Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1801/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 53 ust. 1 pkt 1, art. 53 ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 234 poz 1694
law: Ustawa z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity
article: art. 21
journal: Dz.U. 2007 nr 120 poz 818
law: Ustawa z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Protokolant - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2010 r. sprawę ze skargi R.G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz R.G. tytułem kosztów postępowania sądowego 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych);


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2009r. wydaną w trybie art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 pkt 2 oraz art. 62 ust.1 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 z późn.zm.) oraz na podstawie art. 21 ustawy z 24 maja 2007r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007r. nr 120, poz. 818) oraz art. 23 ustawy z 24 października 2008r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008r. nr 216, poz. 1367) oraz art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn.zm. zwany dalej kpa) odmówił R. G., obywatelowi A. udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP.

Organ I instancji wskazał, iż cudzoziemiec wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP w dniu [...] lipca 2007r., motywując go zamiarem podjęcia pracy oraz chorobą syna.

Wojewoda podał, że stosownie do art. 53 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu obowiązującym do 20 lipca 2007r. cudzoziemiec, by otrzymać takie zezwolenie obowiązany jest posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Cudzoziemiec składając wniosek, jak wskazał organ rozpatrujący sprawę, załączył kopię wniosku o wydanie zezwolenia na pracę złożonego w dniu [...] maja 2007r. w W. w O. przez Zakład Usług [...] "A.", w charakterze kierowcy samochodu. Do organu wpłynęło także, co zaznaczył Wojewoda, oświadczenie D. W. o zamiarze zatrudnienia zainteresowanego na stanowisku przedstawiciela handlowego w kontaktach między krajami [...], jednak cudzoziemiec nie dostarczył przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę.

Również, co podkreślił organ I instancji okoliczność leczenia syna powoływana przez wnioskodawcę nie została udokumentowana, a sam fakt uczęszczania do polskiej szkoły dzieci zainteresowanego nie rodzi po stronie organu obowiązku zalegalizowania pobytu cudzoziemca w wybranej przez niego formie. Ponadto, co najważniejsze cudzoziemiec nie udokumentował faktu, iż posiada stabilne i regularne źródło dochodów, gdyż w opinii Wojewody posiadanie przez stronę lokaty bankowej w określonej wysokości nie może być uznane za spełnienie ustawowej przesłanki.

Cudzoziemiec nie zgodził się z rozstrzygnięciem przyjętym przez Wojewodę [...] i wniósł odwołanie od decyzji z [...] lutego 2009r., domagając się jej uchylenia w całości. Autor skargi podkreślił, iż odmowna decyzja spowoduje, iż jego dzieci zostaną drastycznie wyrwane ze swego środowiska, ze szkoły. Jedno z dzieci, co podkreślił odwołujący się wymaga wciąż lekarskiej opieki, co zostało wystarczająco udowodnione poprzez dokumenty i zaświadczenia złożone do organu. Cudzoziemiec podał również, iż posiada stałe i stabilne źródło dochodów, m.in. w postaci środków zgromadzonych na lokacie bankowej, a obawy organu że jego rodzina i on zostaną beneficjentami pomocy społecznej są nieuzasadnione.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z [...] sierpnia 2009r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (w skrócie: Szef Urzędu) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy pokrótce przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny i stanowisko przyjęte przez organ I instancji. Wskazał także, iż cudzoziemiec jedynie częściowo uzupełnił wymaganą dokumentację, złożył oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca w firmie "M." po otrzymaniu zezwolenia na pobyt i pracę, ubezpieczenie zdrowotne ważne do [...] lutego 2009r. oraz zaświadczenie z Wydziału [...] "N." z E., z którego wynika, iż wynajmuje on mieszkanie za kwotę [...]. Zainteresowany dołączył również, jak wskazał Szef Urzędu m.in. nieaktualne potwierdzenie zameldowania, nieaktualne zaświadczenie z [...], aktualne zaświadczenie o wywiązywaniu się z zobowiązań wobec Skarbu Państwa, ubezpieczenie zdrowotne z terminem do [...] lipca 2009r., oświadczenie pracodawcy z [...] maja 2009r. o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca w firmie "O." po otrzymaniu zezwolenia na pobyt i pracę na terytorium RP. Cudzoziemiec dołączył także zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia syna, kserokopię jego karty choroby oraz oświadczenie z [...] lipca 2009r. o zamiarze zatrudnienia wnioskodawcy na stanowisku agenta handlowego. Organ odwoławczy podkreślił, iż w jego opinii cudzoziemiec nie posiada stabilnego i regularnego źródła dochodów wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i swojej rodziny. Takim źródłem mogłaby by być praca zarobkowa, jednak pomimo przedstawienia przez skarżącego oświadczenia o zamiarze zatrudnienia, nie dostarczył on przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę zgodnie z wymogami ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2004r. nr 99, poz. 1001 z późn.zm.).

