Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 545/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2, art 61 ust. 8 pkt 1a
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2020 r. sprawy ze skargi "A." Spółka Jawna z siedzibą w K. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Kwalifikacje cyfrowe inwestycją w przyszłość" 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia 2) zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy na rzecz skarżącej "A." Spółka Jawna z siedzibą w K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej przez "A" Spółka Jawna z siedzibą w K. (dalej: Skarżący/Wnioskodawca) jest informacja Wojewódzkiego Urzędu Pracy (dalej: WUP) z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Kwalifikacje cyfrowe inwestycją w przyszłość".

Jak wynika z akt sprawy Wnioskodawca w dniu [...] lutego 2020 r. złożył w ramach konkursu nr [.] RPO WP na lata 2014 - 2020 Działanie 9.3 "Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w obszarze TIK i języków obcych" wniosek nr [...] o dofinansowanie projektu pn. "Kwalifikacje cyfrowe inwestycją w przyszłość".

Powyższy wniosek został poddany ocenie formalnej, a następnie ocenie merytorycznej. W toku oceny merytorycznej projekt w ocenie I uzyskał 57 punktów za spełnienie ogólnych i szczegółowych kryteriów merytorycznych. W II ocenie projekt uzyskał 54 punkty za spełnienie ogólnych i szczegółowych kryteriów merytorycznych. Na podstawie dwóch wyżej wskazanych ocen wniosek uzyskał 55,5 pkt (tj. 57 + 54 = 111/2 = 55,5 pkt).

O wynikach oceny merytorycznej projektu Skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] maja 2020 r. znak [...]. W jego treści wskazano, że wniosek uzyskał wynik 55,5 punktów i spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania, a co za tym idzie wniosek otrzymał ocenę negatywną.

W związku z nieudzieleniem dofinansowania projektu Skarżący, działając zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 - określanej dalej jako ustawa wdrożeniowa) wniósł protest od negatywnej oceny projektu.

W proteście Skarżący zakwestionował zarzuty Oceniającego nr 1 oraz Oceniającego nr 2, a co za tym idzie liczbę przyznanych mu punktów w ramach oceny merytorycznej wniosku oraz przedstawił argumenty świadczące o spełnieniu wymaganych kryteriów i jednocześnie pozwalające na zwiększenie punktacji w zakresie oceny merytorycznej jego wniosku.

W odpowiedzi na złożony protest Skarżący w dniu 24 sierpnia 2020 roku otrzymał od organu pismo z dnia [....] sierpnia 2020 roku, znak [....] informujące go o nieuwzględnieniu wniesionego protestu.

W karcie rozstrzygnięcia protestu załączonej do ww. pisma wskazano, że wyniku rozpatrzenia protestu wniosek Skarżącego otrzymał jeden dodatkowy punkt za spełnienie kryterium merytorycznego nr 2a, w konsekwencji czego wniosek Skarżącego otrzymał łącznie 56,5 pkt. Organ wskazał także, że zgodnie z listą rankingową konkursu nr [.] RPO WP na lata 2014-2020 9.3 Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w obszarze TIK i języków obcych, dofinansowanie uzyskały projekty, które zdobyły 57,5 pkt.

Zdaniem oceniających projekt, w opisie grupy docelowej należało szerzej opisać osoby zamieszkujące miasta średnie lub miasta tracące funkcje społeczno-gospodarcze, gdyż dla spełnienia kryterium premiującego nr 1 samo określenie wskaźnika i wymienienie w grupie docelowej mieszkańców tych miast to za mało. Ponadto projektodawca winien był przeprowadzić diagnozę, z której jasno wynikałoby jak podniesienie kompetencji cyfrowych wpłynie na sytuację zawodowo-społeczną uczestników projektu. Zarzucono również, że skoro wnioskodawca zdiagnozował, że znajomość obsługi komputera w stopniu podstawowym deklaruje 62% badanych osób to należało zaplanować w projekcie szkolenia dla określonej liczby uczestników na poziomie uwzględniającym wyniki tych badań. Zakwestionowano też stawkę wynagrodzenia prowadzących zajęcia w wysokości 126 zł/h uznając, że w stosunku do projektów o analogicznym zakresie tematycznym oraz podkarpackich cen rynkowych jest ona zawyżona (kształtować powinna się na poziomie około 100 zł/h).

Wskazano również, że wnioskodawca nie przedstawił formy zatrudnienia egzaminatorów, jednak wskazał, że usługa przeprowadzenia egzaminów zostanie zlecona zewnętrznemu wykonawcy, który zostanie wybrany zgodnie z obowiązującymi przepisami. W analizowanym przypadku występuje zatem "zlecanie realizacji usługi merytorycznej wykonawcom", check-box "zadanie zlecone" powinno więc być zaznaczone. Z uwagi na fakt, że w tej pozycji budżetowej zawarte zostały również koszty wynajmu i przygotowania sali do egzaminów, które będzie ponosił wnioskodawca, pozycja 3 powinna zostać podzielona, koszty wynajmu sali nie podlegają bowiem odznaczeniu w check-box - "zadania zlecone."

Skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na informację z dnia [...] sierpnia 2020 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:

I. w zakresie kryterium merytorycznego nr 2 - Zasadność realizacji projektu w kontekście problemów grupy docelowej, które ma rozwiązać lub złagodzić jego realizacja. Wskazanie zasadności realizacji projektu, w kontekście problemów grupy docelowej, które ma rozwiązać lub złagodzić realizacja projektu, w tym:

a) Zasadność obejmowania grupy docelowej wsparciem, ocena faktycznych problemów i barier, na które napotyka grupa docelowa projektu;

b) Adekwatność zaplanowanej akcji rekrutacyjnej do problemów grupy docelowej i celu projektu;

c) Trwałość i wpływ rezultatów projektu;

1. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym przyjęciu, że skarżący nie dokonał właściwej analizy potrzeb grupy docelowej, podczas gdy właściwa analiza została przez Skarżącego dokonana;

2. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym uznaniu, że skarżący nie uzasadnił we właściwy sposób założeń przyjętych w diagnozie potrzeb grupy docelowej, podczas gdy skarżący w treści wniosku o dofinansowanie projektu zawarł odpowiednie i wystarczające uzasadnienie swoich założeń w powyższym zakresie, jak również poprzez uznanie, że skarżący nie przeprowadził badań, jak podniesienie kompetencji cyfrowych wpłynie na sytuację zawodowo-społeczną uczestników projektu, podczas gdy Regulamin konkursu nie nakładał obowiązku przeprowadzania takich badań;

II. w zakresie kryterium merytorycznego nr 3 - Trafność doboru instrumentów realizacji projektu w kontekście wskazanych problemów grupy docelowej oraz zaplanowanych do osiągnięcia rezultatów projektu. Trafność doboru instrumentów realizacji projektu w kontekście wskazanych przez wnioskodawcę problemów grupy docelowej oraz zaplanowanych do osiągnięcia rezultatów projektu, w tym w szczególności: trafność doboru instrumentów i planowanych zadań do zidentyfikowanych problemów (w kontekście grupy docelowej, obszaru oraz innych warunków i ograniczeń), adekwatność projektu do problemów, które ma rozwiązać albo złagodzić jego realizacja;

- naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym uznaniu, że skarżący powinien określić szkolenia dla określonej liczby osób na określonym poziomie zaawansowania TIK, podczas gdy niemożliwe było z góry określenie liczby osób na danym poziomie z uwagi na okoliczność, iż określenie poziomu zaawansowania poszczególnych uczestników projektu będzie zależało od ich wiedzy początkowej, która zostanie ustalona na etapie rekrutacji, na podstawie wypełnionego przez każdego uczestnika testu diagnostycznego, a rozwiązanie takie jako elastyczne umożliwia dostęp do wsparcia większej liczbie osób niż w przypadku grup sztywno określonych pod względem liczby osób i poziomów zaawansowania TIK;

III. w zakresie kryterium merytorycznego premiującego nr 1 - Prawidłowość sporządzenia budżetu, w tym kwalifikowalność i efektywność wydatków;

1. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym uznaniu przez organ, iż stawka ustalona na podstawie własnego doświadczenia skarżącego i ofert trzech podmiotów jest niewystarczająca oraz że zawarte w proteście dodatkowe uzasadnienie dot. przyjętej stawki nie może być uwzględnione, dlatego że powinno być zawarte w treści wniosku o dofinansowanie, podczas gdy uzasadnienie dot. przyjętej stawki przedstawione w treści wniosku o dofinansowanie jest wystarczające, a organ nie przedstawił żadnego powodu, w oparciu o który można byłoby uznać, że uzasadnienie to jest niewystarczające, a nadto argumentacja zawarta w treści protestu nie miała na celu uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, lecz ponowne uzmysłowienie organowi, że przyjęta przez skarżącego we wniosku o dofinansowanie stawka jest rynkowa, a co za tym idzie przywołane przez skarżącego podmioty stosują rynkowe stawki;

2. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym uznaniu przez organ, że zaplanowana przez skarżącego usługa przeprowadzenia egzaminów jest zadaniem merytorycznym i skarżący powinien dla niej zaznaczyć check-box "zadania zlecone", podczas gdy zgodnie z dokumentacją konkursową pojedynczy wydatek nie może zostać uznany za zadanie merytoryczne, stąd skarżący nie był zobowiązany do zaznaczenia check-boxa, a nadto poprzez błędne uznanie, że skarżący powinien przedstawić w treści wniosku o dofinansowanie projektu formę zatrudnienia egzaminatorów, podczas gdy nie był do tego zobowiązany, gdyż egzaminy mogą przeprowadzać jedynie uprawnione instytucje, posiadające wykwalifikowany personel (tj. egzaminatorów), a nie egzaminatorzy jako osoby fizyczne.

W ocenie skarżącego organ, wydając rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie dopuścił się szeregu naruszeń, które w konsekwencji doprowadziły do bezzasadnego pozbawienia go możliwości uzyskania dofinansowania jego projektu. Gdyby bowiem organ dokonał oceny w sposób pozbawiony naruszeń skarżący otrzymałby większą liczbę punktów, dzięki czemu jego wniosek znalazłby się powyżej progu warunkującego otrzymanie dofinansowania, co w konsekwencji umożliwiłoby skarżącemu otrzymanie dofinansowania. Skarżący podkreślił, że naruszenia, jakich dopuścił się organ są szczególnie istotne, kiedy weźmie się pod uwagę okoliczność, że skarżącemu zabrakło jedynie 1 punktu do poziomu warunkującego otrzymanie dofinansowania. Skarżący bowiem po rozpatrzeniu protestu otrzymał 56,5 pkt, podczas gdy wnioski, które zdobyły 57,5 pkt znalazły się liście wniosków rekomendowanych do dofinansowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumenty na potwierdzenie słuszności stawianych rozstrzygnięciu zarzutów.

Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Urząd Pracy a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego, według norm prawem przepisanych. Ponadto wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności wskazane w treści jej uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego wniosku skarżącego pn. "Kwalifikacje cyfrowe inwestycją w przyszłość".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem.

Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m. in. przepisy ustawy wdrożeniowej, które określają m. in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Przystępując do kontroli oceny projektu należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca spółka po otrzymaniu informacji z dnia 14 maja 2020 r. wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony (informacja z dnia 17 sierpnia 2020 r.). W ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna ocena przez Sąd złożonej skargi.

Skarga jest zasadna.

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, którego naruszenie przez organ słusznie zarzuca się w skardze, zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymienione tam zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo).

Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących, pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być, zdaniem Sądu, utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej.

Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę.

Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokona ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada generalnym standardom prawa, doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości prezentuje przesłanki dokonanej oceny.

W rozpoznawanej sprawie w zakresie oceny kryterium merytorycznego nr 2 i nr 3 oraz kryterium premiującego nr 1 w ocenie Sądu zaistniały uchybienia, które wywarły wpływ na ocenę projektu, a w konsekwencji mogły mieć znaczenie dla jej wyniku.

Jeżeli chodzi o kryterium merytoryczne nr 2 to należy zgodzić się z zarzutami skargi, że w opisie grupy docelowej nie było potrzeby szerzej jej opisywać o osoby zamieszkujące miasta średnie lub miasta tracące funkcje społeczno-gospodarcze. Analiza zapotrzebowania na szkolenia komputerowe została dokonana w prawidłowy sposób przy uwzględnieniu osób z województwa. Jak słusznie podkreśla skarżąca swoje założenie oparła na własnych badaniach na grupie 310 respondentów (zgodnie z grupą docelową). Badanie zostało przeprowadzone na reprezentatywnej grupie, natomiast jako obszar realizacji projektu wskazano całe województwo podkarpackie - zatem zgodnie z postanowieniami Regulaminu konkursu. Trzeba tutaj zwrócić uwagę, że w opisie Kryterium premiującego nr 1 określono, że ,,Kryterium realizuje założenia rządowej Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju i ma na celu premiowanie projektów, które w swoich założeniach wspierają osoby zamieszkujące miasta średnie lub miasta średnie tracące funkcje społeczno- gospodarcze. Skierowanie wsparcia do osób ze wskazanych obszarów przyczyni się do wzrostu potencjału i poprawę konkurencyjności mieszkańców. Lista miast średnich, w tym tracących funkcje społeczno-gospodarcze stanowi załącznik do dokumentacji konkursowej."

