Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2096/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 963/16 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 963/16 [...] (dalej: skarżący lub wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego.

Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został wystarczająco uzasadniony z punktu widzenia wskazanych przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Wnioskodawca nie przedstawił dokładnie i precyzyjne, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Uzasadnienie wniosku nie sprowadza się nawet do ogólnikowych twierdzeń o negatywnych skutkach dla kondycji finansowej Wnioskodawcy wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Należy zaznaczyć, że twierdzenia skarżącego powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi, szczególnie dotyczącymi sytuacji finansowej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku Wnioskodawcy miałby się domyślać, jakie dowody chciałaby on przedstawić, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dokumenty, które Wnioskodawca mógł dołączyć do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zobrazowałyby pełną i rzeczywistą sytuację zdrowotną Wnioskodawcy. Takie dokumenty nie zostały przedstawione. Sąd próżno ich także poszukiwał w aktach sprawy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Ponadto, należy podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, który opierając się na znajomości prawa powinien był załączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby Sądowi na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez Wnioskodawcę. Nieprawidłowe sporządzenia wniosku, polegające na ogólności i lakoniczności podnoszonych twierdzeń oraz na braku stosownych dokumentów w załączeniu, jest, co najmniej niezrozumiałe w świetle oczekiwań, które można w oparciu o przepisy prawa stawiać profesjonalnemu pełnomocnikowi.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.