Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 876/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas, , , po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1265/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zażalenia G. C. (dalej: skarżący, strona) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1265/19, którym odrzucono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 7 marca 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r.

W motywach orzeczenia sąd pierwszej instancji podał, że skarżący skargę na przedmiotową decyzję nadał w dniu 26 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa decyzja została uznana za doręczoną skarżącemu w dniu 22 marca 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że ze względu na treść art. 53 § 1 i art. 54 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") skargę należało odrzucić, gdyż wniesiono ją po upływie trzydziestodniowego terminu.

Zażalenie od tego postanowienia wywiódł skarżący, który przyznał, że uchybił terminowi, jednakże nastąpiło to bez jego winy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Jak prawidłowo wskazał sąd pierwszej instancji w zaskarżonym orzeczeniu, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Skarżący zresztą nie kwestionuje tego, że skargę wniósł po tym terminie. Twierdzi jednak, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i miało przyczyny zdrowotne. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że tego rodzaju argumenty mogą zostać uwzględnione jedynie w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności, który skarżący w tej sprawie złożył. Natomiast jak wynika z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd obowiązany jest odrzucić skargę, która została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Z przepisu tego nie wynikają żadne dodatkowe przesłanki. Dlatego też sąd musi skargę odrzucić bez względu na to, czy skarżący dołożył należytej staranności przy jej składaniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 i art. 184 p.p.s.a. zażalenie oddalił.

-----------------------

Sygn. akt II FZ 785/19

2

Sygn. akt II FZ 876/19