Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 265/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 48, art. 52,
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skarg E. S., J. S., M. P., R. N., J. W. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej – "WWINB") po rozpatrzeniu odwołania W. N. i A. G., J. S., E. S., R. N., M. P., W. K. i J. K. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (dalej – "PINB") z dnia [...] września 2015r., sygn. [...] i na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia [...] czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r., poz. 23 – dalej "Kpa") nakazał rozbiórkę budynków mieszkalnych o wymiarach 4,00m x 6.20m, budowanych na działce nr [...] w miejscowości W. (gm. D. ), bez wymaganego pozwolenia na budowę:

- W. N. i A. G. budynek oznaczony na załączniku do niniejszej decyzji jako nr [...];

- J. S. i E. S. budynek oznaczony na załączniku do niniejszej decyzji jako nr [...];

- R. N. budynek oznaczony na załączniku do niniejszej decyzji jako nr [...];

- M. P. budynek oznaczony na załączniku do niniejszej decyzji jako nr [...];

- W. K. budynek oznaczony na załączniku do niniejszej decyzji jako nr [...];

- J. W. budynek oznaczony na załączniku do niniejszej decyzji jako nr [...] i 8.

W uzasadnieniu organ wskazał, że spółka T. dokonała w dniu [...] czerwca 2010r. w Starostwie Powiatowym w P. zgłoszenia zamiaru budowy na działce nr ewid. [...] w m. W. ośmiu budynków gospodarczych parterowych o wymiarach 4m x 6,20m "wchodzących w skład gospodarstwa leśnego". Zgłoszenie zostało przyjęte bez sprzeciwu.

W dniu [...] maja 2011 r. J. K. (nowy współwłaściciel działki nr ewid. [...]) dokonał zgłoszenia zamiaru ocieplenia budynków. Ze zgłoszenia wynikało, iż budynki są altanami gospodarczymi, dwukondygnacyjnymi ze schodami zbiegowymi. Na parterze znajdują się dwa pomieszczenia - o powierzchni 17,06m2 i wysokości 2,50m z dwoma oknami i aneksem kuchennym oraz pomieszczenie sanitarne bez okna o powierzchni 2,95m2 i wysokości 2,50m. Na piętrze - pomieszczenie o powierzchni 21,11 m2 z czterema oknami. Wobec tego Starosta P. przekazał do PINB dla powiatu p. sprawę zgodności wykonanych robót budowlanych z dokonanym zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2010r.

Dalej organ wskazał, iż pracownicy PINB ustalili, że na nieruchomości istnieje osiem będących w budowie budynków dwukondygnacyjnych o wymiarach 4m x 6,20m. Budynki o wysokości od 5,38m do 5,64m, pokryte były dwuspadowym dachem z płyty warstwowych, nie posiadały stolarki i ocieplenia.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] PINB zobowiązał J. S., E. S., J. K. i W. K. do przedłożenia dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Z wymaganych dokumentów zobowiązani dostarczyli do PINB cztery egzemplarze projektu - zgłoszenia budynków-altan gospodarczych, trzy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Wobec nieprzedłużenia wszystkich wymaganych dokumentów PINB decyzją z dnia [...] czerwca 2013r. nakazał właścicielom rozbiórkę ośmiu budynków mieszkalnych o wymiarach 4,00m x 6.20m, budowlanych na działce nr [...] w miejscowości W. (gm. D.) bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zobowiązani złożyli odwołanie od decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu.

WWINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2013r., sygn. [...] zawiesił z urzędu postępowanie w powyższej sprawie do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego czyli wniosku T. z siedzibą w P. z dnia [...] lutego 2013r. o ustalenie warunków zabudowy dla powyższej inwestycji, złożonego do Wójta Gminy D..

Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...] lipca 2013r., sygn. [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji ośmiu altan gospodarczych na terenie działki nr ewid. [...] w m. Drwęsa, gm. D..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r., sygn. [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D..

WWINB postanowieniem z dnia [...] października 2014r., sygn. [...] podjął zawieszone postępowanie odwoławcze.

W toku postępowania ustalono nadto, iż poszerzył się krąg właścicieli nieruchomości nr [...]. Nowego współwłaściciela Ł. J. poinformowano o toczącym się postępowaniu w sprawie zgodności z przepisami prawa budowy ośmiu budynków gospodarczych realizowanych na działce nr ewid. [...].

