Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 531/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1769
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Józef Maleszewski (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę


UZASADNIENIE

M. R. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej z uwagi na szkody powstałe po burzy z silnymi opadami deszczu i wichurą, która przeszła przez gminę M. w dniu 11 sierpnia 2017 r.

Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] przyznał M. R. zasiłek celowy w wysokości [...] zł. z przeznaczeniem na przeciwdziałanie i usuwanie skutków niekorzystnych zjawisk atmosferycznych noszących znamiona klęski żywiołowej, które wystąpiły na terenie Gminy M..

Następnie Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3, art. 106 ust 1 i art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1769, ze zm. – dalej u.p.s.) oraz art. 10 §2, art. 104 i art. 108 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm. – dalej k.p.a.), w punkcie 1 przyznał zasiłek celowy w wysokości [...] zł. z przeznaczeniem na remont budynku mieszkalnego położonego w D. nr [...] (przeciwdziałanie i usuwanie skutków niekorzystnych zjawisk atmosferycznych noszących znamiona klęski żywiołowej, które wystąpiły na terenie Gminy M.), płatny jednorazowo, a w punkcie 2 stwierdził, że zasiłek celowy o którym mowa w pkt. 1 decyzji nie podlega zwrotowi w sytuacji przedstawienia przez stronę do dnia 31 grudnia 2017r. rachunków i faktur potwierdzających wydatkowanie przyznanego zasiłku zgodnie z celem określonym w pkt. 1.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Komisja powołana zarządzeniem Wójta Gminy M. dokonała oszacowania strat w budynku mieszkalnym wnioskodawcy na kwotę [...]zł. działając na podstawie wskazanych w piśmie W. Urzędu Wojewódzkiego w P. z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] zasad udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych. Dalej stwierdzono, że stanowiący własność wnioskodawcy budynek mieszkalny był ubezpieczony i został objęty oceną uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych z sierpnia 2017r, dokonanej przez uprawnionych pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, którzy ustalili udział uszkodzenia budynku wynoszący 29 %. Na tej podstawie ustalono, że pomoc finansowa przysługuje w łącznej kwocie [...]zł., a wypłacony zasiłek pomniejszono o kwotę wcześniej przyznanego zasiłku celowego w kwocie [...]zł.

M. R. złożył odwołanie od ww. decyzji wskazując, że nie zgadza się z oceną procentową wyliczoną na miejscu, po oględzinach, która wynosiła 36 %, a stanem w decyzji, który wynosi 29%. Pełnomocnik wnoszącego odwołanie w piśmie z dnia 25 stycznia 2018 roku podtrzymał złożone odwołanie wskazując, że organ naruszył art. 7 oraz art. 10 k.p.a. W ocenie pełnomocnika organ pierwszej instancji powinien wyjaśnić w pełni stan faktyczny sprawy, przesłuchać domowników oraz kontrahentów gospodarstwa rolnego a także zwrócić się do odwołującego o dowody i dokumenty na poparcie swoich twierdzeń. Do odwołania dołączono kosztorys z dnia 9 października 2017 r. szacujący koszt prac związanych z usuwaniem skutków nawałnicy, z którego wynika cena kosztorysowa wynosząca [...] zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy opisał przebieg postępowania, przywołał treść art. 39 ust. 1 i art. 40 ust. 1 i 2 u.p.s. i wskazał, że decyzja administracyjna wydawana w przedmiocie regulowanym art. 40 ust. 2 u.p.s. ma charakter uznaniowy. Mając powyższe na uwadze Kolegium stwierdziło, że jego ocenie podlega jedynie poprawność postępowania wyjaśniającego, a w szczególności to, czy rozstrzygnięcie podjęte zostało zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego, czy wydano je w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz czy ocena materiału została dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona, dokonano oszacowania szkód przez osoby uprawnione, zaś organ pierwszej instancji wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia. Z akt sprawy nie wynika, że w czasie oceny przez Komisję szacującą szkody ustalono, że procentowy udział uszkodzenia budynku wynosi 36%.

Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że zasiłki celowe nie stanowią odszkodowania, gdyż mają zabezpieczyć jedynie niezbędne potrzeby bytowe, zaś organ dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi na ich realizację. Może zatem być tak, że zasiłek celowy nie pokrywa całości szkód, gdyż nie stanowi odszkodowania za szkody. Kolegium wskazało, że zapoznało się z przedłożonym do odwołania kosztorysem, który w rozpatrywanej sprawie stanowi jedynie dokument prywatny nie przesądzający o wysokości zasiłku celowego. Stwierdzono przy tym, że pomoc w postaci zasiłku celowego z art. 40 ust. 2 u.p.s. ma służyć obywatelom w najcięższych sytuacjach życiowych, kiedy ich podstawowe potrzeby egzystencjalne nie mogą być zaspokojone we własnym zakresie, lecz nie służy usunięciu wszelkich skutków klęski żywiołowej i wszystkich poniesionych szkód.

