Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 781/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67a par. 1,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Roman Wiatrowski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi RKS na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...]. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości oddala skargę /-/ R. Wiatrowski /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia (...) września 2009r. R. w Ł. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy W. o umorzenie podatku od nieruchomości naliczonego dla działki (...) położonej w Z. za okres od (...) 2004r. do (...) 2007r. "w tej wysokości jaka wynika z różnicy wykazanej w sporządzonych korektach deklaracji na podatek od nieruchomości". Motywując powyższą prośbę podatnik wyjaśnił, że działka (...) do niedawna była sklasyfikowana jako użytki kopalne, faktycznie zaś porośnięta 20-letnim lasem nigdy nie była przez podatnika używania do prowadzenia działalności gospodarczej. Wykazywana w deklaracji jako "grunty pozostałe" opodatkowywana była niższą stawką podatkową. Do wniosku podatnik dołączył zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis za okres od (...) 2007 do (...) 2009r. oraz informacje zawierające dane o podmiocie ubiegającym się o pomoc, takie jak: wielkość przedsiębiorstwa, liczba zatrudnianych pracowników, dochody i wydatki, posiadane oszczędności, środki trwałe, obciążenia kredytowe.

Decyzją z dnia (...) 2009r. nr (...) Burmistrz Miasta i Gminy W. odmówił umorzenia podatku od nieruchomości za działkę nr (...) za okres (...) 2004. do (...) 2007r. Organ ten w ramach przeprowadzonego postępowania ustalił, że w dniu (...) 2008r. R. w Ł. złożył w Starostwie Powiatowym w G. wniosek o przekwalifikowanie gruntów wchodzących w skład działki nr (...) na las. Natomiast w oparciu o złożone dokumenty wnioskodawcy stwierdził, że miał on problemy z utrzymaniem płynności finansowej: straty na dzień (...) 2009r. wynosiły (...), posiada majątek trwały na kwotę (...) zł, z tytułu wydzierżawiania pomieszczeń innym przedsiębiorcom otrzymuje co miesiąc kwotę (...) zł. do dnia (...) 2009r. otrzyma (...) euro za sprzedaż przerobionego mięsa ślimaków, otrzymał pomoc publiczną, której wartość nie przekroczyła kwoty stanowiącej równowartość 200.000 euro. Mając powyższe na uwadze organ I instancji stwierdził, że w świetle przesłanki ważnego interesu podatnika, w którym mieści się okres oczekiwania przez wnioskodawcę na przekwalifikowanie gruntów działki (...) na las, już umorzył podatnikowi decyzją nr (...) zaległy podatek od nieruchomości za okres od (...) stycznia do (...) lipca 2009r. w kwocie (...) oraz należne odsetki w kwocie (...) zł. Natomiast co do zaległości za lata 2004 - 2007 nie znalazł podstaw do umorzenia ponieważ przekształcenie działki i prawidłowe naliczanie podatku obciążało podatnika. Nieznajomość prawa nie jest powodem umorzenia zaległości podatkowych, gdyż przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą powinien znać wszelkie unormowania prawne.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik domagał się uwzględnienia wniosku o umorzenie zaległego podatku od nieruchomości naliczonego za działkę (...) za okres od (...) 2004r. do (...) 2007r. Uzasadniając odwołanie wyjaśnił, że przy deklarowaniu podatku od działki kierował się informacją uzyskaną z Ministerstwa Finansów, według której stanowiła ona grunty pozostałe. Podał, że dysponuje sporządzona przed wielu laty przez główną księgową podatnika notatką z przeprowadzonej za pośrednictwem pracownika Urzędu Gminy rozmowy telefonicznej Ministerstwem Finansów - Departamentem Podatków Bezpośrednich i Opłat według której niewykorzystane użytki kopalne należy opodatkować jak "pozostałe grunty." Na zaistniałą sytuację miało również wpływ postępowanie samego organu podatkowego - wieloletnie akceptowanie nieprawidłowego sposobu naliczania podatku i brak wcześniejszej na to reakcji. Konsekwencją jest naliczenie podatku za kilka lat wstecz, którego łączna suma znacznie obciąży budżet firmy. Takie działanie, w ocenie podatnika, godzi w zasadę pogłębiania zaufania do organów podatkowych.

