Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 280/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1995/14, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] 22 października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1995/14, po rozpoznaniu zawartego w skardze wniosku Z. S., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] października 2014 r., z uwagi na brak argumentów na poparcie wniosku.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony. Sąd podkreślił, że skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła wniosku, co uzasadniało odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, wskazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty był już w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Z odwołania wynika, że skarżąca wydatkuje na swoje comiesięczne utrzymanie kwoty, które uniemożliwiają jej wywiązywanie się z wpłat o wartości przewyższającej 200 zł. Skarżąca w najbliższym czasie będzie zmuszona poddać się zabiegowi operacji zaćmy, którego koszt wynosi około 8 tysięcy zł. Wskazuje to na zasadność przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie znacznej szkody i co się z tym wiąże powstanie trudnych do odwrócenia następstw. Strona zaznaczyła, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości organ administracji, czy też Sąd powinien wezwać stronę do ewentualnego doprecyzowania złożonego przez nią wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

W rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Strona nie podała okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ten brak wniosku miał charakter braku usuwalnego. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że w sytuacji braków we wniosku polegających na niepowołaniu jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub wywołać trudne do odwrócenia skutki, należy wezwać skarżącego na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku w zakreślonym terminie ze skutkami wymienionymi w tym przepisie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 338 oraz powołane tam orzecznictwo).

Zauważyć należy, iż Sąd Wojewódzki wydając zaskarżone postanowienie, nie skorzystał z możliwości, jaką stwarza przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. i nie wezwał skarżącej do uzupełnienia wniosku, jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.

Wskazać należy, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] sierpnia 2014 r. ustalającą w pkt. 1. miesięczną odpłatność za pobyt J. S. w Domu Pomocy Społecznej w T. w kwocie 2 796,39 zł, w pkt. 2. miesięczną odpłatność J. S. za pobyt w DPS w wysokości 70 % dochodu w kwocie 741,20 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Z. S. na mocy umowy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zobowiązała się do uiszczania kwoty 494,39 zł tytułem opłaty za pobyt córki w DPS, natomiast pozostała kwotę do wysokości miesięcznego kosztu utrzymania w DPS pokrywa Gmina Myślenice.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zobowiązała się, na mocy umowy z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] (k. 25-26 akt administracyjnych) do ponoszenia opłaty w kwocie 494,39 zł miesięcznie za pobyt córki, J. S., w Domu Pomocy Społecznej. Z kolei z kwestionariusza wywiadu (k. 28 akt administracyjnych) wynika, że skarżąca uzyskuje dochód z tytułu świadczenia emerytalnego i dodatku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 2120,39 zł miesięcznie

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane przez skarżącą w zażaleniu okoliczności, dotyczące trudnej sytuacji majątkowej nie stanowią przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżąca nie przedstawiła bowiem argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżącej następstw wykonania decyzji.

Zaznaczyć należy, że wskazane przez skarżącą trudności związane z obowiązkiem dokonywania odpłatności na rzecz Domu Pomocy Społecznej nie pozostają w bezpośrednim związku z treścią zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji, wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należało uznać, że zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.