WWINB decyzją z dnia [...] grudnia 2014r., sygn. [...] uchylił w całości decyzję PINB nr [...] z dnia [...] czerwca 2013r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Ponownie rozpatrując sprawę PINB wydał zaskarżoną decyzję nakazującej właścicielom nieruchomości położonej w miejscowości W. (gm. D. ), działka nr ewid. [...] J. S., E. S., W. K., R. N., M. P., A. G., W. N. i J. W. rozbiórkę ośmiu budynków mieszkalnych o wymiarach 4,00m x 6.20m, budowanych na ww. działce bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Odwołanie od decyzji złożyli J. K., J. S., E. S., W. K., R. N., M. P., A. G., W. N. i J. W., z zachowaniem ustawowego terminu.

W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że w niniejszej sprawie inwestor wykonał budynki inne niż określone w zgłoszeniu z dnia [...] maja 2010r., mianowicie budynki dla wykonania których konieczne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Na działce nr [...] budowano w istocie budynki mieszkalne. Na piętrze zaplanowano pomieszczenie z aneksem kuchennym i pomieszczenie sanitarne. Poddasze o wysokości od 2,20 do 2,50m z otworami okiennymi pozwalają uznać je za przeznaczone na pobyt ludzi. Organ wskazał, iż J. K. złożył do Starosty [...] wnioski o udzielenie pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej dla budynków mieszkalnych oznaczonych jako nr [...] i [...] położonych na działce nr [...] w Więckowicach oraz budowę ośmiu przydomowych oczyszczalni ścieków dla budynków na tej działce. Starosta P. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę decyzjami odpowiednio z dnia [...] maja 2011 r. oraz z dnia [...] czerwca 2011 r.. Organ zwrócił również uwagę, że na internetowych portalach sprzedaży nieruchomości widniały oferty sprzedaży przedmiotowych budynków. W ogłoszeniach tych zawarto informację, iż do działek doprowadzono przyłącza wody, prądu i gazu, a działki są wyposażone w szamba. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika wiec, iż przedmiotowa inwestycja to budowa budynków o charakterze mieszkalnym.

Zgodnie z orzeczeniem NSA z dnia 27 lutego 2009r. "Wprawdzie przyjęcie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zgłoszenia oznacza, iż roboty budowlane nim objęte mogą być legalnie podjęte, ale oczywiście przy założeniu, że chodzi o inwestycję podlegające tej formie reglamentacji, a nie pozwolenia na budowę. (...) tylko w takim przypadku organ nadzoru budowlanego nie ma kompetencji do badania legalności przyjęcia zgłoszenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej (sygn. akt II OSK 463/08, Lex nr 516062).

Organ podniósł, że wobec tego, iż na działce nr [...] podjęto budowę ośmiu budynków mieszkalnych, innych niż określone w dokonanym zgłoszeniu, dla wykonania których konieczne jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, prawidłowo PINB prowadził postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane.

W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...] lipca 2013r., sygn. [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji ośmiu altan gospodarczych na terenie działki nr ewid. [...] w m. Drwęsa, gm. D.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r., sygn. [...] utrzymało decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] lipca 2013r. w mocy. Decyzja ta jest ostateczna. Ponadto w dniu [...] czerwca 2010r. Wójt Gminy D. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-gospodarczego tzw. leśniczówki. Po dniu [...] lipca 2013r. do Urzędu Gminy D. nie wpłynął żaden wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości nr [...].

W świetle treści art. 48 ustawy Prawo budowlane przedmiotowa inwestycja jest więc niezgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

PINB ustalił, iż współwłaścicielami nieruchomości nr [...] są obecnie J. S., E. S., W. K., R. N., M. P., A. G., W. N. i J. W..

Organ wskazał, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] PINB zobowiązał J. S., E. S., J. K. i W. K. do przedłożenia dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane do dnia [...] grudnia 2012r. Wyjaśnił, iż nowi współwłaściciele nieruchomości nr [...] wstąpili w prawa i obowiązki poprzednich właścicieli. W myśl art. 30 § 4 Kpa w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Komplet wymaganych dokumentów nie został złożony w PINB.

Wobec braku możliwości legalizacji samowolnej budowy przedmiotowych obiektów budowlanych PINB wydał nakaz rozbiórki ośmiu budynków kierując go do współwłaścicieli nieruchomości nr [...]. Na dzień [...] lutego 2015r. księga wieczysta nr POI [...] prowadzona dla przedmiotowej nieruchomości nie wykazuje zmian co do właścicieli nieruchomości.

Organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 52 ustawy Prawo budowlane obowiązki wynikające z art. 48 ustawy Prawo budowlane można nałożyć na inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Wybór podmiotu zobligowanego do wykonania określonych obowiązków jest determinowany możliwością ich legalnego wykonania (wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2014r., sygn. II SA/Kr 602/13, LEX nr 1502381).

W ocenie organu II instancji prawidłowo więc organ I instancji nałożył obowiązek rozbiórki na współwłaścicieli nieruchomości nr [...]. Jednakże jak wynika z aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2015, nr Repertorium A. [...] dokonano podziału nieruchomości do użytkowania (podział ąuoad usum) zgodnie z załącznikiem do aktu notarialnego. Trzeba natomiast wskazać, że podział ąuoad usum kształtuje pomiędzy współwłaścicielami nowy stosunek obligacyjny, który pozwala im na korzystanie z przyznanych im części nieruchomości z wyłączeniem innych współwłaścicieli. Każdy ze współwłaścicieli może być zobowiązany jedynie do rozbiórki obiektu znajdującego się na tej części nieruchomości, co do której udziały zakupił. Jak wynika z porównania wskazań udziału we własności działki nr [...] określonych w księdze wieczystej nieruchomości i wstępnego projektu podziału nieruchomości nr [...], który jest załącznikiem do aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2015, nr Repertorium A. [...] W. N. i A. G. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. J. S. i E. S. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. R. N. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. M. P. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. W. K. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. J. W. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynków oznaczonych nr [...] i [...].

Wobec tego WWINB skorzystał z dyspozycji art. 138 § 1 pkt 2 Kpa i orzekł nakaz rozbiórki budynków precyzując, iż każdy współwłaściciel jest zobowiązany do rozbiórki tylko tego obiektu, co do którego przysługuje mu prawo wyłącznego użytkowania. Skoro PINB nakazał wszystkim współwłaścicielom nieruchomości nr [...] rozbiórkę wszystkich obiektów, to rozstrzygniecie organu odwoławczego stanowi realne umniejszenie obowiązku i tym samym nie stanowi naruszenia zasady reformationis in peius.

Odnosząc się do odwołania W. N. i A. G. organ wyjaśnił, że w umowie zakupu 651 udziałów w nieruchomości nr [...] z dnia [...] stycznia 2015r. wskazano, iż w stosunku do nieruchomości toczy się postępowanie administracyjne. Podano także sygnatury prowadzonych postępowań. W. N. i A. G. nie zwrócili się do WWINB lub PINB o informacje w sprawie.

Odnosząc się do zarzutów pozostałych odwołań organ podkreślił, iż w niniejszej sprawie inwestor wykonał inny obiekt niż objęty zgłoszeniem. Wobec tego bezzasadne są zarzuty odwołań, iż w niniejszym przypadku to zaniedbanie organu administracji architektoniczno-budowlanej w zgłoszeniu sprzeciwu do zgłoszenia powoduje negatywne konsekwencje prawne dla inwestora.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli E. S. i J. S. zarzucając jej:

1.. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności:

- art. 6 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przy wydaniu skarżonej decyzji,

- art. 7 Kpa, poprzez jego niezastosowanie przy wydaniu skarżonej decyzji,

- art. 8 Kpa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przy wydaniu skarżonej decyzji,

- art. 107 Kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności nie wskazanie przez organ faktów uznanych za udowodnione oraz dowodów, na których organ się oparł.

2. Naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 48 w zw. z 52 ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji nałożenie obowiązku rozbiórki na skarżących.

Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Ponadto skargę na powyższa decyzje wnieśli J. K., M. P., R. N., J. W., W. K. zarzucając jej:

1. naruszenie przepisów postępowania tj.:

- art. 30 ust. 2 oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 6 i 7 Kpa poprzez zaniechanie wezwania podmiotu zgłaszającego zamiar rozpoczęcia budowy do przedłożenia brakujących dokumentów w celu wyjaśnienia kwestii kwalifikacji zgłaszanej budowy jak i charakteru budowanych obiektów, a następnie niezgłoszenie w ustawowym trzydziestodniowym terminie sprzeciwu w formie decyzji,

- art. 107 Kpa w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę ośmiu budynków o wymiarach 4,00m x 6,20m znajdujących się na nieruchomości w miejscowości W., gmina D., działka ewidencyjna nr [...], która to decyzja nie zawiera elementów obligatoryjnych dla decyzji administracyjnej nakazującej rozbiórkę obiektu,

