Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 34/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 700
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. S.A. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1002/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. S.A. w J. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1002/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako: "p.p.s.a."), odrzucił skargę A. z siedzibą w J. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu z dnia [...] marca 2022 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Skarżąca pismem z dnia 16 marca 2022 r. złożyła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję. W związku z nieczytelnym podpisem widniejącym pod skargą, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego; dalej także jako: "odpis KRS") celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej spółki – obejmującego swym zakresem dzień wniesienia skargi oraz wskazania czyj podpis (z imienia i nazwiska) widnieje pod skargą.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca wskazała, iż "podpis na pismach składa G. M.". Ponadto do tej odpowiedzi załączyła wydruk dokumentu mający potwierdzić umocowanie do wniesienia skargi i określającym reprezentację strony skarżącej.

Wskazanym na wstępie postanowieniem, WSA w Warszawie odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca uzupełniła tylko jeden z dwóch braków formalnych skargi – to znaczy wskazała z imienia i nazwiska osobę która podpisała skargę. Drugiego braku formalnego skargi nie uzupełniła. Sąd zauważył bowiem, że strona w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie, wskazała, że: "załączamy wydruk urzędowej metryczki z KRS, która zawiera kluczowe wpisy", jednak załączony dokument, w ocenie Sądu, stanowił wydruk przedstawiający dane zawarte na stronie ekrs mający określić sposób reprezentacji skarżącej oraz wskazanie z imienia i nazwiska Prezesa Zarządu skarżącej spółki. Ponadto, Sąd zauważył, że załączony dokument (wydruk) nie został uwierzytelniony.

Sąd wyjaśnił, że załączony do odpowiedzi na wezwanie wydruk nie stanowił pobranego samodzielnie wydruku komputerowego aktualnych albo pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, wobec czego nie posiadał mocy zrównanej z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Załączony dokument przedstawia stronę internetową ekrs zawierającą część informacji zawartych w KRS oraz odsyłającą do linków pozwalających pobrać zainteresowanemu wydruk informacji pełnych lub wydruk informacji aktualnych (co widać w dolnej sekcji przedłożonego wydruku), które z kolei posiadać będą moc zrównaną z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację. Wobec powyższego, załączony przez stronę dokument, nie stanowiąc samodzielnie pobranego wydruku komputerowego, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, nie mógł zostać uznany za oryginał dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony, ani też za uwierzytelnioną kopię takiego dokumentu. Powyższe świadczyło, zdaniem Sądu, o niewypełnieniu przez skarżącą wezwania Sądu w tym zakresie.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni, zaś warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt od 1 do 3 tego przepisu, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a.

Po myśli art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zaś zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Tym samym art. 46 § 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, że warunkiem formalnym skargi jest dołączenie pełnomocnictwa.

Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym co do zasady jest odpis z rejestru KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. W orzecznictwie przyjmuje się, że zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w tym zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19). Zwrócić również należy uwagę na funkcjonujący w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania wykazują, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 700 ze zm.), dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, takie jak odpisy (pełne, aktualne), wyciągi, zaświadczenia i pozostałe informacje.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż w związku z brakiem formalnym skargi do skarżącej wystosowano wezwanie do nadesłania odpisu KRS, w odpowiedzi na które to wezwanie skarżąca nadesłała wydruk strony internetowej ekrs.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, bowiem skarżąca wprawdzie odpowiedziała na wezwanie Sądu, jednak wśród przesłanych przez nią załączników zabrakło wydruku odpisu KRS. Wbrew twierdzeniom skarżącej wydruk strony internetowej ekrs nie stanowi odpisu KRS, o który została ona wezwana. W konsekwencji nie sposób uznać, że skarżąca prawidłowo wykonała wezwanie Sądu. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił.

Dodatkowo wskazać należy, iż nie ulega wątpliwości, iż rejestr KRS jest jawny, jednak nie oznacza to, że Sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism, bowiem są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników, przedstawicieli, które nie mogą być podejmowane przez inne podmioty. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, iż zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS i obciążenie tą czynnością Sąd musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak. Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.