Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 397/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par.1 pkt 1, art. 245 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. B. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej obowiązku gminy w sprawie zapewnienia bezpłatnego transportu dziecka do szkoły p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – I. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2010 roku I. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy B. Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej obowiązku gminy w sprawie zapewnienia bezpłatnego transportu dziecka do szkoły.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300,00 zł skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W złożonym na urzędowym formularzu PPF, oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i uzyskiwanych dochodach I. B. wskazała, iż jest matką samotnie wychowującą 8-letnią córkę, a źródło jej utrzymania stanowi dochód uzyskiwany z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości około 200,00 zł miesięcznie oraz zasiłek rodzinny i dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w łącznej kwocie około 261,00 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, iż obecnie zamieszkuje w domu swojego ojca, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości. I. B. nie jest bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Na uwadze należało mieć w szczególności fakt, iż skarżąca jest matką samotnie wychowującą małoletnią córkę, deklaruje osiąganie dochodów jedynie z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego i zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu samotnego wychowywania dziecka, których wysokość nie pozwala na pokrycie kosztów pełnego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Wobec powyższego, mając na uwadze trudną sytuację bytową skarżącej, niewielkie dochody i brak praktycznie jakiegokolwiek majątku i oszczędności, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

a.ł.