Skarżąca spełniła to kryterium, bowiem w treści wniosku o dofinansowanie projektu zawarła założenie, że grupa docelowa projektu obejmowała będzie co najmniej 25% osób zamieszkujących (w rozumieniu przepisów KC) miasta średnie lub miasta średnie tracące funkcje społeczno-gospodarcze. Przyjęła także wskaźnik dla spełnienia specyficznego kryterium premiującego nr 1 - Liczba osób objętych wsparciem w ramach projektu, zamieszkujących średnie lub miasta średnie tracące funkcje społeczno-gospodarcze.

W ramach omawianego kryterium ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo także odnośnie uznania, że nie wykazano, że realizacja projektu przyczyni się do poprawy sytuacji jego uczestników na rynku pracy.

W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko skarżącej, że nie ma ona obowiązku przeprowadzać diagnozy rynku pracy czy też badać wymagań przedsiębiorców w zakresie umiejętności cyfrowych potencjalnych pracowników poprzez analizę ofert pracy, wymogów takich nie nakładają bowiem na uczestników konkursu postanowienia Regulaminu konkursu. Należy zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w skardze, że de facto o potrzebie realizacji wsparcia w formie szkoleń podnoszących kompetencje cyfrowe grupy docelowej przesądza samorząd województwa, który diagnozuje potrzeby mieszkańców i gospodarki województwa oraz w odpowiedzi na tę diagnozę formułuje założenia konkursu. Przeprowadzona przez skarżącą diagnoza problemu umożliwiała sformułowanie celu projektu, odpowiedni dobór zadań, które do realizacji tego celu doprowadzą i tym samym przyczynią się do rozwiązania lub złagodzenia zdiagnozowanych problemów grupy docelowej, a także w konsekwencji przyjęcie określonych założeń w budżecie.

Prawidłowe jest stanowisko, że przeprowadzenie badań wykazujących jak podniesienie kompetencji cyfrowych wpłynie na sytuację zawodowo-społeczną uczestników projektu - możliwe jest tylko po zakończeniu projektu przez przeprowadzenie dogłębnej ewaluacji zrealizowanych szkoleń i monitorowanie sytuacji uczestników po zakończeniu ich udziału w projekcie. Samo zwiększenie kompetencji cyfrowych na pewno wpływa na sytuację zawodowo-społeczną uczestników projektu - natomiast określenie, w jaki sposób ten wpływ się zrealizuje, każdorazowo możliwe jest po zakończeniu udziału w projekcie.

Skarżący dokonał właściwej i możliwej do realizacji analizy dotyczącej wpływu kompetencji cyfrowych na sytuację społeczno-gospodarczą uczestników projektu. Przedstawione przez niego wyniki przeprowadzonych badań własnych, wskazują, że 80% zainteresowanych osób uzasadniało chęć podniesienia swoich kwalifikacji możliwościami znalezienia lub zmiany pracy i polepszenia warunków finansowych. Oznacza to, że dla tych osób kompetencje cyfrowe stanowiły potencjalną możliwość poprawy ich sytuacji na rynku pracy.

Jeżeli chodzi o kryterium merytoryczne nr 3 to również należy zgodzić się ze skarżącą, że okoliczność że znajomość obsługi komputera w stopniu podstawowym deklaruje 62% badanych osób nie może oznaczać i gwarantować, że taki właśnie procent uczestników zostanie zakwalifikowany na szkolenie w stopniu podstawowym. Skarżący zawężając z góry zakres oferowanego wsparcia dla 62% uczestników projektu do poziomu podstawowego narażałby się na zarzut zawężenia obszaru wsparcia. Diagnoza przedstawiona w projekcie oznacza, że zgodnie z badaniami własnymi skarżąca zakłada, że 60% uczestników projektu reprezentować będzie poziom podstawowy. Jednocześnie jednak skarżąca zamierza elastycznie reagować na badane testem diagnostycznym potrzeby szkoleniowe grupy docelowych, co jest zgodne z ideą konkursu, w ramach którego wniosek został złożony. Takie rozwiązanie jest bowiem najbardziej racjonalne i uczciwe w stosunku do potencjalnych uczestników projektu, gdyż umożliwia dostęp do wsparcia wszystkim zainteresowanym osobom bez względu na ich stopień znajomości technik TIK - podstawowy czy zaawansowany. Ponadto ze względu na okoliczność, że projekt obejmuje wsparciem całe województwo, poziom zaawansowania grup może różnić się od przeprowadzonej diagnozy. Zawężenie ilości grup do konkretnego poziomu zaawansowania mogłoby być krzywdzące dla części potencjalnych uczestników. Natomiast przeprowadzenie początkowego - poziomującego testu diagnostycznego, daje wszystkim chętnym osobom, równy dostęp do wsparcia oferowanego w ramach projektu bez względu na ich znajomość obsługi komputera.

