Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 25/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędzia NSA Elżbieta Makowska /spr./, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej odrzuca skargę


UZASADNIENIE

P. J. w dniu 24 kwietnia 2007 r. złożył w Prokuraturze Rejonowej

w Ś. wniosek o udzielenie informacji jakimi sprawami zajmowali się kierownicy urzędów i ich zastępcy w okresie 01.10.06 - 31.12.06 r.

Wniosek ten zakwalifikowany został jako wniesiony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prokurator Rejonowy w Ś. na podstawie art. 16 ust. 1 i 2, art. 3 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) odmówił udzielenia żądanej informacji publicznej.

Prokurator Okręgowy w S., decyzją z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P. J. od opisanej wyżej decyzji Prokuratora Rejonowego w Ś. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W dniu 11 sierpnia 2008 r. P. J. za pośrednictwem organu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w S. w sprawie wniosku z dnia 24 kwietnia 2007 r. złożonego do Prokuratury Rejonowej w Ś., w której mimo złożenia zażalenia w trybie art. 129 Kpa, organ nadal trwa w bezczynności.

Prokurator Okręgowy w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Z uzasadnienia tej odpowiedzi wynika, że w ocenie organu jest to skarga na decyzję Prokuratora Okręgowego w S. z dnia [...] Nr [...].

Na rozprawie sądowej P. J. popierając skargę, precyzował, że "została ona wniesiona na decyzję Prokuratora O. z dnia [...]"

i decyzji tej zarzucił rażące naruszenie art. 107 Kpa oraz art. 5 i 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zasadą jest, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się na piśmie. Wynika to z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.), dalej określanej jako P.p.s.a.. Od zasady tej ustawa nie przewiduje wyjątków.

Określając warunki formalne skargi, która jest szczególnym pismem procesowym, ustawodawca wskazał w art. 57 § 1 P.p.s.a., że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z przepisu tego oraz z art. 58 § 1 pkt 3

w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. wynika, że sąd bada czy skarga spełnia warunki formalne, a zatem sąd nie jest związany sposobem zrozumienia i zakwalifikowania skargi przez zaskarżony organ. Dlatego okoliczność, że prokurator zakwalifikował skargę jako wniesioną na decyzję, a nie na bezczynność nie wiąże sądu. Podobnie nie wiąże sądu zmiana granic i przedmiotu skargi dokonana przez skarżącego na rozprawie. Taka sytuacja proceduralna jaka zaistniała w niniejszej sprawie stanowiła natomiast asumpt do skierowania sprawy na rozprawę, celem zbadania przedmiotu skargi i rozważenia w pierwszej kolejności kwestii jej dopuszczalności w pełnym składzie orzekającym.

Analiza dosłownej treści skargi wskazuje, zdaniem sadu, na to, że skarga ta nie została wniesiona na decyzję Prokuratora Okręgowego w S., skoro nie mówi się w niej o decyzji, nie wymienia się takiego aktu i daty jego wydania. Przeciwnie, zawarta w pierwszym zdaniu skargi, złożonej przez P. J.

w dniu 11 sierpnia 2008r. w Prokuraturze Okręgowej w S. (o czym świadczy prezentata tego organu) treść: "za pośrednictwem organu pozostającym

w procesowej bezczynności" oraz powołanie się między innymi na art. 3 §1 pkt 8 P.p.s.a. jak i dalsza treść pisma, nie pozostawiają wątpliwości, co do tego, że P. J. wniósł do sądu skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego

w S. w związku z nie załatwieniem jego wniosku. Skarżący wprawdzie nie napisał daty wniosku, adresata wniosku, a posłużył się określeniem "wg akt sprawy", jednakże akta administracyjne zawierają wniosek, którego treść wskazuje, że P. J. złożył w dniu 24 kwietnia 2007 r. wniosek o udzielenie informacji publicznej do Prokuratora Rejonowego w Ś.

Z powyższych rozważań wynika, że skarga P. J. na bezczynność organu jakim jest Prokurator Okręgowy w S. jest niedopuszczalna. Adresatem wniosku o udzielenie informacji publicznej, w przedmiocie którego wniesiona została skarga na bezczynność - był Prokurator Rejonowy w Ś., a zatem tylko ten organ mógł być, teoretycznie rzecz ujmując, bezczynny. Niezależnie bowiem od tego, czy wniosek strony dotyczy sprawy prowadzonej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy jakiejkolwiek innej sprawy z zakresu administracji publicznej, skarga do sądu administracyjnego na nie załatwienie sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego, albo w terminie przewidzianym w przepisie szczególnym, dopuszczalna jest wyłącznie na bezczynność właściwego organu (podmiotu), do którego strona złożyła podanie wszczynające postępowanie administracyjne. Oczywiście okoliczność, czy w sprawie przedmiotowego wniosku P. J. z dnia 24 kwietnia 2007r. Prokurator Rejonowy w Ś. faktycznie był bezczynny, pozostać musi poza osądem, skoro zaistniała przyczyna niedopuszczalności skargi polegająca na wniesieniu jej przeciwko niewłaściwemu organowi.

Dlatego należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.