Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 960/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu p o s t a n a w i a: odmówić przyznania W. C. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego


UZASADNIENIE

W. C. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu.

Z zawartych we wniosku informacji wynika, iż skarżący prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe otrzymuje emeryturę w kwocie 1069 zł brutto miesięcznie, przy czym wymienione przez skarżącego niezbędne miesięczne wydatki obejmują przede wszystkim wydatki mieszkaniowe sięgające kwoty 422 zł. Skarżący wskazał także, iż dysponuje oszczędnościami w kwocie 10 tysięcy złotych na koncie długoterminowym z brakiem możliwości wybrania bez strat. Jednocześnie podał, iż kwota ta przeznaczana jest między innymi na utrzymanie ciągłości opłat wynalazków.

Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (sygn. II CZ 104/84) instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. (GZ 61/04, GZ 64/04, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Skarżący natomiast dysponuje swoimi oszczędnościami w kwocie 10 tysięcy złotych, przy czym z przedstawionych dokumentów i opisu sytuacji majątkowej skarżącego nie wynika, iż uszczuplenie powyższych oszczędności poprzez przeznaczenie ich na opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego. Za taki uszczerbek w żaden sposób nie można bowiem uznać ewentualnego poniesienia strat spowodowanych wcześniejszym wycofaniem środków z lokaty bankowej.

Tym samym nie można zakwalifikować skarżącego do zakreślonego w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kręgu osób, które nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania

W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.