Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 28/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków, po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] E. W. Sp. z o.o. z siedzibą w B. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie Wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn pracowników postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka w dniu 14 grudnia 2007 r. wniosła skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej złożenia zwrócono się do Sądu o jego przywrócenie.

We wniosku wskazano, iż do uchybienia terminu doszło na skutek odbioru zaskarżonej decyzji przez osobę nieuprawnioną do odbioru korespondencji w siedzibie skarżącego. Podmiotem, który dokonał odbioru nie była także osoba prowadząca bieżącą obsługę biurową w Spółce. Tym samym, zdaniem skarżącego, decyzja nie została doręczona we właściwy sposób, w związku z czym wywodzi on z tego brak winy w uchybieniu terminu.

Nadto dodano, że niezależna od skarżącego przyczyna uchybienia terminu istniała od dnia odbioru pisma przez niewłaściwą osobę, która nie przekazała decyzji do rąk osoby odpowiedzialnej za obsługę korespondencji.

Z kolei, w załączonej do wniosku skardze osoba umocowana do reprezentowania skarżącej Spółki oświadczyła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było wynikiem faktu, iż "skarżący nie posiadał wiedzy o możliwości i prawie zaskarżenia decyzji, a informacje o tym fakcie podjął dopiero w dniu dzisiejszym" , tj. 11 grudnia 2007 r. (data sporządzenia skargi), kiedy to skarga została mu przekazana.

Z tą datą wnioskodawca łączy ustanie przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając wątpliwości, co do daty ustania wyżej wskazanej przyczyny, Sąd wezwał skarżącego do wiarygodnego wykazania, czy dochowany został siedmiodniowy termin, o którym stanowi art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedziach na te wezwania, a mianowicie w pismach z dnia 22 kwietnia 2008 r. i 16 maja 2008 r., skarżący nie udzielił jednak takowych wyjaśnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie

dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Jak można odczytać ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, zaadresowanej do siedziby skarżącej Spółki, jej doręczenie nastąpiło w dniu 31 maja 2007 r. Trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi wypadał w dniu 30 czerwca 2007 r. jednakże była to sobota. Tak więc, termin do wniesienia skargi upływał dnia 2 lipca 2007 r. Skarga została wniesiona 14 grudnia 2007r. Podstawowym argumentem uzasadniającym przywrócenie terminu było twierdzenie, że odbioru przedmiotowej decyzji dokonała osoba nieupoważniona do odbioru korespondencji oraz, że nie była to także osoba prowadząca bieżącą obsługę biurową skarżącego. Sporną zaś korespondencję doręczyła właściwej osobie 11 grudnia 2007r.

Zainteresowany wskazał też na postanowienie NSA z dnia 4 września 2001r. II SA/ Po 2646 (niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma stanowi okoliczność faktyczną, która może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu to właśnie orzeczenie może stanowić podstawę do odmowy przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia skargi. Z tezy zacytowanego orzeczenia NSA wynika, że nawet niewątpliwy fakt doręczenia korespondencji osobie nieupoważnionej do jej odbioru nie powoduje automatycznie przywrócenia terminu

w razie jego uchybienia.

Po drugie co ma istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, adresat korespondencji powinien obalić domniemanie właściwego doręczenia, w tym przypadku wykazać, że otrzymała ją osoba nieupoważniona. Dopiero w następnej kolejności winien uprawdopodobnić iż z tej przyczyny doszło do uchybienia terminu. Będą tu zatem istotne daty doręczenia korespondencji osobie właściwej i data złożenia pisma, dla którego termin wniesienia upłynął. Oczywistym bowiem jest, że sam fakt doręczenia korespondencji osobie niewłaściwej nie może otwierać automatycznie drogi do przywrócenia terminu .

W niniejszej sprawie skarżący nawet na zapytanie Sądu nie podjął próby obalenia domniemania doręczenia spornej decyzji osobie upoważnionej do takich czynności ze zwrotnego odbioru.

