Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 852/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 30  ust. 7a
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant referent Edyta Forysiak, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A S.A. z/s w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w całości; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A S.A. z/s w L.(dalej: strona, spółka, skarżąca) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...]marca 2016 r. nr [...] w zakresie zwolnienia z akcyzy zużycia energii elektrycznej.

Przedstawiając zdarzenie przyszłe spółka wskazała, że jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. W związku ze zużyciem energii elektrycznej w jednostkach organizacyjnych spółki (oddziałach) oraz jej sprzedażą dla nabywców końcowych spółka rozlicza (z właściwym urzędem celnym) podatek akcyzowy za okresy miesięczne. Wobec wykonywania ww. czynności spółka posiada wymagane prawem koncesje na przesył i wytwarzanie energii elektrycznej.

Głównym przedmiotem działalności spółki jest wydobycie rud miedzi (w kopalniach spółki) i produkcja z tych rud metali - miedzi (Cu) w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu Cu (produkowanych z katod Cu) oraz pozostałych metali nieżelaznych oraz metali szlachetnych, w ramach której spółka wykorzystuje energię elektryczną. Produkcja tych metali odbywa się w pełnych ciągach produkcyjnych spółki - w Oddziałach, do których przypisane są określone zakresy działalności (zgodne z cyklem produkcyjnym).

I tak:

- w Oddziałach górniczych (kopalnie) - prowadzone jest ciągłe wydobycie urobku rud o zawartości miedzi poniżej 2% i śladowych ilościach pozostałych metali, które następnie przekazywane są do przeróbki do B,

- Oddział Zakłady Wzbogacania Rud (O/ZWR) - dokonywany jest proces wzbogacania urobku rud (tj. częściowego odzyskiwania metali), w wyniku czego z wydobytego urobku produkowane są koncentraty miedzi o zawartości ok. 23% Cu oraz wilgotności ok. 8,5%, które przeznaczane są do dalszej przeróbki w procesach hutniczych. Półprodukt w postaci koncentratów co do zasady przekazywany jest do dalszej przeróbki do Oddziałów hutniczych Spółki. Niemniej jednak mogą wystąpić sporadyczne sytuacje, gdzie koncentrat wyprodukowany przez (O/ZWR) będzie przedmiotem sprzedaży dla odbiorów zewnętrznych (jako półprodukt niezbędny do produkcji metali).

- Oddziały hutnicze - z ww. koncentratów jak i dodatkowych wsadów - złomów (w procesach pirometalurgicznych - przerób rud metali i metali wtórnych w wysokich temperaturach powyżej temperatury topienia otrzymywanego metalu) oraz w procesach rafinacji (proces technologiczny mający na celu oczyszczenie surowego metalu lub stopu z domieszek i zanieczyszczeń). W spółce rafinacja przeprowadzana jest metodą ogniową lub metodą elektrolityczną (elektrorafinacja), produkowane są metale, tj. miedź w postaci katod i wlewków, metale nieżelazne oraz metale szlachetne, które produkowane są ze szlamów anodowych powstałych w trakcie produkcji miedzi. Ponadto w wyniku przetopu, odlewania i walcownia części katod Cu, produkowana jest również walcówka i drut Cu. Wyroby produkowane w Oddziałach hutniczych są przedmiotem sprzedaży i zawierają ok. 99,99% pierwiastka metalu podstawowego (odpowiednio miedzi lub ołowiu lub innego podstawowego metalu).

Stosowane przez spółkę technologie produkcji metali i ich obróbki, wymagają dla uzyskania półproduktu w postaci koncentratu, jak i produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie) zużycia energii elektrycznej na różnych etapach produkcji, która służy do zasilania maszyn i urządzeń oraz linii technologicznych wykorzystywanych w ww. procesach.

Energia elektryczna na poszczególnych etapach produkcji metali (począwszy od przeróbki rudy) wykorzystywana jest j.n.:

1. Oddział pierwszy - Zakłady Wzbogacania Rud:

a) Wydział rozdrabialni - maszyny/urządzenia do przesiewania i kruszenia urobku rudy (napędy przesiewaczy, przenośników taśmowych, kruszarek);

b) Wydział młynowni - maszyny/urządzenia do mielenia i klasyfikacji urobku (napędy młynów, klasyfikatorów, pomp, podawaczy, przenośników taśmowych);

c) Wydział flotacji (Flotacja - jest metodą wzbogacania, w której wykorzystuje się fizyko-chemiczne różnice we własnościach powierzchniowych cząstek, podlegających rozdziałowi a szczególnie różnice w ich zwilżalności przez ciecz) - napędy wirników maszyn flotacyjnych i reaktorów instalacji do usuwania węglanów w procesie flotacji, pomp, sprężarek, dmuchaw, turbodmuchaw, zasilanie układów pompowych do transportu z Obiektu Unieszkodliwiania Odpadów Wydobywczych (OUOW) wody nadosadowej i wody dołowej używanej w procesie flotacji oraz hydrotransportu odpadów poflotacyjnych na OUOW;

d) Wydział suszarni - zasilanie maszyn/urządzeń służących do odwadniania, zagęszczania, filtracji i suszenia koncentratu (napędy pomp, obrotowych suszarek, sprężarek, wentylatorów, przenośników, pras filtracyjnych i napędy mostów w zagęszczaczach promieniowych).

Spółka wskazuje ponadto, że w związku z trwającymi zmianami reorganizacyjnymi ww. układy pompowe wykorzystywane do transportu wody nadosadowej i wody dołowej z OUOW używanej i niezbędnej w procesie flotacji oraz hydrotransportu odpadów poflotacyjnych na OUOW mogą być organizacyjnie przypisane do Wydziału Flotacji w Oddziale Zakład Wzbogacania Rud, jak również do innego Oddziału Spółki. Niemniej jednak bez względu na przynależność majątkową tych urządzeń wewnątrz spółki, pełnią one taką samą rolę w procesie produkcyjnym realizowanym w Oddziale Zakłady Wzbogacania Rud, tj. są wykorzystywane do transportu wód koniecznych w procesie flotacji oraz odprowadzenia odpadów poflotacyjnych z tego procesu.

