowała się ta ścianka) oraz na montażu dwóch rzędów siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami. Zamontowane kanapy oraz pasy są częściami oryginalnymi i zostały zamocowane w ich fabrycznych punktach kotwiczenia. Otwory po zdemontowanej kracie zaślepiono. Wartość wykonanej usługi wyniosła 80,00 zł brutto.

Po przeprowadzonych zmianach pojazd został zakwalifikowany jako osobowy z siedmioma miejscami siedzącymi.

W ocenie organu drugiej instancji, wskazany powyżej zakres zmian wykonanych w przedmiotowym pojeździe w celu ponownego zakwalifikowania go jako pojazdu osobowego, jest potwierdzeniem, iż samochód ten należy klasyfikować do pozycji 8703 (do pojazdów o zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób).

W ocenie Sądu, w tym przypadku nie sposób zanegować prawidłowości ustaleń organów podatkowych, że samochód ten posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703. Bezspornie przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako osobowy, a zatem został zaprojektowany zasadniczo do przewozu osób. O takim jego przeznaczeniu świadczy:

- fakt, że został wyprodukowany jako samochód osobowy w oparciu o europejskie świadectwo homologacji i nie miał fabrycznie zamontowanej przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej,

- posiada fabryczną możliwość zamontowania 7 miejsc siedzących w dwóch rzędach z pasami bezpieczeństwa dla kierowcy i każdego pasażera,

- drzwi przeszklone,

- bagażnik przeszklony otwierany do góry,

- wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (wentylacja w części przeznaczonej do przewozu towarów, elektrycznie opuszczane szyby, popielniczki, wykładzinę podłogową oraz boczną w części przeznaczonej do przewozu towarów).

Jednocześnie dokonane zmiany elementów wyposażenia pozbawiły go pewnych cech charakterystycznych dla samochodów osobowych (vide noty wyjaśniające). Dokonane zmiany miały jednak charakter nietrwały.

W tej sytuacji za trafną uznać trzeba dokonaną przez organy podatkowe ocenę charakteru zmian dokonanych w stosunku do oryginalnego wyposażenia samochodu, uwzględniającą takie okoliczności, jak: pierwotne przeznaczenie samochodu z uwagi na jego cechy konstrukcyjne, zakres i trwałość zmian oraz ich wpływ na pozbawienie pojazdu pierwotnych cech samochodu osobowego. Powyższe zmiany o charakterze nietrwałym, nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego.

Wprawdzie zmiany te potwierdzają, że samochód na dzień nabycia spełniał również wymogi do przewozu towarów, jednakże nie wyłącza to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Zmiany dokonane w samochodzie - umożliwiające przewóz towarów, nie były właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana już na etapie produkcji.

Skarżący, pomimo zapewnienia przez organy podatkowe czynnego udziału w postępowaniu nie skorzystał z tego prawa i nie przedstawił dowodów pozwalających wyciągnąć odmienne wnioski.

Sąd stwierdza, iż organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy wyprowadził wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagała się podatnik, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181 i art. 187 Ordynacji podatkowej).

Jak już wskazano wyżej, istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu, w tym również (choć nie tylko) dokumentów rejestracyjnych. W niniejszej sprawie te dokumenty zostały także wzięte pod uwagę przez organy podatkowe, jednak biorąc pod uwagę pozostałe okoliczności dotyczące cech i ogólnego wyglądu samochodu (istotnych dla ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia), zawarte w tych dokumentach zapisy dotyczące określenia rodzaju pojazdu nie mogły być decydujące.

Podsumowując, skoro organy podatkowe prawidłowo zaklasyfikowały wskazany pojazd w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą.

Z zeznań pierwszego nabywcy wynikało, że zakupił samochód ciężarowy i nie dokonywał żadnych zmian, mimo, że faktura dot. zmian została wystawiona przez Diagnostykę Samochodową P.B. została wystawiona w czasie gdy A. był właścicielem auta.

Drugi nabywca J. K.zeznał, że zakupił samochód w takim stanie jak w dniu oględzin. Jego syn J. zeznał, że to on przerobił samochód uzupełniając go o siedzenia, demontaż kratki a części zakupił na giełdzie w P..

Organ w opinii Sądu zasadnie uznał składane wyjaśnienia za mało wiarygodne.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, iż nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił

E. Kruppik – Świetlicka H. Adamczewska – Wasilewicz U. Wiśniewska