Odnośnie kryterium premiującego nr 1 i zakwestionowanie wysokość stawki wynagrodzenia prowadzących szkolenia na poziomie 126 zł/h. należało uznać, że ocena ta nie zasługuje na aprobatę. Po pierwsze za wysoce niezadawalające należy uznać ogólne odwołanie się oceniających w tej mierze stawek w projektach o analogicznym zakresie tematycznym oraz podkarpackie ceny rynkowe. Nie wiadomo przy tym w jakiej wysokości są to stawki i jakie ceny rynkowe. Takie ogólnikowe stwierdzenia wymykają się spod kontroli i z uwagi na swoją ogólnikowość nie mogą być uznane za spełniające standardy o których wyżej była mowa jeżeli chodzi o ocenę projektów. Po drugie oceniający w ogóle nie odnieśli sią do okoliczności które miały uzasadniać przyjęcie takiej stawki tj. doświadczenia wnioskodawcy, otrzymanych ofert, jak również na wysokość wynagrodzeń za przeprowadzanie szkoleń w innych podobnych projektach. W tym zakresie skarżący powołał się na trzy podmioty świadczące usługi szkoleniowe – "A", "B", "C". Co więcej oceniający zignorowali dodatkowe uzasadnienie dotyczące przyjętej stawki przedstawione w proteście, uznając że powinno być zawarte w treści wniosku o dofinansowanie. Rzecz jednak w tym, że argumentacja zawarta w treści protestu - na co słusznie zwraca uwagę skarżąca nie miała na celu uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, lecz wykazanie, że przyjęta przez skarżącą stawka jest rynkowa. Analiza wszystkich ofert i stawek przywołanych dodatkowo w proteście, a wynikających z Katalogu Stawek Rynkowych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, bezsprzecznie potwierdza, że przyjęta we wniosku o dofinansowanie stawka wynagrodzenia, przewidziana dla prowadzących zajęcia komputerowe w ramach projektu, w wysokości 126 zł/h, nie jest zawyżona.

Do naruszenia doszło także w zakresie dotyczącym kryterium merytorycznego premiującego nr 1 Oceniający w Kartach Ocen Merytorycznych wskazali, że ,,pozycja 3 - przeprowadzenie zewnętrznych modułów egzaminów... - powinna być określona jako zadanie zlecone. Zgodnie jednak z dokumentacją konkursową zadania zleconego nie stanowią pojedyncze wydatki. Zadanie zlecone ma miejsce wówczas, gdy całość zadania lub jego istotna część (w tym przeprowadzenie wszystkich niezbędnych czynności np. finansowanie kosztów administracyjnych związanych z realizacją usługi) przekazywana jest przez wnioskodawcę innemu podmiotowi, zaś wnioskodawca nie angażuje się w realizację tego zadania.

Jak wskazano w treści wniosku o dofinansowanie Instytucja certyfikująca odpowiedzialna miała być jedynie za przeprowadzenie egzaminu (w miejscowości wskazanej przez skarżącą) i wydanie certyfikatów. Skarżąca natomiast odpowiedzialna będzie za wszystkie czynności merytoryczno-administracyjne związane z organizacją egzaminów takie jak: zapewnienie odpowiednio wyposażonej sali, wynajem i przygotowanie sali, organizacja i ustalenie terminów i godziny egzaminów z uczestnikami, zamówienie egzaminów, itp. Wszystkie koszty związane z powyższymi czynnościami poniesie skarżąca. Wystarczające jest tutaj odwołanie się do wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków. Podrozdział 8.3 Podstawowe warunki i procedury konstruowania budżetu projektu finansowanego ze środków EFS, punkt 2 , str. 129- 130: określa, że "Zadania merytorycznego nie stanowią pojedyncze wydatki; np. usługa cateringowa, hotelowa, trenerska".

W związku z tym, nie ulega wątpliwości, że usługa przeprowadzenia egzaminów nie jest zadaniem merytorycznym, tylko pojedynczym wydatkiem i tym samym nie stanowi zadania zleconego, w konsekwencji czego skarżąca nie była zobowiązana do zaznaczenia check-box "zadanie zlecone."

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w punkcie 1 wyroku.

O zwrocie skarżącej kosztów postępowania obejmujących: kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, kwotę 480 zł stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2018 r., poz. 265) oraz kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - orzeczono w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.