Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1842/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej oddala skargę


UZASADNIENIE

E.C. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej.

Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący uzyskał pozwolenie na posiadanie broni palnej gazowej w dniu [...] czerwca 1990 r.

W dniu [...] grudnia 2002 r. funkcjonariusze Policji dokonali przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych u skarżącego i znaleźli posiadane przez niego bez zezwolenia: 1 szt. broni gazowej, 1 szt. broni tzw. samopału oraz amunicję myśliwską i sportową.

Pismem z dnia [...] grudnia 2002 r. Komisariat Policji w K. zwrócił się do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. o podanie informacji na jaki rodzaj broni, numer i kaliber posiadał pozwolenie skarżący.

Skarżący przesłuchany w dniu [...] grudnia 2002 r. w charakterze podejrzanego w Komisariacie Policji w K. wyjaśnił, że amunicję myśliwską posiadał z dawnych czasów, gdy uprawiał myślistwo, amunicję sportową z czasów, gdy był instruktorem L., a pistolet samopał (straszak) posiada do rekreacji i stroju kowbojskiego i wykonał mu ją pan G. zam. Z. Na broń gazową posiada natomiast pozwolenie z tym, że zamienił się na pistolet gazowy z innym kolegą artystą na wystawie.

Komenda Wojewódzka Policji w P. pismem z dnia [...] stycznia

2003 r. (doręczonym w dniu [...] lutego 2003 r.) poinformowała skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej.

W piśmie z dnia [...] lutego 2003 r. skierowanym do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. skarżący przedstawił wyjaśnienia takiej samej treści jakie złożył wcześniej w czasie przesłuchania przez funkcjonariusza Policji oraz podkreślił, że broni używał wyłącznie do celów rekreacyjno-sportowych.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej do czasu zakończenia postępowania przygotowawczego z art. 263 § 2 kk prowadzonego przez Komisariat Policji w K. i Prokuraturę Rejonową w Z.

W dniu [...] czerwca 2003 r. Prokuratura Rejonowa w Z. skierowała przeciwko skarżącemu akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Z.

Wyrokiem z dnia 24 października 2003 r. Sąd Rejonowy w Z. [...] skazał E. C. za popełnienie przestępstwa z art. 263 § 2 kk tj. za nielegalne posiadanie broni i amunicji.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. Komenda Wojewódzka Policji w P. podjęła zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej.

Jednocześnie pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. poinformowano skarżącego o zakończeniu postępowania administracyjnego i o możliwości zapoznania się przez niego z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji administracyjnej.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący zwrócił się do Komendy Wojewódzkiej Policji w P. o umorzenie prowadzonego postępowania administracyjnego.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. Komenda Wojewódzka Policji w P. odmówiła umorzenia postępowania w tej sprawie.

Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. cofnął skarżącemu pozwolenie na posiadanie broni palnej gazowej na podstawie art. 18 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 20 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz U Nr 53 poz. 549 z późn. zm.).

W uzasadnieniu decyzji, powołując się na skazujący wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Z., stwierdził, iż w ocenie organu skarżący nie daje rękojmi prawidłowego postępowania z bronią i istnieje uzasadniona obawa, że może użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Komendanta Głównego Policji.

W odwołaniu podniósł, że broni używał do celów rekreacyjno-sportowych oraz do odstraszania złodziei i wandali.

Powołał się też na to, że drugi artysta plastyk T. G., który został skazany razem z nim przez Sąd Rejonowy w Z. odwołał się do Sądu Okręgowego w P. i sprawę wygrał, natomiast on nie odwołał się i stał się ofiarą.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] lipca 2004 r. wskazując w uzasadnieniu decyzji na to, że powodem wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń gazową było toczące się przeciwko skarżącemu postępowanie karne oraz, że organy Policji są związane prawomocnym skazującym wyrokiem karnym, a skarżący nie skorzystał z możliwości zaskarżenia wyroku karnego.

Ponadto podniósł, że skarżący używał broni niezgodnie z jej przeznaczeniem, gdyż uzyskał pozwolenie na broń do celów ochrony osobistej, a używał jej na pokazach i festynach do celów rekreacyjno-sportowych.

Zamieniając się z kolei na broń gazową z innym kolegą artystą doprowadził do niezgodności stanu prawnego ze stanem faktycznym (organy Policji nie zostały powiadomione o tej transakcji, zatem w dokumentach uwidoczniona była broń, której już nie posiadał).

Skarżący nosił też broń niezgodnie z przepisami określonymi w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz U Nr 27 poz 343).

Osiągnięcia skarżącego na niwie artystycznej i jego zasługi dla lokalnej społeczności nie mogą być natomiast podstawą zmiany decyzji w tej sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł iż cofnięto mu pozwolenie na broń mimo, że Sąd Rejonowy w Z. nie orzekł takiego nakazu, a broń jest mu potrzebna do bezpieczeństwa osobistego oraz do występów w stroju kowboja.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie powołując się na skazujący wyrok karny wydany przez Sąd Rejonowy w Z. oraz na to, że wyroki skazujące wydane przez sądy powszechne są wiążące dla organów Policji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.

Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Skarga wniesiona przez E. C. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2004 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] lipca 2004 r. zostały wydane z naruszeniem prawa.

Art. 18 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz U Nr 53 poz. 549 z późn. zm.) - w wersji obowiązującej w dacie wszczęcia postępowania administracyjnego - stanowi, iż właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której pozwolenie takie wydano została zaliczona do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 1 pkt 6 w/w ustawy – nie wydaje się pozwolenia na broń osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że moą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanych prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takiego przestępstwa.

Skarżący E. C. został skazany prawomocny wyrokiem wydanym przez Sąd Rejonowy w Z. [...] z dnia [...] października 2003 r. za popełnienie przestępstwa z art. 263 § 2 kk tj. za nielegalne posiadanie broni i amunicji.

Skarżący nie skorzystał z możliwości zaskarżenia tego wyroku do sądu wyższej instancji.

W tym stanie faktycznym, biorąc pod uwagę treść art.18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ Policji miał uzasadnione podstawy aby podjąć decyzję o cofnięciu skarżącemu pozwolenia na broń mając też na uwadze rodzaj popełnionego przez skarżącego przestępstwa.

Skazujące wyroki karne wydane przez sądy powszechne są wiążące dla organów Policji.

Wyroki te wiążą także sądy administracyjne, zgodnie bowiem z art. 11 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny.

Osoby posiadające pozwolenie na broń powinny cechować się nieskazitelną postawą, dawać rękojmię przestrzegania bezpieczeństwa i porządku publicznego, a przed wszystkim przestrzegać przepisów prawa.

Z ustaleń poczynionych przez organ w toku postępowania administracyjnego wynika, że skarżący nie przestrzegał przepisów ustawy o broni i amunicji oraz używał broni niezgodnie z jej przeznaczeniem.

Skarżący nosił ponadto broń niezgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz U Nr 27 poz. 343).

Organ administracji miał więc uzasadnione podstawy aby uznać, że skarżący nie daje rękojmi prawidłowego posługiwania się bronią oraz, że istnieje obawa, że może użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

W ocenie Sądu organ administracji wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.