- art. 6 i 7 Kpa poprzez ustalenie na nowo kwalifikacji prawnej inwestycji w miejscowości W. (gmina D.) na działce [...] z całkowitym pominięciem ostateczności zgłoszenia budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. i w rezultacie obciążenie strony negatywnymi konsekwencjami bierności organu administracyjnego w przeszłości,

- art. 7, 77 i 80 Kpa poprzez niedokładne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, niewyczerpujące zebranie materiału w sprawie oraz jego rozpatrzenie w sposób naruszający swobodną ocenę dowodów przez organ I i II instancji,

- art. 8 Kpa poprzez zaniechanie podjęcia koniecznych czynności we wstępnej fazie realizacji inwestycji tj. wniesienia sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia przez inwestora, a następnie zmiana kwalifikacji prawnej inwestycji budowlanej i podjęcie postępowania administracyjnego w celu konwalidacji swoich wcześniejszych uchybień, w wyniku których skarżący zostali narażeni na poniesienie nieuzasadnionego ciężaru finansowego i które to czynności powodują utratę zaufania obywateli do instytucji państwowych, powodując poczucie braku stabilności oraz trwałości decyzji administracyjnych.

2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż obiekty wskazane w zgłoszeniu z dnia [...] czerwca 2010 r. nie spełniają wymogów określonych w naruszonym przepisie dla budynków gospodarczych parterowych, wynikiem czego było błędne uznanie, iż budowa wskazanych obiektów wymagała uzyskania pozwolenia na budowę,

- art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że budowa obiektów na działce nr [...] w miejscowości W. (gmina D.) prowadzona była bez wymaganego pozwolenia na budowę, wskutek czego nakazano rozbiórkę powyższych obiektów, podczas gdy inwestycja o takim charakterze wymagała jedynie zgłoszenia do organów administracji budowlanej.

Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenia zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi E. S. i J. S. podnieśli, że w ich ocenie stroną niniejszego postępowania jak również adresatem decyzji winien być jedynie ówczesny właściciel nieruchomości, jako pierwotny inwestor tj. J. K..

W ocenie skarżących organ II instancji popełnił błąd wydając decyzji nakazującą rozbiórkę budynków skarżącym. Owszem skarżący są obecnymi współwłaścicielami nieruchomości, jednak w dacie jej zakupu, dokonanego w dobrej wierze, nie mieli wiedzy o problemach administracyjnych nieruchomości, w tym dokonali zakupu już budynków gospodarczo-bytowych zgłoszonych do starostwa, oraz stojących.

Skarżący powołując się na orzecznictwo wskazali, że kolejność wyliczenia podmiotów w art. 52 ustawy Prawo budowlane nie może być uznana za przypadkową. Orzekając o nakazie wykonania czynności określonych w decyzjach wydanych w trybie art. 48, czy art. 51 organ nadzoru budowlanego w pierwszej kolejności decyzję winien skierować do inwestora (por.: wyrok WSA w Szczecinie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1084/1; wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 marca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1785/10).

Natomiast w uzasadnianiu skargi J. K., M. P., R. N., J. W. i W. K. podnieśli, iż organ II instancji naruszył art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez bezpodstawne uznanie, iż obiekty określone przez skarżących w zgłoszeniu z dnia [...] czerwca 2010 r. nie spełniają przesłanek określonych dla parterowych budynków gospodarczych, w wyniku czego dla ich budowy nie jest wystarczające zgłoszenie planowanych prac budowlanych, a koniecznym jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

Skarżący wskazali, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. wnioskodawca zgłosił zamiar budowy ośmiu budynków (altan) gospodarczych wchodzących w skład gospodarstwa leśnego. W zgłoszeniu szczegółowo określono charakter i rodzaj planowanych do wybudowania obiektów, załączono również wymaganą dokumentację techniczną zawierającą szczegółowe dane na temat konstrukcji, wymiarów oraz wyglądu planowanych obiektów. Do zgłoszenia załączono wymagane projekty budowlane, między innymi rzuty fundamentów, rzuty przyziemia, rzut stropu, rzut więźby dachowej rzut dachu, przekrój całej konstrukcji budynków, jak i szczegółowe rysunki elewacji frontowej, bocznej i tylnej obiektów. Należy więc wskazać, iż w momencie dokonania zgłoszenia organ administracji dysponował pełną, szczegółową dokumentacją i wszystkimi koniecznymi informacjami związanymi z realizacją planowanej inwestycji. Należy wskazać, iż zgłoszenie zostało przez organ przyjęte, a ten nie wzywał ówczesnego zgłaszającego do ewentualnego przedłożenia jakichkolwiek brakujących dokumentów. Co znamienne, organ nie wniósł również sprzeciwu przewidzianego w art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "Ppsa") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazująca rozbiórkę budynków mieszkalnych o wymiarach 4,00m x 6.20m, budowanych na działce nr [...] w miejscowości W. (gm. D.), bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Rozważenia w niniejszej sprawie wymagało, czy organy prawidłowo prowadziły postępowanie w trybie art. 48 Prawa budowlanego, co sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy konieczne było uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę. Podstawę do zastosowania ww. przepisu stanowiło ustalenie organów, że na działce nr [...] inwestor na podstawie dokonanego zgłoszenia budowy ośmiu budynków gospodarczych parterowych o wymiarach 4m x 6,20m "wchodzących w skład gospodarstwa leśnego", wybudował osiem dwukondygnacyjnych budynków mieszkalnych.

