Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1111/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W. K. dnia [...] marca 2010 r. (data stempla pocztowego) nadał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Zarządzeniami z dnia [...] sierpnia 2010 r. i z dnia [...] października 2010 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

W odpowiedzi Skarżący oświadczył, że okolicznością faktyczną uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi było nieoddanie przesyłki adresatowi przez syna K. K. przebywającego i opiekującego się wówczas domem podczas nieobecności ojca w miejscu zamieszkania. Postanowienie zostało przekazane Skarżącemu przez syna dopiero w dniu [...] marca 2010 r. Skarżący dodatkowo zauważył, że z uwagi na charakter i sezonowość wykonywanej pracy (prowadzi gospodarstwo ogrodnicze) w okresie zimowym często przebywa poza miejscem pracy gdzie jest zameldowany. Domem wówczas zajmuje się jego syn, który m.in. odbiera korespondencję. Do pisma Skarżącego załączono oświadczenie jego syna, że dopiero w dniu [...] marca 2010 r. przekazał ojcu postanowienie Kolegium z dnia [...] lutego 2010 r.

Ze znajdujących się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono Skarżącemu dnia [...] lutego 2010 r. Postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle postanowień art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

- strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,

- wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

- jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin,

- we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

- powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] lutego 2010 r. wynika, iż jego doręczenia dokonano dnia [...] lutego 2010 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] marca 2010 r. (ostatni dzień terminu przypadał w sobotę [...] marca 2010 r., więc zgodnie z art. 83 § 2 ppsa, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy). Skarżący skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył w dniu [...] marca 2010 r., jako w pierwszym dniu po uchybieniu terminu do dokonania czynności, zatem przedmiotowy wniosek został złożony w przewidzianym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie.

W związku z dopełnieniem uchybionej czynności (wniesienie skargi) oraz z uwagi na niewątpliwość powstania ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, do rozważenia pozostaje wypełnienie ostatniej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu uchybionej czynności procesowej, a mianowicie uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., I OZ 966/08, niepubl.).

Skarżący podniósł, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż postanowienie zostało przekazane mu dopiero w dniu [...] marca 2010 r. Jednakże wnioski wypływające z analizy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia przeczą treści oświadczenia Skarżącego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bowiem, że postanowienie z dnia [...] lutego 2010 r. zostało doręczone osobiście adresatowi W. K. w dniu [...] lutego 2010 r. Odbiór postanowienia został potwierdzony przez Skarżącego podpisem - "[...]". Podpis ten odpowiada podpisowi jaki Skarżący złożył m.in. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 28 akt sądowych). A zatem Skarżący dysponował postanowieniem już w dniu [...] lutego 2010 r. Natomiast uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu oraz załączonego do niego oświadczenia syna Skarżącego nie można uznać za zgodne z prawdą, gdyż przeczy im istniejący podpis Skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, dowodzący, że we wskazanym dniu nastąpiło wydanie przesyłki do rąk oznaczonej osoby, która następnie osobiście pokwitowała jej odbiór. Dlatego też oświadczenia Skarżącego, jako sprzeczne z istniejącym materiałem dowodowym, nie mogą skutecznie uprawdopodobnić wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi.

Na marginesie wskazać należy, iż nawet gdyby faktycznie postanowienie z dnia [...] lutego 2010 r. zostało doręczone do rąk syna Skarżącego, to jego zaniedbanie i przekazanie przesyłki jej adresatowi dopiero po upływie ponad miesiąca od dnia jej otrzymania, nie pozwalałoby przyjąć, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy Skarżącego. Niedbalstwo osoby, do rąk której dokonano doręczenia zastępczego jest traktowane bowiem tak samo, jak niedbalstwo adresata decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 480/08, Lex Nr 515193). Brak winy strony w uchybieniu terminu będzie miał miejsce w sytuacji, gdy wystąpiła takiego rodzaju okoliczność, która uniemożliwiła lub opóźniła domownikowi oddanie decyzji adresatowi. Zawsze muszą to być okoliczności niezależne od osoby odbierającej przesyłkę, zaś nigdy wynikające z jej niedbalstwa. Takich okoliczności zaś wniosek Skarżącego nie zawiera. Mylne rozumienie zasad doręczania pism (tzn., że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczy się od dnia faktycznego otrzymania decyzji, a nie od dnia doręczenia jej domownikowi) nie powoduje, iż Skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nieznajomość prawa nie jest bowiem traktowana jako okoliczność wykluczająca winę w uchybieniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r., I OZ 394/10, niepubl. czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2010 r., I OZ 327/10, niepubl.). Podsumowując, stwierdzić należy, że datą doręczenia jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę domu. Datą doręczenia nie jest natomiast dzień faktycznego odebrania przez adresata pisma przekazanego przez te osoby (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 1731/98, Lex Nr 40679).

W związku z powyższym nie można stwierdzić, aby okoliczność powołana przez Skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu mogła stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu. Nie wskazuje ona bowiem na brak winy strony w uchybieniu terminu, dlatego na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.