2. Oddział Drugi

a) Wydział przygotowania wsadów - maszyny/urządzenia do transportu (w magazynie) koncentratu i koksu do miejsc przygotowania materiałów wsadowych, namiarowanie koncentratów, pompowanie do procesu ługu, suszenie materiałów i ich brykietowanie, podawanie żużla i brykietów, odpylanie gazów procesowych,

b) Wydział metalurgiczny - maszyny/urządzenia do transportu materiałów wsadowych i ich załadunku do pieca szybowego, produkcja i zasilanie pieców dmuchem, produkcja sprężonego powietrza do procesu produkcyjnego, chłodzenie pieca szybowego, odpylanie gazów szybowych, odpylanie gazów z okapów, transport odsiewów i pyłów z pieców szybowych, transport żużla szybowego, transport koncentratu ołowionośnego, napęd konwertorów i urządzeń je obsługujących, produkcja dmuchu do konwertorów, chłodzenie wymurówki konwertorów, odpylanie gazów konwertorowych, napęd pieców anodowych obrotowych, chłodzenie gazów z pieców anodowych, regulacja przepływu i nadmuch powietrza do dopalania gazów z pieców anodowych, odpylanie gazów z pieców anodowych, napędy karuzeli odlewniczej, chłodzenie, odciągi i nakładanie emulsji maszyny odlewniczej, transport anod, obróbka mechaniczna anod (anoda - produkt częściowego przerobu rud miedzi], pompowanie wody chłodzącej na chłodnie szybowe i piece szybowe, praca suwnic);

c) Wydział energetyczny - produkcja dmuchu do pieców szybowych, produkcja dmuchu do konwertorów, dystrybucja energii elektrycznej do wydziałów produkcyjnych, produkcja sprężonego powietrza na wydziały produkcji metali;

d) Wydział elektrorafinacji miedzi - produkcja miedzi elektrolitycznej, produkcja miedzi kaskadowej, chłodzenie prostowników, produkcja i transport podkładek katodowych, praca suwnic, mycie anod i katod, dozowanie i obieg elektrolitu, dozowanie kwasu, przygotowanie i dozowanie koloidów, transport anod, katod, miedzi kaskadowej i sprasowanych ścinek, filtracja i suszenie szlamu, transport szlamów;

e) Wydział rafinacji ogniowej miedzi - zasilanie urządzeń do oczyszczania gazów konwertorowych, odpylania konwertorów, produkcji sprężonego powietrza do procesu produkcyjnego, pompowania wody na piece, chłodnie, wentylatory oraz odpompowywania wód z tych procesów;

f) Wydział ciągłego odlewu miedzi - załadunek materiałów do pieca topielnego, suszenie katod, zasilanie pieca topielnego, chłodzenie pieca topielnego, odlewniczego i krystalizatora, układ transportowy ciekłej miedzi, przygotowanie dodatków do procesu odlewniczego, zasilanie pił, walców, induktorów, mikserów i samotoków, zasilanie krystalizatora, układów załadunku, urządzeń do produkcji granulatu miedziowego, układów palnikowych i odbioru spalin pieca do produkcji granul Cu, odwodnienie granul;

g) Wydział rafinacji ołowiu - zasilanie mechanicznych urządzeń do manewrowania i obsługi pieców, napęd dmuchaw, sprężarek i pomp próżniowych, chłodzenie urządzeń, transport płynnego ołowiu, mieszanie kąpieli ołowiowych, napędy maszyn odlewniczych, chłodzenie form odlewniczych, paczkowanie i transport gąsek ołowiowych, sterowanie strumieniem spalin, odpylanie gazów i transport pyłów, praca suwnic.

3. Oddział Trzeci

a) Wydział przygotowania wsadów - transport materiałów na przenośnikach taśmowych i wózkach, podajniki łopatkowe, spulchniacze, przenośniki zgrzebłowe, nagrzewnice, pompowanie ługu, mieszanie, przesiewanie, kruszenie, napędy suszarń i pras walcowych, odpylanie gazów;

b) Wydział pieców szybowych - transport materiałów wsadowych i załadunek do pieca szybowego, wytworzenie dmuchu, chłodzenie pieca szybowego, odpylanie gazów szybowych, odpylanie gazów z okapów, transport odsiewów i pyłów z pieców szybowych, wywóz żużla, cyrkulacja wody, odprowadzenie gazów gardzielowych;

c) Wydział pieców konwertorowych - załadunek do konwertorów, napęd konwertorów i urządzeń obsługujących, wytworzenie i dostarczenie dmuchu, chłodzenie i przetłaczanie gazów konwertorowych, odpylanie gazów konwertorowych;

d) Wydział pieców anodowych - napęd pieców anodowych i urządzeń obsługujących, dopalanie gazów, chłodzenie i odpylanie gazów procesowych, napęd i sterowanie maszyn odlewniczych, obróbka anod;

e) Wydział odlewni form i kesonów - napęd urządzeń do sterowania i obsługi pieca, przepływ gazów procesowych, odciąg gazów z okapów, chłodzenie i odpylanie gazów procesowych;

f) Wydział elektrorafinacji - produkcja miedzi elektrolitycznej, obróbka anod, produkcja miedzi kaskadowej, produkcja i transport podkładek katodowych, praca suwnic, mycie anod i katod, dozowanie i obieg elektrolitu, dozowanie kwasu, obieg kondensatu, transport anod, katod i miedzi kaskadowej, filtracja i suszenie szlamu, mieszanie, odwirowywanie i transport szlamu;