W ocenie organów inwestycja ta wymagała wobec tego uzyskania pozwolenia na budowę.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z art. art. 28 i 30 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, lub po dokonaniu zgłoszenia. W myśl przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym na dzień dokonania zgłoszenia) pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m˛, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m˛ powierzchni działki. Z kolei art. 30 ust.1 stanowi, że zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3.

W orzecznictwie sądowym szeroko cytowany jest pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z 28 kwietnia 2004 r., sygn. akt OSK 108/04, w którym przyjęto, że zgłoszenie wykonywania określonych robót budowlanych i brak sprzeciwu właściwego organu wyłącza co do zasady przyjęcie, że obiekt budowlany został wybudowany w sposób uzasadniający zastosowanie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane, chyba że wprawdzie inwestor zgłasza wykonanie określonych robót budowlanych, ale rzeczywistym jego zamiarem jest ich wykonywanie w sposób zasadniczo odbiegający od zgłoszenia, a z okoliczności sprawy wynika, że celem takiego działania było obejście przepisów o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę.

Pogląd ten skład orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. Należy bowiem podkreślić, że przesłanką zastosowania przepisu art. 48 Prawa budowlanego jest całkowite zignorowanie przez inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, natomiast w razie samowolnego odstąpienia od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, bądź zgłoszeniu zastosowanie w sprawie znajdują tryb określony w art. 50 i 51 tej ustawy. Art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1. Przepis ten może mieć więc zastosowanie do sytuacji, gdy inwestor przekroczy granice dokonanego zgłoszenia, chyba że - jak wskazano wyżej - zamiarem inwestora było obejście przepisów o uzyskaniu pozwolenia na budowę.

W ocenie Sądu analiza akt sprawy oraz zebrany materiał dowodowy wskazują, że bez wątpienia z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Otóż na wstępie należy zwrócić uwagę na treść zgłoszenia z dnia [...] czerwca 2010 r. (k 8 akt administracyjnych – teczka opisana "dot. ocieplenia budynków gospodarczych") oraz na dołączone doń dokumenty w postaci wydruku i szkicu budynku. W zgłoszeniu wskazano zamiar budowy ośmiu budynków gospodarczych wchodzących w skład gospodarstwa leśnego o powierzchni zabudowy 24, 8 m˛ każdy.

Ze szkicu dołączonego do zgłoszenia w żadnym stopniu nie wynika, że planowane budynki mają mieć dwie kondygnacje. Z powyższych względów skoro ze zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów wynikało, iż zarówno pod względem charakteru, powierzchni zabudowy jak i kształtu obiektu wynikało, że odpowiadają one dyspozycji art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organ nie miał podstaw do wnoszenia sprzeciwu.

Natomiast inną kwestią jest wykonanie zupełnie innych obiektów, które co prawda powierzchnią zabudowy i ogólnym kształtem odpowiadają dokonanemu zgłoszeniu ale ich przeznaczenie, a przede wszystkim ich wykonanie jako budynków dwukondygnacyjnych nie pozwala na przyjęcie, że są zrealizowane zgodnie z dokonanym zgłoszeniem.

