Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 977/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 145  par. 1  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: Art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi G. F. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2022 r., nr 147/PR/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzając je postanowienie organu I instancji.


UZASADNIENIE

G. F. pismem z dnia 4 lutego 2022 roku (w formie dokumentu elektronicznego) skierowanym do [...] Wojskowego Oddziału [...] wniósł o wypłatę potrąconej kwoty z jego uposażania za 1 miesiąc (sierpień 2019 r.) oraz o ponowne przeliczenie i wypłatę różnicy dotyczącej 13 pensji za 2019 r.

Pismem z 17 marca 2022 r. wniosek ten na podstawie art. 65 k.p.a. został przekazany do Wojskowego Komendanta Uzupełnień w N.

Postanowieniem z dnia 22 marca 2022 roku, nr [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień w N. na podstawie art. 61a § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku G. F. o wypłatę potrąconej kwoty uposażenia w miesiącu grudniu 2019 r. za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim w miesiącu sierpniu 2019 r., ponieważ została już wydana przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w N. w tej samej sprawie decyzja nr [...] z dnia 30 kwietnia 2021 r.

Z postanowieniem tym nie zgodził się G. F., który wniósł na nie zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia opisał podjęte dotychczas przez niego działania w celu przysługującego mu zwrotu potrąconej kwoty uposażania w miesiącu grudniu 2019 r. za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim w miesiącu sierpniu 2019 r. Wskazał także, że Wojskowy Komendant Uzupełnień w N. w dniu 21 marca 2022 r. nie realizował swojego obowiązku służbowego przyjmowania interesantów w godz. 11.00 – 13.00, gdyż był nieobecny, a jednocześnie nie wyznaczył osoby, która by go zastępowała w tym zakresie.

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie decyzją z dnia 22 kwietnia 2022 r., nr 147/PR/2022 utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, podzielając stanowisko organu I instancji, że postępowanie w przedmiotowej sprawie nie mogło być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a. Zawarty w treści wniosku skarżącego zakres żądania był już także przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 1209/21).

Od powyższej decyzji organu II instancji została wniesiona przez G. F. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 1 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił brak rozpoznania jego wniosku przekazanego przez jednostkę wojskową – [...] Wojskowy Oddział [...]. Jednocześnie wskazał, iż Wojskowy Komendant Uzupełnień w N. "nieprawdziwie stwierdził, że decyzję w tej sprawie już wydał. Otóż nie wydał pominął w poprzedniej swojej decyzji właśnie ten okres, twierdząc, że decyzję dotyczącą tego potrącenia powinien wydać dowódca innej jednostki. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego (WSzW) w Krakowie również zbagatelizował sprawę i wydał decyzję utrzymująca w mocy postanowienie swojego podwładnego." W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie obu zapadłych rozstrzygnięć oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę z dnia 1 czerwca 2022 roku Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym akcie. W przedmiocie wniosku skarżącego toczyło się już bowiem postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w N. nr [...] z dnia 30 kwietnia 2021 r. oraz Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie nr [...] z dnia 24 czerwca 2021 r. Co więcej obie decyzje zostały poddane kontroli sądowej – a WSA w Krakowie wyrokiem z 28 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1209/21 oddalił skargę G. F.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd zaznacza, że korzystając z uprawnienia, które przyznaje sądowi administracyjnemu art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", dopuszczający możliwość rozpoznania w postępowaniu uproszczonym skargi, której przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, Sąd procedował w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Po pierwsze jako błędne ocenić należy stanowisko organów obu instancji, iż w wniosek skarżącego o wypłatę potrąconej kwoty z jego uposażania w grudniu 2019 r. za 1 miesiąc (sierpień 2019 r.) oraz o ponowne przeliczenie i wypłatę różnicy dotyczącej 13 pensji za 2019 r. był już przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w N. w decyzji nr [...] z dnia 30 kwietnia 2021 r. oraz Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie w decyzji nr [...] z dnia 24 czerwca 2021 r.

