Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 870/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58, art. 154
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 870/18 | POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec, Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.), WSA Hanna Knysiak-Sudyka, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2018 r., sprawy ze skargi K. J. na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2100/10 przez Komendanta Wojewódzkiego Policji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 lipca 2018 r. skarżący K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2100/10.

Powołanym wyrokiem WSA w Warszawie uchylił postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 20 października 2010 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 sierpnia 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 lipca 2009 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez skarżącego służby w MO i Policji w latach 1988-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wobec treści skargi należało ją potraktować jako skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2100/10.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") - w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r. - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Obecne brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt l OSK 160/16).

Tymczasem wyrok, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi, dotyczy kontroli legalności postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia 24 marca 2011r. nr [...] oraz poprzedzającego je postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 sierpnia 2010 r. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił obydwa powyżej wskazane postanowienia.

W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.