Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 31/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P.K.M.iL. Sp. z o.o. w G. na bezczynność Rady Gminy C. w przedmiocie niepodjęcia uchwały o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

W dniu 17 czerwca 2011 r., P.P.K.M.iL. Sp. z o.o. w G. wniosło skargę na bezczynność Rady Gminy C. polegającą na niewykonaniu czynności nakazanych prawem tj. niepodjęciu uchwały o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego złoża serpentynitu T. w granicach gminy C.. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała m.in., że pismem z dnia 1 marca 2010 r. zwróciła się do Rady Gminy C. o usunięcie naruszenia prawa. W odpowiedzi organ gminy podjął uchwałę nr [...] z dnia 24 marca 2010 r. nieuwzględniającą żądania strony skarżącej usunięcia naruszenia prawa poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak wynika z akt sprawy (k. 34 ) odpis powyższej uchwały został doręczony stronie skarżącej w dniu 31 marca 2010 r.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy C. wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarga została wniesiona po terminie

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przepis art. 101a ustawy o samorządzie gminnym stanowi, iż przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (ust. 1). W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na koszt i ryzyko gminy (ust. 2).

Warunkami koniecznymi do uwzględnienia skargi wniesionej na bezczynność organu gminy w trybie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym – a więc takiej, jak złożona w niniejszej sprawie – są zatem: 1) istnienie normy prawnej nakazującej organowi gminy wykonanie określonych czynności; 2) naruszenie prawa osób trzecich wskutek niewykonywania przez organ gminy czynności nakazanych prawem; 3) wniesienie skargi przez podmiot będący "osobą trzecią" w rozumieniu art. 101a ust. 1, którego prawo zostało naruszone wskutek niewykonywania przez organ gminy czynności nakazanych prawem - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Dla swej skuteczności skarga ponadto wymaga zachowania określonego terminu.

W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku, podjętej w sprawie o sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie zawanej dalej p.p.s.a. do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie zatem z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę na uchwałę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do tego przyjąć należy, że termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. W sytuacji natomiast, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, biegnie od dnia wniesienia wezwania do organu. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem przyjąć przy tym należy, że wskazane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wezwanie, przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały, czy też w szczególnych przypadkach bezczynności organu w zakresie podjęcia uchwały -jednokrotnie, a każde jego następne pismo nie posiada już waloru takiego wezwania i nie skutkuje ponownym rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi. Wezwanie, o którym mowa w powołanym przepisie stanowi wszak odpowiednik środka odwoławczego, określony w art. 52 § 4 P.p.s.a. Środek odwoławczy na dane rozstrzygniecie można z kolei wnieść tylko jeden raz. W świetle tego, przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Dlatego, niedopuszczalne jest traktowanie instytucji wezwania jako czynności, która nie wywołuje żadnych skutków prawnych i wobec tego może być powtarzana wielokrotnie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSK 2/02, ONSA 2003/1/2; postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1954/08, System Informacji Prawnej LEX nr 514301; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 963/09, nipubli., wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/GL 1000/09, nipubli.). Przyjąć należy, że termin do wniesienia skargi na uchwałę, czy też jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie w zakresie bezczynności w tym zakresie, nie rozpoczyna ponownie swego biegu na skutek wystosowania kolejnego wezwania.

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy Rada Gminy C. w dniu 31 marca 2010 r. (data doręczenia stronie skarżącej uchwały nr [...] z dnia 24 marca 2010 r.) udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z w dnia 1 marca 2010 roku. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 30 kwietnia 2010 roku. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona natomiast w dniu 17 czerwca 2011 roku, a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odnośnie twierdzeń zawartych w skardze, zgodnie z którymi skarżąca uważa, iż wezwała Radę do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 16 marca 2011 roku i liczy termin do wniesienia skargi od uzyskania odpowiedzi organu pismem z dnia 12 maja 2011 r. doręczonym stronie w dniu 18 maja 2011r. Sąd stwierdził, iż ww. pismo skarżących było kolejnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które w okolicznościach tej sprawy nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi do tut. Sądu. Bowiem jak wskazano wyżej termin do wniesienia skargi, nie rozpoczyna ponownie swego biegu na skutek wystosowania kolejnego wezwania o jakim mowa w art. 53 §2 p.p.s.a.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie ww. przepisów, orzekł jak w pkt I postanowienia

Orzeczenie zawarte w pkt II o zwrocie wpisu sądowego oparte zostało o art. 232 § 1 lit. a p.p.s.a.