Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 449/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia opłaty kancelaryjnej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Ł. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, postanawia zwolnić skarżącą od uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Ł. R. (dalej jako skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W związku z tym skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana była - zgodnie z postanowieniami § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalsze koszty w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W dniu 13 grudnia 2017 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł.

W wyniku rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z 29 grudnia 2017 r. oddalił przedmiotową skargę.

Wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz.1369) – zwanej dalej p.p.s.a, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z treści wniosku wynika, że podstawą utrzymania jednoosobowego gospodarstwa domowego skarżącej są środki pieniężne pochodzące ze świadczenia przedemerytalnego w wysokości 886,40 zł netto. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika również, że skarżąca poza lokalem mieszkalnym o powierzchni [...] m² nie posiada żadnego majątku, oraz że ponosi koszty związane z obsługą zobowiązania kredytowego w wysokości 130 zł miesięcznie oraz wydatki związane z opłatami za lokal mieszkalny, energię elektryczną, wodę i gaz w łącznej kwocie 656,07 zł.

W załączeniu do wniosku skarżąca przekazała kserokopię decyzji ZUS z 30 listopada 2017 r. o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego.

Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył , co następuje:

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w części następuje w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika z zacytowanych wyżej przesłanek, instytucja prawa pomocy jako wyjątek od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, może być udzielana w szczególnych przypadkach.

W tym względzie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów przez strony i z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. (zob. postanowienie z 6 października 2004 r., GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8; postanowienie z 15 kwietnia 2008 r., II FZ 106/08, lex nr 471131; postanowienie z 22 maja 2013 r., II OZ 383/13, lex nr 1319081).

W ocenie referendarza informacje oraz dane zwarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak też wynikające z dokumentów wskazują na wyjątkową sytuację skarżącej w rozumieniu art. 246 § 1, pkt. 2 p.p.s.a.

Referendarz uznał bowiem, iż z dochodów uzyskiwanych w gospodarstwie domowym w wysokości 886,40 zł, obciążonych dodatkowo (poza stałymi kosztami utrzymania w wysokości 656,07 zł) wydatkami związanymi z obsługą zobowiązania kredytowego, skarżąca nie jest w stanie wygenerować środki pieniężne umożliwiające jej zapłatę wymaganych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.