Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 3175/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

4 II SA/Wr 3175/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Bogumiła Skrzypczak Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) WSA - Lidia Serwiniowska Protokolant Anna Rudzińska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi I. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

4II SA/Wr 3175/2001

2

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 2 ust. 1 i art. 23 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 ze zm.) w związku z art. 4 ustawy z dnia 22 czerwca 200Ir. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 89, poz. 973), po rozpatrzeniu odwołania I. S. od decyzji Starosty Powiatu K. z dnia [...]r. nr [...] orzekającej o uznaniu odwołującej się za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że w/w decyzją z dnia [...]r. Starosta Powiatu K. uznał I. S. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną oraz odmówił jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ w dniu rejestracji spełniała warunki do uznania za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni.

W odwołaniu od tej decyzji I. S. wniosła o zmianę, bądź uchylenie krzywdzącej, jej zdaniem, decyzji i przyznanie zasiłku dla bezrobotnych podnosząc, że zasiłek okresowy gwarantowany pobierała w okresie od [...]r. do [...]r. W tym okresie mimo poszukiwań nigdzie nie znalazła pracy. Jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej, samotnie wychowuje [...]-letnią córkę, na którą pobiera zasiłek pielęgnacyjny i rodzinny oraz alimenty (łącznie [...]zł) i to jest jedyne źródło utrzymania. W sierpniu skarżąca podjęła krótkotrwałą pracę na umowę zlecenie w K., nie zwracają uwagi na koszty dojazdu i los dziecka pozostawionego bez opieki. Po zakończeniu pracy zgłosiła się do Urzędu Pracy celem zarejestrowania i dowiedziała się, że weszła w życie ustawa, na mocy której osoby będące w podobnej co ona sytuacji nabyły prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy.

Organ odwoławczy ustalił, że I. S. zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w K. Filia w B. K. w dniu [...]r. po okresie wykonywania pracy zarobkowej na podstawie umowy zlecenie od [...]r. do [...]r. i przedstawiła zaświadczenie z OPS w M., w którym podano, że od [...]r. do [...]r. pobierała okresowy gwarantowany zasiłek.

Rozpatrując odwołanie organ uznał, że jest ono bezzasadne.

4II SA/Wr 3175/2001

3

Wskazał, że zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 22.06.2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. z 2001r. Nr 89, poz. 973) prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje osobom, które utraciły prawo do gwarantowanego zasiłku okresowego z powodu upływu okresu jego pobierania od dnia 1 stycznia 2000r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są bezrobotne w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 ze zm.) bezrobotnym jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania powiatowym urzędzie pracy.

Skarżąca nie nabyła prawa do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie przepisów wprowadzających zmiany w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ w dniu wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 22.06.2001r., tj. [...]r. nie była osobą bezrobotną w rozumieniu przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu albowiem wykonywała pracę zarobkową i nie mogła być zarejestrowana jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy.

Organ dodał, ze skarżąca nie spełnia również warunków przewidzianych w przepisie art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. c oraz ust. 2a, ponieważ w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji wykonywała pracę zarobkową, od której opłacana była składka na Fundusz Pracy i ubezpieczenie społeczne w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia i pobierała okresowy zasiłek gwarantowany łącznie przez okres krótszy, aniżeli 365 dni.

Mając na względzie wyżej powołane okoliczności organ odwoławczy orzekł jak w zaskarżonej decyzji.

W skardze na tę decyzję I. S. podtrzymała zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu, domagając się uchylenia wydanych w sprawie decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30

4II SA/Wr 3175/2001

4

sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może oprzeć kontroli o zasady służ

Takie wady i uchybienia, zdaniem Sądu, nie występują w niniejszej sprawie. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona.

Materialnoprawną podstawę rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowią przepisy ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 200Ir., Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 22 czerwca 200Ir. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 89, poz. 973). Ostatnio wymieniona ustawa w art. 4 stanowi, że: "Prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje osobom, które utraciły prawo do gwarantowanego zasiłku okresowego z powodu upływu okresu jego pobierania od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są bezrobotne w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, (ust. 1). Do osób, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w zakresie dotyczącym spełnienia wymogów uprawniających do nabycia prawa do zasiłku przysługującego bezrobotnemu, w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, (ust. 2)."

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu bezrobotnym jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie uczącą się w szkole w systemie

4II SA/Wr 3175/2001

5

dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania powiatowym urzędzie pracy.

Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że I. S. zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w K. Filia w B. K. w dniu [...]r. po okresie wykonywania pracy zarobkowej na podstawie umowy zlecenie od [...]r. do [...]r. i przedstawiła zaświadczenie z OPS w M., w którym podano, że od [...]r. do [...]r. pobierała okresowy gwarantowany zasiłek. W dniu wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 22.06.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej, tj. w dniu [...]r., skarżąca nie była zatem osobą bezrobotną w rozumieniu przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu albowiem wykonywała pracę zarobkową. Nie mogła więc być zarejestrowana jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy. W tej sytuacji skarżąca nie nabyła prawa do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie przepisu art. 4 w/w ustawy wprowadzającej zmiany do ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Trafnie także organy rozpatrujące sprawę uznały, że skarżąca nie spełnia również warunków przewidzianych w przepisie art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2a ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu uprawniających do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych albowiem w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji wykonywała pracę zarobkową, od której opłacana była składka na Fundusz Pracy i ubezpieczenie społeczne w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia i pobierała okresowy zasiłek gwarantowany łącznie jednak przez okres krótszy, aniżeli 365 dni.

Zgodnie z przepisem art. 23 w/w ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli:

1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz

2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni spełniał jeden z warunków określonych w pkt a) do h) owego przepisu prawa.

Zgodnie z art. 23 ust. 2 do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy o jakich mowa w pkt 1) do 5) tego przepisu, w tym okres pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego z pomocy społecznej (ust. 2a).

4II SA/Wr 3175/2001

6

W świetle powyższego decyzje zaskarżonej treści uznać należy za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają prawa. W tej sytuacji skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.