Wobec stwierdzenia, że wnioskodawca nie spełnia wymogu określonego w art. 53 ust. 7 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, bezzasadnym jest w opinii Szefa Urzędu przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia, czy okoliczność kontynuowania przez syna leczenia uzasadnia zamieszkiwanie strony w Polsce przez okres dłuższy niż 3 miesiące, a tym samym czy stanowi to przesłankę z art. 53 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy.

Decyzja Szefa Urzędu z [...] sierpnia 2009r., stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której cudzoziemiec wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

-obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 53 ust. 1 pkt 1, 7, 8 i 9 ustawy o cudzoziemcach, przez ich niezastosowanie i odmowę wydania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony mimo, że skarżący przebywa legalnie na terytorium RP od ponad 5 lat łącznie ze swoją rodziną oraz ma środki na pobyt w Polsce oraz oświadczenie pracodawcy o zamiarze jego zatrudnienia,

- obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 53 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, przez przyjęcie, iż na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej nie ma wpływu fakt, że syn A. G. jest chory, a jego leczenie wymaga pobytu w Polsce dłuższego niż 3 miesiące,

- obrazę przepisów postępowania administracyjnego przez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia i dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Autor skargi podkreślił, iż jego dzieci posługują się swobodnie językiem polskim i uważają Polskę za swój rodzinny kraj. Ponadto choroba syna A. uniemożliwia mu podróż do kraju pochodzenia, zmiana klimatu a także przerwa w podjętym leczeniu nie będzie sprzyjać poprawie zdrowia dziecka. Wnoszący skargę wskazał, iż posiada stabilne i regularne środki na utrzymanie swoje i rodziny pochodzące ze sprzedaży domu w A. i wynajmu domu należącego do żony, także znajdującego się w A. (obecnie dochód z wynajmu wynosi [...] miesięcznie).

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie pełnomocnik Szefa Urzędu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga cudzoziemca zasługuje na uwzględnienie.

Wnioskiem z [...] lipca 2007r. skarżący wystąpił do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 z późn.zm.). Materialnoprawną podstawę rozpatrzenia wniosku skarżącego stanowiły przepisy ustawy o cudzoziemcach w wersji obowiązującej w dacie złożenia wniosku. Stanowi o tym art. 21 - obowiązującej od dnia 20 lipca 2007 r. - ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2007 r., Nr 120, poz. 818), zgodnie z którym do spraw wszczętych na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy o cudzoziemcach i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowelizacji stosuje się przepisy dotychczas obowiązujące. Podstawę zatem wydanej decyzji - co prawidłowo przyjął organ - stanowił art. 53 ustawy o cudzoziemcach, gdyż skarżący we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony powołał się na chęć podjęcia pracy oraz na konieczność leczenia syna A.

Dyspozycja treści art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi, iż zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który posiada przyrzeczenie lub przedłużenie przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane. Stosownie zaś do art. 53 ust. 7 ww. ustawy, cudzoziemiec ten jest obowiązany posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu oraz stosowne ubezpieczenie zdrowotne. Dochód ten, po odliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca musi być wyższy niż wysokość dochodu, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej.

W świetle przedstawionych przez cudzoziemca dokumentów m.in. zaświadczenia z [...] o stanie konta na dzień [...] lipca 2007r. oraz zaświadczenia z [...] września 2007r. z Wydziału [...] "N." z E., z którego wynika, że cudzoziemiec wynajmuje mieszkanie za kwotę [...], organ odwoławczy doszedł do wniosku, że cudzoziemiec nie posiada stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i rodziny. Organ odwoławczy nie odniósł się do faktu, iż wymieniona kwota pochodząca z wynajmu domu w A., może stanowić stabilne i regularne źródło dochodów, z zaświadczenia przedstawionego przez Wydział [...] wynika, że opłaty za wynajem będą regulowane miesięcznie, przez okres 5 lat.

