Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2397/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114, art. 115, art. 116
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2009 r. sprawy ze skargi P.S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umożliwienia zapoznania się z aktami postępowania w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 2397/08

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej odmówił P. s.a. z siedzibą w W. zapoznania się z aktami postępowania wszczętego z wniosku z dnia [...] listopada 2005 r. (i dalsze) S. s.a. dotyczącego zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej na rzecz wymienionej spółki.

Stan sprawy przedstawiał się następująco;

Decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. regulator dokonał rezerwacji częstotliwości dla spółki O. sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie S. s.a.) czterech dupleksowych kanałów częstotliwościowych o szerokości 1,25 MHz w zakresie częstotliwości 838 MHz – 843 MHz oraz 883 MHz – 888 MHz, przeznaczonych do wykorzystania dla radiowego dostępu abonenckiego w stacjach publicznych sieci telefonicznej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. Prezes URTiP dokonał zmiany rezerwacji częstotliwości czterech dupleksowych kanałów częstotliwościowych o szerokości 1,23 MHz w zakresie tych samych częstotliwości z tym samym przeznaczeniem.

Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. Prezes URTiP zmienił ww. decyzje w ten sposób, że zarezerwowane na rzecz spółki na okres do [...] grudnia 2018 r. cztery dupleksowe kanały częstotliwościowe o szerokości 1,23 MHz, w zakresach częstotliwości 838 MHz – 843 MHz oraz 883 MHz – 888 MHz, zmienił na cztery kanały częstotliwościowe o szerokości 1,26 MHz w zakresach częstotliwości 824 – 830 MHz oraz 869 – 875 MHz z aranżacją podaną w decyzji. W punkcie III decyzji ustalił od dnia [...] lipca 2007 r. określone tam maksymalne poziomy promieniowania niepożądanego stacji bazowych i urządzeń końcowych stwierdzając, że w pozostałym zakresie decyzja z dnia [...] grudnia 2003 r. pozostaje bez zmian. W uzasadnieniu decyzji podano, że na skutek przeprowadzonych badań nadajnika stacji systemu CDMA 2000 stwierdzono, iż sygnał tej stacji blokuje odbiornik stacji bazowej GSM 900 przez powstawanie szkodliwych zaburzeń elektromagnetycznych w paśmie 890-915 MHz. Badania dokonano z udziałem O. sp. z o.o., P. sp. z o.o., P. sp. z o.o. i P. s.a. W wyniku tych badań stwierdzono, żeby nie dochodziło do zakłóceń należy zwiększyć odstęp między częstotliwościami wykorzystywanymi przez system GSM 900 i CDMA 2000, co skutkowało koniecznością wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie dokonania zmiany rezerwacji częstotliwości przyznanej dla O. sp. z o.o., decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Organ administracji zaznaczył, iż omawianą decyzją nie cofnięto przyznanej częstotliwości lecz jedynie dokonano jej zmiany w interesie abonentów O. sp. z o.o., jak i abonentów spółek świadczących usługi w standardzie GSM. Organ regulacyjny podkreślał, że w dacie przyznawania częstotliwości spółce P. sp. z o.o. (w zakresach częstotliwości 838 MHz – 843 MHz oraz 883 MHz – 888 MHz) nie mógł przewidzieć takiego zagęszczenia stacji systemów CDMA i GSM 900, które w rezultacie spowodowało możliwość wzajemnego zakłócania sygnałów.

W kolejnej decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, po rozpoznaniu wniosku S. s.a. z dnia [...] czerwca 2007 r., w sprawie zmiany pkt III decyzji Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r., dotyczącego wskazania terminu obowiązującego na ustalone maksymalne poziomy promieniowania niepożądanego stacji bazowych i urządzeń końcowych zgodnie z normami podanymi w tym punkcie, zmienił wymienioną decyzję w żądanym zakresie w ten sposób, że termin określony w jej pkt III – [...] lipca 2007 r. – zmienił na dzień [...] sierpnia 2007 r.

P. s.a. wystąpiła wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2008 r. o umożliwienie zapoznania się z aktami postępowania prowadzonego przez Prezesa UKE w zakresie wniosku S. s.a. o wydanie decyzji w sprawie zmiany dokonanej na rzecz S. s.a. rezerwacji częstotliwości 824-830 MHz oraz 870-875 MHz.

