Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 539/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214, art. 220 par. 1, art. 184 w zw. z art. 197 i 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M. i J. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 840/07 wzywające M. i J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi D. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej "rozporządzeniem", zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 840/07, wezwał M. i J. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2008 r. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r. w sprawie ze skargi D. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D., M. i J. W. podnosząc, że jest ono niesprawiedliwe

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 ppsa zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, § 2 tego artykułu stanowi natomiast, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązanie M. i J. W. przez Sąd I instancji do uiszczenia wpisu od zażalenia jest słuszne i zgodne z prawem. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt. 7 powyższego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych.

Wskazać również należy, że przedmiotowe zarządzenie mogło być zaskarżone wyłącznie przez M. i J. W., bowiem to oni zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, a zatem zażalenie D. W. tym bardziej nie mogło wywołać skutku.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 oraz 198 ppsa.