Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1368/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 46 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 150/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 150/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich.

Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę podkreślił, że pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które wraz z tą decyzją zostało skutecznie doręczone do rąk skarżącego 1 grudnia 2010 r., skargę nadano 3 stycznia 2011 r., to jest po upływie trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności.

Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzucił skargę.

W skardze kasacyjnej, M. G. zaskarżył powyżej opisane postanowienie w całości, zarzucając naruszenie art. 53 § 1 i art. 83 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo, że z potwierdzenia odbioru skargi wynikało, że została doręczona 3 grudnia 2010 r., a nie jak wskazano w uzasadnieniu – 1 grudnia 2010 r.

Wniesiono o uchylenie postanowienia i przekazanie skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że jeżeli skarżący odebrał przesyłkę 3 grudnia, to termin do złożenia skargi mijał 2 stycznia 2011 r. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym. Wobec powyższego, ostatnim dniem terminu do złożenia skargi był 3 stycznia 2011 r., co oznacza, że nie uchybiono terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przede wszystkim, skarżący nie wyjaśnił, na czym opiera twierdzenie, że decyzja organu zaskarżona do sądu administracyjnego została doręczona 3 grudnia 2010 r. i nie przedstawił na tą okoliczność żadnych dowodów. Co prawda, na k. 14 akt Sadu I instancji znajduje się oświadczenie M. G., że "pismo z urzędu" otrzymał 3 grudnia 2010 r., ale jednocześnie w aktach administracyjnych znajduje się własnoręcznie podpisane przez niego potwierdzenie odbioru decyzji (k. 342) przy dacie 1 grudnia 2010 r. Co więcej, na odwrocie potwierdzenia widnieje pieczęć z datą placówki oddawczej również wskazująca na 1 grudnia 2010 r.

Stosownie do treści art. 46 § 1 k.p.a., odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Ponieważ dowód doręczenia znajduje się w aktach, a decyzja zawiera pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia, to skarżący zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. zobowiązany był do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach do 31 grudnia 2010 r.

Zatem wniesienie skargi w dniu 3 stycznia 2011 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.