Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1866/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany postanowień taryfy opłat lotniskowych skargę oddala


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...], który po rozpatrzeniu wniosku [...] S.A. z siedzibą w [...], zwanej dalej jako [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014r. poz. 183), zwanej dalej kpa w związku z art. 77b ust. 7 w zw. z art. 77b ust. 5 oraz art. 77b ust. 8 ustawy z dnia 3 lipca 2002r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013r. poz. 1393 oraz z 2014r. poz. 768, zwanej dalej jako ustawa Prawo lotnicze ) - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania zmiany postanowień taryfy opłat lotniskowych dla lotniska [...], przekazanej przez zarządzającego lotniskiem [...] - Międzynarodowy Port Lotniczy [...] Sp. z o.o. zwanej dalej jako "MPL [...] albo zarządzający", pismem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, w zakresie wysokości oraz zasad ustalania zniżki od stawki opłaty pasażerskiej.

Na wstępie uzasadnienia decyzji Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wskazał, że przedmiotowa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 4 kwietnia 2014r. do Prezesa Urzędu na podstawie art. 77 b ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, wpłynęło pismo od MPL [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. przekazujące do wiadomości taryfę opłat lotniskowych dla lotniska [...] (dalej jako "taryfa opłat lotniskowych" bądź "taryfa"). Przedłożona taryfa obejmowała zmianę postanowień pkt 7.1 i 7.2 oraz wprowadzenie nowego pkt 7.5 taryfy opłat lotniskowych.

Wnioskiem nr [...] z dnia 10 kwietnia 2014r. uzupełnionym pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r., [...] zwróciły się do Prezesa Urzędu, w trybie art. 77b ust. 5 ustawy Prawo lotnicze, o nakazanie zmiany taryfy opłat lotniskowych przedłożonej przez MPL [...] w przedmiocie wprowadzenia jednolitej stawki opłaty pasażerskiej, zapewniającej równe traktowanie wszystkich użytkowników, na poziomie 34 PLN oraz ustalenia obiektywnych i przejrzystych kryteriów korzystania ze zniżki w opłacie pasażerskiej. Jednocześnie wnioskiem

z dnia 11 kwietnia 2014r., uzupełnionym dnia 23 kwietnia 2014r., [...] (dalej jako "[...]") zwróciła się do Prezesa Urzędu o zmianę taryfy opłat lotniskowych przedłożonej przez MPL [...] w zakresie odrzucenia nowej taryfy opłat lotniskowych zaproponowanej przez MPL [...].

W związku z powyższymi wnioskami [...] i [...] oraz w związku z art. 77b ust. 5 i ust. 2 ustawy Prawo lotnicze, dnia 29 kwietnia 2014r. wszczęte zostało postępowanie w sprawie nakazania zmiany taryfy opłat lotniskowych przedłożonej przez MPL [...] pismem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., o czym strony postępowania zostały poinformowane pismem nr [...] z dnia 2 maja 2014r. oraz pismem nr [...] z dnia 5 maja 2014r. Ponadto, pismem nr [...]

z dnia 22 maja 2014r. strony zostały poinformowane o zebraniu materiału dowodowego w sprawie oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w terminie do 27 maja 2014 r.

W swych wnioskach [...] oraz [...] wnioskowały o:

- odrzucenie progu dla rabatu ilościowego na opłatę pasażerską i wprowadzenie jednolitej stawki opłaty pasażerskiej, zapewniającej równe traktowanie wszystkich użytkowników, na poziomie 34 PLN;

- wprowadzenie obiektywnych i przejrzystych kryteriów korzystania ze zniżki

w opłacie postojowej;

- odrzucenie nowej taryfy opłat lotniskowych zaproponowanej przez MPL [...], zarzucając projektowi taryfy opłat lotniskowych przedłożonemu przez MPL [...] naruszenie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej z dnia 23 stycznia 2013r. w sprawie opłat lotniskowych (Dz. U. poz. 114, dalej jako "rozporządzenie ws. opłat") w związku z art. 102 TFUE oraz

§ 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie opłat i art. 15 Konwencji.

Po analizie wniosków stron oraz po rozpatrzeniu materiału dowodowego otrzymanego w toku postępowania, dnia [...] maja 2014r. Prezes Urzędu wydał decyzję nr [...] o odmowie nakazania zmiany postanowień taryfy opłat lotniskowych dla lotniska [...]. Prezes Urzędu uznał, że nie zachodzą podstawy do nakazania zmiany ww. postanowień taryfy w oparciu

o wnioski sformułowane przez [...] i [...].

W dniu 13 czerwca 2014 r. do Prezesa Urzędu na podstawie art. 127 § 3 i art. 129 § 2 kpa wpłynął wniosek [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. decyzją.

Po rozpatrzeniu ww. wniosku Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego podjął

w dniu 14 lipca 2014r., powołaną na wstępie decyzję utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2014r. nr [...].

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zapoznaniu się z materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie, przeanalizowaniu postępowania w pierwszej instancji, po zapoznaniu się z dotychczas zgłaszanymi wnioskami wszystkich stron postępowania, w szczególności z podniesioną przez [...] argumentacją we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził, iż żadna ze stron nie zgłosiła nowych wniosków dowodowych, a stan faktyczny w sprawie od czasu wydania decyzji w pierwszej instancji nie uległ zmianie.

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego odniósł się do zarzutów podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu kierował się zasadą prawdy obiektywnej, dokonując czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy nie tylko na wniosek stron, ale także z urzędu.

