Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 7/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Oddalono wniosek o ustanowienie adwokata
Oddalono wniosek o ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 , art. 252, art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Ś." Spółka z o.o. w K. o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Ś." Spółka z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "Ś." Spółka z o.o. w K. ("Spółka") pismem z dnia 12 stycznia 2015 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata.

W złożonym wniosku Spółka wskazała, że od 2004 nie otrzymała dopłat do gruntów rolnych, jest zadłużona nie może uzyskać żadnych dochodów. Spółka wskazała wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych w kwocie 5.000,00 zł, wartość środków trwałych określiła na kwotę 0 zł oraz wskazała wysokość straty za ostatni rok obrotowy w kwocie 25.000,00 zł. Spółka wskazała, że rachunki bankowe zostały zlikwidowane z powodu braku wpływów.

Dane zawarte w złożonym wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej Spółki, z uwagi na powyższe pismem z dnia 23 stycznia 2015 r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie:

1. odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego spółki za 2013 r.

2. sprawozdania finansowego spółki za 2014 r.

3. dokumentów potwierdzających wskazane zadłużenie na kwotę ponad 25.000zł.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca Spółka oświadczyła, że nie może przedłożyć żadnych dokumentów, ponieważ nie ma z czego sporządzać zeznań podatkowych ani sprawozdań finansowych, natomiast odnośnie zadłużeń wskazała, że dokumenty zaginęły, a ich odzyskanie wymaga dłuższego czasu.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego przysługuje osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z treści przywołanego przepisu wynika, że ustawodawca przez użycie sformułowania "wykaże" przesunął ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy na stronę. Zatem to na skutek wskazanych przez wnioskującego dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest on w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Rola orzekającego sprowadza się zaś do oceny informacji dostarczonych przez stronę w kontekście przesłanki określonej w art. 246 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Z kolei w myśl art. 255 ustawy p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 ustawy p.p.s.a. [druk PPPr], okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Przepis ten, który dodatkowo miał w tej sprawie zastosowanie, nakłada zatem na stronę obowiązek współdziałania w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego akcentuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy (por. postanowienia NSA: z dnia 5 września 2005 r., sygn. akt II FZ 414/05, z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1510/04, z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04, z dnia 31 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 146/04, z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt II FZ 344/08, niepubl.).

W niniejszej sprawie pełna ocena sytuacji majątkowej skarżącej nie była możliwa z uwagi na nieprzedstawienie przez Spółkę informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej, mimo że do ich ujawnienia została wezwana w trybie art. 255 ustawy p.p.s.a. Skarżąca jako przyczynę nieprzedłożenia żądanych informacji wskazała, że nie ma z czego sporządzać zeznań podatkowych ani sprawozdań finansowych, natomiast odnośnie zadłużeń wskazała na zaginięcie dokumentów. Powyższe oznacza, że nie została wyjaśniona i udokumentowana sytuacja majątkowa skarżącej Spółki, co było niezbędne do oceny jej rzeczywistej kondycji finansowej.

Reasumując, strona nie wykazała zaistnienia przesłanek, od których uzależnione jest przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a orzekający nie jest w stanie w pełni ocenić możliwości płatniczych Spółki.

Fakt ten uniemożliwia weryfikację oświadczeń skarżącej, co więcej wzmacnia wątpliwości co do ich wiarygodności, a co za tym idzie wyłącza wolną od wątpliwości ocenę jej możliwości płatniczych.

W konsekwencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.