Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1970/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 29 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 200 poz 1444
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania  pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju  Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
article: art. 3 pkt 8,
journal: Dz.U. 2008 nr 189 poz 1159
law: Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi P. Sp. jawna w R. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2010 r. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "I.l" [...] Sp. jawna (zwane dalej: "I.") złożyło do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013.

W trakcie weryfikacji dokumentacji dotyczącej wniosku z dnia 9 września 2010 r., organ administracyjny dwukrotnie stwierdził uchybienia formalne do których usunięcia wezwał "I.". Pierwsze wezwanie skierowano pismem z dnia 4 listopada 2010 r. nr [...], a następnie po kolejnym stwierdzeniu braków uzupełnionego wniosku, drugie wezwanie w piśmie z dnia 14 lutego 2011 r. nr [...].

Spółka "I." pismem z dnia [...] marca 2011 r. zwróciła się do organu rozpoznającego wniosek o wydłużenie terminu do złożenia uzupełnień/wyjaśnień wskazanych w wezwaniu z dnia [...] lutego 2011 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] ARiMR powiadomiła wnioskodawcę o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu do uzupełnienia ww. wniosku do dnia 30 kwietnia 2011 r.

W dniu 6 maja 2011 r. przedstawiciel I. Sp. jawnej złożył osobiście w kancelarii ARiMR pisma zatytułowane uzupełnienia i wyjaśnienia do wniosku o dofinansowanie w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". Do pisma dołączono kopertę ze stemplem pocztowym z dnia 30 kwietnia 2011 r.

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] ARiMR rozpoznająca sprawę jako organ I instancji powiadomiła spółkę I. o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.). W uzasadnieniu pisma wyjaśniono, iż zainteresowana Spółka nie uzupełniła w zakreślonym do dnia 30 kwietnia 2011 r. terminie dostrzeżonych braków złożonego wniosku.

W dniu 13 czerwca 2011 r. I. Sp. jawna zwróciła się do ARiMR o usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową przyznania wnioskowanej pomocy. W uzasadnieniu pisma wskazano, iż wymagane uzupełnienie wniosku przesłane zostało w dniu [...] kwietnia 2011 przesyłką pocztową zwykłą bez potwierdzenia nadania pisma. Następnego dnia po nadaniu pisma wnioskodawca zorientowawszy się, iż przedmiotowa przesyłka nadana została bez potwierdzenia odbioru, wycofał nadaną przesyłkę z poczty i postanowił złożyć ją osobiście w siedzibie ARiMR.

Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. ARiMR poinformowała I. Sp. jawną, iż w sprawie nie doszło do naruszenia prawa. W uzasadnieniu pisma podzielono ustalenia faktyczne i prawne zawarte w piśmie informującym o odmowie prawa pomocy. Odnosząc się do okoliczności złożenia a następnie wycofania przesyłki zawierającej uzupełnienie wniosku, ARiMR wyjaśniła, iż w jej ocenie nie doszło do skutecznego zawarcia umowy o świadczenie usługi pocztowej, bowiem przedmiotowa przesyłka została wycofana z jednostki nadawczej.

Pismem z dnia 11 sierpnia 2011 r. "I." [...] Spółka jawna w R. zaskarżyła powyższe pismo z dnia 11 lipca 2011 r. W uzasadnieniu skargi podtrzymano zarzuty przedstawione na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone pismo odpowiada prawu.