Zdaniem Sądu można przyjąć, że wypłata uzyskanych z wynajmu dochodów będzie systematyczna, co miesięczna zatem będzie mogła stanowić źródło dochodów, o których wspomina ustawa. Źródło dochodu musi być przede wszystkim legalne oraz stabilne, a więc niezmieniające się przez dłuższy okres czasu i regularne, czyli powtarzające się w ściśle określonych lub jednakowych odstępach czasu. Wskazana powyżej definicja dochodu nie oznacza bynajmniej zawężenia przedmiotowego pojęcia jedynie do dochodu osiąganego z tytułu wynagrodzenia za pracę (vide wyrok WSA w Warszawie z 19 lutego 2007r. sygn. akt: VSA/Wa 1506/06).

Organ odwoławczy nie rozważył właściwie możliwości pokrycia dochodów 4 osobowej rodziny poprzez środki uzyskane z wynajmu, nie dokonując oceny przedstawionego dokumentu dotyczącego wynajmu lokalu mieszkalnego małżonków G. znajdującego się w A.

Zgodnie z art. 75 § 1 kpa ,,Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny". Art. 76 kpa dotyczy dokumentów urzędowych i ich mocy dowodowej, przy czym chodzi tu o dokumenty sporządzone przez polskie organy państwowe, organy jednostek organizacyjnych lub innych podmiotów w zakresie ich właściwości. W kpa nie uregulowano mocy dowodowej zagranicznych dokumentów urzędowych, w związku z tym podlegają one swobodnej ocenie dowodów dokonywanej przez organy administracyjne, chyba, że co innego wynika z przepisów szczególnych lub umów międzynarodowych - co jak należy przyjąć w przedmiotowym przypadku nie ma miejsca. Zadaniem organów administracji jest zatem ocena złożonego dokumentu i ustalenie, czy został on wystawiony w sposób prawidłowy przez właściwy podmiot a następnie oceny znaczenia jego treści dla rozstrzygnięcia. Ustalenie, że dochody z wynajmu mogą być uznane za stabilne i regularne źródło dochodu oraz to, że faktycznie docierają one do rąk skarżącego i jego żony, pozwolą dopiero na to, ażeby ocenić, czy zastosowanie w sprawie będzie miała przesłanka dotycząca sytuacji rodzinnej skarżącego wynikająca z podnoszonej przez niego choroby syna.

Jak wiadomo we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony R. G. podniósł, że udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony motywuje również kontynuowaniem podjętego przez syna leczeniem astmy. Zgodnie z art. 53 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi który wykaże, że zachodzą inne, niż określone w pkt 1, 1a i ust. 1 okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące, w szczególności ze względu na więzi o charakterze rodzinnym łączące go z zamieszkującym na tym terytorium obywatelem polskim lub obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależącego do Unii Europejskiej lub państwa niebędącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który może korzystać ze swobody przepływu osób na podstawie umów zawartych przez to państwo ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi.

W związku z tym należy uznać, że użycie w art 53 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach określenia "w szczególności", odnosi się do każdej ważnej przesłanki dotyczącej osobistej sytuacji cudzoziemca. Jest przy tym oczywiste, ze przesłanka, którą cudzoziemiec wskazuje, musi być oceniona przez pryzmat tego, czy rzeczywiście jej wystąpienie powoduje konieczność pobytu cudzoziemca w Polsce przez okres czasu dłuższy niż 3 m-ce. W tym stanie rzeczy konieczne będzie dokładne ocenienie tej okoliczności a więc, czy rodzaj choroby i stan zdrowia syna skarżącego A. G., jest tego rodzaju, że jego leczenie możliwie jest jedynie na terytorium RP.

Zatem organ rozpoznając sprawę ponownie, na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji - będzie zobowiązany, w oparciu o fakty przedstawione przez Sąd, do ponownej analizy przesłanek, w zakresie posiadania przez skarżącego i jego rodzinę stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania całej rodziny na terytorium RP. Organ odwoławczy będzie zobowiązany również do rozważenia możliwości zastosowania wobec skarżącego przesłanek z powołanego wyżej art. 53 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.

Dopiero gdy organ odwoławczy weźmie pod uwagę całokształt przedstawionych okoliczności to pozwoli mu na ustalenie możliwości zabezpieczenia środków finansowych przez rodzinę na ich bieżące utrzymanie - mając dodatkowo na uwadze zgromadzone oszczędności

Zaś wszystkie poczynione w ustalenia, dokonane po wnikliwej ocenie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.) winny znaleźć swoje rozwinięcie w uzasadnieniu decyzji wydanej zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 - p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.