Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 459/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].03.2016 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nakazał Pani A. P. i Panu P. P. współwłaścicielom nieużytkowanej murowanej stodoły będącej w nieodpowiednim stanie technicznym usytuowanej na działce nr geod. [...] w T. przy ul. [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w terminie do [...] lipca 2016 r. przez wykonanie następujących prac: odgrodzenie przegrodą pionową o wysokości 6,0 m z użyciem siatki stalowej na odcinku 6 m, zdewastowanej stwarzającej zagrożenie bezpieczeństwa osób i mienia, części narażonej połaci dachowej stodoły usytuowanej na działce o nr geod. [...] od strony zachodniej działki sąsiedniej nr geod [...] na styku istniejącej bieżni stadionu i powiadomienie o tym organu. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazuje art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji p. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].04.2016 r., Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i orzekł o nakazaniu A. P. i P. P. współwłaścicielom nieużytkowanej murowanej stodoły będącej w nieodpowiednim stanie technicznym zlokalizowanej na działce oznaczonej nr geod. [...] położonej w T. przy ul. [...] wykonanie w terminie do dnia [...] lipca 2016 następujących prac: wykonanie skutecznego odgrodzenia przegrodą pionową o wysokości 6 m z użyciem stalowej siatki o oczkach maksymalnej wielkości 6 cm/6 cm na odcinku 6 m zdewastowanej i stanowiącej zagrożenie bezpieczeństwa osób i mienia, części połaci narożnej połaci dachowej ww. stodoły od strony działki sąsiedniej oznaczonej nr geod. [...] na styku istniejącej bieżni stadionu. Siatkę ogrodzenia należy zamontować na samonośnych słupach, a roboty budowlane wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane o czym należy powiadomić Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.

Organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo organ I instancji ustalił, że przedmiotowa stodoła znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i stanowi potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa dla mienia i osób znajdujących się na bieżni lub w jej otoczeniu na działce graniczącej z działką na której zlokalizowana jest przedmiotowa stodoła.

Istniała zatem podstawa do zastosowania art. 66 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane dającego podstawę do nałożenia obowiązków mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Istniała jednak konieczność doprecyzowania nałożonego obowiązku przez organ I instancji, a to skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji i orzeczeniem obowiązku na nowo. Jednocześnie organ stwierdził, że doprecyzowanie nałożonego obowiązku nie stanowi naruszenia przepisów zakazujących orzekania na niekorzyść strony.

Organ wskazał jednocześnie, że brak ustaleń w zakresie w jakich okolicznościach doszło do naruszenia stanu technicznego obiektu nie stanowi naruszenia prawa. Rolą organów w postępowaniu administracyjnym jest wyeliminowanie stwierdzonych zagrożeń, a obowiązek ich usunięcia spoczywa na właścicielu obiektu zgodnie z art. 61 prawa budowlanego.

Z tego też względu organ II instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 66 ust. 1 i 3 oraz art. 83 ust. 2 prawa budowlanego orzekł jak wskazano powyżej.

W skardze na powyższą decyzję A. P. zarzuciła:

1. niewłaściwe zastosowanie art. 1 kpa przez zakwalifikowanie sporu sąsiedzkiego jako sprawy administracyjnej;

2. niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 ustawy prawo budowlane przez niewłaściwe ustalenie, że stan techniczny stodoły wymaga ingerencji na podstawie tego przepisu.

Rozwijając te zarzuty skarżąca wskazała, że stan techniczny stodoły nie jest wynikiem niewłaściwej dbałości o jego stan techniczny a jest wynikiem degradowania przez użytkowników stadionu graniczącego z jej działką. W takim zaś wypadku istotą rozstrzygnięcia nie jest stan techniczny lecz zabezpieczenie nieodpowiedniego

i niewłaściwego w stosunku do posiadanych urządzeń technicznych zabezpieczeń sposobu korzystania ze stadionu. W takiej zaś sytuacji nie było podstaw do stosowania art. 66 ust. 1 prawa budowlanego i wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem organ nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obiegu prawnego, a tylko w takim zakresie Sąd jest uprawniony zgodnie z art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych do kontroli zaskarżonego aktu.

Skarżąca twierdzi, że stwierdzony przez organy nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowej stodoły nie jest wynikiem braku dbałości o jego stan techniczny lecz wynikiem działań osób trzecich – użytkowników stadionu znajdującego się na sąsiedniej działce czego organ nie uwzględnił i nie czynił w tym zakresie ustaleń.

Zarzut ten nie znajduje uzasadnienia.

W świetle ustaleń opartych na dowodzie z oględzin i dokumentacji fotograficznej organ prawidłowo stwierdził, że przedmiotowa stodoła (nieużytkowana) jest w nieodpowiednim stanie technicznym i stwarza potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa dla osób przebywających na bieżni stadionu graniczącego z działką na której znajduje się przedmiotowa stodoła usytuowana przy granicy działek.

Wbrew zarzutom skarżącej organ w takim wypadku nie miał obowiązku czynienia ustaleń czy za taki stan obiektu ponoszą odpowiedzialność osoby trzecie jak wskazuje skarżąca.

Obowiązek utrzymywania obiektu budowlanego we właściwym stanie technicznym obciąża jego właściciela jak stanowi art. 61 prawa budowlanego. Nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu stwarzającym potencjalne zagrożenie dla otoczenia prawidłowo zatem skierowano do A. P. i P. P. jako współwłaścicieli nieruchomości na której zlokalizowana jest przedmiotowa stodoła.

Ewentualne działania osób trzecich na które wskazują skarżąca pozostają bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, ponieważ z tego tytułu skarżąca może dochodzić roszczeń w trybie powództwa cywilnego.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ prawidłowo przyjął, że

w sprawie ma zastosowanie art. 66 ust. 1 prawo budowlane i stosownie do jego treści wydał rozstrzygnięcie w sprawie.

Z tych więc względów skargę jako bezzasadną stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.