Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 43/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 37 par. 2 pkt 1, 149, 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi K. J. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie przewlekłości postępowania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata P. G. - Kancelaria Adwokacka w K, ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności.


UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2012r do Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga K. J. na przewlekłość postępowania w sprawie jego wniosku " o wypłatę wyrównania należności finansowych w wysokości 8/12 nagrody rocznej za 2005r w związku ze zwolnieniem skarżącego ze służby opartym na orzeczeniu Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA i niezdolności do dalszej służby w Policji".

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o uznanie jej za bezzasadną i przedstawił przebieg postępowań wszczynanych przez skarżącego z których wynikało , że niniejsza skarga jest kolejną skargą w przedmiocie wypłaty nagrody rocznej za 2005r. i sprawa ta została prawomocnie rozstrzygnięta.

Na rozprawie w dniu 27 września 2012r skarżący oświadczył, że decyzja w sprawie zwolnienia go ze służby w Policji jest prawomocnie zakończona, natomiast nie jest prawomocnie zakończona w kwestii nagrody rocznej za 2005r.

Z kolei na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013r. pełnomocnik skarżącego podniósł , że w przesłanych aktach administracyjnych znajduje się decyzja Nr [...] z dnia [...] 2010r. Komendanta Głównego Policji, która " uchyla zaskarżony rozkaz personalny w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji" , co sugeruje , że rozkaz personalny nr [...] został wyeliminowany z obrotu prawnego .

Odnosząc się do powyższego zarzutu pełnomocnik organu podniósł, że przedmiotowa decyzja była decyzją kasacyjną, w wyniku której zostały wydane ponownie decyzje tj. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2010r. oraz przez Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2011r. – obie rozstrzygające w kwestii nagrody rocznej za 2005r. W tej części roszczenie skarżącego zostało prawomocnie rozstrzygnięte wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Wa 1608/10.

Wskazując na powyższe pełnomocnik organu oświadczył, że zarzuty dotyczące decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2010r. w niniejszym postępowaniu należy uznać za bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje :

Stosownie do art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.153.270) sądy administracyjne sprawują kontrole działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art.3 § 2 pkt.8 tej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt.1 – 4a ww. ustawy.

Z kolei art.149 ustawy stanowi , że sąd uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art.3 § 2 pkt.1 – 4a , zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Z przewlekłością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie , ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji , postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosowanej czynności.

Rozpatrując skargę na przewlekłość postępowania sąd ogranicza się do kontroli , czy skarga została wniesiona w sprawie , o której mowa w art. 3 § 2 pkt.1 – 4a ww. ustawy oraz czy zaistniała zwłoka w załatwieniu sprawy i czy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa , a także czy przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na przewlekłość postępowania strona wyczerpała tryb , o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwany dalej K.p.a.).

W rozpatrywanej sprawie skarga jest dopuszczalna , a skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. , co potwierdza zażalenie z dnia 02 kwietnia 2012r. na przewlekłe postępowanie w sprawie jego wniosku z dnia 22 stycznia 2012r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji .

Odnosząc się do oceny zasadności wniesionej skargi w niniejszej sprawie , należy stwierdzić , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania sąd administracyjny ocenia – na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza toku postępowania administracyjnego - czy w sprawie wystąpiło przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny , stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia zgodnie z art. 149 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli w sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające odrzucenie albo oddalenie skargi , bądź umorzenie postępowania sądowego.

Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że w dniu [...] 2005r. rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji skarżący został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] 2005r. Jednocześnie organ orzekł w przedmiocie prawa do nagrody rocznej w ten sposób, że nagroda roczna za 2005 rok przysługuje skarżącemu w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia.

W dniu 22 stycznia 2009r. skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności ww. rozkazu personalnego w części dotyczącej nagrody rocznej.

Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] 2009r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie nieważności rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005 roku , w części dotyczącej przyznania nagrody rocznej za 2005 rok w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia , w związku ze zwolnieniem ze służby z Policji z dniem [...] 2005 roku.

Komendant Główny Policji , po rozpatrzeniu odwołania od ww. rozstrzygnięcia, decyzją nr [...] z dnia [...] 2010r , " uchylił zaskarżony rozkaz personalny w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ".

W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku z dnia 22 stycznia 2009r., Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] 2010r. odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] w części dotyczącej nagrody rocznej za 2005 rok w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia.

Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją nr [...] z dnia [...] 2010r. przez Komendanta Głównego Policji , a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011r. , sygn. akt II SA/Wa 1608/10 oddalił skargę na powyższą decyzję.

Skarga na przewlekłość w rozpatrywanej sprawie dotyczy postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 22 stycznia 2012r., w którym skarżący wniósł o wypłatę nagrody rocznej w pełnej wysokości .

W odpowiedzi na powyższe żądanie Komendant Powiatowy Policji pismem z dnia 22 lutego 2012r [...] poinformował skarżącego , że sprawa nagrody rocznej za 2005r. była przedmiotem postępowania z jego wniosku z dnia 22 stycznia 2009r. dotyczącego stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] w części dotyczącej tej nagrody. Po przedstawieniu przebiegu postępowania wywołanego wnioskiem z dnia 22 stycznia 2009r. organ stwierdził , że rozkaz personalny nr [...] jest decyzją ostateczną zarówno w przedmiocie zwolnienia od służby , jak i przysługującej skarżącemu nagrody rocznej za 2005 rok w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia.