M. R. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, kwestionując powyższą decyzję w całości wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o uchylenie decyzji organu odwoławczego jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zdaniem skarżącego organy administracyjne orzekające w sprawie naruszyły art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez niewzięcie pod uwagę rzeczywistych kosztów naprawy uszkodzonego budynku wynikających m.in. z przedłożonego kosztorysu a także brak weryfikacji i odniesienia się do uwag odnośnie stopnia uszkodzenia budynku mieszkalnego, które powinny mieć wpływ na ustalenie wysokości stopnia procentowego uszkodzeniu budynku. Zdaniem skarżącego organy administracyjne naruszyły także art. 8 k.p.a z uwagi na pominięcie jego szczególnej sytuacji faktycznej i życiowej.

Skarżący zarzucił również organowi odwoławczemu naruszenie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. w zw. z pkt 6 wytycznych MSWiA w sprawie zasad udzielania pomocy na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych poprzez niewzięcie pod uwagę przy ustalaniu wysokości zasiłku rzeczywistych uszkodzeń budynku skarżącego, niemożności zaspokajania bieżących potrzeb bytowych na skutek przeznaczania środków na odbudowę domu oraz sytuacji życiowej i rodzinnej odwołującego się. Jak wskazał skarżący w postępowaniu przez organem I instancji stopień uszkodzenia budynku mieszkalnego określony został na 29%, a więc maksymalną kwotą pomocy była kwota [...]zł. W uzasadnieniu decyzji organów obu instancji poza wskazaniem, że przyznanie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, nie odniesiono się do wytycznych MSWiA oraz uwag i zarzutów skarżącego co do ustalonego stopnia zniszczenia budynku mieszkalnego. Ponadto jak wskazał skarżący wydaje się właściwym przyznanie pomocy w maksymalnej wysokości [...] zł. w przypadku ustalenia stopnia zniszczenia na 29%, a przyznanie kwoty mniejszej wymagało szczegółowego uzasadnienia merytorycznego, czego organy nie uczyniły.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 - dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd do uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] września 2017 r. nr [...], przyznającej skarżącemu zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na remont należącego do niego budynku mieszkalnego uszkodzonego w wyniku zjawisk atmosferycznych noszących znamiona klęski żywiołowej, które wystąpiły na terenie Gminy M. w dniu 11 sierpnia 2017 r.

Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowił art. 40 u.p.s., zgodnie z którym zasiłek celowy może być przyznany osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego (ust. 1). Zasiłek celowy może być przyznany także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej (ust. 2). Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (ust. 3). Z art. 40 u.p.s. wynika zatem, że oprócz pomocy udzielanej osobom ubogim znajdującym się w trudnych dla nich do przezwyciężenia warunkach, u.p.s. stwarza możliwości udzielenia pomocy osobom, które zostały dotknięte skutkami zdarzenia losowego lub klęski żywiołowej, niezależnie od wysokości dochodu. W przypadku klęski żywiołowej straty poniesione przez osobę (rodzinę) są bowiem z reguły tak znacznych rozmiarów, że nawet posiadając pewien status majątkowy, osoby te nie są w stanie własnym działaniem zapewnić zaspokojenia podstawowych potrzeb. W takiej sytuacji z pomocą przychodzi administracja publiczna świadcząc pomoc w postaci zasiłku celowego. Zatem przedmiotowe świadczenie w takim przypadku spełnia funkcję quasi wyrównania poniesionej straty (por. wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 521/13 - LEX nr 521651064).

W tym miejscu wskazać należy jednak, że zasiłek celowy z art. 40 u.p.s., podobnie jak zasiłek celowy z art. 39 ust. 1 u.p.s. jest świadczeniem przyznawanym w ramach tzw. uznania administracyjnego. Sądowa kontrola takich decyzji nie obejmuje celowości wydatkowania środków, jakimi dysponuje pomoc społeczna, lecz wyłącznie zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, ze szczególnym uwzględnieniem tego, czy organ nie nadużył uznania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 107/11 dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA).