g) Wydział przygotowania wsadu (P21) - podajniki i przenośniki koncentratu i materiałów pomocniczych do przetopu, dmuchawy powietrza do aeracji, napędy suszarń koncentratu i materiałów pomocniczych, wentylatory powietrza palnikowego i chłodzącego, dmuchawy powietrza do transportu koncentratu, odpylanie gazów;

h) Wydział pieca zawiesinowego - podawanie koncentratu i pyłów do pieca zawiesinowego, wytworzenie dmuchu do pieca, chłodzenie pieca, transport miedzi blister i żużla, chłodzenie i odpylanie gazów, przenośniki i kruszarki pyłów zwrotnych;

i) Wydział pieca elektrycznego i konwertorowego do produkcji metali - zasilanie pieca elektrycznego, uszczelnianie elektrod, chłodzenie pieca elektrycznego, granulacja i transport żużla, chłodzenie wody z granulacji żużla, odciąg gazów z pieca, chłodzenie i odpylanie gazów z piece elektrycznego, odpylanie gazów z okapów, napęd konwertorów i urządzeń pomocniczych, wytworzenie dmuchu do konwertorów, zasilanie palników gazowych, odpylanie gazów konwertorowych;

j) Wydział pieców anodowych - napędy pieców anodowych i urządzeń obsługujących, dostarczenie powietrza do palników gazowych, odbiór, chłodzenie i odpylanie gazów procesowych, napęd i sterowanie karuzeli odlewniczej, przygotowanie i dozowanie mączki kostnej, chłodzenie maszyny odlewniczej i anod, obieg wody chłodzącej, obróbka anod;

k) Wydział elektrorafinacji - produkcja miedzi elektrolitycznej, obróbka anod, produkcja miedzi kaskadowej, produkcja i transport podkładek katodowych, praca suwnic, mycie anod i katod, dozowanie i obieg elektrolitu, dozowanie kwasu, obieg kondensatu, transport anod, katod i miedzi kaskadowej, filtracja i suszenie szlamu, mieszanie, odwirowywanie i transport szlamu;

l) Wydział metali szlachetnych - napędy pieca (gdzie odbywa się topienie, konwertorowanie i rafinacja ogniowa), przetłaczanie, chłodzenie i odpylanie gazów z pieca, transport produktów pieca, kruszenie żużla, zasilanie pieców indukcyjnych, chłodzenie pieców, praca suwnic, elektrorafinacja srebra, suszenie katod i granulatu srebra, nagrzewanie oleju;

m) Wydział produkcji ołowiu - napędy pieców obrotowo-wahadłowych, pompowanie szlamów, prasy filtracyjne, przenośniki załadowcze, wytworzenie dmuchu do palników i dopalania gazu, przetłaczanie, chłodzenie i odpylanie gazów procesowych, chłodzenie lanc spryskujących, odpylanie gazu z odciągów miejscowych;

n) Wydział energetyczny - zasilania pomp obiegu wody chłodzącej dostarczanej dla potrzeb produkcyjnych ww. wydziałów, w celu schładzania agregatów hutniczych; zasilanie silników dmuchaw podających powietrze do pieców szybowych oraz pieców konwertorowych.

4. Oddział czwarty (produkcja walcówki Cu i drutu Cu)

a) ciąg technologiczny (linia ciągłego odlewania/ topienia i walcowania Cu) - sterowanie pieca, wytwarzanie dmuchu do spalania, chłodzenie palników i pancerza pieca, podgrzewanie powietrza do spalania, napędy i sterowanie maszyn odlewniczych, układy chłodzenia wodnego, napędy klatek walcowniczych, formowanie kręgów walcówki, odpylanie gazów procesowych;

b) ciąg technologiczny (instalacja do produkcji drutów beztlenowych Cu) - zasilanie pieców indukcyjnych, sterowanie procesem, zasilanie maszyn odlewniczych, formowanie kręgów, układy chłodzenia wodnego, praca suwnic;

c) wydziały gospodarki wodą przemysłową, sprężonym powietrzem oraz obiegów chłodniczych - ujęcie wody, przygotowanie do uzupełnienia obiegów chłodzących, układy przepompowywania wody do stacji uzdatniania wody, napędy sprężarki powietrza wykorzystywanego w układach sterowania zaworami gazu technologicznego, obiegów chłodniczych pieców, rynien, maszyny odlewniczej, linii walcowniczej, układu pakowania, oraz napędy pompy wentylatory chłodni kominowej obiegów chłodzenia pieców, rynien, maszyny odlewniczej, emulsji walcowniczej, układów olejowych, układów hydrauliki siłowej.

Ponadto energia elektryczna wykorzystywana jest przez O/ZWR oraz Oddziały hutnicze również w procesach działalności pomocniczej, które to procesy są wspomagające i niezbędne dla produkcji metali. Wykorzystanie tej energii następuje w celu:

- zasilania serwerów (komputerów) kierujących pracą ww. wydziałów produkcyjnych, oświetleniem hal produkcyjnych, mistrzówek oraz klimatyzacją wydziałów produkcyjnych (z uwagi na konieczność obniżania temperatur powstających w trakcie produkcji);

- zasilania urządzeń/maszyn w dyspozytorniach i mistrzówkach sterujących zdalnie pracą maszyn i urządzeń zaangażowanych w ww. proces produkcji metali (komputery, aparatura elektroniczna, rozdzielnie, klimatyzacje, oświetlenie);

- zasilania maszyn/urządzeń bezpośrednio produkcyjnych w trakcie postojów technologicznych (remont, serwis, awarie maszyn/urządzeń) - w przypadku gdy w trakcie postojów istnieje konieczność zasilania tych urządzeń z uwagi na brak możliwości wygaszania pracy wszystkich urządzeń w ciągach technologicznych.