Odpowiadając na zarzut braku zakwestionowania taryfy przygotowanej zdaniem P[...] jedynie pod kątem przewoźnika [...], organ wskazał, iż w przeciwieństwie do stwierdzeń [...], z dowodów zebranych w sprawie wynika, że potencjalnych beneficjentów zniżki może być więcej niż jeden. Podał, że w piśmie nr [...] z dnia 29 kwietnia 2014r. MPL [...] przedstawił wiarygodną prognozę liczby pasażerów odlatujących dla 2014r. i 2015r. Wynika

z niej, że w 2014r. dwóch, a w 2015r. trzech przewoźników lotniczych może obsłużyć ponad 250 tys. pasażerów odlatujących i tym samym być uprawnionymi do otrzymania omawianej zniżki. Te same prognozy zostały przedstawione

w dokumentach, które jak wskazuje MPL [...] stanowiły podstawę programu emisji obligacji, w ramach którego to postępowania prognozy te poddane były zewnętrznemu audytowi pod względem rzetelności i realności wykonania.

W związku z czym zdaniem organu nie jest uzasadnione twierdzenie, że "Prezes Urzędu kierował się wyłącznie interesem MPL [...] i przewoźnika [...]", bowiem materiał dowodowy, na którym oparł się Prezes Urzędu przy wydawaniu decyzji potwierdza, iż beneficjentów zniżek najprawdopodobniej będzie wielu. Ponadto organ zaznaczył, że sam charakter zniżki, jak wskazuje MPL [...], ma posłużyć rozwojowi ruchu - zgodnie ze strategią portu lotniczego, co jest zgodne z celem art. 4 ust. 2 rozporządzenia ws. opłat tj. rozwojem ruchu lotniczego. Co więcej, zniżka została ustalona i określona w taki sposób, aby każdy przewoźnik lotniczy, który jest zainteresowany rozwojem ruchu z lotniska [...] mógł

z niej skorzystać na tych samych warunkach. Działanie, którego celem jest rozwój połączeń lotniczych do/z lotniska, jest również zgodne z interesem społecznym, którym jest niewątpliwie dostęp do możliwie szerokiej oferty połączeń lotniczych. Jednocześnie, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w sprawie, Prezes

Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie stwierdził zaistnienia przesłanek świadczących niezgodności zmiany taryfy z przepisami prawa w zakresie wskazanym przez strony, a tym samym nie stwierdził podstaw dla nakazania zmiany tych opłat.

W odniesieniu do zarzutu [...], że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego powinien zgodnie z art. 100 § 1 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesić postępowanie w sprawie nakazania zmiany taryfy opłat lotniskowych i wystąpić do właściwego organu (Prezesa UOKIK) o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, organ uznał ten zarzut za nieuzasadniony. Organ zaznaczył, że w pierwotnym wniosku o nakazanie zmiany taryfy opłat lotniskowych dla portu lotniczego [...] nr [...] z dnia 22 kwietnia 2014r. [...] postulowały

o wprowadzenie jednolitej stawki opłaty pasażerskiej, zapewniającej równe traktowanie wszystkich użytkowników oraz wprowadzenie obiektywnych

i przejrzystych kryteriów korzystania ze zniżki w opłacie postojowej. Z kolei kwestia nadużycia z tego tytułu pozycji dominującej znalazła się w uzasadnieniu do przedmiotowego wniosku.

W toku postępowania Prezes Urzędu odniósł się do podnoszonej kwestii nadużywania pozycji dominującej w związku z wnioskiem o nakazanie zmiany taryfy opłat lotniskowych złożonym przez [...]. Prezes Urzędu w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych nr [...] z dnia 16 kwietnia 2014r. poinformował [...] o tym, że nie jest organem właściwym w zakresie rozstrzygania spraw o nadużywanie pozycji dominującej jednocześnie wskazując, że organem właściwym do oceny w kontekście zgodności z prawem konkurencji w tym przedmiocie jest Prezes UOKIK. W piśmie nr [...] z dnia

7 maja 2014r. skierowanym do [...], Prezes Urzędu ponownie wskazał, że zarzuty przedmiotowego wniosku [...] zostaną rozpoznane przez Prezesa Urzędu

w granicach jego właściwości tj. pod względem zgodności przedłożonej taryfy opłat lotniskowych z zasadami ustalania opłat lotniskowych określonymi w Konwencji

o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, ze zm.). Organ wskazał, iż obowiązek powyższego badania oraz rozstrzygnięcia w zakresie zaistnienia dyskryminacji, jest po pierwsze niezależny od faktu posiadania bądź nie posiadania przez zarządzającego pozycji dominującej, a po drugie ograniczone jest do badania zaistnienia dyskryminacji cenowej, więc nie dotyczy wszelkich innych aspektów naruszania konkurencji (w tym wieloaspektowego zagadnienia nadużywania pozycji dominującej), wynikających z przykładowego katalogu praktyk wymienionych

w przepisach dotyczących ochrony konkurencji i konsumentów. Tym samym, Prezes Urzędu poinformował [...] o zamierzonym zakresie badania taryfy w zakresie dotyczącym zasad niedyskryminacji i jednocześnie zawiadomił [...], że zgodnie

z art. 66 § 1 kpa, w zakresie zbadania zgodności taryfy opłat lotniskowych MPL [...] pod kątem ewentualnego nadużywania pozycji dominującej, strona powinna wnieść odrębne podanie do organu właściwego do rozstrzygania takich spraw tj. do Prezesa UOKiK. Jednocześnie [...] w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2014r. nr [...] zapoznały się - przed wydaniem zaskarżonej decyzji - ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym ww. pismami Prezesa Urzędu oraz [...], a mimo to nie skorzystały z prawa wniesienia podania do Prezesa UOKIK w 14- dniowym terminie. Niezależnie od powyższego, organ zaznaczył iż wbrew twierdzeniom [...], Prezes Urzędu nie uznał się za niewłaściwy co do zakresu rozstrzygnięcia wynikającego z § 4 ust. 1 pkt 3 i § 4 ust. 2 rozporządzenia ws. opłat. Prezes Urzędu rozpoznał sprawę w tym przedmiocie zgodnie z zakresem przyznanej mu przepisami prawa kompetencji rzeczowej. Wskazał przy tym, iż do zakresu badania, potrzebnego do analizy zgodności taryfy ze wskazanymi wyżej właściwymi przepisami i wydania decyzji, niezbędne jest w myśl m.in. § 4 ust. 1 pkt 3 i § 4 ust. 2 rozporządzenia ws. opłat, zbadanie spełnienia wymogu niedyskryminacji opłat oraz zniżek, co z istoty materiału podlegającego badaniu (opłaty oraz zniżki) ogranicza się do badania czy nie zaszła dyskryminacja cenowa. Badanie to jest całkowicie niezależne od faktu czy zarządzający posiada pozycję dominująca czy też jej nie posiada.

