Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3331/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2018 r. (data nadania) K. W. wniosła (na urzędowym formularzu) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W złożonym formularzu podała, że utrzymuje się dopłat obszarowych (11000 zł rocznie), alimentów na dzieci – łącznie 800 zł, podała również, że otrzymuje zasiłek rodzinny (340 zł) oraz świadczenia 500+ na dwoje dzieci. Wskazała, że jest właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 18,33 ha, posiada również maszyny rolnicze o wartości 50000 zł. Jako konieczne, comiesięczne wydatki wskazała: prąd – 200 zł, woda – 50 zł, KRUS – 300 zł, podatek rolny – 200 zł, jedzenie 1000 zł, ubrania – 600 zł, telefon – 100 zł, środki czystości – 600 zł, pasze 1000 zł, inne – 200 zł.

W piśmie z dnia 4 kwietnia 2018 r. wezwano Skarżącą do nadesłania, w terminie 14 dni: wyciągów z posiadanych przez nią rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich sześciu miesięcy, w tym również rachunku na którego przelewane są płatności z tytułu dopłat bezpośrednich z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, kopii decyzji właściwego organu administracji określającej wysokość zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości/podatku rolnego/podatku leśnego za 2018 rok; kopii dokumentów (rachunków, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów) wskazujących wysokość, ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych opłat związanych z eksploatacją domu (np. opłat za energię elektryczną, wodę, opał itp.), a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, wyjaśnienia jakie zwierzęta hodowlane są utrzymywane w gospodarstwie (skoro Skarżąca podała, że zakupuje pasze) oraz jaki osiąga dochód w związku z hodowlą tych zwierząt, wyjaśnienia czy podane w pkt 11 wniosku wydatki na jedzenie, ubrania, środki czystości, pasze ponoszone są co miesiąc, czy tez w innych odstępach czasu. Ponadto wezwano o uzupełnienie formularza w pkt 5 – uzasadnienie wniosku, pkt 6 (oświadczenie o stanie rodzinnym) i pkt 7.1 (nieruchomości: dom i jego wielkość).

Wezwanie to doręczono Wnioskodawczyni w dniu 26 kwietnia 2018 r.

W dniu 11 maja 2018 r. Skarżąca wniosła o ponowne przesłanie jej powyższego zarządzenia. W dniu 15 maja ponownie przesłano Skarżącej powyższe wezwanie. Doręczono je w dniu 30 maja 2018 r.

W dniu 6 czerwca 2018 r. Skarżąca uiściła wpis od skargi (100 zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym może następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554).

Sytuacja majątkowa Skarżącej przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazała się niewystarczająca do oceny jej możliwości płatniczych, dlatego została wezwana do podania dodatkowych informacji. Zgodnie bowiem z art. 255 Ppsa jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Wezwanie do nadesłania wskazanych wyżej informacji zostało doręczone Skarżącej w dniu 26 kwietnia 2018 r. i ponownie w dniu 30 maja 2018 r. Pozostało jednak bez odpowiedzi.

Wobec odmowy udostępnienia informacji na temat swojego stanu majątkowego – do czego Wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 P.p.s.a. była zobowiązana, Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny faktycznej sytuacji majątkowej Skarżącej. Skarżąca uchylając się od złożenia pełnego oświadczenia, uniemożliwiła ocenę jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Referendarz nie mógł również obiektywnie ocenić skali miesięcznych koniecznych wydatków niezbędnych na utrzymanie, w porównanie z osiąganym dochodem, skoro Skarżąca nie odpowiedziała również na wezwanie w tym zakresie (lit. e wezwania). Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane.

Należy także zaznaczyć, że Skarżąca wygospodarowała kwotę 100 zł na opłacenie wpisu w niniejszej sprawie, co wskazuje na to, że posiada jednak wolne środki, które mogła przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.