Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1322/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego T. M. kwotę 757,00 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2012r. nr [...] , Prezydent Miasta K. , na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.), § 1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. 2003, Nr 164, póz. 1589), art. 94 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000r. Nr 46, póz. 543 ze zm.) oraz art. 104k.p.a.,:

- ustalił, na wniosek [...] Kancelaria Radców Prawnych B.K.-M. , warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego p.n.: nadbudowa, przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w 1, 2 i podziemnej kondygnacji istniejącego budynku mieszkalno - usługowego z przeznaczeniem całego budynku na cele mieszkalno - usługowe na dz. nr [...] obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną oraz przebudową istniejącego wjazdu na dz. nr [...] ,[...] obr. [...] . [...] w K.

- oraz odmówił ustalenia warunków zabudowy dla pozostałej części zamierzenia inwestycyjnego obejmującego rozbudowę istniejącego budynku mieszkalno-usługowego na dz. nr [...] obr. [...] w K.

W uzasadnieniu wskazano, że w wyniku wniosku inwestora w dniu 12.04.2010 r. została wydana decyzja nr [...] warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji, z tym, że została ona uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] .08.201Or. nr [...] , a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Kolejna decyzja, z dnia [...] .08.2011r. nr [...] , także ustalająca warunki zabudowy również została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dnia [...] 1 r. nr [...] zawiadomienia o toczącym się postępowaniu współwłaścicieli działek nr [...] z art. 10 k.p.a., przy czym, jak zaznaczył organ l instancji, poza zarzutami natury formalnoprawnej, organ odwoławczy nie wskazał na żadne uchybienia o charakterze merytorycznym. Rozpoznając sprawę ponownie organ l instancji podał, iż przeanalizowano cały zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy, na podstawie aktualnych wypisów z ewidencji gruntów dokonano weryfikacji stron postępowania, które - zgodnie z art. 10 k.p.a. - zostały poinformowane o możliwości zapoznania się z całością materiału zgromadzonego w aktach sprawy. Organ l instancji podał również, że teren wskazany we wniosku o ustalenie warunków zabudowy nadal nie jest objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i dlatego zasadnym było przeprowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 59 i nast. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W toku tego postępowania uzyskano odpowiednie do stanu sprawy opinie i przyjęto, iż spełnione zostały łącznie warunki przewidziane w art. 61 ust. 1 pkt. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, umożliwiające wydanie decyzji o warunkach zabudowy, której projekt został sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów. Prezydent Miasta K. wyjaśnił jednak, że w wyniku uchylenia decyzji z dnia [...] .08.2011 r. nr [...] (co nastąpiło na mocy decyzji Kolegium Odwoławczego z dnia 4.11.2011 r. nr [...] ), sporządzono nowy projekt decyzji o warunkach zabudowy, który - w celu uzgodnień - został skierowany do Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. . Wobec jednak faktu, że Miejski Konserwator Zabytków w K. postanowieniem z dnia [...] .03.2012r. nr [...] uzgodnił .przedłożony projekt decyzji jedynie w części dotyczącej planowanej nadbudowy przebudowy budynku na działce nr [...] obr. [...], odmawiając jednocześnie uzgodnienia tego projektu w zakresie planowanej rozbudowy, organ l instancji odmówił w tym zakresie ustalenia warunków zabudowy, ustalając je jednocześnie dla pozostałej części zamierzenia inwestycyjnego.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli: T.K. oraz T.M. . T.K. podniosła, iż po uchyleniu poprzedniej decyzji Prezydenta Miasta K. , wydanej w przedmiotowej sprawie w dniu 31.08.20.11r, nie zawiadomiono jej, podobnie jak pozostałych stron postępowania o ponownym wszczęciu sprawy. Odwołująca wskazała ponadto, że kwestionowana obecnie decyzja została wydana w oparciu o wątpliwe merytorycznie postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 1.03.2012r. nr [...] , które stanowi zaprzeczenie wcześniej wydanego postanowienia w tej samej sprawie. W dniu podejmowania postanowienia z dnia 1.03.2012r. znany był już także projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru " [...] ", w którym wykluczona została możliwość ingerencji zmieniającej istniejące bryłę, gabaryty i wysokość kalenicy budynku przy ul. [...] , jako wpisanego do Gminnej Ewidencji Zabytków, podczas gdy Miejski Konserwator Zabytków, powołując się na tenże plan, wysnuł wniosek o dopuszczeniu do nadbudowy budynku zlokalizowanego na działce nr [...]

T.M. zarzucił natomiast błędne ustalenie kręgu stron niniejszego postępowania oraz skierowanie decyzji do podmiotu nie będącego stroną w sprawie, a także brak należytego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie oraz poczynienie ustaleń mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W szczególności podniósł, że właścicielem działki nr [...] jest Gmina K. , natomiast zarządcą tej nieruchomości jest Zarząd Budynków Komunalnych w K. Tymczasem z zaskarżonej decyzji nie wynika, by została ona skierowana do Gminy K. , przy czym nie można przyjąć, by strona postępowania została w sposób prawidłowy zdefiniowana poprzez określenie "Wydział Skarbu Miasta", ponieważ wydziały są tworzone celem zorganizowania pracy urzędu, a ponadto nie posiadają one osobowości prawnej, którą z kolei ma gmina. W konsekwencji, w związku ze skierowaniem decyzji do Wydziału Skarbu Miasta, nie może być mowy o skutecznym doręczeniu rozstrzygnięcia stronie postępowania, jaką jest Gmina K. . Także podmiot, na rzecz którego wydana została zaskarżona decyzja, określony został w sposób nieprawidłowy, a tym samym decyzja skierowana została do podmiotu nie będącego stroną w sprawie. Stroną postępowania może być bowiem wyłącznie osoba fizyczna lub prawna, natomiast nie jest dopuszczalnym traktowanie jako strony postępowania firmy prowadzonej przez osobę fizyczną, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Niezależnie od powyższego odwołujący zaznaczył, że obecnie uchwalany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru " [...]" zawiera nakaz zachowania dotychczasowych gabarytów istniejących budynków, w związku z czym po wejściu w życie tego planu nie będzie możliwa realizacja planowanej inwestycji, polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku, a wydana decyzja podlegać będzie stwierdzeniu jej wygaśnięcia w oparciu o art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem odwołującego się nie sposób zgodzić się z argumentacją, iż zapisy uchwalanego planu zagospodarowania przestrzennego, który jeszcze nie wszedł w życie są irrelewantne w stosunku do treści wydanej decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ prowadziłoby to do naruszenia zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Wprawdzie postanowieniem z dnia [...].03.2012r. Miejski Konserwator Zabytków w K. uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy, w zakresie nadbudowy i przebudowy budynku zlokalizowanego na działce nr [...] oraz odmówił uzgodnienia tego projektu w zakresie planowanej rozbudowy budynku, jednak istotnym jest to, że postanowieniem z dnia 14.03.2011 r. Miejski Konserwator Zabytków K. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Wprawdzie postanowienie to zostało uchylone przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a postępowanie przed organem l instancji umorzone, jednak nastąpiło to wyłącznie z przyczyn proceduralnych (z uwagi na fakt wydania postanowienia w przedmiocie uzgodnienia z przekroczeniem dwutygodniowego terminu do jego wydania). W związku z tym oraz wobec zapisów uchwalanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowisko to, w ocenie odwołującego, powinno być aktualne, z czym pozostaje w sprzeczności obecne stanowisko Miejskiego Konserwatora Zabytków. W każdym razie, wątpliwości te powinny zostać wyjaśnione i rozstrzygnięte przez organ l instancji w toku prowadzonego postępowania, co przedmiotowej sprawie nie nastąpiło, a zatem przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ l instancji nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r., znak: [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 i art. 61 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z § 3 i nast. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w związku z art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, iż działki stanowiące teren inwestycji, położone w obrębie [...] . nadal nie są objęte ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem ustalenie sposobu zagospodarowania tego terenu winno nastąpić w drodze decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje wprost, że organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Tym samym nie stanowi podstawy do odmowy ustalenia warunków zabudowy fakt opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz określonego w tym • planie przyszłego przeznaczenia gruntów. Nie jest także trafny pogląd o sprzeczności stanowisk prezentowanych, przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. w postanowieniu z dnia [...] .03.2012r., będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji, z wcześniej wydanym w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...].03.2011 r., w którym organ ochrony zabytków odmówił uzgodnieniem projektu decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, polegającego oprócz nadbudowy, przebudowy i zmiany sposoby użytkowania, także na rozbudowie budynku na działce nr [...] . W wyniku złożonego zażalenia Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...].07.2011 r. nr [...] [WK] uchylił bowiem w całości postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. i umorzył postępowanie przed organem l instancji, wskazując, iż postanowienie organu l instancji zostało wydane z przekroczeniem dwutygodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten stanowi natomiast, że uzgodnień, o których mowa w art. 53 ust. 4 cyt. ustawy dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., czyli w formie postanowienia, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi, a w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o dokonanie uzgodnienia -uzgodnienie uważa się za dokonane. Wobec zaś faktu, że - jak wskazał Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Miejski Konserwator Zabytków w K. wyraził swe stanowisko co do projektu decyzji o warunkach zabudowy z przekroczeniem wyżej opisanego terminu, to tym samym oznacza to, że projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy został uzgodniony. Bez znaczenia jest przy tym to, że uchylenie postanowienia z dnia 14.03.2011 r. nastąpiło, jak wskazuje odwołujący ze względów proceduralnych, ponieważ wskutek jego uchylenia po prostu zostało ono wyeliminowane z obrotu.

