Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 648/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.G., R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy określenia wysokości nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 października 2018 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca M.G. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w osobie A.B.. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem R.G.. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury męża w kwocie "[...]" oraz jej renty w wysokości "[...]" oraz pomocy społecznej w kwocie "[...]"za wrzesień 2018 r. Łączny dochód rodziny z tytułu renty, emerytury i pomocy społecznej wynosi "[...]" miesięcznie. Skarżąca wraz z mężem jest właścicielem połowy domu z 1900 r. wymagającego remontu, o wartości ok. "[...]", położonego na działce o powierzchni "[...]", nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami. Innego majątku nie posiadają.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawczyni wskazała na swoje problemy ze zdrowiem oraz męża. Podkreśliła, że oboje są inwalidami "znacznego stopnia". Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że utrzymują się z dochodów ze świadczeń "rolniczych" oraz okresowej pomocy z MOPS.

Wskazała, iż wraz z mężem ponoszą następujące koszty utrzymania: leki "[...]" prąd "[...]", woda "[...]", gaz "[...]", TV- "[...]", telefon –"[...]", szambo "[...]" śmieci "[...]" środki czystości i higieniczne "[...]", koszty podróży do szpitala w "[...]" na "[...]", wydatki na korespondencję, środki czystości "[...]". Ogółem wydatki skarżącej i jej męża wynoszą "[...]" miesięcznie.

Wyjaśniła, że lokalizacja nieruchomości "[...]" oraz dewastacja jeziora, wspólnego lasu i gruntów "[...]" pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości.

Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z art. 245 § 1-3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2018r., poz. 1302.) dalej zwana w skrócie p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika.

W warunkach niniejszej sprawy dodatkowo wskazać należy, że tut. Sąd postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 351/18 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę fakt, że w tych spawach przedstawiona przez stronę sytuacja materialna jak i życiowa jest tożsama należy uznać, że skarżąca spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia radcy prawnego.

Przyjąć zatem należy, że trudna sytuacja zdrowotna rodziny, podeszły wiek skarżącej i jej męża, jak również stan posiadania uniemożliwia wnioskodawczyni zdobycie dodatkowych środków na pokrycie kosztów przedmiotowego postępowania sądowego, w tym na samodzielne opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zważyć należy, że skarżąca musi ponosić koszty leczenia i utrzymania, a jej jedynym źródłem dochodu jest renta i emerytura męża. Dodatkowo skarżąca i jej mąż korzystają z pomocy społecznej. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawnia do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na urzędowym formularzu wniosku skarżąca zaznaczyła, że wnosi

o ustanowienie radcy prawnego w osobie A.B.. W związku z tym konkretnym wskazaniem co do osoby pełnomocnika wyjaśnić należy, że wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Ustanawiając na rzecz strony radcę prawnego sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała radcę prawnego właściwa rada okręgowa izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez skarżącą.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.