W odniesieniu do zużycia energii elektrycznej w sposób opisany powyżej, skarżąca rozważa możliwość zastosowania zwolnienia od akcyzy, które przewidziane jest w art. 30 ust. 7a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm. – dalej u.p.a.). W sytuacji skorzystania z tegoż zwolnienia dopełnione będą przez spółkę wymagania określone w art. 30 ust. 7b u.p.a.

W związku z powyższym opisem zadano pytanie:

Czy zużycie przez spółkę energii elektrycznej w procesach technologicznych służących produkcji i obróbki metali, a określonych w niniejszym wniosku, korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym w związku z jej wykorzystaniem w procesach metalurgicznych ?

Zdaniem wnioskodawcy, opisany powyżej proces mieści się w pojęciu "proces metalurgiczny" i w efekcie zużycie przez spółkę energii elektrycznej w tym procesie korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016r. (przy założeniu dopełnienia wymogów przewidzianych w art. 30 ust. 7b UPA).

Spółka powołując słownikowe definicje pojęcia metalurgia oraz proces wskazała, że przez pojęcie "proces metalurgiczny" należy rozumieć całokształt czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji metali i wyrobów metalowych. Stąd też w spółce za proces metalurgiczny należy uznać zarówno procesy przeróbki urobku do postaci koncentratów Cu, jak i procesy przerobu koncentratów do postaci czystych metali i wyrobów metalowych (które opisane zostały w niniejszym wniosku). W wyniku realizacji kolejnych etapów faz produkcji (począwszy od przerobu rud o zawartości miedzi poniżej 2%) Spółka wytwarza czyste metale bądź wyroby z tych metali (walcówka/drut). W związku z powyższym spółka uważa, że zużycie energii elektrycznej dokonywane w procesach technologicznych służących do produkcji metali lub obróbki metali, dokonywane jest w procesach metalurgicznych. W konsekwencji, zużycie tej energii w procesach opisanych przez spółkę we wniosku (a zachodzących w O/ZWR oraz Oddziałach hutniczych spółki) objęte jest zwolnieniem z akcyzy przewidzianym w art. 30 ust. 7a.pkt. 3 u.p.a.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. działający w imieniu Ministra Finansów ww interpretacja indywidualną stanowisko spółki uznał za nieprawidłowe.

Organ powołał niesporną treść art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 i ust. 2 , art. 11 ust. 1., art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.- dalej u.p.a.)

Powołał treść art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Powołał przepis art. 30 ust. 7b i 7c który wskazuje warunki zwolnienia.

Organ mając na uwadze definicje słownikowe pojęcia metalurgia oraz proces oraz zasadę ścisłej interpretacji przepisów wprowadzających przywileje podatkowe, stwierdził, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy, podlega energia elektryczna, która jest bezpośrednio zużyta w procesie metalurgicznym rozumianym jako ciąg następujących po sobie zmian fizykochemicznych powiązanych przyczynowo i stanowiących etapy produkcji dążące do wytworzenia określonego produktu – metalu w odpowiedniej formie, z wyłączeniem czynności przygotowawczych do tej produkcji, a także następujących w trakcie produkcji (nie mających bezpośredniego wpływu na proces metalurgiczny) oraz po samym wytworzeniu produktu końcowego będącego efektem tej produkcji.

Wskazał, że zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, stosowane przez spółkę technologie produkcji metali i ich obróbki, wymagają dla uzyskania półproduktu w postaci koncentratu, jak i produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie) zużycia energii elektrycznej na różnych etapach produkcji. Jednakże nie wszystkie czynności, które mają miejsce w przedsiębiorstwie wnioskodawcy stanowią element procesu metalurgicznego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy.

Zdaniem organu do procesów metalurgicznych nie można zakwalifikować czynności, które zachodzą na etapie wzbogacania urobku. Oddział Zakład Wzbogacania Rud jest miejscem gdzie dokonywany jest proces wzbogacania urobku rud, w wyniku czego z wydobytego urobku produkowane są koncentraty (półprodukty), które następnie są przeznaczone do właściwej przeróbki w Oddziałach Hutniczych Spółki lub są sprzedawane do odbiorców zewnętrznych jako półprodukt niezbędny do produkcji metali. Wstępne przetworzenie surowca w O/ZWR na wydziałach rozdrabialni, młynowni, flotacji i suszarni, nie sposób uznać za proces metalurgiczny. Są to bowiem czynności zmierzające do uzyskania półproduktu, który po odpowiedniej dalszej obróbce (suszenie, tworzenie brykietów), ma zostać dopiero poddany właściwym procesom metalurgicznym w hutach. W tym przypadku, pomimo że przedmiotowe czynności przetwarzania urobku bezsprzecznie są wstępem do procesu metalurgicznego, stanowią czynności przygotowawcze, które nie są bezpośrednio wpisane w ciąg następujących po sobie zmian fizykochemicznych metali powiązanych przyczynowo aby móc uznać ja za proces metalurgiczny. Uzyskanie surowca (poprzez wydobycie a następnie przetworzenie urobku) nie rozpoczyna procesu produkcji metali. Produkcja metali w odpowiedniej formie rozpoczyna się bowiem dopiero w procesie przetwarzania półproduktu (wsadu) z zastosowaniem określonej technologii, który prowadzi do uzyskania gotowego wyrobu. Nie można do tego procesu zaliczyć czynności służących uzyskaniu koncentratu z wydobytego wcześniej urobku, stanowiącego wyłącznie czynność pozyskania surowca, który dopiero ma być przeznaczony do produkcji metali. Wskazuje na to również sam wnioskodawca który, cześć wytworzonych koncentratów może przeznaczać do odsprzedaży jako półprodukt niezbędny do produkcji metali przez inne podmioty.

Podkreślił, że sam fakt, że wnioskodawca oprócz produkcji metali w odpowiedniej formie, również samodzielnie pozyskuje i przygotowuje w odrębnym oddziale surowiec do właściwej produkcji metali, nie stanowi przesłanki, aby dla celów podatkowych, całą jego działalność traktować kompleksowo.

Zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że wnioskodawca jest producentem miedzi i innych metali, tj. uzyskuje gotowy produkt w wyniku m.in. procesu metalurgicznego, nie oznacza, że każdy etap produkcji zachodzący w przedsiębiorstwie strony winien być objęty ww. zwolnieniem nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem metalurgicznym, lecz który obiektywnie rzecz ujmując nie może być uznany za proces metalurgiczny.

Organ uważa, że opisany proces przeróbki urobku do postaci koncentratów nie stanowi procesu metalurgicznego, uprawniającego do stosowania zwolnienia z akcyzy od zużycia energii elektrycznej na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy. W związku z powyższym również układy pompowe wykorzystywane do transportu wód koniecznych w procesie flotacji oraz odprowadzania odpadów poflotacyjnych, które ze względu na reorganizację w przedsiębiorstwie wnioskodawcy mogą być przypisane do innych Oddziałów Spółki, jako czynności niezwiązane stricte z procesami metalurgicznymi nie będą mogły korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy.

W proces metalurgiczny nie wpisują się również niektóre czynności związane ze zużyciem energii elektrycznej, zachodzące w Oddziałach Hutniczych Spółki, do których należą czynności przygotowania wsadu zmierzające do uzyskania z przygotowanych wcześniej koncentratów, odpowiednich materiałów wsadowych do pieców (m.in. wytwarzanie brykietów, suszenie koncentratów). Przygotowanie wsadu do pieców nie rozpoczyna procesu metalurgicznego, jest to zdaniem Organu nadal etap przygotowania odpowiedniego półproduktu do przeprowadzenia właściwego procesu metalurgicznego, który rozpoczyna się w momencie rozpoczęcia transportu i załadunku gotowych półproduktów do pieców.

Ponadto do procesów metalurgicznych nie można zaliczyć czynności zachodzących równolegle do właściwych procesów metalurgicznych jak i następujących po tym procesie a obiektywnie nie związanych z procesami metalurgicznymi tj. granulacja i transport żużla, chłodzenie wody z granulacji żużla, filtracja, suszenie, mieszanie i odwirowanie szlamów, odpylanie gazów procesowych i kruszenie pyłów (mające miejsce już po ich odciągnięciu), dystrybucja energii elektrycznej do wydziałów produkcyjnych, paczkowanie i pakowanie wyrobów, zasilanie maszyn/urządzeń bezpośrednio produkcyjnych w trakcie postojów technologicznych (remont, serwis, awarie maszyn/urządzeń). Czynności te same w sobie nie stanowią produkcji metali jako ciąg następujących po sobie zmian dążących do wytworzenia metali w odpowiedniej formie. W trakcie postojów technologicznych nie następuje efektywne zużycie energii elektrycznej w procesie metalurgicznym (nie jest wytwarzany metal), z tego też względu nie można takiego zużycia traktować jako zwolnionego z opodatkowania.

Odzyskany natomiast z produkcji żużel oraz pyły i szlamy są przeznaczone do dalszego przetworzenia (m.in. do produkcji srebra i ołowiu), więc podobnie jak na etapie wzbogacania rud, następuje przetworzenie danego odpadu z produkcji w wyniku którego uzyskiwany jest półproduktu do dalszego przetworzenia m.in. w procesie metalurgicznym lub wykorzystania w inny sposób. Organ podkreślił, że czynność związane z ponownym wykorzystaniem odpadów poprodukcyjnych mają aspekt proekologiczny, jednak obiektywnie nie można zakwalifikować takich czynności jako elementy procesu metalurgicznego. Natomiast samo wykorzystanie już odpowiednio przetworzonych szlamów, stanowiących półprodukt, który w wyniku procesu metalurgicznego (topienie, konwertorowanie, rafinacja, elektrorafinacja) produkowane są metale nieżelazne i szlachetne, będzie mogło korzystać ze zwolnienia od akcyzy.

Z tych względów zdaniem organu za początek procesu metalurgicznego - opisanego we wniosku - w jego ścisłym znaczeniu, należy uznać załadunek gotowych wsadów do pieców i ich dalsze przetworzenie w wyniku m.in. stapiania, konwertorowania, rafinacji, elektrorafinacji, odlewania i walcowania. Natomiast za zakończenie tego procesu należy uznać uzyskanie produktu końcowego tj. miedzi w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu miedzianego oraz pozostałych produkowanych przez wnioskodawcę metali nieżelaznych i szlachetnych.

W proces ten wpisuje się także transport pomiędzy poszczególnymi maszynami i urządzeniami, chłodzenie tych urządzeń i maszyn, dozowanie dodatków do tych procesów (z wyłączeniem ich przygotowania), odciągi gazów wytwarzanych w trakcie procesów (z wyłączeniem odzyskiwania i przetwarzania pyłów z tych gazów), wytwarzanie dmuchów i sprężonego powietrza, zasilanie serwerów (komputerów) kierujących pracą wydziałów produkcyjnych, oświetlenie hal produkcyjnych, mistrzówek oraz klimatyzacja wydziałów produkcyjnych, zasilanie urządzeń/maszyn w dyspozytorniach i mistrzówkach sterujących zdalnie pracą maszyn i urządzeń zaangażowanych w proces produkcji metali (komputery, aparatura elektroniczna, rozdzielnie, klimatyzacje, oświetlenie). Procesy te pomimo, że nie są stricte procesami metalurgicznymi, stanowią ich niezbędny element, bez których nie mogłyby właściwie przebiegać, jednak ich zakwalifikowanie do procesów metalurgicznych jest wyłącznie warunkowe, tj. w zakresie w jakim są wykorzystywane bezpośrednio do procesu metalurgicznego.