Kolegium Odwoławcze odniosło się do wskazań i zaleceń zawartych w poprzedniej decyzji organu odwoławczego (z dnia [...].08.201Or. nr [...] ), które dotyczyły sposobu ustalenia wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokości elewacji frontowej oraz tego, czy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu- jest wystarczające, jak również zwróciło uwagę na mankamenty i uchybienia, jakimi dotknięte było badane wówczas rozstrzygnięcie organu l instancji z dnia 31.08.2011 r. Ustalenia dokonane przez organ l instancji w przedmiocie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokości elewacji frontowej oraz uzbrojenia terenu zostały uznane przez skład orzekający Kolegium za prawidłowe, z tym jednak, że w wydanej decyzji wyrażono pogląd, iż z uwagi na zakres oddziaływania planowanej inwestycji, rozważenia wymagała kwestia udziału w charakterze stron postępowania właścicieli (lub użytkowników wieczystych) działek nr [...] i [...] wskazując także na zasadność zastosowania regulacji z art. 10 § 1 k.p.a. czyli powiadomienia stron postępowania o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy przed wydaniem w sprawie rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę ponownie w wyniku uchylenia decyzji z dnia [...] .08.2011 r., organ l instancji ustalił, w oparciu o materiały z rejestru gruntów, właścicieli oraz użytkowników wieczystych działek nr [...] i [...], powiadomił ich o prowadzonym postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz doręczył zaskarżoną decyzję.

Ponadto, wszystkie strony postępowania przed wydaniem decyzji zostały poinformowane o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy, co nastąpiło przy piśmie zawierającym wystąpienie do Miejskiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, zaś w toku ponownie prowadzonego postępowania materiały sprawy zostały uzupełnione o aktualne informacje techniczne wydane przez: [...] sp. z o.o. w T. , Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S. A. w K. ,[...] Dystrybucja SA, Oddział w K. oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w K. , o możliwości przyłączenia planowanej inwestycji do sieci: gazowej, cieplnej, energetycznej i wodociągowo -kanalizacyjnej.

Odnosząc się natomiast do zarzutów, dotyczących wadliwego ustalenia kręgu stron postępowania poprzez brak skierowania zaskarżonej decyzji do Gminy K. , jako właściciela działki nr [...] oraz braku prawidłowego oznaczenia podmiotu, na rzecz którego wydana została decyzja, organ podał, iż także są one chybione. Kwestionowana decyzja została bowiem doręczona Wydziałowi Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. , czyli jednostce organizacyjnej wyspecjalizowanej w gospodarowaniu mieniem, należącym do Gminy K. Także osoba adresata decyzji nie budzi wątpliwości, jest nią bowiem B.K. –M. , która prowadzi Kancelarię Radców Prawnych pod firmą "[...]", a zatem Inwestorem jest przedsiębiorca, czyli konkretna osoba fizyczna prowadząca określonego rodzaju działalność gospodarczą, a zatem nie jest tak, że wnioskującą o ustalenie warunków zabudowy jest tylko firma, która nie posiada osobowości prawnej i jest prowadzona przez osobę fizyczną, ale osoba ta nie jest jednocześnie wskazana jako Inwestor.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył T.M. , zarzucając: 1/ naruszenie art. 10 kpa poprzez

a) pominięcie w trakcie postępowania przed organem l i II instancji strony -Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku ul. [...]