Ponadto organ stwierdził , że argumenty zawarte we wniosku z dnia 22 stycznia 2012r co do wysokości przysługującej nagrody rocznej za 2005 rok były brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego z dnia 22 stycznia 2009r zarówno przez organ I i II instancji , jak i przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W odwołaniu z dnia 05 marca 2012r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji od pisma z dnia 22 lutego 2012r. skarżący ponowił żądanie wypłaty nagrody rocznej w pełnej wysokości.

Z kolei w dniu 02 kwietnia 2012r. skarżący złożył zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji na przewlekłość postępowania lub bezczynność w sprawie z jego wniosku z dnia 22 stycznia 2012r.

Niezależnie od powyższego skarżący w dniu 14 maja 2012r złożył wniosek o wydanie decyzji uzupełniającej do rozkazu personalnego nr [...] w zakresie dotyczącym nagrody rocznej za 2005 rok.

W odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 02 kwietnia 2012r. , Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia 16 maja 2012r. poinformował skarżącego , że w postępowaniu o wyrównanie nagrody rocznej za 2005r wyczerpane zostały wszystkie możliwości odwoławcze, co szczegółowo zostało przedstawione w piśmie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 22 lutego 2012r.

W dniu 17 maja 2012r. skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania w sprawie z jego wniosku z dnia 05 marca 2012r.

Z kolei pismem z dnia 17 maja 2012r. skarżący ponowił żądanie wypłaty nagrody rocznej za 2005r w pełnej wysokości poprzez wyrównanie jej wypłaty za 8/12 jednomiesięcznego uposażenia.

W dniu 21 maja 2012r. skarżący złożył zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie z jego wniosku w przedmiocie wypłaty 8/12 jednomiesięcznego uposażenia nagrody rocznej za 2005r.

Niezależnie od powyższych okoliczności skarżący w dniu 4 czerwca 2012r złożył do tut. Sądu skargę na przewlekłość postępowania w sprawie przedmiotowej nagrody rocznej za 2005r domagając się jej wypłaty w wysokości 8/12 jednomiesięcznego uposażenia nagrody rocznej za 2005r.

Analiza akt sprawy w przedmiocie przysługującej skarżącemu nagrody rocznej za 2005r. w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji jednoznacznie potwierdza stanowisko organów, że sprawa przedmiotowej nagrody została prawomocnie rozstrzygnięta i nie może być przedmiotem ponownego orzekania w tym zakresie przez organy Policji. Próby wzruszenia rozstrzygnięcia w tym zakresie , podejmowane przez skarżącego w trybie nadzwyczajnym tj. w trybie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] w części dotyczącej przysługującej nagrody również nie przyniosły zamierzonego rezultatu , bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011r. , sygn.. akt II SA/Wa 1608/10 , oddalił skargę na decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2010r.

W związku z powyższym pisma , w tym pisma zatytułowane " zażalenia" , składane przez skarżącego po dacie uprawomocnienia się rozkazu personalnego nr [...] w przedmiocie przysługującej nagrody rocznej za 2005r, nie mogły spowodować wszczęcia postępowania , które skutkowałoby uchyleniem ww. rozkazu personalnego nr [...], a po dacie uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Wa 1608/10 – nie mogły spowodować stwierdzenia nieważności tego rozkazu – w części dotyczącej tej nagrody , jak tego oczekuje skarżący.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że skarga na przewlekłość postępowania w sprawach wszczynanych pismami skarżącego , a w szczególności pismem z dnia 22 stycznia 2012r. – jest oczywiście bezzasadna , bo organy Policji nie są uprawnione do podejmowania jakichkolwiek rozstrzygnięć dotyczących nagrody rocznej za 2005r , które skutkowały zmianą wysokości przysługującej skarżącemu nagrody określonej w rozkazie personalnym nr [...], a w konsekwencji wypłatą tej nagrody w pełnej wysokości , jak tego domaga się skarżący.

Bezzasadność złożonej skargi wynika stąd , że w sprawach o przewlekłe prowadzenie postępowania sąd wydaje rozstrzygnięcie w trybie art. 149 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , którego treść została wyżej przytoczona. W rozpatrywanej sprawie , z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie w zakresie przysługującej skarżącemu nagrody rocznej za 2005r , określonej w rozkazie personalnym nr [...], Sąd nie może zobowiązać organu do podjęcia aktywności w zakresie wynikającym z treści art.149 ww. ustawy.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący mimo wielokrotnych i wyczerpujących wyjaśnień sytuacji prawnej dotyczącej przedmiotowej nagrody rocznej , nie chce się z tą argumentacją zgodzić , kwestionując obowiązujące przepisy prawa i wynikające z tych przepisów procedury. Brak akceptacji zaistniałej sytuacji ze strony skarżącego nie jest wystarczający do uznania jego żądania.

Odnosząc się natomiast do zarzutu pełnomocnika skarżącego dotyczącego decyzji nr [...] z dnia [...] 2010r. należy podnieść , że wskazana decyzja została wydana w postępowaniu o odmowie stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego nr [...] w części dotyczącej przysługującej skarżącemu nagrody rocznej. Jest to decyzja kasacyjna , a ponowne decyzje wydane przez organy Policji – z dnia [...] 2010r oraz [...] 2010r. były przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , który – jak wyżej wskazano – wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010r , sygn. akt II SA/Wa 1908/10 oddalił skargę .

W związku z powyższym zgłoszony zarzut nie mógł być rozpatrywany w niniejszym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.