Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 1313/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 35 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak WSA Magdalena Durzyńska WSA Anna Wesołowska(spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M.R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M.R. z dnia [...] marca 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] dz. [...] i [...], hip [...], w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M.R. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M.R. (Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. (Prezydent) w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], hip. [...], obecnie działki nr [...] oraz [...].

Skarżący wniósł o wyznaczenie Prezydentowi terminu do załatwienia sprawy, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznanie od organu sumy pieniężnej w wysokości maksymalnej określonej w art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] marca 2014 r. wystąpił o odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość. Podkreślił, że już po wszczęciu postępowania podejmował z własnej inicjatywy czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy a co za tym idzie, przyspieszenie jej rozpoznania.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że do zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę konieczne jest ustalenie faktycznej daty utraty władania nieruchomością oraz ewentualne wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Na wstępie wskazać należy, że przed wniesieniem skargi Skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda M. postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi termin dwóch miesięcy na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Pomimo upływu powyższego terminu sprawa nie została załatwiona.

Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 Kpa. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy Skarżący w dniu [...] marca 2014 r, złożył wniosek o odszkodowanie.

Oznacza to, że od dnia [...] marca 2014 r. rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 § 3 Kpa.

Pomimo upływu powyższego terminu, Prezydent nie zakończył postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem.

Sąd wyjaśnia w tym miejscu, że w jego ocenie z uwagi na wskazaną przez organ ewentualną konieczność sporządzenia w sprawie operatu, który stanowić będzie podstawę do ustalenia odszkodowania, realnym terminem załatwienia sprawy jest w jego ocenie termin czterech miesięcy od daty zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem.

Co do charakteru bezczynności organu Sąd uznał, że bezczynność, której się dopuścił się organ miała cechy rażącego naruszenia prawa.

Z akt przedstawionych sądowi wynika, że pierwszą czynność (zwrócenie się do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami o nadesłaniem akt własnościowych i lokalizacyjnych obejmujących nieruchomość) organ podjął w dniu [...] sierpnia 2014 r. a więc po upływie przeszło czterech miesięcy. Wobec nie nadesłania akt, organ ponowił wezwanie dopiero w dniu [...] lutego 2015 r., a więc po upływie kolejnych sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku.

Jak wynika z pisma Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami z dnia [...] maja 2015 r. akta własnościowe nieruchomości przy ul. [...] zostały przekazane organowi już w dniu [...] maja 2008 r. i nie zostały odesłane do Delegatury.

Kolejną czynność organ podjął w dniu [...] listopada 2015 r. zwracając się do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o informację, kiedy rozpoczęto prace na nieruchomości i kiedy zrealizowane inwestycję. Odpowiedź udzielona została przy piśmie z dnia [...] lutego 2016 r.

Z akt administracyjnych nie wynika, by organ kiedykolwiek poinformował stronę kiedy sprawa zostanie załatwiona.

Przywołane wyżej okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Jednocześnie sąd uznał, że w realiach sprawy wystarczające dla zdyscyplinowania organu będzie stwierdzenie, iż dopuścił się bezczynności która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nie jest zaś konieczne wymierzanie zasądzanie dodatkowo sumy pieniężnej i w tym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł jak pkt 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 niniejszej ustawy w zw. z Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach był art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800), zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 złotych.