Podatnik stwierdził w odwołaniu, że nie zgadza się także z przyjętą przez organ oceną jego kondycji finansowej, albowiem mimo oczekiwanych wpływów za sprzedane mięso ślimaków winniczków, jednorazowa nawet dość znaczna kwota nie wiąże się z automatycznym odzyskaniem płynności finansowej. Podkreśla, że jego sytuacja jest ciągle trudna i skomplikowana, straty ciągle przekraczają (...) zł. Nadto w 2008r. wystąpiły w sposób jednoczesny trudności takie jak:

- upadek (...) % posiadanego stada młodych lisów (epidemia nosówki) i drastyczny

spadek wpływów ze sprzedaży skór,

- najniższy kurs euro od momentu wejścia do UE, nie dający się przewidzieć spadek

opłacalności eksportu wyrobów z przetwórstwa ślimaków winniczków i ślimaków hodowlanych,

- wprowadzenie dwuletniego zakazu zbierania ślimaków na strategicznym dla firmy

regonie Wielkopolski,

- wzrost cen środków produkcji: energii, paliwa, nawozów, środków ochrony roślin, zwiększenie wynagrodzeń dla pracowników,

- ograniczenie produkcji w związku z modernizacja hali,

- straty spowodowane ubiegłoroczną suszą.

Podatnik podkreślił w odwołaniu także znaczenie swojej firmy dla regionu: ilość zatrudnianych pracowników, udział w inwestycjach na rzecz gminy. Ponadto, ciągle kwestią dyskusyjną i trudną do zaakceptowania dla podatnika jest, przyjęte przez organy podatkowe obu instancji w odrębnym postępowaniu stanowisko, o braku tzw. "względów technicznych" uzasadniających zastosowanie wobec gruntów przedmiotowej działki niższej stawki podatku od nieruchomości.

Odnosząc się do odwołania, organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia w drodze samokontroli i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zauważając jednocześnie, że podatnik, z uwagi na trudności finansowe, miał trzykrotnie odraczany termin zapłaty zaległego podatku od nieruchomości na kwotę (...) zł. Oprócz tego otrzymał od organu podatkowego ulgę z tytułu modernizacji hali produkcyjnej i magazynu w kwocie (...) zł. Podkreślił, że podatnik uzyskał w 2007-2009 dochody ze sprzedaży nieruchomości na kwotę (...) zł, zaś w najbliższych latach ma możliwość otrzymania dochodów ze sprzedaży działek ujętych w palnie zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy W. z przeznaczeniem na tereny działalności gospodarczej oznaczonej symbolem (...) oraz tereny działalności gospodarczej z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia (...) 2010r. nr (...) wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 67b § 1 pkt 2 w związku z art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 - dalej: O.p.) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 67b § 1 O.p. organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych określonych w art. 67a O.p. Stosownie zatem do zapisu zawartego w tym przepisie, organ może, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym:

1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty,

2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za

zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a,

3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę

prolongacyjną.