W niniejszej sprawie skarżący nawet na zapytanie Sądu nie podjął próby obalenia domniemania doręczenia spornej decyzji osobie upoważnionej do takich czynności.

Ze zwrotnego poświadczenia odbioru doręczenia decyzji wynika, że korespondencja została wysłana na adres skarżącego jak również, że wskazano prawidłową nazwę adresata.

Art. 87§2 upsa stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Tymczasem we wniosku o przywrócenie terminu skarżący ogólnie przywołał okoliczność wadliwego doręczenia decyzji ostatecznej, która ma stanowić uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, nie podejmując nawet próby wskazania kto podjął przesyłkę i że była to osoba rzeczywiście nieuprawniona do dokonania tej czynności.

Tym samym nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy.

Na marginesie dodać też należy, że w aktach sądowych znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru wysłanej do skarżącego korespondencji, której odbiór potwierdziła osoba, która kwitowała odbiór spornej decyzji (zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji kwitowane 18 styczeń, 22 styczeń, 15 kwietnia 2008r., a także znajdujące się w aktach administracyjnych potwierdzenie odbioru z 24 kwietnia 2007r.). Na tych dokumentach znajduje się pieczątka skarżącej. Ten fakt wydaje się zaprzeczać tezie, że decyzję podpisała osoba nieupoważniona, gdyby istotnie tak było po zdarzeniu, które jest przedmiotem niniejszego postępowania - osoba ta – przyjąć należy, że jest ona odpowiedzialnym pracownikiem, a pracodawca odpowiedzialnym pracodawcą, nie dokonywałaby czynności odbioru przesyłek.

Nadto wskazać należy, iż art. 87§1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mówi o tym, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu ma nastąpić w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W opinii Sądu, nie ulega zatem wątpliwości, iż wnioskodawca zobligowany jest do wiarygodnego uprawdopodobnienia, kiedy przyczyna ta rzeczywiście ustąpiła.

Niemniej jednak, mimo wezwań Sądu, strona nie podjęła próby udzielenia informacji pozwalających stwierdzić w jakim dniu ona ustała. W kierowanych do Sądu wyjaśnieniach ponowiła twierdzenia wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Na marginesie dodać należy, że sformułowany w pismach z dnia 22 kwietnia 2008r. i 16 maja 2008r. wniosek dowodowy pozbawiony jest tezy. Nie jest taką tezą wskazana w piśmie z 16 maja 2008r. okoliczność "zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i dalsze ustalenia szczegółów, które leżałyby w gestii zainteresowania Sądu".

Teza dowodowa winna wskazywać określone fakty, okoliczności faktyczne, które ma potwierdzić dowód. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów na okoliczność wniosków jakie z faktów wyprowadza .

Zgodnie z art. 227 kpc przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. W tezie dowodowej skarżącego nie wskazał faktów, które mają potwierdzić świadkowie.

W świetle art. 86 i 87 upsa Sąd przywróci termin do wniesienia skargi jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki : 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie złożony w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny, uchybienia terminu, 3) dopełni uchybionej czynności, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

Ponieważ podstawą do przywrócenia terminu jest ziszczenie się wszystkich wymienionych wyżej przesłanek, a co stwierdzono wyżej, nie została co najmniej spełniona jedna przesłanka uprawdopodobnienia uchybienia terminu bez winy skarżącego Sąd na tej podstawie odmówił przywrócenia terminu.

Uznał bowiem, że choć badanie dopuszczalności rozpoznania wniosku wyprzedza merytoryczne jego rozpoznanie to z uwagi na powołane wyżej przesłanki wynikające z art. 86 i 87, które muszą wystąpić łącznie, szybkość, cel postępowania należało odstąpić od dalszego postępowania w sprawie ustalenia czy po ustaniu przyczyny uchybienia terminu, wniosek został złożony w terminie 7 dni.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak wyżej.

J.T. 15.09.08r.