Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1108/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145-149
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Referent stażysta Grzegorz Śliwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi [A] Sp. z o. o. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej odroczenia terminu płatności podwyższonej opłaty za wprowadzanie ścieków do wód bez pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na wniosek "A" Sp. z o.o. w R. na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej: k.p.a.), Marszałek Województwa [...] zmienił po raz kolejny swoją decyzję z dnia [...]r. nr [...] (zmienioną po raz pierwszy decyzją z dnia [...]r. nr [...]) odraczając, stosownie do wniosku strony, termin płatności opłaty podwyższonej za wprowadzanie bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego ścieków do wód w zlewni oczyszczalni "B" w [...]r. do dnia [...]r.

Pismem z dnia [...]r., złożonym w organie w dniu [...]r., ww. Przedsiębiorstwo zwróciło się do organu I instancji o zmianę, w trybie art. 155 k.p.a., 18 decyzji ostatecznych dotyczących odroczenia terminu płatności opłat należnych za poszczególne kwartały lat od [...] do [...], w tym wyżej wskazanej decyzji z dnia [...]r. nr [...]. Wnosząc o kolejne odroczenie terminu płatności, tym razem do dnia [...]r., Przedsiębiorstwo w uzasadnieniu wskazało, iż wszelkie zmiany terminów realizacji przedsięwzięcia wynikają z przyczyn od niego niezależnych. Związane są bowiem z działaniami podejmowanymi przez wykonawców zadań programu "Oczyszczanie – R.", a głównym powodem wydłużenia terminu realizacji przedsięwzięcia jest odstąpienie w [...] r. firmy "C" S.A., od kontraktu "Budowa kanalizacji w zlewni oczyszczalni "B". Wobec wyżej opisanej sytuacji Komisja Europejska zdecydowała o przedłużeniu czasu realizacji projektu "Oczyszczanie ścieków – R." do dnia [...] r. (termin na wniosek Miasta R. może ulec jeszcze wydłużeniu do roku [...]). Natomiast Miasto prowadzi działania w celu zrealizowania przedsięwzięcia mającego na celu usunięcie przyczyn ponoszenia podwyższonych opłat za korzystanie ze środowiska. Przeprowadzono inwentaryzację dotychczas wykonanych robót oraz sporządzono nową specyfikację przetargową. Pierwszy przetarg na "Budowę kanalizacji w zlewni oczyszczalni "B" - etap I" został już ogłoszony. W dalszej kolejności będą ogłaszane następne przetargi na niezrealizowany zakres prac.

Pismem z dnia [...]r. organ I instancji wezwał stronę do złożenia, w terminie 7 dni, dodatkowych wyjaśnień. Przedsiębiorstwo zwróciło się o przedłużenie terminu o następne 21 dni. Pismem z dnia [...]r. organ poinformował wnioskodawcę o niedopuszczalności wydłużenia przewidzianego w art. 64 § 2 k.p.a. terminu, a wobec braku stosownych wyjaśnień o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wskazał też, że ewentualny ponowny wniosek zainicjuje kolejne postępowanie w sprawie.

Pismem z dnia [...]r. "A" Sp. z o.o. w R., twierdząc, iż postępowanie w sprawie zmiany decyzji odraczających termin płatności opłat jest toku, poinformowało, że modernizacja oczyszczalni "B" została zakończona w planowanym terminie, tj. do dnia [...]r. Natomiast do zrealizowania pozostały zadania związane z budową transportu ścieków i likwidacją wylotów w zlewni przedmiotowej oczyszczalni, przy czym część tych zadań jest znacznie zaawansowana, a nowo wyłonieni wykonawcy kontynuują budowę kanalizacji w ramach trzech zadań. Na kolejny, II etap robót Miasto ogłosiło przetarg, zaś na pozostałe zadania przygotowywana jest dokumentacja przetargowa. Do pisma Przedsiębiorstwo dołączyło harmonogram prac.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Marszałek Województwa [...] odmówił zmiany, w trybie art. 155 k.p.a., swojej decyzji z dnia [...]r., zmienionej decyzją z dnia [...]r., a następnie decyzją z dnia [...]r., w uzasadnieniu szeroko odnosząc się do argumentacji podniesionej przez stronę w piśmie z dnia [...]r.

