Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 781/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku szkolnego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] maja 2013r.

o odmowie przyznania D. C. zasiłku szkolnego na rzecz jej syna D. C. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 12 lipca 2013r.

Termin do wniesienia skargi do sądu minął zatem w dniu 12 sierpnia 2013 r.

Pismem z dnia 14 sierpnia 2013r. (data pisma oraz data wpływu pisma do organu pocztą elektroniczną) D. C. wywiodła skargę na opisaną wyżej decyzję do sądu administracyjnego. W dniu 26 września 2013r. skarżąca wystosowała natomiast do sądu pismo z informacją, że do skargi był też dołączony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca podała, że przybywała w szpitalu, co pogorszyło jej sytuację materialną. Wyjaśniła, że jej syn ma poważne kłopoty zdrowotne, pozostaje pod opieką poradni specjalistycznych i aż 20 razy był hospitalizowany. Leczenie syna, jak podkreśliła skarżąca, wiąże się ze znacznymi kosztami na leki. Końcowo skarżąca zasygnalizowała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie dziesięciu odpisów skargi); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).

Uchybienie terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Analizując złożony wniosek w kontekście opisanych powyżej przesłanek należy przyjąć, że o ile skarżąca spełnia wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku, to nie można uznać, aby uprawdopodobniła okoliczności, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez nią niezawinione. W ocenie sądu skarżąca nie przybliżyła w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej od strony przeszkody uniemożliwiającej złożenie skargi w przewidzianym terminie. Za taką przeszkodę nie można przede wszystkim uznać pobytu skarżącej w szpitalu

w Ł., albowiem, jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca była hospitalizowana w okresie od 25 lutego do 2 marca 2013r. (pięć dni), a więc jeszcze przed wszczęciem kontrolowanego postępowania administracyjnego. Także opisane we wniosku problemy zdrowotne syna skarżącej nie uzasadniają w niniejszej sprawie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu. Musi ona bowiem stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. postanowienia NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11, z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, którego istnienie udokumentowano, może stanowić uprawdopodobnienie, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08).

W analizowanej sprawie skarżąca nie wykazała natomiast, aby w okresie, kiedy biegł termin do złożenia skargi choroba jej albo jej syna uniemożliwiała dokonanie tej czynności. Nie zostało też przedstawione żadne zaświadczenie lekarskie lub recepta, które mogłyby świadczyć o przebytej chorobie w tym okresie. Również podnoszona we wniosku trudna sytuacja materialna skarżącej, nie może uzasadniać przywrócenia uchybionego terminu.

W świetle przedstawionych okoliczności należy uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić przywrócenia uchybionego terminu, o czym orzeczono w sentencji.