Przy czym organ ponownie podkreślił, iż nadużywanie pozycji dominującej jest wielopłaszczyznowe i wieloaspektowe oraz z pewnością nie realizuje się jedynie

w działaniu polegającym na dyskryminacji cenowej przewoźników lotniczych.

Ponadto Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wskazał, iż w myśl ww. właściwych przepisów, przedmiotem jego badania była okoliczność czy zasady ustalania opłat i zniżek nie są dyskryminujące, podczas, gdy strona opiera swoje zarzuty jedynie na okoliczności nierównego traktowania. Z faktu nierównego traktowania przewoźników lotniczych strona wywodzi, iż zarządzający dopuścił się dyskryminacji poprzez dodatkowo nadużycie pozycji dominującej. Organ wyjaśnił, iż nierówne traktowanie nie jest pojęciem tożsamym z dyskryminacją. Wskazał także, iż organ nie uzależnia wydania decyzji nakazującej zmianę postanowień taryfy od faktu, że zachodzi

w ogóle nierówne traktowanie. Prezes Urzędu stwierdzając nierówne traktowanie, występujące zresztą bardzo często w warunkach rynkowych, bada zgodnie z ww. właściwymi przepisami, czy nie stanowi ono przejawu zakazanej dyskryminacji (w tym wypadku cenowej). Tym samym organ podkreślił, iż nierówne traktowanie

w zakresie zniżek jest jak najbardziej legalnym działaniem, o ile nie stanowi jednocześnie zakazanej dyskryminacji. Nie każde zróżnicowanie cen i innych warunków umów (nierówne traktowanie) jest zakazaną dyskryminacją w świetle prawa konkurencji. Niedopuszczalna jest tylko dyskryminacja powodująca zróżnicowanie antykonkurencyjne. Tak więc zróżnicowane w postaci dopuszczenia różnych wysokości zniżek od jednakowych opłat w zależności od ilości wykonywanych operacji, nie może być uznane za zakazaną dyskryminację. Zakazaną dyskryminacją będzie jedynie taka sytuacja, której celem lub skutkiem jest ograniczenie konkurencji, nie uzasadnione żadnymi innymi czynnikami, w szczególności ekonomicznymi i społecznymi, a mianowicie m.in. jeśli rezultaty działania zarządzającego godziłyby w wolność i równość przewoźników lotniczych oraz obniżałyby poziom dobrobytu konsumentów. W świetle powyższego Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, nie zgadza się ze stanowiskiem strony, iż dopuszczalne jest jedynie jednakowe traktowanie w zakresie zniżek. Wskazał, że zróżnicowane traktowanie co do zniżek w zależności od ilości, częstotliwości operacji, mające na celu zwiększenie ruchu lotniczego, rozwój konkurencji pomiędzy przewoźnikami jest jak najbardziej uzasadnione i nie stanowi zakazanej dyskryminacji. Organ nadmienił, że w przedmiotowej sprawie dyskryminacją zakazaną mogłoby być traktowanie nie uwzględniające czynników takich jak: ilości wykonywanych przewozów lotniczych, przesłanki społeczne, ekonomiczne czy też korzyści dla konkurencji i konsumentów jako, że nie znajdowałoby to żadnego uzasadnienia.

W dalszej części uzasadnienia Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ustosunkował się do zarzutu braku zawieszenia postepowania przed organem

z powodu jak wskazał [...] wystąpienia zagadnienia wstępnego. Organ powołał wyroki sądów administracyjnych dotyczącego zagadnienia wstępnego m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2012r. sygn. akt II OSK 1570/11, LEX nr 1367328 w którym wskazano, że "Organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. Organ podkreślił więc, iż od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści (powołał wyrok WSA w Kielcach z dnia 19 grudnia 2012 r. II SA/Ke 622/12, LEX 1348604).

Organ dodał także, iż o zagadnieniu wstępnym można mówić jeśli jego związek ze sprawą przejawia się w takiej relacji, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd oznacza bezwzględną przeszkodę do wydania decyzji w prowadzonej sprawie. W wypadku, gdy taki związek nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania z tego powodu.

W świetle powyższego Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził, iż podnoszona przez [...] konieczność ustalenia jako zagadnienia wstępnego okoliczności czy działanie zarządzającego polegające na nierównym traktowaniu stanowiło nadużycie pozycji dominującej, w żadnym z powyższych aspektów (które muszą być spełnione łącznie) nie spełnia wymogów zagadnienia wstępnego, a to z podanych niżej przyczyn:

1) ustalenie czy zarządzający posiada pozycję dominującą na rynku jest zupełnie obojętne dla podjęcia przez Prezesa Urzędu decyzji w sprawie taryfy opłat lotniskowych;

2) zakres badania w zakresie konkurencji, konieczny do wydania decyzji, ogranicza się wyłącznie do tego czy wystąpiła dyskryminacja cenowa i nie obejmuje żadnych innych aspektów ewentualnego naruszania konkurencji/nadużywania pozycji dominującej;

3) przesądzająca nie jest okoliczność czy zachodzi nierówne traktowanie, ale czy jest ono przejawem zakazanej dyskryminacji;

