Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1060/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i art 61 par 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W piśmie z 15 marca 2017 r. R. D., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu, zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres 6 miesięcy od dnia wykonania decyzji.

W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że w przypadku braku udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej będzie on zobowiązany do powrotu na terytorium [...] przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i w przypadku niewykonania tego obowiązku w sposób dobrowolny zostanie ona wykonana w sposób przymusowy przez Straż Graniczną. Niewstrzymanie wykonania decyzji będzie również równoznaczne z pozbawieniem Skarżącego dochodzenia swoich praw przed sądem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się również, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09, z 10 czerwca 2016 r., sygn. II OZ 601/16).

W ocenie Sądu przedstawione przez pełnomocnika Skarżącego okoliczności mające świadczyć o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie stanowią przesłanki do uwzględnienia złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał bowiem, że istnieje realna możliwość wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa.

W ocenie Sądu nie może zostać uwzględniony zarzut, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje pozbawienie prawa Skarżącego do sądu. Z akt sprawy wynika, że w niniejszym postępowaniu Skarżący jest reprezentowany przez radcę prawnego. Udzielone pełnomocnictwo upoważnia również do działania przez Sądem w niniejszej sprawie. Wskazać należy, że ten sam pełnomocnik występował również w imieniu Skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Wobec tego prawo do sądu będzie zagwarantowane bowiem Skarżącego będzie reprezentował profesjonalny pełnomocnik (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. II OZ 616/17).

Skarżący poza kwestią pozbawienia prawa do sądu nie wskazał żadnych innych okoliczności, które pozwoliłyby na dokonanie oceny, czy faktycznie zachodzi podstawa do udzielenia mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.