Problem z jakim mamy do czynienia w sprawie niniejszej sprowadza się w istocie do odpowiedzi na pytanie w jakim terminie skarżąca spółka uzupełniała braki złożonego wniosku. Istotnym jest tutaj czy uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 30 kwietnia 2011 r., tj. w dniu złożenia przesyłki skarżącej w jednostce nadawczej (vide: stanowisko skarżącej), czy też przedmiotowego uzupełnienia dokonano w dniu 6 maja 2011 r. tj. w dniu złożenia przesyłki – po uprzednim wycofaniu z poczty – osobiście w siedzibie organu (vide stanowisko ARiMR). Odpowiedź na przedmiotowe zagadnienie wymaga w ocenie Sądu wykładni przepisu § 29 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 200 poz. 1444 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem MRiRW", oraz oceny następstw wycofania przesyłki nadanej w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na nie uzupełnienie braków przedmiotowego wniosku w zakreślonym terminie. Sąd uznał zatem, iż w pełni uzasadnione jest prezentowane przez organ stanowisko w zakresie dotyczącym daty złożenia uzupełnienia wniosku.

Przechodząc do wskazania motywów podjętego rozstrzygnięcia wskazać należy, iż przepis art. 29 ust. 2 rozporządzenia MRiRW stanowi, iż termin wykonania określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania przedmiotowej pomocy uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Jednocześnie rozporządzenie MRiRW nie definiuje pojęcia "nadania pisma w polskiej placówce operatora publicznego". W ocenie Sądu zasadnie organ administracyjny celem wykładni przedmiotowego pojęcia zastosował tutaj przepisy ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159). Okoliczność powinności zastosowania przepisów tej ustawy nie jest też pomiędzy stronami sporna. Wskazać zatem tutaj należy, iż stosownie do treści przepisu art. 3 pkt 8 Prawa pocztowego przez "nadanie" rozumieć należy m.in. polecenie doręczenia przesyłki zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. Należy zatem stwierdzić, że nadanie pisma w polskiej placówce operatora publicznego w rozumieniu par. 29 ust. 2 rozporządzenia MRiRW nie jest czynnością jednostronną, czyli samym poleceniem doręczenia przesyłki. Dodać tutaj również należy, iż za "przesyłki" ustawa Prawo Pocztowe uznaje rzeczy opatrzone adresem, przedłożone do przyjęcia lub przyjęte przez operatora w celu przemieszczenia i doręczenia adresatowi. Słusznie organ administracyjny uznał, iż samo pojęcie nadania wskazuje, że jest to czynność w ramach zawieranej umowy o świadczenie usług pocztowych, która ma na celu doręczenie przesyłki do odbiorcy.

Kierując się przedstawionymi powyżej regułami nadawania pism w polskiej placówce operatora publicznego stwierdzić zatem należy, iż celem uznania dnia 30 kwietnia 2011 r., jako datę przesłania uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku, skarżącą oraz jednostkę nadawczą musiałaby łączyć umowa o świadczenie usług pocztowych. Mając jednak na uwadze, iż skarżąca wycofała swoją przesyłkę z dnia 30 kwietnia 2011 r. w żadnej mierze nie można uznać faktu skutecznego zawarcia takiej umowy. Wycofanie przesyłki spowodowało bowiem automatyczne odstąpienie od wykonania umowy o świadczenie usług pocztowych. Wycofanie przedmiotowej przesyłki z jednostki nadawczej zobowiązało zatem organ do uznania, iż nie doszło do nadania pisma w rozumieniu par. 29 ust. 2 rozporządzenia MRiRW a w konsekwencji do uznania, że skarżąca uzupełniła swój wniosek dopiero w dniu 6 maja 2011 r. czyli po upływie zakreślonego terminu.

Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić także należy, iż dla oceny zachowania przedmiotowego terminu bez znaczenia pozostają okoliczności dotyczące błędnych informacji udzielanych skarżącej przez pracowników organu i jednostki nadawczej. Wskazać tutaj należy, iż kontrolą Sądu objęty jest zaskarżony akt administracyjny. Postępowanie sądowe nie odnosi się do skontrolowania wszystkich działań organu zaistniałych w określonym czasie. Z kontrolowanych akt nie wynika jakakolwiek nieprawidłowość w działaniu organu wpływająca na wynik sprawy. Zarzuty skarżącej spółki w zakresie błędnych informacji uznać zatem należało za gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.