Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1265/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9
journal: Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Olejnik, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 maja 2009 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] o nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] o nr [...] odmawiająca stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie [...] z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...].

Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] B. S. złożył w Urzędzie Celnym we W. deklarację uproszczoną AKC-U, w której zadeklarował podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości [...].

Pismem z dnia [...] podatnik złożył wniosek o zwrot podatku akcyzowego w kwocie [...] uzasadniając wniosek niezgodnością przepisów krajowych z prawem unijnym.

Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego we W. odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego. W związku z wniesieniem odwołania Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W wyniku złożenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 447/07 uchylił obie decyzje wskazując, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym są niezgodne z art. 90 akapit 1 TWE w zakresie, jakim stawka podatku akcyzowego, według której jest on nakładany na używane samochody sprowadzone z innych państw członkowskich, przewyższa ułamek odpowiadający rezydualnemu podatkowi zawartemu w wartości porównywalnego samochodu używanego, na który podatek został nałożony w Polsce, kiedy był on nowy.

Rozpatrując ponownie przedmiotowy wniosek Naczelnik Urzędu Celnego wezwał podatnika o uzupełnienie żądania, przez wypełnienie formularza dotyczącego dodatkowego wyposażenia samochodu. Po otrzymaniu uzupełnionego wniosku o dane tam zawarte oraz informację, że samochód sprowadzony miał uszkodzenia, Naczelnik Urzędu Celnego odmówił stwierdzenia nadpłaty.

Podkreślił, że zgodnie z wytycznymi zawartymi w orzeczeniu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości jakie zapadło w sprawie Macieja Brzezińskiego sygn. akt C 313/05 - należy porównać kwotę podatku nałożonego na pojazd sprowadzony z innego państwa członkowskiego i kwotę podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu zarejestrowanego w Polsce. Kwota podatku nałożonego na pojazd zakupiony za granicą nie może być wyższa niż kwota podatku zawartego w cenie pojazdu zakupionego i już zarejestrowanego w Polsce. Oznacza to, że dopiero porównanie kwoty akcyzy nałożonej na auto zakupione poza granicami kraju i "kwoty podatku rezydualnego" z jednoczesnym uwzględnieniem "stawki podatku rezydualnego", będzie mogło prowadzić do wskazania, czy w danym przypadku doszło do naruszenia prawa wspólnotowego. Stosowne do wskazań zawartych w uzasadnieniu powołanego orzeczenia ETS, organ dokonał porównania kwoty ustalonego na podstawie przepisów prawa krajowego należnego podatku akcyzowego z rezydualną kwotą podatku akcyzowego, obliczoną z zastosowaniem stawki 13,6% dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm³, zawartą w średniej cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego wcześniej w kraju jako nowy. Jako średnią wartość podobnego samochodu organ przyjął wartość samochodu tej samej marki i modelu, roku produkcji o tym samym wyposażeniu ustaloną na podstawie danych z elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM), obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Średnia cena rynkowa podobnego samochodu została pomniejszona o 22% podatek VAT, a następnie o 13,6% podatek akcyzowy i wyniosła [...]. Do tak ustalonej podstawy opodatkowania zastosowano 13,6% stawkę podatku akcyzowego wyliczając rezydualną kwotę podatku w kwocie [...]. Organ podkreślił, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów mogących wskazać na realną i obiektywną wartość obniżenia wartości pojazdu, w związku z czym w przeprowadzonej kalkulacji organ nie mógł uwzględnić czynnika stanu pojazdu. W związku z faktem, że podatek rezydualny w kwocie [...] jest większy od zapłaconego podatku akcyzowego w wysokości [...] organ uznał, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa wspólnotowego w kontekście stosowania art. 90 TWE.

W odwołaniu podatnik zarzucił naruszenie art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wydana decyzja jest sprzeczna z wyrokiem WSA we Wrocławiu. Zdaniem Strony wysokość zobowiązania podatkowego powinna zostać obliczona według stawki 13,6 % od ceny transakcyjnej, co stanowi kwotę [...]. Ponadto zarzucono, że organ nie wskazał aby powstały przyczyny kwestionowania ceny nabycia przedmiotowego samochodu ustalone w obrocie cywilnym lub też aby powstały okoliczności z art. 23 Op, a także obrazę art. 180 Op., pominął przedstawiony przez podatnika dowód zakupu, a także przedłożoną na żądanie organu informację podatnika o stanie technicznym przedmiotowego pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i wskazał, że dopiero stwierdzenie, że kwota podatku akcyzowego określona przez organ podatkowy I instancji z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które został zarejestrowany wcześniej na terytorium Polski uprawnia do stwierdzenia, że taki sposób obliczenia podatku akcyzowego jest niezgodny z art.90 TWE. Biorąc pod uwagę fakt, że podatek akcyzowy od samochodów osobowych płaci się w Polsce tylko raz - przed pierwszą rejestracją, to oczywistym jest, że skoro cena rynkowa pojazdu maleje wraz ze spadkiem jego wartości na skutek używania, to i kwota (nie stawka) podatku rezydualnego zawartego w tej cenie proporcjonalnie maleje. W przypadku sprzedaży używanych samochodów osobowych na terytorium kraju, wcześniej zarejestrowanych, nabywca nie jest zobowiązany wprost do uiszczenia podatku akcyzowego, poza tą jego częścią, która "pozostała" w wartości rynkowej pojazdu. Nie ma więc innej możliwości porównania realnego obciążenia akcyzą używanych pojazdów podobnych (krajowego i nabytego wewnątrzwspólnotowo) jak tylko poprzez porównanie kwot obciążającej je akcyzy. Podkreślił, że Naczelnik Urzędu Celnego miał obowiązek sprawdzić czy określona kwota zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowych samochodów osobowych nie jest wyższa od podatku rezydualnego zawartego w podobnych pojazdach.

Odnosząc się do zarzutów Podatnika, w ocenie którego w niniejszej sprawie podatek akcyzowy należało obliczyć mnożąc zadeklarowaną przez niego cenę nabycia samochodu, wynikającą z umowy, przez stawkę podatku akcyzowego wynoszącą 13,6 % organ stwierdził, że brak jest podstaw do tego, by przeprowadzoną przez Trybunał wykładnię art.90 akapit pierwszy TWE na tle ustawy o podatku akcyzowego, sprowadzić do prostego zastosowania do ceny zakupu stawek przyjmowanych dla pojazdów nie starszych niż dwuletnie.

Organ nie podzielił zarzutu strony naruszenia art.180 Op. przez pominięcie informacji o stanie technicznym samochodu. Podkreślił, że wskazane przez stronę uszkodzenia jak uszkodzona chłodnica klimatyzacji, liczne zarysowania lakieru oraz zablokowany 3 bieg skrzyni biegów wynikają z normalnej eksploatacji samochodu 5 letniego natomiast kwestia uszkodzonego radia została uwzględniona przy wyliczeniu podatku rezydualnego. Zaznaczono, że samochód kupiono [...] natomiast pozytywne badania techniczne przeszedł na drugi dzień tj. [...].

W tym miejscu organ wskazał, że podatek akcyzowy określony przez organ podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowych samochodów osobowych nie narusza ustawy z dnia 9 maja 2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodów osobowego (Dz. U. Z 2008r. Nr 118, póz. 745), przedstawiając w tym zakresie stosowne wyliczenia.

W złożonej skardze z dnia [...] pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie decyzji obu instancji zarzucając naruszenie:

- art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 4 ust. 3, art. 10 ust. 1pkt 2 oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym przez ich niezastosowanie;

- art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez pominięcie przez organ wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA z dnia 27.06.2007 r. sygn. akt I SA/Wr 447/07;

- art. 180 Op przez jego błędne zastosowanie.

Zdaniem strony skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego powinna zostać obliczona według stawki 13,6 % od wartości transakcyjnej pojazdu.

W piśmie procesowym z dnia [...] strona skarżąca wskazuje, że nie może mieć zastosowanie w niniejszej sprawie ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, Gdyż nie jest możliwe nałożenie na podatnika określonego podatku, jeżeli podatek nie został uregulowany w przepisach obowiązujących w dacie zdarzenia faktycznego. Zdaniem skarżącej ETS wskazał na konieczność ujednolicenia stawki akcyzy do wartości pojazdu, niezależnie od tego czy jest nowy czy też używany, a nie do przeliczenia dotychczasowej wartości pojazdu do ceny rynkowej kształtowanej odmiennie w różnych krajach wspólnotowych. Kontroli podlegała proporcja stawki do wartości pojazdu i władze krajowe nie kwestionowały, że sporna regulacja powodowała jej wzrost wraz z wiekiem pojazdu. Ponownie podniosła, że samochód był uszkodzony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, iż stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Granice sprawy wyznaczane są przedmiotem zaskarżenia.

Oceniając zaskarżoną decyzję w tak ukształtowanym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu, tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu sprowadza się do oceny zasadności przyjętego przez organy podatkowe trybu postępowania w sprawie ustalenia kwoty podatku akcyzowego należnego z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, w konsekwencji odmowy stwierdzenia nadpłaty.

W skardze sformułowano głównie zarzuty dotyczące pominięcia przez organ wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA, nieprawidłowe określenie wartości samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego oraz nieuwzględnienie przy wycenie uszkodzeń pojazdu. Strona podniosła także zastosowanie przez organ odwoławczy niewłaściwej procedury - ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745 – dalej powoływanej, jako ustawa o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym).

Na wstępie należy odnieść się do ostatniego z zarzutów, gdyż dla oceny prawidłowości postępowania organu w zakresie ustalenia wartości samochodu ma znaczenie, czy winna być w sprawie zastosowana procedura wskazana w ustawie o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym.

Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym weszła w życie w dniu 19 lipca 2008 r. (art. 10 ustawy), ale zgodnie z regulacją zawartą w art. 9 przepisy tej ustawy stosuje się także do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem 19 lipca 2008 r., a dotyczących stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r. Ustawa ta w przepisach art. 1 – art. 6 określa zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r., na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ostatnia zm. Dz. U. z 2007 r., nr 99, poz.666). Sposób ustalenia kwoty zwrotu nadpłaty określono w art. 3 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym

Z akt sprawy wynika, że skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] w dniu [...]. Wniosek o zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym podatnik złożył w dniu [...]. Organ I instancji decyzję o zwrocie nadpłaty wydał w dniu [...]. Od decyzji tej podatnik odwołał się, organ odwoławczy decyzję wydał w dniu [...].

Uwzględniając powyższe rozważania, dotyczące zastosowania w sprawie przepisów ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym, należy stwierdzić, że zasadnie do przepisów tej ustawy odwołał się Dyrektor Izby Celnej, która weszła w życie w dniu 19 lipca 2008 r. (tj. po wydaniu decyzji przez organ I instancji) i zgodnie z przepisem art. 9 miała zastosowanie do postępowań wszczętych i niezakończonych przez dniem 19 lipca 2008 r. Dokonując wyliczenia nadpłaty w podatku akcyzowym organ odwoławczy zastosował zasady wyliczenia kwoty nadpłaty określone w art. 3 i powołując art. 9 tej ustawy, nakazujący zastosowania przewidzianego w tej ustawie trybu zwrotu nadpłaty. Jednocześnie należy stwierdzić, że wynikający z przepisów tej ustawy sposób wyliczenia nadpłaty nie odbiegał od przyjętego przez organ I instancji, a wynikającego z orzeczenia ETS w sprawie Macieja Brzezińskiego sygn. akt C 313/05. Postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji oparte na wyroku WSA oraz orzeczeniu ETS zostało ocenione przez organ odwoławczy, który nie stwierdził uchybień w tym zakresie.

Za nietrafny należy zatem uznać zarzut postawiony organom podatkowym nie zastosowania się do wyroku WSA oraz nieuwzględnienia wyroku ETS. Z treści wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. C-313/05 wynika jednoznaczne stwierdzenie, że niedopuszczalna jest dyskryminacja samochodów używanych sprowadzanych z innych Państw Członkowskich przejawiająca się w tym, że płacona od nich akcyza jest wyższa od tej, jaką należałoby zapłacić od podobnego auta krajowego. Zatem górną granicą tego podatku powinna być "kwota podatku akcyzowego zawarta w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w państwie członkowskim, które nałożyło podatek". Wysokość podatku, którego mają prawo domagać się organy podatkowe od sprowadzanych samochodów używanych, powinna być ustalona w ten sposób, by nie przekraczała wysokości podatku rezydualnego zawartego w wartości rynkowej pojazdów już zarejestrowanych w Polsce. Jeśli podatek od pojazdu nowego równy jest pewnemu ułamkowi jego ceny, to rezydualny podatek zawarty w cenie późniejszej odsprzedaży uwzględniającej deprecjację wartości pojazdu jest równy temu samemu ułamkowi. Podatek taki staje się częścią składową wartości pojazdu. Stanowi on nadal, po deprecjacji, ten sam ułamek wartości pojazdu.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że przyjęty przez organ podatkowy tryb postępowania w pełni odpowiada opisanym wyżej tezom jak również zaleceniom zawartym w wyroku WSA. Dokonując ponownej oceny złożonego przez skarżącego wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu wewnatrzwspólnotwego nabycia samochodu osobowego organ podatkowy odwołał się do treści orzeczenia ETS i zawartych w nim uwag, wymagających ustalenia kwoty podatku akcyzowego zawartego w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w Polsce – kwoty podatku rezydualnego, stanowiącego górną granicę podatku, który może obciążać podobne samochody nabywane wewnatrzwspólnotowo. Dokonując tych czynności organ podatkowy posłużył się profesjonalnym programem do wyceny samochodów, umożliwiającym pełny dostęp do bazy danych polskiego rynku sprzedaży samochodów, uwzględnił cenę pojazdu obowiązującą w dacie powstania obowiązku podatkowego oraz informacje skarżącego o stanie technicznym pojazdu. Istotne jest także, że ustalona w ten sposób średnia cena rynkowa podobnego pojazdu została pomniejszona o podatek od towarów i usług (22%), a następnie odpowiedni do pojemności silnika podatek akcyzowy w wysokości 13,6 %. Tak więc działanie organów podatkowych, nie kwestionowane w tym zakresie także przez stronę, ocenić należy pozytywnie. Tym samym nie budzi zastrzeżeń ustalona kwota podatku rezydualnego zawartego w cenie podobnego pojazdu zarejestrowanego wcześniej w kraju. Zasadnie również, w świetle poczynionych na wstępie uwag, organ podatkowy I instancji dokonał przyrównania wartości podatku zapłaconego pierwotnie przez stronę z obliczoną wg ww. wskazań kwota podatku rezydualnego. Taki bowiem tryb postępowania wynika z treści powołanego na wstępie orzeczenia ETS (Teza 41), które w tej sprawie wiąże tak Sąd jak i organy podatkowe jak również z ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym. W kontekście poczynionych uwag jako bezzasadne należy ocenić zarzuty skargi podnoszące naruszenie przepisów prawa wspólnotowego.