Zdaniem P. s.a. postępowanie, do akt którego chciała mieć dostęp, nie toczyło się w trybie art. 155 k.p.a. lecz również na podstawie art. 114 i art. 115 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) – dalej jako Pt. W ocenie P. s.a. do postępowania tego miał zastosowanie art. 116 ust. 7 Pt, który to przepis odwołuje się do art. 116 ust. 1 Pt. Z tych względów, zdaniem wnioskodawcy, wniosek S. s.a. o zmianę rezerwacji częstotliwości podlegał tej samej regule co wniosek o rezerwację częstotliwości, a więc konieczne było przeprowadzenie przetargu. S. s.a. wnioskowała o rezerwację częstotliwości 824-830 MHz oraz o rezerwację częstotliwości 870-875 MHz i postępowanie w tej sprawie toczyło się z udziałem P. s.a. oraz innych podmiotów. W związku z tym wnioskodawca, wskazując na art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 Pt uzasadniał swój interes prawny dostępu do akt, gdyż wystąpił z wnioskiem o rezerwację ww. częstotliwości na swoją rzecz.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Prezes UKE poinformował P. s.a., iż odmowa wglądu do akt postępowania [...] uzasadniona była tym, że P. s.a. nie był stroną tego postępowania.

P. s.a. uznając powyższe pismo za postanowienie wystąpiła wnioskiem złożonym w dniu [...] kwietnia 2008 r. o uzupełnienie tego postanowienia o pouczenie o środkach zaskarżenia, gdyż zgodnie z art. 74 § 2 k.p.a. odmowa umożliwienia stronie wglądu do akt i sporządzenia z nich notatek powinna nastąpić w formie postanowienia. Z ostrożności procesowej, na wypadek, gdyby organ uznał, że brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia, wnioskował o potraktowanie pisma jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o odmowę umożliwienia zapoznania się z aktami.

Prezes UKE pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. poinformował P. s.a., iż nie uznaje swojego pisma z dnia [...] kwietnia 2008 r. jako postanowienia, dlatego wniosek spółki o umożliwienie zapoznania się z aktami sprawy prowadzonej z wniosku S. s.a. o zmianę rezerwacji częstotliwości zostanie rozstrzygnięty w formie postanowienia. Z tych względów organ zażądał zajęcia stanowiska przez spółkę, czy podtrzymuje ona swój wniosek o wydanie postanowienia oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na powyższe pismo P. s.a. potwierdziła, iż domagała się wydania postanowienia w sprawie udostępnienia żądanych akt. Jeżeli zatem wglądu do akt nie otrzyma wydanym postanowieniem, to wniosek spółki o potraktowanie pisma z dnia [...] kwietnia 2008 r. jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należy uznać za nieaktualny, jeżeli jednak postanowienie nie zostanie wydane to wniosek ten pozostaje aktualny.

W tym stanie faktycznym Prezes UKE wydał wymienione na wstępie postanowienie.

Przytaczając treść art. 28 k.p.a. oraz powołując się na komentarze do Kodeksu postępowania administracyjnego i orzecznictwo, organ administracji stwierdził, że P. s.a. nie może zostać uznana za stronę postępowania toczącego się z wniosku S. s.a. o zmianę rezerwacji częstotliwości. Postępowanie to prowadzone jest na podstawie art. 155 k.p.a. oraz art. 114 i art. 115 Pt. Natomiast do tego postępowania nie może mieć, zdaniem organu, zastosowania art. 116 ust. 7 Pt, bowiem S. s.a. w swoim wniosku nie domagała się objęcia rezerwacją większego zakresu widma pozostając przy dotychczasowej, zmienionej, rezerwacji częstotliwości 824-830 MHz i 870-875 MHz. Powołując się na komentarz S. P. organ administracji stwierdził, że w takim przypadku nie zachodzi konieczność przeprowadzenia przetargu, a jedynie wówczas można by uznać P. s.a. za stronę postępowania administracyjnego. Decyzja w sprawie wniosku S. s.a. będzie oddziaływać wyłącznie na prawa i obowiązki tej spółki. Natomiast nie będzie miała wpływu na prawa i obowiązku P. s.a. ponieważ wymienione częstotliwości są zajęte i przedmiotową decyzją nie będą zwolnione.

