Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2002/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zabudowy zagrodowej na działce o numerze [...] oraz zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na działkach numer [...] i [...] w obrębie [...] w gminie [...].

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że pismem z dnia 25 lutego 2016 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zabudowy zagrodowej na działce o numerze [...] oraz zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na działkach numer [...] i [...] w obrębie [...] w gminie [...].

Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji z uwagi na jej sprzeczność z zakazem lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 7 uchwały Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" (Dz. Urz. Woj. [...], poz. [...]). Organ I instancji stwierdził, że nie jest możliwe zastosowanie żadnego z przewidzianych odstępstw od wskazanego zakazu.

Na powyższe postanowienie, pismem z dnia 22 marca 2015 r. zażalenie złożył K. N. Skarżący podniósł, że przedmiotowa inwestycja służy racjonalnej gospodarce rolnej.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska rozstrzygając zażalenie wywodził, że przedmiotem uzgodnienia jest projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zabudowy zagrodowej na działce o numerze [...] w obrębie [...] w gminie [...]. Zgodnie z treścią tej decyzji zakres inwestycji obejmuje budowę budynku gospodarczo - garażowego (podpiwniczonego, parterowego z poddaszem użytkowym) o powierzchni zabudowy do 120 m2; budowę zewnętrznej instalacji wodociągowej z własnego ujęcia wody; budowę zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej ze szczelnym zbiornikiem ścieków o pojemności do 10 m3; budowę przyłącza energetycznego; budowę zewnętrznej zalicznikowej instalacji elektrycznej oraz budowę zjazdu indywidualnego z drogi nr [...]. Przedmiotowy obiekt budowlany zgodnie z nieprzekraczalnymi liniami zabudowy ma być oddalony o minimum 30 m od linii brzegowej jeziora [...] i minimum 40 m od linii rozgraniczającej drogę wojewódzką nr [...]. W odniesieniu do kubatury budynku, szerokość jego elewacji frontowej ma wynosić do 17 m, szerokość elewacji bocznej do 7 m, a wysokość górnej kalenicy do 9,7 m. Planowana do zainwestowania nieruchomość zlokalizowana jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]", gdzie obowiązują przepisy uchwały Sejmiku Województwa [...] oraz w granicach obszarów Natura 2000: obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty [...] ([...]), dla którego zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2014 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r., poz. [...]) ustanowiono plan zadań ochronnych i obszaru specjalnej ochrony ptaków [...] ([...]). W związku z powyższym, w przedmiotowym postępowaniu uzgodnieniowym inwestycja wymagała przeprowadzenia analizy w zakresie jej zgodności z przepisami tworzącymi szczególny reżim prawny dla wskazanych form ochrony przyrody.

Mocą ustawy o ochronie przyrody, tj. zgodnie z art. 23 ust. 1, obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Ust. 3 tego przepisu stanowi, że wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Uchwałą Sejmiku Województwa [...] w Obszarze Chronionego Krajobrazu "[...]" § 4 ust. 1) pkt 7 zakazano: lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.

Zgodnie z projektem decyzji o warunkach zabudowy cała planowana do zainwestowania działka zlokalizowana jest w pasie 100 m od linii brzegowej jeziora [...]. W związku, z tym w ocenie organu, realizacja wnioskowanego zamierzenia budowlanego wiąże się bezsprzecznie z naruszeniem zakazu określonego w § 4 ust. 1 pkt 7 uchwały Sejmiku Województwa [...].

Należało więc ustalić czy w odniesieniu do planowanej inwestycji mają zastosowanie przewidziane odstępstwa. W pierwszej kolejności wzięto pod uwagę wyjątek odnoszący się do urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.

Ze względu na zakres przedsięwzięcia, organ stwierdził, że oczywistym jest, iż planowany obiekt wraz z infrastrukturą techniczną nie jest urządzeniem wodnym i nie będzie służyć racjonalnej gospodarce leśnej lub rybackiej. Pozostaje zatem do rozważenia, czy działania te nie stanowią racjonalnej gospodarki rolnej.

