Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 235/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 79 ust. 1 i ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: § 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 137 poz 968
law: Rozporzadzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z  dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach.
article: art. 15 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Łodzi o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta Łodzi a Starostą Wrzesińskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku E. O. i A. O. o wyrejestrowanie pojazdu z powodu kradzieży samochodu osobowego marki [...] postanawia: wskazać Starostę Wrzesińskiego jako organ właściwy do rozpoznania wniosku


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] września 2013 r. Prezydent Miasta Łodzi zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą W. w sprawie wniosku E. O. oraz A. O. o wyrejestrowanie z powodu kradzieży samochodu osobowego. W uzasadnieniu wskazał, że na wniosek E. oraz A. O. został zarejestrowany czasowo z urzędu samochód osobowy marki [...]. Rejestracji dokonano na podstawie dowodu własności oraz dowodu rejestracyjnego wydanego prze Starostę W. Na potwierdzenie rejestracji czasowej wydano wnioskodawcom pozwolenie czasowe wraz z decyzją o rejestracji czasowej oraz zalegalizowane tablice rejestracyjne. Równocześnie zamówiono spersonalizowany dowód rejestracyjny pojazdu, który nie został odebrany. W dniu [...] lipca 2013 r. wpłynął do organu wniosek Państwa O. o wyrejestrowanie tego pojazdu z powodu kradzieży. Prezydent umorzył postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu ze względu na jego bezprzedmiotowość, a wniosek o wyrejestrowanie został przesłany do organu właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu – do Starostwa Powiatowego we W. Prezydent wskazał Staroście, że nie jest organem właściwym w sprawie, gdyż nie została przez niego wydana decyzja o rejestracji pojazdu, a zatem w obiegu jako ostatnia funkcjonuje decyzja Starosty o rejestracji pojazdu. Ponadto, przedłożony Prezydentowi wniosek został poparty dokumentami wskazującymi, że stan faktyczny odpowiada normie zawartej w art. 79 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Starosta w odpowiedzi na to pismo zawiadomił Prezydenta Miasta Łodzi, że przekazuje mu sprawę wyrejestrowania pojazdu jako organowi właściwemu. Wskazał, ze nie jest właściwy ze względu na ostatnie miejsce rejestracji pojazdu, gdyż to Prezydent dokonał ostatniej – czasowej – rejestracji. Prezydent wskazał ponadto, że umorzył postępowanie w sprawie rejestracji, a więc ostatnią decyzją rejestracyjną jest decyzja Starosty. Samo wytworzenie dowodu rejestracyjnego nie potwierdza faktu rejestracji. Dokument ten wraz z decyzją o zarejestrowaniu daje dopiero podstawę do stwierdzenia, że decyzja weszła do obrotu prawnego. Prezydent wniósł o wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na ten wniosek Starosta wniósł o wskazanie Prezydenta jako organu właściwego w sprawie. Podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zawiadomieniu doręczonym Prezydentowi.

Pismem procesowym Prezydent wniósł o przyznanie mu należnych kosztów postępowania oraz poprał swój wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 ze zm.) Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela. Art. 79 reguluje właściwość miejscową do rozpoznania wniosku właściciela o wyrejestrowanie pojazdu, stanowiąc, że organem właściwym jest organ miejsca ostatniej rejestracji. Ustawa Prawo o ruchu drogowym w Rozdziale 2 Warunki dopuszczenia pojazdu do ruchu wprowadza rozróżnienie na rejestrację i czasową rejestrację pojazdu. To rozgraniczenie rejestracji i czasowej rejestracji pojazdu przesądza, że przyjęta w art. 79 ust. 1 przesłanka, której wystąpienie jest podstawą do ustalenia właściwości miejscowej nie może być interpretowane rozszerzająco, obejmując również rejestrację czasową.

Racją prawną czasowej rejestracji pojazdu, w przypadku opisanym w ust. 2 pkt 1 jest przede wszystkim umożliwienie organowi administracji, do którego złożono wniosek, sprawdzenie dokumentów załączonych do wniosku o rejestrację, sprawdzenia własności pojazdu i jego cech identyfikacyjnych, a następnie wydanie stosownej decyzji kończącej procedurę rejestracji.

Podstawą do ustalenia właściwości w sprawie jest miejsce ostatniej rejestracji. W sprawie nie ulega wątpliwości, że miejscem ostatniej rejestracji była W. Samochód został bowiem zarejestrowany przez Starostę W. Wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji, jak i czasowa rejestracja nie stanowi podstaw do ustalenia właściwości miejscowej. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji nie wywołuje bowiem skutku prawnego materialnego rejestracji, a przepis art. 79 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym wiąże właściwość miejscową ze skutkiem materialnoprawnym rejestracji a nie z prowadzeniem postępowania w sprawie rejestracji. Dla ustalenia właściwości miejscowej nie jest podstawą rejestracja czasowa. Decyzja o czasowej rejestracji traci moc prawną z upływem terminu określonego w decyzji. Z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorem dokumentów w tych sprawach (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 137 poz. 968 ze zm.), który stanowi, że "Przy rejestracji i wyrejestrowaniu pojazdów organ rejestrujący stosuje przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego" nie można wyprowadzić, że utrata mocy decyzji o czasowej rejestracji wymaga wydania decyzji. Upływ terminu powoduje utratę mocy decyzji bez stwierdzania wygaśnięcia decyzji ( postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2012r. I OW 193/11, podobnie w postanowieniu NSA z dnia 5 lipca 2012r.) .

Nie jest sporny pomiędzy organami stan faktyczny sprawy, nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy samochód był zarejestrowany przez Starostę W., a czasowej rejestracji dokonał Prezydent Miasta Łodzi. W takich okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje jako organ właściwy do wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu Starostę W.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 15 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.