Wskazując na powyższy przepis organ odwoławczy podkreślił, że z przepisu tego wynika, że decyzje wydane na jego podstawie mają charakter uznaniowy, co oznacza, że jeżeli nawet zaistnieją przypadki uzasadnione ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, organ podatkowy może, ale nie musi przychylić się do wniosku podatnika. Przy wykładni dyrektyw kierunkowych wyboru, określonych w art. 67a O.p. jakimi są ważny interes podatnika oraz interes publiczny zauważyć należy, że każda z przewidzianych ulg podatkowych jest instytucją nadzwyczajną, albowiem zasadą jest terminowe płacenie podatków Dlatego organ odwoławczy stwierdził, że "ważnego interesu podatnika" nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem podatnika o potrzebie zastosowania ulgi i powołał się na poparcie tej tezy na wyrok z dnia 4 sierpnia 2009r., sygn. akt I SA/Łd 382/09, że brak wiedzy prawniczej, niezbędnej do prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej nie zasługuje na aprobatę, dlatego że okoliczność ta nie mieści się w pojęciu ważnego interesu podatnika, a nadto od podmiotu prowadzącego profesjonalną działalność gospodarczą należy oczekiwać przezorności, wyrażającej się m.in. w zapewnieniu należytej obsługi prawnej. Jeżeli podatnik miał jakąkolwiek wątpliwości co do sposobu opodatkowania gruntów wchodzących w skład działki (...) i odpowiedniego ich klasyfikowania, to począwszy od 2003r. (w latach wcześniejszych była to tzw. pisemna informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach) mógł skorzystać z prawa wystąpienia do Burmistrza z wnioskiem o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie. Uzyskanie takiej interpretacji - w przeciwieństwie do notatki sporządzonej z rozmowy telefonicznej z pracownikiem organu administracji – chroniłoby podatnika dopóty dopóki nie zostałaby ona zmieniona. Na tę kwestię można jednak spojrzeć przez ograniczenie wynikające z art. 70 O.p., w świetle którego organ podatkowy mógł cofnąć się z określeniem podatku od nieruchomości w prawidłowej wysokości jedynie do 5 lat wstecz - zobowiązania podatkowe za ubiegłe lata wygasły na skutek przedawnienia. A zatem niemożność dochodzenia tych roszczeń pozwoliła podatnikowi na odprowadzanie za ten okres podatku od nieruchomości znacznie niższej kwocie niż należna. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że opisane w odwołaniu trudności gospodarcze, które miały miejsce u podatnika w 2008r. dotknęły w taki czy inny sposób praktycznie wszystkich przedsiębiorców i to nie tylko na terenie naszego kraju. Nie czynią zatem z podatnika podmiotu wyjątkowo dotkniętego konsekwencjami kryzysu gospodarczego. To samo tyczy się modernizacji hali produkcyjnej, której przeprowadzenie związane jest z faktem wstąpienia Polski do UE i dostosowywaniem (w tym wypadku rodzimych przedsiębiorstw) do funkcjonujących w niej standardów. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że przy realizacji tej inwestycji, podatnik otrzymał ulgę w kwocie (...) zł. Takie z kolei sytuacje jak susza, wzrost cen środków produkcji, wzrost wynagrodzeń z powodu inflacji - także nie stanowią o przesłance "ważnego interesu podatnika" - gdyż są to problemy wpisane w sposób naturalny w ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej. Patrząc natomiast na zakres przedmiotowy działalności jaką prowadzi podatnik, można wyrazić przekonanie, że takie zdarzenia jak upadek (nawet (...) %) posiadanego stada lisów i związany z tym spadek wpływów ze sprzedaży skór czy też wprowadzenie zakazu zbierania ślimaków winniczków i ślimaków hodowlanych - nie stanowią zagrożenia, które mogłoby w sposób zdecydowany przesądzić o dalszej egzystencji firmy.

W ocenie organu odwoławczego nie można zgodzić się także z przedstawioną przez podatnika interpretacją dotyczącą zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych. Nie jest tak, że jedynie słusznym działaniem organu jest to, które nie godzi w interesy podatnika, że stanowi jej naruszenie uwzględnienie przez organy podatkowe zmieniających się przepisów, funkcjonującej w orzecznictwie ich wykładni, podejmowanie czynności zmierzających do ujednolicenia zasad opodatkowania i doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.

Co się zaś tyczy tej części odwołania, w której podatnik zamieścił wywód o niemożności eksploatowania rzeczonych gruntów ze względów technicznych, organ odwoławczy wypowiedział się w odrębnym rozstrzygnięciu, którego podatnik nie zaskarżył.

W skardze na decyzję podatnik domagał się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzja organu I instancji i zasądzenia od organu odwoławczego na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie art. 191, art. 187 §1 , art. 122, art. 121 w zw. z art. 67b §1 pkt 3 O.p., które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że organ dokonując oceny sprawy pominął istotne dla niej dokumenty i okoliczności faktyczne, dokonał oceny dokumentów i okoliczności wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego, a także pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę oraz pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Uzasadniając skargę podatnik stwierdził, że decyzją z (...) 2009r. Burmistrz W. umorzył zaległość w kwocie (...) zł oraz należne odsetki a następną decyzją także odroczył płatność należnego podatku od nieruchomości za 2008r., uwzględniając argumenty podatnika, które w swej treści odpowiadały tym podniesionym we wniosku z (...) września 2009r. Z tego powodu odmowne załatwienia sprawy w decyzji z dnia (...) 2009r. nr (...) traktuje jako naruszenie zasady pogłębiania zaufania podatników do organów podatkowych. Nadto, skarżący wskazał na nielogiczny, w jego ocenie, tok rozumowania organu podatkowego, który w takim samym stanie faktycznym doszedł do odmiennych wniosków. Z faktu, że działka nr (...) położona w Z., była od ponad 20 lat zrekultywowana i zalesiona, organ podatkowy I instancji wywiódł dwa różne i całkowite sprzeczne wnioski, albowiem w niniejszej sprawie stwierdził, że nie stanowi to przesłanki do uznania, że w przedmiotowej sytuacji zachodzi ważny interes podatnika, a w pozostałych dwóch sprawach, gdzie podatnik skorzystał z ulg, organ podatkowy zauważył, że fakt ten stanowi przesłankę do uznania, że zachodzi ważny interes podatnika i postanowił udzielić wyżej opisanych ulg w płatności podatku. Według skarżącego materiał dowodowy, na którym organy podatkowe oparły rozstrzygnięcie (w I i II instancji) nie został zebrany w sposób wyczerpujący.

