Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 166/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na działanie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w sprawie postępowania kontrolnego prowadzonego na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia 3 czerwca 2004 roku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2005 r. A.C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na działanie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w sprawie dotyczącej prowadzenia postępowania kontrolnego na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia 3 czerwca 2004 r., w której wniosła o stwierdzenie, że postępowanie prowadzone na podstawie powyższego upoważnienia jako bezprzedmiotowe winno ulec umorzeniu, o stwierdzenie nieważności czynności prowadzonych prze Urząd Kontroli Skarbowej po dniu 31 sierpnia 2004 r. na podstawie postanowień wydawanych z rażącym naruszeniem prawa, o przesłuchanie w charakterze świadka M.B. – tłumacza przysięgłego języka angielskiego Okręgu Sądu Wojewódzkiego [...], na okoliczności podane w złożonym pisemnym oświadczeniu oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według przedłożonego zestawienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – określanej dalej jako ustawa p.p.s.a - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zaskarżone działanie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nie należy do katalogu spraw wymienionych w cytowanym przepisie. Żaden też przepis szczególny (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.) nie przewiduje kontroli sądu administracyjnego nad tego rodzaju działaniami.

Nadto wskazać należy, że złożenie skargi poprzedzone zostało wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które złożone zostało w UKS w dniu 31 stycznia 2005 r. Wezwanie powyższe nie zostało uwzględnione, o czym poinformowano stronę w piśmie z dnia 4 lutego 2005 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wysłane do skarżącej zostało w dniu 7 lutego 2005 r.

Stosownie do brzmienia art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarga zaś złożona została w dniu 4 lutego 2005 r. a więc przed otrzymaniem odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a zatem wniesiona przed dniem, od którego mógłby rozpocząć się bieg terminu do złożenia skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.ps.a. orzekł jak w sentencji.