Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 387/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju Regionalnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 i ust. 2 pkt 6, art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 389 par. 1, art. 720 par. 1
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Kantecka, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub, sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca), Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2013r. sprawy ze skargi spółki A na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2012 r. Spółka A z siedzibą w D. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Wdrożenie innowacyjnych technologii dekoracji opakowań szklanych i opakowań z tworzyw sztucznych w firmie A" do konkursu "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 (dalej jako: "RPO").

Pismem z "[...]" Agencja, działając jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia (dalej również jako: "Instytucja Pośrednicząca II", "IP II") poinformowała, że wniosek strony o dofinansowanie projektu został wyłączony z dalszego rozpatrywania na etapie oceny formalnej z uwagi na uchybienie, które pomimo wezwania pismem z dnia 11 lutego 2013 r., nie zostało przez Wnioskodawczynię usunięte. W związku z tym wezwaniem strona przedstawiła bowiem jako załącznik nr 17 do wniosku o dofinansowanie, umowę przedwstępną pożyczki, która pomimo obowiązku nie została sporządzona w formie aktu notarialnego albo przez ustanowionego pełnomocnika. Z tych względów, wniosek o dofinansowanie nie został zakwalifikowany do dalszej oceny merytorycznej i strategicznej.

W proteście z dnia 24 kwietnia 2013 r. Spółka podniosła, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona niezgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący RPO, Instrukcją wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO do konkursu "[...]" (dalej jako: "Instrukcja wypełniania załączników do wniosku"), a także z Regulaminem naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO do konkursu "[...]" (dalej jako: Regulamin").

Jak podała, wymogu sporządzenia umowy przedwstępnej pożyczki w formie aktu notarialnego albo przez ustanowionego pełnomocnika nie zawierała ani Instrukcja wypełniania załączników do wniosku, ani też obowiązująca w sprawie Lista sprawdzająca w zakresie kryterium "Kompletność załączników". Stosownie natomiast do Instrukcji wypełniania załączników do wniosku, przedłożona przez stronę umowa dotyczyła środków o wartości spójnej z wartością współdofinansowania podaną w biznesplanie, została przedłożona w oryginale i zawierała nazwę projektu oraz całkowitą wartość projektu. W ocenie Spółki, inne warunki niż te, które zostały sformułowane w Instrukcji wypełniania załączników do wniosku i Regulaminie, wykraczały poza zakres oceny formalnej wniosku. Niezawarcie zaś w Instrukcji wypełniania załączników do wniosku tak istotnej informacji, jak konieczność sporządzenia umowy przedwstępnej pożyczki w formie aktu notarialnego albo przez ustanowionego pełnomocnika, a następnie dokonanie przez IP II oceny według własnych, dodatkowych kryteriów, przeczyło zasadzie równego traktowania wszystkich wnioskodawców i beneficjentów.

W piśmie z dnia "[...]" Instytucja Pośrednicząca II, informując o negatywnym rozpatrzeniu protestu podniosła, że stosownie do § 10 pkt 4 Regulaminu Wnioskodawczyni została zobligowana do dostarczenia uzupełnionej dokumentacji wniosku, jednak przedłożony przez nią dokument zatytułowany "Umowa pożyczki" nie był poprawny formalnie ze względu na zawarte w nim sprzeczne zapisy co do charakteru tej umowy. Jak wskazano, w dokumencie tym wspomina się o umowie przedwstępnej, a następnie o umowie zobowiązującej do udzielenia pożyczki. Wątpliwości IP II wzbudziło również, czy osoba, która podpisała ten dokument w imieniu pożyczkodawcy jest uprawniona do jego reprezentowania oraz czy reprezentuje go jednoosobowo. Niejasne było również, czy z uwagi na to, że umowa została zawarta z podmiotem mającym siedzibę na terytorium Niemiec, zastosowanie do tej umowy znajdują przepisy polskie czy niemieckie. Wobec powyższego, zdaniem IP II nie można było uznać, iż wniosek został prawidłowo uzupełniony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie strona zarzuciła powyższej ocenie naruszenie § 9 pkt 7 Regulaminu oraz przepisów Regulaminu odnoszących się do Listy sprawdzającej kryterium "Kompletność załączników", a ponadto art. 389 § 1 w zw. z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego.

W uzasadnieniu wskazała, że wydana na skutek rozpatrzenia protestu ocena stoi w sprzeczności z wcześniejszym stanowiskiem IP dotyczącym przebiegu postępowania w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Ponownie zarzuciła, że ocena ta wykraczała poza zakres oceny formalnej. Odwołując się do zapisów Instrukcji wypełniania załączników do wniosku, podniosła, że nie zawierają one wymogu sporządzenia umowy przedwstępnej pożyczki w formie aktu notarialnego albo przez ustanowionego pełnomocnika. Kryterium takiego, w ocenie strony, nie ustanawiała również Lista sprawdzająca, która przewiduje przeprowadzanie oceny formalnej wyłącznie w systemie "tak – nie". Zdaniem strony, kryterium dotyczące kompletności załączników zostało w niniejszej sprawie spełnione, bowiem w odpowiedzi na wezwanie IP II przedłożyła żądany załącznik do wniosku o dofinansowanie. W jej ocenie, dodatkowe warunki, na które wskazała IP II, wykraczały poza ocenę formalną wniosku.

Odwołując się do treści § 9 pkt 7 Regulaminu, wskazała, że ocena formalna dokonywana jest w oparciu o kryteria dopuszczające, których niespełnienie powoduje odrzucenie wniosku z dalszej procedury wyboru projektu do dofinansowania oraz pozostałe kryteria formalne podlegające jednemu uzupełnieniu. Podniosła, że nawet jeśli założyć, iż wnioskodawca musi spełnić dodatkowe wymagania, które nie zostały określone w dokumentacji konkursowej, zgodnie z Listą sprawdzającą, dodanie załącznika nr 17 należy do pozostałych kryteriów formalnych, a nie kryteriów dopuszczających. W jej ocenie, jakiekolwiek uzupełnienia wniosku w warstwie materialnej wykładni załączonych dokumentów możliwe jest wyłącznie na kolejnym etapie rozpatrywania wniosku. Strona ponowiła również zarzut, że postępowanie IP II przeczy zasadzie równego traktowania wszystkich wnioskodawców i beneficjentów.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 389 § 1 w zw. z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, podniosła, że zachowała właściwą dla umowy formę, gdyż ww. art. 720 § 2 Kodeksu cywilnego wymaga formy pisemnej dla umowy pożyczki przenoszącej 500 zł. Zgodnie natomiast z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego umowa przedwstępna pożyczki musi zawierać istotne elementy umowy przyrzeczonej, co w ocenie strony, oznacza, iż dotyczy to wyłącznie wskazania terminu, do którego ma zostać zawarta umowa przyrzeczona.

Spółka podniosła ponadto, że w kwestii sposobu interpretacji powyższych wymogów na etapie oceny formalnej zwróciła się o informację do IP II, na dowód czego przedłożyła kopię maila P.O. z dnia 6 grudnia 2012 r.. Zadeklarowała przy tym gotowość przedłożenia umowy przedwstępnej pożyczki według rozszerzonych wymagań IP II, zwracając jednak uwagę, że powinna być do tego wezwana.

W odpowiedzi Agencja wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Za bezzasadny uznała zarzut, w świetle którego stworzyła dodatkowe wymagania, nie ujęte w dokumentacji konkursowej. Jak podkreśliła, dokumenty przedstawiane jako załączniki do wniosku o dofinansowanie muszą być zgodne z obowiązującym prawem. Nie można zaś było potraktować jako prawidłowej umowy, która nie została sporządzona poprawnie pod względem formalnoprawnym. Przy czym nie składając przedmiotowej umowy wraz z pierwotną dokumentacją, Skarżąca sama pozbawiła się możliwości ewentualnego uzupełnienia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie zaś art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie postępowanie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej zwanej jako: "u.z.p.p.r.". Ustawa ta przewiduje bowiem sądową kontrolę rozstrzygnięć kończących postępowania o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych, zaś jej uregulowania mają charakter szczególny względem trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, uregulowanej przepisami p.p.s.a.. Dokonując zaś kontroli w zakresie prawidłowości oceny projektu na podstawie art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r., Sąd ocenia nie tylko negatywne rozstrzygnięcie o złożonym przez stronę proteście, ale też bada, czy ocena projektu (a nie tylko ocena odwołania) została przeprowadzona w sposób naruszający prawo (p. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 623/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie Sąd, analizując zarzuty złożonej skargi, jak i badając przedłożoną wraz ze skargą dokumentację w sprawie wymienioną w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., w związku z kontrolą zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania, stwierdził, że ocena wniosku o dofinansowanie nie narusza prawa.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r., wyłonienie projektów do dofinansowania następuje w drodze konkursu. Jego reguły, w tym szczegółowe wymagania i procedury dotyczące wniosków o dofinansowanie, jak i ich oceny przez właściwą instytucję zawarte są w dokumentacji konkursowej, na którą w niniejszej sprawie składają się w szczególności:

- Regulamin naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 20013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia (Agencja) do konkursu "[...]", powoływany dalej jako: "Regulamin",

- Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO na lata 2007 – 2013 do konkursu "[...]" oraz

- Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO "[...]" na lata 2007 – 2013 do konkursu "[...]".

Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Ogłoszenie konkursu zawiera informacje obejmujące m.in. kryteria wyboru projektu (art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r.). Ogłoszonymi kryteriami związana jest zarówno IP, jak i podmioty, które ubiegają się o dofinansowanie. W Regulaminie podano, iż złożone wnioski o dofinansowanie podlegają ocenie formalnej, merytorycznej i strategicznej. Zasady oceny formalnej określa § 9 Regulaminu, który w ust. 3 stanowi, że ocena ta jest dokonywana zgodnie z kryteriami formalnymi zatwierdzonymi dla programu przez Komitet Monitorujący RPO. Przy czym każdy wniosek oceniany jest niezależnie przez co najmniej dwóch Pracowników IP II, zgodnie z zasadą "dwóch par oczu". Ocenę formalną przeprowadza się w oparciu o listę sprawdzającą. Polega ona na potwierdzeniu, że złożony wniosek wraz z załącznikami, wypełniony jest zgodnie z wytycznymi oraz odpowiednimi przepisami prawa, w tym z Wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków w ramach RPO dotyczących danego ogłoszonego konkursu. Ponadto ocena formalna dokonywana jest w oparciu o kryteria dopuszczające, których niespełnienie powoduje odrzucenie wniosku z dalszej procedury wyboru projektu do dofinansowania oraz pozostałe kryteria formalne podlegające jednemu uzupełnieniu.

Z kolei zapisy § 10 Regulaminu określają zakres i sposób poprawiania lub uzupełniania wniosku. Zgodnie z § 10 ust. 1 Regulaminu, uzupełnieniu lub poprawie podlegają wyłącznie elementy wskazane w piśmie przesłanym do Wnioskodawcy (chyba że uzupełnienie wskazanych elementów wniosku lub załączników skutkuje koniecznością poprawy innych elementów, celem ich ujednolicenia). Stosownie zaś do § 10 ust. 3 Regulaminu, w przypadku błędów (np.: błędów rachunkowych prowadzących do zmiany wartości projektów, oczywistych omyłek pisarskich w treści wniosku, zapisów wniosku powodujących rozbieżności interpretacyjne itp.) lub braków we wniosku (np.: wymaganego załącznika, podpisu, pieczątki itp.) na wniosek pracownika dokonującego oceny lub członka Komisji Oceny Projektów Wnioskodawca ma możliwość jednego poprawienia wniosku na etapie oceny formalnej i merytorycznej.

