Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1421/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1421/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej kpa) po rozpatrzeniu wniosku T. S. z dnia [...] grudnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty T. z dnia [...] czerwca 2007 r., znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany inwestycji i udzielającej pozwolenia na budowę dla Z. S.A Rejonowy Zakład Energetyczny w T. na wykonanie linii energetycznej kablowej niskiego napięcia wg indywidualnego projektu na działkach o nr. geodezyjnym [...] w M. w gminie S., odmówił stwierdzenia nieważności wyżej wskazanej decyzji Wojewody [...].

Odnosząc się do zarzutów skarżącej zawartych we wniosku organ I instancji podniósł iż inwestycja w całości jest zlokalizowana poza terenem będącym własnością zainteresowanej strony i w żadnym stopniu nie powoduje uciążliwości w zagospodarowaniu nieruchomości skarżącej T. S..

Jak wskazał Wojewoda [....], decyzja nie dotyczy budowy stacji trafo, lecz linii elektroenergetycznej kablowej niskiego napięcia. Z materiału dowodowego wynika również, że nie zrealizowano także obiektu stacji transformatorowej, o której pisze T. S..

Projekt jest zgodny z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] października 2003 r. (Dz. U województwa [...] Nr 198, poz. 3774 z dnia 16 grudnia 2003 r.) oraz przepisami techniczno-budowlanymi.

Odwołanie od decyzji Wojewody[...] wniosła T. S. podnosząc, iż jest stroną w sprawie budowy przedmiotowej linii kablowej a w związku z tym, że nie doręczono jej decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogła się wypowiedzieć co do inwestycji. Zwróciła uwagę na obsuwanie się terenu naturalnej skarpy, leżącej wzdłuż działki skarżącej co jest powodem utraty wartości działki

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku rozpatrzenia odwołania T. S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, iż decyzja Starosty T. z dnia [...] czerwca 2007 r. o pozwoleniu na budowę dla Z. S.A Rejonowy Zakład Energetyczny w T. . na wykonanie linii energetycznej kablowej niskiego napięcia wg indywidualnego projektu na działkach o nr. geodezyjnym [...] w M.w gminie S. została wydana po spełnieniu przez inwestora wszystkich warunków koniecznych dla uzyskania pozwolenia na budowę określonych w art. 32 ust. 4 oraz w art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Z wypisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S., zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] października 2003 r. (Dz. U województwa lubelskiego Nr 198, poz. 3774 z dnia 16 grudnia 2003 r.) wynika, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem, według którego działki nr [...] położone w miejscowości M. znajdują się na terenie oznaczonym symbolem "9UTL" - tj. na terenie przeznaczonym pod budownictwo letniskowe-drogi.

Organ II instancji nawiązując do zarzutów odwołania wyjaśnił, że brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy jest przesłanką wznowienia postępowania w myśl. art. 145 § 1 pkt. 4 kpa a nie przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 kpa). Podkreślił jednocześnie, że inwestycja zatwierdzona decyzją Starosty T. z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] nie dotyczy działki będącej własnością T. S., nr ew. [...] która znajduje się poza obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji ani budowy stacji trafo.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła T. S., zarzucając rażące naruszenie przez organy rozstrzygające sprawę zasad ogólnych postępowania administracyjnego określonych w art. 6, 7, 8 i 10 kpa.

Skarżąca wskazała także na naruszenie art. 147 kodeksu cywilnego w myśl którego "właścicielowi nie wolno dokonywać robót ziemnych w taki sposób, żeby to groziło nieruchomościom sąsiednim utratą oparcia", jak również przepisów dotyczących ochrony środowiska tj. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U z 2006 r., Nr 129, poz. 902 z późn. zm.) a konkretnie art. 11 zgodnie z którym "decyzja wydana z naruszeniem przepisów ochrony środowiska jest nieważna". W jej ocenie organ naruszył również przepisy wykonawcze Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga T. S. nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r., znak [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...]. nie naruszają prawa. Wymienione decyzje zostały wydane w postępowaniu nieważnościowym, które jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego i którego przesłanki zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 kpa. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 kpa zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a organ administracji publicznej orzekający w tym trybie rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia - w dacie wydania kontrolowanej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji - przesłanek z art. 156 § 1 kpa, nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Aby stwierdzić nieważność badanej decyzji należy bezspornie ustalić zaistnienie jednej z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa.

Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, cechą rażącego naruszenia prawa jest taka wadliwość decyzji, która skutkuje naruszeniem norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Zachodzi wówczas gdy czynności zmierzające do wydania decyzji oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażonej stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Cechą rażącego naruszenia prawa jest także oczywista sprzeczność między treścią decyzji, a treścią przepisu będącego podstawą jej wydania, gdzie wchodzi w grę przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny.

Wskazać trzeba, iż organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która m.in.: wydana została z rażącym naruszeniem prawa lub gdy decyzja wydana została bez podstawy prawnej (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

W przedmiotowej sprawie zasadnie organ I instancji odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty T. z dnia [...] czerwca 2007 r., znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany inwestycji i udzielającej pozwolenia na budowę dla Z. S.A Rejonowy Zakład Energetyczny w T. na wykonanie linii energetycznej kablowej niskiego napięcia wg indywidualnego projektu na działkach o nr. geodezyjnym [...] w M.w gminie S., bowiem nie jest ona obarczona żadną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § kpa, stanowiących przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji.

Inwestor spełnił wszystkie warunki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, organ miał więc obowiązek wydania pozwolenia na budowę w myśl art. 35 ust. 4.

Nie można się zgodzić z organami, że działka skarżącej znajduje się poza obszarem oddziaływania inwestycji, bowiem jak wynika z projektu budowlano-wykonawczego budowy linii kablowej stanowiącego integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę linia została zaprojektowana od istniejącego złącza kablowo- licznikowego ZK-2+2P zlokalizowanego na granicy działek [...], stacja trafo M. KR1 do projektowanych złącz kablowo-licznikowych ZK-2+2P produkcji [...] zlokalizowanych na granicy działek min. działki [...] stanowiącej własność skarżącej. W tym celu został wykopany rów kablowy o głębokości 0,9 m i szerokości 0,4 m w odległości 0, 5 m od granicy działek. Kabel został ułożony faliście z 3 % zapasem na 10 cm. podsypce piasku. Zgodnie z projektem, po ułożeniu kabla rów należało przysypać 10 cm. warstwą piasku i 15 cm. warstwą gruntu (k 14 projektu)

Tak więc z projektu budowy linii kablowej wynika, iż inwestycja obejmuje swym oddziaływaniem także działkę nr [...] (bowiem graniczy z nią). Jeśli skarżąca nie brała udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę, to mogła wnieść wniosek o wznowienie postępowania w sytuacji gdy bez własnej winy nie brała udziału w tym postępowaniu, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji.

Podnoszone zaś przez skarżącą T. S. argumenty o naruszeniu przepisu art. 147 kodeksu cywilnego odnośnie pozbawiania nieruchomości sąsiedniej oparcia przy prowadzeniu robót ziemnych nie podlegają ocenie sądu administracyjnego, gdyż na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy sąd dokonuje kontroli aktu zaskarżonego jedynie pod względem zgodności z prawem administracyjnym i nie jest władny ingerować w kwestie prawa własności.

Zarzut, że pozwolenie przewidywało budowę stacji trafo przy działce skarżącej nie znajduje potwierdzenia w projekcie budowlano-wykonawczym inwestycji.

Skarżąca nie wskazała także przepisu ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, który zostałby rażąco naruszony kontrolowaną przez organ decyzją o pozwoleniu na budowę.

Mając powyższe na uwadze Sąd przychyla się do argumentacji organów obu instancji, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi brak przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji z art. 156 § 1 kpa, co uzasadnia wydanie decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności (art. 157 § 3 kpa)

Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm)