Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 987/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 45 ust 1, ust 3
journal: Dz.U. 2018 poz 508
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2020r. sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] czerwca 2019r. nr [...] w przedmiocie przekazania informacji skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: DIAS) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: NUS) z dnia 5 kwietnia 2019 r., dotyczące udostępnienia informacji dotyczących działalności K. C. zam. w K. u. [,,, na portalu aukcyjnym Al. za lata 2013, 2014 i 2016. przez A..pl sp. z o.o. w P. – w tym przekazania informacji czy we wskazanym okresie K.C. dokonywał sprzedaży towarów za pośrednictwem serwisu aukcyjnego Al. oraz udostępnienia:

1. nazw kont (nick’ów), używanych we wskazanym okresie;

2. numeru rachunku bankowego;

3. numerów telefonu, adresów i nazwisk kontrahentów;

4. wysokości obrotów osiąganych przez podatnika w poszczególnych latach, wartości transakcji, ilości transakcji sprzedaży, ilości sprzedanych przedmiotów, kategorii w jakich umieszczane lub sprzedawane były towary;

5. zestawienia wystawionych faktur;

6. zestawienia transakcji przy użyciu pay-u;

7. wysokości prowizji zapłaconej przez podatnika za transakcje dokonane w latach 2013, 2014 i 2016 na rzecz Grupa A..pl sp. z o.o.;

8. przesłania innych dokumentów lub zestawień potwierdzających prowadzenie sprzedaży za pośrednictwem portalu aukcyjnego Allegro.

W uzasadnieniu organ wskazał, że żądane informacje są niezbędne do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych K. C. za lata 2013, 2014, 2016.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. spółka A. sp. z o.o. w P. złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

-art. 45 ust. 1 oraz ust. 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: ustawa o KAS) w zw. z art. 5 oraz art. 120 Ordynacji Podatkowej (dalej: o.p.) oraz art. 7 Konstytucji poprzez brak wskazania przez organ I instancji w sposób niebudzący wątpliwości, że informacje udostępnione przez spółkę miały bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego, co jest warunkiem niezbędnym, aby organ administracji publicznej mógł żądać udostępnienia informacji na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS;

-art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w sposób nieodpowiadający wymogom określonym w tym przepisie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. po analizie przepisów prawa oraz zarzutów wniesionego zażalenia stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie zaszły wszystkie przesłanki z art. 45 ustawy o KAS. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu informacje i dokumenty, o których mowa w ust, 1 udostępniane są nieodpłatnie na podstawie postanowienia organu KAS w terminie i formie określonej przez organ. W przedmiotowym postanowieniu organ podał, że prowadzi postępowanie podatkowe wobec podatnika K.C. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2013, 2014 oraz 2016 r. Wskazał również, że powyższe dane przekazać należy w terminie 7 dni of daty otrzymania niniejszego postanowienia.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podkreślił, że w niniejszej sprawie organ podatkowy I instancji prawidłowo wydał postanowienie, w którym zwrócił się do A. spółka z o.o. w P. o udostępnienie i przekazanie informacji dotyczących działalności K. C. na portalu aukcyjnym A. Treść postanowienia w sposób jasny wskazywała na to jak była intencja organu. Spółka jest osobą prawną, czyli podmiotem wymienionym w tym przepisie jako adresat obowiązku przekazania informacji. Naczelnik Urzędu Skarbowego podał zakres żądnych informacji formę i termin udzielenia informacji, a także przepisy będące podstawą żądania. Organ zachował też stosowną formą procesową swojego żądania (postanowienie), odpowiednio je też uzasadnił. Zaszły więc wszelkie przesłanki udzielenia wnioskowanej informacji.