Odwołać się również należało do zapisów "Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO na lata 2007 – 2013 do konkursu "[...]"", które w odniesieniu do załącznika nr 17 przewidywały, że dla projektów realizowanych przez przedsiębiorców, w przypadku założenia w biznesplanie współfinansowania projektu kredytem/leasingiem/pożyczką, obowiązkowe jest dołączenie promesy/umowy kredytowej, promesy leasingu, umowy przedwstępnej pożyczki/promesy pożyczki. Wartość środków, na którą wystawiono promesę kredytu/leasingu/pożyczki/podpisano umowę kredytową/przedwstępną umowę pożyczki, musi być spójna z wartością współfinansowania ww. środkami podaną w biznesplanie – tzn. nie mniejsza niż wartość ww. środków wynikająca z biznesplanu. Promesa kredytu/leasingu/pożyczki, umowa kredytowa/umowa przedwstępna pożyczki muszą zawierać nazwę projektu oraz całkowitą wartość projektu. Przy czym wskazano, że nie będą uznawane za spełniające powyższe kryterium dokumenty warunkowe.

W toku przeprowadzonej w niniejszej sprawie oceny formalnej stwierdzono, że Spółka, pomimo założenia we wniosku o dofinansowanie, iż realizacja projektu będzie finansowana ze środków pochodzących z pożyczki, nie przedłożyła załącznika nr 17 do wniosku, tj. prawidłowo sporządzonej umowy przedwstępnej pożyczki lub promesy pożyczki. Jak wynika z akt sprawy, IP II zobowiązała wnioskodawczynię do usunięcia uchybień formalnych poprzez przedłożenie tego załącznika, wezwaniem z dnia 11 lutego 2013 r.. W odpowiedzi Spółka złożyła sporządzony w dniu "[...]" w D. dokument pt.: "Umowa przedwstępna pożyczki", z którego treści wynikało, że przedmiotem umowy jest zobowiązanie do udzielenia pożyczki pieniężnej w kwocie wynoszącej 5.933.930,00 zł. W § 2 określono, że wraz z podpisaniem umowy pożyczkodawca, tj. Spółka B z siedzibą w G., Niemcy, zobowiązuje się do przekazania pożyczkobiorcy wymienionej w § 1 kwoty pieniężnej, którą pożyczkobiorca pokwituje przez podpisanie umowy pożyczki. Stosownie do § 3 pożyczkodawca udzieli pożyczki pożyczkobiorcy tylko i wyłącznie w przypadku pozyskania przez pożyczkobiorcę dofinansowania w ramach projektu pn. "Wdrożenie innowacyjnych technologii dekoracji opakowań szklanych i opakowań z tworzyw sztucznych w firmie A", którego całkowita wartość wynosi 13.815.360,00 zł. W § 4 z kolei określono, że wszelkie postanowienia dotyczące sposobu, terminu udzielenia oraz terminu zwrotu pożyczki zostaną określone w umowie pożyczki. Zgodnie zaś z § 5 umowy w sprawach nieuregulowanych postanowieniami niniejszej umowy zastosowanie mają przepisy kodeksy cywilnego.

Zdaniem Sądu, w pełni uprawniony był wyprowadzony przez Instytucję Pośredniczącą II wniosek, iż dokument ten, z uwagi na treść i brak możliwości uznania go – jak chciałaby strona skarżącą – za umowę przedwstępną pożyczki, nie uzupełnia stwierdzonego w toku oceny formalnej braku wniosku o dofinansowanie, polegającego na nieprzedłożeniu dokumentów potwierdzających finansowanie realizacji projektu ze środków pochodzących z pożyczki. Wprawdzie błędnie IP II podniosła, że nie zostało określone, jakie regulacje prawne (polskie, czy niemieckie) znajdowały zastosowanie w zakresie nią nieuregulowanym, skoro z § 5 umowy wynika, że w sprawach nieuregulowanych postanowieniami niniejszej umowy zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego, jednak jeżeli zastosowanie do tej umowy miały przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1966 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), na co wskazuje również strona w skardze, odwołując się do treści art. 389 § 1 i art. 720 § 1 tej ustawy, to prawidłową była konstatacja, że umowa, która według strony stanowić miała umowę przedwstępną pożyczki, nie zawierała istotnych elementów umowy przyrzeczonej. Nie został w szczególności określony termin udzielenia przyrzeczonej pożyczki, ani jej zwrotu, nie podano również terminu, do którego miałaby być zawarta umowa przyrzeczona. Brak jest również zapisów odnośnie formy umowy przyrzeczonej. Słusznie IP II zauważyła, że z uwagi na treść przedstawionej w związku z wezwaniem do uzupełnienia wniosku umowy nie sposób jednoznacznie stwierdzić, czy rzeczywiście stanowi ona umowę przedwstępną pożyczki, czy też jest umową pożyczki. Z analizy zapisów wynika, że jej tytuł nawiązuje wprawdzie do umowy przedwstępnej pożyczki, ale zawiera ona również postanowienia o charakterze zobowiązującym typowym dla umowy definitywnej, jaką jest umowa pożyczki. Zapis § 1 umowy wskazuje, że jej przedmiotem jest nie tyle zobowiązanie do zawarcia w przyszłości umowy określonej treści, ale zobowiązanie do udzielenia pożyczki pieniężnej, które co do zasady może być elementem umowy przyrzeczonej, a nie przedwstępnej. Ponadto w § 2 określono, że wraz z podpisaniem umowy pożyczkodawca zobowiązuje się do przekazania pożyczkobiorcy wymienionej w § 1 kwoty pieniężnej, którą pożyczkobiorca pokwituje przez podpisanie umowy pożyczki. Takie sformułowanie postanowień umowy wskazuje, że zobowiązanie do przekazania kwoty pieniężnej powstało z chwilą podpisania analizowanej umowy. Niewątpliwie strona nie wykazała też, że osoba, której podpis widnieje na analizowanym dokumencie, jest uprawniona do reprezentowania Spółki B.

W tym stanie rzeczy prawidłowym jest zdaniem Sądu stanowisko IP II, że przedłożony w związku z wezwaniem do uzupełnienia wniosku dokument nie potwierdza złożonej przez Beneficjenta deklaracji co do finansowania inwestycji ze środków pochodzących z pożyczki i nie jest prawidłowo sporządzoną umową przedwstępną pożyczki lub promesą pożyczki. Spółka nie spełniła zatem warunku zawartego w Liście sprawdzającej kryterium "Kompletność załączników", co uzasadniało odrzucenie projektu już na etapie oceny formalnej.

Wobec takiego charakteru stwierdzonych przez IP II nieprawidłowości, nieuznanie protestu Spółki było zdaniem Sądu, w pełni zasadne. Podkreślić należy, że zapis § 10 ust. 3 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów dopuszcza jedno uzupełnienie wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej i merytorycznej, z którego strona skorzystała, a pomimo tego prawidłowo sporządzonego załącznika nr 17 do wniosku, tj. umowy przedwstępnej pożyczki lub promesy pożyczki, nie przedłożyła. Nie składając ww. umowy wraz z wnioskiem o dofinansowanie w pierwotnej dokumentacji aplikacyjnej strona, jak słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, sama pozbawiła się możliwości jej ewentualnej poprawy na etapie uzupełnień do wniosku. Zauważyć również należy, że w świetle treści Regulaminu, jak również Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu, reguły konkursu były jasne i jednoznaczne. Przystępując do konkursu beneficjent znał jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek uczestnik wyraził akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach, chcąc uzyskać pomoc musiał się do tych zasad stosować. W jego interesie leżało zaś podjęcie wszelkich niezbędnych działań, przy zachowaniu należytej staranności, w celu uniknięcia negatywnych konsekwencji ewentualnych błędów, czy braków zgłoszonego projektu. Podkreślić należy, że w postępowaniu konkursowym wniosek składany jest jako dokument kompletny, który może być uzupełniany tylko na zasadach określonych postanowieniami regulaminu i wytycznych. Co do zasady bowiem wniosek powinien być oceniany według stanu z daty jego złożenia.