Zdaniem skarżącego odmawiając umorzenia podatku bazowano jedynie na przypuszczeniach, a nie na faktach zgromadzonych w toku postępowaniu a także znanych - zwłaszcza organowi pierwszej instancji z urzędu z uwagi na rozpatrywanie poprzednich wniosków. Podatnik nie zgadza się z tym, iż w jego przypadku nie zaistniał "ważny interes" a wszelkie przytoczone przez niego okoliczności jak: upadek (...) % posiadanego stada młodych lisów, wprowadzenie dwuletniego zakazu zbierania ślimaków na strategicznym dla firmy regionu wielkopolskiego potraktowano jako zwykłe ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zdaniem podatnika organy orzekające w obu instancjach nie odniosły się do wszelkich twierdzeń skarżącego i nie oceniły wszystkich podanych przez niego argumentów, stanowiących uzasadnienie jego wniosku a odnoszących się do jego sytuacji majątkowej i finansowej. Dane te w sposób pełny zostały wskazane w odwołaniu skarżącego z dnia (...) 10.2009 r. Zostały jednak pominięte zarówno przez organ I instancji, jak i przez organ odwoławczy. Dodatkowo na podstawie posiadanych danych organy obu instancji stwierdziły - w sposób nielogiczny i w sprzeczności do pozostałych decyzji wydanych w pozostałych postępowaniach, że po stronie skarżącego nie wystąpił ważny interes podatnika, gdyż nie miały miejsca takie okoliczności jak: długotrwała choroba, pożar czy inna klęska żywiołowa bądź zdarzenie losowe osłabiające zdolność płatniczą na tyle by uniemożliwiło to zapłatę należnego podatku. Nadto fakty podane przez skarżącego o upadku (...) % posiadanego stada lisów na skutek choroby, wprowadzeniu przez władze 2-letniego zakazu zbierania ślimaków winniczków w Wielkopolsce oraz znacznego obniżenia limitów pozyskiwania ślimaków w sąsiednich województwach (co wpłynęło na znaczne obniżenie wpływów skarżącego z eksportu) oraz podane fakty o ponad (...) % stracie spowodowanej suszą w roku 2008 zostały ocenione w sposób nielogiczny przez organy, jako zwykłe ryzyko skarżącego – z którym winien się liczyć – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Organy nie dostrzegły w tych zdarzeniach ani znamion klęski żywiołowej ani znamion zdarzeń losowych (niezależnych od woli skarżącego), mimo iż faktów zaistnienia tych zdarzeń nie kwestionowały. Co więcej, zdarzenia te były podstawą do udzielenia ulg w spłacie podatku w pozostałych postępowaniach.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Według oceny Sądu organy podatkowe nie przekroczyły granic uznania administracyjnego. Kontroli nie podlega uznanie samo w sobie, ale kwestia, czy decyzja została podjęta zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2002r III SA. 830/00). Piśmiennictwo wskazuje, iż ocenie może podlegać legalność działania organu podatkowego, a nie natomiast zasadność i celowość odmowy (por. J. Kotecki – [w:] "Odmowa umorzenia zaległości podatkowej - uznaniowość decyzji organów podatkowych", Doradca podatkowy, t. 2, 2000/3/58). Kontrolą sądu objęta zatem będzie ta część postępowania administracyjnego, która odnosi się do ustalenia przez organy podatkowe faktu istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie ulgi. W postępowaniu sądowym nie można natomiast kwestionować rozstrzygnięcia merytorycznego zawartego w zaskarżonej decyzji, będącego wynikiem dokonanego przez organ wyboru, jego celowości i słuszności. Poza polem rozważań w tym postępowaniu pozostaje więc ocena przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, których znaczenie jest każdorazowo ustalane przez organ podatkowy. Jeśli zatem sąd nie dopatrzy się uchybień organów w sposobie procedowania i oparcia rozstrzygnięcia o kompletne dowody (w dacie wydania zaskarżonej decyzji) to nie ma podstaw prawnych do eliminowania decyzji z obrotu prawnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż organy podatkowe nie rozstrzygnęły sprawy samowolnie, według własnego widzimisię, a więc według jakiegokolwiek dowolnego działania. Wskazały i oceniły także wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności faktyczne dotyczące sytuacji finansowej i możliwości regulowania zaległości podatkowych skarżącego a ich ocena jest zgodna z doświadczeniem życiowym, logiczna i prawidłowa, co pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sąd podkreśla, że art. 67a § 1 O.p. mówiący o "ważnym interesie podatnika" należy łączyć ze szczególnymi, dramatycznymi sytuacjami, które w niniejszej sprawie nie miały miejsca. Podatnik nie zadbał na czas o właściwą kwalifikację działki nr (...) i nie ma podstaw by skutki tego zaniechania mogły mieścić się w pojęciu ważnego interesu podatnika.

