Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 392/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki p o s t a n a w i a: ustanowić dla M. W. adwokata


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. W. (dalej też jako skarżący) na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [... grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki.

Następnie skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] czerwca 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Tym samym złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym przyznanie adwokata, oznacza, iż ten ostatni wniosek rozpoznawany będzie w oparciu o przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych dokumentów stanowiących podstawę przyznania uprzednio skarżącemu prawa pomocy wynikało, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Żona skarżącego uzyskuje rentę w kwocie 761 zł. Dochód żony skarżącego w 2008 r. wyniósł 9 000 zł. Żona skarżącego jest od kilku lat leczona [...]. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Z przedłożonych przez niego zeznań podatkowych wynika, iż przychód z działalności gospodarczej osiągnięty w roku 2008 wyniósł 5 794 zł. Wobec skarżącego toczy się szereg postępowań egzekucyjnych, w tym na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na kwotę 6 359 zł., na rzecz gminy [...] na kwotę 2 513 zł, na rzecz innych osób prawnych i fizycznych na łączną kwotę przekraczającą 46 tysięcy złotych.

Z aktualnie przedłożonych dokumentów wynika, iż z prowadzonej działalności gospodarczej skarżący poniósł w 2009 r. stratę w wysokości 14 233 zł. Z kolei aktualna wysokość otrzymywanej przez żonę skarżącego renty wynosi 847 zł. W dniu [...] marca 2010 r. został wydany w stosunku do skarżącego i jego żony nakaz zapłaty na rzecz [...] w kwocie 1 810 zł. Ponadto w dniu 23 listopada 2009 r. bank wypowiedział skarżącemu umowę kredytową wzywając go do spłaty do dnia 2 stycznia 2010 r. kwoty 19 650 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż sytuacja skarżącego uległa pogorszeniu w stosunku do stanu majątkowego, w oparciu o który przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W chwili obecnej nadal prowadzone są wobec skarżącego postępowania egzekucyjne, przy czym pojawiły się również nowe zobowiązania. Skarżący z kolei w ubiegłym roku osiągnął stratę z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a dochód żony wzrósł tylko nieznacznie.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania adwokata zasługuje na uwzględnienie. Mając bowiem na względzie konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie pozwala na to zarówno poziom uzyskiwanych przez skarżącego i jego żonę dochodów, jak również prowadzone wobec niego postępowania egzekucyjne.

W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.