Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 118/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Sygn. [...] III SA/Lu 118/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na działanie Wójta Gminy w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W złożonej skardze skarżący zwrócił się o przeprowadzenie interwencji w sprawie przyznania mu przez Wójta Gminy lokalu socjalnego. Podniósł, że w tej sprawie składał wnioski do Gminy W. oraz że w 2025 r. kończy mu się kara pozbawienia wolności i nie ma gdzie wrócić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a. p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Katalog rozstrzygnięć organu, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zawarty w powołanym wyżej przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w tym przepisie oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W sprawie niniejszej skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na działanie Wójta Gminy w przedmiocie wniosku w sprawie przydziału lokalu socjalnego. W aktach sprawy znajduje się wniosek skarżącego z 7 stycznia 2020 r. o przyznanie lokalu socjalnego z zasobu mieszkaniowego gminy. W odpowiedzi na ten wniosek Wójt [...] przesłał skarżącemu pismo z 5 marca 2020 r., w którym poinformował skarżącego, że z takim wnioskiem powinien się zwrócić po zakończeniu odbywania kary i wtedy zostanie on rozpatrzony.

Stwierdzić należy, że kwestie gospodarowania zasobem mieszkaniowym gminy, w tym sprawy dotyczące przydziału lokalu socjalnego reguluje ustawa z 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 611). Ustawa ta w art. 23 przewiduje, że najem wydzielonych z mieszkaniowego zasobu gminy lokali socjalnych następuje w formie umowy cywilnoprawnej (umowy najmu). Dlatego też wszelkie spory w tym zakresie powinny rozstrzygać sądy powszechne. Zapewnienie lokali socjalnych należy co prawda do zadań własnych gminy i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej, jednakże powołana ustawa nie przewiduje załatwiania tych spraw w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego.

Reasumując powyższe, uznać należy, że skarga w sprawie przyznania lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Sprawa ta należy do kategorii spraw z zakresu prawa cywilnego, do rozpatrzenia których właściwe są sądy powszechne. Złożona skarga jest zatem niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy, należało skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a..