Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1074/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. i W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1074/13

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynęła skarga G. P. i W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.

Sąd w dniu 19 czerwca 2013 r. wydał postanowienie o odrzuceniu skargi

z uwagi na to, iż została wniesiona po terminie.

Skarżący w dniu 24 czerwca 2013 r. (data wpływu do Sądu) złożyli wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż skargę błędnie zaadresowała ich córka, której powierzyli wysyłkę przedmiotowej korespondencji. Skarżący podali, że skarga

w swoim nagłówku zawierała prawidłowo zredagowanego adresata jakim był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Natomiast córka odczytała, że skoro adresatem był Sąd skierowała pismo bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin.

Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu wnioskodawcy w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnili, że nie dokonali czynności w terminie bez braku swojej winy. Okoliczność wymieniona przez skarżących, we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. błędne zaadresowanie korespondencji przez córkę, nie może w ocenie Sądu w żadnym wypadku świadczyć o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi.

Z uwagi na powyższe skarżący nie wykazali braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do Sądu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku

o przywrócenie terminu wiąże się, zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu,

z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.

Jak wskazano wyżej, taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.