W wyniku rozpoznania wniesionego przez Przedsiębiorstwo odwołania decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Pismem z dnia [...]r. Przedsiębiorstwo złożyło podanie zatytułowane "Wniosek dot. wznowienia postępowania w sprawie zmiany terminu odroczenia płatności opłat podwyższonych za korzystanie ze środowiska." W piśmie, w podziale na dwie tabele, wskazało [...] decyzji odraczających, na podstawie art. 155 k.p.a., termin płatności opłaty podwyższonej do dnia [...]r. (z dat [...]r. oraz [...]r.) oraz [...] decyzji odmawiających kolejnej zmiany terminu płatności (z dat [...]r. oraz [...]r.), w tym wskazano ww. decyzję organu I instancji z dnia [...]r. W uzasadnieniu Przedsiębiorstwo ponownie wskazało, iż w [...]r. wykonawca robót związanych z budową kanalizacji w zlewni oczyszczalni "B" – "C" S.A. - zerwał kontrakt. W związku z tym w [...]r. zostały wszczęte procedury negocjacyjne z wykonawcą, zgodnie z przepisami unijnymi obligującymi do podjęcia niniejszych działań. Jednak negocjacje nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Jedynym zatem realnym terminem, jaki można było wskazywać we wnioskach o odroczenie terminu płatności opłat podwyższonych oraz harmonogramach był dzień [...]r. Ze względu na konieczność opracowania nowej dokumentacji przetargowej, zgodnie z Ustawą o zamówieniach publicznych, przed dniem [...]r. nie został rozstrzygnięty żaden przetarg na realizację robót budowlanych w ramach kontraktu "Budowa kanalizacji w zlewni oczyszczalni "B" ". Wybór wykonawcy nastąpił dopiero w dniu [...]r. Tym samym brak było podstaw do dokonania korekty we wnioskach o odroczenie terminu płatności opłat podwyższonych.

W dniach [...]r. i [...]r. odbyły się rozprawy administracyjne przed organem odwoławczym, podczas których przedstawiciele Przedsiębiorstwa oświadczyli m.in., że domagają się zmiany decyzji Marszałka z dnia [...]r. w drodze wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją. Podkreślili, że wniosek taki został sformułowany już w odwołaniu z dnia [...]r. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. W konsekwencji organ odwoławczy przekazał wniosek Przedsiębiorstwa o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...]r. do Marszałka Województwa [...].

Pismem z dnia [...]r. organ pierwszej instancji powołując się na art. 64 § 2 k.p.a. wezwał Przedsiębiorstwo do wskazania nowych okoliczności w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz do wskazania terminu, w którym strona dowiedziała się o tych okolicznościach.

W odpowiedzi na powyższe Przedsiębiorstwo pismem z dnia [...]r. wskazało, że istotną dla sprawy okolicznością generującą nowe dowody w postaci harmonogramu prowadzenia robót był trwający przetarg na realizację przedmiotowego zadania ogłoszony w dniu [...]r., a rozstrzygnięty w dniu [...]r. O tej okoliczności tj. o rozstrzygnięciu przetargu, strona dowiedziała się w dniu [...]r.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Marszałek Województwa [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wskazaną wyżej decyzją ostateczną z dnia [...]r. z uwagi na uchybienie terminu do złożenia podania. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że postępowanie w przedmiocie wznowienia jest przeprowadzane w dwóch etapach. W pierwszym badane są przesłanki formalnoprawne warunkujące dopuszczalność tego postępowania. Do tych przesłanek należy badanie przymiotu strony wnioskującej oraz badanie zachowania terminu do wniesienia podania. Organ doszedł do przekonania, że wnioskodawcy przysługuje przymiot strony w postępowaniu wznowieniowym, jednakże nie dochował on terminu do złożenia podania o wznowienie, co skutkować musiało wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie. W szczególności wskazano, iż z oświadczenia złożonego przez stronę wynika, że o przesłance wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu [...]r. Z kolei z akt sprawy wynika, iż najwcześniejszą datą, w której można byłoby uznać, że Przedsiębiorstwo domagało się wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...]r. jest data [...]r. tj. dzień wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r., w którym to odwołaniu sformułowano wniosek o uchylenie decyzji z dnia [...]r. W tym stanie rzeczy stwierdzono, że od daty powzięcia informacji o przesłance wznowieniowej do daty złożenia podania o wznowienie postępowania upłynął ponad jeden miesiąc, co stanowi o uchybieniu terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Organ dodał, że nie badał zasadności przesłanki wznowieniowej, albowiem takie badanie może mieć miejsce dopiero na kolejnym etapie postępowania, do którego dochodzi po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.