Rozważając możliwość zastosowania w rozpatrywanej sprawie odstępstwa w zakresie odnoszącym się do racjonalnej gospodarki rolnej, organ stwierdził, że pojęcie to nie jest zdefiniowane normatywnie. Ustawodawca, ustanawiając możliwość stosowania omawianego odstępstwa w aktach prawa miejscowego (końcowa część art. 24 ust. 1 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody), nie nadał mu znaczenia, umożliwiającego stosowanie normy derogacyjnej bez konieczności odnoszenia się do innych norm prawa lub pozaprawnych kryteriów społeczno- ekonomicznych, ocenianych przez organ stosujący prawo, w konkretnym przypadku. Za racjonalną gospodarkę rolną w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie przyrody należy uznać gospodarkę prowadzoną zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, na co wskazuje art. 3 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ww. ustawy cele ochrony przyrody realizowane są m. in. przez uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w działalności gospodarczej. Biorąc powyższe pod uwagę, organ uznał, że "racjonalna gospodarka rolna" w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody to gospodarka uwzględniająca wymagania ochrony przyrody. Będzie to zatem gospodarka prowadzona w sposób zrównoważony, ekstensywny, gdzie struktura i funkcjonowanie gospodarstwa dostosowane są do rodzaju ekosystemu, w którym to gospodarstwo jest położone.

Ustalając znaczenie pojęcia "racjonalnej gospodarki rolnej" w oparciu o kryteria pozaprawne, organ miał na uwadze pogląd, zgodnie z którym "pod pojęciem "racjonalna gospodarka rolna" należałoby rozumieć racjonalne działania ekonomiczne producenta rolnego, gospodarkę rolną opartą na nowoczesnych naukowych metodach, zasadach i technologiach, wskazanych jako dobre praktyki rolnicze i spełniającą wymogi wzajemnej zgodności, zgodnie z zasadami ochrony środowiska. Termin ten powinien być odnoszony do takiego sposobu prowadzenia działalności w rolnictwie, który nie stoi w sprzeczności z celami ochronnymi ustanowionymi w przewidzianej przez prawo formie na danym obszarze." (por. M. A. Król, Racjonalna gospodarka rolna na obszarach objętych prawnymi formami ochrony przyrody, "Studia luridica Agraria" t. IX, red. S. Prutis, Białystok 2011, s. 320).

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wnioskowana inwestycja nie spełnia kryteriów obiektu służącego racjonalnej gospodarce rolnej.

Zgodnie z ustaleniami organu prowadzącego postępowanie główne, inwestor dysponuje w formie pięcioletniej dzierżawy gospodarstwem o pow. 10,50 ha zlokalizowanym w obrębie [...] i oddalonym od planowanej do zainwestowania nieruchomości o pow. 0,45 ha, stanowiącej jego własność, o niespełna 1 km.

W ocenie organu odwoławczego nie znajduje uzasadnienia budowa 3 kondygnacyjnego obiektu gospodarczo-garażowego o pow. do 120 m (z pełną, opisaną wcześniej, infrastrukturą techniczną - studnią, szambem, itd.) w ochronnym 100 m pasie wokół jeziora [...], które miałoby służyć obsłudze gospodarstwa oddalonego o ok. 1 km od miejsca planowanej inwestycji. Inwestycji takiej nie można utożsamiać z wcześniej nakreśloną racjonalną gospodarką rolną, tj. gospodarką prowadzoną w sposób zrównoważony, ekstensywny, gdzie struktura i funkcjonowanie gospodarstwa dostosowane są do rodzaju ekosystemu, w którym to gospodarstwo jest położone, a jego funkcjonowanie nie stoi w sprzeczności z celami ochronnymi ustanowionymi w przewidzianej przez prawo formie ochrony na danym obszarze. Dla prowadzenia takiej racjonalnej, ekstensywnej gospodarki rolnej nie jest niezbędne istnienie przedmiotowego obiektu budowlanego (przeznaczonego do garażowania sprzętu rolniczego i przechowywania płodów rolnych i narzędzi rolniczych) wraz z całą wnioskowaną infrastrukturą w ochronnym pasie 100 m od jeziora. Organ wskazał, że wspominana przez skarżącego zabudowa istniejąca na działce nr [...] (oddalona od planowanej inwestycji o ok. 75 m) jest jedyną w okolicy zabudową w promieniu 100 m od jeziora [...]. Reszta terenów to obszar otwarty, użytkowany rolniczo lub zadrzewiony.