W konsekwencji swoich wywodów organ administracji podkreślał, że P. s.a. nie stanie się stroną postępowania w sprawie dotyczącej wniosku S. s.a. Jednakże mając na uwadze stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 5 września 2001 r. – sygn. akt SAB/Gd 127/00 – organ administracji uznał za uzasadnione prawnie wydanie przedmiotowego postanowienia.

P. s.a. na postanowienie złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy domagając się uchylenia postanowienia i rozstrzygnięcia zgodnie z wnioskiem.

Zdaniem spółki w myśl art. 116 ust. 7 należy stosować odpowiednio art. 116 ust. 1 Pt, a więc obowiązek przeprowadzenia przetargu istnieje również w sytuacji prowadzenia postępowania administracyjnego w celu zmiany rezerwacji częstotliwości. Przez tą odpowiedniość stosowania art. 116 ust. 1 Pt spółka rozumiała taką sytuację, w której na skutek zmiany rezerwacji częstotliwości może dojść do uszczuplenia zasobów częstotliwości, co będzie skutkowało koniecznością przeprowadzenia przetargu. Nie zgadzając się z poglądem komentatora Prawa telekomunikacyjnego, przytoczonym w postanowieniu, P. s.a. uważała, że konieczność przeprowadzenia przetargu, a tym samym jej udział w postępowaniu administracyjnym, był uzasadniony, co w konsekwencji uprawniało ją do wglądu do akt.

Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Prezes UKE utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Organ administracji ponownie podkreślał, że S. s.a. nie wnioskowała o objęcie rezerwacją częstotliwości większego zakresu widma, pozostając przy zakresie otrzymanym po zmianie. Zatem nie zachodziła konieczność przeprowadzenia postępowania przetargowego, a tym samym uznania P. s.a. za stronę. Nie wystąpiła także przesłanka z art. 116 ust. 1 Pt - braku dostatecznych zasobów częstotliwości, albowiem zmiana warunków wykorzystania przyznanych S. s.a. częstotliwości nie prowadzi do zwiększenia tych zasobów, gdyż przez pojęcie "zasób częstotliwości" należy rozumieć zakres widma częstotliwości, a nie sposób jego wykorzystania. Dlatego z powodu braku dostępnych częstotliwości 824-830 MHz i 870-875 MHz, z powodu korzystania z nich przez S. s.a., Prezes UKE nie miał możliwości przeprowadzenia przetargu. W dalszej części uzasadnienia postanowienia organ administracji wskazywał, w zaistniałej sytuacji, na brak po stronie P. s.a. podstawy prawnomaterialnej do ukształtowania jej praw lub obowiązków w postępowaniu prowadzonym z wniosku S. s.a. W konsekwencji podtrzymał swoje stanowisko odnośnie nieuznania P.s.a. za stronę tego postępowania.

Na postanowienie to P. s.a. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o uchylenie obu postanowień i zasądzenie kosztów postępowania.

Postanowieniom zarzucono naruszenie art. 28 k.p.a. przez uznanie, że skarżąca nie jest stroną postępowania prowadzonego z wniosku S. s.a. o zmianę rezerwacji częstotliwości oraz w konsekwencji naruszenie art. 73 § 1 k.p.a przez odmówienie skarżącej zapoznania się z aktami tego postępowania. Zarzucono również naruszenie art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 Pt przez uznanie, że zmiana rezerwacji częstotliwości nie musi odbyć się w drodze przetargu z udziałem skarżącej.

Skarżąca stwierdziła, że Prezes UKE w sposób nieuprawniony dokonał zawężenia pojęcia interesu prawnego, bowiem decyzja w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości może mieć wpływ na prawa P. s.a. Decyzja kończąca postępowanie z wniosku S. s.a. musi opierać się na przepisie prawa materialnego, dlatego stwierdzenie organu, iż postępowanie toczyło się wyłącznie na podstawie art. 155 k.p.a. było błędne.

W dalszej części skargi P. s.a. ponownie przeprowadziła, jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, analizę przepisów Prawa telekomunikacyjnego co do rozumienia zwrotu "odpowiednie stosowanie" użytego w art. 116 ust. 7 Pt dochodząc do wniosku, że należałoby przeprowadzić postępowanie w kierunku zbadania, czy rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku S. s.a. nie doprowadzi do uszczuplenia zasobów częstotliwości skutkującego koniecznością przeprowadzenia przetargu.

