Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 392/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja / spr. / Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mirosław Bator Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2009 r. sprawy ze skargi E.J. i J.J. , na decyzję Wojewody z dnia 26 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta K. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 18 czerwca 2008 firmy remontowo – budowlanej "[...]" inż. S. L. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi: wodną, kanalizacyjną, elektryczną, centralnego ogrzewania, zagospodarowaniem terenu, parkingami wewnętrznymi oraz wjazdem - na działce nr "1" obr. [...]". Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 poz. 1118 z 2006 r.) oraz art. 104 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Jest on także zgodny z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w K. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] grudnia 2007 r. (Dziennik Urzędowy Województwa nr [...], poz. [...], z dnia 12 lutego 2008.) i wymaganiami ochrony środowiska. Inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi.

Organ I instancji wskazał również, że w toku postępowania strony E. i J. J., a także niebędący stronami postępowania A. W. i I. C. złożyli zastrzeżenia i uwagi do planowanej inwestycji. Wnieśli o wstrzymanie procedury wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr "1" ze względu na wszczętą u Wojewody procedurę uchylenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru. Domagali się również wydania nakazu wykonania przez inwestora linijki słońca ze względu na gabaryty projektowane budynku i jego nadmierne zbliżenie do granic działek, a także utrzymania stylu spadzistych dachów, dopuszczenia do budowy jednej kondygnacji podziemnej i uzgodnienia tej kwestii z Konserwatorem Przyrody ze względu na ochronę rosnącego w pobliżu [...].

W odpowiedzi na uwagi Prezydent Miasta K. poinformował, że nie ma podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania, gdyż zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie wszczęto postępowanie, a więc w niniejszym przypadku - na żądanie inwestora, który takiego wniosku nie złożył. Wskazał również, że przedmiotowy budynek mieszkalny zaprojektowany został w oparciu o obowiązujące zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a samo wszczęcie procedury jego uchylenia nie powoduje wstrzymania wydawania na jego podstawie decyzji pozwolenia na budowę. Planowany budynek nie powoduje zacieniania obiektów na działkach sąsiednich zgodnie z sporządzona linijką słońca i nie narusza strefy ochronnej dla [...], natomiast pozostałe uwagi nie mają umocowania prawnego na tym etapie.

Wobec spełnienia wymagań określonych przepisami prawa, zgodnie z art. 35 prawa budowlanego Prezydent Miasta K. nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli E. i J. J., domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podnieśli, iż planowana inwestycja narusza status tego obszaru jako zabudowy wielorodzinnej o niskiej intensywności i zasadę dobrego sąsiedztwa.

W. i J. J. w swoim odwołaniu zarzucili, że wysokość objętego pozwoleniem budynku spowoduje utratę sensu budowlanego dla ich mającego powstać na sąsiedniej działce budynku dwukondygnacyjnego. Wnieśli o skierowanie projektu do korekty, która racjonalnie określi wysokość kondygnacji, a także o spłycenie garaży podziemnych do jednego poziomu poniżej parteru i oddalenie ich od granicy północnej i zachodniej inwestora.

Odwołanie złożyli także G. N. i K. P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucili jej dopuszczenie budowy budynku, który jest niezgodny z planem przestrzennym i będzie naruszał zdrowie i warunki bytowe skarżących i sąsiadów. Planowana inwestycja zagraża [...] rosnącemu przy granicy działek i częściowo w pasie drogowym ul. [...], dla którego trwa postępowanie o uznanie go za pomnik przyrody. Inwestor zaplanował zbyt głębokie podpiwniczenia projektowanego budynku, co spowoduje uschnięcie drzewa. Ponadto podniesiono, że objęty zaskarżoną decyzją budynek jest zbyt wysoki w stosunku do planowanego przez nich w przyszłości na działce nr "2" budynku rodzinnego, który ma mieć półtora kondygnacji.

Wojewoda decyzją z dnia 26 listopada 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz. u. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a.

W ocenie Wojewody zastrzeżenia podniesione w odwołaniach w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie mają uzasadnienia. Są one polemiką z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...]" dla terenu 14 MW, które nie mają jednak wpływu na przedmiot niniejszego postępowania, dotyczącego pozwolenia na budowę. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza 6 kondygnacji, dlatego nie można nakazać inwestorowi obniżenia planowanej zabudowy. Nie ma również podstaw do nakazania zmniejszenia głębokości podziemnego garażu oraz nakazania wykonania operatu wodnoprawnego, gdyż lej depresyjny mający negatywny wpływ na zasilanie systemu korzeniowego [...] w przedmiotowym wypadku nie występuje, co wykazano w ekspertyzach geologicznych. Wojewoda wskazał, że planowana inwestycja jak każda budowa ingeruje w istniejące w otoczeniu warunki, ale odbywa się to w granicach obowiązującego prawa. Ponadto stwierdzono, że inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z obowiązującymi przepisami, a projekt budowlany jest sporządzony przez osobę uprawnioną, kompletny i zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska, ochrony przeciwpożarowej oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy.

Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E. i J. J. oraz W. i J. J. podnosząc, że dokumentacja w przedmiotowym postępowaniu jest niepełna. Projekt nie został uzgodniony z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody, nie określono wpływu planowanej głębokości garaży podziemnych na stosunki wodne, glebę i szatę roślinną działek sąsiadujących z inwestycją. Przy wydawaniu decyzji pominięto wymóg uzasadnienia przez inwestora formy dachu nieprzystającej do otoczenia, który został nałożony postanowieniem Wojewody z dnia [...] października 2008 r. Ponadto obszar 14MW został wydzielony z kompleksu 305 poprzedniej zabudowy wielorodzinnej niezgodnie z zasadami planistycznymi, wskutek czego skarżącym wolno budować maksymalnie 3 kondygnacje. Oznacza to nierówne traktowanie stron postępowania. W zaskarżonej decyzji nie wskazano który organ jest kompetentny do narzucenia inwestorowi mniejszej ilości kondygnacji, zaprojektowano również ślepo zakończony ciąg komunikacyjny bez publicznych placów manewrowych. Zdaniem skarżących planowany obiekt usytuowany będzie zbyt blisko rosnącego tam [...], a zdjęcie warstwy humusu wokół tego drzewa było bezprawne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postępowanie prowadzone przez organy prowadzące sprawę nie wykazało, by naruszone zostały warunki techniczne lub też normy obowiązujące w budownictwie, zatwierdzony projekt budowlany jest również zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. J. i J. J..

