Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1375/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 29a
journal: Dz.U. 2003 nr 65 poz 595
law: Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. spraw ze skarg Akademii [...] w W. i P. O. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Wydziału 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz Akademii [...] w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 4. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz P. O. kwotę 791, 80 (siedemset dziewięćdziesiąt jeden złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], którą to decyzją stwierdzono nieważność uchwały Rady Wydziału [...] w W. z dnia [...] stycznia 2013 r.

Jako podstawę materialnoprawną organ wskazał art. 156 § 1 K.p.a. w związku z art. 29a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595 ze zm.).

W motywach uzasadnienia organ podał, że Rada Wydziału [...] w dniu [...] stycznia 2013 r. podjęła uchwałę w przedmiocie odmowy uchylenia własnej uchwały z dnia [...] września 1996 r. w sprawie nadania P.O. kwalifikacji I stopnia.

W ocenie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, podjęta przez Radę Wydziału w dniu [...] stycznia 2013 r. uchwała dotknięta została wadą nieważności, albowiem brak było podstaw do zakończenia toczącego się postępowania wznowieniowego w ten sposób. Centralna Komisja wskazała, że Rada Wydziału przed podjęciem uchwały nie przeprowadziła merytorycznego postępowania wznowieniowego (nie wykonała postanowienia Centralnej Komisji z dnia [...] kwietnia 2012 r.), bowiem nie przeprowadziła czynności na okoliczność uzyskania dowodu w postaci oryginału pracy kwalifikacyjnej p. P.O.. Wobec braku oryginału tej pracy, w zasobach bibliotecznych (archiwum) [...] w W. oraz u autora dzieła, Centralna Komisja stwierdziła, że brak oryginału pracy kwalifikacyjnej i niepodjęcie przez Radę Wydziału czynności do odtworzenia dzieła P.O. pt. "[...]", należało stwierdzić nieważność uchwały Rady Wydziału z dnia [...] stycznia 2013 r. Jednocześnie Centralna Komisja wyjaśniła, że nie można było uznać, że Rada Wydziału podjęła szereg czynności zmierzających do uzyskania pracy kwalifikacyjnej P.O., albowiem nie podjęła czynności w celu odtworzenia tej pracy zgodnie z przepisami.

Centralna Komisja wskazała też, że Prokuratura Rejonowa [...] prowadzi czynności sprawdzające w sprawie o czyn z art. 231 K.k., sygn. akt [...] (dot. przewodu P.O.) a Rada Wydziału podjęła uchwałę, nie czekając na zakończenie postępowania karnego w sprawie ukrycia pracy kwalifikacyjnej. W końcowej części Centralna Komisja podkreśliła, że z uwagi na niewykonanie postanowienia o wznowieniu i niezakończenie postępowania wznowieniowego należało stwierdzić nieważność uchwały Rady Wydziału [...] w W. z dnia [...] stycznia 2013 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi [...] w W. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie decyzji Centralnej Komisji i zasądzenie kosztów postępowania skarżąca zarzuciła naruszenie art. 29a ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki, poprzez jego zastosowanie do uchwały, mimo że przepis ten zezwala wyłącznie na stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia. Nadto podniosła, iż organ nie wskazał, w oparciu o który konkretnie punkt art. 156 § 1 K.p.a. stwierdzono nieważność przedmiotowej uchwały.

Podniosła też, że uchwała Rady Wydziału [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. została podjęta w ramach postępowania o wznowienie postępowania a nie w ramach postępowania o nadanie tytułu lub stopnia.

Strona skarżąca wskazała też, że zarówno przepisy ustawy o stopniach naukowych (...), jak i przepisy K.p.a. nie przewidują procedury odtworzenia dowodu.

W odpowiedzi na skargę organ – Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów – wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, iż przedmiotowa sprawa toczy się w trybie wznowieniowym. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wszczęła postępowanie wznowieniowe.

Czynności tej (wszczęcia postępowania) Centralna Komisja dokonała w oparciu o art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595 ze zm.). Przepis ten stanowi, że przesłankami do wznowienia postępowania w sprawie, oprócz wymienionych w K.p.a., mogą być ujawnione okoliczności, wskazujące na to, że stopień (...) albo tytuł profesora został nadany na podstawie dorobku powstałego z naruszeniem prawa, w tym praw autorskich lub dobrych obyczajów w nauce. Wskazać też należy, albowiem ma to istotne znaczenie w sprawie, że Centralna Komisja w uzasadnieniu decyzji podkreśliła, że postępowanie wznowieniowe nie zakończyło się.

