Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2898/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZYPOSPOITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Lech Sędziowie WSA - Jolanta Zdanowicz Asesor WSA - Jerzy Siegień (spr.) Protokolant - Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi G. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o ustaniu opłaty adiacenckiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] października 2003 roku, numer [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz G. J. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zarząd Miasta O. decyzją z dnia [...] października 1999 r., na podstawie art. 145, art. 147 i art. 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741, z późn. zm.), ustalił wysokość udziału w kosztach budowy [...] na [..] w O. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że w związku z wybudowaniem [...] na [...] wzrosła wartość nieruchomości nr ewid. [...], stanowiącej własność G. J., w związku z umożliwieniem podłączenia się do [...]. Jako dowód organ pierwszej instancji powołał się na operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego oraz protokół odbioru końcowego [...] sporządzony przez inwestora - Urząd Miejski w O. i wykonawcę sieci. Wysokość opłaty adiacenckiej ustalono stosownie do powołanych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Po upływie ponad trzech lat od dnia doręczenia decyzji Zarządu Miasta O. z dnia [...] października 1999 r. G. J. wniósł pismo skierowane do Prezydenta Miasta O., w którym stwierdził, że nie może wykonać nałożonego tą decyzją obowiązku ponieważ [...] oraz nie zostało mu wykonane [...], który do [...] licząc od strony budynku stanowi własność właściciela urządzenia [...].

Prezydent Miasta O. potraktował powyższe pismo jako wniosek o uchylenie decyzji Zarządu Miasta O. z dnia [...] października 1999 r., złożony w trybie art. 155 k.p.a., i decyzją z dnia [...] października 2003 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] października 1999 r. ustalającej opłatę adiacencką.

Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, przywołując w uzasadnieniu tezy orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące wykładni art. 155 k.p.a.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2003 r. złożył G. J., wnosząc o uchylenie tej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 1999 r. Skarżący wskazał, że w swoim piśmie z dnia 29 września 2003 r., które złożył do Prezydenta Miasta w O. nie powoływał się na art. 155 k.p.a., a tylko ogólnikowo wskazał, że ustalenie opłaty adiacenckiej w jego sprawie narusza prawo w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w O. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 29.12.2003 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest uzasadniona. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. naruszyło przepisy postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy.

Stosownie do art. 61 § 3 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania. Organ administracji publicznej wszczynając na wniosek postępowanie administracyjne nie może według własnego uznania przesądzać o przedmiocie postępowania administracyjnego. W razie stwierdzenia wątpliwości co do zakresu żądania, jego sprecyzowanie należy bowiem do strony, a nie do sfery uznania organu administracji.

Skoro w piśmie z dnia z dnia 29 września 2003 r. złożonym do Prezydenta Miasta O. G. J. nie wskazał podstawy prawnej wszczęcia postępowania w sprawie oceny zgodności z prawem decyzji z dnia [...] października 1999 r., to organ ten powinien wystąpić do wnioskodawcy o sprecyzowanie żądania. Powinność wyjaśnienia treści żądania strony, w sytuacji niejednoznacznego formułowania przez nią wniosków, wynika z ciążącego na organie administracji publicznej obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, mając na uwadze wyrażoną w art. 9 k.p.a. zasadę należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków stron prowadzonego postępowania.

W rozpatrywanej sprawie organy obu instancji powinny wykazać szczególną uwagę przy kwalifikacji pisma skarżącego z dnia 29 września 2003 r., w przypadku gdy zarówno w tym piśmie, jak i w odwołaniu od decyzji z dnia [...] października 2003 r. skarżący wskazywał na naruszenie prawa i to naruszenie rażące. Przyjęty przez organy administracyjne tryb rozpatrywania sprawy określony w art. 155 k.p.a. uniemożliwia rozpatrzenie zarzutu rażącego naruszenia prawa.

Przedmiotowa sprawa nie została należycie wyjaśniona, a zaskarżone decyzje wydano z naruszeniem art. 7, art. 9 i art. 77 § 1 k.p.a.

Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.