Natomiast okolicznością notoryjną jest fakt, że takie jak powołane przez skarżącą trudności gospodarcze, dotknęły także wielu innych przedsiębiorców i nie kwalifikują do uzyskania wnioskowanej ulgi. To samo tyczy się modernizacji hali produkcyjnej, której przeprowadzenie związane jest z faktem wstąpienia Polski do UE i dostosowywaniem (w tym wypadku rodzimych przedsiębiorstw) do funkcjonujących w niej standardów.

Brak także interesu publicznego przemawiającego za umorzeniem podatku. Nie zachodzi niebezpieczeństwo, że zapłacenie zaległości spowoduje zagrożenie bytu podatnika albo jego upadłość. Należy także wziąć pod uwagę, że istnienie przesłanki interesu publicznego wiąże się z obowiązkiem ponoszenia przez podatników ciężarów publicznych, w tym płacenia podatków. Zatem względy społeczne wymagają i przemawiają za tym, żeby zobowiązania podatkowe były realizowane a podatnik bez należytej rozwagi nie był z nich zwalniany. Wierzyciel podatkowy (organ pierwszej instancji) - w przeciwieństwie do wierzyciela w cywilnoprawnych stosunkach zobowiązaniowych - z punktu widzenia zasady równości i powszechności opodatkowania nie ma swobody w dysponowaniu wierzytelnością publicznoprawną (umorzenie zaległego podatku, w tym odsetek).

Nie sposób zgodzić się z podatnikiem, który powołując się na inne dotyczące go postępowania, zarzucił jakoby organ drugiej instancji błędnie ocenił stan faktyczny sprawy czy nie wziął pod uwagę istotnych okoliczności i dowodów oraz ocenił materiał dowodowy wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego.

Wprawdzie Burmistrz W. umorzył skarżącemu zaległy podatek od nieruchomości za okres od (...) stycznia do (...) lipca 2009r., jednakże szczegółowo wyjaśnił, iż czyniąc to miał na uwadze okoliczność podjęcia przez R. w Ł. działań zmierzających do zmiany przekwalifikowania gruntów wchodzących w skład wskazanej powyżej działki. Fakt umorzenia zaległości za podany okres, z powodu szczególnej przesłanki w tym czasie występującej nie upoważnia do uzyskania takiej samej ulgi za inny okres, gdzie przesłanka taka nie występowała. Także kilkukrotne odraczanie płatności podatku od nieruchomości za 2008r. nie musi stanowić przesłanki, która będzie skutkować umorzeniem zaległości podatkowej za sporny okres. Należy pamiętać, iż zgodnie z materiałem dowodowym w aktach sprawy skarżąca otrzymywała w okresie od 2007r. do 2009r. już kilkukrotnie pomoc publiczną. Ponadto, co podkreślił organ podatkowy, uzyskała wpływy ze sprzedaży nieruchomości na kwotę (...) zł zaś w najbliższych latach ma możliwość otrzymania dochodów ze sprzedaży działek ujętych w palnie zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy W. Nadto posiada znaczny majątek o wartości ponad (...) złotych oraz oczekiwała płatności od kontrahenta za przerobione mięso ślimaków w znacznej kwocie (...) euro. Wymienione przesłanki, w ocenie sądu, pozwalały na przyjęcie, iż R. w Ł. jest w stanie zapłacić zaległość podatkową.

Reasumując, organ podatkowy zebrał i ocenił cały materiał dowodowy w sposób logiczny oraz wyjaśnił niezbędne elementy stanu faktycznego działając zgodnie z zasadami zaufania do organów podatkowych oraz prawdy obiektywnej a swoje rozstrzygniecie należycie uzasadnił - co czyni zarzuty skargi bezzasadnymi.

Dlatego sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.,) orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ R. Wiatrowski /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont