Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 263/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1, art. 166, art. 210 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 2 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 263/14, którym umorzono postępowanie w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 263/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r.

Podstawę prawną ww. orzeczenia Sądu stanowił art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", w związku z uwzględnieniem przez Dyrektora Izby Skarbowej skargi na zaskarżoną decyzję w trybie art. 54 § 3 ww. ustawy. Postanowienie to Sąd wydał na rozprawie, przy czym skarżąca do chwili zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie tego orzeczenia nie wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.

Pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego) M.W. wystąpiła o zwrot kosztów postępowania sądowego, obejmujących wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec wydania na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2014 r. opisanego wyżej postanowienia umarzającego postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M.W., złożone przez Nią pismo z dnia 8 sierpnia 2014 r. Sąd uznał za wniosek o którym mowa w treści art. 157 p.p.s.a., w związku z art. 166 p.p.s.a., tj. o uzupełnienie tego postanowienia poprzez umieszczenie w nim zapisu o zwrocie kosztów postępowania. Wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego złożony po wydaniu orzeczenia w sprawie, stanowi bowiem w istocie wniosek o jego uzupełnienie co do zasądzenia kosztów.

Odnosząc się do tej kwestii wskazać na wstępie należy, że stosownie do art. 210 § 1 zd. 1 p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.

W niniejszej sprawie skarżąca nie zawarła takiego wniosku w skardze ani w żadnym innym piśmie procesowym. Prawidłowo powiadomiona, nie była też obecna na rozprawie poprzedzającej wydanie orzeczenia i nie zgłosiła wniosku o zasądzenie kosztów postępowania na tym etapie. Podnieść jednocześnie należy, że w zawiadomieniu o terminie rozprawy strona została pouczona o treści art. 210 p.p.s.a., a więc o prawie do złożenia wniosku o przyznanie kosztów postępowania oraz o utracie tego prawa w razie jego niezgłoszenia wniosku do chwili zamknięcia rozprawy.

Zgłoszony dopiero po wydaniu orzeczenia wniosek o zwrot kosztów postępowania był zatem spóźniony.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał obowiązku umieszczenia w postanowieniu z dnia 6 sierpnia 2014 r., orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia w tym zakresie nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.

Z tych względów należało go oddalić na podstawie art. 210 § 1 w zw. z art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a..