Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1894/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. i V. T. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. H. i V. T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł.

Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r., Skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez: nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.

W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.

Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone Skarżącym 10 lipca 2015 r. (k. 42 i 43 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe Skarżący – J. H. wniósł o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłał 5 egzemplarzy kserokopii skargi.

W wyniku rozpoznania ww. wniosku Skarżącego postanowieniem z 29 września 2015 r. referendarz sądowy zwolnił Skarżącego od wpisu sądowego oraz ustanowił dla niego adwokata.

Skarżąca – V. T. do 16 listopada 2015 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu (k. 68 verte akt sądowych) oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a.") skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Należy zwrócić również uwagę, że zgodnie z art. 47 § 2 P.p.s.a. odpisami w rozumieniu ww. § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Oznacza to, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Jednakże podkreślenia wymaga, iż art. 47 § 2 P.p.s.a. nakazuje wprost, aby kopia taka została uwierzytelniona, co jest warunkiem koniecznym uznania jej za odpis pisma. Uwierzytelnienie takie ma za zadanie poświadczenie przez stronę (pełnomocnika) zgodności odpisu z oryginałem pisma.

Natomiast w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka odmienna regulacja przewidziana jest dla skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z tym że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.

W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/29), przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Ponadto, odpisy pisma, a zatem i odpisy skargi, wymagają bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienia takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik (zob. postanowienia NSA z 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2351/11, z 19 czerwca 2015 r., sygn. akt I OSK 1562/15 i z 6 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1447/15).

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, informując, że wykonanie wezwania przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego skarżącego z obowiązku jego wykonania. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącym 10 lipca 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi zaczął biec 11 lipca 2015 r. i upłynął 17 lipca 2015 r. Jak już wyjaśniono, Skarżący – J. H. w zakreślonym terminie nadesłał 5 egzemplarzy kserokopii skargi niepoświadczonych za zgodność z oryginałem. Natomiast Skarżąca – V. T. mimo wezwania nie uzupełniła również należnego wpisu od skargi. Należało zatem stwierdzić, że Skarżący nie wykonali w sposób prawidłowy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż nadesłane kserokopie skargi nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisane, co uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.

W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. art. 220 § 3 P.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.