Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 212/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 99 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 978 z późn. zm. – dalej u.k.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej k.p.a.) skierował na badania lekarskie A. K. , w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu podano m. in., że w istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia kierowcy. W dniu [...] r. do Urzędu wpłynął wniosek z Prokuratury Rejonowej [...] o skierowanie ww. na kontrolne badanie lekarskie w celu ustalenia braku bądź istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Wniosek Prokuratury został uzupełniony o potwierdzone za zgodność z oryginałem wnioski biegłych sądowych zawarte w opinii psychiatrycznej. Biegli sądowi stwierdzili u niego [...]. Zaburzenia dotyczące funkcjonowania stanu psychicznego mogą w sposób istotny wpływać na zdolność kierowców do prowadzenia pojazdów mechanicznych i tym samym mogą one stanowić przeciwwskazanie do kierowania pojazdami.

W odwołaniu z dnia [...] r. (data złożenia pisma) od ww. decyzji A.K. zarzucił, że opinia sądowo - psychiatryczna, która była podstawą do wszczęcia postępowania, jest opinią dla sprawy karnej, a nie niniejszej. Wystąpił o zwrócenie się o dokumentację lekarską do właściwych instytucji. Wskazał na przyczyny nieprawidłowej osobowości. Zwrócił uwagę, że nie jest aktualnie w stanie poddać się badaniom.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej SKO) decyzją z dnia [...] r., znak Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podano m. in., że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy niewątpliwie uzasadnia skierowanie strony na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Prokurator poinformował o okolicznościach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia ww. i jego zdolności psychicznych do kierowania pojazdami. Organy administracji publicznej nie mają kompetencji do diagnozowania stanu zdrowia kierujących z uwagi na brak specjalistycznej wiedzy w tym zakresie i jednocześnie brak podstaw prawnych. Wyniki badań wykazały osłabienie mechanizmów świeżej pamięci wzrokowej, słuchowej oraz koncentracji uwagi. Biegli wskazali także, że ww. był hospitalizowany [...]

A.K. wniósł skargę na decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zaskarżając ją w całości. Wskazał m. in. że decyzja jest niesłuszna, z powodu pozbawienia wolności nie może udać się na badania, ale chce te badania wykonać. Zarzucił, że Kolegium wyznaczyło 7-dniowy termin na wykonanie badań. Do skargi dołączył wyciąg z opinii biegłych sądowych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podał, że działał na podstawie i w granicach prawa, a rozstrzygnięcie znajduje umocowanie w zgromadzonym materiale dowodowym. W uzasadnieniu powtórzył swą poprzednią argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Przesłanka ta, zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 7 września 2016 r., sygn. I OSK 1051/16, powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, powodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Zatem, zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Sformułowanie "uzasadnione zastrzeżenia" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Wydanie decyzji na podstawie tego przepisu nie musi być poprzedzone wykazaniem pewności istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Nie jest zatem konieczne udowodnienie przez organ istnienia takich przeciwwskazań, lecz wystarcza wysokie prawdopodobieństwo ich wystąpienia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy skład orzekający stwierdza, że ustalenia dokonane w sprawie przez organy administracji są prawidłowe. Dotychczasowe wyniki badań skarżącego wykazały m. in. osłabienie mechanizmów świeżej pamięci wzrokowej, słuchowej oraz koncentracji uwagi. Biegli wskazali także, że w [...] r. ww. był [...].

Dlatego, w ocenie Sądu, organy administracji prawidłowo oceniły stan faktyczny i trafnie uznały, iż zaistniała przesłanka o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. Celem tego rozwiązania jest bowiem dokonanie oceny stanu zdrowia kierującego pojazdem w celu wykluczenia mogących pojawiać się zagrożeń w ruchu drogowym stąd wynikających.

Niezależnie od tego skład orzekający uznaje, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji. Sąd przy tym nie ocenia jednoznacznie, czy skarżący może prowadzić pojazdy mechaniczne, czy nie, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej. W tym celu wydano zaskarżony akt, by osoba kompetentna dokonała tu stosownych ustaleń. W trakcie takich badań skarżący może również powoływać się na dodatkową dokumentację medyczną. Jeśli jest on wystarczająco zdrowy i sprawny, będzie mógł dalej prowadzić pojazdy.

Uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej było oparte na zgromadzonych dokumentach, a samo rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z kolei uzasadnienie zaskarżonej decyzji SKO odnosiło się do ustalonego stanu faktycznego i oceny prawnej, a także zarzutów zawartych w odwołaniu. Treść skargi stanowi w istocie polemikę strony niezadowolonej z rozstrzygnięcia z zebranymi materiałami postępowania, które zostały ocenione przez organy w sposób uprawniony.

Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 §1, 80, 107 §3, 138 §1 pkt 1 k.p.a., art. 99 ust. 1 pkt 2 lit b u.k.p., ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi.

Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.