b) niepowiadomienie stron o zebraniu kompletnego materiału dowodowego w sprawie, mimo że częściowa odmowa uzgodnienia przez Miejskiego Konserwatora Zabytków inwestycji objętej wnioskiem spowodowała zmiany w projekcie decyzji oraz w załącznikach do niej, w związku z czym zawiadomienie o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym wysłane wraz z wystąpieniem do Miejskiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie projektu decyzji należy uznać za niewystarczające, wobec istotnych zmian w tym materiale, które nastąpiły później, w wyniku odmowy uzgodnienia co do części inwestycji

2/ naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez niedokonanie ponownej analizy urbanistycznej dla inwestycji obejmującej wyłącznie nadbudowę i przebudowę budynku, w sytuacji gdy odmowa uzgodnienia decyzji w zakresie rozbudowy powodowała radykalną zmianę kształtu inwestycji, dla której należało ponownie rozważyć spełnienie wymagań dobrego sąsiedztwa i ładu przestrzennego.

3/ naruszenie § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy, poprzez brak analizy wysokości budynków występujących w obszarze analizowanym, a także poprzez przyjęcie jako punkt odniesienia. wysokości budynku na działce [...] , bez jakiegokolwiek uzasadnienia w wynikach analizy urbanistycznej (w szczególności bez wskazania średniej wysokości dla danego obszaru, co jest warunkiem koniecznym wyznaczenia ewentualnej wysokości odbiegającej od tego średniego wskaźnika)

4/ naruszenie § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy, poprzez brak analizy geometrii dachów występujących w obszarze analizowanym, a także poprzez ogólnikowe ustalenie geometrii dachu jako "wielospadowego", o kącie nachylenia "do 45st", bez określenia minimalnego kąta nachylenia, oraz poprzez ogólnikowe wskazanie możliwości doświetlenia poddasza za pomocą "lukarn, facjat lub okien połaciowych", bez oparcia w wynikach analizy urbanistycznej, co oznacza pozostawienie inwestorowi dowolności w tym zakresie, co oznacza naruszenia art. 7 i art. 77 kpa. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r. Nr 270) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art! 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Zgodnie z art. 1J4§1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest uzasadniona.

Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji uznał, że decyzje te naruszają przepisy postępowania art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ administracji publicznej prowadził postępowanie administracyjne po raz trzeci. Podstawą materialnoprawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 59 i następne ustawy z dnia 27.03.2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.)

Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Z lei przepis art. 61 ust. 1 cyt. wyżej ustawy określa warunki jakie inwestor musi spełnić łącznie, aby inwestycja była zgodna z prawem.

Stosownie do tego przepisu wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. zostały wydane na podstawie delegacji ustawowej art. 61 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 61 ust. 7 cyt. ustawy w rozporządzeniu o którym mowa w ust. 6 należy określić wymagania dotyczące ustalania:

1) linii zabudowy;

2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu;

3) szerokości elewacji frontowej;

4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki;

5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych).

Decyzja o warunkach zabudowy musi spełniać łącznie wszystkie warunki określone w cyt. art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r., aby można było uznać ją jako wydaną zgodnie z prawem.

Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu obu instancji nie przeanalizowały po raz kolejny wnikliwie sprawy.

Oran nie ustalił w sposób prawidłowy krągu stron postępowania, natomiast prawidłowo ustalił, że stronami postępowania są jeszcze właściciele nieruchomości działek nr [...] ,[...] ,[...] . Jednakże nie ustalono współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości nr [...] obr. [...] , na której planowane jest zamierzenie inwestycyjne. Inwestor B.K.-M. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Radców Prawnych jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości nr [...], co wynika z odpisu z Księgi Wieczystej nr [...] oraz raportu z rejestru gruntów (k. [...] akt adm.). Organy nie ustaliły innych współwłaścicieli tej nieruchomości. Poza tym organ nie wyjaśnił i nie podał w jaki sposób ustalono obszar analizowany wokół działki, ile on wynosi, a także jakimi kryteriami kierowano się przyjmując taki a nie inny obszar analizowany.

Zgodnie z § 3 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy,. obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy.

Ust. 2.- Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów.