Podsumowując organ wskazał, że tylko energia elektryczna wykorzystana do wykonywanych czynności począwszy od pobrania wsadu do uzyskania produktów końcowych tj. miedzi w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu miedzianego oraz pozostałych produkowanych przez wnioskodawcę metali nieżelaznych i szlachetnych (z włączeniem czynności wskazanych w uzasadnieniu) podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżąca spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę zaskarżonej interpretacji oraz potwierdzenie stanowiska skarżącej spółki przedstawionego we wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził, że brak jest podstaw do zmiany interpretacji.

Na powyższą interpretację indywidualną skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której na podstawie art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj:

- art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. poprzez niewłaściwą ocenę, co do jego zastosowania w przedstawionym przez spółkę zdarzeniu przyszłym, polegającym na nieuznaniu procesów polegających na przetwarzaniu urobku rud (tzw. wzbogacania) w celu uzyskania koncentratów do produkcji metalu, w tym dostarczaniu/ odprowadzaniu wód niezbędnych dla realizacji tego procesu, przygotowywania wsadu zmierzającym do uzyskania z przygotowanych wcześniej koncentratów odpowiednich materiałów wsadowych do pieców, granulacji i transporcie żużla, chłodzeniu wody z granulacji żużla, filtracji, suszeniu, mieszaniu i odwirowaniu szlamów, odpylaniu gazów procesowych i kruszeniu pyłów mających miejsce po ich odciągnięciu z linii produkcyjnej, dystrybucji energii elektrycznej do wydziałów produkcyjnych, paczkowaniu i pakowaniu celem uzyskania produktów odpowiadających specyfikacji wymaganej na etapie sprzedaży i dystrybucji, zasilaniu maszyn produkcyjnych w trakcie postojów technologicznych (remont, serwis, awarie maszyn, urządzeń), wykorzystaniu w produkcji metali odpadów poprodukcyjnych za elementy procesu metalurgicznego, w tym odmówienie spółce prawa do zwolnienia energii elektrycznej zużywanej na tych etapach procesu produkcji metalurgicznej z podatku akcyzowego;

-art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na zawężeniu zakresu znaczeniowego pojęcia "proces metalurgiczny", skutkującego nieuprawnionym ograniczeniom prawa do skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego;

- art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. w zw. z art. 2a O.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na dokonaniu wykładni pojęcia "proces metalurgiczny" w sposób zawężający, niezgodny z technologicznym rozumieniem tego pojęcia a zatem na niekorzyść podatnika, mimo że istnieją niedające się usunąć wątpliwości, co do treści przepisu;

2. naruszenie przepisów postępowania, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 14c § 1 i 2, art.14e § 1, 14h i art. 121 O.p. przez nieuwzględnienie w interpretacji ugruntowanej linii interpretacyjnej pojęcia "proces metalurgiczny" na potrzeby stosowania ustawy o podatku akcyzowym prezentowanej w wyrokach sądów administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych, czym organ naruszył zasadę zaufania do organów podatkowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

W piśmie procesowym z dnia [...] października 2016 r. skarżąca podtrzymując dotychczasową argumentację powołała się dodatkowo na wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 573/16.

W odpowiedzi z dnia [...] listopada 2016 r. organ powołał sygnatury wyroków WSA ( I SA/Go 329/16, I SA/Op 183/16, III SA/Łd 569/16, I SA/Kr 1029/16)

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać, że stosownie do treści art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Istotą sprawy pozostaje ocena prawidłowości stanowiska skarżącej, że przedstawiony we wniosku proces produkcyjny miedzi (Cu) w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu Cu (produkowanych z katod Cu) oraz pozostałych metali nieżelaznych oraz metali szlachetnych mieści się w pojęciu proces metalurgiczny i że energia elektryczna zużywana przez skarżącą spółkę w tym procesie powinna być zwolniona z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 8 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 573/16 ,przyjmując je jako własne, albowiem istota sporu dotyczy tego samego zagadnienia tj. wykorzystania energii elektryczne przy produkcji metalu w tym przypadku cynku elektrolitycznego .

Zgodnie z powołanym przepisem obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016r. zwalnia się od akcyzy energię elektryczną, wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Warunki objęcia zwolnienie z art. 30 ust. 7a pkt 3 zostały określone w ust. 7 b i 7 c. Ze zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, że skarżąca spółka spełni te warunki.

Ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera definicji legalnej "procesów metalurgicznych", na co zwróciły uwagę obie strony. W związku z tym wyjaśnienie tego pojęcia dotyka istoty sporu w kontrolowanej sprawie.

Dlatego odczytując znaczenie terminu wprowadzonego w akcie prawnym należy odnieść się przede wszystkim do jego znaczenia w języku potocznym.

Poszukując rozwiązania problemu na gruncie interpretacji językowej pojęcia "procesy metalurgiczne" należy zauważyć (za Internetowym Słownikiem Języka Polskiego), że definicja "metalurgii" brzmi: "(1) "nauka o metodach wytwarzania metali z rud, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki". Przytoczyć też trzeba definicję zawartą w Encyklopedii (Wydawnictwo Naukowe PWN), zgodnie z którą pojęcie metalurgia definiowane jest jako: "Dział nauki i techniki zajmujący się procesami otrzymywania metali z rud, ich rafinacji, wytwarzania stopów oraz obróbki mającej na celu nadanie im odpowiednich kształtów i właściwości. (...) Zatem metalurgia obejmuje: wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod metalurgię dzieli się na pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń (świeżenie), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię (otrzymywanie metali w piecach elektrycznych), a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków. Zgodnie z definicją słownikową zamieszczoną w "Słowniku języka polskiego" PWN Warszawa 1979, "metalurgia" to "nauka o metodach wytwarzania metali z rud i kruszców, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki, mającej na celu nadanie im żądanych kształtów i właściwości" (tom II str. 143). Według tego samego źródła "proces" oznacza "przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian, stanowiących stadia, fazy, etapy rozwoju czegoś, przebieg, rozwijanie się, przeobrażanie się czegoś" (tom II str. 926).

