Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 367/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego

SENTENCJA

Dnia 20 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.H. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku kwiaciarni p o s t a n a w i a: 1) przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego; 2) umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi J.H. uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia dokonania rozbiórki.

W dniu 18 lutego 2008 roku do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach J.H. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem J.H. oraz synem J.H. Źródłem dochodów rodziny skarżącej jest wynagrodzenie J.H. za pracę w wysokości 2.333,91 złotych, skarżąca jest osobą bezrobotną. J.H. jest studentem III roku Politechniki [...].

Skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni ok. 64 m kw. (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) oraz sklep – kwiaciarnię. Ponadto skarżąca wraz z mężem posiadają udziały w dwóch nieruchomościach, uzyskane w drodze spadku. Skarżąca oświadczyła, iż ponosi znaczne wydatki związane z utrzymaniem domu, których wysokość kształtuje się na poziomie ok. 600 złotych. Skarżąca ponosi znaczne wydatki związane leczeniem, a także zapewnieniem synowi wykształcenia (z braku środków finansowych syn zmuszony był skorzystać z urlopu dziekańskiego). Dodatkowo J.H. wskazała, iż posiada 11 – letni samochód marki P., a na wyposażenie mieszkania składają się kilkunastoletnie meble i sprzęty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż postanowieniem z dnia 23 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał już stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego już wpisu sądowego w wysokości 100 złotych.

W związku z powyższym postępowanie z wniosku strony w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy uznać za bezprzedmiotowe, a jako takie podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Natomiast w ocenie tut. Sądu na uwzględnienie zasługuje wniosek skarżącej w zakresie dotyczącym ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze przedstawioną sytuację rodzinną i majątkową Sąd doszedł bowiem do przekonania, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Z uwagi na fakt, iż skarżąca nie wskazała dokładnie, czy żąda ustanowienia adwokata czy radcy prawnego (poza sporem pozostaje brak możliwości ustanowienia w tego rodzaju sprawie rzecznika patentowego bądź doradcę podatkowego), zatem Sąd uznał za stosowne ustanowienie radcy prawnego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu

AG