4) ocena zaistnienia lub brak zaistnienia zakazanej dyskryminacji mieści się zgodnie z ww. właściwymi przepisami w kompetencjach Prezesa Urzędu, a nie innego organu bądź sądu;

5) kwestia oceny czy działanie zarządzającego jest przejawem zakazanej dyskryminacji nie jest kwestią, która pojawia się dopiero w toku postępowania, nie istnieje też przepis materialny, z którego wynika obowiązek rozstrzygnięcia tego zagadnienia prawnego przez inny organ; ocena powyższej kwestii w ramach kompetencji Prezesa Urzędu możliwa jest na podstawie ww. właściwych przepisów i jako jedna z przesłanek wydania właściwej decyzji jest już wiadoma przed wszczęciem każdego postępowania w takiej sprawie; zagadnienie oceny dyskryminacji nie jest materią wynikającą w toku postępowania; żaden przepis nie obliguje Prezesa Urzędu do każdorazowego występowania w tej sprawie do innego organu, w związku z czym może on dokonać tej oceny samodzielnie;

6) ocena przez inny organ (Prezesa UOKIK) w zakresie o jaki wnosi strona (tj. czy podmiot posiada pozycję dominującą, czyją nadużywa poprzez nierówne traktowanie) nie jest konieczna do rozpatrzenia niniejszej sprawy, bowiem jedynym elementem w ramach prawa konkurencji koniecznym do wydania ww. decyzji jest ocena czy nie doszło do dyskryminacji cenowej co dokonywane jest w ramach kompetencji Prezesa Urzędu; pozostałe aspekty naruszania konkurencji nie mieszczą się ani w zakresie kompetencji Prezesa Urzędu, ani nie stanowią obligatoryjnie badanych elementów koniecznych do rozpoznania sprawy i wydania decyzji w sprawie opłat lotniskowych.

Nadto, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego podkreślił, że ustalone w ramach taryfy opłaty lotniskowe nie dyskryminują żadnego z użytkowników lotniska. Zaproponowane bowiem w taryfie opłaty są identyczne dla każdego użytkownika, a więc spełniają zapis w § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia ws. opłat. Natomiast zaproponowany system zniżek ma na celu rozwój ruchu lotniczego, co jest również zgodne z § 4 ust. 2 rozporządzenia ws. opłat.

Odnosząc się natomiast do zarzutu [...], że organ niesłuszne przyjął, że zaproponowana zniżka w taryfie MPL [...] ma na celu zwiększenie ruchu w porcie lotniczym [...], także w związku z faktem, że zaproponowana zniżka nie została ograniczona w czasie, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wyjaśnił, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż system zniżek ma zmotywować linie lotnicze do zwiększania swojego zaangażowania na lotnisku [...]. Wskazał także, że w toku postępowania MPL [...] przedstawił również wiarygodną prognozę liczby pasażerów odlatujących dla 2014r. i 2015r. obsłużonych przez głównych przewoźników w porcie lotniczym [...]. Wskazuje ona na prognozowany wzrost ruchu lotniczego na lotnisku [...]. Ponadto dodał również, że w związku z informacją przekazaną przez MPL [...] w piśmie z 30 maja 2014r., nowo wprowadzona zniżka zgodna jest z § 4 ust. 3 rozporządzenia ws. opłat, ponieważ zmiana taryfy opłat lotniskowych dla portu lotniczego [...] obowiązuje przez 5 lat tj. od dnia 5 czerwca 2014 r. do dnia 4 czerwca 2019r. Nadto wskazał, że w dniu 18 czerwca 2014r. w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego ukazało się Ogłoszenie Nr 15 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie opłat lotniskowych na lotnisku [...], w którym wyraźnie wskazano na ograniczenie obowiązywania zmiany taryfy opłat do 5 lat (Dz. Urz. ULC z 18.06.2014, poz. 48).

W końcowej części uzasadnienia Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, stwierdził, iż nie jest uzasadniony argument podnoszący, że decyzji z dnia

maja 2014r. nr w przedmiocie odmowy nakazania zmiany postanowień taryfy opłat lotniskowych dla lotniska, nie powinien być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, ponieważ nie dotyczy większości użytkowników, a wyłącznie jednego przewoźnika organ. Organ wskazał, iż taryfa opłat lotniskowych dotyczy funkcjonowania całego portu lotniczego i jest skierowana do wszystkich użytkowników portu. Zdaniem Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego wobec braku naruszeń ww. właściwych przepisów, a także w celu umożliwienia realizacji założeń biznesowych przez MPL [...], nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było zgodne z art. 108 kpa ze względu na interes społeczny.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...] wniosły [...] S.A z siedzibą w [...] wnosząc o jej uchylenie.

Strona skarżąca podniosła, iż w trakcie prowadzonego postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego doszło do naruszeń następujących przepisów prawa, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia organu administracji tj.

- art. 102 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

- art. 67, 77b ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze , w związku z § 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 stycznia 2013 r. w sprawie opłat lotniskowych (Dz. U. 2013 r., poz. 114),

- art. 6, 7, 97 § 1 w związku z art. 100 § 1 i 108 kpa.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że w decyzji z dnia [...] lipca 2014r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez przewoźnika we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy,

a jego argumentacja zdaniem strony skarżącej wydaje się sprzeczna w niektórych miejscach pozbawiona uzasadnienia prawnego.

W pierwszej kolejności skarżąca podniosła, że Prezes ULC myli pojęcie obowiązującej taryfy opłat lotniskowych ze zmianą taryfy opłat lotniskowych, której de facto dotyczyło postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Skarżąca podała, że w zaskarżonej decyzji organ podniósł, że z prognozy liczby pasażerów odlatujących w latach 2014 i 2015 wynika, że "w 2014r. dwóch, a w 2015r trzech przewoźników lotniczych może obsłużyć ponad 250 tys. pasażerów odlatujących i tym samym być uprawnionym do otrzymania omawianej zniżki".