Skarżąca ponownie nie zgadzała się z poglądem komentatora Prawa telekomunikacyjnego, przytoczonym w uzasadnieniu postanowienia, powołując się na argumenty już podnoszone.

P. s.a. wskazując na przepisy art. 116 ust. 8 i art. 122 Pt stwierdzała, iż ustawodawca przewidział sytuacje, w których przy zmianie rezerwacji częstotliwości nie jest wymagane przeprowadzenie przetargu, jednakże w jej ocenie, taka sytuacja w sprawie nie występuje. Natomiast w przypadku będącym przedmiotem postępowania organu administracji zmiana sposobu wykorzystania częstotliwości posiadanych przez S. s.a. może stać się przedmiotem zainteresowania podmiotów, które nie wykazały takiego zainteresowania w momencie, gdy rezerwacja częstotliwości była dokonana, albowiem nie odpowiadał im pierwotnie określony przez regulatora sposób wykorzystania tejże częstotliwości. Z tych względów skarżąca uznała za nieuzasadnione i sprzeczne z prawem pozbawienie ją prawa strony i dostępu do akt postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, nie zgadzając się z zarzutami skarżącej, wnosiła o oddalenie skargi. Wskazując na pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 12 czerwca 2008 r., powołanym przez skarżąca podnoszono, że nie był on wypowiedziany w aspekcie rozumienia strony przez przepis art. 28 k.p.a. lecz dotyczył uczestnika postępowania sądowego działającego na podstawie art. 33 § 1 p.p.s.a., na prawach strony. Zdaniem organu skarżąca nie posiada nawet pośredniego interesu prawnego w żądaniu dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu jako strony. Nie może bowiem wskazać na normę prawa materialnego precyzującą podstawę jej interesu prawnego. Organ wskazywał, iż bez względu na rozstrzygnięcie, jakie zapadnie w postępowaniu administracyjnym toczącym się z wniosku S. s.a. (pozytywne lub negatywne dla tej spółki) sytuacja P. s.a. nie zmieni się ani od strony jej uprawnień materialnych ani od strony procesowej, gdyż rozstrzygnięcie to nie wpłynie na zakres praw lub obowiązków skarżącej. Zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] grudnia 2003 r. jedynym dysponentem spornych częstotliwości do roku 2018 pozostaje S. s.a. i rozpatrywanie zmiany warunków wykorzystania przez tę spółkę posiadanych częstotliwości nie wpływa na stan faktyczny i prawny skarżącej. Organ podkreślał, że postępowanie o wydanie decyzji toczy się nie tylko na podstawie przepisu procesowego (art. 155 k.p.a.) lecz również w oparciu o przepisy prawa materialnego (art. 114 i art. 115 Pt). Stąd zarzuty skarżącej w tym zakresie organ uznał za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutu niezastosowania art. 116 ust. 1 Pt w związku z art. 116 ust. 7 Pt organ administracji stwierdzając jego niezasadność wywodził, iż skarżąca przez zwrot "odpowiedniość" mylnie rozumie obowiązek zastosowania przepisu wprost. Z tych względów, ponieważ zmiana rezerwacji częstotliwości nie powoduje jej rozszerzenia, nie zachodzi konieczność przeprowadzenia przetargu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna.

Zaskarżone postanowienie Prezesa UKE z [...] września 2008 r. w sprawie odmowy P. s.a. umożliwienia zapoznania się z aktami sprawy dotyczącej zmiany rezerwacji częstotliwości udzielonej spółce S. s.a. z siedzibą w K. zostało wydane bez udziału spółki S. s.a. i spółka ta nie była powiadomiona o rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. uznał, że spółka S. s.a. powinna mieć możliwość zajęcia stanowiska co do swego udziału w postępowaniu sądowym, dlatego zawiadomił tą spółkę o jej prawie udziału w charakterze uczestnika postępowania. Pismem złożonym w dniu [...] kwietnia 2009 r. S. s.a. wystąpiła z wnioskiem o dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Sąd dopuścił spółkę S. s.a. do udziału w postępowaniu uznając, iż posiada ona interes prawny, bowiem jak wynika ze stanowiska skarżącej opiera ona swoje roszczenia na art. 116 ust. 7 w związku z art. 116 ust. 1 Pt. Przy tak sformułowanym żądaniu interes prawny S. s.a. wynika również z wymienionych przepisów, gdyż dotyczy nabytych przez nią praw wynikających z decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienionej decyzją Prezesa URTiP nr [...]z dnia [...] sierpnia 2004 r., następnie decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r. oraz decyzją Prezesa Urzędu komunikacji Elektronicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r.

