Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1199/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) sędzia NSA Małgorzata Pocztarek sędzia NSA Jacek Hyla Protokolant asystent sędziego Katarzyna Czuduk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 roku skargi kasacyjnej Ministra Skarbu Państwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2777/14 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2777/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty 1. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]; 2. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądził od Ministra Skarbu Państwa na rzecz skarżącego A. T. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. T.

Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2777/14 wywiódł Minister Skarbu Państwa, reprezentowany przez r. pr. B. C., który zaskarżył wyrok w całości, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi:

1. na podstawie art. 174 pkt 1 ppsa naruszenie prawa materialnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1090), przez niewłaściwą wykładnię powyższych przepisów polegającą na interpretacji zakładającej, że złożenie wniosku przez jednego ze spadkobierców odnosi skutek względem pozostałych;

2. na podstawie art. 174 pkt 2 ppsa naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa przez niewłaściwe zastosowanie polegające na uchyleniu decyzji Ministra Skarbu Państwa z [...] lipca 2014 r. i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Ł. z [...] maja 2014 r. w sytuacji, gdy zostały one wydane prawidłowo zgodnie z ustalonym stanem faktycznym i prawnym.

Skarżący kasacyjnie na podstawie art. 185 § 1 ppsa wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, ewentualnie na podstawie art. 188 ppsa o rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny przez uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz oddalenie skargi oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz Ministra Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Dodatkowo na podstawie art. 187 § 1 ppsa wniósł o odroczenie rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny i przedstawienie do rozstrzygnięcia składowi 7 Sędziów tego Sądu zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości w sprawie przez ustalenie czy z interpretacji art. 5 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, należy wywodzić wniosek, że złożenie wniosku przez jednego ze spadkobierców właścicieli nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej odnosi również skutek wobec pozostałych.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 1825/15, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 ppsa, przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości następujące zagadnienie prawne: "Czy złożenie wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty przez osobę uprawnioną w terminie określonym art. 5 ust. 1 ustawy z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 169, poz. 1418 ze zm.) skutkuje wszczęciem postępowania administracyjnego również w stosunku do wszystkich pozostałych uprawnionych w rozumieniu art. 3 tej ustawy, czy też jedynie w stosunku do wnioskodawcy?".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (art. 125 § 1 pkt 1 ppsa).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w niniejszej sprawie, udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie w sprawie o sygn. akt I OSK 1825/15 będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy z przedstawionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej Ministra Skarbu Państwa od wyroku I SA/Wa 2777/14 WSA w Warszawie. Skarga kasacyjna organu dotyczy bowiem wątpliwości co do trybu postępowania w przypadku złożenia wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty przez jednego ze spadkobierców i tego, jaki to odnosi skutek (czy też nie) wobec pozostałych spadkobierców.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez NSA odpowiedzi na zagadnienie postawione w sprawie o sygn. akt I OSK 1825/15.