Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 828/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc kwiecień 2010 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 marca 2014 r., nr [...], została uznana za doręczoną w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.). Przesyłkę z decyzją awizowano w dniach 13 marca 2014 r. oraz 21 marca 2014 r.

Pismem z dnia 11 lipca 2016 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona podniosła, że decyzja II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 r. leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Nie była wstanie zajmować się sprawami swojej firmy. W dniu 4 lipca 2016 r. skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji II instancji.

Zarządzeniem z dnia 19 października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, czy w okresie od marca do kwietnia 2014 r. była poddawana zabiegom leczniczym (hospitalizowana, poddawana leczeniu w inny sposób) – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.

Wezwanie doręczono stronie w dniu 31 października 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wraz z pismem nadanym w dniu 5 listopada 2016 r. przedłożyła zaświadczenie, z którego wyniknęło, iż przebywa pod stałą kontrolą Poradni Onkologicznej [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje ona leczenie farmakologiczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98; postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się, np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (zob. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).

W omawianej sprawie skarżąca uzasadnia uchybienie terminowi tym, że decyzja organu II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 r. leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Nie była wstanie zajmować się sprawami swojej firmy. W dniu 4 lipca 2016 r. skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji II instancji.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca wraz z pismem nadanym w dniu 5 listopada 2016 r. przedłożyła zaświadczenie, z którego wyniknęło, że przebywa pod stałą kontrolą Poradni Onkologicznej [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje ona leczenie farmakologiczne.

Sąd wzywając stronę, zgodnie z treścią zarządzenia, miał na uwadze to, aby skarżąca uprawdopodobniła, iż w okresie, w którym przesyłka zawierająca odpis decyzji objętej skargą była awizowana z powodu jej nieodebrania przez adresata, stan jej zdrowia uniemożliwił odebranie przesyłki i w konsekwencji wniesienie skargi z zachowaniem terminu. Skarżąca przedłożonym Sądowi zaświadczeniem nie uprawdopodobniła powyższej okoliczności. Skarżąca nie uprawdopodobniła twierdzeń o stanie zdrowia uniemożliwiającym podjęcie przedmiotowych działań osobiście, jak i za pomocą osób trzecich.

Ponownego podkreślenia wymaga to, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jedynie w wyjątkowych wypadkach jest przez sądy uwzględniany. Tak więc rzeczą strony było uprawdopodobnienie twierdzeń zawartych we wniosku. Sąd przy tym nie żądał wykazania – tzn. dowodzenia przez stronę – a jedynie uprawdopodobnienia wystąpienia okoliczności, na które strona powoływała się wnosząc o przywrócenie terminu. Skarżąca miała więc jedynie uprawdopodobnić twierdzenia, że po przebytej w 2009 roku operacji usunięcia nowotworu, jej sytuacja życiowa nadal uniemożliwiała podejmowania działań związanych z prowadzoną działalnością, w tym uniemożliwiała zadbanie o swoje interesy związane z tą działalnością, poprzez podjęcie w marcu – kwietniu 2014 r. wskazanej przesyłki pocztowej.

Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.