Przedsiębiorstwo pismem z dnia [...]r. wniosło odwołanie od powyższej decyzji domagając się jej uchylenia. Przyznało, że o okoliczności z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dowiedziało się w dniu [...]r., jednakże już w piśmie z dnia [...] r. złożyło wniosek o zmianę decyzji z dnia [...]r., uzasadniając go istnieniem tej właśnie nowej okoliczności. W istocie więc wniosek ten stanowił wniosek o wznowienie postępowania bez względu na jego treść i redakcję petitum, i spełniał merytoryczne przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz czynił zadość warunkom z art. 148 kpa.

Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy ww. decyzję Marszałka Województwa [...] odmawiającą wznowienia, na wniosek Przedsiębiorstwa, postępowania zakończonego decyzją ostateczną Marszałka z dnia [...]r. odmawiającą zmiany decyzji w sprawie odroczenia terminu płatności podwyższonej opłaty. W uzasadnieniu Kolegium obszernie przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania oraz zacytowało przepisy k.p.a. regulujące instytucję wznowienia postępowania, a także powołało się na stanowisko doktryny i orzecznictwa w tym przedmiocie. W konkluzji organ odwoławczy uznał za zasadne ustalenie organu pierwszej instancji w kwestii uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że pismo skarżącego z dnia [...]r., które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...]r., było wnioskiem złożonym w trybie art. 155 k.p.a. i nigdy nie było przedmiotem merytorycznego badania przez Kolegium. Wobec nie usunięcia braków tego pisma, zostało ono pozostawione bez rozpoznania. Nie mogło zatem wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania.

Pismem z dnia [...]r. "A" Sp. z o.o. w R. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Kolegium domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji Przedsiębiorstwo zarzuciło naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przez błędne uznanie, że skarżący nie złożył podania o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 148 k.p.a., a także naruszenie art. 318 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2008, Nr 25, poz. 150) przez błędne przyjęcie, że skarżący nie złożył wniosku o zmianę decyzji w materii dotyczącej terminu odroczenia płatności opłaty podwyższonej - z dnia[...]r. na dzień [...]r. - przed upływem terminu określonego w wydanej decyzji o odroczeniu. W uzasadnieniu skarżące Przedsiębiorstwo podniosło, iż stosownie do art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanką wznowienia postępowania jest ujawnienie się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w dniu wydania decyzji. Nowa okoliczność to taka, która mogła wpłynąć na merytoryczną treść decyzji. Zdaniem skarżącego Przedsiębiorstwa nie może ulegać wątpliwości, że nową okolicznością istotną merytorycznie, która mogła wpłynąć na treść decyzji, jest powzięcie przez skarżącego wiadomości o rozstrzygnięciu przetargu na realizację zadania "Budowa kanalizacji w zlewni oczyszczalni "B" - I etap", co skarżący podniósł w toku postępowania. Wiadomość o zaistnieniu tej okoliczności skarżący powziął w dniu [...]r. Przedsiębiorstwo wskazało nadto, że w dniu [...]r. złożyło wniosek o zmianę decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...]r., uzasadniając go zaistnieniem nowej okoliczności, wyżej opisanej. Mając na uwadze fakt, że wniosek powoływał nową okoliczność, należy uznać, że w istocie stanowił on wniosek o wznowienie postępowania bez względu na jego treść i redakcję petitum. Omawiany wniosek spełniał bowiem merytoryczne przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa i czynił zadość warunkom z art. 148 k.p.a.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie może zostać uwzględniona. Orzekające w sprawie organy zobligowane były bowiem do odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, jako że w okolicznościach przedmiotowej sprawy wznowienie postępowania było prawnie niedopuszczalne.

