Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2323/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] marca 2015 r. nr. [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

W.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Strona wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji uzasadniła niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wyjaśnił, iż szkoda ta grozi nie tylko Skarżącemu lecz także Skarbowi Państwa, który nałożył na Skarżącego kary na podstawie niekonstytucyjnego przepisu, tj. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. W przypadku potwierdzenia niekonstytucyjności ww. przepisu przez Trybunał Konstytucyjny Skarb Państwa będzie zmuszony oddać 160 mln zł co będzie równoznaczne z niepowetowaną szkodą dla budżetu państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Dokonując oceny wniosku Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżący nie uprawdopodobnił w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, nie wskazał jakichkolwiek argumentów uprawdopodobniających możliwość wystąpienia szkody. Natomiast powołana we wniosku argumentacja, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawia możliwość wystąpienia szkody po stronie Skarbu Państwa w żadnym stopniu nie uzasadnia wstrzymania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wyjaśnić należy, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.

Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przemawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji.

Na marginesie Sąd zauważa, że nałożony na stronę skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.