Jak już wskazano wyżej, stronie umożliwiono skorzystanie z przewidzianej w § 10 ust. 3 Regulaminu naboru i oceny wniosków, możliwości jednego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie projektów na etapie oceny formalnej i merytorycznej. Pomimo tego wskazany brak w zakresie załącznika nr 17, nie został jednak usunięty, skoro przedłożony dokument nie był prawidłowo sporządzoną umową przedwstępną pożyczki lub promesą pożyczki

Zauważyć ponadto należy, że na nieprzedłożenie prawidłowego załącznika dotyczącego źródeł finansowania projektu, pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku, IP II wskazywała zarówno na etapie negatywnej oceny projektu, jak i rozpatrywania protestu od tej oceny. Wbrew twierdzeniom skargi, IP II nie stworzyła nowych wymagań w odniesieniu do załącznika do wniosku o dofinansowanie nr 17 niż te, które zostały określone w Instrukcji wypełnienia załączników do wniosku o dofinansowanie projektu. Przy czym bez wpływu na wynik sprawy pozostaje uzupełnienie argumentacji IP II na etapie oceny protestu. Wskazane w wezwaniu braki analizowanego załącznika do wniosku o dofinansowanie odnoszące się do jego formy, czy też sposobu reprezentacji Spółki nie stanowiły dodatkowych wymagań, o których nie wspominała ww. Instrukcja. Z uwagi jednak na to, że w imieniu obu stron czynności prawnej wystąpiła ta sama osoba fizyczna, wywierały wpływ na ocenę przedłożonego dokumentu w kontekście możliwości uznania go za umowę przedwstępną pożyczki. Zgodnie ze stanowiskiem NSA przedstawionym w wyroku z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 104/13 (opubl.: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl), wydane w postępowaniu konkursowym regulacje prawne niższego rzędu (instrukcje wypełniania wniosku, załączniki do tych instrukcji) mające na celu zapewnienie prawidłowego złożenia wniosku, a co za tym idzie osiągnięcie celów ustawowych, to jest sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia procedury wyłaniającej projekty, którym zostanie przyznane dofinansowanie, nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Instrukcja wypełniania wniosku oraz zawarte w niej załączniki mają stanowić jedynie ułatwienie dla organu i uczestników konkursu. Jednak ocena projektu nie może sprowadzać się do mechanicznego sprawdzenia, czy zostały przedstawione dokumenty wypełnione zgodnie z instrukcją, lecz musi sięgać głębiej i badać, czy dane które są wymagane przez ustawowe uregulowania oraz rozwiązania regulaminu zostały przedstawione i udokumentowane w sposób nie budzący wątpliwości. Tym samym, zgodnie ze stanowiskiem NSA, które Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela, wszelkie wymagania określone w aktach obowiązujących w toku postępowania konkursowego muszą pozostawać w zgodności z regulacjami ustawowymi.

W świetle przedstawionych wyżej ustaleń faktycznych i rozważań prawnych, Sąd nie podzielił zarzutów skargi w przedmiocie naruszenia przepisów postępowania, tj. § 9 ust. 7 Regulaminu oraz norm prawa materialnego, tj. art. 389 § 1 w zw. z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego. Zarzuty te zostały oparte na wadliwej przesłance faktycznej i prawnej, a mianowicie, że IP II była zobowiązana do ponownego wezwania skarżącej do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. W związku z rozpoznaniem wniosku nie doszło więc do naruszenia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów oraz równego dostępu do pomocy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, podzielając stanowisko Agencji stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonej informacji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, w związku z czym na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji wyroku.