Przystępując do szczegółowych rozważań wskazać należy, iż w myśl utrwalonych w doktrynie i judykaturze poglądów wznowienie postępowania stanowi instytucję procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Potrzeba stosowania tego rodzaju instytucji objawia się w sytuacjach, kiedy to po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania dowodowego, na którym oparto ostateczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej albo też gdy wystąpiły później okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto rozstrzygnięcie sprawy – por. szerzej np. W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu, Warszawa 1983, s. 242; G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I, Zakamycze, 2005 r. , s. 295 i nast. wraz z cytowaną tam literaturą. Jedną z przesłanek nakazujących organowi wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją stanowi w świetle przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję.

Wskazać też w tym miejscu należy, iż w myśl art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Wniesienie przez stronę podania o wznowienie postępowania nie wszczyna postępowania wznowieniowego, o którego podjęciu bądź odmowie rozstrzyga bowiem, stosownie do art. 149 k.p.a., właściwy organ. Podanie uruchamia natomiast postępowanie wstępne, którego celem jest ustalenie przez organ czy nie zachodzą przedmiotowe bądź podmiotowe przesłanki niedopuszczalności wznowienia oraz czy zachowany został wymóg terminowości podania. Właściwy organ zobligowany jest zatem do zbadania np. czy podanie wniesione zostało przez uprawniony podmiot, czy strona domaga się wzruszenia w trybie nadzwyczajnym decyzji istotnie istniejącej w obrocie prawnym oraz czy strona przywołała w podaniu którąś z podstaw wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a. Oprócz ustalenia czy nie zachodzi z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych niedopuszczalność wznowienia w owej wstępnej fazie rozpatrywania podania organ administracji ma prawo i obowiązek badać tylko kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu. Nie wolno mu natomiast oceniać, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły; tę kwestię organ administracji powinien rozważyć dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) – por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 1 września 2000 r. sygn. akt III SA 2304/99, ONSA 2001/4/179. W odniesieniu do podstawy wznowieniowej przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. organ ma zatem prawo i obowiązek w tej fazie postępowania zbadać czy strona przywołała w podaniu nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody jej zdaniem istniejące w dniu wydania decyzji lecz nie znane organowi, który wydał decyzję, nie ma natomiast prawa badać i oceniać czy przywołane przez stronę okoliczności lub dowody istotnie istnieją i jaki byłby ich wpływ na podjęte w przeszłości rozstrzygnięcie gdyby organ orzekający w sprawie był wówczas ich świadom. Ocena przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowieniu jest bowiem niedopuszczalna, a przesłanką odmowy wznowienia nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn, może natomiast być nią żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż wymienione enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 1991 r. sygn. akt IV SA 487/91 (ONSA 1991, Nr 2, poz. 50, przywołany też np. przez B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2009, s. 544).

Wskazać nadto w tym miejscu trzeba, że to do strony należy udowodnienie, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia – por. np. wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 19 maja 2000 r. , sygn. akt I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046. Do strony należy też wskazanie podstawy, jej zdaniem przemawiającej za wznowieniem postępowania zakończonego decyzją ostateczną.

Kwestię sporną pomiędzy skarżącym Przedsiębiorstwem a orzekającym w sprawie organem stanowi data, w której strona złożyła podanie o wznowienie postępowania. Ustalenie, że wnioskodawca nie dochował wskazanego wyżej terminu obliguje bowiem organ administracji publicznej, podobnie jak w przypadku nie wskazania przez którejś z stronę podstaw wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. i 145a § 1 k.p.a. do wydania, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.

