Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 838/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej przyznania świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej p o s t a n a w i a I. przyznać T. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wniosła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. Strona skarżąca wezwana do sprecyzowania zakresu wniosku i nadesłania dokumentów źródłowych wskazujących wysokość dochodu jej gospodarstwa domowego w kwocie netto wyjaśniła, że żąda przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz nadesłała żądane od niej dokumenty.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem (por. tezę 1 postanowienia NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 153/08 - Legalis). Ponadto w przepadku przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ustalenia wymaga także wpływ obowiązku ponoszenia kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych ( § 2 ust. 2 pkt 10, § 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia strony skarżącej i nadesłanych przez nią odcinków odbioru emerytur wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w gospodarstwie będącym własnością córki. Dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na energię elektryczną wynoszące [...] złotych za dwa miesiące – [...] złotych miesięcznie, za gaz wynoszące [...] złotych miesięcznie, za leki wynoszące [...] złotych miesięcznie oraz za ogrzewanie wynoszące [..] złotych miesięcznie.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Zarówno strona skarżąca jak i jej żona posiadają stałe źródło dochodu i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Wysokość dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej wskazuje, że nie można jej traktować jako osoby ubogiej, która nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Z tego powodu referendarz sądowy nie uwzględnił w całości wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Porównanie wysokości dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej do wysokości każdego z kosztów niniejszego postępowania wskazuje, że strona skarżąca bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego jest w stanie ponieść koszty sądowe. Decyduje o tym zarówno wysokość dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej jak i wysokość kosztów sądowych niniejszego postępowania oraz to, że koszty te występować będą w toku postępowania sukcesywnie. Obok wysokości kosztów sądowych decyduje to o tym, że ponosząc koszty sądowe strona skarżąca nie będzie narażona na powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Ponoszenie zaś kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Decyduje o tym wysokość tych kosztów. Z tych powodów referendarz sądowy uznał, że strona skarżąca nie będzie w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść kosztów ustanowienia adwokata oraz, iż poniesienie kosztów sądowych nie na razie strony skarżącej na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.