Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 578/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Ewa Grochowska -Jung Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant Referent – stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpoznaniu zażalenia M. M. z dnia [...] stycznia 2001 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez sekretarza Komisji Konkursowej na aplikację ogólną, w dniu [...] lutego 2011 r. wydał postanowienie, w którym stwierdził jego niedopuszczalność.

Organ wskazał na następujący stan faktyczny w sprawie.

M. M. złożył zgłoszenie do konkursu na aplikację ogólną w 2010 r. Przewodniczący Komisji Konkursowej ustalił, że ww. jest aplikantem aplikacji ogólnej i poinformował go w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r., że do konkursu na aplikację ogólną nie może przystąpić osoba, która posiada status aplikanta aplikacji ogólnej. Jednocześnie organ wezwał go do uzupełnienia braku formalnego zgłoszenia, poprzez dołączenie decyzji dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury o skreśleniu z listy aplikantów aplikacji ogólnej, po rygorem pozostawienia zgłoszenia bez rozpoznania. Wezwanie to nie zostało wykonane. W piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. ww. poinformował, że braku we wskazanej formie nie jest w stanie usunąć. Stwierdził również, że przystąpienie do konkursu na aplikację ogólną nie jest tożsame ze statusem aplikanta.

W dniu 15 września 2010 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność materialno – techniczną pozostawienie bez rozpoznania zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną w 2010 r. przez sekretarza Komisji Konkursowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 1122/10 odrzucił skargę M. M..

W dniu [...] stycznia 2011 r. M. M. wniósł do sekretarza Komisji Konkursowej zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, polegające na pozostawieniu bez rozpozna zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną i niepodjęcie od dnia [...] lipca 2010 r. żadnych czynności w tej sprawie.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lutego 2011 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności powyższego zażalenie organ podał m.in., że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 z póżn. zm.) nabór na aplikację ogólną odbywa się w drodze konkursu. Konkurs ten przeprowadza Komisja Konkursowa powołana przez Ministra Sprawiedliwości. Celem działania tej komisji jest sprawdzenie pod względem formalnym zgłoszeń konkursowych, o których mowa w art. 16 ust. 5 powołanej ustawy oraz przeprowadzenie konkursu. Ustawodawca w przepisach zawartych w rozdziale 3 powołanej ustawy, jak i w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację ogólną oraz trybu powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej (Dz. U. Nr 67, poz. 566 ze zm.), zagwarantował niezależność komisji konkursowej od organu administracji publicznej.

Postanowienie Ministra Sprawiedliwości stało się przedmiotem skargi wniesionej przez M. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący w skardze zarzucił, że organ wydając zaskarżone postanowienie naruszył następujące przepisy:

1) art. 37 § 1 Kpa, poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 134 Kpa, podczas gdy przepis ten nie może być zastosowany w postępowaniu w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie,

2) art. 134 Kpa oraz

3) art. 15 Kpa i art. 78 Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i bezzasadne stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia, oparte na błędnym uznaniu, że od działań organów Komisji Konkursowej na aplikację ogólną nie przysługuje żaden środek prawny i organy te pozostają poza wszelką kontrolą.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia ewentualnie o jego uchylenie oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W świetle powyższych kryteriów skarga M. M. nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podać, że postępowanie odwoławcze rozpoczyna się od badania przez organ drugiej instancji dopuszczalności odwołania i zachowania terminu do jego wniesienia. Niedopuszczalność odwołania zachodzi wówczas, gdy odwołanie wniesiono od decyzji, od której odwołanie nie przysługuje, jak również wówczas gdy odwołanie wniosła osoba nie będąca stroną w sprawie, czy też nie mająca zdolności do czynności prawnych.

W przypadku negatywnego wyniku czynności podjętych w postępowaniu wstępnym, organ wydaje albo postanowienie o niedopuszczalności odwołania, albo o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i oba te postanowienia są ostateczne i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.(...)

Należy zgodzić się z organem, że zasady i tryb procedowania Komisji Konkursowej uregulowane zostały w ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację ogólną oraz trybu powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej (Dz. U. Nr 67, poz. 566 ze zm.)

Zgodnie z art. 17 ustawy cytowanej ustawy nabór na aplikację ogólną odbywa się w drodze konkursu przeprowadzonego przez Komisję Konkursową powołaną przez Ministra Sprawiedliwości. Celem działania tej komisji jest sprawdzanie pod względem formalnym zgłoszeń konkursowych kandydatów. Należy zgodzić się z organem, iż z lektury powyższej ustawy i rozporządzenia wynika, że ustawodawca zagwarantował niezależność komisji konkursowej od organu administracji. Oznacza to, iż Minister Sprawiedliwości nie ma możliwości kontrolowania żadnych działań i rozstrzygnięć podejmowanych przez organy Komisji Konkursowej. Skoro więc został określony odrębny tryb postępowania komisji konkursowej i nie przewidziano w nim możliwości działania instancyjnego Ministra Sprawiedliwości, to stwierdzić należy, że niemiał on możliwości wypowiedzenia się co do zarzutów M. M. zawartych w zażaleniu, a zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy ocenić je jako niezasadne. Organ wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył wskazanych w skardze przepisów.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1253 z póź. zm.), orzekł jak w sentencji.