W odniesieniu się do powyższego strona skarżąca podniosła, że wskazany przez organ wolumen 250 tys. pasażerów nie dotyczy zmiany taryfy opłat lotniskowych,

w sprawie której przed ULC prowadzone było postępowanie, a obowiązującej od roku 2013 taryfy opłat lotniskowych, która zakłada, że po osiągnięciu liczby 250 tys. przewiezionych pasażerów, opłata za pasażera odlatującego wyniesie odpowiednio 38 PLN, powyżej 300 tys. - 37 PLN, 350 tys. - 36 PLN, 400 tys. - 35 PLN, 450 tys. – 34 i wreszcie powyżej 500 tys. - 33 PLN.

Skarżąca zaznaczyła, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosiła, że na podstawie taryfy opłat lotniskowych obowiązującej przed zatwierdzeniem zmiany taryfy, jedynym -przewoźnikiem uprawnionym do skorzystania z obowiązującego systemu zniżek było wyłącznie przewoźnik [...]. Żaden inny przewoźnik lotniczy korzystający na stałe z MPL ([...]) nie jest uprawniony do skorzystania ze zniżki na poziomie 38 PLN, bo żaden z nich nie osiąga liczby 250 tys. przewiezionych pasażerów. Skarżąca wskazała, że zmiana taryfy opłat lotniskowych dotyczy liczby przewiezionych pasażerów powyżej 550 tys. do 1 miliona i z całą pewnością będzie ona dotyczyła wyłącznie przewoźnika [...], który na podstawie danych złożonych przez nią w postępowaniu przed organem przewiózł na koniec 2013 r. liczbę 846 905 pasażerów i tym samym jako jedyny uprawniony będzie do skorzystania z opłaty pasażerskiej wprowadzonej zmianą do taryfy opłat lotniskowych w wysokości 21 PLN. Zdaniem skarżącej wbrew twierdzeniom organu administracji zatwierdzona zmiana taryfy opłat lotniskowych nie służy rozwojowi ruchu, gdyż przewoźnik lotniczy [...] - jedyny uprawniony do skorzystania z nowych stawek opłaty pasażerskiej otrzyma przy zachowaniu dotychczasowego status quo opłatę niższą o 12 PLN od każdego przewiezionego pasażera, podczas gdy wszyscy pozostali przewoźnicy uiszczać będą opłatę podstawową w wysokości 45 PLN. Tym samym zdaniem skarżącej bezzasadnym jest twierdzenie organu, że kilku innych przewoźników uprawnionych będzie do skorzystania z systemu zniżek wprowadzonych zmianą do taryfy opłat lotniskowych, gdyż pułap 250 tys. pasażerów nie dotyczy zmiany taryfy opłat lotniskowych, którą zakwestionowała skarżąca, a odnosi się do taryfy opłat lotniskowych obowiązującej przed dniem zatwierdzenia zmiany do tej taryfy. W świetle powyższego zdaniem strony skarżącej Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie odniósł się do zarzutu przewoźnika podniesionego w trakcie postępowania.

W ocenie strony skarżącej w niniejszej sprawie nie została spełniona żadna

z przesłanek wynikających art. 108 kpa, a zatwierdzona decyzja przez Prezesa ULC zmiana taryfy opłat lotniskowych w efekcie uderza w pozostałych użytkowników lotniska, którzy w koszcie biletu uwzględnić muszą maksymalną stawkę taryfy opłat lotniskowych (45 PLN), co w dalszej konsekwencji przekłada się na koszt ponoszony przez finalnych odbiorców usług lotniczych (pasażerów), z których tylko część, dowożona przez przewoźnika [...], uprzywilejowana jest niższym poziomem opłaty. Argument ten, zdaniem skarżącej, świadczy o tym, że rygor natychmiastowej wykonalności wydany został z naruszeniem interesu społecznego. Skarżąca nadmieniła także, iż od kilku lat korzysta z Terminala 2 MPL [...], który odbiega zdecydowanie od standardu zapewnionego w Terminalu 1, z którego m.in. korzysta [...], a mimo to, jego opłata za pasażera jest wyższa, od tej uiszczanej przez przewoźnika [...] w Terminalu 1 i takie działanie ze strony MPL [...] stanowi zdaniem skarżącej nierówne traktowanie w rozumieniu art. 67 ust. 1 ustawy.

Zdaniem skarżącej niezrozumiałym są twierdzenia Prezesa ULC dotyczące różnicy pomiędzy pojęciem "nierównego traktowania" i "dyskryminacji", podnoszone wielokrotnie w zaskarżonej decyzji, a nie wyjaśniające rozumienia organu administracji w tym przedmiocie. Skarżąca podniosła, że przepisy ustawy posługują się zarówno pojęciem "zasady równego traktowania" (art. 67 ust. 1), jak i pojęciem "dyskryminacji" i nie czynią rozróżnienia pomiędzy tymi dwoma pojęciami.

Skarżący podniósł, iż nieuprawnionym jest twierdzenie przez Prezesa ULC, że "ustalenie czy zarządzający posiada pozycję dominującą na rynku jest zupełnie obojętne dla podjęcia przez Prezesa Urzędu decyzji w sprawie taryfy opłat lotniskowych" i że "zakres badania w zakresie konkurencji, konieczny do wydania decyzji, ogranicza się wyłącznie do tego czy wystąpiła dyskryminacja cenowa i nie obejmuje żadnych innych aspektów ewentualnego naruszania konkurencji/nadużywania pozycji dominującej". Strona skarżąca podniosła, że jeśli zatem według Prezesa ULC "przesądzającą nie jest okoliczność czy zachodzi nierówne traktowanie, ale czy jest ono przejawem zakazanej dyskryminacji", to tym bardziej, przy badaniu sprawy powinien był on uwzględnić przepis art. 102 TFUE. Badanie zgodności taryfy opłat lotniskowych, przyznane Prezesowi ULC na podstawie art. 77 b ust. 2 ustawy, powinno uwzględniać wszystkie aspekty zgodności taryf z przepisami prawa międzynarodowego, w tym również uwzględnieniu artykułu 102 TFUE.