Na rozprawie w dniu 28 października 2009 r. skarżący J. J. podniósł, że w sprawie pojawiły się nowe okoliczności, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 470/08 stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta K. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Zarówno ustalenia faktyczne, jak i uzasadnienie prawne zaskarżonej decyzji nie budzi wątpliwości, a postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się z zachowaniem wszelkich wymaganych przepisami warunków.

Podnoszone w skardze zarzuty wcześniej wskazywane były w odwołaniu od decyzji I instancji. Celem ich wyjaśnienia Wojewoda postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. znak [...] na podstawie art. 136 k.p.a. zlecił Prezydentowi Miasta K. przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego. Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 13 października 2008 r. znak [...] nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia stosownych dowodów. Dowody te w zakreślonym terminie zostały uzupełnione (k. 72 akt administracyjnych I instancji).

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących ochrony dębu, który rośnie w pobliżu planowanej inwestycji należy stwierdzić, że drzewo to nie jest pomnikiem przyrody. Z pisma Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 23 maja 2007 r. (k. 74 akt administracyjnych I instancji) wynika, że zostało ono zarejestrowane w ewidencji projektowanych pomników przyrody i rozpoczęto gromadzenie dokumentacji niezbędnej do uznania drzewa za pomnik przyrody. Również w piśmie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z dnia 20 października 2008 r. (k. 75 akt administracyjnych I instancji) [...] określono jako "projektowany pomnik przyrody". Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie było obowiązku formalnego uzgadniania projektu decyzji z organem ochrony przyrody. Trzeba jednak zaznaczyć, że w wymienionym wyżej piśmie z dnia 20 października 2008 r. Wojewódzki Konserwator Przyrody wyraził swoje stanowisko odnośnie warunków, które muszą być zachowane w trakcie projektowania i prowadzenia inwestycji tak, by utrzymać [...] w należytym stanie. Wskazał m. in. na konieczność pozostawienia obecnego sposobu zagospodarowania gleby wokół drzewa i konieczność zachowania minimalnej odległości prac ziemnych od pnia drzewa równej rzutowi korony. Stanowisko to zostało uwzględnione w zaskarżonej decyzji, która w odpowiednim stopniu zabezpiecza ochronę [...]. Wśród przedłożonych przez inwestora dokumentów znajduje się plan zagospodarowania, na którym zwymiarowano odległości zagospodarowania terenu względem [...] i uwidoczniono zieleń niską (trawnik) planowaną wokół [...] zgodnie z warunkami wskazanymi w piśmie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Inwestor przedłożył również opinię geotechniczną dotyczącą wpływu inwestycji na system korzeniowy [...], która stwierdza, że położenie projektowanej inwestycji, sposób jej posadowienia oraz budowa geologiczna terenu nie wskazują na możliwość wytworzenia leja depresyjnego mającego negatywny wpływ na zasilanie systemu korzeniowego drzewa. W świetle tej opinii za bezzasadny należy również uznać zarzut, że nie określono wpływu planowanej inwestycji na stosunki wodne, glebę i szatę roślinną działek sąsiadujących z inwestycją.

W ramach uzupełnienia postępowania dowodowego inwestor wskazał również okoliczne budynki o płaskim dachu, do których nawiązywać ma geometria dachu projektowanego budynku. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że to inwestor jako osoba uprawniona do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ma prawo decydować o gabarytach i kształcie mającego powstać obiektu. Granice jego swobody zakreślają obowiązujące przepisy prawa, a w szczególności zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisy techniczno - budowlane. Miejscowy plan zagospodarowania dopuścił istnienie płaskich dachów na przedmiotowej nieruchomości i są one zgodne z innymi przepisami, a dodatkowo w okolicy znajdują się budynki o takiej geometrii dachu, tak więc nie można inwestorowi nakazać zmiany omawianego parametru tylko ze względu na wolę właścicieli nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji. O ile bowiem zamierzenia inwestora znajdują oparcie w obowiązującym prawie, to żądania skarżących w tej kwestii nie mogą zostać uwzględnione.

Osobnego wyjaśnienia wymaga kwestia zgodności projektowanego budynku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Uchwała Rady Miasta K. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" jako powszechnie obowiązujący przepis prawa miejscowego pozostawała w obrocie prawnym zarówno w dacie orzekania przez organ I instancji, jak i w dacie wydania przez Wojewodę zaskarżonej decyzji. Sąd podziela stanowisko organów administracji, że decyzja o pozwoleniu na budowę była zgodna z tym planem. Ani wcześniejszy sposób zagospodarowania przedmiotowego terenu, ani też zastrzeżenia skarżących do treści planu nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia poglądu przeciwnego.

Okoliczność wskazana przez skarżących na rozprawie w dniu 26 października 2009 r., że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność wymienionego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyrokiem z dnia 28 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 470/08, nie ma wpływu na ocenę prawną zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po wydaniu na jego podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie powoduje automatycznie wadliwości tejże decyzji i nie prowadzi do jej uchylenia przez sąd administracyjny.

Z powyższych względów skargę J. i E. J. jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).