Zasadniczą kwestią sporną była odmowa Prezesa UKE zapoznania się przez P. s.a. z aktami sprawy toczącego się postępowania administracyjnego z wniosku S. s.a. o zmianę rezerwacji częstotliwości. Organ administracji stanął na stanowisku, że skarżąca nie będąc stroną tego postępowania nie jest uprawniona do korzystania z przepisu art. 73 k.p.a. Skarżąca – P. s.a. – starała się zatem wykazać, że ma interes prawny w prowadzonym przez organ administracji postępowaniu z wniosku S. s.a., a w konsekwencji powinna zostać uznana za stronę tego postępowania mającą prawo wglądu do akt sprawy.

Powstał zatem spór na tle rozumienia art. 116 ust. 7 Pt, w którym to przepisie zostało użyte wyrażenie "odpowiednio" w tym znaczeniu, że do zmiany rezerwacji częstotliwości odpowiednio mają zastosowanie przepisy ust. 1-6 art. 116 Pt.

Na wstępie należy zauważyć, że S. s.a. decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] grudnia 2003 r. otrzymała prawo używania częstotliwości 838-843 MHz i 883-888 MHz do dnia [...] grudnia 2018 r. Decyzja ta została zmieniona decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] października 2005 r. przez ograniczenie przyznanych spółce częstotliwości do zakresów 824-830 MHz i 869-875 MHz. Powód ograniczenia widma został omówiony wyżej – emisja nadajników stacji systemu CDMA i systemu GSM powodowała wzajemne zakłócenia. W tych okolicznościach koniecznym stało się ograniczenie S. s.a. przyznanych częstotliwości. Decyzja z dnia [...] października 2005 r., ostatecznie ustalająca zakres przyznanych częstotliwości S. s.a., jest decyzją ostateczną przyznającą spółce wskazane częstotliwości, zatem korzysta z zasady wyrażonej w art. 16 k.p.a. – trwałości decyzji administracyjnych. Z zasady tej wynika domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Formalna strona tej zasady wyraża się tym, że decyzje obowiązują (wiążą) tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione w przewidzianym do tego celu trybie (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. 3, s. 84-85). Wspomniana decyzja nie została zaskarżona ani w trybie zwykłym ani w trybie nadzwyczajnym. Nie może być zatem uznana za dostępną częstotliwość, która została już przyznana wcześniej ostateczną decyzją administracyjną innemu podmiotowi. Biorąc pod uwagę konsekwencje obowiązywania ostatecznej decyzji administracyjnej, sprawiające brak dostępności częstotliwości, o które ubiegała się strona skarżąca i niedopuszczalności podważania jej legalności w niniejszej sprawie, zamierzonego skutku nie mogły odnieść też zarzuty skargi o charakterze procesowym.