W związku z tym DIAS uznał za zasadne wystąpienie organu I instancji do spółki, której działanie polega na prowadzeniu serwisu internetowego, o przekazanie informacji o przeprowadzonych przez podatnika transakcjach. Uzyskane dane maja służyć wykonywaniu zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS, polegających na realizacji dochodów z podatków. W ocenie DIAS żądnie informacji było zasadnie, gdyż postanowienie o przekazaniu informacji zostało wydane w celu uzyskania mających istotny wpływ na prowadzone postepowania podatkowe dotyczące weryfikacji dokonywanych przez K. C rozliczeń podatkowych w latach 2013, 2014 i 2016.

Niezgadzajac się z ww. postanowieniem skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego, w którym zarzuciła naruszenie:

- art. 45 ust. 3 ustawy o KAS w zw. z art. 120 o.p. poprzez określenie przez organ II jak i I instancji 7-dniowego terminu na udostępnienie żądanej informacji, podczas gdy termin ten uznać należy za niemożliwy do spełnienia przez skarżącą, bowiem żądanie określone w skarżonym postanowieniu dotyczy okresu trzech lat tj. 2013, 2014 i 2016; udostępnienie informacji z okresu trzech lat w terminie 7 siedmiu dniu stanowi termin obiektywnie nierealny do dotrzymania, na organach administracji publicznej spoczywa zaś obowiązek racjonalnego działania i prowadzenia postępowania z poszanowaniem praw strony, w tym przede wszystkim działania na podstawie przepisów prawa; wyznaczenie stronie terminu oczywiście nierealnego do dotrzymania i ewentualnie wyciągnięcie negatywnych dla strony konsekwencji procesowych, nie może być oceniane jako dochowanie przez organ II jak i I instancji zasady legalizmu wyrażonej w art. 120 o.p.

-naruszenie art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nieodpowiadającego wymogom określonym w tym przepisie; zarówno bowiem organ II jak i I instancji nie wyjaśnił dlaczego 7-dniowy termin jest, w ich ocenie, terminem realnym do realizacji nałożonego na skarżącą obowiązku; podkreślić należy, że prawidłowo sporządzone uzasadnienie powinno sprowadzać się do wyjaśnienia tej kwestii, która to wywiera bezpośredni wpływ na sytuację prawną skarżącej.

Mając na względzie powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia DIAS oraz postanowienia NUS oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego , według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także postanowienie, które rozstrzyga sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Odnosząc się do meritum sprawy, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, który dotyczy obowiązku udostępnienia dokumentów i informacji, organy KAS, w celu realizacji ustawowych zadań w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 8, mogą zbierać i wykorzystywać informacje, w tym dane osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego lub należności celnych, oraz przetwarzać je w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1791), a także występować do tych podmiotów o udostępnienie dokumentów zawierających informacje, w tym dane osobowe, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą. Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że organ KAS nie może żądać dokumentów i informacji, do których ma dostęp. Ponadto, w myśl ust. 3 tego artykułu, informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1, są udostępniane nieodpłatnie na podstawie postanowienia organu KAS, w terminie i formie określonych przez ten organ. Wskazany termin powinien uwzględniać zakres żądanych informacji oraz stopień ich skomplikowania.

Stosownie do art. 45 ust. 5 ustawy o KAS, obowiązek udostępnienia dokumentów i informacji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również dokumentów elektronicznych, o których mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 570).

W myśl przywołanych w art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 8 do zadań KAS należy:

pkt 1) realizacja dochodów z podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, w zakresie których właściwe są inne organy;

pkt 2) realizacja dochodów z należności celnych oraz innych opłat związanych z przywozem i wywozem towarów;

pkt 6) wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz wykonywanie zabezpieczenia należności pieniężnych;

pkt 8) wykonywanie audytu, czynności audytowych i urzędowego sprawdzenia.