W tym miejscu odnieść należy się do zarzutu strony, że do zgłoszenia wnioskodawca załączył wymagane projekty budowlane, między innymi rzuty fundamentów, rzuty przyziemia, rzut stropu, rzut więźby dachowej rzut dachu, przekrój całej konstrukcji budynków, jak i szczegółowe rysunki elewacji frontowej, bocznej i tylnej obiektów.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że powyższe dokumenty nie zostały załączone do zgłoszenia z czerwca 2010 r. ale do pisma pełnomocnika z dnia [...] lipca 2012 r.. Fakt wskazania na tych dokumentach daty "czerwiec 2010 r." nie oznacza, że dokumentami tymi organ dysponował rozpoznając zgłoszenie z czerwca 2010 r.

Z powyższych względów nie można zgodzić się ze skarżącymi, że w momencie dokonania zgłoszenia organ dysponował pełną, szczegółową dokumentacją i wszystkimi koniecznymi informacjami związanymi z realizacją planowanej inwestycji.

Ze znajdujących się w aktach dokumentów, w tym dokumentacji fotograficznej oraz projektu obiektu budowlanego (przesłanego do organu w dniu [...] lipca 2012 r.) jednoznacznie wynika, że mamy do czynienia z budynkami dwukondygnacyjnymi. Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, iż inwestor składając w lutym 2013 r. wniosek o ustalenia warunków zabudowy określając liczbę kondygnacji wskazał 1 kondygnacje z nieużytkowym poddaszem. Wskazać należy, iż poddasze o wysokości od 2,20 do 2,50m z otworami okiennymi pozwalały organowi na uznanie, iż jest ono przeznaczone na pobyt ludzi.

Sam fakt realizacji budynku dwukondygnacyjnego wskazuje na konieczność uzyskania pozwolenia na budowę. Jak wynika z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z obowiązku budowy zwolnione były tylko budynki gospodarcze jednokondygnacyjne.

Ponadto w niniejszej sprawie Sąd podziela ustalenia organu, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z budynkami mieszkalnymi, a nie jak twierdzą skarżący z altanami gospodarczymi.

Jak słusznie zauważył organ w budynkach tych zaplanowano pomieszczenie z aneksem kuchennym i pomieszczenie sanitarne (szkice do wniosku o pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej oraz szkice do zgłoszenia wykonania elewacji i ocieplenia budynków). Jak wynika z opisu zagospodarowania działki załączonego do zgłoszenia zamiaru wykonania elewacji i ocieplenia budynków, budynki zostały uzbrojone w sieć energetyczną, przyłącze wodne oraz przyłącze do sieci gazowej.

Fakt wyposażenia budynków w sieć elektryczną, sanitarną, wodociągową oraz gazową wskazuje dodatkowo na przeznaczenie przedmiotowych budynków na pobyt ludzi. Na powyższe wskazuje również treść ogłoszeń internetowych sprzedaży przedmiotowych budynków. Ogłoszenia te wskazują jaką inwestycję faktycznie zamierzał zrealizować inwestor.

Jak wynika z wydruku ogłoszenia z portalu internetowego (znajdującego się w aktach sprawy) przedmiotem sprzedaży jest działka rekreacyjna z domem przystosowanym do całorocznego zamieszkania (parter 25 m2, piętro 25m2). Na parterze znajduje się pokój z aneksem kuchennym oraz WC, poddasze – duży pokoik lub podział na dwa małe

Zatem zgodzić należy się z organem, iż całokształt materiału dowodowego wskazuje, iż przedmiotowa inwestycja to budowa budynków o charakterze mieszkalnym, a nie altan gospodarczych.

Z powyższych względów zarzut art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego oraz art. 30 ust. 2 oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 6 i 7 Kpa oraz zarzut naruszenia art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Również na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut naruszenia art. 8 Kpa. Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy, że to inwestor zrealizował odmienną inwestycję niż została określona w dokonanym zgłoszeniu, a nie organ dokonał odmiennej oceny inwestycji.

Tym samym wobec ustalenia, że w niniejszej sprawie na działce nr [...] podjęto budowę ośmiu budynków mieszkalnych, dla wykonania których konieczne jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, prawidłowo organy prowadziły postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 Prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo

2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

Według ust. 2 jeśli natomiast budowa, o której mowa w ust. 1:

1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:

a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo;

b) ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych (ust. 2).

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.