Otóż jak wynika z wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1209/21 na mocy wskazanych powyżej decyzji kpt. rez. G. F. przyznano prawo do zwrotu potrąconych kwot z uposażenia w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim od dnia 08.07.2019 r. do 05.11.2019 r. w wysokości 4.070,43 zł Decyzją z dnia 30 kwietnia 2021 r. Nr [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień w N. przyznał kpt. rez. G. F. prawo do zwrotu potrąconych kwot z uposażenia za następujące okresy: od 08.07.2019 r. do 07.08.2019 r. kwota: 1386,63 zł. w m-cu listopadzie 2019 r.; od 07.09.2019r. do 06.10.2019r. kwota 1386,63 zł. z uposażenia w m-cu styczniu 2020 r.; od 07.10.2019 r. do 05.11.2019 r. kwota 1297,17 zł. z odprawy w m-cu lutym 2020 r. – w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim od dnia 08.07.2019 r. do 05.11.2019 r. tj. w czasie kiedy w/wym. żołnierz przebywał na zaopatrzeniu logistycznym i finansowym Wojskowej Komendy Uzupełnień w N., w łącznej wysokości 4070,43 zł. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalono, że zachodzi podstawa do wypłaty 20% potrąconych kwot z uposażeń za okres od 08.07.2019r. do 05.11.2020r., ponieważ z orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 07.05.2020r. oraz zaświadczenia lekarskiego z dnia 04.12.2020r. wynika, że schorzenie wymienione w orzeczeniu, które komisja uznała za pozostające w związku ze służbą wojskową, są schorzeniami, na podstawie których wystawione były zwolnienia lekarskie kpt. rez. G. F. W związku z powyższym warunek z art. 89 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy, do uzyskania 100% uposażenia w okresie przebywania przez żołnierza na zwolnieniach lekarskich, został spełniony. Natomiast co do pominięcia kwoty 1.386,63 zł., czyli kwoty potrąconej z uposażenia w miesiącu grudniu 2019 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień w N. wskazał, że uczynił przedmiotem rozpoznania jedynie żądanie w zakresie należności potrąconych za czas pozostawania G. F. na zaopatrzeniu WKU w N., bowiem w stosunku do tych potrąconych należności był właściwy. Nie mógł więc przyznać wnioskodawcy prawa do zwrotu kwoty potrąconej przez inny organ wojskowy, nawet jeżeli potrącenie wynikało z okresu zwolnienia lekarskiego, na którym G. F. przebywał pozostając na zaopatrzeniu WKU w N., tj. przed stawieniem się do [...] Batalionu Dowodzenia. Organ I instancji wskazał, że właściwym do wydania stosownej decyzji o ustaleniu prawa do zwrotu potrąconej kwoty 1.386,63 zł. jest Dowódca [...] Batalionu Dowodzenia i w tym zakresie kpt. rez. G. F. powinien złożyć podanie do Dowódcy [...] Batalionu [...].

Zatem przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia zawartego w decyzjach Wojskowego Komendanta Uzupełnień w N. nr [...] z dnia 30 kwietnia 2021 r. oraz Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie nr [...] z dnia 24 czerwca 2021 r. nie była wnioskowana w niniejszej sprawie przez skarżącego wypłata potrąconej kwoty z jego uposażania za 1 miesiąc (sierpień 2019 r.) oraz ponowne przeliczenie i wypłata różnicy dotyczącej 13 pensji za 2019 r., gdyż poprzednio organ I instancji uznał się za niewłaściwy w tym zakresie i zastosował art. 66 § 1 k.p.a., tj. uczynił przedmiotem rozstrzygnięcia określoną sprawę – co do której uznał swoja właściwość.

Skoro brak jest tożsamości przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie z tym, które zostało zakończone decyzjami Wojskowego Komendanta Uzupełnień w N. nr [...] z dnia 30 kwietnia 2021 r. oraz Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie nr [...] z dnia 24 czerwca 2021 r., to nie można przyjąć, że zachodziła przesłanka do zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i odmowy wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie z innych uzasadnionych przyczyn w rozumieniu tego przepisu.

Po drugie, jeżeli organ I instancji uznawał się za niewłaściwy do załatwienia niniejszej sprawy, w związku z przesłaniem mu wniosku skarżącego przez [...] Wojskowy Oddział [...], który także uznał się za niewłaściwy w tej sprawie, to powinien przekazać owo podanie G. F. z dnia 4 lutego 2022 roku do organu właściwego i zawiadomić o tym wnioskodawcę (na podstawie art. 65 § 1 k.p.a.) lub stwierdzając negatywny spór o właściwość wystąpić o jego rozstrzygnięcie w stosownym trybie, uregulowanym zasadniczo w art. 22 k.p.a. Na tę okoliczność wskazywał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w swoim wyroku z dnia 28 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1209/21. Podkreślić należy, że organ I instancji posiada stosowną dokumentację (materiał dowodowy) dotyczącą tego, iż skarżący w okresie od 08.07.2019 r. do 05.11.2020r przebyła na zwolnieniu lekarskim w związku ze służbą wojskową, gdyż jak wskazano wyżej, częściowo (poza 1 miesiącem) już zwrócił potrącone kwoty skarżącemu. Zatem powinien przesłać wniosek do właściwego w sprawie organu wraz z stosowną dokumentacją jej dotyczącą.

Po trzecie, jak słusznie zresztą podnosi pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę (k. 6 a.s.) "doszło do błędnego określenia nazwy aktu administracyjnego wydanego przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie z dnia 22.04.2022 r. Wydany akt posiada wszystkie elementy postanowienia wskazane przepisami prawa i został wydany w oparciu o przepisy zobowiązujące do wydania takiego aktu administracyjnego w określonych w toczącym się postępowaniu okolicznościach. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że nie forma, lecz treść merytoryczna decyduje z jakim rodzajem aktu administracyjnego mamy do czynienia w konkretnej sprawie, co oznacza, że wydanie w sprawie postanowienia, które mylnie nazwano decyzja, nie powoduje, że mamy do czynienia z decyzja (porównaj wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 497/11). Zatem organ odwoławczy zastosował niewłaściwą aktu administracyjnego – zamiast decyzji powinien wydać postawienie.

Po czwarte poza kontrolą sądu administracyjnego jest zarzut nieprawidłowego wykonywania obowiązków przez organ, który powinien je wykonywać i przyjmować interesantów we wskazanych przez siebie godzinach. Kwestie nienależytego wykonywania obowiązków podlegają kontroli zwierzchnika służbowego i wiążą się z prawidłowym wykonywaniem nadzoru nad podwładnymi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.