Strona skarżąca, powołując się na art. 116 ust. 1 Pt w związku z ust. 7 tego przepisu wyrażała przekonanie, że przez odpowiednie stosowanie należało w sprawie rozumieć konieczność przeprowadzenia przetargu w związku z wnioskiem S. s.a. Otóż w sytuacji, gdyby istotnie regulator na posiadane przez S. s.a. częstotliwości przetarg taki przeprowadził, doszłoby do sytuacji, iż w obrocie prawnym zaistniałyby w sposób nieuprawniony dwie decyzje przyznające prawo na te same częstotliwości – decyzja ostateczna wydana na rzecz S. s.a. z ważnością do 2018 r. i nowa decyzja, np.: dla P. s.a. Decyzja ostateczna z dnia [...] grudnia 2003 r. zmieniana późniejszymi decyzjami ustaliła jakie prawa nabyła spółka S. s.a. Żadna z tych decyzji nie jest w rozpoznawanej sprawie przedmiotem badania pod kątem ich legalności, bowiem postępowanie dotyczy udostępnienia akt postępowań, w których decyzje de zapadły, a w szczególności akt dotyczących postępowań, w których wydano decyzję z dnia [...] października 2005 r. i z dnia [...] lipca 2007 r. Decyzja z dnia [...] lipca 2007 r. nie dotyczy samego prawa spółki S. s.a. do otrzymanych częstotliwości lecz zupełnie czego innego. Dokonuje ona zmiany jedynie w zapisie pkt III decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] października 2005 r. wyłącznie w przedmiocie ustalenia (zmiany) terminu końcowego na maksymalne poziomy promieniowania niepożądanego stacji bazowych i urządzeń końcowych. Termin ten został wydłużony z dnia [...] lipca 2007 r. do dnia [...] sierpnia 2007 r. Zmiana dokonana tą decyzją nie ma żadnego wpływu na sytuację faktyczną lub prawną skarżącej. Natomiast wniosek spółki P. s.a. o udostępnienie wglądu do akt postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., jak i wcześniejszego zakończonego decyzją ostateczną z [...] października 2005 r., w istocie zmierza do tego by regulator uznał, że wnioskodawca w tych postępowaniach spełniał podstawowy warunek wyrażony w art. 73 k.p.a. – jest (był) stroną tych postępowań. Stanowisko skarżącej nie znajduje uzasadnienia z tych względów, iż decyzja z dnia [...] października 2005 r. nie rozszerzała zasobu częstotliwości przyznanych S. s.a., w wyniku czego należałoby ogłosić w tym zakresie przetarg na wolne częstotliwości przyznawane spółce. Wręcz przeciwnie, decyzją tą pewien zakres widma uprzednio przyznany spółce został ograniczony, w wyniku czego powstały pewne wolne częstotliwości, lecz ewentualne ich przejęcie może być przedmiotem odrębnego postępowania o rezerwację tych częstotliwości, a nie przedmiotem postępowania o dopuszczenie do akt sprawy, bowiem w tym postępowaniu, ani w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] października 2005 r. i z dnia [...] lipca 2007 r. regulator nie przydzielał częstotliwości "zabranych" S. s.a.

Na wykazanie swojego statusu strony w tych postępowaniach P. s.a. przeprowadziła wywód na bazie art. 116 ust. 1 w związku z art. 116 ust. 7 Pt.

Stosownie do art. 116 ust. 1 pkt 1 i 2 Pt . w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmiot, dla którego zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze: konkursu - w przypadku rezerwacji częstotliwości na cele rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych; przetargu - w pozostałych przypadkach. Zgodnie natomiast z art. 116 ust. 7 Pt przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do zmiany rezerwacji częstotliwości.

Zgodnie z ogólnie przyjętymi w prawie i w doktrynie zasadami "odpowiedniego" stosowania przepisów, niektóre z nich znajdą zastosowanie wprost, bez żadnych modyfikacji i zabiegów adaptacyjnych, inne tylko pośrednio, a więc z uwzględnieniem konstrukcji, istoty i odrębności postępowania, w którym znajdują zastosowanie, a jeszcze inne nie będą mogły być wykorzystane w żadnym zakresie. Stosowanie "odpowiednie" oznacza przeto w szczególności niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (por. uzasadnienie uchwały SN z dnia 15 września 1995 r. III CZP 110/95, OSNC 1995, z. 12, poz. 177 /w/ postanowieniu SN z 26 maja 1998 r. sygn. akt III CZ 68/98, a także K. Buchała, A. Zoll, Polskie prawo karne, Warszawa, 1995; W. Kozielewicz, W kręgu teorii i praktyki...; M. Hauser, Przepisy odsyłające. Zagadnienia ogólne, Przegląd Legislacyjny, 2003, z. 4).

Powołując się na konieczność przeprowadzenia przetargu z udziałem własnym w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., skarżąca faktycznie dokonuje interpretacji przepisu art. 116 ust. 7 Pt w taki sposób, że przepis ten należy zastosować wprost, a nie odpowiednio. Kładzie bowiem akcent na zwrot "zmiana rezerwacja częstotliwości" pomijając treść ust. 1 art. 116 Pt, a przepis ten uzależnia przeprowadzenie konkursu lub przetargu od okoliczności w nim wskazanych. Musi zatem istnieć wolna częstotliwość, która jest pożądana przez kilku operatorów i wówczas (w przypadku braku jej dostatecznych zasobów dla wszystkich chętnych) ma zastosowanie art. 116 ust. 1 Pt. przy zachowaniu warunków wskazanych w art. 114 ust. 3 Pt. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nie został zwolniony jakikolwiek zakres częstotliwości, gdyż dotyczyła ona wyłącznie zmiany terminu końcowego ustalonego w pkt III decyzji z [...] października 2005 r. Stąd i nie wystąpił po stronie regulatora obowiązek wskazany w art. 116 ust. 1 Pt., a przepis art. 116 ust. 7 Pt, mając na uwadze powołany pogląd NSA, jak i wyrażony w doktrynie, w tym przypadku nie może być do omawianej sytuacji wykorzystany w żadnym zakresie.