Skarżąca zaznaczyła także, iż brak uwzględnienia w postępowaniu przed Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego zagadnienia nadużywania pozycji dominującej stanowi w jej ocenie nieodłączny aspekt badania zmierzający do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Element ten zdaniem skarżącej stanowi zagadnienie prejudycjalne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa i nie powinien być pomijany przed organem. Dalej skarżąca podniosła, że jeśli organ nie uznał się za kompetentnego

przy rozstrzyganiu tej kwestii (co wynika z treści zaskarżonej decyzji), stanowiącej aspekt badania zgodności taryfy opłat lotniskowych z przepisami prawa, to powinien jej zdaniem obligatoryjnie zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i wystąpić do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwać stronę do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu

Jednocześnie skarżąca wskazała, że skorzystała z prawa wniesienia do Prezesa ULC wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i na każdym etapie sprawy wnioskowała o konieczność zbadania aspektu dyskryminacji (nierównego traktowania) użytkowników portu w rozumieniu art. 102 TFUE, ale nie była jednocześnie zobowiązana do wniesienia podania do Prezesa UOKiK. Zdaniem strony skarżącej obowiązek w tym zakresie ciążył na Prezesie ULC, który ani nie wezwał żadnej ze stron do wystąpienia o to w wyznaczonym terminie, ani sam nie wystąpił w tej kwestii do Prezesa UOKiK.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga nie została uwzględniona.

Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Urzędu z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Urzędu znak [...] z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie odmowy na podstawie art. 77b ust. 7 w Zw. z art. 77b ust. 5, art. 77b ust. 8 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393) dokonania zmiany postanowień punktów 7.1., 7.2. oraz 7.5. w zakresie wysokości oraz zasad ustalania zniżki od stawki opłaty pasażerskiej oraz opłaty postojowej statku powietrznego w Taryfie opłat lotniskowych przekazanej przez Zarządzającego lotniskiem użytku publicznego.

W dniu 4 kwietnia 2014 r. do Prezesa Urzędu na podstawie art. 77b ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, wpłynęło pismo od MPL [...] nr [...] z 3 kwietnia 2014 r. przekazujące do wiadomości Taryfę opłat lotniskowych dla lotniska [...]. Przedłożona taryfa obejmowała zmianę postanowień w pkt 7.1 i 7.2 oraz wprowadzenie nowego pkt 7.5 taryfy opłat lotniskowych.

Zmiana pkt 7.1. Taryfy opłat, polegała na rozszerzeniu katalogu obniżonych stawek opłat za zadeklarowanego pasażera odlatującego w danym roku kalendarzowym poprzez dodanie do tabeli w pkt 7.1. Taryfy opłat, kolejnych obniżonych stawek opłat w zależności od liczby pasażerów tj. począwszy od 550 000 pasażerów - w kwocie 31 zł za pasażera, od 600 000 pasażerów - w kwocie 29 zł za pasażera, od 650 000 pasażerów w kwocie 27 zł za pasażera, od 700 000 pasażerów - w kwocie 25 zł za pasażera; od 750 000 pasażerów - w kwocie 23 zł za pasażera; od 800 000 pasażerów - w kwocie 21 zł za pasażera; od 850 000 pasażerów - w kwocie 20 zł za pasażera; od 900 000 pasażerów - w kwocie 19 zł za pasażera; od 950 000 pasażerów - w kwocie 18 zł za pasażera; od 1 000 000 pasażerów - w kwocie 17 zł za pasażera.

Jednocześnie zarówno obniżone stawki opłat lotniskowych w przedziałach: powyżej 250 000 pasażerów (w kwocie 38 zł za pasażera); powyżej 300 000 pasażerów (w kwocie 37 zł za pasażera), powyżej 350 000 zł (w kwocie 36 zł za pasażera), powyżej 400 000 (w kwocie 35 zł za pasażera), powyżej 450 000 pasażerów (w kwocie 34 zł za pasażera) oraz powyżej 500 000 pasażerów (w kwocie 31 zł za pasażera), jak również opłata podstawowa z pkt. 5.1. Taryfy opłat w wysokości 45 zł za pasażera (przy zadeklarowanych pasażerach do 250 000), nie uległy zmianom.

Należy więc uznać, iż nowo dodane zapisy dotyczą tych przewoźników, którzy przewożą powyżej 550 000 pasażerów i więcej, bowiem nie płacą już stawki 33 zł, ale jest ona obecnie tak jak przy niższych wartościach, począwszy od 550 000 pasażerów stopniowo obniżana o 1 zł albo 2 zł za pasażera na każde 50 000 dodatkowych zadeklarowanych w danym roku odlatujących pasażerów.

Zmiana pkt 7.2. Taryfy opłat polegała na zmianie jednej z rubryk w tabeli zniżek w pkt 7.2. od opłaty za lądowanie określonej w pkt 3.2. Taryfy opłat. Nie zmieniając pkt 3.2. Taryfy opłat, Zarządzający w pkt 7.2. w tabeli w rubryce "zniżka w okresie pierwszych 3 miesięcy" od opłaty z pkt 3.2. Taryfy opłat, zastąpił zniżkę w wysokości 100% zniżką w wysokości 99%.

Nowo dodany punkt 7.5 Taryfy opłat przyznaje zniżkę od opłaty postojowej w wysokości 99% od opłaty postojowej, określonej w pkt 4.1 Taryfy opłat, każdemu użytkownikowi lotniska posiadającemu na lotnisku [...] bazę operacyjną.