Zdaniem organu podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...]r. zostało bowiem złożone najwcześniej w dniu [...]r., kiedy to skarżący w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. domagał się zmiany terminu odroczenia płatności, co jak w dalszym toku postępowania zostało przez niego sprecyzowane, miało stanowić wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...]r. Wcześniejsze pisma wnoszone przez stronę dotyczyły natomiast zmiany decyzji ustalającej termin opłaty poprzez kolejne jego, w trybie art. 155 k.p.a., odroczenie.

Stosownie natomiast do treści skargi zdaniem skarżącego Przedsiębiorstwa za datę wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego uznać należy dzień [...]r. kiedy to do organu wniesione zostało pismo z dnia [...]r. Wprawdzie bowiem w piśmie owym strona wnioskowała o zmianę decyzji Marszałka Województwa jednak skoro powołała nową okoliczność w postaci wyłonienia w przetargu wykonawców to organ winien był pismo to potraktować jako cyt. "wniosek o wznowienie postępowania bez względu na jego treść i redakcję petitum". Powoduje to, zdaniem Przedsiębiorstwa, iż podanie zostało wniesione w terminie albowiem strona dowiedziała się o nowej okoliczności (rozstrzygnięciu przetargu na I etap robót) w dniu [...]r.

Teza podniesiona w skardze zdaniem Sądu niemożliwa jest jednak do akceptacji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bowiem rozstrzygnięcie odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją organu I instancji z dnia [...]r., która w zgodzie z poprzednim żądaniem strony w trybie art. 155 k.p.a. odraczała termin płatności podwyższonej opłaty do [...]r. Wskazać w tym miejscu należy, że pismo z dnia [...]r., przywoływane przez stronę, ze względu na swoją treść w oczywisty sposób nie domagało się wznowienia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego lecz w sposób precyzyjny i jednoznaczny domagało się aby po raz kolejny, na podstawie art. 155 k.p.a. organ odroczył termin płatności poprzednio w tym trybie odroczony do dnia [...]r. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wbrew twierdzeniom skargi organ nie mógł domniemywać innej treści wniosku niż jednoznacznie sprecyzowane przez skarżące Przedsiębiorstwo żądanie. Określenie żądania bądź jego sprecyzowanie należą bowiem zawsze do wnoszącego podanie.

Dodatkowo wskazać należy, że pismo z dnia [...]r. nie mogło wywołać żadnych skutków procesowych, albowiem wobec nie uzupełnienia jego braków pozostawione zostało bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a.

W konsekwencji oczywistego wniosku, iż pismo wniesione w dniu [...]r. nie stanowiło podania o wznowienie postępowania, a nadto wobec wskazania przez samego skarżącego, że o okoliczności uzasadniającej według strony podanie o wznowienie, tj. o rozstrzygnięciu przetargu na I etap robót dowiedział się w dniu [...]r. - organy obu instancji uznały podanie za wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., przyjmując, iż podanie to wniesione zostało najwcześniej w dniu [...]r. W konsekwencji stosownie do art. 149 § 3 k.p.a. zasadnie organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...]r. Przyjęta przez organ ocena zgodna jest bowiem z literalnym brzmieniem art. 148 § 1 k.p.a., który przewiduje możliwość wniesienia przedmiotowego podania jedynie w ciągu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia.

Z powyższych względów organ odwoławczy zobligowany był do utrzymania w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej odmawiającej wznowienia postępowania, odmienne rozstrzygnięcie rażąco naruszałoby bowiem wskazane wyżej przepisy.

Podkreślenia wymaga nadto, że kontroli Sądu podlegały w niniejszej sprawie jedynie rozstrzygnięcia odmawiające skarżącemu Przedsiębiorstwu wznowienia postępowania administracyjnego, mające zatem charakter wyłącznie proceduralny. W konsekwencji także Sąd, będąc związanym przedmiotem zaskarżenia, nie mógł zatem badać ani pod względem formalnym ani merytorycznym zgodności z prawem decyzji odmawiającej stronie kolejnego odroczenia terminu płatności.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.