W ocenie Sądu, wszczęte z urzędu w dniu [...] kwietnia 2012 r. przez Centralną Komisję postępowanie wznowieniowe winno zakończyć się rozstrzygnięciem przewidzianym w katalogu rozstrzygnięć wyznaczonym przez art. 151 K.p.a. i art. 29a ustawy o stopniach naukowych (...) i winno odnosić się do uprawnień nadanych P.O. w dniu [...] września 1996 r. Podkreślić należy (za organem), iż wszczęte postępowanie wznowieniowe nie zostało zakończone (brak jest w tym przedmiocie rozstrzygnięcia).

Tymczasem przedmiotem zaskarżonej decyzji jest uchwała Rady Wydziału [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. (która nie kończy postępowania wznowieniowego), zgodnie z katalogiem rozstrzygnięć, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, przewidzianym w art. 151 K.p.a. i art. 29a ustawy o stopniach naukowych (...). A zatem rozstrzygnięcie to (uchwała) należy zakwalifikować, jako zapadłe w toku postępowania wznowieniowego. Nie stanowi ono skutecznego aktu kończącego postępowanie wznowieniowe, od którego to aktu przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Wprawdzie organ sam dostrzegł, że postępowanie wznowieniowe nie zakończyło się, ale uszło jego uwadze, że postępowanie w trybie art. 156 K.p.a. dotyczy wyłącznie rozstrzygnięć ostatecznych, a nie niezakończonych. A zatem oparcie przez Centralną Komisję rozstrzygnięcia o przepis art. 156 § 1 K.p.a. było samo w sobie dotknięte nieważnością.

Reasumując, brak było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji. Dlatego też w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. należało zaskarżoną decyzję wyeliminować z obrotu prawnego, jako wydaną bez podstawy prawnej.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż po zakończeniu wznowionego postępowania, to jest po wydaniu rozstrzygnięcia zgodnie z katalogiem rozstrzygnięć, przewidzianych dla postępowania wznowieniowego określonych w at. 151 K.p.a. i art. 29a omawianej ustawy, środek zaskarżenia będzie dopuszczalny.

Odnosząc się do drugiej podstawy prawnej wskazanej w osnowie decyzji z dnia [...] lutego 2013 r., wskazać należy na jej nieprawidłową treść. A mianowicie, że osnowa zawiera sformułowanie "postanawia w trybie art. 29a ustawy stwierdzić nieważność czynności przedmiotowej Rady Wydziału z [...] stycznia 2013 r., tj. podjęcia ww. uchwały". Uszło uwadze organu, iż przepis art. 29a omawianej ustawy stanowi, że organ "w drodze decyzji stwierdza nieważność postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia (...)".

Wydając przedmiotową decyzję, organ wyszedł zatem poza dopuszczalny przedmiot orzekania, określony treścią art. 29a omawianej ustawy, który przyzwala wyłącznie na stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie nadania tytułu. W ocenie Sądu, przepis art. 29a ustawy w rozpoznawanej sprawie mógł znaleźć zastosowanie do postępowania w sprawie nadania tytułu z dnia [...] września 1996 r., a nie do uchwały Rady Wydziału z dnia [...] stycznia 2012 r., która zaprezentowała stanowisko, że odmawia uchylenia własnej uchwały z dnia [...] września 1996 r. w sprawie nadania P.O. kwalifikacji I stopnia.

W ocenie Sądu, uchwała Rady Wydziału z dnia [...] stycznia 2012 r. nie kończy wszczętego postępowania wznowieniowego (jest aktem, ewentualnie decyzją incydentalną (częściową) o charakterze opinii wyrażającej stanowisko Rady Wydziału). A skoro tak, to w oparciu o art. 29a ustawy brak było podstaw, by wyeliminować decyzję częściową – tj. uchwałę z dnia [...] stycznia 2012 r. z obrotu prawnego. Ponownie wskazać należy, iż przepis art. 29a cytowanej ustawy stanowi, że Rada lub Centralna Komisja w drodze decyzji "stwierdza nieważność postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia". Powyższy przepis nie przyzwala na stwierdzenie nieważności uchwały "w przedmiocie odmowy uchylenia własnej uchwały z [...] września 1996 r. (...)".

Zauważyć należy, iż wykładnia językowa przepisu art. 29a ustawy prowadzi do wniosku, iż racjonalny ustawodawca w przepisie tym ograniczył katalog rozstrzygnięć jedynie do rozstrzygnięcia "stwierdzenia nieważności postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia". Oznacza, że każde inne rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne w oparciu o przepis art. 29a przedmiotowej ustawy.

Reasumując, ponieważ organ rażąco naruszył przepis art. 29a ww. ustawy oraz przepis art. 156 K.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej.

O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 powołanej ustawy.