Po przeprowadzeniu postępowania wywołanego wnioskami [...] i [...] w sprawie nakazania zmian Taryfy opłat lotniskowych przedłożonej przez MPL [...] , Prezes ULC decyzją z dnia [...] maja 2014r. odmówił nakazania zmian postanowień Taryfy lotniskowej, uznając, że nie zachodzą podstawy do nakazania zmian o których mowa w 77b ust 1 i 5 Prawa lotniczego.

Na wstępie należy podkreślić, iż Zarządzający lotniskiem może pobierać opłaty lotniskowe za usługi związane z działalnością lotniska, w szczególności za starty, lądowania, postój i obsługę naziemną statków powietrznych, ich załóg, pasażerów i ładunków. Opłaty lotniskowe zgodnie z ustawą podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu i są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Prezesa Urzędu, są zamieszczane w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych publikowanym przez państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym ( art. 77h).

Przedmiotowa zmiana taryfy opłat lotniskowych dla portu lotniczego [...] obowiązuje przez 5 lat tj. od dnia 5 czerwca 2014 r. do dnia 4 czerwca 2019 r. W dniu 18 czerwca 2014 r. w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego ukazało się Ogłoszenie Nr 15 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie opłat lotniskowych na lotnisku [...], w którym wskazano na ograniczenie obowiązywania zmiany taryfy opłat do 5 lat (Dz. Urz. ULC z 18.06.2014, poz. 48). Okoliczność ta zaprzecza zarzutom dotyczącym braku ograniczenia czasowego zmienionej taryfy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przedstawione zmiany Taryfy opłat nie naruszają przepisów Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 stycznia 2013r. w sprawie opłat lotniskowych ( Dz.U 2013r, poz.114).

Zgodnie z § 4 ust 1 pkt 3 oraz pkt 6 przywołanego rozporządzenia – opłaty lotniskowe na lotniskach użytku publicznego ustala się w sposób zapewniający zachowanie niedyskryminacji użytkowników statku powietrznego lub innych posiadaczy statku powietrznego, uwzgledniający zarobkowy cel działania zarządzającego lotniskiem użytku publicznego. Zgodnie z ust 2 § 4 rozporządzenia- zarządzający lotniskiem , z zachowaniem zasad niedyskryminacji użytkowników statku powietrznego, może udzielać zniżek od ustalonych opłat lotniskowych , w szczególności w celu rozwoju ruchu lotniczego i zwiększenia liczby obsługiwanych pasażerów.... Przy czym należy podkreślić, iż udzielenie zniżki jest możliwe w odniesieniu do każdej opłaty lotniskowej jeśli jest to uzasadnione rozwojem ruchu lotniczego na danym lotnisku.

Odnosząc się do zarzutu dyskryminującego charakteru przedstawionych zniżek opłat lotniskowych należy uznać go za nieuzasadniony w kontekście przedstawionej w dokumentacji prognozy ruchu i stopniowego zwiększania się ilości uprawnionych (co najmniej trzech w 2015 r.) do korzystania ze zniżek, jak i celu tych zniżek - zwiększenia ruchu lotniczego. Materiał dowodowy przedstawiony przez Zarządzającego wskazuje, iż potencjalnych beneficjentów zniżek może być więcej niż jeden. Zarządzający przedstawił bowiem wiarygodną prognozę liczby pasażerów odlatujących dla 2014 r. i 2015 r. Wynika z niej, że w 2014 r. dwóch, a w 2015 roku trzech przewoźników lotniczych może obsłużyć ponad 250 tys. pasażerów odlatujących i tym samym być uprawnionymi do otrzymania zniżek.

Twierdzenie to nie zostało obalone przez PLL Lot ani w toku postępowania przez Prezesem ULC ani przed sądem.

Należy także podkreślić, iż- wbrew zarzutom skargi- zniżki w progach od ponad 250 000 do powyżej 550 000 nie uległy zmianie od 2013 roku, nie były też przedmiotem niniejszego postępowania. Na uwagę zasługuje także fakt, iż nie były wcześniej kwestionowane przez [...].

Ponadto MPL [...] wskazał, że ustanowienie zniżki wynikało z planów Zarządzającego i prawidłowej oceny rynku oraz ma prowadzić do zwiększenia poziomu ruchu lotniczego, a tym samym zapewnienia odpowiedniego poziomu przychodów.

W tym kontekście , niezasadnym jest zarzut skarżącego jakoby Prezes Urzędu mylił przedmiot postępowania jakim jest zmiana Taryfy opłat poprzez rozszerzenie progów rabatowych od ilości 550 000 pasażerów, z obowiązującymi już od dawna rabatami w przedziałach od 250 000 - od 550 000 pasażerów.

Słusznie organ podnosi, iż wniosek skarżącego o zniesienie zniżek i wprowadzenie jednaj opłaty dla wszystkich podmiotów w wysokości 34 zł bez względu na ilość obrotów wykraczał poza zakres postępowania bowiem zarzucał wadliwość systemu zniżek i ich istnienia co do zasady, pomimo, że postępowanie przed Prezesem Urzędu nie dotyczyło ani zmiany wysokości stawki podstawowej od pasażera (bez zniżki) w wysokości 45 zł, ani tez zmiany czy usunięcia początkowych progów zniżek we wspomnianych przedziałach od 250 000 - od 550 000 pasażerów, a dotyczyło jedynie progów nowo wprowadzonych (czyli zmian) tj. od 550 000 do 1 000 000 pasażerów.

Nie znajduje także potwierdzenia zarzut naruszenia art. 15 Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym z dnia 7 grudnia 1944r. ( Dz.U z1959r. Nr 35, poz.212)( konwencja chicagowska) formułujący zakaz dyskryminacji zagranicznych użytkowników statków powietrznych względem użytkowników krajowych. Przedstawione do akceptacji organu zniżki obejmują bowiem wszystkich przewoźników pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów bez względu na to czy dotyczy to przewoźnika krajowego czy tez obcego.