W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. (art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego ). Zaznaczyć trzeba, iż brzmienie art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego jest jednoznaczne i nie może budzić wątpliwości. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie nałożonych przez organ obowiązków właściwy organ obowiązany jest wydać decyzję, o której mowa w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Żaden przepis Prawa budowlanego nie przewiduje w takiej sytuacji możliwości odstąpienia od orzeczenia nakazu rozbiórki. W postępowaniu tym organy administracji nie mogą np. odstąpić od nakazu rozbiórki z powołaniem się na zasady współżycia społecznego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] PINB dla Miasta P. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie ośmiu budynków mieszkalnych oraz zobowiązał J. S., E. S., J. K. i W. K. do przedłożenia dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane tj.:

- czterech egzemplarzy projektu budowlanego,

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

- zaświadczenia Wójta Gminy D. o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z wymaganych dokumentów zobowiązani dostarczyli do PINB cztery egzemplarze projektu - zgłoszenia budynków-altan gospodarczych, trzy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Natomiast nie przesłano dokumentów wskazujących na zgodność zabudowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W tym miejscu wskazać należy, iż jedną z przesłanek umożliwiających legalizację samowoli budowlanej wynikającą z art. 49 prawa budowlanego jest zgodność budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przez to pojęcie ustawodawca rozumie w szczególności zgodność z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego obowiązującego planu – zgodność z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wynika wprost z ustawy, gdy na terenie, na którym samowolnie wzniesiono obiekt budowlany, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, plan ten wraz z innymi aktami prawa miejscowego jest podstawą oceny zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. D. w razie braku planu do oceny tej bierze się pod uwagę ustalenia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy (tak też NSA w wyroku z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 2561/11, LEX nr 1219117).

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy dla przedmiotowego terenu nie ma uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem ocena zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mogła być dokonana na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...] lipca 2013r., sygn. [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji ośmiu altan gospodarczych na terenie działki nr ewid. [...] w m. Drwęsa, gm. D.. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...]

Zatem zasadnie organ uznał, iż w niniejszej sprawie zrealizowana zabudowa nie da się pogodzić z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i na tej podstawie nakazał rozbiórkę przedmiotowych budynków.

Odnosząc się natomiast do kwestii adresata decyzji rozbiórkowej wskazać należy, iż za słuszną należy uznać argumentację organów, że w okolicznościach sprawy na właścicielach nieruchomości ciąży obowiązek doprowadzenia samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem.

Adresatami decyzji, o których mowa w art. 52 Prawa budowanego mogą być: inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Ponieważ decyzje, o których mowa w art. 52 Prawa budowlanego dotyczą samowoli budowlanych lub innych naruszeń przepisów Prawa budowlanego, adresatem tych decyzji powinien być w pierwszym rzędzie inwestor, jako sprawca tych wykroczeń (art. 90 Prawa budowanego). Inwestor bowiem jako jeden z uczestników procesu budowlanego (art. 17 Prawa budowanego) jest odpowiedzialny za prawidłowe zorganizowanie procesu budowy (art. 18 Prawa budowanego), on też jest adresatem decyzji o pozwoleniu na budowę czy też podmiotem, który dokonuje zgłoszenia. Najczęściej też inwestor jest jednocześnie właścicielem nieruchomości, na terenie której został usytuowany sporny obiekt budowlany. Nie zawsze jednak tak musi być, gdyż prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane może wynikać z innego tytułu prawnego niż prawo własności (art. 3 pkt 11 Prawa budowanego). Inwestor może w ogóle nie posiadać takiego prawa, kiedy buduje obiekt na terenie, do którego nie ma żadnych praw, bez zgody właściciela nieruchomości gruntowej.

W takiej sytuacji decyzje wydawane na podstawie przepisów Prawa budowanego powinny być zawsze skierowane do tego podmiotu, który aktualnie posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane lub jest właścicielem, chociaż faktycznie mógł nie być inwestorem, który wcześniej dopuścił się naruszeń prawa przy wykonywaniu robót budowlanych.

Nakazanie w decyzji wykonania czynności, o których mowa w art. 48, 49b, 50a lub 51 Prawa budowanego, w stosunku do podmiotu, który nie posiada obecnie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane lub nie jest jej właścicielem, czyniłoby taką decyzję niewykonalną w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 Kpa Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie w pierwszym rzędzie powinien być zawsze skierowany do inwestora, przy czym nie ma możliwości nałożenia takiego obowiązku na inwestora, który utracił tytuł prawny do obiektu budowlanego, gdyż to uniemożliwia wykonanie tego obowiązku (zob. wyrok NSA z 6 marca 2008 r., II OSK 158/2007, Lexis.pl nr 3961845; wyrok WSA w Krakowie z 16 czerwca 2008 r., II SA/Kr 388/08, CBOSA; wyrok NSA z 11 kwietnia 2000 r., II SA/Ka 2059/98, niepubl.; wyroki NSA z: 6 marca 2008 r., II OSK 158/2007, Lexis.pl nr 3961845; 23 lipca 2009 r., II OSK 1234/2008, Lexis.pl nr 2475304; 15 maja 2012 r., II OSK 338/2011, Lexis.pl nr 3932896; 30 maja 2012 r., II OSK 431/11, CBOSA; 26 czerwca 2012 r., II OSK 577/11, niepubl.).