Żadna z powołanych przez organ definicji nie wyłącza z zakresu metalurgii początkowych etapów produkcji metali.

Zdaniem Sądu potoczne rozumienie pojęcia "procesy metalurgiczne", wynikające z definicji słownikowych nie uprawnia do przyjęcia stanowiska organu, że za początek procesu metalurgicznego - opisanego we wniosku - w jego ścisłym znaczeniu, należy uznać załadunek gotowych wsadów do pieców i ich dalsze przetworzenie w wyniku m.in. stapiania, konwertorowania, rafinacji, elektrorafinacji, odlewania i walcowania.

Wymienione powyżej definicje wskazują, że jako proces metalurgiczny należy uznać szeroko rozumiany całokształt czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji metali i wyrobów kolorowych. Ponadto z definicji metalurgii wynika, że zalicza się do niej: wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym oraz rafinacje metalu, a więc czynności opisane we wniosku strony m.in. w Oddziale Zakłady Wzbogacania Rud.

Jak słusznie zauważyła strona skarżąca proces metalurgiczny określa produkcję metalu z rud, a nie jak twierdzi organ – z gotowych wsadów do pieców. W ocenie Sądu organ bezzasadnie wyłącza z procesu metalurgicznego pewne czynności, nie biorąc pod uwagę ich charakteru w nich podejmowanych i ich istotnego znaczenia dla dalszego procesu technologicznego.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wstępnym etapem hutniczego przetwórstwa metali jest pozyskanie i przygotowanie materiału nadającego się do uformowania wsadu ostatecznie trafiającego do pieca. Materiał ten pozyskiwany jest w formie rudy. Bez dokonania tych czynności nie jest możliwe dalsze prowadzenie procesu technologicznego. Wszystkie wskazane we wniosku etapy obróbki w Oddziale Zakłady Wzbogacania Rud wiążą się ze zmianą właściwości fizykochemicznych rudy, aż do powstania z niej koncentratu. Dopiero tak przygotowany koncentrat może być skierowany do dalszych etapów produkcji. Wnika z tego, że nie ma możliwości pominięcia etapów zachodzących w tym oddziale w procesie metalurgicznym. Zatem elementem niezbędnym zaistnienia procesu metalurgicznego jest posiadanie materiałów metalonośnych, z których poprzez zastosowanie odpowiednich procesów technologicznych – uzyskiwane są metale i ich stopy. Nie można wyłączyć z zakresu pojęcia procesu metalurgicznego czynności nierozerwalnie wpisane w proces technologiczny produkcji metalu, co dotyczy produkcji koncentratów, a więc produktów powstałych w wyniku częściowego odzyskiwania metali. Wzbogacenie urobku rudy do postaci koncentratów – a więc proces częściowego odzyskiwania metali i przygotowanie wsadu do procesów hutniczych – są pierwszymi z szeregu powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu. Spółka we wniosku wskazała także, że prowadzony przez nią proces technologicznych jest bardzo niejednorodny a zaawansowanie wykorzystywanych technologii wymaga wykonania szeregu czynności, które są niezbędne dla osiągnięcia końcowego rezultatu – wyprodukowania metalu. W skład procesu technologicznego prowadzonego przez spółkę wchodzi wiele czynności, w przypadku których brak realizacji jakiejkolwiek z nich eliminuje możliwość jego przeprowadzenia. Co oznacza brak możliwości uzyskania produktu końcowego metalu.

Zakwestionowane przez organ elementy procesu technologicznego nie powinny być traktowane jako mniej ważne od pozostałych czynności zachodzących w ramach procesu metalurgicznego.

Bezpośrednie powiązanie oraz niezbędność w procesie, kwalifikuje je jako równoważne elementy procesu metalurgicznego. Metalurgia to dziedzina zajmująca się procesem produkcji metali, co oznacza że proces metalurgiczny to ogół czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji metali i wyrobów metalowych.

W ocenie Sądu pogląd organu nie znajduje potwierdzenia w przytoczonych przez niego argumentach. Co więcej z powoływanej przez sam organ definicji metalurgii wynika, że obejmuje ona wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (min. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), a zatem czynności, które organ zakwestionował jako elementy składowe procesu metalurgicznego.

Podobnie odnośnie elementów procesu: granulacji i transportu żużla, chłodzenie wody z granulacji żużla, filtracja, suszenie, mieszanie i odwirowywanie szlamów, odpylanie gazów procesowych i kruszenie pyłów mające miejsce po ich odciągnięciu z linii produkcyjnej oraz dystrybucja energii do wydziałów produkcyjnych, organ nie uwzględnił faktu, że są one bezpośrednio powiązane i niezbędne w procesie metalurgicznym.

Odnosząc się do kwestii braku zwolnienia zużycia energii w trakcie postojów technologicznych należy wskazać, że we wniosku spółka wskazała, że wyłączenie zasilania niektórych maszyn w trakcie ich postoju mogłoby spowodować znaczne szkody skutkujące uszkodzeniami urządzeń i niemożnością wznowienia procesu produkcyjnego. Skoro spółka sama we wniosku o wydanie interpretacji wskazuje, że w procesie metalurgicznym występują sytuacje, że w trakcie postojów istnieje konieczność zasilania tych urządzeń z uwagi na brak możliwości wygaszenia pracy wszystkich urządzeń w ciągach technologicznych to uznać należy, że takie postoje są związane z procesem metalurgicznym.

Nie znajduje także uzasadnienia w świetle brzmienia przepisu art. 30 ust. 7a u.p.a. stanowisko organu polegające na przyjęciu, że ponowne wykorzystanie odpadów poprodukcyjnych nie jest objęte zakresem pojęcia procesu metalurgicznego. Jak wskazała spółka odpady mają wysokie zawartości miedzi i innych pierwiastków, które są odzyskiwane dzięki zawróceniu ich do procesu produkcyjnego – w konsekwencji są wykorzystywane w procesie w pełny sposób, w celu pozyskania maksymalnej ilości pierwiastka metalu. Odpady poprodukcyjne traktowane są jako jeden z elementów wsadu do pieca i umożliwiają pozyskanie miedzi, ołowiu i innych metali w nich zawartych do produkcji wyrobów niewadliwych.