W tym miejscu należy podkreślić, że w przypadku dokonywania jakichkolwiek korekt przez organy w zakresie podstawy opodatkowania lub podatku organ winien zapewnić stronie możliwość zapoznania się z dokonanymi ustaleniami. W aktach sprawy znajduje się skorygowane wyliczenie wartości samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego (str. [...] akt), z którym strona mogła się zapoznać i wnieść zastrzeżenia w toku postępowania odwoławczego. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji, postanowieniem z dnia [...], wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie skutecznie doręczono stronie w dniu [...]. Także organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniu strony skarżącej miała możliwość zapoznania się z wyceną pojazdu sporządzoną przez organ podatkowy zarówno na etapie postępowania przed I jak i II instancją .

Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego i pominięcia stanu technicznego pojazdu. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych "wyceny" z dnia [...], w której ustalono średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego w październiku 2005 r. wynika, że organ uwzględnił markę, typ samochodu, rok produkcji oraz wyposażenie standardowe (m.in. centralny zamek, lusterka podgrzewane i regulowane elektrycznie, szyby regulowane elektrycznie, tapicerkę żakardową). Uwzględniono korektę za przebieg samochodu oraz korektę ze względu na liczę właścicieli. Uwzględniono, wbrew twierdzeniom skarżącego, że samochód posiadał uszkodzone radio. Brak także podstaw do uwzględnienia, podnoszonych przez skarżącego, uszkodzeń samochodu takich jak uszkodzona chłodnica klimatyzacji, liczne zarysowania lakieru, zablokowany 3 bieg skrzyni biegów, jako mających wpływ na ustalenie średniej wartości samochodu porównywalnego. Uszkodzenia te wynikają z normalnej eksploatacji 5 letniego samochodu, poza tym skarżący nie przedstawił żadnych dowodów dokonywania napraw, a zatem nie mogły mieć wpływu na jego wartość w dniu nabycia. Dzień po zakupie, co zasadnie podnosi organ, samochód w dniu [...] przeszedł pozytywnie badania techniczne, a to oznacza, że był w pełni sprawny technicznie i nieuszkodzony.

Za bezzasadne należy zatem uznać żądania strony obniżenia wartości samochodu porównywalnego o wskazane uszkodzenia. Powołany art. 3 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym w sposób jednoznaczny wskazuje, co organ winien uwzględnić określając wartość takiego samochodu.

Nie budzi też zastrzeżeń zastosowanie ceny samochodu porównywalnego z katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych i Rzeczoznawców PZM). W katalogu tym zamieszane są wartości rynkowe samochodów używanych na podstawie zebranych i przetworzonych danych. Wartości rynkowe dotyczą pojazdu bazowego, który jest w dobrym stanie technicznym, odpowiednim do okresu użytkowania i bez uszkodzeń. Organ uwzględnił dane z katalogu i zastosował korekty stosowne do ustaleń faktycznych dokonanych w rozpoznawanej sprawie, w szczególności w odniesieniu do przebiegu pojazdu. Ustalając średnią wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego organ nie naruszył przepisów procesowych, w szczególności art. 180 Op.

Niezrozumiały jest zarzut naruszenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym tj. art. 4, art.10 oraz art. 82 ustawy o podatku akcyzowym, bowiem po pierwsze strona nie wyjaśniła na czym owo naruszenie polega, po drugie przedmiotem postępowania było stwierdzenia nadpłaty, nie miały zatem zastosowania w rozpatrywanej sprawie powołane w skardze przepisy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.