Prawidłowo zatem w okolicznościach niniejszej sprawy organy przyjęły, że skoro inwestor przedmiotowych budynków aktualnie nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, to decyzję rozbiórkową skierować należało do skarżących jako właścicieli tej nieruchomości na której dokonano samowoli.

Sąd uznał za zasadne nakazanie rozbiórki przez konkretnych właścicieli, tylko budynków do których użytkowania byli uprawnieni.

Jak słusznie zauważył organ, co wynika z aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2015, nr Repertorium A. [...], w niniejszej sprawie dokonano podziału nieruchomości do użytkowania (podział ąuoad usum) zgodnie z załącznikiem do aktu notarialnego.

W myśl art. 206 Kodeksu cywilnego każdemu współwłaścicielowi przysługuje prawo do bezpośredniego korzystania z całej rzeczy wspólnej, które jest ograniczone analogicznym prawem pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciel może więc posiadać i używać rzecz wspólną tylko o tyle, o ile da się to pogodzić z posiadaniem i używaniem rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciele mogą w umowie określić inaczej, niż to wynika z ustawy, sposób korzystania z rzeczy wspólnej. Najczęściej natomiast zastosowanie znajduje podział nieruchomości do korzystania (użytkowania) zwany też podziałem quoad usum. Polega on na tym, że każdy ze współwłaścicieli otrzymuje do wyłącznego użytku fizycznie wydzieloną część nieruchomości wspólnej, przy czym podkreślić należy, że dokonanie podziału quoad usum nie jest zniesieniem współwłasności i nie zmienia stosunków własnościowych, a wywołuje jedynie skutki prawne w sferze obligacyjnej (por. również wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa 590/12, LEX nr 1267407).

Zatem zasadnie organ uznał, że każdy ze współwłaścicieli może być zobowiązany jedynie do rozbiórki obiektu znajdującego się na tej części nieruchomości, co do której udziały zakupił. Jak wynika z porównania wskazań udziału we własności działki nr [...] określonych w księdze wieczystej nieruchomości i wstępnego projektu podziału nieruchomości nr [...], który jest załącznikiem do aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2015, nr Repertorium A. [...] W. N. i A. G. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. J. S. i E. S. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. R. N. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. M. P. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. W. K. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynku oznaczonego nr [...]. J. W. przysługuje prawo wyłącznego korzystania z budynków oznaczonych nr [...] i [...].

Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 48 w zw. z art. 52 Prawa budowlanego.

Z powyższych względów organ odwoławczy zasadnie na mocy art. 138 § 1 pkt 2 Kpa orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy.

Za niezasadny w niniejszej sprawie należy uznać również zarzut naruszenia art. 107 Kpa w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Strona uzasadniając powyższy zarzut wskazała, iż decyzja nie zawiera daty rozpoczęcia, jak i zakończenia rozbiórki oraz że w decyzji bardzo ogólnie wskazuje się co jest przedmiotem rozbiórki.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż przepis art. 48 Prawa budowlanego nie przewiduje żadnych dodatkowych elementów wydawanej na jego podstawie decyzji nakazowej, a także nie daje organowi orzekającemu kompetencji do określenia terminu rozbiórki. Decyzja nakazująca rozbiórkę podlega wykonaniu z dniem, w którym stała się ostateczna. Nie można również uznać za uzasadniony zarzut zbyt ogólnikowego określenia przedmiotu rozbiórki. Z sentencji decyzji jednoznacznie wynika jakie obiekty o jakich wymiarach i gdzie położone są przedmiotem decyzji. Takie określenie budynków podlegających rozbiórce nie pozostawia żadnych wątpliwości, kto i jaki obiekt i gdzie położony jest obowiązany rozebrać.

Ponadto wskazać należy, iż organ administracyjny przed wydaniem decyzji należycie zgromadził materiał dowodowy jak również dokonał jego prawidłowej oceny czemu dal wyraz następnie w należycie sporządzonym uzasadnieniu. Z powyższych względów zarzuty naruszenia art. 7, 77 i 80 Kpa nie zasługiwały na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.