Odnosząc się do kwestii paczkowania i pakowania wyrobów należy wskazać, że w stanie faktycznym strona wskazuje na paczkowanie i transport gąsek ołowiowych, organ natomiast odnosi się do paczkowania i pakowania wyrobów celem uzyskania produktów odpowiadających specyfikacji wymaganej na etapie sprzedaży i dystrybucji. Wniosek u udzielenie interpretacji dotyczył paczkowania i transportu gąsek ołowiowych i w tym konkretnym zakresie brak jest stanowiska zadającego pytania jak również organu interpretacyjnego. Dopiero szerokie stanowisko skarżącej na ten temat znajduje się w skardze na zaskarżoną interpretację. Przedmiotem oceny Sądu jest zaskarżona interpretacja i wobec tak lakonicznego przedstawienia własnego stanowiska przez stronę skarżąca, jak również ogólnej odpowiedzi organu podatkowego w tym zakresie kwestia ta nie poddaje się kontroli Sądu.

Oceniając charakter przedmiotowego zwolnienia Sąd stwierdza, że jakkolwiek słusznie podniósł organ, że wszelkiego rodzaju zwolnienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco to jednak interpretacja takich zwolnień powinna uwzględniać cel, jaki realizują, stąd musi być dokonywana w taki sposób, by nie uniemożliwić osiągnięcia celu tego zwolnienia (tak TS w wyroku z 14 czerwca 2007 w sprawie Werner Hader przeciwko Finanzamt Wilmersdorf C-445/05 pkt 18, wyrok z 25 lutego 1999r w sprawie Card Protection Plan Ltd. Przeciwko Commissioners of Custom and Excise C-349/96 pkt 22 i 23; wyrok z 19 listopada 2009r w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV przeciwko Staatssecretaris van Financien C- 461/08 pkt 25). Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu za słusznością stanowiska skarżącej spółki przemawiają założenia i cele Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51) (dalej "Dyrektywa Energetyczna"). Cele Dyrektywy w odniesieniu do wyłączenia z zakresu jej zastosowania, tj. wyłączenia spod opodatkowania akcyzą produktów energetycznych (w tym energii elektrycznej) zużywanych w procesach metalurgicznych powinny być interpretowane w zgodzie z Preambułą Dyrektywy. Zgodnie z motywem 22 Preambuły: "Produkty energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. W tym zakresie, zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także procesy mineralogiczne." Analiza motywu 22 Preambuły wskazuje, że produkty uważane za mające podwójne zastosowanie realizują cel dyrektywy, gdy są wyłączone z opodatkowania. Doprecyzowane zostało przy tym wyraźnie w treści przepisów (art. 2 pkt 4 lit. b), że za takie podwójne zastosowanie uważane są w szczególności procesy metalurgiczne.

W ten sposób prawodawca unijny próbuje zaakcentować specyficzne uwarunkowania przemysłu metalurgicznego, który z istoty swej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym, a jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa poszczególnych państw. Z tego właśnie względu prawodawca zastosował podejście, zgodnie z którym akcyza, według Dyrektywy Energetycznej, nie jest w ogóle wymagana. W tym kontekście prawodawca uwzględnił znaczenie nośników energii w hutnictwie, których opodatkowanie negatywnie oddziaływałoby na zdolność europejskiego przemysłu metalurgicznego do rywalizacji z hutnictwem spoza Europy, gdzie nośniki energii są znacznie łatwiej dostępne i tańsze.

Stąd też polski ustawodawca wprowadził do ustawy o podatku akcyzowym pojęcie "proces metalurgiczny" bez jego ograniczania definicją, która mogłaby być wobec uwarunkowań technologicznych zbyt wąska, a przez to ograniczająca istotę zwolnienia z art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016r.

Orzekający w sprawie Sąd, że w pełni podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wyrażony w wyroku z dnia 22 kwietnia 2015r., sygn. akt I SA/Bd 163/15, gdzie stwierdzono, że brak jest racjonalnych wskazówek, by proces metalurgiczny w świetle ogólnych zapisów Dyrektywy energetycznej mówiącej o procesach metalurgicznych, dzielić i uprzywilejowywać w wybranych zakresach (wyłącznie do metalurgii ekstrakcyjnej realizowanej w hutach), skoro jednym, wspólnym celem tych procesów wydaje się być uzyskanie łącznie ich produktów, tworzących konkurencyjny europejski rynek produktów gotowych (np. produkcji samochodów, czy innych wyrobów). Sąd ten stwierdził też, że nie ma uzasadnienia wąska, w istocie wyłącznie językowa, wykładnia przepisów dokonana przez organ w zaskarżonej interpretacji. Szczególnie przepisy dotyczące regulacji pozostających w znacznej mierze zharmonizowanych, postrzegane muszą być przez pryzmat celów, które realizują na rzecz wspólnego europejskiego rynku, którego częścią jest rynek polski.

W konsekwencji należało przyjąć, że błędne jest stanowisko organu, że tylko energia elektryczna wykorzystana do wykonywanych czynności począwszy od pobrania wsadu do uzyskania produktów końcowych tj. miedzi w postaci katod, wlewków, walcówki/drutu miedzianego oraz pozostałych produkowanych przez wnioskodawcę metali nieżelaznych i szlachetnych podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy.

Dlatego też Sąd uchylił zaskarżony akt na podstawie art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z 205 tej ustawy.

Ponownie rozpoznając sprawę Organ zobowiązany będzie uwzględnić stanowisko zaprezentowane w wyroku.