Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 482/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys sędzia NSA Małgorzata Borowiec sędzia del. WSA Marek Wroczyński (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1220/14 w sprawie ze skargi Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1220/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji (dalej jako "KIGEiT" lub "Izba") na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej jako "Prezes UKE") z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienie informacji publicznej na wniosek z dnia 5 lutego 2014 r.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W dniu 5 lutego 2014 r. KIGEiT złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie:

1. wskazania (wyliczenia) pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej, przesyłanej pomiędzy Prezesem UKE (lub pracownikami UKE), a KE (lub pracownikami KE) w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia odpowiedzi na niniejszy wniosek związanej z ustawowym zakresem działania Prezesa UKE;

2. wskazania tematu/zagadnienia, jakiego dotyczy poszczególna korespondencja wyliczona w odpowiedzi powyżej;

3. udostępnienia pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej, pomiędzy Prezesem UKE (lub pracownikami UKE) a KE (lub pracownikami KE) w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia odpowiedzi na niniejszy wniosek związanej z ustawowym zakresem działania Prezes UKE.

W odpowiedzi Prezes UKE pismem z dnia 12 lutego 2014 r. uznając, iż żądana informacja, stanowi informację publiczną przetworzoną, wezwał wnioskodawcę do wykazania, w terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowego wezwania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. wnioskodawca oświadczył, że powyższe wezwanie jest niezasadne. Jednocześnie wnioskodawca ze względów ostrożności procesowej wskazał, że pomimo braku konieczności istnienia takiego interesu w przedmiotowej sprawie, po stronie KIGEiT interes taki występuje. Stwierdził, iż jest organizacją społeczną szeroko zaangażowaną w funkcjonowanie rynku telekomunikacyjnego w Polsce i Europie, niejednokrotnie był dopuszczany do udziału w postepowaniach administracyjnych prowadzonych przez Prezesa UKE jako organizacja społeczna. Ponadto stwierdził, że w związku z realizacją zadań polegających m.in. na reprezentowaniu i ochronie interesów swoich członków, wyrażaniu opinii o projektach rozwiązań odnoszących się do funkcjonowania gospodarki, powinien on być zapoznany z bieżącymi problemami występującymi na rynku telekomunikacyjnym, jak również posiadać informację o bieżących tematach regulacyjnych.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Prezes UKE odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie wykazał, iż w sprawie zachodzi szczególnie istotny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem mu ww. informacji publicznej przetworzonej.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Prezes UKE utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu podał, że żądane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej, ponieważ żądana informacja w chwili złożenia wniosku nie istnieje (wniosek wymaga sporządzenia nowego dokumentu) – organ nie prowadzi bowiem całościowego wykazu korespondencji w tym ze wskazaniem zagadnień jakich dotyczy poszczególna korespondencja, prowadzona z KE, który obejmowałby informacje przekazywane zarówno w formie elektronicznej, jak i papierowej i do którego można by sięgnąć, aby takie dane w łatwy i prosty sposób uzyskać. Zatem udostępnienie tej informacji wymaga też jej opracowania, czy zredagowania w oparciu o różne kryteria przy dokonaniu stosownych czynności analitycznych, co z kolei wymaga takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Odnosząc się natomiast do wykazania przesłanki niezbędnej do udostępnienia informacji przetworzonej Prezes UKE wskazał, że wnioskodawca nie wykazał, aby udostępnienie żądanej informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ zgodził się z wnioskodawcą, że KIGEiT jest organizacją społeczną zrzeszającą podmioty działające m. in. w obszarze telekomunikacji i z tego powodu odgrywa szczególną rolę na rynku telekomunikacyjnym. Jednak Prezes UKE zauważył, że czym innym jest występowanie w konkretnych postępowaniach administracyjnych w charakterze organizacji społecznej z uwagi na spełnienie przesłanki interesu społecznego, a czym innym jest wykazanie przesłanki interesu publicznego (nie społecznego) dla udostępnia informacji publicznej przetworzonej.

W skardze na powyższą decyzję KIGEiT zarzuciła naruszenie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust 1 u.d.i.p., polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że żądana przez informacja publiczna jest informacją publiczną przetworzoną.

Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania u.d.i.p., Prezes UKE jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Odwołując się do treści art. 3 ust. 1 u.d.i.p. Sąd stwierdził, że pojęcie "informacja przetworzona" nie zostało ustawowo zdefiniowane, natomiast w orzecznictwie i piśmiennictwie przeważa wykładnia, zgodnie z którą przeniesienie informacji na inny nośnik, pomijanie pewnych fragmentów, czy proste zsumowanie danych są tego rodzaju zabiegami, które nie pozwalają mówić o "przetworzeniu", a co najwyżej o "przekształceniu" informacji w inną formę i nie stanowi informacji przetworzonej. Z "przetworzeniem" informacji nie można zrównać również samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach, czy innego rodzaju zestawieniach informacji określonych we wniosku. W takim przypadku organ udziela prostej informacji publicznej. Natomiast za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona jawi się jako pewnego rodzaju kompilacja posiadanych przez organ danych. W jej efekcie powstaje nowy, czyli przetworzony dokument, czy też zespół danych.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo przyjął, że KIGEiT domagała się informacji publicznej przetworzonej. Odpowiedź na wniosek skarżącej z dnia 5 lutego 2014 r. wymagała bowiem w pierwszej kolejności stworzenia nowego zestawu dokumentów i pogrupowania go w odpowiednie kategorie odpowiadające żądaniom wniosku tj. wyliczenia pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej, wskazania jej tematu/zagadnienia oraz odrębnie udostępnienia pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej związanej z ustawowym zakresem działania Prezes UKE. Dodatkowo w ocenie Sądu przygotowanie to wymagałoby przeanalizowania całej korespondencji pod kątem art. 5 ust 1 i 2 u.d.i.p., w celu ewentualnego usunięcia danych chronionych prawem lub odmowy ich udostępniania. Za słuszne Sąd uznał także stanowisko organu, że po stronie skarżącej nie występuje interes publiczny. Wskazane przez skarżącą powody udostępnienia jej informacji przetworzonej w istocie służą samej Izbie i poprawie jej funkcjonowania, jednak realnie nie przekładają się na poprawę funkcjonowania organów państwa, w szczególności funkcjonowania UKE. W ocenie Sądu skarżąca w żadnym piśmie nie przedstawiła, dlaczego istnieje szczególnie istotny interes publiczny w udostępnieniu jej tej informacji. Sam sposób sformułowania wniosku świadczy o tym, że skarżąca nie ma sprecyzowanego powodu, dla którego domaga się udostępnienia żądanych dokumentów. W konsekwencji Sąd podzielił stanowisko Prezesa UKE, że skarżąca nie wykazała istnienia interesu publicznego koniecznego do uzyskania przetworzonej informacji publicznej, a to oznacza, że w sytuacji braku interesu publicznego w przedmiotowej sprawie, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej obowiązany był wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji z takim właśnie uzasadnieniem.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku KIGEiT podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że żądana przez nią informacja publiczna jest informacją przetworzoną, oraz że jej udostępnienie Izbie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy żądana informacja nie stanowi informacji przetworzonej, co oznacza, że nie było konieczne wykazywanie interesu publicznego, który jednaj został wykazany.

Zaskarżając wyrok w całości wniosła o jego uchylenie, ewentualnie o rozpoznanie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej KIGEiT podniosła, że w sprawie nie sposób uznać, by informacją przetworzoną była sama korespondencja między Prezesem UKE, a Komisją Europejską. Na poparcie tego poglądu Izba odwołała się do uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1485/14. Powołując się na inne orzeczenia sądów administracyjnych Izba wskazała, że brak jest przesłanek do stwierdzenia, że konieczność poszukiwań żądanej przez nią informacji publicznej w istniejących zasobach organu może być przesłanką do uznania informacji publicznej za przetworzoną. Takie czynności jak selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści są w ocenie skarżącej kasacyjnie zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetworzonej informacji. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. Natomiast zdaniem KIGEiT nie sposób przyjąć, że Prezes UKE nie posiada korespondencji z KE. Jeśli zatem żądana przez KIGEiT informacja publiczna nie jest informacją przetworzoną, to brak było przesłanek do żądania przez Prezesa UKE wykazania, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesiony w niej zarzut, przeciwko zaskarżonemu wyrokowi, niewłaściwego zastosowania art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. – nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej", jak słusznie podkreślił Sąd I instancji, jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Tym bardziej zatem wymagało dokonania jego wykładni. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego daje podstawę do odkodowania swojego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14);

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14);

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., I OSK 1737/12);

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15

- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11);

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369).

Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej oraz odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że informacja publiczna, której udostępnienia domagała się skarżąca kasacyjnie ma charakter informacji przetworzonej. W orzecznictwie trafnie wskazano, że na tle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie. Strona skarżąca kasacyjnie w swoim wniosku z dnia 5 lutego 2014 r. domagała się udostępnienia przez organ administracji publicznej – Prezesa UKE - informacji w postaci "1. wskazania (wyliczenia) pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej, przesyłanej pomiędzy Prezesem UKE (lub pracownikami UKE), a KE (lub pracownikami KE) w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia odpowiedzi na wniosek związanej z ustawowym zakresem działania Prezesa UKE; 2. wskazania tematu/zagadnienia, jakiego dotyczy poszczególna korespondencja wyliczona w odpowiedzi powyżej; 3. udostępnienia pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej, pomiędzy Prezesem UKE (lub pracownikami UKE) a KE (lub pracownikami KE) w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia odpowiedzi na wniosek" . Trafne jest stanowisko organu i Sądu I instancji z którego wynika, że odpowiedź na tak sformułowany wniosek wymagała stworzenia nowego zestawu dokumentów i pogrupowania go w odpowiednie kategorie według żądania wniosku tj. wyliczenia pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej, wskazania jej tematu – zagadnienia oraz odrębnie udostępnienia pełnej korespondencji, w tym korespondencji elektronicznej (emaile, załączniki do emaili, pisma oraz powiadomienia automatyczne przesyłane przez KE do Prezesa UKE) związanej z ustawowym zakresem działania Prezesa UKE. Dodatkowo przygotowanie powyższej informacji wymagałoby znacznego nakładu pracy, mając na uwadze jej objętość (w ramach istniejących w tym i archiwalnych zasobów w okresie od 1 stycznia 2013 r.), a w konsekwencji prowadziłoby do wytworzenia jakościowo nowej informacji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko, że także kryterium ilościowe miało wpływ na kwalifikację informacji jako informacji przetworzonej.

Niezasadny okazał się zatem podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 16 ust. 1 u.d.i.p., że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 tej ustawy przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W niniejszej sprawie niewątpliwie odmowa nastąpiła w drodze decyzji administracyjnej, nie zaś aktu innego typu. Nie doszło również do naruszenia art. 3 ust. 1 u.d.i.p., skoro bowiem zgodnie z tym przepisem "prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego", a wnioskodawca mimo uprzedzenia go przez organ o konieczności wykazania, że uzyskanie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wykazał tej okoliczności, to nie mogło dojść do niewłaściwego zastosowania tego przepisu. Dopiero zaistnienie przesłanki szczególnej istotności informacji publicznej przetworzonej dla interesu publicznego – czego strona skarżąca kasacyjnie nie wykazała - stanowi podstawę dla podjęcia działań zmierzających do przygotowania przez podmiot zobowiązany informacji publicznej przetworzonej. Rację ma Sąd I instancji oceniając, że wskazane przez skarżącą kasacyjnie powody udostępnienia jej informacji przetworzonej w istocie służą samej Izbie i poprawie jej funkcjonowania, zaś sposób sformułowania wniosku w postaci "wyliczenia pełnej korespondencji" świadczy, że skarżąca nie ma sprecyzowanego powodu, dla którego domaga się udostępnienia żądanych dokumentów. Powyższej oceny Izba nie podważyła w skardze kasacyjnej.

Przysługujące prawo strony skarżącej kasacyjnie dostępu do informacji publicznej nie zostało zakwestionowane przez organy i Sąd I instancji w wyniku prawidłowo zastosowanej regulacji art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która statuuje przesłankę ograniczającą, a nie wyłączającą prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej. Ograniczenie to dokonane aktem rangi ustawowej odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a ustawodawca ograniczając w tym przepisie dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności. Brak wykazania przez stronę skarżącą kasacyjnie, że uzyskanie wnioskowanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, uzasadniał zatem odmowę udzielenia wnioskowanej informacji.

Sąd I instancji prawidłowo odczytał treść wniosku z dnia 5 lutego 2014 r., dokonał prawidłowej wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i w tym kontekście prawidłowo zaakceptował stanowisko wyrażone w decyzji zaskarżonej do tego Sądu. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna została przeprowadzona w sprawie prawidłowo, a w wyniku oddalenia skargi nie doszło do naruszenia powołanych w skardze kasacyjnej przepisów.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.