W przedmiotowej sprawie postanowienie o przekazaniu informacji zostało wydane w celu uzyskania weryfikacji dokonywanych przez K. C. rozliczeń podatkowych w latach 2013, 2014 i 2016. Żądnie przekazania informacji dotyczyło przede wszystkim: 1. nazw kont (nick’ów), używanych we wskazanym okresie; 2. numeru rachunku bankowego; 3. numerów telefonu, adresów i nazwisk kontrahentów; 4. wysokości obrotów osiąganych przez podatnika w poszczególnych latach, wartości transakcji, ilości transakcji sprzedaży, ilości sprzedanych przedmiotów, kategorii w jakich umieszczane lub sprzedawane były towary; 5. zestawienia wystawionych faktur; 6. zestawienia transakcji przy użyciu pay-u; 7. wysokości prowizji zapłaconej przez podatnika za transakcje dokonane w latach 2013, 2014 i 2016 na rzecz Grupa A. sp. z o.o.; 8. przesłania innych dokumentów lub zestawień potwierdzających prowadzenie sprzedaży za pośrednictwem portalu aukcyjnego A.

Orzekające w sprawie organy wymieniły więc w uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych informacji. Wskazały, że wnioskowane dane dotyczące dokonywanych przez K. C. rozliczeń podatkowych w latach 2013, 2014 i 2016 są niezbędne do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych K. C. za wskazane okresy. W ocenie Sądu były to więc informacje konieczne do realizacji ustawowych zadań organów KAS, wymienionych w art. 2 pkt 1 ustawy o KAS.

Zbieranie i wykorzystywanie przez organ KAS NUS w K. ww. danych osobowych jest zgodne z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. Dane te są bowiem pozyskiwane w związku z wykonywaniem zadań KAS - związane są ze zdarzeniami mającymi bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego i mogą być istotne dla ustalenia stanu faktycznego i prawnego. Żądane informacje są informacjami o zdarzeniach (czynnościach objętych podatkiem dochodowym od osób fizycznych) mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego. Prawem i obowiązkiem organów podatkowych jest zaś dokonywanie oceny stosunków pranych pod kątem skutków, jakie wywierają one w zakresie obowiązków podatkowych i z tego prawa skorzystał NUS. Natomiast skarżąca ma prawo i obowiązek współdziałania z organem podatkowym w wyjaśnieniu sprawy, w tym do przedkładania informacji i dokumentów, które mogą wyjaśnić istotę sprawy. Żądane dane umożliwią bowiem zweryfikowanie czy K. C. wywiązuje się z obowiązków podatkowych, nie naruszając aktualnie obowiązujących przepisów, co zostało odzwierciedlone w zaskarżonych rozstrzygnięciach.

Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącej, że przygotowanie żądanych informacji zajęłoby znacznie więcej czasu, niż wyznaczony 7-dniowy termin, zauważyć należy, że organ, działając na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy o KAS, wyznaczył 7-dniowy termin liczony od dnia otrzymania postanowienia, z uwzględnieniem zakresu żądanych informacji oraz stopnia ich skomplikowania. Podkreślić należy, że wszystkie informacje, których żądał organ pierwszej instancji są w posiadaniu spółki. Ponadto, żądania te, wbrew twierdzeniom spółki, są skonkretyzowane i dotyczą jedynie jednego użytkownika platformy sprzedażowej.

Dodatkowo wskazać należy, że spółka kwestię tę podniosła dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Spółka nie sygnalizowała organowi problemu z ewentualnym niedochowaniem określonego w postanowieniu terminu, nie zwróciła się o wyznaczenie innego, dłuższego terminu do przekazania informacji wynikających z postanowienia NUS w K. Nie wskazała w jakim terminie mogłaby się wywiązać z nałożonych na nią obowiązków.

Z uwagi na powyższe w ocenie sądu zamierzonego rezultatu nie mogą wywrzeć zarzuty skargi podnoszące naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS w zw. z art. 120 o.p., a wyznaczony termin uznać należy za odpowiedni.

Uzasadnienia rozstrzygnięć również spełniały wymogi ustawowe, bowiem orzekający w sprawie organ wymieniły w nich okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych informacji. Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami, a zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.