W licznych rozstrzygnięciach wydawanych w przedmiocie pomocy finansowej udzielanej na podstawie art. 40 u.p.s. wskazuje się na dwie zasadnicze kwestie. Po pierwsze, zasiłek celowy z art. 40 ust. 1 u.p.s. nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane zdarzeniem losowym. Nie stanowi też zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez zdarzenie losowe. Takie funkcje spełniają organy ubezpieczeniowe pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy (por. stanowisko NSA wyrażone w wyrokach z dnia 20 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 2216/14, z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 2846/13, z dnia 27 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 880/12, z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 913/12 , WSA we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 565/14 - wszystkie dostępne na CBOSA). Po drugie, przepis art. 40 u.p.s. nie może być realizowany bez zastosowania ogólnych zasad pomocy społecznej, której celem jest zabezpieczenie podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych. Przy podejmowaniu decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej organy winny zatem kierować się dobrem danej osoby i mieć na względzie, że pomoc ta wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Pomoc w postaci zasiłku celowego z art. 40 ust. 2 u.p.s. ma zatem służyć obywatelom w najcięższych sytuacjach życiowych, kiedy ich podstawowe potrzeby egzystencjalne nie mogą być przez nich zaspokojone we własnym zakresie (tak NSA w wyroku z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 2216/14 - CBOSA).

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela w pełni pogląd prezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt I OSK 227/13, w którym stwierdzono że: "Osoby, które starają się o przyznanie zasiłku celowego w trybie art. 40 ust. 2 u.p.s., winny zdawać sobie sprawę, że nie może w gospodarowaniu środkami finansowymi przez organy pomocowe dochodzić do takiej sytuacji, że osoby, które w wyniku różnych zdarzeń losowych nie mają zabezpieczonych podstawowych potrzeb bytowych, w tym mieszkaniowych, spotkają się z odmową przyznania świadczenia z uwagi na rozdysponowanie środków finansowych na rzecz osób, które takie podstawowe potrzeby mieszkaniowe mają już zabezpieczone. Oznacza to, że samo powstanie na skutek powodzi straty w nieruchomości budynkowej stanowiącej własność osoby ubiegającej się o pomoc społeczną w sytuacji, gdy osoba ta ma już zabezpieczone podstawowe potrzeby życiowe, a przede wszystkim mieszkaniowe, nie może stanowić wyłącznej przesłanki udzielenia takiej osobie dalszej pomocy w postaci zasiłku celowego. Nie jest bowiem rolą pomocy społecznej rekompensowanie ze środków budżetowych Państwa wszelkich strat poniesionych przez wnioskodawcę w jego mieniu w wyniku powodzi". Ponadto, spełnienie kryteriów przez osobę ubiegającą się o zasiłek celowy nie oznacza, że istnieje po jej stronie roszczenie o przyznanie tego świadczenia w wysokości, którą sama określi (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2015r., sygn. akt II SA/Ol 1079/14, LEX nr 1634893). W świetle powołanego wyżej orzecznictwa za całkowicie bezpodstawne uznać należy żądanie przez skarżącego wypłaty świadczenia w wysokości ustalonej w sporządzonym we własnym zakresie kosztorysie prac remontowych.

Oceniając zasadność podnoszonych w skardze zarzutów stwierdzić należy, że powołana zarządzeniem Wójta Gminy M. komisja do spraw szacowania szkód powstałych w wyniku nawałnicy z huraganowym wiatrem, która przeszła przez teren gminy M. w dniu 11 sierpnia 2017 r. stwierdziła, że budynek, w którym skarżący zamieszkuje wraz z rodziną uległ uszkodzeniu. W ocenie uszkodzeń budynku zawartej w protokole z dnia 25 sierpnia 2017 r., odpowiadającego w swej treści ocenie dokonanej z udziałem pracownika PINB w P. w dniu [...] sierpnia 2017 r., stwierdzono częściowe zerwanie pokrycia dachowego wraz z uszkodzeniem pozostałej części pokrycia (zakres uszkodzeń 50%), zalanie stropów i obwieszenie sufitów (zakres uszkodzeń 40%), zalanie i zawilgocenie ścian (zakres uszkodzeń 15%) i zalanie podłóg (zakres uszkodzeń 15%). Na tej podstawie stwierdzono procentowy udział uszkodzenia/zniszczenia budynku na 29%. Za gołosłowne i nie poparte żadnymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy uznać należy zatem stanowisko skarżącego o stwierdzeniu szkód wynoszących 36%. W tym więc względzie dokonaną ocenę stanu faktycznego przez organy należało wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze uznać za prawidłową.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przez organy orzekające w sprawie wytycznych Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie udzielania pomocy na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych stwierdzić należy, że środki finansowe na usuwanie skutków klęsk żywiołowych pochodzą z rezerwy celowej budżetu państwa. W związku z powyższym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określił Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w u.p.s., dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej. Zasady te zawarte zostały w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] oraz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...], zmienionym pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] W piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. określone zostały zasady udzielania pomocy finansowej w wysokości nie przekraczającej [...] zł dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, które poniosły straty w gospodarstwach domowych i znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej, w której nie mogą zaspokoić niezbędnych potrzeb bytowych w oparciu o posiadane środki własne. Natomiast pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. ustanowione zostały zasady udzielania pomocy finansowej z przeznaczeniem na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku zdarzenia klęskowego, w wysokości odpowiednio nie przekraczającej kwoty [...]zł (w szczególnych przypadkach [...] zł.). Należy podkreślić, że ww. pisma organu rządowego nie należą do źródeł prawa powszechnie obowiązującego i dlatego nie mogą one stanowić samodzielnej podstawy przyznania, bądź odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego, jako że podstawy takiej należy zawsze upatrywać w przepisach u.p.s., a zatem w przedmiotowej sprawie w art. 40 u.p.s. Niemniej jednak pisma te obrazują określone ujednolicone standardy i zasady postępowania organu pomocowego względem osób pokrzywdzonych zdarzeniem klęskowym, celem zapewniania równego dostępu do pomocy finansowej ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, a także odzwierciedlają one założenia na jakie przeznaczone zostało finansowanie z budżetu państwa celem realizacji zadania zleconego z zakresu administracji rządowej, co wiąże się jednocześnie z możliwościami finansowymi organu pomocy społecznej, realizującego zadanie zlecone finansowane z budżetu państwa. Dlatego też organ pomocowy powinien dokonać oceny badanej sprawy (określonych okoliczności) w świetle norm prawa materialnego powszechnie obowiązującego zawartych w u.p.s., mając na względnie Zasady udzielania pomocy finansowej.