Również zniżka w wysokości 99 % od opłaty za postój statku powietrznego dla użytkownika lotniska posiadającego w porcie lotniczym [...] bazę operacyjną, określona w pkt 7.5 Taryfy, nie narusza w ocenia Sądu § 4 ust 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 stycznia 2013r. w sprawie opłat lotniskowych, bowiem stwarza możliwość skorzystania ze zniżki każdemu użytkownikowi lotniska jeśli tylko zechce stworzyć na jego terenie bazę operacyjną. Kryterium jest więc jasne i skierowane do każdego użytkownika lotniska.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy przede wszystkim podkreślić, iż ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. 2007 r., Nr 50, poz. 331 ze zm.), dostosowana jest do wymogów Rozporządzenia Rady nr 1/2003/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu WE (Dz. Urz. UE.C 2012. 326.47).

Zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 2 pkt 1)ustawy o o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu jest organem wykonującym zadania nałożone na władze państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie art. 84 i art. 85 Traktatu WE. W szczególności Prezes Urzędu jest właściwym organem ochrony konkurencji w rozumieniu art. 35 rozporządzenia nr 1720031WE. Stosownie z kolei do art. 5 rozporządzenia 1/2003 prawo stosowania art. 81 i 82 TWE (obecnie 101 i 102 TFUE) mają prawo wyłącznie właściwe organy ochrony konkurencji, czyli Prezes UOKIK.

Zarzuty więc skargi dotyczące niestosowania przez Prezesa ULC art. 102 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej są zarzutami chybionymi. Nie jest bowiem zadaniem tego organu w ramach postepowania na podstawie art. 77 b ustawy Prawo lotnicze badanie czy inny użytkownik lotniska nadużywa pozycji dominującej na rynku wewnętrznym, a jedynie ocena czy zmiany Taryfy opłat lotniskowych przedstawione przez Zarządzającego lotniskiem nie naruszają zasad niedyskryminacji użytkowników statków powietrznych.

W tym kontekście Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania w oparciu o art. 102 TFUE.

Z tym stwierdzeniem wiąże się ocena kolejnego zarzutu skargi tj. naruszenia 97 § 1 w związku z art. 100 § 1 i 108 kpa poprzez niezawieszenie postępowania przez organ do czasu rozstrzygnięcia przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zagadnienia wstępnego jakim jest wynik postępowania opartego na zarzucie naruszenia art. 102 TFUE.

Treść art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji (W. Dawidowicz: Zarys procesu administracyjnego, Warszawa 1989, s. 127-128).

Zagadnienie wstępne dotyczy zatem sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego w ogóle nie jest możliwe wydanie decyzji w postępowaniu głównym. Nie będzie więc zagadnieniem wstępnym samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet - ze względów ekonomicznych, czy celowościowych - będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeśli możliwe jest jej rozpatrzenie i wydanie decyzji.

Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek - 1) postępowanie administracyjne jest w toku, 2) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a ponadto 3) zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Wynika z tego, że obok ustalenia, że postępowanie jest w toku, i że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, organ jest obowiązany ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej od uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego. Dyspozycja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, która tamuje bieg i wstrzymuje ciągłość postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych tej zależności. Przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej.

Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji.

Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania.

Mając na względzie powyższe rozważania należy podkreślić, iż nie istnieje bezpośrednia i bezwzględna zależność pomiędzy postępowaniem przed Prezesem UOKiK , którego przedmiotem miałby być zarzut naruszenia art. 102 TFUE, a niniejszym postępowaniem przed Prezesem ULC którego celem jest ocena czy przedstawione zmiany Taryfy opłat lotniskowych nie naruszają zasad ustalania opłat lotniskowych określonych w Konwencji chicagowskiej, Prawie lotniczym , rozporządzeniu w sprawie opłat lotniskowych i w tym zakresie bada czy działania Zarządzającego lotniskiem nie noszą cech dyskryminacji. Nie bada natomiast czy Zarządzający jest dominantą na rynku, zresztą zarówno z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i ze skargi wynika, iż skarżący pozycji dominującej doszukuje się u innego, konkurencyjnego przewoźnika lotniczego , korzystającego z portu lotniczego [...] i posiadającego na jego terenie bazę operacyjną.

Nie zaistniała , wbrew twierdzeniom skargi sytuacja w której Prezes ULC nie mógłby rozpoznać wniosku [...] bez rozstrzygnięcia sprawy przed Prezesem UOiKK a tylko taka zależność determinuje konieczność zawieszenia niniejszego postępowania.

Znamienne jest także to, iż skarżące [...] nie wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania do Prezesa UOiKK , bezzasadnie twierdząc, iż z inicjatywa taką winien wystąpić Prezes ULC.

W ocenie Sądu wyczerpujący zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy oraz dokonano oceny sprawy na podstawie całokształtu zebranych dowodów z uwzględnieniem zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające z zachowaniem reguł wyrażonych w art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, bezzasadne są zatem zarzuty naruszenia ww. przepisów. Ocena dowodów została dokonana wyczerpująco, zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, oraz wnikliwie uzasadniona, ze szczegółowym wyjaśnieniem, dlaczego jedne dowody organ uznał za wiarygodne, a innym odmówił wiary. Decyzja zawiera wszelkie elementy zawarte w art. 107 § 1 kpa, a jej uzasadnienie faktyczne i prawne odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa.

Reasumując, Sad uznał, że zarzuty skargi są niezasadne i mają jedynie charakter polemiczny z dokonanymi przez organ prawidłowymi ustaleniami faktycznymi oraz właściwą oceną prawną.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 i art. 132 ppsa, orzekł, jak w sentencji wyroku