Należałoby w tym miejscu zwrócić uwagę, iż spółka S. s.a. posiada prawo do otrzymanych częstotliwości do końca roku 2018, a więc nie ma wolnego widma i nie powstało ono skutkiem decyzji Prezesa URTiP oraz skutkiem decyzji Prezesa UKE, co uzasadniałoby zastosowanie art. 116 ust. 1 Pt. W podstawie prawnej decyzji z dnia [...] października 2005 r. Prezes URTiP podał, jako uzasadnienie zmiany (ograniczenia) rezerwacji częstotliwości, m. in. art. 123 ust. 1 pkt 1 Pt. Przepis ten (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania wymienionej decyzji) stanowił, iż rezerwacja częstotliwości może zostać zmieniona lub cofnięta, w drodze decyzji organu właściwego do jej dokonania, w przypadku stwierdzenia, że używanie urządzenia radiowego zgodnie z rezerwacją powoduje szkodliwe zaburzenia elektromagnetyczne. W wyniku przeprowadzonych badań zaburzenia takie zostały rozpoznane co było wyłączną przyczyną dokonania zmiany, a w istocie ograniczenia, rezerwacji częstotliwości.

Zmiana rezerwacji częstotliwości w zakresie objętym wnioskiem S. s.a. nie dotyczy praw lub obowiązków skarżącej P. s.a. W konsekwencji nie może ona wskazać przepisu prawa materialnego uzasadniającego jej interes prawny w postępowaniu toczącym się z wniosku S. s.a., bowiem za przepis ten, z powodów wskazanych wyżej, nie można uznać powoływanego art. 116 Pt. W świetle powyższych wywodów o rozumieniu wyrażenia "odpowiednie stosowanie", a także mając na uwadze rozstrzygnięcia w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości posiadanych przez S. s.a., w ocenie Sądu w składzie orzekającym, faktycznie zmiana rezerwacji częstotliwości przyznanej S. s.a. nie ma wpływu na zmianę stanu faktycznego i prawnego dotyczącego skarżącej. Spółka P. s.a., by uzasadnić prawo do skorzystania z art. 73 k.p.a. musiałby wykazać się posiadanym interesem prawny. W doktrynie i orzecznictwie przyjęto jako ugruntowany pogląd, że podstawowe cechy interesu prawnego to jego charakter osobisty (własny, indywidualny), konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego (por. J. Zimmermann, Prawo administracyjne, Wydanie II, Zakamycze 2006, s. 271-272 oraz m.in. wyroki NSA z dnia 23 marca 1999 r. w sprawie I SA 1189/98 czy z dnia 30 stycznia 2003 r. w sprawie II SA 81/02). Nie można natomiast podzielić poglądu skarżącej wyrażonego w skardze, iż należy wyjść z założenia, że wykazywany przez nią interes prawny ma uzasadnienie w tym, iż jakiś operator może być hipotetycznie zainteresowany wykorzystaniem częstotliwości po dokonaniu jej zmiany. Tym bardzie nie można podzielić tej tezy mając na uwadze stan faktyczny rozpoznawanej sprawy, w której żadna z decyzji nie wprowadza zmian uzasadniających zastosowanie art. 116 ust. 1 Pt.

W postępowaniu administracyjnym prawami procesowymi rozporządza strona tego postępowania. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje na żądanie strony. Zasada rozporządzalności prawami procesowymi przez stronę ma również znaczenie przy wykładni art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Naruszenie prawa do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym mogłoby stanowić podstawę do uchylenia decyzji, jeżeli naruszenie praw procesowych mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku natomiast gdy zaskarżona decyzja (postanowienie, jak w rozpoznawanej sprawie), jest zgodna z oczekiwaniami strony – spółki S. s.a., której prawa procesowe zostały naruszone - nie można stwierdzić, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 3 lipca 2008 r. w sprawie II OSK 754/07).

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.ps.a. orzekł jak w sentencji wyroku.