Przechodząc do analizy pozostałych odstępstw od spornego zakazu organ wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 3 uchwały Sejmiku Województwa [...] nie dotyczy on:

• obszarów zwartej zabudowy miejscowości w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, gdzie dopuszcza się uzupełnianie zabudowy mieszkaniowej, usługowej i letniskowej pod warunkiem wyznaczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od brzegu wód, określonej poprzez połączenie istniejących budynków na przylegających działkach w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.);

• siedlisk rolniczych - w zakresie uzupełniania istniejącej zabudowy o obiekty do prowadzenia gospodarstwa rolnego, pod warunkiem nie przekraczania dotychczasowej linii zabudowy od brzegów wód;

• terenów ogólnodostępnych kąpielisk, plaż i przystani wodnych;

• istniejących obiektów letniskowych, mieszkalnych, usługowych oraz o funkcji mieszanej nie kolidującej z podstawowym i uzupełniającym przeznaczeniem terenu, zrealizowanych na podstawie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które utraciły moc przed dniem 1 stycznia 2004 r., gdzie dopuszcza się ich odbudowę, rozbudowę lub nadbudowę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) w celu poprawy standardów ochrony środowiska oraz walorów estetyczno-krajobrazowych, pod warunkiem nie przybliżania zabudowy do brzegów wód, a także zwiększania istniejącej powierzchni zabudowy:

o nie więcej niż 10 m2 w przypadku budynków o powierzchni mniejszej lub równej 100 m2,

o nie więcej niż 10% w przypadku budynków o powierzchni powyżej 100 m2;

• zbiorników wodnych pochodzenia antropogenicznego o powierzchni nie większej niż 0,5 ha i o głębokości nie większej niż 3 m.

Również i te odstępstwa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Jak bowiem wskazano w analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stanowiącej załącznik do projektu decyzji o warunkach zabudowy: planowana do zainwestowania działka znajduje się w strefie ochronnej jeziora [...], poza terenami skupionej zabudowy wyznaczonej w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2001 r. z późniejszymi zmianami; miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] z 1994 r., który przestał obowiązywać z dniem 31 grudnia 2003 r. wskazywał na działce nr [...] w [...] tereny rolnicze położone w strefie ochronnej jeziora [...] oznaczone symbolem R bez prawa zabudowy; na przedmiotowej działce nie ma siedliska rolniczego toteż inwestycja nie może być uzupełnieniem istniejącej zabudowy zagrodowej; analizowany teren nie jest kąpieliskiem, plażą, ani przystanią wodną; planowana do zainwestowania działka jest terenem otwartym, bez żadnej istniejącej zabudowy; a jezioro [...] jest zbiornikiem naturalnym.

W odniesieniu natomiast do obszarów Natura 2000, organ wywiódł, że ustawodawca poprzez art. 33 ustawy o ochronie przyrody zakazał w odniesieniu do wszystkich tych obszarów podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności: pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami.

Z uwagi jednak na brak możliwości uzgodnienia przedmiotowego projektu z powodu braku jego zgodności z przepisami dotyczącymi Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odstąpił od dokonania analizy zgodności planowanej inwestycji z przepisami w zakresie obszarów Natura 2000, gdyż nie ma to wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł K. N. zarzucając wadliwą wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że inwestycja nie powinna być zakwalifikowana do obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej. Skarżący wywodził, że w odniesieniu do sąsiedniej nieruchomości została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 zwana dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zauważyć należy, że przedmiotowe postanowienie zostało wydane w ramach postępowania uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo – garażowego (podpiwniczony, parter i poddasze użytkowe), o powierzchni 120 m2 oraz zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...].

Działka ta znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]", obszaru Natura 2000, dla którego zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2014 r. ustanowiono plan zadań ochronnych i obszaru specjalnej ochrony ptaków [...].

Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy. Stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 8 w odniesieniu do innych niż wymienione pkt. 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody organem uzgadniającym jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Treść wymienionego pkt 7 odnosi do obszarów położonych w granicach obszaru chronionego krajobrazu i obszaru Natura 2000.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015, poz. 1651 ze zm., zwana dalej u.o.p.) obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych.

Wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony (art. 23 ust. 2 u.o.p.).

Sejmik Województwa [...] podjął uchwałę z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]". W § 4 ust. 1 pkt. 7 uchwały wprowadzono zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzenie racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.

Przedmiotowa inwestycja ma być zlokalizowana w całości w 100 metrowym pasie od linii brzegowej jeziora [...]. W związku z powyższym zasadnie przyjął organ, że w odniesieniu do tej inwestycji istnieje zakaz jej realizacji wynikający z uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Celowym było więc dokonanie przez organ oceny, czy istnieją odstępstwa od powyższego zakazu, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 7 uchwały.

Z całą pewnością planowana inwestycja nie jest urządzeniem wodnym, ani nie służy racjonalnej gospodarce leśnej czy rybackiej. Nadto nie zachodzi odstępstwo z § § 4 ust. 3 pkt 1 albowiem teren ten nie jest obszarem zwartej zabudowy określonej w studium, nie ma też na nim zlokalizowanego siedliska.

Spornym w rozplanowanej sprawie było, czy inwestycja ta może służąc racjonalnej gospodarce rolnej. Pojęciem kluczowym jest tu "racjonalna gospodarka rolna". Nie ulega bowiem wątpliwości, że zgodnie z twierdzeniem inwestora zabudowa ta ma służyć gospodarce rolnej. Ocenie zaś podlega czy mieści się to w pojęciu "racjonalniej gospodarki" rolnej. Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w uchwale w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]". Przy dokonywaniu wykładni tego pojęcia należy mieć na względzie zasadę zrównoważonego rozwoju. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o ochronie środowiska (Dz. U. 2016, poz. 672 ze zm. zwana dalej u.o.ś.) przez zrównoważony rozwój należy rozumieć taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 u.o.p. cele ochrony przyrody realizowane są przez uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w działalności gospodarczej i inwestycyjnej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez pryzmat powyższych regulacji należy ocenić, czy w rozpoznawanie sprawie mamy do czynienia z prowadzeniem racjonalnej gospodarki rolnej. Słusznie organy zauważyły, że skarżący zamierza budować budynek gospodarczo garażowy, podpiwniczony, z poddaszem użytkowym oraz z węzłem sanitarnym. Budynek ten miałby służyć do prowadzenia gospodarki rolnej, przy czym zlokalizowany byłby na nieruchomości o pow. 0,45 ha stanowiącej własność skarżącego, a jego celem byłoby zapewnienie obsługi nieruchomości rolnej oddalonej o 1 km. Nieruchomość ta ma powierzchnię 10,5 ha i jest wydzierżawiona przez skarżącego na okres 5 lat. W kontekście zasady zrównoważonego rozwoju i ochrony przyrody należy więc rozważyć racjonalność lokalizowania tego rodzaju obiektu w odległości mniejszej niż 100 m od linii brzegowej jeziora, jeśli dzierżawa nieruchomości dotyczy krótkiego okresu czasu, to jest 5 lat. Nieracjonalne byłoby w takiej sytuacji realizowanie takiego obiektu do zapewnienia obsługi nieruchomości rolnej na tak krótki okres czasu. Ponadto z akt spawy nie wynika, aby charakter danej produkcji rolnej wymagał budowania tego rodzaju obiektu. W takiej sytuacji lokalizowanie tego obiektu z całą infrastrukturą w odległości mniejszej niż 100 m od linii brzegowej jeziora stoi w sprzeczności z celami ochrony przyrody i zasadą zrównoważonego rozwoju. Obiekt ten nie będzie też służył racjonalnej gospodarce rolnej z uwagi chociażby na fakt wydzierżawienia nieruchomości na lat 5 i braku racjonalnego wyjaśnienia dotyczącego niezbędności realizacji tej inwestycji i to w takim kształcie (węzeł sanitarny, poddasze, piwnica).

Zasadnie więc organy uznały, że w sprawie nie zaistniało odstępstwo pozwalające na realizację obiektu, który miałby służyć racjonalnej gospodarce rolnej.

Dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają znaczenia podnoszone w skardze wywody dotyczące wydania warunków zabudowy dla sąsiedniej działki. Przedmiotem badania były bowiem konkretne okoliczności tej sprawy. Wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy dla działki sąsiedniej mogło być spowodowane innymi okolicznościami, aniżeli istniejące w rozpoznawanej sprawie. Organ podkreślił, że miało tam zastosowanie odstępstwo związane z rozbudową i przebudową istniejącej zabudowy zagrodowej.

Mając na względzie powyższe skarga w oparciu o art. 151 p.p.s.a. została oddalona.