Stosowane oceny spełniające wymogi określone m.in. w w/w pismach MSWiA zostały dokonane w ramach niniejszej sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że wskazany w skardze pkt 6 pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] określającego zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej, wbrew stanowisku skarżącego nie został naruszony. Skarżący w decyzji z dnia z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] otrzymał bowiem kwotę [...]zł. tj. maksymalną wysokość świadczenia określoną w pkt 5 pisma MSWIA z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] Dalej stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi ustalonego w decyzji z dnia [...] września 2017 r. nr [...] zasiłku celowego w wysokości [...] zł. z przeznaczeniem na remont należącego do skarżącego budynku mieszkalnego, który uległ uszkodzeniu w wyniku nawałnicy nie można uznać za dowolnej i wydanej z naruszeniem obowiązujących przepisów. Organ I instancji ustalając wysokość pomocy finansowej za szkody w budynku mieszkalnym w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej działał zgodnie z załącznikiem nr [...], który dla szkód w budynkach mieszkalnych wynoszących 29% przewiduje kwotę pomocy do [...] zł. Zgodnie bowiem z pkt III. ppkt 5 pisma MSWIA z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...], zmienionym pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] określającym warunki przyznawania pomocy na odbudowę budynku/lokalu mieszkalnego przyznany zasiłek pomniejsza się o kwotę już przyznanego, z uwagi na to samo zdarzenie zasiłku celowego z rezerwy celowej budżetu państwa w wysokości do [...] zł. o którym mowa w zasadach udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej, zatwierdzonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] czerwca 2016 r. (pismo znak [...]). Uwzględniając powyższe wysokość przyznanych świadczeń wynoszących łącznie [...] zł. spełnia wymagania zawarte w załączniku nr [...], który dla szkód w budynkach mieszkalnych wynoszących 29% przewiduje kwotę pomocy do [...] zł.

W tym miejscu stwierdzić należy, że organy I i II instancji orzekające w sprawie ustalenia skarżącemu wysokości świadczenia z przeznaczeniem na remont budynku mieszkalnego położonego w [...] nr [...] na kwotę [...]zł., co przy uwzględnieniu świadczenia przyznanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...], oznacza przyznanie skarżącemu w związku z przeciwdziałaniem i usuwaniem skutków niekorzystnych zjawisk atmosferycznych noszących znamiona klęski żywiołowej, które wystąpiły na terenie Gminy M. świadczenia w łącznej kwocie [...]zł., nie uzasadniły dlaczego nie przyznały świadczenia w maksymalnej wysokości [...] wynikającej z załącznika nr [...]. Uzasadnienia decyzji organów obydwu instancji budzą zatem pewne zastrzeżenia w kontekście wymogów z art. 107 § 3 k.p.a. Tym niemniej, biorąc jednak pod uwagę istotę i cel zasiłku z art. 40 u.p.s. oraz cele i zasady pomocy społecznej Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał, że skarga nie mogła mimo tego wywrzeć zamierzonego skutku tj. uchylenia decyzji organów I i II instancji. Skarżący i jego rodzina mają zapewnioną egzystencję, a zasiłek celowy na usuwanie skutków nawałnicy, co już wielokrotnie podkreślono, nie jest formą odszkodowania służącego pokryciu wszelkich strat z tego tytułu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.