Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 57/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: Art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1 oraz art. 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak (spr.) NSA Krystyna Kutzner Sędziowie SO del. Janusz Bociąga Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. H. na czynność Starosty Powiatu z dnia 24 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Starosty Powiatu na rzecz skarżącego S. H. kwotę 586 (słownie: pięćset osiemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2011 r. S. H. wezwał Starostę do zapłaty kwoty 19.550 zł tytułem zwrotu nadpłaty za wydanie kart pojazdów dla samochodów wymienionych w załączniku do wezwania. S. H. wskazał, że żądana kwota stanowi różnicę pomiędzy wpłaconą przez niego kwotą 23.000 zł, a należną kwotą 3.450 zł. S. H. powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. sygn. akt U 6/04, którym orzeczono, że § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. nr 137, poz. 1310) jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 ze zm.) i art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na wniosek Starosta w dniu 26 października 2011 r. stwierdził, że opłata w wysokości 19.550 zł została pobrana na podstawie i w granicach obowiązującego w dniu jej pobrania prawa, a więc nie podlega zwrotowi.

W dniu 8 listopada 2011 r. S. H. wezwał Starostę do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie zwrotu nadpłaty za wydanie kart pojazdów. S. H. domagał się wypłacenia 19.550 zł wraz z odsetkami.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Starosta podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, a ponadto podniósł zarzut przedawnienia roszczenia o zwrot opłaty za wydanie kart pojazdów.

S. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Starosty z zakresu administracji publicznej dotyczącą odmowy zwrotu części opłaty za wydanie kart pojazdów wraz z odsetkami. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 92 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji RP w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. sygn. akt U 6/04, a także naruszenie art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który sprzeciwia się opłacie takiej, jak przewidziana w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Ponadto skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 77 ust. 4 pkt 2 i 5 Prawa o ruchu drogowym. Skarżący domagał się stwierdzenia bezskuteczności i uchylenia pisma nr [...] Starosty z dnia 24 listopada 2011 r. odmawiającego zwrotu części pobranej opłaty za wydanie kart pojazdów wraz z odsetkami, zasądzenia kosztów procesu oraz wskazania Staroście dalszego sposobu postępowania.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Zdaniem Starosty żądanie skarżącego było bezzasadne z uwagi na upływ przedawnienia dochodzenia zapłaty należności. Starosta wskazał, że opłaty za karty pojazdów dla samochodów sprowadzonych z zagranicy przez skarżącego zostały uiszczone w latach 2004-2006 i jako zobowiązania o charakterze administracyjno -podatkowym uległy przedawnieniu po upływie pięciu lat. Ponadto Starosta podniósł, że przepisy Prawa ruchu drogowym nie zawierają podstawy prawnej do naliczenia odsetek w przypadku nienależnie pobranej przez organ opłaty za kartę pojazdu.

W piśmie oparzonym datą 10 października 2012r. Starosta oświadczył, że uwzględnił skargę S. H. na zasadzie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wypłacił skarżącemu kwotę 22.542,86 zł (19.550 zł należności głównej i 2.992,86 zł odsetek). Starosta wyjaśnił, że uchwała Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 czerwca 2012r. sygn. akt III CZP 24/12 usunęła wątpliwości prawne dotyczące zwrotu nadpłaty za wydane przed 1 stycznia 2010r. karty pojazdów i dała podstawę do uwzględnienia roszczeń skarżącego. Starosta załączył potwierdzenie przelewu ww. kwoty dokonanego przez organ na konto skarżącego w dniu 11 października 2012r. W związku z tymi okolicznościami Starosta wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Wyjaśnić trzeba, że "warunkiem zastosowania autokontroli przez organ administracji publicznej jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, a także wniosków" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 810/10, Lex Omega nr 1081914).

Z treści przytoczonego powyżej pisma Starosty oraz załączonego do niego potwierdzenia przelewu (k. 29-30) jednoznacznie wynika, że żądanie zawarte w skardze zostało uwzględnione przez organ, ponieważ cała żądana przez skarżącego nadpłata za wydane karty pojazdów została skarżącemu zwrócona wraz z odsetkami, a Starosta przyznał, że wcześniejsze powoływanie się na zarzut przedawnienia nie było zasadne. Dlatego też należało uznać, że skarga S. H. została w całości uwzględniona.

Art. 161 §1 pkt 3 ppsa stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast "z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia m.In., gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, czyli przykładowo przestanie istnieć przedmiot danego postępowania" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt l FSK 932/11, Lex Omega nr 948857).

Fakt, że Starosta zwrócił skarżącemu kwotę nadpłaty z tytułu opłat za wydane karty pojazdów wraz z odsetkami sprawia, że postępowanie sądowe zainicjowane skargą na czynność Starosty z zakresu administracji publicznej polegającą na odmowie zwrotu tej nadpłaty stało się bezprzedmiotowe. Dlatego orzeczono jak w punkcie l sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ppsa.

W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 209 ppsa. Przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zatem w przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie tego przepisu, w związku z art. 209 ustawy, zasądzając od Starosty Powiatu na rzecz skarżącego kwotę 586 zł, czyli równowartość uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.