Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 838/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6015 Uzgodnienia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.),, Protokolant st. ref. Magdalena Jankowska, po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...]. w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta C. decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 i art. 148 i art. 149 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił wznowienia postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu [...] na działkach o nr A, B, C, D dla firmy "A" Spółka jawna z siedzibą w K. przy ul. A, zakończonej decyzją ostateczną Starosty C. z dnia [...] r. o nr [...].

Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...]r., o czym świadczy własnoręczny podpis żony B. D. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Na wymienioną decyzję R. D. wniósł odwołanie, które zostało złożone za pośrednictwem poczty w dniu [...] r. co wynika ze stempla pocztowego, na którym widnieje napis: "[...]".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 123 § 1 i art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania i pozostawiło odwołanie R. D. bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Starosty C. z dnia [...] r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. o nr [...] została doręczona stronie odwołującej w dniu [...] r., a odwołanie złożono w dniu [...] r., czyli z uchybieniem terminu, który zgodnie z 129 § 2 Kpa wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie. Następnie postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w trybie 113 Kodeksu postępowania administracyjnego sprostowało z urzędu omyłkę w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. podając, że zamiast daty [...] r. winien być podany dzień [...] r. jako termin złożenia odwołania przez stronę.

Z rozstrzygnięciem organu odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] nie zgodził się skarżący, który w dniu [...] r. wniósł skargę do Sądu kwestionując prawidłowość i zasadność wydanego postanowienia. Zdaniem skarżącego odwołanie odebrał on osobiście w Urzędzie Pocztowym w M. w dniu [...] r. więc dochował 14-dniowego terminu. Nadto zakwestionował prawidłowość dat powoływanych przez SKO w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i odwołał się do argumentacji jaką zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. z 2002 nr 153, poz.1269 ze zm./ sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola zaś dopuszczalności odwołania jest pierwszą czynnością jaką podejmuje organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania, a merytoryczne rozpatrzenie określonej sprawy przez tenże organ może nastąpić dopiero wówczas jeśli po wstępnej kontroli odwołania okaże się, że jest ono dopuszczalne i zostało wniesione z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Zważyć przy tym należy, że stwierdzenie niedopuszczalności określonego odwołania, wyłącza badanie zachowania terminu do jego wniesienia. W myśl art. 29 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 ze zm. – zwany dalej kpa/ stronami postępowania administracyjnego mogą być: 1) osoby fizyczne, 2) osoby prawne, czyli Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną, 3) jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej ale jedynie wówczas, gdy posiadają status: a) państwowej jednostki organizacyjnej, b) samorządowej jednostki organizacyjnej, c) organizacji społecznej.

Zatem R. D. - jako osobie fizycznej - doręczanie wszelkich pism i decyzji winno następować w trybie art. 42 i nast. kpa. W myśl przepisu art. 42 pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy /§ 1/. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej /§ 2/. Natomiast w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie /§ 3/. Zaś zgodnie z art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.

W rozpatrywanej sprawie doręczenie decyzji Starosty C. z dnia [...] r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. o nr [...] nastąpiło w dniu [...] r. do rąk żony skarżącego – B. D., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru tejże decyzji. Dlatego też za chybiony należało uznać zarzut skarżącego, że osobiście odebrał w/w decyzję w dniu [...] r. Okoliczność ta nie została w żaden sposób potwierdzona przez R. D., jak również nie wynika z akt sprawy – wbrew jego twierdzeniom. Zatem doręczenie powyższej decyzji nastąpiło skutecznie w dniu [...] r. i od tego też dnia należało liczyć upływ 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa. Termin ten upływał z dniem [...]r. (środa). Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 kpa jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 zd. 2 k.p.a.). Zatem zasadnie organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie R. D. od decyzji Starosty C. z dnia [...] r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. o nr [...] wniesione zostało z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Ponadto strona w żaden sposób nie usprawiedliwiła przyczyny zwłoki ani nie zgłosiła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe zaś uniemożliwiło merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.