Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 796/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: z art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

﻿Sygn. akt II SA/Bk 796/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2016 r. zażalenia Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji oraz Fundacji T. U. w B. na postanowienie Sądu z dnia 8 października 2015 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. (w likwidacji), Stowarzyszenia Z. B. w B., Fundacji T. U. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Stowarzyszenia F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. B. w B. oraz Fundacji T. U. w B.;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 października 2015 r. tutejszy sąd odrzucił zażalenie czterech organizacji społecznych: Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. U. w B. oraz Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na postanowienie Sądu z dnia 30 marca 2014 r.

Wszystkie wymienione organizacje wniosły zażalenie na to postanowienie

(k. 170), a następnie zarządzeniem z dnia 9 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik tych organizacji, do usunięcia braków zażalenia poprzez: (-) nadesłanie przez Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B. i Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. - dokumentu, z którego będzie wynikać, czy ich zażalenie zostało wniesione przez wszystkich członków tych organizacji. Wskazano, że należy przedstawić stosowne uchwały wszystkich członków obydwu stowarzyszeń zwykłych o wniesieniu zażalenia oraz przedstawić dokumenty, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń. Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał obydwu organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tych organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dnii rygor odrzucenia zażalenia Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. i Stowarzyszenie zwykłego Z. B. w B.; (-) nadesłanie przez Fundację T. U. w B. dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji T. U. w B.

Zarządzenie zostało doręczone R. K. jako pełnomocnikowi stron skarżących w dniu 27 listopada 2015 r. (k. 185). Termin uzupełnienia braków mijał 4 grudnia 2015 r. W tej dacie R. K. nadesłał odpowiedź na wezwanie z dnia 13 listopada 2015 r. z informacją, iż treść wezwania Sądu jest nieczytelna albowiem do zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 8 października 2015 r. załączone zostały regulaminy stowarzyszeń upoważaniające prezesa R. K. do reprezentacji stowarzyszeń na zewnątrz oraz pełnomocnictwo Fundacji wraz z kopią opłaty skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji oraz Fundacji T. U. w B. z dnia 4 listopada 2015 r. (k.170) podlega odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dla pisma w postępowaniu sądowym wskazano w art. 46 p.p.s.a. i są nimi: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (§ 1), zaś gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2).

W sprawie niniejszej zażalenie z dnia 4 listopada 2015 r. zostało wniesione z uchybieniami w zakresie podpisania go przez uprawnione osoby oraz wykazania umocowania do reprezentowania żalących się Stowarzyszeń: zwykłego Z. B. w B., zwykłego F. Z. w B. oraz Fundacji T. U. w B. Dlatego też wezwano te organizacje do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (braki zostały wskazane w zarządzeniu wzywającym z dnia 9 listopada 2015 r. - k. 182). W odpowiedzi na to wezwanie R. K., występujący w imieniu żalących się Stowarzyszeń zwykłych oraz w imieniu Fundacji nadesłał tylko informację, iż dokumenty, tj. regulamin, statut i lista członków założycieli znajduje się już w aktach sprawy, natomiast nadal sąd nie uzyskał informacji, o które pytał tj. listy wszystkich członków Stowarzyszeń zwykłych, uchwał wszystkich członków o wniesieniu zażalenia oraz o upoważnieniu R. K. do reprezentowania przez sądem. Z dołączonych do zażalenia dokumentów wynika tylko tyle, że członków założycieli Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. jest troje, natomiast nie wynika, czy są to wszyscy członkowie tej organizacji. Nie można zatem skontrolować, czy uchwała z dnia 10 września 2012 r. o udzieleniu upoważnienia R. K. jest podjęta przez wszystkich członków tej organizacji. Nie ma też informacji o członkach Stowarzyszenia zwykłego Z. B. oraz nadal brak jest danych w jakiej roli wobec Fundacji występuje R. K. (czy jest jej pracownikiem czy pracownikiem organu nadrzędnego uprawnionym do jej reprezentowania), jak też nie przedstawiono upoważnienia do występowania w imieniu Fundacji przez adwokata lub radcę prawnego. Wobec zatem nieuzupełnienia braków wskazanych w zarządzeniu z dnia 9 listopada 2015 r., zażalenie Stowarzyszeń zwykłych (Z. B. w B. i Federacji Z. w B.) jak i żalącej się Fundacji nie mogło zostać przesłane do NSA celem merytorycznego rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro zatem w sprawie niniejszej skarżące organizacje nie wywiązały się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych zażalenia, podlegało ono odrzuceniu, o czym na podstawie wyżej wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji.

W niniejszej sprawie odrzuceniu podlegało również zażalenie Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji jako wniesione przez podmiot nieposiadający zdolności sądowej. Stowarzyszenie F. Z. w B. (obecnie w likwidacji) zostało bowiem rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...] - [...] i jednocześnie zarządzono jego likwidację. Powyższe postanowienie jest prawomocne wobec oddalenia przez Sąd Okręgowy w B. wywiedzionej od niego apelacji (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...]).

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w literaturze przedmiotu, rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy - Prawo o stowarzyszeniach). Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. W konsekwencji likwidator, który przeprowadza likwidację stowarzyszenia, nie działa w jego imieniu, ale w imieniu własnym, wypełniając funkcję publiczną jako osoba zaufania publicznego. Jego działalność rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia (vide P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 7 oraz postanowienia NSA z dnia 10 lipca 2012 r., II OZ 263/12, z dnia 12 lipca 2012 r., II OZ 600/12 i z dnia 12 grudnia 2012 r., II OZ 1086/12, dostępne w CBOSA). Oznacza to, że rozwiązane stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a.), a brak ten jest nieusuwalny (vide postanowienia NSA z dnia 14 kwietnia 2015 r., II OZ 272/15 i II OZ 275/15, z dnia 3 marca 2015 r., I OZ 167/15, z dnia 29 maja 2014 r., II OZ 497/14, CBOSA). Skład orzekający powyższe stanowisko w całości podziela, co w konsekwencji prowadzi do odmowy przyznania Stowarzyszeniu F. Z. w B. w likwidacji zdolności sądowej w sprawie niniejszej i tym samym odmowy przyznania mu statusu strony w tej sprawie. To z kolei oznacza, że zażalenie wniesione w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie F. Z. w B. w likwidacji jest zażaleniem z innych przyczyn niedopuszczalnym i jako takie podlegało odrzuceniu (art. 178 i art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).