Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 140/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1, art. 3 § 2 pkt 4, art. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2011r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Radzie Miasta skargę D.B. na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do rozpatrzenie według właściwości.

W dniu [...] grudnia 2011r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o "spowodowanie" udzielenia odpowiedzi przez organ po przekazaniu mu sprawy.

Przedmiotem skargi D.B. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. stało się pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], którym organ ten udzielił stronie odpowiedzi na ww. pismo z dnia [...] grudnia 2011r. W zaskarżonym piśmie Kolegium podało, iż zgodnie z art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego organ administracyjny jest zobowiązany do załatwienia sprawy bez zbędnej włoki. Z kolei zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

SKO poinformowało, iż od przekazania Radzie Miasta skargi D.B. na pracowników MOPS do momentu złożenia przez stronę ww. pisma z dnia [...] grudnia 2011r. minęło dopiero 9 dni, a zatem nie upłynął jeszcze termin do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269

z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4

i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze udzieliło stronie informacji, że organy administracji publicznej są zobligowane do załatwienia spraw w terminie określonym w art. 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego oraz, że od dnia przekazania Radzie Miasta skargi D.B. na pracowników MOPS do momentu złożenia przez stronę pisma z dnia [...] grudnia 2011r. minęło dopiero 9 dni, a zatem nie upłynął jeszcze termin do załatwienia sprawy.

Rozważenia w niniejszym postępowaniu wymagało, czy zaskarżone skargą pismo organu jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ppsa.

Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane

w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest,

że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa,

tj. nie stanowi indywidualnej interpretacji podatkowej, nie jest również aktem prawa miejscowego, czy też innym aktem z zakresu administracji publicznej wydanym przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego, ani również aktem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.

Wreszcie, w ocenie tutejszego Sądu, nie stanowi ono również jednej

z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: akt lub czynność nie ma charakteru decyzji lub postanowienia, jest podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, ma charakter publicznoprawny. Co jednak najistotniejsze czynność taka (lub akt) dotyczyć musi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. musi istnieć ścisły

i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Właśnie tej przesłanki nie wypełnia zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zawiera ono jedynie informację o zajętym w odniesieniu do skierowanej do organu korespondencji stanowisku.

Powyższe prowadzi do wniosku, że ww. pismo Kolegium nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.