Z analizy architektoniczno-urbanistycznej sporządzonej 3.02.2010 r. przez arch. A.U. nie wynika w jaki sposób ustalono granicę obszaru analizowanego dla przedmiotowej inwestycji. Organ ograniczył się tylko do zacytowania cyt. wyżej przepisu § 3 ust, 2. Kolejnym uchybieniem organu jest fakt, iż organ w analizie architektoniczne urbanistycznej pominął w ogóle działki nr [...] ,[...] ,[...] i ich parametry. Działki te leżą w obszarze analizowanym, co mogło mieć istotny wpływ na wyniki analizy. Ponadto ustalono też wskaźnik zabudowy inwestycji ustalając go dla "kwartału ulic [...] ,[...] ,[...] [...]". Takie ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy dla kwartału ulic jest sprzeczne z § 5 rozporządzenia Min. Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. stosownie do § 5 ust. 1 wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierceni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika te* wielkości dla obszaru analizowanego. Ust 2 - dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1. Należy jeszcze przy tym nadmienić, że jeżeli organ dopuszcza wyznaczenie innego wskaźnika, to musi to wynikać z analizy i jej uzasadnienia.

Organ ustalając wszystkie wskaźniki i parametry określone w przepisach cyt. wyżej rozporządzenia Min. Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. musi je określić dokładnie, tak aby nie budziły żadnych wątpliwości co do ich interpretacji. Organy w zaskarżonej decyzji nie ustaliły szerokości elewacji frontowej. Z decyzji wynika, że organ odmówił inwestorowi rozbudowy przedmiotowej inwestycji. W Załączniku nr 1 do decyzji organu l instancji z dnia 28.03.2012 r. w pkt l c ustalono, że : " szerokość elewacji frontowej budynku na działce [...] - pozostaje bez zmian w związku z postanowieniem Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia [...] .03.2012r. znak: [...] odmawiającym uzgodnienia projektu decyzji w zakresie rozbudowy obiektu". A zatem, tak naprawdę, nie określono szerokości elewacji frontowej planowanej inwestycji.

Nieprawidłowo ustalono również wysokość górnej krawędzi elewacji frontowych mierzonych do gzymsu lub attyki określając ją jako " do wysokości budynku na działce nr [...] ". Nie określone zostały też dokładnie parametry dachu , gdyż z wyników analizy to nie wynika. Stwierdzenie w wynikach analizy, że w obszarze analizowanym występują dachy dwuspadowe i wielospadowe o kącie nachylenia połaci dachowych od 20° do 45° oraz dachy płaskie i ze względu na przestrzenny odbiór wnioskowanej inwestycji znajdujący się na narożniku ulic: [...] i [...] należy "obniżyć wnioskowane parametry do średniej w ulicy [...] tak naprawdę nie spełnia wymogów § 8 cyt. rozporządzenia, jest ono ogólnikowe i nieco odmienne niż ustalone w pkt 1 lit c Zał. Nr 1 do decyzji .organu I instancji. § 8 cyt. rozporządzenia stanowi, że geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym.

Poza tym organ ustalając warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji powinien też uwzględnić okoliczność, że przedmiotowy budynek położony przy ul. [...] w K. jest budynkiem o dużych walorach architektonicznych, co wynika z postanowienia Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 1.03.2012 r. znak: [...] akt adm.).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organy w sposób nieprawidłowy przeprowadziły postępowanie administracyjne z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 7 k.p.a.- zasadą ustalenia prawdy obiektywnej, art. 77 § 1 k.p.a. - zasadą zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy oraz art. 107 § 3 odnoszący się do wymogów prawidłowo sporządzonego uzasadnienia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji narusza ten przepis, gdyż ustalony przez organ stan faktyczny sprawy nie może odzwierciedlać rzeczywistego stanu faktycznego sprawy skoro postępowanie administracyjne wymaga uzupełnienia.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, to są one uzasadnione w zakresie wyżej omówionym przez Sąd. Ponadto trafny jest też zarzut skarżącego, że organ l instancji nie zawiadomił stron o zakończeniu postępowania administracyjnego kiedy został zebrany cały materiał dowodowy w sprawie. Takim zawiadomieniem nie mogło być zawiadomienie organu z dnia 15.02.2012 r. (k. [...]akt adm.), w którym organ zwraca się do Miejskiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Trafny jest też zarzut, że uzgodnienie to i jednocześnie odmowa dotycząca rozbudowy przedmiotowej inwestycji mogły mieć wpływ na analizę architektoniczno-urbanistyczną, ponieważ analiza architektoniczna została sporządzona również dla rozbudowy planowanej inwestycji . Organy nie wyjaśniły czy odmowa ustalenia warunków zabudowy w zakresie rozbudowy mogła mieć wpływ na sporządzoną analizę i jej wyniki.

Organ ponownie rozpatrując sprawę winien wziąć po uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08,2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), w myśl którego Sąd w razie uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. orzeczenie w pkt II wydano na podstawie art. 152 p.p.s..a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s..a.